«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (4ο ΜΕΡΟΣ)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6rWn2IxFS2nYWiZm_Rsyikkggui0Le-6a69kpFyntUlINQfhrFrKSL6BGWKc1NO9ZPl3n1JOG4k73AefihGoDRKIEXQZzojCb-M-qhDO6d7RYIJ66BiVoFhFHMr-mqdCEInkBUir3eeoh/s1600/%CE%A0%CF%89%CF%82-%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CE%BC%CE%B1%CF%82.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6rWn2IxFS2nYWiZm_Rsyikkggui0Le-6a69kpFyntUlINQfhrFrKSL6BGWKc1NO9ZPl3n1JOG4k73AefihGoDRKIEXQZzojCb-M-qhDO6d7RYIJ66BiVoFhFHMr-mqdCEInkBUir3eeoh/s1600/%CE%A0%CF%89%CF%82-%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CE%BC%CE%B1%CF%82.jpg" width="640" /></a></div> <div style="color: red; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="color: red; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="color: red; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <br /></div> <div style="color: red; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;">Γιατί μας πολεμούν</span></div> <div style="color: red; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="color: red; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Γιατί, άραγε, δόθηκαν από τόν Θεό στους δαίμονες ή δύναμη καί ή εξουσία νά πειράζουν τους ανθρώπους, όταν, μάλιστα, πολλοί με τους πειρασμούς παρασύρονται στην αμαρτία καί χάνουν τήν ψυχή τους; Δέν θά ήταν προτιμότερο νά τους είχε στερήσει τήν ύπαρξη, νά τους είχε εξαφανίσει; Δέν θά είχαν αποφευχθεί έτσι ή πτώση του 'Αδάμ καί ή μετέπειτα ανθρώπινη τραγωδία;</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Τά ερωτήματα αυτά δέν είναι εύκολο νά απαντηθούν. Θά αναζητήσουμε, ωστόσο, κάποιες απαντήσεις στους πατέρες της Εκκλησίας.</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Ο διάβολος αποτελεί, αναμφισβήτητα, μιά ξεχωριστή ύπαρξη. Ό αγαθός Θεός δέν τόν εξαφάνισε μετά τήν ανταρσία του, γιατί τότε θά φαινόταν πώς έκανε λάθος πού τόν έπλασε, πράγμα άτοπο γιά τόν υπερτέλειο και πάνσοφο Θεό. Τώρα, τό γιατί τόν δημιούγησε αφού προγνώριζε την πτώση του, ανήκει στίς απόκρυφες βουλές του Θεού. Πάντως, ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός προσεγγίζει ως εξής τό θέμα: <em>«Ό Θεός δημιούργησε τό διάβολο άπό υπερβολική αγαθότητα. Γιατί σκέφτηκε: 'Επειδή αυτός πρόκειται νά γίνει πονηρός καί νά χάσει όλα τά αγαθά πού θά του δώσω, νά του στερήσω κι έγώ εντελώς τό αγαθό και νά τόν κάνω ανύπαρκτο; Καθόλου. 'Αλλά, μολονότι αυτός θά γίνει πονηρός, έγώ δέν θά του στερήσω τή δυνατότητα νά γίνει συμμέτοχός μου. Θά του χαρίσω ενα αγαθό, τό νά γίνει δηλαδή μέτοχος μου μέ τό "είναι" (μέ τό νά υπάρχει), ώστε, και χωρίς να το θέλει, νά μετέχει στό δικό μου αγαθό μέ τό "είναι". Γιατί τό "είναι" (ή ύπαρξη) αποτελεί αγαθό καί δώρο του Θεού»</em>.</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Έτσι, λοιπόν, ό διάβολος, μετά τήν αποστασία του, όχι μόνο δέν στερήθηκε τήν ύπαρξη, μά ούτε κάν ύποβιβάστηκε άπό τήν τάξη των λογικών όντων. Επομένως, ως ιδιαίτερο πρόσωπο, διατήρησε καί τή δική του ελευθερία. Ό Θεός, σεβόμενος τήν ελευθερία του, τόν ανέχεται νά ενεργεί τό κακό όχι, ασφαλώς, άπό αδυναμία άλλα άπό μακροθυμία. 'Ωστόσο, τήν πονηρή δραστηριότητα του τήν έχει εντάξει στό σχέδιο της θείας Του οικονομίας γιά τή σωτηρία του άνθρωπου.</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><em>«Πολλοί γάρ δι'αύτού στεφανούνται»</em> λέει ό άγιος Ίωάννης ό Δαμασκηνός. Καί συνεχίζει: <em>«Κι άν πείς ότι καί πολλοί χάνονται, σου απαντώ ότι, όπως μπόρεσε και ο ίδιος ό διάβολος, χωρίς νά τόν επηρεάσει άλλος, νά γίνει κακός μέ τή δική του θέληση, πράγμα πού είναι τό χειρότερο έγκλημα του, έτσι μπορούσε καί ό άνθρωπος άπό μόνος του, χωρίς να τον επηρεάσει κάνεις, να γίνει κακός, οπότε θά ήταν χειρότερη ή αμαρτία του... Γι' αυτό ό διάβολος, πού αμάρτησε άπό μόνος του, έμεινε αμετανόητος, ενώ ό άνθρωπος, πού αμάρτησε όχι άπό μόνος του αλλ' άπό τήν προσβολή του διαβόλου, όδηγήθηκε στή μετάνοια καί αξιώθηκε τήν ανακαίνιση καί τήν άφεση των αμαρτιών του»</em>.</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Τό εντυπωσιακό αυτό απόσπασμα του μεγάλου δογματολόγου της Εκκλησίας μας αποκαλύπτει τρεις βασικές αλήθειες, πού αποτελούν συγχρόνως και τις απαντήσεις στα αρχικά ερωτήματα: α) Αιτία της πτώσεως του άνθρώπου που ήταν ή ελευθερία της βουλήσεώς του και όχι ο διάβολος. Θά μπορούσε, δηλαδή, νά είχε πέσει ό άνθρωπος καί χωρίς τή σατανική ύποβολή. β) Ηταν ευτύχημα τό ότι δέν έπεσε άπό μόνος του, άλλα παρασύρθηκε άπό τό διάβολο, γιατί έτσι του δόθηκε ή δυνατότητα νά μετανοήσει, γ) Η ύπαρξη και η ενέργεια του διαβόλου αποβαίνουν, τελικά, ευεργετικές γιά τόν άνθρωπο.</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων λέει, ότι ό Θεός έπέτρεψε στό διάβολο νά ζει καί νά πολεμάει τους άνθρώπους γιά δυό λόγους: Πρώτα γιά νά εξευτελίζεται περισσότερο με το να νικιέται απο τους κατωτέρους του, και ύστερα γιά νά δοξάζονται υπερβολικά καί νά στεφανώνονται όσοι νικούν εκείνον που κάποτε ήταν αρχάγγελος.</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Οι πειρασμοί, άλλωστε, είναι απαραίτητοι γιά νά γυμνάζεται ό άνθρωπος και γιά νά δοκιμάζεται ή προαίρεση του, ώστε ή αρετή νά είναι άθλημα της ελευθερίας του καί όχι καρπός ανάγκης.<em>«Θεώ ού τό ήναγκασμένον φίλον άλλα τό έξ αρετής κατορθούμενον. 'Αρετή δέ έκ προαιρέσεως καί ούκ έξ άνάγκης γίνεται»</em> <strong>(Μέγας Βασίλειος)</strong>.</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Ό άγιος Μάξιμος ό Όμολογητής αριθμεί πέντε αιτίες, για τίς όποιες ό Θεός παραχωρεί νά πολεμούμαστε άπό τό διάβολο: Ή πρώτη αιτία είναι γιά νά μάθουμε, μέ τήν πείρα του πολέμου, νά διακρίνουμε τήν αρετή άπό τήν κακία. Ή δεύτερη, γιά νά κρατάμε σταθερή τήν αρετή, πού μέ κόπο αποκτήσαμε. Ή τρίτη, γιά νά μήν υπερηφανευόμαστε, όταν προκόβουμε στην αρετή, άλλα νά μάθουμε νά ταπεινοφρονούμε. Ή τέταρτη αιτία είναι γιά νά μισήσουμε μ' όλη μας τή δύναμη τήν κακία. Καί ή πέμπτη, γιά νά μή λησμονούμε, όταν φτάσουμε στην απάθεια, τή δική μας αδυναμία, αλλά καί τή δύναμη τού Θεού πού μάς βοήθησε.</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">'Εκτός άπό τίς παραπάνω αιτίες, γιά τίς όποιες ο Θεός παραχωρεί τόν πόλεμο, υπάρχουν καί άλλες, γιά τίς οποίες είναι υπεύθυνος ό ίδιος ό άνθρωπος. <em>«Κάθε (τέτοιος) δαιμονικός πόλεμος»</em>, λέει ο Iωάννης ό Σιναΐτης, <em>«όφείλεται γενικά στίς επόμενες τρεις αιτίες: ή στην αμέλειά μας ή στην υπερηφάνειά μας ή στον φθόνο των δαιμόνων. Ό πρώτος είναι ελεεινός, ό δεύτερος πανάθλιος, άλλα ό τρίτος μακάριος»</em>.</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Συμπερασματικά, θά μπορούσαμε νά πούμε δτι ό διάβολος, χωρίς ασφαλώς νά τό θέλει, γίνεται ένα εργαλείο χρήσιμο στά χέρια του Θεού καί υπηρετεί τίς άγιες βουλές Του. "Ετσι, οί δαιμονικοί πειρασμοί λειτουργούν πάντα παιδαγωγικά καί θεραπευτικά γιά τόν άνθρωπο, γιατί τόν βοηθούν νά αναγνωρίσει τήν προσωπική του αδυναμία, νά μετανοήσει, άλλα καί νά γνωρίσει εμπειρικά τόσο τήν αγάπη του Θεού όσο και το μίσος του διαβόλου.</span></div> <div style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="color: #cccccc; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="color: #ffff66; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white; color: red; font-weight: bold;">Πως μας πολεμούν</span></div> <div style="color: #ffff66; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white; color: red; font-weight: bold;"><br /></span></div> <div style="color: #ffff66; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Τά πονηρά πνεύματα μας πολεμούν με πολλούς τρόπους, "Εχουν πείρα χιλιάδων χρόνων, καί γι' αυτό εύκολα επισημαίνουν καί αξιοποιούν κάθε αδυναμία μας, ώστε ή επίθεσή τους νά είναι πιό αποτελεσματική. Ο απόστολος Πέτρος λέει, ότι «ό αντίδικος υμών διάβολος ώς λέων ώρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη» (Α' Πέτρ. 5:8). Παρακολουθεί, δηλαδή, άνύστακτα τίς ψυχές μας καί σάν αιμοβόρο λιοντάρι ψάχνει νά βρει ευκαιρία γιά νά τις κατασπαράξει.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Γενικά, οι δαίμονες μας πολεμούν ανάλογα με την πνευματική μας κατάσταση. Διαφορετικά πολεμούν τόν αρχάριο καί διαφορετικά τόν έμπειρο στην πνευματική ζωή. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ή ένταση τού δαιμονικού πολέμου δεν ξεπερνάει ποτέ τίς αντοχές τού πολεμουμένου. «Πιστός ό Θεός», μας ενθαρρύνει ό απόστολος Παύλος, «ός ουκ έάσει υμάς πειρασθήναι υπέρ ό δύνασθε, αλλά ποιήσει συν τω πειρασμώ καί την έκβασιν του δύνασθαι υμάς ύπενεγκείν» (Α' Κορ. 10:13).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Ο άββάς 'Ισαάκ ό Σύρος κάνει λόγο γιά τεσσάρων ειδών δαιμονικούς πολέμους, πού ό ένας διαδέχεται τόν άλλο καί πού ακολουθούν διαδοχικά τά τέσσερα στάδια της πνευματικής ωριμότητας τού άνθρωπου:</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">1) Στους αρχάριους, πού είναι αμελείς καί ράθυμοι στην προαίρεση, ό διάβολος επιτίθεται μέ σφοδρότητα άπό τήν αρχή, ώστε νά τους κάνει νά δειλιάσουν καί νά τραπούν σέ φυγή. Μάλλον ό Θεός παραχωρεί νά καταπτοηθούν άπό τόν πειρασμό καί δέν τους βοηθάει, γιατί ξεκίνησαν τόν αγώνα μέ δισταγμό καί ψυχρότητα, ώς φίλαυτοι καί δίψυχοι. Γι΄ αυτούς έχει λεχθεί: «Επικατάρατος ό ποιών τά έργα Κυρίου άμελώς» (Ίερ. 31:10). Δέν συμβαίνει, όμως, τό ίδιο μέ τους αρχάριους πού είναι απλοί καί άκακοι, γιατί τους σκεπάζει ή χάρη τού Θεού καί γίνονται μέ τό χρόνο επιμελείς καί ανδρείοι.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">2) Σ' όσους πέρασαν στό δεύτερο στάδιο, ό διάβολος δέν επιτίθεται αμέσως, γιατί τους βλέπει νά έχουν ζήλο καί ακμαίο αγωνιστικό φρόνημα. Περιμένει νά ψυχρανθεί ό ζήλος τους καί νά ραθυμήσουν. Τότε ύποστέλλεται ή θεία χάρη στην ψυχή καί παραχωρείται ή ενέργεια των πειρασμών. Βασική αιτία τών πειρασμών αυτών είναι ό μετεωρισμός τών λογισμών, πού οφείλεται στην οκνηρία. Επίσης, η φιληδονία καί ή αγάπη, τής αναπαύσεως. Στό στάδιο αυτό δοκιμάζονται οι αγωνιστές καί μέ τήν παιδαγωγική έγκατάλειψη τού Θεού, ώστε νά μάθουν νά Τόν αναζητούν, όπως τό παιδί τή μητέρα του. "Οταν μέ τίς δοκιμασίες αυτές οδηγηθούν σε αυτοκριτική καί άναθερμανθει ό ζήλος τους, τότε ό Θεός τους στέλνει ουράνιο βοηθό, ενώ ό διάβολος, βλέποντας τους δυνατούς στον πνευματικό πόλεμο, χρησιμοποιεί άλλη τακτική.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">3) Προσπαθεί ν' απομακρύνει άπό κοντά τους τόν φύλάκα άγγελο τους, σπέρνοντάς τους λογισμούς υπερηφάνειας, ότι τάχα μέ τή δική τους δύναμη νικούν τον εχθρό, ή προσπαθεί νά τους πλανήσει μέ όνειρα καί ψεύτικα οράματα. "Αν αποδειχθούν, όμως, συνετοί καί ανδρείοι, κρατώντας τή μνήμη τού Θεού, δέν θά πλανηθούν. Τότε ό εχθρός βάζει σέ ενέργεια τό τελευταίο σχέδιό του.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">4) Θολώνει τό νού τών αθλητών μέ τίς φαντασίες των αισθητών πραγμάτων καί τών εμπαθών νοημάτων που αυτά προκαλούν, γιά νά τους σύρει στή διάπραξη τής αμαρτίας μέ τό λογισμό. Γιατί γνωρίζει πολύ καλά ό πονηρος, ότι στην πνευματική ζωή τόσο ή νίκη όσο καί ή ήττα εξαρτώνται άπό τό λογισμό. Μέ τόν πόλεμο αυτό δοκιμάζεται ή αφοσίωση τών αγωνιστών στον Θεό, άν δηλαδή γιά τήν αγάπη Του καταφρονούν τις φαντασίες, καταπατούν τις σωματικές ηδονές και διατηρούν ταπεινό το φρόνημά τους. Όσοι αποδειχθούν κίβδηλοι, έγκαταλείπονται σάν τά σκουπίδια άπό τή θεία χάρη καί πέφτουν στά χέρια τού εχθρού, οπότε πάνε χαμένοι καί οι προηγούμενοι αγώνες τους.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Αυτή είναι ή γενική τακτική καί στρατηγική τού δαιμονικού πολέμου, όπως μάς τήν περιγράφει ό άββάς 'Ισαάκ. Ποιά είναι, όμως, ειδικότερα τα μέσα πού οι δαίμονες χρησιμοποιούν στον πόλεμό τους εναντίον μας καί στά τέσσερα αυτά στάδια; Μέ ποιους τρόπους μάς πολεμούν;</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">1) Μάς πολεμούν μέ τους λογισμούς. Είναι ό πιό συνηθισμένος τρόπος δαιμονικού πολέμου. Τό Γεροντικό τούς αναφέρει σάν «σπορές τών δαιμόνων». "Οταν, βέβαια, μιλάμε γιά λογισμούς, εννοούμε τους εμπαθείς λογισμούς, εκείνους, δηλαδή, πού σχηματίζουν στό νού μας τήν έννοια κάποιου υλικού πράγματος ή προσώπου μέ εμπάθεια. Γιατί υπάρχουν καί οί απλοί ή ανθρώπινοι λογισμοί, όπως επίσης καί οι απαθείς ή αγγελικοί. Οί δαίμονές, λοιπόν, σπέρνοντας εμπαθείς λογισμούς, προσπαθούν νά αιχμαλωτίσουν τό νού μας, γιατί «άν ό νούς δέν κλείσει τά μάτια του, δέν θά κλαπεί ό θησαυρός» (όσιος 'Ιωάννης ό Σιναίτης). Ό άγιος Κασσιανός λέει, ότι «είναι αδύνατον στά ακάθαρτα πνεύματα νά εισχωρήσουν στον άνθρωπο, παρά μόνο αφού πρώτα εξουσιάσουν τό νού του. Στη συνέχεια αφαιρούν τό προστατευτικό κάλυμμα τού νού, πού είναι ό φόβος καί ή μνήμη τού Θεού, καί τότε επιτίθενται εναντίον του, βρίσκοντας τον άοπλο πια και ίατοικούν μέσα του σάν σέ δική τους επικράτεια».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Οι λογισμοί είναι σάν τους ληστές, πού αιχμαλωτίζουν πρώτα τό νού, τό φρουρό τής ψυχής, καί λεηλατούν ύστερα τους πνευματικούς θησαυρούς. Ό όσιος Νείλος Σόρσκυ δίνει ένα παράδειγμα γιά τό πώς συμβαίνει αυτό: «'Ο λογισμός λ.χ. τής κενοδοξίας, σάν ένας πονηρός προδότης, πού προδίδει μιαν όμορφη πόλη, ανοίγει τίς πύλες τής ψυχής σ' όλους τους δαίμονες. Καί πράγματι, συλλογίσου μόνο με ευχαρίστηση τις αρετές σου σαν να ήταν καρποί τών δικών σου μόχθων καί δυνάμεων, καί θά δεις τότε με τί ταχύτητα τό κακό θά ορμήσει μέσα στην ψυχή σου».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">2) Μάς πολεμούν μέ τά πάθη πού υπάρχουν μέσα μας, αναταράζοντας καί τά τρία μέρη τής ψυχής μας. «Οί δαίμονές», λέει ό άγιος Μάξιμος, «ή θερμαίνουν τό έπιθυμητικό μέρος τής ψυχής ή ταράζουν τό θυμικό ή θολώνουν τό λογιστικό». Καί συμπληρώνει: «Άπό τά πάθη, πού βρίσκονται μέσα στην ψυχή, παίρνουν οί δαίμονες τίς αφορμές καί υποκινούν μέσα μας τους εμπαθείς λογισμούς. Κατόπιν πολεμούν μ' αυτούς τό νού καί τόν βιάζουν νά δώσει τή συγκατάθεση του στην αμαρτία. Αφού νικηθεί, τόν οδηγούν στην "κατά διάνοιαν αμαρτία, καί, όταν αυτή συντελεστεί, τόν φέρνουν αιχμάλωτο στην πράξη».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">3) Μάς πολεμούν μέ τίς σωματικές αισθήσεις, καί κατεξοχήν μέ τήν όραση. Ό 'ίδιος ό Χριστός, θέλοντας νά μάς προφυλάξει άπό τήν όφθαλμολαγνεία, λέει: «Πάς ο βλέπων γυναίκα προς τό έπιθυμήσαι αυτήν ήδη έμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αύτού» (Ματθ. 5:28). Ό άγιος Νικοδημοςό Αγιορείτης χαρακτηρίζει τίς αισθήσεις «εισόδους τής αμαρτίας» καί «παράθυρα άπ' οπού μπαίνει στην ψυχή μας ό θάνατος». Αυτό συμβαίνει, όταν τίς αφήσουμε ανεξέλεγκτες «νά γεύονται τις ψυχοβλαβείς καί θανατηφόρες ηδονές». Ό άγιος 'Ιωάννης τής Κλίμακος μάς έξηγεί, ότι «άπό τις αισθήσεις γεννιούνται οί πονηροί λογισμοί... Πολλές φορές άπό μιά γλυκύτατη όψη, άπο ενα άγγιγμα χεριού, άπό μιαν ευχάριστη οσμή ή άπό ένα γλυκό άκουσμα παίρνουν αφορμή οί λογισμοί (τής πορνείας) νά εισέλθουν στην καρδιά». Μπορεί, όμως, νά συμβεί και τό αντίθετο: «Άπό τους λογισμούς τής πορνείας νά ερεθιστει το σώμα προς το πάθος». Έτσι συμβαίνει ορισμένα πάθη νά ξεκινούν άπό μέσα μας καί νά εκδηλώνονται στό σώμα, ενώ άλλα νά ξεκινούν άπό τίς σωματικές αισθήσεις, νά έξάπτουν τήν ηδονή και, στη συνέχεια, η ηδονή vα αιχμαλωτίζει τό νού μας.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">4) "Αν οί δαίμονες μάς πολεμούν μέ τους λογισμούς, μέ τα πάθη καί μέ τίς αισθήσεις, πολύ περισσότερο μάς πολεμούν μέ τή φαντασία. Ή φαντασία είναι πιό λεπτή άπό τίς αισθήσεις καί πιό παχειά άπό τό νού, γι' αυτό καί βρίσκεται ανάμεσά τους. Ειναι φαινόμενο μεταπτωτικό, πού σημαίνει ότι δεν είχε φαντασία ο Αδάμ πριν απο την πτώση. Φαντασία δέν έχουν ό Θεός καί οί άγγελοι, παρά μόνο οί άνθρωποι καί οί δαίμονες. Γι' αυτό ή φαντασία είναι καλός αγωγός τής σατανικής ενέργειας.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">5) Μάς πολεμούν, επίσης, καί μέσω τών συνανθρώπων μας. Χρησιμοποιώντας, δηλαδή, ώς όργανα τους άλλους ανθρώπους, μάς ρίχνουν είτε σέ συμφορές είτε στην αμαρτία. Ο άγιος Μάξιμος λέει, ότι, όπως ο διάβολος πείραζε τόν Χριστό μέσω τών Φαρισαίων, έτσι διαρκώς πολεμάει κι εμάς, ξεσηκώνοντας εναντίον μας άλλους ανθρώπους καί κυρίως εκείνους πού δέν φοβούνται τόν Κύριο. Καί ό άγιος 'Ιωάννης ό Καρπάθιος διδάσκει σχετικά:</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">«"Οπως ό Κύριος θέλει νά σώζεται άνθρωπος μέσω ανθρώπου, έτσι σπεύδει καί ό σατανάς νά οδηγήσει στην απώλεια άνθρωπο μέσω άνθρωπου. Γι΄ αυτό, όποιος συναναστραφεί απρόσεκτα άντρα πονηρό, θά βρει έτοιμο ναυάγιο, όπως αν συναναστρεφόταν λεπρό».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">6) Οί δαίμονες έχουν τή δυνατότητα νά μάς βλάψουν καί μέ τή βασκανία ή τό " μάτιασμα", όπως τό λέει ό λαός. Σ' αυτή τήν περίπτωση, στηρίζονται στην κακότητα ανθρώπων, οί όποιοι μάς ζηλεύουν γιά ορισμένα αγαθά μας (υγεία, ομορφιά, πλούτο, αξιώματα, ευτυχισμένη οίκογενειακή ζωή κ. ά.). "Αν δέν συμμετέχουμε στά Μυστήρια τής 'Εκκλησίας μας, οί δαίμονες μπορούν νά μάς στερήσουν τά αγαθά αυτά μέ τό μάτιασμα, πού μάς προξενούν οί φθονεροί αυτοί συνάνθρωποι μας. Ή 'Εκκλησία έχει συμπεριλάβει στό Ευχολόγιο ειδική ευχή «έπί βασκανίαν», τήν οποία διαδάζουν οί ιερείς σ΄ όσους έχουν ματιαστεί, ταρακαλώντας τόν Θεό νά τους απαλλάξει άπό «πάσαν διαβολικήν ένέργειαν, πάσαν σατανικην έφοδον... καί βλάβην καί οφθαλμών βασκανίαν τών κακοποιών καί πονηρών ανθρώπων».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">7) "Αλλος τρόπος πολέμου είναι μέσω τών ασθενειών καί τών σωματικών γενικά θλίψεων. Ό διάβολος, πρρκαλώντας μας ασθένειες, προσπαθεί νά μάς κάνει νά χάσουμε τήν υπομονή μας καί νά βαρυγγωμήσουμε εναντίον τού Θεού. Τό ότι πολλές αρρώστιες τίς προκαλεί ό πονηρός, μέ τήν παραχώρηση βέβαια τού Θεού, τό βλέπούμε στή θεραπεία τής συγκύπτουσας τού Ευαγγελίου. Λέγοντας ό Χριστός ότι τή γυναίκα εκείνη τήν «έδησεν ο σατανάς σατανάς ιδού δέκα καί οκτώ έτη» (Λουκ. 13:16), μάς φανέρωσε ότι ή πάθησή της οφειλόταν σέ σατανική ενέργεια. Τήν ϊδια αιτία είχε καί ή αρρώστια τού αποστόλου Παύλου, όπως ό ίδιος ομολογεί: «Εδόθη μοι σκόλοψ τή ιαρκί, άγγελος σατάν ίνα με κολαφίζη» (Β' Κορ. 12:7).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Ή όσία Συγκλητική, πού υπέφερε άπό μακροχρόνιες και πολυώδυνες αρρώστιες, λέει σχετικά μέ τό θέμα μας:</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">«Ό διάβολος φέρνει βαρύτατες καί βασανιστικές ασθένειες, ώστε μ' αυτές νά θολώσει τήν αγάπη προς τόν Θεό εκείνων πού θά δυσανασχετήσουν. 'Αλλά καί κάνει νά κατακόβεται τό σώμα μέ ισχυρότατους πυρετούς καί νά ταλαιπωρείται μέ ανυπόφορη δίψα».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">8) "Ενας ακόμη τρόπος πολέμου είναι καί ό μέσω τού εκφοβισμού. Ό διάβολος προσπαθεί νά μάς φοβίσει μέ έξωτερικούς θορύβους, χτύπους ή φωνές, ώστε νά μάς αποθαρρύνει άπό οποιαδήποτε πνευματική εργασία-κυρίως άπό τήν προσευχή- ή καί νά μάς ρίξει στην πλάνη. Οι θόρυβοι αυτοί δέν προκαλούνται άπό συνήθεις φυσικές αιτίες, γι' αυτό καί προξενούν φόβο. Ό όσιος Νείλος ό Άσκητής λέει, ότι «εκείνος πού θά επιμεληθεί τήν καθαρή καί άπερίσπαστη προσευχή, θ' ακούσει κρότους καί χτύπους καί φωνές καί θά υποστεί σωματικές ταλαιπωρίες άπό τους δαίμονες».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Γιά έκφοβισμό, επίσης, άλλα σέ προχωρημένους στην πνευματική ζωή, εμφανίζονται προσωπικά οί ίδιοι οι δαίμονές με διαφορετικές κάθε φορά μορφές. Ό Μέγας 'Αντώνιος, εμπειρότατος αγωνιστής εναντίον τών δαιμόνων, μάς λέει ότι μετασχηματίζονται σέ αιμοβόρα θηρία, σέ σιχαμερά ερπετά, σέ φοβερούς δράκοντες, σέ γίγαντες καί σέ πλήθος στρατιωτών.</span></div> <div style="color: #ffff66; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; color: #cccccc;"><br /></span></div> <div style="color: #ffff66; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; color: #cccccc;"><br /></span></div> <div style="color: #ffff66; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> </div> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white; color: red; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px;">Τεχνάσματα</span></div> <span style="background-color: white;"><br /></span> <div style="text-align: justify;"> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">Ό διάβολος δεν είναι πολύ επικίνδυνος εχθρός στον φανερό πόλεμο και στις κατά μέτωπον επιθέσεις. Με τον ύπουλο και συγκαλυμμένο πόλεμό του, όμως, καταστρέφει πολλές ψυχές. Είναι πολύ εφευρετικός στά τεχνάσματα καί πολύ έμπειρος στό νά στήνει παγίδες. Γι' αυτό, άλλωστε, του έχουν αποδοθεί καί τά ονόματα πονηρός καί πλάνος.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">«Ό μοχθηρός εχθρός», λέει ό άγιος Γρηγόριος ό Θεολόγος, «έχει εφεύρει χιλιάδες από θανάσιμα κεντριά, πού είναι συχνά συγκαλυμμένα κάτω άπό ενα προσωπείο αγαθό. Μ' αυτά προετοιμάζει ολέθριο τέλος γιά τούς άνθρώπους, ακριβώς όπως ένα αγκίστρι μέσα στό νερό φέρνει τό θάνατο σ' ένα ψάρι».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">Ο Μέγας 'Αντώνιος είδε όλες τίς παγίδες τοΰ εχθρού απλωμένες πάνω στή γη, καί μάλιστα τόσο καλοστημένες, πού απόρησε, αν θά υπήρχε τρόπος νά περάσει κανείς ανάμεσά τους χωρίς να πιαστεί.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">Ό άγιος Μακάριος, πάλι, είδε τό διάβολο μέ μορφή ανθρώπου νά φοράει διάτρητο χιτώνα, πού άπό κάθε τρύπα του κρεμόταν κι ένα μικρό δοχείο. Κάθε δοχείο περιεϊχε ορισμένο είδος πειρασμού, πού ό διάβολος πρόσφερε στους μοναχούς, μέ τήν ελπίδα ότι κάποιος κάτι άπ' δλα θά δεχόταν. Γι' αυτό καί ό άγιος συμβούλευε: «Πρέπει νά παρατηρούμε μέ μεγάλη οξύτητα τά τεχνάσματα καί τους δόλους καί τά κακούργα σχέδια του εχθρού. Γιατί, όπως τό "Αγιο Πνεύμα λέει μέ τό στόμα του Παύλου ότι έγινε γιά τούς πάντες τά πάντα, ώστε νά κερδίσει τούς πάντες, έτσι καί ή κακία φροντίζει καί γίνεται τά πάντα, ώστε όλους νά τούς οδηγήσει στην απώλεια».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">Ή όσία Συγκλητική επισημαίνει μερικές άπό τίς παγίδες του διαβόλου: «"Οταν ό διάβολος δέν μπορεί νά αιχμαλωτίσει τήν ψυχή μέ τή φτώχεια, της προσφέρει σάν δόλωμα τόν πλούτο. "Αν δέν τά καταφέρει μέ τίς ύβρεις καί τούς εξευτελισμούς, προκαλεί επαίνους καί δόξα. "Οταν νικιέται μέ τήν υγεία, κάνει άρρωστο τό σώμα. "Οταν, γενικά, δέν μπορεί νά μας απατήσει μέ τίς ηδονές, προσπαθεί νά μας αποδιοργανώσει μέ τις ακούσιες θλίψεις».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">Ο απόστολος Παύλος, επειδή γνώριζε καλά τά πονηρά σχέδια καί τίς ενέδρες του σατανά, έλεγε: «Ου γάρ αύτού τά νοήματα άγνοούμεν» (Β' Κορ. 2:11). Γι' αύτό προέτρεπε τούς χριστιανούς: «Ένδύσασθε τήν πανοπλίαν του Θεού προς τό δύνασθαι υμάς στήναι προς τάς μεθοδείας του διαβόλου» (Έφ. 6:11). Φορέστε, έλεγε, τήν πνευματική πανοπλία, γιά νά μπορέσετε ν' αντιμετωπίσετε τά πανούργα τεχνάσματα του διαβόλου. Καί σχολιάζει ό ιερός Χρυσόστομος: «Δέν είπε ό Παύλος ν' αντιμετωπίσετε τίς μάχες ούτε τούς πολέμους, αλλά τά τεχνάσματα. Γιατί ό εχθρός δέν μας πολεμάει φανερά, άλλα ύπουλα. Δέν δείχνει αμέσως αύτό πού θέλει νά κάνει, γιά νά μή φανερωθεί, άλλά, φρρώντας προσωπείο, ενεργεί παραπλανητικά, σάν εχθρός πανούργος, πού, γιά νά καταλάβει μιά πόλη, σκάβει κρυφά κάτω άπό τά τείχη της».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">Τό πρώτο καί μεγαλύτερο τέχνασμά του τό χρησιμοποίησε ό διάβολος κατά τήν εξαπάτηση της Εύας στον παράδεισο. Στην αρχή πήρε τή μορφή του φιδιού, πού ήταν τό «φρονιμώτατον πάντων των θηρίων». Ύστερα τήν παρέσυρε σέ διάλογο, όπου μέ τέχνη τήν κατάφερε ν' αμφισβητήσει τό κύρος του Θεού καί τήν αλήθεια της εντολής Του. Τέλος, της άναψε τήν επιθυμία του απαγορευμένου καρπού καί τήν έπεισε νά τόν γευθεί, χωρίζοντάς την άπό τόν Θεό καί υποδουλώνοντάς την στό θάνατο (Γεν. 3:1-6).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">Τό τέχνασμα αύτό, πού χρησιμοποίησε ό διάβολος γιά νά βγάλει τούς πρωτοπλάστους άπό τόν παράδεισο, συνεχίζει νά τό εφαρμόζει ως τίς μέρες μας, γιά νά μας κρατάει μακριά άπό τόν Θεό. Μας ψιθυρίζει συκοφαντικά ότι οι εντολές του Θεού είναι βαρειές καί ακατόρθωτες, ότι τάχα δέν είναι γιά μας καί γιά τήν εποχή μας. Τή σκέψη αυτή, μάλιστα, γιά νά μας ξεγελάσει, τήν παρουσιάζει σάν γέννήμα του δικού μας μυαλού κι όχι σάν δική του ύποβολή. Παράλληλα μας ανάβει τίς επιθυμίες τών ηδονών και τυλίγει τήν ψυχή μας στά δίχτυα της αμαρτίας καί τοϋ πνευματικού θανάτου.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">Τά τεχνάσματα του διαβόλου ποικίλουν ανάλογα μέ τήν ηλικία, τήν κοινωνική θέση, τό αξίωμα, τήν πνευματική κατάσταση καί, γενικά, τόν τρόπο ζωής μας. Δηλαδή, διαφορετικά πολεμάει ό πονηρός τόν νέο καί διαφορετικά τόν ηλικιωμένο, διαφορετικά τόν κληρικό καί διαφορετικά τόν λαϊκό, διαφορετικά τόν έγγαμο καί διαφορετικά τό μοναχό, διαφορετικά τόν αρχάριο καί διαφορετικά τόν προχωρημένο στην πνευματική ζωή.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">Στή συνέχεια θά παραθέσουμε ορισμένα άπό τά τεχνάσματα αυτά, όπως τά περιγράφει ό άγιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης στην Κλίμακα, γιατί είν' αλήθεια πώς, όταν ένα τέχνασμα ξεσκεπαστεί, χάνει τή δύναμη και τήν αποτελεσματικότητά του. "Οταν ό πρωτόπειρος αγωνιστής πληροφορηθεί άπό κάποιον έμπειροπόλεμο γιά τίς παγίδες πού είναι στημένες μπροστά του, εύκολα προφυλάγεται.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">Μάς λέει, λοιπόν, ο άγιος:</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;">• "Ενα βασικό τέχνασμα, πού πάντα χρησιμοποιούν οι δαίμονες, όταν μάς δουν νά ξεκινάμε κάποια πνευματική εργασία, είναι τό έξής: Σκάβουν ύπουλα μπροστά μας τρεις λάκκους, στους οποίους αγωνίζονται διαδοχικά νά μάς ρίξουν. Στην αρχή προσπαθούν νά μάς κάνουν νά μήν ξεκινήσουμε τήν εργασία (ό πρώτος λάκκος). Κατόπιν, αν δέν τό καταφέρουν αύτό, πασχίζουν νά μάς κάνουν να μήν τήν εκτελέσουμε σύμφωνα μέ τό θέλημα του Θεού (ό δεύτερος λάκκος). Τέλος, αν καί σ΄ αυτό αποτύχουν, μας πλησιάζουν αθόρυβα καί μάς μακαρίζουν, ότι σέ όλα ενεργούμε όπως ακριβώς θέλει ό Θεός. Κι αύτό, γιά νά μάς ρίξουν στην υπερηφάνεια (ό τρίτος λάκκος).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: right;"> <span style="background-color: white;"><b><span style="color: blue;"><br /></span></b></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: right;"> <span style="background-color: white;"><b><span style="color: blue;">ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ</span></b></span><br /> <span style="background-color: white;"><b><span style="color: blue;"><br /></span></b></span> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: right;"><span style="color: red;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: right;"><span style="color: red;"><br /></span></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2015/02/1.html" style="color: #999999; text-decoration: none;"><span style="color: blue;">«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (1ο ΜΕΡΟΣ)</span></a></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="color: blue;"><br /></span></div> <span style="background-color: white;"></span><br /> <div style="background-color: white; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="text-decoration: none;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2015/02/2.html" style="text-decoration: none;"><span style="color: blue;">«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (2ο ΜΕΡΟΣ)</span></a></span></div> <div style="background-color: white; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="color: blue;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2015/02/3.html"><span style="color: blue;">«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (3ο ΜΕΡΟΣ)</span></a></div> <div> <br /></div> </div> <div> <span style="background-color: white;"><b><span style="color: blue;"><br /></span></b></span></div> </div> <div> <span style="color: #cccccc;"><br /></span></div> </div>

«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (4ο ΜΕΡΟΣ)

Γιατί μας πολεμούν Γιατί, άραγε, δόθηκαν από τόν Θεό στους δαίμονες ή δύναμη καί ή εξουσία νά πειράζουν τους ανθρώπους, όταν...

Read more »

Ἡ Τελικὴ Εὐθεῖα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Μαρτυρία Συγχρόνου Ὁμολογητοῦ Ἁγίου - † Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEzb3gQyAWr7fDuwUZv-wzJbzFHTsO3xn0Bf3cQz7FV5xbKn8Y6qV6VaenMZK7erDZRaHoIuHGIIf_Z6-NQa_JC4gfto_z0V_-8ABMv0uOFXr5IGxDwxi185pGnsSE4-5YMYjZDq78Xkco/s1600/2015-03-01+23_56_00-Scribd.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="206" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEzb3gQyAWr7fDuwUZv-wzJbzFHTsO3xn0Bf3cQz7FV5xbKn8Y6qV6VaenMZK7erDZRaHoIuHGIIf_Z6-NQa_JC4gfto_z0V_-8ABMv0uOFXr5IGxDwxi185pGnsSE4-5YMYjZDq78Xkco/s1600/2015-03-01+23_56_00-Scribd.png" width="640" /></a></div> <br /></div> <div style="-x-system-font: none; display: block; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-size-adjust: none; font-size: 14px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal; margin: 12px auto 6px auto;"> <br /></div> <div style="-x-system-font: none; display: block; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-size-adjust: none; font-size: 14px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal; margin: 12px auto 6px auto;"> <br /></div> <div style="-x-system-font: none; display: block; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-size-adjust: none; font-size: 14px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal; margin: 12px auto 6px auto;"> <a href="http://www.scribd.com/doc/257328737" style="text-decoration: underline;" title="View Ἡ Τελικὴ Εὐθεῖα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Μαρτυρία Συγχρόνου Ὁμολογητοῦ Ἁγίου on Scribd">Ἡ Τελικὴ Εὐθεῖα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Μαρτυρία Συγχρόνου Ὁμολογητοῦ Ἁγίου</a></div> <iframe class="scribd_iframe_embed" data-aspect-ratio="undefined" data-auto-height="false" frameborder="0" height="600" id="doc_85886" scrolling="no" src="https://www.scribd.com/embeds/257328737/content?start_page=1&view_mode=scroll&show_recommendations=true" width="100%"></iframe></div>

Ἡ Τελικὴ Εὐθεῖα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Μαρτυρία Συγχρόνου Ὁμολογητοῦ Ἁγίου - † Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος

Ἡ Τελικὴ Εὐθεῖα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Μαρτυρία Συγχρόνου Ὁμολογητοῦ Ἁγίου

Read more »

Λ. Οὐσπένσκυ, Ἡ προσκύνηση τῶν εἰκόνων καὶ ἡ θέση της στὴν σύγχρονη Ὀρθοδοξία

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9HD1LcLhkIz0qZEHHXDGVYj9NQRHXRViTeyO21V8ljdXQ7bwHYtsgLVgXyUO5XPRqfUGsHMNNyIhXkVnGCk7wzhr8wEs_Hd_ExixqwX_EphsZRQOOVYbWbooSyPqoU4dcsGSrFz0qiAeZ/s1600/10404206_611542522315216_2086427844041144176_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="385" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9HD1LcLhkIz0qZEHHXDGVYj9NQRHXRViTeyO21V8ljdXQ7bwHYtsgLVgXyUO5XPRqfUGsHMNNyIhXkVnGCk7wzhr8wEs_Hd_ExixqwX_EphsZRQOOVYbWbooSyPqoU4dcsGSrFz0qiAeZ/s1600/10404206_611542522315216_2086427844041144176_n.jpg" width="640" /></a></div> <br /></div> <div style="-x-system-font: none; display: block; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-size-adjust: none; font-size: 14px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal; margin: 12px auto 6px auto;"> <a href="https://www.scribd.com/doc/257290374/%CE%97-%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%A3%CE%9A%CE%A5%CE%9D%CE%97%CE%A3%CE%97-%CE%A4%CE%A9%CE%9D-%CE%95%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%A9%CE%9D" title="View Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ on Scribd">Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ</a></div> <iframe class="scribd_iframe_embed" data-aspect-ratio="undefined" data-auto-height="false" frameborder="0" height="600" id="doc_96788" scrolling="no" src="https://www.scribd.com/embeds/257290374/content?start_page=1&view_mode=scroll&show_recommendations=true" width="100%"></iframe><br /> <br /> <br /> <div style="text-align: right;"> <br /></div> <div style="text-align: right;"> <b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ: ''ΚΙΒΩΤΟΣ'', ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1953, ΑΡ. ΦΥΛ. 13</span></b></div> </div>

Λ. Οὐσπένσκυ, Ἡ προσκύνηση τῶν εἰκόνων καὶ ἡ θέση της στὴν σύγχρονη Ὀρθοδοξία

Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΠΗΓΗ: ''ΚΙΒΩΤΟΣ'', ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1953, ΑΡ. ΦΥΛ. 13

Read more »

«Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει» (Ἀκάθ. ὕμν. Α1α΄)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="color: maroon;"><strong><br /></strong></span> <span style="color: maroon;"><strong>Α΄ Στάσις τῶν Χαιρετισμῶν</strong></span><br /><strong>Του Μητροπολιτου Φλωρινης π. Αυγουστίνου</strong><br /> <h2 style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;">YΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΧΑΡΑ;</span></h2> <h3 style="text-align: center;"> <span style="color: navy;"><em>«Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει» (Ἀκάθ. ὕμν. Α1α΄)</em></span></h3> <div> <span style="color: navy;"><em><span style="font-size: large;"><br /></span></em></span></div> <div style="text-align: justify;"> <a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2014/03/%ce%95%ce%b9%ce%ba.-%ce%a0%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3..jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Εικ. Παναγ." class="alignleft size-full wp-image-40237" height="178" src="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2014/03/%ce%95%ce%b9%ce%ba.-%ce%a0%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3..jpg" width="200" /></a><span style="font-size: large;">ΤΟ ΑΣΜΑ, ἀγαπητοί μου, τὸ τραγούδι, ἡ μου­σικὴ εἶνε θεῖο δῶρο. Ἀλλὰ μὲ μία οὐ­σι­ώδη διαφορά· τραγούδι ἀπὸ τραγούδι διαφέρει. Ὑπάρχει τραγούδι ποὺ ὑπηρετεῖ τὸ κα­κό, ἐ­ρεθίζει τὶς κατώτερες ὁρμὲς τοῦ ἀνθρώπου, τὸν βυθίζει στὸν ᾅδη· καὶ ὑπάρχει ἀντιθέτως τραγούδι ποὺ ἐκφράζει τὶς ἀνώτερες ἐφέσεις καὶ τοὺς πόθους του, τοῦ δίνει φτερὰ νὰ φτά­σῃ μέχρι τρίτου οὐρανοῦ καὶ ν’ ἀκούσῃ τὸ ἀλ­λη­λούϊα. Ὑπάρχουν τραγούδια τῆς γῆς, καὶ τρα­­γούδια τοῦ οὐρανοῦ. Ὑπάρχουν τραγούδια ἀνούσια. Ἡ ἐπίδρασί τους εἶνε ἀσήμαντη. Λίγους συγκινοῦν καὶ μέσα σὲ μία γενεὰ σβήνουν· πρέπει νὰ ψάξῃ κανεὶς σὲ παλαιὲς ἀν­θολογίες γιὰ νὰ βρῇ τοὺς στίχους τους.<br />Ἀλλὰ ἕνα τραγούδι ἐξακολουθεῖ νὰ συγκι­νῇ βαθύτατα τὶς καρδιὲς τῶν ὀρθοδόξων Χριστιανῶν· εἶνε ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος, ὁ ὕμνος τῆς Παρθένου. Ἀπὸ τότε ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ (τὸ 626 μ.Χ.) ἀκούστηκε στὸ ναὸ τῶν Βλαχερνῶν τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων, ἔχουν περάσει τό­­σοι αἰῶνες, καὶ ὅμως ὁ χρόνος δὲν κατώρθω­σε νὰ σβήσῃ τὸ τραγούδι αὐτό. Ὅπου κι ἂν βρίσκωνται οἱ ὀρθόδοξοι, εἴτε μέσα στὶς πόλεις εἴτε στὴν ὕπαιθρο εἴτε σὲ ἐξωκκλήσια εἴτε στὸ ἐξωτερικὸ εἴτε μέσα σὲ πλοῖα, ὅλοι ἀ­πόψε αἰσθάνονται ἀγαλλίασι ἀκούγοντάς το.<br />Τί εἶνε ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος; Γιὰ νὰ μιλήσου­με ἁπλούστερα, ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος εἶνε τὸ κόσμημα καὶ καύχημα τῶν Ἑλλήνων. Ἄλλο ποί­ημα μὲ τέτοιο λυρισμό, τέτοιο συν­αί­σθημα, τέ­τοια πτῆσι, τέτοια φτερουγίσματα, δὲν βρίσκει κανείς στὴν παγκόσμια ποί­ησι. Δὲν τὸ λέ­με ἐμεῖς· ξένος γλωσσολόγος διεθνοῦς κύρους εἶπε, ὅτι τὸ ποίημα αὐτὸ μόνο στὴν ἑλ­ληνικὴ γλῶσσα μποροῦσε νὰ γραφῇ. Ἐὰν ἡ γαλλικὴ γλῶσσα εἶνε κατάλληλη γιὰ σαλόνια καὶ διπλωματία, ἐὰν ἡ ἰταλικὴ εἶνε κατάλληλη γιὰ μουσική, ἐὰν ἡ γερμανικὴ εἶνε κατάλληλη γιὰ ἐπιστημονικοὺς ὅρους, ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα μὲ τὸν πλοῦτο τῶν λέξεών της στάθηκε ἱκανὴ νὰ ἐκφράσῃ τὸ ὕψος τῶν ἀληθει­ῶν τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Γι’ αὐτὸ τὸ ποίημα τοῦτο συγκινεῖ τὶς γενεὲς τῶν Ἑλ­λή­νων. Συνεκίνησε τοὺς προγόνους μας, συγ­κινεῖ ἐ­μᾶς, θὰ συγκινῇ τὰ παιδιά μας καὶ τὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν μας. Εἶνε ἀριστούργημα ἀκατάλυτο. Μόνο κάποιος ποὺ αἰσθάνθηκε βαθειὰ τὸ χρι­στιανισμὸ μποροῦσε νὰ τὸ ἐμπνευσθῇ. Ἔχει μεταφραστῆ σὲ πολλὲς γλῶσσες τοῦ κό­­σμου. Οἱ Ἕλληνες μποροῦμε νὰ καυχώμεθα ὄχι τόσο γιὰ τὸν Παρθενῶνα ὅσο γιὰ τὸ ποίημα αὐτὸ ποὺ ὑμνεῖ τὴν παρθενία.<br />Ἀλλ’, ἀδελφοί μου, τί ἔπαθα; Δὲν εἶμαι λογοτέχνης – κάθε ἄλλο, γιὰ ν’ ἀναλύω τὸ κάλλος τῶν ἐκφράσεων καὶ τῶν νοημάτων ποὺ ἔ­χει τὸ ἀριστούργημα αὐτό. Ἐγὼ ὡς ἱεροκήρυ­κας θέλω νὰ σᾶς δώσω κάτι νὰ ὠφεληθῆτε. Ἀπὸ τὴν ποιητικὴ λοιπὸν αὐτὴ ἀνθοδέσμη κόβω ἕνα ἄνθος, τὸ πρῶ­το ἀπὸ τὰ 144 «χαῖρε», τὸ ὁ­­ποῖο λέει· «Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ χα­ρὰ ἐκλάμψει». Χαῖρε, λέει, ὑπεραγία Θεοτόκε, διότι ἔγινες τὸ ὄργανο ποὺ ἔδιωξε τὴ λύπη καὶ ἔφερε τὴ χαρά. Ποῦ εἶνε αὐτοὶ ποὺ κατηγοροῦν τὴ θρησκεία μας ὅτι δημιουργεῖ κατήφεια; Βλέπετε; ὁ Ἀ­κάθιστος ὕμνος ἀρχίζει <span id="more-45952"></span>μὲ τὴ χαρά.</span></div> <h2 style="text-align: center;"> <span style="color: maroon; font-weight: normal;"><span style="font-size: large;">* * *</span></span></h2> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-size: large;">Ὁ ἄνθρωπος, ἀγαπητοί μου, πλάστηκε γιὰ τὴ χαρά. Ὁ Ἀδὰμ ἄρχισε τὴ ζωή του σὲ περιβάλλον χαρᾶς, ὅπως ἦταν ὁ ἐξ­αίρετος ἐκεῖ­νος κῆπος τῆς Ἐδέμ, ὁ παράδεισος. Ἐκεῖ καὶ αὖρες, καὶ ζέφυροι, καὶ πουλιά, μελῳδικά, καὶ νερὰ ποὺ ἔτρεχαν, καὶ ὅ,τι ἄλλο εὐχάριστο.<br />Ἀλλὰ ἦρθε στιγμὴ κατηραμένη, ποὺ ὁ πρῶ­τος ἄνθρωπος ἐξέκλινε ἀπὸ τὴν τροχιά του. Δὲν θέλησε νὰ ὑπακούσῃ στὸ Θεό. Ὅπως μερικὰ παιδιὰ τεντώνουν τὸ αὐτί τους στὶς φω­νὲς κακῶν φίλων, ἔτσι κι αὐτὸς τέντωσε τὸ αὐτί του ν’ ἀκούσῃ τὴ συμβουλὴ τοῦ ὄφεως. Ποιά συμβουλή· νὰ ἐπαναστατήσῃ, νὰ παρακούσῃ, γιατὶ ἔτσι τάχα θὰ βρῇ τὴν εὐτυχία. Ἡ ἰδέα ὅ­μως αὐτή, τῆς θεοποιήσεως, ἦταν ἐκείνη ποὺ ἔβγαλε τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸν παράδει­σο. Κι ἀ­πὸ τὴν ὥρα ἐκείνη ἄρχισε τὸ δάκρυ. Μέσα στὸν παράδεισο ὁ Ἀδὰμ δὲν εἶχε κλάψει. Τὸ πρῶτο δάκρυ κύλισε μόλις ἡ πυρίνη ῥομφαία ἔκλεισε τὴν πύλη τῆς Ἐδέμ. Κ’ ἐκεῖ ποὺ ἔ­σταξαν τὰ πρῶτα δάκρυα τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῆς Εὔας, λένε οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἐ­κεῖ φύτρωσαν τότε τὰ πρῶτα ἀγκάθια τῆς γῆς. Ὤ δάκρυα! Ἐὰν ἕνας ἄγγελος μάζευε τὰ δάκρυα ποὺ ἔχυσαν ἀπὸ τότε τὰ δισεκατομμύρια τῶν ἀν­θρώπων, τὰ δάκρυα ποὺ χύνουμε ἐ­μεῖς σήμερα, καὶ τὰ δάκρυα ποὺ θὰ χύσουν οἱ ἑπόμενες γενεές, θὰ σχηματιζόταν ἕνας ποτα­μὸς πικρός, μία πικροτάτη λίμνη.<br />Τὰ δάκρυα ἄφησαν ζωγραφισμένη στὸ πρό­σωπο τοῦ ἀνθρώπου τὴ λύπη. Καὶ μὴ νομίσετε, ὅτι ἡ λύπη πληγώνει μόνο τοὺς μικροὺς καὶ φτωχοὺς τῆς γῆς. Εἶνε ψέμα. Ὅσο ὁ ἄν­θρωπος ἀνεβαίνει τὶς βαθμῖδες ἀξιωμάτων καὶ δό­ξης, τόσο ἡ λύπη τὸν τρώει μέσα του, ὅπως τὸ σκουλήκι τὸν κορμὸ τοῦ δέντρου.<br />Πολλοὶ φαίνονται ἐξωτερικῶς χαρούμενοι καὶ χαμογελοῦν. Ἐὰν ὅμως μποροῦσες ν’ ἀ­νοί­­ξῃς τὴν καρδιά τους, θά ’βλεπες ὅτι μέσα τους παίζεται ἕνα δρᾶμα. Μοιάζουμε, ἀγαπητοί μου, μὲ κάποιον ἠθοποιό, ποὺ ἐνῷ στὸ σπί­τι του ἔχει φέρετρο – κηδεία, ἐν τούτοις εἶνε ὑ­ποχρεωμένος, τὴν ἴδια νύχτα, ν’ ἀνεβῇ στὴ σκηνὴ καὶ νὰ κάνῃ τὸν κόσμο νὰ γελάῃ. Ἔτσι κ’ ἐμεῖς. Ἔχουμε προσωπεῖο χαρᾶς, καὶ μ’ αὐ­τὸ πᾶμε νὰ κρύψουμε τὸ δρᾶμα τῆς λύπης.<br />Ὁ τύραννος τῶν Συρακουσῶν Διονύσιος (430-367 π.Χ.), γιὰ νὰ βγάλῃ τὴν ψεύτικη ἰδέα καὶ νὰ δείξῃ σὲ κάποιον αὐλικό του, τὸ Δαμοκλῆ, ὅτι οἱ ἄρχοντες δὲν εἶνε τόσο εὐτυχεῖς ­ὅ­σο φαίνονται, τί ἔκανε. Διέταξε νὰ στρώσουν γι’ αὐτὸν τραπέζι στὰ ἀνάκτορα, νὰ μαγειρέψουν τὸ καλύτερο φαγητό, νὰ φέρουν ἀπὸ τὰ περι­βόλια τὰ ὡραιότερα λουλούδια, νὰ κρεμάσουν κλουβιὰ μὲ τὰ πιὸ μελῳδικὰ πουλιά, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ὀροφὴ τῆς αἰθούσης κρέμασε ἀ­πὸ τρίχες ἀλόγου ἕνα σπαθὶ γυμνὸ καὶ τὸ ζύγισε ἀκρι­βῶς ἐπάνω στὸ θρόνο. Ἔντυσε τὸν αὐλικό του μὲ βασιλικὴ στολὴ καὶ τὸν ἔβαλε νὰ καθή­σῃ σὰν βασιλιᾶς. Μόλις ὅμως ὁ Δαμο­κλῆς εἶδε στὴν ὀροφὴ τὸ σπαθί, ἄρχισε νὰ τρέμῃ ἀπὸ φόβο. Σηκώθηκε κ’ ἔφυγε.…<br />Ἔτσι εἶνε, ἀδέρφια μου. Ἂς εἶσαι ἔνδοξος, ἂς ἔχῃς ὅλα τὰ πλούτη· πάνω ἀπ’ τὸ κεφάλι ὅλων μας, μικρῶν καὶ μεγάλων, εἶνε κρεμασμένο σπαθί, ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ γιὰ κάθε ἁμαρ­τωλό. Ἂς παίζουμε, ἂς διασκεδάζουμε, ἂς κάνουμε ὄργια· ὅσο ἀπὸ πάνω μας κρέμεται τὸ σπαθὶ τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ, ποῦ εἶνε ἡ χαρά;<br />«Ποῦ εἶνε ἡ χαρά;» ρωτοῦσε ἕνας δικός μας ποιητής. Ποῦ νὰ βρῶ τὴ χαρά; Τὴ ζήτησα στὰ παλάτια, δὲν τὴ βρῆκα· τὴ ζήτησα στὰ πλούτη, δὲν τὴ βρῆκα· τὴ ζήτησα στὶς ἐπιστῆ­μες, δὲν τὴ βρῆκα· τὴ ζήτησα σὲ σπίτια πλούσια καὶ φτωχά, δὲν τὴ βρῆκα. Χαρά, ποῦ εἶσαι;<br />Δὲν πουλιέται, ἀδελφοί μου, ἡ χαρά· ἡ χα­ρὰ χαρίζε­ται. Ποιός τὴν χαρίζει; 5.000 χρόνια ἦταν κλεισμένη ἡ Ἐδέμ. Καὶ προσέξατε τί εἶπε ἀπό­­ψε ἕ­νας ὕμνος· «Χαῖρε Ἐδὲμ ἀνοίξασα τὴν κε­κλεισμένην Ἁγνή» (θ΄ ᾠδὴ καν.). Χαῖρε, λέει, Παν­αγία παρθένε, διότι ἐσὺ ἄνοιξες τὴν κεκλεισμένη Ἐδέμ· ἐσὺ εἶσαι ποὺ ἄνοιξες τὸν πα­­ράδεισο. Ἡ Παναγία, λοιπόν, δίνει στὸν καθένα τὸ χρυσὸ κλειδὶ καὶ λέει· Πάρ’ το παιδί μου, πάρε γέροντα, πάρε νέα, πάρτε γραμμα­τισμένοι καὶ ἀγράμματοι, πάρτε ἀπόψε τὸ χρυ­σὸ κλειδὶ κι ἀνοῖξτε τὸν παράδεισο.<br />Ποῦ εἶνε ὁ παράδεισος; Δὲν εἶνε μακριά· «ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν» (Λουκ. 17, 21). Θέλεις τὸν παράδεισο; Ἀπόψε στὸ σπίτι τὰ μεσάνυχτα, ποὺ θὰ ἐπικρατῇ ἡσυχία, γονάτισε καὶ πὲς τὸν Ἀκάθιστο ὕμνο, καὶ αὔρα οὐ­ρα­νοῦ θὰ σὲ δροσίσῃ. Θέλεις τὸν παράδεισο; Πάρε χαρτί, γράψε τ’ ἁμαρτήματά σου, πή­γαι­νε στὸ γέροντα πνευματικὸ καὶ πές τα ὅ­λα, καὶ φεύγοντας παράδεισος θὰ φυτρώσῃ μέσα σου. Θέλεις τὸν παράδεισο; Βρὲς κάποιο φτω­χόσπιτο, κάνε τὸ ἔλεος, καὶ θ’ ἀκούσῃς νὰ σοῦ ψάλλουν ἄγγελοι.</span></div> <h2 style="text-align: center;"> <span style="color: maroon; font-weight: normal;"><span style="font-size: large;">* * *</span></span></h2> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-size: large;">Ἀδελφοί μου! Τὴ χαρὰ δὲ θὰ τὴ βροῦμε οὔτε στὰ γλέντια οὔτε στὰ πλούτη οὔτε στὴν ἐπιστήμη, πουθενὰ στὴ γῆ. Τὸ λου­λούδι τῆς χαρᾶς δὲ φυτρώνει στὸν κόσμο ἐτοῦ­το· φυτρώνει μόνο στὸ Γολγοθᾶ. Ὅποιος ἁγιάζεται ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας, αὐτὸς μόνο ἔχει τὴ χαρά. Στὴν πίστι, στὴ θυσία, στὴν ἀγάπη, στὸ καθῆ­κον, ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ χαρά.<br />Αὐτὴ ἡ χαρά, ὅσο ζοῦμε στὸν κόσμο αὐτόν, δὲν θὰ εἶνε πλήρης· ἡ ζωὴ αὐτὴ λέγεται «κοι­λὰς κλαυθμῶνος» (Ψαλμ. 83,7). Ὅταν λήξῃ αὐτὴ ἡ ζωή, ὅταν σήμερα – αὔριο κλείσουμε τὰ μάτια, καὶ ἐὰν φύγουμε ἐν μετανοίᾳ καὶ ἐξομολο­γήσει, τότε ―δὲν εἶ­νε ψέμα, εἶνε ἀλήθει­α― φτερὰ ἀγγέλων θὰ μᾶς πάρουν καὶ θὰ μᾶς ὁ­δηγήσουν στὰ ὕψη τοῦ οὐρανοῦ, γιὰ ν’ ἀκοῦ­με ἐκεῖ τὸ ἀλληλούϊα καὶ νὰ λέμε ὁ ἕνας στὸν ἄλλο· «Χαίρωμεν καὶ ἀγαλλιώμεθα καὶ δῶμεν τὴν δόξαν αὐτῷ» (Ἀπ. 19,7). Σ’ αὐτὸν ἀνήκει τιμὴ καὶ κράτος εἰς αἰῶνας αἰώνων· ἀμήν.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;">† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος</span></div> <div style="text-align: center;"> <strong><span style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></strong></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue; font-size: large;">Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ ῾Αγ. Γεωργίου Ἀκαδημίας Πλάτωνος – Ἀθηνῶν τὴν 4-3-1960.</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="color: blue; font-size: large;">Πηγή: ''augoustinos-kantiotis.gr''</span></div> <br /> </div>

«Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει» (Ἀκάθ. ὕμν. Α1α΄)

Α΄ Στάσις τῶν Χαιρετισμῶν Του Μητροπολιτου Φλωρινης π. Αυγουστίνου YΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΧΑΡΑ; «Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει» (Ἀκάθ....

Read more »

Ἐπιστολή πρός τόν π. Νικόδημον Ἀεράκην

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <em><span style="font-size: medium;"><span class="yiv1633878075spelle"><span><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><br /></span></span></span></span></em></div> <div style="text-align: justify;"> <em><span style="font-size: medium;"><span style="color: blue; font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><span class="yiv1633878075spelle" id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3743"><span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3742">Τήν</span></span><span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3738"> κατωτέρω </span><span class="yiv1633878075spelle">ἐ</span><span class="yiv1633878075spelle">πιστολήν</span> <span class="yiv1633878075spelle">πρός</span> τόν Ἀρχιμανδρίτην Νικόδημον Ἀ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3744">εράκην</span> ὑ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3717">πεβάλομεν πρός δημοσίευσιν ε</span>ἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ἐ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3745">φημερίδα "</span>Ὀ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3737">ρθόδοξος Τύπος" τήν 20-11-2014 καί πάλιν τήν 13-1-2015 (διά <span class="yiv1633878075spelle">το</span></span><span class="yiv1633878075spelle">ῦ</span> <span class="yiv1633878075spelle">ἠ</span><span class="yiv1633878075spelle" id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3736"><span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3735">λεκτρονικο</span></span><span class="yiv1633878075spelle">ῦ</span> ταχυδρομείου <span class="yiv1633878075spelle">ἀμφοτέρας</span> <span class="yiv1633878075spelle">τάς</span> φοράς), <span class="yiv1633878075spelle">ἀ</span><span class="yiv1633878075spelle">λλά</span> <span class="yiv1633878075spelle">δυστυχ</span><span class="yiv1633878075spelle">ῶ</span><span class="yiv1633878075spelle">ς</span><span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3734"> <span class="yiv1633878075spelle">δέν</span> τήν </span>ἐδημοσίευσεν, ὡς ὤ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3733">φειλε, συμφώνως πρός τόν νόμον περί δυσφημήσεως διά το</span>ῦ τύπου, καθότι ἡ <span class="yiv1633878075spelle">ἐ</span><span class="yiv1633878075spelle">πιστολή</span> μας <span class="yiv1633878075spelle">ἀ</span><span class="yiv1633878075spelle">παντ</span><span class="yiv1633878075spelle">ᾶ</span> <span class="yiv1633878075spelle">ε</span><span class="yiv1633878075spelle">ἰ</span><span class="yiv1633878075spelle">ς</span> <span class="yiv1633878075spelle" id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3730"><span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3729">συκοφαντικόν</span></span> κατά τῶν Γ.Ο.Χ. ἄρθρον τοῦ ὡς ἄνω Ἀρχιμανδρίτου. Ἡ ἐν λόγῳ ἐφημερίς καί ἄλλοτε ἠρνήθη νά δημοσιεύσῃ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3746"> κείμενά μας. Δέν θά </span>ἔλεγε τήν ἀλήθειαν ἄν ἰσχυρίζετο ὅτι εἶχεν ἄ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3747">λλα, περισσότερον </span>ἐπείγοντα, ἄρθρα καί ἐ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3748">πιστολάς πρός δημοσίευσιν κατά τό χρονικόν διάστημα </span>ἀ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3731">πό τήν 20-11-2014 μέχρι σήμερον, διότι παρηκολουθήσαμε τό περιεχόμενον τ</span>ῶν φύλλων τοῦ "Ὀ.Τ." κατά τό ἐν λόγῳ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3749"> χρονικόν διάστημα καί διεπιστώσαμεν </span>ὅτι, ἀντί τῆς ἐ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3765">πιστολ</span>ῆς μας, ἐ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3750">προτίμησε νά δημοσιεύσ</span>ῃ ἄρθρα διά τήν 40ετῆ ἀ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3732">ρχιερωσύνην το</span>ῦ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3751"> τάδε μητροπολίτου, τετριμμένα </span>ἄρθρα κατά τοῦ Παπισμοῦ<span id="yui_3_16_0_1_1425042738589_3764"> κ.λπ.</span></span></span></em></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"> </span></div> <div align="center" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"> </span></div> <div align="center" style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"> <b><span style="font-size: medium;"><u><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">Ἐρωτήματα πρός τόν π. Νικόδημον Ἀεράκην</span></u></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><b><span style="font-size: medium;"></span></b> </span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"> <span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">Ἀξιότιμε κ. Διευθυντά, </span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"> <span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">Σᾶς παρακαλοῦμεν νά δημοσιεύσητε τήν κατωτέρω ἐπιστολήν μας πρός τόν Ἀρχιμανδρίτην Νικόδημον Ἀεράκην, μέ ἀφορμήν τήν ὁμιλίαν του ἐν τῷ Ἱ. Ν. τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, Μενάνδρου 4, Ἀθῆναι, εἰς τάς 9 Νοεμβρίου 2014, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τό φύλλον ἀρ. 2045 τῆς ἐγκρίτου ἐφημερίδος «Ὀρθόδοξος Τύπος».</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><br /><span style="font-size: medium;">Πανοσιολογιώτατε π. Νικόδημε, Σᾶς παρακαλοῦμεν ν’ ἀπαντήσητε εἰς τάς κάτωθι ἀπορίας καί ἐνστάσεις μας:<br />1. Ἐάν σύγχρονός τις ἐπιστήμων ὑποστηρίξῃ τό γεωκεντρικόν σύστημα, ἀγνοῶν τόν Ἀρίσταρχον τόν Σάμιον καί τόν Γαλιλαῖον, οἱ ὁποῖοι τό κατέρριψαν, πῶς θά τόν ἐχαρακτηρίζατε; Διατί, λοιπόν, παραβλέπετε τό γεγονός ὅτι ἡ καινοφανής θεωρία τῶν «Δύο Ἄκρων» τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου ἔχει ἀνασκευασθῆ ὑπό ὀρθοδόξων συγγραφέων, μέ προεξάρχοντα τόν μακαριστόν Ἱερομόναχον Θεοδώρητον Μαῦρον, διά τῶν γνωστῶν βιβλίων του «Διάλογοι τῆς Ἐρήμου περί Οἰκουμενισμοῦ» καί «Τό Ἀντίδοτον», τά ὁποῖα εἶναι Ἁγιογραφικῶς καί Ἁγιοπατερικῶς τεκμηριωμένα καί, ὡς ἐκ τούτου, οὐδέποτε καί ὑπό οὐδενός ἀνῃρέθησαν;<br />2. Διατί ἐπιμένετε εἰς τό δευτερεῦον θέμα τοῦ ἡμερολογίου καί παραθεωρεῖτε τό πρωτεῦον, πού εἶναι ἡ αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀποκρύπτων μάλιστα ἀπό τούς ἀναγνώστας σας τό ἀναμφισβήτητον γεγονός ὅτι ἡ αὐθαίρετος καί ἀντικανονική ἐπιβολή τοῦ νέου ἡμερολογίου (ν.ἡ.) ἐγένετο ὑπό τῆς Ἱεραρχίας τοῦ 1924 χάριν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (βλ. Ἐγκύκλιον τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου τοῦ 1920), καί μάλιστα παρά τό γεγονός ὅτι ἦτο βέβαιον ὅτι θά προκαλέσῃ σχίσμα εἰς τούς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας, καθότι τό ν.ἡ. εἶχεν ἀναθεματισθῆ ὑπό τριῶν Πανορθοδόξων Συνόδων τοῦ 16ου αἰῶνος; Τοὐτέστιν, ἡ ἐπιβολή τοῦ ν.ἡ. ἦτο ἀθέτησις τῶν ἐν λόγῳ Συνοδικῶν ἀποφάσεων, ἔβλαψε τό δόγμα τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, καί πάντα ταῦτα ἐγένοντο μέ σκοπόν τήν κατάργησιν καί τῶν ὑπολοίπων Ὀρθοδόξων δογμάτων, ἐφόσον ὁ σκοπός τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ν.ἡ. ἦτο ἡ ἕνωσις μέ ἁπάσας τάς αἱρέσεις, ὅπως λέγουν καί πράττουν εὐθαρσῶς οἱ ἴδιοι οἱ Οἰκουμενισταί. Ἑπομένως, πόθεν προκύπτει ὁ συκοφαντικός χαρακτηρισμός «ἡμερολάτραι», τόν ὁποῖον μᾶς προσάπτετε, δεδομένου μάλιστα ὅτι αὐτοί πού ἐπεκαλέσθησαν ἡμερολογιακήν ἀκρίβειαν καί τήν ἰσημερίαν τῆς 21ης Μαρτίου πού ὑπῆρχε κατά τήν κατάρτισιν τοῦ ἑορτολογίου ὑπό τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἦσαν οἱ πρωτεργάται τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ν.ἡ., ἐνῶ οἱ ἐμμένοντες εἰς τό παλαιόν ἡμερολόγιον ἁπλῶς διεχώρισαν τάς εὐθύνας των, ἀρνούμενοι νά συναινέσουν εἰς τήν ἀθέτησιν τῶν ὡς ἄνω Συνοδικῶν ἀποφάσεων καί νά «φραγκέψουν» διά τῆς νοθεύσεως τῶν Ὀρθοδόξων δογμάτων;<br />3. Τά προαναφερθέντα βιβλία τοῦ π. Θεοδωρήτου παρουσιάζουν τήν ὁμόφωνον Πατερικήν διδασκαλίαν καί πρᾶξιν εἰς τό θέμα τῆς διακοπῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μέ αἱρετικούς ἐπισκόπους. Ἐφόσον αὐτοί πού τήν ὑλοποιοῦν ἐπαινοῦνται ὑπό τῆς Ἐκκλησίας (βλ. τόν 15ον Κανόνα τῆς ΑΒ’ Συνόδου), διατί ὑμεῖς τούς χλευάζετε ὡς δῆθεν «Ὑπερεκκλησίαν»; Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης λέγει: «Τῆς γάρ αἱρέσεως ἀποσχιζόμενοι, τῇ εὐσεβείᾳ διαπαντός ἐνραπτόμεθα· τότε ἄρρηκτον βλέποντες τόν τῆς Ἐκκλησίας χιτῶνα, ὅταν ἀπορραγῇ τῆς πρός τήν αἵρεσιν κοινωνίας» (P.G. 44, σελ. 725). Ὁ Ἅγιος διδάσκει ὅτι ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας διαφυλάσσεται μόνον ὅταν διακόπτηται ἡ κοινωνία μέ τήν αἵρεσιν, διδασκαλία τήν ὁποίαν συναντῶμεν καί εἰς τόν 15ον Κανόνα τῆς ΑΒ’ Συνόδου. Ὑμεῖς ποῦ στηρίζετε τήν ἐκ διαμέτρου ἀντίθετον διδασκαλίαν σας, ὅτι δῆθεν ὅσοι ἀποτειχίζονται ἀπό τούς Οἰκουμενιστάς δημιουργοῦν σχίσμα; Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι κατηγορεῖτε ἐμμέσως τούς Ἁγίους Πατέρας πού ὑλοποίησαν τήν ὡς ἄνω διδασκαλίαν ὡς σχισματικούς; Δέν νομίζετε ὅτι μέ αὐτήν τήν διδασκαλίαν καί πρᾶξιν σας συμπορεύεσθε μέ τήν αἵρεσιν τοῦ «νεοπατερισμοῦ» καί βεβαίως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Μήπως ἡ ἀνυπαρξία ἁγιοπατερικῆς θεμελιώσεως τῆς θεωρίας τῶν «Δύο Ἄκρων» ἐξηγεῖ καί τήν ἔλλειψιν πατερικῶν παραπομπῶν εἰς τήν ὁμιλίαν σας, ἀλλά καί ἐν γένει εἰς τά κείμενα τῶν θιασωτῶν τῆς ἐν λόγῳ καινοφανοῦς θεωρίας;</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"> <span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">4. Πέραν τῆς ἀθετήσεως τῶν ὡς ἄνω Συνοδικῶν ἀποφάσεων διά τῆς υἱοθετήσεως τοῦ ν.ἡ., συμμετέχετε εἰς τό «ΠΣΕ», κοινωνεῖτε μέ τούς δεχομένους τήν «ἄρσιν τῶν ἀναθεμάτων» κατά τοῦ Παπισμοῦ (καί πιθανόν τήν ἄρσιν τῆς ἀκοινωνησίας κατά τάς προσφάτους καταγγελίας τοῦ Σεβ. Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου), καθώς καί τάς συμφωνίας ἑνώσεως μέ Μονοφυσίτας (Σαμπεζύ, 1990) καί Παπικούς (Μπάλαμαντ, 1993), τάς συμπροσευχάς, τά συλλείτουργα, τήν μνημόνευσιν τοῦ «πάπα» εἰς τά δίπτυχα, τήν ἀναγνώρισιν τῶν «μυστηρίων» τῶν Παπικῶν (Περιοδικόν Ἐπίσκεψις, ἀρ. 464, 1-7-1991), τάς αἱρετικάς δηλώσεις πατριαρχῶν, ἀρχιεπισκόπων κ.ἄ., τήν ἀλλοίωσιν τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ κ.λπ. Κατά τήν Πατερικήν διδασκαλίαν καί πρᾶξιν, δέν θά ἔπρεπε νά κοινωνῆτε μέ τόν Πατριάρχην Ἀθηναγόραν, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν εὐθαρσῶς εἰς τήν παγκοσμίου κυκλοφορίας ἐφημερίδα New York Times τῆς 25-11-1940 τά ἑξῆς: «Στήν Κέρκυρα, ὅπου ἔζησα κάποτε, λειτούργησα πολλές φορές ὡς ραββῖνος γιά τούς Ἑβραίους φίλους μου»! Οὔτε θά ἔπρεπε νά κοινωνῆτε μέ τόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀμερικῆς Ἰάκωβον, ὁ ὁποῖος, εἰς συνέντευξίν του εἰς τήν ἰδίαν ἐφημερίδα τῆς 25-9-1967 (σ. 40), ἐδήλωσεν ὅτι θά πρέπῃ νά καταργήσωμεν τά δόγματα τῆς Τριαδικότητος τοῦ Θεοῦ, τῆς ἐνανθρωπήσεώς Του κ.λπ. καί νά κατασκευάσωμεν νέα, οὕτως ὥστε αὐτά νά εἶναι ἀποδεκτά ἀπό τόν σύγχρονον ἄνθρωπον! Οὔτε πρέπει νά κοινωνῆτε μέ τόν Ἀρχιεπίσκοπον Αὐστραλίας Στυλιανόν, ὁ ὁποῖος τόν Δεκέμβριον τοῦ 1988 ἔγραψε τά ἑξῆς: «Ὅποιος νομίζει ὅτι ἡ ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ ἔπεσε ἀπό τόν οὐρανό τέλεια καί ἀναμάρτητη ... αὐτός δέν θά καταλάβει ποτέ τό βαθμό τῆς κενώσεως πού καταδέχτηκε ὁ Θεός Λόγος ... Γιατί ἡ ἀναντίρρητη άναμαρτησία τοῦ Κυρίου ... ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΕ βῆμα πρός βῆμα ...» (ἰδική μας ἡ ἔμφασις, Περιοδικόν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Αὐστραλίας Φωνή τῆς Ὀρθοδοξίας, Τόμος 9, Ἀρ. 12). Οὔτε, βεβαίως, πρέπει νά κοινωνῆτε μέ τόν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον, ὁ ὁποῖος: (1) θεωρεῖ τούς ἀνθενωτικούς Ἁγίους «θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως» (βλ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», 23-7-1999)· (2) διανέμει «τό ἅγιον Κοράνιον», διά τό ὁποῖον μάλιστα λέγει ὅτι εἶναι ἰσότιμον μέ τήν Ἁγίαν Γραφήν («Ὀρθόδοξος Τύπος», 15-3-2002, σ. 5)· (3) ἀναιρεῖ τό ἱερόν Εὐαγγέλιον, ἐφόσον, παρά τήν ἐντολήν τοῦ Κυρίου: «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη, βαπτίζοντες ... διδάσκοντες αὐτούς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν» (Ματθ. 28:19-20), ὁ κ. Βαρθολομαῖος κατακρίνει τήν ἱεραποστολήν εἰς μή Ὀρθοδόξους λαούς, ὡς δῆθεν προσβλητικήν διά τήν πίστιν των (Παγκόσμιον Συνέδριον κατά τοῦ ρατσισμοῦ, τῶν φυλετικῶν διακρίσεων καί τῆς ξενοφοβίας, Durban Ν. Ἀφρικῆς, 17-3-2001), καί ἐπισκέπτεται Ἑβραϊκάς Συναγωγάς καί λέγει εἰς τούς Ραββίνους ὅτι εἶναι τέκνα τοῦ Ἀβραάμ, δηλαδή τά ἀντίθετα μέ αὐτά πού τούς εἶπεν ὁ Χριστός (βλ. Ἰω. 8:42-44)· (4) εἰς τήν διδακτορικήν του διατριβήν (σελ. 73) ἔγραψεν ὅτι πρέπει νά τροποποιηθοῦν οἱ ἱεροί Κανόνες πού αὐτός ποδοπατεῖ ἔργω καί λόγῳ· (5) διδάσκει τό μέγα ψεῦδος, ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πιστεύουν δῆθεν εἰς τόν ἴδιον Θεόν, ἀλλ’ ὁ καθείς μέ τόν τρόπον του (βλ. «Ὀρθ. Τύπος», 8-1-1999, σ. 5)· κ.λπ. κ.λπ. Ἑπομένως, ποῦ εἶναι ἡ «ἀκρότης» τῶν ἀποτειχισθέντων;<br />5. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, πῶς ἐξηγεῖτε τό γεγονός ὅτι ὁ π. Ἐπιφάνιος, ἄν καί κατέκρινε τά «δύο ἄκρα», ἐν τούτοις ἐκοινώνει ἕως τό τέλος τῆς ζωῆς του μετά τοῦ ἑνός, ἤτοι τόν Οἰκουμενισμόν;<br />6. Πῶς σχολιάζετε τό γεγονός ὅτι οἱ μέν ἐκφρασταί τοῦ ἑνός ἄκρου, τοῦ δαιμονικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀναγνωρίζονται καί χρηματοδοτοῦνται (!) ἀπό τήν πολιτικήν ἐξουσίαν, ἐνῷ οἱ ἐκφρασταί τοῦ ἄλλου «ἄκρου» διώκονται καί λοιδοροῦνται;<br />7. Πῶς δικαιολογεῖτε τήν κατανομήν τῆς ἀγάπης σας πρός τούς ὀπαδούς τῶν «δύο ἄκρων», ὅταν τούς μέν Οἰκουμενιστάς, οἱ ὁποῖοι ἑτοιμάζονται νά ὑποδεχθοῦν καί πάλιν τόν «πάπαν Ρώμης» εἰς τό Οἰκ. Πατριαρχεῖον, μνημονεύετε εἰς τήν θείαν Λειτουργίαν ὡς «ὀρθοδόξους», τούς δέ «ζηλωτάς» πολεμεῖτε, διώκετε, συκοφαντεῖτε καί γενικῶς ἀδικεῖτε, ὅπως, παραδείγματος χάριν, πράττετε ἐπί πολλά ἔτη ἐναντίον τῆς Γνησίας Ἱ. Μ. Ἐσφιγμένου Ἁγίου Ὄρους καί ὅπως ἐπράξατε εἰς τήν περίπτωσιν τοῦ ἀειμνήστου Γέροντος Χρυσοστόμου Σπύρου τῶν Σπετσῶν, τοῦ ὁποίου ἀκόμη καί ἡ προσωπική περιουσία ἐδημεύθη;</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">   <br /><em>Ἕπονται ὑπογραφαί (κατ’ ἀλφαβητικήν σειράν):</em></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-size: medium;"><em><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"> </span></em></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-size: medium;"><em><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">Δημακόπουλος Γεώργιος, Δημοσιογράφος</span></em></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-size: medium;"><em><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"> </span></em></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-size: medium;"><em><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">Ἰωάννης Ν., </span></em></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-size: medium;"><em><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">Διαχειριστής τοῦ ἱστολογίου «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ»</span></em></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><br /><span style="font-size: medium;"><em>Κοτσίρης Παναγιώτης, Συνταξιοῦχος Ταχυδρομικός</em></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><em></em></span> </span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-size: medium;"><em><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">Κουτσοῦκος Πέτρος, Καθηγητής Πολυτεχνικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Πατρῶν</span></em></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><br /><span style="font-size: medium;"><em>Μακρῆς Παναγιώτης, Φοιτητής</em></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><em></em></span> </span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-size: medium;"><em><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">Μάννης Νικόλαος, Εκπαιδευτικός</span></em></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-size: medium;"><em><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><br />Παναγοπούλου – Κουτσούκου Εὐανθία, Ἐκπαιδευτικός</span></em></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><br /><span style="font-size: medium;"><em>Παπαγεωργίου Ἀθανάσιος, Ἰατρός Χειρούργος</em></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><em></em> </span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-size: medium;"><em><span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;">Πολυμενόπουλος Διονύσιος, Εκπαιδευτικός</span></em></span></div> <div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"> <span style="font-family: Trebuchet MS, sans-serif;"><br /><span style="font-size: medium;"><em>Χατζηνικολάου Δημήτριος, Ἀναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων</em></span></span></div> </div>

Ἐπιστολή πρός τόν π. Νικόδημον Ἀεράκην

Τήν κατωτέρω ἐ πιστολήν πρός τόν Ἀρχιμανδρίτην Νικόδημον Ἀ εράκην ὑ πεβάλομεν πρός δημοσίευσιν ε ἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ἐ φημερίδα ...

Read more »

«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (3ο ΜΕΡΟΣ)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvSK5WwAL9FDCEuCZvoZrwXF9Dk8M3yfBZDxye_G7m86YiMaqCOqX8n76VpihBNuUiXIVvI0l1RTyklTuE__VuqtNnao776NK9iuUPCtLLGtQ0ke2S2wz5MExciOUkLvQ8M3RLKFt8S4rd/s1600/u-300.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="396" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvSK5WwAL9FDCEuCZvoZrwXF9Dk8M3yfBZDxye_G7m86YiMaqCOqX8n76VpihBNuUiXIVvI0l1RTyklTuE__VuqtNnao776NK9iuUPCtLLGtQ0ke2S2wz5MExciOUkLvQ8M3RLKFt8S4rd/s1600/u-300.jpg" width="400" /></a></div> <div style="color: #cccccc; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><span style="color: red; font-weight: bold;"><br /></span></span></div> <div style="color: #cccccc; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><span style="color: red; font-weight: bold;"><br /></span></span></div> <div style="color: #cccccc; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><span style="color: red; font-weight: bold;">Δύναμη-επήρεια</span></span></div> <span style="background-color: white;"><br style="color: #cccccc; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;" /></span> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Η δύναμη των δαιμόνων είναι άναμφιβολα μεγαλύτερη από εκείνη των ανθρώπων, γιατί ό Θεός δεν τους αφαίρεσε τά φυσικά ιδιώματα πού είχαν ως άγγελοι -«άμεταμελητα γαρ τα χαοίσματα του Θεοϋ» (Ρωμ. 11:29). ΟΙ ίδιοι τα "αμαύρωσαν" καί τά διέστρεψαν με τήν αποστασία τους. Ή ύπεράνθρωπη δύναμη τους φαίνεται από τη σφοδρότητα με τήν οποία γκρέμισαν τό σπίτι του Ίώβ, θανάτωσαν τά παιδιά του καί αφάνισαν τόν πλούτο του, τά ζώα του, τους δούλους του, τά υποστατικά του. Επίσης, φαίνεται καί στίς περιπτώσεις των δαιμονισμένων, πού τους βασανίζουν σκληρά καί τους κάνουν νά σπάζουν σάν σπάγγο χοντρά σκοινιά, νά ζουν γυμνοί μέσα στην παγωνιά χωρίς νά · κρυώνουν κ.ά. Επίδειξη δυνάμεως, άλλωστε, κάνουν καί μέσω των μάγων, που τους χρησιμοποιούν ως όργανά τους, παραπλανώντας πολλούς ανθρώπους μέ υπερφυσικά «σημεία και τέρατα».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Γνωρίζουν καλά τη δύναμη τους καί αρέσκονται νά εμφανίζονται ως "κοσμοκράτορες", πού εξουσιάζουν «πάσας τάς βασιλείας του κόσμου» (Ματθ. 4:8). Εντυπωσιακή φαντάζει ή δύναμη των δαιμόνων στό βιβλίο της Άποκαλύψεως, όπου τολμούν νά πολεμήσουν μέ τόν αρχάγγελο Μιχαήλ καί όπου ό αρχηγός τους, ό σατανάς, εμφανίζεται σάν τρομερός δράκοντας, πού μέ τήν ουρά του μόνο παρασέρνει στή γη τό ενα τρίτο απο τ' αστερια του ουρανού καί πού από τό στόμα του ξεχύνει ένα ποτάμι νερό. Επιπλέον, μεταβιβάζει τή δύναμη καί τήν εξουσία του στον Αντίχριστο, κι αυτός μέ τή σειρά του πλανά τους ανθρώπους, κατεβάζει φωτιά άπό τον ουρανό, δίνει λαλιά σέ άψυχη εικόνα του θηρίου κ.λπ. (κεφ. 11-13).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Σύμφωνα μέ τόν απόστολο 'Ιούδα, επίσης, τολμάει νά φιλονικήσει μέ τόν αρχάγγελο Μιχαήλ, διεκδικώντας τό νεκρό σώμα του προφήτη Μωυσή (στ. 9). Πάντως, όπως μάς βεβαιώνουν οι ΄Αγιες Γραφές καί όπως επαληθεύει η πείρα της Εκκλησίας μας, ή δύναμη τών δαιμόνων δέν είναι ανεξέλεγκτη. Κινείται πάντοτε μέσα σέ όρια πού καθορίζει ο Θεός. Γι' αυτό καί ό άββάς *Αμμωνάς τονίζει πώς οι δαιμονικοί πειρασμοί δέν συμβαίνουν επειδή τους επιβάλλει ό διάβολος, αλλά επειδή τούς παραχωρεί ο Θεός: «Ό άνθρωπος... παραδίνεται στό διάβολο για νά δοκιμαστεί. Ποιος τόν παραδίνει; Τό ίδιο τό Πνεύμα του Θεού. Είναι αδύνατον στό διάβολο νά πειραξει χριστιανό, αν δέν του τόν παραδώσει ό Θεός». Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα τόσο στον πειρασμό των άποστόλων όσο καί στή δοκιμασία τοΰ Ίώβ:</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Λίγο πρίν άπό τό πάθος Του ό Κύριος προειδοποίησε τov απόστολο Πέτρο γιά τή δοκιμασία πού έμελλε νά ξεσπάσει: «Σίμων Σίμων, ιδού ό σατανάς έξητήσατο υμάς τον σινιάσαι ως τόν σίτον· εγώ δε έδεήθην περί σου ίνα μη έκλίπη ή πίστις σου» (Λουκ. 22:31-32). Ό σατανάς, δηλαδή, ζήτησε άπό τόν Θεό νά κάνει στους άποστόλους του γερό κοσκίνισμα, αλλά τού έπιβλήθηκαν περιορισμοί. Τό ίδιο συνέβη καί μέ τόν Ίώβ. Ό διάβολος δεν μπορούσε μέ δική του πρωτοβουλία νά τόν πειράξει. Ζήτησε τήν άδεια άπό τόν Θεό. Κι 'Εκείνος τού όρισε τό μέγεθος καί τήν έκταση τού πειρασμού. Τού έδωσε εξουσία νά καταστρέψει όλα του τά υπάρχοντα, αλλά όχι καί τόν ίδιο: «Ιδού πάντα, όσα εστίν αυτώ, δίδωμι εν τη χειρί σου, αλλ' αύτού μη άψη» (1:12). Στή συνέχεια, όταν ο διάβολος, μετά τό πρώτο χτύπημα, δέν κατόρθωσε νά κάμψει τήν ύπομονή τοΰ Ίώβ, ζήτησε άπό τόν Θεό νά του δώσει περισσότερα δικαιώματα. Ό Θεός, πράγματι, τού επέτρεψε να ρίξει τόν δίκαιο καί σέ σωματική ασθένεια, αλλά πάλι του έβαλε όριο. Του απαγόρεψε νά του στερήσει τή ζωή: «Ιδού παραδίδωμί σοι αυτόν· μόνον τήν ψυχήν αυτού διαφύλαξον» (2:6).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Οχι μόνο τους ενάρετους ανθρώπους μά ούτε καί τά ζώα δέν έχουν εξουσία νά πειράξουν οι δαίμονες, άν δέν τους τό επιτρέψει ό Θεός. "Ετσι, ούτε τά ζώα του Ίώβ ούτε καί τους χοίρους των Γεργεσηνών θά θανάτωναν, χωρίς τήν άδεια τοΰ Κυρίου. Στή δεύτερη περίπτωση, μάλιστα, Τόν παρακάλεσαν γι' αυτό:«Έπίτρεψον ήμίν άπελθείν είς τήν άγέλην των χοίρων» (Ματθ. 8:31).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Είναι γεγονός, βέβαια, ότι ό άνθρωπος, μέ τήν πτώση του καί τήν αποστασία του άπό τόν Θεό, υποδουλώθηκε στό διάβολο. Μαζί του συμπαρέσυρε καί όλη τήν υλική δημιουργία, ή οποία «συστενάζει καί συνωδίνει άχρι του νύν» (Ρωμ. 8:22).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Μέ τό έργο, όμως, της θείας Οικονομίας ό διάβολος έχασε τή δύναμη του. Γι' αυτό δέν μιλάμε τώρα τόσο γιά δύναμη των πονηρών πνευμάτων όσο γιά επήρειά τους. Ή δύναμη τους, δηλαδή, βρίσκεται στην ικανότητά τους νά εξαπατούν τόν άνθρωπο. Είναι οι μεγαλύτεροι και πιο επικίvδυvoι απατεώνες.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Ο άγιος Ίωάννης ό Χρυσόστομος λέει, ότι ό διάβολος τή δύναμη του τήν παίρνει άπό μάς τους ίδιους. "Οταν, δηλαδή, θέλουμε, γίνεται ισχυρός· κι όταν πάλι θέλουμε, γίνεται ασθενικός. Πώς; «"Αν προσέχουμε τόν εαυτό μας καί είμαστε κοντά στον δικό μας Βασιλιά, εκείνος ζαρώνει (άπό τό φόβο του) καί στον πόλεμο, πού μάς κάνει, δέν ξεπερνάει σέ δύναμη ένα μικρό παιδί. "Αν, όμως, άπομακρυνθούμε άπό κοντά Του, τότε ό διάβολος, βρίσκοντάς μας δίχως τή θεϊκή συμμαχία, ορθώνεται αλαζονικά έναντίον μας καί μάς απειλεί, μουγκρίζοντας καί τρίζοντας τά δόντια του».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Πρέπει, εξάλλου, νά γνωρίζουμε δτι καί γιά τους δαίμονές ό πόλεμος, πού κάνουν εναντίον μας, δέν είναι καθόλου εύκολος, άκοπος καί ακίνδυνος. Διαφορετικά δέν θά μιλούσαμε γιά μάχη καί γιά αγώνα ανάμεσα σ΄ εμάς καί σ' αυτούς, άλλα γιά εξόντωση καί πανωλεθρία μας. Δέν συμβαίνει, όμως, κάτι τέτοιο. 'Υφίστανται κι αυτοί, όπως ακριβώς κι εμείς, τίς συνέπειες ενός σκληρού αγώνα. Πέφτουν επίσης, όταν ηττηθούν, σέ μεγάλη σύγχυση καί θλίψη (άγιος Κασσιανός).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Γι' αυτό καί ό Μέγας 'Αντώνιος μάς συμβουλεύει νά μήν τους φοβόμαστε, άλλα νά είμαστε άγρυπνοι καί νά φυλάμε τήν καρδιά μας άπό τήν πανουργία τους, γιατί καί τολμηροί είναι καί αναιδείς. Καί προσθέτει: «Ό Κύριος έκανε τους δαίμονες νά σέρνονται κατάχαμα σάν τά φίδια καί τους σκορπιούς, ώστε νά καταπατούνται άπό μάς τους χριστιανούς... "Ας μή δίνουμε σημασία στά λόγια τους, γιατί ψεύδονται. Ούτε τά οράματά τους νά μάς τρομάζουν, γιατί είναι απατηλά... Μέ τή χάρη του Χριστού, όλες οι μεθοδείες τους αποβαίνουν μάταιες... 'Εξαρχής ό διάβολος ήταν άνθρωποκτόνος καί πατέρας τού ψεύδους. Έμεις, ωστόσο, είμαστε ζωντανοί καί τόν πολεμάμε όλο καί περισσότερο. Είναι ξεκάθαρο πώς οι δαίμονες είναι αδύναμοι. Γιατί ό τόπος δέν αποτελεί εμπόδιο γιά τίς μηχανορραφίες τους, ούτε μάς βλέπουν σάν φίλους, ώστε νά μάς λυπηθούν, ούτε αγαπούν τό καλό, ώστε νά διορθωθούν. Απεναντίας είναι μοχθηροί καί τίποτα δέν επιδιώκουν τόσο πολύ, όσο τό νά κάνουν κακό σ' έκείνους πού άγαπούν τήν άρετή καί σέβονται τόν Θεό. 'Αλλ' άφού δέν έχουν ουσιαστική δύναμη, δέν κάνουν τίποτε άλλο άπό τό ν' απειλούν καί νά φοβερίζουν... Καμιά τους, όμως, φοβέρα δέν μπορούν νά πραγματοποιήσουν... "Αν ήταν στό χέρι τους, δέν θ' άφηναν κανέναν άπό μάς, τους χριστιανους, νά ζήσει... "Ας φοβόμαστε, λοιπόν, μόνο τόν Θεό. Τους δαίμονες νά τους καταφρονούμε καί νά μήν τους φοβόμαστε».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Καί γιά νά επιβεβαιώσει τά λόγια του ό άγιος, ανέφερε τήν ακόλουθη προσωπική του εμπειρία: «Κάποτε χτύπησε κάποιος τήν πόρτα μου. "Οταν βγήκα έξω, είδα έναν αδύνατο καί ψηλό. Τόν ρώτησα: "Ποιος είσαι;". Μου είπε: "'Εγώ είμαι ό σατανάς". Τόν ξαναρώτησα: "Καί γιατί ήρθες έδώ;". 'Εκείνος μου παραπονέθηκε: "Γιατί μέ κατηγορούν άδικα οι μοναχοί καί όλοι οι άλλοι χριστιανοί; Γιατί μέ καταριούνται κάθε ώρα;". Έγώ του είπα: "Γιατί τους ενοχλείς;". Μου λέει: "Δέν τους ενοχλώ εγώ. Μόνοι τους ταράζονται. Έγώ είμαι πιά αδύναμος. Δέν διάβασαν ότι τά σπαθιά του εχθρού καταστράφηκαν εντελώς, καί γκρέμισες τίς πόλεις του'; (Ψαλμ. 9:7). Δέν έχω πιά ούτε τόπο ούτε βέλος ούτε πόλη. Παντού έχουν γίνει χριστιανοί. Καί ή έρημος ακόμα έχει γεμίσει άπό μοναχούς. "Ας προσεχουν τόν εαυτό τους καί άς μή μέ καταριούνται άδικα". Τότε έγώ θαύμασα τή χάρη του Θεού καί του είπα: ΄Αν καί είσαι πάντα ψεύτης καί ποτέ δέν λές τήν αλήθεια, όμως, σέ τούτη τήν περίπτωση, καί μή θέλοντας, μίλησες σωστά. Γιατί ό Χριστός, μέ τόν ερχομό Του στή γη, σέ άποδυνάμωσε καί, άφού σέ νίκησε, σέ απογύμνωσε". 'Εκείνος, ακούγοντας τό όνομα του Χριστού καί μήν υποφέροντας τό ζεμάτισμα άπό τό άκουσμα αυτό, έγινε άφαντος».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Συμπερασματικά, θά μπορούσαμε νά πούμε πώς οι δαίμονές δέν έχουν καμιάν εξουσία πάνω μας, παρά μόνο αν τους τή δώσει ο Θεός ή τους τή δώσουμε εμείς μέ τή θέλησή μας. Είναι, λοιπόν, λάθος μας νά μεταθέτουμε όλη τήν ευθύνη γιά τίς πτώσεις μας αποκλειστικά σ΄ εκείνους. Ο Θεός τους επιτρέπει νά μάς προσβάλλουν, όχι όμως να μας βιάζουν. Στό χέρι μας είναι νά δεχθούμε ή νά μή δεχθούμε τήν προσβολή. 'Εκείνοι δέν έχουν άδεια νά θίξουν τήν ελευθερία μας. Ή δύναμη πού διαθέτουν είναι προτρεπτική και όχι αναγκαστική. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε ν' αντιδράσουμε στην πολεμική τους καί νά μήν τους υπακούσουμε.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Αν, πάντως, ραθυμήσουμε καί αμελήσουμε, τότε τους δίνουμε πολλά δικαιώματα. Τότε δύναμή τους γίνεται ή δική μας οκνηρία καί απροσεξία. Καί ακόμα χειρότερο είναι τό νά υποτάξουμε συνειδητά τό θέλημά μας στό δικό τους, οπότε εκείνοι πιά αποκτούν μεγάλη δύναμη καί εξουσία επάνω μας. "Ετσι έκανε ό 'Ιούδας, πού άφησε τό σατανά νά μπεί μέσα του (Λουκ. 22:3), και μάλιστα νά τόν κυριέψει τόσο πολύ, ώστε, μολονότι αναγνώρισε τό λάθος του και λυπήθηκε πού πρόδωσε τόν Χριστό, δέν μπόρεσε νά μετανοήσει, άλλα αυτοκτόνησε. Τό ίδιο έπαθε καί ό Άνανίας, που έπεσε νεκρός μπροστά στον απόστολο Πέτρο, άκούγοντας άπό τό στόμα του αποστόλου τά φοβερά αυτά λόγια: «Γιατί άφησες τό σατανά νά κυριέψει τήν καρδιά σου;» (Πράξ. 5:3). Ή δύναμη αυτής της άπατης καί της πλάνης είναι πολύ μεγάλη. Ή επήρεια του σατανά μπορεί νά μας καταστρέψει, ή μάλλον νά μάς οδηγήσει στην αυτοκαταστροφή.</span></div> <div style="color: #cccccc; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="color: red; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-weight: bold;">Έργο</span></div> <div style="color: red; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-weight: bold;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Κύριο έργο του διαβόλου, μετά την πτώση του, είναι νά εναντιώνεται συνεχώς στό θείο θέλημα. Μισεί θανάσιμα τά δημιουργήματα του Θεού και ιδιαίτερα τους ανθρώπους, τους πλασμένους «κατ' εικόνα και καθ' όμοίωσιν» τον Δημιουργού. 'Αποστάτης ό ίδιος, αφού μέ δόλο παρέσυρε στην αποστασία καί τόν άνθρωπο, αγωνίζεται από τότε μέ κάθε τρόπο νά τόν κρατάει μακριά από τόν Θεό.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Ο Χριστός, μέ την ενανθρώπηση Του, έδωσε στους άνθρώπους τη δυνατότητα όχι μόνο της επιστροφής στό «άρχαίον κάλλος» αλλά καί τής θεώσεως. Ό διάβολος, όμως, άν καί αδύναμος τώρα, συνεχίζει νά παρασύρει μέ δόλο τά αγαπημένα πλάσματα του Θεού στην αμαρτία, προσπαθώντας μέ τόν τρόπο αυτό νά ματαιώσει τό άπολυτρωτικό έργο του Κυρίου. "Εχει κηρύξει, λοιπόν, εναντίον των ανθρώπων φοβερό καί αμείλικτο πόλεμο, όχι μόνο άπό μίσος, αλλά καί άπό φθόνο. Δέν μπορεί νά ανεχθεί τή δόξα καί τή θεία μακαριότητα πού περιμένει τους αγωνιστές. Γι' αυτό σπέρνει ανάμεσα τους τό κακό, τους παρακινεί στην αμαρτία και τους εμπνέει τήν απιστία προς τήν αλήθεια καί τήν αγάπη του Θεού. Σύμφωνα, μάλιστα, μέ μιά παραβολή του Ευαγγελίου, ό διάβολος είναι ό εχθρός πού έσπειρε ζιζάνια στον αγρό, όπου ό Κύριος έσπειρε καθαρό σιτάρι (βλ. Ματθ. 13:24-25).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Τό κακό συνιστά τήν καθημερινή τροφή του διαβόλου. Δέν σκέπτεται τίποτε άλλο καί δέν ικανοποιείται μέ τίποτε άλλο, παρά μόνο μ' αυτό. "Ετσι, κάθε κακό στον κόσμο είναι δικό του έργο. Οι φόνοι, οι πόλεμοι, οι μοιχείες, οι ακολασίες καί κάθε είδους αμαρτίες άπό τόν ίδιο υποκινούνται. «Ό ποιών τήν άμαρτίαν εκ του διαβόλου εστίν, ότι απ' αρχής ό διάβολος άμαρτάνει», λέει ό άγιος Ίωάννης ό Θεολόγος (Α' Ίω. 3:8).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Ό μεταπτωτικός άνθρωπος βρίσκεται ανέκαθεν στό στόχαστρο του διαβόλου. Κύριο μέλημα του πονηρού είναι νά κρατάει τόν άνθρωπο στην πλάνη, μακριά άπό τήν αλήθεια του Θεού. Γι' αυτό, όπως εξηγεί ό άγιος Ίουστίνος, παλαιότερα δίδαξε στους ανθρώπους τήν πολυθεία, ενώ τώρα επιχειρεί μέ χίλια-δυό τεχνάσματα νά κάνει τους πιστούς άπιστους καί νά κρατήσει τους άφώτιστους μακριά άπό τήν αλήθεια του Ευαγγελίου. Αυτό επιβεβαιώνει καί ό απόστολος Παύλος, όταν λέει ότι «θεός του αιώνος τούτου έτύφλωσε τά νοήματα τών άπίστων είς τό μη αυγάσαι αύτοίς τόν φωτισμόν του ευαγγελίου τής δόξης του Χριστού» (Β' Κορ. 4:4). "Ολοι όσοι δέν αποδέχονται το Ευαγγέλιο, έχουν παγιδευθεί καί τυφλωθεί άπό τό διάβολο, πού τους εξαναγκάζει πλέον νά κάνουν τό θέλημα του (Β' Τιμ. 2:26).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Μία άπό τίς σημαντικές δραστηριότητες τών πονηρών πνευμάτων είναι καί ή έναντίωσή τους στό έργο τής 'Εκκλησιας, πού τους είναι μισητό, γιατί καταργεί τό δικό τους έργο. "Ετσι εξηγούνται οι αφάνταστες δυσκολίες, τά εμπόδια και τά προβλήματα πού δημιουργούν σ' όποιον θελήσει νά διακονήσει μέσα στό χώρο τής 'Εκκλησίας. Ό σοφός Σειράχ προειδοποιεί: «Τέκνον εί προσέρχη δουλεύειν Κυρίω Θεώ, έτοίμασον τήν ψυχήν σου είς πειρασμόν» (2:1). Αλλωστε, καί ο απόστολος Παύλος στην ένέργεια του σατανά αποδίδει τίς περιστάσεις, πού εμπόδισαν τήν ποιμαντική του επίσκεψη στή Θεσσαλονίκη. Γι΄ αυτό λέει: «Ήθελήσαμεν έλθείν προς υμάς, εγώ μεν Παύλος καί άπαξ και δίς. Καί ένέκοψεν ήμάς ό σατανάς» (Α Θεσ. 2:18).</span></div> <div style="color: #cccccc; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="color: #cccccc; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><span style="color: red;">Ποιους πολεμούν </span></span></div> <div style="color: #cccccc; font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Οι δαίμονες μισούν όλους άνεξαιρέτως τους ανθρώπους, άλλα πολεμούν όποιον δέν κάνει υπακοή στά θελήματά τους. Περισσότερο, βέβαια, πολεμούν εκείνον πού μέ τό άγιο Βάπτισμα τους απαρνήθηκε καί έγινε συνειδητό μέλος τής Εκκλησίας του Χριστού.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Ό άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων εξηγεί στίς Κατηχήσεις του τή σημασία πού έχει ή άπάρνηση του διαβόλου άπό τόν κατηχούμενο, όταν, στραμμένος προς τή δύση, όμολογεί: «'Αποτάσσομαι σοι, Σατανά, καί πάσι τοις έργοις σου καί πάση τή πομπή σου καί πάση τή λατρεία σου». Επίσης, εξηγεί ποια είναι ή ψυχική δύναμη καί ή φώτιση πού παίρνει μέ τό Βάπτισμα ό πιστός, καί πόσο φρικτά είναι γιά τους δαίμονες τά πνευματικά εφόδια, πού του χαρίζονται άπό τό ΄Αγιο Πνεύμα.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">'Επειδή, μάλιστα, ό πιστός μετά τήν είσοδό του στην 'Εκκλησία θ' αντιμετωπίσει οπωσδήποτε τόν πόλεμο πού θά ξεσηκώσει εναντίον του ό διάβολος, ό απόστολος Παύλος τόν προτρέπει νά ενδυθεί μέ κάθε θυσία «τήν πανοπλίαν τοϋ Θεού» (Έφ. 6:11 κ. έ.). Καί τήν "πανοπλία" αυτή τή συνθέτουν οι αρετές, πού τίς αποκτά κανείς μέ τόν προσωπικό του κόπο καί μέ τή συνεργεία τής θείας χάριτος.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Τά πονηρά πνεύματα, λοιπόν, πολεμούν όσους, καλλιεργώντας τίς αρετές, προκόβουν στην πνευματική ζωή. Ό άγιος 'Ιωάννης ό Καρπάθιος λέει, ότι οι δαίμονες «περισσότερο επιτίθενται εναντίον εκείνων πού έχουν μεγαλύτερη ευλάβεια καί θεοσέβεια, και μέ άβάσταχτους πολέμρυς τους σπρώχνουν νά διαπράξουν τήν αμαρτία, μήπως καί μπορέσουν έτσι ν' απομακρύνουν άπό τήν πίστη στον Χριστό καί άπό τήν προσευχή καί τήν καλή ελπίδα όσους δέχτηκαν τόν πόλεμό τους».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">'Ιδιαίτερα πολεμούν εκείνους πού προσεύχονται, έπειδή τό όπλο τής προσευχής καταστρέφει όλα τους τά τεχνάσματα. Γι''αυτό, κάθε φορά πού ετοιμαζόμαστε γιά προσευχή, ετοιμάζεται καί ό διάβολος γιά επίθεση. Ό όσιος 'Ιωάννης τής Κλίμακος λέει, πώς, τήν ώρα πού χτυπάει το σήμαντρο για προσευχή, μπορούμε να παρατηρήσουμε «όρατώς μέν αθροιζόμενους αδελφούς, άοράτως δέ συναγομένους τους εχθρούς».</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Γενικά, όποιος αγωνίζεται νά κόψει τά πάθη του, έρχεται αναπόφευκτα σέ σύγκρουση μέ τά πονηρά πνεύματα, όπως επισημάναμε καί προηγουμένως. Καί όσο πιό γενναία αντίσταση προβάλλει, τόσο πιό σκληρή επίθεση δέχεται. Γι' αυτό καί οι άγιοι, πού έφτασαν σέ ύψηλά μέτρα αρετής καί στολίστηκαν άπό τόν Θεό μέ εξαιρετικά χαρίσματα, αντιμετώπισαν όλο τό μίσος καί τή μανία τών δαιμόνων. Ή χάρη του Θεού, όμως, τους σκέπασε καί οι αγώνες τους στεφανώθηκαν μέ τή νίκη. Συμβουλεύει σχετικά ό όσιος Νικήτας ό Στηθάτος: «Πρόσεχε μέ ακρίβεια τίς επίβουλες των ολέθριων δαιμονων. Γιατί όσο άνεβαίνεις στίς υψηλές αρετές, ...τόσο αυτοί, βλέποντας ν' ανεβαίνεις στον ουρανό, τρίζουν τά δόντια τους και απλώνουν μέ επιμέλεια στον νοητό αέρα τά πολύπλοκα δίχτυα τής κακίας τους». 'Ανάλογη, λοιπόν, μέ τήν ποιότητα καί τήν ωριμότητα τής πνευματικής ζωής είναι καί ή ένταση του δαιμονικού πολέμου.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">"Οσους, αντίθετα, δέν αντιστέκονται στά πονηρά τους θελήματα, δέν τους πολεμούν, γιατί τους θεωρούν δικούς τους. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν εθιστεί στά πάθη καί έχουν ταυτιστεί μαζί τους. "Εχουν γίνει «αύτεπίβουλοι καί αύτοπολέμιοι» (όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης). Οί δαίμονες φροντίζουν μόνο νά τους κρατούν σέ μιά κατάσταση έφησυχασμοϋ, κρύβοντας επιμελώς τήν παρουσία τους. "Ετσι, τους κάνουν είτε νά τους λησμονήσουν είτε ν' αμφισβητήσουν ακόμα καί τή δαιμονική τους ύπαρξη!</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Κάτι ανάλογο παθαίνουν όσοι ραθυμήσουν καί χαλαρώσουν ή καί εγκαταλείψουν τόν πνευματικό αγώνα. Γίνονται οι ίδιοι δαίμονες γιά τόν εαυτό τους. Πώς, όμως, αύτοβασανίζονται εκείνοι πού δέν αντιστέκονται στην ορμή τών παθών τους; Μέ τό νά καίγονται άπό τήν ασίγαστη επιθυμία νά εκπληρώνουν τά θελήματά τους. «Τά γάρ θελήματα αυτών δαίμονες γεγόνασι· καί αυτά είσιν οι θλίβοντες αυτούς, ίνα πληρώσωσιν αυτά» (άββάς Ποιμήν).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Όταν, λοιπόν, αύτοπειραζόμαστε, ό διάβολος δέν μπαίνει στον κόπο νά μας πειράξει. «Δέν έχει ανάγκη ό σατανάς νά πειράζει εκείνους πού πειράζονται μόνοι τους καί σέρνονται πάντοτε στή γή μέ τίς βιοτικές υποθέσεις.. .Τά βραβεία καί τά στεφάνια είναι προορισμένα γιά όσους πειράζονται (άπό τό διάβολο) καί όχι γιά όσους δέν φροντίζουν γιά τόν Θεό» (άγιος 'Ιωάννης ό Καρπάθιος).</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;">Όταν, όμως, οί αμελείς θελήσουν νά επιμεληθούν τή σωτηρία τους, αποτινάζοντας άπό πάνω τους τόν δαιμονικό ζυγό, τότε θ' αντιμετωπίσουν όλη τή μανία τών πονηρών πνευμάτων. Ό άββάς Δωρόθεος παραλληλίζει τό διάβολο μέ τόν Φαραώ: "Οπως ό Αιγύπτιος βασιλιάς έγινε πιό σκληρός απέναντι στους 'Ισραηλίτες, όταν τοϋ ζήτησαν, μέ εντολή του Θεού, νά φύγουν άπό τήν κυριαρχία του, κατά τόν ίδιο τρόπο ταράζεται καί ό διάβολος, όταν αντιληφθεί νά έρχεται τό έλεος του Θεού σέ κάποια ψυχή, γιά νά τή θεραπεύσει. Ξεσηκώνει εναντίον της όλα τά πάθη καί τήν πολεμάει μέ απίστευτη αγριότητα.</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; color: blue; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: right;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; color: blue; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: right;">                                                                                                                                           ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ</span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; color: blue; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: right;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: right;"><span style="color: red;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: right;"><span style="color: red;"><br /></span></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2015/02/1.html"><span style="color: blue;">«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (1ο ΜΕΡΟΣ)</span></a></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="color: blue;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2015/02/2.html"><span style="color: blue;">«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (2ο ΜΕΡΟΣ)</span></a></div> <div style="font-family: arial; font-size: 13.6499996185303px; line-height: 21.8400001525879px; text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-size: 13.6499996185303px; font-weight: bold; line-height: 21.8400001525879px; text-align: right;"><span style="color: red;"><br /></span></span></div> </div>

«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (3ο ΜΕΡΟΣ)

Δύναμη-επήρεια Η δύναμη των δαιμόνων είναι άναμφιβολα μεγαλύτερη από εκείνη των ανθρώπων, γιατί ό Θεός δεν τους αφαίρεσε τά φυσικ...

Read more »

H ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΛΑΓΟΝΙΑΣ ΚΥΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΒΟΥΡΙΔΗ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <b><span style="color: red; font-size: large;">ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ'': ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ Π. ΕΥΘΥΜΙΟ ΜΠΑΡΔΑΚΑ ΔΙΑ ΤΗΝ METATΡΟΠΗ KAI ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΒΙΝΤΕΟ</span></b></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjn-y4upn3KmiQaBmeAaiYaC27pogTMTHx8VSV_uy-rOd3-2xjJJZV-18eKnLAKm4WgAz70W2KzK5RxiKvXarpIjmC11Jzqdm-frV2Xw3dd4Eeo-erPp5qOc7a8zZxoetf2wrhYQ3KOWYMa/s1600/2015-02-26+00_41_39-%CE%91%CE%84+%CE%9C%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3+%CE%95%CE%9E%CE%A9%CE%A6%CE%A5%CE%9B%CE%9B%CE%9F+%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%A4%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A5%CE%A4%CE%91%CE%99%CE%9F%CE%A5+%CE%9C%CE%97%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%A0%CE%95%CE%9B%CE%91%CE%93%CE%9F%CE%9D%CE%99%CE%91%CE%A3+%CE%9A%CE%A5%CE%A1%CE%9F%CE%A5+%CE%A7%CE%A1%CE%A5%CE%A3%CE%9F%CE%A3%CE%A4%CE%9F.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="223" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjn-y4upn3KmiQaBmeAaiYaC27pogTMTHx8VSV_uy-rOd3-2xjJJZV-18eKnLAKm4WgAz70W2KzK5RxiKvXarpIjmC11Jzqdm-frV2Xw3dd4Eeo-erPp5qOc7a8zZxoetf2wrhYQ3KOWYMa/s1600/2015-02-26+00_41_39-%CE%91%CE%84+%CE%9C%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3+%CE%95%CE%9E%CE%A9%CE%A6%CE%A5%CE%9B%CE%9B%CE%9F+%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%A4%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A5%CE%A4%CE%91%CE%99%CE%9F%CE%A5+%CE%9C%CE%97%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%A0%CE%95%CE%9B%CE%91%CE%93%CE%9F%CE%9D%CE%99%CE%91%CE%A3+%CE%9A%CE%A5%CE%A1%CE%9F%CE%A5+%CE%A7%CE%A1%CE%A5%CE%A3%CE%9F%CE%A3%CE%A4%CE%9F.png" width="640" /></a></div> <br /> <br /> <br /></div> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/0TMFYaI0-tQ" width="560"></iframe><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/IgXBnXCWOsU" width="560"></iframe><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/J7cQkpBmkxc" width="560"></iframe></div>

H ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΛΑΓΟΝΙΑΣ ΚΥΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΒΟΥΡΙΔΗ

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ'': ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ Π. ΕΥΘΥΜΙΟ ΜΠΑΡΔΑΚΑ ΔΙΑ ΤΗΝ METATΡΟΠΗ KAI ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΝ ΛΟΓΩ...

Read more »

Γραφικές σκιαμαχίες του Γόρτυνος και αναδιπλώσεις, ενώ καλπάζει ο πραγματικός εχθρός, η παναίρεση του Οικουμενισμού!

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7RfbA4ewejd7UR1I13Ra5ddYqt-uJw5m1yyyzSgjG0ZteduscoRYe7cyopLgFgIKWMaZStOmLOizvWKEOPTD6UOk2s4BBlF5HOXT5R1jMZVtsesyW6kaAx6MrskrDTyiNbCeD_e6CTFhK/s1600/%CE%93%CF%8C%CF%81%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%82+%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85+33.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="263" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7RfbA4ewejd7UR1I13Ra5ddYqt-uJw5m1yyyzSgjG0ZteduscoRYe7cyopLgFgIKWMaZStOmLOizvWKEOPTD6UOk2s4BBlF5HOXT5R1jMZVtsesyW6kaAx6MrskrDTyiNbCeD_e6CTFhK/s1600/%CE%93%CF%8C%CF%81%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%82+%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85+33.jpg" width="400" /></a></div> <br /><br /> <div class="MsoNormal" style="line-height: 24pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <b><span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 24pt;">Αποτελεί ηρωϊκή πράξη ο θυμός;</span></b><span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 24pt;"> </span><span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 18pt;">Το</span><span style="color: #333399; font-family: Tahoma; font-size: 18pt;">υ Κ.Σ.</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;"> Δυστυχώς</span><span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">, όπως παρακολουθήσαμε, τα περισσότερα ιστολόγια (πολιτικά και θρησκευτικά) στον θυμό και την παρορμητική πράξη του Μητροπολίτη Γόρτυνος κ. Ιερεμία, έδωσαν ανύπαρκτες προεκτάσεις. Παραβλέποντας την ουσία της υποθέσεως είδαν το θέμα πολιτικά, αποσπασματικά και μονόπλευρα.</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">Η <b>μη χριστιανική </b>έκρηξη του κ. Ιερεμία, αφορμήθηκε από την αργοπορία των επισήμων στο μνημόσυνο για τους 212 εκτελεσθέντας πατριώτες κατά την περίοδο της Κατοχής.</span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgrOVlfcPzbNBD-BrdZhWo9vGZ8JpgxCY-xlnIiQd36yIZfrewdy0nnhtuSQ2vTCJEc6xRXPXLlLbFqhsraB-mjBVW5-sPi0sG9auSxytTHTDKbGyRrsW2f-jOGlbeO2sSf_Nze8PTBpen/s1600/bigles2015_72.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="132" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgrOVlfcPzbNBD-BrdZhWo9vGZ8JpgxCY-xlnIiQd36yIZfrewdy0nnhtuSQ2vTCJEc6xRXPXLlLbFqhsraB-mjBVW5-sPi0sG9auSxytTHTDKbGyRrsW2f-jOGlbeO2sSf_Nze8PTBpen/s1600/bigles2015_72.jpg" width="200" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">Τούτο συμπεραίνεται από τα λόγια του, με τα οποία δικαιολόγησε την ενέργειά του, πως επειδή άργησαν να έρθουν οι άρχοντες, ψάλαμε δυο φορές το Μνημόσυνο· όπως και το ότι στη συνέχεια, επέτρεψε να πάνε οι ιερείς της Μητροπόλεως να διαβάσουν επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο των εκτελεσθέντων. Αυτά όλα δείχνουν ότι δεν τον πείραξε η παρουσία στην Εκκλησία των «αλειτούργητων», όπως τους χαρακτήρισε πολιτικών (δηλ. αδιάφορων και άθεων), αλλά η αργοπορία τους και, κατά τη λαϊκή έκφραση, σκέφτηκε: «τώρα θα σας φτιάξω εγώ»!</span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQbbELPafOrm9MNGOLiIpdxfy2m-M08TBxcwf41XJikNn6hHWZAdBs1xDjpFBIOaW-v_y5dAiWyCbNyyEwuPISs5IdGLTmAniTBxVxZv3Y337GsTq7qpYBO73hgSoycKJ0Pc7VJxBLFmEb/s1600/%CE%93%CF%8C%CF%81%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%822.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="185" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQbbELPafOrm9MNGOLiIpdxfy2m-M08TBxcwf41XJikNn6hHWZAdBs1xDjpFBIOaW-v_y5dAiWyCbNyyEwuPISs5IdGLTmAniTBxVxZv3Y337GsTq7qpYBO73hgSoycKJ0Pc7VJxBLFmEb/s1600/%CE%93%CF%8C%CF%81%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%822.jpg" width="200" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">Και σαν οργισμένος δάσκαλος «τράβηξε» το αυτί των αργοπορημένων μαθητών! Αντί με υπομονή και πραότητα να περιμένει και να ρωτήσει μετά το πέρας του Μνημοσύνου, ποιός ο λόγος που αργοπόρησαν, μήπως είχαν κάποιο σοβαρό λόγο, και έτσι να κερδίσει τους «άρχοντες», άρχισε σε υψηλούς τόνους να μαλώνει τους αδιάφορους η άθεους, γιατί δεν πήγαν στην Θ. Λειτουργία σα να ήσαν μαθητούδια!</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">Οι πολιτικοί, είναι κι αυτοί άνθρωποι ελεύθεροι να πιστεύουν η να μη πιστεύουν. Η σχέση τους με την Εκκλησία (των περισσότερων) είναι επιφανειακή η ψηφοθηρική. Αυτό το ξέρουν και δεκαετίες το ανέχονται, οι διαπλεκόμενοι μαζί τους Επίσκοποι, ως συνεταίροι εξουσιαστές στο κεφάλι των Ελλήνων· και τους ανέχονται για να διατηρούν την θέση τους και τα προνόμιά τους, για να έχουν την κρατική βοήθεια και αστυνομική αρωγή  στην διατήρηση των όποιων κεκτημένων τους! Και, εντέλει, ο ελληνικός λαός εξέλεξε «αλειτούργητους» άρχοντες! (Τρομερή αυτή η κατάντια μας, δε την επικροτούμε, κι αυτές οι επιλογές μας επιφέρουν τις όποιες συμφορές, αλλά πρώτοι οι Επίσκοποι και την συντηρούν και την έχουν αποδεχθεί γιατί τους βολεύει).</span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSKbHP0f2-qWoY-sDDr8oaVGuh8vegt3rH1osGIShBgoXATf8kIOVm2lULtBQCnrCb321U3ebKoUYNdvDaYLHzVxfxZKzyNVFSfyCYreBzX2vMCyo9zOkHzLwSQunCUFKkoD2kaR62LDaE/s1600/%CE%93%CF%8C%CF%81%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%8232.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSKbHP0f2-qWoY-sDDr8oaVGuh8vegt3rH1osGIShBgoXATf8kIOVm2lULtBQCnrCb321U3ebKoUYNdvDaYLHzVxfxZKzyNVFSfyCYreBzX2vMCyo9zOkHzLwSQunCUFKkoD2kaR62LDaE/s1600/%CE%93%CF%8C%CF%81%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%8232.jpg" width="200" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">Θα έπρεπε να είχε προβεί σε άλλες ενέργειες, αν αποφάσισε να κάνει ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τους «αλειτούργητους» πολιτικούς! Όχι ερήμην της Ιεραρχίας της Εκκλησίας, μονομερώς και ξαφνικά! Όχι να τους προσβάλει ενώπιον του εκκλησιάσματος. Και εν πάση περιπτώσει, αν ήσαν αυστηρά ποιμαντικές οι προθέσεις του, θα έπρεπε, μόλις οι άρχοντες έμπαιναν στον ναό, να τους ρωτήσει: πιστεύετε στον Χριστό, στα Μυστήρια; Αν δεν πιστεύετε, γιατί ήρθατε· η Εκκλησία είναι για τους πιστούς, ενώ εσείς είστε “αφορισμένοι” </span><span style="color: #333399; font-size: 16pt;">‒</span><span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες</span><span style="color: #333399; font-size: 16pt;">‒</span><span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;"> και πρέπει να μετανοήσετε για να γίνετε δεκτοί και πάλι από την Εκκλησία! Εφόσον ούτε την επιείκεια χρησιμοποίησε, ούτε αυτό είχε κατά νου να κάνει, τότε η συμπεριφορά του ήταν αποτέλεσμα θυμού. Και ποιό ουσιαστικό αποτέλεσμα έφερε, πέρα από τον διασυρμό των λειτουργών του Θεού; Και γιατί, τότε, τα θρησκευτικά ιστολόγια τον έκαναν ήρωα; Γιατί τον γραφικό <b>θυμό </b>του τον εκλαμβάνουν ως θεία και ιερή αγανάκτηση;</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">Όλα τα παραπάνω τα επιβεβαιώνει μια τελευταία πληροφορία, που μόλις τώρα (καθώς έγραφα αυτό το κείμενο) είδα στο ιστολόγιο «newsit.gr» (εδώ):</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #783f04;"><span style="font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">«Ο Μητροπολίτης πλέον υποστηρίζει με <b>νέες δηλώσεις </b>του, πως εάν είχε ειδοποιηθεί έγκαιρα για την καθυστέρηση θα ήταν <b>όλα εντάξει</b>. Μάλιστα, σημείωσε πως τόσο η Ζωή Κωνσταντοπούλου όσο και ο Κώστας Ήσυχος είναι ευπρόσδεκτοι στη Μεγαλόπολη και <b>προσφέρθηκε </b>να τους <b>κάνει και το τραπέζι </b>έτσι ώστε να τους μιλήσει για τις αρχές της Εκκλησίας»!!!</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">Τόνισαν κι άλλοι σχολιαστές, πως, πέρα από αυτό, το σημαντικό είναι ότι τους «αδιάφορους η άθεους» πολιτικούς τους “μαλώνει”, τους συνεπισκόπους του όμως, και τους Πατριάρχες δεν τολμά να τους ελέγξει, παρότι με τον κακόδοξη οικουμενιστική πρακτική τους, επισωρεύουν τόσα κακά στην Εκκλησία.</span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpYozuosy6dqA6rbmSa131vU7K1EqwPdN1J8BvcUnWimAYgg9AJgvSIn3kOzntX52YjAkkKVkP975vPzR0VztWxJ0IuIa0c5x6vv9RFTBISL1OwqOCg_6gAuRGQ2fumnIN6iWCNFgtoGrz/s1600/s.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpYozuosy6dqA6rbmSa131vU7K1EqwPdN1J8BvcUnWimAYgg9AJgvSIn3kOzntX52YjAkkKVkP975vPzR0VztWxJ0IuIa0c5x6vv9RFTBISL1OwqOCg_6gAuRGQ2fumnIN6iWCNFgtoGrz/s1600/s.jpg" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">Τέλος, τι να πει κανείς για τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο! Έδειξε άλλη μια φορά ότι είναι τσιράκι των όποιων κυβερνώντων.</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22pt; text-align: justify; text-indent: 22.7pt;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">Έτσι κι αλλιώς, φαίνεται πως οι γραφικότητες Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων και Επισκόπων θα «υποδουλώσουν» ακόμα περισσότερο και θα κάνουν την θεσμική Εκκλησία «θεραπαινίδα» της Ν. Τάξης. Ίσως έτσι, κάποιοι ειλικρινείς πιστοί, που είναι εγκλωβισμένοι στην Οικουμενιστικών, πλέον, προδιαγραφών Διοικούσα Εκκλησία, δουν την αλήθεια που κρύβεται επιμελώς πίσω από συμβατικά εκκλησιαστικά σχήματα.</span></div> <div align="right" class="MsoNormal" style="line-height: 24pt; text-align: right;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;">Κ.Σ., Εκπ/κος</span></div> <div align="right" class="MsoNormal" style="line-height: 24pt; text-align: right;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;"><br /></span></div> <div align="right" class="MsoNormal" style="line-height: 24pt; text-align: right;"> <span style="color: #333399; font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;"><br /></span></div> <div align="right" class="MsoNormal" style="line-height: 24pt; text-align: right;"> <span style="font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;"><b><span style="color: blue;"><br /></span></b></span></div> <div align="right" class="MsoNormal" style="line-height: 24pt; text-align: right;"> <span style="font-family: 'Comic Sans MS'; font-size: 16pt;"><b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ ''ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ''</span></b></span></div> </div> </div>

Γραφικές σκιαμαχίες του Γόρτυνος και αναδιπλώσεις, ενώ καλπάζει ο πραγματικός εχθρός, η παναίρεση του Οικουμενισμού!

Αποτελεί ηρωϊκή πράξη ο θυμός; Το υ Κ.Σ.  Δυστυχώς , όπως παρακολουθήσαμε, τα περισσότερα ιστολόγια (πολιτικά και θρησκευτικά) σ...

Read more »