Ἤδη ἀπό τή νύκτα εκείνη,
πού στο σπήλαιο της Βηθλεέμ ἔφερε τόν Υἱό της στον κόσμο, ὑπῆρξε ἡ στοργική
μητέρα. Ὡς βρέφος θά τό γαλουχοῦσε. Θά Τον προστάτευε στην έξορία τῆς Αἰγύπτου.
Αργότερα ως παιδί δωδεκαετές θά Τόν ὁδηγοῦσε στο ναό κατά τίς ἑορτές τῶν Εβραίων.
Ὡς ἄνδρα θά Τόν παρακολουθοῦσε στη δημόσια δράση του καί θά έχαιρε γιά τά
θαυμαστά Του έργα καί τούς λόγους τῆς χάριτος, πού θά ἔβγαιναν ἀπό τό
χαριτόβρυτο στόμα Του. Θα έμενε κοντά Του μέχρι τοῦ σταυροῦ! Θά Τόν ἀντίκριζε
πάσχοντα καί ἐν σταυρωμένο! Θα γευόταν τό πικρό ποτήρι τοῦ ἄδικου θανάτου
Του. ̓Αλλά θά ἐλάμβανε καί τή μεγάλη παρηγορία τοῦ ἐνδιαφέροντός Του γι'
Αυτήν, ὅταν ἀπό τοῦ σταυροῦ Του θα Τήν παρέδιδε στόν ἀγαπημένο του μαθητή
Ιωάννη να Τη φροντίζει μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς Της.
Ἡ Παναγία ὑπῆρξε πράγματι πρότυπο για κάθε γυναίκα, πού πόθο της, άλλά καί
καύχημά της πρέπει νά ἔχει τό νά εἶναι καί νά γίνεται μητέρα!
Καί, ἐκτός τῶν λίγων ἐκείνων περιπτώσεων, πού ὁ Κύριος καλεῖ ὁρισμένες γυναῖκες
να γίνουν "νύμφες Χριστοῦ", νά ἀφιερώσουν δηλαδή τόν ἑαυτό τους
ισόβια στο Χριστό, για τίς ἄλλες γυναῖκες ή μεγάλη αποστολή στον κόσμο αυτό εἶναι
νά γίνονται μητέρες. Αποστολή ἱερή καί ἁγία, ἀφοῦ ἡ μητέρα, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ,
θά ἀναπτύξει στα σπλάγχνα της καί θά φέρει στον κόσμο τούς νέους ἀνθρώπους. Αὐτή
θα τούς μεγαλώσει, θά τούς ἀναδείξει από βρέφη σε τέλειους ἀνθρώπους. Αὐτή,
κατά μεγάλο μέρος, θα συνεργήσει και στην ανατροφή τους, την ψυχική τους
καλλιέργεια και προκοπή.
Πόσα δὲν ὀφείλει ὁ κάθε ἄνθρωπος στη μητέρα του! Γιά ὅλους ή μητέρα είναι τό
ἱερό πρόσωπο στό ὁποῖο συγκεντρώνεται ὁ σεβασμός καί ἡ ἀγάπη τῶν παιδιῶν της.
Καί ἄν μερικοί για ορισμένο διάστημα ἀσεβοῦν ἤ περιφρονοῦν τή μητέρα τους, στο
τέλος, ίσως καί ὅταν ἡ μητέρα ἔχει φύγει ἀπό τόν κόσμο αυτό, τήν ἐνθυμοῦνται μέ
πόνο καί ὁμολογοῦν το παραμελημένο χρέος καί τήν ευγνωμοσύνη τους πρός αὐτήν.
Ὅμως, στην υλιστική καί ατομιστική εποχή μας υπάρχει μία τάση σε πολλές γυναῖκες,
νέες καί μεγαλύτερες, νά μή θέλουν νά εἶναι μητέρες! Φοβοῦνται τήν ἀποστολή
τους αυτή. Θέλουν νά ἀποφύγουν τά βάρη καί τίς υποχρεώσεις τῆς μητρότητας.
Επιζητοῦν νά ἀπολαμβάνουν τή ζωή τους ὄχι πνευματικά, μέ τήν ἐπιτέλεση του
καθήκοντός τους, αλλά μόνο μέ τίς ἀνέσεις τους, τίς διασκεδάσεις τους, τήν ἐγωϊστική
ἱκανοποίηση τῶν ὀρέξεών τους. Προτιμοῦν ἀντί νά εἶναι "ὡς ἄμπελοι εὐθυνοῦσαι"
(Ψαλμ. ΡΚΖ ́ 3), σάν κληματαριές γεμάτες ἀπό τούς καρπούς τῶν πολλῶν καί
καλῶν τους παιδιῶν, νά εἶναι ξηρές καί ἄκαρπες, "κούτσουρα" ξηρά καί ἄχρηστα,
τήν ὥρα πού ἄλλες θλίβονται, διότι, παρά τόν πόθο τους, ὁ Θεός δέν τούς χάρισε
τῆς μητρότητας τή χαρά καί τήν τιμή. Πράγματι, ἔτσι καταντᾶ ἡ γυναίκα -ἡ ὁποία ἀρνεῖται
τήν ἀποστολή τήν ὁποία τῆς ἔδωσε ὁ Θεός- νά ὑπηρετεῖ τόν ἐγωϊσμό της καί τήν
κοσμικότητά της. Ψυχή παγωμένη, χωρίς αἰσθήματα ύψηλά καί εὐγενή, χωρίς
στοργή, χωρίς συγκινήσεις ἀνώτερες, μέ κενό ανικανοποίητο στην καρδιά καί πρό
παντός ξεκομμένη ἀπό τόν οὐρανό. Διότι, όπως βεβαιώνει ὁ Απόστολος τοῦ Κυρίου, ἡ
γυναίκα "σωθήσεται διά τῆς τεκνογονίας" (Α ́ Τιμ. Β ́ 15). Θά σωθεῖ
μέ τή γέννηση καί τήν άνατροφή παιδιῶν. Ἡ ψυχική της σωτηρία, ὁ ἁγιασμός της,
τό αιώνιο μέλλον της ἐξαρτᾶται ἀπό τήν ἀνταπόκριση στην άποστολή της νά εἶναι
μητέρα, ὅπως τό ὥρισε ὁ Θεός.
Γι' αυτό οἱ Ἑλληνίδες, πού θέλουν νά εἶναι πράγματι χριστιανές
̓Ορθόδοξες, ἔχουν καθῆκον νά ἀκολουθήσουν τή γραμμή, πού αἰῶνες ἀκολούθησαν οἱ
γνήσιες Ελληνίδες, πού ἔγιναν μητέρες καί φρόντισαν τα παιδιά τους, ἀγόρια
καί κορίτσια, να γίνουν καί να μείνουν ζωντανά μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ
καί νά βοηθοῦν τήν πατρίδα μας καί τήν κοινωνία, ὡς ἄνθρωποι άληθινοί με πίστη
καί ζωή χριστιανική. Αυτές εἶχαν ὑπόδειγμά τους τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου.
Οἱ χριστιανές Ελληνίδες έχουν χρέος τους καί τοῦτο: Νά φροντίζουν νά ἑτοιμάζουν
καί τίς θυγατέρες, πού τούς δίνει ὁ Θεός, γιά νά γίνουν καί αὐτές σωστές
μητέρες αργότερα. Νά ἐμπνέουν σ' αυτές τήν αἴσθηση τῆς ἱερῆς ἀποστολῆς, τή
συνείδηση τοῦ καθήκοντος, τήν πίστη ὅτι ἔτσι θα κερδίσουν τὴν αἰώνια σωτηρία
τους. Νά ένισχύουν τά παιδιά τους μέ ὅλα αὐτά, γιά νά γίνονται ικανά νά ἀντιμετωπίσουν
τις δυσκολίες καί τούς κόπους τῆς μητρότητας χωρίς φόβους. Να στηρίξουν τις
κόρες τους στή ζωή τῆς ἁγνότητας καί καθαρότητας μέχρι τοῦ γάμου τους,
βεβαιώνοντάς τις ὅτι ἔτσι θά γίνουν καί καλές καί ἄξιες καί πρό παντός
ευτυχισμένες μητέρες. Καί νά τίς ἐκπαιδεύουν μέ ὅλα ἐκεῖνα τά στοιχεῖα, πού ἀργότερα
θά τίς βοηθήσουν νά άνταποκριθοῦν στή μεγάλη τους ἀποστολή. Εἶναι ὅλα αὐτά, ἰδιαίτερα
στην εποχή μας, ἀπαραίτητα καί μέσα στο καθῆκον τῆς καλῆς μητέρας. Διότι μέ τόν
τρόπο αυτό ή χριστιανή μητέρα ετοιμάζει τη συνέχεια μητέρων ἐπιτυχημένων στήν ἀποστολή
τους καί τή δημιουργία εὐτυχισμένων οἰκογενειῶν, μέ πνεῦμα Χριστοῦ καί κάτω ἀπό
τήν εύλογία Του.
Εἴθε ἡ Παναγία Μητέρα νά ἐμπνέει τίς σύγχρονες Έλληνίδες μητέρες στη μίμησή
της, γιά τή σωτηρία καί εὐτυχία τῶν ἰδίων, ἀλλά καί τῶν παιδιῶν τους, καί νά
τίς σκεπάζει με την ακαταμάχητη σκέπη Της!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου