M. Scott Peck: Φευγαλέες ματιές στο διάβολο: Προσωπικές μαρτυρίες ενός ψυχιάτρου για την κατάληψη, τον εξορκισμό και τη λύτρωση (2o μέρος)

<p><span style="color: #0b0b0b;"> </span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHphimxjVU5Ynz_pgopeB2ZvMML02eJDbyivK1jOYASFPtoo6UlR0AJWWcSWHbENyq9FzioWsphLyV26M3Ys_MKxJfqy-riL1qVy3U-u2oNdl5HTYwmOm4KAtViKq0IDg20mmuat7bLfcZfeFBmWBQeV32sQVxcwc0_50F18lF3W3E3cEZ6i1t2Z-v/s300/scott%20peck.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #0b0b0b;"><img border="0" data-original-height="300" data-original-width="277" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHphimxjVU5Ynz_pgopeB2ZvMML02eJDbyivK1jOYASFPtoo6UlR0AJWWcSWHbENyq9FzioWsphLyV26M3Ys_MKxJfqy-riL1qVy3U-u2oNdl5HTYwmOm4KAtViKq0IDg20mmuat7bLfcZfeFBmWBQeV32sQVxcwc0_50F18lF3W3E3cEZ6i1t2Z-v/s1600/scott%20peck.jpg" width="277" /></span></a></div><span style="color: #0b0b0b;"><br /></span><p></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b;"><span style="background: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ίσως όπως ο αρχαίος ρωμαϊκός θεός Janus, βλέπω πάντοτε τουλάχιστον δύο πλευρές σε καθετί. Κατά συνέπεια, υπάρχουν πάντοτε δύο πλευρές και σε μένα. Δεν νομίζω ότι καμία από τις δύο είναι σημαντικότερη από την άλλη. Η μία πλευρά, ωστόσο, έρχεται πρώτη. Είναι εκείνη του επιστήμονα. Η άλλη είναι εκείνη του θρησκευόμενου ανθρώπου. Είναι μόνο κάπως πιο παθιασμένη. </span><span style="background: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Κάθε φορά που προσεγγίζω ένα νέο ζήτημα, είναι ο επιστήμονας μέσα μου που αρχίζει την εξερεύνηση. Όμως τη στιγμή που ο επιστήμονας ολοκληρώσει, το θρησκευτικό μου πάθος εξαπολύεται πάνω στο θέμα. Αν το θέμα είναι μεγάλης σημασίας, τελικά θα εργάζομαι πάνω του και με τις δύο πλευρές ταυτόχρονα. Όσο διαφορετικές κι αν φαίνονταν στον κόσμο οι δύο ταυτότητές μου, εγώ ποτέ δεν τις ένιωσα παρά ως τον εαυτό μου. Στο μυαλό μου, η ψυχολογία και η θεολογία είναι τόσο ενοποιημένες ώστε αποτελούν αλληλοεξαρτώμενους κλάδους της ίδιας επιστήμης.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Το 1971, ένα μυθιστόρημα του William Peter Blatty με τίτλο The Exorcist έγινε μπεστ σέλερ. Καταβρόχθισα το βιβλίο μέσα σε δύο διαδοχικές θυελλώδεις νύχτες, σε ένα σπίτι στην κορυφή ενός λόφου της Νέας Αγγλίας, με τους θάμνους να χτυπούν τα τζάμια των παραθύρων. Διανοητικά δεν πήρα το βιβλίο στα σοβαρά. Αφηγούνταν παραφυσικά συμβάντα τόσο δραματικά που υπερέβαιναν την εμπειρία μου· επιπλέον, φαινόταν στον επιστήμονα μέσα μου να έχει ένα κραυγαλέο ελάττωμα.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ενώ περιέγραφε ένα δεκατριάχρονο κορίτσι στην Washington, D.C., που κατελήφθη άγρια, δαιμονικά, το βιβλίο δεν προσέφερε καμία απολύτως εξήγηση για την κατάστασή της — κανέναν λόγο για τον οποίο αυτό το ένα κορίτσι, ανάμεσα σε εκατομμύρια, θα μπορούσε να είχε καταληφθεί. Με αυτό το ελάττωμα υπαινισσόταν έμμεσα ότι κάποιος απολύτως φυσιολογικός άνθρωπος θα μπορούσε μια μέρα να περπατά στον δρόμο και ένας δαίμονας, χωρίς λόγο, να πεταχτεί πίσω από έναν θάμνο και απλώς να ορμήσει μέσα του. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ως μυθιστόρημα, ως βιβλίο καθαρής μυθοπλασίας, το The Exorcist ήταν ένα πολύ καλό ανάγνωσμα για εκείνες τις θυελλώδεις νύχτες, αλλά στο φως της ημέρας δεν ήταν καθόλου πιστευτό. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Την ίδια περίπου εποχή άρχιζα να έρχομαι αντιμέτωπος με ένα τεράστιο πρόβλημα. Με τα χρόνια είχα βιώσει βαθιά όχι μόνο την ανθρώπινη αγαθότητα και την ύπαρξη καλοποιού πνεύματος — δηλαδή του Θεού — αλλά είχα βιώσει και το ανθρώπινο κακό. Αυτό άφηνε ένα κραυγαλέο κενό στην κατανόησή μου τόσο της ψυχιατρικής όσο και της θεολογίας: το προφανές ερώτημα αν υπήρχε κάτι τέτοιο όπως ένα πονηρό πνεύμα ή ο διάβολος. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Πίστευα πως όχι. Όπως το 99,9 τοις εκατό των ψυχιάτρων (και το 80 τοις εκατό των καθολικών ιερέων που ερωτήθηκαν εμπιστευτικά το 1960), δεν πίστευα στον διάβολο. Υπερήφανος για τον εαυτό μου ως ανοιχτόμυαλος επιστήμονας, αισθανόμουν υποχρεωμένος να εξετάσω κάθε πιθανό στοιχείο προτού καταλήξω σε απόλυτα συμπεράσματα. Συγκεκριμένα, μου πέρασε από το μυαλό ότι αν μπορούσα να δω έστω και μία περίπτωση γνήσιας δαιμονικής κατοχής, ίσως άλλαζα γνώμη.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Σε επτά χρόνια έντονης ψυχιατρικής πρακτικής δεν είχα δει ποτέ τίποτε που να έστω να μοιάζει με περίπτωση κατοχής, και έτσι αμφέβαλλα αν θα έβρισκα ποτέ κάποια. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ωστόσο, δύο πράγματα με απασχολούσαν. Το ένα ήταν ότι, στα τέσσερα χρόνια της ιατρικής σχολής και στο ένα έτος ως ειδικευόμενος, δεν είχα δει ποτέ περιστατικό διαβητικού κώματος — μιας μάλλον συνηθισμένης κατάστασης στην εμπειρία των ειδικευόμενων και των φοιτητών ιατρικής. Το ότι δεν είχα δει ποτέ τέτοια περίπτωση δεν σήμαινε ότι δεν υπήρχε διαβητικό κώμα· σήμαινε μόνο ότι ένα μέρος της πραγματικότητας έλειπε από τη δική μου εμπειρία. Παρομοίως, το ότι δεν είχα δει ποτέ περίπτωση δαιμονικής κατοχής δεν σήμαινε ότι δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Επιπλέον, συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσα κάλλιστα να είχα περάσει δίπλα από μια τέτοια περίπτωση τα προηγούμενα χρόνια, διότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε μια αξιοσημείωτη ικανότητα να παραβλέπουμε πράγματα στα οποία δεν πιστεύουμε. Παλεύοντας λοιπόν με το ζήτημα του πονηρού πνεύματος, άρχισα να αναζητώ την πιθανότητα κατοχής ως συνηθισμένο μέρος της διαγνωστικής μου διαδικασίας. Δεν βρήκα καμία περίπτωση. Παρ’ όλα αυτά, δεν αποθαρρύνθηκα.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Λίγα χρόνια αργότερα, τον χειμώνα του 1976, σε ηλικία σαράντα ετών, άρχισα να γράφω το πρώτο μου βιβλίο, The Road Less Traveled. Έγινε δεκτό για έκδοση και, την άνοιξη του 1978, όπως συνηθίζεται, ο εκδότης έστειλε αντίγραφα του χειρογράφου σε ορισμένα σημαντικά πρόσωπα που ίσως ήταν πρόθυμα να γράψουν ένα θετικό σχόλιο για το οπισθόφυλλο. Μόνο ένα άτομο απάντησε με προωθητικό σχόλιο, και ο εκδότης μου έστειλε αντίγραφο. Το σχόλιο είχε γραφτεί από κάποιον Dr. Malachi Martin, ένα πρόσωπο για το οποίο δεν είχα ακούσει ποτέ. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Όμως, ευχαριστημένος που οποιοσδήποτε έβλεπε με συμπάθεια το «παιδί» μου, θέλησα να μάθω ποιος ήταν αυτός ο Dr. Martin. Αρχικά υπέθεσα ότι ίσως ήταν συνάδελφος ψυχίατρος, κι έτσι αναζήτησα αμέσως το όνομά του σε έναν ογκώδη τόμο στο γραφείο μου — έναν κατάλογο όλων των γνωστών ψυχιάτρων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το όνομά του δεν υπήρχε. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Στη συνέχεια σκέφτηκα το ενδεχόμενο να ήταν συγγραφέας. Πήγα στο τοπικό βιβλιοπωλείο και ξεφύλλισα έναν άλλο τεράστιο τόμο με τίτλο Books in Print. Εκεί βρήκα πράγματι το όνομα Malachi Martin μεταξύ των συγγραφέων και ανακάλυψα ότι είχε γράψει αρκετά βιβλία, το πιο πρόσφατο από τα οποία τιτλοφορούνταν Hostage to the Devil και έφερε τον υπότιτλο The Possession and Exorcism of Five Americans. Το βιβλίο υπήρχε σε απόθεμα και οδήγησα αμέσως στο σπίτι μου μαζί του.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Σε αντίθεση με το The Exorcist, που γενικά θεωρούνταν μυθοπλασία, το Hostage to the Devil παρουσιαζόταν σαφώς ως έργο μη μυθοπλαστικό. Το μεγαλύτερο μέρος του περιέγραφε πέντε διαφορετικές περιπτώσεις δαιμονικής κατοχής και την αντιμετώπισή τους. Το μεγαλύτερο μέρος του χώρου αφιερωνόταν στην περιγραφή των εξορκισμών, οι οποίοι μου φάνηκαν κάπως υπερδραματοποιημένοι (σχεδόν όσο και στο βιβλίο του Blatty). Αυτή η υπερβολή δράματος προκάλεσε τον σκεπτικισμό μου. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ο ίδιος αυτός σκεπτικισμός, ωστόσο, μετριάστηκε εν μέρει όταν διάβασα ότι σε κάθε περίπτωση ο Dr. Martin υπέθετε πως υπήρχε ένας λόγος για τον οποίο ο ασθενής είχε καταληφθεί — κάποιο ελάττωμα στον χαρακτήρα του που τον καθιστούσε ελκυστικό προς την κατοχή. Ο Dr. Martin το διατύπωσε ξεκάθαρα για μένα, όταν υπέδειξε ότι καθένα από τα πέντε θύματα που περιέγραφε, εξαιτίας του ελαττώματος του χαρακτήρα του, είχε συνεργήσει με το δαιμονικό. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Αυτό έκανε την πιθανότητα της κατοχής πολύ πιο πραγματική για μένα από τη θεωρία «πετάγεται πίσω από έναν θάμνο». Σε αντίθεση με το βιβλίο του Blatty, υπήρχαν στο έργο του Dr. Martin αρκετά στοιχεία ώστε ο επιστήμονας μέσα μου να μείνει πιο ανοιχτός στην πιθανότητα κατοχής στους ψυχιατρικούς ασθενείς που έβλεπα. Και αρκετά ώστε να θελήσω να γνωρίσω αυτόν τον Dr. Martin. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Πήρα το τηλέφωνό του από τον εκδότη του. Έπειτα έμαθα ότι ο άνθρωπος διέθετε το πιο περίπλοκο σύστημα τηλεφωνικής προστασίας που είχα συναντήσει ποτέ στη ζωή μου. Με παρέπεμπαν από τηλεφωνητή σε τηλεφωνητή και ξανά σε τηλεφωνητή. Τελικά, έπειτα από αρκετές ημέρες, επικοινώνησε μαζί μου και, όταν έμαθε ποιος ήμουν, φάνηκε εξίσου πρόθυμος με μένα να συναντηθούμε για γεύμα. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μου πρότεινε ένα κομψό ηπειρωτικό εστιατόριο στο Upper East Side, και οδήγησα την πρώτη από πολλές διαδρομές προς τη Νέα Υόρκη για γεύμα με τον Malachi. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Θυμάμαι τον Malachi όπως τον πρωτοείδα να κάθεται σ’ ένα τραπέζι εκείνου του εστιατορίου, περιμένοντάς με. Ήταν ένας λεπτοκαμωμένος άνδρας με ευγενικά χαρακτηριστικά και με μια γιγαντιαία παρουσία. Μόνο στα πρώτα πέντε δευτερόλεπτα αντιλαμβανόταν κανείς πόσο μικρόσωμος ήταν· κατόπιν κατακλυζόταν από το μέγεθος του πνεύματός του. Η αντίθεση ανάμεσα στο σωματικό του μέγεθος και στο μέγεθος του πνεύματός του δημιουργούσε μια παράξενη ομορφιά στον άνθρωπο αυτόν. </span><span style="background-color: white;"><span style="font-family: Segoe UI, sans-serif;"><span style="font-size: 12pt;">Ως εισαγωγικό υπόβαθρο </span>μου<span style="font-size: 12pt;"> είπε ότι υπήρξε Ιησουίτης ιερέας και ότι είχε εργαστεί για αρκετά χρόνια στο Βατικανό, όπου είχε έρθει ασυνήθιστα κοντά με τον Πάπα Paul VI. Ήταν, είπε, ο ίδιος ο Πάπας Paul που τον απάλλαξε από τους όρκους του, ώστε να μπορέσει να έρθει στην Αμερική ως μυστικός πράκτορας, με αποστολή να διασώσει την Καθολική Εκκλησία από τις άγριες φιλελεύθερες υπερβολές της Δεύτερης Συνόδου του Βατικανού. Δεν πίστεψα λέξη απ’ όλα αυτά. Αναγνώρισα την ιστορία του περί «μυστικού πράκτορα» ως ένα εξαιρετικά αδέξιο προπέτασμα καπνού για τον πραγματικό λόγο που δεν ήταν πια Ιησουίτης. Ενστικτωδώς υπέθεσα ότι τον είχαν αποβάλει από το τάγμα για κάποιο λόγο, πιθανότατα σεξουαλικό. </span></span></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μου είπε ότι μιλούσε δεκαεπτά γλώσσες, χωρίς να υπολογίζει την πιο γοητευτική ιρλανδική προφορά που είχα ποτέ ακούσει. Ακούγοντάς τον να απευθύνεται σε διάφορους σερβιτόρους με άπταιστα ιταλικά, γαλλικά και ισπανικά, μπορούσα να τον πιστέψω όσον αφορά τις γλώσσες. Διέθετε το περίφημο ιρλανδικό χάρισμα της ευφράδειας και μπορούσε να περιστρέψει τη συζήτηση γύρω από οποιοδήποτε θέμα. Πολλές φορές του έκανα μια ερώτηση και μαγευόμουν τόσο από την απάντησή του, ώστε μόνο ώρες αργότερα συνειδητοποιούσα ότι είχε σκόπιμα αποφύγει να απαντήσει στο ερώτημά μου. Πράγματι, ήταν ίσως ο πιο απροκάλυπτος ψεύτης που έχω γνωρίσει ποτέ — κι όμως είχα πάντοτε την αίσθηση όταν έλεγε ψέματα και αναγνώριζα ότι τα ψέματά του ήταν πάντα μικρά, ακόμη κι όταν αφορούσαν την ταυτότητά του. Σε ό,τι είχε βαθιά σημασία για μένα και για την αναζήτησή μου γύρω από τον διάβολο, ήξερα ότι μιλούσε μόνο με την αλήθεια του Θεού.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Στην πρώτη μας συνάντηση δεν έκρυψα καθόλου ότι η περιέργειά μου για την κατοχή και τον εξορκισμό ήταν αυτή που με είχε φέρει κοντά του. Του είπα: </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">«Μου φαίνεται ότι στις περιπτώσεις που περιέγραψες στο Hostage to the Devil πρέπει να ήσουν ο ίδιος ο εξορκιστής, τουλάχιστον σε μερικές από αυτές».</span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;"> Ήταν από εκείνες τις στιγμές που κατάφερε να με αποπροσανατολίσει με το χιούμορ του, και ποτέ δεν τον άκουσα να ομολογεί ευθέως την ορθότητα της υπόθεσής μου. Δεν ήταν ακριβώς ανέντιμο· απλώς δεν ήταν απάντηση στην ερώτησή μου. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Από την άλλη πλευρά, τον ρώτησα επίσης: «Ποια είναι η επίδραση πάνω στον εξορκιστή το να τελεί έναν εξορκισμό;» Δεν δίστασε ούτε στιγμή πριν απαντήσει: «Θα σου δώσει μεγαλύτερη αυθεντία και θα σε κάνει πιο μοναχικό». Δεν θα περνούσε πολύς καιρός μέχρι να μάθω πόσο ισχυρή αλήθεια έκρυβε αυτή η απάντηση. Αναρωτήθηκα αν οι εξορκιστές ζητούσαν ποτέ ψυχιατρική συμβουλή. Έδειξε τέτοιο ενθουσιασμό που μετά βίας συγκρατιόταν, εξηγώντας ότι σε περιπτώσεις ύποπτες για κατοχή, οι ιερείς ήταν κυριολεκτικά απελπισμένοι να εξασφαλίσουν ικανή ψυχιατρική γνωμάτευση, αλλά συνήθως αδυνατούσαν να το κάνουν. Ένας ικανός ψυχίατρος, σημείωσε, έπρεπε τουλάχιστον να είναι ανοιχτός στο ενδεχόμενο της κατοχής. Η κατάσταση ήταν απελπιστική, συνέχισε, επειδή οι ψυχίατροι που ήταν ανοιχτοί σε αυτή την πιθανότητα ήταν σπάνιοι σαν τα δόντια της κότας. Του είπα ότι πίστευα πως εγώ ήμουν ανοιχτός και ότι θα δεχόμουν ευχαρίστως τέτοιες παραπομπές. Φάνηκε πολύ ευχαριστημένος. Στις φαντασιώσεις μου φανταζόμουν ότι θα άρχιζα να λαμβάνω παραπομπές αμέσως. Δεν συνέβη. Στην πραγματικότητα θα περνούσαν σχεδόν δύο χρόνια πριν δω την πρώτη τέτοια περίπτωση.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Κατά τη διάρκεια εκείνου του πρώτου γεύματος ανέφερα επίσης ότι σκεφτόμουν να βαπτιστώ, αλλά το καθυστερούσα για διάφορους λόγους. Άκουσε προσεκτικά, αλλά κατά τα άλλα φάνηκε αδιάφορος. Σίγουρα δεν έδειξε καμία διάθεση να με ωθήσει προς το βάπτισμα. Στο τέλος εκείνου του πρώτου γεύματος, καθώς περπατούσα πίσω προς το αυτοκίνητο, σκεφτόμουν τον άνθρωπο που μόλις είχα γνωρίσει — πώς δεν εμπιστευόμουν την ιστορία του ότι ήταν κάποιο είδος μυστικού πράκτορα της Εκκλησίας με πολιτικά· πώς μπορούσε να με ξεγελά με άλλους τρόπους· πόσο προφανώς ευφυής ήταν· το μικρό του ανάστημα αλλά τη μεγάλη του παρουσία· και εκείνη την υπέροχη ιρλανδική προφορά που θα μπορούσα να ακούω για πάντα. Κατέληξα, μισοσοβαρά, στο συμπέρασμα ότι ο Malachi Martin ήταν ένα ξωτικό.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Καθώς προχωρούσα —μάλλον απρόθυμα— προς το βάπτισμά μου, είχα αρκετούς φίλους κληρικούς, καθολικούς και επισκοπαλιανούς, που με ενθάρρυναν. Στην αρχή, κάπως αδιάφορα, τους ανέφερα τη συνάντησή μου με τον Malachi. Έγινε αμέσως φανερό ότι ο Malachi Martin δεν τους ήταν άγνωστος. Όχι — να το πάρω πίσω — ήταν άγνωστος προσωπικά, αλλά όλοι έτρεφαν έντονα αισθήματα γι’ αυτόν. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μου είπαν να μείνω μακριά του. Η κρίση τους, από απόσταση, ήταν ομόφωνη: ο Malachi Martin ήταν άνθρωπος που δεν έπρεπε να τον εμπιστεύεται κανείς, ένα είδος μάγου που είχε καταφέρει να τρυπώσει στο Upper East Side του Μανχάταν, χειρότερος κι από λύκος με ένδυμα προβάτου·</span><b style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;"> </b><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">στην πραγματικότητα, όσο κι αν μισούσαν να χρησιμοποιούν τη λέξη, ήταν σκέτο κακό και πιθανότατα πιο δαιμονισμένος —αν υπήρχε διάβολος— από οποιονδήποτε είχε γράψει στα βιβλία του. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Συνήθως ξεγράφω τους ψεύτες πολύ γρήγορα. Κι όμως, είχα μια βαθιά αίσθηση ότι ο Malachi Martin κάθε άλλο παρά συνηθισμένος ήταν, ότι ήταν πολύ περισσότερος από τα ψέματά του. Κάπως ήξερα ότι ο άνθρωπος που είχα γνωρίσει δεν ήταν ούτε κακός ούτε επικίνδυνος. Στην αρχή με εξέπληξε η σφοδρότητα της κρίσης που μοιράζονταν όλοι οι φίλοι μου. Όμως, με τα χρόνια, κατάλαβα ότι στη ρίζα αυτής της παρανόησης βρισκόταν ο τρόμος που ένιωθαν —παρά όλη τη θεολογική τους εκπαίδευση— μπροστά στο ριζικό κακό. Δεν δαιμονοποιούσαν πραγματικά τον Malachi· δαιμονοποιούσαν τη δική τους ανομολόγητη άγνοια και τα πιο σκοτεινά φαντάσματα που στοίχειωναν τους ίδιους. Έτσι δεν πήρα στα σοβαρά τη δυσφήμησή του και συνεχίσαμε να τρώμε μαζί κάθε έξι μήνες περίπου. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ήταν μια παράξενη σχέση για μένα. Κανονικά δεν είμαι άνθρωπος που αφήνει ζητήματα αναπάντητα. Το αντίθετο: όταν κάτι αποφεύγεται φανερά, κολλάω πάνω του σαν σκύλος με κόκαλο και δεν το αφήνω. Κι όμως, ποτέ δεν τον αντιμετώπισα ευθέως για τίποτα. Δεν τον ρώτησα αν ήξερε πόσο τον κακολογούσαν οι συνάδελφοί του κληρικοί. Δεν τον πίεσα να παραδεχτεί ότι ο ίδιος ήταν ο εξορκιστής σε τουλάχιστον μερικές από τις περιπτώσεις που περιέγραφε. Δεν του έκανα καθόλου προσωπικές ερωτήσεις. Ούτε κι εκείνος ανακατευόταν στη ζωή μου. Θυμάμαι όμως ότι με ρωτούσε λαίμαργα ασταμάτητες ερωτήσεις για την ψυχιατρική, κι εγώ του έκανα μερικές τεχνικές ερωτήσεις για τη διάγνωση της δαιμονικής κατοχής.