Πέμπτη 31 Ιουλίου 2025

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (8ο ΜΕΡΟΣ)

Ἀπό την Εὔα, τήν κοινή μητέρα ὄλων τῶν ἀνθρώπων, πῆρε τη φυσική ζωή της καί ή άλλη μητέρα, ή Παρθενομήτωρ Μαρία.
Πόση διαφορά όμως μεταξύ της προμήτορος Εύας καί τῆς ἀειπαρθένου Κόρης της Ναζαρέτ, τῆς οποίας ή ιδιαίτερη πατρίδα ήταν κακόφημη! Γι' αὐτό τόν τόπο ἀκούσθηκε από το στόμα του Ναθαναήλ "έκ Ναζαρέτ δύναταί τι ἀγαθόν εἶναι; "(Ίω. Α' 47).
Το περιβάλλον της Ναζαρέτ, οἱ ἄνθρωποί της, ή διαφθορά καί ἡ ἐξαχρείωση που επικρατούσε μεταξύ τους, κάθε ἄλλο παρά βοηθητικά ἦταν ὡς πρός τήν Παρθένο Μαρία, για τή ζωή τῆς ἁγνότητας καί καθαρότητας τήν ὁποία ζούσε. Απεναντίας, ὅλα Τήν ἔσπρωχναν νά ἐξοικειωθεῖ μέ τό έλεεινό περιβάλλον τῆς Ναζαρέτ.
Καί ὅμως στάθηκε στο ύψος της! Μέ τό νά ἔχει τό βλέμμα Της στραμμένο διαρκῶς πρός τά άνω, πρός τό Θεό. Ἔτσι ἡ Μαρία μέ τή διαγωγή τήν ὁποία ἐπέδειξε, κατά τόν Εύαγγελισμό τόν ὁποῖο δέχθηκε, απέβη ή Μητέρα τοῦ νέου  ̓Αδάμ, τοῦ Χριστοῦ, καί ἑπομένως ή εκπρόσωπος καί ἀντιπρόσωπος τῆς νέας ἀνθρωπότητας, ή οποία πίστευσε καί πιστεύει στον Υιό Της.
Στο χαρμόσυνο μήνυμα τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ ή Θεοτόκος δίνει ολόψυχη τήν έμπιστοσύνη της στο Θεό, χωρίς καμιά ἐπιφύλαξη στο ανεξιχνίαστο μυστήριο, τό ὁποῖο οὔτε ἄγγελοι δέν μπόρεσαν νά ἐννοήσουν· καί μέ τήν ἰσχυρή καί ἔνθεη πίστη Της αναδεικνύεται ἀξία θυγατέρα τοῦ οὐρανίου Πατέρα καί εύλογημένη Μητέρα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.
Γι' αὐτό καί πάλι ὁ ἱερός Δαμασκηνός Τή μακαρίζει καί διαλαλεῖ μέ τήν πέννα του τό μεγαλεῖο Της, εφόσον μόνο Αυτή στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας ἔγινε τό καθαρώτατο δοχεῖο τῆς ἀχωρήτου Τριάδος. Τήν ἐξυμνεῖ καί λέει:

"Καί αὐτήν ἐδῶ (τή Θεοτόκο), πού ἀλήθεια εἶναι μακαριστή, πού ἔκλινε μέ υποταγή τό αύτί στό λόγο τοῦ Θεοῦ, καί ἀπό τίς ἐνέργειες τοῦ Πνεύματος γέμισε καί στήν κοιλία Της κράτησε μέ τή φωνή τοῦ ἀγγέλου Ἐκεῖνον, πού εἶναι ἡ εὐδοκία τοῦ Πατρός. Αὐτήν, η οποία χωρίς ηδονή καί ἀνέγγιχτη ἀπό ἄνδρα συνέλαβε το Λόγο τοῦ Θεοῦ, τήν Ὑπόσταση που γεμίζει τα πάντα, και χωρίς πόνους γέννησε καθώς έπρεπε, καὶ ἐνώθηκε με τον Θεό ολόκληρη"[1].

Καί ἀξιώθηκε τέτοιας μοναδικής τιμής ή Παναγία μας, διότι υπήρξε σπάνια ψυχή, ρωμαλέα, δυνατή, πού άνυψώθηκε πάνω ἀπό τίς γυναικείες μικρότητες καί ἀδυναμίες γεμάτη Αὐτή ἀπό ἀγάπη πρός τά μεγάλα και υψηλά μπόρεσε να ὑπερβεί τα γήινα καί νά φθάσει τα ουράνια.
Αυτήν τήν ἁγία θέλησή Της ή Παναγία τη βεβαίωσε μέ τή θεάρεστη υπακοή της στη βουλή του Υψίστου Θεοῦ. Σ' αυτή τήν ὑποταγή εδράζεται, σύμφωνα μέ τούς ἁγίους Πατέρες της Εκκλησίας, το πνευματικό κάλλος της, τό ὁποῖο ἔμεινε ἄφθορο, ἀντιθέτως πρός τό κάλλος τῆς προμήτορας Εὔας, πού ἀλλοιώθηκε μέ τήν παρακοή. Γράφει σχετικά μέ τά παραπάνω ὁ ἅγιος Εἰρηναῖος, ὁ Ἐπίσκοπος Λουγδούνου:

"Η Παναγία εἶναι ἡ ἐπανόρθωση τῆς προμήτορας Εύας, πού έπεσε, διότι ἔδειξε την πραγματική ὡραιότητα τῆς ἀνθρώπινης φύσεως μέ τήν ύπακοή Της καί τήν καθολική Παρθενία Της, ἡ ὁποία εἶναι τό "κάλλος" τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, τό ὁποῖο κάλλος έχασε ή Εὔα μέ τήν ἁμαρτία τῆς παρακοής"[2].

Καί ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης, σ' ένα σύντομο χωρίο του, ἐπισημαίνει ὅτι ὁ Κύριος τίμησε τήν Παναγία Μητέρα Του μέ το μοναδικό καί ἀνεπανάληπτο δῶρο τῆς ἀειπαρθενίας καί της μητρότητας. Καί, δικαίως, διότι "ἔπρεπε Αὐτός πού ἦλθε γιά νά ἀφθαρτοποιήσει τό πᾶν στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου, να ἀρχίσει ἀπό τήν ἀφθαρσία Εκείνης, πού ἐξυπηρετοῦσε τή γέννησή Του"[3].

 

[1] "Ταύτην δέ ἀληθῶς παμμακάριστον, τῷ τοῦ Θεοῦ λόγῳ τήν ἀκοήν ὑποκλίνασαν καί τῆς ἐνεργείας πλησθεῖσαν τοῦ Πνεύματος καί δι' ἀρχαγγέλου την πατρικήν εὐδοκίαν ἐγκυμονούσασαν καί ἡδονῆς πάρεξ καί συναφείας ανδρός συνειληφυίαν τοῦ Θεοῦ Λόγον, τήν πάντα πληρούσαν ὑπό στασιν καί προσφυῶς ὠδίνων ἄνευ γεννήσασαν, τήν ὅλην Θεῷ ἐνωθεῖσαν" (Έλλ. Πατρ. Ρ.G. 96,728).

[2] Κατά Αρείων ΙΙΙ, 22,4 P.G. 7,95

[3] P.G. 46, 1136



ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ






















at Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τρίτη 29 Ιουλίου 2025

Ο Πατριάρχης κεντρικός ομιλητής σε Διαθρησκειακή συνάντηση για την ειρήνη

Περισσότεροι από 60 θρησκευτικοί ηγέτες από όλο τον κόσμο θα συναντηθούν σήμερα Τρίτη, 29 Ιουλίου, στην Κωνσταντινούπολη με στόχο να ανταποκριθούν στις επείγουσες παγκόσμιες προκλήσεις και να υποστηρίξουν την ειρήνη και τις εκεχειρίες σε ζώνες συγκρούσεων.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα εκφωνήσει την κεντρική ομιλία στην τελετή έναρξης.

Η ατζέντα της συνάντησης περιλαμβάνει την αντιμετώπιση της παγκόσμιας κρίσης χρέους, την προώθηση της ηθικής ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης και την πρωτοβουλίας «Shared Sacred Flourishing» (SSF) – ενός οραματικού πλαισίου που προσκαλεί τις θρησκευτικές κοινότητες να προωθήσουν την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και τη συμφιλίωση.


ΠΗΓΗ: https://fosfanariou.gr/index.php/2025/07/28/ecum-patr-se-diathriskeiaki-synantisi-gia-eirini/

at Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δευτέρα 28 Ιουλίου 2025

Αποκαλύφθηκε υπόγειος “ναός του Σατανά” σε χωριό του Ντονμπάς


 

Μετά την αποχώρηση του ουκρανικού στρατού

Αποκαλύφθηκε υπόγειος “ναός του Σατανά” σε χωριό του Ντονμπάς

   Στις 23 Ιουλίου, Ρώσοι στρατιώτες που επιθεωρούσαν το απελευθερωμένο χωριό Ουλάκλι, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ (ΛΔΝ), εντόπισαν έναν υπόγειο χώρο λατρείας, που χαρακτηρίζεται ως “ναός του Σατανά”. Σύμφωνα με τον στρατιωτικό αναλυτή και σύμβουλο του ηγέτη της ΛΔΝ, Γιαν Γκάγκιν, πρόκειται για ακόμη μία από τις αρκετές παρόμοιες τοποθεσίες που έχουν εντοπιστεί σε περιοχές από τις οποίες εκδιώχθηκαν ουκρανικές στρατιωτικές μονάδες. Το Διεθνές Κίνημα Σατανισμού, το οποίο φέρεται να σχετίζεται με αυτές τις πρακτικές, έχει χαρακτηριστεί εξτρεμιστικό και είναι απαγορευμένο στη Ρωσία.

Κατά την επιτόπια έρευνα των ρωσικών δυνάμεων, εντοπίστηκε εγκαταλελειμμένο σατανιστικό θυσιαστήριο, που φέρεται να χρησιμοποιούσαν ουκρανικές στρατιωτικές μονάδες. Σύμφωνα με μαρτυρίες ντόπιων κατοίκων, στο χωριό υπήρξαν στο παρελθόν αρκετές μυστηριώδεις εξαφανίσεις ανθρώπων, γεγονός που γεννά εύλογα ερωτήματα για τη φύση των τελετών που ενδέχεται να τελούνταν εκεί.

«Ανάλογες πληροφορίες λαμβάναμε από πολίτες ήδη από την αρχή της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, σε κάθε περιοχή που ανακαταλαμβάναμε. Έχουμε στην κατοχή μας φωτογραφίες και βίντεο από παρόμοιους χώρους. Σε εγκαταστάσεις του τάγματος “Αζόφ”, που έχει αναγνωριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση, εντοπίσαμε επίσης θυσιαστήρια και ίχνη από τελετές που παραπέμπουν σε ανθρωποθυσίες», δήλωσε ο Γκάγκιν.

Όπως εξήγησε, η παρουσία του σατανισμού και παρεμφερών νεοπαγανιστικών ρευμάτων στις τάξεις του ουκρανικού στρατού μπορεί να εξηγήσει την ακραία βία και απανθρωπιά που επιδείχθηκε απέναντι τόσο σε αιχμαλώτους όσο και στον άμαχο πληθυσμό.

«Δεν είναι η πρώτη φορά που εντοπίζουμε λατρευτικούς χώρους αφιερωμένους στον Σατανά ή συνδεδεμένους με λεγόμενες “νέες θρησκείες”, τις οποίες συχνά ασπάζονται εθνικιστικές μονάδες όπως το “Αζόφ”, το “Κράκεν” και άλλες – όλες απαγορευμένες πλέον στη Ρωσία. Τα μέλη αυτών των μονάδων αυτοπαρουσιάζονται ως αδελφότητες και “τάγματα” νέων, αναγεννημένων θρησκειών», τόνισε ο στρατιωτικός αναλυτής.

Οι παραθρησκευτικές αυτές ομάδες, σύμφωνα με τον Γκάγκιν, δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για τις επίλεκτες μονάδες του ουκρανικού στρατού, με σκοπό να ενισχύσουν το αίσθημα της “εκλεκτής κάστας” μεταξύ των μελών τους. Η πλύση εγκεφάλου που τους επιβαλλόταν, περιβεβλημένη με μυστικισμό, καλλιεργούσε την ψευδαίσθηση ότι αποτελούσαν υπεράνθρωπους, υπεράνω νόμου και ηθικών φραγμών.

«Τους ένωνε μια νέα θρησκεία, σχεδιασμένη ειδικά γι’ αυτούς, με τελετουργίες μύησης που πολλές φορές περιλάμβαναν και ανθρωποθυσίες. Από αυτή τη “λατρεία” πηγάζει η σαδιστική βία και η πλήρης απανθρωποποίηση κάθε αντιπάλου ή ακόμα και αμάχων που δεν ανήκαν στο “αδελφάτο”. Παράλληλα, τα τάγματα αυτά απολάμβαναν προνομιακή μεταχείριση: καλύτερο εξοπλισμό, ένδυση, οπλισμό και στρατιωτική εκπαίδευση υψηλού επιπέδου», πρόσθεσε.

Όπως ανέφερε ο Γκάγκιν, τα πρώτα μέλη αυτών των ταγμάτων εξοντώθηκαν από τις ρωσικές δυνάμεις ήδη από τον πρώτο χρόνο της σύγκρουσης. Ωστόσο, οι επιζώντες εντάχθηκαν σε άλλες μονάδες και ανέλαβαν τη διάδοση της “νέας εθνικιστικής ιδεολογίας” και των “ιερών αποκρυφιστικών δογμάτων” στις τάξεις του υπολοίπου ουκρανικού στρατού.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι εναπομείναντες “μυημένοι” συνέχισαν τη μυστικιστική κατήχηση των νέων μελών, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ιδεολογικής απομόνωσης και θρησκευτικού φανατισμού μέσα στον ουκρανικό στρατό.

Информационно-консультационный центр Св. Иринея Лионского – После изгнания ВСУ в донбасском селе нашли “храм Сатаны”

entaksis.gr

at Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κυριακή 27 Ιουλίου 2025

Η φλόγα της ενότητας, της ειρήνης, και του σεβασμού στην ποικιλομορφία


Το άναμμα ενός κεριού, μιας φλόγας ή πυρσού σε διαθρησκειακές και οικουμενιστικές τελετές δεν είναι μια απλή τελετουργική πράξη. Αντιθέτως, αποτελεί ένα βαθιά συμβολικό γεγονός, το οποίο γεφυρώνει τις αποστάσεις μεταξύ των δογμάτων, εθνοτήτων και παραδόσεων, μεταφέροντας το μήνυμα της ειρήνης, της ελπίδας και της ενότητας.
Σε πλήθος παραδόσεων, το φως αντιπροσωπεύει την πνευματική φώτιση, την αλήθεια και τη θεία παρουσία. Στον χριστιανισμό, συμβολίζει τον Χριστό ως το «φως του κόσμου»· στον ιουδαϊσμό, οι κανδήλες και τα κεριά μνημονεύουν το θαύμα της Χανουκά· στο βουδισμό και τον ινδουισμό, το φως καθαίρει και καθοδηγεί. Αυτό το πανανθρώπινο νόημα του φωτός το καθιστά ιδανικό εργαλείο στις διαθρησκειακές και οικουμενιστικές εκδηλώσεις, όπου η ουδετερότητα και ο σεβασμός είναι ουσιώδη.
Στο πλαίσιο της Οικουμενικής Κίνησης και ιδιαίτερα των δράσεων του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών (WCC), το άναμμα κεριού ή πυρσού έχει καθιερωθεί ως συμβολική πράξη πνευματικής ενότητας.

Ενδεικτικά παραδείγματα:

Ασσίζη[1]



Global Refugee Forum (Γενεύη, 2023)[2]


Sant’Egidio – Διεθνής Προσευχή για την Ειρήνη[3]


Διεθνές Συνέδριο Προσευχής και Ευαγγελισμού στην Παπούα Ινδονησία[4]


A Light of Peace[5]



Week of Prayer for Christian Unity[6]


EYG – Ecumenical Youth Gathering[7]

Εναρκτήρια λειτουργία του EYG υπό το φως των κεριών σε μια τοπική καθολική εκκλησία. Περίπου 400 νέοι από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου είχαν φτάσει στην Καρλσρούη και μας είπαν ότι πρέπει να ενσαρκώσουμε τον Χριστό σε όσους δεν έχουν Χριστό και να ενσαρκώσουμε την ενότητα στην ποικιλομορφία 


Το άναμμα του κεριού δεν έχει χαρακτήρα θυσιαστικό ή λειτουργικό, ώστε να μην προσβάλλει τις θεολογικές ευαισθησίες των παρευρισκομένων. Είναι μια πράξη συμμετοχική, σιωπηλή, καθολικά κατανοητή, που ενώνει και δεν διχάζει.  Το φως γίνεται έτσι ένας άυλος χώρος κοινής προσευχής, εσωτερικής περισυλλογής και συνύπαρξης.
Το άναμμα του κεριού στις διαθρησκειακές και οικουμενιστικές τελετές δεν είναι μια κενή χειρονομία, αλλά βαθιά φορτισμένη με συμβολισμό. Είναι μια πράξη σεβασμού, ανοιχτή σε όλους, που καλεί τους ανθρώπους να σταθούν μαζί, όχι με βάση όσα τους χωρίζουν, αλλά με όσα τους ενώνουν και να μοιραστούν.


[1] Γ΄ Σύναξις Ὀρθοδόξου Ἐνημερώσεως: «Ὁ ρόλος τοῦ Βατικανοῦ στὴν σύγχρονη Διαθρησκειακὴ Κίνησι καὶ ἡ μεγάλη πτώσις τῶν ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν» https://www.imoph.org/Publications_el/VideoSeriesA.html

[2] World Council of Churches. Candlelight ceremony brings spiritual touch to Global Refugee Forum. https://www.oikoumene.org/news/candlelight-ceremony-brings-spiritual-touch-to-global-refugee-forum

[3] Sant’Egidio. Preghiera per la Pace – Spirito di Assisi, https://www.santegidio.org

at 2 σχόλια:

Πέμπτη 24 Ιουλίου 2025

Τελεσίγραφο διάλυσης δέχεται η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία

 IMG 0956

Επιμέλεια - μετάφραση: Romfea.gr

Σε μια δραματική εξέλιξη που προμηνύει περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης μεταξύ της πολιτείας και της θρησκευτικής αρχής, ο πρωτοσύγκελος της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, Μητροπολίτης Μπορίσπολ και Μπροβάρι κ. Αντώνιος, προειδοποίησε για τον επικείμενο κίνδυνο διάλυσης της Ιεράς Μητροπόλεως Κιέβου. 

Στο κυριακάτικο κήρυγμά του στις 20 Ιουλίου 2025, ο Μητροπολίτης Αντώνιος κατήγγειλε την απαίτηση της κυβέρνησης «να διορθωθούν οι παραβιάσεις», την οποία ερμήνευσε ως τελεσίγραφο για οριστική αποκήρυξη της κανονικής σχέσης της ΟΟΕ με τη Ρωσική Εκκλησία.

Επίσης, ο Μητροπολίτης Αντώνιος εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για τις κυβερνητικές ενέργειες, κάνοντας λόγο για ένα «προμελετημένο σενάριο» που έχει ως μοναδικό σκοπό την απαγόρευση της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. 

«Μετά τη λήξη της σοβιετικής περιόδου της ιστορίας μας θεωρούσαμε ότι ήλθε τέλος στην αθεΐα, τον αγώνα κατά της Εκκλησίας και της πίστεως, ενώ η ίδια η λέξη “διώκτης” αποτελούσε πλέον παρελθόν», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Αντώνιος.

«Τότε ούτε σε πιο τρομακτικό όραμα δεν θα μπορούσαμε να φαντασθούμε ότι θα ξαναβιώναμε το κλείσιμο των ναών και την απαγόρευση της Εκκλησίας» - πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο Ουκρανός Ιεράρχης.

Σύμφωνα με τον Μητροπολίτη Μπορίσπολ, η διάταξη της κυβέρνησης, η οποία δημοσιεύθηκε στις 17 Ιουλίου, συνιστά ένα «τυπικό τελεσίγραφο» που θα ακολουθήσει η καταναγκαστική διάλυση της Εκκλησίας και οι διώξεις σε βάρος της. 

«Η διάταξη ακούγεται σαν τελεσίγραφο και η οποιαδήποτε απάντηση θα κρίνεται ως εσφαλμένη», τόνισε ο Μητροπολίτης Αντώνιος, ενώ πρόσθεσε:«Προφανώς, η δικαστική απόφαση είχε ήδη προετοιμασθεί. Διαφαίνεται το προμελετημένο σενάριο...».

Ο ίδιος υπενθύμισε τις προηγούμενες ενέργειες εναντίον της ΟΟΕ, όπως τις νομικές διαδικασίες που κινήθηκαν εναντίον μελών της Συνόδου και την αφαίρεση της υπηκοότητας από τον Προκαθήμενο, περιγράφοντας το πρόσφατο τελεσίγραφο ως το τελευταίο βήμα σε μια στοχευμένη εκστρατεία.

Σε μια δήλωση που υπογραμμίζει την αποφασιστικότητα της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας να αντισταθεί, ο Μητροπολίτης Αντώνιος διαμήνυσε ότι η ιεραρχία και οι κληρικοί της Εκκλησίας είναι έτοιμοι να αποθάνουν «υπέρ του Χριστού». 

«Έχουμε κάτι για το οποίο να υποφέρουμε, δηλαδή για χάρη της αλήθειας, για χάρη της παράδοσης, για χάρη των κανόνων της Εκκλησίας», ανέφερε. «Και έχουμε κάτι για το οποίο να πεθάνουμε, δηλαδή για χάρη του Χριστού, διότι ακριβώς εν Χριστώ αποκαλύπτεται η αληθινή ζωή ενός πιστού ανθρώπου» - ανέφερε ο Μητροπολίτης.

Παρά την πρόθεση να αξιοποιήσει κάθε νομικό εργαλείο για την προστασία της, ο ιεράρχης ξεκαθάρισε ότι οι ελπίδες της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας εναποτίθενται πρωτίστως στη βοήθεια του Θεού. 

«Θα αξιοποιήσουμε κάθε εργαλείο για να προστατευθούμε νομικά. Όμως, αντιλαμβανόμαστε τι γίνεται τώρα σε αυτό το νομικό πεδίο... Η ελπίδα και η προσδοκία μας είναι ο Τρισυπόστατος Θεός, τον Οποίο λατρεύουμε και τον Οποίο ελπίζουμε να φθάσουμε στην επίγεια ζωή, προκειμένου να έλθουμε στη Βασιλεία του Επουρανίου Πατρός» - συμπλήρωσε ο Μητροπολίτης Αντώνιος.

Όπως φαίνεται από τα λόγια του Μητροπολίτη Αντωνίου η κατάσταση παραμένει τεταμένη, με την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία να βρίσκεται αντιμέτωπη με μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης ιστορίας της, καθώς η κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει σε ενέργειες που θα επαναπροσδιορίσουν πλήρως το θρησκευτικό τοπίο της χώρας.



ΠΗΓΗ: https://www.romfea.gr/ekklisies-ts/ekklisia-tis-oukranias/70990-telesigrafo-dialysis-dexetai-i-oukraniki-orthodoksi-ekklisia

at Δεν υπάρχουν σχόλια:

Μια εξαιρετική άγνωστη επιστολή του Αγίου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου και περί εκκλησιολογικών σύγχρονων θέσεων....

Η Ιερά Μητρόπολη Γ.Ο.Χ Λαρίσης έφερε στο φως της δημοσιότητος μία εξαιρετική επιστολή του Αγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου. Διαβάστε την ολόκληρη πατώντας εδώ. 
Σε αυτήν την επιστολή ο Άγιος εκφράζει την κρυστάλλινη εκκλησιολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Θα σημειώσουμε τα σημεία της επιστολής που αφορούν το θέμα που θίγουμε, κάνοντας και κάποια σύγκριση με διάφορες σύγχρονες εκκλησιολογικές θέσεις.

Αναφέρει ο ίδιος:

«Ἡμεῖς ἐπ’ Ἐκκλησίαις κηρύττοντες εἴπομεν, ὅτι ἀπεκόψαμεν τὴν πνευματικὴν ἐπικοινωνίαν μετὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ τῶν ὁμοφρόνων Αὐτῷ Ἀρχιερέων, διότι οὗτοι αὐθαιρέτως καὶ ἄνευ τῆς συναινέσεως ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν προέβησαν εἰς τὴν ἡμερολογιακὴν καινοτομίαν, καὶ διότι ἡμεῖς δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ γίνωμεν κοινωνοὶ τῆς εὐθύνης διὰ τὴν καινοτομίαν ταύτην, καὶ δι’ ἥν ἀκριβῶς ἐξεκαλέσαμεν αὐτοὺς [ἀσκήσαμε ἔφεση στὴν ἀπόφασή τους] ἐνώπιον Πανορθοδόξου Συνόδου, μόνης ἁρμοδίου νὰ δικάσῃ καὶ ἐγκύρως καὶ τελεσιδίκως νὰ καταδικάσῃ Αὐτούς, ἐμμένοντας ἀμεταπείστως εἰς τὴν καινοτομίαν ταύτην.
 Ἡ ἀντικανονικὴ καὶ αὐθαίρετος καινοτομία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῶν ὁμοφρόνων Ἀρχιερέων, εἴπομεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν Ὀρθόδοξον ἔννοιαν καὶ ἰδιότητα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας, εἰς ἥν δὲν ἀνήκουν μόνον οἱ καινοτόμοι Ἀρχιερεῖς, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς μετὰ τῶν ὀπαδῶν μας, οἵτινες κυρίως συνεχίζομεν τὴν Ὀρθόδοξον Ἱστορίαν τῆς Αὐτοκεφάλου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας, τηροῦντες ἀλωβήτους [ἀκέραιες/ἀβλαβεῖς] τὰς σεπτὰς Ἐκκλησιαστικὰς παραδόσεις καὶ τοὺς ὀρθοδόξους θεσμούς. Οὗτος ἀκριβῶς εἶναι καὶ ὁ λόγος, δι’ ὅν δὲν ἀνεγνωρίσαμεν τὴν καθαίρεσιν ἡμῶν γενομένην ὑπὸ Ἀρχιερέων ἀντικανονικῶν, οὕς ἡμεῖς ἀπεκηρύξαμεν, καὶ οὐχὶ ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας, ἧς τὴν Ὀρθόδοξον ἔννοιαν ἀποτελοῦμεν ἡμεῖς οἵτινες φυλάττομεν ἀλωβήτους τὰς Ἐκκλησιαστικὰς παραδόσεις καὶ τοὺς Ὀρθοδόξους θεσμούς.
Ἡμεῖς καὶ ἄλλοτε διὰ τῶν ἐντύπων καὶ τῶν δημοσιευμάτων ἡμῶν διεκηρύξαμεν, ὅτι διὰ τὴν ἀντικανονικὴν περὶ ἡμερολογίου ἀπόφασιν τῆς Διοικητικῆς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας τὴν εὐθύνην ὑπέχει, οὐχὶ ἡ ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’ οἱ λαβόντες τὴν ἀντικανονικὴν ἀπόφασιν Ἀρχιερεῖς προσωπικῶς, ἐφ’ ᾧ καὶ ἡμεῖς ἀπεκόψαμεν τὴν Ἐκκλησιαστικὴν ἐπικοινωνίαν μετ’ αὐτῶν, ἐκκαλέσαντες αὐτοὺς ἐνώπιον πανορθοδόξου Συνόδου, μόνης ἁρμοδίου νὰ δικάσῃ καὶ νὰ καταδικάσῃ αὐτοὺς διὰ τὴν καινοτομίαν ταύτην.
 Ἀλλοίμονον ἄν διὰ μίαν ἀντικανονικὴν ἀπόφασιν τῆς Διοικούσης Συνόδου καθίστατο ὑπεύθυνος ἡ ὅλη Ἐκκλησία, ἧς τὴν ἔννοιαν ἀποτελεῖ τὸ Σύνολον τῆς Ἱεραρχίας, τοῦ Κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ, καὶ τρὶς ἀλλοίμονον, ἄν εἶχον τὸ δικαίωμα τὰ ἄτομα, τὰ μὴ μετέχοντα τῆς ἀντικανονικῆς ἀποφάσεως, νὰ κηρύττωσιν δι’ αὐτὴν Σχισματικὴν τὴν ὅλην Ἐκκλησίαν.
            Διότι ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ κάθε ἄτομον θὰ ἀπετέλει καὶ ἰδίαν Ἐκκλησίαν θεωροῦν Σχισματικὴν πᾶσαν ἄλλην Ἐκκλησίαν ἧς μίαν μονομερῆ καὶ προσωπικὴν ἀπόφασιν θὰ ἔκρινεν ὁ ἴδιος ὡς ἀντικανονικὴν καὶ ἀξίαν νὰ σχίσῃ τὴν Ἐκκλησίαν. Ἡ ἰδέα αὕτη ὄζει [ἔχει ἄσχημη ὀσμή] προτεσταντισμοῦ, ὅστις διὰ κριτήριον τῆς ὀρθότητος τῶν δογμάτων καὶ τῶν Μυστηρίων ἔχει, οὐχὶ τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς συνόδου τῆς ἱεραρχίας, ἀλλὰ τὴν προσωπικὴν ἀντίληψιν καὶ κρίσιν τοῦ ἀτόμου, καθοδηγουμένου ὑπὸ τῆς χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος.
Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι αἱρέσεις καὶ Σχίσματα μεταξὺ τῶν Προτεσταντικῶν Ἐκκλησιῶν, παραδεχομένων, ὅτι ἡ θέλησις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τὰ ζητήματα τῆς θρησκείας ἐκφαίνεται [φανερώνεται] διὰ παντὸς χριστιανοῦ, ἐνῶ ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία περιώρισε τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνωτάτου ποντίφηκος, τοῦ Πάπα, ἀποφαινομένου ἐκ Καθέδρας [μὲ ἀπόλυτη αὐθεντία] εἰς τὰ ζητήματα τῆς πίστεως, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν Ὀρθόδοξον Ἀνατολικὴν Ἐκκλησίαν, ὀρθῶς πρεσβεύουσαν, ὅτι ἡ θέλησις τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐκδηλοῦται διὰ τῆς ὁμοφώνου ἀποφάσεως τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐκπροσωπούσης τὴν καθόλου [τὴν ὅλη] Ὀρθοδοξίαν.
Τούτου ἕνεκα οἱ Θεῖοι Ἀπόστολοι καὶ Θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τὸ δικαίωμα τοῦ κηρύττειν Μίαν Ἐκκλησίαν Αἱρετικὴν ἤ Σχισματικὴν καὶ ἀπογυμνοῦν Αὐτὴν καὶ τὰ Μυστήρια Αὐτῆς τῆς Χάριτος τοῦ Χριστοῦ δὲν ἔδωκαν, οὔτε εἰς τὰ ἄτομα τῶν Ἀρχιερέων, ἀλλ’ οὔτε εἰς μίαν ἐπὶ μέρους Ἐκκλησίαν, ἀλλ’ εἰς τὴν Οἰκουμενικὴν Σύνοδον, αἱ ὁμόφωνοι ἀποφάσεις τῆς ὁποίας λαμβάνονται κατ’ ἔμπνευσιν τοῦ Παναγίου Πνεύματος».

Μόνον μια Πανορθόδοξη Σύνοδο είναι η μόνη αρμόδια νὰ δικάσῃ καὶ ἐγκύρως καὶ τελεσιδίκως νὰ καταδικάσῃ Αὐτούς! Και ἡ θέλησις τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐκδηλοῦται διὰ τῆς ὁμοφώνου ἀποφάσεως τῆς Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐκπροσωπούσης τὴν καθόλου [τὴν ὅλη] Ὀρθοδοξίαν.

Tι διδάσκουν οι σύγχρονοι Γ.Ο.Χ.; (οι υπογραμμίσεις δικές μας)

«Αὐτὴ ἡ ἀνάγκη (σ.σ. Μεγάλης Συνόδου) γίνεται κατανοητὴ ἀπὸ τὸ ὅτι, ἡ ἀληθινὴ Ἐκκλησία, ἐφ᾿ ὅσον εἶναι τὸ πραγματικὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἀπὸ τὴν φύση Της Καθολική, δηλαδὴ ἔχει τὴν πληρότητα τῆς Ἀληθείας, τῆς Χάριτος καὶ τῆς Σωτηρίας, καὶ ἀποφαίνεται Συνοδικῶς μέσῳ τῶν Ἐπισκόπων Της σχετικὰ μὲ τὶς ἐτεροδιδασκαλίες καὶ τὸ παγκόσμιο σκάνδαλο ἀπὸ αὐτές· γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ὀφείλει νὰ ἐπιδιώκει ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν τὴν διατύπωση τῶν Ἀληθειῶν τῆς Πίστεως, γιὰ τὴν ὁριοθέτηση Ἀληθείας καὶ ψεύδους, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ τὴν στηλίτευση καὶ καταδίκη τῆς πλάνης καὶ τῆς φθορᾶς ἀπὸ τὴν αἵρεση καὶ τοὺς αἱρετικούς, γιὰ τὴν προστασία τοῦ Ποιμνίου, διαπιστώνοντας (ἔτσι) καὶ διακηρύττοντας τὴν ἤδη ὑφισταμένη ἔκπτωση τῶν αἱρετικῶν». (παράγραφος 5 του εκκλησιολογικού κειμένου των Γ.Ο.Χ.) 

«Οἱ Συνοδικὲς καταδίκες δεν προκαλοῦν τὴν ἔκπτωση τοῦ αἱρετικοῦ, ἀλλὰ πρῶτον, στηλιτεύουν τὴν αἵρεση γιὰ τὴν προστασία τοῦ ποιμνίου, καὶ δεύτερον, διαπιστώνουν καὶ διακηρύττουν τὴν ἔκπτωση τοῦ αἱρετικοῦ ἡ ὁποία ἤδη ὑφίσταται». (Παραπομπή 50)

Πως λοιπόν είναι ἤδη ὑφισταμένη εφόσον δεν υπήρξε απόφαση Πανορθόδοξης ή Οικουμενικής Συνόδου; Πως «Οἱ Συνοδικὲς καταδίκες δεν προκαλοῦν τὴν ἔκπτωση τοῦ αἱρετικοῦ» εφόσον ο μακαριστός αναφέρει ότι τὸ δικαίωμα τοῦ κηρύττειν Μίαν Ἐκκλησίαν Αἱρετικὴν ἤ Σχισματικὴν καὶ ἀπογυμνοῦν Αὐτὴν καὶ τὰ Μυστήρια Αὐτῆς τῆς Χάριτος τοῦ Χριστοῦ δὲν ἔδωκαν, οὔτε εἰς τὰ ἄτομα τῶν Ἀρχιερέων, ἀλλ’ οὔτε εἰς μίαν ἐπὶ μέρους Ἐκκλησίαν, ἀλλ’ εἰς τὴν Οἰκουμενικὴν Σύνοδον» ; Πως «ἤδη ὑφίσταται» ; 

Αντιλαμβάνεστε την τεράστια διαφορά των εκκλησιολογικών θέσεων του Αγίου εν αντιθέσει με των σύγχρονων Γ.Ο.Χ.! Μήπως αυτός είναι και ο κυρίως λόγος που βλέπουμε στους Γ.Ο.Χ. το φαινόμενο που αναφέρει παραπάνω; Δηλαδή:

«ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ κάθε ἄτομον θὰ ἀπετέλει καὶ ἰδίαν Ἐκκλησίαν θεωροῦν Σχισματικὴν πᾶσαν ἄλλην Ἐκκλησίαν ἧς μίαν μονομερῆ καὶ προσωπικὴν ἀπόφασιν θὰ ἔκρινεν ὁ ἴδιος ὡς ἀντικανονικὴν καὶ ἀξίαν νὰ σχίσῃ τὴν Ἐκκλησίαν. Ἡ ἰδέα αὕτη ὄζει [ἔχει ἄσχημη ὀσμή] προτεσταντισμοῦ, ὅστις διὰ κριτήριον τῆς ὀρθότητος τῶν δογμάτων καὶ τῶν Μυστηρίων ἔχει, οὐχὶ τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς συνόδου τῆς ἱεραρχίας, ἀλλὰ τὴν προσωπικὴν ἀντίληψιν καὶ κρίσιν τοῦ ἀτόμου, καθοδηγουμένου ὑπὸ τῆς χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι αἱρέσεις καὶ Σχίσματα».

Αναφέρει επίσης ο Άγιος:

«Τούτου ἕνεκα οἱ Θεῖοι Ἀπόστολοι καὶ Θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τὸ δικαίωμα τοῦ κηρύττειν Μίαν Ἐκκλησίαν Αἱρετικὴν ἤ Σχισματικὴν καὶ ἀπογυμνοῦν Αὐτὴν καὶ τὰ Μυστήρια Αὐτῆς τῆς Χάριτος τοῦ Χριστοῦ δὲν ἔδωκαν, οὔτε εἰς τὰ ἄτομα τῶν Ἀρχιερέων, ἀλλ’ οὔτε εἰς μίαν ἐπὶ μέρους Ἐκκλησίαν, ἀλλ’ εἰς τὴν Οἰκουμενικὴν Σύνοδον, αἱ ὁμόφωνοι ἀποφάσεις τῆς ὁποίας λαμβάνονται κατ’ ἔμπνευσιν τοῦ Παναγίου Πνεύματος.
Τούτων οὕτως ἐχόντων μία ἐπὶ μέρους Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία διὰ μίαν τυχὸν ἀντικανονικὴν ἀπόφασιν τῆς Διοικητικῆς Αὐτῆς Συνόδου δὲν δύναται νὰ κηρυχθῇ, ὄχι πλέον ὑπὸ τῶν διαφωνούντων τυχὸν Ἀρχιερέων, τῶν ἀποτελούντων μίαν μειονότητα τῆς Ἱεραρχίας Της, ἀλλ’ οὔτε ὑπὸ μιᾶς ἄλλης ἐπὶ μέρους Ἐκκλησίας, ἔστω καὶ Πατριαρχικῆς, τοῦ δικαιώματος τούτου ἐπιφυλαχθέντος ὑπὸ τῶν Θείων καὶ Ἱερῶν Κανόνων μόνον εἰς τὴν Οἰκουμενικὴν Σύνοδον…..»

ενώ οι σύγχρονοι Γ.Ο.Χ. λέγουν:

«Εἰδικώτερον περὶ τῶν Μυστηρίων τῶν τελουμένων εἰς τὰς λεγομένας ἐπισήμους ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δὲν διαβεβαιοῖ περὶ τοῦ κύρους αὐτῶν, οὔτε καὶ περὶ τῆς σωτηριολογικῆς ἀποτελεσματικότητος τούτων....».

«Ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία οὐδέποτε ἀνεγνώρισεν, οὔτε κατ’ Ἀκρίβειαν, οὔτε κατ’ Οἰκονομίαν, τὰ ἐκτὸς Αὐτῆς τελούμενα μυστήρια ἀπολύτως καὶ ἐξ ἀποστάσεως, ἐφ’ ὅσον δηλαδὴ οἱ τελοῦντες ἢ οἱ μετέχοντες τῶν μυστηρίων τούτων παραμένουν ἐν τοῖς κόλποις τῆς ἰδίας αὐτῶν αἱρετικῆς ἢ σχισματικῆς Κοινότητος». (παράγραφος 4).

Ποια λοιπόν είναι αυτή η αιρετική και σχισματική Κοινότητα και ποια άτομα ή ποια επί μέρους Εκκλησία - και με ποιο δικαίωμα - κήρυξε αυτούς επίσημα αιρετικούς ή σχισματικούς;

Επιπλέον λέγουν οι Γ.Ο.Χ.:

«Ὅλοι ὅσοι κηρύττουν ἢ πράττουν ἀντίθετα πρὸς τὴν Ὀρθὴ Ὁμολογία, ἐπειδὴ εἶναι αἱρετικοί, χωρίζονται ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια τῆς Πίστεως καὶ ἐκπίπτουν ἀπὸ τὴν Κοινωνία μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Καθολικὴ Ἐκκλησία, εἴτε αὐτοὶ εἶναι μεμονωμένα πρόσωπα εἴτε Κοινότητες, ἔστω καὶ ἄν αὐτὲς συνεχίζουν νὰ λειτουργοῦν τυπικῶς-θεσμικῶς ὡς δῆθεν Ἐκκλησίες καὶ νὰ ἀποκαλοῦνται ὡς Ἐκκλησίες» (κεφάλαιο 7).

Πότε και από ποιους κηρύχθηκαν αιρετικοί ώστε να λέμε ὀτι ''χωρίζονται'' και  ''εκπίπτουν'' συνεχίζοντας να λειτουργούν και  ''τυπικώς'' ως ΄΄δήθεν Εκκλησίες΄΄;  

Τι διδάσκει παραπάνω ο Άγιος Φλωρίνης; 

«τὸ δικαίωμα τοῦ κηρύττειν Μίαν Ἐκκλησίαν Αἱρετικὴν ἤ Σχισματικὴν καὶ ἀπογυμνοῦν Αὐτὴν καὶ τὰ Μυστήρια Αὐτῆς τῆς Χάριτος τοῦ Χριστοῦ δὲν ἔδωκαν, οὔτε εἰς τὰ ἄτομα τῶν Ἀρχιερέων, ἀλλ’ οὔτε εἰς μίαν ἐπὶ μέρους Ἐκκλησίαν…. ἀλλ’ οὔτε ὑπὸ μιᾶς ἄλλης ἐπὶ μέρους Ἐκκλησίας, ἔστω καὶ Πατριαρχικῆς!»

Δυστυχώς θυμόμαστε ότι το ζήτημα των Μυστηρίων έφερε πολλά προβλήματα στον συγκεκριμένο χώρο παλαιότερα, ενώ ουδόλως έπρεπε να τους απασχολεί ώστε να γράφουν «δὲν διαβεβαιοῖ περὶ τοῦ κύρους αὐτῶν, οὔτε καὶ περὶ τῆς σωτηριολογικῆς ἀποτελεσματικότητος τούτων»  διότι είναι ζήτημα Συνοδικώς λελυμένο! (Πρακτικά Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, Μ. 12, 1050). Η Ζ΄ Οικουμενική επιβεβαιώνει τα όσα λέγει ο Άγιος Φλωρίνης!

Αναφέρει ο ίδιος τέλος:

«Γνωστὸν ὅτι ἡ Ὑμετέρα Θεοφιλία κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίαν ἡμῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Σεβασμιωτάτου Προέδρου ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἐγερθέντος ζητήματος τῆς ἀναμυρώσεως τῶν Νεοημερολογιτῶν ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Βρεσθένης, ἡ Ὑμετέρα Θεοφιλία μετὰ προηγουμένην ἀνάπτυξιν τοῦ ζητήματος ὑπ’ ἐμοῦ καὶ τοῦ Σεβασμιωτάτου Προέδρου συνεφώνησε μεθ’ ἡμῶν ὅτι δὲν εἶναι Κανονικόν, οὐδὲ ὅσιον καὶ ἱερὸν νὰ ἐπαναλαμβάνηται τὸ Μυστήριον τοῦ Χρίσματος διὰ τοὺς Νεοημερολογίτας, μὴ ὄντας κεκηρυγμένους Σχισματικοὺς ὑπὸ Πανορθοδόξου Συνόδου, καὶ ὑπέγραψε καὶ τὸ σχετικὸν Πρακτικόν».

Eφόσον ο Άγιος μας λέγει ὅτι δὲν εἶναι Κανονικόν, οὐδὲ ὅσιον καὶ ἱερὸν νὰ ἐπαναλαμβάνηται τὸ Μυστήριον τοῦ Χρίσματος διὰ τοὺς Νεοημερολογίτας, οι σύγχρονοι Γ.Ο.Χ. πως τολμούν αντικανονικώς να επαναλαμβάνουν το Μυστήριο του Χρίσματος; Και όχι μόνο το επαναλαμβάνουν αλλά ακόμη χειρότερα και αναβαπτίζουν!
Κηρύχθηκαν σχισματικοί ή αιρετικοί οι Νεοημερολογίτες υπό Πανορθόδοξης - Οικουμενικής Συνόδου και δεν το γνωρίζουμε;

Αυτά τα ολίγα εξ΄ αφορμής της επιστολής του Αγίου και ως συνέχεια προηγούμενων αναρτήσεων που αφορούν το θέμα.




ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ









at Δεν υπάρχουν σχόλια: