Κυριακή 5 Ιουλίου 2026

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [13]

 

B΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Αρρωστημένες ψυχολογικές καταστάσεις

Καί ὁ ψυχοπαθής μπορεῖ νὰ γίνει ἅγιος»

Σημείωμα φοιτητοῦ. Ἐπειδή πολύς λόγος γίνεται τελευταία για ψυχοπάθειες, καὶ ἐπειδὴ τὸ θέμα μὲ ἐνδιαφέρει κι ἐμένα, ἤθελα νὰ σᾶς ρωτήσω Ἕνας ἄγιος εἶναι δυνατόν νὰ ἔχει ψυχοπάθεια; Τι σχέση ἔχει ὁ Θεός με μια τέτοια κατάσταση, καὶ ποιά ή θέση της στο σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου; Ποιά πρέπει νὰ εἶναι ἡ στάση τοῦ ἀνθρώπου τότε;

Ἔχουμε πεῖ πολλά πάνω σ' αὐτὰ τὰ θέματα, καὶ τονίσαμε ὅτι δὲν μπορεῖ ὁ ἅγιος νὰ ἔχει ψυχοπάθεια. Δηλαδή, ἕνας ποὺ ἔχει ψυχοπάθεια, γιατρεύεται καὶ γίνεται ἄγιος. Δὲν σημαίνει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ γίνει ἅγιος, ἀλλά γιατρεύεται πρῶτα ἀπὸ τὴν ἀρρώστια του. Δὲν μπορεῖ νὰ μείνει ἡ ψυχοπάθεια. Καίτοι βέβαια θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ κανεὶς ὅτι ἴσως να συμβαίνει στις ψυχοπάθειες ὅ,τι καὶ στις σωματικές ἀναπηρίες. Δηλαδή, ἕνας ποὺ εἶναι κουτσὸς καὶ γίνεται ἅγιος, παραμένει κουτσός· δὲν γιατρεύεται ἡ ἀναπηρία του. Στην ψυχοπάθεια εἶναι λίγο διαφορετικά. Δὲν εἶναι ὅπως τὸ σπασμένο πόδι, το κοντό πόδι, το κοντό χέρι ἤ ἄλλο κουσούρι σωματικό ποὺ ἔχει κανείς.
Κατά κανόνα λοιπόν δὲν ξέρω ἄν πρέπει νὰ ἀφήσω ένα περιθώριο· δὲν πρέπει, νομίζω, νὰ ἀφήσω ὁ ἅγιος δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ψυχοπαθής. Ὅτι καὶ ἕνας ποὺ ἔχει ψυχοπάθεια μπορεῖ νὰ προχωρήσει στὴν ἀγιότητα, μπορεῖ· ἀλλά γιατρεύεται πρωτίστως ἀπὸ τὴν κατάσταση αὐτή. Καθώς προχωρεῖ, γιατρεύεται. Όπως γιατρεύεται ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, γιατρεύεται καὶ ἀπὸ τὴν ψυχοπάθεια.

Το φυσικό κακό συνέπεια τῆς ἁμαρτίας

Τι σχέση ἔχει ὁ Θεός με μια τέτοια κατάσταση καὶ ποιά ή θέση της στο σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου;
Ὅπως ἐγώ τὰ καταλαβαίνω -μπορεῖ νὰ κάνω λάθος- ὅλα αὐτά πού χαρακτηρίζονται ὡς φυσικό κακό, κατ' ἀρχὴν προέρχονται ἀπό τήν ἁμαρτία. Ἀκόμη καί οἱ σεισμοί καί ὅποιο ἄλλο φυσικό κακό ὀφείλονται στὴν ἁμαρτία, που μπῆκε στό ἀνθρώπινο γένος, διότι ἐξαιτίας τῆς ἁμαρτίας διασαλεύτηκε ὅλη ἡ φύση, ὅλη ἡ κτίση. Αὐτό δεν σημαίνει ὅτι τὴν ὥρα πού γίνεται ὁ σεισμός κάναμε κάποιες άμαρτίες, καὶ γι' αὐτό γίνεται ὁ σεισμός. Ὅπως δηλαδή ὅταν γεννιέται ἕνα παιδάκι με σύνδρομο Ντάουν, ἕνα σπαστικό παιδάκι, ἕνα παιδάκι με κοντά χέρια ἤ μὲ ἕνα πόδι κοντό καί ἕνα μεγαλύτερο κτλ., δέν σημαίνει πάντοτε ὅτι κάτι ἔκαναν οἱ γονεῖς καὶ γεννήθηκε ἔτσι το παιδάκι. Εἶναι φορές βέβαια πού φταίνε οἱ γονεῖς. Ἐδῶ χρειάζεται προσοχή. Υπάρχουν μερικοί κυρίως πνευματικοί, καμιά φορά και μοναχοί, πού λένε: «Το παιδί σας εἶναι ἔτσι, διότι κάνατε ἁμαρτία». Μπορεί να εἶναι ἔτσι, ἀλλά δέν εἶναι ἀπόλυτο αὐτό,
Τὸ ἀνθρώπινο γένος εἶναι σὰν ἕνα δένδρο. Καί ὅπως στο δένδρο το ἕνα κλωνάρι μπορεί να παρουσιάσει μιά ἀρρώστια, το ἄλλο κλωνάρι κάτι ἄλλο, ἔτσι λοιπόν μέσα στο ἀνθρώπινο γένος βγαίνουν οἱ διάφορες σωματικές καί ψυχολογικές ἀρρωστημένες καταστάσεις.
Ἔχουμε τίς φυσιολογικές καταστάσεις, ἀλλά ἔχουμε καί τίς μή νορμάλ καταστάσεις· ὅπως εἶπα, ἕνα παιδάκι με σύνδρομο Ντάουν, ἕνα σπαστικό παιδάκι, κάποιο ἄλλο πού ἔρχεται με κάποιο ἄλλο κουσούρι κτλ. Το ὅτι γεννιούνται ἔτσι δεν σημαίνει ὅτι ἔγινε ἀπό τούς γονεῖς κάποια συγκεκριμένη ἁμαρτία, καὶ γι' αὐτό γεννιοῦνται ἔτσι.
Αὐτό ἰσχύει καί γενικότερα. Ἡ κτίση, κατά τον ἀπόστολο Παῦλο, συστενάζει και συνωδίνει, ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας, καί ὅταν ἐλευθερωθεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπό τήν ἁμαρτία, τότε θὰ ἐλευθερωθεῖ καὶ ἡ κτίση ἀπό ὅλα αὐτὰ τὰ δεινά ποὺ ἔχει. Και γι' αὐτό, λέει, περιμένει ἡ κτίση τὴν ἀποκάλυψη τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ. Περιμένουμε καινούς οὐρανούς και καινή γῆ Πῶς θὰ εἶναι αὐτά, ὁ Θεός το ξέρει. Ἀλίμονο δηλαδή, ἐνῶ θὰ ἀρχίσει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, νὰ ἔχουν με πάλι σεισμούς καὶ ὅλα αὐτά. Ἡ καινή κτίση θα εἶναι ἐλεύθερη ἀπὸ τὸ ὁποιοδήποτε φυσικό κακό, καὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι γιατρεμένοι.
Θέλουμε δεν θέλουμε λοιπόν, ἀκριβῶς ἐπειδή ὑπάρχει ἡ ἁμαρτία μέσα στὸ ἀνθρώπινο γένος, ἔχουμε πότε τὸ ἕνα κακό, πότε τὸ ἄλλο. Πέρα ἀπὸ τὸ ὅτι γενικῶς ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἁμαρτωλός, καὶ ἕνεκα τοῦ ὅτι εἶναι ἁμαρτωλός κάνει καί ἁμαρτίες προσωπικές, ἔχουμε καὶ σωματικές καί ψυχοσωματικές συνέπειες τῆς ἁμαρτίας. Ἔτσι λοιπόν σε κάποιον ἀπὸ γεννησιμιοῦ του ἡ ὅλη ψυχοσύνθεσή του μπορεί νὰ εἶναι τέτοια, ποὺ νὰ εὐνοεῖ νὰ πάθει ἀργότερα, ἢ ἀπό νωρίς ἀκόμη, ψυχοπάθεια. Πόσα καὶ πόσα παιδάκια -εἴτε ἀγόρια εἴτε κορίτσια· καμιά φορά πιο πολύ τα κορίτσια το παθαίνουν αὐτό ξεκινούν τὴ ζωή τους μὲ ἕνα αἴσθημα κατωτερότητος, χωρίς νὰ τὸ καταλαβαίνουν, καὶ σ' ὅλη τους τη ζωή περνοῦν μαρτύριο οἱ ἄνθρωποι αὐτοί καὶ δὲν ξέρουν ἀκριβῶς τι συμβαίνει.

Μιά παγίδα τοῦ ἑαυτοῦ μας

Τὸ αἴσθημα κατωτερότητος το κρύβει κανείς. (Άμα ἔχεις ἕνα κουσούρι, το κρύβεις. Το κουσούρι δημιουργεί αἴσθημα κατωτερότητος, καὶ αὐτό σε κάνει να κρύβεις το κουσούρι. Κρύβοντάς το, κρύβεις καὶ τὸ αἴσθημα κατωτερότητος.) Ἔτσι, μεγαλώνει κανείς καὶ οὔτε παίρνει εἴδηση ὅτι ἔχει αἴσθημα κατωτερότητος. Ἐν τῷ μεταξύ, καθώς ἔχει κάποιες Ικανότητες, πιάνεται από τις ικανότητες ἐκείνες για ἀντιπερισπασμό, για να βρεί κάτι το αντίρροπο, ὁπότε παγιδεύεται για τα καλά ὁ ἄνθρωπος.
Ἂς ποῦμε, ἕνας εἶναι ἐγωιστής πολύ ἐγωιστής, Τόσο καὶ κατά τέτοιον τρόπο εγωιστής, που, έτσι και δέν ἐκδηλωθεί εγωιστικά, νομίζει ότι γκρεμίζεται ὅλη ἡ ὕπαρξή του. Καὶ αὐτὸ μπορεῖ νὰ τὸ παθαίνει, ἐπειδή βαθύτερα ἔχει αἴσθημα κατωτερότητος, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀφεθεῖ σ' αὐτό, διότι ἐκεῖνο εἶναι καταποντισμός. Ἔτσι, βγάζει το κεφάλι ἀπ' ἔξω καὶ αἰσθάνεται νὰ ὑπάρχει καὶ νὰ ζεῖ, στηριζόμενος σε κάποιες ἱκανότητες ποὺ ἔχει, και προβάλλει ἐκεῖ τὸν ἑαυτό του καὶ ἑπομένως εἶναι ἐγωιστής, Πές του ὅσο θέλεις «ταπεινώσου, ταπεινώσου» δὲν καταλαβαίνει ὁ καημένος. Καὶ δὲν πρόκειται να το κάνει. Ὅταν τοῦ λένε νὰ ταπεινωθεί, ψάχνει κάτι ἄλλο νὰ βρεῖ· δὲν βλέπει τὸν ἴδιο τὸν ἐγωισμό. Διότι ὁ ἐγωισμός του εἶναι ἡ ἴδια ἡ ὕπαρξή του. Ποιός σκοτώνει τὴν ἴδια τὴν ὕπαρξή του;
Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος πρέπει να βοηθηθεί: «Έλα ἐδῶ, κάθισε να μιλήσουμε, μή στενοχωριέσαι». Και νὰ τοῦ δώσεις να καταλάβει περί τίνος πρόκειται Καὶ ἂν τὸ μυαλό δουλεύει καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι και λῆς διαθέσεως, θα καταλάβει καὶ θὰ πεῖ «Α, ἔτσι εἶναι;» Καὶ θὰ ἀναθαρρήσει.

Ἡ ὠφέλεια τῆς ὑπακοῆς ἡ ὁποία γίνεται ἐν πίστει

Μερικές φορές στο ἐξομολογητήριο μοῦ κάνουν ἐντύπωση ἄνθρωποι πού ἔρχονται για πρώτη φορά. Ἔρχονται με τέτοια διάθεση καί με τέτοια προκατάληψη καὶ ἔχουν τέτοια βιώματα μέσα τους, που θὰ μποροῦσαν ἀμέσως νὰ ἀντικρούσουν αὐτά τά ὁποῖα λὲς καὶ νὰ μὴν τὰ παραδεχθοῦν. Καί ὅμως, καθώς δουλεύει, ὅπως σᾶς εἶπα, τὸ μυαλό τοῦ ἀνθρώπου -κακῶς ποὺ δὲν ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στον ἄλλο καὶ θέλουμε ἐκβιαστικῷ τῷ τρόπῳ τάχα να τοῦ βάλουμε τὴν ἀλήθεια μέσα στο μυαλό του- καί καθώς ἔχει καλή διάθεση, δέν δυσκολεύεται πολύ νὰ πεῖ: «Μᾶλλον ἔτσι θὰ εἶναι, ὅπως μοῦ τὰ λέτε».
Βέβαια, αὐτό δεν σημαίνει ὅτι ἀμέσως ὁ ἄνθρωπος ἀλλάζει. Ἀλλά μόλις ἔρθει ἡ ἀλήθεια, καὶ τὴν ἀποδεχθεῖ κανείς ἔτσι ἁπλά-ἁπλά, καθώς τοῦ ἐξηγεῖς χωρίς νὰ θέλεις νὰ τοῦ τὴν ἐπιβάλεις καί χωρίς νὰ θέλεις νὰ τὸν ὑποτάξεις, μπαίνει μόνη της ἡ ἀλήθεια μέσα στον καλοπροαίρετο ἄνθρωπο. Τή δέχεται λοιπόν τὴν ἀλήθεια καί ἀμέσως, τὰ ὅποια δεσμά εἶχε μέσα του, οἱ ὅποιες ἁλυσίδες, ἀρχίζουν καὶ χαλαρώνουν, ξεσφίγγουν, καί νιώθει πιο καλά. Ἐδῶ εἶναι τώρα ἡ ἐξυπνάδα, μὲ τὴν καλή ἔννοια, τοῦ ἀνθρώπου. Νὰ πεῖ: «Για στάσου. Ἐδῶ κάτι γίνεται. Κάτι μπορεῖ νὰ γίνει».
Το πρώτο-πρῶτο δηλαδή πού πρέπει νὰ πεῖ εἶναι: «Ω, Θεέ μου! Καί εἶχα τόση ἐμπιστοσύνη στη γνώμη μου, καὶ κοίταξε τί ἔπαθα μια ζωή! Πόσο ἀλλιώτικα εἶναι τὰ πράγματα! Ἀλλά βρῆκα ἄνθρωπο πού μπορεῖ νὰ μὲ βοηθήσει». Και νὰ ἀρχίσει να λειτουργεῖ ἡ ἐμπιστοσύνη στον ἄνθρωπο που τον βοηθάει.
Ὅλη αὐτή ἡ ψυχοπάθεια πού εἶχε δημιουργηθεί, ἡ σύγκρουση αὐτή, δηλαδή αἴσθημα κατωτερότητος ἀπό τό ἕνα μέρος καί ἀπό τὸ ἄλλο μέρος το ότι πιάνεται κανείς -πράγμα που γίνεται ασυνείδητα ἀπό τίς ἱκανότητές του καὶ μὴν τυχόν τις άμφισβητήσουν, γιά νὰ ἔχει μια ισορροπία, σιγά-σιγά, σιγά-σιγά τακτοποιεῖται.
Αυτές τις ημέρες, ὅταν εἶπα σε κάποια ψυχή «Επειδή έχεις τὸ ἕνα άκρο, πήγες καὶ στο άλλο ἄκρο», της φάνηκε πολύ παράξενο. Καὶ ὅμως, ἐξ ὅσων γνωρίζω, ὁ Μέγας Ναπολέων, πού ἦταν ὁ Μέγας Ναπολέων καί τόν έτρεμε ή γη, όταν πήγαινε στὴν οἰκογένειά του, ήταν σαν ὑστερική γυναικούλα. Ναί, ὁ Μέγας Ναπολέων. Τὸ ἕνα ἄκρο ἔχει τὸ ἄλλο. Γι' αὐτὸ ἦταν ἄκρο τὸ ἕνα, διότι ὑπῆρχε τὸ ἄλλο ἄκρο, καὶ ἀλληλοκαλύπτονταν.
Ὅταν λοιπόν ἔχει κανείς καλή διάθεση, βλέπει, καταλαβαίνει, δέχεται, καὶ ἀμέσως ἔρχεται ἡ ὠφέλεια: ἡ χαλάρωση με την καλή ἔννοια, μια λύτρωση, μια γεύση. Ἀλλά δέν σημαίνει ὅτι ἔγινε τὸ πᾶν. Ἂν ἀπό κεῖ καὶ πέρα κανείς, ἔχοντας καὶ τὴ μικρή γεύση, τη μικρή ἐμπειρία, κάνει ὑπακοή, θὰ ἔρθει ἡ θεραπεία. Βέβαια, πάντοτε χρειάζεται νὰ εἶναι κανείς προσεκτικός καὶ νὰ ἔχει τὸν νοῦ του, διότι καί ὁ πνευματικός εἶναι ἄνθρωπος καὶ εἶναι ἐνδεχόμενο νὰ ὑποκλαπεί ἀπό κάτι μή καλό δικό του καὶ νὰ ἐκμεταλλευτεί τὴν ὑπακοή σου. Μή φοβάσαι κάτι ἄλλο. Κυρίως ἐκεῖ μπορεῖ νὰ γίνει το κακό: στὴν ἐκμετάλλευση.
Δὲν ὑπάρχει ἐκμετάλλευση, ὅταν ή σχέση σου μέ τόν πνευματικό εἶναι τέτοια που αἰσθάνεσαι ἐλεύθερος· ὅταν δηλαδή δέν σε ὑποχρεώνει οὔτε χρησιμοποιεῖ τὴν καλή διάθεση που δείχνεις καί τὴν ὑπακοὴ ποὺ κάνεις, γιὰ νὰ σὲ καθυποτάξει, ἀλλά συνεχῶς λειτουργεῖ ἡ ὅλη σχέση σου με τον πνευματικό ἐν ἐλευθερίᾳ. Ἂν τώρα ἐσύ, ἐπειδή θέλεις τάχα να εἶσαι ἐλεύθερος, πάρεις ἄλλους δρόμους, δέν θά ὠφεληθεῖς. Ἂν ὅμως, ὡς ἐλεύθερος ἄνθρωπος, διαπιστώνεις καί ὁμολογεῖς ὅτι ὠφελεῖσαι, τότε, καθώς θα προχωροῦν τὰ πράγματα, θα φθάσουμε στο κρίσιμο σημεῖο. Θὰ ἔρθει δηλαδή ἡ ὥρα πού πρέπει να πέσει τὸ ὀχυρό, ὁ παλαιός ἄνθρωπος, τό εἴδωλο, ποὺ ὁ καθένας τὸ ἔχει θρονιάσει ἐκεῖ μέσα του καί το φυλάει ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ. Ἐκεῖ εἶναι ἡ δυσκολία. Ἀλλὰ ἕνας πού ἔχει γευθεῖ καὶ ἔχει δεῖ ἐπανειλημμένως τὴν ὠφέλεια που βγαίνει ἀπό τήν ὑπακοή ἡ ὁποία γίνεται ἐν πίστει, ἀπὸ τὴν πίστη ἐν τῇ ὑπακοῇ, αὐτὸς δὲν θὰ δυσκολευθεῖ, ὅσο καὶ ἄν τόν τσούξει, ὅσο καί ἄν τὸν πονέσει, να δεχθεῖ νὰ θανατωθεῖ τὸ ἐγώ. Μάλιστα, νὰ ποῦμε στον Θεό: «Ὅ,τι κι ἂν μοῦ στοιχίσει, Θεέ μου, ὅ,τι καὶ ἄν μοῦ στοιχίσει, μή με λυπηθεῖς καὶ ὁδήγησέ με ὅπως θέλεις». Νὰ ἔχει μια γενναιότητα κανείς, καὶ ὄχι αὐτό τό κακομοίρικο ὕφος ἤ το κλαψιάρικο ὕφος ἢ τὸ ὕφος τοῦ θύματος, πού παίρνουμε, γιὰ νὰ μᾶς λυπηθοῦν. Ἡ ψυχή που θέλει σωτηρία ἔχει μια γενναιότητα, γιατί ἔχει ἐμπιστοσύνη στον Θεό, ξέρει ὅτι δὲν θὰ τὴν ἀδικήσει ὁ Θεός, καί λέει: «Ὅ,τι κι ἄν μοῦ στοιχίσει, Θεέ μου, ὁδήγησέ με ὅπως ἐσύ θέλεις, ὅπως ἐσύ γνωρίζεις».
Γράφει στο σημείωμα: Τι σχέση ἔχει ὁ Θεός μέ μια τέτοια κατάσταση, καί ποιά ή θέση της στο σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου; Είπαμε ὅτι την ψυχοπάθεια, την ὅποια ψυχοπάθεια, την ὅποια τέτοια κατάσταση δεν την προκαλεί ὁ Θεός. Άλλά ὅμως ὁ Θεός ἐν τῇ πανσοφία του οίκονομεί ἔτσι τα πράγματα, πού τελικά βγαίνουν σε καλό. Δεν υπάρχει περίπτωση πού δέν θά βγεί σε καλό, ἀρκεῖ νὰ τὸ πιστέψει κανείς έτσι, ἀρκεῖ νὰ τὸ δεχθεῖ ἔτσι. Βγαίνει λοιπόν μεγάλο καλό ἀπό τὴν ψυχοπάθεια, καὶ δὲν κάθεται κανείς να κλαψουρίζει καί νά κλαίει τη μοίρα του γιὰ τὴν ψυχοπάθεια. Ἀλλά πρέπει νὰ εἶσαι ταπεινός, νὰ ἀγαπᾶς τὴν ταπείνωση καὶ νὰ πεῖς: «Θεέ μου, σ' εὐχαριστῶ πού δέν μὲ λυπήθηκες καί που, ἔστω καὶ μὲ αὐτὸν τον τρόπο πού μέ ἐκθέτει στα μάτια τῶν ἄλλων, ἐσύ μέ ἔβαλες στον δρόμο σου καί με σώζεις».
Ποιά πρέπει νὰ εἶναι, γράφει ὁ συνάδελφός σας, ἡ στάση τοῦ ἀνθρώπου τότε;
Μέσα σε ὅσα εἶπαμε εἶναι καὶ ἡ ἀπάντηση σ' αὐτό τό ἐρώτημα.



ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

...πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν
Τὸ αἴσθημα κατωτερότητος καὶ ἄλλες ἀρρωστημένες καταστάσεις
μέσα στο μυστήριο τῆς σωτηρίας
Πανόραμα Θεσσαλονίκης, Ε΄ έκδοση





ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ










at Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ινδονησία: «Η Φλόγα της Προσευχής και του Ευαγγελισμού συνεχίζει να καίει από την Νέα Πρωτεύουσα του Ανατολικού Καλιμαντάν στα Έθνη» (Τελετή λήξης)


Η τελετή λήξης πραγματοποιήθηκε στην Πρωτεύουσα του Ανατολικού Καλιμαντάν. 
Πραγματοποιήθηκαν ομιλίες από τους παρισταμένους, ύμνοι και ψαλμοί.
Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε η κοινή προσευχή - δέηση από τα 8 μέλη του FUKRI.
Την προσευχή απήγγειλε ο  Πρόεδρος των Ευαγγελιστών της Παπούα Αιδεσιμότατος Lipius Biniluk:

«Παρακαλούμε όλους να προετοιμάσουν την καρδιά τους και να τηρήσουν λίγα λεπτά σιγής.
Παρακαλούμε επίσης τους ηγέτες των οκτώ εθνικών εκκλησιαστικών οργανώσεων να ανέβουν και πάλι στη σκηνή, ώστε να ηγηθούν της κοινής προσευχής που θα αναπεμφθεί ταυτόχρονα σε ολόκληρο το αρχιπέλαγος της Ινδονησίας.
Όλο το εκκλησίασμα που βρίσκεται εδώ στην IKN, παρακαλείται να σηκωθεί όρθιο. Το ίδιο και όλοι οι χριστιανοί σε ολόκληρη την Ινδονησία που είναι συνδεδεμένοι μέσω της διαδικτυακής μετάδοσης. Είμαστε έτοιμοι να προσευχηθούμε όλοι μαζί. Ας ζητήσουμε από τον Θεό να επέμβει.
Να ενεργήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε αυτόν τον αιώνα και σε αυτή τη χρονιά, για το μέλλον του ινδονησιακού έθνους. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό. Η προσευχή του δικαίου έχει μεγάλη δύναμη. Πόσο μάλλον όταν όλοι οι χριστιανοί της Ινδονησίας, από όλες τις εθνικές εκκλησιαστικές οργανώσεις, ενώνονται στην προσευχή. Θα δείτε σύντομα να πραγματοποιούνται θαυμαστά έργα του Θεού. Η νέα πρωτεύουσα IKN θα συνεχίσει να προοδεύει.
Απομένει ακόμη ένα λεπτό.
Θα προσευχηθούμε για τον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο και για όλους τους κρατικούς λειτουργούς, μέχρι και τους επικεφαλής των τοπικών κοινοτήτων (RT και RW), όπως συνηθίζουμε. Επομένως, όλες οι ομάδες προσευχής, από την Παπούα έως κάθε γωνιά της Ινδονησίας, ας κρατήσουν ζωντανή τη φλόγα της προσευχής. Η φλόγα της προσευχής ας συνεχίσει να καίει.
Ας προσευχηθούμε για τις οικογένειες. Ας προσευχηθούμε για τις σημερινές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα. Ας προσευχηθούμε επίσης για την Παπούα, όπου πολλοί άνθρωποι θρηνούν, επειδή συνεχίζει να χύνεται αίμα. Γι' αυτό είναι αναγκαία η επέμβαση του Θεού. Μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει λύση.
Από τη νέα Πρωτεύουσα IKN υψώνουμε την κραυγή μας προς τον Θεό και πιστεύουμε ότι Εκείνος θα επέμβει και όλα θα αποκατασταθούν.
Είμαστε έτοιμοι να προσευχηθούμε όλοι μαζί; Ας μείνουμε για λίγο σε σιωπηλή περισυλλογή.
Ας σκύψουμε το κεφάλι μας.
Σε δέκα εννέα δευτερόλεπτα θα αρχίσουμε όλοι μαζί να υψώνουμε τη φωνή μας στην προσευχή.

Ας προσευχηθούμε:

Πατέρα αγαθέ, Πατέρα που ποτέ δεν εγκαταλείπεις το έργο των χεριών Σου, μέσα στο αιώνιο σχέδιό Σου γεννήθηκε, πριν από πέντε χρόνια, το Forum Umat Kristiani Indonesia (FUKRI).
Οι ηγέτες των Εκκλησιών μας στην Ινδονησία κάθισαν μαζί, προσευχήθηκαν μαζί, σκέφθηκαν μαζί και αποφάσισαν από κοινού να οικοδομήσουν ένα ισχυρότερο και σταθερότερο έθνος. Αυτό συνέβη πριν από πέντε χρόνια. Και σήμερα εορτάζουμε αυτή την πέμπτη επέτειο εδώ, στη νέα Πρωτεύουσα Nusantara (IKN).
Όλοι μας βρεθήκαμε εδώ επί αρκετές ημέρες συμμετέχοντας σε εξαιρετικά ωφέλιμα σεμινάρια. Και σήμερα, κατά την ιδιαίτερη αυτή ημέρα, όλοι όσοι βρισκόμαστε εδώ στην IKN, καθώς και οι χριστιανοί σε ολόκληρη την Ινδονησία, ανεξαρτήτως εκκλησιαστικής παράδοσης, υψώνουμε τις καρδιές μας προς Εσένα και Σου ζητούμε με όλη μας την ψυχή να ελεήσεις αυτό το έθνος. Ευλόγησε κάθε επαρχία. Κάθε νομό. Κάθε τοπική κοινωνία. Όλους όσοι ζουν στις πόλεις και στα χωριά. Ακόμη και εκείνους που βρίσκονται στις πιο απομακρυσμένες και λησμονημένες περιοχές. Εκείνους που οι άνθρωποι προσέχουν και εκείνους που παραμελούνται. Τους αδύναμους. Τους ταλαιπωρημένους. Τους ασθενείς. Τους καταπιεσμένους. Όλους αυτούς Εσύ τους αγαπάς. Επειδή η αγάπη Σου απευθύνεται σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, αγαπάς και τον λαό της Ινδονησίας, αυτά τα 280 εκατομμύρια των κατοίκων της. Γι' αυτό απέστειλες τον μονογενή Υιό Σου, τον Ιησού Χριστό, για να φέρει αγάπη σε όλους εκείνους που δεν γνώρισαν την αγάπη.
Πατέρα, με μία καρδιά και μία ψυχή Σε παρακαλούμε να ελεήσεις και να ευλογήσεις τον Πρόεδρό μας, Prabowo, τον οποίο Εσύ επέτρεψες να αναλάβει την ηγεσία της χώρας. Παραδίδουμε τον δούλο Σου στα χέρια Σου. Κύριε, εργάσου μέσα στη ζωή του, ώστε να ζει πραγματικά μαζί Σου, να διακρίνει όσα πρέπει να πράξει και να λαμβάνει αποφάσεις σύμφωνα με το σχέδιό Σου. Βοήθησε τον δούλο Σου. Βοήθησε και τον Αντιπρόεδρο, ώστε να συνεργάζονται με ενότητα για την οικοδόμηση αυτού του μεγάλου έθνους.
Πατέρα, προσευχόμαστε επίσης για ολόκληρο το Υπουργικό Συμβούλιο. Άλλοι εργάζονται σωστά και άλλοι όχι. Άλλοι εργάζονται επιπόλαια και άλλοι με συνέπεια. Κύριε, ας επέμβεις σε ολόκληρο το Υπουργικό Συμβούλιο που επέλεξε ο Πρόεδρος Prabowo. Κάνε όλους να εργάζονται με ευθύτητα και ακεραιότητα. Ο λαός τούς έχει ανάγκη. Γι' αυτό δίδαξέ τους την ταπεινοφροσύνη. Ας κατεβαίνουν στα χωριά. Ας βλέπουν με τα μάτια τους τι πραγματικά συμβαίνει. Κύριε, βοήθησε όλους τους υπουργούς. Το ίδιο ζητούμε και για τις Ένοπλες Δυνάμεις (TNI) και την Εθνική Αστυνομία (Polri). Βοήθησέ τους να υπηρετούν με ειλικρίνεια, με αγάπη και σύμφωνα με τους νόμους που έχει θεσπίσει το κράτος. Βοήθησέ τους να μην παραβιάζουν ποτέ τους νόμους.
Στο όνομα του Ιησού, εμείς, οι ηγέτες των οκτώ εθνικών εκκλησιαστικών οργανώσεων, στεκόμαστε ενώπιόν Σου μαζί με όλους τους χριστιανούς της Ινδονησίας και όσους βρίσκονται εδώ στην IKN.
Προσευχόμαστε επίσης για το έργο της οικοδόμησης που βρίσκεται σε εξέλιξη. Το παραδίδουμε στα χέρια Σου, ιδιαίτερα όσον αφορά τη νέα Πρωτεύουσα Nusantara. Υπό την ηγεσία του κυρίου Basuki, του δούλου Σου. Κύριε, βοήθησέ τον. Χάρισέ του σοφία, σύνεση, διάκριση και ικανότητα ώστε να ολοκληρώσει το έργο που του έχει ανατεθεί. Και όταν έρθει ο κατάλληλος καιρός, η κυβέρνηση θα μπορέσει να λειτουργήσει πλήρως στη νέα πρωτεύουσα για την οικοδόμηση της Ινδονησίας. Ευλόγησε ιδιαίτερα τον δούλο Σου, τον κύριο Basuki. Χάρισέ του υγεία, μακροζωία και δύναμη. Και όπως διακρίνουμε στην καρδιά του αγάπη και συμπόνια, είθε αυτή η αγάπη που προέρχεται από Εσένα να συνεχίσει να πλημμυρίζει την καρδιά του. Ευλόγησε τον κύριο Basuki, τη σύζυγό του, τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Κύριε Ιησού, στήριξε τον δούλο Σου.
Σε ευχαριστούμε, Κύριε Ιησού.
Προσευχόμαστε επίσης για όλες τις ομάδες που εργάζονται στην IKN. Ευλόγησέ τες όλες. Σε ευχαριστούμε, Κύριε.
Από τη νέα Πρωτεύουσα IKN προσευχόμαστε και για όλους τους ηγέτες του FUKRI.
Κύριε, η προσευχή Σου στο Κατά Ιωάννην 17:21 έχει πλέον λάβει απάντηση. Αλληλούια! Σε ευχαριστούμε, Κύριε. Έχουν πλέον ενωθεί, συνεργάζονται χέρι με χέρι και οικοδομούν τη Βασιλεία του Θεού από την Ινδονησία προς όλα τα έθνη. Γι' αυτό δημιούργησες τον χριστιανικό λαό της Ινδονησίας. Και γι' αυτό καθιέρωσες επίσης την Εθνική Ημέρα Προσευχής, στις 5 Ιουλίου. Κάθε χρόνο προσευχόμαστε. Κύριε, άνοιξε τον δρόμο ώστε η Εθνική Ημέρα Προσευχής να αναγνωρισθεί επίσημα από τη Δημοκρατία της Ινδονησίας ως εθνική ημέρα προσευχής στην ιστορία του ινδονησιακού χριστιανισμού. Σε ευχαριστούμε, Κύριε.
Θεράπευσε τους ασθενείς. Ενίσχυσε τους αδύναμους. Βοήθησε όσους έχουν ανάγκη. Σε ευχαριστούμε, Κύριε Ιησού. Ο Ιησούς είναι η λύση. Σε ευχαριστούμε, Ιησού. Είσαι αγαθός, πραγματικά αγαθός, υπέρμετρα αγαθός. Εσύ πέθανες για όλους τους ανθρώπους. Διότι ο Ιησούς δεν έφερε μια θρησκεία, αλλά έφερε τη σωτηρία για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Γι' αυτό, από την IKN, ο δούλος Σου υψώνει τα χέρια του.
Ας κατέλθει η ευλογία Σου επάνω σε αυτό το έθνος. Η ευλογία του Θεού Πατέρα. Η αγάπη του Ιησού Χριστού. Και η ευλογία της κοινωνίας του Αγίου Πνεύματος, του αληθινού και αιώνιου Φίλου.
Εμείς, οι εκπρόσωποι των οκτώ εθνικών εκκλησιαστικών οργανώσεων, προσευχόμαστε και ευλογούμε αυτό το έθνος. Αλληλούια! Και όλοι ας πούμε: Αμήν. Αμήν».

ΠΑΤΗΣΤΕ ΔΙΠΛΟ ΚΛΙΚ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:


Aκολούθησαν ύμνοι όπου μέλη και πιστοί υμνούσαν χορεύοντας όλοι μαζί:

ΠΑΤΗΣΤΕ ΔΙΠΛΟ ΚΛΙΚ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:


Στην συνέχεια έλαβε τον λόγο ο Πάστορας Tommy O. Lengkongο o οποίος απεύθυνε ατομική προσευχή και ακολούθησε ομιλία-κήρυγμα ως εξής:


«Πατέρα μας Ουράνιε, σε αυτόν τον τόπο Εσύ μας συγκέντρωσες ώστε να συμμετάσχουμε όλοι μαζί στην Εθνική Ημέρα Προσευχής. Για την προετοιμασία αυτής της Εθνικής Ημέρας Προσευχής εργάστηκαν πολλοί άνθρωποι στα παρασκήνια, και ιδιαίτερα ο ταξίαρχος της Αστυνομίας Paul Yosi Kusumo. Προσευχόμαστε γι' αυτόν τον δούλο του Θεού. Εσύ, Κύριε, να ευλογείς τη ζωή του. Εσύ είσαι εκείνος που τον ανύψωσες και Εσύ ο ίδιος θα τον οδηγήσεις στη δόξα Σου. Προσευχόμαστε ακόμη, Κύριε, ώστε η καρδιά του να γνωρίσει πραγματικά την παρουσία Σου και τις ευλογίες Σου. Ευλόγησε και τη σύζυγό του, την κυρία Fani. Πιστεύουμε ότι αυτή η οικογένεια θα αποτελεί παράδειγμα για όλους μας. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε. Αμήν.
Τώρα ας προσευχηθούμε πριν ακούσουμε τον λόγο του Θεού. Παραμένουμε όρθιοι.
Κύριε, τώρα πρόκειται να ακούσουμε τον λόγο Σου. Μίλησέ μας αυτή τη στιγμή. Σε περιμένουμε.
Είθε το Άγιό Σου Πνεύμα να μας καθοδηγήσει. Βοήθησε τον δούλο Σου. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε. Αμήν.
Παρακαλώ, καθίστε.
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, στις 3 Ιουλίου, πριν από δύο ημέρες, παρακολούθησα την παρουσίαση του κ. Marcel Kanon. Είναι ακόμη εδώ ο κ. Marcel; Ναι. Κατά τη διάρκεια της παρουσίασής του μίλησε για τη φωνή μου, η οποία τότε είχε χαθεί. Προσευχήθηκε ώστε να την ξαναβρώ. Και σήμερα μπορώ να μιλήσω. Έτσι, σήμερα βίωσα προσωπικά τη δύναμη της προσευχής. Ο Θεός απαντά στις προσευχές μας.
Αγαπητοί αδελφοί, ας διαβάσουμε τώρα τον λόγο του Θεού από τις Πράξεις των Αποστόλων, κεφάλαιο 4, στίχοι 23-31. Θα διαβάσω μόνο πέντε εδάφια από αυτή την περικοπή, η οποία φέρει τον τίτλο «Η προσευχή της Εκκλησίας». Πράξεις 4, αρχίζοντας από τον στίχο 23.

Διαβάζω από τη Νέα Μετάφραση της Βίβλου:

«Όταν αφέθηκαν ελεύθεροι, ο Πέτρος και ο Ιωάννης πήγαν στους αδελφούς τους και τους διηγήθηκαν όλα όσα είχαν πει οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι. Όταν εκείνοι τα άκουσαν, ύψωσαν όλοι μαζί τη φωνή τους προς τον Θεό και είπαν: "Δέσποτα, Εσύ είσαι εκείνος που δημιούργησες τον ουρανό, τη γη, τη θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν μέσα σ' αυτά."»

Και συνεχίζουμε στους στίχους 29 έως 31:

«Και τώρα, Κύριε, δες τις απειλές τους και χάρισε στους δούλους Σου να κηρύττουν τον λόγο Σου με κάθε παρρησία. Άπλωσε το χέρι Σου για να γίνονται θεραπείες, σημεία και θαύματα στο όνομα του αγίου Δούλου Σου, του Ιησού. Και αφού προσευχήθηκαν, σείσθηκε ο τόπος όπου ήταν συγκεντρωμένοι· όλοι γέμισαν από το Άγιο Πνεύμα και κήρυτταν τον λόγο του Θεού με παρρησία.»

Αυτή είναι η ανάγνωση του λόγου του Θεού.

Αγαπητοί αδελφοί εν Χριστώ, για τη φετινή κορύφωση της Εθνικής Ημέρας Προσευχής του 2026 επέλεξα αυτό το χωρίο, γιατί παρουσιάζει το πρότυπο της ζωής προσευχής και του ευαγγελισμού της πρώτης Εκκλησίας, όταν ακόμη ήταν πολύ νέα. Το χωρίο αυτό αποτελεί καθρέφτη και για τις Εκκλησίες της εποχής μας.
Αναλογιζόμενοι όσα ζήσαμε αυτές τις τέσσερις ημέρες της Διάσκεψης Προσευχής —στις 2, 3, 4 και σήμερα, 5 Ιουλίου— μιλήσαμε για τις πολλαπλές κρίσεις που αντιμετωπίζει το έθνος μας, αλλά και ολόκληρος ο κόσμος. Δεν έχουμε ξεχάσει τη βαθιά μας ανησυχία για τη συνεχιζόμενη βία στην Παπούα, ούτε τον θάνατο του πιλότου της AMA, Nicholas Ghoslin. Συζητήσαμε επίσης για τους αγώνες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Εκκλησία. Επανειλημμένα ακούσαμε ότι η πρωταρχική αποστολή μας παραμένει ο ευαγγελισμός και η ιεραποστολή, μαζί με πολλά ακόμη σημαντικά θέματα. Όλα αυτά εντάσσονται θαυμάσια στο φετινό θέμα: 
«Η φλόγα της προσευχής και του ευαγγελισμού συνεχίζει να καίει από τη νέα Πρωτεύουσα Nusantara του Ανατολικού Καλιμαντάν προς όλα τα έθνη.» Πέρυσι άκουσα το ίδιο ακριβώς θέμα στο Sentani, στον Οίκο Προσευχής για όλα τα Έθνη, στον χώρο του πάστορα Lipius. Το θέμα ήταν το ίδιο· μόνο ο τόπος άλλαξε.
Τότε λεγόταν: «Η φλόγα της προσευχής και του ευαγγελισμού συνεχίζει να καίει από την Παπούα προς όλα τα έθνη.» Αυτό σημαίνει ότι η Εθνική Ημέρα Προσευχής και αυτή η Διάσκεψη Προσευχής αποτελούν για εμάς ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός. Και αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία τώρα που βρισκόμαστε στη νέα Πρωτεύουσα Nusantara.
Άκουσα όσα είπε ο κ. Troy Panto κατά τη δενδροφύτευση. Εκεί τόνισε ότι γράφεται ιστορία, επειδή για πρώτη φορά οι οκτώ εθνικές εκκλησιαστικές οργανώσεις συγκεντρώθηκαν στην IKN και προσευχήθηκαν εκεί όλοι μαζί. Αυτό αποτελεί ιστορική στιγμή για την IKN. Εγώ όμως πιστεύω ότι αποτελεί επίσης ιστορική στιγμή και για την πορεία του FUKRI και της Εθνικής Ημέρας Προσευχής. Ενώ η νέα πρωτεύουσα βρίσκεται ακόμη υπό κατασκευή, ήδη μετατρέπεται στο επίκεντρο του εθνικού κινήματος προσευχής.
Σήμερα στεκόμαστε εδώ, ως εκπρόσωποι του FUKRI, ενώπιον της ηγεσίας της Αρχής της IKN, προσευχόμενοι για την Ινδονησία. Αυτό είναι πραγματικά ιστορικό.
Αγαπητοί αδελφοί, επιστρέφοντας στο βιβλικό μας κείμενο, βλέπουμε ότι η εμπειρία της πρώτης Εκκλησίας, όπως καταγράφεται στις Πράξεις των Αποστόλων, δεν διαφέρει πολύ από την εμπειρία της Εκκλησίας σήμερα. Η νεαρή εκείνη Εκκλησία αντιμετώπισε απειλές. Και μέχρι σήμερα η Εκκλησία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες. Όπως ανέφερε και ο Πρόεδρος της PGI, συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την αρμονική συνύπαρξη μέσα στη χώρα μας. Η πρώτη Εκκλησία αντιμετώπισε την πρώτη μεγάλη δοκιμασία της. Παρότι αποτελούνταν από τους ίδιους τους Αποστόλους, γνώρισε σοβαρές απειλές. Αυτό ακριβώς περιγράφει το κεφάλαιο που διαβάσαμε. Ο Πέτρος και ο Ιωάννης, αφού ο Θεός τούς χρησιμοποίησε για να θεραπεύσουν έναν χωλό στην Ωραία Πύλη του Ναού (Πράξεις 3), είδαν να πραγματοποιείται ένα μεγάλο θαύμα. Ο παράλυτος περπάτησε. Έπειτα ο Πέτρος κήρυξε στη Στοά του Σολομώντα. Το αποτέλεσμα ήταν να πιστέψουν περίπου πέντε χιλιάδες άνδρες. Στο τέλος όμως ο Πέτρος και ο Ιωάννης φυλακίστηκαν. Αυτό είναι το γεγονός που αφηγούνται στην Εκκλησία όταν επιστρέφουν. Παρά τις απειλές και τις δοκιμασίες, τίποτε από όλα αυτά δεν τους έκανε να σταματήσουν να κηρύττουν το Ευαγγέλιο. Και εδώ βρίσκεται το ερώτημα για όλους μας: Όταν αντιμετωπίζουμε κρίσεις, δυσκολίες, αδικίες και πιέσεις, σταματούμε μήπως να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο; Η πρώτη Εκκλησία όχι. Παρέμεινε πιστή στην αποστολή της.
Αδελφοί και αδελφές, όταν ο Πέτρος και ο Ιωάννης επέστρεψαν στην κοινότητα των πιστών, δεν άρχισαν να παραπονιούνται ούτε να φοβούνται. Δεν είπαν: «Ας σταματήσουμε το έργο μας, γιατί γίνεται πολύ επικίνδυνο.» Δεν είπαν επίσης: «Ας περιορίσουμε τη διακονία μας.» Αντίθετα, το πρώτο πράγμα που έκανε η Εκκλησία ήταν να προσευχηθεί. Αυτό είναι το πρώτο μάθημα που λαμβάνουμε από το βιβλικό αυτό κείμενο. Η Εκκλησία απαντά στις κρίσεις με προσευχή. Όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, η πρώτη μας αντίδραση δεν πρέπει να είναι ο πανικός ούτε η απελπισία. Η πρώτη μας αντίδραση πρέπει να είναι η προσευχή. Γι' αυτό διαβάζουμε στον στίχο 24: «Όταν τα άκουσαν αυτά, ύψωσαν όλοι μαζί τη φωνή τους προς τον Θεό.» Αυτό σημαίνει ότι προσευχήθηκαν ομόθυμα. Δεν προσευχήθηκε μόνο ο Πέτρος. Δεν προσευχήθηκε μόνο ο Ιωάννης. Προσευχήθηκε ολόκληρη η Εκκλησία. Αυτό ακριβώς είναι και το πνεύμα της Εθνικής Ημέρας Προσευχής. Δεν πρόκειται για προσευχή μίας μόνο Εκκλησίας. Δεν πρόκειται για προσευχή μίας μόνο ομολογίας. Πρόκειται για κοινή προσευχή όλων των χριστιανών της Ινδονησίας. Αυτό είναι κάτι πολύ όμορφο. Και πιστεύω ότι αυτή η ενότητα ευαρεστεί τον Θεό.
Αγαπητοί αδελφοί, παρατηρήστε επίσης το περιεχόμενο της προσευχής τους. Δεν ζήτησαν πρώτα να εξαφανιστούν οι εχθροί τους. Δεν ζήτησαν να μην αντιμετωπίσουν ποτέ ξανά διωγμούς. Δεν ζήτησαν να ζήσουν μια εύκολη ζωή. Αντίθετα, προσευχήθηκαν:

«Κύριε, δώσε στους δούλους Σου παρρησία για να κηρύττουν τον λόγο Σου.»

Αυτό είναι συγκλονιστικό. Η προσευχή τους δεν ήταν να απομακρυνθούν οι δυσκολίες. Η προσευχή τους ήταν να αποκτήσουν μεγαλύτερο θάρρος.
Συχνά εμείς προσευχόμαστε διαφορετικά. Λέμε:

«Κύριε, αφαίρεσε όλα τα προβλήματα.»

Εκείνοι όμως προσευχήθηκαν:

«Κύριε, δώσε μας δύναμη ώστε να συνεχίσουμε την αποστολή μας, ακόμη και μέσα στα προβλήματα.»

Αυτό είναι το δεύτερο μεγάλο μάθημα. Η προσευχή δεν αλλάζει μόνο τις περιστάσεις. Η προσευχή αλλάζει πρώτα τους ανθρώπους που προσεύχονται. Η προσευχή τους κάνει πιο γενναίους. Τους κάνει πιο σταθερούς. Τους κάνει πιο πιστούς στην αποστολή τους. Γι' αυτό πιστεύω ότι η Εθνική Ημέρα Προσευχής δεν πρέπει να τελειώνει σήμερα. Η σημερινή τελετή μπορεί να ολοκληρώνεται. Όμως το κίνημα της προσευχής δεν πρέπει να σταματήσει. Η φλόγα της προσευχής πρέπει να συνεχίσει να καίει μέσα στις Εκκλησίες μας. Πρέπει να συνεχίσει να καίει μέσα στις οικογένειές μας. Πρέπει να συνεχίσει να καίει μέσα στις πόλεις μας. Πρέπει να συνεχίσει να καίει σε ολόκληρη την Ινδονησία. Και όπως λέει το φετινό θέμα, πρέπει να συνεχίσει να καίει μέχρι όλα τα έθνη.
Αδελφοί και αδελφές, παρατηρήστε και κάτι ακόμη. Μετά την προσευχή τους συνέβη κάτι ιδιαίτερο. Η Γραφή λέει: «Σείστηκε ο τόπος όπου ήταν συγκεντρωμένοι.» Δεν γνωρίζουμε αν επρόκειτο για πραγματικό σεισμό ή για υπερφυσική εκδήλωση της παρουσίας του Θεού. Εκείνο όμως που γνωρίζουμε είναι ότι ο Θεός απάντησε στην προσευχή τους. Η παρουσία Του έγινε αισθητή. Και όλοι γέμισαν με το Άγιο Πνεύμα. Στη συνέχεια κήρυτταν τον λόγο του Θεού με ακόμη μεγαλύτερη παρρησία. Προσέξτε λοιπόν τη σειρά των γεγονότων.
Πρώτα προσευχή. Ύστερα πλήρωση με το Άγιο Πνεύμα. Έπειτα θάρρος. Και τέλος ευαγγελισμός. Αυτή είναι πάντοτε η σειρά που θέλει ο Θεός. Δεν μπορούμε να διακηρύξουμε αποτελεσματικά το Ευαγγέλιο χωρίς να προηγηθεί προσευχή. Δεν μπορούμε να διατηρήσουμε τη φλόγα του ευαγγελισμού χωρίς να διατηρούμε αναμμένη και τη φλόγα της προσευχής. Γι' αυτό το φετινό θέμα συνδέει αυτές τις δύο πραγματικότητες. Η προσευχή και ο ευαγγελισμός δεν μπορούν να χωριστούν. Η προσευχή γεννά τον ευαγγελισμό. Και ο ευαγγελισμός οδηγεί ξανά την Εκκλησία στην προσευχή. Γι' αυτό, αδελφοί και αδελφές, ας επιστρέψουμε στις Εκκλησίες μας μεταφέροντας αυτή τη φλόγα. Ας μη μεταφέρουμε απλώς τις αναμνηστικές φωτογραφίες ή τα αναμνηστικά δώρα. Ας μεταφέρουμε το πνεύμα της ενότητας. Ας μεταφέρουμε το πνεύμα της προσευχής. Ας μεταφέρουμε το πνεύμα της αποστολής. Έτσι, όταν επιστρέψουμε στις επαρχίες, στις πόλεις και στις τοπικές μας Εκκλησίες, θα συνεχίσουμε να ανάβουμε τη φλόγα της προσευχής, ώστε το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού να εξακολουθήσει να διακηρύσσεται από την Ινδονησία προς όλα τα έθνη.
Αδελφοί και αδελφές, ας αναλογιστούμε ακόμη ένα στοιχείο αυτού του χωρίου. Η Εκκλησία δεν προσευχήθηκε μόνο. Αφού προσευχήθηκε, συνέχισε αμέσως να εργάζεται. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Η προσευχή δεν αντικαθιστά το έργο. Η προσευχή μας δίνει τη δύναμη να επιτελέσουμε το έργο. Γι' αυτό, μετά την προσευχή τους, οι Απόστολοι δεν κλείστηκαν σε ένα δωμάτιο. Βγήκαν και συνέχισαν να κηρύττουν το Ευαγγέλιο. Αυτό ακριβώς καλούμαστε να κάνουμε κι εμείς. Μετά από αυτές τις ημέρες της Εθνικής Ημέρας Προσευχής, όταν επιστρέψουμε στις περιοχές μας, δεν πρέπει να πούμε ότι όλα τελείωσαν. Αντίθετα, τότε ακριβώς αρχίζει το έργο μας. Η φλόγα της προσευχής που ανάψαμε εδώ πρέπει να συνεχίσει να καίει. Η φλόγα του ευαγγελισμού πρέπει επίσης να συνεχίσει να καίει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο επιλέχθηκε το φετινό θέμα. Δεν πρόκειται απλώς για ένα σύνθημα. Είναι μία αποστολή. Είναι μία ευθύνη. Είναι μία κλήση που ο Θεός απευθύνει σε όλους μας. Από τη νέα Πρωτεύουσα Nusantara ας ξεκινήσει ένα νέο κύμα προσευχής. Ένα νέο κύμα ευαγγελισμού. Ένα νέο κύμα ενότητας μεταξύ των Εκκλησιών. Ένα νέο κύμα αγάπης προς το έθνος. Αυτό είναι το όραμά μας. Γι' αυτό υπάρχουν οι οκτώ εθνικές εκκλησιαστικές οργανώσεις. Δεν υπάρχουμε για να ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας. Υπάρχουμε για να συνεργαζόμαστε. Υπάρχουμε για να προσευχόμαστε μαζί. Υπάρχουμε για να υπηρετούμε μαζί. Υπάρχουμε για να κηρύττουμε μαζί τον Ιησού Χριστό. Και πιστεύω ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο θαύμα που πραγματοποιεί ο Θεός στις ημέρες μας. Το μεγαλύτερο θαύμα δεν είναι μόνο οι θεραπείες. Δεν είναι μόνο τα σημεία και τα θαύματα. Το μεγαλύτερο θαύμα είναι όταν άνθρωποι που προέρχονται από διαφορετικές εκκλησιαστικές παραδόσεις μπορούν να σταθούν μαζί, να γονατίσουν μαζί και να προσευχηθούν μαζί για το ίδιο έθνος. Αυτό είναι έργο του Αγίου Πνεύματος. Γι' αυτό ευχαριστούμε τον Θεό για το Forum Umat Kristiani Indonesia (FUKRI). Ευχαριστούμε τον Θεό για όλους τους ηγέτες των Εκκλησιών. Ευχαριστούμε τον Θεό για όλους όσοι εργάστηκαν ώστε αυτή η Εθνική Ημέρα Προσευχής να πραγματοποιηθεί. Είθε αυτή η ενότητα να συνεχίσει να αυξάνεται. Είθε να γίνεται ολοένα ισχυρότερη. Είθε να αποτελεί ευλογία όχι μόνο για την Ινδονησία αλλά και για όλα τα έθνη.
Αδελφοί και αδελφές, σας προσκαλώ όλους να επιστρέψετε στις Εκκλησίες σας με ανανεωμένο πνεύμα. Επιστρέψτε με νέα δύναμη. Επιστρέψτε με νέο θάρρος. Επιστρέψτε με νέα πίστη. Και πάνω απ' όλα, επιστρέψτε με αναμμένη τη φλόγα της προσευχής. Ας μη σβήσει ποτέ αυτή η φλόγα. Είθε να συνεχίσει να καίει μέσα στις καρδιές μας. Να καίει μέσα στις οικογένειές μας. Να καίει μέσα στις Εκκλησίες μας. Να καίει μέσα στο έθνος μας. Και από την Ινδονησία ας φθάσει μέχρι όλα τα έθνη της γης. Ο Θεός να ευλογεί όλους σας.
Αμήν».


Την σκυτάλη έλαβε ο Αιδεσιμότατος Lipius Biniluk οποίος επίσης προσευχήθηκε:


«Παρακαλώ, ας σηκωθούμε όλοι όρθιοι.
Δόξα στον Κύριο. Ας προσευχηθούμε ώστε η φλόγα της προσευχής και του ευαγγελισμού να συνεχίσει να καίει σε κάθε σπίτι, σε κάθε οικογένεια, σε κάθε εκκλησιαστική κοινότητα, πέρα από φυλές, λαούς και γλώσσες, γιατί ο Ιησούς αγαπά όλους τους ανθρώπους.
Ο Θεός να ευλογεί τον πρόεδρο της PGLII.
Ας προσευχηθούμε.
Σύμφωνα με το σχέδιό Σου για αυτή την πενταετία, εργάζεσαι για κάτι μεγάλο στην Ινδονησία, ιδιαίτερα μέσω των δούλων Σου που υπηρετούν στο Φόρουμ Χριστιανών της Ινδονησίας (FUKRI).
Καθίσαμε μαζί, σκεφτήκαμε μαζί και προσευχηθήκαμε μαζί. Έπειτα αποφασίσαμε ότι έπρεπε να καθιερωθεί μια Εθνική Ημέρα Προσευχής.
Μέσα από αυτή την Εθνική Ημέρα Προσευχής προσευχόμαστε, συζητούμε και αποφασίζουμε από κοινού να δημιουργήσουμε ένα κίνημα κοινής προσευχής, που να ενώνει όλες τις χριστιανικές ομολογίες. Πιστεύουμε ότι, μέσα από αυτό το κίνημα, οι ψυχές που Εσύ έχεις τοποθετήσει στο έθνος της Ινδονησίας θα έρθουν κοντά Σου.
Γι' αυτό κι εμείς, οι δούλοι Σου, ταπεινωνόμαστε εδώ, στη Νέα Πρωτεύουσα (IKN), ζητώντας το έλεός Σου για αυτό το έθνος.
Είθε και τα 280 εκατομμύρια των κατοίκων της Ινδονησίας να Σε γνωρίσουν· όχι απλώς να γίνουν χριστιανοί ως προς τη θρησκεία, αλλά να γίνουν παιδιά του Χριστού. Διότι κάτω από τον ουρανό δεν υπάρχει άλλο όνομα με το οποίο μπορεί να σωθεί ο άνθρωπος, παρά μόνο το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού. Γι' αυτό προσευχόμαστε ώστε η σωτηρία να φανερωθεί σε ολόκληρο το έθνος της Ινδονησίας. Και από την Ινδονησία, η φλόγα του Ευαγγελίου και η φλόγα της προσευχής ας εξαπλωθούν σε κάθε λαό και σε κάθε γλώσσα, μέχρι να επιστρέψουν στον τόπο όπου ο Ιησούς γεννήθηκε, μεγάλωσε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε, καθώς περιμένουμε τη σύντομη επανέλευσή Του.
Ευλόγησε διαρκώς αυτό το κίνημα.
Σε ευχαριστούμε, Κύριε, γιατί καθώς προσευχόμαστε, το Άγιο Πνεύμα εργάζεται στις καρδιές των ανθρώπων, όπως μας το υπόσχεται ο λόγος Σου.
Σε ευχαριστούμε, Κύριε Ιησού.
Για ακόμη μία φορά προσεύχομαι ιδιαίτερα για τους δούλους Σου, τους πατέρες και ηγέτες του Φόρουμ Χριστιανών της Ινδονησίας. Συνέχισε να τους ευλογείς. Χάρισέ τους υγεία, δύναμη και προστασία από κάθε ασθένεια. Κάνε τους να παραμένουν ενωμένοι, ώστε, πιασμένοι χέρι-χέρι, να οικοδομούν μαζί τη Βασιλεία του Θεού στην Ινδονησία. Κύριε, ευλόγησέ τους. Δώσε τους θάρρος και ενότητα, σύμφωνα με τον λόγο Σου.
Σε ευχαριστούμε, Κύριε Ιησού. Σε ευχαριστούμε για τον λόγο Σου. Συνέχισε να ευλογείς τον δούλο Σου, τον πρόεδρο της Κοινωνίας των Εκκλησιών και των Ευαγγελικών Οργανισμών της Ινδονησίας (PGLII). Σε ευχαριστούμε για τον δούλο Σου που μας μετέφερε σήμερα τον λόγο Σου.
Για άλλη μια φορά, ευλόγησε όλους τους πιστούς που βρίσκονται εδώ, όσους παρακολουθούν τη ζωντανή μετάδοση (live streaming), καθώς και όλους εμάς που είμαστε παρόντες.
Στο όνομα του Κυρίου Ιησού, είμαστε έτοιμοι να μεταφέρουμε τη φλόγα της προσευχής και τη φλόγα του Ευαγγελίου από τη Νέα Πρωτεύουσα (IKN) προς όλα τα έθνη. Και όλοι ας πούμε: Αμήν. Αμήν».



Τέλος, σε μια γιγάντια ψηφιακή οθόνη οπού απεικoνίζονταν εικονικές παλάμες, τα οκτώ ιδρυτικά μέλη του FUKRI ακούμπησαν με τις δικές τους παλάμες τις ψηφιακές, ενεργοποιώντας το άναμμα, συμβολικά, της φλόγας της Προσευχής και του Ευαγγελισμού προς όλα τα Έθνη.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΔΙΠΛΟ ΚΛΙΚ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:








https://www.youtube.com/@BethanyFOGBalikpapan



ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ, ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''



ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το μήνυμα του Γραμματέα της Επιτροπής Διαθρησκευτικών Σχέσεων του KWI (Καθολικών) για την Εβδομάδα προσευχής στην Ινδονησία

Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (ΠΣΕ): Η Εβδομάδα Προσευχής για την Ενότητα των Χριστιανών 2026 προσκαλεί τους Χριστιανούς σε μία ελπίδα, ένα κάλεσμα.

TA ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ 















at Δεν υπάρχουν σχόλια: