Χρήστος Κων. Λιβανός, Η Πανορθόδοξος Σύνοδος του 2016

Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ 2016

Ἀμφιβόλου ἀνθεκτικότητος αἱ βάσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ στηριχθῇ

Τοῦ κ. Χρήστου Κων. Λιβανοῦ

Ἡ ἀπόφασι τῶν Ὀρθοδόξων Προκαθημένων κατὰ τὴν Σύναξί τους στὸ Φανάρι ἀπὸ 6 ἕως 9 Μαρτίου νὰ συγκληθῇ ἡ ἐδῶ καὶ δεκαετίες προπαρασκευαζομένη «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» τὸ 2016 στὴν Κωνσταντινούπολι ἔγινε ποικιλοτρόπως δεκτὴ ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Κάποιοι ἔσπευσαν νὰ τὴν προβάλλουν ὡς ἕνα σπουδαῖο γεγονός. Οἱ περισσότεροι τὴν δέχθηκαν μὲ παγερὴ ἀδιαφορία, γνωρίζοντας, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τοὺς λύσῃ κανένα ἀπὸ τὰ ἀκανθώδη προβλήματα, ποὺ ἀντιμετωπίζουν στὴ ζωή τους. Ἐνῷ κάποιοι ἄλλοι ἔδειξαν ἐπιφυλακτικότητα καὶ προβληματισμό. Στοὺς τελευταίους ἀνήκομε καὶ ἐμεῖς. Σπεύδομε δὲ νὰ δημοσιοποιήσωμε αὐτὲς τὶς ἐπιφυλάξεις καὶ τὸν προβληματισμό μας, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι οἱ ποιμένες μας θὰ τὶς λάβουν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τους, θὰ ἀναθεωρήσουν κάποιες ἀπὸ τὶς ἀποφάσεις τους καὶ δὲν θὰ θελήσουν νὰ ὁδηγήσουν τὸ σκάφος τῆς Ἐκκλησίας μας σ’ ἕνα νέο ναυάγιο, ὅπως ἔγινε μὲ πολλὲς ψευδεῖς καὶ λῃστρικὲς Συνόδους τοῦ παρελθόντος. Διότι αὐτὸ προμηνύεται.

Κατ’ ἀρχὰς προκαλεῖ ἐντύπωσι τὸ γεγονός ὅτι, ἐνῷ κατὰ τὴν πρώτη χιλιετία, μὲ τὰ πενιχρὰ μέσα ποὺ διέθετε τότε ἡ ἀνθρωπότητα, πραγματοποιήθηκαν σὲ διάστημα 462 ἐτῶν ἑπτὰ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι, στὴν ἐποχή μας, ἐποχὴ τῶν ὑπερσυγχρόνων μέσων συγκοινωνίας καὶ ἐπικοινωνίας, ἐποχὴ τῆς παγκοσμιοποιήσεως καὶ τοῦ διαδικτύου, ἡ «Ἁγία καὶ Μεγάλη» αὐτὴ Σύνοδος προετοιμάζεται καὶ προπαρασκευάζεται ἐδῶ καὶ μισὸ αἰῶνα καὶ ἀκόμη νὰ συγκληθῇ! Γιατί ἆραγε; Κάποτε, σοβαρὸ ἐμπόδιο ἦταν ἡ στέρησι τῆς ἐλευθερίας ὅσων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εὑρίσκοντο κάτω ἀπὸ τὸ Κομμουνιστικὸ καθεστώς. Αὐτὸ ὅμως κατέρρευσε πρὸ 25ετίας. Γιατί ἑπομένως ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι δὲν ἔχομε καταφέρει νὰ συγκαλέσωμε μία νέα Σύνοδο; Μήπως, προγνωρίζοντας τὸ ἀποτέλεσμα, τὴν ἐμποδίζει ὁ Θεός;

Καινοφανῆ Συνοδικὰ μορφώματα

Ἀπὸ τὸν τρόπο, ποὺ προπαρασκευάζεται καὶ διαφημίζεται, οἱ πιστοὶ ἔχουν σχηματίσει τὴν ἐντύπωσι, ὅτι πρόκειται γιὰ Σύνοδο Οἰκουμενική. Ἡ δήλωσι ὅμως τοῦ Πατριάρχου Μόσχας, σὲ συνέντευξί του στὸν Ρωσικὸ τηλεοπτικὸ σταθμὸ VGTRK, ὅτι «δὲν πρόκειται γιὰ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ὅπως πιστεύουν ὡρισμένοι, ἀλλὰ γιὰ Σύνοδο τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν», μᾶς προβλημάτισε. Ἆραγε συμφωνεῖ μ’ αὐτὴ ὁ κ. Βαρθολομαῖος; Μήπως πρόκειται γιὰ προσπάθεια ὑποβαθμίσεως τῆς Συνόδου ἐκ μέρους τοῦ Ρώσου Πατριάρχου; Ὅ,τι καὶ ἂν συμβαίνῃ, ἡ δήλωσι αὐτὴ μᾶς κάνει νὰ ἀναρωτηθῶμε: Ἐὰν ἡ Σύνοδος αὐτὴ δὲν εἶναι Οἰκουμενική, τότε πρὸς τί τόσος θόρυβος γύρω ἀπὸ τὴν προπαρασκευὴ καὶ σύγκλησί της; Ἡ φράσι ἐπίσης τοῦ ἰδίου ἱεράρχου, «Καὶ ὅμως αὐτὴ (ἡ Σύνοδος) εἶναι γεγονὸς μεγάλης ἱστορικῆς σημασίας, διότι στὴν ἱστορία δὲν ὑπῆρχαν σχεδὸν τέτοιες Σύνοδοι», γεννᾷ ἕνα ἀκόμη ἐρώτημα: Ποιά ἀνάγκη ὑπαγορεύει στὶς ἡμέρες μας, ἀντὶ τῆς συγκλήσεως Οἰκουμενικῆς Συνόδου, θεσμοῦ ἀνεγνωρισμένου καὶ δοκιμασμένου στὴν ζωὴ καὶ Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας, νὰ συγκληθῇ «Σύνοδος Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν», ἑνὸς θεσμοῦ ἀγνώστου στὴν Ἱστορία καὶ μὴ προβλεπομένου ἀπὸ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες; Τὸ Γραφεῖο Αἱρέσεων & Παραθρησκειῶν τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς, σὲ ἐμπεριστατωμένη ἀνακοίνωσή του, ἀμφιβάλλει –καὶ ὀρθῶς– γιὰ τὴν ἁρμοδιότητα καὶ κανονικότητα τῶν Συνάξεων τῶν Προκαθημένων νὰ ἀποφασίζουν γιὰ τὴν προπαρασκευὴ καὶ σύγκλησι τέτοιων Συνόδων, ἐρήμην τῶν Ἱερῶν Συνόδων τῶν Ἱεραρχιῶν τῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν, προσθέτοντας, ὅτι «οἱ ἐν λόγῳ “Συνάξεις” καθιερώθηκαν ἀπὸ τὸ 1992 καὶ ἐντεῦθεν, ἀποτελοῦν δὲ ἐπινόηση καὶ ἐφεύρεση τοῦ νῦν Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει καμμία μαρτυρία γι’ αὐτὲς στὴν κανονικὴ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας». Δυστυχῶς ὅμως, ἀντὶ νὰ καταργηθῇ αὐτὸ τὸ ἄγνωστο στὴν Ἐκκλησία «Συνοδικὸ μόρφωμα» τῶν «Συνάξεων» καὶ τῶν «Μειζόνων καὶ Ὑπερτελῶν Συνόδων», ὅπως ἐκείνης, ποὺ ἀφώρισε ἀναπολόγητο τὸν μακαριστὸ ἀγωνιστὴ καὶ ὁμολογητὴ θεολόγο Νικόλαο Σωτηρόπουλο, ἐπιχειρεῖται νὰ εἰσαχθῇ καὶ ἕνα νέο μόρφωμα ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως, αὐτὸ τῆς «Συνόδου τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν»! Γιατί ὅλα αὐτὰ τὰ πονηρὰ καὶ ἀντικανονικά; Πολὺ φοβούμεθα, ὅτι μετὰ τὴν Μεταπατερικὴ ἐποχὴ ἐγκαινιάζεται τώρα ἀπὸ τοὺς ἰδίους κύκλους καὶ μία νέα Μετασυνοδικὴ ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποία τὶς ἀποφάσεις τῆς Ὀρθοδοξίας δὲν θὰ λαμβάνουν ὅλοι ἀπὸ κοινοῦ οἱ Ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι συνοδικῶς, ἀλλὰ δεκατέσσαρες Προκαθήμενοι καὶ μία ὁμάδα προσεκτικὰ ἐπιλεγμένων ὁμοφρόνων τους ἐπισκόπων ἀπὸ τὴν κάθε τοπικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία! Κρίμα, ποὺ βιάσθηκε ὁ Πάπας νὰ δηλώσῃ, ὅτι οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ ἔχουν πολλὰ νὰ διδαχθοῦν ἀπὸ τὸν τρόπο, ποὺ λειτουργεῖ τὸ Συνοδικὸ σύστημα στὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες!

Δὲν ἐπιθυμοῦν Οἰκουμενικὴ Σύνοδο

Οἱ λόγοι, γιὰ τοὺς ὁποίους οἱ Προκαθήμενοι ἀπεφάσισαν ἡ Σύνοδος τοῦ 2016 νὰ μὴν εἶναι Οἰκουμενικὴ εἶναι προφανεῖς. Ἂς ἀπαριθμίσωμε μερικούς:

1. Στὴν Οἰκουμενικὴ Σύνοδο θὰ ἦταν ἀναγκασμένοι νὰ προσκαλέσουν ὅλους τοὺς ἐπισκόπους τῆς Ὀρθοδοξίας, καθὼς καὶ ἄλλους λογίους κληρικούς, ἡγουμένους μοναστηριῶν, καὶ διακεκριμένους θεολόγους, καὶ αὐτὴ ἡ πολυφωνία κάθε ἄλλο παρὰ θὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς σκοπούς, γιὰ τοὺς ὁποίους θὰ συγκληθῇ ἡ Σύνοδος.

2. Στὴν Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τὰ μέλη της εἶναι ἐπίσης ἀναγκασμένα νὰ ἀναγνωρίσουν καὶ τὴν οἰκουμενικότητα τῶν Η΄ καὶ Θ΄ Συνόδων, τοῦ 880 καὶ 1351 ἀντιστοίχως, καὶ αὐτὸ πρέπει πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἀποφευχθῇ, γιὰ νὰ μὴ δυσαρεστηθοῦν οἱ Παπικοὶ καὶ νὰ μὴ ναυαγήσῃ ὁλοκληρωτικὰ ὁ θεολογικὸς διάλογος μαζί τους.

3. Σὲ μία νέα Οἰκουμενικὴ Σύνοδο ἐπιβάλλεται, ὅπως συνέβη καὶ στὶς προηγούμενες, νὰ καταδικασθοῦν ὅλες οἱ σύγχρονες αἱρέσεις, ποὺ πολεμοῦν τὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ ὅμως σήμερα εἶναι ἀδιανόητο. Πῶς νὰ καταδικάσουν οἱ Ὀρθόδοξοι Προκαθήμενοι τὶς αἱρέσεις, ἐφόσον, μὲ ἐξαίρεσι τοὺς πατριάρχες Γεωργίας καὶ Βουλγαρίας, τὶς ἔχουν ὀνομάσει Ἐκκλησίες, συνεργάζονται μαζί τους στὸ Π.Σ.Ε., καὶ διαστρεβλώνοντας τὸν λόγο τοῦ Χριστοῦ «ἵνα ὥσιν ἕν» (Ἰωάν. 17:22), ἐπιδιώκουν νὰ γίνουν ἕνα μ’ αὐτές; Ἕνας ἀπὸ τοὺς κυριοτέρους λόγους συγκλήσεως τῆς Συνόδου εἶναι δυστυχῶς ἡ διὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐνίσχυσι καὶ ἐνθάρρυνσι τῶν σχέσεων μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων καὶ ὄχι ἡ καταδίκη τῶν αἱρέσεων, ὁ ἀναθεματισμὸς τῶν αἱρεσιαρχῶν καὶ ἡ προστασία τῶν Ὀρθοδόξων ποιμνίων ἀπὸ τὶς πολυάριθμες αἱρέσεις καὶ πλάνες τῶν ἐσχάτων τούτων καιρῶν.

4.  Μία νέα Oἰκουμενικὴ Σύνοδος, σεβομένη τὴν παράδοσι καὶ τάξι τῶν προηγουμένων, ἐπιβάλλεται, ἅμα τῇ ἐνάρξει της, νὰ διακηρύξῃ τὴν πίστι της στὰ Ὀρθόδοξα δόγματα καὶ νὰ ἐπικυρώσῃ καὶ ἐπαναβεβαιώσῃ περιληπτικῶς τοὺς ὅρους καὶ τὶς ἀποφάσεις τῶν προηγουμένων Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Οἱ Πατέρες τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀπέβαλαν καὶ ἀναθεμάτισαν «πάντας οὓς ἀπέβαλον καὶ ἀναθεμάτισαν, ὡς τῆς ἀληθείας ἐχθροὺς (δηλαδὴ τοὺς αἱρετικούς)» οἱ Πατέρες τῶν προηγουμένων Συνόδων. Οἱ Πατέρες τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου συνέταξαν τὸ περίφημο Συνοδικὸ τῆς Ὀρθοδοξίας, διὰ τοῦ ὁποίου ἀναθεματίζουν καὶ αὐτοὶ ὄχι μόνο τοὺς εἰκονομάχους τῆς ἐποχῆς τους, ἀλλὰ καὶ ὅσους αἱρετικοὺς εἶχαν καταδικάσει καὶ ἀναθεματίσει παλαιότερα οἱ προηγούμενες Σύνοδοι. Εἶναι ποτὲ δυνατὸν οἱ σημερινοὶ ἀρχιερεῖς μας, νὰ πράξουν κάτι τέτοιο, τὴν στιγμή, ποὺ εἶναι στὴν πλειονότητά τους οἰκουμενισταί, ἔχουν καταργήσει τὴν Ἀπολογητική, θεωροῦν τοὺς αἱρετικοὺς «ἐν Χριστῷ» ἀδελφούς τους, συμπροσεύχονται μαζί τους, ἀναγνωρίζουν ὡς ἔγκυρα τὰ «Μυστήριά» τους καὶ τόσα ἄλλα ἀντορθόδοξα, ὣν οὐκ ἔστιν ἀριθμός; Πῶς νὰ καταδικάσουν τοὺς αἱρετικοὺς καὶ ἀμετανοήτους μέχρι σήμερα Μονοφυσῖτες, τὴν στιγμή, ποὺ τοὺς θεωροῦν Ὀρθοδόξους; Πῶς νὰ ἐπαναβεβαιώσουν τὶς ἀποφάσεις τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὅταν ἔχουν ἀποφανθῆ, ὅτι Ὀρθόδοξοι καὶ Μονοφυσῖτες εἶχαν πάντοτε τὴν αὐτὴ πίστι, ἀλλὰ τὴν ἐξέφραζαν μὲ διαφορετικὸ τρόπο; Πῶς νὰ ἐπαναλάβουν τὰ ἀναθέματα τῶν Πατέρων, ὅταν πολλοὶ ἀπ’ αὐτούς, ὡς «Μεταπατερικοί», ἔχουν ἀρνηθῆ τὴν θεολογία τους καὶ ὅταν τοὺς μὲν θεοφόρους Πατέρες θεωροῦν ὑπευθύνους γιὰ τὰ λάθη καὶ τὰ σχίσματα τοῦ παρελθόντος, θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως καὶ ὑποδίκους ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τοὺς δὲ αἱρεσιάρχες τοῦ παρελθόντος, σὰν τὸν Διόσκορο καὶ τὸν Σεβῆρο, ἔχουν ἀμνηστεύσει μὲ σοφιστικὲς μελέτες καὶ διάτρητες θεολογικῶς διδακτορικὲς διατριβές; Πῶς τέλος νὰ ἀναθεματίσουν αἱρετικοὺς στὴν Σύνοδο τοῦ 2016, τὴν πρόοδο τῶν ἐργασιῶν τῆς ὁποίας θὰ παρακολουθοῦν μὲ ἐνδιαφέρον καὶ πολλοὶ ἑτερόδοξοι, ὅταν τὰ οἰκουμενιστικά τους φρονήματα δὲν τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ ἀναγνώσουν οὔτε τὰ ἀναθέματα τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας μέσα στοὺς Ὀρθοδόξους ναούς;

5. Μία νέα Οἰκουμενικὴ Σύνοδος θὰ ἦταν ὑποχρεωμένη νὰ σεβασθῇ τὶς ἀποφάσεις καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῶν προηγουμένων Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Σύμφωνα ὅμως μὲ δημοσιεύματα, στὴν θεματολογία τῆς Συνόδου τοῦ 2016 περιλαμβάνονται καὶ καταργήσεις ἢ τροποποιήσεις Ἱ. Κανόνων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων! Ἀντὶ δηλαδὴ σεβασμοῦ καὶ προτροπῆς τηρήσεως τῶν Κανόνων, κατάργησι αὐτῶν!

6. Μία Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ἀπαιτεῖ κάθε ἐπίσκοπος, ποὺ συμμετέχει, νὰ δικαιοῦται μιᾶς ψήφου. Μὲ τὸ καινοφανὲς Συνοδικὸ μόρφωμα, ποὺ προωθεῖται γιὰ τὸ 2016, οἱ ψῆφοι ἀφαιροῦνται ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους καὶ δίνονται στὶς Ἐκκλησίες! Οἱ ψῆφοι 9 Πατριαρχείων καὶ 5 Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν ἐλέγχονται, βλέπετε, ἀποτελεσματικώτερα ἀπ’ ὅ,τι οἱ ψῆφοι πολλῶν ἑκατοντάδων ἀρχιερέων ἀπ’ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς γῆς!

Ἀπὸ τὰ προαναφερθέντα εἶναι πασιφανές, ὅτι οἱ Προκαθήμενοι δὲν ἐπιθυμοῦν Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ἀλλὰ μία μικρή, εὐέλικτη καὶ ἐλεγχόμενη Σύνοδο ἐπισκόπων, τοὺς ὁποίους θὰ ἐπιλέξουν οἱ τοπικὲς ἱεραρχίες καὶ θὰ ἀποστείλουν ὡς ἀντιπροσώπους τους στὴν Κωνσταντινούπολι.

Μία ψῆφος ἐκφραστὴς ὁλοκλήρου Ἐκκλησίας;

Σύμφωνα μὲ τὸν Ρῶσσο πατριάρχη, ἡ κάθε τοπικὴ Ἐκκλησία θὰ ἔχει μία μόνο ψῆφο καὶ αὐτὴ θὰ ἐκφράζῃ «τὴν κοινὴ γνώμη συμπάσης τῆς ἱεραρχίας, τοῦ ἱεροῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ της». Γεννᾶται ὅμως ἕνα ἀκόμη ἐρώτημα: Ποιές διαδικασίες καὶ ποιοί θεσμοὶ θὰ ἐγγυηθοῦν, ὅτι ἡ ψῆφος τῆς ἐξ 24 ἀρχιερέων ἀποτελουμένης ἀντιπροσωπείας τῆς κάθε τοπικῆς Ἐκκλησίας θὰ ἐκφράζῃ πραγματικῶς «τὴν κοινὴ γνώμη συμπάσης τῆς ἱεραρχίας, τοῦ ἱεροῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ της»; Γιὰ νὰ συμβῇ αὐτό, θὰ πρέπῃ ἡ θεματολογία τῆς Συνόδου νὰ ἀποσταλῇ ἐγκαίρως σὲ ὅλες τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, νὰ μελετηθῇ, νὰ συζητηθῇ, νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦ εὐσεβοὺς πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας καί, κατόπιν ἐκκλησιαστικοῦ δημοψηφίσματος, νὰ ἀποφασισθῇ ἡ στάσι, ποὺ θὰ τηρήσῃ ἡ Ἐκκλησία στὸ κάθε θέμα. Κάτι τέτοιο εἶναι ὅμως πρακτικῶς ἀδύνατο νὰ γίνῃ. Οἱ πολιτικοί μας ἄρχοντες θέτουν τὰ νομοσχέδιά τους, ποὺ ἀφοροῦν στά βιοτικά μας πράγματα, σὲ δημοσία διαβούλευσι, ἀσχέτως ἐὰν κατόπιν στὴν Βουλὴ νομοθετοῦν ἀντίθετα πρὸς τὴν θέλησι τοῦ λαοῦ. Οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ἄρχοντές μας, γιὰ ζητήματα ὑψίστης σημασίας, ποὺ ἀφοροῦν στὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν καὶ τὴν αἰώνια ζωή, θὰ κάνουν ἆραγε τὸ ἴδιο; Ἀμφιβάλλομε σφόδρα. Καὶ ποιοί θὰ ψηφίσουν; Οἱ πιστοὶ χριστιανοί, τὰ ζωντανὰ μέλη τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος, ἢ καὶ οἱ κοσμικοὶ καὶ ἀχρίστιανοι καὶ νεκροὶ πνευματικῶς, μόνο καὶ μόνο, διότι εἶναι καὶ αὐτοὶ βαπτισμένοι; Ἀλλὰ καὶ ἂν γίνῃ αὐτό, οἱ ἀποφάσεις θὰ ληφθοῦν κατὰ πλειοψηφία, καὶ ἑπομένως ἡ ψῆφος τῆς Ἐκκλησίας στὴν Σύνοδο δὲν πρόκειται νὰ ἐκφράζῃ τὴν κοινὴ γνώμη «συμπάσης τῆς ἱεραρχίας, τοῦ ἱεροῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ της», διότι θὰ ὑπάρχῃ πάντοτε καὶ ἡ μερίδα τῶν διαφωνούντων, ποὺ μειοψήφισε, ἡ ὁποία σὲ κάποια θέματα πιθανὸν νὰ εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία θὰ ἐκφράζῃ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. Μὲ τὸν τρόπο, ποὺ λειτουργεῖ τὸ Συνοδικὸ σύστημα σήμερα, καὶ μὲ τὴν πολυπλοκότητα τῶν προβλημάτων, ἀδυνατοῦμε νὰ φαντασθοῦμε πῶς «σύμπασα» ἡ ἱεραρχία θὰ σχηματίσῃ καὶ θὰ ἐκφράσῃ «κοινὴ γνώμη» σὲ τόσα θέματα, γνώμη, μὲ τὴν ὁποία θὰ συμφωνήσῃ σύμπας καὶ κλῆρος καὶ λαός! Αὐτὸ εἶναι οὐτοπικό. Ἡ ἐκ τῶν προτέρων «κοινὴ γνώμη» κλήρου καὶ λαοῦ, πρὶν κἂν συγκληθῇ μία Σύνοδος, δὲν συναντᾶται πουθενὰ στὴν Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας. Πρῶτα ἀποφασίζει μία Σύνοδος, καὶ κατόπιν ἡ συνείδησι τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος (κλήρου, μοναχῶν καὶ λαοῦ) κρίνει τὶς ἀποφάσεις καί, ἐὰν τὶς εὕρῃ σύμφωνες μὲ τὴν Ἁγ. Γραφή, τὴν Ἱερὰ Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὶς ἐπικυρώνει καὶ τὶς ἐγκρίνει.

Φοβούμεθα, ὅτι οἱ καινοφανεῖς καὶ κάθε ἄλλο παρὰ Ἁγιοπνευματικὲς καὶ Πατερικὲς βάσεις, ἐπάνω στὶς ὁποῖες ἐπιχειροῦν νὰ στηρίξουν οἱ Προκαθήμενοι τὴν Σύνοδο τοῦ 2016, εἶναι ἀμφιβόλου ἀνθεκτικότητος καὶ δὲν θὰ ἀνθέξουν τὸ βάρος καὶ τὴν κρισιμότητα τῶν καιρῶν μας, ἀντὶ δὲ μὲ τὴν Σύνοδο αὐτὴ νὰ λύσωμε τὰ προβλήματα τῆς Ὀρθοδοξίας θὰ τῆς προσθέσωμε περισσότερα.

ΠΗΓΗ ''ΑΚΤΙΝΕΣ''

Οικουμενιστικός εορτασμός των Χριστουγέννων στην Ατλάντα

Ατλάντα-  Οικουμενιστική συμπροσευχή'Ορθοδόξων και Παπικών για την εορτή των χριστουγέννων πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014, στις 7 μ.μ., στον Ελληνικό Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Συμμετείχαν ο Μητροπολίτης Ατλάντας Αλέξιος και ο Παπικός Αρχιεπίσκοπος Wilton D. Gregory. Θέμα της συνάντησης «Γιορτάζοντας την Γέννηση του Κυρίου σε ένα διηρημένο κόσμο."

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

ATLANTA—The Catholic-Orthodox Ecumenical Gathering will be held Tuesday, Dec. 9, at 7 p.m. at the Greek Orthodox Cathedral of the Annunciation, located at 2500 Clairmont Road, NE, in Atlanta.

Archbishop Wilton D. Gregoryand His Eminence Alexios, Greek Orthodox Metropolitan of Atlanta, will officiate and preach. All are invited to attend.

The theme of the gathering is “Celebrating the Nativity of the Lord in a Broken World.”

Members of the Sovereign Military Hospitaller Order of St. John of Jerusalem, of Rhodes and of Malta, the Equestrian Order of the Holy Sepulchre of Jerusalem, the Military and Hospitaller Order of St. Lazarus of Jerusalem, and of the Order of St. Andrew the Apostle (Archons of the Ecumenical Patriarchate of Constantinople), have been invited to participate.

A reception will follow the gathering.

……………………………………………..

ΚΑΙ ΤΟ 2013 ΕΙΧΕ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ 2013

ΠΗΓΗ ''ΑΚΤΙΝΕΣ''

Συνέντευξη Γέροντος Σάββα Λαυριώτη (Μέρος Α΄): Ισλαμικές Σπουδές, Οικουμενισμός, "Αντιρατσιστικός" νόμος, Πανορθόδοξη Σύνοδος

Ἐρώτηση 1η:

-Εἶναι θεολογικῶς ὀρθόν νά συνδιδάσκονται τό ἀντίχριστο Κοράνιο καί τό Ἰσλάμ, μέ τό Εὐαγγέλιο καί τόν Ὀρθόδοξο Χριστιανισμό, ὑπό τήν κοινή σκέπη μίας Ὀρθόδοξης Θεολογικῆς Σχολῆς, ὅπως αὐτήν τοῦ Α.Π.Θ.;

Ἀπάντηση:

-Τά εὐκόλως ἐννοούμεα παραλείπονται! Τί μποροῦμε νά ποῦμε τώρα; «Τίς γάρ συμφώνησις Χριστῷ πρός Βελίαρ"; Εἶναι ἀπίστευτο αὐτό πού γίνεται! Δέν θά μποροῦσε νά τό φανταστεῖ κάποιος Ὀρθόδοξος πρίν ἀπό 5-10 χρόνια ὅτι θά μποροῦσε νά συμβεῖ αὐτό. Τό κοράνι πού μιλάει τόσο βλάσφημα γιά τόν Χριστό, νά διδάσκεται μέ τό Εὐαγγέλιο;… Ἡ Θεολογική Σχολή ὑποτίθεται ὅτι ἔχει ὀρθόδοξο-ὁμολογιακό χαρακτῆρα κι ὅτι ἀπό κεῖ βγαίνουν Ὀρθόδοξοι Θεολόγοι πού θά καθοδηγήσουνε, θά γίνουν κι αὐτοί μέ τήν σειρά τους καθηγητές καί Ἱερεῖς. Τώρα, αὐτό εἶναι τελείως παράλογο.

Ἐρώτηση 2η:

-Τί πιστεύετε ὅτι φταίει, ὥστε ὀρθόδοξοι Θεολόγοι Πατέρες καί ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἑλλάδος, δέν περιφρουροῦν τήν Πίστη μας, εἴτε μέ τήν συνηγορία τους στό πνεῦμα τῆς Νεάς Ἐποχῆς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἴτε μέ τήν σιωπή τους;

Ἀπάντηση:

-Δέν ἔχουνε πατερικό πνεῦμα, ἔχουνε "μεταπατερικό" πνεῦμα. Αὐτό εἶναι ἡ ὅλη ὑπόθεση. Δέν ἔχουν τό ἐκκλησιαστικό φρόνημα. Δέν φρονοῦν τά τοῦ Εὐαγγελίου. Ἔχουνε μέν περιβολή εὐσεβείας, ἀλλά ἀρνήθηκαν αὐτήν, αὐτό πού λέει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Δέν ἔχουνε καμμία σχέση μέ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Τό Εὐαγγέλιο στηρίζεται στό ἑξῆς: "ὅστις μέ ὁμολογήσει", λέει ὁ Χριστός. Εἶναι ἡ ὁμολογία. Ὁ Χριστός περιμένει τήν ὁμολογία μας. Ἡ ὁμολογία, βέβαια, εἶναι πάντα σέ διάφορα ἐπίπεδα. Δέν εἶναι πάντα στό ἐπίπεδο ὅτι πρέπει νά ὁμολογοῦμε πάντα τήν πίστη μας (μέ λόγια), αὐτό εἶναι κάτι τό ὁποῖο γιά νά συμβεῖ πρέπει νά ἔχεις καί μία πνευματική κατάσταση. Ὁμολογοῦμε τόν Χριστό μας κατ' ἀρχήν στήν ζωή μας, μέ τήν βιοτή μας, μέ τήν συμπεριφορά μας στόν συνάνθρωπό μας, μέ τήν ἀγάπη μας στόν Χριστό καί μέ ὅλες τίς ἐκφάνσεις τῆς ζωῆς μας. Λοιπόν, αὐτό τό πρᾶγμα δέν συμβαίνει σήμερα. Ἔχει χαθεῖ αὐτό. Δέν ὐπάρχει πνευματική ζωή. Οἱ πνευματικοί δέν διδάσκουν τά πνευματικά τους τέκνα, ὄπως ἔλεγε κι ὁ Γέρων Παΐσιος, τά φασκιώνουνε. Δουλεύουν γιά τόν ἑαυτό τους. Αὐτό εἶναι τό θέμα. Ὅτι οἱ πνευματικοί σήμερα δέν δουλεύουν γιά τόν Χριστό. Οὔτε οἱ Ἐπίσκοποι δουλεύουνε γιά τόν Χριστό. Ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις, μήν τούς βάζουμε ὅλους σέ ἕνα καζάνι, ἀλλά δέν ὐπάρχει πατερικό πνεῦμα. Δέν ὑπάρχει εὐαγγελικό πνεῦμα. Αὐτό εἶναι τό θέμα.

Ἐρώτηση 3η:

-Πῶς βλέπετε τίς πρόσφατες συναντήσεις καί τίς συμπροσευχές τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου καί τοῦ Πάπα Φραγκίσκου στά Ἱεροσόλυμα καί στό Φανάρι, πού εἶναι καί τά πιό πρόσφατα;

Ἀπάντηση:

-Τέλεια, πολύ ὡραῖα! Τί νά σᾶς πῶ...Εἴμαστε ἐνθουσιασμένοι!...Τέτοια ἀγάπη οὔτε ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶχε, οὔτε ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας, οὔτε ὁ ἀπόστολος Πέτρος. Κανένας, τίποτε! Ὁ Ἅγιος Νικόλαος πού γιορτάζει σήμερα, μέ τό δικό μας ἡμερολόγιο, πού χαστούκισε τόν αἱρετικό, ἄν ζοῦσε τώρα θά τόν εἶχαν ἀφορίσει...Λοιπόν, ἐντάξει, τί νά ποῦμε; Πάλι θά ἔλεγα τό πρῶτο, ὅτι τά εὐκόλως ἐννοούμενα πρέπει νά παραλείπονται. Ἀλλά, δυστυχῶς, ἔχει πέσει τέτοια δειλία, πού εἶναι αὐτό πού εἴπαμε, ὅτι ὁ καθένας φοβᾶται γιά τήν θέση του. Τίς ἐκκλησιαστικές θέσεις δέν τίς ἔχουν πιά ἄντρες οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται γιά τόν Χριστό, ἀλλά θέλουν νά ἐργάζονται γιά τόν ἑαυτό τους. Ἄν ἐργάζονταν γιά τόν Χριστό, θά ἔπρεπε αὐτούς τούς ἀνθρώπους πού κάνουνε αὐτά: τίς συμπροσευχές καί ὅλα αὐτά καί ἀφοῦ "μετά πρώτης καί δευτέρας νουθεσίας...παραιτοῦ" καί ἀφοῦ αὐτοί δέν παραιτοῦνται ἀπό ὅλα αὐτά, να τούς βγάλουν αὐτούς ἀπό τήν Ἐκκλησία. Ἀφοῦ δέν θέλετε νά κάνετε τά τῆς Ἐκκλησίας μας, μπορεῖτε νά πᾶτε κάπου ἀλλοῦ. Εἶναι πολύ εὔκολα, πολύ ἁπλά τά πράγματα. Ἀλλά δέν ὑπάρχουν ἄνθρωποι νά τό κάνουν αὐτό. Ποιός θά καλέσει Σύνοδο σήμερα γιά νά ἐλέγξει καί νά καθαιρέσει ὅλους αὐτούς τούς οἰκουμενιστές; Ἀρχίζοντας μέ τόν Πατριάρχη. Κάθε αἵρεση εἶναι κακοδοξία, δέν εἶναι κάτι ἁπλό. Δέν εἶναι ὅτι κατηγοροῦμε κανένα πρόσωπο, εἶναι ὅτι ὁ ἴδιος βάζει τό κεφάλι του στήν καραμανιόλα. Διότι αὐτός τά κάνει αὐτά, δέν τά κάνει ἄλλος κανείς. Ἐμᾶς μᾶς κατηγοροῦνε γιατί τά λέμε. Δηλαδή ποῦ φτάσαμε; Ποιό εἶναι τό στραβό καί γιατί; "Τό λέτε τό στραβό" (τό νά τό λέμε). Ἀφοῦ εἶναι στραβό, τί νά κάνουμε τώρα; Καταλάβατε; 

Ἐρώτηση 4η:

-Πῶς σχολιάζετε τήν δήλωση τοῦ Πάπα Φραγκίσκου ὅτι "ἡ ὀρθοδοξία εἶναι ἀσθενής", δηλαδή τό Σῶμα τοῦ Τέλειου Θεοῦ-ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία Του, καθώς καί τήν δήλωση τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου ὅτι "ἡ Ἐκκλησία εἶναι διαιρεμένη"; Δηλαδή οἱ αἱρετικοί δέν ἀποσχίστηκαν οἰκειοθελῶς ἀπό τήν Ἄμπελο τῆς Ζωῆς καί ἔχουν κι αὐτοί μέρος τῆς Ἀλήθειας; Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί ἡ Ἀλήθεια δέν εἶναι Μία;

Ἀπάντηση:

-Ὁ παπισμός εἶναι ἕνα κοσμικό κράτος. Τό σκιαγραφεῖ πάρα πολύ ὡραῖα ὁ Ντοστογιέφσκυ στό: «ὁ Μέγας Ἱεροεξεταστής". Δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τόν Χριστιανισμό. Διδάσκει ἕναν Χριστό ἀλλότριο, ἕναν Χριστό ὁ ὁποῖος δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τόν Οὐρανό ἀλλά μόνον μέ τή γῆ καί δέν μπορεῖ νά μιλάει γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Λοιπόν, εἶναι ντροπή μας καί ντροπή τοῦ Πατριάρχη μας νά ἀνέχεται νά λέει αὐτά καί μετά νά τόν φιλάει στό Φανάρι. Νά βρίζει τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πού ἔχει ὅλο τό πλήρωμα τῆς Χάριτος. Καί μόνο στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἁγιάζεται ὁ ἄνθρωπος καί μπορεῖ νά σωθεῖ κι αὐτό ἔπρεπε νά ὁμολογοῦνε ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι κι ὄχι νά λένε πώς "ἡ Ἐκκλησία εἶναι διαιρεμένη". Ἡ Ἐκκλησία δέν διαιρέθηκε ποτέ, δέν ὑπάρχει διαίρεση. "Ἰησοῦς Χριστός χθές, σήμερον καί Αύτός εἰς τούς αἰῶνας". Στό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ἄλλο ἄν ἀποκόβονται κάποιοι, ἀλλά δέν διαιρεῖται. Ὁ Χριστός δέν διαιρεῖται. Ἁπλῶς κάποιοι ὅπως οἱ παπικοί, ὅπως οἱ προτεστάντες, κάθε ἕνας πού φρονεῖ αἱρετικά, ἀποκόβεται ἀπό μόνος του ἀπό τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτή ἡ "νέα ἐκκλησιολογία" τοῦ Πατριάρχη εἶναι ἐντελῶς αἰρετική καί πρέπει νά καταδικαστεῖ πρῶτα ἀπό τόν λαό τοῦ Θεοῦ. Ὁ λαός εἶναι αὐτός πού ἔχει τό κριτήριο. Ἄν χάσει ὁ λαός τό κριτήριο τό ὀρθόδοξο, τότε ποιός θά προβάλλει τήν ἀντίδραση; Καί φυσικά καί οἱ μοναχοί.

Ἐρώτηση 5η:

-Πρέπει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος νά συνεχίζει νά συμμετέχει στό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν μέ τά συλλείτουργα καί τίς συμπροσευχές, τίς δογματικές ἐκπτώσεις, ἑνῶ ἡ εὐαγγελική ἐντολή, ὅπως εἴπατε καί πρίν, εἶναι: "αἱρετικόν ἄνθρωπον μετά μίας καί δευτέρας νουθεσίας παραιτοῦ";

Ἀπάντηση:

-Καί αὐτό εἶναι αὐτονόητο. Ἀλλά νά σᾶς πῶ τί γίνεται. Κανονικά δέν πρέπει νά ὑπάρχει διάλογος. Δέν ὑπάρχει "διάλογος", νουθεσία ὑπάρχει. Στήν Ἐκκλησία μας ποτέ δέν ὑπῆρχε διάλογος. Ἡ Ἐκκλησία πάντοτε ἦταν "κλειστή", μέ τήν ἔννοια ὅτι δέν δεχότανε τόν καθένα μέσα. Τόν εἶχε στούς κατηχουμένους, ὑπό κατήχηση καί μετά ἀπό χρόνια ἀφοῦ ἔκρινε ὅτι μπορεῖ νά γίνει Χριστιανός, τόν βαπτίζανε. Δέν δίνανε οἱ Ἐπίσκοποι "τά ἅγια τοῖς κυσίν". Ἀλλά ἀφοῦ ἔχουμε φτάσει ἐδῶ πού ἔχουμε φτάσει, ἐγώ προσωπικά ἔχω αὐτήν τήν θέση, τήν πατερική θέση, δέν κάνουμε διαλόγους, κάνουμε νουθεσία! Δέν διαλεγόμαστε, καί νουθετοῦμε! Ἀλλά πεῖτε ὄτι κάνουμε ἕναν διάλογο μέ σκοπό νά προβάλλουμε τήν Ὀρθόδοξη Πίστη, ἔτσι; Ἄς τό δεχθοῦμε ὅτι γίνεται αὐτό. Ἐντάξει, ἀλλά μέχρι πότε; Ἀφοῦ προβάλλεις τήν Ὀρθοδοξη Πίστη μία φορά καί δεύτερη φορά, διαλογικά καί βλέπεις ὅτι δέν γίνεται τίποτα, τότε πρέπει κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο νά ἀποτραβηχτεῖς καί νά τούς πεῖς ὅτι αὐτή εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη, ἐδῶ ὑπάρχει ἡ πληρότητα τῆς Χάριτος, ἐδῶ ὑπάρχει σωτηρία. Ἁπλά πράγματα. Νά μήν γίνεται ἔκπτωσις στήν Πίστη. Αὐτό εἶναι ἔκπτωση, εἶναι ἔκπτωση!

Ἐρώτηση 6η:

-Μποροῦν σύγχρονοι Πατέρες-πού δέν ἀνακηρύχθηκαν φυσικά "ἅγιοι"-νά ὁμιλοῦν γιά "μεταπατερική θεολογία", ἀντιμετωπίζοντας τούς Ἁγίους καί Θεοφόρους Πατέρες ὡς παρωχημένους καί τά λεχθέντα τους ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ὡς ἔχοντα ἡμερομηνία λήξεως γιά τό παρόν καί τό μέλλον;

Ἀπάντηση:

-Εἴπαμε: "Ἰησοῦς Χριστός χθές, σήμερον, Αὐτός εἰς τούς αἰῶνας". Ἡ ὁδός καθάρσεως, φωτισμοῦ καί θεώσεως, ἡ ὁδός σωτηρίας μας ἔχει καθοριστεῖ ἀπ' τούς Πατέρες. Εἶναι διαχρονικοί οἱ Πατέρες. Ἡ "μεταπατερικότητα" πού τήν ἔχουν υἱοθετήσει πάρα πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουνε καί ὄνομα καί ἰσχύ λόγου, ὑφίσταται πολλά χρόνια, δέν εἶναι τωρινή. Ἁπλῶς τώρα, ἔχει ἀρχίσει καί διαδίδεται πιό πολύ μέ τόν (Ἐπίσκοπο) Δημητριάδος ὁ ὁποῖος τήν ἔχει διαδώσει πιό πολύ. Αὐτό δέν μπορεῖ νά ἰσχύει, δέν γίνεται αὐτό. Ἐμεῖς ἔχουμε αὐτά πού ἔχουμε παραλάβει ἀπ' τούς Πατέρες μας. Πρέπει νά εἴμαστε "ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις Πατρᾶσι". Εἶναι ἁπλά τά πράγματα. Δέν μποροῦμε νά καινοτομοῦμε μέσα στήν Ἐκκλησία. Ὅποιος καινοτομεῖ μέσα στήν Ἐκκλησία, ἄς πάει νά τό κάνει κάπου ἀλλοῦ. Γι' αὐτό κι ἐμᾶς πολλές φορές μᾶς λένε: δογματίζετε. Μά δέν δογματίζουμε. Αὐτά πού ἔχουν δογματίσει οἱ Πατέρες προσπαθοῦμε νά λέμε καί προσπαθοῦμε νά συνεχίσουμε. Τίποτε παραπάνω, τίποτε λιγότερο! Ὅποιος κάνει κάτι παραπάνω ἤ ὅποιος κάνει ἔκπτωση, βρίσκεται ἐκτός Ὀρθοδόξου Πίστεως. Καί μπορεῖ σέ αὐτήν τήν ζωή νά μήν τόν ἀφορίσουνε καί ὑποτίθεται νά εἶναι "ὀρθόδοξος", ἀλλά στήν ἄλλη ζωή ὁ Κύριος δέν θά τά δεχθεῖ αὐτά τά πράγματα. 

