Τρίτη 29 Απριλίου 2025

Επισκόπου Γενεύης Αντωνίου (Ρωσικής Διασποράς)

1. Μιὰ ἄλλη ιδιομορφία τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι ἡ σταθερότης της ὡς πρὸς τὸ οἰκουμενικόν πνεῦμα καὶ ἡ διακριτικότης της κατὰ τὰς σχέσεις μετὰ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Ορθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιών.  'Απὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Μητροπολίτου Αναστασίου καὶ μέχρι τούτους τοὺς ἔσχατους καιροὺς μνημονεύουμε τὰς Αὐτῶν  ̔Αγιότητας τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχών, αν και είναι ήδη Οικουμενισταί καὶ ἔχουν υιοθετήσει τὸ Νέον ἡμερολόγιον. Κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ Μητροπολίτου Αναστασίου ἐν τούτοις ἔλαβε χώραν τὸ θλιβερό γεγονός, ὅτι ὅλαι αἱ τοπικαὶ Ἐκκλησίαι εἰσῆλθον ὁριστικῶς εἰς τὸ Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών! Ο Μητροπολίτης Αναστάσιος δεν δίστασε. Μόνη μέσα εἰς τὸν ἐλεύθεραν κόσμον ἡ Ἐκκλησία μας ἠρνήθη τὴν Οἰκουμενικὴν κίνησιν. Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει, ὅτι χωρὶς λέξεις καὶ ανωφελείς αναθεματισμούς ἡ ἐλευθέρα Ρωσική Εκκλησία καταδικάζει κατὰ τρόπο σταθερὸ καὶ ἀποφασιστικὸ τὸν Οἰκουμενισμὸν ὡς κίνημα μη ορθόδοξον! Εκλέγει τὴν ἰδικήν της ὁδὸ μέσα εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν. Μίαν ὁδὸν ἰδιαιτέραν, μοναδικήν. Ο Μητροπολίτης Αναστάσιος δὲν ἐφοβεῖτο τὴν ἀπομόνωσιν εἰς αὐτὴν τὴν ὁδόν. Καὶ ἐν τούτοις, αὐτὸς ὁ γενναίος γέρων δεν διακόπτει την συμπροσευχὴν με κανένα! Δεν αποκαλεί αἱρετικόν κανένα! Δεν χρησιμοποιεί κεραυνὸ καὶ βροντή, ἀλλὰ κάνει νὰ κατέρχεται τὸ πῦρ τῆς μακροθυμίας ἐπὶ τοὺς πεπλανημένους. Αν και ἠρνεῖτο τὸ πνεῦμα καὶ τὴν κίνησι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, απέστελλε εὐχαρίστως παρατηρητές, διὰ νὰ μαρτυρήση περὶ τῆς ἀληθείας εἰς τὰ συνέδρια. Ανευ δισταγμού έστειλε Παρατηρητὰς τῆς Ἐκκλησίας μας εἰς τὴν Σύνοδον του Βατικανού. Τοιουτοτρόπως, ἐλάμβανε μέρος χωρίς φόβον, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἀναμειγνύη τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸ ψεῦδος, εἰς τὴν ζωὴν τῶν Λατίνων καὶ τῶν Διαμαρτυρομένων καὶ χωρὶς νὰ τίθεται εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν πρὸς τὰς ἄλλας ὁμολογίας. Εδοκίμαζε νὰ σπείρη μέσα εἰς τὴν κίνησιν αὐτὴν σπόρους ἀληθείας. "Αν καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἐποχὴν ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶχε λάβει ευρείας διαστάσεις μέσα εἰς τὸν Ὀρθόδοξον κόσμον, ὁ Μητροπολίτης δὲν ἔλαβε ὡς πρὸς αὐτὸν μέτρα ἀποφασιστικά. Εἶναι ἡ Σύνοδος τῶν ἐπισκόπων μας, ἡ ὁποία τὰ λαμβάνει, διακηρύσσουσα τὸν Οἰκουμενισμὸν αἱρετικήν διδασκαλίαν ἀπὸ τὴν ἄποψιν τῆς Ὀρθοδόξου Εκκλησίας. Εν τούτοις ή Σύνοδος δὲν ἐσκέφθη ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐκβάλη ὡς αἱρετικοὺς ὅλους τοὺς ἀντιπροσώπους ὅλων τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, αἱ ὁποῖαι εἰσῆλθον εἰς τὸ Παγκόσμιον Συμβούλιον Ἐκκλησιῶν. Ο Μητροπολίτης Φιλάρετος απηυθύνθη τότε, διὰ δύο μηνυμάτων ὀδύνης εἰς τοὺς ἐπισκόπους του Χριστού, υποδεικνύοντας τὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει ἡ διείσδυσις τῶν οἰκουμενιστικῶν ἰδεῶν μέσα εἰς τὴν Ορθόδοξον συνείδησιν καὶ ὁ ἐσφαλμένων χαρακτὴρ τῶν ἰδεῶν καὶ των θέσεων τοῦ Πατριάρχου Αθηναγόρα, χωρίς ν' ἀποκαλέση κανένα αιρετικόν! «'H Αὐτοῦ  ̓Αγιότης σας», οὕτως ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Πατριάρχην τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Προ του τέλους του τελευταίου πολέμου ἐσυλλειτουργοῦμεν ἐλευθέρως μετὰ τῶν ἀντιπροσώπων ὅλων τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου καὶ μετ ̓ αὐτῶν ἀκόμη αἱ ὁποῖαι εἶχον υἱοθετήσει τὸ Νέον Ημερολόγιον, καὶ μετ' αὐτῶν ἀκόμη αἱ ὁποῖαι εἶχον σαγηνευθῇ ἀπὸ τὸν Οίκουμενισμόν! ... Μέσα εἰς κάθε τοπικὴν Ἐκκλησίαν, μακρὰν τῶν ἐπισήμων ἀντιπροσώπων της συχνὰ χωρὶς ἐλευθερίαν καὶ ἐξαρτωμένων ἀπὸ περιπλόκους πολιτικὰς περιστάσεις ὑπάρχει τὸ Σῶμα τὸ ἴδιο τῆς Ἐκκλησίας οἱ εὐσεβεῖς ποιμένες καὶ πιστοί, οἱ ὁποῖοι φοβοῦνται τὸν Θεὸν — αὐτοὶ ἐπὶ παραδείγματι οἱ ὁποῖοι ἔσωσαν τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅταν οἱ ἐπίσημοι ἀντιπρόσωποι της υπέγραψαν τὴν ἕνωσιν τῆς Φλωρεντίας. Αλλοίμονον εἰς ἡμᾶς, ἐὰν δὲν τὸ βλέπωμεν, ἐὰν είμεθα έτοιμοι να διακόψωμεν τὸν δεσμὸν τῆς προσευχῆς, τὴν ἐν Χριστῷ ἐνότητα μετ ̓ αὐτῶν τῶν πραγματικῶν τέκνων τῆς Ἐκκλησίας, ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτημάτων τῶν ἐπισήμων συγχρόνων ἀντιπροσώπων των, ἴσως ἀναξίων... Ποῖον εἶναι περισσότερον σπουδαῖον δι ̓ ἡμᾶς, ἡ Ἐκκλησία καὶ αἱ ζῶσαι δυνάμεις της ἢ οἱ ἐπίσημοι ἀντιπρόσωποί της, οἱ στιγμιαῖοι καὶ ἴσως ἀνάξιοι; Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐξ αἰτίας τούτων τῶν τελευταίων θὰ σχίσωμεν τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, μέσα εἰς τὴν ὁποίαν ή πλειονότης σκέπτεται όπως ἐμεῖς, μέσα εἰς τὴν ὁποίαν, παρά τὴν ἀναξιότητά μας, πνέει Πνεῦμα  ̔́Αγιον; Αλλά, ποῖον θὰ τιμωρήσωμεν οὕτω; Μόνον τον εαυτόν μας!..» 

 


2. Θεωρώ καθήκον μου να μοιραστώ μαζί σας, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, τη χαρά της αδελφικής μας κοινωνίας στη Γ΄ Πανδιασπορική Σύνοδο της Ελεύθερης Ρωσικής Εκκλησίας στο εξωτερικό.
Και εσείς ήσασταν συμμετέχοντες μέσω των επισκόπων-αντιπροσώπων σας, και χάρη στη δική σας υλική βοήθεια, καταφέραμε να συγκεντρωθούμε στη Σύνοδο.
Οφείλω να σας διαβεβαιώσω ότι η Σύνοδος διεξήχθη σε πλήρη ομογνωμία και ομοψυχία. Νιώσαμε έναν ζωντανό σύνδεσμο με τους καλούς μας ποιμένες και τους πιστούς αντιπροσώπους-λαϊκούς, που συγκεντρώθηκαν από κάθε άκρη του κόσμου. Συνήθως χωρισμένοι από απόσταση και χρόνο, ήμασταν μια οικογένεια που ζούσε μια κοινή εκκλησιαστική ζωή! Οι δύο εβδομάδες κοινής εργασίας μας ένωσαν τόσο, που η αποχώρηση μάς λύπησε βαθύτατα.
Η Σύνοδος πρώτα απ’ όλα ομολόγησε την ακλόνητη πίστη της στη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία και επιβεβαίωσε την ετοιμότητά της να διαφυλάξει αυτήν την πίστη και την κανονική τάξη, σε υπακοή στους αρχιερείς της.
Κατά τη γνώμη πολλών συμμετεχόντων, η παρούσα Σύνοδος ξεπέρασε όλες τις προηγούμενες Συνόδους της Διασποράς, των ετών 1921 και 1938. Αποδείχθηκε ότι ήταν κάτι περισσότερο από «πανδιασπορική», αφού συμμετείχαν και ζωντανές δυνάμεις από τη σύγχρονη Ρωσία. Σ’ αυτήν, για πρώτη φορά, μίλησε η πολύπαθη πατρίδα μας, που έως τώρα σιωπούσε. Εκπροσωπήθηκε από τους καλύτερους υιούς της, που πρόσφατα εγκατέλειψαν τη χώρα — πεπεισμένους ορθόδοξους χριστιανούς και σπουδαίους συγγραφείς. Αν και δεν συμμετείχαν προσωπικά, οι φωνές και οι απόψεις τους ακούστηκαν στη Σύνοδο. Αυτή η ζωντανή επαφή με την πατρίδα έδωσε στη Σύνοδο έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, την ανέβασε σε επίπεδο ανώτερο από εκείνο της Διασποράς. Πολλοί την είδαν ως προανάκρουσμα μιας ΠΑΝΡΩΣΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ.
Αισθανόμενοι λοιπόν αυτήν την ευθύνη απέναντι στην Εκκλησία και την πατρίδα, σκεφτήκαμε πρώτα το εκκλησιαστικό μας ενωτικό χρέος στο εξωτερικό. Η Σύνοδος απηύθυνε ειλικρινή έκκληση προς τους αδελφούς της Αμερικανικής Εκκλησίας και εκείνους του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην Ευρώπη, καλώντας τους να ενισχύσουν την ενότητα της Ρωσικής Εκκλησίας με το αδελφικό πνεύμα.
Όλοι φέρουμε ευθύνη, αν όχι για το ίδιο το γεγονός του σχίσματος, τότε τουλάχιστον για την αποξένωση που συντηρήθηκε για χρόνια από αμοιβαίες καταδίκες, διαιρέσεις, μισαλλοδοξία και αυτοδικαίωση……
Η Σύνοδος μαρτύρησε επίσης ότι η Εκκλησία μας αναμφίβολα διατηρεί ενότητα με όλα τα τέκνα της Οικουμενικής Εκκλησίας που παραμένουν πιστά στην Ορθοδοξία.
Η Σύνοδος άγγιξε και το θέμα του σύγχρονου μοντερνισμού. Επιβεβαίωσε εκ νέου ότι η Εκκλησία μας θεωρεί την εισαγωγή του νέου ημερολογίου λανθασμένη, καθώς φέρνει ανωμαλία στην εκκλησιαστική ζωή και οδηγεί τελικά σε σχίσμα. Δεν το αποδέχεται και αποφεύγει συλλειτουργίες με όσους το έχουν αποδεχθεί, αν και το ανέχεται προσωρινά από οικονομία, ειδικά για τους προσήλυτους από το "σιδηρούν παραπέτασμα", που έχουν ανατραφεί σε αυτό εδώ και πάνω από πενήντα χρόνια.
Τέλος, στους υπερβολικά ζηλωτές υπενθύμισε ότι το ζήτημα της χάριτος μπορεί να το επιλύσει μόνο μία Ορθώς Συγκληθείσα και Κανονικά Συγκροτημένη Οικουμενική Σύνοδος.

 

 ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ:

1. ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΥΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ  (ΠΑΝΔΙΑΣΠΟΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ 1974)

2. ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΕΝΕΥΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΟΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΥΣΤΡΙΑΚΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ






ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ







at Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δευτέρα 28 Απριλίου 2025

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ

 


Όσο ή ανθρωπότητα θα κυλά πε­ρισσότερο στο βούρκο της εξαχρειώσεως και της διαφθοράς - και αυτό κατεξοχήν το παρατηρούμε στις μέρες μας, μέρες αποκαλυπτικές, πού προετοιμάζουν την έλευση του Αντίχρι­στου - τόσο συχνότερα ό χριστιανός θα βρίσκεται αντιμέτωπος με πάσης φύσε­ως σκάνδαλα. Σκάνδαλα οικονομικής φύσεως, ηθικής- σκάνδαλα στην πολι­τική, σκάνδαλα - δυστυχώς - στην Εκ­κλησία... Σκάνδαλα πολλά και ποικίλα, πού σήμερα, λόγω της εύκολης και άμε­σης πληροφορήσεως, γίνονται γνωστά στη στιγμή σε όλο τον κόσμο.

Ό Κύριος Ιησούς μάς μίλησε επανειλημμένως για το θέμα αυτό και προείπε ότι θα έλθουν οπωσδήποτε στον κόσμο σκάνδαλα, λόγω της επικρατούσης δια­φθοράς. «Ανάγκη γάρ έλθεΐν τά σκάνδα­λα», μάς είπε· και επιπλέον στράφηκε με ιδιαίτερη αυστηρότητα και απειλή προς εκείνον πού γίνεται αφορμή να σκανδα­λίζονται άλλοι και να «σκοντάφτουν», να κλονίζονται στην πίστη και την ενάρετη ζωή: «Ούαί τώ άνθρώπω έκείνω δι’ οΰ το σκάνδαλον έρχεται» (Ματθ. ιη' 7).

Επειδή όμως είναι βέβαιο ότι θα έλ­θουν τα σκάνδαλα στον κόσμο, θα ήταν σκόπιμο να δούμε πώς ό πνευματικός άνθρωπος οφείλει να στέκεται μπροστά στο σκάνδαλο και να το αντιμετωπίζει, ώστε όχι μόνο βλάβη να μην προέλθει από αυτό, αλλά και ωφέλεια πνευματική.

Καταρχάς, και προτού έλθουμε στην υπόδειξη κάποιων πνευματικών μέσων προς αποφυγήν του σκανδαλισμού, πρέπει να πούμε ότι ό σκανδαλισμός προέρχεται συνήθως από έλλειψη σταθερότητος στην πνευματική ζωή, από αδύνατη πίστη ή ενδεχομένως από κάποια φυσική ευαισθησία. Πολλοί δηλαδή θα βρεθούν να πουν - και όχι αβάσιμα: «Εάν οι υψηλά ιστάμενοι ζουν και ενεργούν έτσι, γιατί κι εγώ να μη ζήσω με αυτόν τον τρόπο;». Και αν μάλιστα το σκάνδαλο προέρχεται από ανθρώπους της Εκκλησίας, τότε είναι ενδεχόμενο ορισμένοι αδύνατοι στην πίστη αδελφοί να οδηγηθούν στο συμπέρασμα ότι το Ευαγγέλιο είναι ανεφάρμοστο στις ημέρες μας!...

Βέβαια στις περιπτώσεις αυτές - το είπαμε ήδη - ή ευθύνη τού σκανδαλίζοντος είναι τεράστια. Ό Κύριος μίλησε για μυλόπετρα στο λαιμό!... (βλ. Ματθ. ιη' 6). Άλλ’ όμως και ό σκανδαλιζόμενος έχει ένα χρέος: να φροντίσει ώστε με τη χάρη του Θεού το ευαίσθητο δενδρύλ­λιο της πίστεώς του να το κάνει δένδρο γερό με βαθιές ρίζες.

Χρέος δηλαδή τού ανθρώπου πού θέ­λει να είναι πνευματικός, αληθινός χριστιανός, είναι να φτάσει να μη σκανδαλί­ζεται, ό,τι κι άν δει μπροστά του. Ό ερμη­νευτής Ζιγαβηνός στο λόγο του Χριστού «άνάγκη έλθεΐν τα σκάνδαλα», παρα­τηρεί: «Ούκ άνάγκη δέ σκανδαλισθήναι τούς σπουδαίους». Δεν είναι α­νάγκη να σκανδαλισθούν οι ώρι­μοι χριστιανοί. «Το μέν γάρ έλθεΐν τα σκάνδαλα ούκ έστιν ήμέτερον- το δέ μη σκανδαλισθήναι πάντως ήμέτερον». Το να έλθουν τα σκάν­δαλα δεν είναι στο χέρι μας- το να μη σκανδαλισθούμε όμως από αυτά, αυτό είναι οπωσδήποτε στο χέρι μας.

Προκειμένου λοιπόν να αντέχουμε στα σκάνδαλα, εκτός από την ενδυνάμωση της πίστεώς μας, που ήδη αναφέραμε και για την όποια πρέπει να προσευχόμαστε, όπως και οι άγιοι Απόστολοι, με τα λόγια «πρόσθες ήμίν πίστιν» (Λουκ. ιζ' 5), θα μάς βοηθήσουν και κάποια άλλα μέσα:

Καταρχάς το να καλλιεργούμε την ταπείνωση. Ό ταπεινός άν­θρωπος ασχολείται με τον εαυτό του, προκειμένου να τον γνωρίσει αληθινά και να τον καθαρίσει από τα διάφορα πάθη, πού τον ενο­χλούν. Γι’ αυτό και δεν «σκαλίζει» με περιέργεια τη ζωή των άλλων. Αλλά και όταν κάτι γίνεται φανε­ρό, δεν αφήνει την ενασχόληση με τον εαυτό του και τις αδυναμίες του, προκειμένου να στραφεί με εξεταστική διάθεση στις αδυναμίες των άλλων.

Επιπλέον είναι πολύ βοηθητικό το να καλλιεργούμε τον καλό λο­γισμό για ό,τι βλέπουμε και ακούμε γύρω μας. Είναι γνωστό το πα­ράδειγμα από το «Γεροντικό» τού μοναχού εκείνου πού έπισκέφθηκε δύο κελλιά αδελφών. Το πρώτο ήταν πολύ καλό τακτοποιημένο, ενώ το δεύτερο τελείως ακατάστατο. Και στις δύο περιπτώσεις χάρηκε ό μοναχός, θαύμασε και ευχαρίστησε τον Θεό, λέγοντας στην πρώτη· «κοίτα πόσο εύτακτος είναι ό αδελφός, και μέσα του και έξω του», και στη δεύτερη· «ό αδελφός είναι τόσο δοσμένος στην προσευχή, ώστε δεν τού μένει χρόνος να τακτοποιήσει το κελλί του». Και στις δύο περιπτώσεις ωφέλεια πνευματική αποκόμισε.

Οπωσδήποτε ή αγάπη προς τον πλησίον, αυτή πού δίδαξε ό Κύριος, αυτή είναι πού μάς απαλλάσσει και από τον σκανδαλισμό. Ή αγάπη, ή οποία «ού λογίζεται το κακόν... πάντα στέγει» (Α' Κορ. ιγ' 5, 7)· όλα τα καλύπτει, ό­πως ή φιλόστοργη μάννα τα σφάλματα των παιδιών της. Τα καλύπτει, χωρίς όμως να τα αμνηστεύει. Οι Άγιοι πονούν οι ίδιοι και μετα­νοούν οι ίδιοι για τούς αμαρτάνοντες, γιατί νιώ­θουν συνυπεύθυνοι για την αμαρτία πού έπι- τελείται στον κόσμο.

Τελικά «άνάγκη έλθείν τα σκάνδαλα» στον κόσμο, και ό Θεός τα ανέχεται και τα επιτρέπει, διότι και αυτά ακόμη μπορούν να προαγάγουν και να αναδείξουν την ευσέβεια και την πνευ­ματικότητα των δικών του. «Τα γάρ σκάνδαλα και διεγείρει και όξυτέρους ποιεί και άκονα»- τα σκάνδαλα ξυπνούν και μάς κάμνουν αγωνιστικότερους και αποφασιστικότερους στην πνευ­ματική ζωή (ιερός Χρυσόστομος).

...Όσους τα αντιμετωπίζουν με αληθινή πνευματική θεώρηση.


ΠΗΓΗ: ''Ο ΣΩΤΗΡ''

at Δεν υπάρχουν σχόλια:

Οι ακατήχητοι Έλληνες και το αμετανόητο Βατικανό.

 

ΟΙ ΑΚΑΤΗΧΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ   ΚΑΙ ΤΟ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ

του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

Με αφορμή την κηδεία του Πάπα φανερώθηκε ακόμη περισσότερο η σύγχυση, η πλάνη και η μειοδοσία πολλών συγχρόνων ορθοδόξων Ελλήνων όσον αφορά στην Πίστη τους, αλλά και στην Ιστορία. Ακούσαμε τα απίστευτα και απίθανα, ωσάν να βρισκόμαστε σε Παπική χώρα και ακόμη χειρότερα. 

Η κ. Κορίνα Γεωργίου, δημοσιογράφος του Σκάϊ, συγκινημένη μέχρι δακρύων από την αποστολή της στο Βατικανό, ανέφερε (σχολιάζοντας την καλοκαιρία στη Ρώμη) :

"Ο ήλιος συνηγόρησε με την αγιότητα του Πάπα Φραγκίσκου και έδειξε ότι οδηγείται στο φως!". Ο δε κ. Τσουρός, δημοσιογράφος του Mega, συμφώνησε στα σοβαρά, όπως υπογράμμισε, με τον καλεσμένο στην εκπομπή του παπικό κληρικό ότι στην εκλογή του νέου Πάπα θα κυριαρχήσει ο φωτισμός του Αγίου Πνεύματος, αφού άλλωστε και στους ορθοδόξους και στους καθολικούς, όπως ανέφερε, "ίδιο είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού που κοινωνούν οι πιστοί" !!! 

Τελικά και ακατήχητοι είμαστε και ανιστόρητοι. Και καλά οι δημοσιογράφοι, που είτε δεν ξέρουν τι λένε, είτε λένε ό,τι τους λένε να πούν, αλλά ο ελληνικός λαός άραγε έχει λοβοτομηθεί, ώστε να αγνοεί ή να ξεχνά πως ο Παπισμός είναι η μεγαλύτερη διαστροφή του Χριστιανισμού, ότι ο Πάπας ως θεσμός, με τα χαρακτηριστικά που προσέλαβε μετά την απόσχισή του από την Εκκλησία, έχει προσφυώς χαρακτηριστεί από έναν μεγάλο ορθόδοξο Δογματολόγο του 20ού αιώνα (τον Σέρβο Γέροντα Ιουστίνο Πόποβιτς) ως μια εκ των τριών πτώσεων στην ιστορία της ανθρωπότητος (πρώτος ο Αδάμ, δεύτερος ο Ιούδας και τρίτος ο Πάπας), το δε κράτος του Βατικανού είναι ένα εκ των πλέον διεφθαρμένων κρατών του κόσμου.

Για να μην πάω σε δυσκολότερα και βαθύτερα, όπως ότι ο Παπισμός δεν είναι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, όπως ήταν μέχρι τον 11ο αιώνα. Άλλωστε Καθολική Εκκλησία, σύμφωνα με τους Αγίους της δεύτερης χιλιετίας είναι και παραμένει μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία, ως η "Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία" που ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως.

Ας όψονται κάποιοι θεολόγοι του "Καιρού" και όχι μόνον, που έγιναν βασιλικότεροι του βασιλέως (Χριστιανοφοβικό Υπουργείο Παιδείας) και πρωτοστάτησαν ώστε ακόμη και το μάθημα των Θρησκευτικών για τους Ορθοδόξους Έλληνες μαθητές και μαθήτριες να πάψει να έχει Κατηχητικό χαρακτήρα και να γίνει ουσιαστικά θρησκειολογικό και άχρωμο. Μας έπεισαν ότι η Κατήχηση είναι κάτι κατώτερο και κακό, ενώ πρόκειται για την απαραίτητη πρόσληψη γνώσεως ώστε να αποκτήσουμε επίγνωση της μοναδικής και πολύτιμης Πίστεώς μας.

Από την άλλη, το Βατικανό παραμένει όπως και ο Παπισμός του, αμετανόητο, όπως επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά (με "πλούσιο" παρελθόν σε βάρος της Ορθοδόξου Ανατολής και του Ελληνισμού, από την φρικτή πρώτη Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως και την Εθνική μας Επανάσταση το 1821, μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Μικρασιατική Καταστροφή) ακόμη και στην κηδεία του αποβιώσαντος Φραγκίσκου, με την συμπερίληψη στο τελετουργικό της, της ενεργού συμμετοχής μιας ομάδος Ουνιτών ("γενιτσάρων" της "Αγίας Έδρας", "ορθοδόξων" στην εμφάνιση που όμως μνημονεύουν και υποτάσσονται στον Πάπα), παρόντος του Πατριάρχου Βαρθολομαίου, οι οποίοι έκαναν επιμνημόσυνη δέηση για τον ποντίφηκα και έψαλαν μάλιστα στην ελληνική γλώσσα τρεις φορές το "Χριστός Ανέστη", ανταποδίδοντας έτσι γελοιοποίηση στην Ορθόδοξη Παράδοση της οποίας υποτίθεται, κατά τον πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και λοιπούς ομόφρονές του ή λοιπούς αφελείς, ότι ο αποθανών ήταν φίλος.

Τι θα μας σώσει;....Μας το υποδεικνύει ο ψαλμωδός:

"Δράξασθε παιδείας (ορθοδόξου κατηχήσεως & Πατερικής μελέτης), μήποτε οργισθή Κύριος και απωλείσθε εξ οδού δικαίας" !

Υ. Γ. Και ενώ οι ανωτέρω αναφερόμενοι ατυχείς θαυμαστές του Πάπα είναι απλοί λαϊκοί, υπάρχουν και αρκετοί ρασοφόροι που δεν υστέρησαν σε απαράδεκτες δηλώσεις. Ενδεικτική και πιό χαρακτηριστική περίπτωση εκείνη του γνωστού αυτοδιαφημιζόμενου ως μεγάλου Πνευματικού Νεκταρίου Μουλατσιώτη, ο οποίος σε σχετικό βίντεο λέει άρρητα ρήματα, αποκαλύπτοντας σε όλο το αρνητικό "μεγαλείο" της την ρηχότητα ή και τον....καιροσκοπισμό του (ως όψιμος υποστηρικτής του ενοίκου του Φαναρίου), πλέκοντας το εγκώμιο του αποθανόντος αρχηγού της ΑΙΡΕΤΙΚΗΣ Δύσεως Πάπα Φραγκίσκου, εκτιμώντας δε ότι ως "φίλο της Ορθοδοξίας" τον πήρε ο Θεός μια καλή ημέρα κοντά Του (!) , ευχόμενος κι αυτός, ο πάλαι ποτέ προβαλλόμενος ως ακραιφνής αγωνιστής, την "ένωση των Εκκλησιών" ! Τι σου είναι η....σκοπιμότητα!.... Κι όμως, αυτόν τον αμετροεπή ρασοφόρο προβάλλει ο εκκλησιαστικός τηλεοπτικός Σταθμός "ΛΥΧΝΟΣ", της υποτίθεται παραδοσιακής Μητροπόλεως Πατρών, ως σοφό Γέροντα και έμπειρο Διδάσκαλο της Ορθοδοξίας. Νέοι καιροί, νέα ήθη!




at Δεν υπάρχουν σχόλια:

Όσα δεν μας είπε ο ίδιος ο αποθανών πάπας αλλά μας τα λέει, από «έγκυρες πηγές», ο π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης! (βίντεο)


Λίγο ακόμη και θα έκανε άγιο τον αμετανόητο πάπα.

«Χριστός Ανέστη αγαπητοί μου αδελφοί. Σήμερα σε αυτό το βιντεάκι θα σας ενημερώσω για όσα δεν σας είπανε για τον πάπα της Ρώμης Φραγκίσκο. Δύο πράγματα για τα οποία έπρεπε να μας ενημερώσουν. …

…Μας απέκρυψαν ότι ο νυν πάπας, ο κεκοιμημένος, ο μακαρίτης ήταν ο πλέον φιλορθόδοξος. Ακούστε λοιπόν. Δεν είμαι υπέρ του παπισμού. Δεν είμαι υπέρ των παπών αλλά πρέπει να μαθαίνουμε και να λέμε την αλήθεια.

Από έγκυρες πηγές, εγκυρότατες πηγές που έχω, μέσα στο διάλογο που γίνεται μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικής Εκκλησίας, ο πάπας είχε δώσει εντολή:

1ον) Να επιστρέψει η Καθολική Εκκλησία στο Ορθόδοξο ημερολόγιο !
(σχόλιο: Εμείς γνωρίζουμε για την μπανανόφλουδα μίας κοινής ημερομηνίας εορτασμού του Πάσχα και μόνο του Πάσχα. Τί πάει να πει «να επιστρέψει»; Πού ήτανε πριν για να επιστρέψει; Παίζουμε με τις λέξεις για εντυπωσιασμούς μάλλον.)
2ον) Να καταργηθεί το πρωτείο και να υπάρχει πρωτείο τιμής και όχι πρωτείο εξουσίας.
(σχόλιο: Οι παπικοί πλασάρουν τις ίδιες αιρέσεις κάτω από τον αγαπητικό μανδύα των ψευτοδιαλόγων. Πριν φτιάξει το επόμενο βιντεάκι ο π. Νεκτάριος να διαβάσει την εξής παπική εργασία: THE BISHOP OF ROME. PRIMACY AND SYNODALITY IN THE ECUMENICAL DIALOGUES AND IN THE RESPONSES TO THE ENCYCLICAL UT UNUM SINT (A STUDY DOCUMENT 2024). Εκεί θα δει ότι οι παπικοί θεωρούν το πρωτείο τους αναγκαίο για την «ένωση των εκκλησιών».)
3ον) Είχε δώσει εντολή στο διάλογο να πάψει να θεωρείται αλάθητος ο πάπας.
(σχόλιο: Για αυτό άλλαξε το Πάτερ ημών (και άλλα). Επειδή δεν θεωρεί τον εαυτόν του ούτε «πρώτο», ούτε «αλάθητο».)
4ον) Να φύγει το φιλιόκβε, η φρικτή αυτή αίρεση από το σύμβολο της πίστεώς μας.
(σχόλιο: Έχουμε εμείς οι Ορθόδοξοι την αίρεση του φιλιόκβε στο Σύμβολο της Πίστεώς μας; Γλώττα λανθάνουσα τ’ αληθή λέγει. Αλλού είναι απ’ ότι φαίνεται η καρδιά του π. Νεκταρίου Μουλατσιώτη. Και εν πάση περιπτώσει, γιατί τελικά το φιλιόκβε δεν έφυγε;)

Δηλαδή, στην ουσία -για αυτό και ο παναγιώτατος οικουμενικός πατριάρχης τον απεκάλεσε φιλοορθόδοξο- ήθελε επιστροφή της Καθολικής Εκκλησίας προς την Ορθοδοξία. Για αυτό θεωρώ ότι δεν είναι και τυχαίο η ημέρα κατά την οποία κοιμήθηκε. Δηλαδή τον πήρε κοντά Του ο Θεός. Ο Θεός ξέρει και κρίνει. Είχαμε λοιπόν έναν φιλοορθόδοξο πάπα. Ευχόμεθα και ο επόμενος να είναι όντως φιλοορθόδοξος και να θέλει την επιστροφή στην Ορθοδοξία και μία πραγματική ένωση των αγίων του Θεού των εκκλησιών. (σ.σ. ποιών «εκκλησιών»;)»

ΥΓ. Τόσα ψέμματα σε ένα βίντεο ολίγων λεπτών, που σβήνουν αγώνες αιώνων. Πραγματικός θάνατος.

–https://youtu.be/gFBLCDTv-aU

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ: https://tasthyras.wordpress.com/2025/04/24/%cf%8c%cf%83%ce%b1-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b5-%ce%bf-%ce%af%ce%b4%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%b8%ce%b1%ce%bd%cf%8e%ce%bd-%cf%80%ce%ac%cf%80%ce%b1/#more-114398

at Δεν υπάρχουν σχόλια:

Όσα δεν σας είπαν για τον Πάπα Φραγκίσκο...

 

at Δεν υπάρχουν σχόλια:

Κυριακή 27 Απριλίου 2025

Οικουμενικός Πατριάρχης για Πάπα: ''Συμμεριζόμασταν κοινές απόψεις''

papas oikoumenikos

«Συνεργαστήκαμε αποφασιστικά για τη μεγαλύτερη προσέγγιση των Εκκλησιών μας» και «για την προώθηση του θεολογικού διαλόγου», δήλωσε μεταξύ άλλων στο ιταλικό πρακτορείο ANSA ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, αναφερόμενος στον Πάπα Φραγκίσκο αμέσως μετά την άφιξή του στη Ρώμη για να παραστεί στην κηδεία του Ποντίφικα.

Υπενθύμισε επίσης τις από κοινού προσπάθειες τους τόσο στο προσφυγικό, όσο και την αντιμετώπισης των συνεπειών από την καταστροφή του περιβάλλοντος.

«Εργαστήκαμε με αφοσίωση για την περαιτέρω προσέγγιση των Εκκλησιών μας. Για την προώθηση του μεταξύ μας θεολογικού διαλόγου. Για την υπέρβαση των δυσκολιών, αλλά κυρίως για την ανάδειξη όλων εκείνων που μας ενώνουν, με στόχο η πορεία αυτή να μας οδηγήσει στην ευλογημένη ημέρα που θα μοιραστούμε και πάλι το Κοινό Ποτήριο» είπε ο κ.κ. ο Βαρθολομαίος.

Αποκαλώντας τον Πάπα «αδελφό», επισήμανε τη συνάντηση που είχε προγραμματιστεί για τον μήνα Μάιο στη Νίκαια της Βιθυνίας, με την ευκαιρία της επετείου των 1.700 ετών από την Α' Οικουμενική Σύνοδο.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης τόνισε ότι «ο Θεός της ζωής και του θανάτου αποφάσισε διαφορετικά, να τον καλέσει πλησίον Του, και τώρα ο αδελφός Φραγκίσκος θα προσεύχεται από τον Παράδεισο για όλους μας και για την ενότητα των Εκκλησιών».

Συνεχίζοντας ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τόνισε πώς οι προκαθήμενοι των δύο Εκκλησιών πορεύτηκαν μαζί «την οδό της αφύπνισης των ισχυρών του κόσμου και κάθε ανθρώπου καλής θελήσεως για το προσφυγικό και το μεταναστευτικό. Στείλαμε κοινό μήνυμα από τη Λέσβο προς κάθε κατεύθυνση, προκείμενου να αντιληφθούν όλοι οι καλοπροαίρετοι συνάνθρωποί μας ότι πίσω από τους άψυχους αριθμούς υπάρχουν πρόσωπα πονεμένων και φοβισμένων αδελφών μας».

«Μοιραζόμασταν κοινές αγωνίες για την μαρτυρία μας ως ποιμένες, για την μαρτυρία των Εκκλησιών μας στις σύγχρονες κοινωνίες μας, που βρίσκονται αντιμέτωπες με πολλαπλές προκλήσεις στον ταραγμένο από συγκρούσεις και πολέμους κόσμο μας» ανέφερε, και δεν παρέλειψε να επισημάνει τις από κοινού προσπάθειες για να αντιμετωπιστούν η καταστροφή του περιβάλλοντος και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

«Συμμεριζόμασταν κοινές απόψεις για την ανάγκη της προστασίας της Δημιουργίας του Θεού, της διαφυλάξεως του κοινού μας Οίκου, την ώρα που ο πλανήτης βιώνει καθημερινά περιβαλλοντική υποβάθμιση και τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, αποτέλεσμα της δικής μας εγωιστικής συμπεριφοράς» τόνισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.



ΠΗΓΗ: https://www.romfea.gr/oikoumeniko-patriarxeio/69480-oikoumenikos-patriarxis-gia-papa-symmerizomastan-koines-apopseis?fbclid=IwY2xjawJ6MOVleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETBrVDFpenVCQTdFUWN5bVJ5AR6AEfwAQJZ5TbEFsAoouX9vHaUCrYQ8xYs3yeRhnFVIg0H5FwF33sM1gUmroQ_aem_bz6w67Zh1InboqcqiR_-xA

at 1 σχόλιο:

Σάββατο 26 Απριλίου 2025

Ενδιαφέρουσες ειδήσεις από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ινδονησίας (GOI) (Z΄ ΜΕΡΟΣ)


H Ορθόδοξη Κοινότητα GOI Js Barachiel Semarang συμμετείχε σε Διαθρησκειακό Δείπνο  Ιφτάρ[1]

Σεμαράνγκ – Η Ορθόδοξη Κοινότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ινδονησίας (Komox GOI) Barachiel Semarang παρευρέθηκε κατόπιν πρόσκλησης σε διαθρησκειακό δείπνο για το Ιφτάρ, που πραγματοποιήθηκε στο Τζαμί Nusrat Jahan, στην οδό Erlangga Raya No. 7A, Σεμαράνγκ, την Κυριακή 23 Μαρτίου 2025. Η εκδήλωση αυτή αποτέλεσε μέρος του εορτασμού των 136 ετών της Διεθνούς Κοινότητας Αχμαντιγιά και των 100 χρόνων της Κοινότητας Αχμαντιγιά στην Ινδονησία.
Η εκδήλωση ξεκίνησε στις 16:30 τοπική ώρα, μέσα σε ατμόσφαιρα ζεστασιάς και αδελφοσύνης. Το καλωσόρισμα έκανε ο οικοδεσπότης, κ. Αμπντούλ Σομάντ, Πρόεδρος της Κοινότητας Αχμαντιγιά Ινδονησίας (JAI) Σεμαράνγκ[2], ο οποίος εξέφρασε ευχαριστίες προς όλους τους παρευρισκόμενους από διαφορετικές θρησκείες. Στην ομιλία του τόνισε τη σημασία της διατήρησης της ενότητας και της αρμονίας σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία.
Στη συνέχεια, χαιρετισμό απηύθυνε και ο κ. Μαουλάνα Σαϊφουλάχ Αχμάντ Φαρούκ, Ιεροκήρυκας της Περιφέρειας Κεντρικής Ιάβας 3, ο οποίος κάλεσε όλους τους παρευρισκόμενους να ενισχύσουν τις αξίες της ανεκτικότητας, της συνεργασίας και του αλληλοσεβασμού μέσα στη ζωή του έθνους και της κοινωνίας.
Προσωπικότητες από διάφορες θρησκείες[3] που παρευρέθηκαν έστειλαν επίσης μηνύματα ενότητας και ανεκτικότητας. Η παρουσία της Ορθόδοξης Κοινότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ινδονησίας Βαραχιήλ αποτέλεσε ένα ζωντανό σύμβολο της διαθρησκειακής συνεργασίας και αλληλεγγύης στο Σεμαράνγκ. 
Η εκδήλωση έκλεισε με κοινό δείπνο για το Ιφτάρ, όπου όλοι οι συμμετέχοντες απόλαυσαν το φαγητό που είχε ετοιμαστεί, συνομιλώντας ζεστά μεταξύ τους. Το κλίμα αδελφοσύνης αντικατόπτρισε το πνεύμα του πλουραλισμού και της ανεκτικότητας που συνεχίζουν να διαφυλάσσουν τα διάφορα κοινωνικά στρώματα στο Σεμαράνγκ.
Μέσα από τέτοιες εκδηλώσεις, ελπίζεται ότι οι δεσμοί επικοινωνίας και διαλόγου μεταξύ των θρησκειών θα γίνονται όλο και ισχυρότεροι, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας ειρηνικής και αρμονικής κοινωνίας, σύμφωνα με τον ευγενή στόχο που επιδιώκουν όλες οι πλευρές.

 


[2] https://ahmadiyah.id/

[3] Παρόντες ήσαν θρησκευτικές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων Κομφουκιανών, Βουδιστών, Μουσουλμάνων, Χριστιανών, Καθολικών https://wartaahmadiyah.org/bukber-lintas-iman-se-jateng-bahas-moderasi-keberagaman-dan-sejarah-ahmadiyah.html


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ











at Δεν υπάρχουν σχόλια: