ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦: ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ

Περί Σιγγιλίου και ημερολογίου.

<div style="text-align: justify;">Είδα άρθρο <a href="https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02tsfoLt5gQavTD5UMZwciRrYnASBZA24xiMNM7QCqaMrXzVigzskP8MJCtBMGZ87Fl&id=100004829255944" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">εδώ</a> που αφορά το πασίγνωστο ζήτημα του Σιγγιλίου του 16ου αιώνος.  Το σχετικό κείμενο σώζεται και μπορεί να το μελετήσει οποισδήποτε στην Εθνική Βιβλιοθήκη<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2014/07/blog-post_2098.html" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; text-decoration-line: none;"> εδώ</a> (αν και δεν έχει φωτογραφηθεί ολόκληρο) και επίσης διάφορα σημεία της αντιγραφής εκ του πρωτοτύπου είναι λανθασμένα. Αυτό είναι σύνηθες σφάλμα για όσους δεν γνωρίζουν να διαβάζουν τους κώδικες λέξεων των χειρογράφων. Επί παραδείγματι· τo κείμενο που έχει παραθέσει ο αρθρογράφος στο τέλος λέγει:ἐν καιρῷ τῷ προσήκοντι ἵνα μή τις παρακούσῃ.+<o:p></o:p>και ο σταυρός στο τέλος υποδεικνύει ότι εκεί τελειώνει και μάλλον έτσι νόμιζε ο αρθρογράφος. Ούτε εκεί τελειώνει, ούτε το παρακούση περιέχεται στο πρωτότυπο. Παραθέτουμε την συνέχεια του αποσπάσματος υπογραμμίζοντας και το λάθος της αντιγραφής εκ του πρωτοτύπου: ἐν καιρῷ τῷ προσήκοντι· ἱνα μὴ τίς παρασύρῃ καὶ ἐκσπάσῃ ὑμᾶς τοῦ βελτίονος καὶ τῶν ὀρθῶν δογμάτων καὶ τάξεως τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν· ὅταν δὲ πάλιν δεξώμεθα, ἅπερ διὰ ταῦτα ἐτύπωσαν· τότε καὶ πλατύτερον γράψομεν· εἰς σύστασιν μὲν ἐμμάρτυρον, καὶ βεβαίωσιν τῶν ἡμετέρων ἀπαρασάλευτον· ἔλεγχον δὲ τῶν ἐκείνων φληναφιῶν τὲ καὶ ποπτύς κατά ἀναντίρρητον· παραγγέλομεν οὖν κοινῆ, καὶ ἀποφαινόμεθα ἐν ἁγίῳ Πνεύματι γράφοντες συνοδικῶς, ἵνα ἕκαστος ὑμῶν φυλάττῃ τὴν τάξιν τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ, ἀνεκποίητον καὶ ἀμετάτρεπτον καὶ μή ὑπερβαίνῃ τοὺς ὅρους τοὺς πατερικοὺς καὶ θεοπαραδότους οὐχ ὑπάρχοντες ἡμετέρους ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ· ὡς θείῳ Πνεύματι λαλησάντων καὶ τυπωσάντων αὐτούς, τῶν ἁγίων καὶ θεοφόρων Πατέρων, καὶ τῶν θείων διδασκάλων ἡμῶν· διαφυλαχθέντας καὶ τηρηθέντας ἄχρι τῆς σήμερον παρὰ τῆς καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν· ἥτις στερεὰ καὶ ἀδιάπτωτος ἀεὶ διαμένει καὶ πάγιος, κάλαμος οὐχ ὑπάρχουσα, ἵνα ἀπὸ ἀνέμων τοιούτων ταράττηται· μὴ ἐκκλίνητε τοίνυν ἀπὸ τῆς εὐθείας ὁδοῦ, πειθόμενοι τοῖς εἰρημένοις πᾶσιν, οἷς ἀνέκαθεν παρελάβετε· ἀκούοντες ἡμῶν καὶ τῆς ἁγίας τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας, καὶ δι’ αὐτῆς τοῦ Χριστοῦ· ὁ ἀκούων, γὰρ φησί, ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει· καὶ ὁ ἀθετών ὑμᾶς ἀθετεῖ· καὶ ἄφετε Λατίνους παραχρῆμα πλάττειν ὠροσκόπους τὲ καὶ ἀστροθεάμονας, καθάπερ Προμηθεὺς ἐκ πηλοῦ πλάττειν ἀνθρώπους ἰστόρηται· ἵνα καὶ ἡ θεία χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ πατρός, καὶ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, σὺν ἁγίῳ Πνεύματι· καὶ ἡ εὐχὴ καὶ εὐλογία τῆς ἡμῶν μετριότητος, εἴησαν μετὰ πάντων ὑμῶν: ἀπὸ Κωνσταντινουπόλεως.  Ἰαννουαρίῳ μηνί. ζϞα (Πηγή: Διπλούς Πέλεκυς κατά του Γρηγοριανού Ημερολογίου, σελ. 56- 57 Αθήνα, 2015.)<div class="separator" style="clear: both; color: #2b00fe; font-size: large; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsFVEVdgNfCb2q2XQZsVcZLtzMz7NYOXkF7oI_oOSKsa3vwkUquxYGzqZggJWaPi5RRDVbij_VaL2Ja3Hglpu-HKo5oeX81WYkKjEBO_IzNjvTkAMnh8xAs3TqiIlMdLmblJQxY7Xy3qiOqpbpQqeZV9VA96RRoIiq_BqdSrhTUzAVFR3HNVKQNs8E/s794/44.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="54" data-original-width="794" height="44" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjsFVEVdgNfCb2q2XQZsVcZLtzMz7NYOXkF7oI_oOSKsa3vwkUquxYGzqZggJWaPi5RRDVbij_VaL2Ja3Hglpu-HKo5oeX81WYkKjEBO_IzNjvTkAMnh8xAs3TqiIlMdLmblJQxY7Xy3qiOqpbpQqeZV9VA96RRoIiq_BqdSrhTUzAVFR3HNVKQNs8E/w640-h44/44.jpg" width="640" /></a></div><div style="text-align: center;">ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΛΑΘΟΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΣ</div><o:p></o:p><div style="text-align: justify;">Στο άρθρο μου <a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/07/blog-post_18.html" style="color: #007abe; text-decoration: none;">εδώ</a> είχα αναφέρει: «......Ανακυκλώνονται τα ίδια επιχειρήματα, επαναλαμβάνονται οι ίδιες κατηγορίες, παρουσιάζονται ως νέες οι ίδιες θεωρίες που έχουν ήδη συζητηθεί εδώ και δεκαετίες....». Aυτό ακριβώς συμβαίνει εδώ και επειδή συμβαίνει και πάλιν, θα σχολιάσω λοιπόν με τα ίδια επιχειρήματα, όχι επειδή θεωρώ ότι υπάρχει κάτι νέο προς συζήτηση, αλλά ώστε να μη δημιουργούνται εσφαλμένες εντυπώσεις σε όσους δεν γνωρίζουν το ζήτημα ή δεν έχουν ασχοληθεί με αυτό.<o:p></o:p>Αναφέρει λοιπόν: <o:p></o:p>«Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιερεμίας Β΄ ο Τρανός, σε συνεργασία με άλλους Πατριάρχες της Ανατολής (όπως τον Αλεξανδρείας Σίλβεστρο), συγκάλεσε συνόδους στην Κωνσταντινούπολη:<o:p></o:p>Σύνοδος του 1583: Εκδόθηκε συνοδική απόφαση (Τόμος) που απέρριπτε την παπική καινοτομία στο ημερολόγιο και το Πασχάλιο, και ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία εμμένει στο Ιουλιανό Πασχάλιο.<o:p></o:p>Εφόσον απέρριπτε την καινοτομία στο ημερολόγιο και το Πασχάλιο, τότε η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν εμμένει μόνο στο Ιουλιανό Πασχάλιο, αλλά στο Ιουλιανό ημερολόγιο και Πασχάλιο: «Διακατέχοντες ἀσφαλῶς τό ἐπικρατῆσαν περί τε τοῦ πάσχα κανόνιον καί τῶν λοιπῶν ἑορτασίμων ἡμερῶν, ὀφείλοντες διακρατεῖν αὐτό καί ἑορτάζειν χριστιανικῶς ὡς ἐπεκράτησε».<o:p></o:p>και κατά την απόδοση του αρθρογράφου στην νεοελληνική:<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Κρατώντας ασφαλώς τον επικρατήσαντα κανόνα για το Πάσχα και τις λοιπές εορτάσιμες ημέρες, οφείλοντας να τον διακρατείτε και να εορτάζετε χριστιανικά όπως επικράτησε.<o:p></o:p>Σύνοδος του 1593: Επιβεβαίωσε εκ νέου την απόφαση, ορίζοντας ότι όποιος αποδέχεται το ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟ εορτολόγιο και το παπικό Πασχάλιο τίθεται εκτός της Ορθόδοξης παράδοσης».<o:p></o:p>και κατωτέρω:<o:p></o:p>«.....η βασική καταδίκη του Σιγιλλίου του 1583 (που αφορούσε την ανατροπή του Πασχαλίου) δεν εμπίπτει στη ρύθμιση του 1924».<o:p></o:p>Φυσικά και εμπίπτει. Αν οι Πατριάρχες ήθελαν να καταδικάσουν αποκλειστικά το Πασχάλιο, τότε για ποιο λόγο μιλούν επανειλημμένως και για τις λοιπές εορτάσιμες ημέρες; Γιατί να χρησιμοποιούν δύο διαφορετικές έννοιες, αν εννοούσαν μόνο μία;Ο αρθρογράφος γράφει:<o:p></o:p>«Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Εκκλησία της Ελλάδος υιοθέτησαν το Διορθωμένο Ιουλιανό Ημερολόγιο το 1924. Δεν άλλαξαν το Εορτολόγιο. Τα Χριστούγεννα παρέμειναν στις 25 Δεκεμβρίου, ο Ευαγγελισμός στις 25 Μαρτίου. Άλλαξαν μόνο το Ημερολόγιο: Ευθυγράμμισαν τις ημερομηνίες του εκκλησιαστικού εορτολογίου με το ΔΙΟΡΘΩΜΕΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟ (ΝΕΟ) ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ , διορθώνοντας την αστρονομική απόκλιση. ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΑΝ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.» Εδώ επιχειρείται μία μετατόπιση της συζήτησης από την ουσία στη λέξη. Το ζήτημα δεν είναι αν η ημερομηνία εξακολούθησε να ονομάζεται "25 Δεκεμβρίου", αλλά αν η εορτή παρέμεινε στην ίδια ημερολογιακή θέση. Και αυτό είναι αντικειμενικό ιστορικό γεγονός: δεν παρέμεινε. Μεταφέρεται η συζήτηση από την πραγματική θέση των εορτών μέσα στον χρόνο στην αριθμητική ονομασία της ημέρας, ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι τίποτε δεν μεταβλήθηκε. Και οι Παπικοί μετά την υιοθέτηση του Γρηγοριανού, Χριστούγεννα συνέχισαν να έχουν στις 25 Δεκεμβρίου και Ευαγγελισμό στις 25 Μαρτίου, όμως ουδείς σοβαρός ιστορικός θα ισχυριστεί ότι δεν μετακίνησαν τις εορτές κατά δέκα ημέρες, πόσο μάλλον οι Σοφότατοι Πατριάρχες της Ανατολής.</div></div><div style="text-align: justify;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjoy4ercdfkTTjhD8u4xqxqvcgtfi4i24uIrOHWjJkwjC4gxvb18gDNI4QLiBRSfd8vRy-qEeaSasWUbDeKWRUs9iRXW1PkLog0v94RqZrQd3NWpS7aywTnr_mcnE_S-9oH2HCkYL0pr1EU6LaGuHCokwnJVokjiaI2R7nLhA4x82OGHLDszaT8quX/s693/2026-07-21%2017_54_43-Liturgical%20Feasts%20-%20Calendar%20-%20Vatican%20News.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="619" data-original-width="693" height="573" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjoy4ercdfkTTjhD8u4xqxqvcgtfi4i24uIrOHWjJkwjC4gxvb18gDNI4QLiBRSfd8vRy-qEeaSasWUbDeKWRUs9iRXW1PkLog0v94RqZrQd3NWpS7aywTnr_mcnE_S-9oH2HCkYL0pr1EU6LaGuHCokwnJVokjiaI2R7nLhA4x82OGHLDszaT8quX/w640-h573/2026-07-21%2017_54_43-Liturgical%20Feasts%20-%20Calendar%20-%20Vatican%20News.jpg" width="640" /></a></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiV_iObQpbanKr-oSJWxAOZoBEEZEdk5jUwT0beTR37pg45UR8o2Nf43Ch5Gugmy26amk-lqBUr5W7ZSuAZin2D9NgtnqrQHqHyFMdqESn5udHWxS4IM608aF9tmtlD1S6PPfGvVidi4Z_9VYcOMx1cAQdQtL5zuPXfyjuf-oMz_Vq2_uyIEJSQfr0q/s709/2026-07-21%2017_54_23-Liturgical%20Feasts%20-%20Calendar%20-%20Vatican%20News.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="709" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiV_iObQpbanKr-oSJWxAOZoBEEZEdk5jUwT0beTR37pg45UR8o2Nf43Ch5Gugmy26amk-lqBUr5W7ZSuAZin2D9NgtnqrQHqHyFMdqESn5udHWxS4IM608aF9tmtlD1S6PPfGvVidi4Z_9VYcOMx1cAQdQtL5zuPXfyjuf-oMz_Vq2_uyIEJSQfr0q/s1600/2026-07-21%2017_54_23-Liturgical%20Feasts%20-%20Calendar%20-%20Vatican%20News.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">(πηγή: https://www.vaticannews.va/en/liturgical-holidays.html)</div>Το ίδιο ακριβώς συνέβη και το 1924, με τη διαφορά ότι τότε η μετατόπιση ήταν δεκατριών ημερών. Οι Πατέρες της Ανατολής ήσαν ξεκάθαροι. Παραθέτουμε την απόδοση του αρθρογράφου (υπογράμμιση δική μου): Γι' αυτό, ας μην νομίσει κανείς καθόλου ότι διέφυγε από εκείνους τους πανάριστους Πατέρες και Διδασκάλους μας αυτό το νομιζόμενο λάθος, ώστε να τύχει καλύτερης διόρθωσης από τους τωρινούς αστρονόμους. Άλλαξε το ίδιο το ημερολόγιο πάνω στο οποίο τοποθετούνται οι εορτές. Η 25η Δεκεμβρίου του νέου ημερολογίου δεν είναι η ίδια ημερολογιακή ημέρα με την 25η Δεκεμβρίου του Ιουλιανού ημερολογίου. Η μετατόπιση είναι δεκατριών ημερών. Επομένως, όταν ο αρθρογράφος ισχυρίζεται ότι «δεν άλλαξε το εορτολόγιο», στην πραγματικότητα παίζει με τις λέξεις. Το ότι μια ημέρα εξακολουθεί να ονομάζεται «25 Δεκεμβρίου» δεν σημαίνει ότι εορτάζεται στην ίδια χρονική θέση που εορταζόταν προηγουμένως. Αυτό που ενδιαφέρει δεν είναι το όνομα της ημερομηνίας, αλλά η θέση της εορτής στο ημερολόγιο. Με άλλα λόγια, άλλο είναι η αριθμητική ονομασία μιας ημέρας και άλλο η πραγματική ημερολογιακή θέση της μέσα στον ετήσιο κύκλο. Οι Πατριάρχες του 16ου αιώνος δεν ενδιαφέρονταν για το αν κάποιος θα συνεχίσει να γράφει «25 Δεκεμβρίου», αλλά για το αν η εορτή θα εξακολουθήσει να τελείται στην ίδια ημέρα που είχε παραδοθεί από την Εκκλησία. Και αυτό ακριβώς μεταβλήθηκε. Αν πράγματι δεν άλλαξε τίποτε στο εορτολόγιο, τότε γιατί από το 1924 και εξής οι μισοί Ορθόδοξοι εορτάζουν και οι άλλοι μισοί νηστεύουν; Πώς είναι δυνατόν να μην άλλαξε το εορτολόγιο, όταν έπαψε να υπάρχει κοινός εορτασμός των ακινήτων εορτών; Αν πράγματι δεν είχε μεταβληθεί το εορτολόγιο, τότε οι Παλαιοημερολογίτες και οι Νεοημερολογίτες θα εόρταζαν τα Χριστούγεννα, τα Θεοφάνεια, τον Ευαγγελισμό και όλες τις ακίνητες εορτές την ίδια ημέρα. Το γεγονός όμως ότι μέχρι σήμερα οι μεν (Παπικοί - Νεοημερολογίτες) εορτάζουν τα Χριστούγεννα π.χ. το 2026 στις 25 Δεκεμβρίου ημέρα Παρασκευή (Γρηγοριανό - «διορθωμένο Ιουλιανό») και οι δε (οι ακολουθούντες το παλαιόν) 13 μέρες μετά, στις 7 Ιανουαρίου ημέρα Πέμπτη (25 Δεκεμβρίου με το Ιουλιανό), αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η θέση των εορτών μεταβλήθηκε. Η αριθμητική ονομασία παρέμεινε ίδια· η ημερολογιακή θέση όμως άλλαξε. Και αυτό ακριβώς σημαίνει αλλαγή του εορτολογίου. <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzTwS3LUrDmmjClfOs3myzwDd7fEuGsWnotHqk8eyUnXe2ljTYjEFJk1mHL6jMZWYTGBXWvD6ze7ll52NpKuibtlggjS6NqDM3m7tvkyVDN-wcgaX7pxqCSZWrgwdbWRhL3iypd9nPq6DbRtOUMMiJXMH-P3LkMqoTuOwsheB5IMzH1ZmeC0OK2KGX/s682/11.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="461" data-original-width="682" height="432" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzTwS3LUrDmmjClfOs3myzwDd7fEuGsWnotHqk8eyUnXe2ljTYjEFJk1mHL6jMZWYTGBXWvD6ze7ll52NpKuibtlggjS6NqDM3m7tvkyVDN-wcgaX7pxqCSZWrgwdbWRhL3iypd9nPq6DbRtOUMMiJXMH-P3LkMqoTuOwsheB5IMzH1ZmeC0OK2KGX/w640-h432/11.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">(Σημειωμένο με κόκκινη γραμμή η ημερομηνία και η εορτή με το Γρηγοριανό - «διορθωμένο Ιουλιανό», και με κίτρινη με το Ιουλιανό-Παλαιό)</div> Επίσης, στην πράξη δεν αληθεύει ο ισχυρισμός ότι δεν υιοθετήθηκε το Γρηγοριανό ημερολόγιο για τις ακίνητες εορτές. Από το 1924 και εξής οι ακίνητες εορτές ακολουθούν ακριβώς τις ίδιες ημερολογιακές θέσεις που ακολουθεί και το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Η μόνη εξαίρεση αφορά το Πασχάλιο. Η ονομασία δεν αλλάζει το πρακτικό αποτέλεσμα. (βλ.<a href="http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2012/12/blog-post_9496.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2012/12/blog-post_9496.html</a>). ''Διορθωμένο Ιουλιανό'' ονομάστηκε για προφανείς λόγους.....  «ΔΙΑΤΗΡΗΣΑΝ το Πασχάλιο της Νικαίας: Σε αντίθεση με τη Ρώμη το 1582, η Ορθόδοξη Εκκλησία το 1924 δεν πείραξε τον υπολογισμό του Πάσχα. Όλοι οι Ορθόδοξοι εορτάζουν το Πάσχα μαζί. Συνεπώς, η βασική καταδίκη του Σιγιλλίου του 1583 (που αφορούσε την ανατροπή του Πασχαλίου) δεν εμπίπτει στη ρύθμιση του 1924». Ο αρθρογράφος έγραψε ότι το 1924 δεν πειράχτηκε ο υπολογισμός του Πάσχα. Αυτό όμως που δεν λέγει είναι ότι πειράχτηκαν οι υπόλοιπες εορτές. Συνεπώς η βασική καταδίκη του Σιγιλλίου που αφορούσε Πασχάλιο και εορτολόγιο, εμπίπτει στη ρύθμιση του 1924. Επίσης αποσιωπά ότι ο αρχικός σχεδιασμός του Συνεδρίου του 1923 δεν ήταν να διατηρηθεί το παλαιό Πασχάλιο, αλλά να μεταβληθεί και αυτό. Το Πασχάλιο αποτελούσε μέρος της μεταρρυθμίσεως, και το Συνέδριο του 1923 το συζήτησε εκτενώς. Και γιατί τελικώς δεν εφαρμόσθηκε η σχετική απόφαση; Εξαιτίας των ισχυρών αντιδράσεων που προκλήθηκαν στον ορθόδοξο κόσμο (Βλ. <a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/06/blog-post_60.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/06/blog-post_60.html</a>). Άρα ούτε αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα επειδή δεν εφαρμόσθηκε πλήρως η μεταβολή.Στο ιστορικό πλαίσιο ο αρθρογράφος έγραψε (υπογράμμιση δική μου):  «Το 1582, ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ εισήγαγε το Γρηγοριανό Ημερολόγιο για να διορθώσει το σφάλμα υπολογισμού του Ιουλιανού Ημερολογίου. 1. Η αλλαγή αυτή άλλαζε και τον τρόπο υπολογισμού του Πάσχα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία αντέδρασε, θεωρώντας ότι η μονομερής αυτή αλλαγή από τη Ρώμη: Παραβίαζε τους κανόνες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας (325 μ.Χ.), οι οποίοι όριζαν τον κοινό εορτασμό του Πάσχα την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας, πάντοτε όμως μετά το εβραϊκό Πάσχα. 2. Απειλούσε τη λειτουργική ενότητα του χριστιανικού κόσμου». Κατά τον ίδιο τρόπο μονομερής έγινε και η αλλαγή το 1924 μόνο που εκείνη την φορά -πάρα τις ρητές προειδοποιήσεις- όχι μόνον απείλησε αλλά και τελικά διέσπασε την λειτουργική ενότητα των Ορθοδόξων. <o:p></o:p>Η αλλαγή του ημερολογίου το 1924 προκάλεσε ακριβώς εκείνα τα αποτελέσματα για τα οποία προειδοποιούσαν οι Πατριάρχες της Ανατολής: σύγχυση, αναστάτωση, σκάνδαλα και τελικά διάσπαση της λειτουργικής ενότητας των Ορθοδόξων.Όσον αφορά τον Ιάκωβο Νεοσκητιώτη, ο αρθρογράφος γράφει: «Το λεγόμενο «Νόθο Σιγίλλιο» (που συχνά παρουσιάζεται εσφαλμένα με τη χρονολογία 1583 ή 1848) αποτελεί ένα μεταγενέστερο, κατασκευασμένο κείμενο, το οποίο συντάχθηκε από τον μοναχό Ιάκωβο τον Νεοσκητιώτη (περί τα τέλη του 19ου με αρχές του 20ού αιώνα) για να υποστηρίξει τον αγώνα κατά της ημερολογιακής μεταρρυθμίσεως». Εδώ όμως υπάρχει ένα απλό ιστορικό πρόβλημα. Ο μοναχός Ιάκωβος ο Νεοσκητιώτης συνέταξε τα κείμενα το 1858 και εκοιμήθη το 1869. Επομένως, είναι ιστορικά αδύνατον να συνέταξε οτιδήποτε «περί τα τέλη του 19ου με αρχές του 20ού αιώνα», όπως ισχυρίζεται ο αρθρογράφος. Αλλά υπάρχει και δεύτερο, ακόμη σοβαρότερο πρόβλημα. Μας λέγει ο αρθρογράφος ότι το κείμενο συντάχθηκε: «για να υποστηρίξει τον αγώνα κατά της ημερολογιακής μεταρρυθμίσεως». Μάλιστα... Ο αρθρογράφος θεωρεί ότι ο Ιάκωβος διέθετε το χάρισμα της προγνώσεως και έγραφε το 1858 εναντίον μιας μεταρρυθμίσεως που θα εμφανιζόταν πενήντα πέντε χρόνια μετά την κοίμησή του διότι τότε ακριβώς η ημερολογιακή μεταρρύθμιση του 1924 πραγματοποιήθηκε. Επομένως ο αναγνώστης βρίσκεται μπροστά σε δύο μόνο εκδοχές. Είτε ο αρθρογράφος αγνοεί τις στοιχειώδεις χρονολογίες του προσώπου που επικαλείται είτε γράφει άκριτα έναν ισχυρισμό χωρίς να εξετάσει αν αντέχει στον απλό ιστορικό έλεγχο.  Με λίγα λόγια, ο μοναχός Ιάκωβος όχι μόνο δεν είχε καμία σχέση με το 1924, αλλά ούτε θα μπορούσε να γράφει για ένα εκκλησιαστικό γεγονός που θα συνέβαινε πενήντα πέντε χρόνια μετά την κοίμησή του. Η ημερολογιακή μεταβολή του 1924 δημιούργησε μια κατάσταση άγνωστη μέχρι τότε στην ιστορία της Εκκλησίας: άλλο ημερολόγιο για τις ακίνητες εορτές και άλλο για το Πασχάλιο. Ανεξάρτητα από την αξιολόγηση που κάνει κανείς για τη μεταρρύθμιση, ένα τόσο σοβαρό εκκλησιαστικό ζήτημα δεν μπορούσε να επιβληθεί μονομερώς. Αυτός ακριβώς ήταν και ο λόγος για τον οποίο ο Άγιος Χρυσόστομος, πρώην Φλωρίνης, υποστήριζε ότι το θέμα όφειλε να παραπεμφθεί σε νέα Πανορθόδοξη Σύνοδο. Το ζήτημα δεν ήταν απλώς ημερολογιακό· ήταν πρωτίστως εκκλησιολογικό και συνοδικό.<div> </div><div> </div><div style="text-align: center;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: left; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><div style="color: #333333; font-weight: 400; text-align: center;"> </div><div style="color: #333333; font-weight: 400; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/02/blog-post_14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">ΜΙΑ ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΝ ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΤΟ ΛΕΧΘΕΝ ΟΤΙ ΧΑΡΙΝ ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΕΜΑΤΑΙΩΘΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ (ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ) ΩΣ ΣΤΟΧΟ</a></div><div style="color: #333333; font-weight: 400; text-align: center;"> </div><div style="color: #333333; font-weight: 400; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/02/blog-post_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">ΔΕΥΤΕΡΑ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ (ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ) ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΟ ΛΕΧΘΕΝ ΟΤΙ ΧΑΡΙΝ ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΕΜΑΤΑΙΩΘΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ (ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ) ΩΣ ΣΤΟΧΟ</a></div><div style="color: #333333; font-weight: 400; text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/06/blog-post_60.html" itemprop="url">ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ (ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ) ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΟ ΛΕΧΘΕΝ ΟΤΙ ΧΑΡΙΝ ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΕΜΑΤΑΙΩΘΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ (ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ) ΩΣ ΣΤΟΧΟ</a></div><div style="color: #333333; font-weight: 400; text-align: center;"> </div></div><div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: center; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_54.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;"> «Ἡμεῖς εἰς τὴν ἑορτὴν τοῦ ἁγίου Πάσχα..... δὲν ἔχομεν ἀρχὰς τοὺς ἀστρονόμους»</a></div><div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: center; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><div style="color: #333333; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ''ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ'' ΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_44.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;"> Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ''ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ'' ΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ (Β΄ ΜΕΡΟΣ)</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_42.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;"> Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ''ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ'' ΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ (Γ΄ ΜΕΡΟΣ)</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2014/07/6.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΥΣ! (6ο ΜΕΡΟΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ)</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/gore-o-1923.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">Απόσπασμα ομιλίας του Αγγλικανού «Επισκόπου» Gore, o οποίος συμμετείχε στο «Πανορθόδοξο» Συνέδριο του 1923</a></div><div class="separator" style="clear: both;"><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">«Ἡ Δύσις, μετὰ τὴν ἔκπτωσίν της, ἐπιχειρεῖ νὰ συμβιβάση τὸν λόγον τῆς Πίστεως μὲ τὸν λόγον τῆς Ἐπιστήμης….»</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_69.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">«μηδὲ τολμοῦμεν ποτὲ νὰ φανοῦμεν ἡμεῖς διακριτικώτεροι ἀπὸ τοὺς θεοσόφους καὶ ἁγίους ἐκείνους Πατέρας, να κάμωμεν ἡμεῖς διόρθωσιν, ὁποῦ ἐκεῖνοι δὲν ἐτόλμησαν νὰ τὴν κάμουν»</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_99.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">Περὶ τῶν τεσσάρων τοῦ Πάσχα Διορισμῶν</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2015/06/blog-post_23.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ''ΚΟΙΝΟΥ ΠΑΣΧΑ''</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2014/08/blog-post_7.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">Η ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ!</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a class="azat BJi0D" href="https://www.blogger.com/blog/post/edit/7277640590316391687/3727115082205929835" jsaction="click:hopFEe" style="color: #007abe; text-decoration: none;"></a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/08/blog-post_52.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">ΕΠΙΣΤΟΛΗ Η΄ ΠΕΡΙ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑΛΙΟΥ</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/02/blog-post_50.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΕΚΑΤΗ (ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΣΧΑ)</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/07/1923.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΝ» ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΤΟΥ 1923</a></div><div class="separator" style="clear: both;"> </div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2014/06/blog-post_6.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration: none;">ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΜΠΙΛΑΛΗΣ ''ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ - Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΥ'' </a></div></div></div></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> </div>

</div><div class="separator" style="clear: both;"> </div>

Περί Σιγγιλίου και ημερολογίου.

Είδα άρθρο εδώ που αφορά το πασίγνωστο ζήτημα του Σιγγιλίου του 16ου αιώνος. Το σχετικό κείμενο σώζεται και μπορεί να το μελετήσει οποι...

Όταν η ανθρώπινη νοημοσύνη απαντά στην τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ)...... (2ο Μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmsNjrfa0lJ5AOu9PJeZlcbSKFKicpPTu0bWznYy4Ezs4sCjphDbxeflPCg7Mf-2v2neix5McEWoKPvxDLZAhEt7YQgWN3hJzqsxhrFeeWQNLJxS4UwJD-7qRoFONPh5LGZRGE6FlrTidrR6CTrqLH7la3wimrujr9gVMMkpoDKTYQShDFocxT_hmQ/s608/11.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="117" data-original-width="608" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmsNjrfa0lJ5AOu9PJeZlcbSKFKicpPTu0bWznYy4Ezs4sCjphDbxeflPCg7Mf-2v2neix5McEWoKPvxDLZAhEt7YQgWN3hJzqsxhrFeeWQNLJxS4UwJD-7qRoFONPh5LGZRGE6FlrTidrR6CTrqLH7la3wimrujr9gVMMkpoDKTYQShDFocxT_hmQ/s1600/11.jpg" /></a></div>  Το FUKRI όπως είχαμε αναφέρει πρόκειται για ένα φόρουμ χριστιανικών ομολογιών. Δεν αποτελεί κρατική υπηρεσία ούτε διαθέτει κανονιστική αρμοδιότητα να εγκρίνει ή να απορρίπτει εκκλησίες οπότε η συμμετοχή σε αυτό δεν είναι υποχρεωτική. Από την εξέταση του νομικού πλαισίου της Ινδονησίας διαφαίνεται  ότι η συμμετοχή σε έναν τέτοιο φόρουμ δεν αποτελεί προϋπόθεση για την απόκτηση ή τη διατήρηση της κρατικής νομικής αναγνώρισης μιας Εκκλησίας. Το κράτος της Ινδονησίας αναγνωρίζει τις θρησκευτικές κοινότητες μέσω των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών, κυρίως μέσω του Υπουργείου Θρησκευμάτων (Kementerian Agama) και, στην περίπτωση των χριστιανικών κοινοτήτων, μέσω της Γενικής Διεύθυνσης Χριστιανικών Υποθέσεων (Direktorat Jenderal Bimbingan Masyarakat Kristen – Ditjen Bimas Kristen). Η διαδικασία αυτή αφορά την νομική υπόσταση μιας εκκλησιαστικής οργάνωσης, τη διοικητική της δομή και την καταχώρισή της στο κράτος. Οι προϋποθέσεις που τίθενται από την κρατική διοίκηση αφορούν ζητήματα όπως η ύπαρξη νόμιμης εκκλησιαστικής δομής, καταστατικού, διοίκησης, οργανωτικής λειτουργίας και των απαιτούμενων διοικητικών εγγράφων. Δεν υπάρχει στις διαδικασίες εγγραφής των εκκλησιαστικών οργανισμών κάποια απαίτηση που να προβλέπει ότι μια Εκκλησία πρέπει προηγουμένως να είναι μέλος του FUKRI διότι η φύση ενός τέτοιου φόρουμ δεν έχει καμία σχέση με την κρατική αναγνώριση. Λειτουργεί ως πλαίσιο συνεργασίας και κοινής παρουσίας χριστιανικών οργανώσεων σε κοινωνικά, εθνικά ή διαθρησκειακά ζητήματα. Δεν αποτελεί κρατικό όργανο, ούτε διαθέτει αρμοδιότητα να εγκρίνει ή να απορρίπτει την ύπαρξη μιας Εκκλησίας. Η συμμετοχή σε ένα φόρουμ όπως το FUKRI αποτελεί προσωπική επιλογή. Με βάση λοιπόν τα διαθέσιμα επίσημα στοιχεία, δεν υπάρχει νομική διάταξη που να υποχρεώνει για την συμμετοχή στο FUKRI προκειμένου να θεωρείται κανείς νόμιμα αναγνωρισμένος από το κράτος της Ινδονησίας. Η αναγνώριση μιας Εκκλησίας και η συμμετοχή της σε ένα διαχριστιανικό φόρουμ είναι δύο διαφορετικά και ανεξάρτητα ζητήματα. Τι απαιτείται για την εγγραφή νομικής αναγνώρισης:<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMhsrob4drvd3pneHIhNZdO_6JfPUUSF5pbUFdUg7c2f3ezCocrf9POvnJzHXK9bXEFSUNjXW80X24OPEUgqC2WA6Rfj0c-_IcA6TV8AmqbCbwNp7H4jjtIgoJbW4Wb75OxWe2egD9krvwXz88AL4NY7KiGe7QpOmbli4TUqUyQtVWuPUBXv_6mZSP/s731/9.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="731" data-original-width="660" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMhsrob4drvd3pneHIhNZdO_6JfPUUSF5pbUFdUg7c2f3ezCocrf9POvnJzHXK9bXEFSUNjXW80X24OPEUgqC2WA6Rfj0c-_IcA6TV8AmqbCbwNp7H4jjtIgoJbW4Wb75OxWe2egD9krvwXz88AL4NY7KiGe7QpOmbli4TUqUyQtVWuPUBXv_6mZSP/w361-h400/9.jpg" width="361" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipYeuRZZjvwc2cb_FoW7yYsZQvhETGUP3o54te9cgWtNsjU6sFNkYujg_8p0AVDFOkk1CflrNKdZ6ZtS4iroD3YF41F2vCRVY5FSjGi-muGOPj19BK1JbDvdEeeYe09rdoh-TRILOzCNbxuLDxgFZZhuX76kXhQI6fs1_f5fsKNw8n8h_s3W2dm7vr/s678/10.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="670" data-original-width="678" height="395" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipYeuRZZjvwc2cb_FoW7yYsZQvhETGUP3o54te9cgWtNsjU6sFNkYujg_8p0AVDFOkk1CflrNKdZ6ZtS4iroD3YF41F2vCRVY5FSjGi-muGOPj19BK1JbDvdEeeYe09rdoh-TRILOzCNbxuLDxgFZZhuX76kXhQI6fs1_f5fsKNw8n8h_s3W2dm7vr/w400-h395/10.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div><o:p></o:p>1. Αίτηση της ενδιαφερόμενης Κεντρικής Οργάνωσης Εκκλησίας/Συνόδου.<o:p></o:p>2. Φωτοαντίγραφο της Απόφασης Εγγραφής (SK) της Κεντρικής Οργάνωσης Εκκλησίας/Συνόδου, της οποίας ζητείται η ανανέωση.<o:p></o:p>3. Βεβαίωση από τον Προϊστάμενο της Περιφερειακής Υπηρεσίας του Υπουργείου Θρησκευμάτων (Kakanwil Kementerian Agama), διά του Επόπτη της Χριστιανικής Κοινότητας / του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Χριστιανικών Θρησκευτικών Υποθέσεων / του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Καθοδήγησης της Χριστιανικής Κοινότητας (Kabid Bimas Kristen) της περιοχής όπου βρίσκεται η έδρα της Συνόδου, στην οποία δηλώνεται ότι η Κεντρική Οργάνωση Εκκλησίας/Σύνοδος εξακολουθεί να είναι ενεργή, έχει αναπτυχθεί ικανοποιητικά και, ως εκ τούτου, κρίνεται κατάλληλη για ανανέωση της εγγραφής της στη Γενική Διεύθυνση Καθοδήγησης της Χριστιανικής Κοινότητας (Ditjen Bimas Kristen).<o:p></o:p>4. Σύντομο ιστορικό της ίδρυσης και της πορείας της Κεντρικής Οργάνωσης Εκκλησίας/Συνόδου.<o:p></o:p>5. Σύνθεση της Διοίκησης της Κεντρικής Οργάνωσης Εκκλησίας/Συνόδου<o:p></o:p>6.. Φωτοαντίγραφο της συμβολαιογραφικής πράξης ίδρυσης της Κεντρικής Οργάνωσης Εκκλησίας/Συνόδου (1 αντίγραφο).<o:p></o:p>7. Καταστατικό (Anggaran Dasar) και Εσωτερικός Κανονισμός (Anggaran Rumah Tangga) της Κεντρικής Οργάνωσης Εκκλησίας/Συνόδου.<o:p></o:p>8. Φωτοαντίγραφο της συμβολαιογραφικής πράξης σχετικά με το Καταστατικό και τον Εσωτερικό Κανονισμό της Κεντρικής Οργάνωσης Εκκλησίας/Συνόδου (1 αντίγραφο).<o:p></o:p>9. Πρακτικά συνεδρίασης (αποτελέσματα της Συνόδου / MUBES / Γενικής Συνέλευσης) σχετικά με τροποποιήσεις του Καταστατικού, όπως:<o:p></o:p>αλλαγή της σύνθεσης της Διοίκησης της Συνόδου (Συνοδικό Συμβούλιο ή άλλο ισοδύναμο όργανο),<o:p></o:p>αλλαγή της διεύθυνσης της έδρας της Συνόδου,<o:p></o:p>αλλαγή της ονομασίας.<o:p></o:p>10. Φωτοαντίγραφο της συμβολαιογραφικής πράξης σχετικά με:<o:p></o:p>την τροποποίηση του Καταστατικού,<o:p></o:p>την τροποποίηση του Εσωτερικού Κανονισμού,<o:p></o:p>την αλλαγή της Διοίκησης της Συνόδου,<o:p></o:p>την αλλαγή της ονομασίας της Εκκλησίας,<o:p></o:p>την αλλαγή της διεύθυνσης της Εκκλησίας.<o:p></o:p>12. Πρόγραμμα δράσης της Κεντρικής Οργάνωσης Εκκλησίας/Συνόδου<o:p></o:p>13. Στοιχεία σχετικά με την εξέλιξη των δραστηριοτήτων, έκθεση προόδου (Progress Report) ή ετήσιες εκθέσεις της Κεντρικής Οργάνωσης Εκκλησίας/Συνόδου για τα τελευταία πέντε (5) έτη.<o:p></o:p>14. Δήλωση με επικόλληση χαρτοσήμου (materai), με την οποία αναλαμβάνεται η υποχρέωση σύνταξης και υποβολής ετήσιων και πενταετών εκθέσεων στη Γενική Διεύθυνση Καθοδήγησης της Χριστιανικής Κοινότητας (Ditjen Bimas Kristen). 15. Δήλωση με επικόλληση χαρτοσήμου (materai), με την οποία βεβαιώνεται ότι δεν υπάρχει διαφορά ή αμφισβήτηση σχετικά με τη διοίκηση της Οργάνωσης και ότι η Οργάνωση δεν αποτελεί διάδικο σε οποιαδήποτε δικαστική υπόθεση. Επίσης:<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1cT-mCYKoQ6NmJW4gR5XLW2HASky-RXjlj72Jit9C9Y-m6tMTEaim21A3hxGFE6oDSVyOQrsGgKe1U-2hRQkBCzWrNWUqAJIt01KcwkE4pslu-vWIF0Em3zIWMttOmsd2C8PVV93JDuqk9E5uLxO_k1r6HT062m7NuTKy1ye7AoNkzWg-MyX8WrEy/s780/12.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="194" data-original-width="780" height="100" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1cT-mCYKoQ6NmJW4gR5XLW2HASky-RXjlj72Jit9C9Y-m6tMTEaim21A3hxGFE6oDSVyOQrsGgKe1U-2hRQkBCzWrNWUqAJIt01KcwkE4pslu-vWIF0Em3zIWMttOmsd2C8PVV93JDuqk9E5uLxO_k1r6HT062m7NuTKy1ye7AoNkzWg-MyX8WrEy/w400-h100/12.jpg" width="400" /></a></div> 
 Σαρωμένο αντίγραφο της αίτησης του φορέα, απευθυνόμενης προς τον Προϊστάμενο του Γραφείου του Υπουργείου Θρησκευμάτων της Περιφέρειας (Kabupaten) Blitar.<o:p></o:p>Σαρωμένο αντίγραφο της αίτησης εγγραφής του Χριστιανικού Ιδρύματος (Yayasan Kristen), απευθυνόμενης στη Γενική Διεύθυνση Καθοδήγησης της Χριστιανικής Κοινότητας (Ditjen Bimas Kristen) του Υπουργείου Θρησκευμάτων της Δημοκρατίας της Ινδονησίας.<o:p></o:p>Σαρωμένο αντίγραφο του Καταστατικού (Anggaran Dasar – AD) και του Εσωτερικού Κανονισμού (Anggaran Rumah Tangga – ART).<o:p></o:p>Σαρωμένο αντίγραφο της συμβολαιογραφικής πράξης ίδρυσης.<o:p></o:p>Σαρωμένο αντίγραφο της απόφασης έγκρισης του Ιδρύματος ως νομικού προσώπου, εκδοθείσας από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.<o:p></o:p>Σαρωμένο αντίγραφο της σύνθεσης του Διοικητικού Συμβουλίου του φορέα.<o:p></o:p>Σαρωμένο αντίγραφο της βεβαίωσης έδρας (πρωτότυπο), εκδοθείσας από την αρμόδια τοπική κοινότητα (Kelurahan).<o:p></o:p>Σαρωμένο αντίγραφο του Αριθμού Φορολογικού Μητρώου (NPWP).<o:p></o:p>Σαρωμένο αντίγραφο του τραπεζικού λογαριασμού στο όνομα του Ιδρύματος.<o:p></o:p>Σαρωμένο αντίγραφο των στοιχείων της διεύθυνσης της γραμματείας του Ιδρύματος, του αριθμού τηλεφώνου και της διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail).<o:p></o:p>Σαρωμένα αντίγραφα των δελτίων ταυτότητας του Προέδρου, του Γραμματέα και του Ταμία.<o:p></o:p>Υπεύθυνη Δήλωση περί της γνησιότητας των εγγράφων.  (συνεχίζεται)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_30.html" itemprop="url">Όταν η ανθρώπινη νοημοσύνη απαντά στην τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ)...... (1ο Μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/h-1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (1ο μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/h-2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (2ο μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/h-3.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (3ο μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/h-4.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (4ο μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/02/h-5.html" itemprop="url">H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (5ο μέρος)</a>

Όταν η ανθρώπινη νοημοσύνη απαντά στην τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ)...... (2ο Μέρος)

Το FUKRI όπως είχαμε αναφέρει πρόκειται για ένα φόρουμ χριστιανικών ομολογιών. Δεν αποτελεί κρατική υπηρεσία ούτε διαθέτει κανονιστική α...

Οι αντιφάσεις μιας «δεύτερης οφειλομένης απαντήσεως»....

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhynJlN7XxQKQmq_yDK2fX8nlHTuVwvFpg2sgzCjLmcxgfawj_6MWFWeMTGiaJyW9K05S9cRdn8mAaUy_mFYzRxc0PlkYwqiIIdH8KklujpMIdMazMGfHns0sHMNE1ZguPWBqa62d2qoyfTfOatZq84w7lDsB3rmreEbjgiy6_tl8HUgdUid-DsXVZQ/s565/2010-12-26_023939.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="565" data-original-width="438" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhynJlN7XxQKQmq_yDK2fX8nlHTuVwvFpg2sgzCjLmcxgfawj_6MWFWeMTGiaJyW9K05S9cRdn8mAaUy_mFYzRxc0PlkYwqiIIdH8KklujpMIdMazMGfHns0sHMNE1ZguPWBqa62d2qoyfTfOatZq84w7lDsB3rmreEbjgiy6_tl8HUgdUid-DsXVZQ/w310-h400/2010-12-26_023939.jpg" width="310" /></a></div> Διαβάζοντας και τη δεύτερη απάντηση <a href="https://www.facebook.com/photo/?fbid=3368669239970685&set=a.136121436558831" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" target="_blank">(εδώ)</a> του ίδιου αρθρογράφου και ομολογώ ότι, αντί να ανατρέψει όσα έγραψα, κατόρθωσε να τα επιβεβαιώσει ακόμη περισσότερο. Θα δώσω λοιπόν μία τελευταία απάντηση, σχολιάζοντας ότι αξίζει σχολιασμού, όχι γιατί πιστεύω ότι υπάρχει ουσιαστικός λόγος, αλλά για να καταδειχθεί περίτρανα ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στα δικά μου σχόλια, αλλά στα ίδια τα γραφόμενα του αρθρογράφου. Επίσης θα κάνω και κάτι ακόμη. Θα απαντήσω με τον ίδιο τρόπο που απαντά. Δηλαδή ότι είχα γράψει στο προηγούμενο άρθρο:  «Τα ίδια επιχειρήματα επανέρχονταν συνεχώς, οι ίδιες θέσεις ανακυκλώνονταν και, το κυριότερο, πολλές φορές οι ίδιες οι νεότερες δημοσιεύσεις του αναιρούσαν τις προηγούμενες».<o:p></o:p>Ξεκινά λέγοντας ότι δήθεν διολίσθησα «σε προσωπικές επιθέσεις». Προσωπική επίθεση όμως δεν υπάρχει πουθενά. Δεν σχολίασα ούτε την προσωπική του ζωή, ούτε τα κίνητρά του, ούτε τον χαρακτήρα του. Σχολίασα αποκλειστικά τα γραπτά του και μάλιστα όχι παραφράζοντάς τα, αλλά παραθέτοντας αυτούσιες τις φράσεις του και δείχνοντας πώς η μία συγκρούεται με την άλλη. Όταν κάποιος αυτοαναιρείται μέσα στα ίδια του τα άρθρα, δεν ευθύνεται εκείνος που το επισημαίνει. Ευθύνεται εκείνος που γράφει τις αντιφατικές θέσεις. Στη συνέχεια με κατηγορεί ότι δήθεν «διαστρεβλώνω τις θέσεις του». Η πραγματικότητα είναι πολύ απλούστερη. Δεν χρειάστηκε να διαστρεβλώσω τίποτε. Αντιγραφή και επικόλληση των ίδιων των λόγων του έκανα. Εάν οι θέσεις του, όταν διαβαστούν αυτούσιες, δημιουργούν αντιφάσεις, τότε το πρόβλημα δεν είναι η παράθεση των λόγων του αλλά οι ίδιοι οι λόγοι του. Έπειτα κάνει λόγο για μία δήθεν «αναπόφευκτη και συντριπτική θεολογική αντιπαράθεση». Η έκφραση αυτή μου προκάλεσε απορία. Συντριπτική ως προς τι ακριβώς διότι δεν επιχείρησα να σχολιάσω τις προσωπικές του θεωρίες περί της εκκλησιολογίας (την οποία ουδέποτε έχω δει) του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου, ούτε περί του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ούτε περί της ιστορίας του παλαιοημερολογιτισμού. Το άρθρο μου είχε έναν και μόνο σκοπό. Να επισημάνει αντιφάσεις του ιδίου.  «Πρόκειται για την κλασική τακτική εκείνου που επιδιώκει να έχει τον τελευταίο λόγο «στα χαρτιά», αποφεύγοντας όμως να εκτεθεί σε έναν αληθή, ζωντανό διάλογο επί των Πηγών και των Ιερών Κανόνων». Τον τελευταίο λόγο είναι αδύνατον να τον έχω διότι είναι σύνηθες τον τελευταίο λόγο να μην τον έχω, ειδικά με αποτειχισμένους, διότι ενώ είπα ότι δεν θα συνεχίσω είδα νέα ''απάντηση''.... Για να δούμε θα τον έχω αυτήν την φορά; Πηγές και Ιερούς Κανόνες δεν είδα στις απαντήσεις του αλλά εν πάση περιπτώσει….. Συνεχίζει λέγοντας ότι δήθεν αποκρύπτω τις «χαοτικές εκκλησιολογικές διαφορές» μεταξύ του αγώνα του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς και του παλαιοημερολογιτικού κινήματος. Ειλικρινά και πάλι δυσκολεύομαι να καταλάβω σε ποιο σημείο συνέβη κάτι τέτοιο. Πού ακριβώς σύγκρινα εγώ τον Όσιο Ιουστίνο με το παλαιοημερολογιτικό κίνημα; Πού εξίσωσα τις δύο περιπτώσεις; Πού έγραψα ότι πρόκειται για ταυτόσημα ιστορικά γεγονότα; Πουθενά. Την εξίσωση αυτή τη δημιουργεί αποκλειστικά ο ίδιος, για να την ανατρέψει στη συνέχεια. Πρόκειται για μία κλασική μέθοδο κατασκευής ενός φανταστικού αντιπάλου όπως ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο. Πρώτα αποδίδεις στον άλλον μία θέση που ουδέποτε εξέφρασε έπειτα καταρρίπτεις αυτή τη θέση και στο τέλος παρουσιάζεις τον εαυτό σου ως νικητή της αντιπαράθεσης. Στην πραγματικότητα όμως δεν απάντησες στον συνομιλητή σου, απάντησες στον εαυτό σου και αυτό ακριβώς συμβαίνει και εδώ. Ο αρθρογράφος συνεχίζει ισχυριζόμενος ότι «απέτυχα παταγωδώς» να απαντήσω στα δήθεν συντριπτικά δογματικά επιχειρήματά του. Η διατύπωση αυτή είναι μάλλον υπερβολική, διότι για να αποτύχει κάποιος να απαντήσει σε ένα ζήτημα, πρέπει πρώτα να έχει επιχειρήσει να το συζητήσει. Επομένως, είναι σαν να πυροβολεί κάποιος προς τον ουρανό και κατόπιν να διακηρύσσει ότι νίκησε έναν αντίπαλο που ουδέποτε βρέθηκε μπροστά του.<o:p></o:p>Γράφει ακόμη:<o:p></o:p>«Γιατί οι Γ.Ο.Χ. αρνούνται να αναγνωρίσουν την αγιότητα του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς;» Πότε ακριβώς οι Γ.Ο.Χ. συνεδρίασαν και αποφάσισαν ότι δεν αναγνωρίζουν τον Όσιο Ιουστίνο; Πότε τέθηκε επισήμως τέτοιο θέμα; Πότε εκδόθηκε σχετική συνοδική απόφαση; Και γιατί εν τέλει να τους πέφτει λόγος ως προς την αγιότητά του; Μήπως είναι αναγνωρισμένοι από την επίσημη εκκλησία ώστε ο λόγος τους περί της αγιότητος οποιοδήποτε προσώπου να περιέχει την ανάλογη σημασία και βαρύτητα προς την αναγνώρισή του ή όχι; Προσωπικά πάντως αποδέχομαι την αγιότητά του οπότε άστοχο το επιχείρημα και φυσικά έχει άλλον σκοπό η ερώτησή του αυτή. Και μετά μιλάει για σοφιστείες.... Να ασχοληθεί καλύτερα με τους ομόφρονές του οι οποίοι δεν αναγνωρίζουν τον Όσιο Ιερώνυμο Αιγίνης και άλλους, υβρίζοντάς τους συνεχώς! Όσον αφορά τα λεγόμενά του για την στέρηση μυστηριακής χάριτος, πρωτίστως θα πρέπει να ξεκινήσει τις ερωτήσεις προς και πάλιν ομόφρονές του αποτειχισμένους οι οποίοι έχουν τις αυτές εκκλησιολογικές θέσεις, συν ότι έχουν αρχίσει να μην αναγνωρίζουν και την αγιότητα προσώπων. Έπειτα να μεταβεί άκρα δεξιά, και για να τον βοηθήσουμε του προτείνουμε και την περιοχή, δηλαδή προς Κερατέα, και έπειτα να ρωτήσει εμένα γι΄ αυτό το ζήτημα. Αυτή είναι η σωστή σειρά. Οι χειροτονίες των Γ.Ο.Χ. είναι αδιαμφισβήτητες και προ Ρώσων της Διασποράς και μετά Ρώσων. Στην δεύτερη φάση ειδικά η μεγαλύτερη απόδειξη είναι τα ίδια τα ιστορικά γεγονότα. <o:p></o:p>Συνεχίζει επαναλαμβάνοντας ότι η διακοπή κοινωνίας του 1924 έγινε αποκλειστικά για το ημερολογιακό ζήτημα.  Κατ΄ αρχάς δεν υπήρξε διακοπή κοινωνίας το 1924. <span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Οἱ παλαιοημερολογίτες το 1924, με έλεγχο και με διαμαρτυρίες αντιμετώπισαν τους καινοτόμους. Ιερείς που δεν δέχθηκαν την αλλαγή, ανήκαν στην κρατούσα εκκλησία (δεν υπήρχαν τότε οι Γ.Ο.Χ. με σχηματισμό Συνόδου), λειτουργούσαν κρυφά με το παλαιό ημερολόγιο και γι αυτό τον λόγο διωκόντουσαν κλήρος και λαός.  Διακοπή κοινωνίας υπήρξε το 1935 μετά την έξοδο εκ της νεοημερολογίτικης εκκλησίας των τριών Επισκόπων που ανέλαβαν τον αγώνα των παλ/τών. Οπότε συνιστούμε στον αρθρογράφο να στρωθεί στο διάβασμα και έπειτα ερωτήσεις..... Επίσης παρουσιάζει μία εξαιρετικά απλουστευμένη παρουσίαση της ιστορίας. Η αλλαγή του ημερολογίου ασφαλώς υπήρξε το άμεσο γεγονός, δεν υπήρξε όμως το μοναδικό ζήτημα. Οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής συνέδεαν ευθέως την ημερολογιακή μεταβολή με τη γενικότερη πορεία προς την ένωση με τους ετεροδόξους. Τα σχετικά κείμενα του Αγίου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου, αλλά και δεκάδες δημοσιεύσεις εκείνης της περιόδου, έχουν ήδη παρουσιαστεί κατά καιρούς στο ιστολόγιο το δικό μου και άλλων. Δεν πρόκειται λοιπόν για προσωπική μου ερμηνεία αλλά για ιστορικές πηγές. Η έμφαση που δόθηκε στο ημερολόγιο ήταν απολύτως λογική διότι αυτό ήταν το πρώτο ορατό βήμα κατά την ομολογία των ίδιων των καινοτόμων. Ένα μικρό παράδειγμα: «ἀποτελεῖ δὲ μάλιστα τὸ πρῶτον βῆμα πρὸς τὴν ποθητὴν Κοινωνίαν τῶν Ἐκκλησιῶν…(Συνεδρία Οικ. Πατριαρχείου «περὶ ἀναθεωρήσεως καὶ μελέτης τοῦ ζητήματος τοῦ Ἡμερολογίου») Αυτό διακηρυσσόταν τότε ως η απαρχή της ενότητας με τις δυτικές ομολογίες και ήταν λοιπόν φυσικό η αντίδραση να επικεντρωθεί εκεί εφόσον πράγματι άλλαξε το ημερολόγιο. Επίσης να ερευνήσει το γιατί οι Παπικοί με πόθον επιθυμούσαν την αλλαγή αυτή. Ένα μικρό επίσης παράδειγμα: «Επιθυμῶ ἐν τοσούτῳ, ἡ φωνὴ τοῦ ὀρθοῦ λόγου νὰ εἰσακουσθῇ νικητικῶς, καὶ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει δυστυχές μίσος μεταξὺ τῶν χριστιανῶν τῶν δύο ἐκκλησιῶν νὰ γλυκανθῇ μὲ τοὺς ὁποίους ἔχουν ἀπὸ τὴν σήμερον οἱ ἄνθρωποι τρόπους, καὶ μεταξὺ τῶν τρόπων τούτων ὑπάρχει εἷς, τοῦ ὁποίου τὴν δύναμιν ἐπικαλοῦμαι, δηλαδὴ τὴν μεταμόρφωσιν τοῦ μηνολογίου τῆς Ἀνατολικῆς ἐκκλησίας». (Σύγγραμμα περί των από την Κωνσταντινούπολη πριγκήπων της Βλαχομοδαβίας). <o:p></o:p>Κατόπιν επανέρχεται στο αγαπημένο του επιχείρημα ότι δήθεν επιχείρησα να πλήξω την αξιοπιστία του. Η αξιοπιστία ενός συγγραφέα δεν πλήττεται επειδή την σχολιάζει κάποιος άλλος, πλήττεται όταν τα ίδια του τα κείμενα αλληλοσυγκρούονται και αυτό ακριβώς επισήμανα. Συνεχίζοντας, υπάρχει ένα ακόμη σημείο που αξίζει να σταθεί κανείς, διότι αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο δομείται συνολικά η επιχειρηματολογία του αρθρογράφου. Γράφει:<o:p></o:p>«Η αντικειμενική αλήθεια μιας εκκλησιολογικής θέσεως δεν εξαρτάται από την προσωπική στάση του εισηγητή της». Σε αυτό συμφωνώ απολύτως όμως αυτό δεν ήταν ποτέ το αντικείμενο της κριτικής μου. Έγραψα ότι ο ίδιος χρησιμοποιεί ως επιχείρημα εναντίον των αποτειχισμένων κάτι το οποίο ισχύει πρώτα για τον ίδιο. Όταν γράφει ότι:<o:p></o:p>«Μια αποτείχιση χωρίς επίσκοπο έχει ημερομηνία λήξης.»<o:p></o:p>και λίγο αργότερα δηλώνει:<o:p></o:p>«Δεν ανήκω σε καμία ομάδα νεοαποτειχισμένων, για λόγους που δεν είναι του παρόντος», Δεν του ασκώ προσωπική κριτική αλλά του επισημαίνω ότι η ίδια η θεωρία του στρέφεται εναντίον της προσωπικής του θέσεως. Αν θεωρεί ότι αυτό δεν τον αφορά, τότε ας εξηγούσε γιατί δεν τον αφορά. Δεν αρκεί να γράφει αόριστα με κεφαλαία γράμματα ακόμη μια αντίφαση:<o:p></o:p>«ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΕΤΕΩΡΟΣ.» Όταν ο ίδιος απαιτεί από όλους τους άλλους να απαντούν δεν μπορεί για τη δική του περίπτωση να αρκείται στη φράση «δεν είναι του παρόντος». Το «δεν είναι του παρόντος» παύει να υπάρχει από τη στιγμή που ο ίδιος δημιούργησε ολόκληρο άρθρο επάνω στην ανάγκη υπάρξεως επισκόπου. Ισχυρίζεται λοιπόν ότι δεν απάντησα στα δογματικά του επιχειρήματα. Μα πώς να απαντήσω σε κάτι που ουδέποτε αποτέλεσε αντικείμενο της κριτικής μου; Εάν γράψω ένα άρθρο για τις αντιφάσεις ενός μαθηματικού και εκείνος απαντήσει με διαλέξεις περί φυσικής, δεν σημαίνει ότι ο μαθηματικός δικαιώθηκε επειδή εγώ δεν ασχολήθηκα με τη φυσική. Απλώς άλλαξε θέμα και αυτό ακριβώς συμβαίνει εδώ. Και έρχομαι στο ερώτημα που μου απευθύνει προσωπικά: «Ανήκετε εσείς στη Σύνοδο των Γ.Ο.Χ. υπό τον Καλλίνικο η οποία αποδέχεται ως κανονικό τον (κατά τα λεγόμενά σας) «Οικουμενιστή» Επίσκοπο Νικοπόλεως Δανιήλ;» Παρατηρεί κανείς ότι ενώ ο ίδιος αρνήθηκε να απαντήσει, επικαλούμενος ότι «δεν είναι του παρόντος», τώρα απαιτεί εκ μέρους μου δημόσια δήλωση. Η αντίφαση είναι ολοφάνερη. Για τον ίδιο δεν είναι του παρόντος αλλά για τους άλλους είναι; Επίσης ουδέποτε απεκάλεσα τον Σεβασμιώτατο π. Δανιήλ «Οικουμενιστή». Προκαλώ οποιονδήποτε να βρει μία πρόταση όπου τον αποκαλώ Οικουμενιστή ώστε να διαπιστωθεί περίτρανα το ποιος πάσχει από ''παραλήρημα''! Θα επαναλάβω ότι είχα επαναλάβει και στον προηγούμενο σχολιασμό. Δεν μας ενδιαφέρουν οι προσωπικές εκτιμήσεις του αρθρογράφου αλλά το τι λέγει η ίδια η Εκκλησία της Ινδονησίας, πόσο μάλλον δεν μας ενδιαφέρει όταν ο ίδιος δεν έχει καμία σχέση μαζί της ως μέλος της ή ως μέλος των Γ.Ο.Χ., και δυστυχώς γι΄ αυτόν δεν αναφέρει η Εκκλησία της Ινδονησίας όσα αναφέρει ο ίδιος, έχοντας άριστη σχέση με τους υπόλοιπους Επισκόπους των Γ.Ο.Χ. Επίσης τα της Εκκλησίας μας τα λύνουμε μόνοι μας κλήρος και λαός, δεν έχουμε καμία ανάγκη εξωεκκλησιαστικών προσώπων που δεν έχουν καμία σχέση μαζί μας.  Υπάρχει όμως ακόμη μία αντίφαση στην προηγούμενη απάντηση που λησμόνησα να την αναφέρω. Ο αρθρογράφος υποστήριζε ότι η GOI δεν πρέπει να ταυτίζεται με τους Γ.Ο.Χ., διότι η Ορθοδοξία της αποδεικνύεται από το έργο της. Δηλαδή το έργο είναι εκείνο που πιστοποιεί την Ορθοδοξία. Ωραία. Τότε γιατί ολόκληρο το προηγούμενο άρθρο του ήταν αφιερωμένο στην ανάγκη υπάρξεως κανονικής εκκλησιαστικής υπαγωγής; Γιατί απαιτούσε από τους αποτειχισμένους να ενταχθούν υποχρεωτικά στον Αρτέμιο; Εάν το έργο αρκεί, τότε ούτε ο Σεβ. Αρτέμιος είναι αναγκαίος. Εάν όμως η κανονική εκκλησιαστική υπαγωγή είναι αναγκαία, για οποιονδήποτε λόγο, τότε η υπαγωγή της GOI στον Αρχιεπίσκοπο Καλλίνικο δεν μπορεί ξαφνικά να χαρακτηρίζεται δευτερεύουσα με διάφορες φθηνές δικαιολογίες. Δεν αλλάζει το κριτήριο ανάλογα με το τι θέλει κάθε φορά ο καθένας να υπερασπιστεί.<o:p></o:p>Απαράδεκτο λεχθέν είναι το κάτωθι:   «Η GOI δεν ξεκίνησε από καβγάδες για το ημερολόγιο στην Αθήνα». Αυτή η πρόταση περιέχει ακόμη μία αντίφαση και  αυτή μόνο φθάνει ώστε να διακόψει οριστικά κανείς κάθε συνομιλία. Τους διωγμούς, τους θανάτους, τους υποκοπάνους, και πόσα ακόμη ο αρθρογράφος τα θεωρεί έτσι ελαφρά τη καρδία «καβγάδες για το ημερολόγιο» αλλά έπειτα..... προσπαθεί να πείσει για την  «αγάπη» που έχει προς όσους <span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #990000; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">έχυσαν αίμα, ιδρώτα και δάκρυα<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">!!!<o:p></o:p>Και περνάω στην περίφημη «αποκάλυψη»:<o:p></o:p>«Για να αντιληφθούν οι αναγνώστες τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον διάλογο ο κ. Ι.Π., αποκαλύπτουμε ότι αρνήθηκε κατηγορηματικά να δημοσιεύσει στο ιστολόγιό του τα παρακάτω άρθρα-απαντήσεις μας, καθώς αυτά κατέρριπταν πλήρως την επιχειρηματολογία του».<o:p></o:p>Να και πάλι οι... «αναγνώστες». Φαίνεται ότι αποτελούν μόνιμη έγνοια του αρθρογράφου. Πέρα όμως από αυτό, ας μείνω στην ουσία. Για να ισχυριστεί κανείς ότι κάποιος «αρνήθηκε κατηγορηματικά», θα πρέπει προηγουμένως να έχει υπάρξει ένα σαφές και εξίσου κατηγορηματικό «όχι, δεν τα δημοσιεύω». Κάτι τέτοιο ουδέποτε ειπώθηκε εκ μέρους μου. Εκείνο που συνέβη ήταν πολύ απλούστερο: δεν του απάντησα καν διότι το ένα άρθρο ήταν εντελώς άσχετο με τα ζητήματα περί Ινδονησίας που πραγματευόμουν την περίοδο εκείνη, ενώ για το άλλο έχω ήδη απαντήσει με ξεχωριστό δικό μου άρθρο υπό τον τίτλο «Όταν η ανθρώπινη νοημοσύνη απαντά στην τεχνητή νοημοσύνη» το οποίο και θα συνεχισθεί. Οπότε δεν επρόκειτο περί ''αποκάλυψης'' αλλά καλύτερα περί απόκρυψης της αλήθειας! Επιπλέον, σε πλήθος επιμέρους ισχυρισμών του ενός άρθρου του είχα ήδη απαντήσει αναλυτικά μέσα από τα σχόλια του ιστολογίου (υπάρχουν ακόμα δημοσιευμένα) σε συνομιλία με τον ίδιο, διότι συνηθίζει να επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια όπως ανέφερα και προηγουμένως. Επομένως, ο ισχυρισμός περί «κατηγορηματικής αρνήσεως» και «καταρρίψεως» δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία ακόμη επίκληση της αυθεντίας του η οποία εξυπηρετεί το αφήγημά του, και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.  Κλείνοντας οριστικά, θα παρατηρήσω κάτι που επαναλαμβάνεται σχεδόν σε κάθε νέα εμφάνιση αποτειχισμένου αρθρογράφου στο διαδίκτυο. Ο καθένας θεωρεί ότι «ανακάλυψε την Αμερική» και ότι θα δώσει, επιτέλους, τις «αποστομωτικές απαντήσεις» που δεν έδωσε κανείς άλλος πριν από αυτόν ή ότι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι σε κάθε έναν ξεχωριστά που φυτρώνει ως τα μανιτάρια, να δίνουμε απαντήσεις και πάλιν (από εμένα και άλλους), ενώ ήδη τις έχουμε δώσει τουλάχιστον εδώ και είκοσι έτη.  Ανακυκλώνονται τα ίδια επιχειρήματα, επαναλαμβάνονται οι ίδιες κατηγορίες, παρουσιάζονται ως νέες οι ίδιες θεωρίες που έχουν ήδη συζητηθεί εδώ και δεκαετίες,  και, δυστυχώς, επαναλαμβάνονται και οι ίδιες αντιφάσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζω τέτοιου είδους κείμενα ούτε, ασφαλώς, θα είναι η τελευταία. Τα έχω δει από πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους, με διαφορετικά ονόματα και διαφορετικά ιστολόγια. Εκείνο όμως που παραμένει πάντοτε ίδιο είναι το αποτέλεσμα. Ξεκινούν καταγγέλλοντας τις πράξεις των άλλων και καταλήγουν να πέφτουν οι ίδιοι στις ίδιες ή και σε μεγαλύτερες.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/07/blog-post_14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Περί των «λαθών» των παλαιοημερολογιτών και των «μη λαθών» των αποτειχισμένων.</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/07/blog-post_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Περί Γ.Ο.Χ., αποτειχίσεως και της «μοναδικής οδού»</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/07/blog-post_17.html" itemprop="url">Οι αντιφάσεις μιας «οφειλομένης απαντήσεως»....</a>

Οι αντιφάσεις μιας «δεύτερης οφειλομένης απαντήσεως»....

Διαβάζοντας και τη δεύτερη απάντηση (εδώ) του ίδιου αρθρογράφου και ομολογώ ότι, αντί να ανατρέψει όσα έγραψα, κατόρθωσε να τα επιβεβαιώσε...

Οι αντιφάσεις μιας «οφειλομένης απαντήσεως»....

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVprbrRhE4B2ZWyld491A94WpY9ryiJZqeljCHaU5wJ46JU0dT0e5YF_KW3vkPEutqTqJq2r0eoaCWhIbE13fUOxX1qpD4Jr5ot9xt-NCD_Bq2k1ntAxT-HhQ488BmgJvGfP_2gNVXx3E1cQ5hpYuMVLd_mWPAR8aiPzJORWk1n0jrtasPkYxC4I7s/s565/2010-12-26_023939.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="565" data-original-width="438" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVprbrRhE4B2ZWyld491A94WpY9ryiJZqeljCHaU5wJ46JU0dT0e5YF_KW3vkPEutqTqJq2r0eoaCWhIbE13fUOxX1qpD4Jr5ot9xt-NCD_Bq2k1ntAxT-HhQ488BmgJvGfP_2gNVXx3E1cQ5hpYuMVLd_mWPAR8aiPzJORWk1n0jrtasPkYxC4I7s/w310-h400/2010-12-26_023939.jpg" width="310" /></a></div>  Ανέγνωσα άρθρο <a href="https://www.facebook.com/photo?fbid=3368069580030651&set=a.136121436558831" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" target="_blank">(εδώ) </a>ὑπὸ τὸν τίτλο: «Οφειλόμενη απάντηση στο ιστολόγιο "ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ"». Νομίζω όμως ότι ο τίτλος δεν αποδίδει το πραγματικό περιεχόμενο, διότι ουδέποτε ζήτησα από τον αρθρογράφο να απολογηθεί ούτε θεώρησα ότι μου «οφείλει» κάποια απάντηση. Απλώς σχολίασα τα ίδια τα γραφόμενά του και κυρίως μία προφανή αντίφαση που περιείχε το άρθρο του. Ο ίδιος βεβαίως θεωρεί ότι παραπλανώ τους αναγνώστες και ότι έσπευσε να τους διαφωτίσει ώστε να μη δημιουργηθεί σύγχυση. Η εισαγωγή αυτή μου θύμισε μία παλαιότερη γνωστή περίπτωση αποτειχισμένου, του οποίου κύριο μέλημα δεν ήταν τόσο η ουσία των επιχειρημάτων όσο οι... «αναγνώστες» του. Ας αφήσουμε όμως τις αναμνήσεις και ας δούμε αν πράγματι δημιουργήσαμε σύγχυση ή αν τελικώς ο ίδιος απάντησε σε πράγματα που ουδέποτε γράψαμε. Θα ξεκινήσω από το τέλος του άρθρου του, διότι εκεί βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες αντιφάσεις του.<o:p></o:p>Γράφει χαρακτηριστικά:<o:p></o:p>«Η αναφορά σε Γ.Ο.Χ. Ινδονησίας είναι ανακριβής. Υπάρχει η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ινδονησίας (GOI), η Ορθοδοξία της οποίας αποδεικνύεται από την πορεία και το έργο της και όχι από την ένταξή της στη Σύνοδο του Αρχιεπισκόπου Καλλινίκου.»<o:p></o:p>Διαβάζοντάς το κανείς σχηματίζει την εντύπωση ότι η Εκκλησία της Ινδονησίας εμφανίσθηκε κάπως... αυτομάτως, ουρανοκατέβατη! Σαν να μην έχει ιστορική αφετηρία. Σαν ο π. Δανιήλ να χειροτονήθηκε μόνος του. Σαν να απέκτησε μόνος του Αποστολική Διαδοχή. Σαν να χειροτονεί μόνος του κληρικούς. Σαν να μην υπάρχει συγκεκριμένη εκκλησιαστική υπαγωγή. Με την ίδια ακριβώς λογική, θα μπορούσε κάποιος να ισχυρισθεί ότι ούτε οι παλαιοημερολογίτες υπήρξαν ποτέ Γ.Ο.Χ., επειδή η Ορθοδοξία τους αποδεικνυόταν από το έργο τους και όχι από την υπαγωγή τους. Ή ακόμη, μετά τις χειροτονίες της Ρωσικής Διασποράς, να ισχυρισθεί ότι πάλι δεν ήταν Γ.Ο.Χ., αλλά απλώς «Ορθόδοξοι», επειδή αυτό αποδεικνυόταν από την πορεία τους. Εάν αυτή είναι η λογική του αρθρογράφου, τότε ομολογουμένως τιμά ιδιαιτέρως και τους ίδιους τους Γ.Ο.Χ., έστω και αν δεν το αντιλαμβάνεται. Το θέμα όμως δεν είναι ούτε τι πιστεύει ο αρθρογράφος ούτε τι πιστεύω εγώ αλλά το τι δηλώνουν οι ίδιοι. Στην επίσημη ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ινδονησίας αναγράφεται αυτολεξεί:<o:p></o:p>«Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ινδονησίας (GOI) αποτελεί σήμερα μέρος της κανονικής επικράτειας της Μητροπόλεως Σίδνεϋ και Ωκεανίας της Γνησίας Ελληνορθοδόξου Εκκλησίας (GGOC), υπό το ωμοφόριο του Μητροπολίτου Καλλινίκου, Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος.» Στον δε επίσημο κατάλογο του ιερού Κλήρου αναγράφονται κανονικά ο Αρχιεπίσκοπος κ. Καλλίνικος, καθώς και ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Φώτιος και μάλιστα με τις φωτογραφίες τους. Επομένως, το ζήτημα δεν είναι τι θα ήθελε να ισχύει ο αρθρογράφος ούτε πώς επιθυμεί να παρουσιάσει τα πράγματα αλλά το τι δηλώνει η ίδια η Εκκλησία της Ινδονησίας και η ίδια δηλώνει ξεκάθαρα την εκκλησιαστική της υπαγωγή είτε του αρέσει είτε όχι.<o:p></o:p><div align="center" class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"></div>Στη συνέχεια ο αρθρογράφος αφιερώνει αρκετές παραγράφους για να μας πληροφορήσει πόσα χρόνια παρακολουθεί την Εκκλησία της Ινδονησίας, πόσα άρθρα έχει γράψει, τι γνωρίζει ο ίδιος και τι δήθεν δεν γνωρίζουν οι υπόλοιποι. Ομολογώ ότι όλα αυτά είναι εντελώς αδιάφορα για την παρούσα συζήτηση. Η αλήθεια ενός επιχειρήματος δεν εξαρτάται από τα χρόνια ενασχόλησης εκείνου που το προβάλλει ούτε από τον αριθμό των άρθρων που έχει συγγράψει, διαφορετικά, θα έπρεπε όλοι να αποδεχόμαστε αυτομάτως οποιονδήποτε γράφει επί είκοσι ή τριάντα χρόνια για ένα θέμα. Αυτό δεν είναι επιχείρημα αλλά επίκληση στην αυθεντία του εαυτού του και δεν πείθει κανέναν. Στη συνέχεια ο αρθρογράφος μάς κατηγορεί ότι δήθεν αποσιωπούμε τα άρθρα του και την πολυετή ενασχόλησή του με την Εκκλησία της Ινδονησίας. Γράφει χαρακτηριστικά:<o:p></o:p>«Ο κ. Παπαρήγας, αντί να παρουσιάσει την πλήρη εικόνα, επιλέγει να αποσιωπήσει τα σχετικά μου άρθρα...»<o:p></o:p>Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να κατανοήσω τι ακριβώς ζητά. Θα έπρεπε δηλαδή κάθε φορά που σχολιάζουμε ένα συγκεκριμένο άρθρο του, να ανατρέχουμε και να απαντούμε σε δεκάδες ακόμη άρθρα που έχει συγγράψει επί σειρά ετών; Με την ίδια λογική, θα μπορούσα και εγώ να απαιτήσω από οποιονδήποτε σχολιάζει ένα δικό μου άρθρο να απαντήσει προηγουμένως σε όλα όσα έχω δημοσιεύσει τα τελευταία δέκα ή δεκαπέντε χρόνια και εάν δεν το πράξει, να τον κατηγορήσω ότι κάνει «επιλεκτική παρουσίαση στην υπηρεσία προκαθορισμένης ατζέντας». Αυτό ασφαλώς δεν αποτελεί σοβαρή επιχειρηματολογία. Εκτός όμως αυτού, ο αρθρογράφος λησμονεί — ή ίσως επιλέγει να λησμονεί — ότι επί αρκετό χρονικό διάστημα δημοσίευα κανονικά τα σχόλιά του στο ιστολόγιό μου και απαντούσα αναλυτικά στις θέσεις του. Η διακοπή δεν έγινε επειδή δεν υπήρχαν απαντήσεις, αλλά επειδή παρατηρήθηκε το ίδιο ακριβώς φαινόμενο που έχουμε και σήμερα. Τα ίδια επιχειρήματα επανέρχονταν συνεχώς, οι ίδιες θέσεις ανακυκλώνονταν και, το κυριότερο, πολλές φορές οι ίδιες οι νεότερες δημοσιεύσεις του αναιρούσαν τις προηγούμενες. Κάποια στιγμή ένας διάλογος παύει να είναι διάλογος όταν μετατρέπεται σε αέναη επανάληψη. Στη συνέχεια, εισάγει ένα εντελώς νέο «κριτήριο Ορθοδοξίας». Γράφει:<o:p></o:p>«Ας τεθεί, λοιπόν, ένα απλό και μετρήσιμο ερώτημα: πόσους Προτεστάντες και Μωαμεθανούς βάφτισαν Ορθοδόξους τα τελευταία είκοσι χρόνια οι Γ.Ο.Χ. Ελλάδος;»<o:p></o:p>Ομολογώ ότι δεν γνώριζα πως η Ορθοδοξία αποδεικνύεται πλέον με στατιστικές! Εάν αυτό αποτελεί πράγματι κριτήριο, τότε ο αρθρογράφος οφείλει να είναι συνεπής μέχρι τέλους και να προσχωρήσει στην επίσημη Εκκλησία, η οποία αριθμητικά βαπτίζει ασυγκρίτως περισσότερους ανθρώπους από οποιαδήποτε άλλη αντιοικουμενιστική ομάδα. Άραγε αυτό αποδεικνύει ότι βρίσκεται στην αλήθεια; Ασφαλώς όχι. Η Ορθοδοξία ουδέποτε μετρήθηκε με αριθμούς, ούτε η αλήθεια της Εκκλησίας εξαρτήθηκε ποτέ από το πλήθος των βαπτίσεων, των πιστών ή των ναών. Εάν ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε όλες οι αιρέσεις που κατά καιρούς αριθμούσαν εκατομμύρια οπαδούς θα έπρεπε να θεωρούνται δικαιωμένες. Ακολουθεί μία ακόμη παράδοξη εξέλιξη. Αφού πρώτα επιχειρεί να πείσει ότι αποσιωπούμε δήθεν το έργο της Εκκλησίας της Ινδονησίας, αφιερώνει αρκετές ακόμη παραγράφους για να υπερασπισθεί την ιεραποστολή της. Ειλικρινά όμως δεν αντιλαμβάνομαι ποιο ακριβώς σημείο προσπαθεί να αντικρούσει. Ποιος αμφισβήτησε το ιεραποστολικό έργο της και ποιος έγραψε ότι δεν βαπτίζονται άνθρωποι αλλά και ποιος αρνήθηκε ότι υπάρχει αξιόλογη δράση; Επομένως, πολεμά μία θέση που ουδέποτε διατυπώθηκε εκ μέρους μου. Όταν κάποιος απαντά σε επιχειρήματα που το ιστολόγιό μου δεν προέβαλε, τότε στην πραγματικότητα δεν απαντά στον συνομιλητή του· απαντά σε έναν αντίπαλο που κατασκεύασε ο ίδιος! Ας έρθω όμως τώρα στην αρχή του άρθρου, εκεί όπου, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται και η μεγαλύτερη και πάλι αντίφασή του. Ο ίδιος γράφει:<o:p></o:p>«Ο γράφων δεν ανήκει σε καμία ομάδα νεοαποτειχισμένων, για λόγους που δεν είναι του παρόντος.»<o:p></o:p>Η φράση αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη ολόκληρου του άρθρου διότι ο ίδιος αφιέρωσε δεκάδες παραγράφους για να αποδείξει ότι η μόνη συνεπής, ρεαλιστική και έντιμη λύση είναι η ένταξη στη Σύνοδο του Σεβ. Αρτεμίου. Και όμως... την ίδια στιγμή πληροφορεί τον αναγνώστη ότι ο ίδιος δεν βρίσκεται εκεί. Δεν εφαρμόζει δηλαδή αυτά ακριβώς που προτείνει στους άλλους και όταν προσπαθεί να εξηγήσει γιατί, η απάντηση είναι: «Δεν είναι του παρόντος.» Δυστυχώς όμως αυτό δεν αποτελεί απάντηση, αποτελεί υπεκφυγή διότι όταν κάποιος χαρακτηρίζει μία συγκεκριμένη πορεία ως τη μοναδική συνεπή και έντιμη λύση, οφείλει πρωτίστως να την έχει ακολουθήσει ο ίδιος διαφορετικά συμβουλεύει τους άλλους να πράξουν εκείνο που ο ίδιος αποφεύγει και αυτό δημιουργεί ένα σοβαρό πρόβλημα αξιοπιστίας. Στη συνέχεια όμως η αντίφαση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Ο ίδιος είχε γράψει στο προηγούμενο άρθρο του:<o:p></o:p>«Αν οι αποτειχισμένοι ιερείς δεν έχουν δικό τους επίσκοπο, για να χειροτονεί νέους ιερείς, η κίνησή τους είναι καταδικασμένη να σβήσει βιολογικά με τον θάνατο των σημερινών ιερέων. Συνεπώς, η θέση τους "είμαστε μέσα στην Εκκλησία, αλλά δεν κοινωνούμε με τους επισκόπους της" φαντάζει εκκλησιολογικά μετέωρη.»<o:p></o:p>Αυτό δεν το γράψαμε εμείς το έγραψε ο ίδιος. Επομένως, με βάση τη δική του λογική, όσο ο ίδιος δεν ανήκει σε καμία εκκλησιαστική δομή, όσο δεν εφαρμόζει ο ίδιος τη «μοναδική συνεπή λύση» που προτείνει στους άλλους, βρίσκεται ακριβώς στην κατάσταση που περιγράφει, δηλαδή σε μία εκκλησιολογικά μετέωρη κατάσταση. Δεν τον χαρακτηρίζουμε εμείς έτσι, ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται μέσα από το ίδιο του το σκεπτικό. Εάν λοιπόν η αποτείχιση χωρίς επίσκοπο έχει «ημερομηνία λήξεως», όπως έγραψε, τότε η δική του θέση έχει ακριβώς την ίδια ημερομηνία λήξεως. Εάν μία τέτοια κατάσταση είναι «εκκλησιολογικά μετέωρη», τότε αυτό ισχύει πρωτίστως για τον ίδιο και εάν η μόνη λύση είναι η ένταξη στη Σύνοδο του Σεβ. Αρτεμίου, τότε η πρώτη υποχρέωση ανήκει στον ίδιο και όχι στους άλλους. Δυστυχώς, όσα απαιτεί από τους άλλους, δεν τα εφαρμόζει στον εαυτό του. Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί μία άλλη θέση του. Γράφει:<o:p></o:p>«Η άποψη για το αν μια απλή διαμαρτυρία μπορεί να συγκινήσει ή να μεταστρέψει μια ιεραρχία... αγγίζει τα όρια του ρεαλισμού. Ιστορικά, καμία διοικούσα Εκκλησία δεν υποχώρησε ή δεν άλλαξε γραμμή επειδή μια μικρή ομάδα ιερέων και λαϊκών σταμάτησε το μνημόσυνο.»<o:p></o:p>Εφόσον λοιπόν ο ίδιος θεωρεί ότι ιστορικά κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί, γεννούνται αναπόφευκτα ερωτήματα. Ποιος είναι ο σκοπός της συνεχούς αρθρογραφίας του; Ποιος είναι ο σκοπός των συνεχών αντιοικουμενιστικών αναλύσεων; Ποιος είναι ο σκοπός των παρεμβάσεων, των σχολίων και των δημοσιεύσεων; Εφόσον ο ίδιος διακηρύσσει ότι μία τέτοια διαμαρτυρία δεν πρόκειται ποτέ να επιφέρει αλλαγή, τότε ο ίδιος αναιρεί την ίδια τη δραστηριότητά του διότι και η δική του αρθρογραφία μία μορφή διαμαρτυρίας αποτελεί και μάλιστα πολύ μικρότερη από τη διακοπή μνημοσύνου που ο ίδιος χαρακτηρίζει ιστορικά αναποτελεσματική. Με άλλα λόγια, καταλήγει να ακυρώνει το ίδιο το έργο που ο ίδιος επιτελεί. Στη συνέχεια γράφει:<o:p></o:p>«Η προσπάθεια του π. Θεοδώρου να ισορροπήσει στη μέση... στερείται πρακτικής βιωσιμότητας και ιστορικού προηγουμένου.»<o:p></o:p>Δεν θα μπορούσαμε να διαφωνήσουμε. Αντιθέτως συμφωνούμε απολύτως! Το πρόβλημα όμως είναι άλλο. Αυτά δεν τα γράφει ένας άνθρωπος που έχει ήδη επιλέξει τη λύση που προτείνει, τα γράφει ένας άνθρωπος ο οποίος λίγες γραμμές νωρίτερα δήλωσε ότι δεν ανήκει πουθενά. Έτσι, το επιχείρημα στρέφεται εναντίον του ίδιου. Εκ του στόματός του κρίνεται. Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε απολύτως τίποτε.<o:p></o:p>Συνεχίζει ακόμη πιο απόλυτα:<o:p></o:p>«Μια αποτείχιση που παραμένει "μετέωρη" (χωρίς επίσκοπο) έχει ημερομηνία λήξεως.»<o:p></o:p>''Συ είπας'' και δεν έχουμε να προσθέσουμε ούτε μία λέξη.<o:p></o:p>Και λίγο παρακάτω:<o:p></o:p>«Από καθαρά πρακτική και δομική άποψη, η ένταξη στη Σύνοδο του Αρτεμίου... θα ήταν η μόνη συνεπής διέξοδος...»<o:p></o:p>Λίγες παραγράφους αργότερα:<o:p></o:p>«Η ένταξη στη Σύνοδό του είναι η μόνη στάση που ευθυγραμμίζει απόλυτα τις πράξεις με τα λόγια.»<o:p></o:p>Εδώ πλέον τερματίζει η εικόνα. Ο ίδιος διακηρύσσει ότι μόνο μία πορεία ευθυγραμμίζει τις πράξεις με τα λόγια και ο ίδιος ομολογεί ότι δεν την ακολουθεί. Τι μεγαλύτερη απόδειξη χρειάζεται; Τι περισσότερο μπορεί να σχολιάσει κανείς; Ο ίδιος περιγράφει το μέτρο της συνέπειας και ο ίδιος δεν το εφαρμόζει. Γι' αυτό και πραγματικά πιστεύω ότι ο αρχικός τίτλος του άρθρου του είναι λανθασμένος. Δεν πρόκειται για «οφειλόμενη απάντηση» προς εμένα. Πρόκειται για ένα άρθρο το οποίο, σχεδόν σε κάθε ενότητα, απαντά στον ίδιο του τον εαυτό και πολλές φορές, η πιο δύσκολη αντίφαση δεν είναι εκείνη που επισημαίνουν οι άλλοι αλλά είναι εκείνη που αποκαλύπτουν τα ίδια μας τα λόγια. Υ.Γ. Δεν πρόκειται να επανέλθω για τους παραπάνω λόγους που ήδη εξήγησα.

<o:p> </o:p>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/07/blog-post_14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Περί των «λαθών» των παλαιοημερολογιτών και των «μη λαθών» των αποτειχισμένων.</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/07/blog-post_16.html" itemprop="url">Περί Γ.Ο.Χ., αποτειχίσεως και της «μοναδικής οδού»</a>

Οι αντιφάσεις μιας «οφειλομένης απαντήσεως»....

Ανέγνωσα άρθρο (εδώ) ὑπὸ τὸν τίτλο: «Οφειλόμενη απάντηση στο ιστολόγιο "ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ"» . Νομίζω όμως ότι ο τίτλος δεν αποδίδ...