ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (6)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjB8zm7PPegYmpE7BTx1ZoymZSEaMn4jbfFVoEZ3MIegj9sbLWhN2QnNmqHBcSAIrl4NQ8ejnyv9G2sAbwK0qgM3kpLcz4ckJkG4lvix68DkKA-pjHVrTSF-Q6DyEhEkNRduU6l70uBHtMs3h6GEvvfs4J8AJQUqdfyIaOEz5m0-wVCT6DIhJbg4gG_/s450/osiostheophanis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="340" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjB8zm7PPegYmpE7BTx1ZoymZSEaMn4jbfFVoEZ3MIegj9sbLWhN2QnNmqHBcSAIrl4NQ8ejnyv9G2sAbwK0qgM3kpLcz4ckJkG4lvix68DkKA-pjHVrTSF-Q6DyEhEkNRduU6l70uBHtMs3h6GEvvfs4J8AJQUqdfyIaOEz5m0-wVCT6DIhJbg4gG_/w303-h400/osiostheophanis.jpg" width="303" /></a></div><span style="color: #070707;"> <br /></span><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;"><b>9. Η πνευματική ζωή και οι κύριες εκδηλώσεις της: ο φόβος τού Θεού, η συνείδηση και ο πόθος τού Θεού</b><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;">Μου γράφεις: “Προσπάθησα να κρατήσω τις σκέψεις μου σε κάτι ουσιαστικό, αλλά δεν το κατόρθωσα απόλυτα, ίσως γιατί δεν είχα συνηθίσει να σκέφτομαι σοβαρά. Πήρα, λοιπόν, ένα καλό βιβλίο, ελπίζοντας ότι, με τη βοήθεια του, θα μπορούσα να καθοδηγήσω τον νου μου. Αλλά το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο. Ο νους μου περισπάται συνέχεια, και πάντοτε από ασήμαντα πράγματα.<br /> «Μια μέρα, που είχα βυθιστεί σε ρεμβασμό – μα μήπως κάθε τόσο δεν μου συμβαίνει κάτι τέτοιο; – κάποια φίλη μου, που ήταν κοντά, με ρώτησε: ‘Τι σκέφτεσαι;. Τίποτα δεν σκεφτόμουν. Απλά είχα αφαιρεθεί. Ονειροπολούσα. Και μολονότι το έκανα συχνά, ποτέ ως τότε δεν είχα δώσει σημασία σ’ αυτή την κατάσταση, μια κατάσταση που, όπως καταλαβαίνω τώρα, δεν πρέπει να είναι υγιής. Ποια είναι, όμως, η υγιής;… Νομίζω πως δεν θα καταφέρω ποτέ να ελέγξω τις σκέψεις μου».<br /> Αργότερα θα σου πω ποια είναι η υγιής κατάσταση. Τώρα θα σε παρακαλέσω να προσθέσεις κάτι στις παρατηρήσεις που έκανες: Προσπάθησε να περάσεις μια μόνο μέρα – αλλά ολόκληρη τη μέρα – χωρίς να θυμώσεις, χωρίς να εκνευριστείς με οτιδήποτε. Και γράψε μου αν τα καταφέρνεις και πως.<br /> Επανέρχομαι στο γράμμα σου, όπου εκφράζεις μιαν εύλογη απορία για την καταληκτική εκείνη φράση μου, «Να η ψυχική ζωή από κάθε πλευρά της!<br /> «Όμως», λες, «δεν εξετάσατε την ψυχική ζωή από κάθε πλευρά της. Δεν αναφέρατε τις αρετές ή κάτι άλλο για την ευσέβεια – ούτε μια λέξη. Αλλά βλέπω ότι στην οικογένειά μου, στους συγγενείς μου και σε πολλούς γνωστούς μου η ευσέβεια έχει την πρώτη θέση όχι μόνο στα λόγια αλλά και στα έργα».<br /> Σκόπευα να σου γράψω τώρα ακριβώς γι’ αυτό. Ήθελα να σου το πω από το προηγούμενο γράμμα μου, αλλά τελικά, έπειτα από πολλή σκέψη, αποφάσισα να περιμένω την αντίδρασή σου. Και να την!<br /> Αισθάνομαι την ανάγκη να σ’ ευχαριστήσω, γιατί μελέτησες σοβαρά όσα σου υπέδειξα. Έτσι απέδειξες πόσο συγκροτημένος είναι ο νους σου. Αν, όμως, αναφερόμουν σ’ εκείνο που θεώρησες ότι παρέλειψα, θα έβγαινα από το θέμα μας. Γιατί ο σκοπός της ψυχής δεν είναι η ενασχόληση με πράγματα σαν κι αυτά που εξετάσαμε ως τώρα και που ανήκουν στην αρμοδιότητα του πνεύματος. <br /> Η ψυχή είναι αρμόδια για τη συγκρότηση της πρόσκαιρης, της επίγειας υπάρξεως μας. Η γνώση της θεμελιώνεται στην εμπειρία<br /> • η δραστηριότητά της αποσκοπεί στην ικανοποίηση των αναγκών της πρόσκαιρης ζωής<br /> • και οι αισθήσεις της ενεργοποιούνται και διατηρούνται από τις ορατές καταστάσεις και συνθήκες, στις οποίες βρίσκεται.<br /> Βέβαια, συντελούνται μέσα της και ορισμένα πράγματα υψηλότερα απ’ αυτά, αλλά δεν είναι παρά “επισκέπτες” – ας τους πω έτσι – που κάνουν κάποιες σύντομες επισκέψεις από έναν ανώτερο κόσμο, τον κόσμο του πνεύματος.<br /> Τι ακριβώς είναι το πνεύμα; Είναι η δύναμη που «φύσηξε» ο Θεός στον άνθρωπο, όταν τον έπλασε (Γεν. 2:7). Όλα τα [άλλα] είδη των επίγειων όντων δημιουργήθηκαν με πρόσταγμα του Θεού. Κάθε λογής ψυχή, κάθε ζωντανό πλάσμα, προήλθε από τη γη: «Και είπε ο Θεός “Να βγάλει η γη κάθε είδος ζωντανού οργανισμού, όλα τα είδη των ζώων, των ερπετών και των θηρίων”» (Γεν. 1:24).<br /> Η ανθρώπινη ψυχή, μολονότι στο κατώτερο μέρος της έχει κοινά γνωρίσματα με την ψυχή των ζώων στο ανώτερο μέρος της είναι μοναδική και ασύγκριτη. Η ιδιαιτερότητα της συμπεριφοράς κάθε ανθρώπου οφείλεται στην ιδιαιτερότητα τής ψυχής του. Το πνεύμα, που φύσηξε ο Θεός στον άνθρωπο, ενώθηκε με την ψυχή και την έκανε πολύ ανώτερη από κάθε άλλη, μη ανθρώπινη, ψυχή. Να, λοιπόν, σε τι οφείλεται η ασύγκριτη ανωτερότητα της ψυχής του ανθρώπου απέναντι στην ψυχή των ζώων: στην πνευματοποίηση της.<br /> Tο πνεύμα, ως δύναμη που προέρχεται από τον Θεό, γνωρίζει τον Θεό, επιζητεί τον Θεό και βρίσκει ανάπαυση μόνο κοντά στον Θεό. Έχοντας μια βαθιά πνευματική αίσθηση, που πιστοποιεί τη θεϊκή προέλευση του, το πνεύμα εξαρτάται επίσης απόλυτα από τον Θεό, επιδιώκει να ευαρεστεί τον Θεό και θέλει να ζει μόνο με τον Θεό και για τον Θεό, Πιο συγκεκριμένες εκδηλώσεις της ζωής του πνεύματος είναι:<br /> 1) Ο φόβος του Θεού. Όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το βαθμό αναπτύξεως τους, αναγνωρίζουν ότι υπάρχει μια Ανώτερη Ύπαρξη, ο Θεός, που δημιούργησε, συντηρεί και κυβερνάει τα πάντα. Παραδέχονται ότι εξαρτώνται απ’ Αυτόν και ότι οφείλουν να τον ευαρεστούν. Πιστεύουν, τέλος, ότι Αυτός είναι ο Κριτής και Μισθαποδότης, που «θα ανταμείψει τον καθένα ανάλογα με τις πράξεις του» (Ματθ. 16:27). Στο πνεύμα είναι χαραγμένη αυτή η φυσική, όπως λέγεται, πίστη. Έχοντας τη φυσική πίστη, το πνεύμα αποκτά σεβασμό και ευλάβεια στον Θεό, αποκτά το φόβο του Θεού.<br /> 2) Η συνείδηση. Η ψυχή δεν θα γνώριζε πως να ευαρεστήσει τον Θεό, πως να του δείξει το σεβασμό και την ευλάβεια της, αν δεν την καθοδηγούσε σ’ αυτό η συνείδηση. Ο Θεός, αφού με τη φυσική πίστη μετέδωσε ένα απειροελάχιστο μόριο της παντογνωσίας του στην ψυχή, χάραξε πάνω της τα αιτήματα της αγιότητας, της αγαθοσύνης και των αληθειών του. Ανέθεσε, μάλιστα, στην ίδια να παρακολουθεί αν εκπληρώνονται τα αιτήματα αυτά, κρίνοντας τον εαυτό της ως προς το δίκαιο και το άδικο, το ορθό και το σφαλερό, το καλό και το κακό.<br /> Η συνείδηση είναι αυτή ακριβώς η πλευρά της ψυχής, που υποδεικνύει τι είναι σωστό και τι όχι, τι ευαρεστεί τον Θεό και τι όχι, τι πρέπει να γίνει σε κάθε περίσταση και τι όχι. Όταν, λοιπόν, διαπιστώνει την ορθότητα και την ωφελιμότητα μιας πράξεως, την οποία σκέφτηκε ή κλήθηκε να εκτελέσει, τότε μπορεί και οφείλει να την εκτελεί αδίσταχτα. <br /> Αν το κάνει, αυτοαμείβεται με ψυχική ανάπαυση και παράκληση• αν δεν το κάνει, αυτοτιμωρείται με τύψεις και λύπη. Η συνείδηση είναι ο νομοθέτης, ο νομοφύλακας, ο δικαστής και ο εκτελεστής, είναι ο φυσικός κώδικας των εντολών του Θεού, κώδικας δεσμευτικός για όλους τους ανθρώπους.<br /> 3) Ο πόθος του Θεού. Αυτός εκφράζεται στην πανανθρώπινη νοσταλγία του ύψιστου αγαθού. Καθαρότερα εκδηλώνεται με το ανικανοποίητο των ανθρώπων από τα υλικά. Τι σημαίνει αυτό το ανικανοποίητο; Σημαίνει ότι το πνεύμα δεν ικανοποιείται με κανένα κτιστό πράγμα. Ακριβώς επειδή προέρχεται από τον Θεό, Αυτόν αναζητάει κι Αυτόν θέλει να γευθεί. Όταν βρίσκεται σε ζωντανή κοινωνία μαζί του, τότε μόνο αναπαύεται. Το κατορθώνει; Είναι ειρηνικός [ο άνθρωπος]. Δεν το κατορθώνει; Είναι ανήσυχος, όσα υλικά αγαθά κι αν έχει.<br /> Όλοι οι άνθρωποι, όπως ήδη παρατήρησες, αδιάκοπα αναζητούν. Αναζητούν κάτι. Αφού το βρουν, όμως, το απορρίπτουν και ξαναρχίζουν την αναζήτηση, για να εγκαταλείψουν και εκείνο που θα βρουν στη συνέχεια. Κοντολογίς, η αναζήτηση τους δεν έχει τέλος. Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν αναζητούν το σωστό αντικείμενο στον σωστό χώρο. Με άλλα λόγια, ούτε εκείνο που θα έπρεπε αναζητούν, ούτε εκεί που θα έπρεπε το αναζητούν. Δεν είν’ αυτό μια τρανή απόδειξη, πως υπάρχει μέσα μας μια δύναμη, που μας τραβάει πέρα από τη γη και τις γήινες θλίψεις, προς τα επουράνια;<br /> Δεν σου εξηγώ με λεπτομέρειες όλες τις εκδηλώσεις του πνεύματος. Απλά κατευθύνω τις σκέψεις σου προς την αποδοχή μιας αναμφισβήτητης πραγματικότητας: της παρουσίας του πνεύματος μέσα στον άνθρωπο. Σου ζητώ να μελετήσεις με περισσότερη επιμέλεια αυτή την πραγματικότητα, για να την αποδεχθείς ολοκληρωτικά. Το πνεύμα, βλέπεις, είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ανθρώπου. Η ψυχή μας κάνει λίγο ανώτερους από τα ζώα, ενώ το πνεύμα λίγο κατώτερους από τους αγγέλους.<br /> Καταλαβαίνεις, βέβαια, το νόημα μερικών φράσεων που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή ζωή, όπως “το πνεύμα ενός συγγραφέα”, “το πνεύμα ενός λαού’’ και άλλων παρόμοιων. <br /> Πρόκειται για το σύνολο κάποιων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών. Χαρακτηριστικών πραγματικών αλλά, ως ένα βαθμό, και ιδεατών, με την έννοια πως είναι αόριστα και ασαφή. Με τον ίδιο τρόπο χρησιμοποιείται και η έκφραση ‘‘ανθρώπινο πνεύμα”.<br /> Ενώ, όμως, το πνεύμα ενός συγγραφέα είναι εντελώς ιδεατό, το ανθρώπινο πνεύμα είναι μια ζωντανή δύναμη μέσα στον άνθρωπο. Και η δύναμη αυτή επιβεβαιώνει την ύπαρξη της με εξωτερικές εκδηλώσεις, που γίνονται αντιληπτές με τις αισθήσεις.<br /> Απ’ όσα ανέφερα, ελπίζω ότι θα καταλήξεις αβίαστα στο συμπέρασμα: Ένας άνθρωπος, μέσα στον οποίο δεν κινείται και δεν ενεργεί το πνεύμα, δεν στέκεται στο ύψος της ανθρώπινης αξίας.</span><o:p></o:p></span></p><br /><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_06.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2_01364950000.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (2)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_01105308244.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <b>ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (3)</b></span></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/4_0737933138.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (4)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/5_01977378010.html" itemprop="url"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (5)</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Εσύ περιέγραψες τον τρόπο εξελίξεως των πραγμάτων• ο άγιος Μακάριος αποκάλυψε την αιτία και την προέλευσή τους......»</span></b></span></a></p><p><br /></p>

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (6)

  9. Η πνευματική ζωή και οι κύριες εκδηλώσεις της: ο φόβος τού Θεού, η συνείδηση και ο πόθος τού Θεού Μου γράφεις: “Προσπάθησα να κρατήσω...

Read more »

Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Tο Μυστήριο της Αγάπης'' [1]

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjF-HUq_vRruUh4wWscflDXpmhwcFkPvARVlWAywcitILTpBCiYqjIpsq-0mH0QgSZpTSvPZKhYlCIZWSJmEGfHrIVp_v_Wwbqf2d7Hv0XEPw4f234rFcnRprUs64XgwkmWAEQ7SXAPd7PUqwrcZTIiR_yZAmSDCAeATnfRsMVH-AZOqCVMpU365hYB/s1181/21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="751" data-original-width="1181" height="406" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjF-HUq_vRruUh4wWscflDXpmhwcFkPvARVlWAywcitILTpBCiYqjIpsq-0mH0QgSZpTSvPZKhYlCIZWSJmEGfHrIVp_v_Wwbqf2d7Hv0XEPw4f234rFcnRprUs64XgwkmWAEQ7SXAPd7PUqwrcZTIiR_yZAmSDCAeATnfRsMVH-AZOqCVMpU365hYB/w640-h406/21.jpg" width="640" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Πρόλογος<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Το Μυστήριο της Αγάπης αποτελεί το ένα από τα δύο μέρη (το δεύτερο είναι το Η Γυναίκα και η Σωτηρία του Κόσμου [Παρίσι, 1978]) του δίπτυχου που αφιέρωσε ο Παύλος Ευδοκίμωφ στα πνευματικά χαρίσματα του άνδρα και της γυναίκας και στο μυστηριακό «μυστήριο» της ανθρώπινης αγάπης.<br /> Θα ήταν κοινότοπο να πει κανείς ότι ο έρωτας δύσκολα βρήκε θέση στην ιστορία του Χριστιανισμού, εκτός από τη μορφή του πλήρως μεταμορφωμένου πνευματικού καρπού του μοναχισμού. Ο Χριστιανισμός αγωνίσθηκε να διαφυλάξει την υπερβατικότητα του προσώπου απέναντι στην τυφλή ορμή του είδους και στην ειδωλολατρία της απρόσωπης ηδονής. Αυτή η υπέρβαση πραγματοποιείται στη μυστική ένωση, όπου, όπως λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, «η επιθυμία επιστρέφει στην αρχή της».<br /> Ωστόσο, η μοναστική ένταση ανάμεσα στο πρόσωπο και τη φύση συχνά μεταβλήθηκε σε διάσταση, μέσα στην οποία εγκλωβίσθηκαν μια ολόκληρη δυϊστική ευαισθησία και μία αποσαρκωμένη πνευματικότητα. Έτσι γεννήθηκε το όνειρο μιας άφυλης ή «αγγελικής» καταστάσεως, ο φόβος απέναντι στη γυναίκα και η έκδηλη αμηχανία πολλών Πατέρων της Εκκλησίας απέναντι στο χωρίο της Γενέσεως που μνημονεύει τη θαυμαστή συνάντηση του άνδρα και της γυναίκας στον Παράδεισο πριν από την Πτώση.<br /> Μερικοί έφθασαν στο σημείο να υποστηρίξουν ότι ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα ακριβώς εξαιτίας της Πτώσεως και για να εξασφαλισθεί η ιστορία της σωτηρίας. Άλλοι διέκριναν στην ίδια την ένταση της ερωτικής ηδονής την ανυπέρβλητη απαρχή του θανάτου· πρόκειται για μια βαθιά παρατήρηση, η οποία όμως λησμονεί τόσο την κατάσταση του Παραδείσου όσο και το πρώτο θαύμα του Χριστού στον γάμο της Κανά.<br /> Θα μπορούσε να πει κανείς ότι κατά τη χριστιανική εποχή ολόκληρα τμήματα του Ευαγγελίου θάφτηκαν, ακόμη και αρνήθηκαν: η ελευθερωτική στάση του Χριστού απέναντι στις πιο «ακάθαρτες» ή τις πιο «αμαρτωλές» γυναίκες σύμφωνα με τον Νόμο, καθώς και η υπενθύμιση της αρχικής προθέσεως του Δημιουργού, της αρχικής «ομοουσιότητας» άνδρα και γυναίκας, ότι δηλαδή «θα είναι οι δύο εις σάρκα μία».<br /> Αυτή η υπενθύμιση δεν εισάγει έναν νέο νόμο, από νομικιστική άποψη, αλλά ένα νόημα, μία έλξη, μία χάρη που προσφέρεται εκ νέου. Αρκεί να σκεφθεί κανείς τις απαγορεύσεις των παλαιών «επιτιμιολογίων», τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση, απαγορεύσεις συγχρόνως ακατέργαστες και αισχρές, ή τη συχνά τρομακτική μεταχείριση της μοιχαλίδας («Ὁ ἀναμάρτητος πρῶτος τὸν λίθον βαλέτω»), για να κατανοήσει τη σύγχρονη εξέγερση εναντίον εκείνου που θεωρήθηκε ως η χριστιανική αντίληψη περί της σεξουαλικότητας.<o:p></o:p></span></p> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"> <hr align="center" size="2" width="100%" /> </span></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Στην πραγματικότητα, κατά τη χριστιανική εποχή δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά στον τομέα αυτό μεταξύ των διαφόρων Εκκλησιών. Ωστόσο, κατά το δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα και κατά το πρώτο μισό του παρόντος, η Ορθόδοξη Εκκλησία προσέφερε ένα ευνοϊκό κλίμα για την ανανέωση της συνειδήσεως της πνευματικής αξίας της ανθρώπινης αγάπης. Αυτό συνέβη επειδή διατήρησε τον έγγαμο κλήρο των πρώτων αιώνων (ενώ στη Δύση ο φόβος απέναντι στη σεξουαλικότητα, και ιδιαίτερα απέναντι στη γυναίκα, οδήγησε στην υποχρεωτική αγαμία του κλήρου, η οποία σήμερα βέβαια δικαιολογείται με διαφορετικό τρόπο).<br /> Στο έργο ''Η Γυναίκα και η Σωτηρία του Κόσμου'' τα ιδιαίτερα χαρίσματα και οι κλήσεις του άνδρα και της γυναίκας περιγράφονται με δύο γλώσσες. Η πρώτη είναι τριαδολογική, επειδή ο άνθρωπος είναι πλασμένος κατ’ εικόνα Θεού: το αρσενικό αντανακλά κυρίως τον Λόγο και το θηλυκό το Πνεύμα. Η δεύτερη είναι χριστοκεντρική, επειδή ο Χριστός ανακεφαλαιώνει ολόκληρη την ανθρωπότητα: το αρσενικό βρίσκει το αρχέτυπό του στον Ιωάννη τον Πρόδρομο (και στη διαδοχή του, από τον Ηλία μέχρι τους μάρτυρες της Αποκαλύψεως), ενώ το θηλυκό βρίσκει το δικό του στην Υπεραγία Θεοτόκο και στη Γυναίκα που είναι περιβεβλημένη τον ήλιο.<br /> Στο Μυστήριο της Αγάπης —τίτλος που ανάγεται στον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, έναν από τους ελάχιστους Πατέρες της Εκκλησίας των οποίων η ποιμαντική ευαισθησία και η βιβλική θεώρηση τούς οδήγησαν να εκτιμήσουν θετικά την ανθρώπινη αγάπη— ο Παύλος Ευδοκίμωφ θεμελιώνει τη σκέψη του στις δύο διηγήσεις της δημιουργίας του άνδρα και της γυναίκας στο βιβλίο της Γενέσεως. Ο ίδιος ο Χριστός συνενώνει αυτές τις δύο αφηγήσεις, για να δείξει συγχρόνως τόσο την ενότητα όσο και τη διαφορετικότητα μέσα στο ανθρώπινο ζεύγος.<br /> Δανειζόμενος μία βαθυστόχαστη εβραϊκή ερμηνεία, ο Ευδοκίμωφ υπενθυμίζει ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο (ha adam) ως άρσεν και θήλυ. Δεν έλαβε μία πλευρά του ανθρώπου με την έννοια μιας απλής πλευράς ή ενός οστού, αλλά το ένα ήμισυ αυτής της ακόμη αδιαφοροποίητης πραγματικότητας, και τοποθέτησε τη γυναίκα απέναντι στον άνδρα. Έτσι πραγματοποιείται η ανακάλυψη ενός άλλου προσώπου, το οποίο όμως παραμένει ομοούσιο με εμένα: «ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου».<br /> Οι θεολογικές αντιστοιχίες είναι προφανείς, και ο Ευδοκίμωφ δεν δυσκολεύεται να τις αναδείξει: το μυστήριο της Αγίας Τριάδος, ο απρόσιτος Θεός που καθιστά τον εαυτό Του προσιτό. Στην αρχική του πληρότητα, η ανθρώπινη αγάπη αντανακλά την κοινωνία της Αγίας Τριάδος· η ετερότητα του Θεού αποτελεί το θεμέλιο της ετερότητας του άλλου προσώπου, ενώ η χάρη Του αποτελεί τη βάση κάθε αυθεντικής συναντήσεως.<br /> Ωστόσο, ο Ευδοκίμωφ γνωρίζει πολύ καλά τη ζωή και τη νηφάλια διάγνωση των ασκητικών Πατέρων, ώστε να παρασυρθεί από λυρικές εξάρσεις. Δείχνει ότι η απομάκρυνση από τον Θεό οδήγησε και εξακολουθεί να οδηγεί στην απομάκρυνση από τον άλλον άνθρωπο. Η διάκριση μέσα στην ενότητα του άνδρα και της γυναίκας μετατράπηκε σε έναν «πόλεμο των φύλων», ακόμη πιο αμείλικτο, επειδή η διαρκής εμπειρία της εγγύτητας του Παραδείσου, που συνεχώς χάνεται, αφήνει τον άνδρα και τη γυναίκα ακόμη πιο απογοητευμένους ο ένας από τον άλλον.<br /> Ο υποδουλωμός της γυναίκας, η εκδίκησή της και η γοητεία που ασκεί, η δαιμονοποίηση του θηλυκού στοιχείου, καθώς και οι «συγχωνευτικές» γνωστικές αντιλήψεις που η Αγία Γραφή αποστρέφεται, αποτελούν διαφορετικές όψεις της σημερινής καταστάσεως του Έρωτα.<br /> Μόνον ο Χριστός, υποστηρίζει ο Ευδοκίμωφ, μπορεί πραγματικά να συμφιλιώσει τον άνδρα και τη γυναίκα και να αποκαταστήσει την αρμονία ανάμεσα στον Έρωτα και το ανθρώπινο πρόσωπο. Το Μυστήριο της Αγάπης συμφιλιώνει δύο φαινομενικά διαφορετικές ρήσεις του Αποστόλου: «ἐν Χριστῷ οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ» και «ἐν Κυρίῳ οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρός οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικός».<br /> Ο καθένας θεωρείται πλέον μέσα στην πλήρη αξιοπρέπεια του προσώπου του, ανεξάρτητα από τον ιδιαίτερο λειτουργικό του ρόλο. Ταυτόχρονα, αποκαθίσταται η συζυγική ομοουσιότητα, και οι δύο πόλοι της ανθρώπινης υπάρξεως καταλαμβάνουν τη θέση τους μέσα στην πλήρη εικόνα του Θεού. Από αυτή την προοπτική, δεν υπάρχει ανάγκη να υπερασπιστεί κανείς το μυστήριο του γάμου· το ίδιο αποτελεί τη δική του δικαίωση. Δεν αποβλέπει στη ρύθμιση κανενός πράγματος, παρά μόνο της κοινωνίας άνδρα και γυναίκας μέσα σε ολόκληρη τη μυστηριακή της πληρότητα. «Από αυτή την υπερχειλίζουσα πληρότητα», γράφει ο Ευδοκίμωφ, «μπορεί να προέλθει το παιδί ως καρπός· όμως δεν είναι η τεκνογονία εκείνη που καθορίζει και θεμελιώνει την αξία του γάμου.»<br /> Η αληθινή αγάπη είναι καρποφόρος. Αυτή όμως η καρποφορία δεν εκφράζεται μόνο με τη γέννηση παιδιών. Μπορεί επίσης να εκδηλωθεί μέσα από τη φιλοξενία, τη διακονία προς τους άλλους και, μερικές φορές, μέσα από ένα κοινό δημιουργικό έργο.<br /> Μέσα στη δυστυχία και την αταξία της ζωής μας, η αληθινή αγάπη απαιτεί, όπως και ο μοναχισμός —αν και με πιο ταπεινό και φαινομενικά πιο πεζό τρόπο— άσκηση και αγιασμό.<br /> Προϋποθέτει ακόμη, τόσο από τον άνδρα όσο και από τη γυναίκα, έναν «εσωτερικευμένο μοναχισμό» —μία ακόμη από τις θεμελιώδεις ιδέες του Ευδοκίμωφ— δηλαδή εκείνη την υγιή μοναχικότητα που ο καθένας οφείλει να σέβεται στον άλλον, ώστε να παραμένει ζωντανή η αίσθηση της ετερότητάς του.<br /> Μερικές φορές, μόνο η απόσταση επιτρέπει να γίνει αντιληπτή η ενότητα· μόνο η συνείδηση ότι όσο περισσότερο γνωρίζει κανείς τον άλλον τόσο περισσότερο ανακαλύπτει ότι παραμένει ανεξάντλητο μυστήριο, καθιστά δυνατή τη διαρκή εμβάθυνση και ανανέωση της αγάπης.<br /> Αυτή η άσκηση της ανθρώπινης αγάπης βρίσκει την πλήρη σημασία της στην έννοια της αγνείας, η οποία κατείχε τόσο σημαντική θέση στη σκέψη των Ρώσων θρησκευτικών φιλοσόφων. Η αγνεία δεν σημαίνει κατ' ανάγκην εγκράτεια ή αποχή από τις συζυγικές σχέσεις. Σημαίνει την ακεραιότητα και την πληρότητα του πνεύματος, της «καρδιοπνευματικής» υπάρξεως που προσλαμβάνει ολόκληρη τη δύναμη της ζωής, ολόκληρη τη δύναμη του Έρωτα, μέσα στη συνάντηση με ένα πρόσωπο. Έτσι, το σώμα παύει να είναι αντικείμενο και γίνεται η ποίηση μιας αληθινής τρυφερότητας. Η γλώσσα του σώματος θα ήταν μία ακατανόητη και σπαρακτική κραυγή, εάν δεν διεκδικούσε την αληθινή αιωνιότητα· εκείνη που ξεδιπλώνεται μέσα στη ροή του χρόνου, με την υπομονή και την πιστότητα.<br /> Ο άνδρας και η γυναίκα που εισέρχονται σε αυτό το μυστήριο πρέπει να γνωρίζουν ότι θα κατορθώσουν να αποκρυπτογραφήσουν μόνο κατά τρόπο εξαιρετικά ατελή την άπειρη αγάπη που προπορεύεται από αυτούς και τους στηρίζει: την αγάπη του Χριστού και της Εκκλησίας, την ίδια την κοινωνία της Αγίας Τριάδος. Μέσα από τη συγχώρηση, την ταπείνωση και την εμπιστοσύνη —που είναι βαθύτερες από τη δική τους εύθραυστη και ασταθή αγάπη— είναι πάντοτε, ή σχεδόν πάντοτε, δυνατό για το ζεύγος να ξαναβρεί αυτό το ανεξάντλητο βάθος, το οποίο ανανεώνει τη μεταξύ τους ένωση.<br /><br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p><br /><p></p>

Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Tο Μυστήριο της Αγάπης'' [1]

  Πρόλογος Το Μυστήριο της Αγάπης αποτελεί το ένα από τα δύο μέρη (το δεύτερο είναι το Η Γυναίκα και η Σωτηρία του Κόσμου [Παρίσι, 1978]) ...

Read more »

Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (23)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhazMTwiDrSQsMFDjyCfZ1Df172_DYE3XpYPGNAYuEJHXA1DEnRuzX2LkTURAGieqJ3PXCdpuJLtcrQqQi3UjSwUgRlbhIgZRtsZ_k-UyweAFxxnH97TAOI9hebcXpkE_Oyt8sDYyt5s48Bzg7IZauWTc_cI1fCxnWehiiOM-nep9qthN-Cb177DFbc/s600/analhpsi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="597" data-original-width="600" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhazMTwiDrSQsMFDjyCfZ1Df172_DYE3XpYPGNAYuEJHXA1DEnRuzX2LkTURAGieqJ3PXCdpuJLtcrQqQi3UjSwUgRlbhIgZRtsZ_k-UyweAFxxnH97TAOI9hebcXpkE_Oyt8sDYyt5s48Bzg7IZauWTc_cI1fCxnWehiiOM-nep9qthN-Cb177DFbc/s16000/analhpsi.jpg" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0a0a0a;">Εκείνος που δημιουργεί την ιστορία την οδηγεί σταδιακά πέρα από τα ίδια της τα όρια. Το ιστορικό καθήκον προϋποθέτει την «τελείωση» του πολιτισμού και της ιστορίας, ως εικόνων της Βασιλείας του Θεού.<br /> Αντιμέτωπος με την έσχατη ριζωμένη κατάσταση μέσα στην ιστορία και την ύλη, ένας ιερέας στη σοβιετική Ρωσία ερωτήθηκε: «Ποιο είναι το πρόβλημα της ορθόδοξης πνευματικότητας στη σημερινή Ρωσία;». Και ο πατέρας απάντησε: «Η Παρουσία». Η Εκκλησία δεν μπορεί να τελειωθεί ιστορικά παρά μόνο προετοιμάζοντας την Επιστροφή του Χριστού — τη μοναδική προοπτική μέσα στην οποία μπορεί να εγγραφεί ο ευαγγελισμός.<br /> Εδώ διακρίνουμε μια λύση στο σοβαρό ζήτημα του χριστιανικού ύφους. Κάποτε, το ύφος εξέφραζε —μέσα από όλες τις λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής— την πνευματικότητα μιας εποχής. Εμείς ζούμε σε διαφορετική εποχή· πέρα από κάθε εμπειρική μορφή, έφθασε η ιστορική ώρα κατά την οποία δεν πρέπει πλέον να αντανακλούμε μια εποχή, αλλά να αντανακλούμε τον Άλλον, μέσω μιας χάριτος και μιας αποστασιοποιήσεως που μεταφράζουν την απέραντη ελευθερία να κατέχεις τα πάντα σαν να μην έχεις τίποτε. Αυτό είναι το αποκαλυπτικό ύφος, το ύφος που θέτει την αόρατη αλλά τόσο πιο έντονη σφραγίδα του επάνω σε όλα.<br /> Ο βασιλιάς Μίδας μετέτρεπε σε χρυσό καθετί που άγγιζε. Με την εσωτερική του στάση, ένας χριστιανός μπορεί να κάνει ώστε όλα τα πράγματα να γίνουν ελαφρά — αληθινές εικόνες ή μορφές της αλήθειας που φέρει. Όταν κατανοηθεί ως αληθινή πνευματική κατηγορία, το ύφος θα είναι από μόνο του πιο αποτελεσματικό από οποιοδήποτε κήρυγμα. Αυτό είναι το αυστηρό κλίμα ελευθερίας μέσα στο οποίο θα μπορέσει να ασκηθεί το ιεραποστολικό αίσθημα των λαϊκών.<br /> Η τεράστια σημασία των ιερέων και των ποιμένων που πηγαίνουν να εργασθούν στα εργοστάσια ή στα αγροκτήματα δεν προκύπτει από εγκατάλειψη της ιερωσύνης, αλλά από την έκφραση της ελευθερίας τους απέναντι σε κάθε καθορισμό, μύθο ή σύμπλεγμα. Μέσα στη δίνη ενός εμπειρικού αγώνα, βρίσκονται ταυτόχρονα μέσα και πάνω από αυτόν. Η πίστη γίνεται το θεμέλιο κάθε αποστολής και μετατρέπει κάθε εργασία σε προφητική διακονία. Αυτή η προφητεία της ζωής αποτελεί ίσως την πιο διαπεραστική μορφή της ευαγγελικής αποστολής. «Ιδού, έθεσα σήμερα ενώπιόν σου τη ζωή και τον θάνατο» (Δευτερονόμιο 30,15). Μόνο που ο δαιμονισμός αυτού του κόσμου έχει ήδη κάνει την επιλογή του. Πόσες φορές δεν συμβαίνει ο άνθρωπος, αβοήθητος μέσα στην απομόνωσή του, να χάνει το μήνυμα από φόβο μήπως αλλάξει τη ζωή του και τρομάζοντας μπροστά στις θείες απαιτήσεις;<br /> Όταν δεν είναι ψεύτικη, μια χριστιανική κοινότητα καρφώνεται σαν αγκάθι στο σώμα του κόσμου, επιβάλλεται ως σημείο και σχετίζεται με τον κόσμο ως τόπο συναντήσεως ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό — τόπο διαλόγου ανάμεσα στο κτίσμα και το Ευαγγέλιο, τόπο όπου ο άνθρωπος φθάνει, κατανοεί και ζει· τέλος, τόπο όπου η χριστιανική παρουσία τίθεται στην υπηρεσία των άλλων.<br /> Έχουν οι άνθρωποι της Εκκλησίας την αναγκαία γνώση του κοινωνικού περιβάλλοντος και των συγκεκριμένων ανθρώπινων συνθηκών; Έχουν την ανθρώπινη κατανόηση να πουν σε κάθε άνθρωπο ποιο είναι το ακριβές νόημα της ζωής, της εργασίας και της θέσεως που κατέχει στον κόσμο;<br /> Δεν γίνεται κανείς κήρυκας από τη μια μέρα στην άλλη. Το να πλησιάσεις τον άνθρωπο, τον σύγχρονο άνθρωπο, είναι τέχνη. Ουσιαστική είναι εκείνη η θαυμαστή δύναμη να μπαίνεις στη θέση του, να βλέπεις τον κόσμο με τα μάτια του και να φέρνεις αργά στην επιφάνεια αυτό που κοιμάται μέσα του: την κοινωνία. Ουσιαστικό είναι να υποχωρείς εσύ ο ίδιος, για να αφήνεις τον Χριστό να μιλά.<br /> Πόσες φορές δεν συμβαίνει ένα θεολογικό οικοδόμημα ή ένας αφηρημένος τύπος να καταρρέει μπροστά σε ένα έγκλημα, έναν θάνατο ή μια μοναξιά!<br /> Έχω δει ανθρώπους γκρίζους, βρώμικους και άσχημους, οι οποίοι —όπως ένα παλιό διαμάντι που το καθαρίζεις από τη σκόνη και κατόπιν το ζεσταίνεις στην παλάμη σου— μεταμορφώνονταν ξαφνικά σε μια δέσμη φωτός.<br /> Πέρα από την πρόσοψη των διανοητικών αντιρρήσεων, του κυνισμού ή της αδιαφορίας, κάθε άνθρωπος κρύβει στην πραγματικότητα τη μοναξιά του και την ανάγκη μιας παρουσίας.<br /> Δέξου τον Χριστό ως «τροφή» και «ποτό» και κατόπιν βάδιζε μέσα στον κόσμο ως ζωντανό μυστήριο, ως ένας Μυστικός Δείπνος που κινείται εκ των έσω. Διότι μέσω ενός ανθρώπου —έστω και σιωπηλού— ο Χριστός θα μιλήσει ξανά στον κόσμο και θα προσφερθεί σε όλους ως τροφή.<br /> Κινούμενοι από την πνοή μιας αυθεντικής καθολικότητας, οι Πατέρες της Εκκλησίας συμφιλίωναν την καθολική γνώση του κόσμου με τη ζωή εν Χριστώ, μέχρι του σημείου όπου όλα γίνονταν γι’ αυτούς «Χριστός»· ήξεραν να κάνουν μια θεολογία μέσα στην οποία μετέφεραν την άμεση εμπειρία της Εκκλησίας· αλλά, κυρίως, γνώριζαν το μυστικό να καταναλώνουν ολόκληρη τη ζωή τους με ευχαριστιακό τρόπο.<br /> Αν είναι καλό να κάνεις τους αθέους λιγότερο βέβαιους για την ανυπαρξία του Θεού, είναι εξίσου καλό να κάνεις τους θεολόγους λιγότερο βέβαιους για τις θεωρητικές τους κατασκευές. Θα ήταν μάλιστα εξαιρετικά ενδιαφέρον να υπήρχε στις θεολογικές σχολές μια έδρα, η οποία θα μπορούσε να κάνει τους θεολόγους λιγότερο επιπόλαιους στις συνοπτικές τους διαβεβαιώσεις, πιο ευαίσθητους απέναντι στον συγκεκριμένο άνθρωπο που υποφέρει και του οποίου ο δρόμος προς τον Χριστό παρεμποδίζεται τόσο συχνά από ένα σύνολο συγκεχυμένων θεωριών. Δεν επισκευάζεις το σύστημα θέρμανσης την ώρα της πυρκαγιάς και δεν κάθεσαι να σκέφτεσαι όταν ο κόσμος καταρρέει.<br /> Όλες οι δημιουργικές μας δυνάμεις πρέπει να συγκεντρωθούν για να ανυψώσουν μια ολόκληρη γενιά στη ανέκφραστη χαρά της ελευθερίας, στη χαρά της διακονίας, στη χαρά εκείνου που συγκαταλέγεται μεταξύ των φίλων του Νυμφίου. Και αν ερχόταν η στιγμή να δούμε τους εαυτούς μας απομακρυσμένους από την κοινωνική ζωή, θα ήταν καλό αυτή η γενιά να είναι αρκετά ώριμη ώστε να μπορέσει να γίνει η γενιά των «ομολογητών»· εκείνων που —όπως έλεγε τόσο όμορφα παλαιότερα η Επιστολή των Μαρτύρων της Λυώνος— θα είναι σε θέση να «συνομιλούν με τον Χριστό».<br /> Το ιστορικό μας καθήκον δεν είναι να ανακτήσουμε τις μορφές του πρωτοχριστιανισμού, αλλά να ξαναβρούμε εκείνο το Maran atha —«Έρχου, Κύριε!»— των απαρχών και, από εκεί, την κοινωνία με την Εκκλησία της έσχατης ώρας. Αυτή είναι η ώρα που εξασφαλίζει την επικαιρότητα όλων των εποχών και, μέσω αυτής, την επικαιρότητα του χριστιανικού μηνύματος.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></span></b></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_04.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (1)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (2)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/3.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (3)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/4.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (4)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (5)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (6)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/7.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (7)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/8.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (8)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/9.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (9)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/10.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (10)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/11.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (11)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (12)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/13.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (13)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (14)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/15.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (15)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (16)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/17.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (17)</span></span></b></a></div><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 18.4px;"></span></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/18.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (18)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (19)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/20.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (20)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (21)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/22.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (22)</span></b></a></div>

Παύλος Ευδοκίμωφ: ''Η τρελή αγάπη του Θεού'' (23)

  Εκείνος που δημιουργεί την ιστορία την οδηγεί σταδιακά πέρα από τα ίδια της τα όρια. Το ιστορικό καθήκον προϋποθέτει την «τελείωση» του πο...

Read more »

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [8]