Ἐρώτηση 7η:

-Θεωρεῖτε σκόπιμη τήν σύνταξη τοῦ "ἀντιρατσιστικοῦ" νόμου-καί ἴσως καί σέ μία τέτοια χρονική συγκυρία-καί ἄν ναί, ποιά διακρίνετε ὅτι εἶναι τά ἀδύναμά του σημεῖα;

Ἀπάντηση:

-Κοιτάξτε νά δεῖτε, ἕνα πρᾶγμα πού μᾶς δείχνει ὅτι εἴμαστε σέ ἀντίχριστες ἐποχές καί σέ ἐποχή Ἀντιχρίστου, εἶναι αὐτό τό πρᾶγμα: ὅτι καταλύεται ὁ,τιδήποτε ὑπάρχει χριστιανικό. Καί ἔρχεται τώρα ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀπαγορεύει ἀκόμη καί νά μιλᾶμε γιά τόν Χριστό, μᾶς ἀπαγορεύει νά λέμε: ἡ μοναδική ἀλήθεια βρίσκεται μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία! Αὐτόν τόν σκοπό ἔχει ὁ "ἀντιρατσιστικός" νόμος: νά μήν μποροῦμε νά ὁμολογοῦμε τόν Χριστό! Δέν ἔχουμε ἐλευθερία ἔκφρασης! Δηλαδή ἄν πῶ ἐγώ ὅτι κατέχω τήν ἀλήθεια, θά μέ βάλουν μέσα; Αὐτό εἶναι ρατσιστικό. Ρατσιστικό εἶναι νά μισῶ τόν συνάνθρωπό μου, τό χρῶμα του, τήν φυλή του, ἄν εἶναι ἀπό κάποια ἄλλη θρησκεία...Μπορεῖ τήν θρησκεία τοῦ Ἰσλάμ, γιά παράδειγμα, νά μήν τήν δέχομαι, ἀλλά σέβομαι τό δικαίωμα τοῦ ἄλλου νά ἐπιλέγει ὅ,τι θέλει. Λοιπόν, αὐτοί γιατί δέν σέβονται τό δικαίωμα τό δικό μας νά ὁμολογοῦμε αὐτά πού πιστεύουμε στήν Πίστη μας; Δέν τό σέβονται! Αύτό εἶναι ρατσισμός! Ὄχι αὐτό πού λένε αὐτοί. Αὐτό εἶναι ρατσισμός! 

Ἐρώτηση 8η:

-Γιατί ἡ σύγχρονη πορεία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δίνει ἰδιαίτερη βαρύτητα στήν ὑλική ἐλεημοσύνη (μερικές φορές καί μετά διαφημίσεως) καί λιγότερο στήν ὀρθή δογματική κατήχηση (καί ἀπό ἄμβωνος) τοῦ ποιμνίου της, καθώς καί στό ζωντανό παράδειγμα τῶν Ποιμένων της, τήν στιγμή μάλιστα πού ἡ πνευματική ἀποστασία μας εἶναι στό ζενίθ καί κινδυνεύουμε πνευματικῶς καί ἐθνικῶς;

Ἀπάντηση:

-Γιατί ἔχουν υἱοθετήσει τήν "μεταπατερική θεολογία". Γιατί ἔχουν υἱοθετήσει μίαν ἄλλη "θεολογία", ὄχι τήν Θεολογία τής καθάρσεως, τοῦ φωτισμοῦ καί τῆς θεώσεως. Δέν ὑπάρχει Πατερική Θεολογία. Φεύγουμε ἀπό τά τῶν Πατέρων καί πηγαίνουμε στά τοῦ κόσμου. Αὐτό εἶναι. Εἶναι πολύ ἁπλά τά πράγματα. Δέν ὐπάρχει πατερικό πνεῦμα στούς Ἱερεῖς. Φυσικά αὐτό δέν συμβαίνει σέ ὅλους. Ὑπάρχουν ἀξιόλογοι Ἱερεῖς φυσικά καί Ἐπίσκοποι ἀγωνιστές πάνω σέ αὐτό. Ἀλλά δυστυχῶς ὑπάρχουν αὐτοί μέ τήν ἐκκοσμίκευση. Πολλοί λένε πώς δέν εἶναι κακό ἡ ἐκκοσμίκευση. Ἡ ἐκκοσμίκευση εἶναι κόσμος. Ὁ κόσμος ἀνήκει στόν κοσμοκράτορα τοῦ αἰῶνος τούτου, δηλαδή ἐργάζονται ἄλλοι πίσω ἀπό αὐτόν καί δυστυχῶς οἱ δικοί μας Ἱεράρχες ζητοῦν αὐτές τίς μεθόδους πού εἶναι ἀντιχριστιανικές. 

Ἐρώτηση 9η:

-Τήν ἑπόμενη Σύνοδο, ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τήν ὀνομάζει "Πανορθόδοξη". Θά ἀνακηρύξουν τήν 8η καί 9η Οἰκουμενική Σύνοδο γιά νά διασφαλιστεῖ τό "ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις Πατρᾶσιν"; Θά συζητηθεῖ ὡς μεῖζον θέμα "ἡ παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ";

Ἀπάντηση:

-Οἱ Σύνοδοι ἦταν Οἰκουμενικές, ἀλλά δέν ἔχουν ἀνακηρύξει τήν 8η καί τήν 9η Οἰκουμενικές, τοῦ Μεγάλου Φωτίου καί τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Στήν κάθε Σύνοδο πού γινόταν, δέν κάνανε συνάντηση οἰ Πατέρες γιά νά πιοῦνε καφέ, ἄντε νά κάνουμε μιά Σύνοδο τώρα, νά ποῦμε καί κάτι… Γινότανε γιατί ὑπῆρχε ἔνα πρόβλημα. Λοιπόν, γιά νά λυθεῖ αὐτό τό πρόβλημα γινόταν μία Τοπική Σύνοδος, (ἤ) μία Οἰκουμενική Σύνοδος, θέτοντας ἐπί τάπητος τά προβλήματα, μέ σκοπό φυσικά νά σωφρονίσουν αὐτόν πού ἦταν αἱρετικός. Ὄχι γιά νά τόν ἀποκόψουνε. Νά τοῦ ὑποδείξουνε τά λάθη του καί νά τόν κερδίσουν. Ἀλλά ἄν δέν τό καταφέρναν αὐτό, προέβαιναν στό νά τόν ἀποκόψουν ἀπό τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας γιά νά μήν μεταδοθεῖ ἡ ἀσθένεια στό ὑπόλοιπο ὑγιές πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Λοιπόν, γι' αὐτό γινότανε Σύνοδος. Γι' αὐτό γινότανε σύγκληση μίας Συνόδου. Τώρα, αὐτό δέν ὑπάρχει. Δηλαδή κι ἄν θά ἔπρεπε νά γίνει, θά ἔπρεπε νά γίνει γιά τόν Οἰκουμενισμό. Γιά ποιόν λόγο θά κάνουν σύγκληση; Ἄρα θέλουνε νά ἀλλάξουν τά τῶν Πατέρων. Γιατί ὅπως ἔχουμε πληροφορηθεῖ γιά τά θέματα πού θά ὑπάρχουνε, τά θέματα εἶναι δευτερεύοντα. Γιά τή νηστεία καί γιά κάποια ἄλλα θέματα δευτερεύουσας σημασίας. Γιατί νά μήν γίνει Σύνοδος γιά νά καταδικαστεῖ ὁ Οἰκουμενισμός; Αὐτό ἐπιβάλλεται νά γίνει. Ὅπως καί γιά τήν ἐκκοπή τοῦ μνημοσύνου, χρησιμοποιοῦνε πατερικούς ὅρους, γιά νά ποῦνε ὅτι ὅποιοι κόβουν τό μνημόσυνο βγαίνουν ἐκτός Ἐκκλησίας. Καί γιά νά διαστρέψουν τά τῶν Πατέρων καί γιά τόν 15ο Κανόνα πού μιλάει γιά τήν ἐκκοπή τοῦ μνημοσύνου. Χρησιμοποιοῦν ὅρους πατερικούς, ἀλλά μέ τήν δική τους ἑρμηνεία! 

Ἐρώτηση 10η:

-Πῶς βλέπετε τό μέλλον τῆς Ἑλλάδος μέ ὅλα αὐτά καί τῆς Ὀρθοδοξίας μας; Τί μᾶς συμβουλεύετε νά κάνουμε καί πῶς νά πορευθοῦμε ἀπό δῶ καί πέρα;

Ἀπάντηση:

-Κανένας Πατέρας ποτέ, γιατί ὁ,τιδήποτε λέμε καί τό λέμε βασιζόμενοι στήν Πατερική Θεολογία, στούς Πατέρες μας, στήν Πατερική Παράδοση, κανένας Ἅγιος καί κανένας Πατέρας δέν ἀσχολήθηκε μέ ἔθνη καί μέ πορεῖες λαῶν. Ἀλλά ἀσχολήθηκαν σέ προσωπικό ἐπίπεδο. Γιατί ἡ κάθε ψυχή εἶναι ἀνεπανάληπτη καί ἡ σωτηρία της εἶναι αὐτή πού ἔχει σημασία. Λοιπόν, αὐτό πού πρέπει νά κάνουμε, ἄν θέλουμε νά πᾶμε καί ὡς ἔθνος καλά καί ὁ καθένας προσωπικά, εἶναι ὅτι πρέπει νά κοιτάξουμε σέ προσωπικό ἐπίπεδο νά ἀνέλθουμε. Αὐτό ἔχει σημασία. Δηλαδή νά προσπαθήσουμε νά κάνουμε πνευματική ζωή. Νά γίνουμε πνευματικοί ἄνθρωποι. Αὐτό λείπει σήμερα. Ἄν ὁ κάθε ἄνθρωπος προσπαθοῦσε νά ἔλθει σέ ἐπαφή μέ τόν Χριστό, νά ἔχει μετάνοια καί νά κοιτάξει τόν ἑαυτό του καί νά εἶναι συνειδητοποιημένος ὅτι εἶναι προσωρινή ἡ ζωή μας κι ὅτι μπορεῖ καί σήμερα-αὔριο-μεθαύριο νά φύγουμε ἀπ' αὐτή τή ζωή κι ὅτι μᾶς περιμένει ἡ αἰώνιος ζωή ἤ ἡ αἰώνιος κόλαση, ἀναλόγως μέ τίς πράξεις μας καί τήν πορεία μας, τότε αὐτομάτως ὅλος ὁ κόσμος θά γινόταν καλύτερος. Πρέπει σέ προσωπικό ἐπίπεδο νά ἀσχοληθοῦμε. Γι' αὐτό καί σέ προσωπικό ἐπίπεδο πρέπει νά ἀσχοληθοῦμε μέ τήν σωτηρία μας καί μέ τήν κάθαρση, νά καθαρίσουμε τόν ἑαυτό μας, νά δεχθοῦμε τήν Θεία Χάρη καί τόν φωτισμό τοῦ Χριστοῦ. Τότε θά μπορέσουμε νά βοηθήσουμε καί τήν Ἐκκλησία καί τούς συνανθρώπους μας, ὄχι ὑλικά, ὅπως σέ μία προηγούμενη ἐρώτηση πού μοῦ κάνατε γιά τήν Ἐκκλησία πού ἀσχολεῖται μέ τήν ὑλική βοήθεια. Σκοπός τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι νά θρέψει, εἶναι νά σώσει! Λοιπόν, αὐτό πού ζητᾶ ὁ Χριστός εἶναι αὐτό πού λέει: νά μήν μεριμνήσετε τί θά φᾶτε καί τί θά πιεῖτε. Κοιτάξτε τή σωτηρία σας! Αὐτό. "Ζητεῖτε τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν... καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν". Αὐτό πρέπει νά κάνουμε. Νά κοιτάξουμε τήν προσωπική μας σωτηρία. Τή μετάνοια μας. Καί γιά ὅλα αὐτά τά θέματα τά δογματικά καί γιά αὐτή τήν ἀποστασία πού ὑπάρχει σήμερα, ὁ περισσότερος κόσμος εἶναι ἀδιάφορος γι' αὐτόν τόν λόγο: γιατί δέν ἀσχολεῖται μέ τά πνευματικά! Ἄν ὑπῆρχε πνευματική ἐργασία στόν κάθε ἄνθρωπο, τότε καί ὁ ἄνθρωπος πού θά ἐργαζότανε πνευματικά, ὅλα αὐτά πού συμβαίνουν θά "τόν χτυπούσανε", δέν θά μποροῦσε νά τά ἀνεχθεῖ. Κάποιος πού ἀγαπάει τόν Θεό καί ἐργάζεται πνευματικά καί θέλει τήν σωτηρία του, θά θεωροῦσε ὅλα αὐτά πού συμβαίνουν εἰς βάρος τῆς Πίστεως πρωτεύοντα πράγματα. Καταλάβατε; Τό ἐθνικό ζήτημα ὑπάρχει, διότι σέ προσωπικό ἐπίπεδο ἔχουμε ἐκπέσει. Γι' αὐτό ἔχει ἐκπέσει καί ἡ χώρα μας. Ἁπλά φαίνεται τό σύνολο, γιατί ἡ προσωπική μας κατάσταση δέν εἶναι αὐτή στήν ὁποία ἔπρεπε νά εἴμαστε. Ὁπότε, ὅπως καί μία ποδοσφαιρική ὁμάδα ἔχει 11 ἀθλητές, ἄν δέν εἶναι καλοί παῖχτες, αὐτό ἐπηρρεάζει ὄλη τήν ὁμάδα. Δέν μπορεῖ ἕνας παίχτης νά σώσει τήν ὁμάδα. 

Ἐρώτηση 11η: 

-Πῶς οἱ Οἰκουμενιστές βλέποντας τίς κακές πρωτιές τῆς Ἑλλάδας (στίς ἐκτρώσεις, στά ναρκωτικά, στήν διαφθορά κλπ) πού προφανῶς καταδεικνύουν ὅτι οἱ Ἕλληνες ὡς μονάδες δέν πορευόμαστε καλά, πῶς λοιπόν θεωροῦνε πώς θά μπορέσουμε νά "ἀγαπηθοῦμε" καί νά "εἴμαστε καλοί" μέ ὅλους τούς λαούς καί ἀνθρώπους πού ὁ καθένας πιστεύει ὄ,τι θέλει;

Ἀπάντηση:

-Ὅσον ἀφορᾶ αὐτό, νά πᾶμε λίγο πιό βαθειά, δέν εἶναι παράλογο. Εἶναι ἕνα σχέδιο! Εἶναι ἕνα σιωνιστικό σχέδιο πού ὑλοποιεῖται μέσῳ τῆς Μασονίας. Πού δυστυχῶς ἀκόμη καί ἐκκλησιαστικοί ἄνδρες ἔχουν σχέση καί δουλεύουν γιά τήν Μασονία καί δέν ξέρω καί γιατί δέν τό λένε. Τί φοβοῦνται; Καί ὅλα αὐτά δουλεύουνε γιά τόν Ἀντίχριστο. Δηλαδή ὅσο πλησιάζουμε πρός τά ἔσχατα, τόσο θά γίνονται καί χειρότερα πράγματα. Εἶναι γιά νά ἔλθει ὁ ἄνομος, πού μᾶς λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, γιά νά διαλυθοῦν ὅλα...καί διαλύονται! Καί εἰδικά στόν χριστιανικό κόσμο ὑπάρχει αὐτή ἡ ἀποστασία. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μιλάει καί σκιαγραφεῖ πῶς θά εἶναι ὁ κόσμος ἀργότερα. Δέν μιλάει γιά τούς ἐθνικούς, γιά τούς χριστιανούς μιλάει. Κι αὐτό μᾶς τό λένε κι οἰ Πατέρες. Βλέπουμε τώρα ὅτι αὐτά τά πράγματα, αὐτά πού λέγανε οἱ ἅγιοι Πατέρες καί εἶναι προφητευμένα, βγαίνουνε σήμερα. Ὑπάρχει αὐτή ἠ πύκνωση πρός τά ἔσχατα καί ὅλα δουλεύουνε γιά νά φέρουνε αὐτοί τόν δικό τους "Χριστό". Τόν "Χριστό" τῆς Νέας Ἐποχῆς. Γι' αὐτό κι ἐμεῖς πρέπει νά εἴμαστε πάντα ὑποψιασμένοι καί πρέπει νά γνωρίζουμε ὥστε νά μᾶς βοηθάει αὐτό στήν πνευματική μας ζωή. Νά ἔχουμε τήν μνήμη τοῦ θανάτου πάνω ἀπ' ὅλα, νά βλέπουμε ὅτι ὄντως πλησιάζουμε. Εἴμαστε σέ ἔσχατα, ζοῦμε στούς ἐσχάτους καιρούς. Γι' αὐτό καί ὑπάρχει αὐτή ἡ ἀποστασία ἀπό τήν Πίστη. Γι' αὐτό καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔλεγε ὅτι ὅταν θά φύγω ἐγώ θά ἔλθουν ἄνδρες πού θά μιλᾶνε διαστραμμένα καί θά εἶναι λύκοι βαρεῖς. Αὐτό συμβαίνει σήμερα. Καταλάβατε;

Ἐρώτηση 12η:

-Ἐμεῖς πάτερ, οἱ ἁπλοί λαϊκοί πού ἀγαποῦμε τόν Χριστό, πού ἐκκλησιαζόμαστε, πού θέλουμε νά εἴμαστε "ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατρᾶσι", νά τηροῦνται τά δόγματα, νά προασπίζεται ἡ Πίστη, εἰσπράττουμε τήν ἔχθρα ὄχι ἀπό τούς ἐκτός Ὀρθοδοξίας, ἀλλά ἀπό τούς "ἐντός τῶν πυλῶν", πού πολλές φορές εἶναι ρασοφόροι καί μάλιστα σέ ὑψηλά ἱστάμενες θέσεις. Βλέποντας καί τίς διώξεις ὀρθοτομούντων Ἱερέων, λαϊκῶν ὅπως ὁ ἀείμνηστος Σωτηρόπουλος καί μοναχῶν, εἰσπράττουμε τήν ἔχθρα ἀπό τούς διῶκτες μας πού εἶναι ὑποτιθεται ὀρθόδοξοι! Μένουμε ἔκπληκτοι καί δέν ξέρουμε πῶς νά τό διαχειριστοῦμε αὐτό. Τί ἔχετε νά πεῖτε;

Ἀπάντηση:

-Αὐτό δέν ἔλεγε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος; "Οὐδένα δέδοικα ὡς τούς ἐπισκόπους πλήν ὀλίγων". Αὐτό εἶναι ὄντως πολύ λυπηρό. Ἐκεῖ πού θά περιμένεις νά σέ βοηθήσουνε, δέχεσαι ἐπίθεση. Σοῦ λένε ὅτι εἶσαι φανατικός μέ αὐτά πού κάνεις κλπ. Αὐτό ἀντιμετωπίζεται πάλι, ὄπως εἴπαμε, μέ τήν πνευματική ζωή. Ἡ πνευματική ζωή ἔχει πολύ μεγάλη σημασία. Ἐπιστρέφουμε πάλι ἐκεῖ, γιατί ὁ Χριστιανός ὁ ὁποῖος δέν ὁπλίζεται μέ τήν πνευματική ζωή καί μέ τήν ἐπαφή του μέ τόν Χριστό, μέ τήν προσευχή κυρίως καί μέ μιά σωστή πνευματική καθοδήγηση, δέν μπορεῖ νά σταθεῖ σ' αὐτά. Γι' αὐτό βλέπουμε καί στούς μακαρισμούς τήν ὁμολογία, ἡ ὁποία εἶναι κάτι πολύ ὐψηλό καί ἔρχεται κατόπιν μεγάλου πνευματικοῦ ἀγῶνα. Πρέπει νά εἴμαστε σέ πολύ καλή πνευματική κατάσταση γιά νά μποροῦμε νά ἀγωνιστοῦμε ἀπέναντι σέ αὐτά τά θέματα. Δέν βγάζουμε τήν οὐρά μας ἔξω καί λέμε ὅτι ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά μιλήσουμε γι' αὐτά, ἀλλά προσπαθοῦμε νά μιλᾶμε γι' αὐτά, ἔχοντας τή σωστή τοποθέτηση καί κατάρτιση. Τό πρῶτο πρᾶγμα πού πρέπει νά κάνουμε μέ αὐτά, γιά νά μπορέσουμε νά ἀντέξουμε, εἶναι νά εἴμαστε προσευχόμενοι. Γιατί μέσα ἀπό τήν προσευχή καί μέσα ἀπό μία σωστή καθοδήγηση ἔρχεται ἡ ἀγάπη γιά τόν Χριστό. Κι ὅταν ἔλθει ἡ ἀγάπη γιά τόν Χριστό ὑπάρχει καί ἡ ταπείνωση μέσα, ἠ ἀγάπη γιά τόν συνάνθρωπό μας κι ὑπάρχει ὅλη αὐτή ἡ πνευματική κατάσταση πού μποροῦμε νά ἀγωνιστοῦμε πνευματικά καί νά ὁμολογήσουμε τόν Χριστό. Αὐτό εἶναι τό πρῶτο. Λοιπόν, τό ἄλλο τώρα εἶναι ὅτι θά πρέπει ἐμεῖς νά πιέζουμε τούς ἐπισκόπους καί εἰδικά ἐσεῖς οἱ λαϊκοί ἔξω, γιατί τόν πόλεμο πού δέχεστε ἐσεῖς τόν δεχόμαστε κι ἐμεῖς μέσα ἀπό τούς ἴδιους τούς συμμοναστές μας. Καί μᾶς λένε: μή μιλᾶτε. Καί τούς λέμε γιά ποιόν λόγο νά μή μιλᾶμε; Ἡ σιωπή κατά τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ εἶναι τό τρίτο εἶδος τῆς ἀθεΐας. Εἶναι ἔκπτωσις ἀπό τήν Πίστη. Λοιπόν, δέν μποροῦμε νά μή μιλήσουμε. Μιλᾶμε. Θά λέμε, θά κοιτάζουμε τήν πνευματική μας κατάσταση γιατί πατᾶνε σ' αὐτό καί λένε: ν' ἀσχολεῖστε μέ τά πνευματικά σας. Μά, αὐτό δέν εἶναι πνευματικό; Νά χάσεις τήν Πίστη σου δέν εἶναι πνευματικό; Τί εἶναι; Λοιπόν, γι' αὐτό καί ἔλεγε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὅτι δέν ὠφελεῖ ὁ σωστός βίος ἄν δέν ἔχεις τά σωστά δόγματα! Ἐσεῖς τώρα ὡς λαϊκοί πού εἴσαστε καί ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ὀφείλετε νά πιέζετε τούς Ἐπισκόπους σας καί νά τούς λέτε: ἐσεῖς εἴσαστε ἐκεῖ γιά νά ἐπισκοπεῖτε ἐμᾶς καί νά διαφυλάττετε τήν Πίστη. Τί κάνετε; Θέλουμε ἀπό ἐσᾶς ἔργα! Καί βλέποντας οἱ Ἐπίσκοποι τήν ἀδιαφορία τοῦ λαοῦ, γι' αὐτό τά κάνουν ὅλα αὐτά. Ὁ Πατριάρχης μετράει ἀντιδράσεις, τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ. Κι ὅταν βλέπει ὄτι δέν ὑπάρχουνε, προχωράει. Ὅταν βλέπει ὅτι ὑπάρχουν ἀντιδράσεις, ἀπαντάει. 

Ἐρώτηση 13η (καί ὑποερωτήματα):

-Ἄρα, γιά νά τό καταλάβει ὁ πολύς κόσμος, τό νά μή μιλᾶμε ἀδιακρίτως, ἐνῶ ὑπάρχουνε θέματα προδοσίας τῆς Πίστεως, εἶναι ἐφάμαρτο;

Ἀπάντηση:

-Εἶναι ἔκπτωση ἀπό τήν Πίστη. Φυσικά καί εἶναι ἁμαρτία. 

-Δηλαδή οὐσιαστικά γίνεσαι θεομάχος;

-Φυσικά. Τό νά μή μιλᾶς γιά τήν Πίστη σου...Ὅταν ἔλθει κάποιος καί κατηγορήσει τήν μητέρα σου καί τόν πατέρα σου, τούς βρίσει, ἐσύ θά πεῖς ἐντάξει; 

-Τό ρωτᾶμε αὐτό γιατί πολλές φορές καί Ἐπίσκοποι ἀλλά καί Πνευματικοί σοῦ λένε "μή μιλᾶς", "ἔχει ὁ Θεός", "θά τό λύσει ὁ Θεός", ἀλλά χωρίς ὁμολογία γίνεται;

-Ἡ ὁμολογία εἶναι ὑψίστης σημασίας μέσα στό Εὐαγγέλιο. Εἶναι ὑψίστης σημασίας, γι' αὐτό ἄν δεῖς τούς μακαρισμούς, μέ τήν ἀνάλυση πού κάνουν οἱ Πατέρες, ξεκινοῦν "μακάριοι οἱ πτωχοί τῷ πνεύματι"...δέν θυμᾶμαι τή σειρά, ἔχουν ὅμως μία κλίμακα. Στό τέλος λοιπόν, φτάνει  "μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ῥῆμα καθ᾿ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ.  χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· οὕτω γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν". Γιά νά ὁμολογήσεις λοιπόν, πρέπει νά ἔχεις περάσει ἀπ' ὅλα αὐτά τά στάδια (τῶν μακαρισμῶν). Νά ἔχεις καθαρθεῖ, νά εἶσαι πνευματικός ἄνθρωπος πιά, γιά νά μπορεῖς νά ὁμολογεῖς. Εἶναι τό ζητούμενο γιά τόν Χριστιανό. Αὐτά τά πράγματα δέν μποροῦν νά τά λένε. Αὐτά τά πράγματα εἶναι ἄκυρα. Δέν μποροῦν νά προφασίζονται "προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις" καί νά λένε "μή μιλᾶτε". Κι ἄν δέν μιλᾶμε ἐμεῖς, πέστε τους, μιλῆστε ἐσεῖς! Γιατί ἐσεῖς δέν μιλᾶτε; Ἀφοῦ δέν εἴμαστε ἐμεῖς ἐντεταλμένοι, μιλῆστε ἐσεῖς πού εἴσαστε οἱ πνευματικοί, ἀφοῦ ἐμεῖς δέν εἴμαστε πνευματικοί. Αὐτό μπορεῖτε νά τούς πεῖτε: τότε γιατί ἐσεῖς δέν μιλᾶτε; 

-Αὐτοί θά ποῦνε μιλᾶμε, ἀλλά δέν ἀκοῦτε αὐτά πού λέμε ἐμεῖς...

-Μά δέν μιλᾶνε. Ἐδῶ εἶναι τό θέμα.

ΤΕΛΟΥΣ Α΄ ΜΕΡΟΥΣ

(ἕπεται συνέχεια...)

Ἀποκλειστική συνέντευξη στό Ἱστολόγιο ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ (http://kaiomenivatos.blogspot.gr/)