Επιστολή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) προς τις Εκκλησίες και τον λαό της Ινδονησίας που έχουν πληγεί από τις δασικές πυρκαγιές.

<p><span style="color: #070707;"> </span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;">Γενεύη, 26 Οκτωβρίου 2026<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;"><br /><b> Ποιμαντική επιστολή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) προς τις Εκκλησίες και τον λαό της Ινδονησίας που έχουν πληγεί από τις δασικές πυρκαγιές</b><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;"><br /> Προς την Κοινωνία των Εκκλησιών της Ινδονησίας (PGI), τις Εκκλησίες-μέλη της και ολόκληρο τον λαό της Ινδονησίας που έχει πληγεί από τις δασικές πυρκαγιές<br /><br /> Αγαπητές αδελφές και αγαπητοί αδελφοί εν Χριστώ,<br /><br /> Σας γράφω εκ μέρους της παγκόσμιας κοινωνίας του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ), το οποίο αριθμεί 356 Εκκλησίες-μέλη σε περισσότερες από 120 χώρες, εκπροσωπώντας πάνω από 600 εκατομμύρια χριστιανούς, για να εκφράσω τη βαθιά μας ανησυχία, την αλληλεγγύη μας και τις προσευχές μας, καθώς εκτεταμένες περιοχές της Ινδονησίας δοκιμάζονται επί μήνες από δασικές πυρκαγιές και πυρκαγιές σε εκτάσεις γης.<br /> Σε ολόκληρη τη Σουμάτρα, το ινδονησιακό τμήμα του Βόρνεο (Καλιμαντάν), την Παπούα και περιοχές της Σουλαουέζι, οι πυρκαγιές και η πυκνή αιθαλομίχλη που έχουν προκαλέσει έχουν επιφέρει βαρύ πλήγμα στη ζωή των κοινοτήτων σας. Ο μολυσμένος αέρας θέτει σε κίνδυνο την υγεία, ιδιαίτερα των παιδιών, των γυναικών και των πλέον ευάλωτων, ενώ έχει διαταράξει τη σχολική εκπαίδευση, τις υπηρεσίες υγείας και τα μέσα βιοπορισμού. Γνωρίζουμε ότι η αιθαλομίχλη έχει περάσει τα εθνικά σύνορα, επηρεάζοντας κοινότητες γειτονικών χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας, και συμμεριζόμαστε την ανησυχία όλων όσοι υποφέρουν από τις συνέπειές της σε ολόκληρη την περιοχή.<br /> Μας έχει συγκινήσει βαθιά η ποιμαντική έκκληση που εξέδωσε στις 12 Οκτωβρίου 2026 η Εκτελεστική Επιτροπή της Κοινωνίας των Εκκλησιών της Ινδονησίας (PGI), με τίτλο «Σώστε ζωές, αντιμετωπίστε τις δασικές πυρκαγιές και τις πυρκαγιές σε εκτάσεις γης!», την οποία υπέγραψαν ο γενικός πρόεδρος, αιδεσιμολογιώτατος Jacklevyn F. Manuputty, και ο γενικός γραμματέας, αιδεσιμολογιώτατος Darwin Darmawan. Η έκκληση περιγράφει τις πυρκαγιές ως οικολογική καταστροφή που βλάπτει τα οικοσυστήματα, προκαλεί εκτεταμένη οδύνη και απειλεί την ανθρώπινη ζωή και τον φυσικό κόσμο. Ενώνουμε ολόψυχα τη φωνή μας μαζί σας, εκφράζοντας τη βαθιά μας ανησυχία και την αλληλεγγύη μας προς όλους όσοι έχουν πληγεί, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας.<br /> Πληροφορηθήκαμε με ιδιαίτερη ανησυχία για τις Εκκλησίες στο Καλιμαντάν και τη Σουμάτρα που έχουν πληγεί άμεσα. Σε στιγμές όπως αυτή, η Εκκλησία καλείται να είναι παρούσα, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με προσευχή, συμπόνια, διακονία και αλληλεγγύη. Ευχαριστούμε τον Θεό για τη μαρτυρία των Εκκλησιών σε ολόκληρη την Ινδονησία και επιβεβαιώνουμε την έκκληση της PGI προς τις Εκκλησίες-μέλη της να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους μέσω της προσευχής και της έμπρακτης βοήθειας προς κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη, χωρίς διάκριση θρησκείας, εθνότητας ή κοινωνικής θέσης.<br /> «εἴτε πάσχει ἓν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη» (Α΄ Κορινθίους 12:26). Ως ένα σώμα εν Χριστώ, προσευχόμαστε για τις οικογένειες και τις κοινότητες που εισπνέουν καθημερινά τον καπνό, καθώς και για όλους όσοι έχουν δει την υγεία τους, τη σχολική τους εκπαίδευση και τα μέσα βιοπορισμού τους να διαταράσσονται. Προσευχόμαστε για την ασφάλεια και την ενδυνάμωση των πυροσβεστών, των εθελοντών, των εργαζομένων στον τομέα της υγείας και των τοπικών κοινοτήτων, οι οποίοι εργάζονται ακούραστα για να περιορίσουν τις πυρκαγιές και να φροντίσουν τους πληγέντες. Προσευχόμαστε ο Θεός να χαρίσει σοφία και θάρρος στους εθνικούς και περιφερειακούς ηγέτες, ώστε να ενεργήσουν γρήγορα και δίκαια για την προστασία της ζωής, καθώς και να ενισχυθεί η συνεργασία μεταξύ των χωρών της περιοχής για την προστασία όλων των κοινοτήτων.<br /> Οι πυρκαγιές αυτές αποτελούν επίσης ένα κάλεσμα να ανανεώσουμε την κλήση μας ως οικονόμοι της δημιουργίας του Θεού. Η Αγία Γραφή μάς υπενθυμίζει ότι έχουμε κληθεί «εργάζεσθε και φυλάσσετε» (Γένεσις 2:15), να φροντίζουμε τη γη και όλα τα πλάσματά της ως την κοινή μας κατοικία. Επαναλαμβάνουμε την προσευχή με την οποία ολοκληρώνεται η ποιμαντική έκκληση της PGI: «Είθε να ενδυναμωθούμε, ώστε να φροντίζουμε τη Γη ως την κοινή μας κατοικία, όπου η ανθρωπότητα και ολόκληρη η δημιουργία θα μπορούν να ζουν μέσα στην ειρήνη του Θεού».<br /> Παρακαλούμε να μεταφέρετε σε όλες τις πληγείσες κοινότητες τη διαβεβαίωση ότι συνεχίζουμε να προσευχόμαστε γι’ αυτές, να στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πλευρό τους και να τις στηρίζουμε ποιμαντικά. Είθε ο Θεός κάθε παρηγορίας να σας ενισχύει, είθε το Άγιο Πνεύμα να ανανεώνει τη δύναμή σας και είθε η ειρήνη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού να είναι μαζί με όλους σας.<br /> «Ὁ Θεὸς ἡμῶν καταφυγὴ καὶ δύναμις, βοηθὸς ἐν θλίψεσι ταῖς εὑρούσαις ἡμᾶς σφόδρα» (Ψαλμός 45:2 κατά τους Ο΄).<br /><br /> Με εν Χριστώ αγάπη,<br /><br /> Αιδεσιμολογιώτατος καθηγητής δρ Jerry Pillay<br /> Γενικός Γραμματέας<br /> Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών</span><o:p></o:p></span></p><br /><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLskakWpIzrbJxQ9r0KhUsYWqoTmSgcqbY1roNC4TdZPqU4ZRpauYcn2FRy-e9v0VibVvKhbEwfSjUefrEoG4MMY9lKD7FXmKLthxIrib6LOxvuu0x-0-_vzty-Lerx8_qaLU5kGi1RP0MXeq2QAoUqG8x8OAbXbNECsR9bbgt1UR4zdJHVAkRKe44/s908/9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="908" data-original-width="641" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLskakWpIzrbJxQ9r0KhUsYWqoTmSgcqbY1roNC4TdZPqU4ZRpauYcn2FRy-e9v0VibVvKhbEwfSjUefrEoG4MMY9lKD7FXmKLthxIrib6LOxvuu0x-0-_vzty-Lerx8_qaLU5kGi1RP0MXeq2QAoUqG8x8OAbXbNECsR9bbgt1UR4zdJHVAkRKe44/s1600/9.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZM0xwcVZ002M-XeqmQbS5PeYF3KDh9MxfHQjVl0Yob1E4tzYC5Ej8bipDJRdIu73ZAlCfkiQdb-Z39eitVOEME3ppF2ibqlCNSIwtXufj_OZo0wz7IslBvVa3EKf6l_4fbnu8kRlYcLx98iA_1HHzDXzirimRHx_G65Wn2CtFwa__UXaQCQ4Itffv/s911/10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="911" data-original-width="638" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZM0xwcVZ002M-XeqmQbS5PeYF3KDh9MxfHQjVl0Yob1E4tzYC5Ej8bipDJRdIu73ZAlCfkiQdb-Z39eitVOEME3ppF2ibqlCNSIwtXufj_OZo0wz7IslBvVa3EKf6l_4fbnu8kRlYcLx98iA_1HHzDXzirimRHx_G65Wn2CtFwa__UXaQCQ4Itffv/s1600/10.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΠΗΓΗ: https://www.pgi.or.id/news/warta-pgi/wcc-sampaikan-solidaritas-kepada-pgi-dan-masyarakat-indonesia-terdampak-karhutla-497</b></span></div><br />

Επιστολή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) προς τις Εκκλησίες και τον λαό της Ινδονησίας που έχουν πληγεί από τις δασικές πυρκαγιές.

  Γενεύη, 26 Οκτωβρίου 2026 Ποιμαντική επιστολή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) προς τις Εκκλησίες και τον λαό της Ινδονησία...

Read more »

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Ασίζη (βίντεο)

<p><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><p style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"> <img alt="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_7-696x464.jpg" height="391" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_7-696x464.jpg" width="587" /> </span></p><p style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, συμμετείχε σήμερα, Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026, στην Ασίζη <b>στη Διεθνή Συνάντηση για την Ειρήνη, με την ευκαιρία της 40ής επετείου της ιστορικής συνάντησης που συγκλήθηκε το 1986 από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄.</b></span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ήταν το τιμώμενο πρόσωπο της διεθνούς συνάντησης «Μια αφοπλισμένη και αφοπλιστική ειρήνη» την οποία οργάνωσε, στην Ασίζη, η καθολική οργάνωση Sant’ Egidio. Κατά την ομιλία του στο Φόρουμ «το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από την Ανατολή μέχρι τον ενιαίο κόσμο» ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας υπογράμμισε ότι «η Εκκλησία η οποία κηρύττει την Ανάσταση πρέπει, συγχρόνως, να κηρύττει την ειρήνη».</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">«Όπου δημιουργούνται νέα τείχη διχασμού, η Εκκλησία έχει την υποχρέωση να προσεύχεται, να διαμεσολαβεί και να οικοδομεί και πάλι σχέσεις. Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στο ότι, ως κεντρικό σημείο αναφοράς θα παραμείνει το ανθρώπινο ον -κάθε ανθρώπινο ον- χωρίς διακρίσεις», πρόσθεσε ο Κύριος Βαρθολομαίος ο οποίος κατέστησε για μια ακόμη φορά σαφές ότι «το χρώμα του δέρματος, η γλώσσα, η θρησκεία ή το φύλο, δεν μπορούν να προσθέσουν ή να αφαιρέσουν τίποτα από την αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου που δημιουργήθηκε κατ΄εικόνα του Κυρίου».</span></p><div style="background-color: white; text-align: center;"><figure class="wp-block-image size-large"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"><img alt="" class="wp-image-137820 td-animation-stack-type0-2" height="326" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_1-1024x683.jpg" width="489" /><a name="more"></a></span></figure></div><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Με αναφορά, δε, στην πορεία που όλοι εύχονται ότι θα οδηγήσει στην αποκατάσταση της ενότητας των Χριστιανών</b>, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, τόνισε από την Ασίζη: «επιθυμούμε την ημέρα εκείνη, όπως ο φύλακας της νύχτας επιθυμεί την πρωία».</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">Στην παρέμβασή του, ο ιστορικός Αντρέα Ρικάρντι, ο οποίος πριν σαράντα χρόνια ίδρυσε την οργάνωση Sant’ Egidiο, μεταξύ των άλλων υπογράμμισε ότι «στα τριάντα πέντε χρόνια Πατριαρχίας του, ο Βαρθολομαίος δεν επιζήτησε ποτέ την εξουσία», αλλά «φύτεψε σπόρους οι οποίοι θα καρποφορήσουν, πιθανότατα, και μετά από εμάς». Υπενθύμισε, δε, ότι ο πάπας Φραγκίσκος είχε αφιερώσει, ουσιαστικά, την Εγκύκλιό του για την προστασία της Πλάσης, “Laudato si’ “, στον αδελφό του εν Χριστώ Βαρθολομαίο, αναγνωρίζοντας την μεγάλη του προσφορά του <b>«πράσινου Πατριάρχη»</b>.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">«Κατανόησε αμέσως την σημασία του διαλόγου. Οι φίλοι και οι πιστοί του Βαρθολομαίου βρίσκονται σε όλο τον κόσμο, <b>διότι κατάφερε να σχηματίσει μια μεγάλη οικογένεια, παγκοσμίως</b>», είπε επίσης ο Αντρέα Ριτσάρντι.</span></p><div style="background-color: white; text-align: center;"><figure class="wp-block-image size-large"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"><img alt="" class="wp-image-137821 td-animation-stack-type0-2" height="360" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_8-1024x683.jpg" width="540" /></span></figure></div><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο καθολικός αρχιεπίσκοπος της Μασσαλίας και πρόεδρος της συνέλευσης Καθολικών Επισκόπων της Γαλλίας, καρδινάλιος Ζαν Μαρκ Αβελίν, ανέφερε ότι «το Οικουμενικό Πατριαρχείο, πρώτα με τον Αθηναγόρα και στην συνέχεια με τον Βαρθολομαίο, έδειξε ότι μπορεί να υπάρξει μια μαρτυρία η οποία ξεπερνά τα σύνορα, επιλέγοντας την επανασυμφιλίωση και σε περίπλοκες συνθήκες, συνθήκες στις οποίες οι χριστιανικές κοινότητες είναι πιο αδύναμες».</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">Η διεθνής συνάντηση «Μια αφοπλισμένη και αφοπλιστική ειρήνη» ολοκληρώθηκε με προβολή βίντεοσκοπημένου του πάπα Λέοντα (οι γιατροί, πριν τρεις ημέρες του συνέστησαν να μην μεταβεί στην Ασίζη, για να ολοκληρώσει την ανάρρωσή του) και με προσευχή υπέρ, ακριβώς, της επικράτησης της ειρήνης.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <img alt="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/forum19-assisi-2026-striscia-1024x439.jpeg" height="230" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/forum19-assisi-2026-striscia-1024x439.jpeg" width="537" /> </span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><img alt="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_0-696x464.jpg" height="345" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_0-696x464.jpg" width="518" /> </span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="350" src="https://www.youtube.com/embed/ECDu-y2eN2Y" style="display: inline;" width="550" youtube-src-id="ECDu-y2eN2Y"></iframe></span></div><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span></span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe;"> </span><img alt="" class="wp-image-137825 td-animation-stack-type0-2" height="362" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CF%85%CF%87%CE%B7-1024x576.jpg" width="643" /> </span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΠΗΓΗ: <a href="https://fosfanariou.gr/index.php/2026/10/27/o-oikoumenikos-patriarchis-stin-asizi-vinteo/">https://fosfanariou.gr/index.php/2026/10/27/o-oikoumenikos-patriarchis-stin-asizi-vinteo/</a></b></span></p>

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Ασίζη (βίντεο)

      Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, συμμετείχε σήμερα, Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026, στην Ασίζη  στη Διεθνή Συνάντηση για την Ειρή...

Read more »

Ο Κρυφός Κίνδυνος του Πνευματικού Ζήλου | Άγιος Σεβαστιανός ο Ομολογητής

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge4JciGLaqzDF2XeIFscW2tl_ACknvYx40Wt_sSYfEozJ5uniiRD48-lreHnBHme8p2cm2TPOZ9WI2EZ4G-IknrPX_Vd2xTiruqsLpNj1QmspjNYCi3oi3rmTnYUTERFwANud-a2ofP_ShSBsfuqcjXVQNk62WuyyjFCrYXmTCbcG1ZfYGEzuApCEy/s689/2026-10-27%2018_21_46-%CE%88%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF1%20-%20Microsoft%20Word.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="689" data-original-width="367" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge4JciGLaqzDF2XeIFscW2tl_ACknvYx40Wt_sSYfEozJ5uniiRD48-lreHnBHme8p2cm2TPOZ9WI2EZ4G-IknrPX_Vd2xTiruqsLpNj1QmspjNYCi3oi3rmTnYUTERFwANud-a2ofP_ShSBsfuqcjXVQNk62WuyyjFCrYXmTCbcG1ZfYGEzuApCEy/w213-h400/2026-10-27%2018_21_46-%CE%88%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF1%20-%20Microsoft%20Word.jpg" width="213" /></a></div><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #141414; font-size: medium;"> Η πνευματική σοφία του Αγίου Σεβαστιανού του Ομολογητού φανερώνει μια σημαντική διάκριση ανάμεσα στην αληθινή ασκητική άσκηση και στην επιθυμία να επιβάλουμε το δικό μας θέλημα στην πνευματική ζωή. Η νηστεία, η προσευχή, η υπακοή και η προετοιμασία για τη Θεία Κοινωνία απαιτούν σοβαρότητα, αλλά απαιτούν επίσης διάκριση. Η μεγαλύτερη αυστηρότητα δεν σημαίνει αυτομάτως και μεγαλύτερη πνευματική πρόοδο.<br /> Ο Γέροντας άλλοτε συμβούλευε τους ανθρώπους να νηστεύουν με μεγαλύτερη ακρίβεια και άλλοτε τους έλεγε να τρώνε. Επιτιμούσε εκείνους που επέβαλλαν στον εαυτό τους επιπλέον ημέρες νηστείας πριν από τη Θεία Κοινωνία, ενώ ευλογούσε τους αδύναμους και ασθενικούς να φάνε ένα κομμάτι ψωμί και να πιουν ζεστό νερό την παραμονή της μεταλήψεως των Αγίων Μυστηρίων.<br /> Ορισμένοι διορθώνονταν επειδή παραμελούσαν την εκκλησιαστική τάξη, ενώ άλλοι προστατεύονταν από το να επιβαρύνουν τον εαυτό τους με αυτήν πέρα από τις δυνάμεις τους. Σε όποιον εξέταζε μόνο τις εξωτερικές πράξεις, αυτό θα μπορούσε να φαίνεται αντιφατικό. Στην πνευματική, όμως, ζωή αυτού του Γέροντα, η διαφορά ανάμεσα στα συγκεκριμένα πρόσωπα είχε μεγαλύτερη σημασία από την εξωτερική εικόνα της ευλάβειάς τους.<br /> Οι αναμνήσεις των πνευματικών του τέκνων διέσωσαν αυτήν την αξιοσημείωτη πτυχή της ποιμαντικής του φροντίδας. Ο Άγιος Σεβαστιανός δεν αδιαφορούσε για τη νηστεία ούτε θεωρούσε ασήμαντη την προετοιμασία για τη Θεία Κοινωνία. Περίμενε από όσους είχαν καλή υγεία να προετοιμάζονται κατάλληλα, να προσέρχονται εγκαίρως στην εκκλησία, να εξομολογούνται τις αμαρτίες τους και να πλησιάζουν το Άγιο Ποτήριο με ευλάβεια.<br /> Μπορούσε να είναι αυστηρός με εκείνους που αντιμετώπιζαν τη Θεία Λειτουργία σαν κάτι στο οποίο μπορούσαν να προσέλθουν την τελευταία στιγμή, περιμένοντας να μεταλάβουν τα Άγια Μυστήρια χωρίς την προετοιμασία που εκείνος θεωρούσε απαραίτητη. Μάλιστα, παρομοίαζε την προσέλευση στο Άγιο Ποτήριο με το να πλησιάζει κανείς ένα συνηθισμένο τραπέζι για να πιει ένα φλιτζάνι σούπα ή τσάι, σαν να ανήκαν οι δύο πράξεις στην ίδια τάξη πραγμάτων. Ωστόσο, ο ίδιος Γέροντας που επέμενε σε αυτήν τη σοβαρότητα δεν επέτρεπε σε έναν εξασθενημένο άνθρωπο να συγχέει τη σωματική εξάντληση με την πνευματική πρόοδο.<br /> Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, οι αδύναμοι ή ασθενικοί μπορούσαν να λάβουν ευλογία να φάνε πριν από τη Θεία Κοινωνία, ώστε να μην αρρωστήσουν. Σε ανθρώπους που υπέφεραν από ορισμένες παθήσεις επιτρεπόταν να καταναλώνουν γάλα ή τσάι με γάλα κατά τις περιόδους της νηστείας ως θεραπευτικό μέσο, με την οδηγία να αναφέρουν το ζήτημα στην εξομολόγηση. Όσον αφορά τους νεότερους μοναχούς, δεν απαιτούσε από όλους να υιοθετήσουν αμέσως τους ίδιους διατροφικούς περιορισμούς.<br /> Επέτρεπε σε ορισμένους να τρώνε κρέας μέχρι να φτάσουν σε κατάλληλο στάδιο και στη συνέχεια τους συνήθιζε σταδιακά στην αποχή από αυτό. Το ενδιαφέρον του δεν αφορούσε απλώς το τι έτρωγε κάποιος, αλλά το κατά πόσον η άσκηση ήταν κατάλληλη για τις περιστάσεις και την πνευματική του ανάπτυξη. Εδώ συναντούμε μια διάκριση που εύκολα χάνεται όταν η ασκητική ζωή γίνεται αντιληπτή αποκλειστικά με όρους αυστηρότητας.<br /> Η νηστεία έχει πραγματική θέση στη ζωή του Ορθόδοξου Χριστιανού. Γυμνάζει τη θέληση, διδάσκει την εγκράτεια και μας βοηθά να αναγνωρίζουμε πόσο εύκολα οι σωματικές επιθυμίες μπορούν να κυριαρχήσουν στις σκέψεις και στις αποφάσεις μας. Ωστόσο, ο άνθρωπος μπορεί επίσης να μετατρέψει τη νηστεία σε μια προσωπική υπόθεση, μετρώντας τη σοβαρότητα της πνευματικής του ζωής με βάση την αυστηρότητα των κανόνων που επιβάλλει ο ίδιος στον εαυτό του.<br /> Αυτό που αρχίζει ως προσπάθεια προσέγγισης του Θεού μπορεί να μετατραπεί σε άσκηση του ιδίου θελήματος, ιδιαίτερα όταν κάποιος θεωρεί ότι το να κάνει περισσότερα είναι πάντοτε καλύτερο από το να κάνει εκείνο που πραγματικά του έχει ζητηθεί. Οι διορθώσεις του Αγίου Σεβαστιανού δείχνουν ότι ήταν επιφυλακτικός απέναντι σε αυτήν τη σύγχυση. Επιτιμούσε όσους αναλάμβαναν εξαιρετικά αυστηρή νηστεία πριν από τη Θεία Κοινωνία χωρίς ευλογία.<br /> Η πρόσθετη αποχή τους δεν δικαιολογούσε την περιφρόνηση των εκκλησιαστικών υποδείξεων. Είχαν αποφασίσει μόνοι τους πώς έπρεπε να είναι η πνευματική προετοιμασία και αντιμετώπιζαν την αυστηρότητα της δικής τους απόφασης ως αρετή. Αντίθετα, ένας άνθρωπος που δεχόταν μια αναγκαία εξαίρεση εξαιτίας της αδυναμίας του μπορούσε εξωτερικά να φαίνεται λιγότερο ζηλωτής, ενώ στην πραγματικότητα να ενεργεί με μεγαλύτερη υπακοή.<br /> Η διαφορά δεν βρισκόταν ανάμεσα σε έναν αυστηρό Χριστιανό και σε έναν επιεική. Βρισκόταν ανάμεσα στην ασκητική προσπάθεια που καθοδηγείται από τη διάκριση και στην ασκητική προσπάθεια που καθοδηγείται από τις προσωπικές αντιλήψεις του ανθρώπου. Η ίδια διάκριση εμφανίζεται και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τους ηλικιωμένους και τους ασθενείς.<br /> Ο Άγιος Σεβαστιανός ενθάρρυνε τους ανθρώπους να διαφυλάσσουν την υγεία τους, να ντύνονται κατάλληλα όταν επικρατούσε δριμύ ψύχος και να αποφεύγουν την κατάχρηση των δυνάμεων που τους είχε δώσει ο Θεός. Τα λόγια του σχετικά με την ασθένεια μπορούσαν να είναι απαιτητικά, αλλά επιδίωκε επίσης να παρηγορεί όσους δεν μπορούσαν πλέον να εκκλησιάζονται εξαιτίας της σωματικής τους αδυναμίας. Τους ευλογούσε να προσεύχονται ήσυχα εκεί όπου βρίσκονταν, επαναλαμβάνοντας: «Κύριε, ελέησον» ή «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ».<br /> Η αδυναμία τους να επιτελούν τις θρησκευτικές πράξεις που συνήθιζαν παλαιότερα δεν σήμαινε ότι η πνευματική τους ζωή είχε τελειώσει. Η προσευχή παρέμενε δυνατή ακόμη και όταν το σώμα τους δεν μπορούσε πλέον να αντέξει την προηγούμενη καθημερινή τους άσκηση. Αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί πρόσκληση να εγκαταλείπουμε την πνευματική πειθαρχία κάθε φορά που αυτή γίνεται δύσκολη.<br /> Η ζωή του ίδιου του Αγίου Σεβαστιανού χαρακτηριζόταν από μοναχική αφοσίωση, υπομονή και πιστότητα στις ακολουθίες της Εκκλησίας. Ούτε πρέπει οι μαρτυρίες για τις συγκεκριμένες οδηγίες του να μετατρέπονται σε καθολικούς ιατρικούς ή μυστηριακούς κανόνες. Η σημασία τους βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο εξέταζε τον άνθρωπο που είχε μπροστά του.<br /> Ένας περιορισμός που οφειλόταν σε ασθένεια δεν ήταν το ίδιο με την αδιαφορία. Μια απαιτητική άσκηση που αναλαμβανόταν χωρίς διάκριση δεν αποτελούσε κατ’ ανάγκην ένδειξη μεγαλύτερης ευλάβειας, όπως και η σταδιακή προσέγγιση της πνευματικής άσκησης δεν ισοδυναμούσε με άρνηση προόδου. Ο Άγιος διατύπωσε αυτήν την αρχή με μια φράση που αξίζει ιδιαίτερη προσοχή.<br /> «Ο καθένας χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση. Εκείνο που μπορεί να ειπωθεί προς όφελος ενός ανθρώπου ενδέχεται να αποβεί επιζήμιο για κάποιον άλλον». Εφάρμοζε αυτήν τη σοφία στην πνευματική καθοδήγηση των ανθρώπων που του είχαν εμπιστευθεί.<br /> Κατανοούσε ότι η ίδια παρατήρηση μπορούσε να αφυπνίσει έναν άνθρωπο και να αποθαρρύνει κάποιον άλλον, καθώς και ότι ένας κανόνας που εφαρμόζεται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η κατάσταση του ανθρώπου μπορεί να μην αποφέρει το επιδιωκόμενο πνευματικό όφελος. Το έργο του πνευματικού πατέρα, επομένως, δεν ήταν απλώς να δίνει οδηγίες, αλλά να διακρίνει τι θα βοηθούσε πραγματικά τον άνθρωπο να προχωρήσει προς τον Θεό. Αυτού του είδους η διάκριση διαφέρει από την προσπάθεια να κάνουμε τη χριστιανική ζωή άνετη.<br /> Μπορεί να απαιτεί αυστηρή διόρθωση όταν κάποιος είναι απρόσεκτος, υπερήφανος ή απρόθυμος να αποδεχθεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη ζωή της Εκκλησίας. Σε κάποια άλλη περίπτωση, μπορεί να απαιτεί να συγκρατήσουμε κάποιον του οποίου ο ενθουσιασμός έχει ξεπεράσει τις δυνάμεις ή την κατανόησή του. Και στις δύο περιπτώσεις, ο σκοπός είναι ο ίδιος: να οδηγηθεί ο άνθρωπος σε μια ζωή μεγαλύτερης πιστότητας.<br /> Η αυστηρότητα μιας οδηγίας δεν μπορεί να κριθεί ανεξάρτητα από τον σκοπό της, όπως δεν μπορεί να κριθεί έτσι ούτε η επιείκεια. Ένας γιατρός δεν συνταγογραφεί την ίδια θεραπεία σε κάθε ασθενή απλώς και μόνο για να αποδείξει ότι είναι συνεπής. Πρέπει πρώτα να κατανοήσει την κατάσταση που καλείται να αντιμετωπίσει.<br /> Κατά παρόμοιο τρόπο, η ποιμαντική πράξη του Αγίου Σεβαστιανού αναγνώριζε ότι η πνευματική φροντίδα απαιτεί γνώση του ανθρώπου και όχι απλώς γνώση του κανόνα. Γι’ αυτό εκτιμούσε επίσης τη σταδιακή πρόοδο. Στις αναμνήσεις που διασώθηκαν προειδοποιούσε επανειλημμένα να μην αρχίζει κανείς με υπερβολικό ζήλο, για να εγκαταλείψει αργότερα τον αγώνα.<br /> Ορισμένοι άνθρωποι έσπευδαν να αναλάβουν πρόσθετες προσευχές, νηστείες και ασκητικές ασκήσεις χωρίς ευλογία, σαν να μπορούσαν να παρακάμψουν τα συνηθισμένα στάδια της πνευματικής ανάπτυξης. Άλλοι προχωρούσαν σταθερά, μαθαίνοντας την υπομονή και τη σταθερότητα, και συνέχιζαν ακόμη και όταν ο αρχικός ενθουσιασμός είχε πλέον σβήσει. Ο Άγιος Σεβαστιανός προτιμούσε αυτήν την πιστή επιμονή από ένα ξεκίνημα που τραβούσε την προσοχή, αλλά δεν μπορούσε να διαρκέσει.<br /> «Η αρχή δεν είναι πολύτιμη, η μέση δεν είναι πολύτιμη, αλλά το τέλος είναι πολύτιμο», συνήθιζε να λέει. Η εικόνα που χρησιμοποιούσε για την πνευματική πορεία ήταν απλή. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να πηδά από το πρώτο στο τρίτο σκαλοπάτι, παρακάμπτοντας το ενδιάμεσο, αλλά να προχωρά σταδιακά, ένα βήμα μετά το άλλο, μέχρι να φτάσει στο τέλος.<br /> Με αυτόν τον τρόπο, η μετριοπάθεια δεν αποτελούσε συμβιβασμό με τον κόσμο, αλλά την πειθαρχία που απαιτείται για να παραμένει κανείς πιστός σε βάθος χρόνου. Ο άνθρωπος που αρχίζει με μετριοπάθεια, αλλά συνεχίζει σταθερά, μπορεί να φτάσει μακρύτερα από εκείνον που επιχειρεί υπερβολικά πολλά και σύντομα εξαντλείται. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τη νηστεία, αλλά και για την προσευχή, την υπακοή και ολόκληρο τον αγώνα για την απόκτηση των αρετών.<br /> Μια τέτοια συμβουλή απαιτεί κάτι δύσκολο από εκείνους που επιθυμούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά την πνευματική τους ζωή. Μας ζητά να εγκαταλείψουμε την επιθυμία να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους. Ο κανόνας νηστείας κάποιου άλλου μπορεί να μην είναι κατάλληλος για εμάς, ενώ ο πνευματικός αγώνας ενός άλλου ανθρώπου μπορεί να είναι κρυμμένος από τα μάτια μας.<br /> Δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε την κατάσταση μιας ψυχής μόνο από την εξωτερική εμφάνιση ούτε να υποθέσουμε ότι η πορεία που βοήθησε έναν άνθρωπο πρέπει να επιβληθεί σε όλους τους υπόλοιπους. Το σημαντικό ερώτημα δεν είναι αν η άσκησή μας φαίνεται εντυπωσιακή, αλλά αν μας οδηγεί στη μετάνοια, στην υπακοή και σε μια πιστότερη σχέση με τον Θεό. Το παράδειγμα του Αγίου Σεβαστιανού αποκαλύπτει επίσης έναν πειρασμό που μπορεί να εμφανιστεί σε όσους αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα τα θρησκευτικά ζητήματα.<br /> Μπορεί να αρχίσουμε να θεωρούμε τη μεγαλύτερη αυστηρότητα απόδειξη μεγαλύτερης πίστης ή να υποθέτουμε ότι ένας άνθρωπος που χρειάζεται κάποια εξαίρεση είναι αναγκαστικά λιγότερο αφοσιωμένος. Ωστόσο, η ίδια η πρακτική του Γέροντα αντιστέκεται σε τέτοιες εύκολες κρίσεις. Μπορούσε να επιμένει στην προσεκτική προετοιμασία για τα Άγια Μυστήρια και συγχρόνως να μεριμνά για τους ασθενείς.<br /> Μπορούσε να απαιτεί από τους μοναχούς να τηρούν την πνευματική τους πειθαρχία, ενώ επέτρεπε στους νεότερους να προχωρούν σταδιακά. Η καθοδήγησή του δεν χαρακτηριζόταν ούτε από αδιαφορία ούτε από αυστηρότητα για την αυστηρότητα. Απαιτούσε η πνευματική προσπάθεια να καθοδηγείται από τη διάκριση.<br /> Το δίδαγμα της συμβουλής του δεν είναι ότι πρέπει να επιλέγουμε τον ευκολότερο δρόμο ή να δυσπιστούμε απέναντι σε κάθε απαιτητική άσκηση. Είναι ότι ο ασκητικός αγώνας πρέπει να έχει σωστό προσανατολισμό. Η νηστεία, η προσευχή και η αποχή δεν αποτελούν σκοπούς που υπηρετούν την επίδειξη της δύναμής μας.<br /> Ανήκουν σε μια ζωή προσανατολισμένη προς τον Θεό και πρέπει να ασκούνται με υπακοή, επίγνωση της πραγματικής μας κατάστασης και επιμονή. Κάποιες φορές, η πρόοδος απαιτεί να αναλάβουμε μια άσκηση την οποία αποφεύγαμε. Άλλες φορές, απαιτεί να παραμερίσουμε το βάρος που επιβάλαμε οι ίδιοι στον εαυτό μας και να μάθουμε να ακολουθούμε μια σοφότερη πορεία.<br /> Ο Άγιος αφιέρωσε τη διακονία του στην καθοδήγηση πολύ διαφορετικών ανθρώπων προς τον ίδιο τελικό σκοπό. Δεν αντιμετώπιζε τις διαφορές τους ως ασήμαντες ούτε συνέχεε τις ομοιόμορφες οδηγίες με την ομοιόμορφη πνευματική ανάπτυξη. Η επιμονή του στη μετριοπάθεια, επομένως, δεν ήταν μια δευτερεύουσα λεπτομέρεια της ποιμαντικής του ζωής.<br /> Αποτελούσε μέρος της αντίληψής του για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η ανθρώπινη ψυχή: όχι μέσα από μια ξαφνική επίδειξη θρησκευτικής προσπάθειας, αλλά μέσα από μια πιστή πορεία, υπό καθοδήγηση, προς τον σκοπό για τον οποίο ζει ο χριστιανός. Το τελικό κριτήριο δεν είναι πόσο αυστηρό φάνηκε το ξεκίνημά μας ούτε πόσα καταφέραμε να επιβάλουμε στον εαυτό μας. Είναι το αν συνεχίσαμε να κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση.<br /> Το επόμενο βήμα μπορεί να είναι απαιτητικό, μετριοπαθές ή διαφορετικό από εκείνο που περιμέναμε. Αυτό που έχει σημασία είναι να το κάνουμε με πιστότητα, χωρίς υπερηφάνεια για τη δική μας δύναμη και χωρίς να εγκαταλείπουμε την πορεία όταν η πρόοδος φαίνεται αργή.<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #141414; font-size: medium;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #141414; font-size: medium;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><b><span style="color: #141414; font-size: medium;">ΠΗΓΗ: Μια Ανεξάντλητη Πηγή Ζώντος Ύδατος: Ο Γέροντας της Καραγκάντα, ο Όσιος Σεβαστιανός, της V. Koroleva. Αναμνήσεις από τον Γέροντα Σεβαστιανό και τις Διδαχές του, καταγεγραμμένες από τα πνευματικά του τέκνα. Περί Θείας Κοινωνίας και Νηστείας — Άγιος Σεβαστιανός (Φόμιν), Μητροπολιτική Περιφέρεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Καζακστάν.</span></b><o:p></o:p></span></p><br /><p></p>

Ο Κρυφός Κίνδυνος του Πνευματικού Ζήλου | Άγιος Σεβαστιανός ο Ομολογητής

Η πνευματική σοφία του Αγίου Σεβαστιανού του Ομολογητού φανερώνει μια σημαντική διάκριση ανάμεσα στην αληθινή ασκητική άσκηση και στην επιθ...

Read more »

Πώς να θυμόμαστε τον Θεό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6Lbzn6-MLm0PRsvxfq8doVfclU7rZ3CewyPlKaLBKPzMI69FYypNv3HPoausZaGwz3R4EvGeRhHSAPdfUMP4m86jOhE3ZzUCA0arAU5y8G99IaLhbk3dJm3hvxb5odLIsoa1Xen0j34fdlAZ_PvIMl23IEne-dgx6_w708KN1yKZOwQKUz9e1Ha9l/s1193/%CE%9C%CE%AD%CE%B3%CE%B1%CF%82%20%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1193" data-original-width="779" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6Lbzn6-MLm0PRsvxfq8doVfclU7rZ3CewyPlKaLBKPzMI69FYypNv3HPoausZaGwz3R4EvGeRhHSAPdfUMP4m86jOhE3ZzUCA0arAU5y8G99IaLhbk3dJm3hvxb5odLIsoa1Xen0j34fdlAZ_PvIMl23IEne-dgx6_w708KN1yKZOwQKUz9e1Ha9l/w261-h400/%CE%9C%CE%AD%CE%B3%CE%B1%CF%82%20%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82.JPG" width="261" /></a></div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> </p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0a0a0a; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><br /> Ο Απόστολος λέει: «Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε». Αρχικά, αυτά τα λόγια μπορεί να φαίνονται σχεδόν αδύνατο να εφαρμοστούν. Πώς μπορεί ο άνθρωπος να χαίρεται πάντοτε, όταν η ζωή φέρνει θλίψη, ασθένεια, απώλεια και οδύνη; Πώς μπορούμε να ευχαριστούμε σε κάθε περίσταση; Και πάνω απ’ όλα, πώς είναι δυνατόν να προσεύχεται κανείς αδιαλείπτως; Έχουμε σώματα που χρειάζονται τροφή και ύπνο.<br /> Έχουμε εργασία να επιτελέσουμε, ευθύνες να εκπληρώσουμε και αμέτρητα πράγματα που απαιτούν την προσοχή μας. Πώς, λοιπόν, μπορεί να εκπληρωθεί πραγματικά η εντολή να προσευχόμαστε αδιαλείπτως; Ο Μέγας Βασίλειος εξηγεί ότι η προσευχή δεν πρέπει να νοείται ως κάτι που περιορίζεται αποκλειστικά στα λόγια που προφέρουμε. Ο Θεός γνωρίζει ήδη τι έχουμε ανάγκη προτού ακόμη Του το ζητήσουμε.<br /> Η προσευχή δεν είναι απλώς ζήτημα σχηματισμού φράσεων με τα χείλη. Η δύναμή της βρίσκεται στην κατεύθυνση της ψυχής, στη διάθεση της καρδιάς και σε μια ζωή που στρέφεται διαρκώς προς τον Θεό. Ο Απόστολος λέει επίσης: «Είτε ουν εσθίετε είτε πίνετε είτε τι ποιείτε, πάντα εις δόξαν Θεού ποιείτε».<br /> Επομένως, όταν κάθεσαι να φας, να προσεύχεσαι. Όταν παίρνεις το ψωμί στα χέρια σου, να ευχαριστείς τον Θεό που σου το προσέφερε. Όταν η τροφή δυναμώνει το σώμα σου, να θυμάσαι Εκείνον που συντηρεί τη ζωή σου. Και όταν χορτάσεις, μην αφήνεις τη μνήμη του Ευεργέτη σου να σβήσει απλώς και μόνο επειδή η ανάγκη σου έπαψε να υπάρχει. Όταν πίνεις, να θυμάσαι Εκείνον που έδωσε τους καρπούς της γης για τη διατροφή και την παρηγοριά μας. Να δέχεσαι με ευγνωμοσύνη όσα είναι απαραίτητα, αλλά να μη γίνεσαι δούλος της ηδονής.<br /> Ας σου υπενθυμίζει το δώρο Εκείνον που το προσφέρει. Κάθε αγαθό που εισέρχεται στη ζωή μας μπορεί είτε να στρέψει την καρδιά προς τον Θεό είτε, αν είμαστε απρόσεκτοι, να γίνει αφορμή να Τον λησμονήσουμε. Όταν ντύνεσαι, να ευχαριστείς Εκείνον που σου εξασφάλισε την ένδυσή σου.<br /> Όταν τα ενδύματα σε προστατεύουν από το κρύο, να θυμάσαι τη φροντίδα Του. Όταν σε περιβάλλει η ζεστασιά της ημέρας, να θυμάσαι και πάλι την πρόνοιά Του. Ας γίνουν τα συνηθισμένα πράγματα της ζωής υπενθυμίσεις του Θεού.<br /> Μην περιμένεις να συμβεί κάτι εξαιρετικό για να ευχαριστήσεις. Τα απλά πράγματα της καθημερινότητας φανερώνουν ήδη τη φροντίδα Του για εμάς. Όταν η ημέρα φτάνει στο τέλος της, να ευχαριστείς Εκείνον που μας έδωσε τον ήλιο για την εργασία μας.<br /> Όταν πέφτει το σκοτάδι και οι δραστηριότητες της ημέρας καταλαγιάζουν, ας γίνει το ίδιο το βράδυ αφορμή να στραφεί και πάλι ο νους σου προς τον Θεό. Όταν κοιτάζεις ψηλά και βλέπεις τον ουρανό και την ομορφιά των άστρων, ύψωσε την καρδιά σου προς τον Κύριο που τα δημιούργησε. Ατένισε την τάξη και την ομορφιά της δημιουργίας και άφησε τον νου σου να ανυψωθεί από τα ορατά προς Εκείνον που τα δημιούργησε με σοφία.<br /> Όταν ο κόσμος ησυχάζει και το σώμα χρειάζεται ανάπαυση, να θυμάσαι ότι και ο ύπνος είναι δώρο. Ο Θεός μάς έδωσε την ανάπαυση, ώστε το σώμα, εξαντλημένο από τους κόπους του, να ανακτά τις δυνάμεις του. Ακόμη και η ανάγκη μας για ύπνο μάς διδάσκει κάτι σημαντικό. Δεν είμαστε αυτάρκεις. Δεν μπορούμε να συντηρούμε τον εαυτό μας για πάντα με τις δικές μας δυνάμεις. Έχουμε ανάγκη να δεχόμαστε την ανάπαυση. Και έτσι, ακόμη και η νύχτα μπορεί να γίνει αφορμή για προσευχή. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span></span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #0a0a0a; font-size: medium;">Μην αφήνεις ολόκληρη τη νύχτα να ανήκει αποκλειστικά στον ύπνο. Αφιέρωσε ένα μέρος της στη μνήμη του Θεού. Ας στραφούν προς Εκείνον οι τελευταίες σκέψεις του βραδιού, ώστε ακόμη και η ανάπαυσή σου να αγγίζεται από την προσευχή. Τα όνειρά μας συχνά φανερώνουν τι απασχόλησε τον νου μας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Όσα επιθυμούμε, όσα φοβόμαστε, όσα επιδιώκουμε και όσα συλλογιζόμαστε διαρκώς αφήνουν μέσα μας τα ίχνη τους.<br /> Επομένως, αν οι ημέρες μας είναι γεμάτες από τη μνήμη του Θεού, αν οι πράξεις μας επιτελούνται ενώπιόν Του και αν οι καρδιές μας επιστρέφουν επανειλημμένα σε Εκείνον, τότε ακόμη και οι πιο ήσυχες στιγμές της ζωής μας αρχίζουν να φέρουν τη σφραγίδα αυτής της μνήμης. Έτσι αρχίζουμε να κατανοούμε την εντολή να προσευχόμαστε αδιαλείπτως. Δεν σημαίνει ότι τα χείλη μας πρέπει να προφέρουν προσευχές κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας. Σημαίνει ότι η ψυχή μαθαίνει να παραμένει στραμμένη προς τον Θεό. Η προσευχή δεν πρέπει να περιορίζεται σε συγκεκριμένες στιγμές και κατόπιν να λησμονείται, όταν επιστρέφουμε στις υπόλοιπες ασχολίες της ζωής. Αντίθετα, ολόκληρη η ζωή μας πρέπει σταδιακά να ενώνεται με τον Θεό.<br /> Όταν τα χέρια σου είναι απασχολημένα με την εργασία, η καρδιά σου μπορεί ακόμη να Τον θυμάται. Όταν αρχίζεις κάτι, να ζητάς τη βοήθειά Του. Όταν το ολοκληρώνεις, να ευχαριστείς.<br /> Όταν κάτι πετυχαίνει, μην αποδίδεις τα πάντα στις δικές σου ικανότητες. Όταν κάτι γίνεται δύσκολο, μην παραδίνεσαι αμέσως στην απελπισία. Σε όλα να θυμάσαι τον Κύριο.<br /> Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείπουμε τις καθορισμένες ώρες προσευχής. Αντιθέτως, αυτές οι στιγμές διδάσκουν στην καρδιά πώς να παραμένει κοντά στον Θεό καθ’ όλη την υπόλοιπη ημέρα. Προσευχόμαστε με λόγια, ώστε λίγο λίγο ολόκληρη η ζωή μας να μάθει τη γλώσσα της προσευχής.<br /> Ο Απόστολος, όμως, δεν λέει μόνο «αδιαλείπτως προσεύχεσθε». Λέει επίσης «πάντοτε χαίρετε» και «κατά πάντα ευχαριστείτε». Κάποιος μπορεί να ρωτήσει: Πώς μπορώ να ευχαριστώ όταν υποφέρω; Πώς μπορώ να χαίρομαι όταν μου συμβαίνει κάτι οδυνηρό; Πώς μπορώ να ευχαριστώ τον Θεό όταν χάνω κάτι πολύτιμο, όταν έρχεται η ασθένεια, όταν οι άνθρωποι μου φέρονται άδικα ή όταν οι περιστάσεις μοιάζουν αβάσταχτες; Η χριστιανική ευχαριστία δεν σημαίνει ότι προσποιούμαστε πως ο πόνος είναι κάτι ευχάριστο.<br /> Ο ίδιος ο Κύριός μας έκλαψε. Ο χριστιανός δεν καλείται να γίνει αναίσθητος ούτε να αρνηθεί την πραγματικότητα της θλίψης. Η θλίψη, όμως, δεν πρέπει να καταστρέφει την ελπίδα μας στον Θεό.<br /> Σκέψου τον Ιώβ. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, τον βρήκαν φοβερές δοκιμασίες. Τα υπάρχοντά του χάθηκαν, τα παιδιά του πέθαναν και το σώμα του προσβλήθηκε από ασθένεια. Κι όμως, ακόμη και μέσα στην οδύνη του, ευλόγησε το όνομα του Κυρίου. Υπέφερε βαθιά, αλλά δεν επέτρεψε στον πόνο να τον χωρίσει από τον Θεό. Αυτή είναι η διαφορά.<br /> Η ευχαριστία είναι εύκολη όταν όλα συμβαίνουν σύμφωνα με τις επιθυμίες μας. Όταν, όμως, η ευχαριστία παραμένει ακόμη και μέσα στις δυσκολίες, φανερώνει ότι η πίστη μας είναι ριζωμένη όχι απλώς στα δώρα του Θεού, αλλά στον ίδιο τον Θεό. Συχνά θυμόμαστε τον Θεό όταν έχουμε ανάγκη από κάτι.<br /> Προσευχόμαστε επειδή είμαστε άρρωστοι, επειδή φοβόμαστε, επειδή χρειαζόμαστε βοήθεια ή επειδή κάτι έχει πάει στραβά. Έπειτα, όταν η δυσκολία περάσει, η προσευχή μας εξαφανίζεται μαζί της. Ο Μέγας Βασίλειος μάς διδάσκει έναν διαφορετικό δρόμο.<br /> Πέρασε η ανάγκη σου; Τότε μην αφήσεις τη μνήμη του Ευεργέτη σου να χαθεί μαζί της. Προσευχήθηκες όταν πεινούσες. Να θυμάσαι τον Θεό όταν χορτάσεις.<br /> Προσευχήθηκες κατά τη διάρκεια της ασθένειας. Να Τον θυμάσαι όταν αποκατασταθεί η υγεία σου. Τον επικαλέστηκες όταν φοβόσουν.<br /> Να ευχαριστείς όταν έρχεται η ειρήνη. Μην κάνεις τον Θεό Εκείνον στον οποίο καταφεύγεις μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Ας γίνει Εκείνος το κέντρο γύρω από το οποίο περιστρέφεται ολόκληρη η ζωή σου.<br /> Αυτό αλλάζει ακόμη και τις πιο μικρές πράξεις. Ένα γεύμα γίνεται αφορμή ευχαριστίας. Τα ενδύματα γίνονται υπενθύμιση της θείας πρόνοιας.<br /> Η εργασία γίνεται προσφορά. Ο ήλιος που δύει γίνεται κάλεσμα σε ευγνωμοσύνη. Τα άστρα γίνονται αφορμή δοξολογίας.<br /> Ο ύπνος γίνεται δώρο που δεχόμαστε από τον Θεό. Το πρωινό ξύπνημα γίνεται μια ακόμη ευκαιρία να Τον δοξάσουμε. Τότε η προσευχή δεν διαχωρίζεται πλέον από τη ζωή.<br /> Η ίδια η ζωή αρχίζει να γίνεται προσευχή. Αυτό σημαίνει να ενωνόμαστε με τον Θεό σε όλη την πορεία της υπάρξεώς μας. Η προσευχή δεν παραμένει μόνο στην εκκλησία, μόνο μπροστά στις εικόνες ή μόνο στις στιγμές κατά τις οποίες σταματάμε κάθε άλλη δραστηριότητα για να προσευχηθούμε.<br /> Αυτές οι στιγμές παραμένουν πολύτιμες και απαραίτητες. Από αυτές, όμως, η προσευχή πρέπει να επεκτείνεται σε όλα. Όταν περπατάς, να θυμάσαι τον Θεό.<br /> Όταν εργάζεσαι, να θυμάσαι τον Θεό. Όταν τρως, να ευχαριστείς τον Θεό. Όταν αντικρίζεις κάτι όμορφο, να δοξάζεις τον Δημιουργό.<br /> Όταν δέχεσαι καλοσύνη, να ευχαριστείς. Όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες, να ζητάς δύναμη. Όταν έρχεται το βράδυ, να παραδίδεις την ημέρα στα χέρια Του.<br /> Όταν έρχεται το πρωί, να δέχεσαι από Εκείνον τη νέα ημέρα. Και όταν η καρδιά αποκτήσει αυτή τη συνήθεια, ακόμη και το πιο συνηθισμένο αρχίζει να γίνεται ιερό. Περνάμε μεγάλο μέρος της ζωής μας περιμένοντας να συμβεί κάτι σημαντικό.<br /> Φανταζόμαστε ότι η πνευματική ζωή αποτελείται μόνο από εξαιρετικές στιγμές, έντονες εμπειρίες ή μεγάλες πράξεις αφοσίωσης. Το μεγαλύτερο, όμως, μέρος της ανθρώπινης ζωής αποτελείται από απλά πράγματα που επαναλαμβάνονται καθημερινά. Τρώμε, πίνουμε, εργαζόμαστε, ντυνόμαστε, περπατάμε, κουραζόμαστε, κοιμόμαστε και ξυπνάμε ξανά.<br /> Ο Μέγας Βασίλειος μάς δείχνει ότι καμία από αυτές τις στιγμές δεν χρειάζεται να είναι πνευματικά κενή. Κάθε μία μπορεί να γίνει μια πύλη που μας οδηγεί στη μνήμη του Θεού. Ίσως αυτό να είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά της προσευχής.<br /> Δεν χρειάζεται να ξεφύγουμε από την καθημερινή ζωή για να βρούμε τον Θεό. Χρειάζεται να μάθουμε να αναγνωρίζουμε την παρουσία Του, τα δώρα Του και την πρόνοιά Του μέσα στην καθημερινότητά μας. Ο σκοπός είναι η μνήμη του Θεού να μην εμφανίζεται πλέον μόνο περιστασιακά και κατόπιν να εξαφανίζεται.<br /> Η καρδιά πρέπει να επιστρέφει σε Εκείνον ξανά και ξανά, μέχρι η προσευχή να γίνει η φυσική της κατεύθυνση. Να προσεύχεσαι με τα λόγια σου, να προσεύχεσαι με τις σκέψεις σου, να προσεύχεσαι με την ευχαριστία, να προσεύχεσαι με την υπακοή, να προσεύχεσαι μέσα από την εργασία που έχεις μπροστά σου, να προσεύχεσαι θυμούμενος Εκείνον που σου προσφέρει τα δώρα Του κάθε φορά που τα δέχεσαι. Όταν έρχεται η θλίψη, να παραμένεις μαζί Του.<br /> Όταν έρχεται η χαρά, να παραμένεις μαζί Του. Όταν έχεις πολλά, να Τον ευχαριστείς. Όταν έχεις λίγα, να μην Τον εγκαταλείπεις.<br /> Με αυτόν τον τρόπο, λίγο λίγο, η εντολή που κάποτε φαινόταν αδύνατο να εκπληρωθεί αρχίζει να αποκαλύπτει το νόημά της. Το να προσευχόμαστε αδιαλείπτως δεν απαιτεί να εγκαταλείψουμε την καθημερινή ζωή. Μας διδάσκει πώς να ζούμε την καθημερινή ζωή μαζί με τον Θεό.<br /> Ενώσου μαζί Του σε όλη την πορεία της ζωής σου και η ίδια σου η ζωή θα αρχίσει να γίνεται μία αδιάλειπτη προσευχή.</span><o:p></o:p></span></p><p></p>

Πώς να θυμόμαστε τον Θεό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας...

Ο Απόστολος λέει: «Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε». Αρχικά, αυτά τα λόγια μπορεί να φαίνονται σχεδόν α...

Read more »

Τὴν ἐκτροπὴ πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς δικαίωσης νὰ φοβἀστε. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZNGrkz0EeWtbXNtP-YF1Q9F_jo8MnU_DCgo2e6et244YjPURYQq83O7wZzxDTZzH1cgYJvL5khVmk_kO-huVkVjxISC4ao_RvFN0zvOei4T6O28QdjGEVnjzjbUw77Gx0UzF02sYW6cMAwLkd7i9UWOFoQVN-TwR0X8o7nNMc3fG20sIMNaFAGxo-/s331/image1785963758.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="331" data-original-width="250" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZNGrkz0EeWtbXNtP-YF1Q9F_jo8MnU_DCgo2e6et244YjPURYQq83O7wZzxDTZzH1cgYJvL5khVmk_kO-huVkVjxISC4ao_RvFN0zvOei4T6O28QdjGEVnjzjbUw77Gx0UzF02sYW6cMAwLkd7i9UWOFoQVN-TwR0X8o7nNMc3fG20sIMNaFAGxo-/w303-h400/image1785963758.jpg" width="303" /></a></div><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><i><br />«Πολύ περισσότερο ἀπ' ὅλα να φοβάστε τὴν ἐκτροπὴ πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς δικαίωσης. Μόλις ἀρχίσετε νὰ ἐκτρέπεστε σὲ αὐτό, νὰ ξέρετε ὅτι ἀρχίσατε νὰ βαδίζετε στρεβλά. Τραβᾶτε τότε τὸν ἑαυτό σας ἀπ' τὰ πόδια καὶ τὸν σέρνετε αλύπητα πάλι στὴν ἁμαρτία (ενν. στὸ αἴσθημα τῆς δικαίωσης καὶ τῆς ἁμαρτωλότητας). Ὁ Κύριος δέχεται ἐκεῖνον μόνο που προσέρχεται σὲ Αὐτὸν μὲ τὴ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητας. Ἐκεῖνον δὲ ποὺ προσέρχεται σὲ Αὐτὸν μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι εἶναι δίκαιος, τὸν ἀποστρέφεται. Ὁ Κύριος ἦρθε γιὰ νὰ σώσει τοὺς ἁμαρτωλούς, ὄχι τους δικαίους. «Καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει». Τὸ πιὸ κακὸ πράγμα εἶναι ὁ κορεσμός. Ὁ κορεσμένος, λοιπόν, ἔχει σωριαστεῖ καὶ ἀσθμαίνει. Αὐτὴ εἶναι ἡ πνευματική του κατάσταση.<br /> Κάποιος εἶχε τὴ συνήθεια να ρωτάει: «Ἐσύ, πηγαίνοντας για προσευχή, πηγαίνεις νὰ εἰσπράξεις σύνταξη ἢ νὰ ζητήσεις ἐλεημοσύνη;». Πολὺ εὔλογο τὸ ἐρώτημα.»<br /><br /></i></span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #2b00fe;"><b>(Επιστολή 261, τόμος 2, σελ. 102-103)</b></span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Το κείμενο του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου είναι ιδιαίτερα βαθύ, γιατί αγγίζει ένα από τα πιο λεπτά ζητήματα της πνευματικής ζωής: πώς μπορεί ο άνθρωπος, ακόμη και μέσα από την προσευχή, να οδηγηθεί στην υπερηφάνεια και στην αυτοδικαίωση, αντί να πλησιάσει περισσότερο τον Θεό.<br /> Ο Όσιος μας προειδοποιεί να μη φθάσουμε στο σημείο να πιστέψουμε ότι είμαστε αυτάρκεις, ότι δικαιούμαστε τη χάρη του Θεού ή ότι η πνευματική μας κατάσταση είναι καλύτερη από εκείνη των άλλων.<br /> Τι σημαίνει εδώ η λέξη «δικαίωση»; Εννοεί κυρίως την αυτοδικαίωση: την εσωτερική πεποίθηση ότι εγώ είμαι εντάξει, ότι έχω δίκιο ενώπιον του Θεού, ότι έχω κάνει όσα έπρεπε και επομένως δικαιούμαι να αισθάνομαι ασφαλής ή ανώτερος και έτσι θεωρούμε το καλό που κάνουμε ως δικό μας κατόρθωμα, το οποίο μας δίνει δικαιώματα απέναντι στον Θεό.<br /> Ο Όσιος χρησιμοποιεί μια σκληρή εικόνα για να δείξει πόσο αποφασιστικά πρέπει να αντιστεκόμαστε στην αυτοδικαίωση. Μόλις αντιληφθούμε ότι αρχίζουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας δίκαιο, πρέπει να επιστρέψουμε στη συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας. Να εγκαταλείψουμε την ψευδαίσθηση της αναμαρτησίας μας και να ξαναδούμε με ειλικρίνεια την πραγματική μας κατάσταση.<br /> Τι σημαίνει «συναίσθηση της αμαρτωλότητας»; Δεν σημαίνει απλώς να γνωρίζουμε θεωρητικά ότι είμαστε αμαρτωλοί, αλλά ότι αναγνωρίζουμε προσωπικά την ανάγκη μας για το έλεος του Θεού. Ο άνθρωπος δεν πλησιάζει τον Θεό επειδή θεωρεί ότι είναι άξιος αλλά επειδή Τον έχει ανάγκη.<br /> Όταν ο Όσιος λέει ότι ο Κύριος δέχεται «εκείνον μόνο», δεν σημαίνει ότι ο Θεός απορρίπτει όποιον δεν έχει ακόμη αποκτήσει αυτογνωσία, αλλά ότι η ταπείνωση και η μετάνοια αποτελούν τον δρόμο της αληθινής κοινωνίας με τον Θεό.<br /> Όταν κάποιος πιστεύει ότι είναι ήδη δίκαιος, μπορεί να μην αισθάνεται ότι χρειάζεται συγχώρηση, θεραπεία ή αλλαγή. Κλείνεται στον εαυτό του, επειδή θεωρεί ότι δεν έχει ουσιαστικό πρόβλημα. Έτσι ο άνθρωπος, μέσα από την αυτάρκειά του, δυσκολεύεται να δεχθεί το έλεος του Θεού. Σκεφθείτε έναν ασθενή που αρνείται να αναγνωρίσει ότι χρειάζεται θεραπεία. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο γιατρός δεν θέλει να τον βοηθήσει, αλλά ότι ο ασθενής δεν αναγνωρίζει την ανάγκη του.<br /> Η φράση που<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>παραπέμπει στα λόγια του Χριστού:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">«Οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">δείχνει ότι το έλεος γίνεται δεκτό από εκείνον που αναγνωρίζει την ανάγκη του. Ο άνθρωπος που θεωρεί τον εαυτό του δίκαιο μοιάζει να λέει: «Δεν έχω ανάγκη να θεραπευθώ» ενώ ο άνθρωπος που μετανοεί λέει: «Κύριε, γνωρίζεις τις αδυναμίες μου. Βοήθησέ με να αλλάξω». Η διαφορά δεν βρίσκεται κατ' ανάγκην στις εξωτερικές πράξεις αλλά στη σχέση με την αλήθεια, τη μετάνοια και τη χάρη του Θεού. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή μπορούμε να παρεξηγήσουμε τη χριστιανική ταπείνωση σαν να σημαίνει ότι πρέπει να αισθανόμαστε διαρκώς ανάξιοι, αποτυχημένοι ή ανίκανοι. Όμως η μετάνοια δεν είναι άρνηση της αξίας του ανθρώπου, αλλά αναγνώριση ότι η σωτηρία δεν αποτελεί προσωπικό μας κατόρθωμα.<br /> Η συντετριμμένη καρδιά είναι μια καρδιά που έχει πάψει να στηρίζεται στην ψευδαίσθηση ότι μπορεί να σταθεί μόνη της ενώπιον του Θεού. Η συντριβή, είναι πόνος για την αμαρτία μαζί με εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού. Η ταπείνωση της καρδιάς δεν μας απομακρύνει από τον Θεό· μας κάνει να προσφεύγουμε σε Αυτόν με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη.<br /> Ο κορεσμός δεν αφορά απλώς τη σωματική πληρότητα. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο σημαίνει κυρίως τον πνευματικό χορτασμό: την κατάσταση κατά την οποία ο άνθρωπος αισθάνεται ότι έχει ήδη αρκετά, ότι δεν χρειάζεται να ζητήσει κάτι περισσότερο από τον Θεό. Ο πνευματικός κορεσμός μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος, επειδή δεν μοιάζει αναγκαστικά με αμαρτία. Μοιάζει με ηρεμία, βεβαιότητα και ικανοποίηση. Ο κορεσμένος άνθρωπος έχει φθάσει σε τέτοια πληρότητα, ώστε δεν μπορεί να κινηθεί. Δεν έχει πια πνευματική δίψα ούτε διάθεση να αναζητήσει βαθύτερα τον Θεό.<br /> Η «σύνταξη» είναι η εικόνα ενός σταθερού εισοδήματος που θεωρούμε ότι δικαιούμαστε. Την εισπράττουμε επειδή πιστεύουμε ότι μας ανήκει. Η «ελεημοσύνη», αντίθετα, είναι κάτι που ζητούμε επειδή έχουμε ανάγκη και δεν μπορούμε να το απαιτήσουμε ως οφειλή. Τι σημαίνει αυτό για την προσευχή;<br /> Ο άνθρωπος μπορεί να προσέρχεται στον Θεό με την εσωτερική στάση ότι ο Θεός πρέπει να τον ακούσει, ότι πρέπει να του πάνε καλά τα πράγματα, ότι οφείλει να τον ανταμείψει κ.α., και τότε η προσευχή κινδυνεύει να γίνει μια συναλλαγή: εγώ προσφέρω τις αρετές και τις προσπάθειές μου και ο Θεός οφείλει να μου δώσει αυτό που ζητώ.<br /> Ο <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>άνθρωπος όμως που πλησιάζει τον Θεό με διαφορετικό φρόνημα ελεημοσύνης λέει:<br /> «Κύριε, Σε ευχαριστώ για όσα μου δίνεις. Δεν θεωρώ ότι μπορώ να αγοράσω τη χάρη Σου με τις πράξεις μου. Βλέπω τις αδυναμίες μου και ζητώ τη βοήθειά Σου. Δίδαξέ με να αγαπώ, να συγχωρώ και να μετανοώ».<br /> Η προσευχή δεν είναι διεκδίκηση μισθού από τον Θεό, αλλά σχέση εμπιστοσύνης με Εκείνον από τον οποίο δεχόμαστε τη ζωή και τη χάρη. <br />Τα καλά έργα αποτελούν καρπό της πίστης και της αγάπης, όχι μέσο με το οποίο εξαναγκάζουμε τον Θεό να μας ανταμείψει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 115%;"><o:p><br /></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span><b style="color: red; text-align: center;"><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/blog-post_627.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ νηπιακὴ ἁγνότητα κατὰ τὴν προσευχὴ (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/blog-post_05.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ ἰσχὺς δὲν βρίσκεται στοὺς τύπους (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post_28.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Πρέπει νὰ ἐνισχύσετε μέσα σας τὴν ἔννοια τῆς ἁμαρτωλότητάς σας. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post_47.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἀγωνιστεῖτε νὰ σχηματιστεί στην καρδιά σας μία «πληγή» (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post_13.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Περὶ τῆς προσευχῆς ποὺ τελεῖται μὲ τὸ συναίσθημα (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post_818.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Τὸ σπουδαῖο στὴν προσευχὴ εἶναι ἡ γένεση συναισθημάτων εὐλάβειας. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post_08.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Σχετικά με την ευλάβεια, τον φόβο Θεού, και την δοκιμή για την προσευχή. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Περί της καρδιάς που φλέγεται για τον Κύριο. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="line-height: 13.8px;"><o:p><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post_545.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Περὶ τῆς ἐσωτερικῆς φλόγας. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></o:p></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post_08.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Διὰ νὰ μὴ περιπλανώνται αἱ σκέψεις σας, πρέπει νὰ εὑρίσκεσθε εἰς συχνὴν παρουσίαν, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἐν τῇ καρδίᾳ σας...» (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post_06.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Αναζητεῖτε τὸν Θεόν; ̓Αναζητήσατε Αὐτόν, ἀλλὰ μόνον ἐν τῇ καρδίᾳ σας». (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></div><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 18.4px;"></span></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Ἀποκτῆστε τὴν εὐχέρεια τοῦ νὰ ζεῖτε ὡς κατ' ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ...» (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="line-height: 115%;"><o:p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p><br /><p></p>

Τὴν ἐκτροπὴ πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς δικαίωσης νὰ φοβἀστε. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

«Πολύ περισσότερο ἀπ' ὅλα να φοβάστε τὴν ἐκτροπὴ πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς δικαίωσης. Μόλις ἀρχίσετε νὰ ἐκτρέπεστε σὲ αὐτό, νὰ ξέρετε ὅτι ἀρχί...

Read more »

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [25]

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg76f2ezge9yfe7qbJY2Jmsf8CHwyHiSik18dOi4_BOvUMiVOPv1KEN0K28SqILJ9xtRxckxhk92S4iD3tbcBuIy9Zt5ETrRrH665NxfHtwuL69nKV7x4cEbb5VIJcI4HDHVHQDaxUQSGhjktC7JsxCRiyWjIecqM0IGlt_pfrtC6MniX1ZnT7a_yRX/s450/osiostheophanis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="340" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg76f2ezge9yfe7qbJY2Jmsf8CHwyHiSik18dOi4_BOvUMiVOPv1KEN0K28SqILJ9xtRxckxhk92S4iD3tbcBuIy9Zt5ETrRrH665NxfHtwuL69nKV7x4cEbb5VIJcI4HDHVHQDaxUQSGhjktC7JsxCRiyWjIecqM0IGlt_pfrtC6MniX1ZnT7a_yRX/w303-h400/osiostheophanis.jpg" width="303" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;"><b>29. Αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα</b><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Δεν τα έχουμε πει όλα ακόμα. Θα προσθέσω κάτι στα προηγούμενα. Το επιβάλλει η σπουδαιότητα του θέματος μας.</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Η κατάσταση μιας ψυχής φωτεινής, μιας ψυχής φλογισμένης από τη θεία χάρη, είναι πολύ θελκτική. Γι’ αυτό όλοι επιθυμούν να φτάσουν στην κατάσταση αυτή• όλοι, όπως ίσως κι εσύ, βιάζονται να ριχτούν με ορμή στην προσπάθεια για την οικείωση της. Η ορμή, όμως, δεν φτάνει. Είναι δυνατό να ξεκινήσεις ορμητικά και ξαφνικά να σταματήσεις. Τότε ούτε συνέχεια θα έχει ούτε, βέβαια, και αποτέλεσμα το ορμητικό ξεκίνημα σου. Όχι, λοιπόν, η ορμή δεν φτάνει. Πρέπει να εξετάσεις το πράγμα εξονυχιστικά, πριν πάρεις μια σταθερή και αμετάκλητη απόφαση με επίγνωση όλων των μόχθων, των εμποδίων και των δυσκολιών, που θα βρεις μπροστά σου. Έτσι θα είσαι έτοιμη ν’ αντιμετωπίσεις με θάρρος και γενναιοφροσύνη κάθε αντιξοότητα ως το τέλος της ζωής σου.<br /> Αναζήτηση των μέσων με τα οποία ή θεία χάρη διεισδύει στην ύπαρξή μας – τι σημαίνει αυτό; Ότι σημαίνει επιδίωξη της βασιλείας του Θεού• ότι σημαίνει ανάφλεξη του ζήλου για τη σωτηρία της ψυχής• ότι σημαίνει πόθος και επιλογή του ενός και μοναδικού που χρειάζεται. Με τις διάφορες αυτές εκφράσεις καθορίζεται ο ίδιος στόχος. Εγώ διάλεξα την πιο ξεκάθαρη πλευρά. Ανεξάρτητα, πάντως, από τη φραστική διατύπωση, ο στόχος αυτός καθαυτός είναι υπέρτατα επιθυμητός.<br /> Ρώτα κάποιον, “Θέλεις να πας στον παράδεισο, στην ουράνια βασιλεία;”. Αμέσως θα σου απαντήσει, “Και βέβαια θέλω”. Αν, όμως, ύστερα του πεις, “Για να πας εκεί, πρέπει να κάνεις το και το”, θα τον δεις να μουδιάζει. Όλοι οι χριστιανοί θέλουν να πάνε στον παράδεισο, δεν θέλουν όμως όλοι ν’ αγωνιστούν για τον παράδεισο. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Το λέω αυτό, γιατί δεν φτάνει να επιθυμείς τη σωτηρία. Για να εκπληρώσεις την επιθυμία σου, χρειάζεται αγώνας. Και για ν’ αρχίσεις τον αγώνα, χρειάζεται σιδερένια αποφασιστικότητα. Για να καταλάβεις καλύτερα τι θέλω να πω, θα σου εξηγήσω πως συνήθως οι επιθυμίες καταλήγουν σε αποφάσεις.<br /> Σκεφτόμαστε και σχεδιάζουμε πολλά. Συχνά συμβαίνει να σκεφτόμαστε κάτι για λίγο και μετά να το ξεχνάμε. Γιατί το ξεχνάμε; Επειδή ή καρδιά μας δεν είναι σ’ αυτό. Αν ήταν, θα μας άρεσε. Και ότι μας αρέσει, ότι αγαπάμε, ότι θεωρούμε πολύτιμο, το θυμόμαστε. Του δίνουμε, βλέπεις, την καρδιά μας. Όπως είπε ο Κύριος, «όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας» (Ματθ. 6:21).<br /> Για να εκτελέσουμε, ωστόσο, ένα έργο ή για ν’ αποκτήσουμε ένα πράγμα που μας αρέσει, φτάνει να του δώσουμε την καρδιά μας, φτάνει να το θαυμάσουμε και να το επιθυμήσουμε; Όχι. Υπάρχουν πολλές επιθυμίες, που παραμένουν ανεκπλήρωτες από έλλειψη δυνάμεων ή ενεργητικότητας. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Για να εκπληρωθεί μια επιθυμία, πρέπει να εξελιχθεί σε απόφαση και σταθερή επιδίωξη. Όταν η καρδιά πει, «Με κάθε τρόπο και κάθε θυσία θ’ αποκτήσω το τάδε πράγμα ή θα εκτελέσω το τάδε έργο», ο άνθρωπος αρχίζει να καταστρώνει το σχέδιο για την εκπλήρωση της αποφάσεως του.<br /> Εξετάζει τα μέσα, αναζητεί ευνοϊκές συνθήκες τόπου και χρόνου, παίρνει προληπτικά μέτρα για την υπέρβαση τυχόν εμποδίων και κάνει μια συνολική εκτίμηση της διαδικασίας που θ’ ακολουθήσει, για να πετύχει το σκοπό του. Μετά την κατάστρωση του, τέλος, το σχέδιο πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή. Πρέπει ν’ αρχίσει η δράση, η προσπάθεια, ο αγώνας. Ν΄ αρχίσει και να συνεχιστεί ως το τέλος με σταθερότητα, υπομονή και επιμέλεια.<br /> Η όλη διαδικασία, όπως τη διαγράφω, μοιάζει, θα έλεγα, με την προετοιμασία ενός ξυλοκοπτικού μηχανήματος, πριν αυτό τεθεί σε λειτουργία: Ο ατμοκινητήρας είναι έτοιμος, η ξυλεία τοποθετημένη κάτω απ’ το πριόνι, το καθετί στη θέση του. Για ν’ αρχίσει η κοπή, δεν απομένει παρά να βάλουμε μπροστά το μηχάνημα, να το κινητοποιήσουμε. <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Αυτή η κινητοποίηση είναι το αποτέλεσμα όλης της προηγούμενης προετοιμασίας και απ’ αυτήν εξαρτάται η επόμενη κρίσιμη πράξη, το ξεκίνημα της προσπάθειας.<br /> Το ξεκίνημα είναι, πρέπει να σου πω, το πιο δύσκολο βήμα. Μέχρι τη λήψη της αποφάσεως, ή διαδικασία είναι εσωτερική. Μετά τη λήψη της αποφάσεως, πρέπει να συνεχιστεί εξωτερικά, να εκφραστεί με έργα, να εκδηλωθεί με αγώνα. Κάνε το πρώτο βήμα, και η ίδια η κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί μέσα σου, θα σε παρακινήσει να συνεχίσεις την προσπάθεια. Αυτό είν’ όλο!</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Καταλαβαίνεις τώρα τι χρειάζεται να κάνεις ακόμα, ώστε η επιθυμία σου για μια ζωή πνευματική να μεταμορφωθεί σε πράξη. Αν θέλεις να εκπληρωθεί ο πόθος σου, μετάλλαξε τον σε απόφαση, σε μιαν απόφαση όχι βιαστική και επιπόλαιη, αλλά προσεκτική, μελετημένη, σταθερή, συνειδητή και, πάνω απ’ όλα, αμετάκλητη. Ύστερα στρώσου στη δουλειά, ρίξου στον αγώνα. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span></span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;">Η απόφαση θέλει περισυλλογή και προσευχή το ξεκίνημα, με τη σειρά του, θέλει αποφασιστικότητα και η πρόοδος θέλει αγωνιστικότητα, υπομονή και σταθερότητα. Ο Κύριος να σε ευλογήσει, ώστε, με τη βοήθειά του, να τα πραγματοποιήσεις όλα αυτά.</span><o:p></o:p></span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<br /></span></span></b></u></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_06.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2_01364950000.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (2)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_01105308244.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <b>ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (3)</b></span></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/4_0737933138.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (4)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/5_01977378010.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (5)</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_077107272.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (6)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/7_01053533565.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (7)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/07/8.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [8]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/9.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [9]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/10.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [10]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/11_01813391441.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [11]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [12]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/13.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [13]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [14]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/15.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [15]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/16.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [16]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/17.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [17]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/18.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [18]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [19]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/20.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [20]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [21]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/22.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [22]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/27.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [23]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/24.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [24]</span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 18.4px;"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Εσύ περιέγραψες τον τρόπο εξελίξεως των πραγμάτων• ο άγιος Μακάριος αποκάλυψε την αιτία και την προέλευσή τους......»</span></b></span></a></p>

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [25]

  29. Αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα Δεν τα έχουμε πει όλα ακόμα. Θα προσθέσω κάτι στα προηγούμενα. Το επιβάλλει η σπουδαιότητα του θ...

Read more »

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [31]

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitR0yAro33vzfGRlvBWd3mrXYE-iILrDnkE2QYUtmMUSTypFfRVBTY5rLyyHDK1Fo3AuHO1t2-Ys3FEPWiRjbK8ZW0mg5QUgX3PzkJTjcYirSL__ZK9mwq14drX75G12HAhUQVgDRzQDml28tcy8Lhn2WT0-uPX3rgr69jcYjDriJnRvxbbVV5YH2E/s320/image.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="240" data-original-width="320" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitR0yAro33vzfGRlvBWd3mrXYE-iILrDnkE2QYUtmMUSTypFfRVBTY5rLyyHDK1Fo3AuHO1t2-Ys3FEPWiRjbK8ZW0mg5QUgX3PzkJTjcYirSL__ZK9mwq14drX75G12HAhUQVgDRzQDml28tcy8Lhn2WT0-uPX3rgr69jcYjDriJnRvxbbVV5YH2E/w400-h300/image.png" width="400" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b>B΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21<br /> <br /><span style="color: #990000;"> Εἰδικό Μέρος</span><br /> <br /> β΄. Αἴσθημα κατωτερότητος-Ὁμιλίες σε συνάξεις νέων<br /> <br /> Ἡ μεγαλύτερη ευλογία</b><br /> <br /> Ἂν αὐτὰ τὰ μεταφέρουμε στην πνευματική περιοχή καὶ τὰ δοῦμε μέσα στὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ -γιατί ὁ Θεός νὰ ἐπιτρέψει νὰ γίνει ἔτσι;- πολύ καλό θα βγεῖ. Τόσο καλό, ποὺ ἔχω τὴν ταπεινή γνώμη -δέν ξέρω· μπορεῖ νὰ κάνω λάθος- ὅτι θὰ πεῖ μετά αὐτός ὁ ἄνθρωπος: «Θεέ μου, ἐγώ νόμιζα ὅτι αὐτό ἦταν τὸ χειρότερο πράγμα ποὺ μοῦ ἔτυχε, ὅτι δὲν ὑπῆρχε χειρότερο, ὅτι αὐτὴ ἦταν ἡ μεγαλύτερη συμφορά στη ζωή μου. Καί τώρα βλέπω ὅτι ἦταν τὸ πιο καλό πράγμα ποὺ μοῦ ἔδωσες, ἡ μεγαλύτερη εὐλογία». Έτσι εἶναι. Όπως φαίνονται ἀπλά, ἔτσι εἶναι ἀπλά. Μὴν πάει το μυαλό σας ὅτι ὁ πάτερ τὰ ἔφτιαξε ἀπὸ δῶ, τὰ ἔφτιαξε ἀπὸ κεῖ. Εἶναι ἔτσι ἀκριβῶς. Γιὰ τοὺς πολλούς θα περάσουν λίγες μέρες για να τὰ καταλάβουν. Ἀλλὰ ὅσοι, ἔστω καὶ λίγο, με καταλάβατε, ὅ,τι κι ἄν εἶχατε μέσα στην ψυχή σας, θα φύγετε ἀλλιώτικοι.<br /> <br /> Πρέπει νὰ ἀγαπᾶς τὴν ταπείνωση καὶ νὰ πεῖς:<br /> <br /> «Θεέ μου, σ' εὐχαριστῶ ποὺ δὲν μὲ λυπήθηκες καὶ πού, ἔστω καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ποὺ μὲ ἐκθέτει στὰ μάτια τῶν ἄλλων, καθώς οἰκονόμησες νὰ ἔχω τις όποιες ψυχοπαθολογικές καταστάσεις, ἐσὺ μὲ ἔβαλες στὸν δρόμο σου καὶ μὲ σώζεις»<br /> <br /><b> Το σύμπλεγμα κατωτερότητος καὶ τὸ φυσιολογικό αἴσθημα ὑστερήσεως</b><br /> <br /><b> Σημείωμα φοιτητοῦ. </b>Ὑπάρχει ἡ ἄποψη ὅτι τὰ αἰσθήματα κατωτερότητος καὶ ἡ προσπάθεια του ἀνθρώπου νὰ ὑπερνικήσει τη μειονεκτικότητά του ἀποτελοῦν ἕνα φυσιολογικό μηχανισμό. Ἀπόδειξη ὅτι τὸ αἴσθημα τῆς ἀδυναμίας εἶναι τὸ βασικό αίσθημα ἑνός νεογέννητου ἀπέναντι στο εξωτερικό περιβάλλον. Καὶ αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ αἴσθηση τῆς ἀδυναμίας του, τῆς γύμνιας του, τὸ ὁδηγεῖ στὸ νὰ βρεῖ στήριγμα καί καταφυγή στὴν ἀσφάλεια τῆς γονικῆς ἀγάπης. Ὁ Ἀδάμ, όταν παρήκουσε, χωρίστηκε ἀπὸ τὸν Θεό, ἔνιωσε τη γύμνια του, τὴν ἀνασφάλεια, τὴν κατωτερότητά του.<br />Ὅτι ὁ Ἀδάμ βρίσκεται σε κομπλεξική κατάσταση μετά την πτώση, ναί. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ότι ήδη στον Ἀδάμ δουλεύει το αἴσθημα κατωτερότητος μὲ τὴν ἀρρωστημένη μορφή του.<br /> Ἡ ἀντίδραση τοῦ Ἀδάμ, συνεχίζει ὁ γράφων, ἦταν να ρίξει τὸ σφάλμα στην Εύα, δηλαδή έμμεσα στον Θεό. Ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ ἄσωτος υἱὸς ἔνιωσε καὶ αὐτὸς τὴν κατωτερότητά του: "Πόσοι μίσθιοι του πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι".<br /> 1) Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔκανε τὸν ἄσωτο υἱό να πεῖ τὸ "ἀναστὰς πορεύσομαι" καὶ νὰ τὸ κάνει πράξη;<br /> 2) Ποιά ἡ διαφορὰ ἀνάμεσα στὰ αἰσθήματα κατωτερότητος καὶ στὴν ταπείνωση;<br /> 3) Την ταπείνωση καὶ γενικά τις ἀρετές πρέπει νὰ προσπαθεῖ νὰ τίς ἀποκτήσει ὁ ἄνθρωπος ἢ να ἀφήνεται τελείως στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ ἔχουν ὄντως γνησιότητα οἱ ἀρετές τους.<br /> <br /> Ἂν καταλαβαίνω καλά, νομίζω πώς αὐτὸς ποὺ γράφει τὸ σημείωμα, ἔτσι ποὺ τὸ γράφει, δέν κατάλαβε τί εἶναι αἴσθημα κατωτερότητος. Καὶ ἴσως χρειάζεται πολλά ἀκόμη νὰ ποῦμε γι' αὐτὰ τὰ θέματα.<br /> <b><br /> Οἱ ἀρρωστημένες καταστάσεις χτυπητό παράδειγμα για τους ψυχολογικά ὑγιεῖς</b><br /> <br /> Βέβαια, θὰ ἔλεγε κανείς ὅτι δὲν ἔχουν ἀνάγκη ὅλοι νὰ ἀκούσουν τὰ περί αἰσθήματος κατωτερότητος, δὲν ἔχουν ὅλοι ἀνάγκη νὰ ἀκούσουν γιὰ τὰ διάφορα κόμπλεξ, καὶ πῶς λειτουργοῦν αὐτοί οἱ μηχανισμοί. Δὲν ἔχουν ἀνάγκη καὶ μὲ τὴν ἔννοια ὅτι δὲν θα καταλάβουν περί τίνος πρόκειται καὶ μὲ τὴν ἔννοια ὅτι δὲν ἔχουν να κερδίσουν τίποτε. Ἐκεῖνοι ὅμως οἱ ὁποῖοι ὄντως ἔχουν ἀνάγκη, πρέπει να τα ἀκούσουν καὶ πρέπει να τα καταλάβουν.<br /> Κατ' αρχήν, εἶναι πολύ ἐλάχιστοι ἐκεῖνοι ποὺ ὄντως δὲν ἔχουν κομπλεξικές καταστάσεις. Ἀλλὰ ἄς ποῦμε ὅτι ὑπάρχουν ἀρκετοί. Αὐτοί πρέπει να πάρουν ἀφορμὴ ἀπό αὐτὰ τὰ ἀρρωστημένα καὶ νὰ τὰ μεταφέρουν στον πνευματικό τομέα, για να γνωρίσουν έτσι καλύτερα τὰ τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ νὰ ἀγωνιστοῦν σωστότερα.<br /> Να φέρω ἕνα παράδειγμα. Ένας έχει μια ψυχοπαθολογική κατάσταση καὶ ἄς πάρουμε την περίπτωση ἐκείνη πού ἔχει μια βεβαιότητα για κάτι, κομπλεξικῷ ὅμως τῷ τρόπῳ καὶ ἀρρωστημένῳ τῷ τρόπῳ. Π.χ., εἶναι ὑπερβέβαιος ὅτι ἔχει μέσα στο στομάχι του ἕνα φίδι. Εἶχα ἀκούσει για μια κοπέλα περίπου εἴκοσι χρονών, πού κατά ἀρρωστημένο τρόπο νόμιζε ὅτι ή μύτη της ήταν χάλια, ἐνῶ ἦταν ἐντάξει, καὶ δὲν ἐπείθετο με τίποτε γιὰ τὸ ἀντίθετο.<br /> Ὅπως δέν πείθεται με τίποτε ὁ ἄλλος ὅτι δὲν ἔχει φίδι στο στομάχι του. Ἔχουμε λοιπόν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τίς ψυχοπαθολογικές καταστάσεις.<br /> Κολλάει στὸν νοῦ τοῦ ἀνθρώπου -ὄχι ὅμως ἔτσι τυχαῖα- μια γνώμη, μια ἰδέα καὶ δὲν ξεκολλάει με τίποτε. Αὐτό εἶναι μια ψυχοπαθολογική κατάσταση, ποὺ ὅμως βοηθάει τον καθένα νὰ δεῖ καλύτερα τὸν ἑαυτό του ἀπό πνευματικῆς ἀπόψεως καὶ νὰ ὠφεληθεῖ πάρα πολύ.<br /> Ἀφήνουμε τίς ἀρρωστημένες καταστάσεις καὶ περνοῦμε στις μή ἀρρωστημένες. Γνωρίζουμε ὅτι ἕνας ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀρρωστημένες καταστάσεις -παίρνουμε μια υγιή περίπτωση- ἀλλὰ ὅμως πάρα πολύ ἔχει ἀγκιστρωθεῖ, ἔχει προσκολληθεῖ, ἔχει δεθεῖ μέ τή γνώμη του, αὐτός πολύ δύσκολα τὴν ἀφήνει. Ὅμως δέν μπορεῖ νὰ ζήσει κανείς πνευματικά καί δέν μπορεῖ νὰ προκόψει πνευματικά, ἐὰν δὲν ἀφήσει τή γνώμη του, ἐάν δὲν κόψει το θέλημά του.<br /> Αὐτὸς ὁ ὁποῖος δὲν ἀφήνει τὸ θέλημά του, τη γνώμη του, δὲν τὸ κάνει ἔτσι τυχαία. Ὄχι, ἔχει πεποίθηση ὅτι ἡ γνώμη του εἶναι σωστή, ὅτι ὁ τρόπος με τὸν ὁποῖο σκέπτεται εἶναι ὁ σωστός, καὶ ἑπομένως δὲν ἀφήνει τὸ θέλημά του, τη γνώμη του, ώστε να δεῖ τὰ πράγματα ἀλλιῶς γιὰ νὰ κάνει, π.χ., ὑπακοή, τέλεια ὑπακοή, ὅσο το δυνατόν καλύτερη ὑπακοή.<br /> Ἐνῶ γνωρίζει κανείς θεωρητικά ὅτι θὰ ὠφεληθεῖ, ἐὰν κόψει τὸ θέλημά του, ἐὰν δὲν λάβει ὑπ' ὄψιν τη γνώμη του καὶ ὑπακούσει σ' αὐτὸ ποὺ τοῦ λένε, σ' αὐτὸ τὸ ὁποῖο τοῦ ὑποδεικνύουν, στην πράξη δέν το κάνει.<br /> Καὶ δὲν μιλοῦμε ἐδῶ, ἂν θέλετε, γιὰ ἀνθρώπους χριστιανούς που ζοῦν ἔτσι λίγο ἀνεύθυνα· ὅσα πᾶνε καὶ ὅσα ἔρθουν. Ὄχι, αὐτό συμβαίνει καὶ σε χριστιανοὺς οἱ ὁποῖοι παίρνουν στα σοβαρά τα πράγματα καί, τρόπον τινά, δίνουν ὅλο τὸν ἑαυτό τους στο να ἀσκηθοῦν καὶ νὰ προκόψουν πνευματικά. Καί ὅμως, δέν βγαίνουν ἀπό τὸ δικό τους, δὲν βγαίνουν ἀπό τη γνώμη τους, δέν βγαίνουν ἀπό τὸ θέλημά τους, ἢ βγαίνουν με πολλή δυσκολία, μολονότι δέν ἔχουμε ἐδῶ κομπλεξική κατάσταση, άρρωστημένη κατάσταση, ὅπως στοὺς ἄλλους.<br /> Βλέπεις, ὅπως εἶπαμε, ὅτι ἡ μύτη τῆς κοπέλας εἶναι φυσιολογική. Τη στέλνεις σε εἰδικό γιατρό, πού ἀποφαίνεται ὅτι εἶναι ἐντάξει, ὅμως αὐτή δέν πείθεται με τίποτε. Δέν πείθεται. Εἶναι μια άρρωστημένη ἰδέα. Αὐτὸ τὸ ἀρρωστημένο, τὸ ὁποῖο εἶναι πολύ χτυπητό, ὁ ὁποιοσδήποτε υγιής ἄνθρωπος το βλέπει καὶ θὰ πεῖ σ' αὐτή την περίπτωση: «Δέν εἶναι στα καλά της αὐτὴ καὶ νομίζει έτσι». Βλέπει επίσης καθαρά πόσο ὁ ἄρρωστος εἶναι δεμένος με τη γνώμη πού ἔχει.<br /> Ἐάν θελήσει νὰ ὠφεληθεῖ ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός του ἀπό αὐτό πού παρατηρεῖ στὸν ἄρρωστο, τὸν βοηθάει αὐτό να καταλάβει καλύτερα τα δικά του καὶ νὰ πεῖ: «Α, γι' αὐτό κι ἐγώ, μολονότι μοῦ τὸ λένε καὶ κάπως το καταλαβαίνω ὅτι δὲν εἶναι σωστή ἡ γνώμη μου, ἐπιμένω σ' αὐτήν, ἐπιμένω στο θέλημά μου, ἐπιμένω στις ἰδέες μου». Οπότε, ἔτσι κανείς μπορεῖ πάρα πολύ να βοηθηθεῖ καὶ νὰ ἀρχίσει να χαλαρώνει το δέσιμο μὲ τὸ ἐγώ του, μὲ τὸ θέλημά του, και να προκόψει πνευματικά.<o:p></o:p></span></p><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ</span></b></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><span style="font-size: medium;"><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b>...πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν</b></div></b><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;">Τὸ αἴσθημα κατωτερότητος καὶ ἄλλες ἀρρωστημένες καταστάσεις</span></b></div><span style="color: #2b00fe;"><div style="text-align: center;"><b>μέσα στο μυστήριο τῆς σωτηρίας</b></div></span><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>Πανόραμα Θεσσαλονίκης, Ε΄ έκδοση</b></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b><br /></b></div><div><b><br /></b></div></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><a href="https://amethystosbooks.blogspot.com/2025/12/31.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="color: #333333; text-align: center;"><b style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></b></p><p class="MsoNormal" style="color: #333333; line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/1-2022.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 1ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="color: #333333; line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/2-2022.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 2ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="color: #333333; line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/3-2022.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 3ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/30.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [30]</span></b></a></p></div>

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [31]

  B΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21 Εἰδικό Μέρος β΄. Αἴσθημα κατωτερότητος-Ὁμιλίες σε συνάξεις νέων Ἡ μεγαλύτερη ευλογία Ἂν αὐτὰ τὰ μεταφέρουμε στην πν...

Read more »

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [30]

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqNlUoFlXDY779kRN8G5vWEryTVWLeTfatcj5BkdQYFxWP9LnwcfmDa7tlp3foaZVPdnJNPLsvnvr0qQ0xfFkKFl4RYMCj2InJwXwEeNAPcnbx9GaA3kgVAIRffAKIJqVHiYXjhMSvo0T6K48uN8Hn4aMobXx6WU7GZISfWZRTY8YakHSBYPScPX6r/s320/image.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="240" data-original-width="320" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqNlUoFlXDY779kRN8G5vWEryTVWLeTfatcj5BkdQYFxWP9LnwcfmDa7tlp3foaZVPdnJNPLsvnvr0qQ0xfFkKFl4RYMCj2InJwXwEeNAPcnbx9GaA3kgVAIRffAKIJqVHiYXjhMSvo0T6K48uN8Hn4aMobXx6WU7GZISfWZRTY8YakHSBYPScPX6r/w400-h300/image.png" width="400" /></a></div> <br /><p></p><p></p><div style="background-color: white; text-align: center;"><span><span><span><br /><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">B΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20<br /><span style="color: #990000;"><br />Εἰδικό Μέρος</span><br /><br />β΄. Αἴσθημα κατωτερότητος-Ὁμιλίες σε συνάξεις νέων<br /><br />Οἱ ἀλήθειες που τακτοποιούν τὸν ἄνθρωπο μὲ αἴσθημα μειονεξίας</b><br style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #070707; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;"><br />Τι θα γίνει; Σύμφωνα μὲ αὐτὰ ποὺ λέμε, πρέπει το κάθε παιδί να τύχει ἀνάλογης μεταχειρίσεως. Ἀλλὰ γιὰ νὰ τύχει ἀνάλογης μεταχειρίσεως καὶ νὰ βοηθηθεί, πρέπει να ξέρουν οἱ μεγάλοι, οἱ γονεῖς κυρίως, ἀπό αὐτά. Σήμερα κάνουν κάποιες προσπάθειες, για να βοηθήσουν γενικῶς τὰ παιδιὰ ἀπὸ κάτι τέτοια, άλλα ξέρω μπορεί να γίνονται χειρότερα. Παρακολουθεί κανείς αὐτοὺς ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ παιδιὰ νὰ τούς λένε συνέχεια «μπράβο, να προσπαθούν συνέχεια να πείσουν τὰ παιδιὰ ὅτι καλῶς ἐνεργούν, ότι καλὰ τὰ κάνουν όλα. Αὐτὰ εἶναι ἐκτὸς πραγματικότητος. Εκείνο που τακτοποιεί τὸν ἀνθρωπο είναι ἡ ἀλήθεια γιὰ τὸν ἑαυτό του, καὶ τὸ νὰ δεῖ αὐτὴ την άληθεια κάτω ἀπὸ τὴν ἀλήθεια ποὺ εἶναι ὁ Θεὸς. Όταν τα βάλει ὅλα αὐτά μέσα σ' αὐτὴ τὴν αληθεια, έρχεται ή τακτοποίηση καὶ ἡ θεραπεία του, Μὲ ὅλα αὐτὰ ὡς ἐδῶ θέλησα νὰ πῶ ὅτι τὸ αἰσθημα κατωτερότητος κυρίως καὶ πρωτίστως ξεκινὰει μέσα ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου. Άλλος τὸ ἔχει περισσότερο, ἄλλος λιγότερο. Καί εἰναι θέμα καταβολών, θέμα ψυχοσυνθέσεως· δηλαδή έτσι γεννιέται κανείς. Ύστερα ἔρχονται οἱ ἐξωτερικοί παράγοντες, που συμβάλλουν καὶ αὐτοί. Τα παλαιότερα βέβαια χρόνια αὐτά βρίσκονταν στοὺς ἀνθρώπους σε λανθάνουσα κατάσταση, σε ὑπνώττουσα κατάσταση, καὶ δὲν πολυσυνειδητοποιούσε κανείς ὅτι ὑστερεῖ ἔναντι τῶν ἄλλων σήμερα ὅμως ἀμέσως το ἀντιλαμβάνεται. Καθώς το παιδάκι πάει στο Δημοτικό ἢ ἐκεῖ που ζεί στη γειτονιά ἢ ἀργότερα που θα βγεί στην κοινωνία, καὶ μάλιστα ἂν τύχει σε σκληρό περιβάλλον καὶ, όπως είπαμε, σήμερα εἶναι ἀνταγωνιστικό το περιβάλλον - προσπαθεῖ καὶ αὐτὸ να ξεχωρίσει, ὅπως τὰ δένδρα στο δάσος που προσπαθούν ποιό καὶ ποιό να βγεί στὸν ἥλιο, καὶ τὰ βλέπετε ότι ψηλώνουν, ἀλλὰ εἶναι λεπτότατα. Μερικά ὅμως δὲν ἀντέχουν σ' αὐτὸν τὸν ἀνταγωνισμό καὶ μένουν κάτω καὶ ξεραίνονται. Ἔτσι, μερικοί άνθρωποι  δὲν ἀντέχουν νὰ τὰ βγάλουν πέρα μὲ αὐτὸν τὸν ἀνταγωνισμό καὶ παθαίνουν. Παθαίνουν νευρώσεις, καθώς δὲν ξέρουν τι ἀκριβῶς τους συμβαίνει, καὶ δὲν βοηθιοῦνται ἀκόμη καὶ ὅταν πάνε σε ψυχιάτρους. Γίνεται «μύλος» ἡ ὑπόθεση, και ταλαιπωρούν ται οἱ ἄνθρωποι.<br />Τὸ ἕνα λοιπόν εἶναι αὐτό, ὅτι τὸ αἴσθημα κατωτερότητος ξεκινάει ἀπὸ τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου. Ἔπειτα βέβαια εἶναι καὶ οἱ ἐξωτερικοί παράγοντες. Καὶ θὰ πρέπει να προσέξουν οἱ γονεῖς, θὰ πρέπει να προσέχουν οἱ δάσκαλοι. Ἀλλὰ νὰ λέμε τὴν ἀλήθεια στὸν ἄλλο. Με τα ψέματα δεν γίνεται.<br />Θυμᾶμαι, εἶχα διαβάσει παλιά ἕνα βιβλίο με τίτλο: Πῶς νὰ ἀποκτοῦμε φίλους καὶ νὰ ἐπηρεάζουμε το περιβάλλον μας τοῦ Νταίηλ Κάρνετζυ. Αὐτὸς δέν γράφει ὡς χριστιανός. Δεν ξέρω ἂν εἶναι καὶ γιατρός· εἶναι ψυχολόγος. Είναι ὡραῖο το βιβλίο του. Ἂν δὲν τὸ ἔχετε διαβάσει, να το διαβάσετε. Μήν ψάχνετε νὰ βρεῖτε ἐκεῖ τὴν Καινή Διαθήκη ἢ τοὺς πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Όπως ἐπίσης, καλὰ εἶναι τὰ βιβλία τῆς Κάρεν Χόρνεῦ καὶ εἰδικὰ τὸ βιβλίο: Οἱ συγκρούσεις τοῦ ἐσωτερικοῦ μας κόσμου. Δὲν θὰ βροῦμε Εὐαγγέλιο ἐκεῖ μέσα, ἀλλὰ ἔχουν κάποιες ψυχολογικῆς φύσεως διαπιστώσεις ποὺ εἶναι πάρα πολύ χρήσιμες.<br />Γράφει λοιπόν ὁ Κάρνετζυ ότι, γιὰ νὰ ἀποκτοῦμε φίλους καὶ γιὰ νὰ ἐπηρεάζουμε το περιβάλλον, δὲν θὰ λέμε τὰ κακά που βλέπουμε στοὺς ἄλλους θα λέμε μόνο τα καλά. Εντάξει· αὐτὸ καὶ ἄλλοι το κάνουν. Ἀλλὰ αὐτὸς σημειώνει κάτι πολύ χαρακτηριστικό, ποὺ μοῦ εἶχε κάνει ἐντύπωση. Διάβασα το βιβλίο ἴσως πρίν σαράντα χρόνια ἤ καί περισσότερο, καὶ θυμᾶμαι αὐτή τη λεπτομέρεια: Σε κάθε ἄνθρωπο, λέει, ἐφόσον εἶναι ἄνθρωπος, θὰ ὑπάρχει κάτι καλό. Όσα κουσούρια κι ἂν ἔχει, θὰ ἔχει καί κάποια καλά. Ἐμεῖς αὐτὰ νὰ προσέξουμε καί αὐτά, λέει, νὰ τοῦ ποῦμε καὶ αὐτά να τονίσουμε. Δηλαδή, ὁ ἄνθρωπος δὲν συνιστᾶ, δέν συμβουλεύει να κολακεύουμε τον ἄλλο· όχι. Συμβουλεύει νὰ τοῦ λέμε κάποιες ἀλήθειες.<br />Επομένως, σήμερα δέν γίνεται σωστή ἀγωγή, ὅταν λένε ἀδιάκριτα στο παιδί «μπράβο, μπράβο». Ἂν πεῖς στο παιδί «μπράβο» για κάτι πού ἀργότερα, ὅταν θα καταλαβαίνει, θὰ πεῖ «Μέ κορόϊδευαν», θά σκοτωθεί κυριολεκτικά ή ψυχή του. Ἐνῶ, τό σωστό εἶναι νὰ πεῖς: «Γιωργάκη μου, δέν το κατάφερες καλά αὐτή τή φορά, ἀλλά θα προσπαθήσεις πάλι, καὶ τὴν ἄλλη φορά θα μπορέσεις». Ή: «Ἐσύ δὲν τὰ καταφέρνεις σ' αὐτόν τον τομέα, τα καταφέρνεις στον ἄλλο τομέα». Καί ἄλλα παρόμοια.<br />Ἐκεῖνο λοιπόν πού χρειάζεται, κατά την ταπεινή μου γνώμη, εἶναι να γνωρίσουμε τὴν ἀλήθεια, να γνωρίσουμε τί ἀκριβῶς μᾶς συμβαίνει. Καί στή συνέχεια, ὅλο αὐτὸ νὰ τὸ δοῦμε μέσα στὴν οἰκονομία τοῦ Θεοῦ. Διότι μετά ἀρχίζουν ἄλλα: «Γιατί νὰ μέ κάνει ἔτσι ὁ Θεός». Ἀρχίζουν αὐτὰ σ' ἐκεῖνον ποὺ πιστεύει στον Θεό, καὶ ποῦ νὰ βρεῖ ἄκρη κανείς. Δὲν ξεμπλέκει, ἀλλὰ μπλέκει. Εἶναι ὅπως τὸ ζωύφιο ποὺ τὸ ἔπιασε ἡ ἀράχνη καὶ προσπαθεί να ξεφύγει ἀπὸ τὸν ἱστό, καὶ ὅσο προσπαθεί, τόσο μπλέκει.<br />Να δούμε λοιπόν τὴν ἀλήθεια ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ θέμα, δηλαδή τί ἀκριβῶς συμβαίνει, νὰ δοῦμε ἔπειτα τὸ ὅλο αὐτό θέμα μέσα στὴν ἀλήθεια-Θεό, κάτω από την πρόνοια τοῦ Θεοῦ, διότι ὁ Θεὸς τὰ ἐπιτρέπει αὐτά, καὶ φυσικά ὕστερα νὰ δοῦμε τί ἀκριβῶς πρέπει νὰ γίνει, ὥστε ὄχι ἁπλῶς μόνο νὰ ἀνακουφιστεί κανείς, ἀλλὰ νὰ τὰ ξεπεράσει. Καὶ ὅπως ἔχουμε πεῖ καὶ ἄλλη φορά, αὐτά βγαίνουν ὄντως σε καλό. Δηλαδή, ὅλο αὐτὸ τὸ ἀρνητικό υλικό, ὅλη αὐτή ἡ ταλαιπωρία που πέρασε κανείς στη ζωή του, ἄν τὴ δεῖ σωστά, ἂν τὴν ἑρμηνεύσει καὶ ἂν τὴν ἀντιμετωπίσει σωστά, εἶναι ἕνα ὑλικό χρησιμότατο για ταπείνωση.<br /><b><br />Ἕνα χαρακτηριστικό παράδειγμα: κάτω ἀπὸ τὸ τραπέζι<br /></b><br />Καὶ νὰ ἔρθουμε σύντομα-σύντομα σ' ἕνα χτυπητό παράδειγμα, ποὺ θὰ μᾶς βοηθήσει νὰ τὰ καταλάβουμε ὅλα αὐτά καλύτερα, χωρίς βέβαια να το ἐξαντλοῦμε τὸ θέμα· ἁπλῶς λίγο το πλησιάζουμε.<br />Σὲ ἕναν κλειστό χῶρο εἶναι ἀρκετοί ἄνθρωποι, ὅλοι ὄρθιοι, μὲ ἕνα ποτήρι στο χέρι. Πίνουν, γελοῦν, συζητοῦν, χαίρονται. Ἄνετοι, φυσιολογικότατοι. Κάπου σε μια γωνιά ὑπάρχει ἕνα τραπέζι. Το τραπέζι αὐτό εἶναι βαρύ, ἀσήκωτο. Μόνο γερανός μπορεί νὰ τὸ σηκώσει. Καὶ κάποιος βρέθηκε κάτω ἀπὸ τὸ τραπέζι. Βρέθηκε. Δὲν θὰ ποῦμε ὅτι πῆγε. Ὄχι· βρέθηκε. Αὐτό εἶναι τό σωστότερο, γιατί, εἴπαμε, ἔρχεται κανείς στον κόσμο μέ τίς καταστάσεις πού δημιουργοῦν τὸ αἴσθημα κατωτερότητος. Δέν τις ἔφτιαξε ὁ ἴδιος. Ὕστερα τίς φτιάχνει. Ἀλλά κατ' ἀρχήν εἶναι ἔτσι. Βρέθηκε λοιπόν κάτω ἀπό τό τραπέζι. Ἔχει σημασία ὅτι εἶναι κάτω ἀπό τό τραπέζι. Εἶναι αὐτό που λέμε, ὅτι ἔχει το παιδί μιά προδιάθεση. Οἱ καταβολές του, ἡ ψυχοσύνθεσή του, αὐτά ὅλα εἶναι ἔτσι, σαν να βρίσκεται κάτω ἀπό τό τραπέζι. Ἤδη δηλαδή ὑπάρχει ὑπόστρωμα, ὑπάρχει ὑποδομή αἰσθήματος κατωτερότητος. Βρέθηκε λοιπόν ἐκεῖ καί κάποια στιγμή συνειδητοποιεῖ ὅτι, ἐνῶ ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι ὄρθιοι καί χαίρονται, αὐτός δέν μπορεῖ νὰ εἶναι ὄρθιος. Δέν εἶναι ὄρθιος καί ἀκαριαῖα κινεῖται νά σηκωθεῖ ἐπάνω. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἔτσι φτιαγμένος, ὥστε ἀμέσως προβληματίζεται γιατί οἱ ἄλλοι νὰ εἶναι ὄρθιοι καί αὐτός νὰ μὴν εἶναι, καί σπεύδει νά εἶναι καί αὐτός ὄρθιος.<br />Να θυμηθοῦμε αὐτό πού λέει ὁ Ἄντλερ, ὅτι ἡ φροντίδα τοῦ κάθε ἀνθρώπου εἶναι πῶς θὰ ἐπιβεβαιώσει τὴν ὕπαρξή του. Δηλαδή, καί ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος νὰ αἰσθάνεται ὅτι στέκεται καλά, καί οἱ ἄλλοι νά τόν ἀναγνωρίζουν, νά τόν δέχονται. Γι' αὐτό τόσο πολύ τό φρόνημα τοῦ καθενός εἶναι: «Θέλω να κάνω αὐτό πού θέλω». Νομίζει δηλαδή ἡ κορούλα, ἄς ποῦμε, ὅτι, ἄν κάνει αὐτό πού λέει ἡ μητέρα, χάνεται ἡ ὕπαρξή της. Καί εἶναι φοβερό. Πῶς μπλέκει κανείς! «Θέλω να κάνω αὐτό πού θέλω. Θέλω νὰ εἶμαι αὐτός πού εἶμαι». Μεγάλη ὑπόθεση. Θέλει λοιπόν κανείς νὰ ἐπιβεβαιώσει τὴν ὕπαρξή του καὶ κάνει ἀγώνα και μια ζωή τρέχει. Τό ὅτι θέλει να καταλάβει κανείς θέσεις κτλ., δέν γίνεται πάντοτε, σώνει καί καλά, γιά να πάρει περισσότερα χρήματα. Παρακινεῖται ἀπό ἄγχος να πετύχει ἐδῶ, νὰ πετύχει ἐκεῖ, νὰ ἀποκτήσει τό ἕνα, νὰ ἀποκτήσει το ἄλλο, ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσει τὴν ὕπαρξή του.<br />Ὁ ἄνθρωπος λοιπόν κάτω ἀπό τό τραπέζι συνειδητοποιεῖ ὅτι δέν εἶναι ὅπως οἱ ἄλλοι, καὶ ἀκαριαῖα θέλει να σηκωθεῖ ἐπάνω. Ἡ πρώτη του κίνηση εἶναι αὐτή καί εἶναι λάθος κίνηση. Αὐτό κάνει ὁ ἔχων αἴσθημα κατωτερότητος, πού λέμε ὅτι εἶναι ἐγωισμός. Θέλει να σηκωθεῖ. Ἀρχίζει λοιπόν με το κεφάλι να σπρώχνει το τραπέζι. Αὐτό ὅμως εἶναι βαρύ· δέν σηκώνεται με τίποτε. Ἑπομένως, ὅσο σπρώχνει, τόσο νιώθει ὅτι πιέζεται. Γι' αὐτό, αὐτός πού ἔχει αἴσθημα κατωτερότητος νιώθει πολλή πίεση, πολύ ἄγχος καί ὑποφέρει. Δέν ἀντέχει, δέν μπορεῖ νὰ σηκώσει αὐτή τήν κατάσταση, πάσχει φοβερά, διότι ἀκριβῶς γίνεται αὐτή ἡ κίνηση. Νά! Αὐτή εἶναι ἡ ταλαιπωρία τοῦ ἀνθρώπου πού ἔχει μειονεξία. Ὅσο περισσότερο τόν ἀπασχολεῖ αὐτό τό θέμα καί θέλει νὰ εἶναι ὅπως οἱ ἄλλοι, τόσο περισσότερο αἰσθάνεται να πιέζεται, ὅπως αὐτός πού σπρώχνει το τραπέζι. Σπρώχνει λοιπόν πρός τά πάνω, καί καθώς δέν κουνιέται το τραπέζι, πού εἶναι ὅλο μέταλλο, αἰσθάνεται ὅλο αὐτό τό βάρος σάν να πέφτει ὅλο αὐτό τό βάρος ἐπάνω του. Αὐτή ἡ κατάσταση συνεχίζεται, καί ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ διαλυθεῖ. Ἐκτός ἂν κάποια στιγμή ἢ μόνος του καταλάβει τί συμβαίνει καὶ πῶς θὰ μποροῦσε νὰ ἐνεργήσει –εἶναι πολύ σπάνιο αὐτό καί πολύ δύσκολο– ἤ νά βρεθεῖ κάποιος ποὺ θὰ τοῦ ἐξηγήσει τί τοῦ συμβαίνει καὶ θὰ τοῦ πεῖ συγκεκριμένα τί ἀκριβῶς νὰ κάνει. Τί δηλαδή;<br /><br /><b>«Ἂς εἶμαι ἔτσι»<br /><br /></b>Καθώς βρίσκεται κάτω ἀπό τό τραπέζι, αὐτό που χρειάζεται εἶναι νὰ πεῖ: «Σπρώχνω, σπρώχνω, δέν γίνεται τίποτε». Ἔστω κατ' ἀρχὴν νὰ τὸ πάρει μοιρολατρικά. Δέν βγαίνει βέβαια ἔτσι τίποτε· πρέπει νὰ τὸ πάρει ἀληθινά, ἀλλά, ἐν πάση περιπτώσει, νὰ πεῖ: «Ἂς εἶναι οἱ ἄλλοι ὄρθιοι. Ἄς εἶναι καὶ ἕνας κάτω ἀπό τό τραπέζι. Ὅλοι ὄρθιοι νὰ εἶναι; Ἂς ἔχουμε καί μια ποικιλία». Να το διασκεδάσει λίγο το πράγμα.<br />(Νομίζω ὅτι ἀξίζει ἐδῶ νὰ ἀναφέρω καὶ τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἤμουν στο Στρασβούργο, στὸ Ἰνστιτοῦτο που φοιτούσα παρακολουθοῦσαν μαθήματα ὑποψήφιοι δάσκαλοι. Ἤ, μᾶλλον ήταν ἤδη πτυχιούχοι καὶ ἔκαναν εἰδικότερα μαθήματα ψυχολογικῆς φύσεως. Ἦταν ἕνας νεαρός, ὁ καημένος, τοῦ ὁποίου τὸ ἕνα πόδι ήταν καλό καί τὸ ἄλλο ἦταν ξύλινο. Καθόταν κάποια μέρα σὲ ἕνα ἐντευκτήριο μὲ ἕναν φίλο του. Κι ἐγώ κάπου ἐκεῖ καθόμουν. Νομίζω, δὲν ἦταν κανείς ἄλλος. Καὶ μοῦ ἔκανε ἐντύπωση τὸ ὅτι, ὅταν ὁ ἄλλος τὸν πείραζε, αὐτός χαμογελώντας τοῦ ἔλεγε: «Κάθισε καλά, γιατί θὰ σοῦ δώσω καμιά» καὶ ἔπιανε το ξύλινο πόδι. Προσέξτε. Ἐνῶ θὰ μποροῦσε νὰ τὸ φέρει βαρέως, ὅμως εἶχε πάρει τόσο τὸν ἀέρα με την καλή έννοια - ποὺ ἔπαιζε. «Νὰ σοῦ δώσω και μιάν καὶ σήκωσε το ξύλινο πόδι, πιάνοντάς το καὶ μὲ τὰ χέρια.)<br />Νὰ μὴν το φέρει βαρέως, λοιπόν, που βρέθηκε ἐκεῖ κάτω ἀπὸ το τραπέζι, ἀλλὰ νὰ πεῖ «Δὲν πειράζει. Ἄς μὴν εἴμαστε ὅλοι ίδιοι. Τι πειράζει; Τι θα πάθω; Ἂς εἶμαι κατώτερος». (Ποιός είναι κατώτερος, ποιός εἶναι ἀνώτερος, ἄλλος εἶναι ποὺ θὰ τὸ πεῖ αὐτό. Ἀλλά αὐτός ἔτσι τὸ νιώθει.) Χρειάζεται λίγο νὰ τὸ πάρει μὲ πνεῦμα θυσίας. Ἕνας ποὺ θὰ τὰ πάρει ταπεινά τα πράγματα, που θα σκεφθεί ταπεινά καί ὄχι μειονεκτικά, δὲν δυσκολεύεται πρώτα-πρώτα νὰ τὸ πεῖ αὐτό. Διότι ὁ ἄνθρωπος, ὅπως καὶ νὰ ἔχει το πράγμα, δέν παύει νὰ εἶναι λογικός. Καὶ ὅπως καὶ νὰ ἔχει τὸ πράγμα, θὰ ὑπάρχει μια κάποια λύση καλύτερη, μια κάποια ἐνέργεια καλύτερη ἀπὸ αὐτὴν πού κάνει. Αὐτό κάνει ἡ ταπείνωση σ' αὐτές τις περιπτώσεις.<br />Ἀπό τή στιγμή ποὺ θὰ πεῖ αὐτὰ τὰ λόγια, ἤδη χαλαρώνει καὶ δὲν σπρώχνει πρὸς τὰ πάνω. Αὐτή, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἡ ταπείνωση. Τὸ ἄλλο εἶναι ἐγωισμός. Τὸ νὰ λέει «γιατί νὰ εἶμαι ἔτσι;» καὶ νὰ σπρώχνει, εἶναι ἡ ἐγωιστική διάθεση.<br />Καθώς όμως χαλαρώνει, φωτίζεται. Πιό μπροστὰ δὲν μποροῦσε νὰ σκεφθεῖ λογικά, γιατί τὸν ἔτρωγε ἡ ἔγνοια αὐτὴ πῶς θὰ ψηλώσει ὅσο καὶ οἱ ἄλλοι. Καὶ ὅσο προσπαθοῦσε νὰ ψηλώσει, τόσο ἔνιωθε το βάρος ἐπάνω του και καταπιεζόταν. Ἂν λοιπόν πεῖ «Δὲν πειράζει ἂς εἶμαι ἔτσι. Ἂς εἶμαι ἐδῶ κάτω. Πόσο θα ζήσω; Θα πεθάνω, θα τελειώσει ἡ ζωή μου. Τουλάχιστον δὲν εἶναι φρικτή, ἁπλῶς εἶμαι ἐδῶ κάτω», δέχεται τὴν ὅποια κατάστασή του. Τὴ δέχεται ὄχι μοιρολατρικά· τή δέχεται σαν μια πραγματικότητα.<br />Ὡς χριστιανός ἐπιπλέον τη δέχεται μέσα στην οἰκονομία, μέσα στη φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ, καὶ πιστεύει ἀκράδαντα ὅτι τελικά εἶναι για καλό. Καί ὅπως θὰ δοῦμε στη συνέχεια, ὄντως εἶναι γιὰ καλό. Διότι, σκεπτόμενος ἔτσι κανείς, ταπεινώνεται, παύει να σπρώχνει, παύει να νιώθει την πίεση αὐτή, φεύγει τὸ ἄγχος, νιώθει μια χαλάρωση. Εὑρισκόμενος σ' αὐτή την κατάσταση ὁ ἄνθρωπος ἀρχίζει καί σκέπτεται.<br />Ὡς τότε ήταν θολωμένος, ήταν ὑπό το κράτος τοῦ «γιατί νὰ μὴν εἶμαι κι ἐγώ ὅπως οἱ ἄλλοι» και ἔσπρωχνε πρός τα πάνω. Δέν ἤξερε τίποτε ἄλλο. Τώρα, καθώς το πῆρε ἀπόφαση, «τελείωσε· ἔτσι; Ἔτσι», χαλαρώνει, καί, καθώς σταματάει τὸ ἄγχος, ἡ πίεση, ὅλο αὐτό το κακό, ξεθολώνει το μυαλό, ὁπότε ὄχι μόνο ἀνακουφίζεται, ἀλλά στη συνέχεια μπορεῖ νὰ ἔλθει καμιά καλή σκέψη καί νὰ πεῖ: «Τί κάθομαι ἐδῶ κάτω ἀπό τό τραπέζι καί μάλιστα σπρώχνω πρός τα πάνω; Δέν βγαίνω καλύτερα ἀπό το τραπέζι;» –διότι δὲν τὸν ἔχει δέσει κανείς κάτω ἀπό τὸ τραπέζι. Τόσο ἁπλό εἶναι· προσέξτε. Τόσο ἁπλό εἶναι. Θεωρητικά δηλαδή εἶναι τόσο ἁπλό. Καὶ γίνεται ἁπλό, μόλις ταπεινωθεῖ κανείς. Ἅμα ταπεινωθεῖς, τελείωσε. Δέν ἔχει ἄλλο ζόρι. Τίποτε· καμιά δυσκολία. Ὁπότε, ἔχεις καὶ ἕτοιμη ταπείνωση. (Αὐτό πού λέω συχνά, ὅτι τὸ αἴσθημα κατωτερότητος γίνεται ταπείνωση.) Τοῦ ἄλλου μπορεῖ να λιώσουν τα κόκκαλα, καθώς ἀγωνίζεται χρόνια ὁλόκληρα για να ταπεινωθεί. Αὐτοί ποὺ ἔχουν αἴσθημα ὑπεροχής. Ποῦ να ταπεινωθούν! Ἐνῶ ἐσύ έχεις έτοιμη την ταπείνωση. Ἁπλῶς νὰ σκεφθεῖς ὅπως λέμε καὶ νὰ πεῖς «Ἂς εἶμαι ἔτσι».<br />Βγαίνει λοιπόν κανείς ἔξω ἀπὸ τὸ τραπέζι. Μετά ἔρχεται καί μιά ἄλλη καλή σκέψη: «Δέν ανεβαίνω πάνω στο τραπέζι;» Βγήκε λοιπόν ἀπὸ τὸ τραπέζι, εἶναι ὄρθιος καί τώρα εἶναι πάνω στο τραπέζι καί εἶναι ψηλότερα ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Ἐντελῶς πρακτικά δηλαδή να τα πάρουμε, ὅπως ἀκούσατε, βγαίνει καλό τελικά. Το τραπέζι τὸ ὁποῖο ήταν τὸ βάρος πού ἔπεφτε ἐπάνω του, καθώς αὐτὸς ἐκινεῖτο, ὅπως εἴπαμε, πρὸς τὰ πάνω, τώρα γίνεται βάθρο, πάνω στὸ ὁποῖο πατάει, καί καθόλου δὲν ὑπάρχει περίπτωση να ξαναβρεθεῖ πάλι ἐκεῖ κάτω. Τὰ κατάλαβε ἔτσι τὰ πράγματα, πού δέν πρόκειται να ξαναβρεθεῖ ἐκεῖ.</span></p><p style="text-align: left;"></p></div><p style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: left; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"></p></span></span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ</span></b></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><span style="font-size: medium;"><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b>...πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν</b></div></b><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;">Τὸ αἴσθημα κατωτερότητος καὶ ἄλλες ἀρρωστημένες καταστάσεις</span></b></div><span style="color: #2b00fe;"><div style="text-align: center;"><b>μέσα στο μυστήριο τῆς σωτηρίας</b></div></span><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>Πανόραμα Θεσσαλονίκης, Ε΄ έκδοση</b></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b><br /></b></div><div><b><br /></b></div></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><a href="https://amethystosbooks.blogspot.com/2025/12/30.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="color: #333333; text-align: center;"><b style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></b></p><p class="MsoNormal" style="color: #333333; line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/1-2022.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 1ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="color: #333333; line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/2-2022.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 2ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="color: #333333; line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/3-2022.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 3ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/29.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [29]</span></b></a></p></div>

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [30]

  B΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20 Εἰδικό Μέρος β΄. Αἴσθημα κατωτερότητος-Ὁμιλίες σε συνάξεις νέων Οἱ ἀλήθειες που τακτοποιούν τὸν ἄνθρωπο μὲ αἴσθημα μειονεξί...

Read more »