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNKOdv7hIxyasWbXDDnEi4wplypKkhFWSYyLdCub4kj-0OpbecV8eJ4pa-06YmwLjGskOxSxUiGyM4SoCqgbHlkqIu-Zu55OeLdNI7-XJYMOxytigmp3kzxzIWFUA_b6rvZm_CMNWP5Q6a58k94awqpBEKCvTCB3z9DMKu3YJ6hH9Qb0P0POPRflWr/s320/image.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="240" data-original-width="320" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNKOdv7hIxyasWbXDDnEi4wplypKkhFWSYyLdCub4kj-0OpbecV8eJ4pa-06YmwLjGskOxSxUiGyM4SoCqgbHlkqIu-Zu55OeLdNI7-XJYMOxytigmp3kzxzIWFUA_b6rvZm_CMNWP5Q6a58k94awqpBEKCvTCB3z9DMKu3YJ6hH9Qb0P0POPRflWr/w400-h300/image.png" width="400" /></a></div><span style="color: #0c0c0c;"> <br /></span><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><b style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8<br /><br />Μή βλέπουμε δαιμονική παρουσία ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει</b><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ερώτησις πρός τον μέγα Γέροντα (ἀββᾶ Βαρσανούφιο): Επειδή τούς πόδας καὶ τὰς χεῖρας ῥευματίζομαι σφοδρῶς καὶ εὐλαβοῦμαι, μήπως ἐκ τῶν δαιμόνων ἐστίν... Τί δὲ ἐστι, καὶ ὁ βλέπω κατ' ὄναρ ἄγρια θηρία;</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ἀπόκρισις: Μή λυπηθῇς, ἀγαπητέ μου οὐ γάρ τῶν δαιμόνων ἐστίν, ὡς νομίζεις... Περί δὲ τῶν ἐνυπνίων τῶν ἀγρίων θηρίων, φαντάσματά εἰσι δαιμόνων, θελόντων σε πλανῆσαι διά τούτων πιστεύσαι, ὅτι τὸ πάθος σου ἐξ αὐτῶν τῶν δαιμόνων ἐστίν ἀλλά καταργεῖ αὐτοὺς ὁ Κύριος τῷ ῥήματι τοῦ στοματος αὐτοῦ, εὐχαῖς ἁγίων. Ἀμήν.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Μή λυπᾶσαι, τοῦ ἀπαντᾶ ὁ ἀββᾶς. Δὲν προέρχεται ἀπό τούς δαίμονες αὐτό, ὅπως νομίζεις.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><b style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Μια τάση πού ἔχουν σήμερα οἱ ἄνθρωποι</b><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ὅπως λέγαμε καὶ ἄλλη φορά, και σήμερα, και πώς δέν ἔχουμε το κουράγιο νὰ ἀντιμετωπίσουμε τα πράγματα ὅπως εἶναι, ἀλλά θέλουμε να πάμε πλαγίως καὶ νὰ ρίξουμε, τρόπον τινά, το φταίξιμο κάπου ἀλλοῦ, ὑπάρχει αὐτή ἡ τάση, εύκολα οἱ ἄνθρωποι νὰ ἀποδίδουν κάτι στούς δαίμονες.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Σήμερα δίνουν και παίρνουν τα μάγια. «Μοῦ ἔκαναν μάγια, ἔχω μάγια, ὑποφέρω ἀπό μάγια». Καὶ στις ἑκατό φορές, ζήτημα ἂν μία φορά πράγματι συμβαίνει κάτι ἀπό μάγια. Ὅτι ὑπάρχουν μάγια, ὑπάρχουν. Ἀλλά, ἂν ἀκούσετε ἑκατό ἀνθρώπους να λένε ὅτι ὑποφέρουν ἀπό μάγια, ἡ μία περίπτωση ἀπό αὐτές θὰ εἶναι ἀπό μάγια. Οἱ ἄλλες, οἱ ἐνενήντα ἐννέα, ὄχι.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ὅμως δέν εἶναι μόνο αὐτό. Πάρα πολύ συχνά -τουλάχιστον ἐγώ το συναντώ πολύ συχνά- ἔχουν τέτοια πεποίθηση οἱ ἄνθρωποι σ' αὐτό που λένε «Υποφέρω ἀπό δαίμονες, με κυνηγοῦν οἱ δαίμονες, δέν μὲ ἀφήνουν οἱ δαίμονες, ἔχω μέσα μου τούς δαίμονες»- ὥστε δέν ὑπάρχει δυνατότητα να τους πείσεις ὅτι μπορεῖ νὰ συμβαίνει κάτι ἄλλο. Πάρα πολλοί εἶναι αὐτοί οἱ ὁποῖοι πιστεύουν κάτι τέτοιο.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Σήμερα, ὅπως σε τόσα ἄλλα, θά λαμβάνουμε κι ἐδῶ ὑπ' ὄψιν τις γνώσεις πού ἔχουμε. Στον τομέα αὐτό ξέρουμε ἀρκετά καὶ μποροῦμε ἄνετα νὰ ποῦμε ὅτι δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν διάβολο πολλές ἀπό τις περιπτώσεις που θεωροῦνται ὅτι εἶναι. Ὅτι ὑπάρχουν καὶ οἱ δαίμονες, ὅτι ἐνεργοῦν καὶ οἱ δαίμονες, ναί.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ὅμως ἄλλο εἶναι νὰ νομίζεις ὅτι ἐκατό περιπτώσεις εἶναι ἀπὸ τὸν διάβολο, καὶ ἄλλο νὰ εἶναι μόνο οἱ δέκα ἢ μόνο οἱ πέντε καὶ ὄχι οἱ ἑκατό.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ἂν ζοῦσε σήμερα ὁ ἀββᾶς Βαρσανούφιος, δέν θὰ τὰ ἔλεγε ἔτσι ὅπως τὰ εἶπε σχετικά μὲ τὰ ἄγρια θηρία ποὺ ἔβλεπε ὁ ἐρωτῶν στὰ ὄνειρά του, ὅτι δηλαδή ἦταν φαντασίες δαιμονικές. Ὅτι μπορεῖ νὰ εἰναι καὶ φαντασίες δαιμονικές, ναί. Ἀλλὰ δὲν εἶναι, σώνει καί καλά, φαντασίες δαιμονικές τὰ ἄγρια θηρία που βλέπει κανείς τη νύχτα. Θὰ ποῦμε στη συνέχεια τί εἶναι τὰ ὄνειρα, πόθεν προέρχονται καὶ ὅτι μπορεῖ νὰ εἶναι ἀπὸ τὸν διάβολο, ὅμως πάρα πολλά ὄνειρα ὀφείλονται σε ἄλλους λόγους.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ἐάν, ἐπαναλαμβάνω, ὁ ἀββᾶς Βαρσανούφιος ζοῦσε στη δική μας ἐποχή καί δεχόταν μια τέτοια ἐρώτηση, θὰ ἔλεγε: «Ναί μέν τὰ ἄγρια θηρία μπορεῖ νὰ εἶναι ἀπὸ τοὺς δαίμονες, ἀλλά μπορεῖ καὶ νὰ μήν εἶναι». Παράξενα πράγματα ὄχι μόνο στὰ ὄνειρα μπορεῖ νὰ ἔρθουν σὲ ἕναν ἄνθρωπο, ἀλλά καί ἐνῶ εἶναι ξύπνιος.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><b style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ἡ ψυχή λειτουργεῖ σωστά, ὅταν ἀφομοιώνει τά μή καλά βιώματα</b><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Θυμηθείτε το παράδειγμα τῆς καταπακτῆς μέ τα σκουπίδια, για να συνεννοηθοῦμε καλύτερα.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Τι γίνεται μὲ τὸν ἄνθρωπο; Καί προπαντός μέ τὸν σημερινό ἄνθρωπο τί γίνεται; Καθένας μας μέσα στη ζωή, θέλει δέν θέλει, ζεῖ κάποιες καταστάσεις, ἔχει κάποια βιώματα. Ἀνά πᾶσαν στιγμήν ἔχουμε βιώματα. Έναν λόγο μας λέει ὁ ἄλλος, κι ἐμεῖς ἔχουμε ἀνάλογο βίωμα: ή λυπόμαστε ή στενοχωριόμαστε ἤ πιεζόμαστε ἡ ζοῦμε ἕνα βίωμα ντροπής, ρεζιλέματος ἐκείνη την ώρα. Εἶναι κάτι που το ζεῖ ἡ ὕπαρξή μας. Αὐτό θα πει βίωμα. Σάν νά εἶναι μιά ὀντότητα αὐτό.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Σε κάποιους ἀνθρώπους, ὅ,τι κι ἄν συμβεῖ ποὺ θα τους δημιουργήσει ἕνα ἀνάλογο μή καλό βίωμα -εἴτε εἶναι ἕνα βίωμα ρεζιλέματος εἴτε ἕνα βίωμα πόνου, λύπης, καταθλίψεως, πληγώματος, πικρίας, φόβου, κάτι ἐφιαλτικό- τό ὅλο βίωμα τὸ ἀπορροφᾶ ὁ ψυχικός ὀργανισμός τους, καὶ σὰν νὰ μὴ συνέβη ποτέ. Ἁπλῶς μένει μια ἀνάμνηση. Ἔζησε τί ἔζησε κανείς, καί μπορεῖ νὰ κράτησε μια μέρα, μπορεῖ νὰ κράτησε δυό μέρες, και σιγά-σιγά ἀφομοιώνεται.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><b style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ἡ ἀπώθηση βιωμάτων στο ὑπόγειο τῆς ψυχῆς</b><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Σε κάποιους ἀνθρώπους ἔτσι λειτουργεῖ ἡ ψυχή τους. Στις μέρες μας εἶναι ἀρκετοί αὐτοί, ἀλλὰ ὄχι τόσοι ὅσοι ἴσως ήταν παλαιότερα, διότι για πολλούς καί διαφόρους λόγους τώρα οἱ ἄνθρωποι δέν λειτουργοῦν σωστά μέσα τους, ὄχι μόνο ἕνεκα ἀγνοίας, ὄχι μόνο ἕνεκα γενικῶς μή σωστῆς στάσεως ἀλλά καὶ ἕνεκα ψυχοσυνθέσεως. Ἐγώ το πιστεύω αὐτό. Ἄλλοι δὲν τὸ πιστεύουν. Το πιστεύω πάρα πολύ. Ἔχουμε τόσα ἄλλα δεδομένα ποὺ μᾶς κάνουν να δεχόμαστε αὐτό πού πιστεύω. Καί θὰ τὸ ἐξηγήσω:</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ένας ἄνθρωπος, για παράδειγμα, ἔρχεται στον κόσμο μὲ τάση νὰ εἶναι χοντρός, ἕνας ἄλλος ἔρχεται μὲ τάση νὰ εἶναι λιγνός, λιπόσαρκος, ἕνας ἄλλος μὲ τάση να γίνει ψηλός, ἄλλος ἔρχεται μὲ τὴν τάση να γίνει κοντός, ἄλλος ἔρχεται πανέξυπνος, ἄλλος ἔρχεται καθυστερημένος διανοητικά, ἄλλος ἔτσι, ἄλλος ἀλλιῶς. Πιστεύω λοιπόν ὅτι ὁρισμένοι ἄνθρωποι ἔρχονται στον κόσμο αὐτὸ μὲ τέτοιες προϋποθέσεις, ποὺ ἡ ὅλη ψυχοσύνθεσή τους, ἡ ὅλη δομή τους, οἱ ὅλες καταβολές τους τοὺς ἐπιτρέπουν να ζήσουν φυσιολογικά τη ζωή, καὶ ἄνετα ἤ ἔστω με κάποια δυσκολία νὰ μποροῦν νὰ ἀφομοιώνουν τὰ ὅποια οδυνηρά, ἀρνητικά βιώματα ἀναγκασθοῦν να ζήσουν στη ζωή τους, ἔτσι που να μή δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Ἄλλοι ὅμως, καὶ ἕνεκα ψυχοσυνθέσεως, δέν ἀντέχουν τὰ ὅποια οδυνηρά βιώματα -εἴτε ρεζιλεύτηκαν εἴτε φοβήθηκαν εἴτε πιέστηκαν εἶτε πικράθηκαν. Δὲν ἀντέχουν τα βιώματα αὐτά. Καί ἡ ὅλη ἐνέργεια τοῦ ἑαυτοῦ τους, ἡ ὅλη λειτουργία τῆς ψυχῆς τους μοιάζει μὲ αὐτό πού κάνει ἐκείνη ἡ νοικοκυρά ἡ ὁποία ρίχνει τα σκουπίδια στο ὑπόγειο. Δὲν τὰ πάει ἔξω, ποὺ εἶναι κάτι ἁπλό, γιατί κάτι δὲν τὴν ἀφήνει νὰ τὸ κάνει αὐτό. Νομίζει ὅτι θὰ ἐκτεθεῖ στις ἄλλες γυναῖκες καὶ δὲν θέλει νὰ φανεῖ ὅτι εἶναι ἀπό χωριό. Ξεκινά δηλαδή ἀπό ἕνα αἴσθημα μειονεξίας, ὅτι εἶναι χωριάτισσα. Ἐνῶ μιά που ξέρει ἀπό αὐτά, κι ἂν ἐκτεθεῖ, δὲν τὴν πειράζει. Αὐτή ὅμως ποῦ νὰ τὸ σηκώσει αὐτό! Ἔχει μέσα της ἐκ τῶν προτέρων τὸ αἴσθημα μειονεξίας ὅτι εἶναι χωριάτισσα, καὶ πῶς νὰ φανεῖ ὅτι εἶναι χωριάτισσας; Καὶ ἑπομένως, ὅσο γίνεται, να μή φανοῦν σκουπίδια.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Έτσι λοιπόν, για κάποιους λόγους, λειτουργεί κατά τέτοιον τρόπο ή ψυχή ορισμένων, ὥστε τα βιώματα αὐτά, ἀντὶ νὰ τὰ ἀφομοιώσουν, τὰ ρίχνουν μέσα στο ὑπόγειο της ψυχής τους, στο υποσυνείδητο καὶ στὸ ἀσυνείδητο. Καί αὐτὰ μπορεῖ νὰ μείνουν ἐκεῖ ἕνα χρόνο, δύο, δέκα, τριάντα χρόνια· κάποτε ὅμως βγαίνουν.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><b style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ἡ ἔξοδος τῶν ἀπωθημένων βιωμάτων</b><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ἡ ἡλικία ἢ ἡ περίοδος στὴν ὁποία βγαίνουν εἶναι ἡ ἐποχή πού ὁ ἄνθρωπος καλείται νὰ ἀναλάβει τὴν εὐθύνη τῆς ζωῆς του. Ἐνόσω ἕνας εἶναι παιδί, ἀκόμη καί ἔφηβος, στηρίζεται στούς γονεῖς του, καὶ ἑπομένως ζεῖ ἀνεύθυνα. Καθώς ὅμως πάει στο πανεπιστήμιο, καί μάλιστα ὅταν πλησιάζει πρός το τέλος τῶν σπουδῶν του, θέλει δὲν θέλει, πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσει τη ζωή. Ὅσο κι ἂν ἐξαρτᾶται ἀπό τή μητέρα του καί ἀπὸ τὸν πατέρα του, καί ὅσο κι ἂν ἔχουν διάθεση ἐκεῖνοι νὰ τὸν καλύπτουν, ντρέπεται νὰ μὴν ἀρχίσει να αἰσθάνεται τὴν εὐθύνη τῆς ζωῆς του. Ἀρχίζει λοιπόν, τρόπον τινά, μια καινούργια ζωή. Όμως αὐτό δὲν τὸ ἀντέχει. Γιατί;</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Καθώς ἔχει ὅλο αὐτό το περιεχόμενο, ποὺ εἶπαμε, μέσα στο ὑποσυνείδητο, ἂν αὐτός περάσει περίπου σ' αὐτὴ τὴν ἡλικία, μπορεῖ ὅμως καὶ σὲ μικρότερη ἤ καί σε μεγαλύτερη- μιά δοκιμασία, μιά μεγάλη στενοχώρια, ἂν ἔρθουν ἔτσι τα πράγματα καὶ ἀπογυμνωθεῖ ἀπό ὅλα τὰ στηρίγματα ποὺ ἔχει τριγύρω του και μείνει μόνος με μόνο τὸν ἑαυτό του, ἀνοίγει ἡ καταπακτή τοῦ ὑποσυνειδήτου, και βγαίνουν τὰ ἀπωθημένα βιώματα. Καὶ γι' αὐτό ξαφνικά ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος σὰν νὰ μὴν εἶναι στα καλά του: κατελήφθη ἀπό μελαγχολία, ἀπό σχιζοφρενική κατάσταση ἢ ἀπό ἄλλες ψυχοπαθολογικές καταστάσεις. (Στὴν οὐσία, ὑποθέτω, περίπου κάτι τέτοιο συμβαίνει.)</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ἤ, ἀπό κεῖ πού ἦταν ἕνας ἠθικότατος ἄνθρωπος κανείς... Ἂν θέλετε να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα τώρα, ἐνῶ μια κοπέλα, ἕνας νέος, ἦταν ἠθικότατοι, ξαφνικά ἔρχονται στο μυαλό τους εἰκόνες, φράσεις, λέξεις, πού εἶναι ὅ,τι ἀηδέστερο. Ἀλλά πῶς ἦταν ἠθικότατοι; Κατά λαθεμένο τρόπο· διότι άπωθοῦσαν τα διάφορα βιώματα. Ὅπως οἱ καρπουζό-φλούδες, ὅταν μπῆκαν μέσα στο ὑπόγειο δέν εἶχαν τίποτε το κακό, ὅταν ὅμως ξαναβγῆκαν, καθώς ήταν ἀλλοιωμένες, ἦταν ἀποκρουστικές καί δύσοσμες, ἔτσι μπαίνουν μέσα στην ψυχή κάποια βιώματα, τα ὁποῖα αὐτά καθ' ἑαυτά δέν εἶναι καί τόσο κακά. Ὅταν βγαίνουν ὅμως, βγαίνουν άλλοιωμένα. Καί καθώς δέν ξέρει ὁ νέος, ἡ νέα – δέν βρίσκονται καί ἄνθρωποι νά τούς βοηθήσουν, δέν ἔχουν καὶ αὐτοί διάθεση να βοηθηθοῦν ὄχι ἁπλῶς ἔχουν μέσα τους φράσεις, εἰκόνες, παραστάσεις, λόγια, βρισιές, βλαστήμιες, ἀλλά ξεκινοῦν ἄλλοι πρός τὰ δῶ, ἄλλοι πρὸς τὰ κεῖ, καί ὁρμοῦν στη ζωή και κάνουν ὅ,τι χειρότερο.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><b style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Πῶς ἐξηγοῦνται κάποια ὄνειρα</b><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ὅμως, πρίν γίνει αὐτό, μπορεῖ νὰ ἔρχονται στα ὄνειρα φοβερά πράγματα: ἄσχημες εἰκόνες, ἄσχημες παραστάσεις, ἄσχημες πράξεις. (Ἐδῶ ὑπάγονται καί αὐτά πού λέει στην ερώτηση του ὁ μοναχός.) Νά ἀναφέρουμε ἐδῶ τὸ ἑξῆς: Εἶναι δύο ἀδέλφια δίδυμα, ἀλλὰ ἄλλης ψυχοσυνθέσεως τὸ ἕνα, ἄλλης ψυχοσυν θέσεως τὸ ἄλλο. Μὲ ἀδύνατη ψυχοσύνθεση τὸ ἕνα παιδί, μέ πιο δυνατή τὸ ἄλλο. Ἔτυχε να βγοῦν στην ὕπαιθρο κάποια μέρα, ὅπου ὅρμησε ἕνα σκυλί ἐπάνω τους, καί φοβήθηκαν πολύ τα παιδιά. Το ἕνα μέ τή δυνατή ψυχοσύνθεση, ναί μέν φοβήθηκε ἀλλά το ξεπέρασε, καί τέλειωσε. Το ἄλλο ὅμως το καταχώνιασε μέσα του. Σ' αὐτό τό παιδί, πού ὅταν συνέβη αὐτό μπορεῖ νὰ ἦταν πέντε χρονῶν, ἔξι, ἑπτά, ὅταν γίνει εἴκοσι χρονῶν, εἴκοσι πέντε, τριάντα, ξαφνικά μπορεῖ νὰ βγεῖ αὐτό τό βίωμα τὸ ὀδυνηρό, τό φοβερό, πού ἔζησε, καί νά φοβᾶται ἀκόμη καί τίς γά-τες. Να βλέπεις ἕναν θεόρατο ἄνθρωπο μέχρι ἐκεῖ ἐπάνω, καὶ νὰ φοβᾶται τίς γάτες. Πρίν ὅμως βγεῖ αὐτό, μπορεῖ νὰ βλέπει ὄνειρα ἐφιαλτικά: ἄγρια θηρία, ἄγριες πράξεις, ἄγριες καταστάσεις και τέτοια.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Χωρίς λοιπόν νὰ ἀποκλείουμε ὅτι καί οἱ ἴδιοι οἱ δαίμονες δημιουργοῦν καί φέρνουν τέτοια πράγματα, για να κάνουν ζημιά στόν ἄνθρωπο, ὅμως πάρα πολλές φορές κάτι τέτοια ὀφείλονται σε πραγματικότητες πού ἀναφέραμε. Καί ἔχω την ταπεινή γνώμη ὅτι ὁ ἅγιος Βαρσανούφιος, ἄν ζοῦσε σήμερα καὶ τὰ γνώριζε αὐτά -θὰ τὰ μάθαινε, ἔτσι ἤ ἀλλιῶς- θὰ τὸ ἔλεγε. Διότι αὐτὰ ποὺ εἴπαμε τώρα δὲν εἶναι φαντασίες, εἶναι πραγματικότητες. Ἄλλο τώρα ὅτι καὶ ὁ διάβολος ἐκμεταλλεύεται αὐτές τις καταστά σεις, για να κάνει κακό στὸν ἄνθρωπο.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Θυμάστε ποὺ εἶχαμε πεῖ ὅτι ὁ ἄνθρωπος, ὅσο κακός κι ἂν εἶναι, θὰ σε λυπηθεῖ κάποια στιγμή. Ὁ διάβολος ποτέ ποτέ δεν πρόκειται να λυπηθεῖ τὸν ἄν θρωπο. Ποτέ δεν πρόκειται νὰ σὲ δεῖ νὰ τυραννιέσαι, νὰ ὑποφέρεις, καὶ νὰ πεῖ: «Ε, φτάνει. Αὐτός τυραννιέται που τυραννιέται. Μήν τὸν βασανίσω ἄλλο». Όχι ὅσο πιὸ ἀδύναμο σε βρίσκει ὁ διάβολος, σὲ ὅσο πιο άσχημη κατάσταση σε βρίσκει, τόσο αὐτός ἐκμεταλλεύεται την περίπτωση καὶ θὰ σοῦ κάνει ζημιά, ὅσο μπορεῖ. Ἂν μάλιστα ἔχεις καὶ τέτοιες καταστάσεις μέσα σου, θὰ ἔρθει καὶ αὐτὸς καὶ θὰ συντελέσει να ἔρθουν ὡς ὄνειρα τὰ ἄγρια θηρία καὶ ὅλα τὰ ἄλλα.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><b style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ὅλα τὰ ἐπιτρέπει ὁ Θεός</b><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Όμως, για να τελειώσουμε καλῶς, νὰ πῶ πώς δὲν ἔχω την παραμικρή ἀμφιβολία -ἔτσι φρονῶ, μέ βάση αὐτό πού κατάλαβα ἐγώ μέσα στη ζωή αὐτή- ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπιτρέπει ὁ Θεός. Ὅπως ἐπιτρέπει τίς ἀρρώστιες, π.χ., να κρυολογήσεις ἢ νὰ σπάσεις το πόδι, ἔτσι ἐπιτρέπει καὶ αὐτά στον σύγχρονο ἄνθρωπο, καθώς ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, με τη ζωή που κάνει, τὰ εὐνοεῖ. Ὅμως, ὁ Θεὸς τὰ ἐπιτρέπει αὐτά τελικά γιά τή σωτηρία μας.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ἐκεῖνος στὸν ὁποῖο συμβαίνουν αὐτά, χρειάζεται πρώτα-πρώτα να συμβουλευθεῖ, να ρωτήσει καὶ να έχει το κουράγιο να καταλάβει σε ποιά κατάσταση εἶναι. Δεν πειράζει πού τυχόν ἔχεις τέτοια βιώματα μέσα σου. Αὐτὰ φέρνουν πολύ καλά. Σε ὅποια κατάσταση κι ἂν εἶναι κανείς, καὶ ὅ,τι κι ἄν τοῦ συμβαίνει, ἔτσι νὰ τὰ δεῖ, ἔτσι νὰ τὰ πάρει, ὅτι τελικά ὁ Θεός θὰ τὰ οἰκονομήσει κατά τέτοιον τρόπο τα πράγματα, ποὺ θὰ εἶναι για καλό.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ὁπότε, δὲν τρομάζει κανείς. Ἡσυχα-ἤσυχα κάθεται καὶ ἀκούει πού τοῦ λένε πῶς ἔχουν τα πράγματα, καταλαβαίνει, ἀποκτᾶ αὐτογνωσία, μαθαίνει για ποιό λόγο εἶναι ἔτσι, μαθαίνει πῶς πρέπει να τα πάρει, τί στάση να τηρήσει, πῶς νὰ κάνει την ὑπομονή του, πῶς νὰ περιμένει. Καί μετά αὐτά βγαίνουν ὄντως σε καλό.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><b style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Τὰ ὄνειρα καὶ τὸ ἄδειασμα τοῦ ὑποσυνειδήτου<br /></b><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Σὲ ἕναν ποὺ ἔρχεται καὶ μοῦ λέει ὅτι ἔχει καὶ ποιός δέν ἔχει;- ἐφιάλτες τη νύχτα, π.χ., ὅτι τὸν κυνηγοῦν ἄγρια θηρία -ἄλλοι ἔχουν ἄλλου είδους ὄνειρα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐπίσης ταλαιπωρούνται- λέω το ἐξῆς παράδειγμα: Ἔχουμε μιά φιάλη πού ἔχει μέσα πεπιεσμένο αέρα. Ὑπάρχει στη φιάλη μια δικλείδα πού, μόλις τὴν ἀνοίξουμε, καθώς βγαίνει ἀπότομα ὁ ἀέρας, γίνεται θόρυβος, καί δημιουργεῖται ἕνα φύσημα. Ἂν τρομάξει κανείς ἀπό τό ὁρμητικό φύσημα τοῦ πεπιεσμένου αέρα καί ἀμέσως κλείσει τη φιάλη, μένει μέσα ὁ ἀέρας. Ἂν ὅμως δέν φοβηθεῖ καὶ τὴν ἀφήσει ἀνοιχτή, θα φύγει ὁ ἀέρας, καὶ θὰ ἀδειάσει ή φιάλη.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Το ὑποσυνείδητο τοῦ ἀνθρώπου εἶναι γεμάτο σὰν ἄλλη φιάλη. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς κάνουν καλό τὰ ὄνειρα βοηθούν δηλαδή νὰ δοῦμε τί γίνεται μέσα σὲ ὁρισμένους ἀνθρώπους. Ἔρχονται λοιπόν τὰ ἐφιαλτικά ὄνειρα ἢ τὰ ὁποιαδήποτε ὄνειρα, και ξυπνάει κανείς κατατρομαγμένος. Ξύπνιος, ἀλλά μέμια τρομάρα, εἴτε τὸ πρωί εἴτε μέσα στη νύχτα. Ὅλο το μυστικό εἶναι καθόλου να μή φοβηθεῖ κανείς. Όνειρο ήταν. Τι νομίζεις ὅτι ἦταν; Τίποτε.</span><br style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Βλέπει κανείς ὅτι σὲ ὁρισμένους ἀνθρώπους τά ὄνειρα ἔχουν κομπλεξικό χαρακτήρα. Ἄλλο εἶναι ἁπλῶς τὰ ὄνειρα στούς νορμάλ, στούς φυσιολογικούς ἀνθρώπους, καί ἄλλο εἶναι ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει κομπλεξική κατάσταση. Σ' αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ὄνειρα κομπλεξικῷ τῷ τρόπῳ, θέλουν δέν θέλουν, μένει ἕνα φαρμάκι στην ψυχή τους· μένει ἕνα κάτι. Ἀκούγοντας ὅμως τώρα κανείς αὐτά, ἄνετα θὰ πεῖ, στηριζόμενος στα λόγια πού θά ἀκούσει: «Ὄνειρα ήταν. Γιατί να φοβηθῶ καί νὰ ταραχθῶ;» Καθώς λοιπόν δέν θά φοβηθεῖ καὶ δὲν θὰ ταραχθεῖ, ὅ,τι βγῆκε, βγῆκε και δέν ξαναμπαίνει μέσα. Ἐνῶ, ἄν ξυπνήσει τρομαγμένος καί μείνει μέ τήν τρομάρα του αὐτή, ὅλα αὐτά θα ξαναμποῦν, τρόπον τινά, πάλι μέσα του. Και πότε θά ἀδειάσει ή φιάλη, ἄν μπαίνουν καί βγαίνουν, Ἐνῶ, ἂν κάνει ὑπομονή τή μια μέρα, ὑπομονή την ἄλλη, και συνεχίσει ἔτσι, κάποτε θὰ ἀδειάσει ἐντελῶς τὸ ὑποσυνείδητο, καὶ γλίτωσε ὁ ἄνθρωπος.</span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="color: #0c0c0c; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;"><br /></span></p><div><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #0c0c0c;"><br /></span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ</span></b></div><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><span style="font-size: medium;"><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b>...πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν</b></div></b><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;">Τὸ αἴσθημα κατωτερότητος καὶ ἄλλες ἀρρωστημένες καταστάσεις</span></b></div><span style="color: #2b00fe;"><div style="text-align: center;"><b>μέσα στο μυστήριο τῆς σωτηρίας</b></div></span><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>Πανόραμα Θεσσαλονίκης, Ε΄ έκδοση</b></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b><br /></b></div><div><b><br /></b></div></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><a href="https://amethystosbooks.blogspot.com/2025/11/8_22.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A (1)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2_0870095958.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (2)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/3_01942665065.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (3)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/4_01197162167.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (4)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/5_01594983194.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (5)</span></span></b></a></div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 115%;"></span></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_0894674530.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (6)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/7_0442740772.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (7)</span></b></a></div><p><br /></p>

