Η μάχη μεταξύ σαρκός και πνεύματος | Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaGLh6On878xFH2DoIG9BtLi8jT4KbqTgMXR2S8KcAzUrvZFd1WkFM8OHa9GlAG7V-6qpHtohb08VpHx4MMLzT6lgwpHAp5VRmu16SDO-O-RkO9lc35Zm8DUiZidOOmbj0pdAl6f_1OD4ioO_M-kL4PEQSFOYYk6qnh2tiX96T2bvXhvkVDhh_x2xy/s445/%CE%86%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%A4%CF%8D%CF%87%CF%89%CE%BD%20%CE%95%CF%80%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%82%20%CE%96%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%8C%CE%BD%CF%83%CE%BA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="445" data-original-width="341" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaGLh6On878xFH2DoIG9BtLi8jT4KbqTgMXR2S8KcAzUrvZFd1WkFM8OHa9GlAG7V-6qpHtohb08VpHx4MMLzT6lgwpHAp5VRmu16SDO-O-RkO9lc35Zm8DUiZidOOmbj0pdAl6f_1OD4ioO_M-kL4PEQSFOYYk6qnh2tiX96T2bvXhvkVDhh_x2xy/w306-h400/%CE%86%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%A4%CF%8D%CF%87%CF%89%CE%BD%20%CE%95%CF%80%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%82%20%CE%96%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%8C%CE%BD%CF%83%CE%BA.jpg" width="306" /></a></div> <p></p><p> </p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #040404;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Κάθε Χριστιανός οφείλει να αντιμετωπίσει έναν αγώνα, από τον οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει αλλάζοντας τόπο, αποφεύγοντας τις δυσκολίες ή αποσυρόμενος από τον κόσμο. Πρόκειται για τον αγώνα που διεξάγεται μέσα στην ανθρώπινη καρδιά, όπου οι επιθυμίες της σάρκας αντιμάχονται τη ζωή του πνεύματος. Αυτή η πάλη συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια της επίγειας ζωής μας, επειδή οι παλαιές ροπές δεν εξαφανίζονται απλώς και μόνο επειδή έχουμε έλθει στην πίστη του Χριστού.<br /> Πρέπει να αντιστεκόμαστε σε αυτές, να θεραπευόμαστε από αυτές και σταδιακά να τις θέτουμε υπό την κυριαρχία της χάριτός Του. Είναι δυνατόν να μιλά κάποιος για τον Χριστό, ενώ αρνείται να Τον υπακούσει. Ένας άνθρωπος μπορεί να γνωρίζει τις εντολές, τις διδασκαλίες των Αγίων Πατέρων και να πιστεύει ειλικρινά στην αλήθεια του Ευαγγελίου, και παρ’ όλα αυτά να εξακολουθεί να παραδίδεται στα ίδια πάθη που απομακρύνουν την καρδιά από τον Θεό.<br /> Τα λόγια της πίστεως μπορεί να βρίσκονται στα χείλη του, ενώ η υπερηφάνεια, η μνησικακία, η πλεονεξία και η δίψα για ηδονή εξακολουθούν να καθορίζουν τις επιλογές του. Αυτή είναι η αντίφαση που θέτει ενώπιόν μας ο Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ. Τι σημαίνει να ονομαζόμαστε Χριστιανοί, εάν αρνούμαστε να αγωνιστούμε εναντίον των επιθυμιών που αντιτίθενται στη ζωή την οποία μας χάρισε ο Χριστός; </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ο Άγιος Τύχων εξηγεί ότι υπάρχουν δύο γεννήσεις: η γέννηση κατά τη σάρκα και η νέα γέννηση κατά το πνεύμα.<br /> Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός διακηρύσσει: «Τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστι, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύματος πνεῦμα ἐστι». Αυτοί οι δύο τρόποι ζωής αντιτίθενται μεταξύ τους. Η σάρκα επιζητεί ό,τι την ευχαριστεί, ενώ το πνεύμα επιζητεί ό,τι ευαρεστεί τον Θεό.<br /> Η σάρκα επιθυμεί την άνεση, την αναγνώριση και την ικανοποίηση, συχνά χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις εντολές του Θεού. Το πνεύμα ποθεί την καθαρότητα, την ταπείνωση, την αγάπη και τις αιώνιες ευλογίες της Βασιλείας. Μέσω της νέας γεννήσεως καλούμαστε να ζήσουμε με έναν νέο τρόπο.<br /> Δεν μπορούμε πλέον να θεωρούμε τις δικές μας κλίσεις ως το τελικό μέτρο του ορθού. Καλούμαστε να αναζητούμε το θέλημα του Θεού, να απομακρυνόμαστε από την αμαρτία και να επιτρέπουμε στη ζωή του Χριστού να μεταμορφώνει τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τις πράξεις μας. Όταν, ωστόσο, οι Άγιοι Πατέρες μιλούν για τη σάρκα, δεν μας διδάσκουν να περιφρονούμε το ανθρώπινο σώμα, το οποίο δημιούργησε ο Θεός και το οποίο προσέλαβε ο ίδιος ο Χριστός όταν έγινε άνθρωπος.<br /> Μας προειδοποιούν για τις πτωτικές ροπές που επιδιώκουν να μας κυριαρχήσουν. Η πείνα είναι φυσική, αλλά η γαστριμαργία υποδουλώνει την καρδιά. Η ανάπαυση είναι αναγκαία, αλλά η αργία μπορεί να μετατραπεί σε φυγή από τις ευθύνες μας.<br /> Η επιθυμία να μας αγαπούν είναι φυσική, αλλά η λαχτάρα για τον θαυμασμό των άλλων μπορεί να μας απομακρύνει από την ταπείνωση. Το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουμε επιθυμίες, αλλά ότι οι επιθυμίες μας μπορεί να πάψουν να υπηρετούν το αγαθό και να αρχίσουν να μας εξουσιάζουν. Η σύγκρουση αρχίζει κάθε φορά που αυτό που θέλουμε έρχεται σε αντίθεση με αυτό που γνωρίζουμε ότι είναι<br /> ορθό.<br /> Η σάρκα επιμένει στο δικό της θέλημα. Το πνεύμα μάς καλεί προς το θέλημα του Θεού. Το ένα υπόσχεται άμεση ικανοποίηση, ενώ το άλλο μάς διδάσκει να αναζητούμε μια ευλογία που δεν παρέρχεται.<br /> Ο ίδιος ο Χριστός μάς δίνει τη γλώσσα με την οποία περιγράφεται αυτή η σύγκρουση, όταν λέει στους μαθητές Του: «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν· τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής». Οι μαθητές επιθυμούσαν να παραμείνουν πιστοί, ωστόσο σύντομα θα γινόταν φανερή η αδυναμία τους.<br /> Το παράδειγμά τους μάς προειδοποιεί να μην εμπιστευόμαστε μόνο τις καλές μας προθέσεις. Μπορεί να επιθυμούμε ειλικρινά να προσευχόμαστε, να συγχωρούμε, να διατηρούμε την αγνότητά μας και να ζούμε με πίστη, αλλά η επιθυμία χωρίς εγρήγορση δεν αρκεί. Πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τον πειρασμό προτού καταλάβει την προσοχή μας και να στρεφόμαστε στον Θεό για τη δύναμη που δεν μπορεί να μας προσφέρει η δική μας αποφασιστικότητα.<br /> Γι’ αυτό ο Απόστολος Παύλος διακηρύσσει: «Ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός». Ο αγώνας γίνεται ορατός στις καθημερινές περιστάσεις. Κάποιος μάς προσβάλλει και αμέσως η καρδιά απαιτεί ανταπόδοση.<br /> Ένας άλλος άνθρωπος λαμβάνει την τιμή που επιθυμούσαμε και ο φθόνος αρχίζει να καίει μέσα μας. Βλέπουμε κάτι που ανήκει σε κάποιον άλλον και η πλεονεξία μάς πείθει ότι μας αξίζει. Γνωρίζουμε ότι μια κουβέντα θα πλήγωνε τον πλησίον μας, αλλά η υπερηφάνεια μάς ωθεί να την πούμε.<br /> Αναγνωρίζουμε ποιο είναι το ορθό, αλλά μια άλλη φωνή μέσα μας επιμένει σε αυτό που είναι ευκολότερο, πιο ευχάριστο ή περισσότερο συμφέρον για εμάς. Ο Άγιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος διατυπώνει μια παρόμοια επείγουσα προειδοποίηση: «Μέχρι να φύγεις από αυτόν τον κόσμο, μην εμπιστεύεσαι τη σάρκα». Τα λόγια του μάς υπενθυμίζουν ότι ο αγώνας δεν τελειώνει απλώς και μόνο επειδή έχουμε σημειώσει μια νίκη.<br /> Ένας άνθρωπος που έχει νικήσει έναν πειρασμό μπορεί να παραμένει ευάλωτος σε έναν άλλο. Κάποιος που ασκείται στην εγκράτεια επί χρόνια μπορεί και πάλι να πέσει στην υπερηφάνεια εξαιτίας της ίδιας του της ασκήσεως. Ακόμη και η πνευματική πρόοδος μπορεί να γίνει νέα αφορμή αμαρτίας, εάν αρχίσουμε να θαυμάζουμε τον εαυτό μας αντί να ευχαριστούμε τον Θεό.<br /> Επομένως, η εγρήγορση πρέπει να συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια της επίγειας ζωής μας. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής προσφέρει μια βαθυστόχαστη θεώρηση αυτού του αγώνα μέσα από τη διδασκαλία του για την Ενανθρώπηση. Η ανθρωπότητα είχε απομακρυνθεί από την κατά φύσιν κατάστασή της εξαιτίας της ανυπακοής και της επιδιώξεως της ηδονής μακριά από τον Θεό.<br /> Ο Χριστός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση μας και, με τη θεία δύναμή Του, κατέστησε τη φύση μας μέσο θεραπείας αντί για όργανο καταστροφής μας. Επομένως, το σώμα δεν είναι κάτι που πρέπει να περιφρονούμε. Εκείνο που χρειάζεται θεραπεία είναι ο πεπτωκώς τρόπος ζωής μας, ενώ η ανθρώπινη φύση μας καλείται να αποκατασταθεί μέσω της ενώσεως με τον Χριστό.<br /> Γι’ αυτό ο Άγιος Τύχων επιμένει ότι δεν πρέπει να παραχωρούμε στη σάρκα καθετί που απαιτεί. Το σώμα χρειάζεται τροφή, ποτό, ενδυμασία και ανάπαυση, και οφείλουμε να δεχόμαστε αυτές τις αναγκαίες παροχές με ευγνωμοσύνη. Όμως, όταν μια επιθυμία έρχεται σε αντίθεση με τις εντολές του Θεού, πρέπει να μάθουμε να την αρνούμαστε.<br /> Η νηστεία, η μετριοπάθεια, ο έντιμος κόπος και η συνειδητή αποκήρυξη των περιττών απολαύσεων μάς βοηθούν να ανακαλύψουμε ότι μια παρόρμηση δεν είναι ανάγκη να μετατραπεί σε πράξη. Μπορούμε να υπομείνουμε τη δυσφορία χωρίς να παραδοθούμε στη μνησικακία. Μπορούμε να αισθανόμαστε την όρεξη χωρίς να ενδίδουμε στην υπερβολή.<br /> Μπορούμε να παραμένουμε απαρατήρητοι χωρίς να απαιτούμε αναγνώριση. Μέσα από αυτές τις ασκήσεις, η θέληση μαθαίνει ότι δεν είναι καταδικασμένη να υπακούει σε κάθε επιθυμία που αναδύεται μέσα της. Ωστόσο, η εξωτερική εγκράτεια δεν αρκεί, εάν η καρδιά εξακολουθεί να τρέφει τους λογισμούς από τους οποίους αναπτύσσεται η αμαρτία.<br /> Ένας άνθρωπος μπορεί να συγκρατείται και να μην εκστομίζει έναν θυμωμένο λόγο, ενώ περνά ολόκληρη την ημέρα αναμοχλεύοντας το παράπονό του. Μπορεί να αποφεύγει μια εξωτερική πράξη ακαθαρσίας, ενώ διαρκώς τροφοδοτεί τη φαντασία του με ακάθαρτους λογισμούς. Μπορεί να δίνει χρήματα στους φτωχούς, ενώ κρυφά απολαμβάνει το αίσθημα ανωτερότητας που πιστεύει ότι του προσφέρει αυτή η πράξη.<br /> Η εξωτερική εικόνα της εγκράτειας μπορεί να αποκρύπτει μια εσωτερική προσκόλληση που δεν έχει θεραπευτεί. Γι’ αυτό ο Κύριός μας στρέφει την προσοχή μας στην ίδια την καρδιά. Διδάσκει ότι οι πονηροί λογισμοί, οι κλοπές, οι δόλοι, η υπερηφάνεια και οι άλλες αμαρτίες προέρχονται από μέσα μας και μολύνουν τον άνθρωπο.<br /> Πρέπει να εξετάζουμε όχι μόνο όσα πράττουμε, αλλά και όσα εκούσια αποδεχόμαστε, δικαιολογούμε και καλλιεργούμε μέσα μας. Ένας πειρασμός που εισέρχεται στον νου δεν είναι το ίδιο με μια αμαρτία την οποία ασπαζόμαστε συνειδητά. Όταν, όμως, καλωσορίζουμε καταστροφικούς λογισμούς, επιστρέφουμε σε αυτούς για να αντλήσουμε ευχαρίστηση και τους επιτρέπουμε να διαμορφώνουν τις επιθυμίες μας, προετοιμάζουμε τον δρόμο για τις πράξεις που θα ακολουθήσουν.<br /> Πρέπει επίσης να κατανοήσουμε τα όρια των δικών μας δυνάμεων. Ο χριστιανικός αγώνας δεν είναι ένας διαγωνισμός στον οποίο η ανθρώπινη αποφασιστικότητα κερδίζει τη σωτηρία ανεξάρτητα από τον Θεό. Ο Χριστός λέει: «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν».<br /> Ο δικός μας κόπος είναι απαραίτητος, αλλά πρέπει να παραμένει ενωμένος με τη χάρη Του. Οφείλουμε να προσευχόμαστε, να μετανοούμε, να ασκούμαστε στην εγκράτεια και να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό, αναγνωρίζοντας διαρκώς ότι η θεραπεία της καρδιάς μας προέρχεται από τη ζωή μας εν Χριστώ. Όταν πέφτουμε, δεν πρέπει ούτε να δικαιολογούμε την αμαρτία ούτε να παραδινόμαστε στην απόγνωση.<br /> Πρέπει να ομολογούμε την αλήθεια, να ζητούμε το έλεος, να σηκωνόμαστε ξανά και να συνεχίζουμε τον αγώνα. Αυτή η διάκριση έχει σημασία, επειδή η ανακάλυψη της αδυναμίας μας μπορεί να μας οδηγήσει σε δύο αντίθετες κατευθύνσεις. Μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε ως δικαιολογία για να παραμείνουμε αμετάβλητοι, λέγοντας στον εαυτό μας ότι όλοι αμαρτάνουν και ότι τα πάθη μας δεν μπορούν να νικηθούν.<br /> Ή μπορούμε να επιτρέψουμε στην αδυναμία μας να μας ταπεινώσει, αποκαλύπτοντας πόσο απελπιστικά χρειαζόμαστε το έλεος του Θεού. Η πρώτη αντίδραση συμβιβάζεται με την αμαρτία. Η δεύτερη μετατρέπει την αδυναμία σε αφορμή μετανοίας.<br /> Δεν καλούμαστε να προσποιούμαστε ότι ο αγώνας είναι εύκολος. Καλούμαστε να παραμείνουμε πιστοί μέσα σε αυτόν. Ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης επανέρχεται συχνά στον κίνδυνο να επιτρέψουμε στις σωματικές και κοσμικές επιθυμίες να<br /> καταπνίξουν τη ζωή του πνεύματος.<br /> Προειδοποιεί ότι, όταν η σάρκα ικανοποιείται χωρίς περιορισμούς, μπορεί σταδιακά να εξασθενήσει τις πνευματικές μας ροπές, μέχρι το πνεύμα να γίνει υπηρέτης των απαιτήσεών της. Κάθε επιθυμία στην οποία υπακούμε συστηματικά αποκτά μεγαλύτερη επιρροή στην επόμενη απόφασή μας, ενώ κάθε πάθος που δικαιολογούμε γίνεται δυσκολότερο να το αντιμετωπίσουμε. Ο Άγιος αναλογίζεται επίσης τα όρια των ανθρώπινων προσπαθειών να διαφυλάξουν το σώμα από τον πόνο και τη φθορά.<br /> Όσο κι αν φροντίζουμε την υγεία και την άνεσή μας, παραμένουμε θνητοί. Η αντιπαραβολή του με τους Αγίους, οι οποίοι ασπάστηκαν την προσευχή, τη νηστεία, την εγρήγορση και τον κόπο, δεν αποτελεί επιχείρημα υπέρ της παραμελήσεως των θεμιτών σωματικών αναγκών. Μας υπενθυμίζει ότι η σωματική άνεση δεν μπορεί να γίνει η έσχατη ελπίδα μας.<br /> Πρέπει να φροντίζουμε το σώμα, αλλά δεν πρέπει να φανταζόμαστε ότι η διατήρηση της παρούσας καταστάσεώς του αποτελεί τον ύψιστο σκοπό της υπάρξεώς μας. Αυτή η διαπίστωση μάς οδηγεί στην αναγκαιότητα της μετριοπάθειας. Ο Άγιος Τύχων διδάσκει ότι πρέπει να προσφέρουμε στο σώμα όσα πραγματικά χρειάζεται, αλλά δεν πρέπει να του παραχωρούμε καθετί που απαιτεί.<br /> Η διάκριση είναι ουσιώδης. Η χριστιανική άσκηση δεν είναι ούτε η ανεξέλεγκτη ικανοποίηση των επιθυμιών ούτε μια εκστρατεία εναντίον του σώματος. Είναι η αποκατάσταση της ορθής τάξεως, κατά την οποία οι φυσικές μας επιθυμίες κυβερνώνται από τη σοφία και τις εντολές του Θεού.<br /> Η νηστεία, η μετριοπάθεια, ο έντιμος κόπος και η συνειδητή άρνηση των περιττών απολαύσεων μάς διδάσκουν ότι μια παρόρμηση δεν είναι ανάγκη να μετατραπεί σε πράξη. Ο Άγιος Ιωάννης ο Κασσιανός αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην εγκράτεια κατά τον ασκητικό αγώνα. Αυτή η εγκράτεια δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο επίτευγμα ούτε αποσκοπεί στο να κάνει τον άνθρωπο υπερήφανο για την προσωπική του πειθαρχία.<br /> Μας εκπαιδεύει να αντιστεκόμαστε στην κυριαρχία των παθών και κατευθύνει την καρδιά προς τα αιώνια. Όταν μαθαίνουμε να αρνούμαστε την περιττή άνεση, να υπομένουμε τις δυσκολίες χωρίς μνησικακία και να ασκούμαστε στη μετριοπάθεια χωρίς να επιζητούμε τον θαυμασμό, αρχίζουμε να χαλαρώνουμε τις συνήθειες που μας καθιστούν δούλους των επιθυμιών μας. Η αξία της ασκήσεως βρίσκεται στην ελευθερία που καλλιεργεί και στην αγάπη που καθιστά δυνατή.<br /> Ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης τονίζει επίσης τον καλό αγώνα που διεξήγαγαν οι Άγιοι, προκειμένου να θέσουν τη σάρκα υπό την καθοδήγηση του Πνεύματος. Ο Χριστός βοηθά εκείνους που αγωνίζονται, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να περιμένουμε παθητικά τη χάρη, ενώ συνεχίζουμε να τρέφουμε τα πάθη μας. Οφείλουμε να συμμετέχουμε στον αγώνα μέσω της μετανοίας, της προσευχής και της έμπρακτης προσπάθειας.<br /> Η χάρη δεν καθιστά περιττές τις επιλογές μας. Μας δίνει τη δυνατότητα να επιμένουμε, να σηκωνόμαστε μετά την πτώση και να συνεχίζουμε να επιζητούμε τη θεραπεία, την οποία δεν μπορούμε να επιτύχουμε βασιζόμενοι αποκλειστικά στον εαυτό μας. Ωστόσο, η εξωτερική εγκράτεια δεν αρκεί, εάν η καρδιά εξακολουθεί να τρέφει τους λογισμούς από τους οποίους αναπτύσσεται η αμαρτία.<br /> Ένας άνθρωπος μπορεί να συγκρατείται και να μην εκστομίζει έναν θυμωμένο λόγο, ενώ περνά ολόκληρη την ημέρα αναμοχλεύοντας το παράπονό του. Μπορεί να αποφεύγει μια εξωτερική πράξη ακαθαρσίας, ενώ διαρκώς τροφοδοτεί τη φαντασία του με<br /> ακάθαρτους λογισμούς. Μπορεί να δίνει χρήματα στους φτωχούς, ενώ κρυφά απολαμβάνει το αίσθημα ανωτερότητας που πιστεύει ότι του προσφέρει αυτή η πράξη.<br /> Η εξωτερική εικόνα της εγκράτειας μπορεί να αποκρύπτει μια εσωτερική προσκόλληση που δεν έχει θεραπευτεί. Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος τονίζει την ανάγκη θεραπείας του νου και της εσωτερικής ζωής. Οι σκέψεις και οι επιθυμίες που συνδέονται με τη σάρκα μπορούν να γίνουν σαν μια ανήσυχη φλόγα, η οποία επαναφέρει διαρκώς τον νου σε ό,τι τρέφει τα πάθη.<br /> Η θεραπεία απαιτεί κάτι περισσότερο από την προσπάθεια καταστολής των ανεπιθύμητων λογισμών. Πρέπει να μάθουμε να κατευθύνουμε τον νου προς τα μυστήρια της Αγίας Γραφής και την αλήθεια που προέρχεται από τον Θεό. Όταν ο νους τρέφεται διαρκώς με ό,τι είναι μάταιο, ακάθαρτο ή καταστροφικό, οι επιθυμίες του ενισχύονται.<br /> Όταν τρέφεται με τη θεία αλήθεια, μαθαίνει σταδιακά να διακρίνει τι αξίζει την προσοχή μας και τι πρέπει να απορρίπτεται. Ο Άγιος Διάδοχος Φωτικής μάς υπενθυμίζει επίσης ότι ο πνευματικός πόλεμος περιλαμβάνει τόσο τους εσωτερικούς λογισμούς όσο και τους σωματικούς πειρασμούς. Ορισμένες επιθέσεις εμφανίζονται μέσα από λεπτές υποβολές που ταράζουν τον νου, ενώ άλλες ασκούν μεγαλύτερη πίεση μέσω των αισθησιακών δελεασμάτων.<br /> Αυτό μας βοηθά να κατανοήσουμε γιατί η εγρήγορση πρέπει να εκτείνεται πέρα από την εξωτερική συμπεριφορά. Πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο μας προσεγγίζει ο πειρασμός, πώς απευθύνεται στις αδυναμίες μας και πώς προσπαθεί να μας πείσει ότι η υποχώρηση θα μας προσφέρει ειρήνη. Η απάντηση δεν είναι ο φόβος για κάθε λογισμό που εισέρχεται στον νου, αλλά η διάκριση, η προσευχή και η άρνηση να υποδεχθούμε ό,τι μας απομακρύνει από τον Θεό.<br /> Γι’ αυτό πρέπει επίσης να επιτρέπουμε στην Αγία Γραφή να διορθώνει τον τρόπο με τον οποίο σκεπτόμαστε. Όταν η μνησικακία μάς λέει ότι δικαιολογούμαστε να μισούμε έναν άλλον άνθρωπο, πρέπει να θυμόμαστε την εντολή της συγχωρήσεως. Όταν η υπερηφάνεια μάς λέει ότι δικαιούμαστε ιδιαίτερη μεταχείριση, πρέπει να επιστρέφουμε στην ταπείνωση. Όταν η απόγνωση μάς λέει ότι η αλλαγή είναι αδύνατη, πρέπει να θυμόμαστε το έλεος του Θεού. Η προσευχή και ο λόγος του Θεού δεν μας απαλλάσσουν από την υποχρέωση να αντιμετωπίζουμε τα πάθη μας. Μας δίνουν τη δύναμη και τη διαύγεια να τα αναγνωρίζουμε, να αντιστεκόμαστε σε αυτά και να επιζητούμε τη θεραπεία τους.<br /> Ο Χριστός περιγράφει την οδό της μαθητείας με σαφείς όρους. Ο σταυρός δεν περιορίζεται σε εντυπωσιακές πράξεις θυσίας. Είναι παρών και όταν αρνούμαστε μια αμαρτωλή απόλαυση, δεχόμαστε μια άδικη προσβολή χωρίς να ανταποδώσουμε, ομολογούμε ένα σφάλμα που θα προτιμούσαμε να αποκρύψουμε ή εκπληρώνουμε το καθήκον μας, όταν η οκνηρία μάς ωθεί να το εγκαταλείψουμε.<br /> Σηκώνουμε τον σταυρό κάθε φορά που η πίστη μας στον Χριστό απαιτεί να αρνηθούμε τις απαιτήσεις των παθών μας. Ο Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ περιγράφει την οδό του σταυρού ως δρόμο αγώνα, στερήσεων και προθυμίας να υπομείνουμε όσα η υπερηφάνεια θα προτιμούσε να αποφύγει. Πολλοί επιθυμούν την άνεση της πνευματικής ζωής χωρίς να αποδέχονται τις απαιτήσεις της.<br /> Θέλουμε ειρήνη χωρίς συγχώρηση, καθαρότητα χωρίς αυταπάρνηση, ταπείνωση χωρίς ταπείνωση του εγώ και<br /> τις ευλογίες της Βασιλείας χωρίς τον αγώνα της μετανοίας. Ωστόσο, η οδός του Χριστού δεν μπορεί να περιοριστεί στην επιδίωξη όσων μας ευχαριστούν. Ο σταυρός αντιμετωπίζει την επιθυμία μας να καταστήσουμε τον εαυτό μας κέντρο της υπάρξεως και μας καλεί στην υπακοή, τη θυσία και την αγάπη.<br /> Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να επιζητούμε κάθε δυσκολία ή ότι ο πόνος έχει αξία από μόνος του. Το ζητούμενο είναι να μην εγκαταλείπουμε το αγαθό απλώς και μόνο επειδή η πιστότητα σε αυτό έχει κόστος. Ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος προειδοποιεί εναντίον της αλαζονικής βεβαιότητας εκείνων που αναβάλλουν τη μετάνοια μέχρι τα γηρατειά.<br /> Ο θάνατος μπορεί να μας βρει απροσδόκητα και το μέλλον δεν βρίσκεται στην εξουσία μας. Το δίδαγμα δεν είναι να ζούμε μέσα στον τρόμο, αλλά να αναγνωρίζουμε την επείγουσα σημασία του παρόντος. Κάθε ημέρα προσφέρει μια ευκαιρία να απομακρυνθούμε από την αμαρτία, να ζητήσουμε συγχώρηση και να αρχίσουμε να διορθώνουμε όσα έχουν διαταραχθεί μέσα μας.<br /> Δεν πρέπει να υποσχόμαστε ότι θα μετανοήσουμε αύριο, όταν μπορούμε να κάνουμε σήμερα ένα βήμα προς τη μετάνοια. Όλες αυτές οι διδασκαλίες μάς επαναφέρουν στο ερώτημα που βρίσκεται στον πυρήνα του μηνύματος του Αγίου Τύχωνος. Τι ωφελεί να φέρουμε το χριστιανικό όνομα, εάν αρνούμαστε να ζήσουμε σύμφωνα με την πίστη που ομολογούμε; Δεν αρκεί να γνωρίζουμε τις εντολές, ενώ συστηματικά τις παραβιάζουμε.<br /> Δεν αρκεί να μιλάμε για την ταπείνωση, ενώ απαιτούμε τον θαυμασμό των άλλων, ούτε να επαινούμε τη συγχώρηση, ενώ καλλιεργούμε το μίσος. Η θρησκευτική γνώση και η εξωτερική τήρηση των τύπων δεν μπορούν να υποκαταστήσουν μια ζωή που επιδιώκει να υπακούει στον Θεό. Το μέτρο της χριστιανικής ζωής δεν είναι το να μην έχουμε βιώσει ποτέ πειρασμό ούτε το να έχουμε ήδη φθάσει στην τελειότητα.<br /> Είναι το να συμμετέχουμε στον αγώνα εναντίον της αμαρτίας, στρεφόμενοι διαρκώς προς τον Χριστό και επιζητώντας να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές Του. Όταν πέφτουμε, δεν πρέπει ούτε να υπερασπιζόμαστε την αμαρτία ούτε να παραδινόμαστε στην απόγνωση. Πρέπει να αναγνωρίζουμε την αλήθεια, να ομολογούμε την αδυναμία μας, να ζητούμε το έλεος του Θεού και να επιστρέφουμε στον αγώνα.<br /> Υπάρχει βαθιά διαφορά ανάμεσα στο να βιώνουμε έναν πειρασμό και στο να συμβιβαζόμαστε μαζί του. Γι’ αυτό πρέπει να εξετάζουμε με ειλικρίνεια τον εαυτό μας. Όταν η υπακοή συγκρούεται με την ευχαρίστηση, τι καθορίζει την απόφασή μας; Όταν απειλείται η υπόληψή μας, προσκολλώμαστε στην υπερηφάνεια ή επιζητούμε την ταπείνωση; Όταν κάποιος μας πληγώνει, καλλιεργούμε τη μνησικακία ή αρχίζουμε το δύσκολο έργο της συγχωρήσεως; Όταν παρουσιάζεται μια ευκαιρία για ανέντιμο κέρδος, παραμένει ο φόβος του Θεού ισχυρότερος από την υπόσχεση του οφέλους; Όταν κανείς δεν βλέπει τι κάνουμε, εξακολουθούμε να επιθυμούμε να πράττουμε το ορθό; Αυτά τα ερωτήματα δεν αποτελούν πρόσκληση να κρίνουμε την πνευματική κατάσταση των άλλων.<br /> Αποκαλύπτουν το έργο που παραμένει ανολοκλήρωτο μέσα μας. Δεν μπορούμε να πολεμήσουμε έναν εχθρό του οποίου την παρουσία αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε. Όταν, όμως, αναγνωρίζουμε τα πάθη μας και τα φέρνουμε ενώπιον του Χριστού με μετάνοια, αρχίζουμε να συμμετέχουμε στη θεραπεία στην οποία μας καλεί.<br /> Η αδυναμία μας δεν χρειάζεται να γίνει δικαιολογία για την παράδοση. Μπορεί να γίνει η αρχή της ταπεινώσεως, όταν αναγνωρίζουμε ότι χρειαζόμαστε το έλεος του Θεού και αποφασίζουμε να απομακρυνθούμε από ό,τι μας χωρίζει από Εκείνον.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p><span style="color: #040404;"> </span></o:p></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><b><span style="color: #2b00fe;"><br /></span></b></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><b><span style="color: #2b00fe;">Πρωτογενής πηγή<o:p></o:p></span></b></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ, Ταξίδι προς τον Ουρανό (Journey to Heaven), Μέρος Γ΄, «Ο αγώνας μεταξύ σαρκός και πνεύματος».<b><o:p></o:p></b></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><b><span style="color: #2b00fe;">Πατερικές πηγές<o:p></o:p></span></b></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος, Φιλοκαλία, Τόμος Α΄, σ. 168. Σχετικά με την εγρήγορση απέναντι στις επιθυμίες της σάρκας και την αναγκαιότητα της πνευματικής νήψεως καθ’ όλη τη διάρκεια της επίγειας ζωής μας.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, Φιλοκαλία, Τόμος Β΄, σ. 164. Σχετικά με την Ενανθρώπηση, την πρόσληψη της ανθρώπινης φύσεως από τον Χριστό και την αποκατάσταση της ανθρωπότητας μέσω της θείας δυνάμεώς Του.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, Η εν Χριστώ ζωή μου (My Life in Christ), μετάφραση E. E. Goulaeff, σσ. 39, 52, 111, 264, 286. Σχετικά με τη σύγκρουση μεταξύ σαρκός και πνεύματος, την εξασθένηση της πνευματικής ζωής εξαιτίας της αμετρίας, την προσοχή κατά την προσευχή, την ασκητική πειθαρχία και τα όρια της σωματικής ανέσεως.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Μάρκος ο Ασκητής, Φιλοκαλία, Τόμος Α΄, σ. 154. Σχετικά με τους πνευματικούς κινδύνους της αισθησιακής απολαύσεως και την επίδραση της σωματικής υπερβολής στον νου και την ψυχή.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Ιωάννης ο Κασσιανός, Φιλοκαλία, Τόμος Α΄, σ. 76. Σχετικά με την εγκράτεια ως οδό προς την πνευματική ελευθερία και την ουράνια ζωή.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, Πνευματικές Συμβουλές, Τόμος Β΄, Πνευματική Αφύπνιση, σ. 106. Σχετικά με τον καλό αγώνα που διεξήγαγαν οι Άγιοι για να θέσουν τις επιθυμίες της σάρκας υπό την καθοδήγηση του πνεύματος, με τη βοήθεια του Χριστού.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Ισαάκ ο Σύρος, Ορθόδοξη πίστη και ζωή εν Χριστώ (Orthodox Faith and Life in Christ), Asterios Gerostergios κ.ά., σσ. 125, 152. Σχετικά με την ανήσυχη κίνηση των σαρκικών λογισμών και επιθυμιών, την κάθαρση του νου και την ελευθερία από τα πάθη.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Διάδοχος Φωτικής, Φιλοκαλία, Τόμος Α΄, σ. 282. Σχετικά με τις διαφορετικές μορφές πνευματικού πειρασμού και την ανάγκη διακρίσεως και εγρηγόρσεως απέναντι στα πάθη.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, Καταφύγιο για την ελπίδα μας: Για την απόκτηση της ειρήνης εν μέσω των θλίψεων (Harbor for Our Hope: On Acquiring Peace Amidst Suffering), σ. 66. Σχετικά με την οδό του Σταυρού ως δρόμο αγώνα, στερήσεων, ταπεινώσεως και αποκηρύξεως της υπερηφάνειας.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, Πνευματικό Ψαλτήρι ή Στοχασμοί περί Θεού (A Spiritual Psalter or Reflections on God), σ. 223. Σχετικά με τον κίνδυνο της αναβολής της μετανοίας και την αβεβαιότητα του χρόνου που μας απομένει.<b><o:p></o:p></b></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><b><span style="color: #2b00fe;">Αγία Γραφή<o:p></o:p></span></b></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Κατά Ιωάννην 3:6.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Κατά Ματθαίον 26:41.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Προς Γαλάτας 5:17.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Κατά Μάρκον 7:20–23.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Κατά Ιωάννην 15:5.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Κατά Λουκάν 9:23.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">Προς Ρωμαίους 6:4.</span><o:p></o:p></span></p><br /><p></p>

Η μάχη μεταξύ σαρκός και πνεύματος | Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ

  Κάθε Χριστιανός οφείλει να αντιμετωπίσει έναν αγώνα, από τον οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει αλλάζοντας τόπο, αποφεύγοντας τις δυσκολίες ή α...

Read more »

Να πιστεύεις στον Θεό — Να γνωρίζεις τον Θεό | Ποια είναι η διαφορά;

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhE3hSBckFYwcw_kcsGi_r_Rhxw3mTH_eAu9URX_Fg-acbdLy3EOFlH9uWtZYVficy6nrudNJYprrA3WXgFeEKB2-UecXJcJn5iLfTS1eBaNgUY355y0b9IUvYs1cPYqdEVIty4VhJFABPYdbl5H9TJZ103oz8RwZcgTRjSKpTle3ToE6w2knswz4eT/s599/8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="403" data-original-width="599" height="431" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhE3hSBckFYwcw_kcsGi_r_Rhxw3mTH_eAu9URX_Fg-acbdLy3EOFlH9uWtZYVficy6nrudNJYprrA3WXgFeEKB2-UecXJcJn5iLfTS1eBaNgUY355y0b9IUvYs1cPYqdEVIty4VhJFABPYdbl5H9TJZ103oz8RwZcgTRjSKpTle3ToE6w2knswz4eT/w640-h431/8.jpg" width="640" /></a></div><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0a0a0a; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Είναι άλλο πράγμα να πιστεύει κανείς ότι υπάρχει ο Θεός και άλλο να Τον γνωρίζει. Ο άνθρωπος μπορεί να περάσει χρόνια ακούγοντας για τον Θεό, διαβάζοντας γι’ Αυτόν, μελετώντας όσα έχουν πει άλλοι γι’ Αυτόν, και παρ’ όλα αυτά να παραμένει μακριά Του. Οι Άγιοι Πατέρες επιμένουν ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να γνωρίζει κανείς πράγματα για τον Θεό και στο να φθάσει πραγματικά να Τον γνωρίσει.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Νικόλαος Σερβίας δίνει μια απλή εικόνα. Εάν κάποιος θέλει να σχηματίσει μια ιδέα για τις πυραμίδες της Αιγύπτου, πρέπει είτε να εμπιστευθεί εκείνους που έχουν βρεθεί σε άμεση εγγύτητα με τις πυραμίδες είτε να πλησιάσει ο ίδιος σε αυτές. Δεν υπάρχει τρίτη δυνατότητα. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο άνθρωπος μπορεί να σχηματίσει μια εντύπωση για τον Θεό. Πρέπει είτε να εμπιστευθεί εκείνους που έχουν σταθεί και στέκονται σε άμεση εγγύτητα με τον Θεό είτε να καταβάλει ο ίδιος προσπάθεια για να φθάσει σε αυτήν την εγγύτητα. Ωστόσο, ακόμη και η μαρτυρία εκείνων που έχουν πλησιάσει τον Θεό δεν μπορεί να μας μεταδώσει την ίδια την εμπειρία.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Μέγας Βασίλειος το διατυπώνει βαθύτερα. Όπως είναι αδύνατον να περιγράψει κανείς με λόγια τη γλυκύτητα του μελιού σε κάποιον που δεν το έχει γευθεί ποτέ, έτσι και η αγαθότητα του Θεού δεν μπορεί να μεταδοθεί με σαφήνεια μέσω της διδασκαλίας, εάν εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε σε θέση να εισχωρήσουμε στην αγαθότητα του Κυρίου μέσω της προσωπικής μας εμπειρίας. Επομένως, το ερώτημα δεν είναι απλώς: «Τι γνωρίζω για τον Θεό;». Το βαθύτερο ερώτημα είναι εάν πράγματι Τον πλησιάζω. Και το εκπληκτικό είναι ότι αυτή η εγγύτητα δεν εξαρτάται από τον πλούτο, τη μόρφωση, τη φήμη ή την εξουσία.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης γράφει ότι πολλοί πλούσιοι και ισχυροί άνθρωποι θα πλήρωναν ακριβά για να δουν τον Κύριο ή την Παναγία Μητέρα Του. Ο Θεός, όμως, δεν φανερώνεται μέσα στον πλούτο, αλλά στην ταπεινή καρδιά. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ακόμη και ο πιο φτωχός άνθρωπος μπορεί να είναι ταπεινός και να γνωρίσει τον Θεό. Για να γνωρίσει κανείς τον Θεό δεν χρειάζεται ούτε χρήματα ούτε φήμη, αλλά μόνο ταπείνωση. Επομένως, η πορεία δεν αρχίζει με το να γίνει κανείς σπουδαίος, αλλά με το να γίνει ταπεινός.  </span><span style="font-family: Segoe UI, sans-serif;">Η ταπείνωση, ωστόσο, πρέπει να γίνει τρόπος ζωής. </span><br /><span style="font-family: Segoe UI, sans-serif;">Ο Άγιος Σιλουανός συνεχίζει: όσο κι αν μελετούμε, δεν είναι δυνατόν να γνωρίσουμε τον Θεό, εάν δεν ζούμε σύμφωνα με τις εντολές Του. Διότι ο Θεός δεν γνωρίζεται μέσω της επιστημονικής γνώσης, αλλά δια του Αγίου Πνεύματος. <br />Πολλοί φιλόσοφοι και μορφωμένοι άνθρωποι κατέληξαν στην πίστη ότι υπάρχει Θεός, αλλά δεν γνώρισαν τον Θεό. Άλλο είναι να πιστεύει κανείς ότι υπάρχει ο Θεός και άλλο να Τον γνωρίζει. Και τότε ο Άγιος μας παρουσιάζει το τεκμήριο αυτής της γνώσης. Εάν κάποιος έχει γνωρίσει τον Θεό δια του Αγίου Πνεύματος, η ψυχή του θα φλέγεται ημέρα και νύχτα από αγάπη για τον Θεό και δεν θα μπορεί να δεθεί με κανένα επίγειο πράγμα. Εδώ η γνώση γίνεται ζωή. Ο άνθρωπος που αναζητεί αληθινά τον Θεό αρχίζει μαθαίνοντας να θυμάται ότι ο Θεός βρίσκεται ήδη κοντά του.</span><br /><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Γεννάδιος Κωνσταντινουπόλεως λέει: «Να έχεις πάντοτε τον φόβο του Θεού στην καρδιά σου και να θυμάσαι ότι ο Θεός είναι πάντοτε μαζί σου, παντού, είτε περπατάς είτε κάθεσαι». Αυτή η μνήμη αλλάζει την καθημερινότητά μας. Ο Θεός δεν είναι παρών μόνο στις στιγμές της προσευχής ή της λατρείας, αλλά και όταν περπατάμε, όταν καθόμαστε, όταν εργαζόμαστε, όταν μιλάμε και όταν αντιμετωπίζουμε όσα συνήθως απασχολούν τον νου μας. Και όταν θυμόμαστε την παρουσία Του, η καρδιά καλείται να Τον εμπιστευθεί.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Μέγας Βαρσανούφιος λέει: «Έχοντας τον Θεό, μη φοβάσαι τίποτε, αλλά ρίξε όλη τη μέριμνά σου επάνω Του και Εκείνος θα σε φροντίσει. Πίστευε χωρίς αμφιβολία και ο Θεός θα σε βοηθήσει σύμφωνα με το έλεός Του». Αυτό σημαίνει ότι όσα μας ταράζουν δεν είναι ανάγκη να γίνουν εκείνα που μας εξουσιάζουν. Μπορούμε να εναποθέσουμε τη μέριμνά μας στον Θεό, να στραφούμε προς Εκείνον προτού μας κυριεύσει ο φόβος και να εμπιστευόμαστε το έλεός Του ακόμη κι όταν δεν βλέπουμε τι πρόκειται να ακολουθήσει. Η εμπιστοσύνη, όμως, στον Θεό δεν σημαίνει ότι απομακρυνόμαστε από τους άλλους ανθρώπους.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής υποδεικνύει τη σωστή τάξη. «Πρέπει να αγαπάς κάθε άνθρωπο με όλη σου την ψυχή, αλλά να ελπίζεις στον ένα Θεό και να υπηρετείς μόνο Εκείνον. Να αγαπάς κάθε άνθρωπο, να ελπίζεις στον Θεό, να Τον υπηρετείς και να παραμένεις υπό την προστασία Του, γνωρίζοντας ότι, όσο Εκείνος προστατεύει εμάς και τους φίλους μας, οι άγγελοι μας βοηθούν και οι εχθροί μας, οι δαίμονες, δεν μπορούν να μας προξενήσουν κακό».<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ δείχνει στη συνέχεια γιατί αυτή η εμπιστοσύνη πρέπει να γίνει ένας σταθερός τρόπος ζωής και όχι μια αντίδραση που εκδηλώνεται μόνο σε ώρα ανάγκης. «Εάν κάποιος δεν μεριμνά καθόλου για τον εαυτό του, χάριν της αγάπης προς τον Θεό και της επιτέλεσης αγαθών έργων, γνωρίζοντας ότι ο Θεός τον φροντίζει, αυτό αποτελεί αληθινή και συνετή ελπίδα. Εάν όμως κάποιος φροντίζει τις δικές του υποθέσεις και στρέφεται στον Θεό με προσευχή μόνο όταν τον βρίσκουν συμφορές που ξεπερνούν τις δυνάμεις του, και τότε αρχίζει να ελπίζει στον Θεό, μια τέτοια ελπίδα είναι μάταιη και ψεύτικη. Η αληθινή ελπίδα αναζητεί μόνο τη Βασιλεία του Θεού». </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η καρδιά δεν μπορεί να βρει ειρήνη μέχρι να αποκτήσει μια τέτοια ελπίδα. Αυτή η ελπίδα γαληνεύει την καρδιά και γεννά μέσα της χαρά. Έτσι, το πρακτικό ερώτημα γίνεται πολύ συγκεκριμένο. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Πού βρίσκεται πραγματικά η ελπίδα μας; Είναι ο Θεός Εκείνος στον οποίο στρεφόμαστε μόνο όταν δεν έχουμε άλλη λύση ή έχουμε αρχίσει να παραδίδουμε ολόκληρη τη ζωή μας στα χέρια Του; Αυτή η εμπιστοσύνη γίνεται ευκολότερη όταν μαθαίνουμε να διακρίνουμε την πρόνοιά Του.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Μέγας Βασίλειος διδάσκει να μη λέμε: «Αυτό συνέβη τυχαία, ενώ εκείνο προέκυψε από μόνο του». Σε όλα όσα υπάρχουν δεν υπάρχει τίποτε άτακτο, τίποτε ακαθόριστο, τίποτε χωρίς σκοπό, τίποτε τυχαίο. Πόσες τρίχες υπάρχουν στο κεφάλι σου; Ο Θεός δεν θα λησμονήσει ούτε μία από αυτές. Βλέπεις λοιπόν ότι τίποτε, ούτε και το παραμικρό, δεν διαφεύγει από το βλέμμα του Θεού;<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Ηλίας Μηνιάτης λέει το ίδιο πράγμα σε ευρύτερη κλίμακα. Είναι αναμφισβήτητη αλήθεια ότι η ύψιστη θεία πρόνοια διευθετεί ολόκληρη την κτίση. Ο Θεός προνοεί εκ των προτέρων για όλα και φροντίζει τα πάντα. Αυτή είναι η θεία πατρική φροντίδα για την οποία μιλά ο μακάριος Απόστολος Πέτρος: «Ρίξτε επάνω Του κάθε μέριμνά σας, διότι Αυτός ενδιαφέρεται για εσάς».<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η πρόνοια του Θεού, όμως, έχει έναν σκοπό που υπερβαίνει την προσωπική μας άνεση. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής μάς λέει ότι σκοπός της θείας πρόνοιας είναι να ενώσει, μέσω της ορθής πίστεως και της πνευματικής αγάπης, τους ανθρώπους που έχουν χωριστεί εξαιτίας του κακού. Γι’ αυτόν τον σκοπό υπέφερε και ο Σωτήρας για χάρη μας, ώστε να συναγάγει σε ένα τα διασκορπισμένα τέκνα του Θεού. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Επομένως, το να εμπιστευόμαστε τη θεία πρόνοια σημαίνει επίσης ότι συμμετέχουμε στο έργο της συμφιλίωσης που Εκείνος επιτελεί. Έτσι, η πνευματική ζωή γίνεται ορατή στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε και στον τρόπο με τον οποίο ζούμε.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης γράφει ότι ο άνθρωπος γίνεται πνευματικός στον βαθμό που ζει πνευματική ζωή. Αρχίζει να βλέπει τον Θεό μέσα σε όλα τα πράγματα, να διακρίνει τη δύναμη και την ισχύ Του σε κάθε φανέρωσή τους. Πάντοτε και παντού βλέπει τον εαυτό του να παραμένει μέσα στον Θεό και να εξαρτάται από Εκείνον για τα πάντα. Αντίθετα, στον βαθμό που ο άνθρωπος ζει σαρκική ζωή, ασχολείται με σαρκικά πράγματα. Δεν βλέπει τον Θεό σε τίποτε, ούτε ακόμη και στις πιο θαυμαστές φανερώσεις της θείας δυνάμεώς Του. Σε όλα βλέπει μόνο το σώμα και την ύλη, παντού και πάντοτε. Ο Θεός δεν βρίσκεται μπροστά στα μάτια του.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο κόσμος μπορεί να παραμένει ο ίδιος, αλλά τα μάτια με τα οποία τον βλέπουμε μπορούν να αλλάξουν. Και όταν η ψυχή αρχίζει να γνωρίζει τον Θεό με αυτόν τον τρόπο, ο Άγιος Σιλουανός περιγράφει κάτι ακόμη βαθύτερο. </span><span style="font-family: Segoe UI, sans-serif;">«Όταν η ψυχή γνωρίζει την αγάπη του Θεού δια του Αγίου Πνεύματος, τότε αισθάνεται καθαρά ότι ο Κύριος είναι ο δικός μας Πατέρας, ο πιο κοντινός, ο πιο αγαπητός, ο καλύτερος Πατέρας. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από το να αγαπά κανείς τον Θεό με όλον τον νου και την καρδιά του και τον πλησίον του όπως τον εαυτό του. Όταν αυτή η αγάπη βρίσκεται μέσα στην ψυχή, τότε όλα τα πράγματα της προκαλούν χαρά».</span><br /><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Τι γίνεται, όμως, αν δεν αισθανόμαστε αυτήν την αγάπη; Ο Άγιος Σιλουανός δεν αφήνει κανέναν λόγο να απελπιστούμε. «Μην ταράζεσαι αν δεν αισθάνεσαι μέσα σου την αγάπη του Θεού. Να σκέφτεσαι όμως τον Κύριο, ότι είναι ελεήμων. Να φυλάγεσαι από τις αμαρτίες και η χάρη του Θεού θα σε διδάξει». <br />Να σκέφτεσαι τον Κύριο και να φυλάγεσαι από τις αμαρτίες. Συνέχισε τον αγώνα και η χάρη του Θεού θα σε διδάσκει. Και αυτή η διδασκαλία πραγματοποιείται μέσα από την πράξη.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Συμεών του Νταϊμπάμπε δίνει μια χαρακτηριστική εικόνα. Όταν ρίχνεις ένα καρφί στη φωτιά, θερμαίνεται και αρχίζει να πυρακτώνεται σαν τη φωτιά. Κατά τον ίδιο τρόπο κι εσύ, όταν ακούς τις θείες διδασκαλίες και ζεις σύμφωνα με αυτές, θα γίνεις όμοιος με τον Θεό. Να ακούς και να ζεις σύμφωνα με όσα ακούς. Να παραμένεις κοντά στη φωτιά και σιγά σιγά η ζωή της πίστεως γίνεται εμπειρία της ψυχής.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η ψυχή που έχει γνωρίσει πλήρως τον Θεό δεν επιθυμεί πλέον τίποτε άλλο ούτε προσκολλάται σε οτιδήποτε επίγειο. Ακόμη κι αν της πρόσφερες ένα βασίλειο, δεν θα το επιθυμούσε. Διότι η αγάπη του Θεού χαρίζει στην ψυχή τέτοια γλυκύτητα και χαρά, ώστε ακόμη και η ζωή ενός βασιλιά δεν μπορεί πλέον να της προσφέρει παρόμοια γλυκύτητα.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p><span style="color: #0a0a0a; font-size: medium;"> </span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"></p><div style="text-align: justify;"><b style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="color: #0a0a0a; font-size: medium;">Πηγές:</span></b></div><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><div style="text-align: justify;"><b><span style="color: #0a0a0a; font-size: medium;">Άγιος Νικόλαος Σερβίας — Σκέψεις περί καλού και κακού</span></b></div><b><span style="color: #0a0a0a; font-size: medium;"><div style="text-align: justify;"><b>Μέγας Βασίλειος — Ομιλίες στους Ψαλμούς, 29</b></div><div style="text-align: justify;"><b>Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης — Συγγράμματα, I.11, 21· VIII.3· IX.13· IX.15· IX.16</b></div><div style="text-align: justify;"><b>Άγιος Γεννάδιος Κωνσταντινουπόλεως — Η Χρυσή Άλυσος, 14</b></div><div style="text-align: justify;"><b>Μέγας Βαρσανούφιος — Διδασκαλίες, 166</b></div><div style="text-align: justify;"><b>Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής — Κεφάλαια περί αγάπης, 4.17· 4.95</b></div><div style="text-align: justify;"><b>Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ — Έργα, 4</b></div><div style="text-align: justify;"><b>Ηλίας Μηνιάτης — Λόγος εις τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, 1</b></div><div style="text-align: justify;"><b>Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης — Η εν Χριστώ ζωή μου, I.5</b></div><div style="text-align: justify;"><b>Άγιος Συμεών του Νταϊμπάμπε — Αποφθέγματα, 26</b></div></span></b><o:p></o:p></span><p></p><br /><p></p>

Να πιστεύεις στον Θεό — Να γνωρίζεις τον Θεό | Ποια είναι η διαφορά;

Είναι άλλο πράγμα να πιστεύει κανείς ότι υπάρχει ο Θεός και άλλο να Τον γνωρίζει. Ο άνθρωπος μπορεί να περάσει χρόνια ακούγοντας για τον Θεό...

Read more »

Επιστολή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) προς τις Εκκλησίες και τον λαό της Ινδονησίας που έχουν πληγεί από τις δασικές πυρκαγιές.

<p><span style="color: #070707;"> </span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;">Γενεύη, 26 Οκτωβρίου 2026<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;"><br /><b> Ποιμαντική επιστολή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) προς τις Εκκλησίες και τον λαό της Ινδονησίας που έχουν πληγεί από τις δασικές πυρκαγιές</b><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;"><br /> Προς την Κοινωνία των Εκκλησιών της Ινδονησίας (PGI), τις Εκκλησίες-μέλη της και ολόκληρο τον λαό της Ινδονησίας που έχει πληγεί από τις δασικές πυρκαγιές<br /><br /> Αγαπητές αδελφές και αγαπητοί αδελφοί εν Χριστώ,<br /><br /> Σας γράφω εκ μέρους της παγκόσμιας κοινωνίας του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ), το οποίο αριθμεί 356 Εκκλησίες-μέλη σε περισσότερες από 120 χώρες, εκπροσωπώντας πάνω από 600 εκατομμύρια χριστιανούς, για να εκφράσω τη βαθιά μας ανησυχία, την αλληλεγγύη μας και τις προσευχές μας, καθώς εκτεταμένες περιοχές της Ινδονησίας δοκιμάζονται επί μήνες από δασικές πυρκαγιές και πυρκαγιές σε εκτάσεις γης.<br /> Σε ολόκληρη τη Σουμάτρα, το ινδονησιακό τμήμα του Βόρνεο (Καλιμαντάν), την Παπούα και περιοχές της Σουλαουέζι, οι πυρκαγιές και η πυκνή αιθαλομίχλη που έχουν προκαλέσει έχουν επιφέρει βαρύ πλήγμα στη ζωή των κοινοτήτων σας. Ο μολυσμένος αέρας θέτει σε κίνδυνο την υγεία, ιδιαίτερα των παιδιών, των γυναικών και των πλέον ευάλωτων, ενώ έχει διαταράξει τη σχολική εκπαίδευση, τις υπηρεσίες υγείας και τα μέσα βιοπορισμού. Γνωρίζουμε ότι η αιθαλομίχλη έχει περάσει τα εθνικά σύνορα, επηρεάζοντας κοινότητες γειτονικών χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας, και συμμεριζόμαστε την ανησυχία όλων όσοι υποφέρουν από τις συνέπειές της σε ολόκληρη την περιοχή.<br /> Μας έχει συγκινήσει βαθιά η ποιμαντική έκκληση που εξέδωσε στις 12 Οκτωβρίου 2026 η Εκτελεστική Επιτροπή της Κοινωνίας των Εκκλησιών της Ινδονησίας (PGI), με τίτλο «Σώστε ζωές, αντιμετωπίστε τις δασικές πυρκαγιές και τις πυρκαγιές σε εκτάσεις γης!», την οποία υπέγραψαν ο γενικός πρόεδρος, αιδεσιμολογιώτατος Jacklevyn F. Manuputty, και ο γενικός γραμματέας, αιδεσιμολογιώτατος Darwin Darmawan. Η έκκληση περιγράφει τις πυρκαγιές ως οικολογική καταστροφή που βλάπτει τα οικοσυστήματα, προκαλεί εκτεταμένη οδύνη και απειλεί την ανθρώπινη ζωή και τον φυσικό κόσμο. Ενώνουμε ολόψυχα τη φωνή μας μαζί σας, εκφράζοντας τη βαθιά μας ανησυχία και την αλληλεγγύη μας προς όλους όσοι έχουν πληγεί, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας.<br /> Πληροφορηθήκαμε με ιδιαίτερη ανησυχία για τις Εκκλησίες στο Καλιμαντάν και τη Σουμάτρα που έχουν πληγεί άμεσα. Σε στιγμές όπως αυτή, η Εκκλησία καλείται να είναι παρούσα, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με προσευχή, συμπόνια, διακονία και αλληλεγγύη. Ευχαριστούμε τον Θεό για τη μαρτυρία των Εκκλησιών σε ολόκληρη την Ινδονησία και επιβεβαιώνουμε την έκκληση της PGI προς τις Εκκλησίες-μέλη της να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους μέσω της προσευχής και της έμπρακτης βοήθειας προς κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη, χωρίς διάκριση θρησκείας, εθνότητας ή κοινωνικής θέσης.<br /> «εἴτε πάσχει ἓν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη» (Α΄ Κορινθίους 12:26). Ως ένα σώμα εν Χριστώ, προσευχόμαστε για τις οικογένειες και τις κοινότητες που εισπνέουν καθημερινά τον καπνό, καθώς και για όλους όσοι έχουν δει την υγεία τους, τη σχολική τους εκπαίδευση και τα μέσα βιοπορισμού τους να διαταράσσονται. Προσευχόμαστε για την ασφάλεια και την ενδυνάμωση των πυροσβεστών, των εθελοντών, των εργαζομένων στον τομέα της υγείας και των τοπικών κοινοτήτων, οι οποίοι εργάζονται ακούραστα για να περιορίσουν τις πυρκαγιές και να φροντίσουν τους πληγέντες. Προσευχόμαστε ο Θεός να χαρίσει σοφία και θάρρος στους εθνικούς και περιφερειακούς ηγέτες, ώστε να ενεργήσουν γρήγορα και δίκαια για την προστασία της ζωής, καθώς και να ενισχυθεί η συνεργασία μεταξύ των χωρών της περιοχής για την προστασία όλων των κοινοτήτων.<br /> Οι πυρκαγιές αυτές αποτελούν επίσης ένα κάλεσμα να ανανεώσουμε την κλήση μας ως οικονόμοι της δημιουργίας του Θεού. Η Αγία Γραφή μάς υπενθυμίζει ότι έχουμε κληθεί «εργάζεσθε και φυλάσσετε» (Γένεσις 2:15), να φροντίζουμε τη γη και όλα τα πλάσματά της ως την κοινή μας κατοικία. Επαναλαμβάνουμε την προσευχή με την οποία ολοκληρώνεται η ποιμαντική έκκληση της PGI: «Είθε να ενδυναμωθούμε, ώστε να φροντίζουμε τη Γη ως την κοινή μας κατοικία, όπου η ανθρωπότητα και ολόκληρη η δημιουργία θα μπορούν να ζουν μέσα στην ειρήνη του Θεού».<br /> Παρακαλούμε να μεταφέρετε σε όλες τις πληγείσες κοινότητες τη διαβεβαίωση ότι συνεχίζουμε να προσευχόμαστε γι’ αυτές, να στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πλευρό τους και να τις στηρίζουμε ποιμαντικά. Είθε ο Θεός κάθε παρηγορίας να σας ενισχύει, είθε το Άγιο Πνεύμα να ανανεώνει τη δύναμή σας και είθε η ειρήνη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού να είναι μαζί με όλους σας.<br /> «Ὁ Θεὸς ἡμῶν καταφυγὴ καὶ δύναμις, βοηθὸς ἐν θλίψεσι ταῖς εὑρούσαις ἡμᾶς σφόδρα» (Ψαλμός 45:2 κατά τους Ο΄).<br /><br /> Με εν Χριστώ αγάπη,<br /><br /> Αιδεσιμολογιώτατος καθηγητής δρ Jerry Pillay<br /> Γενικός Γραμματέας<br /> Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών</span><o:p></o:p></span></p><br /><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLskakWpIzrbJxQ9r0KhUsYWqoTmSgcqbY1roNC4TdZPqU4ZRpauYcn2FRy-e9v0VibVvKhbEwfSjUefrEoG4MMY9lKD7FXmKLthxIrib6LOxvuu0x-0-_vzty-Lerx8_qaLU5kGi1RP0MXeq2QAoUqG8x8OAbXbNECsR9bbgt1UR4zdJHVAkRKe44/s908/9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="908" data-original-width="641" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLskakWpIzrbJxQ9r0KhUsYWqoTmSgcqbY1roNC4TdZPqU4ZRpauYcn2FRy-e9v0VibVvKhbEwfSjUefrEoG4MMY9lKD7FXmKLthxIrib6LOxvuu0x-0-_vzty-Lerx8_qaLU5kGi1RP0MXeq2QAoUqG8x8OAbXbNECsR9bbgt1UR4zdJHVAkRKe44/s1600/9.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZM0xwcVZ002M-XeqmQbS5PeYF3KDh9MxfHQjVl0Yob1E4tzYC5Ej8bipDJRdIu73ZAlCfkiQdb-Z39eitVOEME3ppF2ibqlCNSIwtXufj_OZo0wz7IslBvVa3EKf6l_4fbnu8kRlYcLx98iA_1HHzDXzirimRHx_G65Wn2CtFwa__UXaQCQ4Itffv/s911/10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="911" data-original-width="638" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZM0xwcVZ002M-XeqmQbS5PeYF3KDh9MxfHQjVl0Yob1E4tzYC5Ej8bipDJRdIu73ZAlCfkiQdb-Z39eitVOEME3ppF2ibqlCNSIwtXufj_OZo0wz7IslBvVa3EKf6l_4fbnu8kRlYcLx98iA_1HHzDXzirimRHx_G65Wn2CtFwa__UXaQCQ4Itffv/s1600/10.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΠΗΓΗ: https://www.pgi.or.id/news/warta-pgi/wcc-sampaikan-solidaritas-kepada-pgi-dan-masyarakat-indonesia-terdampak-karhutla-497</b></span></div><br />

Επιστολή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) προς τις Εκκλησίες και τον λαό της Ινδονησίας που έχουν πληγεί από τις δασικές πυρκαγιές.

  Γενεύη, 26 Οκτωβρίου 2026 Ποιμαντική επιστολή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) προς τις Εκκλησίες και τον λαό της Ινδονησία...

Read more »

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Ασίζη (βίντεο)