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ένα από τα πράγματα που με είχαν εντυπωσιάσει στο Hostage to the Devil ήταν η συντηρητικότητά του. Εκεί, για παράδειγμα, ο Malachi εκτιμούσε ότι από κάθε εκατό περιπτώσεις όπου εγείρεται η διάγνωση της κατοχής, το πολύ μία είναι γνήσια. «Και τι γίνεται με τους χαρισματικούς;» τον ρώτησα. «Φαίνεται να γυρίζουν παντού και να βγάζουν πνεύματα.» «Συνήθως απλώς βγάζουν τις δικές τους φαντασιώσεις», είπε. «Αλλά πολύ σπάνια, συνήθως κατά λάθος, πιάνουν κι ένα αληθινό ψάρι.» </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Νομίζω ότι ο Malachi απολάμβανε να είναι άνθρωπος μυστηρίου — κι εγώ απολάμβανα να τον αφήνω έτσι. Αν και εγώ ο ίδιος ήμουν συνήθως φλύαρος, κράτησα και τα δικά μου μυστικά. Προσφέρθηκα ως ψυχιατρικός σύμβουλος, αλλά ποτέ δεν του είπα γιατί. Δεν μίλησα ποτέ για τη διπλή ατζέντα μου. Από τη μία, ήθελα να αποδείξω επιστημονικά ότι δεν υπάρχει διάβολος. Αν μου παρέπεμπε αρκετούς ασθενείς με υποτιθέμενη κατοχή και όλοι είχαν κλασικές ψυχιατρικές διαγνώσεις, φανταζόμουν ότι θα είχα την απόδειξή μου. Από την άλλη, αν κατά κάποια απίθανη σύμπτωση μου παρέπεμπε μια περίπτωση που όντως έμοιαζε με κατοχή, φαντασιωνόμουν ότι θα του ζητούσα ταπεινά να μου επιτρέψει να παρευρεθώ σε έναν εξορκισμό και να κρατήσω επιστημονικές σημειώσεις, χωρίς να εμπλακώ βαθύτερα. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Αν και δεν του μίλησα ποτέ για αυτές τις φαντασιώσεις, ακόμη και τότε υπέθετα πως ήδη τις γνώριζε. Είχα επίσης την αίσθηση ότι, όταν με ρωτούσε για την ψυχιατρική, εν μέρει με δοκίμαζε. Πάντα ένιωθα ότι περνούσα τη δοκιμασία. Παρ’ όλα αυτά, δεν μου είχε παραπέμψει ακόμη καμία περίπτωση — κι ούτε τον πίεσα. Για κάποιο λόγο ήμασταν και οι δύο πολύ υπομονετικοί ο ένας με τον άλλον. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Παρότι απολαμβάναμε τη συντροφιά μας, ήταν η πιο απόμακρη, γεμάτη αγάπη σχέση που είχα ποτέ, πριν ή μετά. Καμία από τις συνηθισμένες ψυχοδυναμικές δεν υπήρχε. Παρά τη γοητεία του, δεν τον είδα ποτέ ως πατρική φιγούρα, ούτε ένιωσα ότι προσπαθούσε να με κάνει γιο του. Τότε τι κάναμε; Νομίζω ότι δουλεύαμε πολύ σκληρά — τόσο σκληρά που δεν υπήρχε χώρος για οικειότητα. Είμαι βέβαιος ότι ο Malachi καταλάβαινε πολύ περισσότερο τι συνέβαινε απ’ ό,τι εγώ, και εμπιστευόμουν αυτή την επίγνωσή του. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μιλώντας για την τάση του να λέει ασήμαντα ψέματα, είχα πει νωρίτερα ότι σε επιφανειακό επίπεδο δεν τον εμπιστευόμουν ποτέ· όμως στο βαθύτερο επίπεδο δεν έχω εμπιστευτεί ποτέ κανέναν περισσότερο. Σίγουρα ποτέ δεν είχα αφεθεί τόσο ολοκληρωτικά στα χέρια άλλου ανθρώπου. Η λατινική λέξη για το «χέρι» είναι manus, κι από αυτήν προέρχεται η λέξη «manipulate». Είχα αμυδρή επίγνωση ότι επέτρεπα στον εαυτό μου να χειραγωγείται πλήρως από τον Malachi — και, παράξενα, ήμουν βέβαιος ότι οι λόγοι γι’ αυτό θα μου αποκαλύπτονταν στην ώρα τους. Οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι δεν είχα ιδέα πόσο σύντομα θα συνέβαινε αυτό ούτε πόσο βαθιά θα αποδεικνυόταν αυτή η χειραγώγηση.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ανέφερα ότι, ακόμη και πριν γνωρίσω τον Malachi, πάλευα με την ιδέα του να βαπτιστώ. Το βάπτισμά μου αντιπροσώπευε για μένα έναν θάνατο σε πολλά επίπεδα — και κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Χρησιμοποίησα κάθε λογικοφανή δικαιολογία για να κωλυσιεργώ. Η πιο αποτελεσματική ήταν ότι δεν μπορούσα να αποφασίσω αν έπρεπε να βαπτιστώ ως Ορθόδοξος, Ρωμαιοκαθολικός, Επισκοπαλιανός, Πρεσβυτεριανός, Λουθηρανός, Μεθοδιστής, Κονγκρεγκασιοναλιστής, Αμερικανός Βαπτιστής ή ακόμη και Νότιος Βαπτιστής. Αυτή η περίπλοκη ομολογιακή απόφαση —προφανώς— θα απαιτούσε είκοσι πέντε ή τριάντα χρόνια έρευνας για να λυθεί. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Τελικά συνειδητοποίησα ότι επρόκειτο για εκλογίκευση και ότι το βάπτισμα δεν είναι γιορτή που ανήκει σε συγκεκριμένο δόγμα. Έτσι, όταν τελικά «πνίγηκα», αυτό έγινε από έναν Μεθοδιστή πάστορα της Βόρειας Καρολίνας, στο παρεκκλήσι ενός επισκοπαλιανού μοναστηριού στη βόρεια πολιτεία της Νέας Υόρκης, σε μια σκόπιμα διαδογματική τελετή. Από τότε έχω φυλάξει ζηλότυπα τη διαδογματική μου ταυτότητα. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Προσκάλεσα τον Malachi να έρθει από τη Νέα Υόρκη για να παραστεί στο βάπτισμά μου, αλλά είχε μια πιο σημαντική υποχρέωση εκείνη την ημέρα (έναν εξορκισμό, ίσως;). Από τη φωνή του στο τηλέφωνο καταλάβαινα πόσο βαθιά το λυπόταν. Μόλις δύο εβδομάδες μετά το βάπτισμά μου, μου παρέπεμψε την πρώτη περίπτωση υποτιθέμενης δαιμονικής κατοχής για ψυχιατρική αξιολόγηση. Διαπίστωσα ότι ο ασθενής έπασχε από μια συνηθισμένη ψυχιατρική διαταραχή, χωρίς το παραμικρό στοιχείο για κάτι άλλο. Χάραξα περήφανα την πρώτη εγκοπή στη λαβή του «επιστημονικού μου πιστολιού», για να σηματοδοτήσω την αρχή της συγκέντρωσης των τελικών επιστημονικών αποδείξεων που θα αποδείκνυαν ότι δεν υπάρχει δαιμονική κατοχή. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ωστόσο, αναρωτήθηκα για τη χρονική συγκυρία αυτής της παραπομπής. Ήταν άραγε σύμπτωση ότι περίμενα δύο χρόνια να μου παραπέμψει ο Malachi έναν ασθενή για αξιολόγηση, αλλά κανείς δεν στάλθηκε παρά μόνο αμέσως μετά το βάπτισμά μου; Το αμφέβαλλα. Εγώ ο ίδιος δεν πίστευα ότι το βάπτισμά μου μού είχε προσφέρει κάποια μαγική προστασία, αλλά υποψιάζομαι ότι ο Malachi το πίστευε. Όπως και με τόσα άλλα, δεν τον ρώτησα ποτέ για το timing. Απλώς το αποθήκευσα στο πίσω μέρος του μυαλού μου. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ωστόσο, έτυχε να γευματίσω με τον Malachi λίγο μετά από εκείνη την παραπομπή και εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία για να του κάνω μια κάπως διαφορετική ερώτηση. </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">«Malachi, έχεις αυτή τη φήμη ότι είσαι ένας πολύ δεξιός, αρχι-συντηρητικός Ρωμαιοκαθολικός», του είπα. «Γιατί στον κόσμο θα ήθελες να έχεις οποιαδήποτε σχέση με κάποιον σαν εμένα — έναν νεοφώτιστο χριστιανό που όχι μόνο δεν είναι Καθολικός, αλλά είναι τόσο αριστερός φιλελεύθερος ώστε δεν θέλει καν να συνδεθεί επίσημα με κάποιο δόγμα;» </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Με ένα από τα συνηθισμένα σπινθηροβόλα βλέμματά του, άρχισε να μου διδάσκει κάτι για το «θρησκευτικό επάγγελμα». </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">«Εμείς στην Εκκλησία», απάντησε, «συχνά κάνουμε μια διάκριση ανάμεσα σε αυτό που ονομάζουμε Ορατή Εκκλησία και Αόρατη Εκκλησία. Από τότε που πρωτογνωριστήκαμε ήξερα —ακόμη και πριν από το βάπτισμά σου— ότι ήσουν, χωρίς καμία αμφιβολία, μέλος της Αόρατης Εκκλησίας». </span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Ένιωσα σαν να μου είχε δώσει ευλογία. Δεν ήξερα τότε ότι μια ακόμη ισχυρότερη και πολύ πιο δέος-προκαλούσα ευλογία επρόκειτο να ακολουθήσει.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Μέσα στον μήνα μού παρέπεμψε μια δεύτερη περίπτωση. Ήταν ένας άνδρας περίπου στην ηλικία μου (σαράντα τριών), του οποίου η κατανόηση της ζωής έμοιαζε περισσότερο με παιδιού πέντε ετών. Έδωσα μια τυπική ψυχιατρική διάγνωση, χωρίς να βρω —όσο κι αν έψαξα— το παραμικρό ίχνος κατοχής. Με μια δόση ικανοποίησης χάραξα τη δεύτερη εγκοπή στη λαβή του «επιστημονικού μου πιστολιού».<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Περίπου έναν μήνα αργότερα, ο Malachi μού έστειλε και τρίτο ασθενή: την Jersey, μια γυναίκα είκοσι έξι ετών. Είχε αυτό το ενδιαφέρον όνομα επειδή είχε γεννηθεί πρόωρα στο Νιου Τζέρσεϊ, ενώ η οικογένεια βρισκόταν μακριά από το σπίτι της στη Νοτιοδυτική Αμερική. Σχεδόν παρά τη θέλησή μου, η Jersey αποδείχθηκε η αληθινή περίπτωση — μια κυριολεκτική, αυθεντική δαιμονική κατοχή.<br /></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; text-align: left;"><span style="font-size: medium;">Κατά τη διάρκεια της ενασχόλησής μου μαζί της τον επόμενο χρόνο, έμαθα όχι μόνο ότι ο Malachi Martin ήταν ένας εξαιρετικά στοργικός μέντορας που, στο βαθύτερο επίπεδο, μου έλεγε μόνο την αλήθεια, αλλά και —όσο μπορούσα να κρίνω— ότι ήταν ο μεγαλύτερος ειδικός στο θέμα της κατοχής και του εξορκισμού στον αγγλόφωνο κόσμο. Επιπλέον, έμαθα ότι ήταν, χωρίς αμφιβολία, και ο μεγαλύτερος χειριστής ανθρώπων στον ίδιο κόσμο.</span></span></span><span style="background-color: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;"></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; text-align: left;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; text-align: left;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; text-align: left;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; text-align: left;"><u><b><span style="color: red;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></b></u></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; text-align: left;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/m-scott-peck-1o.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe;">M. Scott Peck: Φευγαλέες ματιές στο διάβολο: Προσωπικές μαρτυρίες ενός ψυχιάτρου για την κατάληψη, τον εξορκισμό και τη λύτρωση (1o μέρος)</span></b></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; text-align: left;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; text-align: left;"><br /></span></div><p></p><p><span style="background: white; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /> <!--[endif]--></span></p>

