Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (5ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_s4y1e5gb5qeelfWoi0r89g9gHqvLBMgb-3XTlFNsSSQgJcNheodpyCVbIN-iaeFGWCweMdeiJRTUNY0oDp-Eksy6oxGNppCbmSXWbThNO-f5xpYmLbxdEUGqBVPabHTejvhnLTKeKT6cU572o2FMWruEWP9OdDe6XhW1yNEsI6WbrK8WOmhimctb/s1397/DSC1081.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1397" data-original-width="659" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_s4y1e5gb5qeelfWoi0r89g9gHqvLBMgb-3XTlFNsSSQgJcNheodpyCVbIN-iaeFGWCweMdeiJRTUNY0oDp-Eksy6oxGNppCbmSXWbThNO-f5xpYmLbxdEUGqBVPabHTejvhnLTKeKT6cU572o2FMWruEWP9OdDe6XhW1yNEsI6WbrK8WOmhimctb/w302-h640/DSC1081.jpg" width="302" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0c0c0c; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Και ακούστε και ένα τελευταίο.</span></span></p><p></p><div class="WordSection1"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #0c0c0c; font-size: medium;"> «Η άφραστη ειρήνη και χαρά των αγγέλων είναι πλήρης εξαιτίας αυτών των δύο διαθέσεων που έχω: της αγάπης προς τον Θεό και της αγάπης που φυλάσσουν μεταξύ τους. Όμοια δε και όλοι οι απ’ αιώνος άγιοι. Πολύ καλά, λοιπόν, έχει λεχθεί από τον Σωτήρα μας ότι σε αυτές τις δύο εντολές στηρίζονται όλος ο νόμος και οι προφήτες. Γι’ αυτό οι άγγελοι…».<br /> Και η τελευταία παράγραφος των τελευταίων τετρακοσίων κεφαλαίων, με την οποία και εγώ θα τελειώσω:<br /> «Πολλοί μεν είπαν πολλά περί αγάπης. Αλλά, αν την αναζητούσες, μόνο στους μαθητές του Χριστού θα την έβρισκες. Διότι μόνο αυτοί είχαν ως διδάσκαλο την ίδια την αληθινή αγάπη, για την οποία έλεγαν. Και αν έχω το χάρισμα της προφητείας και αν γνωρίζω όλα τα μυστήρια του Θεού και αν έχω όλη τη γνώση, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν ωφελούμαι σε τίποτα. Εκείνος, λοιπόν, που απέκτησε την αγάπη απέκτησε τον ίδιο τον Θεό, επειδή ο Θεός είναι αγάπη».<br /> Δεν ξέρω πώς σας φάνηκαν όλα αυτά. Μοιάζουν σαν ένας τεράστιος προβολέας μέσα στο πολύ μεγάλο σκοτάδι που επικρατεί σήμερα. Αλλά όποιος είναι λίγο έξυπνος και, κυρίως, όποιος είναι λίγο απελπισμένος και καταλαβαίνει πως η άλλη μέθοδος είναι να αγοράσουμε όλοι από ένα καλάσνικοφ με αρκετές δεσμίδες και να αρχίσουμε να ρίχνουμε… Άλλη λύση δεν υπάρχει σήμερα, διότι, έχοντας εγκαταλείψει αυτές τις αρχές και αυτή τη διδασκαλία, οι άνθρωποι γίνονται σαν θηρία, κάνοντας το έργο της αγάπης δυσκολότερο. Δεν έχουμε, όμως, άλλο δρόμο. Ο άλλος δρόμος είναι να κάνουμε και αυτή τη ζωή κόλαση, πολεμώντας συνεχώς όλοι εναντίον όλων. Και δυστυχώς προς τα εκεί πάει η ανθρωπότητα, στον πόλεμο πάντων εναντίον πάντων. Το θέμα είναι ότι, σε αυτή την περίπτωση, ισχύει και πάλι ο λόγος του Αποστόλου Παύλου: «Εἰ δὲ ἀλλήλους δάκνετε καὶ κατεσθίετε, βλέπετε μὴ ὑπ’ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε». Κοιτάξτε μήπως φαγωθείτε ο ένας από τον άλλον και δεν μείνει τίποτα.<br /> Σήμερα είναι η εποχή κατά την οποία πολλές φορές δεν μένει τίποτα, κυριολεκτικά. Μας βρίσκουν άνθρωποι καταρρακωμένοι από αυτόν τον αγώνα, στον οποίο νικιούνται πάντοτε οι πιο αδύναμοι. Ο άλλος έχει ισχυρότερο χαρακτήρα, είναι πιο δυνατός μυϊκά, πιο δυνατός ψυχολογικά και καταβάλλει τον άλλον. Αυτός είναι ο λόγος. Μετά καταβάλλεται ο ίδιος από κάποιον άλλον ισχυρότερό του ή καταβάλλεται από την εγκατάλειψη που υφίσταται από τον Θεό. Σε κάθε περίπτωση, αυτός ο δρόμος, όταν κάποτε έρθει κανείς στα λογικά του, είναι ο μόνος που απομένει και, νομίζω, είναι σωτήριος. Και επίσης θα πω κάτι: είναι πολύ ευκολότερος από τον αντίθετό του. Όταν μπεις σε αυτόν τον δρόμο, λαμβάνεις χάρη από τον Θεό και ξαφνικά πέφτει η πίεση, πέφτει το ζάχαρο, πέφτει το πράγμα του Αγίου μέσα στον άνθρωπο. Παραδόξως! Ενώ φαίνεται εξωτερικά να χάνεις, κερδίζεις! Κερδίζεις σε χάρη Θεού και αυτοεκτίμηση, αλλά και πολλούς φίλους, πάρα πολλούς. Ο άλλος δρόμος φαίνεται πιο εύκολος. Είναι, όμως, τρομακτικά δύσκολος, διότι στο τέλος όλοι είναι εναντίον σου. Τα παιδιά σου, η γυναίκα σου, το σόι σου, το σόι σου, με όλους έχεις διαφορές. Και φταίνε όλοι! Η κυβέρνηση, που ευθύνεται ούτως ή άλλως, η Ευρώπη, η Δύση, η Ανατολή, όλοι φταίνε. Και εσύ στη μέση προσπαθείς να σώσεις την αθωότητά σου. Και στο τέλος σε τρώνε όλοι αυτοί μαζί, από λίγο.<br /> Λοιπόν, σταματώ εδώ. Αν έχει κανείς κάτι να πει, να ξέρω τι κάνετε, μιλάτε μετά. Ναι ή όχι; Καθόλου; Άκρα του τάφου σιωπή! Εγώ, παρά ταύτα, ήθελα να ρωτήσω αν θέλει κάποιος να ρωτήσει κάτι ή να πει κάτι. Εγώ είμαι δάσκαλος πολλά χρόνια και, όταν τελειώνω κάτι, δεν είμαι έτοιμος να σηκωθώ και να φύγω απλώς. Δεν μου αρέσει. Αν έχετε κάτι να πείτε, κάτι να ρωτήσετε, κάτι να διαφωνήσετε, κάτι να… Πείτε.<br /> Ναι. Ένα λεπτό, φέρνει το παιδί αυτό το πράγμα. Το μικρόφωνο, για να σας ακούμε.<br /> «Επειδή το θέμα ήταν η ευγνωμοσύνη, εγώ βαθιά μέσα μου αισθάνομαι την υποχρέωση να εκφράσω τη βαθιά ευγνωμοσύνη μου προς το πρόσωπό σας, για αυτά που μαθαίνουμε από εσάς. Και επειδή σας βλέπω αρκετά συχνά, χαίρομαι που σας βλέπω».<br /> «Εγώ κάνω ανακύκλωση δανεικών. Παίρνω από αλλού δανεικά και τα μοιράζω. Αυτό κάνω. Δεν ξέρω πόσο σημαντικό είναι αυτό. Δεν είμαι εγώ η πηγή όλων αυτών. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που έχει γοητευθεί από αυτά και σας τα παραδίδω. Μακάρι να γοητευθείτε κι εσείς. Άλλος; Υπάρχει κάτι άλλο; Ερώτηση, διαφωνία, θέση, αντίθεση;»<br /> «Επειδή όλα αυτά που ακούσαμε, δεν ξέρω, εμένα μου φάνηκαν πάρα πολύ δύσκολα. Τελικά, ο δρόμος είναι η άσκηση, η συμμετοχή στα μυστήρια και σιγά σιγά θα φτάσουμε;»<br /> «Εγώ τα βρίσκω πανεύκολα, Θεέ μου! Συγχωρέστε με. Είναι ο εύκολος δρόμος, γιατί έχει Πνεύμα Άγιο εκεί μέσα, έχει χάρη. Τη στιγμή που λες στον άλλον “έλα να σε αγκαλιάσω”, επειδή έκανες λάθος εσύ και με έβρισες, εκείνη τη στιγμή η ευτυχία που αισθάνεσαι και που αισθάνεται και ο άλλος μετά από λίγο, αυτό ακριβώς λέει εδώ το Άγιο Πνεύμα, διά του Αγίου Μαξίμου. Διδάσκεις και τον άλλον την αγάπη κι εσύ διδάσκεσαι την αγάπη. Τη στιγμή που ο άλλος ακριβώς σε υποτιμά, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, καταλάβατε, δρα η χάρη του Θεού, αλλά εφόσον εσύ συμφωνείς με αυτή τη χάρη. Εκείνη τη στιγμή, αν σκεφτείς έστω και για ένα δευτερόλεπτο πώς βλέπει ο Θεός αυτόν τον άνθρωπο, θα καταλάβεις ότι τον αγαπά και πονάει για τη διόρθωσή του. Γιατί να μη γίνεις όργανο για να διορθωθεί;»<br /> «Απλώς, μερικές φορές, επειδή δεν τα καταφέρνουμε —συνήθως δεν τα καταφέρνουμε—, μετά αρχίζουν και γίνονται μέσα μας όλα αυτά και μας πιέζουν».<br /> «Τι σας πιέζουν; Εδώ χρειάζεται ένας καλός πνευματικός που να βοηθάει σε αυτή την κατάσταση. Ο καλός πνευματικός, ας πούμε, καθοδηγεί ένα ζευγάρι. Θα καθοδηγεί τον έναν στο να συγχωρεί. Τι ωραία λέξη στα ελληνικά! Συγχωρώ. Δίνω τόπο, χώρο. Και στον άλλον θα λέει: “Κάτσε εδώ όπως είσαι”. Εσένα ο Θεός, τη στιγμή που αμαρτάνεις, σου δίνει μία στο κεφάλι για να πεθάνεις ή σου λέει “πήγαινε στον πνευματικό σου”; Σε αφήνει να πας ξανά και ξανά και να πεις το ίδιο λάθος ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά, και να λες στον Θεό: “Τι γίνεται; Συγχώρεσέ με, πέφτω ξανά, κάνω, δείχνω…”. Και έρχεται μετά αυτή η φοβερή κατάσταση και σου λέει ο Θεός: “Εγώ είμαι η απόλυτη δωρεά. Θέλω, όμως, να αγωνίζεσαι, για να φαίνεται ότι θέλεις κι εσύ αυτή τη δωρεά”. Μόνο γι’ αυτό αγωνιζόμαστε. Όχι γιατί τα καταφέρνουμε, αλλά γιατί δεν τα καταφέρνουμε. Παρά ταύτα, όμως, έρχεται η χάρη και στεφανώνει αυτόν τον αγώνα. Και βλέπουμε ανθρώπους… Γι’ αυτό, βλέπετε, όλους τους αγίους; Εγώ αγίους γνώρισα, απαθείς δεν γνώρισα. Η απάθεια δεν φαίνεται να ανήκει στα ανθρώπινα. Δηλαδή, ανθρώπους που, ακόμα κι αν ήταν άγιοι, καμιά φορά τους έβλεπες να ταράζονται σαν άνθρωποι, καταλαβαίνετε; Αλλά τι; Ήξεραν τον δρόμο. Είναι σημαντικό. Και ο δρόμος ήταν η αυτομεμψία. Ο δρόμος δεν ήταν “αυτός με νευρίασε”. Ο δρόμος ήταν “εγώ γιατί να μην τον ανεχθώ;”. Αυτή η ευλογημένη τέχνη σήμερα κοντεύει να χαθεί και γι’ αυτό πάσχουμε όσο πάσχουμε, γιατί δεν υπάρχουν άνθρωποι να μας τη διδάξουν, να την εφαρμόσουν οι ίδιοι και να χαρούν τους καρπούς της. Γιατί έχει καρπούς αυτό το πράγμα, αν το κάνεις. Μετά λες κάτι στον Θεό, αν θέλεις, και σου το κάνει. Σου κάνει υπακοή ο Θεός μετά. Έτσι αγιάζει ο άνθρωπος. Πώς νομίζεις ότι αγιάζεις; Μετά ο Θεός θεωρεί ότι είναι χρεώστης σε εσένα. Γιατί; Γιατί ανεβαίνεις κι εσύ στον σταυρό, όπως Αυτός, αντί να ανεβάσεις όλους τους άλλους».<br /> Ξέρετε κάτι; Θα τα καταλάβουμε αυτά λίγο πριν πεθάνουμε. Όχι όλοι, αλλά για πολλούς τότε θα είναι αργά. Ξέρετε ότι υπάρχει πικρή μετάνοια, όταν δεν έχει πια χρόνο ο άνθρωπος να διορθώσει τα πράγματα; Θα τα καταλάβουμε όλα την τελευταία στιγμή. Θα καταλάβουμε ότι εμείς είμαστε ένα λάθος, όχι οι άλλοι. Ο Θεός δεν θα σε ρωτήσει για τους άλλους. Η κρίση δεν θα γίνει ποτέ ως εξής: «Έλα εδώ, τέκνο μου, πώς ήταν ο άντρας σου; Για πες μου. Να κάνουμε μια κρίση τώρα, να δούμε τι θα τον κάνω». Τέτοια κρίση δεν υπάρχει.<br /> Αυτό που σας φαίνεται δύσκολο, μας το έχει κάνει δύσκολο το σημερινό lifestyle, ας πούμε, το οποίο εγώ το λέω μονίμως «death style» και το οποίο μας έχει μάθει ότι πρέπει να διεκδικούμε μέχρι θανάτου. Και τελικά, πραγματικά, μέχρι θανάτου διεκδικούμε, γιατί εξοντώνουμε τον άλλον στο τέλος.<br /> Ήρθε ένα ζευγάρι πριν από λίγο καιρό σε εμένα και μου λέει ο άντρας: «Ξέρεις τι είναι αυτή η γυναίκα, βρε πάτερ; Αγία ψυχή!» λέει. «Κάνει σε όλα υπακοή».<br /> «Παναγία μου», λέω, «τι έχω να δω τώρα…». Η γυναίκα, όταν ήρθε, ήταν σε κατάθλιψη. Είχε φάει τέτοιο ξύλο στη ζωή της —όχι ξύλο με την κυριολεκτική έννοια, δεν εννοώ ότι τη χτυπούσε—, με τη συμπεριφορά του την είχε τσακίσει. Έλεγε συνέχεια «ναι», προτού πει αυτός οτιδήποτε. Έλεγε «ναι» χωρίς καμία αντίσταση. Την είχε καταστρέψει. Καταλάβατε; Και υπάρχει και το αντίστροφο, ξέρετε. Σήμερα όλα γίνονται. Δεν είναι μόνο η μία πλευρά· η ταλαιπωρία είναι αμφίδρομη.<br /> «Όπως μας είπατε κι εσείς, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης μάς λέει ότι “ο Θεός αγάπη εστί”. Στην Πρώτη προς Κορινθίους επιστολή, στο 13ο κεφάλαιο, ο Απόστολος Παύλος έχει γράψει τον περίφημο ύμνο της αγάπης και θα ήθελα να πείτε δυο λόγια πάνω σε αυτά: “Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον”. Και στο τέλος, στον 13ο στίχο, αφού αναφέρει διάφορα πράγματα —είναι υπέροχο αυτό το 13ο κεφάλαιο, πρέπει να το ξέρουμε όλο και απέξω—, λέει: “νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη”. Επειδή σχολιάσατε πάρα πολύ ωραία αυτά τα λόγια, με βάση τον Άγιο Μάξιμο, ο οποίος τα επεκτείνει με μεγάλη ένταση, θα ήθελα να μας πείτε κάτι περισσότερο».<br /> «Ναι, βέβαια. Τώρα έχουμε πίστη, γιατί ακόμη δεν βλέπουμε τα πράγματα που έχουμε ξεχάσει. Έχουμε ελπίδα για τον ίδιο λόγο. Η αγάπη, όμως, είναι η κατάσταση του μέλλοντος αιώνος. Είναι η αιώνια ζωή του Θεού, η λεγόμενη Βασιλεία του Θεού. Ο Παράδεισος είναι η Βασιλεία αυτού του είδους της αγάπης. Αυτής της αγάπης, όμως, προσέξτε, γιατί από την άλλη αγάπη έχουμε όλοι μας. Έτσι δεν είναι; “Μου αρέσεις, σου αρέσω”. Αύριο όχι! Αύριο σε πολεμώ μέχρι θανάτου! Έτσι δεν είναι σήμερα; “Σ’ αγαπώ μέχρι θανάτου”, και με το ένα λάθος, και με το άλλο λάθος… Και στις δύο περιπτώσεις φιλαυτία, έτσι δεν είναι; Σ’ αγαπώ λόγω φιλαυτίας υπερβολικά και μπορεί να αυτοκτονήσω αν με εγκαταλείψεις, πάλι λόγω φιλαυτίας. Και μετά σε μισώ μέχρι θανάτου και σε πολεμώ, μέχρι ένας από τους δυο μας να σβήσει από αυτόν τον κόσμο. Δεν μπορούμε να υπάρχουμε στον ίδιο κόσμο εγώ και εσύ, εμείς οι δύο… Τι μίσος αναπτύσσεται μεταξύ ανθρώπων που αγαπήθηκαν δήθεν προηγουμένως! Και το πρώτο, βεβαίως, είναι αυτό το οποίο… Τι μου θυμίζετε τώρα…»<br /> Όταν έγραφα τη διατριβή μου για τον Άγιο Μάξιμο, είχα διαβάσει, μεταξύ άλλων, το βιβλίο ενός σημαντικού ξένου θεολόγου, που είχε τίτλο στα γαλλικά «Φιλαυτία» και υπότιτλο «Η αγάπη προς τον εαυτό σύμφωνα με τον Άγιο Μάξιμο». Ήταν ένα φοβερό βιβλίο, πάρα πολύ καλό, γραμμένο από έναν ξένο. Αυτός ήταν Ρωμαιοκαθολικός, αλλά είχε διαβάσει τον Άγιο Μάξιμο πριν τον διαβάσουμε εμείς. Λοιπόν, από κάτω είχε βάλει μια μικρή φρασούλα: «Αλλοίμονό μου που έγραψα αυτό το βιβλίο». «Αλλοίμονό μου», λέει, «που το έγραψα». Καταλάβατε; Όλοι εμείς που μιλάμε για τη φιλαυτία, αλλοίμονό μας! Καταλάβατε; Διότι αυτά δεν είναι πράγματα που πρέπει μόνο να τα λες. Μάλιστα, αν τα ξέρεις καλά, είσαι βέβαιος για την αλήθεια και δεν τα εφαρμόζεις, ενώπιον του Θεού αυτό είναι… Αν δεν τα ξέρεις, τίποτα. Χτυπάς μέσα στο σκοτάδι γροθιές, όπως κάνουν σήμερα οι άνθρωποι. Αυτό μου θυμίζουν σήμερα οι ανθρώπινες σχέσεις: μια αρένα. Δεν υπάρχουν κανόνες. Κανόνες δεν υπάρχουν. Βλέπετε παντού αδικία, υποτίμηση, παρερμηνείες, παρεξηγήσεις, παραφρονήσεις. Όλοι χρησιμοποιούν τους πάντες. Όλοι ακολουθούν τους πάντες. Όλοι εξαπατούν, όλοι κάνουν… Συνέχεια αυτό το πράγμα γίνεται. Γι’ αυτό και λέμε ότι αυτή η ζωή γίνεται κόλαση. Την κάνουμε εμείς, όμως, έτσι. Αν μπαίναν αυτά τα πράγματα του Θεού μέσα στην καθημερινή μας πρακτική, αυτός ο κόσμος θα γινόταν ένας απέραντος παράδεισος εδώ και τώρα. Ναι ή όχι; Εδώ και τώρα θα γινόταν ένας παράδεισος! Και θα λατρεύαμε ο ένας τον άλλον, ακριβώς επειδή ο καθένας σηκώνει εμένα! Με σήκωσες, με βάστασες, κάνω κι εγώ το ίδιο για εσένα, και γίνεται αυτός ο τόπος ένας παράδεισος. Αυτός είναι ο τρόπος του Θεού. “Μπα”, θα μου πεις, “αυτά δεν γίνονται” και λοιπά. Αφού δεν γίνονται, τράβα την κόλαση και μην έχεις την ψευδαίσθηση ότι θα βγεις από αυτήν. Θα γίνει αυτό που λέει ο Ηράκλειτος: “Πόλεμος πατήρ πάντων”. Πόλεμος! Και έρχονται τα ζευγάρια και μου λένε: “Ξέρω εγώ, να, να…”. Λέω: “Πόλεμος πατήρ πάντων”. Πολεμάτε μέχρι να νικήσει κάποιος. Τι μου λέει ο άλλος; “Αυτό λέω εγώ, αυτό δεν θέλεις; Να τον νικήσεις; Δεν θέλεις να τον υποτάξεις; Δεν θέλεις να γίνει όπως θέλεις εσύ; Δεν θέλεις; Λοιπόν, κοπάνα τη μέχρι να πεθάνει. Ή θα πεθάνει αυτή ή εσύ. Ή θα χωρίσεις, για να πεθάνει κάποιον άλλο. Με καταλάβατε; Γιατί πάντα οι χωρισμένοι φαίνονται και χειρότερα».<br /> Θα τελειώσω με ένα αστείο που είναι αλήθεια. Το έχω ξαναπεί κάπου δημόσια.<br /> Ήρθε κάποτε κάποιος, μετά από μια τέτοια ομιλία, και μου λέει: «Θεέ μου! Πάτερ μου, να ξέρετε. Εγώ είμαι, λέει, σε κατάσταση μεγάλης μετανοίας, διότι ο Θεός μού έδωσε μια γυναίκα άγγελο. Έναν άγγελο επί γης. Αχ, και εγώ δεν το κατάλαβα».<br /> Εγώ υπέθεσα ότι είχε πεθάνει η γυναίκα του. Και του λέω: «Και τώρα αυτή η γυναίκα σου πού είναι;» «Ζει», μου λέει. «Και εσύ πώς το έμαθες αυτό;» «Μου το έμαθε η επόμενη», λέει. Λοιπόν, αυτά.<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #0c0c0c; font-size: medium;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><br /></span></p> </div><p> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL; mso-fareast-theme-font: minor-fareast;"><br clear="all" style="mso-break-type: section-break; page-break-before: always;" /> </span> </p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> </span><b style="background-color: white; color: #333333; font-family: helvetica; font-size: 12px; text-align: center;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ,  ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p><div class="WordSection1" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><div class="WordSection1" style="color: #333333; text-align: left;"><div class="WordSection1"><p></p><p></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"></span></p><p></p><div style="text-align: right;"></div><p></p><div style="text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div></div></div></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝA ΜΕΡH</span></u></b></span></div></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/400-1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (1ο μέρος)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/400-2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (2ο μέρος)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/400-3.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (3ο μέρος)</span></b></span></a></div><p> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL; mso-fareast-theme-font: minor-fareast;"> </span><br /></p>

Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (5ο μέρος)

    Και ακούστε και ένα τελευταίο. «Η άφραστη ειρήνη και χαρά των αγγέλων είναι πλήρης εξαιτίας αυτών των δύο διαθέσεων που έχω: της αγάπ...

Read more »

Γιατί υπάρχουμε; Για ποιον σκοπό; ( 1ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOrHVUaLT5Di7D24GqHchWDUIin30QWVitdFfvu9i8Ns56K-9PQhfELpAS3zCeb_AGn1Pm1j48Wguei2CYgt3lHJmOoppCmbAODbO5bciTVW7N1JXMccKubsBGMJdzEmxGs8I828-Lcbbo4Se9RQmStM_4cfQJploq-ZsZGiqMUK_FXltQfGnNITqN/s910/pantokratoras.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="910" data-original-width="900" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOrHVUaLT5Di7D24GqHchWDUIin30QWVitdFfvu9i8Ns56K-9PQhfELpAS3zCeb_AGn1Pm1j48Wguei2CYgt3lHJmOoppCmbAODbO5bciTVW7N1JXMccKubsBGMJdzEmxGs8I828-Lcbbo4Se9RQmStM_4cfQJploq-ZsZGiqMUK_FXltQfGnNITqN/w632-h640/pantokratoras.jpg" width="632" /></a></div><span style="color: #070707;"> <br /></span><p></p><p></p><div class="WordSection1"> <p style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #070707; font-size: medium;">Υπάρχουν κάποια ερωτήματα που όλοι μας έχουμε σκεφτεί, αλλά σπάνια τολμούμε να τα πούμε δυνατά. Ίσως γιατί δεν έχουμε εύκολες απαντήσεις. Ίσως γιατί βαθιά μέσα μας φοβόμαστε τι μπορεί να σημαίνουν. Ένα από αυτά τα ερωτήματα είναι το εξής: Γιατί είμαστε πάνω σε αυτή τη γη; Γιατί να ζήσει ο άνθρωπος 60, 70, 80 χρόνια; Μετά τι; Και αν, όπως λέμε ως χριστιανοί, γνωρίσουμε τον Θεό και αυτός είναι ο σκοπός και μας σώσει, τότε γιατί δεν τελειώνει το ταξίδι εκεί; Γιατί ο Θεός μάς αφήνει εδώ; Τι τον ενδιαφέρει τελικά από τον άνθρωπο; Είναι απλώς μια δοκιμασία, είναι ένας κύκλος ή υπάρχει κάτι βαθύτερο;<br /> Θέλω να θέσω το ερώτημα λίγο διαφορετικά. Αν ο Θεός μάς έσωσε, τι μένει να κάνουμε; Τώρα, για την απάντηση σε αυτό το δύσκολο ερώτημα θέλω να επικαλεστώ ένα εδάφιο.<br /> «Πλησιάσατε στο Θεό και θα πλησιάσει σε εσάς». Το λέει αυτό στην επιστολή του Ιακώβου, στο τέταρτο κεφάλαιο. Μα, μισό λεπτό, να πλησιάσουμε; Αφού ήδη δεν έχουμε σωθεί; Δεν είμαστε ήδη σωσμένοι; Άρα κάτι δεν έχουμε ζυγίσει καλά. Σωθήκαμε, ναι. Αλλά το ταξίδι ξεκινάει ή τελειώνει με τη σωτηρία μας; Μήπως ο λόγος που υπάρχουμε δεν είναι απλώς για να ζήσουμε, αλλά να πλησιάσουμε τον Θεό; Και νομίζω εδώ είναι που μπερδευόμαστε όλοι. Μάλλον γιατί έχουμε μάθει να βλέπουμε τη σωτηρία σαν τέρμα. Και είναι θέμα οπτικής γωνίας, πώς βλέπεις τα πράγματα. Δηλαδή, είναι σαν να φτάσαμε κάπου και απλά περιμένουμε. Αλλά αν το σκεφτείς πιο απλά, όταν αγαπάς κάποιον, δεν λες «οκ, τον γνώρισα, τέλος, αυτό ήτανε». Θες να τον γνωρίσεις πιο βαθιά, θες να εμβαθύνεις αυτή τη σχέση. Ένας γάμος δεν είναι το τέλος μιας σχέσης. Είναι η αρχή. Αν μείνεις μόνο στο «παντρεύτηκα», αλλά δεν ζεις τη σχέση, τότε ουσιαστικά δεν υπάρχει ζωή. Είναι σαν να σε καλεί κάποιος σε μια σχέση, αλλά εσύ μένεις στη γνωριμία. Δηλαδή, ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε απλώς για ύπαρξη ή για μια γνωριμία, αλλά για μια σχέση, δηλαδή μια κοινωνία με τον Θεό. Είναι κάτι πιο βαθύ να μπει ο άνθρωπος μέσα σε αυτήν την κατανόηση. Δεν είναι κάτι πολύ απλό αυτό που λέει ο ίδιος ο Χριστός. «Αυτή λοιπόν είναι η αιώνια ζωή. Το να γνωρίζουν εσένα, τον μόνο αληθινό Θεό, και εκείνον που απέστειλες, τον Ιησού Χριστό». Το λέει στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, στο 17ο κεφάλαιο. Δεν λέει να πάνε στον ουρανό, αλλά να γνωρίζουν τον Θεό. Δηλαδή, η αιώνια ζωή δεν είναι απλά ένας τόπος. Είναι πρωτίστως μια σχέση.<br /> Ο Παύλος το λέει: «Αξιόπιστος είναι ο Θεός, από τον οποίον κληθήκατε σε κοινωνία με τον Υιόν Του, Ιησού Χριστό, τον Κύριό μας». Αυτό λέει στο πρώτο κεφάλαιο, πρώτο εδάφιο. Και πρόσεξε τώρα τι λέει το κείμενο. «Εκλήθητε εις κοινωνίαν». Κοινωνία, όπως σημειώνεται σε ανάλογη εργασία από το Cambridge University Press, σημαίνει σχέση. Όχι απλά μια πίστη. Άρα η σωτηρία δεν είναι το τέλος. Είναι η αρχή της πορείας. Και ο Θεός μάλιστα το έχει δείξει από παλιά. Τι λέει στον Ιερεμία; «Θα τους δώσω καρδιά για να με γνωρίζουν». Στο 24ο κεφάλαιο το λέει. «Τοῦ εἰδέναι». Ο τύπος είναι σε ενεστώτα. Όχι να γνωρίσουν τον Θεό μια φορά, έτσι. Αλλά συνέχεια να γνωρίζουν τον Θεό. Δηλαδή, ο σκοπός δεν είναι απλώς να υπάρχουμε, αλλά να τον αναζητούμε και να τον γνωρίζουμε όλο και περισσότερο.<br /> Για να προχωρήσουμε, νομίζω πρέπει να δανειστούμε μια εικόνα από την Παλαιά Διαθήκη. Ας ανατρέξουμε λοιπόν σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά κεφάλαια. Στον προφήτη Ιεζεκιήλ, στο κεφάλαιο 16. Εδώ ο Θεός δεν μιλάει απλώς ως κριτής. Εδώ ο Θεός δεν μιλάει σαν δημιουργός. Μιλάει σαν πληγωμένος νυμφίος. Γαμπρός δηλαδή. Και εξιστορεί όλη την πορεία της αγαπημένης του νύφης, η οποία τον άφησε. Διαβάζουμε λοιπόν από το 16ο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ. Από την αρχή.<br /> Ο Θεός αρχίζει να περιγράφει τη γέννηση αυτής της νύφης. «Η ρίζα σου», λέει, «και η γέννησή σου είναι από τη γη Χαναάν. Ο πατέρας σου ήταν Αμορραίος και η μητέρα σου Χετταία». Εδώ ο Θεός γκρεμίζει την ψεύτικη αυτοπεποίθηση. Δεν λέει «εσύ ήσουν σπουδαία και εγώ σε διάλεξα επειδή άξιζες». Λέει «η γέννησή σου ήταν ξένη, ειδωλολατρική, ακάθαρτη». Αυτό δηλαδή θυμίζει έντονα την Καινή Διαθήκη. «Ήσασταν εκείνο τον καιρό χωρίς Χριστό, αποξενωμένοι, ελπίδα μη έχοντες και βρισκόμενοι στον κόσμο χωρίς Θεό». Αυτό το λέει στην προς Εφεσίους επιστολή, στο δεύτερο κεφάλαιο.<br /> Δηλαδή, εμείς δεν ξεκινήσαμε κοντά. Ξεκινήσαμε μακριά. Μακριά από τον Θεό. Και συνεχίζει ο Ιεζεκιήλ: «Δεν εδέθη το στήθος σου, δεν ελούσθης με νερό, δεν σε έτριψαν με αλάτι και δεν εσπαργανώθης εις σπάργανα». Δηλαδή, αυτή η εικόνα δείχνει ένα νεογέννητο εγκαταλειμμένο. Μια εικόνα θα λέγαμε έτσι λίγο σκοτεινή. Ένα μωρό χωρίς φροντίδα, χωρίς καθαρισμό, χωρίς προστασία. Τελείως ευάλωτο. Εκτεθειμένο θα λέγαμε. Αναγωγικά, ο άνθρωπος χωρίς τον Θεό. Γεννιέται, αναπνέει, κινείται, σκέφτεται. Αλλά πνευματικά είναι απεριποίητος. Και εδώ έρχεται το μεγάλο θαύμα. Κοιτάξτε τι λέει. Άρα η σχέση δεν αρχίζει από τη δική μας καθαρότητα, από τη δική μας ομορφιά, από τη δική μας περιποίηση. Δεν είχαμε τίποτα από αυτά. Ξεκινάει από τη δική Του επίσκεψη. Και αυτό ακριβώς είναι η χάρη. Το λέει ο ίδιος ο Παύλος. «Ο Θεός δείχνει τη δική του αγάπη προς εμάς, με το ότι ενώ εμείς ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για εμάς». Ο Θεός δεν περίμενε να γίνουμε νύφη για να μας αγαπήσει. Μας αγάπησε για να μας κάνει νύφη.<br /> Και μετά φτάνουμε στην κορύφωση. Κοιτάξτε τι λέει. Αυτό είναι συγκλονιστικό. Δεν λέει απλώς «σε διόρθωσα», όπως θα περιμέναμε.<br /> «Επέρασα κοντά σου και σε είδα. Ιδού, ήλθεν ο καιρός σου, ο καιρός του γάμου σου, να ιδρύσεις οικογένειαν. Άπλωσα επάνω σου τας πτέρυγάς μου και εσκέπασα την ασχημίαν της γυμνότητός σου. Ωρκίσθην προς σε, συνήψα μαζί σου διαθήκην, λέγει ο Κύριος, και έγινες έτσι ιδική μου». Λέει «έγινες δική μου». Μπαίνει σε συνθήκη ο Θεός εδώ πέρα. Αυτό είναι συγκλονιστικό. Δεν λέει απλώς «σε διόρθωσα», όπως περιμέναμε. Λέει «έγινες δική μου». Δηλαδή, έχουμε γάμο, διαθήκη, ένωση, δέσμευση. Έχουμε έναν έρωτα εδώ πέρα. Και αυτό συνδέεται βέβαια και με τον Ωσηέ, τον προφήτη Ωσηέ.<br /> «Θα σε μνηστευθώ τότε ως ιδικήν μου διά παντός, θα σε πάρω ως ιδικήν μου πλέον μνηστήν και θα σου προσφέρω δικαιοσύνην, δικαίαν κρίσιν, τρυφερότητα και ευσπλαγχνίαν. Θα σε μνηστευθώ ως πιστήν πλέον εις εμέ και συ θα γνωρίσεις εμέ, τον Κύριον».<br /> Το λέει στον Ωσηέ, στο δεύτερο κεφάλαιο. Και τώρα πρόσεξε τη σειρά. Πρώτα λέει «θα σε αρραβωνιαστώ». Μετά «θα γνωρίσεις τον Κύριο». Έχει νόημα που υπάρχει αυτή η σειρά. Άρα η γνώση του Θεού δεν είναι πληροφορία. Είναι καρπός μιας σχέσης.<br /> Μετά ο Θεός αρχίζει να περιγράφει τι έκανε για αυτήν. Αναγωγικά, αυτό δείχνει όλο το θείο σχέδιο. Τα πρώτα βήματα για την εισαγωγή στη σχέση με τον Θεό έχουν να κάνουν με τον καθαρισμό.<br /> «Σε έλουσα με καθαρό νερό, απέπλυνα και εκαθάρισα το αίμα σου». Βάπτισμα. Σαν να λέει, «σε ξέπλυνα με το νερό της διδασκαλίας», σημειώνει ο Θεοδώρητος Κύρου. Συνδέεται με το χωρίο που ο Χριστός αγάπησε σαν νύφη την Εκκλησία και γράφει στην προς Εφεσίους επιστολή ότι παρέδωσε τον εαυτό του για χάρη της, με σκοπό να την αγιάσει, αφού την καθάρισε με το λουτρό του νερού διαμέσου του λόγου του. Διαμέσου του λόγου του, διδασκαλία. Την καθάρισε με το λουτρό του νερού, βάπτισμα. Άρα βλέπουμε τη σειρά που σημειώνει ο Θεοδώρητος Κύρου: να είναι διδασκαλία, κατήχηση και ύστερα η ψυχή να οδηγείται στο βάπτισμα. Και το δεύτερο που λέει: «Σε ήλειψα με αρωματικόν έλαιον». Το χρίσμα. Σημειώνει ο Κύριλλος Ιεροσολύμων: «Είστε χρισμένοι αφού λάβατε το αντίτυπο του Αγίου Πνεύματος». Το χρίσμα λοιπόν, το δεύτερο πράγμα που κάνει ο Θεός σε αυτή τη νύφη, είναι ο αρραβώνας που δίνει ο ίδιος ο Θεός. Ας το πούμε το δαχτυλίδι της υπόσχεσης. Ότι «εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι της συντελείας του αιώνος». Το δαχτυλίδι αυτό είναι η υπόσχεση του Κυρίου στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Αυτός που μας έχρισε, γράφει στη Β΄ προς Κορινθίους, είναι ο Θεός, ο οποίος μας σφράγισε και έδωσε τον αρραβώνα του Πνεύματος. Να το δαχτυλίδι στις καρδιές μας. Φοβερή αναγωγή αυτή και οι εικόνες που μας δίνει εδώ πέρα ο Θεοδώρητος. Τώρα η εικόνα του τι έκανε για εμάς ο Χριστός υπάρχει και στην Καινή Διαθήκη. Κοιτάξτε τώρα τι λέει:<br /> «Αλλ’ όταν φανερώθηκε, εδώ είναι το κλειδί, η αγαθότης και φιλανθρωπία του σωτήρος μας Θεού, μας έσωσε, όχι από έργα αρετής που κάναμε εμείς, αλλά λόγω της ευσπλαχνίας του, με λουτρό (βάπτισμα) αναγεννήσεως και ανακαινίσεως, που κάνει το Πνεύμα το Άγιο».<br /> Τα δύο πρώτα βήματα που έκανε στη νύφη είναι τα δύο πρώτα βήματα τα οποία έκανε σε εμάς. Σε λούζω με το νερό της διδασκαλίας, με τον λόγο μου λοιπόν, όπως διαβάσαμε, και μετά σε βαπτίζω. Και το δεύτερο, σε χρίω. Σου δίνω τον αρραβώνα, το δαχτυλίδι, που είναι το Άγιο Πνεύμα. Αυτό ακριβώς κάνει ο Θεός στα δύο πρώτα βήματα. Και προχωράει και περιποιείται τη νύφη.<br /> Και διαβάζουμε στη συνέχεια για το ντύσιμο:<br /> «Και ενέδυσά σε ποικίλα και υπέδυσά σε υάκινθον και έζωσά σε βύσσῳ και περιέβαλόν σε τριχάπτῳ».<br /> Ο Θεός, με λίγα λόγια, ντύνει τη νύφη και την ντύνει με βασιλικά ενδύματα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Το οποίο αυτό ακριβώς αναφέρεται και στην Καινή Διαθήκη. Διαβάζουμε στην προς Γαλάτας, στο τρίτο κεφάλαιο: «Όσοι γαρ εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε».<br /> Τα ρούχα λοιπόν που έδωσε. Δεν ντυνόμαστε απλώς την ηθική, ντυνόμαστε τον ίδιο τον Χριστό. Δεν μας δίνει απλώς ένα ρούχο, αλλά βασιλικό ένδυμα. </span></span></p><p style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #070707; font-size: medium;"><br /></span></span></p><p style="text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #070707; font-size: medium;"><b>(συνεχίζεται)</b><o:p></o:p></span></span></p></div><br /><p></p>

Γιατί υπάρχουμε; Για ποιον σκοπό; ( 1ο μέρος)

  Υπάρχουν κάποια ερωτήματα που όλοι μας έχουμε σκεφτεί, αλλά σπάνια τολμούμε να τα πούμε δυνατά. Ίσως γιατί δεν έχουμε εύκολες απαντήσεις...

Read more »

Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (4ο μέρος)

<p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKcpqV9P1DU__l8GlheA6Hmr_CKB-MRNGpWsqnBCBqI2gAR9p5T0B9CYKThevzwfjBKHOSqC-CR7rJwYKi3shiFxsbapmg8N_Rd8GHdN_IyEomcOSqrNmgO7UlmL8vI4spd5Q_rulQQj_4wSW38s8GEE51ZTUjKz-miZ249vjUnBf5a0M0mtS-YI0n/s1397/DSC1081.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1397" data-original-width="659" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKcpqV9P1DU__l8GlheA6Hmr_CKB-MRNGpWsqnBCBqI2gAR9p5T0B9CYKThevzwfjBKHOSqC-CR7rJwYKi3shiFxsbapmg8N_Rd8GHdN_IyEomcOSqrNmgO7UlmL8vI4spd5Q_rulQQj_4wSW38s8GEE51ZTUjKz-miZ249vjUnBf5a0M0mtS-YI0n/w302-h640/DSC1081.jpg" width="302" /></a></div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #0c0c0c; font-size: medium;">Βγαίνει ένα κείμενό μου τώρα, σε λίγο, με μια παλιά συνέντευξη για τις σχέσεις και αρχίζω ως εξής. «Τι είναι οι σχέσεις;» με ρωτάει μια δημοσιογράφος και λέω: «Οι σχέσεις είναι ο σύγχρονος Καιάδας». Καιάδας. Θυμάσαι τον Καιάδα; Που πετάμε ο ένας τον άλλο ευχαρίστως, λέω. Ως ανόητα βρέφη και ανώριμα βρέφη, διότι ο καθένας θεωρεί ότι οι άλλοι δεν έχουν αγάπη. Έτσι δεν είναι; Και τους πετάς στον Καιάδα. Τον καταδικάζεις σε θάνατο.<br /> Λοιπόν. Και μετά, αυτό το οποίο συνεχίζει:<br /> «Η τελεία αγάπη δεν κομματιάζεται με μια φύση των ανθρώπων ανάλογα με τη γνώμη του καθενός, αλλά, αποβλέποντας αυτή ακριβώς την τέλεια αγάπη, όλους τους ανθρώπους αγαπάει εξίσου».<br /> Έτσι;<br /> «Δεν κομματιάζεται η ανθρώπινη φύση σε καλούς ή σε κακούς. Τους μεν ανθρώπους τους αγαπάω ως φίλους. Τους δε φαύλους και κακούς, τους αγαπάω ως εχθρούς».<br /> Ωραίο είναι αυτό. Τον αγαπάς ως εχθρό.<br /> «Ευεργετώντας και μακροθυμώντας και υπομένοντας όσα τις προξενούν, δίχως διόλου να λογαριάζει το κακό, αλλά και πάσχοντας υπέρ αυτών, εάν το φέρουν οι περιστάσεις. Ώστε είναι δυνατό να τους κάνει και αυτούς φίλους. Πάσχε για τον εχθρό σου. Γιατί έτσι είναι ο Θεός που βρέχει επί δικαίους και αδίκους. Έτσι δεν έχει πονηρούς και εχθρούς».<br /> Αφού έτσι είναι ο Θεός, πώς εγώ θα αγαπάω διαφορετικά; Αγαπάς τους μεν ως φίλους, αλλά τους δε ως εχθρούς. Τους αγαπάς όμως.<br /> «Και θυσιάζεσαι για τους εχθρούς για να γίνουν φίλοι. Αλλά και αυτό να μην συμβεί, να μην γίνουν φίλοι αυτοί, δεν εκπίπτει από την αγαπητική διάθεση, δείχνοντας πάντα προς όλους τους ανθρώπους εξίσου τους καρπούς της αγάπης. Γι' αυτό και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, δείχνοντάς μας την αγάπη Του, έπαθε υπέρ όλης της ανθρωπότητας, χαρίζοντας σε όλους εξίσου την ελπίδα της Αναστάσεως».<br /> Σε όλους μας! Όλοι θα αναστηθούν! Δεν είναι οι κακοί μόνο ή οι καλοί μόνο που θα αναστηθούν.<br /> «Αν και ο καθένας καθιστά τον εαυτό του άξιο είτε της αιωνίου δόξης είτε της κολάσεως».<br /> Όταν θα είμαστε στην κόλαση ή στον παράδεισο, αυτό οφείλεται σε εμάς. Ο Θεός θα μας αναστήσει όλους. Για μερικούς που μετέχουν σε Αυτόν είναι παράδεισος, για άλλους που δεν μετέχουν σε Αυτόν είναι κόλαση. Ο Θεός δεν κολάζει κανέναν. Την κόλαση τη φτιάχνουμε εμείς παρέα με τον διάβολο, ο οποίος, σημειωτέον, κάνει τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που λέμε. Και θέλει να μας πείσει και εμάς να τα κάνουμε επίσης, και εμείς σαν και αυτόν. Βλέπετε ότι τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα....<br /> «Εάν λοιπόν για άλλους ανθρώπους τρέφεις μίσος, ενώ για άλλους δεν έχεις μίσος αλλά ούτε αγάπη, αν άλλους τους αγαπάς, αλλά συγκρατημένα, αν άλλους τους αγαπάς υπερβολικά, από αυτή την ανισότητα μάθε και γνώρισε ότι βρίσκεσαι μακριά της τελείας αγάπης, η οποία μας υποχρεώνει να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους εξίσου».<br /> Ξέρετε τι μεγάλα πράγματα είναι αυτά; Τεράστια πράγματα. Εγώ τουλάχιστον, για να τα βρω, κόπιασα. Δεν τα βρήκα ούτε στην αρχαία φιλοσοφία ούτε στη φιλοσοφία γενικά ούτε στην ψυχολογία. Πουθενά. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρόμοιο σε καμία θρησκεία και σε καμία φιλοσοφία. Είναι εντελώς, εντελώς, εντελώς καινούργια όλα αυτά τα πράγματα και είναι τα σπουδαιότερα πράγματα που έχουν ειπωθεί πάνω στη γη.<br /> «Ο τέλειος στην αγάπη, που έφτασε στο ακρότερο σημείο της απάθειας, δεν γνωρίζει τη διαφορά του δικού του ή ξένου, δικής του ή ξένης, πιστού ή απίστου, δούλου ή ελεύθερου». Το διαβάσαμε αυτό. «Ή γένη άντρα και γυναίκας». Αλλά, τι είπαμε; Δεν υπάρχει γι' αυτόν ούτε δούλος ούτε ελεύθερος, ούτε Έλληνας ούτε ξένος, αλλά όλοι, όλοι, όλοι ανεξαιρέτως αποτελούν αντικείμενα της αγάπης του, χωρίς να διακρίνει όσο έχει εδώ κανέναν και πόσο μάλλον τους κοντινούς του. Έτσι;<br /> Λοιπόν, «η φιλαυτία, σε αντίθεση μ' όλα αυτά, αποτελεί την αιτία όλων των εμπαθών λογισμών. Από αυτή γεννούνται οι τρεις γενικότεροι λογισμοί, της επιθυμίας». Δηλαδή, γαστριμαργία, φιλαργυρία, φιλοδοξία. Στη φιλαργυρία βάζουμε και τη γαστριμαργία που γεννά τον λογισμό της πορνείας. Από τη φιλαργυρία ο λογισμός της πλεονεξίας, απ' την κενοδοξία ο λογισμός της υπερηφανείας. Όλοι οι υπόλοιποι λογισμοί της οργής, της λύπης, της μνησικακίας, της ακηδίας, του φθόνου, της καταλαλιάς κ.λπ. έπονται σε κάποιον από τους τρεις προηγούμενους.<br /> Όταν είναι λοιπόν κανείς στην κατάσταση της φιλαυτίας, το τελευταίο πράγμα που σκέφτεται είναι να αγαπήσει. Γιατί να αγαπήσει, για να χάσει όλα αυτά;<br /> Επομένως, για να τελειώνουμε κιόλας, να μην σας βαρύνουμε άλλο, λέει εδώ:<br /> «Αν η αγάπη μακροθυμεί και χρηστεύεται, όπως λέει ο Απόστολος, εκείνος που ολιγοψυχεί με όσα λυπηρά του συμβαίνουν και γι' αυτό πονηρεύεται για όσους τον λύπησαν και αποκόπτεται από την πνευματική αγάπη, εκπίπτει από τον σκοπό της θείας προνοίας».<br /> Σκοπός της θείας προνοίας είναι να σε μάθει να αγαπάς. Να σε κάνει σοφό. Όποιος λοιπόν παραπονιέται για όσους του κάνουν ζημιές και πονηρεύεται ενάντια σε όσους τον λύπησαν, αυτός δεν καταλαβαίνει τι θέλει ο Θεός. Τι θέλει να του μάθει ο Θεός. Γιατί στη Βασιλεία του Θεού πρέπει να ξέρεις τη γλώσσα Του. Αν δεν ξέρεις τη γλώσσα αυτής της αγάπης, δεν είσαι εκεί μέσα. Δεν μπορείς να είσαι. Θα είσαι αλλού.<br /> «Πρόσεχε τον εαυτό σου μήπως η κακία που σε χωρίζει από τον αδελφό δεν βρίσκεται στον αδελφό αλλά σε σένα».<br /> Πόσοι και πόσοι θα την πατάνε εδώ. Τι μου έκανε, τι μου είπε. Είσαι εσύ ο κακός τελικά! Αυτός έκανε ένα λάθος και εσύ τον κακιώνεις, έτσι δεν είναι; Κακιώνεις εναντίον του και κρατάς το πράγμα αυτό μια ζωή.<br /> «Σπεύσε να συμφιλιωθείς μαζί του, να μην εκπέσεις από την εντολή της αγάπης».<br /> «Μην καταφρονείς την εντολή της αγάπης, διότι δι' αυτής θα καταστείς υιός του Θεού. Παραβαίνοντάς την θα βρεθείς υιός της γεέννης».<br /> Κόλαση είναι το άλλο. Λοιπόν.<br /> «Σου συνέβη λοιπόν πειρασμός εναντίον του αδελφού και λύπη σε οδήγησε στο μίσος; Μην νικιέσαι από το πάθος του μίσους, αλλά να το νικάς με την αγάπη. Και θα νικήσεις με αυτόν τον τρόπο, προσευχόμενος γνησίως προς τον αδελφό, προς τον Θεό υπέρ του αδελφού και αποδεχόμενος την απολογία του».<br /> Σε λύπησε κάποιος. Αποδέχεσαι τη συγγνώμη του και προσεύχεσαι στον Θεό γι' αυτόν. Το έχετε σκεφτεί ποτέ αυτό; Να προσεύχεσαι στον Θεό υπέρ αυτού που σε λύπησε.<br /> «Ή ακόμα και συ ο ίδιος, κατευνάζοντάς τον με τη δική σου απολογία, λογιζόμενος τον εαυτό σου αίτιο του πειρασμού και μακροθυμώντας μέχρι να παρέλθει ο πειρασμός».<br /> Κάπου έχω φταίξει κι εγώ. Δεν το ξέρω τώρα, δεν το βλέπω αυτή τη στιγμή γιατί είμαι χολωμένος. Θα το δω αργότερα. Έτσι; Να μην εκπέσεις.<br /> «Μην είσαι εύκολος στο να απορρίψεις την πνευματική αγάπη που σου περιγράφω, διότι άλλη οδός σωτηρίας δεν απομένει στους ανθρώπους».<br /> Δεν υπάρχει άλλη οδός σωτηρίας.<br /> «Δεν μπορεί η λογική ψυχή που τρέφει μίσος προς άλλον άνθρωπο να ειρηνεύσει με τον Θεό, τον δοτήρα των εντολών. Διότι λέει: Αν δεν συγχωρείτε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ούτε ο ουράνιος Πατέρας θα λύσει τα δικά σας παραπτώματα. Αν όμως ο αδελφός δεν θέλει να ειρηνεύει, εσύ, παρ' όλα αυτά, φύλαξε τον εαυτό σου από το μίσος, προσευχόμενος γνησίως υπέρ αυτού και μην τον κακολογείς σε κανέναν».<br /> Σου έκανε κακό, δεν συγκαταβαίνει, δεν διαλλάσσεται; Προσεύχεσαι γι' αυτόν και δεν τον κακολογείς σε άλλους. Μέθοδος. Αυτή είναι η μέθοδος.</span></span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 9.0pt;"><o:p></o:p></span></p><p></p><div class="WordSection1" style="background-color: white; color: #333333;"><div style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><span style="color: red;"><div class="WordSection1" style="color: #333333; text-align: left;"><div class="WordSection1"><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ,  ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"></span></p><p></p><div style="text-align: right;"></div><p></p><div style="text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div></div></div></span></div><div style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></span></div><div style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝA ΜΕΡH</span></u></b></span></div></div><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/400-1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (1ο μέρος)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/400-2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (2ο μέρος)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/400-3.html" itemprop="url"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (3ο μέρος)</span></b></span></a></div>

Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (4ο μέρος)

Βγαίνει ένα κείμενό μου τώρα, σε λίγο, με μια παλιά συνέντευξη για τις σχέσεις και αρχίζω ως εξής. «Τι είναι οι σχέσεις;» με ρωτάει μια δημο...

Read more »

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ (1ο Μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJ_DuncVRqkG_7hb439CUv1Pe-Rrj1lEqVAJdK2sygWTZWOMSdCOiAuKBJRloM-jv5DTQZIjRpQkB-ZKt_ggm9lr9uE7mQJpFUfDfSa89ACymCVXHgoGcmmBUGiU2Svm7V-7ktjzvWrmgX3w1u0eLHESTI1Xblmxxbh6yBbOp6Xr06YwYK2VoIGq6O/s678/30.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="498" data-original-width="678" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJ_DuncVRqkG_7hb439CUv1Pe-Rrj1lEqVAJdK2sygWTZWOMSdCOiAuKBJRloM-jv5DTQZIjRpQkB-ZKt_ggm9lr9uE7mQJpFUfDfSa89ACymCVXHgoGcmmBUGiU2Svm7V-7ktjzvWrmgX3w1u0eLHESTI1Xblmxxbh6yBbOp6Xr06YwYK2VoIGq6O/s1600/30.jpg" /></a></div><p><br /></p><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #020202;">Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀποκλείει τήν ὕπαρξη μιᾶς τρίτης καταστάσεως, ὅπως πιστεύει ἡ Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία, ἡ ὁποία τήν προσδιορίζει μέ τόν ὅρο «Καθαρτήριο», τό ὁποῖο στά ἐπίσημα κείμενά της εἶναι ἕνας διαφορετικός ἀπό τούς ἄλλους δύο τόπους, μέ χαρακτηριστικό του τή δραστηριότητα ἑνός πρόσκαιρου «καθαρτηρίου πυρός».<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; text-align: left;"><b><span style="color: #0a0a0a;">Ἡ ρωμαιοκαθολική θέση -</span></b></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;"><b><span style="color: #020202;"> Τό ρωμαιοκαθολικό δόγμα τοῦ Καθαρτηρίου</span></b></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #020202;">Περί τά τέλη τοῦ 1231 ἐντοπίζεται ἡ πρώτη διαμάχη περί Καθαρτηρίου μεταξύ ἑνός Ἕλληνα, τοῦ Γεωργίου Βαρδάνη, Ἐπισκόπου Κερκύρας, καί ἑνός Λατίνου, τοῦ ἀδελφοῦ Βαρθολομαίου, λεγάτου τοῦ Πάπα. Οἱ θέσεις τοῦ ρωμαιοκαθολικοῦ θεολόγου περί ὑπάρξεως ἑνός Καθαρτηρίου μεταφέρθηκαν ἀπό τόν Ἕλληνα Ἐπίσκοπο στόν Πατριάρχη Γερμανό Β΄, ὁ ὁποῖος καί τούς ἀναίρεσε σέ μία πραγματεία του<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn1" name="_ftnref1" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[1]</span></a>, ἐνῶ ἡ φήμη ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι ἀπέρριπταν τήν περί Καθαρτηρίου διδασκαλία διαδόθηκε στούς Ρωμαιοκαθολικούς<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn2" name="_ftnref2" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[2]</span></a>, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν πραγματεῖες προκειμένου νά ἀντικρούσουν αὐτό τό «λάθος» τῶν «Ἑλλήνων». Μία πραγματεία δημοσιεύθηκε τό 1252 ἀπό Δομινικανούς ἀπό τό Πέραν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὑπό τόν τίτλο Contra errores Graecorum<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn3" name="_ftnref3" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[3]</span></a>, ἐνέπνευσε δέ ἕνα ἔργο πού συνέταξε καί δημοσίευσε ὁ Θωμᾶς Ἀκινάτης μέ τόν ἴδιο τίτλο δέκα χρόνια ἀργότερα, τοῦ ὁποίου τό 69ο κεφάλαιο εἶναι καθ’ ὁλοκληρίαν ἀφιερωμένο στό ζήτημα τοῦ Καθαρτηρίου.<br />Ἡ περί Καθαρτηρίου διδασκαλία διατυπώθηκε γιά πρώτη φορά σέ ἐπίσημο ἔγγραφο τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας τό 1254. Πρόκειται γιά μία ἐπιστολή τοῦ Πάπα Ἰννοκεντίου Δ΄ πρός τόν λεγάτο του στήν Κύπρο, Odo, Καρδινάλιο τοῦ Τούσκουλου, ὅπου ἀναφέρονται τά ἀκόλουθα:<br /><i>«Λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ Ἕλληνες διαβεβαιοῦν ὅτι δέν βρίσκουν μεταξύ τῶν διδασκάλων τους κανένα ρητό καί κατηγορηματικό ὅρο πού νά περιγράφει αὐτόν τόν τόπο ἐξαγνισμοῦ, καθώς καί τό γεγονός ὅτι σύμφωνα μέ τίς παραδόσεις καί τίς ἀρχές τῶν ἁγίων Πατέρων, τό ὄνομα αὐτό εἶναι τό “Καθαρτήριο”, ἐπιθυμοῦμε ἡ ἔκφραση αὐτή νά χρησιμοποιηθεῖ στό μέλλον καί ἀπό αὐτούς. Γιατί σέ αὐτό τό προσωρινό πῦρ ἐξαγνίζονται ὄχι βέβαια τά ἐγκλήματα καί τά θανάσιμα ἁμαρτήματα, ἀλλά οἱ ἥσσονος σημασίας ἁμαρτίες, γιά τίς ὁποῖες δέν εἶχε μετανοήσει ὁ πιστός κατά τή διάρκεια τοῦ βίου του καί ἐπιβαρύνουν τήν ψυχή του μετά θάνατον»</i><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn4" name="_ftnref4" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[4]</span></a>.<br />Στή Σύνοδο τῆς Λυῶνος (1274) ὁ Πάπας Κλήμης Δ΄ συνέταξε καί ὑπέβαλε πρός ἔγκριση στούς Ἕλληνες καί στόν ἑνωτικό αὐτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγο μία ὁμολογία πίστεως. Τό χωρίο ὅπου ἀναφέρεται τό Καθαρτήριο ἔχει ὡς ἀκολούθως:<br />«[Ἡ τύχη τῶν νεκρῶν]. <i>Ἐφόσον ἀπέθαναν ὄντως ἐν μετανοίᾳ καί μέ ἀγαθοεργίες πρίν νά ἀπολαύσουν τούς καρπούς τῆς μετανοίας τους γιά ὅ,τι διέπραξαν ἤ παρέλειψαν, οἱ ψυχές τους ἐξαγνίζονται μετά θάνατον μέ καθαρτήριες καί ἐξαγνιστικές ποινές, ὅπως ἐξήγησε ὁ ἀδελφός μας Ἰωάννης [Parastron]. Οἱ πρεσβεῖες τῶν ζώντων πιστῶν, ἤτοι ἡ εὐχαριστιακή θυσία, οἱ προσευχές, οἱ ἀγαθοεργίες καί ἄλλα ἔργα εὐσέβειας πού οἱ πιστοί κάνουν κατά τά εἰωθότα καί σύμφωνα μέ τούς θεσμούς τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι χρήσιμες γιά νά ἀπαλύνουν τούς πόνους τῶν κεκοιμημένων. Οἱ ψυχές ἐκείνων πού, μετά τή λήψη τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος, δέν ὑπέπεσαν σέ καμία ἀπολύτως ἁμαρτία, οἱ ψυχές ἐπίσης ἐκείνων πού, ἀφοῦ προσβλήθηκαν ἀπό τό μίασμα τῆς ἁμαρτίας, ἐξαγνίστηκαν εἴτε ὅσο ἦσαν ἀκόμη στό σῶμα τους εἴτε ὅταν ἀποχωρίσθηκαν ἀπό αὐτό, ὅπως προαναφέρθηκε, γίνονται ἀμέσως δεκτές στόν οὐρανό. Οἱ ψυχές ὅμως ἐκείνων πού πεθαίνουν σέ κατάσταση θανάσιμης ἁμαρτίας ἤ μόνο μέ τό προπατορικό ἁμάρτημα κατέρχονται στήν Κόλαση, ὅπου ὑπόκεινται σέ ἀνάλογες ποινές»</i><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn5" name="_ftnref5" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[5]</span></a>.<br />Εἶναι γνωστό, βεβαίως, ὅτι ἡ ὁμολογία πίστεως τῆς ἑνωτικῆς Συνόδου τῆς Λυῶνος, ἡ ὁποία ὑπεγράφη ἀπό τούς ἀντιπροσώπους τοῦ Βυζαντινοῦ Αὐτοκράτορα, ἀπερρίφθη λίγο μετά ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὅπως καί νά ἔχει, διαπιστώνουμε ὅτι τό προαναφερθέν κείμενο εἶναι μετριοπαθές, ἀφοῦ δέν θέτει ἄμεσα οὔτε τό ζήτημα τοῦ Καθαρτηρίου ὡς τόπου, οὔτε τοῦ καθαρτηρίου πυρός ὡς ἔννοιας (δύο ἐπίμαχα ζητήματα), ἀλλά ἀναφέρεται ἁπλῶς στίς <i>«καθαρτήριες καί ἐξαγνιστικές ποινές»</i>. Ἄλλωστε, δέν πρέπει νά λησμονοῦμε ὅτι ἐπρόκειτο γιά ἕνα κείμενο συμφωνίας, μέ σκοπό νά ὁδηγήσει σέ μία εὐρεία συμφωνία στόν κόλπο τῶν δύο Ἐκκλησιῶν.<br />Παρόμοια μετριοπάθεια, γιά τούς ἴδιους λόγους, χαρακτηρίζει καί τήν ἀκόλουθη διατύπωση τῆς ἑνωτικῆς Συνόδου τῆς Φλωρεντίας (1439):<br /><i>«Οἱ ψυχές αὐτῶν πού μετανοοῦν ἀληθινά καί πεθαίνουν ἐν ἀγάπῃ Θεοῦ, πρίν λάβουν τούς ἄξιους καρπούς τῆς μετανοίας καί ἀποκαταστήσουν τά ἀδικήματα πού διέπραξαν διά πράξεων ἤ διά παραλείψεων, ἐξαγνίζονται μετά τόν θάνατό τους μέ καθαρτήριες τιμωρίες»</i><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn6" name="_ftnref6" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[6]</span></a>.<br />Δεδομένου ὅτι ἡ Σύνοδος τῆς Φλωρεντίας συγκλήθηκε μέ σκοπό τήν ἐπανένωση τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς καί τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας (καίτοι ἡ ὁμολογία πίστεως τῆς Συνόδου τελικά ἀπερρίφθη ἀπό τήν τελευταία), ἡ προαναφερθεῖσα διατύπωση προέκυψε μετά ἀπό ἔντονες συζητήσεις καί παρουσιάζει τή λατινική θέση μέ μετριοπαθῆ τρόπο.<br />Ἡ διατύπωση τῆς Συνόδου τοῦ Τριδέντου (1563) εἶναι σαφέστερη:<br /><i>«Ἡ Καθολική Ἐκκλησία, διδαχθεῖσα ὑπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἀφορμώμενη ἀπό τήν Ἁγία Γραφή καί τήν ἀρχαία παράδοση τῶν Πατέρων, ἐδίδαξε στίς ἅγιες Συνόδους καί κατά τήν τελευταία Οἰκουμενική Σύνοδο<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn7" name="_ftnref7" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[7]</span></a> ὅτι ὑπάρχει Καθαρτήριο καί οἱ ψυχές πού κρατοῦνται ἐκεῖ βοηθοῦνται διά τῶν ἱκεσιῶν τῶν πιστῶν καί κυρίως διά τῆς θεαρέστου Θείας Λειτουργίας. Ἐπιπλέον, ἡ Ἁγία Σύνοδος προτρέπει τούς Ἐπισκόπους νά κάνουν ὅ,τι δυνατόν προκειμένου τό ὀρθό περί Καθαρτηρίου δόγμα, παραληφθέν ἀπό τούς ἁγίους Πατέρες καί τίς ἅγιες Συνόδους, νά καταστεῖ ἀντικείμενο πίστεως τῶν πιστῶν καί νά διαφυλαχθεῖ ἀπ’ αὐτούς, νά διδάσκεται καί νά κηρύσσεται παντοῦ»</i><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn8" name="_ftnref8" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[8]</span></a>.<br />Τό πρόσφατο κείμενο τῆς Κατηχήσεως τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἐπιβεβαιώνει ἐκ νέου τό δόγμα περί Καθαρτηρίου, ἀφοῦ τό παρουσιάζει ὡς ἕνα ἄρθρο τῆς ρωμαιοκαθολικῆς πίστεως, παραθέτοντας μάλιστα καί τούς ὁρισμούς αὐτοῦ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn9" name="_ftnref9" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[9]</span></a>. Βεβαίως, οἱ ὁρισμοί αὐτοί δέν ἀναφέρονται ρητῶς στή φύση τοῦ Καθαρτηρίου, παρά τό γεγονός ὅτι στή Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία εἶχε ἤδη ἀναπτυχθεῖ τόσο πρωτύτερα<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn10" name="_ftnref10" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[10]</span></a>, ὅσο καί μεταγενέστερα<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftn11" name="_ftnref11" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[11]</span></a> μία διεξοδική θεολογία τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἀσχολήθηκε ἐπισταμένως μέ αὐτούς. Ἄλλωστε, ἡ θεολογία αὐτή, ἡ ὁποία συνδυάζεται ἀπό μία σειρά ἀπεικονίσεων καί πρακτικῶν εὐσεβείας ἀναφορικά μέ τό Καθαρτήριο, χαρακτηρίζει περισσότερο τή συνείδηση τῶν ρωμαιοκαθολικῶν ἀπό τούς ὁρισμούς καθεαυτούς. Καί ἐνῶ οἱ ἀπεικονίσεις τοῦ Καθαρτηρίου, ἀπό τίς ὁποῖες ἡ Σύνοδος τοῦ Τριδέντου ὑπό τήν πίεση τῆς προτεσταντικῆς κριτικῆς ἀποστασιοποιήθηκε μερικῶς, τείνουν νά ἐξαφανισθοῦν, οἱ σχετικές πρακτικές εὑρίσκουν μεγάλη ἀπήχηση στούς κόλπους τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας.<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><o:p><span style="color: #020202;"> </span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #020202;"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><o:p><span style="color: #020202;"><b>(συνεχίζεται)</b></span></o:p></span></p><div><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><o:p><span style="color: #020202;"><b><br /></b></span></o:p></span></div><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><o:p><span style="color: #020202;"><br /></span></o:p></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><hr size="1" width="33%" /><div id="ftn1"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref1" name="_ftn1" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[1]</span></span></span></a> <span lang="EN-US">¹. </span>Βλ<span lang="EN-US">. </span>Ρ<span lang="EN-US">. RONCAGLIA, Georges Bardanes, métropolite de Corfou, et Barthélemy de l'ordre franciscain. Les discussions sur le Purgatoire (15 octobre – 17 novembre 1231). Étude critique avec texte inédit, Rome 1953.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn2"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref2" name="_ftn2" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[2]</span></span></span></a> Ὅπως λίγους αἰῶνες πρωτύτερα εἶχε διαδοθεῖ ἡ φήμη ὅτι εἶχαν ἀπαλείψει τό<span lang="EN-US"> «Filioque» </span>ἀπό τό Σύμβολο τῆς Πίστεως<span lang="EN-US">!<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn3"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref3" name="_ftn3" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[3]</span></span></span></a> Βλ<span lang="EN-US">. </span>Α<span lang="EN-US">. MICHEL, «Purgatoire», Dictionnaire de théologie catholique, t. 13, Paris 1936, col. 1247-1248.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn4"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref4" name="_ftn4" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[4]</span></span></span></a> <span lang="EN-US">Denzinger, </span>σ<span lang="EN-US">. 838. </span>Πρβλ<span lang="EN-US">. MANSI XXII, 581-582.</span></span></p></div><div id="ftn5"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref5" name="_ftn5" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[5]</span></span></span></a>  <span lang="EN-US">Denzinger, </span>σ<span lang="EN-US">. 856-858.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn6"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref6" name="_ftn6" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[6]</span></span></span></a> <span lang="EN-US">Denzinger, </span>σ<span lang="EN-US">. 1304.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn7"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref7" name="_ftn7" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[7]</span></span></span></a> Βλ<span lang="EN-US">. Denzinger, </span>σ<span lang="EN-US">. 1580: «</span>Ἐάν κάποιος ὑποστηρίζει ὅτι<span lang="EN-US">, </span>ἀφοῦ λάβει διά χάριτος τή δικαίωση<span lang="EN-US">, </span>κάθε μετανοηθείς ἁμαρτωλός τυγχάνει ἀφέσεως ἁμαρτιῶν καί ἡ αἰωνία καταδίκη του αἴρεται<span lang="EN-US">, </span>ἔτσι ὥστε νά μήν ἰσχύει πλέον ἡ ἔκτιση καμμίας πρόσκαιρης τιμωρίας<span lang="EN-US">, </span>εἴτε στόν κόσμο αὐτόν εἴτε στόν μέλλοντα κόσμο καί στό Καθαρτήριο<span lang="EN-US">, </span>πρίν νά ἀνοίξει ἡ εἴσοδος στό Βασίλειο τῶν οὐρανῶν<span lang="EN-US">, </span>ἀνάθεμα<span lang="EN-US">».<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn8"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref8" name="_ftn8" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[8]</span></span></span></a> <span lang="EN-US">Denzinger, </span>σ<span lang="EN-US">. 1820.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn9"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref9" name="_ftn9" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[9]</span></span></span></a> <span lang="EN-US">Catéchisme de l'Église catholique, Cité du Vatican et Paris 1992, n° 1030-1032.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn10"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref10" name="_ftn10" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[10]</span></span></span></a> Βλ<span lang="EN-US">. J. LE GOFF, La Naissance du Purgatoire, Paris 1981.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn11"><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="color: #020202; font-family: arial;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/1.html#_ftnref11" name="_ftn11" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 13.8px;">[11]</span></span></span></a> Βλ<span lang="EN-US">. </span>κυρίως Α<span lang="EN-US">. MICHEL, «Purgatoire», Dictionnaire de théologie catholique, 13-1, 1936, col. 2246-2261.</span></span></p></div></div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></p><p></p>

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΥ (1ο Μέρος)

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀποκλείει τήν ὕπαρξη μιᾶς τρίτης καταστάσεως, ὅπως πιστεύει ἡ Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία, ἡ ὁποία τήν προσδιορίζει μέ τόν ὅ...

Read more »

Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (3ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBUtUvOQlSiiDTymYBHH-07imepgoqDrgYvydDXjmD35Cu7vxhbbJH06Z4FAbaeBaa2fCj5v_Ie2msjVVBIPE86jjJeedBjparzwnk3ODb-im5pOlSmv4p_bqk7ker3mmHSHtQlo6g36USarKUbM9_SIQI9QVDcSrRidEW4fDXlR_8rsoixOCMX0yO/s1397/DSC1081.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1397" data-original-width="659" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBUtUvOQlSiiDTymYBHH-07imepgoqDrgYvydDXjmD35Cu7vxhbbJH06Z4FAbaeBaa2fCj5v_Ie2msjVVBIPE86jjJeedBjparzwnk3ODb-im5pOlSmv4p_bqk7ker3mmHSHtQlo6g36USarKUbM9_SIQI9QVDcSrRidEW4fDXlR_8rsoixOCMX0yO/w302-h640/DSC1081.jpg" width="302" /></a></div><span style="color: #0a0a0a; font-size: medium;"> <br /></span><p></p><p></p><div class="WordSection1"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-size: medium;"><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", sans-serif;">Λέει λοιπόν σ' αυτή την προοπτική ο Άγιος Μάξιμος…. Πόσο ανόητοι είναι οι Άγιοι όπως είναι ανόητος ο Θεός. Λυπάμαι που κηρύσσουμε έναν Θεό ανόητο. Θα μπορούσαμε να κηρύσσουμε έναν </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", sans-serif;">Θεό παντοδύναμο, πολύ θυμωμένο που να δέρνει κανονικά μέρα νύχτα, όπως είναι ο Θεός στο Ισλάμ ας πούμε που είναι…. αν τολμήσεις να κουνηθείς έχεις πεθάνει, τελείωσες.<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Λέει λοιπόν εδώ: «αν τυχόν υβρισθείς ή εξουθενωθείς από κάποιον αδελφό, φυλάξου από τους λογισμούς της οργής, μήπως δια μέσου της λύπης, σε χωρίσουν από την αγάπη, και περιέλθεις σε κατάσταση μίσους».<br />Το ακούσατε αυτό; Να το ξαναδιαβάσω; Αν τυχόν κάποιος σε βρίσει και σε εξουθενώσει να φυλαχτείς από τους λογισμούς της δίκαιης οργής! Δίκαια θυμώνεις ε; Γιατί με βρίζεις, γιατί με εξουθενώνεις; </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> «</span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Μήπως τυχόν διαμέσου της λύπης σε χωρίσουν από την αγάπη και περιέλθεις σε κατάσταση μίσους», δηλαδή, ο χαμένος θα είσαι εσύ επειδή τον μισείς δίκαια! Καταλαβαίνετε τι λέω; Γιατί; Μα δεν είναι ο τρόπος του Θεού αυτός. Γι΄ αυτό χάνεις τον Θεό. Κερδίζεις σε δίκιο, έτσι δεν είναι; Σήμερα οι άνθρωποι από το δίκιο τους πεθαίνουν όλοι. Από πολύ δίκιο τραβάμε, ότι τραβάμε, καταλάβατε; Γιατί</span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">από το δίκιο πας, και</span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">για να αποκτήσεις το δίκιο σου, όπως </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">το νομίζεις, χωρίζεσαι από όλους και απ΄ όλα, και γίνεσαι χειρότερος και από αυτόν ο οποίος, ο καημένος ε; <br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Άλλο: «αυτός που απέκτησε με κόπο και σπουδή τους καρπούς της αγάπης», ακούστε: «δεν απομακρύνεται από αυτήν ακόμα και αν πάσχει μύρια κακά». Δηλαδή απέκτησα την αγάπη, σας αγαπώ τώρα, ό,τι και να μου κάνετε εγώ δεν μετακινούμαι από τη θέση της αγάπης. Επίσης γι' αυτό ο Στέφανος, ο μαθητής του Χριστού ο οποίος, όπως έκανε και ο Χριστός, ευχόταν υπέρ των φονέων του και ζητούσε από τον Χριστό να τους συγχωρέσει λόγω της άγνοιάς τους. Καταλαβαίνετε; Αυτό είναι ακατανόητον! Το καταλαβαίνετε εύκολα εσείς; Τι λέει εδώ; Να σε λιθοβολούν μέχρι θανάτου και εσύ να λες Θεέ μου συγχώρα τους και να μην μετακινήσαι από την αγάπη; Τι είναι αυτή η αγάπη; Είναι αιώνια ζωή. Να έχεις τον Θεό συνέχεια να ζεις σαν Θεός. Εκείνος o Στέφανος δεν ήταν βλάκας. Είχε πλήρη παρουσία του Θεού. Έβλεπε τον Θεό πρόσωπο προς πρόσωπο. Είχε συνεχή θεοπτία και όσο κράταγε την αγάπη αυτή, η θεοπτία αυτή συνεχιζόταν. Καταλαβαίνετε τι λέω ή όχι; Λοιπόν συγγνώμη που ρωτώ κάθε τόσο…<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">«Εάν λοιπόν θέλεις να μην εκπέσεις από την κατά Θεόν αγάπη», συνεχίζει αυτός, απτόητος…. Το έδωσα αυτό το δώρο σε έναν επίσκοπο πριν από λίγες μέρες και μου λέει: «όχι πάτερ όχι αυτό το έργο σε παρακαλώ. Θα με εκτελέσει»λέει «ο Μάξιμος». Είναι σαν να σε εκτελεί. Σε φτάνει σε εξουθένωση. Σου λέει κοίταξε να δεις, έχεις να κάνεις πράγματα φοβερά τα οποία ο ναρκισσισμός σου λέει μην… έχει ανάψει το λαμπάκι της μηχανής και λέει ''μη παραπάνω, μη τα κάνεις αυτά'' ε;<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Τι λέει εδώ; «Εάν θέλεις να μην εκπέσεις από την αγάπη του Θεού μήτε τον αδερφό θα αφήσεις να κοιμηθεί θλιμμένος εναντίον σου, μήτε εσύ θα κοιμηθείς λυπούμενος υπ΄ αυτού». Λυπήθηκε ο αδερφός σου; «Μπορεί να έφταιγε αυτός που λυπήθηκε! Τόσα πριν μου συρε! Να κοιμηθεί σαν το ζώον και να μην σηκωθεί και το πρωί! Αυτός φταίει!». </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Εδώ είναι το ζήτημα. Ότι εσύ; Που φταίει αυτός… αντί να πεις αυτός φταίει και φτου σου που φταίς εσύ, και καλά να πάθεις, τον αντιμετωπίζεις ως πάσχοντα! Είναι φοβερό αυτό το πράγμα και με πολύ αγάπη του λες κοίταξε αδελφέ συγγνώμη έγινα αιτία να ταραχθείς, ξέρω ότι έχω λάθη πάνω μου. Πού είναι; Αυτά είναι άγιες καταστάσεις. Καταρχήν αν το κάνεις αυτό μια φορά ο άλλος θα πέσει στα πόδια σου δεν υπάρχει περίπτωση. Θα τον έχεις μετά δικό σου συνέχεια.<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Λέω στα ζευγάρια καμιά φορά, αν ξέραμε πόσο εύκολο είναι να έχεις τον άλλον, και εμείς κάνουμε το αντίθετο ακριβώς βέβαια, και μάλιστα κρατούμε και μέρες… </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ούτε ένα βράδυ, λέει, ούτε εσύ να κοιμηθείς λυπημένος! «Μα αφού με έβρισε, να κοιμηθώ λυπημένος; Σας παρακαλώ πολύ!».Τι φοβερό πράγμα να του δίνεις τόσο χώρο του άλλου. Του δίνεις χώρο να αναπνεύσει, να υπάρξει έτσι όπως είναι με το λάθος του, όπως αφήνει και εσένα ο Θεός να υπάρξεις με το λάθος σου αντί να σου πει: «έλα εδώ 60-70-80 χρόνια κάνεις σαχλαμάρες, πάρτη στο κεφάλι βαρέθηκα». Όχι, το αντίθετο κάνει και περιμένει άπαντας ανθρώπους εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν, να </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">μετανιώσουν και να κάνουν…. Έτσι;<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Πήγαινε λοιπόν να συνδιαλλαγείς με τον αδερφό σου λοιπόν, και πρόσφερε στο Θεό, στο Χριστό, με καθαρή συνείδηση δια εκτενούς προσευχής, το δώρο της αγάπης. Δηλαδή κάντε το δώρο να αγαπάς και εσύ όπως θέλει αυτός να αγαπάς. </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Παρακάτω να συνεχίσω; Αντέχετε; Εγώ μετά βίας αντέχω ακόμα αλλά θα προχωρήσω. Συνεχίζω λοιπόν.<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">«Εγώ σας λέω μη προβάλλετε αντίσταση στον πονηρό αλλά σε όποιον σε ραπίσει στο δεξί μάγουλο, στρέψτε το και στο άλλο» παραλαμβάνει τα λόγια του Χριστού, «και σε εκείνον που θέλει να σε δικάσει, να σου πάρει το χιτώνα άσε το και το πανωφόρι. Και εκείνον ο οποίος θέλει να σ' αγγαρέψει να πας ένα μίλι, πήγαινε μαζί του δύο». Έτσι δεν λέει, λέει κάποιος, και σχολιάζει. «Για εκείνον για ποιο λόγο τα λέει αυτά ο κύριος; Για να σε διαφυλάξει χωρίς οργή ταραχή και λύπη, και εκείνον να τον διδάξει με την ανεξικακία σου οδηγώντας αμφότερος ως αγαθώς στο ζυγό της αγάπης».Θέλει να σας μάθει να αγαπάτε. Θέλει να σας μάθει να αγαπάτε. Εσύ λοιπόν τρως το χαστούκι και λες χτύπα με και από εδώ. Άντε να σας δώσει και ένα δεύτερο. Τρίτο εγώ δεν έχω γνωρίζει άνθρωπο που να μπορεί και τρίτο να δώσει. Δύο μπορεί. Το τρίτο καταρρέει… Τι γίνεται εδώ; Σε φυλάει χωρίς ταραχή και λύπη. Τι ταραχή και λύπη δεν κατάλαβα; Ο αδελφός μου πάσχει, είναι άρρωστος, και εγώ θα ταραχτώ επειδή αυτός πάσχει; Επειδή αυτός είναι σε αυτή την κατάσταση εγώ θα ταραχτώ; Αφού αυτός είναι σε αυτή την κατάσταση, δεν είμαι εγώ. Θα μπορούσα να είμαι εγώ σε αυτή την κατάσταση, δεν δέρνω εγώ αυτή τη στιγμή, πολύ χειρότερο, εγώ δεν δέρνω, εγώ τις τρώω. Τι ωραία, υπέροχα, τι ευεργεσία να μην δέρνω εγώ αυτή τη στιγμή αλλά να δέρνει άλλος! Ξέρετε τι ευεργεσία είναι αυτή; Γιατί έχεις χάρη εκείνη τη στιγμή, γίνεσαι μάρτυρας στον Χριστό, έχεις πνεύμα Άγιο εκείνη τη στιγμή. Ότι να ζητήσεις, γίνεται από τον Θεό εκείνη τη στιγμή. Ξέρετε; όχι; καλά… </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">και εκεί να τον διδάξει με την ανεξικακία σου τον διδάσκει και τελικά και στους δυο μας μαθαίνει την αγάπη. Μαθαίνεις και εσύ πως είναι η αγάπη, η δωρεάν αγάπη, γιατί αυτή είναι αγάπη μόνο, και μαθαίνει και εκείνος πως είναι η αγάπη, η δωρεάν αγάπη, και δεν υπάρχει άλλη.<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Μέγας ο Μάξιμος και αυτά μην νομίζετε ότι τα είπε στο γραφείο του, γιατί αυτοί οι άνθρωποι τα ζήσανε αυτά, ειδικά ο Άγιος Μάξιμος φθονήθηκε πάρα πολύ. Πάρα πολύ. Και κυνηγήθηκε και μαρτύρησε από πολύ φθόνο και κακία ανθρώπων. Και πέθανε με κομμένο χέρι και κομμένη γλώσσα, συρώμενος 82 ετών στην εξορία. Καταλάβατε;<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">«Μην ανέχεσαι τα σκάνδαλα που εγείρουν οι υπόνοιές σου» άλλο, «ή τα σκάνδαλα που σου μεταφέρουν άλλοι άνθρωποι εις βάρος τρίτων». Τι λες; Αυτά που μου λέει ο φίλος μου ο Σάκης. δεν θα τα δεχτώ για τον τάδε, τον Κίτσο που είναι ούτως ή άλλως στραβόξυλο και το ξέρω εγώ τι είναι.<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">«Μην τα ανέχεσαι αυτά. Διότι εκείνοι που παραδέχονται τέτοια σκάνδαλα με οποιοδήποτε τρόπο, για όσα έγιναν είτε κατά προαίρεση είτε παρά προαίρεση, δεν γνωρίζουν την οδό της ειρήνης που οδηγεί τους εραστές της δια της αγάπης στην οδό του Θεού».<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Χάνεις την ειρήνη σου. Κατηγορείς τον άλλο εσωτερικά. Ναι ή όχι; Για να υπερασπιστείς τον φίλο σου που έχει δίκιο, «έχω ρε φίλε, άκουσε να δεις τι μου έκανε ο τάδε». Για να τον βοηθήσεις αυτόν τον φίλο, έτσι δεν είναι; ταυτίζεσαι μαζί του και καταριέσαι τον άλλον. Και πας και λες και σε τρίτον, ξέρεις τι είναι εκείνος ο τάδε. Μου είπε εμένα ο φίλος μου, «κείνο, κείνο, κείνο, κείνο, κείνο, κείνο, κείνο». Χάνεις την ειρήνη σου, είσαι συνεχώς θυμωμένος. Έχεις έναν εχθρό επιπλέον ή πολλούς εχθρός επιπλέον. Χάνεις και έπειτα το Πνεύμα το Άγιο. Δεν αναπαύεται ο Θεός σε εσένα διότι ο Θεός αυτόν ο οποίος, καλώς ή κακώς, δικαίως ή αδίκως κατηγορείται, τον </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">αγαπάει. Εσύ δεν τον αγαπάς. Άρα δεν αγαπάς και τον Θεό εκείνη την στιγμή. Ποιον αγαπάς; Κάποιον άλλον;<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">«Δεν κατέκτησε ακόμα την τέλεια αγάπη εκείνους που μεταβάλλει τη γνώμη του για τους άλλους ανάλογα με τη συμπεριφορά τους».<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Έλεος! Άσε μας να ησυχάσουμε!<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">«Ανάλογα με τη συμπεριφορά τους όποιος μεταβάλλει</span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">την αγάπη του, αυτός δεν έχει αγάπη».<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Έρχεται ο άντρας σου εκεί, σου βάζει τις φωνές, σε κάνει και κομμάτια, και εσύ αλλάζεις στάσεις απέναντί του. Ε, δεν έχεις αγάπη.<br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">«Για παράδειγμα, αγαπώντας τον ένα ή μισώντας τον άλλο. Για τον ένα ή τον άλλο λόγο. Ή </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">τον </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">ίδιο </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">άνθρωπο </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">ακόμα. </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Πότε </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">αγαπώντας </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">και </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">πότε </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">μισώντας </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">τον. </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Μισώντας </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">τον </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">για διαφορετικούς λόγους». <br /></span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ναι ή όχι; ''Τώρα σ' αγαπώ. Τώρα είσαι μια χαρά''. Την άλλη μέρα ''φτου σου δεν ντρέπεσαι'' που χθες σ' αγαπούσα. Με ξεγέλασες. Είσαι απαίσιος. Να μετανοήσεις''. </span><span style="background-color: white; color: #0a0a0a; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ναι, αλλά αυτός μπορεί να μετανοήσει ή μπορεί να μην μετανοήσει. Εσύ δεν αγαπάς όμως. Εσύ αγαπάς το συμφέρον. Τον εαυτό σου αγαπάς, σε όλες τις περιπτώσεις. Ναι ή όχι; Τον εαυτό σου δεν αγαπάς; Όταν ένας κοντινός σου, σου κάνει αυτά που θέλεις, τον αγαπάς. Όταν κάνει κάτι άλλο, ''άλλαξε η συμπεριφορά του''. Γιατί είναι ταλαίπωρος, γιατί είναι πονεμένος, γιατί το προϊστάμενος τον έβρισε, γιατί, ξέρω εγώ, ανέβηκε το ζάχαρο, γιατί, ξέρω εγώ, κατέβηκε η πίεση. Πάντως, εσύ, τον πετάς στον καιάδα.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;">                                  </p> <div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><div class="WordSection1" style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"><div class="WordSection1"><div class="WordSection1"><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><b><span style="color: #020202; font-size: medium;">(συνεχίζεται)</span></b></span></p></div><div class="WordSection2"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span></p></div><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ,  ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"></span></p><p></p><div style="text-align: right;"></div><p></p><div style="text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div></div></div></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><u>ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝA ΜΕΡH</u></span></b></span></div></div><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/400-1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (1ο μέρος)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/400-2.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (2ο μέρος)</span></b></a></div>

Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (3ο μέρος)

  Λέει λοιπόν σ' αυτή την προοπτική ο Άγιος Μάξιμος…. Πόσο ανόητοι είναι οι Άγιοι όπως είναι ανόητος ο Θεός. Λυπάμαι που κηρύσσουμε έν...

Read more »

Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (2ο μέρος)

<p style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZkJZf49rzhLSQac6-ZrAK2Ud0ifrbibMCDZnXrjFdj3KvH5abeq-U3Yxq1Gz5YCx3FHh57VWNYymZF1XUWLrzwxKMSiW96BpL2f17CT6LmNlWABrhKlZLeu-ZLm4DuhBkvinqDpeagx8ti3JwyoS4l6oE56gk-HhAACaUppIob9M3zTUHIuFjdybs/s1397/DSC1081.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1397" data-original-width="659" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZkJZf49rzhLSQac6-ZrAK2Ud0ifrbibMCDZnXrjFdj3KvH5abeq-U3Yxq1Gz5YCx3FHh57VWNYymZF1XUWLrzwxKMSiW96BpL2f17CT6LmNlWABrhKlZLeu-ZLm4DuhBkvinqDpeagx8ti3JwyoS4l6oE56gk-HhAACaUppIob9M3zTUHIuFjdybs/w302-h640/DSC1081.jpg" width="302" /></a></div> <br /><p></p><p></p><div style="text-align: justify;"><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Παρακάτω. «Εάν έχεις αποφασίσει να συγκατοικείς μαζί με πνευματικούς αδερφούς να αποταχθείς το θέλημά σου, μόλις κιόλας περάσεις το κατώφλι της εισόδου. Διότι δεν </span><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">θα διηγηθείς να ειρηνεύσεις με έναν τρόπο, ούτε με τον Θεό, ούτε με </span><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">τους </span><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">αδερφούς, </span><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">με </span><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="color: #050505; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">τους οποίους θα συγκατοικείς».</span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="color: #050505;"><span style="font-size: medium;">Δηλαδή, προχωρώ σε μια καθαρή αγάπη του Θεού. Αυτός είναι ο δρόμος για να έχω αγάπη. Είναι σαφές αυτό; Προχωρώ απεκδυόμενος τη δική μου συγκέντρωση στον εαυτό και στις φιλοδοξίες του και στις επιθυμίες του και σε όλα αυτά τα οποία... Δηλαδή, όλα αυτά να τα βάλω σε δεύτερη μοίρα, αυτό θέλω να πω. Καταλαβαίνετε; Δεν μπορείς να λες σκοπός της ζωής μου είναι να αποκτήσω περιουσία, πρώτος σκοπός, και μετά να έχω και μια σχέση με τον Θεό. Όχι. Αυτό θα σε οδηγήσει σε απομάκρυνση από τον Θεό. Αντιθέτως, εάν πεις ότι ναι καλό είναι να δραστηριοποιούμαι, να έχω μια περιουσία, να έχω μια δραστηριότητα κλπ., αλλά αυτό το πράγμα να γίνει για να γνωρίσω βαθύτερα τον ευεργέτη μου. Τον Θεό. Τότε τι κάνει ο Θεός; Και αυτό που κάνει σε ευλογεί και σε φέρνει και στη δική του γνώση. Όταν σε φέρνει στη δική του γνώση, εισάγεσαι σε αυτήν την υπέροχη κατάσταση που λέγεται ευγνωμοσύνη, και την οποία είπαμε ότι ο ακατέργαστος άνθρωπος την διώχνει από πάνω, δεν την θέλει, δεν την καταλαβαίνει. Αρχίζει λοιπόν αυτή η ευγνωμοσύνη να μας καταλάμπει και να καταλαβαίνουμε κάτι το οποίο είναι φοβερό. Τι δηλαδή; Ότι ο Θεός απέναντί μας στέκεται με τεράστια ανιδιοτέλεια. Καταλάβατε; Ότι στην ουσία εντελώς δωρεάν μας αγαπά και εντελώς δωρεάν μας αποκαθιστά και εντελώς δωρεάν μας προσφέρει τον ίδιο τον εαυτό Του στην αιώνια ζωή. Αυτή η μεγάλη δωρεά μας βγάζει έξω από τον εαυτό μας. Έξω από την φρονιμάδα μας. Έξω από την φιλαυτία μας τελικά. Και αρχίζουμε να αγαπούμε τον Θεό αυτόν. Και όταν αρχίσουμε να αγαπούμε τον Θεό αυτόν, τι γίνεται; Κάτι πολύ απλό. Να βλέπουμε πώς είναι, «φτιαγμένος», θα το πω έτσι. Πώς είναι, πώς δρά. Δεν καταλαβαίνουμε την ουσία του ποτέ, καταλαβαίνουμε όμως τον τρόπο του, και βλέπουμε ότι ο τρόπος του αυτός είναι η καθαρή, όπως είπα, άνευ όρων και ορίων αγάπη. Και παρατηρούμε σιγά σιγά ότι δεν αγαπάει μόνο εμένα, αλλά και άλλα όντα τα οποία αγαπάω. Και από ευγνωμοσύνη, έτσι, αρχίζω κι εγώ σιγά σιγά να ασκούμαι στην αγάπη. Έτσι; Είναι σαφές όλο αυτό που λέω. Κάνω άσκηση. Γιατί; Γιατί από ευγνωμοσύνη, έτσι, θέλω να του δώσω μια ικανοποίηση. Ποια είναι η ικανοποίηση; Να συνεργήσω σε αυτή την αγάπη που έχει για τη δημιουργία ολόκληρη. Να τον βοηθήσω να αγαπάει. Να γίνω ένα όργανο κι εγώ της αγάπης του. Ναι ή όχι;</span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif;"><span style="color: #050505;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ένας που ευεργετεί και βοηθάει έναν φτωχό και βοηθάει, λέει σε άλλο σημείο, τους αγαπάει, λέει, με την αγάπη αυτή του Θεού, δεν μπορεί να μαζεύει καν χρήματα. Αλλοίμονό μας! Κι αυτά κοιτάει να τα μαζεύει για να τα δίνει στους άλλους. Δεν ζει πια για τον εαυτό του. Αυτό είναι ολο το μυστικό για να αγαπάς. Να μη ζεις για τον εαυτό σου. Να μη ζεις λατρεύοντας τον εαυτό σου. Να μη ζεις δοξάζοντας τον εαυτό σου. Απασχολούμενος με τον εαυτό σου και ψάχνοντας για το συμφέρον σου, το δικό σου συμφέρον. «Μηδείς ζητήτω τα του εαυτού», λέει ο Απόστολος Παύλος, κι εδώ είναι ένα σχόλιο, «αλλά τα του ετέρου έκαστος». Ο καθένας θα ψάχνει να βρει το συμφέρον του άλλου. Προσέξτε! Ο Χριστιανισμός είναι τεράστιο πράγμα. Είναι πέρα από τα όρια της ανθρώπινης φρόνησης. Καμιά φιλοσοφία και καμιά ψυχολογία δεν μπόρεσε να φτάσει τόσο μακριά και κυρίως δεν μπόρεσε να μας δώσει την μέθοδο για να το κάνουμε αυτό. Όλα αυτά συνοδεύονται και με τη μέθοδο και το βιβλίο αυτό, το έργο αυτό, που περιγράφει εκτενώς τη μέθοδο αυτή. Δεν έχουμε χρόνο, θα έπρεπε να έχουμε ώρες πολλές, να δείτε πώς στήνει ολόκληρη την ασκητική πάνω στην ευγνωσία αυτή. Και σου λέει, κοίταξε να δεις, έχεις θυμό; Έτσι; Δες, ξέρω εγώ, την αοργησία του Θεού, το πώς μακροθυμεί ο Θεός; Ναι ή όχι; Στους ανθρώπους και αρχίζει ο θυμός αυτός.. Στάσου! Όταν εγώ εξομολογούμαι 300 φορές τα ίδια αμαρτήματα και ο Θεός με συγχωρεί και νιώθω ελεύθερος και κοινωνώ, εγώ θα τολμήσω να πω στον άλλον ότι δεν σας συγχωρώ; Που μου ζητάει και συγγνώμη γονυπετής; Καταλάβατε; Αρχίζει μια αναλογική μετοχή στις αρετές οι οποίες είναι τρόποι του Θεού μέσα στον κόσμο. Βλέπετε πόσο ελεήμων είναι; Βρέχει επί δικαίους και αδίκους, αμαρτωλούς, πονηρούς, και </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif;">εγώ, έρχεται κάποιος μου λέει, δεν έχω να φάω και του λέω, στάσου, εσύ…. Εγώ έχω να φάω για 120 ημέρες την εκατοστή πρώτη ή εικοστή πρώτη θα έχω όμως; Αν δεν έχω, ε, άρα δεν σου δίνω. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί που έχουν συνήθως δεν δίνουν. Γιατί; Διότι έχουνε κλειστεί στη φιλαυτία τους υπερβολικά και φοβούνται τα πάντα. Ξέρω ανθρώπους οι οποίοι, μπορεί και εσείς να ξέρετε, έχουν χρήματα πολλά και απ' την τρομάρα τους την πολύ μη τα χάσουνε ζούνε με χάπια. Κοιμούνται με χάπια. Ξυπνούν με χάπια. Δραστηριοποιούνται με χάπια. Ανασταίνονται με χάπια. Καταστέλλονται με χάπια. Και όλα αυτά, διότι το κλείσιμο στον εαυτό, αυτή η φοβερή φιλαυτία, πολύ φυσιολογικά μας μεταφέρει πίσω σ' αυτό που είμαστε από μόνοι μας. Τι είμαστε από μόνοι μας; Ξέρετε τι είμαστε; Τι είμαστε; πρώην μηδέν. Το μηδέν δεν είμαστε όλοι. Έφτιαξε κανένας τον εαυτό του από εδώ μέσα για να ξέρω; Με κοιτάτε απορημένοι μερικοί σαν να λέω τίποτα…</span></span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="color: #050505;"><span style="font-size: medium;">Έφτιαξε κανένας τον εαυτό του από εδώ μέσα; Μόνος του; Ήξερε κανένας; Υπήρχε πιθανότητα να πούμε ότι, κοίταξε, αυτό το πλάσμα θα γεννηθεί την τάδε μέρα και την τάδε ώρα. Ήρθε ο πατέρας και η μάνα του. Ναι ή όχι; Και χωρίς κανείς να το περιμένει και χωρίς κανείς να το ξέρει και χωρίς να το φαντάζεται κανείς ξαφνικά έγινε μια σύλληψη. Και λένε οι πατέρες και ο Άγιος Μάξιμος ότι συγκαταβάλλει ο Θεός την ψυχή εκείνη τη στιγμή. Μετέχει στη σύλληψη ο Θεός. Μετέχει στη σύλληψη του ανθρώπου. Και φαίνεται στον κόσμο ένα όνομα το οποίο προαιωνίως το σκέφτηκε. Δεν το σκέφτηκε εκείνη τη στιγμή. Ο άνθρωπος είναι λέει άναρχος και ατελεύτητος λέει ο Άγιος Μάξιμος. Άναρχος. Λέει προαιωνιώς ο Θεός ήθελε η Γιαννούλα να έρθει στη ζωή αυτήν να την ευεργετήσει. Και άμα έχει έρθει στη ζωή αυτή δεν έχει τέλος στη ζωή αυτή. Ατελεύτητος. Ξέρετε για τι πράγματα μιλάμε τώρα; Λοιπόν, αυτό το τεράστιο έλεος λοιπόν, και στέκεται ο άλλος απέναντι και μου λέει «συγνώμη». Και λες στον άνδρα σου: «δεν σε συγχωρώ! Είσαι ασυγχώρητος! Το ξανάκανες το ίδιο αυτό άλλες δύο φορές». Μα εσύ το έκανες πεντακόσιες χιλιάδες φορές ενώπιον του Θεού!</span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="color: #050505;"><span style="font-size: medium;">Ο άνθρωπος ο οποίος είναι εν μετανοία, αυτό λέει ο Άγιος Μάξιμος εδώ, με πολλούς τρόπους, μόνον αυτός μπορεί να καταλάβει και να αγαπήσει. Γιατί μόνον αυτός ξέρει το έλεος του Θεού και ξέρει ότι ο Θεός είναι από την φύση Του έλεος και ξέρει ότι αυτό το έλεος είναι τεράστιο και δεν έχει αρχή και τέλος. Και δεν είναι ότι σου το λέει εσένα κάντο, το κάνει ο ίδιος. Όταν σου λέει, τι σου λέει; Πόσες φορές θα συγχωρώ την ημέρα; Εβδομηκοντάκις επτά. Εβδομήντα επί επτά πόσο κάνει; Τετρακόσιες ενενήντα φορές. Πεντακόσιες φορές την ημέρα. Να συγχωρώ πεντακόσιες φορές την ημέρα. Γιατί το κάνει αυτό; Γιατί συγχωρεί ο ίδιος πέντε χιλιάδες φορές την ημέρα. Καταλάβατε; Όλα αυτά τα οποία σου προτείνει να κάνεις ακόμα και αυτό  που φαίνεται δύσκολα που σου λέει: «ή τις έρχεται προς με και ου μισεί». Όποιος έρχεται σε μένα και δεν μισεί τη μάνα του και τον πατέρα του και τα παιδιά του και τον εαυτό του ακόμα δεν μπορεί να είναι άξιός μου. Έχει το θάρρος να σου το πει γιατί το κάνει ο ίδιος. Τι κάνει ο Χριστός; Δεν θεώρησε έπαρση να είναι ο Θεός. Αλλά τι έκανε λέει; «εαυτόν εκένωσε μορφήν δούλου λαβών, εν ομοιώματι ανθρώπων γενόμενος, και σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού.» Έτσι δεν λέει; Δηλαδή αν αυτός κάνει την τρομακτική αυτή κίνηση από το παν Είναι, το οποίο Είναι, να γίνει ένα τίποτα και να σταυρώνεται και να αγνοείται από τον κόσμο, και σήμερα να αγνοείται… Πάτε έξω και πέστε: «Χριστός» ας πούμε. Α καημένος και αυτός. Έτσι δεν είναι; Ένας προφήτης κι αυτός πήγε χαμένος. Ναι ή όχι; Ποιος εκτιμά το τεράστιο έργο του Χριστού που είναι να σου δώσει ακριβώς αυτό που θέλει ο Θεός για πάντοτε να σου δώσει, δηλαδή το να είσαι ατελεύτητος και εν μετοχή Θεού. Να είσαι μετοχή. Θα μπορούσε να είναι μια πράξη γνώμης. Άντε δεν βαριέστε ζώα είστε, ζωάκια είστε, δεν με ενδιαφέρετε καθόλου και σας συγχωρώ και ούτε να ξέρω για εσάς. Θα μπορούσε να είναι αυτή η συμπεριφορά του Θεού. Το αντίθετο βλέπετε. Σε εκτιμάει απίστευτα πολύ, ενώ είσαι ασήμαντος και κακούλης αρκετά, και σου λέει λοιπόν εγώ σου δίνω μετοχή σε εμένα. Αυτό είναι η ενσάρκωση. Ο Θεός παίρνει την ανθρώπινη φύση. Ό,τι έχει ο Θεός το δίνει στον άνθρωπο και ό,τι έχει ο άνθρωπος μπαίνει μέσα στον Θεό. Αυτό το πράγμα είναι ο Χριστός. Και σου λέει θα κοινωνείς τώρα σώμα και αίμα Χριστού το οποίο σώμα και αίμα είναι ενωμένο με τη θεότητα. Κοινωνείς με τη θεότητα και όσο μπορείς προχώρα το αυτό και όσο μπορείς να φτάσεις.<br />Έχεις λοιπόν αυτόν τον Θεό, και εγώ απέναντί σου, και λες εσύ δεν σε συγχωρώ, εκείνος είναι ανάποδος ο άλλος ο τρίτος, ο πέμπτος, ο δέκατος και τους θάβουμε όλους και τελειώσαμε. Και μετά λέμε Θεέ μου τώρα βοήθα και εμένα εσύ. Και πήγαινέ με, δώσε μου αυτό το οποίο επιθυμώ, αυτό το οποίο θέλω, αυτά τα οποίο τέλος πάντων νομίζω εγώ ότι μου αξίζουν, έτσι;</span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="color: #050505;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="color: #050505;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><div class="WordSection1" style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><b><span style="color: #020202; font-size: medium;">(συνεχίζεται)</span></b></span></p></div><div class="WordSection2" style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span></p></div><p style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"></p><p class="MsoNormal" style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ,  ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p><p style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"></p><p style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"></p><p style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"></p><p style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"></p><p class="MsoNormal" style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"></p><p class="MsoNormal" style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><span face=""Segoe UI","sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"></span></p><p style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"></p><div style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"></div><p style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"></p><div style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;"><span style="font-size: 12pt;"><br /></span></div></div><div style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt;"><br /></span></div> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--><div style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/11/400-1.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (1ο μέρος)</b></span></a></div> <!--[endif]--><p></p>

Σπουδή στα 400 Κεφάλαια περί Αγάπης του Αγίου Μαξίμου - π. Νικόλαος Λουδοβίκος (2ο μέρος)

  Παρακάτω. «Εάν έχεις αποφασίσει να συγκατοικείς μαζί με πνευματικούς αδερφούς να αποταχθείς το θέλημά σου, μόλις κιόλας περάσεις το κατώφλ...

Read more »