Ιεροσολύμων: “Η ανθρωπιστική παρουσία της Εκκλησίας εν μέσω καταστροφής είναι ιερό καθήκον” - ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΤΙΝΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΠΟΙΜΑΝΤΙΝΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗ ΓΑΖΑ

Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος και ο Καρδινάλιος Πιερμπατίστα Πιτζαμπάλλα, Λατίνος Πατριάρχης στην Ιερουσαλήμ, ξεκίνησαν σήμερα το πρωί ποιμαντική και ανθρωπιστική επίσκεψη στη Λωρίδα της Γάζας, συνοδευόμενοι από υψηλόβαθμη χριστιανική αντιπροσωπεία.

Η επίσκεψη έχει ως στόχο να παρακολουθήσει στενά την κατάσταση των πιστών τους, οι οποίοι έχουν υπομείνει μια αμείλικτη ανθρωπιστική καταστροφή για πάνω από είκοσι ένα μήνες, και να επιβλέψει άμεσα τις προσπάθειες ανακούφισης που παρέχονται από τις εκκλησίες για να υποστηρίξουν τη σταθερότητα εκείνων στη Γάζα που έχουν χάσει τα σπίτια τους, την ασφάλεια και την πρόσβαση σε φάρμακα. Αυτή η επίσκεψη αποτελεί ζωντανή ενσάρκωση της ενότητας της Εκκλησίας απέναντι στον βαθύτερο ανθρώπινο πόνο στη Λωρίδα.

O Λατίνος Πατριάρχης στα Ιεροσόλυμα, πραγματοποιεί επίσης επίσκεψη στη Γάζα, μαζί με τον Πατριάρχη Θεόφιλο, σε μια ισχυρή έκφραση εκκλησιαστικής ενότητας και αδελφικής αλληλεγγύης απέναντι στον αυξανόμενο ανθρώπινο πόνο στη Λωρίδα.

Αυτή η επίσκεψη έρχεται στον απόηχο των επανειλημμένων επιθέσεων σε χριστιανικούς ιερούς τόπους στη Γάζα: ο βομβαρδισμός του Νοσοκομείου Βαπτιστών στις 17 Οκτωβρίου 2023. την απεργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Πορφυρίου στις 19 Οκτωβρίου 2023· την επίθεση με πυροβολισμούς εναντίον πιστών στην εκκλησία της Αγίας Οικογένειας στις 16 Δεκεμβρίου 2023· και πιο πρόσφατα, ο ισραηλινός βομβαρδισμός της ίδιας εκκλησίας στις 16 Ιουλίου 2025, ο οποίος στοίχισε τη ζωή σε τρεις ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους εννέα, έναν σε κρίσιμη κατάσταση και δύο σοβαρά, μαζί με έναν ελαφρύ τραυματισμό του ιερέα της ενορίας, πατέρα Gabriel Romanelli. Η επίθεση προκάλεσε επίσης σημαντικές καταστροφές στο συγκρότημα της ενορίας και στέρησε από πολλά άτομα με ειδικές ανάγκες την πρόσβαση σε αναντικατάστατο ιατρικό εξοπλισμό που σώζει ζωές.

Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτός ο τελευταίος βομβαρδισμός συνέβη λιγότερο από σαράντα οκτώ ώρες αφότου οι Μακαριώτατοι Πατριάρχης Θεόφιλος και Πατριάρχης Πιερμπατίστα Πιτζαμπάλλα, μαζί με τον Αποστολικό Νούντσιο, Αρχιεπίσκοπο Adolfo Tito Yllana, και συνοδευόμενοι από υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία εκκλησιαστικών ηγετών στην Ιερουσαλήμ, επισκέφθηκαν τη χριστιανική πόλη Taybeh στη Δυτική Όχθη, ανατολικά της Ραμάλας.

Η επίσκεψη ήταν απάντηση σε μια σειρά εγκληματικών επιθέσεων που πραγματοποιήθηκαν από ισραηλινές πολιτοφυλακές εποίκων υπό την προστασία του ισραηλινού στρατού, συμπεριλαμβανομένης της βεβήλωσης του χριστιανικού νεκροταφείου και της ιστορικής εκκλησίας της πόλης. Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν διπλωματικοί εκπρόσωποι από περισσότερα από είκοσι έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Ιορδανίας, της Ρωσίας, της Κίνας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ιαπωνίας και του Καναδά.

Υπό το φως της συνεχιζόμενης ανθρωπιστικής καταστροφής στη Γάζα, ο Πατριάρχης Θεόφιλος ζήτησε άμεση, συνολική και μόνιμη κατάπαυση του πυρός. Κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να αναλάβει τις ηθικές και ανθρωπιστικές ευθύνες της απέναντι σε αθώους πολίτες που συνεχίζουν να πληρώνουν ένα αφόρητο τίμημα σε έναν ανελέητο πόλεμο.

Ο κ. Θεόφιλος επανέλαβε ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία, υποχρεωμένη από την ακλόνητη πίστη της, παραμένει σταθερή στην ιερή αποστολή της να είναι παρούσα, πνευματικά και ανθρώπινα, σε καιρό πολέμου. Μια τέτοια παρουσία, είπε, είναι μια θρησκευτική και ηθική υποχρέωση που δεν θα εγκαταλειφθεί. Το έργο της Εκκλησίας μεταξύ των τραυματιών, των πενθούντων και των εκτοπισμένων αποτελεί άμεση συνέχεια της διδασκαλίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος μας καλεί σε έλεος, συνοδεία και υπηρεσία προς όλους τους ανθρώπους χωρίς διακρίσεις.

Όπως δήλωσε ο Μακαριώτατος: «Όπου αφθονεί ο πόνος, πρέπει να αφθονεί και η ευθύνη μας. Δεν ερχόμαστε από μακριά· Είμαστε από αυτή τη γη, από τις θλίψεις της, από τους ανθρώπους της και από την επιμονή της. Η Εκκλησία είναι εδώ για να συνοδεύσει, να θεραπεύσει και να αναζωπυρώσει την ελπίδα στις καρδιές που συνθλίβονται κάτω από το βάρος αυτής της συνεχιζόμενης καταστροφικής θηριωδίας».

ΠΗΓΗ: https://orthodoxia.info/news/ierosolymon-anthropistiki-paroysia/?feed_id=14693&_unique_id=687a384b10afe

Η Κυβέρνηση απαιτεί από την Ουκρανική Εκκλησία να διακόψει τους δεσμούς με τη Ρωσική Εκκλησία

Γραφείο ρεπορτάζ: Romfea.gr

---

Το Κρατικό Γραφείο Εθνοπολιτικής και Ελευθερίας της Συνείδησης της Ουκρανίας απαίτησε επίσημα από την κανονική Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία να διακόψει τους δεσμούς της με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία έως τις 18 Αυγούστου 2025.

Να αναφερθεί ότι σύμφωνα με πληροφορίες η απαίτηση αυτή κοινοποιήθηκε μέσω οδηγίας που εκδόθηκε προς τη Μητρόπολη Κιέβου της Ουκρανικής Εκκλησίας, την οποία η υπηρεσία αναγνώρισε ως έχουσα σχέσεις με το Πατριαρχείο Μόσχας.

Σύμφωνα με την οδηγία, ο Μητροπολίτης Ονούφριος πρέπει, μέχρι την καθορισμένη ημερομηνία, να προσκομίσει απόφαση από τις ανώτατες εκκλησιαστικές αρχές της Ουκρανικής Εκκλησίας σχετικά με την αποχώρησή της από την Εκκλησία της Ρωσίας.

Αυτό περιλαμβάνει την ακύρωση όλων των διατάξεων του Καταστατικού Χάρτη που αφορούν την Ουκρανική Εκκλησία, καθώς και την ακύρωση αποφάσεων του Πατριαρχείου Μόσχας σχετικά με τη «προσάρτηση» Μητροπόλεων και τον διορισμό Μητροπολιτών της Ουκρανικής Εκκλησίας από τη Μόσχα.

Επιπλέον, ο Μητροπολίτης Ονούφριος καλείται να εκφράσει δημοσίως τη διαφωνία του με τους διορισμούς στα καταστατικά διοικητικά όργανα της Ρωσικής Εκκλησίας και να προετοιμάσει μια δήλωση για τη λήξη των αρμοδιοτήτων του και τη διακοπή των δεσμών με αυτή!

Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα ακόμη περιστατικό από τις ουκρανικές αρχές οι οποίες έχουν ξεκινήσει μια ευρεία εκστρατεία διώξεων κατά της Ουκρανικής Εκκλησίας, επικαλούμενες τις φερόμενες συνδέσεις της με τη Ρωσία.

Τέλος, υπενθυμίζεται ότι ο νόμος που υπογράφηκε από τον Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις 23 Σεπτεμβρίου 2024, επιτρέπει την απαγόρευση της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στη χώρα.

π. Δανιήλ Σισόγιεφ - ''Ουρανοπολίτης'' (60ο) (Τελευταίο μέρος επιλεγμένων αποσπασμάτων)

Μια τεράστια πληγή σήμερα στους Ορθοδόξους είναι η σύγχυση μεταξύ αμαρτίας και αμαρτωλού. Το μίσος και το ψεύδος μεταξύ χριστιανών, των τέκνων του Θεού, για τα οποία ο Χριστός πέθανε, είναι κάτι φοβερό· είναι αυτό που ο Κύριος περιέγραψε ως σημείο των εσχάτων καιρών.
Πώς είναι δυνατόν ένας φυσιολογικός ποιμένας να μην αγαπά το ποίμνιό του; Μπορεί – και πρέπει – να μην του αρέσει η ψώρα στα πρόβατα, η αγριότητά τους, η πείνα τους αλλά δεν ευθύνεται και ο ίδιος ο ποιμένας γι’ αυτό; Στη Γραφή, πόσες φορές ο Θεός δεν ελέγχει τους ποιμένες για τις αμαρτίες του ποιμνίου τους; Αν αντί για κήρυγμα ασχολείσαι με την πολιτική ή – όπως το περιγράφει θαυμάσια ο Λιούις – απλώς επαναλαμβάνεις τον τελευταίο συγγραφέα που διάβασες, τι να περιμένει κανείς από το ποίμνιο;
Αν ο ιερέας δεν τρέφει τα πρόβατά του με τον Λόγο του Θεού, αλλά μιλά για εθνικισμό – δεν έχει σημασία για τι – αλλά όχι για τον Κύριο και τον Σταυρό Του, τότε σπέρνει διχόνοιες, οι οποίες θα οδηγήσουν στα γνωστά αποτελέσματα. Αν ο ιερέας δεν συμμερίζεται τις ανάγκες της ενορίας, αλλά μετά τη Λειτουργία τρέχει στο σπίτι για μεσημεριανό ή για να σκάψει το περιβόλι, τότε από εκεί ξεπροβάλλουν οι καρποί του σχίσματος.
Όλα ξεκινούν από την εγκατάλειψη του ποιμνίου, στο οποίο δεν εξηγούν ποιος είναι ο Θεός, πώς να πολεμά τα πάθη του, αλλά του μιλούν για άλλους αγώνες…
Για παράδειγμα, όταν το περασμένο καλοκαίρι πήγα σε ιεραποστολικό ταξίδι στο Κιργιστάν, με φρίκη ανακάλυψα ότι οι ενορίτες του καθεδρικού ναού του Μπισκέκ δεν μπορούσαν να εξηγήσουν ποιος είναι ο Θεός, τι είναι η Εκκλησία – αλλά όλοι ήξεραν με βεβαιότητα ότι ο ΑΦΜ είναι η σφραγίδα του Αντιχρίστου. Αν και δεν ήξεραν ούτε ποιος ακριβώς είναι αυτός ο Αντίχριστος.
Ωστόσο, η δίψα τους για τον Λόγο του Θεού ήταν απλά συγκλονιστική. Οι ενορίτες μας είναι τις περισσότερες φορές καλοί (ή και πολύ καλοί, καλύτεροι από μένα, για παράδειγμα) και πρέπει οι ιερείς να θυμούνται ειλικρινά τον όρκο τους και να «οδηγούν τα πρόβατά τους στα βοσκοτόπια του Λόγου του Θεού». Αυτό περιμένει ο κόσμος.
Οι Χριστιανοί πρέπει να γνωρίζουν μόνο τον Ιησού Χριστό και τούτον Εσταυρωμένο, όπως Τον γνώριζε και ο Απόστολος Παύλος – και αυτό αρκεί (Α΄ Κορ. 2,2), αλλιώς, όλα όσα κάνουμε στους ναούς μας είναι σαν να δίνουμε πέτρα αντί για ψωμί.

ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ Π. ΔΑΝΙΗΛ

«Λάμβανε από μουσουλμάνους απειλητικά τηλέφωνα και γράμματα. Ενάμιση χρόνο πριν τη δολοφονία του η μουσουλμάνα δημοσιογράφος H. Homidulina ζήτησε εισαγγελική δίωξη εναντίον του για υποκίνηση θρησκευτικού μίσους πράγμα που η εισαγγελία απέρριψε. Από τότε όμως άρχισε μια πραγματική καμπάνια δυσφήμησης του π. Δανιήλ, πράγμα που οι ορθόδοξοι δε γνωρίζουν αφού δεν είναι εξοικειωμένοι με τα μουσουλμανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης».
«Η τελευταία μέρα της επίγειας ζωής του ξεκίνησε με τη Θεία Λειτουργία. Την ίδια μέρα βάπτισε ένα παιδί και έφερε στην αγκαλιά της εκκλησίας έναν νέο τον οποίο γλύτωσε από τον αποκρυφισμό. Λίγες ώρες πιο αργά άρχισε – ως συνήθως – τις ομιλίες του με βάση την Αγ. Γραφή και έμεινε έως αργά στον ναό συζητώντας με τους ενορίτες διάφορα προβλήματα. Όταν πια έμεινε μόνος, πήγε στο Άγιο Βήμα να προσευχηθεί. Εκείνη τη στιγμή μπήκε στο ναό ο δολοφόνος ο οποίος άρχισε να πυροβολεί και να φωνάζει: “Πού είναι ο Sisoev;”. Ο π. Δανιήλ βγήκε από το Άγιο Βήμα με θάρρος και κατευθύνθηκε προς το δολοφόνο λαμβάνοντας έτσι μαρτυρικό θάνατο.
Πρέπει ν' αναγνωρίσω ότι πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη πως πρέπει να φοβήθηκε στις τελευταίες του στιγμές, γι' αυτό ρώτησα τον μοναδικό αυτόπτη μάρτυρα του φόνου [σ.σ.: τον ψάλτη του ναού Βλαντιμίρ Στρελμπίτσκυ, που πυροβολήθηκε κι εκείνος, τραυματίστηκε αλλά έζησε]: τι έκανε ο π. Δανιήλ όταν βγήκε από το Άγιο Βήμα, όταν είδε τον μασκοφόρο με το πιστόλι στο χέρι; Μου απάντησε: «Πήγε κατευθείαν επάνω του».

«Ο π. Δανιήλ είχε προβλέψει ήδη το θάνατό του αρκετά χρόνια προτού συμβεί. Ανέβηκε στο Γολγοθά του στην ίδια εκκλησία που είχε χτίσει, στην εκκλησία στην οποία αφιέρωσε όλο το χρόνο και τη δύναμή του. Τον σκότωσαν, όπως τον προφήτη του παλιού καιρού, μεταξύ του ναού και του ιερού, και βρέθηκε πράγματι αντάξιος της κλήσης ενός μάρτυρα. Πολύ συχνά μου έλεγε ότι φοβόταν ότι δεν υπήρχε αρκετός χρόνος, χρόνος για να γίνουν όλα. Βιαζόταν. Μερικές φορές, και ανθρώπινα, υπερέβαλλε, έσφαλλε, σκόνταφτε και έκανε λάθη, αλλά δεν έκανε κανένα λάθος για το κύριο ζήτημα, ότι η ζωή του ήταν αφιερωμένη εξ ολοκλήρου σε ΑΥΤΟΝ [στο Χριστό]. Πολλές φορές είχε πει ότι θα τον σκότωναν. Εγώ τον ρωτούσα ποιος θα φρόντιζε εμένα και τα τρία παιδιά μας, κι αυτός μου απαντούσε ότι μας άφηνε σε ασφαλή χέρια. «Θα σας αφήσω την Παναγία. Αυτή θα σας φροντίσει».
Αυτά τα λόγια ξεχάστηκαν πολύ γρήγορα. Μας είπε με ποια άμφια να τον θάψουμε. Κι εγώ αστειεύτηκα ότι δεν υπήρχε λόγος να μιλάει γι’ αυτό, γιατί δεν ξέραμε ποιος θα έθαβε ποιον. Είπε ότι εγώ θα τον έθαβα. Μόλις γύρισε η κουβέντα στις κηδείες, δε θυμάμαι λεπτομέρειες, αλλά του είπα ότι δεν είχα πάει ποτέ σε κηδεία ενός ιερέα. Και μου απάντησε ότι δεν πειράζει, επειδή θα ήμουν στη δική του.  (Λόγοι της πρεσβυτέρας Ιουλίας, της συζύγου του π. Δανιήλ, μετά τη δολοφονία του).

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ

π. Δανιήλ Σισόγιεφ - ''Ουρανοπολίτης'' (59ο)