<p><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><p style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"> <img alt="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_7-696x464.jpg" height="391" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_7-696x464.jpg" width="587" /> </span></p><p style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, συμμετείχε σήμερα, Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026, στην Ασίζη <b>στη Διεθνή Συνάντηση για την Ειρήνη, με την ευκαιρία της 40ής επετείου της ιστορικής συνάντησης που συγκλήθηκε το 1986 από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄.</b></span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ήταν το τιμώμενο πρόσωπο της διεθνούς συνάντησης «Μια αφοπλισμένη και αφοπλιστική ειρήνη» την οποία οργάνωσε, στην Ασίζη, η καθολική οργάνωση Sant’ Egidio. Κατά την ομιλία του στο Φόρουμ «το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από την Ανατολή μέχρι τον ενιαίο κόσμο» ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας υπογράμμισε ότι «η Εκκλησία η οποία κηρύττει την Ανάσταση πρέπει, συγχρόνως, να κηρύττει την ειρήνη».</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">«Όπου δημιουργούνται νέα τείχη διχασμού, η Εκκλησία έχει την υποχρέωση να προσεύχεται, να διαμεσολαβεί και να οικοδομεί και πάλι σχέσεις. Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στο ότι, ως κεντρικό σημείο αναφοράς θα παραμείνει το ανθρώπινο ον -κάθε ανθρώπινο ον- χωρίς διακρίσεις», πρόσθεσε ο Κύριος Βαρθολομαίος ο οποίος κατέστησε για μια ακόμη φορά σαφές ότι «το χρώμα του δέρματος, η γλώσσα, η θρησκεία ή το φύλο, δεν μπορούν να προσθέσουν ή να αφαιρέσουν τίποτα από την αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου που δημιουργήθηκε κατ΄εικόνα του Κυρίου».</span></p><div style="background-color: white; text-align: center;"><figure class="wp-block-image size-large"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"><img alt="" class="wp-image-137820 td-animation-stack-type0-2" height="326" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_1-1024x683.jpg" width="489" /><a name="more"></a></span></figure></div><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Με αναφορά, δε, στην πορεία που όλοι εύχονται ότι θα οδηγήσει στην αποκατάσταση της ενότητας των Χριστιανών</b>, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, τόνισε από την Ασίζη: «επιθυμούμε την ημέρα εκείνη, όπως ο φύλακας της νύχτας επιθυμεί την πρωία».</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">Στην παρέμβασή του, ο ιστορικός Αντρέα Ρικάρντι, ο οποίος πριν σαράντα χρόνια ίδρυσε την οργάνωση Sant’ Egidiο, μεταξύ των άλλων υπογράμμισε ότι «στα τριάντα πέντε χρόνια Πατριαρχίας του, ο Βαρθολομαίος δεν επιζήτησε ποτέ την εξουσία», αλλά «φύτεψε σπόρους οι οποίοι θα καρποφορήσουν, πιθανότατα, και μετά από εμάς». Υπενθύμισε, δε, ότι ο πάπας Φραγκίσκος είχε αφιερώσει, ουσιαστικά, την Εγκύκλιό του για την προστασία της Πλάσης, “Laudato si’ “, στον αδελφό του εν Χριστώ Βαρθολομαίο, αναγνωρίζοντας την μεγάλη του προσφορά του <b>«πράσινου Πατριάρχη»</b>.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">«Κατανόησε αμέσως την σημασία του διαλόγου. Οι φίλοι και οι πιστοί του Βαρθολομαίου βρίσκονται σε όλο τον κόσμο, <b>διότι κατάφερε να σχηματίσει μια μεγάλη οικογένεια, παγκοσμίως</b>», είπε επίσης ο Αντρέα Ριτσάρντι.</span></p><div style="background-color: white; text-align: center;"><figure class="wp-block-image size-large"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;"><img alt="" class="wp-image-137821 td-animation-stack-type0-2" height="360" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_8-1024x683.jpg" width="540" /></span></figure></div><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο καθολικός αρχιεπίσκοπος της Μασσαλίας και πρόεδρος της συνέλευσης Καθολικών Επισκόπων της Γαλλίας, καρδινάλιος Ζαν Μαρκ Αβελίν, ανέφερε ότι «το Οικουμενικό Πατριαρχείο, πρώτα με τον Αθηναγόρα και στην συνέχεια με τον Βαρθολομαίο, έδειξε ότι μπορεί να υπάρξει μια μαρτυρία η οποία ξεπερνά τα σύνορα, επιλέγοντας την επανασυμφιλίωση και σε περίπλοκες συνθήκες, συνθήκες στις οποίες οι χριστιανικές κοινότητες είναι πιο αδύναμες».</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="color: #111111; font-family: helvetica; font-size: medium;">Η διεθνής συνάντηση «Μια αφοπλισμένη και αφοπλιστική ειρήνη» ολοκληρώθηκε με προβολή βίντεοσκοπημένου του πάπα Λέοντα (οι γιατροί, πριν τρεις ημέρες του συνέστησαν να μην μεταβεί στην Ασίζη, για να ολοκληρώσει την ανάρρωσή του) και με προσευχή υπέρ, ακριβώς, της επικράτησης της ειρήνης.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <img alt="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/forum19-assisi-2026-striscia-1024x439.jpeg" height="230" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/forum19-assisi-2026-striscia-1024x439.jpeg" width="537" /> </span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><img alt="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_0-696x464.jpg" height="345" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/FORUM_19__Il_Patriarcato_Ecumenico_dall_Oriente_al_mondo_globale_0-696x464.jpg" width="518" /> </span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="350" src="https://www.youtube.com/embed/ECDu-y2eN2Y" style="display: inline;" width="550" youtube-src-id="ECDu-y2eN2Y"></iframe></span></div><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span></span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe;"> </span><img alt="" class="wp-image-137825 td-animation-stack-type0-2" height="362" src="https://fosfanariou.gr/wp-content/uploads/2026/10/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CF%85%CF%87%CE%B7-1024x576.jpg" width="643" /> </span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; color: #5e5e5e; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΠΗΓΗ: <a href="https://fosfanariou.gr/index.php/2026/10/27/o-oikoumenikos-patriarchis-stin-asizi-vinteo/">https://fosfanariou.gr/index.php/2026/10/27/o-oikoumenikos-patriarchis-stin-asizi-vinteo/</a></b></span></p>

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Ασίζη (βίντεο)

      Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, συμμετείχε σήμερα, Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026, στην Ασίζη  στη Διεθνή Συνάντηση για την Ειρή...

Read more »

Ο Κρυφός Κίνδυνος του Πνευματικού Ζήλου | Άγιος Σεβαστιανός ο Ομολογητής

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge4JciGLaqzDF2XeIFscW2tl_ACknvYx40Wt_sSYfEozJ5uniiRD48-lreHnBHme8p2cm2TPOZ9WI2EZ4G-IknrPX_Vd2xTiruqsLpNj1QmspjNYCi3oi3rmTnYUTERFwANud-a2ofP_ShSBsfuqcjXVQNk62WuyyjFCrYXmTCbcG1ZfYGEzuApCEy/s689/2026-10-27%2018_21_46-%CE%88%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF1%20-%20Microsoft%20Word.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="689" data-original-width="367" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEge4JciGLaqzDF2XeIFscW2tl_ACknvYx40Wt_sSYfEozJ5uniiRD48-lreHnBHme8p2cm2TPOZ9WI2EZ4G-IknrPX_Vd2xTiruqsLpNj1QmspjNYCi3oi3rmTnYUTERFwANud-a2ofP_ShSBsfuqcjXVQNk62WuyyjFCrYXmTCbcG1ZfYGEzuApCEy/w213-h400/2026-10-27%2018_21_46-%CE%88%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF1%20-%20Microsoft%20Word.jpg" width="213" /></a></div><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #141414; font-size: medium;"> Η πνευματική σοφία του Αγίου Σεβαστιανού του Ομολογητού φανερώνει μια σημαντική διάκριση ανάμεσα στην αληθινή ασκητική άσκηση και στην επιθυμία να επιβάλουμε το δικό μας θέλημα στην πνευματική ζωή. Η νηστεία, η προσευχή, η υπακοή και η προετοιμασία για τη Θεία Κοινωνία απαιτούν σοβαρότητα, αλλά απαιτούν επίσης διάκριση. Η μεγαλύτερη αυστηρότητα δεν σημαίνει αυτομάτως και μεγαλύτερη πνευματική πρόοδο.<br /> Ο Γέροντας άλλοτε συμβούλευε τους ανθρώπους να νηστεύουν με μεγαλύτερη ακρίβεια και άλλοτε τους έλεγε να τρώνε. Επιτιμούσε εκείνους που επέβαλλαν στον εαυτό τους επιπλέον ημέρες νηστείας πριν από τη Θεία Κοινωνία, ενώ ευλογούσε τους αδύναμους και ασθενικούς να φάνε ένα κομμάτι ψωμί και να πιουν ζεστό νερό την παραμονή της μεταλήψεως των Αγίων Μυστηρίων.<br /> Ορισμένοι διορθώνονταν επειδή παραμελούσαν την εκκλησιαστική τάξη, ενώ άλλοι προστατεύονταν από το να επιβαρύνουν τον εαυτό τους με αυτήν πέρα από τις δυνάμεις τους. Σε όποιον εξέταζε μόνο τις εξωτερικές πράξεις, αυτό θα μπορούσε να φαίνεται αντιφατικό. Στην πνευματική, όμως, ζωή αυτού του Γέροντα, η διαφορά ανάμεσα στα συγκεκριμένα πρόσωπα είχε μεγαλύτερη σημασία από την εξωτερική εικόνα της ευλάβειάς τους.<br /> Οι αναμνήσεις των πνευματικών του τέκνων διέσωσαν αυτήν την αξιοσημείωτη πτυχή της ποιμαντικής του φροντίδας. Ο Άγιος Σεβαστιανός δεν αδιαφορούσε για τη νηστεία ούτε θεωρούσε ασήμαντη την προετοιμασία για τη Θεία Κοινωνία. Περίμενε από όσους είχαν καλή υγεία να προετοιμάζονται κατάλληλα, να προσέρχονται εγκαίρως στην εκκλησία, να εξομολογούνται τις αμαρτίες τους και να πλησιάζουν το Άγιο Ποτήριο με ευλάβεια.<br /> Μπορούσε να είναι αυστηρός με εκείνους που αντιμετώπιζαν τη Θεία Λειτουργία σαν κάτι στο οποίο μπορούσαν να προσέλθουν την τελευταία στιγμή, περιμένοντας να μεταλάβουν τα Άγια Μυστήρια χωρίς την προετοιμασία που εκείνος θεωρούσε απαραίτητη. Μάλιστα, παρομοίαζε την προσέλευση στο Άγιο Ποτήριο με το να πλησιάζει κανείς ένα συνηθισμένο τραπέζι για να πιει ένα φλιτζάνι σούπα ή τσάι, σαν να ανήκαν οι δύο πράξεις στην ίδια τάξη πραγμάτων. Ωστόσο, ο ίδιος Γέροντας που επέμενε σε αυτήν τη σοβαρότητα δεν επέτρεπε σε έναν εξασθενημένο άνθρωπο να συγχέει τη σωματική εξάντληση με την πνευματική πρόοδο.<br /> Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, οι αδύναμοι ή ασθενικοί μπορούσαν να λάβουν ευλογία να φάνε πριν από τη Θεία Κοινωνία, ώστε να μην αρρωστήσουν. Σε ανθρώπους που υπέφεραν από ορισμένες παθήσεις επιτρεπόταν να καταναλώνουν γάλα ή τσάι με γάλα κατά τις περιόδους της νηστείας ως θεραπευτικό μέσο, με την οδηγία να αναφέρουν το ζήτημα στην εξομολόγηση. Όσον αφορά τους νεότερους μοναχούς, δεν απαιτούσε από όλους να υιοθετήσουν αμέσως τους ίδιους διατροφικούς περιορισμούς.<br /> Επέτρεπε σε ορισμένους να τρώνε κρέας μέχρι να φτάσουν σε κατάλληλο στάδιο και στη συνέχεια τους συνήθιζε σταδιακά στην αποχή από αυτό. Το ενδιαφέρον του δεν αφορούσε απλώς το τι έτρωγε κάποιος, αλλά το κατά πόσον η άσκηση ήταν κατάλληλη για τις περιστάσεις και την πνευματική του ανάπτυξη. Εδώ συναντούμε μια διάκριση που εύκολα χάνεται όταν η ασκητική ζωή γίνεται αντιληπτή αποκλειστικά με όρους αυστηρότητας.<br /> Η νηστεία έχει πραγματική θέση στη ζωή του Ορθόδοξου Χριστιανού. Γυμνάζει τη θέληση, διδάσκει την εγκράτεια και μας βοηθά να αναγνωρίζουμε πόσο εύκολα οι σωματικές επιθυμίες μπορούν να κυριαρχήσουν στις σκέψεις και στις αποφάσεις μας. Ωστόσο, ο άνθρωπος μπορεί επίσης να μετατρέψει τη νηστεία σε μια προσωπική υπόθεση, μετρώντας τη σοβαρότητα της πνευματικής του ζωής με βάση την αυστηρότητα των κανόνων που επιβάλλει ο ίδιος στον εαυτό του.<br /> Αυτό που αρχίζει ως προσπάθεια προσέγγισης του Θεού μπορεί να μετατραπεί σε άσκηση του ιδίου θελήματος, ιδιαίτερα όταν κάποιος θεωρεί ότι το να κάνει περισσότερα είναι πάντοτε καλύτερο από το να κάνει εκείνο που πραγματικά του έχει ζητηθεί. Οι διορθώσεις του Αγίου Σεβαστιανού δείχνουν ότι ήταν επιφυλακτικός απέναντι σε αυτήν τη σύγχυση. Επιτιμούσε όσους αναλάμβαναν εξαιρετικά αυστηρή νηστεία πριν από τη Θεία Κοινωνία χωρίς ευλογία.<br /> Η πρόσθετη αποχή τους δεν δικαιολογούσε την περιφρόνηση των εκκλησιαστικών υποδείξεων. Είχαν αποφασίσει μόνοι τους πώς έπρεπε να είναι η πνευματική προετοιμασία και αντιμετώπιζαν την αυστηρότητα της δικής τους απόφασης ως αρετή. Αντίθετα, ένας άνθρωπος που δεχόταν μια αναγκαία εξαίρεση εξαιτίας της αδυναμίας του μπορούσε εξωτερικά να φαίνεται λιγότερο ζηλωτής, ενώ στην πραγματικότητα να ενεργεί με μεγαλύτερη υπακοή.<br /> Η διαφορά δεν βρισκόταν ανάμεσα σε έναν αυστηρό Χριστιανό και σε έναν επιεική. Βρισκόταν ανάμεσα στην ασκητική προσπάθεια που καθοδηγείται από τη διάκριση και στην ασκητική προσπάθεια που καθοδηγείται από τις προσωπικές αντιλήψεις του ανθρώπου. Η ίδια διάκριση εμφανίζεται και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τους ηλικιωμένους και τους ασθενείς.<br /> Ο Άγιος Σεβαστιανός ενθάρρυνε τους ανθρώπους να διαφυλάσσουν την υγεία τους, να ντύνονται κατάλληλα όταν επικρατούσε δριμύ ψύχος και να αποφεύγουν την κατάχρηση των δυνάμεων που τους είχε δώσει ο Θεός. Τα λόγια του σχετικά με την ασθένεια μπορούσαν να είναι απαιτητικά, αλλά επιδίωκε επίσης να παρηγορεί όσους δεν μπορούσαν πλέον να εκκλησιάζονται εξαιτίας της σωματικής τους αδυναμίας. Τους ευλογούσε να προσεύχονται ήσυχα εκεί όπου βρίσκονταν, επαναλαμβάνοντας: «Κύριε, ελέησον» ή «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ».<br /> Η αδυναμία τους να επιτελούν τις θρησκευτικές πράξεις που συνήθιζαν παλαιότερα δεν σήμαινε ότι η πνευματική τους ζωή είχε τελειώσει. Η προσευχή παρέμενε δυνατή ακόμη και όταν το σώμα τους δεν μπορούσε πλέον να αντέξει την προηγούμενη καθημερινή τους άσκηση. Αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί πρόσκληση να εγκαταλείπουμε την πνευματική πειθαρχία κάθε φορά που αυτή γίνεται δύσκολη.<br /> Η ζωή του ίδιου του Αγίου Σεβαστιανού χαρακτηριζόταν από μοναχική αφοσίωση, υπομονή και πιστότητα στις ακολουθίες της Εκκλησίας. Ούτε πρέπει οι μαρτυρίες για τις συγκεκριμένες οδηγίες του να μετατρέπονται σε καθολικούς ιατρικούς ή μυστηριακούς κανόνες. Η σημασία τους βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο εξέταζε τον άνθρωπο που είχε μπροστά του.<br /> Ένας περιορισμός που οφειλόταν σε ασθένεια δεν ήταν το ίδιο με την αδιαφορία. Μια απαιτητική άσκηση που αναλαμβανόταν χωρίς διάκριση δεν αποτελούσε κατ’ ανάγκην ένδειξη μεγαλύτερης ευλάβειας, όπως και η σταδιακή προσέγγιση της πνευματικής άσκησης δεν ισοδυναμούσε με άρνηση προόδου. Ο Άγιος διατύπωσε αυτήν την αρχή με μια φράση που αξίζει ιδιαίτερη προσοχή.<br /> «Ο καθένας χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση. Εκείνο που μπορεί να ειπωθεί προς όφελος ενός ανθρώπου ενδέχεται να αποβεί επιζήμιο για κάποιον άλλον». Εφάρμοζε αυτήν τη σοφία στην πνευματική καθοδήγηση των ανθρώπων που του είχαν εμπιστευθεί.<br /> Κατανοούσε ότι η ίδια παρατήρηση μπορούσε να αφυπνίσει έναν άνθρωπο και να αποθαρρύνει κάποιον άλλον, καθώς και ότι ένας κανόνας που εφαρμόζεται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η κατάσταση του ανθρώπου μπορεί να μην αποφέρει το επιδιωκόμενο πνευματικό όφελος. Το έργο του πνευματικού πατέρα, επομένως, δεν ήταν απλώς να δίνει οδηγίες, αλλά να διακρίνει τι θα βοηθούσε πραγματικά τον άνθρωπο να προχωρήσει προς τον Θεό. Αυτού του είδους η διάκριση διαφέρει από την προσπάθεια να κάνουμε τη χριστιανική ζωή άνετη.<br /> Μπορεί να απαιτεί αυστηρή διόρθωση όταν κάποιος είναι απρόσεκτος, υπερήφανος ή απρόθυμος να αποδεχθεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη ζωή της Εκκλησίας. Σε κάποια άλλη περίπτωση, μπορεί να απαιτεί να συγκρατήσουμε κάποιον του οποίου ο ενθουσιασμός έχει ξεπεράσει τις δυνάμεις ή την κατανόησή του. Και στις δύο περιπτώσεις, ο σκοπός είναι ο ίδιος: να οδηγηθεί ο άνθρωπος σε μια ζωή μεγαλύτερης πιστότητας.<br /> Η αυστηρότητα μιας οδηγίας δεν μπορεί να κριθεί ανεξάρτητα από τον σκοπό της, όπως δεν μπορεί να κριθεί έτσι ούτε η επιείκεια. Ένας γιατρός δεν συνταγογραφεί την ίδια θεραπεία σε κάθε ασθενή απλώς και μόνο για να αποδείξει ότι είναι συνεπής. Πρέπει πρώτα να κατανοήσει την κατάσταση που καλείται να αντιμετωπίσει.<br /> Κατά παρόμοιο τρόπο, η ποιμαντική πράξη του Αγίου Σεβαστιανού αναγνώριζε ότι η πνευματική φροντίδα απαιτεί γνώση του ανθρώπου και όχι απλώς γνώση του κανόνα. Γι’ αυτό εκτιμούσε επίσης τη σταδιακή πρόοδο. Στις αναμνήσεις που διασώθηκαν προειδοποιούσε επανειλημμένα να μην αρχίζει κανείς με υπερβολικό ζήλο, για να εγκαταλείψει αργότερα τον αγώνα.<br /> Ορισμένοι άνθρωποι έσπευδαν να αναλάβουν πρόσθετες προσευχές, νηστείες και ασκητικές ασκήσεις χωρίς ευλογία, σαν να μπορούσαν να παρακάμψουν τα συνηθισμένα στάδια της πνευματικής ανάπτυξης. Άλλοι προχωρούσαν σταθερά, μαθαίνοντας την υπομονή και τη σταθερότητα, και συνέχιζαν ακόμη και όταν ο αρχικός ενθουσιασμός είχε πλέον σβήσει. Ο Άγιος Σεβαστιανός προτιμούσε αυτήν την πιστή επιμονή από ένα ξεκίνημα που τραβούσε την προσοχή, αλλά δεν μπορούσε να διαρκέσει.<br /> «Η αρχή δεν είναι πολύτιμη, η μέση δεν είναι πολύτιμη, αλλά το τέλος είναι πολύτιμο», συνήθιζε να λέει. Η εικόνα που χρησιμοποιούσε για την πνευματική πορεία ήταν απλή. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να πηδά από το πρώτο στο τρίτο σκαλοπάτι, παρακάμπτοντας το ενδιάμεσο, αλλά να προχωρά σταδιακά, ένα βήμα μετά το άλλο, μέχρι να φτάσει στο τέλος.<br /> Με αυτόν τον τρόπο, η μετριοπάθεια δεν αποτελούσε συμβιβασμό με τον κόσμο, αλλά την πειθαρχία που απαιτείται για να παραμένει κανείς πιστός σε βάθος χρόνου. Ο άνθρωπος που αρχίζει με μετριοπάθεια, αλλά συνεχίζει σταθερά, μπορεί να φτάσει μακρύτερα από εκείνον που επιχειρεί υπερβολικά πολλά και σύντομα εξαντλείται. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τη νηστεία, αλλά και για την προσευχή, την υπακοή και ολόκληρο τον αγώνα για την απόκτηση των αρετών.<br /> Μια τέτοια συμβουλή απαιτεί κάτι δύσκολο από εκείνους που επιθυμούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά την πνευματική τους ζωή. Μας ζητά να εγκαταλείψουμε την επιθυμία να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους. Ο κανόνας νηστείας κάποιου άλλου μπορεί να μην είναι κατάλληλος για εμάς, ενώ ο πνευματικός αγώνας ενός άλλου ανθρώπου μπορεί να είναι κρυμμένος από τα μάτια μας.<br /> Δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε την κατάσταση μιας ψυχής μόνο από την εξωτερική εμφάνιση ούτε να υποθέσουμε ότι η πορεία που βοήθησε έναν άνθρωπο πρέπει να επιβληθεί σε όλους τους υπόλοιπους. Το σημαντικό ερώτημα δεν είναι αν η άσκησή μας φαίνεται εντυπωσιακή, αλλά αν μας οδηγεί στη μετάνοια, στην υπακοή και σε μια πιστότερη σχέση με τον Θεό. Το παράδειγμα του Αγίου Σεβαστιανού αποκαλύπτει επίσης έναν πειρασμό που μπορεί να εμφανιστεί σε όσους αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα τα θρησκευτικά ζητήματα.<br /> Μπορεί να αρχίσουμε να θεωρούμε τη μεγαλύτερη αυστηρότητα απόδειξη μεγαλύτερης πίστης ή να υποθέτουμε ότι ένας άνθρωπος που χρειάζεται κάποια εξαίρεση είναι αναγκαστικά λιγότερο αφοσιωμένος. Ωστόσο, η ίδια η πρακτική του Γέροντα αντιστέκεται σε τέτοιες εύκολες κρίσεις. Μπορούσε να επιμένει στην προσεκτική προετοιμασία για τα Άγια Μυστήρια και συγχρόνως να μεριμνά για τους ασθενείς.<br /> Μπορούσε να απαιτεί από τους μοναχούς να τηρούν την πνευματική τους πειθαρχία, ενώ επέτρεπε στους νεότερους να προχωρούν σταδιακά. Η καθοδήγησή του δεν χαρακτηριζόταν ούτε από αδιαφορία ούτε από αυστηρότητα για την αυστηρότητα. Απαιτούσε η πνευματική προσπάθεια να καθοδηγείται από τη διάκριση.<br /> Το δίδαγμα της συμβουλής του δεν είναι ότι πρέπει να επιλέγουμε τον ευκολότερο δρόμο ή να δυσπιστούμε απέναντι σε κάθε απαιτητική άσκηση. Είναι ότι ο ασκητικός αγώνας πρέπει να έχει σωστό προσανατολισμό. Η νηστεία, η προσευχή και η αποχή δεν αποτελούν σκοπούς που υπηρετούν την επίδειξη της δύναμής μας.<br /> Ανήκουν σε μια ζωή προσανατολισμένη προς τον Θεό και πρέπει να ασκούνται με υπακοή, επίγνωση της πραγματικής μας κατάστασης και επιμονή. Κάποιες φορές, η πρόοδος απαιτεί να αναλάβουμε μια άσκηση την οποία αποφεύγαμε. Άλλες φορές, απαιτεί να παραμερίσουμε το βάρος που επιβάλαμε οι ίδιοι στον εαυτό μας και να μάθουμε να ακολουθούμε μια σοφότερη πορεία.<br /> Ο Άγιος αφιέρωσε τη διακονία του στην καθοδήγηση πολύ διαφορετικών ανθρώπων προς τον ίδιο τελικό σκοπό. Δεν αντιμετώπιζε τις διαφορές τους ως ασήμαντες ούτε συνέχεε τις ομοιόμορφες οδηγίες με την ομοιόμορφη πνευματική ανάπτυξη. Η επιμονή του στη μετριοπάθεια, επομένως, δεν ήταν μια δευτερεύουσα λεπτομέρεια της ποιμαντικής του ζωής.<br /> Αποτελούσε μέρος της αντίληψής του για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η ανθρώπινη ψυχή: όχι μέσα από μια ξαφνική επίδειξη θρησκευτικής προσπάθειας, αλλά μέσα από μια πιστή πορεία, υπό καθοδήγηση, προς τον σκοπό για τον οποίο ζει ο χριστιανός. Το τελικό κριτήριο δεν είναι πόσο αυστηρό φάνηκε το ξεκίνημά μας ούτε πόσα καταφέραμε να επιβάλουμε στον εαυτό μας. Είναι το αν συνεχίσαμε να κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση.<br /> Το επόμενο βήμα μπορεί να είναι απαιτητικό, μετριοπαθές ή διαφορετικό από εκείνο που περιμέναμε. Αυτό που έχει σημασία είναι να το κάνουμε με πιστότητα, χωρίς υπερηφάνεια για τη δική μας δύναμη και χωρίς να εγκαταλείπουμε την πορεία όταν η πρόοδος φαίνεται αργή.<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #141414; font-size: medium;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #141414; font-size: medium;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><b><span style="color: #141414; font-size: medium;">ΠΗΓΗ: Μια Ανεξάντλητη Πηγή Ζώντος Ύδατος: Ο Γέροντας της Καραγκάντα, ο Όσιος Σεβαστιανός, της V. Koroleva. Αναμνήσεις από τον Γέροντα Σεβαστιανό και τις Διδαχές του, καταγεγραμμένες από τα πνευματικά του τέκνα. Περί Θείας Κοινωνίας και Νηστείας — Άγιος Σεβαστιανός (Φόμιν), Μητροπολιτική Περιφέρεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Καζακστάν.</span></b><o:p></o:p></span></p><br /><p></p>

