ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Κυριακή ΙΑ’ Ματθαίου: Το ευαγγέλιο της συγχώρησης (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

<em style="background-color: white; border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: inherit; font-size: 14.85px; margin: 0px; padding: 0px; text-align: center; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">                                            <img border="0" data-original-height="270" data-original-width="381" height="284" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXzD9bmRipn_RWNLP7pF5VpU1AH7rud2hDvSWLgrZj9D2rhwzQDwVNIemf9witfSNO9HpPC07ulrfeq1vrMFurKyl2AODmC8DreaMRkdBpFuXfq5KbTifpKQkS2sO0mfHR-Qvih25My-2olfe1y98jxupMoqxH9hisCHFar8kskjcaLpIWeZG8HUzQ/w400-h284/137117_datornicul-nemilostiv.jpeg" style="border: medium; position: relative;" width="400" />  (Ματθ. ιη’ 23-35)<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Όταν ο Κύριος Ιησούς άφηνε την τελευταία Του πνοή στο σταυρό, ακόμα και τη στιγμή αυτή της επιθανάτιας αγωνίας Του, προσπαθούσε να κάνει καλό στους ανθρώπους. Δε σκεφτόταν τον εαυτό Του. Στους ανθρώπους ήταν ο νους Του, γι’ αυτό και παράδωσε ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα που έδωσε ποτέ στο ανθρώπινο γένος. Κι αυτό είναι η διδασκαλία Του για τη συγχώρηση. «Πάτερ, άφες αυτοίς· ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. κγ’ 34).<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Ποτέ ως τότε δεν είχαν ακουστεί τέτοια λόγια στους τόπους εκτέλεσης. Αντίθετα μάλιστα, εκείνοι που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο με τον ίδιο τρόπο, είτε αθώοι ήταν είτε ένοχοι, συνήθως επικαλούνταν θεούς και ανθρώπους για εκδίκηση. «Εκδικηθείτε», ήταν ο λόγος που ακουγόταν συχνά μπροστά στο ικρίωμα και δυστυχώς ακούγεται ως τις μέρες μας από τους μελλοθάνατους, ακόμα κι από εκείνους που προτού θανατωθούν κάνουν το σταυρό τους.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Ο Χριστός, προτού παραδώσει την τελευταία Του πνοή, συγχώρεσε όλους εκείνους που τον βασάνισαν, τον μυκτήρισαν και τον θανάτωσαν. Προσευχήθηκε στον ουράνιο Πατέρα Του να τους συγχωρέσει, αλλά προχώρησε ακόμα παραπέρα. Τους δικαιολόγησε, βρήκε ελαφρυντικό γι’ αυτούς. Είπε, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Γιατί επανέλαβε ιδιαίτερα o Κύριος τη διδαχή Του για τη συχώρεση, την ώρα που βρισκόταν πάνω στο σταυρό; Από το τεράστιο πλήθος των διδαχών που έκανε ενόσω ζούσε, γιατί διάλεξε αυτήν κι όχι κάποια άλλη να προφέρουν τα άγια χείλη Του, στο τέλος ακριβώς της επίγειας ζωής Του; Αναμφίβολα επειδή ήθελε η διδασκαλία Του αυτή να παραμείνει στη μνήμη όλων, να λειτουργήσει σαν παράδειγμα προς μίμηση.<div style="text-align: justify;">Στο πάθος Του πάνω στό σταυρό, σ’ αυτό το μεγαλειώδες πάθος που ξεπερνά κάθε μεγαλείο, που υψώνεται πάνω από τους βασιλιάδες και τους κριτές της γης, πάνω από σοφούς και διδασκάλους, από πλούσιους και φτωχούς, από κοινωνικούς αναμορφωτές κι επαναστάτες, ο Κύριος Ιησούς με το παράδειγμα της συχώρεσης έβαλε τη σφραγίδα στο ευαγγέλιό Του. Έδειξε μ’ αυτόν τον τρόπο πως χωρίς συχώρεση ούτε οι βασιλιάδες μπορούν να κυβερνούν, ούτε οι δικαστές να κρίνουν, οι σοφοί δεν μπορούν να είναι σοφοί, ούτε οι διδάσκαλοι να διδάσκουν. Δεν μπορούν οι πλούσιοι κι οι φτωχοί να ζουν ως άνθρωποι κι όχι σαν άλογα ζώα, δε γίνεται ο πυρετός των επανασταστών κι αναμορφωτών να είναι χρήσιμος. Πάνω απ’ όλα ο Χριστός ήθελε με τη διδαχή Του αυτή να δείξει πως, χωρίς συγχωρητικότητα, οι άνθρωποι δεν μπορούν ούτε να κατανοήσουν το ευαγγέλιό Του, ούτε πολύ περισσότερο να το εφαρμόσουν.</div><a name="more" style="color: #11304c; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 19.8px;"></a><p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Ο Κύριος ξεκίνησε τη διδασκαλία Του με λόγια για τη μετάνοια και την τέλειωσε με λόγια για τη συχώρεση. Η μετάνοια είναι ο σπόρος, η συχώρεση είναι ο καρπός. Ο σπόρος δεν έχει καμιά αξία αν δεν καρποφορήσει. Καμιά μετάνοια δεν έχει αξία χωρίς συχώρεση. Τι θα ήταν η κοινωνία των ανθρώπων χωρίς συχώρεση; Ένα θηριοτροφείο, τοποθετημένο στη μέση του θηριοτροφείου της φύσης. Τι άλλο θα ήταν όλοι οι νόμοι των ανθρώπων στη γη παρά αλυσίδες αφόρητες, αν δεν υπήρχε η συχώρεση να τις μαλακώσει;<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Θα μπορούσε μια γυναίκα ν’ αποκαλείται μητέρα αν δεν είχε συχώρεση, ή ένας αδερφός να ονομάζεται αδερφός, ο φίλος φίλος, ή ο χριστιανός χριστιανός; Όχι! Η συχώρεση είναι η καρδιά κι η ρίζα όλων αυτών των τίτλων. Αν δεν υπήρχαν οι λέξεις «συχώρεσέ με» και «νά ‘σαι συχωρεμένος», η ζωή των ανθρώπων θα ήταν αβάσταχτη, ανυπόφορη. Δεν υπάρχει σοφία στον κόσμο ικανή να δημιουργήσει τάξη και να επιβάλει την ειρήνη, χωρίς την εφαρμογή της συχώρεσης. Ούτε υπάρχουν σχολεία ή άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα ικανά να μεταδώσουν στους ανθρώπους τη μεγαλοψυχία και την ευγένεια, χωρίς να εφαρμόσουν την πρακτική της συχώρεσης.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο η κοσμική γνώση αν δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να συγχωρέσει τον πλησίον του, να του πει ένα καλό λόγο ή να του ρίξει μια γλυκιά ματιά; Τίποτα απολύτως. Τι θα χρησιμεύσουν στον άνθρωπο εκατοντάδες μπουκάλια λάδι μπροστά στο καντήλι, αν κανένα απ’ αυτά δεν έχει να μαρτυρήσει τη συχώρεση μιας τουλάχιστο ταπεινωτικής προσβολής; Τίποτα απολύτως.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Αν γνωρίζαμε πόσα μας συγχωρούνται σιωπηρά κάθε μέρα και κάθε ώρα, όχι μόνο από το Θεό αλλά κι από ανθρώπους, θα τρέχαμε με ντροπή να συγχωρέσουμε τους άλλους. Πόσα απρόσεχτα αλλά και προσβλητικά λόγια βγαίνουν από το στόμα μας, στα οποία η απάντηση που δεχτήκαμε είναι η σιωπή; Πόσα άγρια βλέμματα ρίχνουμε από δω κι από κει; Πόσες ανάρμοστες πράξεις κάνουμε, σε πόσες απαράδεκτες ενέργειες προβαίνουμε; Κι οι άνθρωποι τα προσπερνούν όλ’ αυτά, δεν εφαρμόζουν το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος». Και τι να πούμε για τη συχώρεση του Θεού; Δεν υπάρχουν επαρκή λόγια να την εκφράσουν. Για να περιγράψει κανείς τα αμέτρητα βάθη της αγάπης και της συγχωρητικότητας του Θεού, χρειάζεται λόγος θεϊκός. Και τέτοιος είναι ο λόγος που μας δίνει το σημερινό ευαγγέλιο. Ποιος θα μπορούσε στον ουρανό ή στη γη να μας εξηγήσει καλύτερα και να μας περιγράψει τα πράγματα του Θεού, αν όχι ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο προαιώνιος Υιός του Θεού; «Ουδείς επιγινώσκει… τον πατέρα ει μη ο υιός και ω εάν βούληται ο υιός αποκαλύψαι» (Ματθ. ια’ 27).<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Ο Κύριος Ιησούς φανέρωσε την αμέτρητη συγχωρητικότητα του Θεού στην παραβολή του δούλου εκείνου που είχε μεγάλο χρέος. Πήρε αφορμή γι’ αυτό από τον απόστολο Πέτρο, όταν τον ρώτησε πόσες φορές θά ‘πρεπε να συγχωρεί τις προσβολές του αδελφού του: «έως επτάκις;» Στην ερώτηση αυτή ο Κύριος απάντησε μ’ αυτά τα πολύ σημαντικά λόγια: «ου λέγω σοι έως επτάκις, αλλ’ έως εβδομηκοντάκις επτά» (Ματθ. ιη’ 22). Προσπάθησε να συγκρίνεις τις δυο αυτές προτάσεις και θα διαπιστώσεις τη διαφορά ανάμεσα στο Θεό και τον άνθρωπο. Ο Πέτρος, όταν ρώτησε το Διδάσκαλό Του «έως επτάκις;», νόμιζε πως είχε φτάσει στα ανώτατα όρια της συγχωρητικότητας. Η απάντηση του Κυρίου όμως ήταν: έως εβδομηκοντάκις επτά! Και σα να μη του φάνηκε αρκετό ακόμα κι αυτό το μέτρο, πρόσθεσε μετά και την ακόλουθη παραβολή, για να ξεκαθαρίσει καλύτερα τα πράγματα.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">***<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">«Διά τούτο ωμοιώθη η βασίλεια των ουρανών ανθρώπω βασιλεί, ος ηθέλησε συνάραι λόγον μετά των δούλων αυτού» (Ματθ. ιη’ 23). Η βασιλεία των ουρανών δεν προσφέρεται για περιγραφή, ούτε με λόγια ούτε με χρώματα. Η ομοιότητά της μπορεί ν’ απεικονιστεί μόνο μέσα σε περιορισμένη έκταση, με όρους αυτού του κόσμου. Ο Κύριος χρησιμοποιεί παραβολές, επειδή είναι ουσιαστικά αδύνατο να εκφράσει με άλλα μέσα πράγματα που δεν ανήκουν σ’ αυτόν τον κόσμο. Τον κόσμο αυτόν τον έχει παραμορφώσει και αμαυρώσει η αμαρτία. Δεν έχασε εντελώς όμως την ομοιότητά του με τον άλλο κόσμο, τον αληθινό. Ο κόσμος αυτός δεν είναι αντίγραφο του άλλου, σε καμιά περίπτωση. Είναι απλά μια χλωμή εικόνα και σκιά του. Επομένως ανάμεσα στους δυο κόσμους μπορούμε να κάνουμε σύγκριση όπως ανάμεσα σε κάτι αληθινό και στη σκιά του.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Κάποιος βασιλιάς αποφάσισε να κανονίσει τους λογαριασμούς του με τους δούλους του, που ήταν οφειλέτες του. Ένας βασιλιάς δεν είναι ποτέ οφειλέτης στους δούλους του, εκείνοι του χρωστάνε. «Αρξαμένου δε αυτού συναίρειν προσηνέχθη αυτώ εις οφειλέτης μυρίων ταλάντων» (Ματθ. ιη’ 24). Ένα τάλαντο ισοδυναμεί με διακόσιες σαράντα χρυσές λίρες. Δέκα χιλιάδες τάλαντα ανέρχονται σε περίπου δυόμισυ εκατομμύρια χρυσές λίρες. Αυτό ήταν ένα τεράστιο ποσό ακόμα και για μια χώρα, όχι για ένα δούλο. Τι σημασία έχει αυτό όμως; Το πλήθος των αμαρτιών μας ενώπιον του Θεού, των οφειλών μας προς Αυτόν, είναι πολύ μεγαλύτερο. Όταν ο Κύριος μιλάει για την οφειλή του δούλου προς το βασιλιά, εννοεί τις οφειλές μας στο Θεό, γι’ αυτό και επισημαίνει πόσο μεγάλο είναι το οφειλόμενο ποσό, που όμως σε καμιά περίπτωση δεν είναι μεγαλύτερο από τις αμαρτίες των ανθρώπων.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">«Μη έχοντος δε αυτού αποδούναι εκέλευσεν αυτόν ο κύριος αυτού πραθήναι και την γυναίκα αυτού και τα τέκνα και πάντα όσα είχε, και αποδοθήναι» (Ματθ. ιη’ 25). Την εποχή εκείνη τόσο ο ρωμαϊκός όσο κι ο ιουδαϊκός νόμος (Έξ. κα’ 2, Λευϊτ. κε’ 39), προέβλεπαν να πουλιούνται σκλάβοι οι πτωχευμένοι οφειλέτες, μαζί με τις οικογένειές τους. Αναφέρεται στην Αγία Γραφή πως μια χήρα έκραζε στον προφήτη Ελισαίο: «Ο δούλος σου ανήρ μου απέθανε… και ο δανειστής ήλθε λαβείν τους δύο υιούς μου εαυτώ εις δούλους» (Δ’ Βασ. δ’ 1). Αυτό έκανε κι ο βασιλιάς της παραβολής κι ήταν τόσο δίκαιο όσο και νόμιμο.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Το βαθύτερο νόημα της εντολής του βασιλιά ήταν πως, όταν οι αμαρτίες ξεπερνούν τα όρια, ο Θεός μας στερεί όλες τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος που καταξιώνουν τον άνθρωπο. Η πώληση του οφειλέτη σημαίνει πως ο αμαρτωλός στερείται το πρόσωπο που του έδωσε ο Θεός. Η πώληση της γυναίκας του σημαίνει τη στέρηση των δώρων της αγάπης και του ελέους. Η πώληση των παιδιών του υποδηλώνει πως στερείται τη δυνατότητα δημιουργίας και ενός έστω αγαθού. Και πάντα όσα είχε, σημαίνει πως αποξενώνεται από κάθε χαρά πνευματικής ευλογίας. Και αποδοθήναι, σημαίνει πως όλα τα θεόσδοτα χαρίσματα επιστρέφουν από τον αμαρτωλό άνθρωπο στο Θεό, την Πηγή και τον Κύριο «παντός αγαθού». «Η ειρήνη υμών προς υμάς επιστραφήτω» από ένα σπίτι που δεν αξίζει, είπε ο Κύριος στους μαθητές Του (Ματθ. ι’ 13).<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">«Πεσών ουν ο δούλος προσεκύνει αυτώ λέγων· κύριε, μακροθύμησον επ’ εμοί και πάντα σοι αποδώσω. σπλαγχνισθείς δε ο κύριος του δούλου εκείνου άπέλυσεν αυτόν και το δάνειον αφήκεν αυτώ» (Ματθ. ιη’ 26, 27). Τι ξαφνική, τι απρόσμενη μεταβολή! Πόσο φτηνό αντίλυτρο του δανείου, πόσο αμέτρητο έλεος! Ο κακός δούλος, που είχε σωρεύσει ένα τεράστιο χρέος, δεν είχε που να καταφύγει, ούτε δεξιά ούτε αριστερά. Δεν μπορούσε κανένας άλλος στον κόσμο να τον βοηθήσει, εκτός από το δανειστή του. Από τη μιά μεριά ήταν ο κύριός του κι από την άλλη οι σύνδουλοί του. Οι άλλοι δούλοι δεν τολμούσαν να τον βοηθήσουν, ενάντια στη θέληση του κυρίου τους. Ο μόνος που θα μπορούσε να τον βοηθήσει, ήταν ο κύριός του, ο κριτής του. Έτσι κι εκείνος έκανε το μοναδικό πράγμα που του ήταν δυνατό και λογικό: Έπεσε στα πόδια του κυρίου του κι επαιτούσε το έλεός του. Δε του ζήτησε να του χαρίσει το χρέος – ούτε να το σκεφτεί αυτό δεν τολμούσε. Του ζήτησε μόνο παράταση του χρόνου εξόφλησης. Μακροθύμησον επ’ εμοί και πάντα σοι αποδώσω, του είπε. Κι ο βασιλιάς, που ήταν αληθινός άνθρωπος και σωστός κριτής, απέλυσεν αυτόν και το δάνειον αφήκεν αυτώ. Του χάρισε μια διπλή ελευθερία: τόσο από τη σκλαβιά όσο κι από το χρέος.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Δεν είναι αυτό ένα πραγματικά βασιλικό δώρο; Αυτός όμως δεν είναι ο τρόπος που συμπεριφέρονται πολλές φορές οι επίγειοι βασιλιάδες. Τέτοιο έλεος και μάλιστα μη απαιτητό, μόνο από τον ουράνιο Βασιλιά μπορεί να έρθει. Εκείνος το κάνει αυτό και μάλιστα συχνά. Όταν κάποιος αμαρτωλός συνέρχεται και μετανοεί, ο ουράνιος Βασιλιάς είναι έτοιμος να του συγχωρέσει μύριες αμαρτίες, να επιστρέψει στον αμαρτωλό όλες τις δωρεές που αποστερήθηκε.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει το μέτρο της ευεργεσίας του Θεού. Κανένας δεν μπορεί ούτε καν να την περιγράφει. «Ιδού γαρ απήλειψα ως νεφέλην τας ανομίας σου και ως γνόφον τας αμαρτίας σου· επιστράφηθι πρός με και λυτρώσομαί σε» (Ησ. μδ’ 22), είπε ο Κύριος. Εκείνος που επιστρέφει στο Θεό με ειλικρινή μετάνοια, δέχεται τη συγχώρηση του Θεού για όλες τις αμαρτίες του. Ο Θεός του χαρίζει περισσότερο χρόνο δοκιμασίας, για να δει κατά πόσο ο αμαρτωλός αυτός θα μείνει μαζί Του ή θα τον προδώσει.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Όταν ο βασιλιάς Εζεκίας βρισκόταν στο νεκρικό κρεβάτι, γύρισε προς τον τοίχο και προσευχήθηκε στον Κύριο θρηνώντας και ζητώντας Του να επιμηκύνει τη ζωή του. Ο Θεός εισάκουσε την προσευχή του και του χάρισε άλλα δεκαπέντε χρόνια ζωής. Μετά απ’ αυτό ο Εζεκίας ευχαρίστησε και δοξολόγησε το Θεό με τούτα δω τα λόγια: «Είλου γάρ μου την ψυχήν, ίνα μη απόληται, και απέρριψας οπίσω μου πάσας τας αμαρτίας» (Ησ. λη’ 17). Ευδόκησες στην ψυχή μου και την προφύλαξες από το λάκκο της φθοράς, είπε. Με λύτρωσες απ’ όλες τις αμαρτίες μου.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Κάτι ανάλογο έγινε με το δούλο που ήταν καταχρεωμένος. Ζήτησε από τον Κύριο να μακροθυμήσει, να του χαρίσει λίγο χρόνο για να μπορέσει να εξοφλήσει το χρέος του. Κι ο Κύριος του χάρισε ολόκληρο το χρέος, αλλά του έδωσε και την ελευθερία του. Περίμενε μόνο να δει όχι πώς θα κατορθώσει ο δούλος εκείνος ν’ αποπληρώσει το παλιό του χρέος, αλλά τι θα του ανταποδώσει για τη νέα ευεργεσία του. Ας παρακολουθήσουμε τι έκανε στη συνέχεια ο δούλος:<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">«Εξελθών δε ο δούλος εκείνος εύρεν ένα των συνδούλων αυτού, ος όφειλεν αυτώ εκατόν δηνάρια, και κρατήσας αυτόν έπνιγε λέγων· απόδος μοι ει τι οφείλεις» (Ματθ. ιη’ 28). Αφού ο κύριός του τον συγχώρεσε, του χάρισε το χρέος και τον ελευθέρωσε, ο δούλος βρήκε κάποιον σύνδουλό του που του είχε δανείσει χρήματα. Τώρα ο δούλος φέρθηκε σαν κύριος στο σύνδουλό του. Τότε όμως έγινε ένας φοβερός κύριος, δυνάστης. Ενώ ο βασιλιάς είχε φερθεί στον οφειλέτη του μ’ έναν ανθρώπινο και βασιλικό τρόπο, ο ίδιος οφειλέτης, που η ευσπλαχνία του κυρίου του τον είχε σώσει από τον όλεθρο, στο σύνδουλό του φέρθηκε σαν άγριο θηρίο. Και για τι χρέος; Μόλις για εκατό δηνάρια! Ο βασιλιάς του χάρισε το χρέος του, που ήταν δέκα χιλιάδες τάλαντα. Κι ο αχάριστος δούλος για ένα ελάχιστο ποσό άρπαξε το σύνδουλό του από το λαιμό και τον πέταξε στη φυλακή, ωσότου του πληρώσει το χρέος.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Αυτός δεν ήταν ο τρόπος που διευθετούσε ο βασιλιάς τους λογαριασμούς με τους δούλους του, αλλά εκείνος που χρησιμοποιούσαν οι δούλοι μεταξύ τους. Ο δανειστής-δούλος άρπαξε από το λαιμό το χρεώστη-σύνδουλό του και απαιτούσε την άμεση αποπληρωμή του χρέους του.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">«Πεσών ουν ο σύνδουλος αυτού εις τους πόδας αυτού παρεκάλει αυτόν λέγων· μακροθύμησον επ’ εμοί και αποδώσω σοι» (Ματθ. ιη’ 29). Επαναλήφθηκε το ίδιο σενάριο που είχε εκτυλιχτεί λίγο νωρίτερα, όταν ο κακός αυτός δούλος είχε γονατίσει μπροστά στα πόδια του κυρίου του. Είχε ζητήσει κι αυτός από τον κύριό του να μακροθυμήσει, να του χαρίσει λίγο χρόνο, κι αυτός θα πλήρωνε το χρέος του. Κι ο κύριός του ένιωσε συμπάθεια και του χάρισε τα μύρια τάλαντα. Ο ίδιος όμως, όταν ήρθε η σειρά του, δεν ένιωσε καμιά συμπάθεια για το σύνδουλό του, που του χρωστούσε μόλις εκατό δηνάρια. Δεν έδειξε ούτε έλεος ούτε συγχωρητικότητα, αλλά «έβαλεν αυτόν εις φυλακήν έως ου αποδώ αυτώ το οφειλόμενον» (Ματθ. ιη’ 30).<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Έτσι συμπεριφέρθηκε ο δανειστής δούλος στο χρεώστη σύνδουλό του. Έτσι συμπεριφέρεται άνθρωπος σε άνθρωπο. Και τέτοια συμπεριφορά μετατρέπει το έλεος του Θεού σε δικαιοσύνη. Όταν ο άνθρωπος παίζει με την ευσπλαχνία του Θεού, πέφτει ο ίδιος στη δικαιοσύνη Του. Κι η κρίση αυτής της δικαιοσύνης, που ακολουθεί μια περιφρονημένη ευσπλαχνία, είναι φοβερή: «Μη πλανάσθε, Θεός ου μυκτηρίζεται· ο γαρ εάν σπείρει ο άνθρωπος, τούτο και θερίσει» (Γαλ. στ’ 7), βεβαιώνει ο απόστολος Παύλος. Όταν γονατίζουμε μπροστά στο Θεό και ζητούμε το έλεός Του για τις δυσεξαρίθμητες αμαρτίες μας κι έπειτα πετάμε τον αδελφό μας στη φυλακή για μια μοναδική αμαρτία που έκανε και μας πρόσβαλε, τότε μυκτηρίζουμε το Θεό. Ας μην ξεγελιόμαστε. Ο Θεός δεν επιτρέπει να τον εμπαίζουμε, να τον μυκτηρίζουμε, να παίζουμε μαζί Του. Τα χέρια Του δεν είναι μακριά μας, και τα δυό Του χέρια. Τόσο εκείνο που μας χαϊδεύει όσο κι εκείνο που τιμωρεί. «Φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος» (Εβρ. ι’ 31). Πόσο φοβερό είναι, φαίνεται καθαρά από τη συνέχεια της παραβολής του Χριστού:<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">«Ιδόντες δε οι σύνδουλοι αυτού τα γενόμενα ελυπήθησαν σφόδρα, και ελθόντες διεσάφησαν τω κυρίω εαυτών πάντα τα γενόμενα» (Ματθ. ιη’ 31). Ποιοι είναι αυτοί οι σύνδουλοι που είδαν τα γενόμενα και ελυπήθησαν σφόδρα; Είναι άνθρωποι σπλαχνικοί που διαθέτουν πνευματική αντίληψη και γνωρίζουν τι θα κάνει ο Θεός στον πονηρό δούλο, εκείνοι που βλέπουν με τα ίδια τους τα μάτια την ανείπωτη κακία του πονηρού δούλου και κραυγάζουν στο Θεό. Θα μπορούσαμε να πούμε πως αυτό αναφέρεται και στους αγγέλους, που θα μπορούσαν να ονομαστούν κι αυτοί σύνδουλοι των ανθρώπων, αφού κι οι δυο βρίσκονται στην υπηρεσία του Θεού ή κι επειδή, σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου, όσοι είναι άξιοι για τον άλλο κόσμο, είναι «ισάγγελοι» (Λουκ. κ’ 36).<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Περιττεύει να πούμε πως ούτε οι σπλαχνικοί άνθρωποι ούτε κι οι άγγελοι πρέπει να πληροφορήσουν το Θεό για ό,τι γίνεται στον κόσμο, για να το μάθει κι ο Θεός μ’ αυτόν τον τρόπο. Ο Ύψιστος Θεός είναι παντογνώστης και παντεπόπτης. Όλα όσα βλέπουν κι αντιλαμβάνονται άγγελοι και άνθρωποι, γίνονται με τη βοήθεια του Θεού. Γιατί αναφέρει τότε πως οι σύνδουλοι είδαν αυτό που έκανε ο άσπλαχνος δούλος και το ανέφεραν στον κύριό τους; Γιά νά δείξει τη συμπάθεια που δείχνουν οι καλοί άνθρωποι κι οι άγγελοι. Είναι θέλημα του ίδιου του Θεού ώστε όλοι οι πιστοί δούλοι Του να χαίρονται με το καλό και να θλίβονται με την αμαρτία. Οι λυπημένοι δούλοι τότε ήρθαν και πληροφόρησαν τον κύριό τους για όσα έγιναν.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">«Τότε προσκαλεσάμενος αυτόν ο κύριος αυτού λέγει αυτώ· δούλε πονηρέ, πάσαν την οφειλήν εκείνην αφήκα σοι, επεί παρεκάλεσάς με. ουκ έδει και σε ελεήσαι τον σύνδουλόν σου, ως και εγώ σε ηλέησα;» (Ματθ. ιη’ 32, 33). Ο βασιλιάς δε θα τιμωρήσει τον πονηρό δούλο προτού καταγγείλει μπροστά του την κακία του. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα ενεργήσει ο Κύριος και στην Τελική Κρίση. Θα στραφεί σ’ εκείνους που στέκονται στα δεξιά Του, θα τους καλέσει στην αιώνια μακαριότητα και θα τους εξηγήσει γιατί κρίθηκαν άξιοι. Μετά θα στραφεί σ’ εκείνους που στέκονται αριστερά Του, θα τους οδηγήσει στην αιώνια κόλαση και θα τους εξηγήσει επίσης γιατί καταδικάστηκαν να πάνε εκεί. Ο Κύριος θέλει να γνωρίζουν όλοι γιατί κρίθηκαν άξιοι για ανταπόδοση ή για τιμωρία, ώστε κανένας να μη σκεφτεί πως ο Θεός τους μεταχειρίστηκε άδικα.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Ο Θεός καλεί πρώτα τον πονηρό δούλο και τον απομακρύνει για πάντα από κοντά Του. Το πονηρό δεν μπορεί να έχει κάτι κοινό με το καλό. Αμέσως μετά αποδείχνεται γιατί ο Θεός αποκάλεσε τον δούλο αυτόν πονηρό: πάσαν την οφειλήν εκείνην αφήκα σοι. Ο Θεός δεν μπαίνει σε λεπτομέρειες. Δε λέει: «σου χάρισα το δάνειο δέκα χιλιάδων ταλάντων και συ δε χάρισες στο σύνδουλό σου το δικό του χρέος, τα εκατό δηνάρια». Λέει απλά: πάσαν την οφειλήν. Ελπίζει έτσι να διεγείρει στον αμαρτωλό τη συναίσθηση του μεγάλου χρέους του. Επεί παρεκάλεσάς με.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Ο Κύριος δεν μπαίνει και δω σε λεπτομέρειες. Αποσιωπά όσα προηγήθηκαν της παράκλησης του δούλου, το ότι έπεσε στα πόδια Του γονατιστός και τον παρακάλεσε. Οι δυο αυτές πράξεις σημαίνουν μετάνοια. Και της μετάνοιας προηγήθηκε η προσευχή. Η προσευχή χωρίς μετάνοια είναι χωρίς νόημα, ανενεργή. Από τη στιγμή όμως που η προσευχή θα συνδεθεί με τη μετάνοια, ο Θεός την εισακούει. Ο δούλος με το υπέρογκο χρέος στην αρχή έδειξε πραγματική μετάνοια κι έτσι ζήτησε από τον κύριό του να μακροθυμήσει. Η προσευχή του εισακούστηκε αμέσως κι ο κύριος του έδωσε περισσότερα απ’ όσα ζητούσε. Του χάρισε ολόκληρο το χρέος. Ο κύριος συνέχισε χαρακτηρίζοντας την κακία του δούλου αυτού προς το σύνδουλό του κι αυτό το έκανε με ερώτηση. Για ποιο λόγο; Γιατί δεν του είπε: «Εγώ σου έδειξα έλεος, εσύ όμως φέρθηκες άσπλαχνα στο σύνδουλό σου», αλλά ουκ έδει και σε ελεήσαι τον σύνδουλόν σου, ως και εγώ σε ηλέησα; Τό ‘κανε αυτό ώστε ο πονηρός δούλος να συνειδητοποιήσει πως δεν είχε τι ν’ απαντήσει, ώστε ο κύριος να τον φέρει σε αμηχανία, ανίκανο να μιλήσει και να πει κάτι. Του έδωσε την ευκαιρία να μιλήσει για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αν είχε κάτι να πει. Όταν ο υπηρέτης του αρχιερέα χτύπησε τον Κύριο στο μάγουλο και τον ρώτησε: «Ούτως συ αποκρίνη τω αρχιερεί;», ο Κύριος Ιησούς του απάντησε: «Ει κακώς ελάλησα, μαρτύρησον περί του κακού· ει δε καλώς, τι με δέρεις;» (Ιωάν. ιη’ 22-23). Παρόμοια απάντηση με του Χριστού έπρεπε να δώσει κι ο δούλος, αντί της ένοχης σιωπής του. Τέτοια απάντηση όμως θα ήταν σα νά ‘ρίχνε κάρβουνα αναμμένα στο κεφάλι του και κάτω από τα πόδια του. Ο τρόπος αυτός του να εκθέτει κανείς την ενοχή του άλλου χρησιμοποιείται κι από το βασιλιά της σημερινής ευαγγελικής περικοπής: ουκ έδει και σε ελεήσαι τον σύνδουλόν σου;<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Στην αρχή είχαμε τον τρόμο της σιωπής κι ύστερα ακολούθησε ο τρόμος της καταδίκης: «Και οργισθείς ο κύριος αυτού παρέδωκεν αυτόν τοις βασανισταίς έως ου αποδώ παν το οφειλόμενον αυτώ» (Ματθ. ιη’ 34). Όταν το έλεος αντιστρέφεται και γίνεται δίκαιη καταδίκη, τότε ο Θεός γίνεται φοβερός. Ο μακάριος Δαβίδ λέει στο Θεό: «Συ φοβερός ει, και τις αντιστήσεταί σοι; από τότε η οργή σου» (Ψαλμ. οε’ 8). Κι ο προφήτης Ησαΐας: «Ιδού το όνομα Κυρίου έρχεται διά χρόνου πολλού, καιόμενος ο θυμός» (λ’ 27).<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Ο βασιλιάς τότε οργίστηκε πολύ εναντίον του άσπλαχνου δούλου και τον παράδωσε στους βασανιστές – στα πονηρά πνεύματα, αφού εκείνα είναι που βασανίζουν πραγματικά το ανθρώπινο γένος. Σε ποιον θα μπορούσε να παραδοθεί εκείνος που είχε απομακρυνθεί από το Θεό για την ασπλαχνία του, αυτός που ο Θεός τον αποκαλεί πονηρό δούλο, αν όχι σ’ εκείνον που προκαλεί το μεγαλύτερο κακό, στο διάβολο; Γιατί λέει: έως ου αποδώ παν το οφειλόμενον αυτώ; Για να δείξει πως είχε ήδη καταδικαστεί στα αιώνια βάσανα. Πρώτα πρώτα είναι εντελώς απίθανο για έναν άνθρωπο με τέτοιο χρέος να μπορέσει ποτέ να το εξοφλήσει. Και δεύτερο, επειδή ο Θεός δεν απαγγέλει ποτέ τέτοια τελική καταδίκη στον άνθρωπο σ’ αυτή τη ζωή, παρά μόνο μετά το θάνατο, οπότε δεν υπάρχει πια δυνατότητα για μετάνοια, ούτε και για την εξόφληση του χρέους των αμαρτιών που έκανε σ’ αυτή τη ζωή.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">«Ούτω και ο πατήρ μου ο επουράνιος ποιήσει υμίν, εάν μη αφήτε έκαστος τω αδελφώ αυτού από των καρδιών υμών τα παραπτώματα αυτών» (Ματθ. ιη’ 35). Αυτό είναι το τέλος της παραβολής κι αυτή είναι η ουσία του θέματος. Δεν υπάρχει επιφύλαξη ή κάποιο διφορούμενο στα λόγια αυτά. Ο Θεός θα συμπεριφερθεί απέναντί μας με τον τρόπο που εμείς συμπεριφερόμαστε στον αδελφό μας. Ο Κύριος Ιησούς μας το ξεκαθάρισε αυτό και μαζί Του δεν υπάρχει πιθανότητα λάθους ή έλλειψη γνώσης. Σ’ αυτήν την περίπτωση ο Χριστός δεν είπε ο Πατέρας σου, αλλά ο πατήρ μου ο επουράνιος. Ήθελε μ’ αυτόν τον τρόπο να δείξει πως αν δε συγχωρήσουμε τον αδελφό μας για τις αμαρτίες του, χάνουμε το δικαίωμα να ονομάσουμε Πατέρα μας το Θεό. Ο Κύριος επισημαίνει επίσης με ποιόν τρόπο πρέπει να γίνει η συχώρεση: από των καρδιών υμών. Ο βασιλιάς συγχώρεσε το χρέος του δούλου του με την καρδιά του, γι’ αυτό και λέει, σπλαγχνισθείς δε ο κύριος… Κι η ευσπλαχνία, το έλεος, προέρχεται από την καρδιά.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Αν δε συγχωρήσουμε τον αδελφό μας κι αν δεν το κάνουμε αυτό από την καρδιά μας, με συμπάθεια κι αγάπη, τότε κι ο Θεός, ο κοινός Δημιουργός μας, θα φερθεί σ’ εμάς όπως κι ο βασιλιάς εκείνος της παραβολής στον ανελεήμονα δούλο. Θα παραδοθούμε στους βασανιστές – στα πονηρά πνεύματα – που θα μας βασανίζουν αιώνια στο βασίλειο του σκότους, εκεί όπου ο κλαυθμός κι ο βρυγμός των οδόντων είναι ατελεύτητος. Αν δεν ήταν έτσι, δε θα μας το είχε πει ο Κύριος. Δεν το είπε μόνο στο κείμενο της παραβολής του άσπλαχνου δούλου αυτό, αλλά και σε αρκετές άλλες περιπτώσεις: «Εν ω γάρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, και εν ω μέτρω μετρείτε μετρηθήσεται υμίν» (Ματθ. ζ’ 2).<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">***<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Η διδαχή αυτή είναι ακριβώς ίδια μ’ εκείνην της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, χωρίς κανένα διφορούμενο, χωρίς καμιά επιφύλαξη. Την ίδια ακριβώς διδαχή μας έκανε ο Κύριος και με τη μεγαλύτερη προσευχή που μας παρέδωσε, την <a href="https://alopsis.gr/%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b5%cf%81-%ce%b7%ce%bc%cf%8e%ce%bd-%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b7%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ae-%cf%80/" style="border: 0px; color: #bc3a38; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Κυριακή προσευχή</a>: «Και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών» (Ματθ. στ’ 12); Όταν λέμε από τότε το <a href="https://alopsis.gr/%ce%b7-%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ae-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%ae-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%bc-%ce%b3%ce%b5%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%88/" style="border: 0px; color: #bc3a38; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Πάτερ ημών</a>, ανανεώνουμε τη συμφωνία μας με το Θεό. Του λέμε να μας φερθεί όπως φερόμαστε κι εμείς στους δικούς μας ανθρώπους. Να μας ελεήσει, όπως ελεούμε κι εμείς, να μας συγχωρήσει, όπως συγχωρούμε κι εμείς αυτούς που μας προσβάλλουν.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Πόσο εύκολα δίνουμε εντολές στο Θεό, τι φοβερή ευθύνη αναλαμβάνουμε για τον εαυτό μας! Στο Θεό είναι εύκολο να μας συγχωρέσει, στο μέτρο που συγχωρούμε κι εμείς τους άλλους. Του είναι εύκολο να συγχωρέσει σε όλους μας κάποιο χρέος από δέκα χιλιάδες τάλαντα. Εμείς είμαστε έτοιμοι να συγχωρέσουμε με τέτοια θεϊκή ευκολία χρέος εκατό δηναρίων που μας οφείλει ο άδελφός μας; Πιστέψτε με, όσο μεγάλο κι αν είναι το χρέος κάποιου ανθρώπου προς το συνάνθρωπό του, όσο κι να αμάρτησε ένας άνθρωπος στον αδελφό ή το φίλο του, το χρέος αυτό δε θα ξεπερνά τα εκατό δηνάρια, σε σύγκριση με το τεράστιο χρέος που οφείλει ο καθένας μας στο Θεό. Όλοι μας, χωρίς εξαίρεση, είμαστε καταχρεωμένοι στο Θεό. Οποτεδήποτε σκεφτούμε να οδηγήσουμε τους συνανθρώπους μας στο δικαστήριο για τα χρέη του, πρέπει να σκεφτούμε πως εμείς χρωστάμε στο Θεό απείρως περισσότερα. Εκείνος όμως μακροθυμεί, περιμένει, υπομένει και μας συγχωρεί. Πρέπει να θυμόμαστε πως με όποιο μέτρο μετράμε τους άλλους, θα μετρηθούμε κι εμείς. Πάνω απ’ όλα πρέπει να θυμόμαστε τα λόγια που είπε ο Χριστός πάνω στο σταυρό: «Πάτερ, άφες αυτοίς!» (Λουκ. κγ’ 24). Όποιος έχει έστω και λίγη συνείδηση, θα ντραπεί όταν τα θυμηθεί αυτά και θα τραβήξει το χέρι του, δε θα συνεχίσει να καταδιώκει εκείνους που του οφείλουν κάποιο μικρό χρέος.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">Αδελφοί μου! Ας βιαστούμε να συγχωρήσουμε όλες τις αμαρτίες και τις προσβολές που μας κάνουν, ώστε κι ο Θεός να συγχωρέσει όλες τις δικές μας αμαρτίες και προσβολές. Ας κάνουμε γρήγορα, προτού μας κρούσει την πόρτα ο θάνατος και μας πει: «Είναι πολύ αργά!» Πίσω από την πόρτα του θανάτου δε θα μπορέσουμε ούτε να συγχωρέσουμε ούτε να συγχωρεθούμε. Δόξα στο έλεος του Θεού και στη δικαιοσύνη Του. Δόξα και ύμνος στο θείο μας Διδάσκαλο και Κύριο Ιησού Χριστό, μαζί με τον άναρχο Πατέρα και το Πανάγιο Πνεύμα, την ομοούσια και αδιαίρετη Τριάδα, τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;"> <p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;">(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ομιλίες Δ’ – Κυριακοδρόμιο, Εκδ. Πέτρου Μπότση, 2012)<p style="border: 0px; caret-color: rgb(51, 51, 51); color: #333333; font-family: Arial, Verdana; font-size: 19.8px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;"> <a name="more" style="font-style: normal; text-align: left;"></a><p style="border: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px !important; margin-right: 0px !important; margin-top: 0px !important; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: justify; text-size-adjust: auto; vertical-align: baseline;"> <div style="text-align: center;">Πηγή: https://eugenikos.blogspot.com/2026/08/blog-post_16.html</div>

Κυριακή ΙΑ’ Ματθαίου: Το ευαγγέλιο της συγχώρησης (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. ιη’ 23-35) Όταν ο Κύριος Ιησούς άφηνε την τελευταία Του πνοή στο σταυρό, ακόμα και τη ...

Για τη Συγχώρηση άκρως ενδιαφέροντα!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (12ο ΜΕΡΟΣ)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpNKjIhuDrjQHnSZcbvnLdwdAQEXooTCyhTgmAEyIIHkMrMNNMiJ7wIl2DGwPwgzgHaEk8VTzFkmQ4yWYftK4dyUrZ9wuo7_SQoJ925b_SFl3j4JgnNQJ63b65f3-5t3SRXIDORGR78P5BBAN7W2mz-195UxaecryAY7TLkcgYYi9pNVIr5-9iseLL/s2304/DSC03279.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2304" data-original-width="1759" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpNKjIhuDrjQHnSZcbvnLdwdAQEXooTCyhTgmAEyIIHkMrMNNMiJ7wIl2DGwPwgzgHaEk8VTzFkmQ4yWYftK4dyUrZ9wuo7_SQoJ925b_SFl3j4JgnNQJ63b65f3-5t3SRXIDORGR78P5BBAN7W2mz-195UxaecryAY7TLkcgYYi9pNVIr5-9iseLL/w488-h640/DSC03279.JPG" width="488" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Η ΕΙΚΟΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΗ</div>  Ο μεσιτικός ρόλος της
Θεοτόκου ὑποβοηθεῖ, ἀλλά δέν δεσμεύει καί δέν υποχρεώνει την πάνσοφη καί άπειρη
αγάπη τοῦ Θεοῦ γιά τόν ἄνθρωπο καί τή σωτηρία του. 
Καί σήμερα ή Παναγία καί πάντοτε ἐξακολουθεῖ καί θά έξακολουθεῖ νὰ ἐνδιαφέρεται,
να φροντίζει για τις ανάγκες καί τις θλίψεις μας καί νά μεσιτεύει προς χάρη μας
στον Υιό καί Θεό Της. Ἀφοῦ, ὅπως ψάλλει καί ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι: "Η χαρά ἐκείνων
πού θλίβονται, ή προστάτης εκείνων πού άδικοῦνται, ἡ τροφή, ἐκείνων πού πεινοῦν,
ή παρηγορία τῶν ξένων καί ἡ βακτηρία ἐκείνων πού εἶναι τυφλοί, ἡ ἐπίσκεψη ἐκείνων
πού εἶναι ἀσθενεῖς, ἡ σκέπη καί ή προστασία, ἐκείνων πού καταβάλουν πολύ κόπο
καί ή βοήθεια, ἐκείνων πού εἶναι ὀρφανοί"<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</a>. 
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς σημειώνει γι' αὐτά τά ὅρια τῶν μεσιτικών δυνατοτήτων
τῆς Παναγίας πρός τόν Κύριο: "Λοιπόν, μόνη Αὐτή ἡ Θεοτόκος) εἶναι ἡ
διαχωριστική γραμμή τῆς κτιστῆς καί ἄκτιστης φύσεως. Καί κανείς δέν θά μποροῦσε
νά ἔλθει πρός τό Θεό, παρά μόνο δι ̓ Αὐτῆς καί διά τοῦ Μεσίτη, πού γεννήθηκε
από Αὐτήν· καί κανένα ἀπό τά δωρήματα τοῦ Θεοῦ δέν θά μποροῦσε νά δοθεῖ στούς ἀγγέλους
καί στούς ἀνθρώπους παρά μόνο δι ̓ Αὐτῆς. Καί πάλι. Αὐτή δέ δεχομένη πρώτη τό
πλήρωμα τοῦ πληροῦντος τά σύμπαντα, Τόν καθιστᾶ σ' όλους χωρητό, απονέμουσα
στον καθένα ανάλογα μέ τή δύναμη τῆς καθαρότητας τοῦ καθενός..... Ὥστε πρός Αὐτήν
προσβλέπουν καί σ ̓ Αὐτήν ἔχουν πεποίθηση οἱ ἀνώτερες Χερουβικές Ἱεραρχίες"<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</a>. 
Τί ἄλλο εἶναι τά τόσα θαύματα -πού ἔγιναν καί γίνονται με τή χάρη Της σε κάθε
ελληνική γωνιά, όπου υπάρχει προσκύνημά Της- παρά έκδήλωση τῆς ἀγάπης Της πρός
τούς πονεμένους καί πάσχοντες; 
Τί ἄλλο εἶναι, ἐπίσης ἡ ἀκαταμάχητη προστασία Της, με τήν ὁποία σκέπασε καί ὁδήγησε
ως Υπέρμαχος Στρατηγός το εὐσεβές μας Έθνος στούς ἀγῶνες του, παρά παράδειγμα τῆς
συμπαθείας Της πρός τούς ἀδικουμένους και κατατρεγμένους Ἡ ἀγάπη Της, ή πολλή
καί μεγάλη, Τήν ἀνέδειξε "χαρά των θλιβομένων, προστάτιδα τῶν χριστιανῶν,
λιμένα ἐν τῷ πελά γει τῶν θλίψεων"! 
Ἡ ἀγάπη τῆς Παναγίας μας, ή πολλή καί μεγάλη, Τήν κάνει να μεσιτεύει διαρκῶς!
Καί νά μᾶς σκεπάζει στοργικά, όπως ἡ νεφέλη επεσκίαζε τούς Ισραηλίτες καί τούς
προστάτευε ἀπό τίς καυστικές ακτίνες τοῦ ἡλίου στην έρημο, κατά τήν πορεία τους
πρός τή γῆ τῆς ἐπαγγελίας. Ἀφοῦ καί στή δική μας πορεία πρός τήν ἀληθινή γῆ τῆς
ἐπαγγελίας, τόν οὐρανό. Ἐκείνη μᾶς σκεπάζει, όταν καταφεύγουμε ταπεινά καί μέ
πίστη κοντά Της, καί μᾶς προστατεύει ἀπό τά πεπυρωμένα βέλη του πονηροῦ. 
Γι' αὐτό καί ὁ ὕμνωδός ἀναφωνεί: "Χαῖρε, σκέπη του κόσμου, πλατυτέρα
νεφέλης". Αλλά καί Σε μεσίτριαν έχω πρός τον Φιλάνθρωπον Θεόν''. 
Ἡ ἀπάντηση τοῦ Ἰησοῦ "ούπω ἥκει ἡ ὥρα μου", τό νόημα τῆς ὁποίας
πολλές φορές έχει ακουστεῖ στην Αγία Γραφή, διαφοροποιεῖ τή στάση τῆς Παναγίας,
ή οποία στρέφεται πρός τούς ὑπηρέτες, πού ἦσαν κοντά Της καί τούς λέει: "ὅ,τι
ἂν λέγῃ ὑμῖν, ποιήσατε" (Ιω. Β' 5). 
Διαισθάνεται ἡ Θεοτόκος ότι κάτι έκτακτο πρόκειται να συμβεῖ. Γι' αυτό θέτει
τους υπηρέτες στη διάθεση τοῦ Υἱοῦ Της. Ἐνῶ συγχρόνως ἐπιζητεῖ νά ἐξασφαλίσει
σ' Αυτόν πλήρη ελευθερία ενέργειας. Στοιχεῖα τόσο διδακτικά γιά τόν καθένα πού
έκουσίως εμπιστεύεται τή ζωή του σε Ἐκεῖνον. 
Γι' αυτό καί τήν ἴδια ἀκριβῶς στάση υπαγορεύει καί σέ μᾶς ἡ Παναγία κάθε φορά
πού Τήν ἐπικαλούμαστε καί Τήν παρακαλοῦμε. Εκείνη διαβιβάζει τις ικεσίες καί
παρακλήσεις μας καί ἀποσπᾶ τή συγκατάθεσή Του. Αλλά στρέφεται καί πρός σέ μᾶς
καί μέ προτρεπτική διάθεση μᾶς ὠθεῖ μέ τό παράδειγμά Της νά ἐκζητοῦμε καθετί μέ
τήν τελεία πεποίθηση ὅτι ὁ Θεός θά ἐνεργήσει έπ' ἀγαθῷ γιά μᾶς καί γι' αυτό να
δείχνουμε έμπιστοσύνη στην πατρική Του ἀγάπη. 
Νά βαδίζουμε λοιπόν στή ζωή μέ τήν ἀπόλυτη πίστη ότι θά μᾶς δώσει ὁ Κύριος τό καλύτερο
ἀπ' ὅσα ζητοῦμε στόν κατάλληλο όμως καιρό. Διότι καί τό συγκεκριμένο θαῦμα, ἀλλά
καί ὅλη ἡ ζωή τοῦ Κυρίου μᾶς πείθει ὅτι ὁ χρόνος λειτουργεῖ πολύ διαφορετικά
στις σχέσεις τοῦ Θεοῦ καί τοῦ ἀνθρώπου ἀπ' ὅ, τι ἐμεῖς νομίζουμε. 
Τό ἴδιο συνέβη καί στό γάμο τῆς Κανᾶ. Ἡ κατάλληλη κατ΄ Αυτόν ώρα ἦταν ὅταν θά ἄφηνε ὁ Κύριος νά σωθεῖ τελείως ὁ οἶνος, γιά νά αἰσθανθοῦν ὅλοι τήν ἔλλειψή
του. Αφησε νά περιμένουν ἐκεῖ οἱ ὑπηρέτες, γιά νά διαρωτηθοῦν, τί θά κάνει. Ἄφησε
νά ἔλθει ή στιγμή τῆς ἀποδοχῆς καί τῆς ἐκ βάθους ὁμολογίας ὅτι, ἐάν αυτό γίνει,
ἀσφαλῶς θαῦμα Θεοῦ θά εἶναι. 
Ἔτσι ἀφήνει πολύ συχνά καί γιά μᾶς, ἀνεξήγητα ἴσως ἐκ πρώτης ὄψεως, ή θλίψη νά
φθάσει στο απροχώρητο. Αυτός εἶναι κατά μία έννοια ὁ σκοπός τῆς ἀναβολῆς. Δέν ἦλθε
ή ὥρα τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ αἰτήματός μας. Εάν εἶναι ἀσθένεια καί δώσει ἀμέσως τή
θεραπεία, ἴσως τήν ἀποδώσουμε αποκλειστικά στόν ἀνθρώπινο παράγοντα, τόν ὁποῖο
στίς ἡμέρες μας ἔχομε τόσο ἀπολυτοποιήσει. Ἐάν εἶναι κίνδυνος καί τόν ἀπομακρύνει
χωρίς νά τό καταλάβουμε, ἴσως δέν θά τό ἀποδώσουμε στην πάνσοφη καί ἔγκαιρη
επέμβασή Του. Ἄφήνει, λοιπόν, νά ἔλθει ή κατάλληλη ώρα, ὅταν δηλαδή αίσθανόμαστε
ότι κανένας άλλος δέν μπορεῖ νά μᾶς ἐξαγάγει σε αναψυχή, παρά μόνο Αὐτός ὁ
Λυτρωτής καί Σωτήρας μας. Γιά τοῦτο, εἶναι ἀνάγκη καί χρέος μας νά ἐπιδιώκουμε
καί νά ἐπιμένουμε τόσο στην προσωπική επικοινωνία μαζί Του, μέ τήν ἀτομική
προσευχή, ἀλλά καί στήν κοινή προσευχή μέ τούς ἄλλους πιστούς στην Εκκλησία Του.
Διότι ὁ Κύριος εἶναι φιλάνθρωπος καί θά ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματά μας.
Μόνο να περιμένουμε καί νά παραμένουμε πλησίον Του.<o:p></o:p>

<o:p> </o:p><div style="mso-element: footnote-list;">

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> Από το
Μικρό Παρακλητικό Κανόνα.

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a> Ε.Π.Ε. 11, 110, 112, 308.

</div>

</div> <o:p> </o:p>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/08/blog-post_64.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/08/2_16.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (2)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/08/3_35.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (3)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/08/4.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (4)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/08/5_18.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (5)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/08/6_20.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (6)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/08/7.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (7)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/08/8.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (8)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/9.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (9)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/10.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (10)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/11.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (11)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/12.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (12)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/13.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (13)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/14_24.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (14)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/15_25.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (15)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/16.html" style="text-decoration-line: none;">ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ (16)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2014/08/1_14.html" style="text-decoration-line: none;">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (1ο ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2014/08/2_14.html" style="text-decoration-line: none;">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (2ο ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2014/08/3_16.html" style="text-decoration-line: none;">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (3ο ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2014/08/4_17.html" style="text-decoration-line: none;">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (4ο ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/5.html" style="text-decoration-line: none;">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (5ο ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/6.html">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (6ο ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/08/7.html" style="text-decoration-line: none;">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (7ο ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/07/8.html" style="text-decoration-line: none;">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (8ο ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/08/9.html" style="color: #2b00fe; text-decoration-line: none;">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (9ο ΜΕΡΟΣ)</a> <a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/08/10.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (10ο ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/11.html" itemprop="url">ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (11ο ΜΕΡΟΣ)</a></div>

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (12ο ΜΕΡΟΣ)

Η ΕΙΚΟΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΗ Ο μεσιτικός ρόλος της Θεοτόκου ὑποβοηθεῖ, ἀλλά δέν δεσμεύει καί δέν υποχρεώνει την π...

Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 5ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)

<div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgAFkJ6W_CWhJ4yQWw2ytJktptbS5BtGgorJW8NGYwiZqIA7AjuPD0VLX5eRRTdptPXIT-VZRDPtJ1myMi9pc1dNkM_pHbLWmWyTiUJ28m_O1b2bBzEyLgpLR3i5hgmeBCNd8Tos-phNPlpCq676C8oETXTrc18lKLwKxlS3Ov7kHLHq-36i5KHM0C2p0RG" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="600" data-original-width="450" height="447" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgAFkJ6W_CWhJ4yQWw2ytJktptbS5BtGgorJW8NGYwiZqIA7AjuPD0VLX5eRRTdptPXIT-VZRDPtJ1myMi9pc1dNkM_pHbLWmWyTiUJ28m_O1b2bBzEyLgpLR3i5hgmeBCNd8Tos-phNPlpCq676C8oETXTrc18lKLwKxlS3Ov7kHLHq-36i5KHM0C2p0RG=w336-h447" style="border: none; position: relative;" width="336" /></a></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;">Ο μακαριστός Δημήτριος Αβντέεφ στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου</div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"> </div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;">(συνέχεια από <a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/4-2022.html" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">εδώ</a>)</div><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-size: 12pt;"> <o:p></o:p>

<p align="center" class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: normal; margin-bottom: 9pt; text-align: center;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Σχετικά με τη θεραπεία των νευρώσεων — Συμβουλές και προειδοποιήσεις<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Σε αυτό το κεφάλαιο θα προσπαθήσουμε να σταθούμε πιο αναλυτικά στους τρόπους θεραπείας της νευρικότητας, να μιλήσουμε για την πνευματική προσέγγιση αυτού του προβλήματος, να αναφερθούμε στην ψυχοθεραπεία, να γνωρίσουμε στον αναγνώστη ορισμένες τεχνικές ψυχολογικής αυτοβοήθειας και να παρέχουμε συστάσεις για την ενίσχυση της υγείας.<o:p></o:p><p align="center" class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: normal; margin-bottom: 9pt; text-align: center;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Πνευματικό θεραπευτήριο<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ο μόνος σωστός δρόμος για τη θεραπεία από τις νευρώσεις περνά μέσα από την Ορθόδοξη πίστη, τη μετάνοια και τη διόρθωση της ζωής του ανθρώπου σύμφωνα με τις εντολές του Θεού. Το κυριότερο για τον άνθρωπο είναι να κατανοήσει τις αμαρτωλές ρίζες της ασθένειάς του, να συνειδητοποιήσει βαθιά την αδυναμία του, να μισήσει τα αμαρτήματα της υπερηφάνειας, της ματαιοδοξίας, του θυμού, της ακηδίας (κατάθλιψης), του ψεύδους, της πορνείας, της απληστίας και της φιλαργυρίας, να θελήσει να αλλάξει τον εαυτό του και να στραφεί με ειλικρινή μετάνοια προς τον Κύριο.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Είναι απολύτως απαραίτητο για τους ασθενείς να εκκλησιάζονται και να συμμετέχουν στα Μυστήρια της Εκκλησίας: Μετάνοια (Εξομολόγηση) και Θεία Κοινωνία. Στην ευχή που διαβάζει ο ιερέας πριν από την εξομολόγηση, υπάρχουν τα εξής λόγια: «<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">Επειδή λοιπόν ήρθες σε πνευματικό ιατρείο, μη φύγεις αθεράπευτος»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">. Στα Ιερά Μυστήρια πρέπει να προσέρχεται κανείς συχνά, με συντριβή καρδιάς, βαθιά πίστη και ελπίδα στο έλεος του Θεού.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Είναι υποχρεωτικό να διαβάζει κανείς την Αγία Γραφή, ιδιαίτερα το Ευαγγέλιο, και να τηρεί τις εντολές του Χριστού που περιέχονται σε αυτό. «Από όλα τα νοσήματα που επιβαρύνουν την ανθρώπινη φύση, δεν υπάρχει καμία ασθένεια, ούτε ψυχική ούτε σωματική, που να μη μπορεί να λάβει θεραπεία από τη Γραφή»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος).<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ανεκτίμητη βοήθεια προσφέρει η πατερική γραμματεία και οι βίοι των αγίων, στους οποίους δίνονται πρότυπα προς μίμηση, και αναδεικνύεται ο αληθινός προορισμός του ανθρώπου, το μεγαλείο της ηθικής ομορφιάς, η υπομονή και η αντοχή κατά την αντιμετώπιση των δυσκολιών.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Η πνευματική ζωή είναι αδύνατη χωρίς νηστεία και προσευχή. «Τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> (Ματθ. 17:21). Είναι καλό, με την ευλογία του πνευματικού, να αποστηθίζει κανείς συγκεκριμένους ψαλμούς και προσευχές. Ο ρόλος της προσευχής στην απόκτηση και τη διατήρηση της εσωτερικής ειρήνης είναι πολύ μεγάλος. Ο Γέροντας Σαμψών (Σίβερς) υποστήριζε ότι η ειρήνη της ψυχής εκείνου που προσεύχεται αδιαλείπτως, είναι προστατευμένη από τις εξωτερικές ταραχές.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Την ψυχή ενισχύουν οι επισκέψεις σε άγια μέρη και ορθόδοξα μοναστήρια. Μεγάλη ωφέλεια θα προσφέρει το μνημόσυνο (η αναγραφή ονομάτων) στη Θεία Λειτουργία και στις παρακλήσεις, η τακτική λήψη αγιασμού των Θεοφανείων με αντίδωρο ή κομμάτι αρτοκλασίας (άρτου), καθώς και ο ραντισμός με αγιασμό της κατοικίας, του ίδιου του ασθενούς και των προσωπικών του αντικειμένων.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Είναι απαραίτητο να παρακολουθεί κανείς τις διεργασίες που συντελούνται στην ψυχή του. Πρέπει να προσέχει τις σκέψεις του, καθώς για κάθε κακή πράξη συνήθως προηγείται μια κακή σκέψη. Πρέπει να αποκόπτει αποφασιστικά κάθε τι αρνητικό, αμαρτωλό και βδελυρό, και να μην εμπλέκεται σε αμαρτωλές συζητήσεις. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία υπάρχει διδασκαλία για το πώς να καταπολεμάται η αμαρτία στην ίδια της τη γέννηση, στο επίπεδο του λογισμού.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">«...Ο τρόπος με τον οποίο η αμαρτία εξελίσσεται από τη σκέψη στην πράξη έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια από τους Αγίους Πατέρες. Όλη η πορεία της διαδικασίας περιγράφεται ως εξής: πρώτα εμφανίζεται η προσβολή<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> (δηλαδή, εμφανίζεται από το πουθενά μια αμαρτωλή σκέψη), στη συνέχεια η προσοχή<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> (η "συνομιλία" με την αμαρτωλή σκέψη — που αποτελεί ήδη την αρχή της αποδοχής της αμαρτίας), έπειτα η (αμαρτωλή) ηδονή<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">, μετά η επιθυμία<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> (να πραγματοποιηθεί η αμαρτία), κατόπιν η απόφαση<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">, και τέλος η πράξη<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> <span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">(βλ. Φιλόθεο Σιναΐτη, Φιλοκαλία<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">, τόμος 3, κεφ. 34 και εξής). Όσο περισσότερο επιτρέπει ο άνθρωπος στον πειρασμό να εδραιωθεί στην ψυχή του, τόσο πιο κοντά βρίσκεται στην πτώση.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Η προσβολή είναι μια απλή αναπαράσταση ενός πράγματος, η οποία εμφανίζεται στη συνείδησή μας είτε μέσω των αισθήσεων είτε μέσω της μνήμης και της φαντασίας. Εδώ δεν υπάρχει αμαρτία, καθώς η γέννηση των εικόνων δεν εξαρτάται από τη θέλησή μας. Μερικές φορές, ωστόσο, μετατρέπεται έμμεσα σε ενοχή, όταν η δελεαστική εικόνα εξετάζεται από τον νου και ο άνθρωπος ξεκινά, κατά κάποιο τρόπο, μια συνομιλία μαζί της.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μερικές φορές ένα αντικείμενο αιχμαλωτίζει την προσοχή με την καινοτομία ή τον εντυπωσιακό του χαρακτήρα, αλλά μόλις συνειδητοποιηθεί η ακαθαρσία του, πρέπει να εκδιωχθεί αμέσως, διότι διαφορετικά θα υπάρξει συγκατάθεση της θέλησης. Όποιος έδιωξε έναν αμαρτωλό λογισμό, έσβησε τον εσωτερικό πόλεμο. Η απόλαυση αμαρτωλών αντικειμένων αποτελεί ήδη αμαρτία. Από την απόλαυση (την ηδονή του λογισμού), υπάρχει μόνο ένα βήμα μέχρι την επιθυμία. Από την επιθυμία πηγάζει η απόφαση. Εκείνος που επιθυμεί έχει δώσει τη συγκατάθεσή του για την πράξη, αλλά δεν έχει σκεφτεί ούτε έχει επιχειρήσει τίποτα ακόμα για την επίτευξη του στόχου του· σε εκείνον όμως που έχει αποφασίσει, τα πάντα έχουν ήδη εξεταστεί και κριθεί, και δεν απομένει παρά να περάσει στην πράξη.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Επομένως, πρέπει να αποφεύγονται κάθε είδους «φαντασιοπληξίες», φαντασίες και άγονες νοητικές απεικονίσεις, ιδιαίτερα εκείνες που έχουν αισθησιακό χαρακτήρα.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Πρέπει να αποβάλει κανείς τη συνήθεια να κατακρίνει τους άλλους. Εάν παρουσία σας κάποιος επικρίνεται ή κατακρίνεται, πρέπει να αλλάξετε τη συζήτηση, και αν αυτό είναι αδύνατο, να απομακρυνθείτε.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Σε οτιδήποτε και αν συμβεί στη ζωή, πρέπει να κατηγορούμε μόνο τον εαυτό μας· τότε θα εδραιωθεί στην ψυχή η ισορροπία, η εσωτερική ειρήνη και η γαλήνη. «Αν όλοι κατηγορούσαν τον εαυτό τους, θα επικρατούσε ειρήνη»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">, έγραφε ο Αρχιεπίσκοπος Αρσένιος (Ζαντανόφσκι) και συνεχίζει «η αυτομεμψία μάς βοηθά να υπομένουμε ήρεμα τις προσβολές, χωρίς να τις νιώθουμε»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Είναι ωφέλιμο να απαλλαγεί κανείς από τη συνήθεια της πολυλογίας και των προστριβών για ασήμαντα πράγματα. Πρέπει οπωσδήποτε να αρνηθεί κάθε τι ψεύτικο, επιδεικτικό, θεατρικό, κάθε προσποίηση, υπερβολή και διπροσωπία — δηλαδή καθετί αμαρτωλό, ακόμη και στις λεπτομέρειες.<o:p></o:p><p align="center" class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: normal; margin-bottom: 9pt; text-align: center;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μπορεί ο τυφλός να οδηγήσει τυφλό;<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Με τη θεραπεία των νευρώσεων ασχολείται παραδοσιακά η ψυχοθεραπεία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τασσόταν πάντοτε με αποφασιστικό τρόπο ενάντια σε κάθε είδους αποκρυφιστικές και μαγικές πράξεις. Στο «Πηδάλιο» (Βίβλος των Κανόνων), το οποίο βασίζεται στις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων και στις υποδείξεις των Αγίων Πατέρων και αποτελεί τον κώδικα των εκκλησιαστικών κανόνων, η δραστηριότητα αυτή ορίζεται σαφώς και ξεκάθαρα ως ολέθρια και σατανική. Επομένως, όπως είναι φυσικό, κανένας πνευματικός δεν διανοείται να συμβουλεύσει κάποιον να ζητήσει βοήθεια από πρακτικούς θεραπευτές (κομπογιαννίτες), χαρτορίχτρες ή μέντιουμ. Αντίθετα όμως, μπορεί να δώσει την ευλογία του για την αναζήτηση βοήθειας από έναν επαγγελματία ψυχοθεραπευτή. Ωστόσο, στο σημείο αυτό, συχνά ελλοχεύει ένας σοβαρός κίνδυνος για τον ασθενή.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Η ψυχοθεραπεία είναι μια ιδιαίτερη ιατρική ειδικότητα, η οποία σχετίζεται όχι τόσο με τη θεραπεία υπό τη συνηθισμένη έννοια του όρου, όσο με την επίδραση στην προσωπικότητα του ασθενούς, στην ίδια του την ψυχή. Θέτει μάλιστα ευγενείς στόχους, επιδιώκοντας να παρηγορήσει τον θλιμμένο άνθρωπο και να τον βοηθήσει να βρει την ψυχική του ισορροπία. Στην πράξη όμως έχει διαμορφωθεί μια δύσκολη κατάσταση, η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι, ενώ αυτός ο κλάδος της ιατρικής έρχεται σε στενότατη επαφή με την ψυχή του ανθρώπου και επιχειρεί να την θεραπεύσει, αποδεικνύεται πνευματικά ανεπαρκής, στερούμενος ηθικών προσανατολισμών. Δεν μπορεί κανείς να ελαφρύνει το ψυχικό βάρος ενός άλλου ανθρώπου, χωρίς να διαθέτει ο ίδιος πνευματικές αξίες. «Μήτι δύναται τυφλὸς τυφλὸν ὁδηγεῖν; οὐχὶ ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται;»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> (Λουκ. 6:39).<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ο γιατρός μπορεί να κατέχει διδακτορικό τίτλο, τον τίτλο του καθηγητή ή του ακαδημαϊκού, εντούτοις αυτό δεν αλλάζει την ουσία, εάν ο ίδιος είναι υλιστής ή εμφορείται από μη χριστιανικές αντιλήψεις. Οι προσπάθειές του δεν θα προσφέρουν στην ψυχή τον απαραίτητο προσανατολισμό· επιπλέον, ενδέχεται να την οδηγήσουν στο βάραθρο των αμαρτιών, με αποτέλεσμα οι θλίψεις του πάσχοντος απλώς να πολλαπλασιαστούν. Πόσες φορές έχουν ζητήσει τη βοήθειά μας άνθρωποι που υπέστησαν βλάβη από κακώς εννοούμενους ψυχοθεραπευτές, ψυχαναλυτές, υπνωτιστές και άλλους.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Η πνευματική αοριστία και η ανεπάρκεια της ψυχολογίας και της ψυχοθεραπείας, η οποία βασίζεται στον ηθικό «πλουραλισμό», επέτρεψε τη διείσδυση σε αυτές ενός τεράστιου αριθμού αποκρυφιστικών ψυχοτεχνικών —δυτικών, ανατολικών αλλά και «εγχώριων»— οι οποίες είναι ηθικά απαράδεκτες.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μία από τις αρχές των σύγχρονων ψυχολογικών πρακτικών είναι ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Συχνά οι γιατροί δίνουν «συμβουλές» που προξενούν προφανή βλάβη στην ψυχή. Πολλές φορές έχουμε βρεθεί αντιμέτωποι με καταστάσεις όπου οι γιατροί πρότειναν στους ασθενείς να συνάψουν εξωσυζυγικές σχέσεις —με σκοπό δήθεν την εξομάλυνση των οικογενειακών συγκρούσεων— δηλαδή, με απλά λόγια, συνιστούσαν τη μοιχεία. Συμβουλεύουν τον άνθρωπο να ψεύδεται ή να χειραγωγεί τους γύρω του, εάν αυτό πρόκειται να του αποφέρει κάποιο όφελος (τέτοιου είδους συστάσεις αφθονούν στα βιβλία του Ντέιλ Κάρνεγκι).<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Η τραγωδία της σύγχρονης επιστήμης για την ψυχή συνίσταται στο ότι υποθάλπει τα πάθη του ανθρώπου, επιδιώκει με κάθε τρόπο να τονώσει την αυτοεκτίμησή του ή δίνει έμφαση στον διαλογισμό και την ψυχική αυτορρύθμιση μέσω καταστάσεων αλλοιωμένης συνείδησης. Η κατάρτιση των μελλοντικών ψυχοθεραπευτών πραγματοποιείται σε ανήθικη βάση. Έτσι, τα ηλεκτρονικά τεστ των εξετάσεων είναι κυριολεκτικά γεμάτα από απρέπειες. Για να μην μιλάμε αόριστα, ας αναφέρουμε ένα παράδειγμα. Στην ερώτηση: «Τι θα συμβουλεύατε να διαβάζει ένας ασθενής με ψυχασθένεια για να τονωθεί ο ατονικός υποφλοιός του;»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> — η σωστή απάντηση είναι: «Τα έργα του Γκυ ντε Μωπασάν»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">. Τα σχόλια, όπως λέγεται, περιττεύουν...<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ο γιατρός δεν επιλέγει τους ασθενείς του. Τις περισσότερες φορές, στο ιατρείο μας έρχονται άνθρωποι μη πιστοί ή εκείνοι που δεν γνωρίζουν τον αληθινό Θεό — ετερόδοξοι, νεοπαγανιστές. Δεν είναι λίγοι όμως και εκείνοι που βρίσκονται σε αναζήτηση της Αλήθειας. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, στον ψυχοθεραπευτή ανατίθεται μια ευθύνη τόσο ως γιατρός όσο και ως άνθρωπος. Το καθήκον του είναι να βοηθήσει τον ασθενή, ο οποίος πιέζεται από ασθένειες, συγκρούσεις, αναποδιές και απώλειες.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Για τον γιατρό που έχει αφιερώσει τον εαυτό του στην ψυχοθεραπεία, είναι σημαντικό να κατέχει γνήσιες πνευματικές αξίες, οι οποίες θα καθορίζουν το έργο του με τους ασθενείς. Χωρίς μια δική του —και μάλιστα ορθόδοξη— πνευματική βάση, δεν θα μπορέσει να διακρίνει τα περιστασιακά (ψυχοκοινωνικά) και βιολογικά αίτια των ασθενειών από τα υπαρξιακά και κοσμοθεωρητικά. Εάν δε στο ιατρείο βρεθεί ένας άνθρωπος του οποίου η ψυχή λαχταρά να βρει τον Κύριο, τότε ο ορθόδοξος ψυχοθεραπευτής οφείλει να τον βοηθήσει σε αυτό.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ο γιατρός, ασφαλώς, δεν υποκαθιστά τον ιερέα, αλλά απλώς προηγείται αυτού, λειτουργώντας μερικές φορές ως «ανάχωμα» που εμποδίζει τον ασθενή να πέσει σε ακόμη μεγαλύτερους πειρασμούς και αμαρτήματα — τη μέθη, την πορνεία, την αυτοκτονία.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Δυστυχώς, σήμερα οι χριστιανοί μεταξύ των ψυχιάτρων και των ψυχοθεραπευτών αποτελούν τη μειοψηφία. Αυτή, κατά τη γνώμη μας, είναι μία από τις αιτίες της χαμηλής αποτελεσματικότητας της βοήθειας στις νευρώσεις. Η ψυχοθεραπεία σήμερα αριθμεί χιλιάδες τεχνικές ψυχοδιόρθωσης. Ο ίδιος ο αριθμός τους μαρτυρά ότι οι ψυχοθεραπευτές δεν γνωρίζουν πώς να θεραπεύσουν τον άνθρωπο. Η αληθινή θεραπεία από τα ψυχικά νοσήματα ξεκινά με τη μετάνοια και τη στροφή προς τον Θεό. Και σε αυτόν τον τομέα, η πλειονότητα των ψυχοθεραπευτών έχει πλήρη άγνοια.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Συνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε ότι μόνο εκείνη η ψυχοθεραπευτική βοήθεια θα είναι αποτελεσματική και ωφέλιμη, η οποία οδηγεί στον Χριστό και παρέχεται από έναν ορθόδοξο γιατρό ή ψυχολόγο που διάγει χριστιανικό βίο. Σε αυτή την περίπτωση, ο λόγος του ειδικού θα ενισχύεται από τη χαρισματική δύναμη του Θεού, θα παρηγορεί τον πάσχοντα και θα του δείχνει τον δρόμο προς Εκείνον, ο Οποίος είναι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή!<o:p></o:p><p align="center" class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: normal; margin-bottom: 9pt; text-align: center;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ψυχολογική αυτοβοήθεια<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ιδιαίτερα σημαντική στους τρόπους ψυχολογικής αυτοβοήθειας είναι η σωστή αξιολόγηση από τον ασθενή των αιτιών για τις δικές του πτώσεις και τα λάθη. Συχνά προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε τον εαυτό μας και να αναζητήσουμε τις αιτίες σε άλλους ανθρώπους ή σε εξωτερικές περιστάσεις. Η πατερική σοφία μάς διδάσκει να μη δικαιολογούμε ποτέ τον εαυτό μας, διότι ο άνθρωπος από τη φύση του είναι φίλαυτος (εγωιστής) και πάντα θα βρίσκει έναν τρόπο να διαστρεβλώνει την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων προς όφελος του άλλοθί του (για παράδειγμα: «εντάξει, νευρίασα και μίλησα απότομα, αλλά κι εγώ άνθρωπος είμαι, ενώ εκείνος θα έπρεπε να...»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> κ.λπ., πείθοντας σταδιακά όλο και περισσότερο τον εαυτό του για την ενοχή του άλλου και δικαιολογώντας τη δική του συμπεριφορά).<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Αντί για την αυτοδικαίωση, το σωστότερο είναι να κατηγορούμε τον εαυτό μας και να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τα αίτια της πτώσης, τα οποία συνήθως κρύβονται στη φιλαυτία, τη ματαιοδοξία και κυρίως στην υπερηφάνεια. «Όπου συμβαίνει πτώση, εκεί έχει προηγηθεί η υπερηφάνεια· διότι η υπερηφάνεια είναι ο προπομπός της πτώσεως»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> (Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης).<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μία από τις αποτελεσματικές ψυχολογικές τεχνικές είναι η λογικοποίηση<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> (εκλογίκευση). Πρώτα απ' όλα πρέπει κανείς να ηρεμήσει και να προσευχηθεί. Έπειτα, να πάρει ένα καθαρό φύλλο χαρτί, ένα στυλό και να αναλύσει προσεκτικά και νηφάλια τη συγκρουσιακή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Να καταγράψει τα κύρια αίτια της σύγκρουσης και τους πιθανούς τρόπους επίλυσής της, να ζυγίσει όλα τα «υπέρ» και τα «κατά», να διακρίνει τις ανάγκες και τις ανησυχίες όλων των συμμετεχόντων στην παρεξήγηση και να βρει τα σωστά επιχειρήματα υπέρ της αυτοσυγκράτησης, της αυτοκυριαρχίας και της ταπεινοφροσύνης.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Παράλληλα, μπορεί κανείς να διακρίνει ορισμένες περιστάσεις που προηγουμένως δεν είχε προσέξει, καθώς και ουσιαστικές ψυχολογικές αποχρώσεις. Το τελικό στάδιο της λογικοποίησης πρέπει να είναι η λήψη μιας συγκεκριμένης απόφασης, καθώς όσο περισσότερο διατηρείται μια αβέβαιη, αμφίσημη στάση απέναντι στη σύγκρουση, τόσο πιο δύσκολο είναι να επιλυθεί και, κατά συνέπεια, να αποκατασταθεί η ψυχική ισορροπία. Ο εχθρός της σωτηρίας μας προσπαθεί πάντοτε να μας στερήσει την εσωτερική ειρήνη, να μας μπερδέψει και να μας οδηγήσει στην ακηδία (απελπισία). Ας μην υποκύπτουμε στις υποβολές του.<o:p></o:p>Προνοητικότητα.<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> Παρά την ποικιλία των γεγονότων της ζωής, πολλά από αυτά επαναλαμβάνονται επανειλημμένα και αποτελούν, κατά κάποιο τρόπο, ένα «κλισέ». Από την εμπειρία είναι γνωστό ότι τείνουμε να «σκοντάφτουμε», να χάνουμε την ψυχική μας ειρήνη ή να υποκύπτουμε στον πειρασμό κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες. Επομένως, πρέπει να προετοιμάζουμε τον εαυτό μας εκ των προτέρων για τις δυσκολίες… Είναι αδύνατο, φυσικά, να προβλεφθούν τα πάντα, αλλά πολλά μπορούν να ληφθούν υπόψη και να προληφθούν. Η προετοιμασία πρέπει να γίνεται όχι μόνο με τη σκέψη, αλλά και με την προσευχή, τη συζήτηση με τον πνευματικό, τις συμβουλές και την ευλογία του.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ο Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος συμβουλεύει: «Το πρωί, μετά την προσευχή, κάθισε και προγραμμάτισε τι πρέπει να κάνεις κατά τη διάρκεια της ημέρας, πού πρέπει να πας, τι και ποιους θα συναντήσεις, και αναλόγως καθόρισε από πριν τι θα σκεφτείς στον κάθε τόπο, τι θα πεις, πώς θα συγκρατήσεις την ψυχή και το σώμα σου κ.λπ.»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">. Αυτό σημαίνει ότι ο αληθινός χριστιανός πρέπει να «κρατά τον εαυτό του στα χέρια του», να ελέγχει τις κινήσεις της ψυχής του και να μην τις αφήνει να σκορπίζουν ανεξέλεγκτα. Πρέπει να είναι κύριος της εσωτερικής του κατάστασης.<o:p></o:p>Η εναλλαγή (μετατόπιση της προσοχής)<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> είναι μια απλή και αποτελεσματική τεχνική. Σε ποιον δεν είναι γνωστό πόσο ευχάριστο είναι να ακούει κάποιος εκκλησιαστικούς ύμνους, να διαβάζει ένα πνευματικά ωφέλιμο άρθρο, να περπατά σε ένα δασικό μονοπάτι, να ακούει το κελάηδισμα των πουλιών, να θαυμάζει τα λουλούδια του αγρού… Σε άλλον προσφέρει χαρά η εργασία στο κτήμα, σε άλλον η συνάντηση με φίλους και μια βραδιά που περνά με εγκάρδια και ψυχωφελή επικοινωνία κ.λπ. Υπάρχουν πολλές τέτοιες συστάσεις· με μια προσεκτική στάση απέναντι στον εαυτό του, ο καθένας μπορεί να συνεχίσει αυτόν τον κατάλογο. Η ικανότητα να ξεκουράζεται κανείς με όφελος για την ψυχή του είναι μια σοφία που αξίζει να κατακτήσει.<o:p></o:p><p align="center" class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: normal; margin-bottom: 9pt; text-align: center;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Φαρμακευτική βοήθεια<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Λίγα λόγια σχετικά με τη χρήση φαρμάκων στις νευρώσεις (ηρεμιστικών, αντικαταθλιπτικών). Σε περίπτωση νευρωσικών καταστάσεων, όπου τα συμπτώματα της νόσου εξαρτώνται άμεσα από ψυχολογικά αίτια και τις συνθήκες της ζωής, τα φάρμακα παίζουν βοηθητικό ρόλο, εξασθενώντας την εσωτερική ένταση και αμβλύνοντας την οξύτητα των ενοχλήσεων. Συνήθως χορηγούνται για σύντομο χρονικό διάστημα. Η κύρια προϋπόθεση για την ανάρρωση θα είναι η αναζήτηση της βέλτιστης επίλυσης της σύγκρουσης, και σε πνευματικό επίπεδο — η ταπείνωση και η μετάνοια.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Στις νευρώσεις και στις νευρωσικού τύπου καταστάσεις βοηθά σημαντικά η φυτοθεραπεία, δηλαδή η χρήση φαρμακευτικών φυτών για θεραπευτικούς σκοπούς. Ωστόσο, ας σημειώσουμε ότι αυτή δεν εξαλείφει τα αίτια εμφάνισης των νευρώσεων και αποτελεί απλώς ένα συμπτωματικό μέσο (που ανακουφίζει από τα συμπτώματα).<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Παραδοσιακά χρησιμοποιούνται η ρίζα βαλεριάνας, η μέντα (φύλλα), ο λυκίσκος (κώνοι), το πασχαλόχορτο / λεόνουρος ο καρδιακός (βότανο), το ελίχρυσο / γναφάλιο (βότανο), ο κράταιγος (άνθη), το χαμομήλι, οι καρποί του κυμίνου. <o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ευεργετική επίδραση στο νευρικό σύστημα έχουν οι σταφίδες, τα αποξηραμένα βερίκοκα, το μέλι… Ας μιλήσουμε λίγο πιο αναλυτικά για τη θεραπεία με μέλι. Η αποτελεσματικότητά της είναι ευρέως γνωστή· προσφέρει πολύ καλά αποτελέσματα σε περιπτώσεις νευρασθένειας, νευρικής υπερέντασης, καθώς και μετά από την εκτέλεση παρατεταμένης και ψυχολογικά επίπονης εργασίας. Το μέλι χρησιμοποιείται παραδοσιακά για την υποστήριξη του νευρικού σύστηματος και της γενικής ευεξίας, αν και οι ειδικές μέθοδοι κατανάλωσης ποικίλλουν. Τα άτομα που αντιμετωπίζουν νευρικές διαταραχές αναφέρουν συχνά βελτίωση της διάθεσης και της ευεξίας μέσω διατροφικών προσαρμογών και χαλάρωσης. Ο Βούλγαρος επιστήμονας Στόιμιρ Μλαντένοφ προσφέρει το ακόλουθο σχήμα για θεραπεία με μέλι: 100-120 γρ. ανθόμελο την ημέρα για 2,5-3 εβδομάδες. Λαμβάνετε 30 γρ. μέλι πρωί και βράδυ και μετά το μεσημεριανό γεύμα 40 γρ. Το βράδυ, το μέλι πρέπει να διαλύεται σε ένα ποτήρι δροσερό νερό και να πίνεται μισή ώρα πριν τον ύπνο. Σε 10-12 ημέρες από την έναρξη αυτής της θεραπείας, οι άρρωστοι ή όσοι έχουν προϋπάρχουσες ασθένειες, κατά κανόνα κοιμούνται καλά, αποκτούν ζωντάνια, η εργασιακή τους ικανότητα αυξάνεται.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Δεν είναι περιττό να υπενθυμίσουμε και την ωφέλεια της σκληραγώγησης του οργανισμού. Σημαντικό ρόλο παίζει η σωματική εργασία ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός, η απασχόληση στον κήπο, το ελαφρύ τρέξιμο (τζόκινγκ), ο περίπατος, η κολύμβηση. Η χαλαρωμένη και νωθρή σάρκα ταράζει την ψυχή με εκνευρισμό και απρεπείς λογισμούς.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Τώρα ας σταθούμε στην αϋπνία, καθώς παράπονα γι' αυτήν συναντώνται στην πλειονότητα των ασθενών που υποφέρουν από νευρωσικές διαταραχές. Ο ύπνος είναι ένα ευαίσθητο ηθικό βαρόμετρο. Μεταβάλλεται (χειροτερεύει ή βελτιώνεται) ανάλογα με την πνευματική και ψυχική μας κατάσταση. Ο ύπνος είναι κακός μετά από κακές συζητήσεις και μετά από αμαρτήματα που βασανίζουν την ψυχή. Τον καλό και βαθύ ύπνο τον χαρίζει ο Κύριος.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Σε εκείνους τους ασθενείς που έχουν την καρδιά τους ανοιχτή στην πίστη, επαναλαμβάνουμε τις ήδη γνωστές αλήθειες: είναι απαραίτητο να προσεύχονται το πρωί και το βράδυ (από την εμπειρία είναι γνωστό ότι, αν για κάποιο λόγο θυσιάσεις τις προσευχές πριν τον ύπνο, θα θυσιάσεις και τον βαθύ ύπνο), να διαβάζουν το Ευαγγέλιο, να σταυρώνουν πριν από τον ύπνο το δωμάτιο και το κρεβάτι τους, να πίνουν αγιασμό και να ραντίζουν με αυτόν την κατοικία τους, να επικαλούνται σε βοήθεια τους αγίους και τον φύλακα άγγελό τους, καθώς και να προσκαλούν τον ιερέα στο σπίτι για να τελέσει αγιασμό, εάν η κατοικία δεν είναι αγιασμένη. Το κυριότερο όμως απ' όλα είναι να εξομολογούνται και να κοινωνούν των Αχράντων του Χριστού Μυστηρίων. Πολλοί άνθρωποι που άρχισαν να ενεργούν έτσι με πίστη και ελπίδα στον Κύριο, νιώθουν σημαντική βελτίωση της ευεξίας τους και αποκτούν ψυχική ειρήνη.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Οι ψυχολογικές συμβουλές μπορούν να είναι οι εξής. Πρώτον, επιτρέψτε στον εαυτό σας να μην κοιμηθεί, μην επιβαρύνετε τον νου σας με σκέψεις για τον ύπνο και για το πώς θα αποκοιμηθείτε το συντομότερο δυνατό. Άλλωστε, συχνά ο άνθρωπος υποφέρει περισσότερο όχι από την ίδια την αϋπνία, αλλά από την ανησυχία που του προκαλεί αυτή. Αργά το βράδυ είναι η ώρα για ήρεμες ασχολίες και χαλαρές συζητήσεις. Κάντε έναν περίπατο πριν από τον ύπνο, αποφύγετε το βαρύ δείπνο, αερίστε το δωμάτιο. Κάντε ένα ζεστό ντους ή ποδόλουτρο.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Να και μια ακόμη συμβουλή: βράζετε δύο κουταλάκια του γλυκού κώνους λυκίσκου σε ένα ποτήρι βραστό νερό, τα αφήνετε για 4 ώρες, σουρώνετε και πίνετε ένα ποτήρι πριν από τον ύπνο. Πριν κοιμηθείτε, μπορείτε να επαλείψετε τους κροτάφους με έλαιο λεβάντας ή να ρίξετε 3-5 σταγόνες ελαίου λεβάντας σε έναν κύβο ζάχαρης και να τον πιπιλίσετε πριν από τον ύπνο. Στο προσκέφαλο του κρεβατιού είναι ωφέλιμο να κρεμάσετε ένα λινό σακουλάκι με αποξηραμένες ρίζες βαλεριάνας. Υπάρχουν παρατηρήσεις ότι τα κλινοσκεπάσματα σε σκούρους τόνους συμβάλλουν στην ηρεμία του νευρικού συστήματος.