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [8]

  Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8 Μή βλέπουμε δαιμονική παρουσία ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει Ερώτησις πρός τον μέγα Γέροντα (ἀββᾶ Βαρσανούφιο): Επειδή τούς πόδας καὶ...

Read more »

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (7)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEic4wPyY1pLpqZSOwiJ9bzXCooE6bhu1wiPVLzdNyKgwK5nkdcpADS4TuWsXW7K_AM_zvjuIeSZiEPebX9i4se_-Y7pSRxIK-vPE8RKXzbXY0emcBWpRXOOFvo78sNEJazTjX-CnATvsqUenErV3nTtOVyQ7lXEO2cn4_ezf4GBsIgqvRt9iN8EbqRK/s320/image.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="240" data-original-width="320" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEic4wPyY1pLpqZSOwiJ9bzXCooE6bhu1wiPVLzdNyKgwK5nkdcpADS4TuWsXW7K_AM_zvjuIeSZiEPebX9i4se_-Y7pSRxIK-vPE8RKXzbXY0emcBWpRXOOFvo78sNEJazTjX-CnATvsqUenErV3nTtOVyQ7lXEO2cn4_ezf4GBsIgqvRt9iN8EbqRK/w400-h300/image.png" width="400" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0a0a0a;">Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7<br /><br /> Νὰ μὴν παγιδευόμαστε ἀπὸ τὴ δική μας λογική<br /> </span></span></b><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0a0a0a;"><br /> Εἶναι ἀνάγκη λοιπόν ἀπό τή δική μας πλευρά νὰ γίνει αὐτὸ τὸ ἔργο. Καὶ γιὰ νὰ γίνει, χρειάζεται καὶ νὰ ἔχει ὑπ᾿ ὄψιν του κανείς κάποιες γνώσεις θεωρητικά και να βρεθεῖ σὲ ὑπακοή καὶ νὰ κάνει ἀγώνα. Όμως, πρέπει να πάει κανείς ἀρκετά κόντρα στη δική του λογική. Όχι στη λογική, ἀλλά στη δική του λογική. Βλέπουμε ψυχασθενή, ἰδίως στὴν ὀξεία φάση τῆς ἀρρώστιας του, νὰ ἔχει γιὰ ἕνα θέμα μια γνώμη ἡ ὁποία πέρα για πέρα εἶναι παράλογη καί ὅμως, ποῦ νὰ τοῦ βγάλεις τη γνώμη αὐτή; Αὐτός πιστεύει ἀκράδαντα ὅτι ἔτσι εἶναι. Ὅλοι οἱ κάπως λογικά σκεπτόμενοι ἄνθρωποι βλέπουν ὅτι παραλογίζεται, αὐτὸς ὅμως δεν το καταλαβαίνει, δὲν τὸ δέχεται. Κατά παρόμοιο τρόπο ὁ κάθε πεπτωκώς ἄνθρωπος εἶναι κολλημένος στη δική του λογική και δεν λέει να ξεκολλήσει.<br /> Επομένως, ὁ καθένας πού θέλει να κάνει αὐτή τὴν ἐργασία -διότι δὲν εἶναι τυχαῖα κανείς στρώματα-στρώματα· ὁ ἄνθρωπος λίγο πολύ τὰ ἔφτιαξε μόνος του- το καλύτερο πού ἔχει νὰ κάνει εἶναι νὰ πάει κόντρα στη δική του λογική. Επαναλαμβάνω, ὄχι στη λογική, ἀλλά στη δική του λογική. Ἐγώ θά ἔλεγα χωρίς ἐπιφυλάξεις, ἀνενδοιάστως, ὅτι ἐμεῖς που βρισκόμαστε αὐτὴ τὴν ὥρα ἐδῶ, ἐὰν κάπως καταλάβαμε τὴν ἀλήθεια που λέμε, καὶ κάποιος ἢ κάποιοι κάπως ἐπηρεασθοῦν, ἀπό αὐτή τη στιγμή κιόλας νὰ τὸ κρατήσουν καλά αὐτό: Σύμφωνα μὲ αὐτά ποὺ ἀκούσαμε, ὅλο τὸ μυστικό εἶναι νά μήν παγιδευόμαστε ἀπό τή δική μας λογική, νὰ μὴν παρασυρόμαστε ἀπὸ τὴ δική μας λογική, να μή συμβουλευόμαστε τη δική μας λογική. Νὰ τὸ κάνει κανείς αὐτό καί να πιαστεῖ ἀπὸ κάτι ἄλλο. Ἐκεῖνος ποὺ εἶναι στὴν ὑπακοή, θὰ πιαστεῖ ἀπὸ τὴν ὑπακοή καὶ δὲν ἔχει κανένα φόβο· ἀλλά να ξεγλιτώσει ἀπὸ τὴ δική του λογική. Ὅποιος λοιπόν το κάνει αὐτό, σήμερα κιόλας, πρίν τελειώσει ἡ μέρα, πολύ περισσότερο αύριο, μεθαύριο, θὰ ἀρχίσει να γίνεται ἄλλος ἄνθρωπος.<br /> Τι νομίζετε εἶναι αὐτό πού κυριολεκτικά κάνει τοὺς ἀνθρώπους σήμερα νὰ εἶναι σάν δαιμονισμένοι; Ἀκόμη καὶ κάτι μαθητριούλες, κάτι μαθητές, κάτι μικρά κόλλησαν σ' αὐτό: «Θέλω να κάνω αὐτό που θέλω ἐγώ, αὐτό πού ἀρέσει σ' ἐμένα». Καί νομίζουν ποιός ξέρει τί λένε. Δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι τελικά εἶναι δαιμονική, θὰ ἔλεγε κανείς, ἐνέργεια, αὐτό πού τοὺς ἐπηρεάζει.<br /> Δηλαδή, ἔτσι πού σκεπτόμαστε καὶ ἔτσι που ἐνεργοῦμε, βοηθάμε πάρα πολύ τον διάβολο, γιά νά γίνει το δικό του. Ὁ διάβολος πανηγυρίζει, καθώς μέσα ἀπὸ κάτι τέτοια μᾶς βάζει στο χέρι του καὶ μᾶς κάνει ὅ,τι θέλει. Ἐνῶ τὸ σωστό εἶναι νὰ πεῖς. «Δέν βάζω κατά μέρος τή λογική» Γιατί, ὅσο παγιδευμένος κι ἂν εἶναι κανείς, ὅσο σκοτισμένος κι ἂν εἶναι, δὲν εἶναι πολύ δύσκολο, νομίζω, να καταλάβει ὅτι κάπως ἔτσι εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ὅταν ἀναφερόμαστε σε τρίτον, το καταλαβαίνουμε ἀμέσως. Διότι σὲ ἕναν ἄλλο το βλέπουμε ὅτι παραλογίζεται.<br /> Ὅταν πρόκειται γιὰ τὸν ἑαυτό μας, δέν καταλαβαίνουμε ὅτι παραλογίζεται. Ὅμως, ὡς λογικός ἄνθρωπος νὰ πεῖ κανείς: «Για στάσου. Κάτι συμβαίνει ἐδῶ». Καὶ νὰ ἀφήσει κατά μέρος αὐτή τή λογική παγίδα. Τη δική του λογική παγίδα. Θὰ ἀρχίσει ἀμέσως ή προκοπή, θὰ ἀρχίσει ἀμέσως ἡ ἀλλαγή. Θα γίνει αὐτό πού εἴπαμε, δηλαδή θα νορμαλοποιηθεῖ ὁ ἑαυτός μας.<br /> Να κάνουμε λοιπόν ὅ,τι χρειάζεται, για να γίνει σωστός, νορμάλ ὁ ἑαυτός μας. Νὰ εἶναι χαρτί καί καλαμάρι ἀνοιχτός ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ παραδοθεῖ ὅλος ὁ ἑαυτός μας στον Χριστό. Μετά, εἶναι θέμα τοῦ Χριστοῦ τί θα γίνει. Αὐτό ὅμως πρέπει ἐμεῖς νὰ τὸ κάνουμε. Ὁ Χριστός ἁπλῶς θὰ μᾶς βοηθήσει να το κάνουμε. Ἐμεῖς πρέπει νὰ ἐφαρμόσουμε, ἄς ποῦμε ἔτσι, αὐτή τή διαδικασία, ὥστε τελικά να παραδώσουμε τον ὅλο ἑαυτό μας στον Χριστό. Καί ἀπό κεῖ καὶ πέρα θα χαριτωθοῦμε, θὰ λυτρωθοῦμε, θα θεραπευθοῦμε, θὰ γίνουμε τοῦ Χριστοῦ, θὰ εἴμαστε τοῦ Χριστοῦ.<br /> <br /> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">Μιά κακοδοξία τῶν δυτικῶν χριστιανῶν.<br /> Χωρίς τή χάρη διασαλεύεται ὁ ὅλος ἄνθρωπος<br /> </b><br /> Ὅπως ξέρετε, ὑπάρχουν διαφορές δογματικές μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῶν καθολικῶν καί προτεσταντῶν. Οἱ καθολικοί καὶ οἱ προτεστάντες ἔχουν ὡς δόγμα τους το Filioque, ὅτι δηλαδή τό Αγιο Πνεῦμα ἐκπορεύεται καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ὄχι μόνο ἐκ τοῦ Πατρός. Οἱ καθολικοί ἔχουν ἐπίσης τὸ πρωτεῖο τοῦ πάπα, τὸ ἀλάθητο τοῦ πάπα. Ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι δέν δεχόμαστε αὐτά τά δόγματά τους. Ὑπάρχουν μεταξύ μας καί ἄλλες διαφορές σε θέματα πίστεως, καί μια διαφορά ὑπάρχει καὶ σ' αὐτά πού δέχονται γιά τή δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου.<br /> Ὁ ἄνθρωπος, κατ' αὐτούς, ἐπλάσθη τέλειος με τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή, καί τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός καί τη χάρη, ἀλλά σαν κάτι ἐπιπλέον. Κάπως έτσι φρονοῦν καὶ οἱ προτεστάντες. Για τους πατέρες ὅμως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας –ή διδασκαλία τῶν ὁποίων εἶναι καθολική, δηλαδή ἔχει καθολικό χαρακτήρα, που σημαίνει ὅτι εἶναι γιὰ ὅλο τον κόσμο- ή χάρη ποὺ ἔδωσε ὁ Θεός στούς πρωτοπλάστους, στον Ἀδάμ καί στην Εὔα, δὲν εἶναι κάτι ἐπιπλέον ὥστε καὶ χωρίς αὐτὴν ὁ ἄνθρωπος νὰ εἶναι, τρόπον τινά, τέλειος. Ἡ χάρη, κατά τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, εἶναι μέσα στὴν ὅλη ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι σε νορμάλ κατάσταση καί σε νορμάλ σχέση με τον Θεό καί σε νορμάλ πορεία πρός τον σκοπό του, ἐφόσον ἔχει μέσα του τη χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν δὲν ἔχει τή χάρη, διασαλεύεται ὁ ὅλος ἄνθρωπος.<br /> Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ὁ ἄνθρωπος χάνει τη χάρη. Ἐφόσον ὁ ἄνθρωπος δέν μένει στην ὑπακοή καὶ στὴν ἀγάπη πρός τόν Θεό, ὁ ἴδιος ξεχωρίζει, ὁ ἴδιος ἀπομακρύνει τὸν ἑαυτό του ἀπό τόν Θεό, καί ἔτσι δέν μπορεῖ νὰ ἔχει κοινωνία με τον Θεό. Ἡ κοινωνία με τον Θεό ὑπάρχει, ἐφόσον ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του χάρη Θεοῦ. Με την πτώση, μὲ τὴν ἁμαρτία χάνει τη χάρη, καί γι' αὐτό ἀμαυρώνεται ἡ ὅλη ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, σκοτίζεται ὁ νοῦς του, ἀμβλύνεται ή συνείδησή του, βυθίζεται στο σκοτάδι ὁ ἄνθρωπος, καί γίνεται τόσο ἄχαρη ή ζωή του. Κατά τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, ἐπαναλαμβάνω, μὲ τὴν πτώση χάνει τη χάρη ὁ ἄνθρωπος καὶ διασαλεύεται ὅλη ἡ ὕπαρξή του.<br /> Οἱ καθολικοί, ἀκόμη πιο πολύ οἱ προτεστάντες, πιο συγκεκριμένα, δέχονται ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐπλάσθη ἀπὸ τὸν Θεό εὐθὺς ἐξαρχῆς νὰ εἶναι στρώματα-στρώματα, δηλαδή νὰ ἔχει το συνειδητό πάνω-πάνω καὶ κάτω ἀπὸ κεῖ τὸ ὑποσυνείδητο καὶ τὸ ἀσυνεί δητο. Εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ εἶναι ἔτσι. Ἡ Ὁρθόδοξος Ἐκκλησία δὲν τὸ δέχεται αὐτό.<br /> <br /> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">Κάτι πού δέν μποροῦμε νὰ διανοηθούμε στούς ἁγίους</b><br /> <br /> Ὅπως ὁ Θεός εἶναι ἁπλοῦς, ἔτσι ἔκανε καὶ τὸν ἄνθρωπο. Ἁπλοῦν τὸν ἔκανε τὸν ἄνθρωπο ὁ Θεός Πρίν πέσει δηλαδή ὁ ἄνθρωπος, δὲν εἶχε βαθιά μέσα του σκοτεινά ὑπόγεια και τέτοια πράγματα. Όλη ή ὕπαρξή του ήταν, μπροστά στον Θεό καί μπροστά στη συνείδησή του, γυμνή καί τετραχηλισμένη. Όλα καθαρά καί ξάστερα. Δὲν ὑπῆρχε τίποτε σε κατάσταση ὑποσυνείδητη καί ἀσυνείδητη. Αυτή την κατάσταση, δηλαδή το νὰ ἔχει ὅλα αὐτά τα στρώματα ὁ ἄνθρωπος καὶ νὰ μπερδεύεται καὶ νὰ μὴ βρίσκει ἄκρη, τή δημιούργησε ἡ ἁμαρτία.<br /> Καί βλέπουμε τοὺς ἁγίους, οἱ ὁποῖοι μπαίνουν σ' αὐτόν τόν ἀγώνα, πιστεύοντας πάντοτε στη βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἔχοντας πάντοτε τη χάρη τοῦ Θεοῦ, καί χωρίς να κάνουν ποτέ πίσω –ἀκριβῶς ἐπειδή πιστεύουν ὅτι: «Τελείωσε· ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ ἁγιασθεῖ»- τους βλέπουμε νὰ ἐργάζονται και να ἀγωνίζονται καὶ νὰ προσπαθοῦν ἀκούραστα, και δύο καί πέντε και δέκα και τριάντα καὶ πενήντα χρόνια καμιά φορά. (άμα διαβάσει κανείς νηπτικούς πατέρες, βρίσκει στὰ ἔργα τους πολλά ἀπό αὐτά πού λέγονται σήμερα ἀπό τούς ψυχολόγους.) Καὶ ἔρχεται ἡ εὐλογημένη ὥρα ποὺ ὁ ἅγιος -αὐτὸς ἐκεῖ ὁ ἀσκητής, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, αὐτὸς ποὺ τὰ πῆρε ἐντελῶς ἀλλιῶς τὰ πράγματα, καὶ ὄχι ὅπως τὰ παίρνουμε ἐμεῖς οἱ ἔξυπνοι ἔρχεται ή ώρα που ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι ὅλος συνειδητό, δηλαδή όλη ἡ ψυχή του εἶναι συνειδητό. Δὲν ἔχει ὑποσυνείδητο, ἀσυνείδητα, σκοτεινά ὑπόγεια, απωθημένα βιώματα, ἀνεξέλεγκτες καταστάσεις και αὐτονόμηση τοῦ ὑπο συνειδήτου καὶ τοῦ ἀσυνειδήτου. Δὲν μποροῦμε σε καμιά περίπτωση νὰ ποῦμε ὅτι ὁ ἅγιος καλὰ μᾶς λέει τοῦτα, μᾶς λέει ἐκείνα, ἀλλὰ βαθύτερα ἔχει ἄλλες καταστάσεις ποὺ δὲν τις ἐλέγχει. Δὲν ἔχει τέτοια. Μᾶς εἶναι ἀδιανόητο να δεχθοῦμε ὅτι ἕνας ἄγιος δὲν ἐλέγχει τὸν ἑαυτό του, καὶ κάποια στιγμή κάτι θὰ ξεπεταχτεῖ ἀπό μέσα του, ἀπὸ τὸ ὑποσυνείδητο ἢ τὸ ἀσυνείδητο, να τον προδώσει. Ἂς ποῦμε, ἐνῶ αὐτὸς θέλει νὰ ἐνεργήσει σωστά, κάποια στιγμή μπορεῖ νὰ ξεπεταχτεῖ ἀπό μέσα του κάτι, νὰ βγεί μια κακία, μιὰ ἐμπάθεια, ποὺ εἶναι μέσα του ἀνεξέλεγκτη. Δὲν εἶναι ἔτσι. Ὅλος ὁ ἅγιος ἀνήκει στον Θεό. Καὶ γι' αὐτὸ ὁ ἅγιος ὅ,τι κι ἂν πεῖ εἶναι ἄγιο, ὅ,τι κι ἂν κάνει εἶναι ἅγιο, ὅπως κι ἄν φερθεί, εἶναι ἀγία ἡ ἐνέργειά του, καί ἡ ὅλη ζωή του. Στὸν ἄγιο ἄνθρωπο ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ φθάνει κατάβαθα, προχωράει καὶ στὸ συνειδητό καὶ στὸ ὑποσυνείδητο και στο ασυνείδητο. Αὐτό σημαίνει ότι πρὸ τῆς πτώσεως ὁ ἄνθρωπος εἶχε μόνο συνειδητό. Δὲν εἶχε οὔτε ὑποσυνείδητο οὔτε ἀσυνείδητο, όπως φρονοῦν οἱ ρωμαιοκαθολικοί. Γιὰ τοὺς ὀρθοδόξους λοιπὸν ἡ χάρη πρὸ τῆς πτώσεως δὲν ἦταν κάτι ἐπιπλέον καὶ κατά τα άλλα ὁ ἄνθρωπος ήταν ὅπως εἶναι τώρα. Όχι συγκροτοῦσε ἡ χάρη τὸν ὅλο ἄνθρωπο, γιὰ νὰ εἶναι αληθινός ἄνθρωπος, ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ ἔχει μέσα του Θεανθρώπινη ζωή καὶ ὄχι ἁπλῶς ἀνθρώπινη ζωή, γιὰ νὰ ἔχει ἀληθινή κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ἀληθινὴ ἀναφορά στον Θεό.<br /> Όποια στιγμή θυμηθείς τη σχέση σου μὲ τὸν Θεό, τὴν ὅλη ἀναφορά που πρέπει νὰ ἔχεις στὸν Θεὸ, ἄν θυμηθεῖς τὰ τῆς ψυχῆς σου καὶ ἄν σκεφθεῖς πῶς εἶσαι, μπορεῖς ἀμέσως να βάλεις αρχή. Δὲν ὑπάρχει τίποτε ποὺ νὰ σὲ ἐμποδίζει καὶ μπορεῖς κάθε στιγμή νὰ τὸ κάνεις αὐτό.</span><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></p><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ</span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><span style="font-size: medium;"><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b>...πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν</b></div></b><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;">Τὸ αἴσθημα κατωτερότητος καὶ ἄλλες ἀρρωστημένες καταστάσεις</span></b></div><span style="color: #2b00fe;"><div style="text-align: center;"><b>μέσα στο μυστήριο τῆς σωτηρίας</b></div></span><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>Πανόραμα Θεσσαλονίκης, Ε΄ έκδοση</b></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b><br /></b></div><div><b><br /></b></div></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><a href="https://amethystosbooks.blogspot.com/2025/11/7_20.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A (1)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2_0870095958.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (2)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/3_01942665065.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (3)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/4_01197162167.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (4)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/5_01594983194.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (5)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_0894674530.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (6)</span></b></a></div>

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (7)

  Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7 Νὰ μὴν παγιδευόμαστε ἀπὸ τὴ δική μας λογική Εἶναι ἀνάγκη λοιπόν ἀπό τή δική μας πλευρά νὰ γίνει αὐτὸ τὸ ἔργο. Καὶ γιὰ νὰ ...

Read more »

Η καναδική Γερουσία ενέκρινε νομοσχέδιο που καταργεί την θρησκευτική υπεράσπιση από τον νόμο περί ρητορικής μίσους

<p style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYoXqIfkak4RhnICgXPmf8o3EzxkaHn_Ae8rGEmRKI7vjxL3bX9HnEpR-0EAfD7bUTXf5zEyHhksPjAtmD9N23AlLtHGUuKqEDL-iXdGfTUV2J96vLYN10vUxh0708EwJEy2G5YnqFLP92SCBOS8nHjjYJfF6c0SO5h7Oj0nVDxIzdZX2yd2DBqhmu/s1080/4443.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="567" data-original-width="1080" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYoXqIfkak4RhnICgXPmf8o3EzxkaHn_Ae8rGEmRKI7vjxL3bX9HnEpR-0EAfD7bUTXf5zEyHhksPjAtmD9N23AlLtHGUuKqEDL-iXdGfTUV2J96vLYN10vUxh0708EwJEy2G5YnqFLP92SCBOS8nHjjYJfF6c0SO5h7Oj0nVDxIzdZX2yd2DBqhmu/w640-h336/4443.png" width="640" /></a></div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <br /></span><p></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Στις αρχές Ιουνίου, η Γερουσία του Καναδά ενέκρινε νομοσχέδιο που καταργεί μια προστασία του Ποινικού Κώδικα, η οποία ίσχυε εδώ και δεκαετίες, για την θρησκευτική έκφραση καλής πίστης με βάση ιερά κείμενα, προωθώντας ένα μέτρο που θεωρείται ευρέως από τις θρησκευτικές κοινότητες ως άμεση απειλή για την δημόσια διακήρυξη της χριστιανικής διδασκαλίας σχετικά με τον γάμο, την σεξουαλικότητα και την ανθρώπινη φύση.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο Νόμος για την Καταπολέμηση του Μίσους, γνωστός ως Νομοσχέδιο C-9, εγκρίθηκε από την Άνω Βουλή στις 4 Ιουνίου με 45 ψήφους υπέρ, 13 κατά και δύο αποχές. Τώρα επιστρέφει στη Βουλή των Κοινοτήτων, η οποία ψήφισε το νομοσχέδιο τον Μάρτιο, για την τελική έγκριση των τροπολογιών της Γερουσίας πριν από την βασιλική έγκριση. Το νομοσχέδιο, που εισήχθη από τον υπουργό Δικαιοσύνης Sean Fraser, καταργεί το άρθρο 319(3)(β) – μια διασφάλιση που ισχύει από τη δεκαετία του 1970 και προστατεύει όσους, «καλή τη πίστει», εκφράζουν απόψεις για θρησκευτικό θέμα ή που βασίζονται στην πίστη σε θρησκευτικό κείμενο όπως η Βίβλος.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η αλλαγή αυτή βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης αντίδρασης από καθολικούς ηγέτες και άλλες θρησκευτικές ομάδες. Ο καρδινάλιος Frank Leo, αρχιεπίσκοπος του Τορόντο, απηύθυνε επιστολή στους γερουσιαστές ζητώντας ρητή διευκρίνιση ότι η ανάγνωση των Γραφών, το κήρυγμα και η διδασκαλία δεν συνιστούν σκόπιμη υποκίνηση μίσους. Η Καναδική Σύνοδος των Καθολικών Επισκόπων προειδοποίησε ότι η κατάργηση αυτής της υπεράσπισης ενέχει τον κίνδυνο να εκτεθούν κληρικοί και λαϊκοί σε ποινική δίωξη για την υπεράσπιση της αιώνιας εκκλησιαστικής διδασκαλίας.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η Campaign Life Coalition χαρακτήρισε την εξέλιξη αυτή «μαύρη μέρα για την θρησκευτική ελευθερία και την ελευθερία του λόγου», με τον εθνικό πρόεδρο Jeff Gunnarson να δηλώνει: «Θα συνεχίσουμε να κηρύττουμε τον Λόγο Του… Ο Θεός δεν θα γελοιοποιηθεί». Εκατοντάδες Καναδοί διαδήλωσαν έξω από τα γραφεία των Φιλελεύθερων, συμπεριλαμβανομένου του γραφείου του Πρωθυπουργού, τις τελευταίες εβδομάδες.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Το νομοσχέδιο θεσπίζει νέα αδικήματα για εκφοβισμό και παρεμπόδιση σε χώρους λατρείας, ενισχύει τις ποινές για εγκλήματα που διαπράττονται με κίνητρο το μίσος και προσθέτει σύμβολα όπως την θηλιά στις απαγορευμένες εκδηλώσεις μίσους. Οι υποστηρικτές του, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης, επιμένουν ότι στοχεύει αποκλειστικά στην εκούσια προώθηση του μίσους που συνεπάγεται απέχθεια ή δυσφήμιση και δεν απαγορεύει την ανάγνωση της Βίβλου. Οι επικριτές αντιτείνουν ότι η κατάργηση της ρητής νομικής άμυνας, σε συνδυασμό με ασαφή κριτήρια που βασίζονται σε «συναισθήματα», ευνοεί την επιλεκτική εφαρμογή του νόμου κατά της παραδοσιακής χριστιανικής ηθικής διδασκαλίας.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η πρωθυπουργός της Αλμπέρτα, Danielle Smith, έχει εκφραστεί ανοιχτά, περιγράφοντας ορισμένα στοιχεία του νομοσχεδίου ως «τρομακτικά και ανατριχιαστικά». Δήλωσε ότι η επαρχία της δεν θα δώσει προτεραιότητα στην αστυνόμευση ή τη δίωξη της θρησκευτικής διδασκαλίας καλής πίστης στις εκκλησίες.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία προχωρά εν μέσω τεκμηριωμένης αύξησης των περιστατικών μίσους, ωστόσο οι θρησκευτικοί ηγέτες υποστηρίζουν ότι υπονομεύει τα ίδια τα θρησκευτικά θεμέλια που έχουν διαμορφώσει την καναδική κοινωνία, καθώς και τις εγγυήσεις της Χάρτας για την ελευθερία της θρησκείας και της έκφρασης.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Για τους πιστούς που είναι αφοσιωμένοι στην ιστορική μαρτυρία της Εκκλησίας, η κατάργηση των μακροχρόνιων προστατευτικών μέτρων σηματοδοτεί την περαιτέρω περιθωριοποίηση της χριστιανικής ανθρωπολογίας στην δημόσια ζωή. Η τύχη του νομοσχεδίου βρίσκεται πλέον στα χέρια της τελικής ψηφοφορίας της Βουλής των Κοινοτήτων. Η ψήφισή του θα σηματοδοτούσε μια αξιοσημείωτη μετατόπιση της νομικής ισορροπίας μεταξύ της καταπολέμησης του μίσους και της διαφύλαξης της ικανότητας της Εκκλησίας να διδάσκει και να κηρύττει χωρίς τον φόβο ποινικών κυρώσεων.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Πηγή: <a href="https://thecatholicherald.com/article/canadian-senate-passes-bill-removing-religious-defence-from-hate-speech-law" style="background-color: transparent; box-sizing: border-box; pointer-events: auto; text-decoration-line: none;">https://thecatholicherald.com/</a> του Thomas Colsy</span></p>

Η καναδική Γερουσία ενέκρινε νομοσχέδιο που καταργεί την θρησκευτική υπεράσπιση από τον νόμο περί ρητορικής μίσους

  Στις αρχές Ιουνίου, η Γερουσία του Καναδά ενέκρινε νομοσχέδιο που καταργεί μια προστασία του Ποινικού Κώδικα, η οποία ίσχυε εδώ και δεκαετ...