Ο Κρυφός Κίνδυνος του Πνευματικού Ζήλου | Άγιος Σεβαστιανός ο Ομολογητής

Η πνευματική σοφία του Αγίου Σεβαστιανού του Ομολογητού φανερώνει μια σημαντική διάκριση ανάμεσα στην αληθινή ασκητική άσκηση και στην επιθ...

Read more »

Πώς να θυμόμαστε τον Θεό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6Lbzn6-MLm0PRsvxfq8doVfclU7rZ3CewyPlKaLBKPzMI69FYypNv3HPoausZaGwz3R4EvGeRhHSAPdfUMP4m86jOhE3ZzUCA0arAU5y8G99IaLhbk3dJm3hvxb5odLIsoa1Xen0j34fdlAZ_PvIMl23IEne-dgx6_w708KN1yKZOwQKUz9e1Ha9l/s1193/%CE%9C%CE%AD%CE%B3%CE%B1%CF%82%20%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1193" data-original-width="779" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6Lbzn6-MLm0PRsvxfq8doVfclU7rZ3CewyPlKaLBKPzMI69FYypNv3HPoausZaGwz3R4EvGeRhHSAPdfUMP4m86jOhE3ZzUCA0arAU5y8G99IaLhbk3dJm3hvxb5odLIsoa1Xen0j34fdlAZ_PvIMl23IEne-dgx6_w708KN1yKZOwQKUz9e1Ha9l/w261-h400/%CE%9C%CE%AD%CE%B3%CE%B1%CF%82%20%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82.JPG" width="261" /></a></div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> </p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0a0a0a; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><br /> Ο Απόστολος λέει: «Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε». Αρχικά, αυτά τα λόγια μπορεί να φαίνονται σχεδόν αδύνατο να εφαρμοστούν. Πώς μπορεί ο άνθρωπος να χαίρεται πάντοτε, όταν η ζωή φέρνει θλίψη, ασθένεια, απώλεια και οδύνη; Πώς μπορούμε να ευχαριστούμε σε κάθε περίσταση; Και πάνω απ’ όλα, πώς είναι δυνατόν να προσεύχεται κανείς αδιαλείπτως; Έχουμε σώματα που χρειάζονται τροφή και ύπνο.<br /> Έχουμε εργασία να επιτελέσουμε, ευθύνες να εκπληρώσουμε και αμέτρητα πράγματα που απαιτούν την προσοχή μας. Πώς, λοιπόν, μπορεί να εκπληρωθεί πραγματικά η εντολή να προσευχόμαστε αδιαλείπτως; Ο Μέγας Βασίλειος εξηγεί ότι η προσευχή δεν πρέπει να νοείται ως κάτι που περιορίζεται αποκλειστικά στα λόγια που προφέρουμε. Ο Θεός γνωρίζει ήδη τι έχουμε ανάγκη προτού ακόμη Του το ζητήσουμε.<br /> Η προσευχή δεν είναι απλώς ζήτημα σχηματισμού φράσεων με τα χείλη. Η δύναμή της βρίσκεται στην κατεύθυνση της ψυχής, στη διάθεση της καρδιάς και σε μια ζωή που στρέφεται διαρκώς προς τον Θεό. Ο Απόστολος λέει επίσης: «Είτε ουν εσθίετε είτε πίνετε είτε τι ποιείτε, πάντα εις δόξαν Θεού ποιείτε».<br /> Επομένως, όταν κάθεσαι να φας, να προσεύχεσαι. Όταν παίρνεις το ψωμί στα χέρια σου, να ευχαριστείς τον Θεό που σου το προσέφερε. Όταν η τροφή δυναμώνει το σώμα σου, να θυμάσαι Εκείνον που συντηρεί τη ζωή σου. Και όταν χορτάσεις, μην αφήνεις τη μνήμη του Ευεργέτη σου να σβήσει απλώς και μόνο επειδή η ανάγκη σου έπαψε να υπάρχει. Όταν πίνεις, να θυμάσαι Εκείνον που έδωσε τους καρπούς της γης για τη διατροφή και την παρηγοριά μας. Να δέχεσαι με ευγνωμοσύνη όσα είναι απαραίτητα, αλλά να μη γίνεσαι δούλος της ηδονής.<br /> Ας σου υπενθυμίζει το δώρο Εκείνον που το προσφέρει. Κάθε αγαθό που εισέρχεται στη ζωή μας μπορεί είτε να στρέψει την καρδιά προς τον Θεό είτε, αν είμαστε απρόσεκτοι, να γίνει αφορμή να Τον λησμονήσουμε. Όταν ντύνεσαι, να ευχαριστείς Εκείνον που σου εξασφάλισε την ένδυσή σου.<br /> Όταν τα ενδύματα σε προστατεύουν από το κρύο, να θυμάσαι τη φροντίδα Του. Όταν σε περιβάλλει η ζεστασιά της ημέρας, να θυμάσαι και πάλι την πρόνοιά Του. Ας γίνουν τα συνηθισμένα πράγματα της ζωής υπενθυμίσεις του Θεού.<br /> Μην περιμένεις να συμβεί κάτι εξαιρετικό για να ευχαριστήσεις. Τα απλά πράγματα της καθημερινότητας φανερώνουν ήδη τη φροντίδα Του για εμάς. Όταν η ημέρα φτάνει στο τέλος της, να ευχαριστείς Εκείνον που μας έδωσε τον ήλιο για την εργασία μας.<br /> Όταν πέφτει το σκοτάδι και οι δραστηριότητες της ημέρας καταλαγιάζουν, ας γίνει το ίδιο το βράδυ αφορμή να στραφεί και πάλι ο νους σου προς τον Θεό. Όταν κοιτάζεις ψηλά και βλέπεις τον ουρανό και την ομορφιά των άστρων, ύψωσε την καρδιά σου προς τον Κύριο που τα δημιούργησε. Ατένισε την τάξη και την ομορφιά της δημιουργίας και άφησε τον νου σου να ανυψωθεί από τα ορατά προς Εκείνον που τα δημιούργησε με σοφία.<br /> Όταν ο κόσμος ησυχάζει και το σώμα χρειάζεται ανάπαυση, να θυμάσαι ότι και ο ύπνος είναι δώρο. Ο Θεός μάς έδωσε την ανάπαυση, ώστε το σώμα, εξαντλημένο από τους κόπους του, να ανακτά τις δυνάμεις του. Ακόμη και η ανάγκη μας για ύπνο μάς διδάσκει κάτι σημαντικό. Δεν είμαστε αυτάρκεις. Δεν μπορούμε να συντηρούμε τον εαυτό μας για πάντα με τις δικές μας δυνάμεις. Έχουμε ανάγκη να δεχόμαστε την ανάπαυση. Και έτσι, ακόμη και η νύχτα μπορεί να γίνει αφορμή για προσευχή. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span></span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #0a0a0a; font-size: medium;">Μην αφήνεις ολόκληρη τη νύχτα να ανήκει αποκλειστικά στον ύπνο. Αφιέρωσε ένα μέρος της στη μνήμη του Θεού. Ας στραφούν προς Εκείνον οι τελευταίες σκέψεις του βραδιού, ώστε ακόμη και η ανάπαυσή σου να αγγίζεται από την προσευχή. Τα όνειρά μας συχνά φανερώνουν τι απασχόλησε τον νου μας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Όσα επιθυμούμε, όσα φοβόμαστε, όσα επιδιώκουμε και όσα συλλογιζόμαστε διαρκώς αφήνουν μέσα μας τα ίχνη τους.<br /> Επομένως, αν οι ημέρες μας είναι γεμάτες από τη μνήμη του Θεού, αν οι πράξεις μας επιτελούνται ενώπιόν Του και αν οι καρδιές μας επιστρέφουν επανειλημμένα σε Εκείνον, τότε ακόμη και οι πιο ήσυχες στιγμές της ζωής μας αρχίζουν να φέρουν τη σφραγίδα αυτής της μνήμης. Έτσι αρχίζουμε να κατανοούμε την εντολή να προσευχόμαστε αδιαλείπτως. Δεν σημαίνει ότι τα χείλη μας πρέπει να προφέρουν προσευχές κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας. Σημαίνει ότι η ψυχή μαθαίνει να παραμένει στραμμένη προς τον Θεό. Η προσευχή δεν πρέπει να περιορίζεται σε συγκεκριμένες στιγμές και κατόπιν να λησμονείται, όταν επιστρέφουμε στις υπόλοιπες ασχολίες της ζωής. Αντίθετα, ολόκληρη η ζωή μας πρέπει σταδιακά να ενώνεται με τον Θεό.<br /> Όταν τα χέρια σου είναι απασχολημένα με την εργασία, η καρδιά σου μπορεί ακόμη να Τον θυμάται. Όταν αρχίζεις κάτι, να ζητάς τη βοήθειά Του. Όταν το ολοκληρώνεις, να ευχαριστείς.<br /> Όταν κάτι πετυχαίνει, μην αποδίδεις τα πάντα στις δικές σου ικανότητες. Όταν κάτι γίνεται δύσκολο, μην παραδίνεσαι αμέσως στην απελπισία. Σε όλα να θυμάσαι τον Κύριο.<br /> Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείπουμε τις καθορισμένες ώρες προσευχής. Αντιθέτως, αυτές οι στιγμές διδάσκουν στην καρδιά πώς να παραμένει κοντά στον Θεό καθ’ όλη την υπόλοιπη ημέρα. Προσευχόμαστε με λόγια, ώστε λίγο λίγο ολόκληρη η ζωή μας να μάθει τη γλώσσα της προσευχής.<br /> Ο Απόστολος, όμως, δεν λέει μόνο «αδιαλείπτως προσεύχεσθε». Λέει επίσης «πάντοτε χαίρετε» και «κατά πάντα ευχαριστείτε». Κάποιος μπορεί να ρωτήσει: Πώς μπορώ να ευχαριστώ όταν υποφέρω; Πώς μπορώ να χαίρομαι όταν μου συμβαίνει κάτι οδυνηρό; Πώς μπορώ να ευχαριστώ τον Θεό όταν χάνω κάτι πολύτιμο, όταν έρχεται η ασθένεια, όταν οι άνθρωποι μου φέρονται άδικα ή όταν οι περιστάσεις μοιάζουν αβάσταχτες; Η χριστιανική ευχαριστία δεν σημαίνει ότι προσποιούμαστε πως ο πόνος είναι κάτι ευχάριστο.<br /> Ο ίδιος ο Κύριός μας έκλαψε. Ο χριστιανός δεν καλείται να γίνει αναίσθητος ούτε να αρνηθεί την πραγματικότητα της θλίψης. Η θλίψη, όμως, δεν πρέπει να καταστρέφει την ελπίδα μας στον Θεό.<br /> Σκέψου τον Ιώβ. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, τον βρήκαν φοβερές δοκιμασίες. Τα υπάρχοντά του χάθηκαν, τα παιδιά του πέθαναν και το σώμα του προσβλήθηκε από ασθένεια. Κι όμως, ακόμη και μέσα στην οδύνη του, ευλόγησε το όνομα του Κυρίου. Υπέφερε βαθιά, αλλά δεν επέτρεψε στον πόνο να τον χωρίσει από τον Θεό. Αυτή είναι η διαφορά.<br /> Η ευχαριστία είναι εύκολη όταν όλα συμβαίνουν σύμφωνα με τις επιθυμίες μας. Όταν, όμως, η ευχαριστία παραμένει ακόμη και μέσα στις δυσκολίες, φανερώνει ότι η πίστη μας είναι ριζωμένη όχι απλώς στα δώρα του Θεού, αλλά στον ίδιο τον Θεό. Συχνά θυμόμαστε τον Θεό όταν έχουμε ανάγκη από κάτι.<br /> Προσευχόμαστε επειδή είμαστε άρρωστοι, επειδή φοβόμαστε, επειδή χρειαζόμαστε βοήθεια ή επειδή κάτι έχει πάει στραβά. Έπειτα, όταν η δυσκολία περάσει, η προσευχή μας εξαφανίζεται μαζί της. Ο Μέγας Βασίλειος μάς διδάσκει έναν διαφορετικό δρόμο.<br /> Πέρασε η ανάγκη σου; Τότε μην αφήσεις τη μνήμη του Ευεργέτη σου να χαθεί μαζί της. Προσευχήθηκες όταν πεινούσες. Να θυμάσαι τον Θεό όταν χορτάσεις.<br /> Προσευχήθηκες κατά τη διάρκεια της ασθένειας. Να Τον θυμάσαι όταν αποκατασταθεί η υγεία σου. Τον επικαλέστηκες όταν φοβόσουν.<br /> Να ευχαριστείς όταν έρχεται η ειρήνη. Μην κάνεις τον Θεό Εκείνον στον οποίο καταφεύγεις μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Ας γίνει Εκείνος το κέντρο γύρω από το οποίο περιστρέφεται ολόκληρη η ζωή σου.<br /> Αυτό αλλάζει ακόμη και τις πιο μικρές πράξεις. Ένα γεύμα γίνεται αφορμή ευχαριστίας. Τα ενδύματα γίνονται υπενθύμιση της θείας πρόνοιας.<br /> Η εργασία γίνεται προσφορά. Ο ήλιος που δύει γίνεται κάλεσμα σε ευγνωμοσύνη. Τα άστρα γίνονται αφορμή δοξολογίας.<br /> Ο ύπνος γίνεται δώρο που δεχόμαστε από τον Θεό. Το πρωινό ξύπνημα γίνεται μια ακόμη ευκαιρία να Τον δοξάσουμε. Τότε η προσευχή δεν διαχωρίζεται πλέον από τη ζωή.<br /> Η ίδια η ζωή αρχίζει να γίνεται προσευχή. Αυτό σημαίνει να ενωνόμαστε με τον Θεό σε όλη την πορεία της υπάρξεώς μας. Η προσευχή δεν παραμένει μόνο στην εκκλησία, μόνο μπροστά στις εικόνες ή μόνο στις στιγμές κατά τις οποίες σταματάμε κάθε άλλη δραστηριότητα για να προσευχηθούμε.<br /> Αυτές οι στιγμές παραμένουν πολύτιμες και απαραίτητες. Από αυτές, όμως, η προσευχή πρέπει να επεκτείνεται σε όλα. Όταν περπατάς, να θυμάσαι τον Θεό.<br /> Όταν εργάζεσαι, να θυμάσαι τον Θεό. Όταν τρως, να ευχαριστείς τον Θεό. Όταν αντικρίζεις κάτι όμορφο, να δοξάζεις τον Δημιουργό.<br /> Όταν δέχεσαι καλοσύνη, να ευχαριστείς. Όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες, να ζητάς δύναμη. Όταν έρχεται το βράδυ, να παραδίδεις την ημέρα στα χέρια Του.<br /> Όταν έρχεται το πρωί, να δέχεσαι από Εκείνον τη νέα ημέρα. Και όταν η καρδιά αποκτήσει αυτή τη συνήθεια, ακόμη και το πιο συνηθισμένο αρχίζει να γίνεται ιερό. Περνάμε μεγάλο μέρος της ζωής μας περιμένοντας να συμβεί κάτι σημαντικό.<br /> Φανταζόμαστε ότι η πνευματική ζωή αποτελείται μόνο από εξαιρετικές στιγμές, έντονες εμπειρίες ή μεγάλες πράξεις αφοσίωσης. Το μεγαλύτερο, όμως, μέρος της ανθρώπινης ζωής αποτελείται από απλά πράγματα που επαναλαμβάνονται καθημερινά. Τρώμε, πίνουμε, εργαζόμαστε, ντυνόμαστε, περπατάμε, κουραζόμαστε, κοιμόμαστε και ξυπνάμε ξανά.<br /> Ο Μέγας Βασίλειος μάς δείχνει ότι καμία από αυτές τις στιγμές δεν χρειάζεται να είναι πνευματικά κενή. Κάθε μία μπορεί να γίνει μια πύλη που μας οδηγεί στη μνήμη του Θεού. Ίσως αυτό να είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά της προσευχής.<br /> Δεν χρειάζεται να ξεφύγουμε από την καθημερινή ζωή για να βρούμε τον Θεό. Χρειάζεται να μάθουμε να αναγνωρίζουμε την παρουσία Του, τα δώρα Του και την πρόνοιά Του μέσα στην καθημερινότητά μας. Ο σκοπός είναι η μνήμη του Θεού να μην εμφανίζεται πλέον μόνο περιστασιακά και κατόπιν να εξαφανίζεται.<br /> Η καρδιά πρέπει να επιστρέφει σε Εκείνον ξανά και ξανά, μέχρι η προσευχή να γίνει η φυσική της κατεύθυνση. Να προσεύχεσαι με τα λόγια σου, να προσεύχεσαι με τις σκέψεις σου, να προσεύχεσαι με την ευχαριστία, να προσεύχεσαι με την υπακοή, να προσεύχεσαι μέσα από την εργασία που έχεις μπροστά σου, να προσεύχεσαι θυμούμενος Εκείνον που σου προσφέρει τα δώρα Του κάθε φορά που τα δέχεσαι. Όταν έρχεται η θλίψη, να παραμένεις μαζί Του.<br /> Όταν έρχεται η χαρά, να παραμένεις μαζί Του. Όταν έχεις πολλά, να Τον ευχαριστείς. Όταν έχεις λίγα, να μην Τον εγκαταλείπεις.<br /> Με αυτόν τον τρόπο, λίγο λίγο, η εντολή που κάποτε φαινόταν αδύνατο να εκπληρωθεί αρχίζει να αποκαλύπτει το νόημά της. Το να προσευχόμαστε αδιαλείπτως δεν απαιτεί να εγκαταλείψουμε την καθημερινή ζωή. Μας διδάσκει πώς να ζούμε την καθημερινή ζωή μαζί με τον Θεό.<br /> Ενώσου μαζί Του σε όλη την πορεία της ζωής σου και η ίδια σου η ζωή θα αρχίσει να γίνεται μία αδιάλειπτη προσευχή.</span><o:p></o:p></span></p><p></p>

Πώς να θυμόμαστε τον Θεό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας...

Ο Απόστολος λέει: «Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε». Αρχικά, αυτά τα λόγια μπορεί να φαίνονται σχεδόν α...

Read more »

Τὴν ἐκτροπὴ πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς δικαίωσης νὰ φοβἀστε. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZNGrkz0EeWtbXNtP-YF1Q9F_jo8MnU_DCgo2e6et244YjPURYQq83O7wZzxDTZzH1cgYJvL5khVmk_kO-huVkVjxISC4ao_RvFN0zvOei4T6O28QdjGEVnjzjbUw77Gx0UzF02sYW6cMAwLkd7i9UWOFoQVN-TwR0X8o7nNMc3fG20sIMNaFAGxo-/s331/image1785963758.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="331" data-original-width="250" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZNGrkz0EeWtbXNtP-YF1Q9F_jo8MnU_DCgo2e6et244YjPURYQq83O7wZzxDTZzH1cgYJvL5khVmk_kO-huVkVjxISC4ao_RvFN0zvOei4T6O28QdjGEVnjzjbUw77Gx0UzF02sYW6cMAwLkd7i9UWOFoQVN-TwR0X8o7nNMc3fG20sIMNaFAGxo-/w303-h400/image1785963758.jpg" width="303" /></a></div><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><i><br />«Πολύ περισσότερο ἀπ' ὅλα να φοβάστε τὴν ἐκτροπὴ πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς δικαίωσης. Μόλις ἀρχίσετε νὰ ἐκτρέπεστε σὲ αὐτό, νὰ ξέρετε ὅτι ἀρχίσατε νὰ βαδίζετε στρεβλά. Τραβᾶτε τότε τὸν ἑαυτό σας ἀπ' τὰ πόδια καὶ τὸν σέρνετε αλύπητα πάλι στὴν ἁμαρτία (ενν. στὸ αἴσθημα τῆς δικαίωσης καὶ τῆς ἁμαρτωλότητας). Ὁ Κύριος δέχεται ἐκεῖνον μόνο που προσέρχεται σὲ Αὐτὸν μὲ τὴ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητας. Ἐκεῖνον δὲ ποὺ προσέρχεται σὲ Αὐτὸν μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι εἶναι δίκαιος, τὸν ἀποστρέφεται. Ὁ Κύριος ἦρθε γιὰ νὰ σώσει τοὺς ἁμαρτωλούς, ὄχι τους δικαίους. «Καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει». Τὸ πιὸ κακὸ πράγμα εἶναι ὁ κορεσμός. Ὁ κορεσμένος, λοιπόν, ἔχει σωριαστεῖ καὶ ἀσθμαίνει. Αὐτὴ εἶναι ἡ πνευματική του κατάσταση.<br /> Κάποιος εἶχε τὴ συνήθεια να ρωτάει: «Ἐσύ, πηγαίνοντας για προσευχή, πηγαίνεις νὰ εἰσπράξεις σύνταξη ἢ νὰ ζητήσεις ἐλεημοσύνη;». Πολὺ εὔλογο τὸ ἐρώτημα.»<br /><br /></i></span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #2b00fe;"><b>(Επιστολή 261, τόμος 2, σελ. 102-103)</b></span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Το κείμενο του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου είναι ιδιαίτερα βαθύ, γιατί αγγίζει ένα από τα πιο λεπτά ζητήματα της πνευματικής ζωής: πώς μπορεί ο άνθρωπος, ακόμη και μέσα από την προσευχή, να οδηγηθεί στην υπερηφάνεια και στην αυτοδικαίωση, αντί να πλησιάσει περισσότερο τον Θεό.<br /> Ο Όσιος μας προειδοποιεί να μη φθάσουμε στο σημείο να πιστέψουμε ότι είμαστε αυτάρκεις, ότι δικαιούμαστε τη χάρη του Θεού ή ότι η πνευματική μας κατάσταση είναι καλύτερη από εκείνη των άλλων.<br /> Τι σημαίνει εδώ η λέξη «δικαίωση»; Εννοεί κυρίως την αυτοδικαίωση: την εσωτερική πεποίθηση ότι εγώ είμαι εντάξει, ότι έχω δίκιο ενώπιον του Θεού, ότι έχω κάνει όσα έπρεπε και επομένως δικαιούμαι να αισθάνομαι ασφαλής ή ανώτερος και έτσι θεωρούμε το καλό που κάνουμε ως δικό μας κατόρθωμα, το οποίο μας δίνει δικαιώματα απέναντι στον Θεό.<br /> Ο Όσιος χρησιμοποιεί μια σκληρή εικόνα για να δείξει πόσο αποφασιστικά πρέπει να αντιστεκόμαστε στην αυτοδικαίωση. Μόλις αντιληφθούμε ότι αρχίζουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας δίκαιο, πρέπει να επιστρέψουμε στη συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας. Να εγκαταλείψουμε την ψευδαίσθηση της αναμαρτησίας μας και να ξαναδούμε με ειλικρίνεια την πραγματική μας κατάσταση.<br /> Τι σημαίνει «συναίσθηση της αμαρτωλότητας»; Δεν σημαίνει απλώς να γνωρίζουμε θεωρητικά ότι είμαστε αμαρτωλοί, αλλά ότι αναγνωρίζουμε προσωπικά την ανάγκη μας για το έλεος του Θεού. Ο άνθρωπος δεν πλησιάζει τον Θεό επειδή θεωρεί ότι είναι άξιος αλλά επειδή Τον έχει ανάγκη.<br /> Όταν ο Όσιος λέει ότι ο Κύριος δέχεται «εκείνον μόνο», δεν σημαίνει ότι ο Θεός απορρίπτει όποιον δεν έχει ακόμη αποκτήσει αυτογνωσία, αλλά ότι η ταπείνωση και η μετάνοια αποτελούν τον δρόμο της αληθινής κοινωνίας με τον Θεό.<br /> Όταν κάποιος πιστεύει ότι είναι ήδη δίκαιος, μπορεί να μην αισθάνεται ότι χρειάζεται συγχώρηση, θεραπεία ή αλλαγή. Κλείνεται στον εαυτό του, επειδή θεωρεί ότι δεν έχει ουσιαστικό πρόβλημα. Έτσι ο άνθρωπος, μέσα από την αυτάρκειά του, δυσκολεύεται να δεχθεί το έλεος του Θεού. Σκεφθείτε έναν ασθενή που αρνείται να αναγνωρίσει ότι χρειάζεται θεραπεία. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο γιατρός δεν θέλει να τον βοηθήσει, αλλά ότι ο ασθενής δεν αναγνωρίζει την ανάγκη του.<br /> Η φράση που<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>παραπέμπει στα λόγια του Χριστού:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">«Οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">δείχνει ότι το έλεος γίνεται δεκτό από εκείνον που αναγνωρίζει την ανάγκη του. Ο άνθρωπος που θεωρεί τον εαυτό του δίκαιο μοιάζει να λέει: «Δεν έχω ανάγκη να θεραπευθώ» ενώ ο άνθρωπος που μετανοεί λέει: «Κύριε, γνωρίζεις τις αδυναμίες μου. Βοήθησέ με να αλλάξω». Η διαφορά δεν βρίσκεται κατ' ανάγκην στις εξωτερικές πράξεις αλλά στη σχέση με την αλήθεια, τη μετάνοια και τη χάρη του Θεού. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή μπορούμε να παρεξηγήσουμε τη χριστιανική ταπείνωση σαν να σημαίνει ότι πρέπει να αισθανόμαστε διαρκώς ανάξιοι, αποτυχημένοι ή ανίκανοι. Όμως η μετάνοια δεν είναι άρνηση της αξίας του ανθρώπου, αλλά αναγνώριση ότι η σωτηρία δεν αποτελεί προσωπικό μας κατόρθωμα.<br /> Η συντετριμμένη καρδιά είναι μια καρδιά που έχει πάψει να στηρίζεται στην ψευδαίσθηση ότι μπορεί να σταθεί μόνη της ενώπιον του Θεού. Η συντριβή, είναι πόνος για την αμαρτία μαζί με εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού. Η ταπείνωση της καρδιάς δεν μας απομακρύνει από τον Θεό· μας κάνει να προσφεύγουμε σε Αυτόν με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη.<br /> Ο κορεσμός δεν αφορά απλώς τη σωματική πληρότητα. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο σημαίνει κυρίως τον πνευματικό χορτασμό: την κατάσταση κατά την οποία ο άνθρωπος αισθάνεται ότι έχει ήδη αρκετά, ότι δεν χρειάζεται να ζητήσει κάτι περισσότερο από τον Θεό. Ο πνευματικός κορεσμός μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος, επειδή δεν μοιάζει αναγκαστικά με αμαρτία. Μοιάζει με ηρεμία, βεβαιότητα και ικανοποίηση. Ο κορεσμένος άνθρωπος έχει φθάσει σε τέτοια πληρότητα, ώστε δεν μπορεί να κινηθεί. Δεν έχει πια πνευματική δίψα ούτε διάθεση να αναζητήσει βαθύτερα τον Θεό.<br /> Η «σύνταξη» είναι η εικόνα ενός σταθερού εισοδήματος που θεωρούμε ότι δικαιούμαστε. Την εισπράττουμε επειδή πιστεύουμε ότι μας ανήκει. Η «ελεημοσύνη», αντίθετα, είναι κάτι που ζητούμε επειδή έχουμε ανάγκη και δεν μπορούμε να το απαιτήσουμε ως οφειλή. Τι σημαίνει αυτό για την προσευχή;<br /> Ο άνθρωπος μπορεί να προσέρχεται στον Θεό με την εσωτερική στάση ότι ο Θεός πρέπει να τον ακούσει, ότι πρέπει να του πάνε καλά τα πράγματα, ότι οφείλει να τον ανταμείψει κ.α., και τότε η προσευχή κινδυνεύει να γίνει μια συναλλαγή: εγώ προσφέρω τις αρετές και τις προσπάθειές μου και ο Θεός οφείλει να μου δώσει αυτό που ζητώ.<br /> Ο <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>άνθρωπος όμως που πλησιάζει τον Θεό με διαφορετικό φρόνημα ελεημοσύνης λέει:<br /> «Κύριε, Σε ευχαριστώ για όσα μου δίνεις. Δεν θεωρώ ότι μπορώ να αγοράσω τη χάρη Σου με τις πράξεις μου. Βλέπω τις αδυναμίες μου και ζητώ τη βοήθειά Σου. Δίδαξέ με να αγαπώ, να συγχωρώ και να μετανοώ».<br /> Η προσευχή δεν είναι διεκδίκηση μισθού από τον Θεό, αλλά σχέση εμπιστοσύνης με Εκείνον από τον οποίο δεχόμαστε τη ζωή και τη χάρη. <br />Τα καλά έργα αποτελούν καρπό της πίστης και της αγάπης, όχι μέσο με το οποίο εξαναγκάζουμε τον Θεό να μας ανταμείψει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 115%;"><o:p><br /></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span><b style="color: red; text-align: center;"><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/blog-post_627.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ νηπιακὴ ἁγνότητα κατὰ τὴν προσευχὴ (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/blog-post_05.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ ἰσχὺς δὲν βρίσκεται στοὺς τύπους (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post_28.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Πρέπει νὰ ἐνισχύσετε μέσα σας τὴν ἔννοια τῆς ἁμαρτωλότητάς σας. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post_47.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἀγωνιστεῖτε νὰ σχηματιστεί στην καρδιά σας μία «πληγή» (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post_13.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Περὶ τῆς προσευχῆς ποὺ τελεῖται μὲ τὸ συναίσθημα (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post_818.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Τὸ σπουδαῖο στὴν προσευχὴ εἶναι ἡ γένεση συναισθημάτων εὐλάβειας. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post_08.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Σχετικά με την ευλάβεια, τον φόβο Θεού, και την δοκιμή για την προσευχή. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Περί της καρδιάς που φλέγεται για τον Κύριο. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="line-height: 13.8px;"><o:p><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post_545.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Περὶ τῆς ἐσωτερικῆς φλόγας. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></o:p></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post_08.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Διὰ νὰ μὴ περιπλανώνται αἱ σκέψεις σας, πρέπει νὰ εὑρίσκεσθε εἰς συχνὴν παρουσίαν, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἐν τῇ καρδίᾳ σας...» (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post_06.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Αναζητεῖτε τὸν Θεόν; ̓Αναζητήσατε Αὐτόν, ἀλλὰ μόνον ἐν τῇ καρδίᾳ σας». (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></div><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 18.4px;"></span></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Ἀποκτῆστε τὴν εὐχέρεια τοῦ νὰ ζεῖτε ὡς κατ' ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ...» (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="line-height: 115%;"><o:p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p><br /><p></p>

Τὴν ἐκτροπὴ πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς δικαίωσης νὰ φοβἀστε. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

«Πολύ περισσότερο ἀπ' ὅλα να φοβάστε τὴν ἐκτροπὴ πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς δικαίωσης. Μόλις ἀρχίσετε νὰ ἐκτρέπεστε σὲ αὐτό, νὰ ξέρετε ὅτι ἀρχί...

Read more »

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [25]

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg76f2ezge9yfe7qbJY2Jmsf8CHwyHiSik18dOi4_BOvUMiVOPv1KEN0K28SqILJ9xtRxckxhk92S4iD3tbcBuIy9Zt5ETrRrH665NxfHtwuL69nKV7x4cEbb5VIJcI4HDHVHQDaxUQSGhjktC7JsxCRiyWjIecqM0IGlt_pfrtC6MniX1ZnT7a_yRX/s450/osiostheophanis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="340" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg76f2ezge9yfe7qbJY2Jmsf8CHwyHiSik18dOi4_BOvUMiVOPv1KEN0K28SqILJ9xtRxckxhk92S4iD3tbcBuIy9Zt5ETrRrH665NxfHtwuL69nKV7x4cEbb5VIJcI4HDHVHQDaxUQSGhjktC7JsxCRiyWjIecqM0IGlt_pfrtC6MniX1ZnT7a_yRX/w303-h400/osiostheophanis.jpg" width="303" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;"><b>29. Αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα</b><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Δεν τα έχουμε πει όλα ακόμα. Θα προσθέσω κάτι στα προηγούμενα. Το επιβάλλει η σπουδαιότητα του θέματος μας.</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Η κατάσταση μιας ψυχής φωτεινής, μιας ψυχής φλογισμένης από τη θεία χάρη, είναι πολύ θελκτική. Γι’ αυτό όλοι επιθυμούν να φτάσουν στην κατάσταση αυτή• όλοι, όπως ίσως κι εσύ, βιάζονται να ριχτούν με ορμή στην προσπάθεια για την οικείωση της. Η ορμή, όμως, δεν φτάνει. Είναι δυνατό να ξεκινήσεις ορμητικά και ξαφνικά να σταματήσεις. Τότε ούτε συνέχεια θα έχει ούτε, βέβαια, και αποτέλεσμα το ορμητικό ξεκίνημα σου. Όχι, λοιπόν, η ορμή δεν φτάνει. Πρέπει να εξετάσεις το πράγμα εξονυχιστικά, πριν πάρεις μια σταθερή και αμετάκλητη απόφαση με επίγνωση όλων των μόχθων, των εμποδίων και των δυσκολιών, που θα βρεις μπροστά σου. Έτσι θα είσαι έτοιμη ν’ αντιμετωπίσεις με θάρρος και γενναιοφροσύνη κάθε αντιξοότητα ως το τέλος της ζωής σου.<br /> Αναζήτηση των μέσων με τα οποία ή θεία χάρη διεισδύει στην ύπαρξή μας – τι σημαίνει αυτό; Ότι σημαίνει επιδίωξη της βασιλείας του Θεού• ότι σημαίνει ανάφλεξη του ζήλου για τη σωτηρία της ψυχής• ότι σημαίνει πόθος και επιλογή του ενός και μοναδικού που χρειάζεται. Με τις διάφορες αυτές εκφράσεις καθορίζεται ο ίδιος στόχος. Εγώ διάλεξα την πιο ξεκάθαρη πλευρά. Ανεξάρτητα, πάντως, από τη φραστική διατύπωση, ο στόχος αυτός καθαυτός είναι υπέρτατα επιθυμητός.<br /> Ρώτα κάποιον, “Θέλεις να πας στον παράδεισο, στην ουράνια βασιλεία;”. Αμέσως θα σου απαντήσει, “Και βέβαια θέλω”. Αν, όμως, ύστερα του πεις, “Για να πας εκεί, πρέπει να κάνεις το και το”, θα τον δεις να μουδιάζει. Όλοι οι χριστιανοί θέλουν να πάνε στον παράδεισο, δεν θέλουν όμως όλοι ν’ αγωνιστούν για τον παράδεισο. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Το λέω αυτό, γιατί δεν φτάνει να επιθυμείς τη σωτηρία. Για να εκπληρώσεις την επιθυμία σου, χρειάζεται αγώνας. Και για ν’ αρχίσεις τον αγώνα, χρειάζεται σιδερένια αποφασιστικότητα. Για να καταλάβεις καλύτερα τι θέλω να πω, θα σου εξηγήσω πως συνήθως οι επιθυμίες καταλήγουν σε αποφάσεις.<br /> Σκεφτόμαστε και σχεδιάζουμε πολλά. Συχνά συμβαίνει να σκεφτόμαστε κάτι για λίγο και μετά να το ξεχνάμε. Γιατί το ξεχνάμε; Επειδή ή καρδιά μας δεν είναι σ’ αυτό. Αν ήταν, θα μας άρεσε. Και ότι μας αρέσει, ότι αγαπάμε, ότι θεωρούμε πολύτιμο, το θυμόμαστε. Του δίνουμε, βλέπεις, την καρδιά μας. Όπως είπε ο Κύριος, «όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας» (Ματθ. 6:21).<br /> Για να εκτελέσουμε, ωστόσο, ένα έργο ή για ν’ αποκτήσουμε ένα πράγμα που μας αρέσει, φτάνει να του δώσουμε την καρδιά μας, φτάνει να το θαυμάσουμε και να το επιθυμήσουμε; Όχι. Υπάρχουν πολλές επιθυμίες, που παραμένουν ανεκπλήρωτες από έλλειψη δυνάμεων ή ενεργητικότητας. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Για να εκπληρωθεί μια επιθυμία, πρέπει να εξελιχθεί σε απόφαση και σταθερή επιδίωξη. Όταν η καρδιά πει, «Με κάθε τρόπο και κάθε θυσία θ’ αποκτήσω το τάδε πράγμα ή θα εκτελέσω το τάδε έργο», ο άνθρωπος αρχίζει να καταστρώνει το σχέδιο για την εκπλήρωση της αποφάσεως του.<br /> Εξετάζει τα μέσα, αναζητεί ευνοϊκές συνθήκες τόπου και χρόνου, παίρνει προληπτικά μέτρα για την υπέρβαση τυχόν εμποδίων και κάνει μια συνολική εκτίμηση της διαδικασίας που θ’ ακολουθήσει, για να πετύχει το σκοπό του. Μετά την κατάστρωση του, τέλος, το σχέδιο πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή. Πρέπει ν’ αρχίσει η δράση, η προσπάθεια, ο αγώνας. Ν΄ αρχίσει και να συνεχιστεί ως το τέλος με σταθερότητα, υπομονή και επιμέλεια.<br /> Η όλη διαδικασία, όπως τη διαγράφω, μοιάζει, θα έλεγα, με την προετοιμασία ενός ξυλοκοπτικού μηχανήματος, πριν αυτό τεθεί σε λειτουργία: Ο ατμοκινητήρας είναι έτοιμος, η ξυλεία τοποθετημένη κάτω απ’ το πριόνι, το καθετί στη θέση του. Για ν’ αρχίσει η κοπή, δεν απομένει παρά να βάλουμε μπροστά το μηχάνημα, να το κινητοποιήσουμε. <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Αυτή η κινητοποίηση είναι το αποτέλεσμα όλης της προηγούμενης προετοιμασίας και απ’ αυτήν εξαρτάται η επόμενη κρίσιμη πράξη, το ξεκίνημα της προσπάθειας.<br /> Το ξεκίνημα είναι, πρέπει να σου πω, το πιο δύσκολο βήμα. Μέχρι τη λήψη της αποφάσεως, ή διαδικασία είναι εσωτερική. Μετά τη λήψη της αποφάσεως, πρέπει να συνεχιστεί εξωτερικά, να εκφραστεί με έργα, να εκδηλωθεί με αγώνα. Κάνε το πρώτο βήμα, και η ίδια η κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί μέσα σου, θα σε παρακινήσει να συνεχίσεις την προσπάθεια. Αυτό είν’ όλο!</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Καταλαβαίνεις τώρα τι χρειάζεται να κάνεις ακόμα, ώστε η επιθυμία σου για μια ζωή πνευματική να μεταμορφωθεί σε πράξη. Αν θέλεις να εκπληρωθεί ο πόθος σου, μετάλλαξε τον σε απόφαση, σε μιαν απόφαση όχι βιαστική και επιπόλαιη, αλλά προσεκτική, μελετημένη, σταθερή, συνειδητή και, πάνω απ’ όλα, αμετάκλητη. Ύστερα στρώσου στη δουλειά, ρίξου στον αγώνα. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"><br /> </span></span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;">Η απόφαση θέλει περισυλλογή και προσευχή το ξεκίνημα, με τη σειρά του, θέλει αποφασιστικότητα και η πρόοδος θέλει αγωνιστικότητα, υπομονή και σταθερότητα. Ο Κύριος να σε ευλογήσει, ώστε, με τη βοήθειά του, να τα πραγματοποιήσεις όλα αυτά.</span><o:p></o:p></span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<br /></span></span></b></u></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_06.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2_01364950000.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (2)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_01105308244.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <b>ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (3)</b></span></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/4_0737933138.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (4)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/5_01977378010.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (5)</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_077107272.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (6)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/7_01053533565.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (7)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/07/8.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [8]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/9.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [9]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/10.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [10]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/11_01813391441.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [11]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [12]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/13.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [13]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [14]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/15.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [15]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/16.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [16]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/17.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [17]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/18.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [18]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [19]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/20.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [20]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [21]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/22.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [22]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/27.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [23]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/10/24.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [24]</span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 18.4px;"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Εσύ περιέγραψες τον τρόπο εξελίξεως των πραγμάτων• ο άγιος Μακάριος αποκάλυψε την αιτία και την προέλευσή τους......»</span></b></span></a></p>

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [25]

  29. Αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα Δεν τα έχουμε πει όλα ακόμα. Θα προσθέσω κάτι στα προηγούμενα. Το επιβάλλει η σπουδαιότητα του θ...

Read more »