Ἡ Ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου Φλωρίνης Χρυσοστόμου καὶ ἡ ἀπόκλιση της.

 

Η ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου ἀποτέλεσε στήριγμα γιὰ τὸν ἱερὸ ἀγῶνα τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων κατὰ τῶν καινοτομιῶν. Ἡ γραμμή του ἦταν νηφάλια, πατερικὴ καὶ ἀπολύτως κανονική: ἐπέμενε στὴν ἀποφυγὴ ὑπερβολῶν, στὴν προσήλωση στὴν συνοδικότητα, καὶ στὴν ἀναμονὴ Πανορθοδόξου Συνόδου.
Ἡ σύγκριση μὲ τὰ σύγχρονα ἐκκλησιολογικὰ κείμενα τῶν Γ.Ο.Χ. ἀναδεικνύει μία ἐκ διαμέτρου ἀντίθεση.

O Άγιος Φλωρίνης παρέδωσε τρεῖς θεμελιώδεις ἀρχές:

1. Οἰκονομία – προσωρινὴ ἀνοχή ἤ διαχείριση ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, χωρὶς παραβίαση τῆς Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας.

2.   Προσωρινότητα – ἡ ὕπαρξη Συνόδων στό πλαίσιο τοῦ Ἀγῶνος ἦταν μέτρο ἐκτάκτου ἀνάγκης, ὄχι ἴδρυση «ἐκκλησίας».

3. Στόχος – ἡ ἀληθινὴ Πανορθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία εἶναι μόνη ἀρμόδια συνοδικῶς νὰ ἐπιλύσει, διαγνώσει καὶ διακηρύξει τελεσιδίκως τήν πλάνη.

Αὐτή ἡ πορεία ἀποτελοῦσε ἀντίδοτο καὶ στόν Οἰκουμενισμό καὶ στόν ἀκραῖο ζηλωτισμό. Στὰ νεώτερα ἐκκλησιολογικὰ κείμενα παρατηρεῖται μιὰ μεταστροφή ποὺ ἀποτελεῖ ἀπόκλιση ἀπὸ τὴν ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου. 
Σημειώνεται ὅτι ὀρισμένοι ἐπιχειρηματολογοῦν ὅτι οἱ θέσεις τοῦ Ἁγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου «ἀνήκαν εἰς ἄλλες ἐποχές» καὶ ὅτι σήμερον ἡ αἵρεσις «ἔχει πλέον καθολικὸ χαρακτήρα», ὥστε νὰ δικαιολογεῖται ἡ διαφορετικὴ στάσις τους.
Ἀντίθετα, ἡ ὀρθή ἀντίληψις, ὡς τὴν διδάσκει ὁ Ἅγιος, ἀναιρεῖ πλήρως αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα: ἡ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ καθορισμένη κανονικὴ τάξη δὲν ὑπάγονται εἰς χρονικὲς μεταβολές. Ἡ ὑποχρέωσις τῶν ἐπισκόπων νὰ τηροῦν τὴν ὀρθήν πίστιν καὶ ἡ ἀναγνώρισις τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου ὡς μόνης ἁρμοδίας ἰσχύουν ἀνεξαρτήτως ἐποχῆς.
Ἡ ἀληθινὴ τιμή πρός τοὺς ὁμολογητές δέν ἐπιτυγχάνεται μὲ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματός τους, ἀλλά μὲ τήν πιστὴ τήρηση τῶν θέσεών τους. Ὅσοι σήμερα προβάλλουν ἑαυτούς ὡς συνεχιστές, ἐνώ διακηρύττουν ἀντίθετες ἐκκλησιολογικές θέσεις, ἀντικειμενικὰ ἀκυρώνουν τὴν μνήμη τους.
Ἡ Ὀρθοδοξία ἀπαιτεῖ ἀλήθεια καὶ συνέπεια· νὰ ἀγωνιζόμαστε ἐναντίον τῆς ἀριστερᾶς πλάνης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῆς δεξιᾶς πλάνης τοῦ ἀκραίου ζηλωτισμοῦ. Ἡ ὁδός πού χαράχθηκε ἀπὸ τὸν ἄξιο κληρικό παραμένει ὁδηγός: ἀκρίβεια στὴν Ὁμολογία, οἰκονομία στὴν πράξη, καὶ ὑπέρτατος στόχος ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος, ὡς μόνη ἐγγύηση ἐκκλησιολογικῆς τάξεως. 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο μοναχικός δρόμος του Αγίου Προέδρου

Μια εξαιρετική άγνωστη επιστολή του Αγίου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου και περί εκκλησιολογικών σύγχρονων θέσεων....

Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ πρ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΔΟΧΟΥΣ ΤΟΥ

''ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΑΛΑΝΤΙΟΥ Κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ''

Ο μοναχικός δρόμος του Αγίου Προέδρου

 

Φέτος συμπληρώνονται 70 χρόνια από την κοίμηση του "Αγίου Προέδρου", όπως τον αποκαλούσαν οι ευσεβείς ακόλουθοί του, του Μητροπολίτου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου Καβουρίδου (+1955). Ενός Αγίου που δεν έχει ακόμη δικαιωθεί...

Ο μοναχικός του δρόμος ξεκίνησε όταν με φοβερή γενναιότητα, ως νέος Άτλας της Εκκλησίας, αποφάσισε να επωμισθεί το βάρος της ποιμαντορίας των Ελλήνων Ορθοδόξων που δεν αποδέχθηκαν την ημερολογιακή καινοτομία του 1924, γνωστών ως "Παλαιοημερολογιτών", οι οποίοι είχαν αρχίσει να εκτρέπονται σε ακρότητες και κινδύνευαν να εκφυλιστούν σε κατακριτέο Σχίσμα, το οποίο τελικά δεν αποφεύχθηκε για ένα μέρος αυτών (Ματθαιϊκοί κ.ά.).

Σε αυτόν τον δρόμο πολεμήθηκε λυσσαλέα όχι μόνο από τους Καινοτόμους (που τον εξόρισαν δύο φορές), αλλά και από τους ίδιους τους αυτοαποκαλούμενους "Γνησίους Ορθοδόξους", οι οποίοι τον συκοφάντησαν ως "προδότη", "ουνίτη" και "αιρετικό", επειδή δεν ήθελε να αρπάξει την κρίση της Οικουμενικής (Πανορθοδόξου) Συνόδου και να διακηρύξει ως "εκτός Εκκλησίας" τους υποδίκους Καινοτόμους και - πολύ περισσότερο - τους, καλή τη πίστει, ακολούθους τους.

Και σήμερα ο δρόμος που έδειξε ο Άγιος πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος παραμένει μοναχικός, διότι από τους διαδόχους του ελάχιστοι υιοθέτησαν τις θέσεις του· οι περισσότεροι συντάχθηκαν με τους συκοφάντες του.

Όταν πριν λίγες δεκαετίες ο μακαριστός Μητροπολίτης Ωρωπού και Φυλής Κυπριανός συνέταξε (με την πολύτιμη βοήθεια του Αριστοτέλους Δελήμπαση, ενός από τους μεγαλύτερους θεολόγους του 20ου αιώνα κατά τον αείμνηστο Γέροντά μας π. Χρυσόστομο Σπύρου των Σπετσών) το περίφημο δογματικό μνημείο "Εκκλησιολογικαί Θέσεις" (1984), το οποίο αποτελεί την παραδοθείσα διδασκαλία του Αγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, κανείς από τους πολεμίους του δεν κατάφερε ποτέ να αναιρέσει το κείμενο αυτό. Κατέφυγαν απλά στα συνηθισμένα τους όπλα: την διαστρέβλωση, την συκοφαντία και την ..."καθαίρεση" (υπό την ενορχήστρωση της γνωστής ανακριτικής/δικαστικής/καθαιρετικής δυάδας  Καλλιοπίου-Καλλινίκου).

Σήμερα, παρατηρείται το τραγελαφικό φαινόμενο άνθρωποι να τιμούν ως Άγιο τον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο, αλλά να ομιλούν περί "αιρέσεως του Κυπριανισμού". Και όμως, όπως ορθά είχαν παρατηρήσει κάποιοι Σέρβοι Ματθαιϊκοί "ο Κυπριανός Κουτσούμπας, ο οποίος (δικαίως) ισχυρίζεται ότι είναι ο μόνος αυθεντικός διάδοχος του Χρυσόστομου Φλωρίνης, υιοθέτησε και επεξεργάστηκε μόνο τη διδασκαλία που διατύπωσε και κήρυξε πρώτος ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος" (https://gnisios.narod.ru/florina.html). Οι Ματθαιϊκοί αυτοί βεβαίως διαστρέφουν την διδασκαλία του αναφέροντας ψευδώς ότι κήρυττε πως "η νεοημερολογητική Εκκλησία είναι η Μητέρα Εκκλησία", διδασκαλία που δεν αποδεχόταν ούτε ο Άγιος πρ. Φλωρίνης, ούτε ο Μητροπολίτης Κυπριανός, οι οποίοι ως Μητέρα Εκκλησία θεωρούσαν την Αυτοκέφαλη  Εκκλησία της Ελλάδος ως ΕΝΝΟΙΑ και ΘΕΣΜΟ και όχι την καινοτομήσασα Διοικούσα Ιεραρχία της.

Κάθε σημερινός Αρχιερέας για να θεωρείται γνήσιος διάδοχος του Αγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου οφείλει να διακατέχεται από την ίδια με εκείνον θεώρηση: επικέντρωση στον κύριο σκοπό του Ιερού Αγώνος που δεν είναι άλλος από την σύγκληση μιας Οικουμενικής ή Πανορθοδόξου Συνόδου (μόνης αρμοδίας να επιλύσει νόμιμα και τελεσίδικα τα εκκλησιαστικά ζητήματα) ή, όπως αλλιώς έχει διατυπωθεί, την "ἀφύπνισι τῆς συνοδικῆς συνειδήσεως τῆς ᾿Εκκλησίας, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίση τὴν καινοτομία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ νὰ ἐπανενωθῆ ἡ διηρημένη ᾿Εκκλησία ἐν τῇ ᾿Ορθοδοξίᾳ τῆς Πίστεως" (https://www.imoph.org/Theology_el/3a3007Themata.pdf).

Σε όσους κουνήσουν ειρωνικά το κεφάλι τους σε μια τέτοια διαπίστωση (με το γνωστό ερώτημα "και ποιοι θα συγκαλέσουν την Σύνοδο αυτήν;"), να τους υπενθυμίσουμε ότι ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής εκοιμήθη το έτος 662 μονώτατος (και ενώ όλες οι Τοπικές Εκκλησίες είχαν πέσει στην αίρεση) και μόλις το 680 συνεκλήθη η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία τον δικαίωσε, καταδικάζοντας την αίρεση και τους φορείς της. Και ποιοι την συγκάλεσαν την Σύνοδο αυτήν; Οι διάδοχοι των αιρετικών εκείνων που καταδίκασαν τον Άγιο Μάξιμο... Οπότε "τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις, δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν"!

Συνοψίζοντας, διαπιστώνεται ότι η πρέπουσα τιμή προς τον Άγιο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο δεν αποδίδεται στα ετήσια αρχιερατικά πανηγύρια, αλλά στις ενέργειες που οφείλονται να γίνουν στη βάση της δικής του αγωνίας, επιθυμίας και προσδοκίας. Τουτέστιν μόνο τα μέλη της Εκκλησίας - και κυρίως τα εξέχοντα (Αρχιερείς, Αρχιμανδρίτες κ.ά.) - που αγωνίζονται για την σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου τιμούν πραγματικά και ουσιαστικά τον Άγιο (ακόμη και νεοημερολογίτες να είναι), παρά εκείνοι που φαινομενικά μεν τον "τιμούν", αλλά στην πράξη στέκονται με την μερίδα των εχθρών του. 

ΠΗΓΗ: http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2025/09/blog-post_19.html