«Έσχατη Εποχή Οι Πατέρες μίλησαν τώρα τα γεγονότα επαληθεύονται!» - Άγιος Ιππόλυτος Ρώμης

 

Ο Άγιος Ιππόλυτος Ρώμης, ένας από τους σπουδαιότερους θεολόγους και μάρτυρες των πρώτων αιώνων, υπήρξε από τους πρώτους πατέρες που ανέλυσαν την Αποκάλυψη του Ιωάννου και έδωσαν θεολογικό βάθος στην κατανόηση της έσχατης εποχής. Η εποχή του χαρακτηριζόταν από διωγμούς αλλά και από έντονη αναμονή της Δευτέρας Παρουσίας. Ανέδειξε την πραγματικότητα των εσχάτων όχι ως κάτι μακρινό ή αόριστο, αλλά ως ζωντανή κλίση για μετάνοια, αγρυπνία και πνευματική προετοιμασία.
Η διδασκαλία του Αγίου Ιππολύτου για τα έσχατα δεν ήταν ανεξάρτητη από την Αγία Γραφή, αλλά βαθιά ερμηνευτική της. Επεξηγώντας την Αποκάλυψη, τόνιζε ότι τα σημεία των καιρών δεν είναι απλώς ιστορικά γεγονότα, αλλά πνευματικές πραγματικότητες που αποκαλύπτουν την αλήθεια του Θεού και την πτώση του ανθρώπου. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εμφάνιση του Αντιχρίστου, οι θλίψεις και οι διωγμοί δεν θα είναι ξαφνικά ή απρόσμενα, αλλά θα προετοιμάζονται μέσα από μια γενικευμένη αποστασία από την αλήθεια του Χριστού. Ο Άγιος Ιππόλυτος προειδοποιεί ότι ο Αντίχριστος δεν θα έρθει ως μια φανερή μορφή κακού, αλλά θα παρουσιαστεί με τρόπο απατηλό προσπαθώντας να μιμηθεί τον Χριστό. Θα επιδιώξει να πλανήσει τον κόσμο με ψευδοθαύματα και κίβδηλες υποσχέσεις. Αυτό συνδέεται με το Λόγο του Κυρίου στο κατά Ματθαίον, όπου ο Χριστός προειδοποιεί ότι θα εγερθούν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες που θα πλανήσουν ει δυνατόν και τους εκλεκτούς. Ο Άγιος Ιππόλυτος ερμηνεύει αυτή την προειδοποίηση ως σαφή αναφορά στην εποχή που θα προηγηθεί της Δευτέρας Παρουσίας. Τα σημεία που περιγράφει ο Άγιος Υπόλοιτος έχουν ιδιαίτερη επικαιρότητα. Αναφέρει ότι θα υπάρξει μεγάλη αταξία στον κόσμο. Οι πόλεμοι, οι πείνες, οι σεισμοί και οι ασθένειες θα πολλαπλασιαστούν και οι άνθρωποι θα χάσουν την αίσθηση της θείας πρόνοιας. Στην εποχή μας βλέπουμε παγκόσμιες κρίσεις, καταστροφές της φύσης, πανδημίες και πολιτική αστάθεια. Αυτά τα γεγονότα όπως τα προείδε ο Άγιος, λειτουργούν ως προειδοποιητικά καμπανάκια, καλώντας μας να επιστρέψουμε στον Θεό πριν η αποστασία φτάσει στο αποκορυφωμά της.
Ο Άγιος Ιππόλυτος διδάσκει ότι το μεγαλύτερο σημάδι των εσχάτων είναι η ψυχική αλλοίωση του ανθρώπου. Η αγάπη θα ψυχρανθεί, η αλήθεια θα αντικατασταθεί με το ψεύδος και οι άνθρωποι θα ζουν σαν να μην υπάρχει αιωνιότητα. Θα κυριαρχεί η αδικία, η φιλαργυρία, η φιληδονία και η περηφάνεια. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι απλώς κοινωνικά φαινόμενα, αλλά πνευματικές ενδείξεις ότι η ανθρωπότητα απομακρύνεται από τον Χριστό και ετοιμάζεται να δεχθεί τον αντίχριστο.
Σύμφωνα με τον Άγιο, η εκκλησία θα περάσει μεγάλη δοκιμασία. Δεν θα είναι μόνο οι εξωτερικοί διωγμοί, αλλά κυρίως οι εσωτερικές πλάνες. Θα εμφανιστούν αιρέσεις, ψευδοδιδασκαλίες και άνθρωποι που θα αλλοιώνουν το Ευαγγέλιο για να το προσαρμόσουν στις κοσμικές επιθυμίες. Αυτές οι πλάνες, είπε, είναι πιο επικίνδυνες από τους διωγμούς, διότι εισέρχονται στην καρδιά του πιστού και μπορούν να τον απομακρύνουν από την αληθινή πίστη. Ο Άγιος Ιππόλυτος αναφέρεται με σαφήνεια στη βασιλεία του αντιχρίστου, λέγοντας ότι θα είναι σύντομη αλλά σφοδρή. Θα προσπαθήσει να κυριαρχήσει σε όλο τον κόσμο, χρησιμοποιώντας την πολιτική, την οικονομία και τη δύναμη της βίας. Όμως τόνιζε ότι όσο μεγάλη κι αν είναι η εξουσία του, είναι πεπερασμένη. Ο Χριστός θα έρθει με δόξα και θα καταλύσει το ψεύτικο βασίλειο του αντιχρίστου. Αυτή η ελπίδα που τονίζει ο Άγιος, μας θυμίζει ότι η ιστορία δεν καταλήγει στο σκοτάδι, αλλά στο φως της βασιλείας του Θεού. Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αναφορά του Αγίου στην ανάγκη εγρήγορσης. Έλεγε ότι ο πιστός δεν πρέπει να περιμένει παθητικά τα γεγονότα, αλλά να ζει με συνεχή προσευχή, μετάνοια και καλή μαρτυρία. Όπως είπε και ο Κύριος στο κατά Ματθαίον, γρηγορείτε διότι δεν γνωρίζετε ποια ημέρα έρχεται ο Υιός του ανθρώπου. Η διδασκαλία αυτή ενσαρκώνει τον πυρήνα της πνευματικής στάσης που ζητείται από κάθε Χριστιανό. Να είναι πάντοτε έτοιμος, ώστε όταν έρθει ο Κύριος να τον βρει σε κατάσταση φωτός. Ο Άγιος Ιππόλυτος δεν μίλησε για τα έσχατα μόνο με αυστηρότητα, αλλά και με ελπίδα. Τόνιζε ότι οι πιστοί δεν πρέπει να τρομάζουν από τα γεγονότα, διότι ο Χριστός είναι ο νικητής του κόσμου. Η Δευτέρα παρουσία δεν είναι καταστροφή, αλλά ολοκλήρωση της σωτηρίας. Ο αντίχριστος και οι θλίψεις είναι πρόσκαιρες. Το αιώνιο είναι η χαρά της βασιλείας. Αυτό το πνεύμα ελπίδας είναι που κάνει τη διδασκαλία του Αγίου τόσο ζωντανή και επίκαιρη. Μέσα στις σκοτεινές προειδοποιήσεις φανερώνεται το φως της Θείας Νίκης. Εξετάζοντας την εποχή μας, βλέπουμε πως πολλά από τα όσα ερμήνευσε ο Άγιος Ιππόλυτος βρίσκουν εφαρμογή. Η αποστασία από το Θεό, η ηθική διάβρωση, οι παγκόσμιες αναταραχές, η τεχνολογία που οδηγεί σε πνευματική αδράνεια, όλα αυτά μαρτυρούν ότι τα σημεία που μίλησαν οι πατέρες δεν είναι πλέον θεωρητικά. Επαληθεύονται μπροστά μας, καλώντας μας να αναλογιστούμε σε ποιον δρόμο βαδίζουμε. Δεν είναι όμως σκοπός να μας καταβάλει ο φόβος, αλλά να ενισχυθεί η μετάνοια και η επιστροφή στον Θεό.
Ο Άγιος Ιππόλυτος προειδοποιούσε ότι πολλοί θα ζητήσουν καιρόν και θα λένε «έχουμε ακόμη χρόνο». Αυτή η αναβολή είναι η μεγαλύτερη παγίδα. Ο χριστιανός δεν πρέπει να περιμένει να δει τον αντίχριστο για να μετανοήσει, αλλά να ζει καθημερινά σαν να έρχεται ο Χριστός σήμερα. Η μετάνοια, η προσευχή, η συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία, η αγάπη και η συγχώρεση είναι οι αληθινές προετοιμασίες για τα έσχατα.
Τελικά η διδασκαλία του Αγίου Ιππολύτου μας υπενθυμίζει ότι η έσχατη εποχή δεν είναι απλώς ένα ιστορικό γεγονός που θα έρθει, αλλά μία πνευματική κατάσταση που αρχίζει ήδη μέσα στην καρδιά μας. Όποιος ζει με μετάνοια, ταπείνωση και αγάπη, αυτός ήδη γεύεται την αιώνια βασιλεία, ενώ όποιος ζει με αδιαφορία και αμαρτία, βιώνει από τώρα την απομάκρυνση από το Θεό.
Η φωνή του Αγίου Ιππολύτου Ρώμης αντηχεί μέσα στους αιώνες. Οι πατέρες μίλησαν και τώρα τα γεγονότα επαληθεύονται. Δεν είναι ώρα για αδιαφορία, αλλά για πνευματική εγρήγορση. Ο κόσμος γύρω μας δείχνει τα σημάδια που προειδοποίησε η Αποκάλυψη και που ερμήνευσαν οι πατέρες. Όμως η ελπίδα μας είναι βεβαία. Ο Χριστός είναι ο κύριος της ιστορίας, ο νικητής του θανάτου και ο αιώνιος βασιλεύς. Γι' αυτό, αντί να φοβόμαστε, ας προετοιμαζόμαστε. Αντί να απογοητευόμαστε, ας γεμίζουμε από μετάνοια και πίστη. Γιατί η έσχατη εποχή δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή της αιώνιας ζωής με τον Χριστό.

ΠΗΓΗ

 

 

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ

''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Περί του έργου: ''Λόγος περί της συντελείας του κόσμου, και περί του Αντιχρίστου, και εις την Δευτέραν παρουσίαν του Κυρίου''

 Περί του έργου: ''Λόγος περί της συντελείας του κόσμου, και περί του Αντιχρίστου, και εις την Δευτέραν παρουσίαν του Κυρίου'' (Β΄ Μέρος)

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: Η πνευματική αποστασία των ημερών μας και η στάση του Ορθόδοξου πιστού!

 

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, ο μεγάλος σέρβος ομολογητής του 20ου αιώνα, έβλεπε με πνευματικό όραμα την πορεία του κόσμου και προειδοποιούσε για την επερχόμενη αποστασία. Δεν μιλούσε με ανθρώπινες εικασίες, αλλά στηριζόταν στην εμπειρία των Αγίων Πατέρων και στο αλάθητο φως του Ευαγγελίου. Η πνευματική αποστασία δεν είναι μία θεωρητική έννοια, αλλά μία ζοφερή πραγματικότητα που ήδη βιώνουμε.
Η αποστασία ξεκινά όταν οι άνθρωποι απομακρύνονται από το Χριστό ως κέντρο της ζωής τους. Η Ορθόδοξη πίστη παύει να είναι τρόπος ζωής και γίνεται απλή πολιτιστική ταυτότητα. Σήμερα βλέπουμε την προσπάθεια να αντικατασταθεί το Ευαγγέλιο με ανθρώπινες ιδεολογίες και η Θεία Χάρη με ψυχολογικές ή κοινωνικές παρηγοριές. Ο Άγιος Ιουστίνος έλεγε ότι η αποστασία είναι το αποτέλεσμα του να βάλουμε τον άνθρωπο στη θέση του Θεού.
Η πνευματική αποστασία δεν εκδηλώνεται μόνο με την άρνηση της πίστεως, αλλά και με τη διαστρέβλωσή της. Ντυμένη με λόγια περί αγάπης, ελευθερίας και προόδου, καταργεί στην πράξη την υπακοή στο Ευαγγέλιο. Ο Χριστός όμως είπε ότι αν τον αγαπούμε, θα τηρούμε τις εντολές του. Όταν η υπακοή αντικαθίσταται από μια αόριστη συναισθηματική ευλάβεια, τότε η πνευματική αλλοίωση έχει ήδη ριζώσει.
Ο Άγιος Ιουστίνος κατονόμαζε τον οικουμενισμό ως την παναίρεση των ημερών μας, διότι περιλαμβάνει όλες τις πλάνες. Δεν είναι απλώς μια διπλωματική κίνηση μεταξύ θρησκειών, αλλά μια προσπάθεια να αλλοιωθεί η ίδια η αλήθεια του Χριστού. Ο οικουμενισμός υπόσχεται ενότητα χωρίς μετάνοια και αποδοχή της ορθόδοξης πίστεως, γι' αυτό και αποτελεί ουσιαστικά μια μορφή αποστασίας.
Στην εποχή μας, η αποστασία εκδηλώνεται και με τον αποχριστιανισμό της κοινωνίας. Νομοθεσίες που συγκρούονται με το Ευαγγέλιο γίνονται κανόνας, η αμαρτία προβάλλεται ως δικαίωμα και η αρετή θεωρείται αναχρονισμός. Αυτή η κατάσταση, σύμφωνα με τον Άγιο Ιουστίνο, είναι προανάκρουσμα της εποχής του Αντιχρίστου, όταν η πίστη θα είναι μειονότητα και οι αληθινοί ομολογητές θα διώκονται.
Η στάση του ορθόδοξου πιστού μπροστά σε αυτή την αποστασία δεν μπορεί να είναι ουδέτερη. Ο Χριστός είπε ότι όποιος δεν είναι μαζί του, είναι εναντίον του. Η σιωπή μπροστά στην πλάνη, όταν μπορείς να μιλήσεις, είναι μορφή συνενοχής. Ο πιστός καλείται να ομολογεί την αλήθεια με ταπεινoσύνη αλλά και με θάρρος, όπως έκαναν οι Άγιοι μάρτυρες και ομολογητές.
Η πνευματική άμυνα απέναντι στην αποστασία δεν είναι πρωτίστως πολιτικός ή κοινωνικός αγώνας, είναι η προσωπική αγιότητα. Ο Άγιος Ιουστίνος δίδασκε ότι ο αληθινός χριστιανός πρέπει να είναι ευαγγελικός άνθρωπος, δηλαδή να ζει σύμφωνα με το Ευαγγέλιο σε κάθε έκφανση της ζωής του. Η προσευχή, η νηστεία, η εξομολόγηση και η συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία είναι το οξυγόνο που μας κρατά ζωντανούς μέσα στο πνευματικό νέφος της αποστασίας.
Η αποστασία ενισχύεται από την πνευματική αμέλεια. Πολλοί βαφτίστηκαν ορθόδοξοι, αλλά ζουν σαν να μην υπάρχει Θεός. Η αδιαφορία για την αλήθεια ανοίγει την πόρτα σε κάθε είδους ψεύτικη διδασκαλία. Ο Άγιος Ιουστίνος τόνιζε ότι η άγνοια δεν είναι δικαιολογία όταν ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να μάθει και να ζήσει την αλήθεια.
Οι πατέρες της Εκκλησίας, όπως και ο Άγιος Ιουστίνος, διδάσκουν ότι η αποστασία είναι πρώτα απ' όλα καρδιακή. Ξεκινά όταν ο άνθρωπος αγαπήσει περισσότερο τον εαυτό του και τον κόσμο παρά το Θεό. Από κει και πέρα, ακόμη και αν εξωτερικά φαίνεται θρησκευόμενος, εσωτερικά έχει παραδώσει την καρδιά του σε ξένες δυνάμεις.
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, ο ορθόδοξος πιστός καλείται να είναι το φως του κόσμου και το άλας της γης. Δεν του ζητείται να κερδίσει αριθμητικές πλειοψηφίες, αλλά να κρατήσει την αλήθεια ανόθευτη. Ο Άγιος Ιουστίνος έλεγε ότι ακόμη κι ένας μόνος αληθινός ορθόδοξος που μένει πιστός στον Χριστό μπορεί να είναι κιβωτός της σωτηρίας για πολλούς άλλους.
Η πνευματική αποστασία έχει και το στοιχείο της ψεύτικης ενότητας. Βλέπουμε σήμερα θρησκευτικές συναντήσεις, κοινές προσευχές και δηλώσεις περί ενότητας, χωρίς να γίνεται λόγος για δογματική αλήθεια. Αυτή η ενότητα όμως είναι οικοδομημένη πάνω στην άμμο, καταρρέει μπροστά στην αλήθεια του Ευαγγελίου. Ο Άγιος Ιουστίνος καλούσε τους πιστούς να μην παρασυρθούν από τέτοιες κινήσεις, αλλά να μείνουν στην ορθόδοξη εκκλησία ως τη μόνη κιβωτό σωτηρίας.
Η αντιμετώπιση της αποστασίας δεν γίνεται με φανατισμό ή μίσος, αλλά με μετάνοια και ομολογία. Ο πιστός καλείται να αγαπά ακόμη και αυτούς που πλανώνται, αλλά χωρίς να ενδίδει στην πλάνη τους. Ο Χριστός προσευχήθηκε «ίνα ώσιν έν», αλλά αυτή η ενότητα προϋποθέτει την αλήθεια και την αγιότητα, όχι την παραχάραξη του Ευαγγελίου.
Στη σημερινή εποχή η πληροφορία είναι άφθονη, αλλά η αλήθεια σπάνια. Ο πιστός πρέπει να διακρίνει τις πηγές του, να μελετά τους πατέρες, να συμβουλεύεται πνευματικούς οδηγούς που ζουν την ορθόδοξη ζωή και να αποφεύγει όσους κηρύττουν μία νέα εκκλησία χωρίς σταυρό και μετάνοια. Η σταθερότητα στην αλήθεια είναι καρπός κόπου και συνέπειας.
Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς είναι για εμάς παράδειγμα του πώς να στεκόμαστε μέσα σε έναν κόσμο που απομακρύνεται από τον Χριστό. Δεν υποχώρησε στην πίεση, δεν φοβήθηκε την απομόνωση και δεν αντάλλαξε την αλήθεια με πρόσκαιρη ειρήνη. Η ζωή του δείχνει ότι η αληθινή ελευθερία βρίσκεται μόνο στην υπακοή στον  Χριστό.
Η πνευματική αποστασία των  ημερών μας είναι βαθιά και πολυδιάστατη αλλά δεν είναι ανίκητη. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς μας καλεί να μείνουμε ακλόνητοι στην ορθόδοξη πίστη, να αγωνιζόμαστε για την προσωπική μας αγιότητα και να ομολογούμε την αλήθεια με αγάπη. Η νίκη δεν θα έρθει από ανθρώπινες στρατηγικές αλλά από την πίστη που νικά τον κόσμο. Και αυτή η πίστη αν μείνει ανόθευτη θα είναι το αντίδοτο σε κάθε μορφή αποστασίας μέχρι την ένδοξη δευτέρα παρουσία του Κυρίου. 

ΠΗΓΗ

 ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ

''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''