M. Scott Peck: Φευγαλέες ματιές στο διάβολο: Προσωπικές μαρτυρίες ενός ψυχιάτρου για την κατάληψη, τον εξορκισμό και τη λύτρωση (2o μέρος)

  Ίσως όπως ο αρχαίος ρωμαϊκός θεός Janus, βλέπω πάντοτε τουλάχιστον δύο πλευρές σε καθετί. Κατά συνέπεια, υπάρχουν πάντοτε δύο πλευρές και ...

Read more »

ROCOR: Πληροφορίες για την αγιοποίηση του ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

<p> <img alt="Σύμφωνα με πληροφορίες από την ΕΟΔ, η απόφαση σχετικά με την αγιοποίηση του ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ ελήφθη στο Συμβούλιο Επισκόπων της ROCOR" height="460" src="https://eeod.gr/img/article/874/46_main-v1777912326.png" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: 0px 0px; background-repeat: initial; background-size: initial; border: 0px none; box-sizing: inherit; font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 18px; height: auto; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 813px;" width="800" /></p><div class="news-picture" style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 18px; margin: 0px 0px 25px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 813px;"><span class="news-picture-describe" style="background: 0px 0px; border: 0px; box-sizing: inherit; color: rgba(0, 0, 0, 0.6); font-size: 14px; line-height: 16px; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Σύμφωνα με πληροφορίες από την ΕΟΔ, η απόφαση σχετικά με την αγιοποίηση του ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ ελήφθη στο Συμβούλιο Επισκόπων της ROCOR</span></div><div class="art_header_info" style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 18px; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><p style="background: 0px 0px; border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Inter-bold; font-size: 26px; font-weight: 700; line-height: 36px; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Το Συμβούλιο των Επισκόπων που συνεδριάζει στο Μόναχο φέρεται να αποφάσισε την κατάταξη του κορυφαίου Αμερικανού ιεραποστόλου και συγγραφέα στο αγιολόγιο της Εκκλησίας.</p></div><p style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; color: rgba(0, 0, 0, 0.87); font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 20px; line-height: 30px; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Σήμερα, 4 Μαΐου, το Συμβούλιο των Επισκόπων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκτός Ρωσίας (ROCOR) αποφάσισε την αγιοποίηση του ιερομονάχου <a href="https://eeod.gr/tag/serafeim-roouz-1122" style="background: 0px 0px transparent; box-sizing: inherit; color: #7eabf1; display: inline; line-height: 30px; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Σεραφείμ Ρόουζ,</a> αναφέρθηκε από την ΕΟΔ Γερμανίας στο <a href="https://t.me/orthodoxnewsde/3686" rel="noopener" style="background: 0px 0px transparent; box-sizing: inherit; color: #7eabf1; display: inline; line-height: 30px; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;" target="_blank">Telegram</a>.</p><p style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; color: rgba(0, 0, 0, 0.87); font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 20px; line-height: 30px; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Αυτή η πληροφορία είναι ανεπίσημη και απαιτεί επιβεβαίωση. Αναμένουμε με ανυπομονησία μια επίσημη δήλωση από τη Γερμανική Επισκοπή της ROCOR και ελπίζουμε σε άμεση διευκρίνιση.</p><p style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; color: rgba(0, 0, 0, 0.87); font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 20px; line-height: 30px; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Το Συμβούλιο των Επισκόπων της ROCOR ξεκίνησε τις εργασίες του στη Γερμανία στις 29 Απριλίου 2026. Οι συνεδριάσεις πραγματοποιούνται στη Μονή της Αγίας και Οσιομάρτυρος Μεγάλης Δούκισσας Ελισάβετ Φεοντόροβνα στο Μπούχεντορφ, ένα προάστιο του Μονάχου. </p><p style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; color: rgba(0, 0, 0, 0.87); font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 20px; line-height: 30px; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p><div class="picture__inside_spzh full-width" style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 18px; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 813px;"><img alt="ROCOR: Πληροφορίες για την αγιοποίηση του ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ фото 1" src="https://eeod.gr/img/forall/u/14/33/2026-05-04_16.41__.33__.jpg" style="background: 0px 0px; border: 0px none; box-sizing: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 813px;" /></div><p style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; color: rgba(0, 0, 0, 0.87); font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 20px; line-height: 30px; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p><p style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; color: rgba(0, 0, 0, 0.87); font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 20px; line-height: 30px; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ο ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ θεωρείται ένας από τους πιο εξέχοντες ορθόδοξους ασκητές, ιεραποστόλους και πνευματικούς συγγραφείς του 20ού αιώνα. Γεννημένος στις ΗΠΑ, ασπάστηκε την ορθόδοξη πίστη και, μέσα από τα γραπτά του, επηρέασε βαθιά την ορθόδοξη ζωή πολλών πιστών σε διάφορες χώρες. Τα πιο γνωστά του έργα περιλαμβάνουν τα «Ορθοδοξία και η Θρησκεία του Μέλλοντος», «Η Ψυχή Μετά τον Θάνατο» και «Τα Μυστικά της Αποκάλυψης».</p><p style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; color: rgba(0, 0, 0, 0.87); font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 20px; line-height: 30px; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Είχε αναφερθεί προηγουμένως ότι η Σύνοδος των Επισκόπων της ROCOR <a href="https://eeod.gr/news/87374-pros-agiokattaxi-o-p-serafem-rouz" style="background: 0px 0px transparent; box-sizing: inherit; color: #7eabf1; display: inline; line-height: 30px; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">είχε διορίσει ειδική επιτροπή</a> για να διερευνήσει τη ζωή, την πνευματική κληρονομιά και την ευλάβεια του ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ και να προετοιμάσει υλικό για πιθανή αγιοποίηση.</p><p style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; color: rgba(0, 0, 0, 0.87); font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 20px; line-height: 30px; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></p><p style="background: 0px 0px rgb(255, 255, 255); border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Inter-Regular, sans-serif; font-size: 20px; line-height: 30px; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><a href="https://eeod.gr/news/87446-rocor-plirofores-gia-tin-agiopoisi-tou-ieromonchou-serafem-rouz?fbclid=IwY2xjawRmvsBleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEesy1KZtmBzYWy1OgIlnB4S-MS-89CqGM-ATd8oputklc5rZOwlrNm8Q45qDw_aem_O5Ad89dQYgbb_Ra9lom-zg" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓH</span></b></a></p>

ROCOR: Πληροφορίες για την αγιοποίηση του ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

  Σύμφωνα με πληροφορίες από την ΕΟΔ, η απόφαση σχετικά με την αγιοποίηση του ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ ελήφθη στο Συμβούλιο Επισκόπων της ...

Read more »

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΚΥΘΗΡΩΝ Κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitbbxKGFZ0BlgSq0Gsz3b_yYD5fFm3kFPb3PwBExqAL-JQg7Y21i_G4cM-5uYF8vQGVMge70OCBCAMHtmM5kRAdY4tOvDhvAW-jGoFzXXuWVfkoWUg4XrxT1Vf-aVRvrRCYILr7PgIlImSc-B2QL0ZFm0ZRS885p4brk4Qmq38B6TbWAeq2n23h_T4/s402/556.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="402" data-original-width="387" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitbbxKGFZ0BlgSq0Gsz3b_yYD5fFm3kFPb3PwBExqAL-JQg7Y21i_G4cM-5uYF8vQGVMge70OCBCAMHtmM5kRAdY4tOvDhvAW-jGoFzXXuWVfkoWUg4XrxT1Vf-aVRvrRCYILr7PgIlImSc-B2QL0ZFm0ZRS885p4brk4Qmq38B6TbWAeq2n23h_T4/s16000/556.jpg" /></a></div><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: justify;"><br /></div><p></p><div dir="auto" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">Ἅγιοι Πατέρες, ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί,</div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">ἐντιμότατοι σύνεδροι, </div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!</div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: justify;">Ἡ σπουδαιότητα τοῦ θέματος τῆς ἡμερίδος σας δύναται νὰ κατανοηθῆ πλήρως μόνον στὸν βαθμὸ ποὺ ἀντιληφθεῖ κανεὶς τὸ μέγεθος τοῦ προβλήματος - κινδύνου τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως, ἐφόσον ἐκ τῶν ἀντιθέτων πολλάκις κατανοοῦμε τὸ ζητούμενο. Πρόκειται γιὰ θέμα μείζονος σημασίας ποὺ προέκυψε τὸν 19ο αἰ. στὸν προτεσταντικὸ χῶρο καὶ εἰσήχθη στὸν Ὀρθόδοξο χῶρο τὸν 20ο αἰ. μὲ τὴν Πατριαρχικὴ Ἐγκύκλιο, ἀρχικά, τοῦ 1902-1904, στὴν ὁποία βρίσκουμε μιὰ πρωτόλεια διατύπωση τῆς περιβοήτου θεωρίας τῶν κλάδων, καὶ μὲ ἐκείνη τοῦ 1920, ποὺ τιτλοφορεῖται καὶ ἀπευθύνεται «Πρὸς τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ», στὴν ὁποία οἱ ἑτερόδοξες θρησκευτικὲς ὀργανώσεις χαρακτηρίζονται ὡς χριστιανικὲς ἐκκλησίες καὶ ὑποδεικνύονται οἱ τρόποι διὰ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῆ ἡ συζητούμενη ἕνωση.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: justify;">Ἀκολούθησαν οἱ θεολογικοί διάλογοι τῶν Μικτῶν Ἐπιτροπῶν, Ὀρθοδόξων – Ρωμαιοκαθολικῶν καί Ὀρθοδόξων – Προτεσταντῶν, μὲ τὶς διαβόητες ἀποφάσεις (Δηλώσεις Τορόντο 1950, κείμενο Πόρτο Ἀλέγκρε 2006 καὶ «Κείμενο Λίμα, 1982, - Βάπτισμα Εὐχαριστία Ἱερωσύνη») καὶ τὶς αἱρετικὲς θεωρίες «περὶ δύο πνευμόνων», περὶ ἐλλειμματικῆς Ὀρθοδοξίας, ὅταν δὲν ἔχει κοινωνία καὶ ἀποδοχὴ τῶν ἑτεροδόξων καὶ κακοδόξων ὁμολογιῶν κ.τ.τ. </div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: justify;">Ἀποκορύφωμα ἐκείνων καὶ ὅλων τῶν οἰκουμενιστικῶν μετέπειτα λεχθέντων καὶ πραχθέντων ἀπετέλεσε ἡ λεγομένη «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Κρήτης», ἡ ὁποία κατωχύρωσε συνοδικῶς τὸν οἰκουμενισμό, ἀποτελώντας πλέον τὸ σημεῖο ἀναφορᾶς ὅλων τῶν οἰκουμενιστῶν, παραχάραξε τήν δογματική καί ἐκκλησιολογική διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ὀνομάζοντας τούς ἑτεροδόξους (αἱρετικούς) «ἐκκλησίες», χωρίς νά διευκρινίζη ὅτι ἀρνεῖται ἤ ὄχι τό κύρος καί τήν ὑπόστασι τῶν αἱρετικῶν «μυστηρίων».</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: justify;">Ἡ Ἐκκλησιολογία μεταπίπτει σὲ κοινωνιολογία καὶ πολιτική. Προκρίνεται ἕνας ἐκκοσμικευμένος χριστιανισμός, ἐγκαταλείπεται τὸ δογματικὸ κριτήριο καὶ εἰσάγεται ἕνας ἀκραῖος σχετικισμὸς καὶ ὑποκειμενισμός. Μιὰ τέτοιου εἴδους ἕνωση ἀποτελεῖ σύζευξη ἑτεροκλήτων στοιχείων, γιὰ νὰ καταλήξουν σὲ μιὰ μίξη ἀμίκτων. Συζητεῖται καὶ ἐπιχειρεῖται, παντὶ τρόπῳ, μιὰ ἕνωση ποὺ δὲν προάγει τὴν ἑνότητα, παραβλέποντας καὶ ἀναιρώντας τὴν ἤδη ὑπάρχουσα φύσει ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, στὴν ὁποία δὲν ὑφίσταται ὁποιαδήποτε ἔννοια διαίρεσης.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: justify;">Δὲν πρέπει νὰ παραβλέπεται ὅτι στὸν οἰκουμενισμὸ οἱ ἑτερότητες θεωροῦνται ὡς θετικὲς παραλλαγὲς μιᾶς διευρυμένης ἐκκλησίας (!). Ἡ θεία ἀποκαλυφθεῖσα διδασκαλία δέχεται πολλὲς ἑρμηνεῖες -καὶ ἀντίθετες μεταξύ τους-, ὅλες ἀποδεκτές, ἔτσι ὥστε νὰ γίνεται λόγος γιὰ ἐμπλουτισμὸ καὶ συμπερίληψη. «Ἑνότητα στὴν πίστη καὶ ἑνότητα/ἑτερότητα στὶς διατυπώσεις της» (Y. Congar, Diversités et communion, Παρίσι 1982, σ. 244), «ἑνότητα ἐν τῇ ποικιλίᾳ καὶ ἑνότητα ἐν τῇ ἑτερότητι καὶ μέσῳ τῆς ἑτερότητος» (O. Cullmann, Einheit durch Vielfalt, Τυβίγγη 1990², σ. 14), στὸ κέντρο ὁ Χριστὸς καὶ γύρω του ὅλες οἱ «ἐκκλησίες» ὡς «ἐκκλησίες τοῦ Χριστοῦ» (!), ὡς οἱ πλανῆτες γύρω ἀπὸ τὸν ἥλιο (βλ. E. Schlink, Ökumenische Dogmatik. Grundzüge, Γοττίγγη 1983, σ. 696).</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: justify;">Σὲ ὅλα αὐτὰ ἀπαντοῦμε μὲ τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς: «Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι μόνον μία, ἀλλὰ καὶ μοναδική. Ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν πολλὰ σώματα, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐν αὐτῷ πολλὲς Ἐκκλησίες. Ἐν τῷ Θεανθρωπίνῳ αὐτοῦ σώματι ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καὶ μοναδική, ὅπως ὁ Θεάνθρωπος, ὁ Χριστός, εἶναι ἕνας καὶ μοναδικός. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διαίρεσις, σχίσμα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πρωτίστως ἕνα πρᾶγμα ὀντολογικῶς ἀδύνατον. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ διαίρεσις τῆς Ἐκκλησίας, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, πλὴν ὑπῆρξε καὶ θὰ ὑπάρξῃ ἔκπτωσις ἐκ τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ τὸν τρόπον, ποὺ πίπτουν τὰ ξερὰ καὶ ἄγονα κλήματα ἀπὸ τὴν θεανθρωπίνην καὶ αἰωνίως ζῶσαν ἄμπελον, ποὺ εἶναι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός (Ἰω. 15, 1-6). Κατὰ καιροὺς ἀπεσπάσθησαν καὶ ἐξεβλήθησαν ἀπὸ τὴν μοναδικὴν ἀδιαίρετον Ἐκκλησίαν οἱ αἱρετικοὶ καὶ σχισματικοί, οἱ ὁποῖοι ἔκτοτε ἔπαψαν νὰ ἀποτελοῦν μέλη τῆς Ἐκκλησίας καὶ μέρη τοῦ θεανθρωπίνου σώματός της. Ἔτσι ἔχουν κατ’ ἀρχὴν ἀποκοπῆ οἱ Γνωστικοί, κατόπιν οἱ Ἀρειανοί, κατόπιν οἱ Πνευματομάχοι, κατόπιν οἱ Μονοφυσῖται, κατόπιν οἱ Εἰκονομάχοι, κατόπιν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί, κατόπιν οἱ Προτεστάνται, κατόπιν οἱ Οὐνῖται καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅλα τὰ ἄλλα μέλη τῶν αἱρετικῶν καὶ σχισματικῶν λεγεώνων».</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: justify;">Συγκλείοντας τὸν χαιρετισμό μας ὑπενθυμίζουμε τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τοῦ μεγαλυτέρου ἀντιαιρετικου θεολόγου τῆς δεύτερης χιλιετίας, τὰ ὁποῖα ἀπηύθυνε πρὸς τοὺς τότε οἰκουμενιστὲς – λατινόφρονες τοῦ Πατριάρχη Ἰωάννη Καλέκα, «Ποία σχέση, ποῖο μερίδιο, ποία γνησιότης μπορεῖ νὰ ἔχῃ ἀπέναντι στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ αὐτὸς ποὺ ὑπερασπίζεται τὸ ψεῦδος; Ἡ Ἐκκλησία εἶναι "στύλος καὶ θεμέλιο τῆς ἀληθείας", σύμφωνα μὲ τὸν Παῦλο... Διότι ὅσοι ἀνήκουν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀνήκουν στὴν ἀλήθεια· καὶ ὅσοι δὲν ἀνήκουν στὴν ἀλήθεια, δὲν ἀνήκουν οὔτε στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Καὶ αὐτὸ ἰσχύει ἀκόμη περισσότερο γι' αὐτοὺς ποὺ ψεύδονται γιὰ τοὺς ἴδιους τους τοὺς ἑαυτούς, ἀποκαλώντας τοὺς ἑαυτούς τους ἱεροὺς ποιμένες καὶ ἀρχιποιμένες, καὶ ἀποκαλούμενοι ἔτσι ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον· διότι ἔχουμε διδαχθῆ ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἀκρίβεια τῆς πίστεως».</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: justify;">Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ μέχρι καὶ τὸ τέλος τοῦ 19ου αἰῶνος συνῆλθαν 10 Τοπικὲς Σύνοδοι στὴν Κωνσταντινούπολι καὶ δύο στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τὴν Ρωσία, ποὺ κατεδίκασαν τὶς λατινικὲς κακοδοξίες καὶ αἱρετικὲς δοξασίες. </div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: justify;">Ὁ οἰκουμενισμός, τέλος, βασιζόμενος στὰ δεκανίκια τῆς «Πανθρησκείας», τῆς «Παγκοσμιοποίησης» καὶ τῆς «νέας τάξης πραγμάτων», συνοδίτης καὶ συνοδοιπόρος των στὴν πλατεῖα καὶ εὐρύχωρο ὁδὸ τῆς ἀποστασίας καὶ τῆς ἀπωλείας, εἶναι ὁμολογουμένως ἡ παναίρεσις καὶ ὁ ἀμείλικτος καὶ ἀδυσώπητος πολέμιος τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανισμοῦ, οἱ δὲ ὑποστηρίζοντες καὶ προβάλλοντες αὐτόν, «ταράσσοντες (τὸ Χριστεπώνυμον Πλήρωμα) βαστάσουσι τὸ κρῖμα, οἷοι ἂν ὦσι» (πρβλ. Γαλ. 5, 10).</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><br /></div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;">†ὁ Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ</div></div>

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΚΥΘΗΡΩΝ Κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Ἅγιοι Πατέρες, ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί, ἐντιμότατοι σύνεδροι, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! Ἡ σπουδαιότητα τοῦ θέματος τῆς ἡμ...

Read more »

Η ταπείνωση δεν είναι απλώς η εξωτερική υποταγή και η αναγνώριση της κατωτερότητάς μας.

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg37fNnRcVHkGmfKRLGebqHHjLXkhK7v4pRMAOIbLTNTG8Sk2Bk0G93nf4NuhlEH59ZkV1OlluCHf0jwwbp5EDIqzLXzngKWpimBZIheNE7C5Unca702G-OH8f50wA_4XwpIXL26yzlsHC2CfkPq10OJcc_W8GS5ueaqKtQoEK1Z_nEF3zh-s8h0tlc/s600/332%5D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="377" data-original-width="600" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg37fNnRcVHkGmfKRLGebqHHjLXkhK7v4pRMAOIbLTNTG8Sk2Bk0G93nf4NuhlEH59ZkV1OlluCHf0jwwbp5EDIqzLXzngKWpimBZIheNE7C5Unca702G-OH8f50wA_4XwpIXL26yzlsHC2CfkPq10OJcc_W8GS5ueaqKtQoEK1Z_nEF3zh-s8h0tlc/s16000/332%5D.jpg" /></a></div><p></p><p></p><div class="WordSection1"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0b0b0b; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Η ταπείνωση είναι μία από τις πιο κεντρικές αρετές στην ορθόδοξη πνευματική παράδοση, σύμφωνα με τους Αγίους Πατέρες. Ωστόσο, η ταπείνωση δεν είναι απλώς η εξωτερική υποταγή ή η αποδοχή της κατωτερότητάς μας μπροστά σε άλλους ανθρώπους ή μπροστά στον Θεό. Πραγματική ταπείνωση σημαίνει την εσωτερική, βαθιά και ειλικρινή συνειδητοποίηση της απόλυτης εξάρτησής μας από τη χάρη του Θεού, της αδυναμίας μας χωρίς την παρουσία Του και της συνεχούς ανάγκης μας για Εκείνον.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η ταπείνωση συχνά παρερμηνεύεται ως αδυναμία ή αναγνώριση κατωτερότητας. Αντιθέτως, η αληθινή ταπείνωση δεν συνεπάγεται την απώλεια της αξιοπρέπειας ή της αυτοεκτίμησης. Αντίθετα, η ταπείνωση αναγνωρίζει την αλήθεια για τον εαυτό μας, ότι δηλαδή είμαστε αδύναμοι και ατελείς, χωρίς τη χάρη και την καθοδήγηση του Θεού. Μέσα από αυτή την ειλικρινή επίγνωση, καλλιεργείται η ψυχή και διαμορφώνεται μια βαθύτερη σχέση με τον Θεό, καθώς η εξάρτηση από την αγάπη και την πρόνοιά Του μας οδηγεί σε πνευματική ωρίμανση. Οι Άγιοι Πατέρες διδάσκουν ότι η ταπείνωση είναι θεμέλιο για την πνευματική ζωή, διότι χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να δεχθούμε τη χάρη του Θεού. Αν προσπαθούμε να αναπτύξουμε τις άλλες αρετές χωρίς ταπείνωση, αυτές μένουν ατελείς, διότι θεμελιώνονται στην υπερηφάνεια και την αυτονομία.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ένας ταπεινός άνθρωπος αναγνωρίζει ότι όλες οι αρετές που έχει, κάθε πρόοδος που επιτυγχάνει, δεν είναι καρπός των δικών του προσπαθειών μόνο, αλλά αποτέλεσμα της συνεργασίας του με τον Θεό. Ο αγώνας μας, όσο σημαντικός και αν είναι, πρέπει πάντα να συνοδεύεται από την παραδοχή ότι χωρίς τον Θεό δεν μπορούμε να καταφέρουμε τίποτα. Ένα από τα πιο ισχυρά παραδείγματα ταπείνωσης που αναφέρεται από τους Αγίους Πατέρες, είναι η παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Τελώνης, συνειδητοποιώντας την αμαρτωλότητά του, έσκυψε το κεφάλι και προσευχήθηκε με ταπεινοφροσύνη, ζητώντας έλεος από τον Θεό. Ο Φαρισαίος, από την άλλη, υπερηφανευόταν για τις αρετές του και για το πόσο ανώτερος θεωρούσε τον εαυτό του σε σύγκριση με τους άλλους. Στην παραβολή αυτή βλέπουμε πως η υπερηφάνεια και η αυτοδικαίωση κλείνουν την πόρτα στη χάρη του Θεού ενώ η ταπεινή αναγνώριση των αμαρτιών και</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">των αδυναμιών μας ανοίγει τον δρόμο για τη συγχώρεση και την πνευματική πρόοδο. Για να καλλιεργήσουμε την ταπείνωση πρέπει να ξεκινήσουμε με τη διάθεση της καρδιάς να δούμε ειλικρινά τα λάθη μας και να αποδεχτούμε ότι χρειαζόμαστε την καθοδήγηση και την ενίσχυση του Θεού. Αυτή η εσωτερική εργασία δεν είναι εύκολη, διότι απαιτεί να αντιμετωπίσουμε την υπερηφάνεια που μας παρασύρει να πιστεύουμε ότι </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας ή ότι είμαστε καλύτεροι από τους άλλους.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ένα άλλο παράδειγμα ταπεινοφροσύνης βρίσκεται στη ζωή των ασκητών και των μοναχών, οι οποίοι επιδιώκουν όχι μόνο να αποδεχτούν το θέλημα του Θεού στη ζωή τους, αλλά και να ταπεινώσουν τον εαυτό τους, υπηρετώντας τους άλλους με ανιδιοτέλεια και αγάπη. Η ταπείνωση αυτή είναι βαθιά εσωτερική και έρχεται μέσα από τη συνεχή προσευχή και την άσκηση της αυτογνωσίας.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Πώς, λοιπόν, μπορεί κανείς να αρχίσει να καλλιεργεί την αληθινή ταπείνωση? Ένα πρώτο βήμα είναι η καθημερινή αυτοεξέταση. Πριν προσευχηθούμε ή ζητήσουμε τη βοήθεια του Θεού, πρέπει να αναλογιστούμε τις πράξεις μας, τις</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">σκέψεις μας και τα</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">κίνητρά μας. Είμαστε πρόθυμοι να</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">αποδεχτούμε ότι δεν</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">είμαστε τέλειοι και ότι χρειαζόμαστε τη θεία καθοδήγηση. Είμαστε έτοιμοι να ζητήσουμε συγχώρεση για τα λάθη μας, χωρίς να απολογούμαστε ή να αναζητούμε δικαιολογίες;<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Οι Άγιοι Πατέρες προτείνουν επίσης τη συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας, όπως η εξομολόγηση και η Θεία Κοινωνία, ως μέσα για την ανάπτυξη της ταπείνωσης. Μέσα από την εξομολόγηση, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τις αδυναμίες μας και να ζητήσουμε την άφεση των αμαρτιών μας. Η ταπείνωση εδώ δεν αφορά μόνο την αναγνώριση των λαθών μας μπροστά στον ιερέα, αλλά και την αποδοχή ότι μόνο μέσα από τη Θεία Χάρη μπορούμε </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">να </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">βρούμε θεραπεία και να προχωρήσουμε προς την πνευματική μας ανανέωση.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Επιπλέον, οι σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους αποτελούν κρίσιμες στιγμές για την άσκηση της ταπείνωσης. Οι Άγιοι Πατέρες τονίζουν ότι η αληθινή ταπείνωση δεν αναπτύσσεται μόνο μέσα στην προσευχή, αλλά και μέσα στις καθημερινές αλληλεπιδράσεις με τους άλλους. Όταν βρισκόμαστε σε διαφωνία ή σύγκρουση, πώς αντιδρούμε? Προσπαθούμε να επιβάλλουμε τη δική μας άποψη ή είμαστε πρόθυμοι να ακούσουμε και να αποδεχτούμε ότι ίσως κάνουμε λάθος. Η ταπεινοφροσύνη αυτές τις στιγμές δείχνει την προθυμία μας να αποδεχτούμε ότι ο άλλος έχει τη δική του άποψη και να αναγνωρίσουμε τις δικές μας αδυναμίες.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Συνοψίζοντας, η ταπείνωση δεν είναι μια απλή εξωτερική στάση ή υποταγή, αλλά μια εσωτερική κατάσταση που βασίζεται στην ειλικρινή συνειδητοποίηση της εξάρτησής μας από το Θεό. Οι Άγιοι Πατέρες μας καλούν να αγωνιζόμαστε καθημερινά για την απόκτηση της ταπείνωσης μέσα από την προσευχή, τη μετάνοια και την αυτογνωσία. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να βρούμε την αληθινή πνευματική πρόοδο και την ένωση με το Θεό, χωρίς να πέφτουμε στην παγίδα της υπερηφάνειας και της αυτοδικαίωσης. </span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0b0b0b; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0b0b0b; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><a href="https://www.youtube.com/watch?v=dcYsjhu65FY" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></span></p></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p><span style="color: #0b0b0b; font-size: medium;"> </span></o:p></span></p><div class="WordSection1" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ,  ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div><p></p>

Η ταπείνωση δεν είναι απλώς η εξωτερική υποταγή και η αναγνώριση της κατωτερότητάς μας.

Η ταπείνωση είναι μία από τις πιο κεντρικές αρετές στην ορθόδοξη πνευματική παράδοση, σύμφωνα με τους Αγίους Πατέρες. Ωστόσο, η ταπείνωση ...

Read more »