Read more »

Η εκπαιδευτική παγίδα του Ροκφέλερ από την οποία ξέφυγε ο Φάινμαν.

<p></p><div style="text-align: justify;"><span style="color: #070707;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/Wll6waJbZhE?si=zsb3l5X4NQsIQnph" title="YouTube video player" width="560"></iframe><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #070707;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Ο άνθρωπος που σχεδίασε το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα της Αμερικής δεν έστειλε ποτέ τα δικά του παιδιά σε δημόσιο σχολείο. Το όνομά του ήταν Τζον Ντ. Ροκφέλερ.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το 1917, όταν τα εγγόνια του έφτασαν σε σχολική ηλικία, δεν τα έγγραψε στα δημόσια σχολεία που είχαν χρηματοδοτηθεί με τα δικά του χρήματα. Έφτιαξε γι' αυτά το δικό τους σχολείο, ένα ιδιωτικό σχολείο στο Μανχάταν, που ονομαζόταν Lincoln School. Μικρές τάξεις, πραγματικοί δάσκαλοι, παιδιά στα οποία επιτρεπόταν να σκέφτονται. Το έγγραφο που εξηγεί το γιατί βρίσκεται δημοσίως διαθέσιμο από το 1913. Κατονομάζει τι είδους άνθρωπο χρηματοδοτήθηκαν να παράγουν τα αμερικανικά σχολεία και τι είδους άνθρωπο χρηματοδοτήθηκαν να αποτρέψουν από το να αναδειχθεί. Σχεδόν κανείς δεν το έχει διαβάσει.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Σε ένα γραφείο που χρηματοδοτείται από τη Standard Oil, ένας πρώην βαπτιστής ιεροκήρυκας, ο Φρέντερικ Τ. Γκέιτς, το δεξί χέρι του Ροκφέλερ, πιάνει μια πένα και γράφει μία πρόταση που θα καθορίσει τι θα επιτρέπεται να γίνει κάθε Αμερικανό παιδί για τα επόμενα εκατό χρόνια.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Ιδού η πρόταση:<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">«Δεν θα επιχειρήσουμε να μετατρέψουμε αυτούς τους ανθρώπους ή οποιοδήποτε από τα παιδιά τους σε φιλοσόφους ή ανθρώπους της μάθησης ή της επιστήμης. Δεν πρόκειται να αναδείξουμε ανάμεσά τους συγγραφείς, ρήτορες, ποιητές ή ανθρώπους των γραμμάτων.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Δεν θα αναζητήσουμε εκκολαπτόμενους μεγάλους καλλιτέχνες, ζωγράφους ή μουσικούς, ούτε θα καλλιεργήσουμε έστω και τη μετριότερη φιλοδοξία να αναδείξουμε από ανάμεσά τους δικηγόρους, γιατρούς, ιεροκήρυκες ή πολιτικούς, από τους οποίους διαθέτουμε ήδη επαρκή αριθμό.»<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το έγραψε αυτό για παιδιά. Αμερικανικά παιδιά. Τα εγγόνια των ανθρώπων που μόλις είχαν πολεμήσει σε εμφύλιο πόλεμο για να απελευθερώσουν τη χώρα τους από την κυριαρχία άλλων.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Ο εργοδότης του Γκέιτς, ο Τζον Ντ. Ροκφέλερ, επρόκειτο να χρηματοδοτήσει την κατασκευή 912 δημόσιων λυκείων σε έντεκα αμερικανικές πολιτείες.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Αυτή ήταν η ιδρυτική φιλοσοφία, δημοσιευμένη σε ένα φυλλάδιο με τίτλο The Country School of Tomorrow, το οποίο φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, όπου βρίσκεται ακόμη και σήμερα. Σχεδόν κανείς δεν το διάβασε.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Μερικοί ιστορικοί θα σας πουν ότι ο Γκέιτς έγραφε μόνο για τα παιδιά της υπαίθρου.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Διαβάστε όμως ξανά την πρόταση.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Είπε: «Αυτούς τους ανθρώπους ή οποιοδήποτε από τα παιδιά τους.»<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το υπόμνημα εννοούσε ακριβώς αυτό που έλεγε. Τώρα ας δούμε τους αριθμούς.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το General Education Board, ο οργανισμός που διηύθυνε ο Γκέιτς εκ μέρους του Ροκφέλερ, ιδρύθηκε το 1902 και απέκτησε ομοσπονδιακό καταστατικό από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών στις 12 Ιανουαρίου 1903. Μέσα σε εξήντα χρόνια θα διένειμε 325 εκατομμύρια δολάρια στην αμερικανική εκπαίδευση· σε σημερινές τιμές, περίπου 28 δισεκατομμύρια δολάρια. Μεταξύ 1896 και 1920, τα Ιδρύματα Ροκφέλερ και Κάρνεγκι, μαζί, δαπάνησαν περισσότερα χρήματα για την οικοδόμηση του αμερικανικού συστήματος υποχρεωτικής εκπαίδευσης απ' όσα δαπάνησε η ίδια η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Διαβάστε το ξανά.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Δύο ιδιωτικά ιδρύματα, χρηματοδοτημένα από ένα μονοπώλιο πετρελαίου και ένα μονοπώλιο χάλυβα, ξόδεψαν περισσότερα χρήματα από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την εκπαίδευση των παιδιών της επί είκοσι τέσσερα συνεχόμενα χρόνια. Αυτό δεν είναι φιλανθρωπία. Είναι κοινωνική μηχανική. Δύο άνθρωποι, με περισσότερα χρήματα από όσα διέθετε η ίδια η δημοκρατία τους, κατασκεύασαν τις σχολικές αίθουσες μέσα στις οποίες θα μάθαινε η δημοκρατία τους. Και οι δάσκαλοι το γνώριζαν. Πριν ακόμη οι περισσότεροι Αμερικανοί ακούσουν το όνομα του Φρέντερικ Γκέιτς, οι δάσκαλοι το γνώριζαν.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Η National Education Association, δηλαδή το ίδιο το συνδικάτο των εκπαιδευτικών, ενέκρινε επίσημο ψήφισμα, καταγεγραμμένο δημόσια. Μπορεί κανείς να το βρει ακόμη και σήμερα στα πρακτικά της N.E.A του 1915.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το ψήφισμα αναφέρει, μεταξύ άλλων:<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">«Παρακολουθούμε με ανησυχία τη δραστηριότητα των Ιδρυμάτων Carnegie και Rockefeller, οργανισμών που δεν λογοδοτούν με κανέναν τρόπο στον λαό, στις προσπάθειές τους να ελέγξουν την πολιτική των πολιτειακών εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων.» Αυτό το έλεγαν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί. Έλεγαν στη χώρα ότι δύο ιδιωτικά ιδρύματα έλεγχαν σιωπηλά την εκπαιδευτική πολιτική των πολιτειών. Πριν από εκατόν δέκα χρόνια. Και κανείς δεν τους άκουσε.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Δύο χρόνια αργότερα τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το 1917, ο γερουσιαστής Τσάμπερλεϊν από το Όρεγκον σηκώθηκε στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών και προειδοποίησε ευθέως τη χώρα.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">«Μέσα σε δύο γενιές μπορούν να αλλάξουν τη σκέψη του λαού, ώστε να συμμορφώνεται με τη λατρεία του Ροκφέλερ ή τη λατρεία του Κάρνεγκι αντί για τις θεμελιώδεις αρχές της αμερικανικής δημοκρατίας.»<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Ένας εν ενεργεία γερουσιαστής, κατονομάζοντας τον Ροκφέλερ και τον Κάρνεγκι, έλεγε δημόσια ότι δύο γενιές ήταν αρκετές για να επιτευχθεί ο στόχος του συστήματος. Αυτό συνέβη το 1917. Μετρήστε πόσες γενιές έχουν περάσει από τότε. <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Τριάντα έξι χρόνια αργότερα, το Κογκρέσο προχώρησε τελικά σε έρευνα. Η Επιτροπή Reese της Βουλής των Αντιπροσώπων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ιδρύματα είχαν χρηματοδοτήσει πρακτικές ασυμβίβαστες με τις θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματός μας. <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Δημόσιο έγγραφο. Πόρισμα του Κογκρέσου. Κανείς δεν ενήργησε. Ένα συνδικάτο εκπαιδευτικών. Ένας γερουσιαστής. Μια επιτροπή του Κογκρέσου. Αυτό δεν ήταν ατύχημα. Ήταν ο σχεδιασμός. Και εδώ είναι που τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα. Ο Ροκφέλερ και ο Γκέιτς δεν επινόησαν καν αυτό το κλουβί. Το εισήγαγαν. Το σχολείο του εγγονού σας δεν σχεδιάστηκε στην Αμερική. Σχεδιάστηκε πριν από διακόσια χρόνια σε μια ξένη αυτοκρατορία για να λύσει ένα πρόβλημα που δεν είχε καμία σχέση με τα αμερικανικά παιδιά. Η χώρα ήταν η Πρωσία.<br /> Αφού ο Ναπολέων συνέτριψε τον πρωσικό στρατό, το πρωσικό κράτος κάθισε και δημιούργησε ένα σχολικό σύστημα με έναν και μοναδικό σκοπό. Να παράγει ανθρώπους που υπακούν στις διαταγές. Στρατιώτες που δεν θα εγκατέλειπαν τη θέση τους. Εργάτες που δεν θα σκέφτονταν διαφορετικά. Κουδούνια ανάμεσα στις δραστηριότητες. Θρανία σε σειρές. Βαθμοί που σημαδεύουν μόνιμα τους «καλούς» και τους «ελαττωματικούς».<br /> Τη δεκαετία του 1830 ένας Αμερικανός, ο Χόρας Μαν, πήγε στην Πρωσία για να δει αυτό το σύστημα. Επέστρεψε στη Μασαχουσέτη και κατασκεύασε αυτό που είχε δει. Κάθε κουδούνι που ακούει σήμερα ο εγγονός σας. Κάθε σειρά θρανίων στην οποία κάθεται. Κάθε βαθμός που τον ακολουθεί μέχρι την ενήλικη ζωή. Όλα αυτά είναι ένας πρωσικός στρατώνας. Κατασκευασμένος για να διαχειρίζεται στρατιώτες. Παραχωρημένος στα αμερικανικά παιδιά. Και το 1918 ένας καθηγητής του Χάρβαρντ, ο Αλεξάντερ Ίνγκλις, έγραψε το εγχειρίδιο οδηγιών. Ένα βιβλίο με τίτλο Principles of Secondary Education («Αρχές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης»). Τρεις ψυχρές λέξεις για τον σκοπό του σχολείου.<br /> Υπακοή. Συμμόρφωση. Ιεραρχική κατάταξη.<br /> Το Χάρβαρντ έδωσε το όνομά του σε μια σειρά διαλέξεων. Και εξακολουθεί να τις διοργανώνει κάθε χρόνο. Το σχέδιο ήταν δημόσιο. Η χρηματοδότηση ήταν δημόσια. Οι στόχοι είχαν δημοσιευθεί σε απλή αγγλική γλώσσα, ώστε να μπορεί να τους διαβάσει όποιος ήθελε.<br /> Την ίδια χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο του Ίνγκλις, περίπου χίλια μίλια νοτιότερα από το προαύλιο του Χάρβαρντ, ένας μετανάστης πωλητής στο Κουίνς κρατούσε στην αγκαλιά του ένα νεογέννητο αγόρι και επρόκειτο να απορρίψει κάθε μία από αυτές τις ιδέες.<br /> Ο Ρίτσαρντ Φάινμαν γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1918, στο Μανχάταν. Ο πατέρας του ήταν ο Μέλβιλ Φάινμαν, πωλητής στολών, ο οποίος είχε μεταναστεύσει από το Μινσκ σε ηλικία πέντε ετών. Ο Μέλβιλ ήθελε να γίνει γιατρός. Η οικογένειά του όμως δεν μπορούσε να πληρώσει τις σπουδές στην Ιατρική. Έτσι δημιούργησε μια «ιατρική σχολή» στο τραπέζι της κουζίνας του. Και ο μοναδικός μαθητής ήταν ο γιος του. Ο Μέλβιλ δεν διάβασε ποτέ το υπόμνημα του Γκέιτς. Δεν γνώριζε τι ήταν το General Education Board. Δεν ήξερε ότι ένας καθηγητής του Χάρβαρντ είχε μόλις γράψει ένα βιβλίο για το πώς να κάνει τον γιο του υπάκουο. Και αυτός ήταν ο μοναδικός λόγος που ο Ρίτσαρντ διέφυγε.<br /> Ο Γκέιτς είχε ολοκληρώσει το υπόμνημά του δώδεκα χρόνια πριν γεννηθεί ο Ρίτσαρντ.<br /> Ο Μέλβιλ είχε δώδεκα χρόνια για να προετοιμαστεί, χωρίς να το γνωρίζει, ώστε να το ανατρέψει.<br /> Να τι έκανε διαφορετικά ο Μέλβιλ.<br /> Ο Γκέιτς είχε γράψει — είναι δικά του λόγια από το υπόμνημα — ότι ο στόχος ήταν να διδάσκονται τα παιδιά «να κάνουν με τέλειο τρόπο εκείνα που οι πατέρες και οι μητέρες τους κάνουν με ατελή τρόπο». Να επαναλαμβάνουν τη μικρή ζωή των γονιών τους. Αποτελεσματικά. Χωρίς φιλοσοφία. Χωρίς επιστήμη. Χωρίς αμφισβήτηση. Ο Μέλβιλ έκανε το ακριβώς αντίθετο. Έλεγε στον γιο του να ξεχάσει ό,τι μπορεί να είχαν κάνει ατελώς οι γονείς του. Να κοιτάζει τον κόσμο άμεσα. Να αναρωτιέται τι πραγματικά είναι. Να μη δίνει σημασία στις ονομασίες. Υπάρχει μια ιστορία που ο Φάινμαν διηγήθηκε πολλές φορές στα δικά του γραπτά.<br /> Βρισκόταν με τον πατέρα του στα βουνά Catskills. Ένα άλλο αγόρι έδειξε ένα πουλί και ρώτησε τον Ρίτσαρντ τι είδους πουλί ήταν. Ο Ρίτσαρντ δεν ήξερε. Το άλλο αγόρι τον χλεύασε. «Ο πατέρας σου δεν σου μαθαίνει τίποτα;» Ο Ρίτσαρντ είπε στον Μέλβιλ τι είχε συμβεί. Ο Μέλβιλ τον άκουσε. Έπειτα του είπε περίπου τα εξής:<br /> «Βλέπεις εκείνο το πουλί; Έχει διαφορετικό όνομα σε κάθε γλώσσα. Όταν μάθεις όλα αυτά τα ονόματα, ακόμη δεν θα γνωρίζεις απολύτως τίποτε για το ίδιο το πουλί. Θα γνωρίζεις μόνο κάτι για τους ανθρώπους· πώς αποκαλούν το πουλί.<br /> Τώρα ας κοιτάξουμε το ίδιο το πουλί.»<br /> Μία μόνο πρόταση, και μέσα της βρίσκεται ολόκληρο το νόημα αυτού του βίντεο.<br /> Ο Φρέντερικ Γκέιτς ήθελε παιδιά εκπαιδευμένα να επαναλαμβάνουν τα ονόματα που χρησιμοποιούσαν οι γονείς τους.<br /> Ο Μέλβιλ Φάινμαν δίδαξε στον γιο του ότι τα ονόματα είναι ο εχθρός της κατανόησης.<br /> Ο Γκέιτς ήθελε ένα έθνος που να μπορεί να απαγγέλλει.<br /> Ο Μέλβιλ μεγάλωσε ένα παιδί που μπορούσε να βλέπει.<br /> Και επειδή ο Μέλβιλ πουλούσε στολές για να ζήσει, καταλάβαινε κάτι σχετικά με την εξουσία που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μαθαίνουν ποτέ.<br /> Η στολή είναι ύφασμα.<br /> Ο άνθρωπος μέσα στη στολή είναι άνθρωπος.<br /> Ένα αστυνομικό σήμα δεν κάνει τον αστυνομικό να έχει πάντοτε δίκιο.<br /> Ο τίτλος ενός καθηγητή δεν σημαίνει ότι η γνώση του είναι πραγματική.<br /> Το ύφασμα είναι απλώς ύφασμα.<br /> Αυτό του είχε διδάξει ο πατέρας του.<br /> Το σχολικό σύστημα επρόκειτο να δοκιμάσει κάθε ένα από αυτά τα μαθήματα.<br /> Δημόσιο Σχολείο 39 στο Far Rockaway του Κουίνς. Το δημοτικό σχολείο του Ρίτσαρντ. Χρόνια αργότερα το περιέγραψε με ακριβώς τρεις λέξεις.  «Μια πνευματική έρημος.»<br /> Τρεις από τους συμμαθητές του στο Λύκειο Far Rockaway θα κέρδιζαν αργότερα το Βραβείο Νόμπελ. Ο Φάινμαν. Ο Μπέρτον Ρίχτερ. Ο Μπαρούχ Μπλούμπεργκ. Ένα μόνο δημόσιο λύκειο στο Κουίνς. Τρεις Νομπελίστες. Το σχολείο δεν το κατάλαβε ποτέ. Κανείς δεν τους το είπε. Το σύστημα δεν διέθετε κανέναν μηχανισμό για να το αντιληφθεί.<br /> Στο λύκειο ο Ρίτσαρντ υποβλήθηκε σε τεστ IQ. Η βαθμολογία του ήταν 125. Ο βιογράφος του, Τζέιμς Γκλάικ, αποκάλεσε αυτόν τον αριθμό, στο βιβλίο Genius, «απλώς αξιοπρεπή».<br /> Δεκαετίες αργότερα, όταν η Mensa προσκάλεσε τον Φάινμαν να γίνει μέλος της, εκείνος αρνήθηκε. Τους είπε ότι ο δείκτης νοημοσύνης του ήταν πολύ χαμηλός.<br /> Αυτός ο αριθμός έχει σημασία. Το σύστημα διέθετε έναν χάρακα. Μέτρησε έναν νου που αργότερα θα κέρδιζε το Βραβείο Νόμπελ. Και αποφάνθηκε:<br /> «Μέσος.<br /> Αξιοπρεπής.<br /> Τίποτε το ιδιαίτερο.»<br /> Αυτό δεν ήταν ένα ελαττωματικό τεστ. Ήταν ένα στημένο τεστ.<br /> Το υπόμνημα του Γκέιτς δεν ήθελε το σύστημα να ανακαλύπτει τους επιστήμονες του μέλλοντος. Ήθελε το σύστημα να εντοπίζει τον συνηθισμένο άνθρωπο. Να παράγει τον συνηθισμένο άνθρωπο. Να πιστοποιεί τον συνηθισμένο άνθρωπο. Το τεστ IQ δεν δυσλειτουργούσε. Έκανε ακριβώς τη δουλειά του. Και η δουλειά του ήταν να μην αναγνωρίσει τον Φάινμαν. Και πράγματι δεν τον αναγνώρισε. Γιατί, ενώ το σχολείο τον χαρακτήριζε απλώς «αξιοπρεπή», ο Ρίτσαρντ έκανε κάτι για το οποίο το σχολείο δεν είχε καμία κατηγορία. Δίδασκε μόνος του στον εαυτό του τα μαθηματικά που το σχολείο αρνούνταν να διδάξει. Το σχολείο δεν προσέφερε μαθήματα Απειροστικού Λογισμού. Το 1933, τα περισσότερα αμερικανικά δημόσια λύκεια θεωρούσαν τον Απειροστικό Λογισμό πανεπιστημιακό μάθημα, υπερβολικά προχωρημένο για τα παιδιά των εργατικών οικογενειών. Έτσι ο Ρίτσαρντ βρήκε ένα βιβλίο. Ένα φθηνό εγχειρίδιο αυτοδιδασκαλίας, γραμμένο από κάποιον Τζ. Ε. Τόμσον. Μόνο ο τίτλος αφηγείται την ιστορία. Calculus for the Practical Man («Απειροστικός Λογισμός για τον Πρακτικό Άνθρωπο»). Διαβάστε ξανά αυτόν τον τίτλο. «Απειροστικός Λογισμός για τον Πρακτικό Άνθρωπο.» Το βιβλίο υπήρχε επειδή το σχολικό σύστημα είχε αποφασίσει ότι ο Απειροστικός Λογισμός δεν ήταν για τους πρακτικούς ανθρώπους. Όχι για τις εργατικές οικογένειες που το υπόμνημα του Γκέιτς είχε αποκαλέσει «ευγνώμονες και δεκτικούς κατοίκους της υπαίθρου».<br /> Ο Τόμσον δημοσίευσε αθόρυβα ένα βιβλίο που έλεγε στους πρακτικούς ανθρώπους ότι τους είχαν πει ψέματα. Ο Απειροστικός Λογισμός δεν ήταν πέρα από τις δυνατότητές τους. Απλώς έπρεπε να διαβάσουν. Ο Ρίτσαρντ διάβασε. Αντέγραψε κάθε σελίδα με το χέρι σε ένα τετράδιο. Το τετράδιο αυτό υπάρχει ακόμη. Ψηφιοποιημένα αντίγραφά του βρίσκονται στο αρχείο του American Institute of Physics. Μπορείτε να τα δείτε ακόμη και σήμερα. Θυμηθείτε τι μόλις του είχε πει το σύστημα.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">«Αξιοπρεπής.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Μέσος.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Προχώρα παρακάτω.»</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Εκείνος όμως ξαναέχτιζε τα ίδια τα μαθηματικά.<br /> Όταν τα συνηθισμένα μαθηματικά σύμβολα για το ημίτονο και το συνημίτονο τον μπέρδευαν πάνω στη σελίδα — επειδή έμοιαζαν υπερβολικά με κοινά γράμματα — αισθανόταν ότι επιβράδυναν τη σκέψη του. Δεν τα αποδέχθηκε απλώς. Επινόησε εντελώς δικά του, νέα σύμβολα, ώστε ο εγκέφαλός του να επεξεργάζεται ταχύτερα τις εξισώσεις. Όταν μια απόδειξη του φαινόταν υπερβολικά μεγάλη, έγραφε μια συντομότερη. <br /> Μέχρι την ηλικία των δεκαπέντε ετών είχε διδάξει μόνος του στον εαυτό του κάθε κλάδο των μαθηματικών του λυκείου και του πρώτου έτους του πανεπιστημίου. Και το σύστημα δεν είχε την παραμικρή ιδέα ότι όλα αυτά συνέβαιναν. Το φίλτρο δεν μετρούσε τη σκέψη του. Το φίλτρο μετρούσε την υπακοή του. Και τότε, κατά την τελευταία χρονιά του στο λύκειο, κέρδισε το Πρωτάθλημα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Η τελική του βαθμολογία ήταν κατά πολύ υψηλότερη από οποιουδήποτε άλλου διαγωνιζομένου. Οι κριτές δεν μπορούσαν να καταλάβουν πώς έλυνε τα προβλήματα τόσο γρήγορα. <br /> Υπέβαλε αίτηση στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Το Κολούμπια εφάρμοζε ποσοστώσεις για τους Εβραίους. Η ποσόστωση είχε καλυφθεί. Τον απέρριψαν. Σκεφθείτε τι σημαίνει αυτή η απόρριψη μέσα στο συνολικό πλαίσιο αυτής της ιστορίας. <br /> Το Teachers College του Πανεπιστημίου Κολούμπια ήταν ένα από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα που είχαν λάβει τις μεγαλύτερες χρηματοδοτήσεις από τον Ροκφέλερ σε ολόκληρη τη χώρα. <br /> Το General Education Board διοχέτευε χρήματα στο Κολούμπια επί δύο δεκαετίες. Η αρχιτεκτονική του συστήματος που χρηματοδότησε ο Γκέιτς εκτεινόταν από τα δημοτικά σχολεία μέχρι τα πανεπιστήμια. Τα φίλτρα ήταν διαδοχικά. Κάθε ένα στενότερο από το προηγούμενο. Τεστ IQ. Έλεγχοι βαθμολογιών. Εισαγωγές στα πανεπιστήμια. Ποσοστώσεις. Η μηχανή εφάρμοσε κάθε φίλτρο που διέθετε στον Ρίτσαρντ Φάινμαν.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Τεστ IQ.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">«Αξιοπρεπής.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Προχώρα παρακάτω.»</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Λύκειο.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">«Μέσος.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Προχώρα παρακάτω.»</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Νοημοσύνη επιπέδου Βραβείου Νόμπελ μέσα σε ένα σχολείο που ανέδειξε τρεις Νομπελίστες χωρίς να αντιληφθεί κανέναν από αυτούς. <br /> Έπειτα το Κολούμπια, το καμάρι του συστήματος που χρηματοδοτούσε το GEB, τον απέρριψε. Και τίποτε από όλα αυτά δεν πέτυχε τον σκοπό του. Διότι το μοναδικό φίλτρο που το σύστημα δεν είχε ποτέ σκεφθεί να εγκαταστήσει βρισκόταν γύρω από το οικογενειακό τραπέζι στο Far Rockaway. Εκεί όπου ένας πωλητής στολών, ο Μέλβιλ, δίδασκε στον γιο του ότι τα ονόματα δεν είναι γνώση. Ότι οι στολές είναι απλώς ύφασμα. Ότι ο σωστός τρόπος να κοιτάζεις ένα πουλί είναι να κοιτάζεις το ίδιο το πουλί.<br /> Ο Φάινμαν πήγε στο MIT. Έπειτα στο Πρίνστον. Και τελικά στο Βραβείο Νόμπελ. Και εδώ βρίσκεται η τελευταία ειρωνεία. Τα ίδια τα πανεπιστήμια που είχαν χρηματοδοτηθεί από τον Ροκφέλερ και είχαν προσπαθήσει να τον αποκλείσουν, θα τον χρειάζονταν απεγνωσμένα όταν, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η χώρα έπρεπε να κατασκευάσει την ατομική βόμβα. Το σύστημα που είχε δημιουργηθεί για να παράγει υπάκουους εργαζομένους ανακάλυψε, το 1942, ότι οι υπάκουοι εργαζόμενοι δεν μπορούσαν να κατασκευάσουν μια ατομική βόμβα. Έτσι, σιωπηλά, κάλεσε πίσω τον μοναδικό άνθρωπο που είχε καταφέρει σχεδόν να παγιδεύσει, αλλά τελικά του είχε ξεφύγει.<br /> Ας επιστρέψουμε στο 1906.<br /> Ο Φρέντερικ Γκέιτς, πρώην βαπτιστής ιεροκήρυκας, κάθεται στο γραφείο του, σε ένα κτίριο που χρηματοδοτείται από τη Standard Oil, και γράφει ένα φυλλάδιο το οποίο θα δημοσιευθεί το 1913 και θα τοποθετηθεί στα ράφια της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου, όπου θα παραμείνει ήσυχα για περισσότερο από εκατό χρόνια.<br /> Ο Γκέιτς έγραψε τη φράση:<br /> «Δεν θα επιχειρήσουμε να μετατρέψουμε αυτούς τους ανθρώπους ή οποιοδήποτε από τα παιδιά τους σε φιλοσόφους ή ανθρώπους της μάθησης ή της επιστήμης.» Και το σύστημα που χρηματοδότησε άρχισε να λειτουργεί. Τα κουδούνια χτυπούσαν. Οι έλεγχοι προόδου αποστέλλονταν. Τα τεστ IQ βαθμολογούνταν. Οι απορριπτικές επιστολές του Πανεπιστημίου Κολούμπια αποστέλλονταν.<br /> Επί εκατόν είκοσι χρόνια, τα παιδιά της Αμερικής ταξινομούνταν, κατατάσσονταν, χαρακτηρίζονταν και λάμβαναν πιστοποιητικά που έγραφαν:</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">«Μέσος.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Αξιοπρεπής.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Προχώρα παρακάτω.»</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Έχετε βρεθεί σε κάποια σύσκεψη όπου η πιο δυνατή φωνή, συνοδευόμενη από το κατάλληλο πτυχίο ή διαπιστευτήριο, υπερίσχυσε του μηχανικού που πραγματικά κατανοούσε το πρόβλημα. <br /> Έχετε δει μια προαγωγή να δίνεται σε κάποιον που μπορούσε να επαναλαμβάνει τις σωστές λέξεις χωρίς να μπορεί να τις εξηγήσει. Αυτή η σύσκεψη δεν αποτελεί μια σύγχρονη δυσλειτουργία. Ο Γκέιτς έγραψε το υπόμνημα γι' αυτή τη σύσκεψη πριν από εκατόν δεκαεννέα χρόνια. Και η σύσκεψη εξακολουθεί να λειτουργεί ακριβώς όπως προέβλεπε το υπόμνημά του. Υπάρχει όμως ένα πράγμα που ο Μέλβιλ χάρισε στον Ρίτσαρντ και το οποίο κανείς δεν μπορεί να σας αφαιρέσει. Την επόμενη φορά που ένα διαπιστευτήριο ή ένας τίτλος υπερισχύσει ενός ανθρώπου που πραγματικά σκέπτεται, θυμηθείτε τι είχε ο άνθρωπος αυτός που δεν είχε το διαπιστευτήριο.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Κοιτάξτε το πουλί.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Όχι το όνομά του.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Το ίδιο το πουλί.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Ο Φάινμαν ξέφυγε για έναν μόνο λόγο. Τον μοναδικό.  Ο πατέρας του, ένας μετανάστης που πουλούσε στολές, ήταν υπερβολικά απασχολημένος για να διαβάσει το υπόμνημα. Ο Μέλβιλ δεν γνώριζε ότι υποτίθεται πως έπρεπε να εκπαιδεύσει τον γιο του στην υπακοή. Έτσι του δίδαξε να κοιτάζει το ίδιο το πουλί. Το έγγραφο βρισκόταν όλον αυτόν τον καιρό στο ράφι. Οποιοσδήποτε μπορούσε να το διαβάσει. Ένας μετανάστης πωλητής στο Κουίνς, που δεν το άγγιξε ποτέ, μεγάλωσε τον μοναδικό άνθρωπο που απέδειξε ότι έκανε λάθος.</span></span><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"> </span><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> </span></p></div><p></p>

Η εκπαιδευτική παγίδα του Ροκφέλερ από την οποία ξέφυγε ο Φάινμαν.

Ο άνθρωπος που σχεδίασε το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα της Αμερικής δεν έστειλε ποτέ τα δικά του παιδιά σε δημόσιο σχολείο. Το όνομά του ήτ...

Read more »