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Στα φαρμακεία πωλούνται καταπραϋντικά μείγματα βοτάνων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη χαλάρωση και τη βελτίωση του ύπνου. Η συμβουλή ενός γιατρού θα είναι επίσης χρήσιμη. Τα υπνωτικά χάπια πρέπει να λαμβάνονται μόνο κατόπιν ιατρικής συνταγής, ενώ τα αφεψήματα και τα καταπραϋντικά εγχύματα μπορούν να χρησιμοποιούνται αυτόνομα.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Να θυμάστε ότι η ψυχική και σωματική υγεία είναι δώρο Θεού και πρέπει να της συμπεριφερόμαστε με φροντίδα.<o:p></o:p><p align="center" class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: normal; margin-bottom: 9pt; text-align: center;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Προβλήματα της ηλικίας<o:p></o:p>«Γιατρέ, πείτε μου τι να κάνω. Είμαι 50 ετών. Μέχρι τα 50 μου ήμουν ένας ήρεμος και ισορροπημένος άνθρωπος. Τώρα, λόγω των προβλημάτων της ηλικίας, δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου: είμαι ευερέθιστη, κλαίω εύκολα, ο ύπνος μου έχει χειροτερέψει, δεν έχω δυνάμεις. Στις ακολουθίες στην εκκλησία στέκομαι με δυσκολία. Με πιάνουν πότε εξάψεις και πότε κρυάδες. Ιδρώνω, ζαλίζομαι. Άρχισα να προσεύχομαι λιγότερο, δεν τα βγάζω πέρα με τις δουλειές του σπιτιού. Τι να κάνω;<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;"> Με εκτίμηση, Ε. Κ.»<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Αγαπητή Ε.Κ.! Όπως πολύ σωστά διαπιστώσατε και η ίδια, στη βάση των προβλημάτων σας βρίσκονται τα γνωστά συμπτώματα της «ιδιαίτερης» ηλικίας της γυναίκας. Αυτή την περίοδο, λόγω της ορμονικής αναπροσαρμογής, συμβαίνουν πολλές αλλαγές στον οργανισμό της. Τα παράπονα που απαριθμήσατε είναι, δυστυχώς, τυπικά.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Πρώτα απ' όλα θέλω να σας καθησυχάσω. Όλα αυτά με τον καιρό θα περάσουν και η ευεξία σας θα αποκατασταθεί. Χρειάζονται μόνο χρόνος και υπομονή. Δεν είστε ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία. Μην απαιτείτε από τον εαυτό σας αυτή τη στιγμή την ίδια δραστηριότητα που είχατε παλαιότερα. Η εσωτερική, ψυχική σύγκρουση γεννιέται ακριβώς από το γεγονός ότι η γυναίκα επιδιώκει οπωσδήποτε να παραμείνει στο ίδιο επίπεδο, να είναι το ίδιο δραστήρια όπως και πριν, να τα βγάζει πέρα με όλα, όμως το να το επιτύχει αυτό κατά τη συγκεκριμένη περίοδο είναι είτε δύσκολο είτε αδύνατο.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Γι' αυτό ηρεμήστε και συμβιβαστείτε με την ιδέα (ταπεινωθείτε μπροστά στο γεγονός) ότι αυτή τη στιγμή είστε λιγάκι αδιάθετη. Μιλήστε με τους δικούς σας στο σπίτι. Αν έχετε ενήλικα παιδιά, αυτή είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για να στρωθούν στη δουλειά και να σας βοηθήσουν στις δουλειές του σπιτιού.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μέσα στον ναό καλό είναι να επιλέγετε ένα σημείο χωρίς πολύ κόσμο, όπου υπάρχει περισσότερος καθαρός αέρας. Όλα μπορούν να διευθετηθούν· δεν χρειάζεται να πανικοβάλλεστε και να απελπίζεστε (να πέφτετε σε ακηδία).<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Θα σας βοηθήσουν πολύ τα αφεψήματα από καταπραϋντικά βότανα. Είναι καλό να τρώτε μέλι, αποξηραμένα βερίκοκα, σταφίδες και να παίρνετε πολυβιταμίνες. Σας υπενθυμίζω επίσης την ωφέλεια των περιπάτων στον καθαρό αέρα.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Να προσθέσω επίσης ότι σήμερα κυκλοφορούν φαρμακευτικά σκευάσματα διαφόρων ιδιοτήτων και δράσεων, τα οποία εξαλείφουν τις επώδυνες εκδηλώσεις της κλιμακτηρίου περιόδου.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Σε πνευματικό επίπεδο, παρουσιάζει ενδιαφέρον η εξής παρατήρηση: Κατά την περίοδο αυτή, ενδέχεται να οξύνονται στη γυναίκα εκείνα τα αρνητικά χαρακτηριστικά που προϋπήρχαν στον χαρακτήρα της (διάβαζε: αμαρτήματα). Ας υποθέσουμε ότι, αν παλαιότερα μια γυναίκα ένιωθε μέσα της μια τάση προς την ακηδία (μελαγχολία) ή τον εκνευρισμό, τώρα αυτές οι ιδιότητες γίνονται εμφανώς αισθητές και δεν καταφέρνει να συγκρατήσει τον εαυτό της. Λάβετέ το αυτό υπόψη σας. Ο Κύριος να σας χαρίζει υγεία και ψυχική ειρήνη.<o:p></o:p><p align="center" class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: normal; margin-bottom: 9pt; text-align: center;"><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μια επικίνδυνη «μόλυνση» (Σύγχρονοι πειρασμοί)<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Στο ιατρείο βρίσκεται μια γυναίκα περίπου 50 ετών και η 23χρονη κόρη της, η Β. Οι περιστάσεις που τις ώθησαν να ζητήσουν βοήθεια έχουν ως εξής: η κοπέλα, μέχρι πρόσφατα φοιτήτρια σε ένα από τα πανεπιστήμια της πρωτεύουσας, για μεγάλο χρονικό διάστημα είχε παθιαστεί με το έργο (αν μπορεί να ειπωθεί έτσι) ενός γνωστού δυτικού ροκ συγκροτήματος. Είχε δημιουργήσει μια ολόκληρη συλλογή από ηχογραφήσεις και βίντεο, αποκόμματα εφημερίδων και περιοδικών, καθώς και φωτογραφίες αυτών των μουσικών. Αυτό συνεχιζόταν για περίπου ενάμιση με δύο χρόνια.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Η ροκ μουσική ασκεί ισχυρή επίδραση τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική κατάσταση του ανθρώπου. Ο γνωστός ερευνητής του ροκ εν ρολ, Jean-Paul Regimbal, γράφει: «Η δύναμη του ροκ έγκειται στους διακοπτόμενους παλμούς και τους ρυθμούς, οι οποίοι προκαλούν μια βιοψυχική αντίδραση του οργανισμού, ικανή να επηρεάσει τη λειτουργία διαφόρων οργάνων του σώματος (ειδικότερα, το μπιτ μπορεί να προκαλέσει επιτάχυνση του καρδιακού παλμού και αύξηση της αδρεναλίνης, καθώς και διέγερση στη γενετήσια σφαίρα)».<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Εάν, για παράδειγμα, ο ρυθμός είναι πολλαπλάσιος του ενάμισι χτύπου ανά δευτερόλεπτο και συνοδεύεται από ισχυρή πίεση υπόηχων συχνοτήτων (15-30 hertz), είναι ικανός να προκαλέσει στον άνθρωπο έντονη διέγερση. Με ρυθμό ίσο με δύο χτύπους ανά δευτερόλεπτο, και στις ίδιες συχνότητες, ο ακροατής περιέρχεται σε μια χορευτική «έκσταση», η οποία μοιάζει με εκείνη των ναρκωτικών. Τα σύγχρονα ροκ συγκροτήματα λειτουργούν σε εύρη από 80 χιλιάδες hertz έως 20 ή και ακόμη χαμηλότερα. Η ένταση του ήχου φτάνει τα 120 ντεσιμπέλ (decibel), αν και η ανθρώπινη ακοή είναι συντονισμένη για μια μέση ένταση 55 ντεσιμπέλ. Αυτό αποτελεί ήδη μια αποφασιστική επίθεση ενάντια σε ολόκληρη την προσωπικότητα. Έχουν υπάρξει περιπτώσεις όπου η υπερβολή των υψηλών ή χαμηλών συχνοτήτων τραυμάτισε σοβαρά τον εγκέφαλο.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Στις ροκ συναυλίες δεν είναι σπάνια τα ακουστικά τραύματα από τον ήχο, τα ηχητικά εγκαύματα, καθώς και οι απώλειες ακοής και μνήμης. Είναι αδύνατον να εκθέτει κανείς τον εαυτό του για μεγάλο χρονικό διάστημα στην επίδραση του ροκ και να μην υποστεί ένα βαθύ ψυχοσυναισθηματικό τραύμα. Κατά τη διαδικασία αυτή εμφανίζεται απώλεια ελέγχου της ικανότητας συγκέντρωσης, εξασθενεί σημαντικά ο έλεγχος της νοητικής δραστηριότητας και της θέλησης, ενώ οι ανεξέλεγκτες παρορμήσεις οδηγούν στην καταστροφή, τον βανδαλισμό και την εξέγερση. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στις μεγάλες συγκεντρώσεις, όπου το ψυχικό πεδίο του πλήθους, ενισχυμένο από τις προαναφερθείσες επιδράσεις του ροκ, ουσιαστικά στερεί από τον άνθρωπο την ατομικότητά του και τον μετατρέπει σε εξάρτημα μιας μηχανής, η οποία κατευθύνεται από σατανικές αρχές.<o:p></o:p>«Όπως βλέπουμε, η ροκ μουσική ασκεί καταστροφική επίδραση στην προσωπικότητα του ανθρώπου. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί σολίστ του ροκ είναι ναρκομανείς, ακόμη και ανοιχτοί σατανιστές»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;"> (από άρθρο του Ν. Μπογκόλιουμποφ).<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Στο πανεπιστήμιο όπου σπούδαζε η Β., δόθηκε η δυνατότητα δωρεάν πρόσβασης στο διαδίκτυο. Τι ήταν αυτό που ξεκίνησε τότε! Η κοπέλα άρχισε να κάνει κοπάνες από τις παραδόσεις και η ακαδημαϊκή της επίδοση έπεσε κατακόρυφα. Όλες οι σκέψεις της ήταν απορροφημένες από τα ροκ είδωλά της. Μεταπηδούσε από τον έναν ιστότοπο στον άλλον, αναζητώντας νέες λεπτομέρειες για την προσωπική ζωή, τα γούστα και τις συνήθειες των αγαπημένων της καλλιτεχνών.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Με τον καιρό, αυτή η δυνατότητα «περιπλάνησης» στο διαδίκτυο άρχισε να μην της αρκεί, και η Β. αναζητούσε οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική λύση σύνδεσης. Στο μεταξύ, το πεδίο των ενδιαφερόντων της κοπέλας διευρυνόταν· άρχισαν να την απασχολούν πολλά πράγματα, όπως η ίδια εκφράστηκε, «για τα οποία ντρέπεται κανείς και να μιλήσει»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">. Το διαδίκτυο την τραβούσε κοντά του σαν μαγνήτης, και η Β. δεν μπορούσε πλέον να ζήσει ούτε μια μέρα χωρίς αυτό. Θεωρούσε ότι η μέρα είχε πάει χαμένη, αν δεν είχε καταφέρει να βυθιστεί σε αυτό το «πέλαγος των συναρπαστικών πληροφοριών»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Η συμπεριφορά της Β. άλλαξε αισθητά. Έγινε πολύ ευερέθιστη και μιλούσε απότομα στη μητέρα της. Λόγω της συχνής έλλειψης ύπνου (η πρόσβαση στο διαδίκτυο τη νύχτα είναι φθηνότερη), εμφανίστηκαν πονοκέφαλοι και επιδεινώθηκε η όρασή της. Στο Internet-cafe, το οποίο είχε αρχίσει να επισκέπτεται τακτικά, έκανε αμφίβολες γνωριμίες. Μια μέρα της πρότειναν να δοκιμάσει ηρωίνη, ενώ «χόρτο», όπως ομολόγησε η ίδια η κοπέλα, είχε ήδη δοκιμάσει, και μάλιστα αρκετές φορές. «Νόμιζα»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">, είπε, «ότι αυτό θα με βοηθούσε να αντιμετωπίσω την κούραση και να νικήσω τη νύστα»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">. Έναν χρόνο μετά, η Β. διαγράφηκε από το πανεπιστήμιο λόγω χαμηλής επίδοσης, αλλά ούτε αυτό την συνέφερε. Η μητέρα της σήμανε συναγερμό, συνειδητοποιώντας ότι ο υπολογιστής, ή μάλλον το πάθος αυτό, θα κατέστρεφε οριστικά τη μοναχοκόρη της.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Η μητέρα αυτοπροσδιορίζεται ως πιστή γυναίκα. Η Β. λέει: «Πιστεύω στον Θεό, αλλά στην εκκλησία σχεδόν δεν πηγαίνω»<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;">. Ωστόσο, αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια αποκλειστικά από έναν ορθόδοξο ψυχοθεραπευτή.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Δόξα τω Θεώ, η κοπέλα συνειδητοποίησε ότι τα τελευταία δύο χρόνια δεν ζούσε στον πραγματικό, αλλά στον «εικονικό» κόσμο και ήταν αιχμάλωτη του πάθους της. Αυτό το πάθος, προφανώς, μπορεί να ονομαστεί ιντερνετομανία (εθισμός στο διαδίκτυο). Κοιτάζοντας την εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου στο γραφείο μου, η Β. ρώτησε με ελπίδα: — Και ο Κύριος θα με βοηθήσει; — Φυσικά και θα βοηθήσει, απάντησα, για τον Θεό δεν υπάρχει τίποτα αδύνατο. Πρέπει να Τον παρακαλέσεις γι' αυτό με όλη σου την καρδιά, να αρχίσεις να εκκλησιάζεσαι, να μετανοήσεις ειλικρινά για τις αμαρτίες σου και να έχεις τη σταθερή απόφαση να μην επιστρέψεις σε αυτές.<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Η κοπέλα άκουγε προσεκτικά και στα δακρυσμένα μάτια της, όπως μου φάνηκε, έλαμψε μια αχτίδα ελπίδας. Της συνέστησα καταπραϋντικά μέσα, της έδωσα μερικές ακόμη συμβουλές και αποχαιρετιστήκαμε, αφού συμφωνήσαμε να συναντηθούμε ξανά μετά από μία εβδομάδα. Στην πρακτική μου, αυτό είναι το πρώτο κλινικό περιστατικό εξάρτησης από το Internet. Δυστυχώς, όπως φαίνεται, θα πρέπει να αναμένουμε και άλλες τέτοιου είδους περιπτώσεις στο μέλλον (σημ. το έργο του Αβντέεφ γράφτηκε τη δεκαετία του 1990).<o:p></o:p><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">(Συνεχίζεται)<o:p></o:p><o:p> </o:p><o:p> </o:p><o:p> ΠΗΓΗ: </o:p><a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/5-2022.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/5-2022.htm</a><o:p> </o:p><o:p> </o:p><o:p> </o:p>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/1-2022.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 1ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/2-2022.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 2ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/3-2022.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 3ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/4-2022.html" itemprop="url">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 4ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/26.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [26]</a><div> </div>

Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 5ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)

Ο μακαριστός Δημήτριος Αβντέεφ στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου (συνέχεια από εδώ ) Σχετικά με τη θεραπεία των νευρώσεων — Συμβουλές κ...

Κυριακή ΙΑ’ Ματθαίου: Το ευαγγέλιο της συγχώρησης (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Για τη Συγχώρηση άκρως ενδιαφέροντα!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ (12ο ΜΕΡΟΣ)

Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 5ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)

ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΒΙΝΤΕΟ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ

ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ

ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΑ

ΠΑΤΡΙΑ

ΠΑΤΡΙΔΑ