Ἡ Ἀνάσταση. (6ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHB7v6A-ZdVUbLWv-4MV3IHwsUG7mVL-5rzSg7bGEaJoPd8MdZlbYG5lLvr2Ya2INtYMOXKHxhDNbR0I0RBNFxylEMdkwpNsEtHPkDJ2pj7RFK5wk_rSBteEK61Q9VCyVSo2qb2DL_lhpBy70YT84vI7ijFfZ7Iap6jlagldMCosWxiT4QqqPrw_ZU/s660/12.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="660" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHB7v6A-ZdVUbLWv-4MV3IHwsUG7mVL-5rzSg7bGEaJoPd8MdZlbYG5lLvr2Ya2INtYMOXKHxhDNbR0I0RBNFxylEMdkwpNsEtHPkDJ2pj7RFK5wk_rSBteEK61Q9VCyVSo2qb2DL_lhpBy70YT84vI7ijFfZ7Iap6jlagldMCosWxiT4QqqPrw_ZU/s16000/12.jpg" /></a></div><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Στο σημεῖο αὐτό ὀφείλουμε νά ποῦμε σχετικά μέ τον Παράδεισο καί τόν Ἅδη ὅτι ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν καί ἡ Κόλαση δέν εἶναι φυσικοί τόποι, προσδιορισμένοι γεωγραφικά, ἀλλά ἄυλες καί ἀόρατες πραγματικότητες</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/6.html#_ftn1" name="_ftnref1" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[1]</span></a><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">. Εἶναι, ὅπως ἀναφέρει καί ὁ Μητροπολίτης Ἐφέσου Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, «νοητοί τόποι»</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/6.html#_ftn2" name="_ftnref2" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[2]</span></a><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;"> πού ἀνταποκρίνονται σε συνθήκες</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/6.html#_ftn3" name="_ftnref3" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[3]</span></a><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;"> και καταστάσεις ζωῆς, σε τρόπους ὑπάρξεως.</span><br style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Βεβαίως, τα σχετικά καινοδιαθηκικά χωρία τούς ἐπικαλοῦνται ἀποδίδοντάς τους ὑλική μορφή. Ἔτσι, ἐπί παραδείγματι ἡ Κόλαση συνδέεται μέ τό πῦρ (Μτθ. 25,41, Μκ. 9,45), τόν σκώληκα (Μκ. 9,45), τούς κλαυθμούς καί τούς βρυγμούς τῶν ὀδόντων (Μτθ. 13,42). Στό ἴδιο πλαίσιο, οἱ Πατέρες συχνά ἀναπτύσσουν ἑρμηνευτικά σχόλια, περιγράφουν δέ μέ ὑλικό τρόπο τα βάσανα τῆς κολάσεως καί τίς ἀπολαύσεις τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν, παρουσιάζοντας ἐπί παραδείγματι τήν τελευταία ὡς κῆπο μέ πλούσια βλάστηση, ἤ ὡς δεῖπνο στό ὁποῖο παρατίθενται εὔγευστα γεύματα</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/6.html#_ftn4" name="_ftnref4" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[4]</span></a><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">. Άλλωστε, το δείπνο χρησιμοποιείται ως σύμβολο καί ἀπό τὸν ἴδιο τον Χριστό (Μτθ. 22,1-14 Λκ. 14,16-24). Ο σκοπός ἐν προκειμένῳ εἶναι παιδαγωγικός, ἀφοῦ προσπαθεί νὰ προξενήσει τον φόβο για την κόλαση και να εμπνεύσει την ἐπιθυμία γιὰ τὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν διὰ ὑλικῶν ἀναπαραστάσεων που αναλογούν στην πνευματική πραγματικότητα του ἐπέκεινα, ἤτοι με καταστάσεις τοῦ ἐπιγείου βίου γνωστές στους ἀκροατὲς ἢ τοὺς ἀναγνῶστες, δεδομένου ὅτι οἱ καταστάσεις τοῦ ἐπέκεινα διαφέρουν κατά πολύ ἀπό τίς παρούσες καταστάσεις ὑπάρξεως καί παραμένουν ἀπρόσιτες καί ἀκατανόητες.</span><br style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Για να το διατυπώσουμε διαφορετικά, ἔχουμε να κάνουμε με μια συμβολική διατύπωση</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/6.html#_ftn5" name="_ftnref5" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[5]</span></a><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">, τήν ὁποία δέν πρέπει να λαμβάνουμε κατά γράμμα. Ἄλλωστε, αὐτό τονίζουν καί οἱ Πατέρες</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/6.html#_ftn6" name="_ftnref6" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[6]</span></a><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;"> που χρησιμοποιοῦν εἰκόνες τῆς ὑλικῆς πραγματικότητας</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/6.html#_ftn7" name="_ftnref7" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[7]</span></a><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">. Ο Γρηγόριος Νύσσης τονίζει μεταξύ άλλων ὅτι τά ὑπησχημένα ἀγαθά εἶναι δύσκολο να περιγραφοῦν, ἀφοῦ δέν τά ἔχει ἀντικρίσει ποτέ ὀφθαλμός οὔτε ἔχει ἀκούσει τό αὐτό ἀνθρώπου ἢ βιώσει ἡ καρδία του. Ἀλλά καί ἡ ἀλγεινή ζωή τῶν ἁμαρτωλῶν ἐκεῖ δέν ἔχει καμία σχέση με τις λύπες που βιώνουν στον κόσμο μας (πρβλ. Α' Κορ. 2,9)· ἡ διαφορὰ τῶν δύο καταστάσεων (Επίγειας καί οὐράνιας τιμωρίας) διαφέρει κατά πολύ. Ο Γρηγόριος Νύσσης λέγει, ὅτι ἀκόμη καί ὅταν χρησιμοποιεῖται ὁ ὅρος «πύρ» γιά τόν κολασμό τῶν ἁμαρτωλῶν, αὐτό δέν ἔχει καμία σχέση μέ τό «πῦρ» πού γνωρίζουμε, ἀφοῦ αὐτό ἔχει μια ιδιότητα πού δέν ἔχει τὸ ἐπίγειο πῦρ, πού γνωρίζουμε ότι σβήνει, καθώς τὸ οὐράνιο πῦρ είναι άσβεστο, συνεπώς παντελώς διαφορετικό. Το ίδιο ισχύει βεβαίως και για τον όρο «σκώληξ», η χρήση του ὁποίου δεν συνεπάγεται ὅτι αὐτό τό ἐπίγειο ὄν μπορεί νά ζεῖ καὶ στὸ ἐπέκεινα, ἀφοῦ ὁμιλούμε για μία εντελώς διαφορετική φύση ἀπὸ αὐτήν που γνωρίζουμε</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/6.html#_ftn8" name="_ftnref8" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[8]</span></a><span style="background-color: white; color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><o:p><span style="color: #0d0d0d;"> </span></o:p></span></p><div style="mso-element: footnote-list;"> <hr size="1" style="text-align: left;" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i>Βλ. ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ, Εἰς τό κατά Λουκᾶν εὐαγγέλιον, ΙΣΤ'· ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, Ἑορτοδρόμιον, Βενετία 1836, σ. 400. Ο τελευταῖος σχετίζει τούς ὅρους «Ἅδης» καί «ἀειδής», ἤτοι ὁ ἄνευ μορφῆς, ὁ ἀόρατος.</i></span></p> </div> <div id="ftn2" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Απαντήσεις εἰς τάς ἐπενεχθείσας αὐτῷ ἀπορίας, ΡΟ 15, σ. 153. <span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span></p> </div> <div id="ftn3" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Περί ψυχῆς καί ἀναστάσεως.</span></p> </div> <div id="ftn4" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[4]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Βλ. ἐπί παραδείγματι ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ, Εἰς τὸ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγέλιον.</span></p> </div> <div id="ftn5" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[5]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Ἡ ἀρχή τοῦ συμβολισμοῦ εἶναι ἀκριβῶς να παρουσιάζει αφηρημένες ἤ πνευματικές πραγματικότητες δυσνόητες διά εμπειρικών καταστά σεων, οἱ ὁποῖες παρουσιάζουν αναλογίες,</span></p> </div> <div id="ftn6" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[6]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΥ, Λόγοι ἀσκητικοί, 30 ΜΑΡΚΟΥ ΕΦΕΣΟΥ, Απολογία πρός λατίνους δευτέρα – Second discours sur le feu purgatoire, 18, ΡΟ 15, σ. 130.</span></p> </div> <div id="ftn7" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[7]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ἐπί παραδείγματι ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Παραινετικός εἰς Θεόδωρον, Α', 10-12.</span></p> </div> <div id="ftn8" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[8]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Λόγος Κατηχητικός, Μ', 7-8.</span></p> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><o:p><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"> </span></o:p></p> </div> </div><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></b></div><div style="text-align: justify;"><div style="background-color: white;"><div style="color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ Ἀνάσταση. (1ο μέρος)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/2_22.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ Ἀνάσταση. (2ο μέρος)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_24.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">Ἡ Ἀνάσταση. (3ο μέρος)</span></b></span></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/4.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ Ἀνάσταση. (4ο μέρος)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/5.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ Ἀνάσταση. (5ο μέρος)</span></b></a></div></div></div>

Ἡ Ἀνάσταση. (6ο μέρος)

Στο σημεῖο αὐτό ὀφείλουμε νά ποῦμε σχετικά μέ τον Παράδεισο καί τόν Ἅδη ὅτι ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν καί ἡ Κόλαση δέν εἶναι φυσικοί τόποι, προ...

Read more »

Ἡ Ἀνάσταση. (5ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2zmYKMkbDGUotztR4zhapclZoOxCQsiMN2KoDFnnUgix_ub7Y0KlI5G-xy4zeklMqVAwaFwtJfdf0O3aKahl04cEHEPydUhK8G5Fr290NHPdLxFV6Sdy1w3QwW9hYX4vj6wTAV5g99JSTC3LoQDZ3FW1-Z6EGyDXSuic6kZQf-tdh4BsRe7SoFHoj/s3708/img_09991.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2848" data-original-width="3708" height="307" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2zmYKMkbDGUotztR4zhapclZoOxCQsiMN2KoDFnnUgix_ub7Y0KlI5G-xy4zeklMqVAwaFwtJfdf0O3aKahl04cEHEPydUhK8G5Fr290NHPdLxFV6Sdy1w3QwW9hYX4vj6wTAV5g99JSTC3LoQDZ3FW1-Z6EGyDXSuic6kZQf-tdh4BsRe7SoFHoj/w400-h307/img_09991.jpg" width="400" /></a></div><span style="color: #0d0d0d;"> <br /></span><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"> Ἡ πνευματική σημασία καί ὁ σκοπός τῆς Ἀναστάσεως</span></b><span style="color: #0d0d0d;"><o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0d0d0d;">Πρώτος σκοπός τῆς Ἀναστάσεως, κατά χρονολογική σειρά, εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἑνότητας τοῦ ἀνθρώπου στο σύνολό του, ἤτοι τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς, πού συναποτελούν τη φύση του, ἀφοῦ ὁ χωρισμός τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς στήν ἐνδιάμεση κατάσταση εἶναι μιά μή φυσική ἤ καί παρά φύσιν κατάσταση. Ὅπως τονίζει ὁ Ἀθηναγόρας, εφόσον ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά ὑπάρχει αιώνια, αὐτό δέν μπορεῖ νά συμβεί μόνο μέ τήν ψυχή του, ἀλλά καί μέ τά δύο μέρη που συνθέτουν τή φύση του. Αὐτό εἶναι ἀδύνατον νά γίνει ἐάν δέν ἀναστηθεί, ἀφοῦ ἐάν δέν ὑπῆρχε ἡ ἀνάσταση, ἡ ἀνθρώπινη φύση τοῦ ἀνθρώπου δέν θά διασωζόταν<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</span><!--[endif]--></span></a>.<br /> Δεύτερος σκοπός τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ὅτι δι' αὐτῆς ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά κριθεῖ ἀπό τόν Χριστό τόσο ὡς πρός τήν ψυχή του, ὅσο καί ὡς πρός τό σῶμα του, ἀφοῦ καί τά δύο αὐτά μέρη ὑπῆρξαν παράγοντες συνεργοί κατά τήν ἐπίγεια ζωή καί συνεπῶς συνυπεύθυνα τόσο γιά τά πάθη, ὅσο καί γιά τίς ἀρετές τοῦ ἀνθρώπου<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</span><!--[endif]--></span></a>. Γιά τήν ἀνθρωπολογική αὐτή προϋπόθεση, ὁ Τερτυλλιανός γράφει: «Ὁ ἄνθρωπος στήν ὁλότητά του ἀποτελεῖται ἀπό τή σύνθεση τῶν δύο αὐτῶν οὐσιῶν (ψυχή-σῶμα), γιά τόν λόγο αυτό προκειμένου να κριθεί συνολικά μία ὕπαρξη πρέπει να συγκριθοῦν μεταξύ τους, ἀφοῦ δέν μπορεῖ νά ζήσει κανείς χωρίς καί τά δύο. Μόνο ἔτσι θα κριθεῖ ὁ ἄνθρωπος, σε σχέση μέ τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ἔζησε. Πράγματι, εἶναι ἐν γένει ἡ ζωή που γίνεται ἀντικείμενο κρίσεως καί πρέπει νά ἐξετασθεί, συνεπῶς καί οἱ δύο αὐτοί παράγοντες διά τῶν ὁποίων ὁλοκληρώθηκε»<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</span><!--[endif]--></span></a>. Παρομοίως, καί γιά τόν Ἀθηναγόρα ἡ Ἀνάσταση εἶναι ἀπαραίτητη, ἀφοῦ «ἔτσι ἑνώνονται ἐκ νέου τα διαχωρισθέντα στοιχεία, καί καθένα λαμβάνει τήν ἀνταπόδοση γιά ὅσα καλά καί ὅσα κακά έκανε διά μέσου τοῦ σώματός του», «ἀφοῦ ὑπεύθυνος για όλες τις πράξεις πού ἐπιτελέσθηκαν κατά τόν ἐπίγειο βίο καί ἐπί τῶν ὁποίων θα κριθεῖ, εἶναι ὁ ἄνθρωπος καί ὄχι μόνο ή ψυχή </span></span><span style="color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">του</span><a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[4]</span></a><span style="color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">.<br /></span><span style="color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Τρίτος σκοπός τῆς Ἀναστάσεως εἶναι νά ἐπιτρέψει στον ἄνθρωπο να συμμετάσχει ὁλόκληρος, μέ τήν ολότητα τῆς ἀνασυσταθείσας ὑπάρξεώς του, στήν ἀνταπόδοση πού τοῦ ἐπιφυλάσσεται κατά την Τελική Κρίση τοῦ Χριστοῦ. Κατά τήν ἐνδιάμεση κατάσταση, μόνο οι ψυχές τῶν τεθνεώτων ἀπολαμβάνουν τήν ἀνάπαυση, τήν ἐλευθερία καί τίς χαρές τοῦ Παραδείσου, ἤ πάλι ὑφίστανται τα βάσανα, τις ποινές καί τίς τιμωρίες τοῦ Ἅδη. Τότε ὅμως, τόσο ὅσοι πρέπει νά ὑποστοῦν αἰώνια τά βάσανα τῆς κολάσεως, ὅσο καί ἐκεῖνοι πού πρέπει να γευτούν αἰώνια τό κάλλος τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, θά τό κάνουν ὄχι μόνο μέ τήν ψυχή τους, ἀλλά καί μέ τά σώματά τους</span><a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[5]</span></a><span style="color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">. Ὅπως λέγει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Διότι ὅλοι ἐμεῖς πρόκειται νὰ ἐμφανισθοῦμε μπροστὰ στὸ βῆμα τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ λάβῃ καθένας ὅ,τι τοῦ ἁρμόζει γιὰ ὅσα ἔπραξε μὲ τὸ σῶμα, εἴτε καλὸ εἴτε κακό.» (Β' Κορ. 5,10). Παρομοίως καί ὁ Τερτυλλιανός γράφει ὅτι, ἐφόσον πρόκειται για πράξεις πού τελέσθηκαν διά τοῦ σώματος, αὐτές οἱ πράξεις πρέπει να πληρωθοῦν ἀπό τό σῶμα, διά τοῦ ὁποίου ἐτελέσθησαν</span><a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[6]</span></a><span style="color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">. Όπως σημειώνει καί ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ή ψυχή μόνη δέν μπορεῖ νὰ γευθεί πλήρως καί αἰωνίως τά ἀγαθά τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν οὔτε νὰ ὑποστεῖ τίς αἰώνιες ποινές τῆς κολάσεως: «Ότι, ακόμη κι αν η ψυχή παραμένει και είναι μυριάκις αθάνατη, όπως πράγματι είναι, χωρίς το σώμα δεν θα απολαύσει εκείνα τα άρρητα αγαθά, ούτε βέβαια θα τιμωρηθεί… Διότι, αν δεν ανασταίνεται το σώμα, η ψυχή μένει αστεφάνωτη, έξω από εκείνη τη μακαριότητα που βρίσκεται στους ουρανούς.»</span><a href="#_ftn7" name="_ftnref7" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[7]</span></a><span style="color: #0d0d0d; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p><span style="color: #0d0d0d;"> </span></o:p></span></p><div style="mso-element: footnote-list;"> <hr size="1" style="text-align: left;" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Βλ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, ΙΕ ́, 7.</span></p> </div> <div id="ftn2" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="EN-US"> </span>Βλ<span lang="EN-US">. </span>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ<span lang="EN-US">, De la resurrection, XIV-XVII. XXIII. XLIII· </span>ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ<span lang="EN-US">, </span>Λόγοι εἰς τό Ἅγιον Πάσχα<span lang="EN-US">, </span>Α<span lang="EN-US">', 8-9· </span>ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ<span lang="EN-US">, </span>Ἔκδοσις ἀκριβῆς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως<span lang="EN-US">, </span>Δ<span lang="EN-US">', 27.</span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn3" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> De la resurrection, XIV. Η διαπίστωση αὐτή δέν ἐμποδίζει τόν Τερτυλλιανό να θεωρεῖ ὅτι κατά τήν περίοδο που μεσολαβεί μεταξύ θανάτου καί Τελικῆς Κρίσεως, τιμωρεῖται μόνο ἡ ψυχή: «Ὅτι οἱ ψυχές τιμωροῦνται ἤ ἀνταμείβονται ἀπό τώρα στόν ἄλλον κόσμο, ἀπαλλαγμένες ἀπό τό σῶμα καί μακριά από αυτό, τό ἀποδεικνύει και το παράδειγμα τοῦ Λαζάρου (Λκ. 16,29) [...]. Ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο ἡ Κρίση καθορίσθηκε γιά τά ἔσχατα τοῦ χρόνου εἶναι ὅτι διά τῆς ἐμφανίσεως καί τῆς σαρκός ἡ θεία κρίση ἀποδίδεται πλήρως». Evθ' αν. XVII.</span></p> </div> <div id="ftn4" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[4]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, ΙΗ', 4-5. Βλ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, Δ', 27. 62. "Eve' av., XX, 3.</span></p> </div> <div id="ftn5" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[5]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, XXV, 1· ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection, XXIII· ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Υπόμνημα εἰς τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιον, ΝΣΤ', 3· Ὁμιλίαι εἰς τήν Γένεσιν, Ζ ́, 4.</span></p> </div> <div id="ftn6" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[6]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span><i>Βλ</i><i><span lang="EN-US">. </span></i><i>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ</i><i><span lang="EN-US">, De la resurrection, XLIII.</span></i><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn7" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[7]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Ὁμιλίαι εἰς τήν πρώτη προς Κορινθίους ἐπιστολή, ΛΘ', 3. PG 61, <span style="white-space: pre-wrap;">535-536.</span></span></p> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><o:p><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"> </span></o:p></p> </div> </div><br /><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></b></div><div style="background-color: white; text-align: justify;"><div style="color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ Ἀνάσταση. (1ο μέρος)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/2_22.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ Ἀνάσταση. (2ο μέρος)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_24.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">Ἡ Ἀνάσταση. (3ο μέρος)</span></b></span></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/4.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ Ἀνάσταση. (4ο μέρος)</span></b></a></div></div>

Ἡ Ἀνάσταση. (5ο μέρος)

   Ἡ πνευματική σημασία καί ὁ σκοπός τῆς Ἀναστάσεως Πρώτος σκοπός τῆς Ἀναστάσεως, κατά χρονολογική σειρά, εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἑνότητα...

Read more »

Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (15)

<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfZLjRb1ELjKjZPKBFohlmwHBcpLovmuLgu9DX0QUb2i5LyWlbXuUr3id6R7ii9JMAUayliJlyhs0kEo6IW5E3srWp7PpdtIczZPhTAmtUcz4tgky2IZy3WE6R368nMhyphenhyphenVtMsdqEppkCVtkNV_oGEC9knSS9Y3easSja9itY7mWqMCTtwMWzjzBBSd/s506/665.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="506" data-original-width="431" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfZLjRb1ELjKjZPKBFohlmwHBcpLovmuLgu9DX0QUb2i5LyWlbXuUr3id6R7ii9JMAUayliJlyhs0kEo6IW5E3srWp7PpdtIczZPhTAmtUcz4tgky2IZy3WE6R368nMhyphenhyphenVtMsdqEppkCVtkNV_oGEC9knSS9Y3easSja9itY7mWqMCTtwMWzjzBBSd/s16000/665.jpg" /></a></div><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #141414;">«Καὶ ἰδοὺ δύο ἐξ αὐτῶν ἦσαν πορευόμενοι ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ εἰς κώμην ἀπέχουσαν σταδίους ἑξήκοντα ἀπὸ Ἱερουσαλήμ, ᾗ ὄνομα Ἐμμαούς· καὶ αὐτοὶ ὡμίλουν πρὸς ἀλλήλους περὶ πάντων τῶν συμβεβηκότων τούτων. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὁμιλεῖν αὐτοὺς καὶ συζητεῖν, καί αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο αὐτοῖς· οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐκρατοῦντο τοῦ μὴ ἐπιγνῶναι αὐτόν. Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· τίνες οἱ λόγοι οὗτοι οὓς ἀντιβάλλετε πρὸς ἀλλήλους περιπατοῦντες, καὶ ἐστὲ σκυθρωποί; Ἀποκριθείς δὲ ὁ εἷς, ᾧ ὄνομα Κλεόπας, εἶπε πρὸς αὐτόν· σὺ μόνος παροικεῖς ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἔγνως τὰ γενόμενα ἐν αὐτῇ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις; Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Ποῖα; Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· τὰ περὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου, ὃς ἐγένετο ἀνὴρ προφήτης δυνατὸς ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ· ὅπως τε παρέδωκαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν εἰς κρῖμα θανάτου, καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν; ἡμεῖς δὲ ἠλπίζομεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τὸν Ἰσραήλ. Ἀλλά γε σὺν πᾶσι τούτοις τρίτην ταύτην ἡμέραν ἄγει σήμερον, ἀφ' οὗ ταῦτα ἐγένετο. Ἀλλὰ καὶ γυναῖκές τινες ἐξ ἡμῶν ἐξέστησαν ἡμᾶς, γενόμεναι ὂρθριαι ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ μὴ εὑροῦσαι τὸ σῶμα αὐτοῦ, ἦλθον λέγουσαι καὶ ὀπτασίαν ἀγγέλων ἑωρακέναι, οἳ λέγουσιν αὐτὸν ζῆν. Καὶ ἀπῆλθόν τινες τῶν σὺν ἡμῖν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ εὗρον οὕτω καθὼς καὶ αἱ γυναῖκες εἶπον· αὐτὸν δὲ οὐκ εἶδον. Καὶ αὐτὸς εἶπε πρὸς αὐτούς· Ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ Προφῆται. Οὐχὶ ταῦτα ἔδει παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ; Καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ Μωσέως καὶ ἀπὸ πάντων τῶν προφητῶν, διηρμήνευεν αὐτοῖς ἐν πάσαις ταῖς Γραφαῖς τὰ περὶ ἑαυτοῦ. Καὶ ἤγγισαν εἰς τὴν κώμην οὗ ἐπορεύοντο, καὶ αὐτὸς προσεποιεῖτο πορρωτέρω πορεύεσθαι. Καὶ παρεβιάσαντο αὐτόν λέγοντες· μεῖνον μεθ' ἡμῶν, ὅτι πρὸς ἑσπέραν ἐστὶ καὶ κέκλικεν ἡ ἡμέρα. Καὶ εἰσῆλθε τοῦ μεῖναι σὺν αὐτοῖς. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακλιθῆναι αὐτὸν μετ' αὐτῶν, λαβὼν τὸν ἄρτον εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἐπεδίδου αὐτοῖς. Αὐτῶν δὲ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοί, καὶ ἐπέγνωσαν αὐτόν· καὶ αὐτὸς ἄφαντος ἐγένετο ἀπ’ αὐτῶν. Καὶ εἶπον πρὸς ἀλλήλους· οὐχὶ ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν, ὡς ἐλάλει ἡμῖν ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὡς διήνοιγεν ἡμῖν τὰς Γραφάς; Καὶ ἀναστάντες αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ εὗρον συνηθροισμένους τοὺς ἕνδεκα καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς, λέγοντας, ὅτι ἠγέρθη ὁ Κύριος ὄντως, καὶ ὤφθη Σίμωνι. Καὶ αὐτοὶ ἐξηγοῦντο τὰ ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὡς ἐγνώσθη αὐτοῖς ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου». <b>(Λουκ. ΚΔ΄. 12-35). (Ε΄ ΕΩΘΙΝΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ)</b><o:p></o:p></span></span></p><p><span style="color: #0b0b0b;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0b0b0b;">Κάποιοι λένε ότι ο ένας από τους δύο αυτούς ήταν ο Λουκάς, και γι’ αυτό έκρυψε το όνομά του. Αυτοί λοιπόν συνομιλούσαν μεταξύ τους για όλα όσα είχαν συμβεί, δηλαδή μιλούσαν μεταξύ τους για όλα εκείνα που έγιναν, όχι ως άνθρωποι που πιστεύουν, αλλά ως απορούντες, σαν να θαυμάζουν πράγματα παράδοξα και αδυνατώντας να δεχθούν εύκολα το ασυνήθιστο.<br /> Ο δε Ιησούς, αφού τους πλησίασε, περπατούσε μαζί τους· διότι, επειδή το σώμα του είναι πνευματικό και θεϊκό, δεν εμποδιζόταν από την απόσταση του τόπου να είναι με όποιους ήθελε. Γι’ αυτό ούτε από τα χαρακτηριστικά του σώματος, όπως τότε φαινόταν ο Σωτήρας, μπορούσαν να τον αναγνωρίσουν. Και ο Μάρκος λέει ότι φαινόταν με άλλη μορφή και με διαφορετικά χαρακτηριστικά· διότι πλέον δεν διέθετε το σώμα σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους, αλλά υπερφυσικά και πνευματικά, και γι’ αυτό εμποδίζονταν να μην τον αναγνωρίσουν.<br /> Γιατί όμως φανερώθηκε με άλλη μορφή και κρατούνταν τα μάτια τους ώστε να μην τον αναγνωρίσουν; Για να φανερωθεί όλη η διστακτική τους διάθεση, για να αποκαλυφθεί η πληγή και τότε να δεχθούν το φάρμακο, για να τους γίνει γλυκύς ύστερα από πολλή συναναστροφή, για να τους διδάξει από τον Μωυσή και τους Προφήτες και έπειτα να φανερωθεί, ώστε να πιστέψουν περισσότερο, ότι πλέον το σώμα του δεν είναι τέτοιο ώστε να φαίνεται απλώς σε όλους· αλλά, αν και αυτό που έπαθε αναστήθηκε, όμως φανερώνεται σε όσους θέλει, και από αυτό αποκτούν μεγάλο όφελος, να μην απορούν πλέον.<br /> Πάλι, γιατί δεν συναναστρέφεται ανάμεσα στον λαό; Διότι η μετά την ανάστασή του ζωή δεν ήταν κοινή ούτε ανθρώπινη, αλλά θεϊκή· πράγμα που ήταν τύπος της μελλοντικής αναστάσεως, στην οποία πρόκειται να ζούμε ως άγγελοι και υιοί του Θεού. Γι’ αυτό λοιπόν κρατούνταν τα μάτια τους ώστε να μην τον αναγνωρίζουν, διότι φανερωνόταν σε όσους ήθελε.<br /> Ο δε Κλεόπας τον ελέγχει, λέγοντας: «εσύ μόνος κατοικείς ως ξένος στην Ιερουσαλήμ;», δηλαδή μόνο εσύ από όσους κατοικούν στην Ιερουσαλήμ δεν έμαθες τα γεγονότα; Άλλοι πάλι το «κατοικείς ως ξένος» το κατάλαβαν έτσι: «εσύ μόνος κατοικείς έξω από τα όρια της Ιερουσαλήμ, τόσο ώστε να μην έμαθες όσα συνέβησαν σε αυτήν;». Βλέπε όμως πόσο μικρή αντίληψη είχαν για τον Κύριο, διότι τον αποκαλούσαν άνδρα προφήτη, όπως τον Ηλία ή τον Ιησού του Ναυή ή ακόμη και όπως τον Μωυσή, ισχυρό στα έργα και στον λόγο.<br /> Πρώτα το έργο και έπειτα ο λόγος· διότι κανένας λόγος διδασκάλου δεν είναι βέβαιος, αν πρώτα δεν τον εφαρμόσει εκείνος που διδάσκει. Γίνε λοιπόν πρώτα ισχυρός στα έργα και έπειτα φρόντιζε να έχεις και λόγο· έτσι θα συνεργήσει και ο Θεός. Διότι πρώτα είναι η πράξη και έπειτα η θεωρία και η λάμψη. Αν δεν καθαρίσεις καλά τον καθρέφτη με κόπο και ιδρώτα, δεν μπορείς να δεις την ποθητή ομορφιά.<br /> Διότι λέγει: «μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά» — αυτό ανήκει στα έργα — «διότι αυτοί θα δουν τον Θεό» — αυτό είναι το τέλος της θεωρίας. Πρέπει λοιπόν να είσαι δυνατός και στο έργο και στον λόγο ενώπιον του Θεού, και τότε και ενώπιον όλου του λαού. Διότι πρώτα πρέπει να αρέσεις στον Θεό και έπειτα να φροντίζεις, όσο είναι δυνατόν, να μην έχεις κατηγορία ούτε από τους ανθρώπους. Και να μην προτιμήσεις την ανθρωπαρέσκεια, αλλά τη θεοσέβεια. Να μη ζεις με τρόπο που προκαλεί σκάνδαλο στους πολλούς, αλλά να φροντίζεις και αυτό ύστερα από εκείνο που λέει και ο σοφός: να προνοείς τα καλά ενώπιον του Θεού και έπειτα και των ανθρώπων<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title=""><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[1]</span><!--[endif]--></a>.<br /> Με τον ίδιο τρόπο μιλά και ο Παύλος το ίδιο πράγμα. «Εμείς όμως ελπίζαμε», λένε, «ότι αυτός ήταν εκείνος που επρόκειτο να λυτρώσει τον Ισραήλ». Σαν να είχαν εξαπατηθεί στις ελπίδες τους, έτσι μιλούν· «κι εμείς πιστεύαμε ότι θα σώσει και άλλους, κι αυτός να που δεν έσωσε ούτε τον εαυτό του». Έτσι ήταν ασθενείς στην πίστη. Μόνο που δεν έλεγαν εκείνα που έλεγε και ο βλάσφημος ληστής πάνω στον σταυρό, ότι «άλλους έσωσε, και τον εαυτό του δεν μπορεί να τον σώσει». Γι’ αυτό και τους ονόμασε ανόητους και αργούς στο να πιστεύουν.<br /> Τι σημαίνει όμως «να λυτρώσει τον Ισραήλ»; Το έχουμε πει: οι περισσότεροι από τον λαό πίστευαν ότι ο Χριστός επρόκειτο να τους λυτρώσει από τα δεινά και να τους ελευθερώσει από τον ζυγό της δουλείας των Ρωμαίων, και νόμιζαν ότι θα εγκαθιδρύσει επίγεια βασιλεία. Γι’ αυτό λένε ότι «εμείς ελπίζαμε πως θα λυτρώσει και τον Ισραήλ από τους εθνικούς Ρωμαίους», και όμως αυτός ούτε την άδικη απόφαση που τον καταδίκασε απέφυγε. Και όμως, σήμερα είναι κιόλας η τρίτη ημέρα, και κάποιες γυναίκες μας αναστάτωσαν, και τα λοιπά. Αυτά τα έλεγαν σαν να απορούσαν, και μου φαίνεται ότι οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονταν σε μεγάλη αμφιβολία, ούτε τόσο πίστευαν, ούτε εντελώς απιστούσαν. Διότι το να πουν «ελπίζαμε ότι αυτός είναι που θα λυτρώσει τον Ισραήλ» δείχνει απιστία· ενώ το να λένε «σήμερα είναι η τρίτη ημέρα» δείχνει ανθρώπους που βρίσκονται κοντά στο να θυμηθούν ότι τους είχε πει πως την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί.<br /> Ομοίως και το «μας αναστάτωσαν» αυτό φανερώνει, δηλαδή ότι η απιστία τους κλονιζόταν. Συνολικά, αν εξετάσει κανείς τα λόγια τους, είναι ανθρώπινα, γεμάτα δισταγμό, σαν να απορούν και να βρίσκονται σε αμηχανία μπροστά στο θαυμαστό γεγονός της αναστάσεως. «Πήγαν», λένε, «μερικοί από εκείνους που ήταν μαζί μας» — ή εννοεί μόνο τον Πέτρο ή τον Πέτρο και τον Ιωάννη. Και από εδώ γίνεται φανερό ότι όσα κάποιοι τα διηγούνται αναλυτικά, άλλοι τα λένε σύντομα και συνοπτικά. Όπως λοιπόν και τη μετάβαση του Πέτρου και του Ιωάννη στο μνήμα, ο μεν Ιωάννης την διηγήθηκε πιο εκτενώς, ενώ αυτός, θυμούμενος λίγα, τα ανέφερε χωρίς ονόματα.<br /> Επειδή λοιπόν είχαν ανθρώπινες αντιλήψεις και υπέφεραν από πολύ δισταγμό, τους ονομάζει ανόητους και αργούς στο να πιστεύουν σε όλα όσα είπαν οι Προφήτες· διότι πρέπει να πιστεύουν και μερικώς και συνολικά. Όπως όταν κάποιος ελπίζει ότι ο Χριστός θα είναι για σωτηρία λαού και όχι για σωτηρία ψυχών, αλλά για να αποκαταστήσει το γένος των Εβραίων και να τους λυτρώσει, αυτός δεν πιστεύει όσο πρέπει. Και πάλι, αν πιστεύει στον Δαβίδ που λέει<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" title=""><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[2]</span><!--[endif]--></a> «τρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου» και τα λοιπά που προφητεύει για τον σταυρό και τα σχετικά με τον σταυρό στο πρόσωπο του Κυρίου, και δέχεται όσα αφορούν το πάθος, αλλά όσα αφορούν την ανάσταση δεν τα υπολογίζει, όπως «δεν θα δώσεις στον όσιό σου να δει φθορά», και «δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη», και «ελεύθερος ανάμεσα στους νεκρούς», και «αυτός που εξάγει τους δεσμώτες και όσους κατοικούν στους τάφους», και τα παρόμοια, τότε δεν έχει τέλεια πίστη αλλά μερική.<br /> Πρέπει όμως να πιστεύει κανείς στους Προφήτες σε όλα όσα είπαν, και για τις ατιμίες και για τη δόξα. Διότι έπρεπε να πάθει ο Χριστός — αυτό είναι της ατιμίας — αλλά και να εισέλθει στη δόξα του — αυτό είναι το ένδοξο. Εσείς όμως είστε τόσο ανόητοι<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" title=""><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[3]</span><!--[endif]--></a>, ώστε ενώ ακούτε τον Ησαΐα που μιλά και για τα δύο, και ότι «οδηγήθηκε στη σφαγή» και ότι «ο Κύριος θέλει να του δείξει φως», εκείνα μεν τα δέχεστε, αυτά δε τα περιφρονείτε. Και ότι μεν πληγώθηκε, το πιστεύετε· ότι όμως ο Κύριος θέλει να τον καθαρίσει από την πληγή, δεν το συλλογίζεστε. Ωστόσο, αυτό που λέει «είστε ανόητοι» σημαίνει «βραδείς»· διότι αν ήταν πραγματικά ανόητοι, δεν θα τους μιλούσε καθόλου.<br /> Επειδή λοιπόν είστε βραδείς, εγώ θα ενισχύσω τη διάνοιά σας και θα την κάνω να κατανοεί αμέσως, να αντιλαμβάνεται με οξύτητα. Γι’ αυτό και, αρχίζοντας από τον Μωυσή και από όλους τους Προφήτες, τους εξηγούσε όσα ο Μωυσής και οι Προφήτες προφήτευσαν για εκείνον. Τότε τους αποκάλυψε το μυστήριο της θυσίας του Αβραάμ<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" title=""><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[4]</span><!--[endif]--></a>, ότι ενώ ο Ισαάκ αφέθηκε, θυσιάστηκε κριάρι αντί γι’ αυτόν. Αυτά προτύπωναν τον Κύριο. Όπως και ο ίδιος ο Κύριος λέει ότι ο Αβραάμ είδε την ημέρα του και χάρηκε. Και «ιδείτε την ζωή ημών κρεμαμένη», πράγμα που δηλώνει και τη σταύρωση με το «κρεμαμένη», και την ανάσταση με το «ζωή». Και στις λοιπές προφητείες βρίσκονται διάσπαρτα τα σχετικά με την ανάσταση και τον σταυρό, ιδίως στις πιο εμφανείς, και μπορεί κανείς να τα διακρίνει από εκεί.<br /> Σκέψου ακόμη πως μέσα από την κακοπάθεια, δηλαδή ύστερα από την κακοπάθεια, έρχεται η δόξα. Προσποιείται ότι θέλει να προχωρήσει πιο πέρα, κατά τον ανθρώπινο τρόπο· όταν όμως τον παρακάλεσαν, τότε άνοιξαν τα μάτια τους και τον αναγνώρισαν. Δηλώνει και κάτι άλλο: ότι εκείνοι που μεταλαμβάνουν από τον ευλογημένο Άρτο, ανοίγονται τα μάτια τους και τον γνωρίζουν, διότι μεγάλη και ανεκδιήγητη δύναμη έχει η σάρκα του Κυρίου. Και έγινε άφαντος από αυτούς, επειδή δεν είχε πλέον τέτοιο σώμα ώστε να συναναστρέφεται για πολύ σωματικά μαζί τους. Και επίσης για να αυξήσει περισσότερο τον πόθο τους· διότι χάρηκαν τόσο πολύ, ώστε την ίδια ώρα σηκώθηκαν και γύρισαν στην Ιερουσαλήμ.<br /> Και όχι ότι έφτασαν την ίδια εκείνη ώρα στην Ιερουσαλήμ· σηκώθηκαν μεν εκείνη την ώρα, όμως επέστρεψαν μετά από αρκετές ώρες, όσες χρειάζονταν για να διανύσουν τα εξήντα στάδια<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" title=""><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[5]</span><!--[endif]--></a>, κατά τη διάρκεια των οποίων βεβαίως φανερώθηκε και στον Σίμωνα ο Δεσπότης, ενώ εκείνοι βρίσκονταν στον δρόμο της επιστροφής. Και η καρδιά τους καιγόταν είτε από τη φωτιά των θείων λόγων του Κυρίου, επειδή τους εξηγούσε και θερμαίνονταν και πίστευαν ότι αυτά που λέγονταν είναι αληθινά, είτε επειδή, καθώς εξηγούσε τις Γραφές, χτυπούσε μέσα η καρδιά τους και έλεγαν ότι αυτός που μας εξηγεί τις Γραφές, αυτός είναι ο Κύριος.<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0b0b0b;"> </span></span></p><div> <hr align="left" size="1" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="color: #0b0b0b; font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></a> Παροιμ. γ΄</span></p> </div> <div id="ftn2"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="color: #0b0b0b; font-family: arial;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></a> Ψαλμ. κα΄, ιε΄, ξζ΄, πζ΄.</span></p> </div> <div id="ftn3"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="color: #0b0b0b; font-family: arial;"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></a> Ησ. νγ΄</span></p> </div> <div id="ftn4"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="color: #0b0b0b; font-family: arial;"><a href="#_ftnref4" name="_ftn4" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[4]</span></span><!--[endif]--></span></a> Γεν. κβ΄, Ιωάν. η΄, Δευτ. κη΄.</span></p> </div> <div id="ftn5"> <p><span style="color: #0b0b0b; font-family: arial;"><a href="#_ftnref5" name="_ftn5" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[5]</span></span><!--[endif]--></span></a> σ.σ:  Τα «εξήντα στάδια» είναι αρχαία μονάδα μήκους. Ένα στάδιο αντιστοιχεί περίπου σε 185 μέτρα.Αν το υπολογίσουμε, 60 στάδια είναι περίπου 11 χιλιόμετρα.</span></p> <p class="MsoFootnoteText"><o:p><span style="color: #0b0b0b; font-family: arial;"> </span></o:p></p><p class="MsoFootnoteText"><o:p><span style="color: #0b0b0b; font-family: arial;"><br /></span></o:p></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ</span></span></u></b></div><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/1_21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (1)</span></b></span></a></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (2)</span></b></span></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/3.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (3)</span></b></span></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/4.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (4)</span></b></a></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (5)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/6.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <b><span style="color: #2b00fe;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (6)</span></b></span></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/7_28.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (7)</span></b></span></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/8_29.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (8)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/9.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (9)</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 18.4px;"></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/11/10.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (10)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/12/11.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (11)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/12/12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (12)</span></span></b></a></p><p class="MsoFootnoteText"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><o:p></o:p></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/13.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (13)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/02/14.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (14)</span></b></a></p> </div> </div><p></p>

Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (15)

«Καὶ ἰδοὺ δύο ἐξ αὐτῶν ἦσαν πορευόμενοι ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ εἰς κώμην ἀπέχουσαν σταδίους ἑξήκοντα ἀπὸ Ἱερουσαλήμ, ᾗ ὄνομα Ἐμμαούς· καὶ αὐτοὶ ὡμ...

Read more »