ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (7)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEic4wPyY1pLpqZSOwiJ9bzXCooE6bhu1wiPVLzdNyKgwK5nkdcpADS4TuWsXW7K_AM_zvjuIeSZiEPebX9i4se_-Y7pSRxIK-vPE8RKXzbXY0emcBWpRXOOFvo78sNEJazTjX-CnATvsqUenErV3nTtOVyQ7lXEO2cn4_ezf4GBsIgqvRt9iN8EbqRK/s320/image.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="240" data-original-width="320" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEic4wPyY1pLpqZSOwiJ9bzXCooE6bhu1wiPVLzdNyKgwK5nkdcpADS4TuWsXW7K_AM_zvjuIeSZiEPebX9i4se_-Y7pSRxIK-vPE8RKXzbXY0emcBWpRXOOFvo78sNEJazTjX-CnATvsqUenErV3nTtOVyQ7lXEO2cn4_ezf4GBsIgqvRt9iN8EbqRK/w400-h300/image.png" width="400" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0a0a0a;">Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7<br /><br /> Νὰ μὴν παγιδευόμαστε ἀπὸ τὴ δική μας λογική<br /> </span></span></b><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0a0a0a;"><br /> Εἶναι ἀνάγκη λοιπόν ἀπό τή δική μας πλευρά νὰ γίνει αὐτὸ τὸ ἔργο. Καὶ γιὰ νὰ γίνει, χρειάζεται καὶ νὰ ἔχει ὑπ᾿ ὄψιν του κανείς κάποιες γνώσεις θεωρητικά και να βρεθεῖ σὲ ὑπακοή καὶ νὰ κάνει ἀγώνα. Όμως, πρέπει να πάει κανείς ἀρκετά κόντρα στη δική του λογική. Όχι στη λογική, ἀλλά στη δική του λογική. Βλέπουμε ψυχασθενή, ἰδίως στὴν ὀξεία φάση τῆς ἀρρώστιας του, νὰ ἔχει γιὰ ἕνα θέμα μια γνώμη ἡ ὁποία πέρα για πέρα εἶναι παράλογη καί ὅμως, ποῦ νὰ τοῦ βγάλεις τη γνώμη αὐτή; Αὐτός πιστεύει ἀκράδαντα ὅτι ἔτσι εἶναι. Ὅλοι οἱ κάπως λογικά σκεπτόμενοι ἄνθρωποι βλέπουν ὅτι παραλογίζεται, αὐτὸς ὅμως δεν το καταλαβαίνει, δὲν τὸ δέχεται. Κατά παρόμοιο τρόπο ὁ κάθε πεπτωκώς ἄνθρωπος εἶναι κολλημένος στη δική του λογική και δεν λέει να ξεκολλήσει.<br /> Επομένως, ὁ καθένας πού θέλει να κάνει αὐτή τὴν ἐργασία -διότι δὲν εἶναι τυχαῖα κανείς στρώματα-στρώματα· ὁ ἄνθρωπος λίγο πολύ τὰ ἔφτιαξε μόνος του- το καλύτερο πού ἔχει νὰ κάνει εἶναι νὰ πάει κόντρα στη δική του λογική. Επαναλαμβάνω, ὄχι στη λογική, ἀλλά στη δική του λογική. Ἐγώ θά ἔλεγα χωρίς ἐπιφυλάξεις, ἀνενδοιάστως, ὅτι ἐμεῖς που βρισκόμαστε αὐτὴ τὴν ὥρα ἐδῶ, ἐὰν κάπως καταλάβαμε τὴν ἀλήθεια που λέμε, καὶ κάποιος ἢ κάποιοι κάπως ἐπηρεασθοῦν, ἀπό αὐτή τη στιγμή κιόλας νὰ τὸ κρατήσουν καλά αὐτό: Σύμφωνα μὲ αὐτά ποὺ ἀκούσαμε, ὅλο τὸ μυστικό εἶναι νά μήν παγιδευόμαστε ἀπό τή δική μας λογική, νὰ μὴν παρασυρόμαστε ἀπὸ τὴ δική μας λογική, να μή συμβουλευόμαστε τη δική μας λογική. Νὰ τὸ κάνει κανείς αὐτό καί να πιαστεῖ ἀπὸ κάτι ἄλλο. Ἐκεῖνος ποὺ εἶναι στὴν ὑπακοή, θὰ πιαστεῖ ἀπὸ τὴν ὑπακοή καὶ δὲν ἔχει κανένα φόβο· ἀλλά να ξεγλιτώσει ἀπὸ τὴ δική του λογική. Ὅποιος λοιπόν το κάνει αὐτό, σήμερα κιόλας, πρίν τελειώσει ἡ μέρα, πολύ περισσότερο αύριο, μεθαύριο, θὰ ἀρχίσει να γίνεται ἄλλος ἄνθρωπος.<br /> Τι νομίζετε εἶναι αὐτό πού κυριολεκτικά κάνει τοὺς ἀνθρώπους σήμερα νὰ εἶναι σάν δαιμονισμένοι; Ἀκόμη καὶ κάτι μαθητριούλες, κάτι μαθητές, κάτι μικρά κόλλησαν σ' αὐτό: «Θέλω να κάνω αὐτό που θέλω ἐγώ, αὐτό πού ἀρέσει σ' ἐμένα». Καί νομίζουν ποιός ξέρει τί λένε. Δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι τελικά εἶναι δαιμονική, θὰ ἔλεγε κανείς, ἐνέργεια, αὐτό πού τοὺς ἐπηρεάζει.<br /> Δηλαδή, ἔτσι πού σκεπτόμαστε καὶ ἔτσι που ἐνεργοῦμε, βοηθάμε πάρα πολύ τον διάβολο, γιά νά γίνει το δικό του. Ὁ διάβολος πανηγυρίζει, καθώς μέσα ἀπὸ κάτι τέτοια μᾶς βάζει στο χέρι του καὶ μᾶς κάνει ὅ,τι θέλει. Ἐνῶ τὸ σωστό εἶναι νὰ πεῖς. «Δέν βάζω κατά μέρος τή λογική» Γιατί, ὅσο παγιδευμένος κι ἂν εἶναι κανείς, ὅσο σκοτισμένος κι ἂν εἶναι, δὲν εἶναι πολύ δύσκολο, νομίζω, να καταλάβει ὅτι κάπως ἔτσι εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ὅταν ἀναφερόμαστε σε τρίτον, το καταλαβαίνουμε ἀμέσως. Διότι σὲ ἕναν ἄλλο το βλέπουμε ὅτι παραλογίζεται.<br /> Ὅταν πρόκειται γιὰ τὸν ἑαυτό μας, δέν καταλαβαίνουμε ὅτι παραλογίζεται. Ὅμως, ὡς λογικός ἄνθρωπος νὰ πεῖ κανείς: «Για στάσου. Κάτι συμβαίνει ἐδῶ». Καὶ νὰ ἀφήσει κατά μέρος αὐτή τή λογική παγίδα. Τη δική του λογική παγίδα. Θὰ ἀρχίσει ἀμέσως ή προκοπή, θὰ ἀρχίσει ἀμέσως ἡ ἀλλαγή. Θα γίνει αὐτό πού εἴπαμε, δηλαδή θα νορμαλοποιηθεῖ ὁ ἑαυτός μας.<br /> Να κάνουμε λοιπόν ὅ,τι χρειάζεται, για να γίνει σωστός, νορμάλ ὁ ἑαυτός μας. Νὰ εἶναι χαρτί καί καλαμάρι ἀνοιχτός ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ παραδοθεῖ ὅλος ὁ ἑαυτός μας στον Χριστό. Μετά, εἶναι θέμα τοῦ Χριστοῦ τί θα γίνει. Αὐτό ὅμως πρέπει ἐμεῖς νὰ τὸ κάνουμε. Ὁ Χριστός ἁπλῶς θὰ μᾶς βοηθήσει να το κάνουμε. Ἐμεῖς πρέπει νὰ ἐφαρμόσουμε, ἄς ποῦμε ἔτσι, αὐτή τή διαδικασία, ὥστε τελικά να παραδώσουμε τον ὅλο ἑαυτό μας στον Χριστό. Καί ἀπό κεῖ καὶ πέρα θα χαριτωθοῦμε, θὰ λυτρωθοῦμε, θα θεραπευθοῦμε, θὰ γίνουμε τοῦ Χριστοῦ, θὰ εἴμαστε τοῦ Χριστοῦ.<br /> <br /> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">Μιά κακοδοξία τῶν δυτικῶν χριστιανῶν.<br /> Χωρίς τή χάρη διασαλεύεται ὁ ὅλος ἄνθρωπος<br /> </b><br /> Ὅπως ξέρετε, ὑπάρχουν διαφορές δογματικές μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῶν καθολικῶν καί προτεσταντῶν. Οἱ καθολικοί καὶ οἱ προτεστάντες ἔχουν ὡς δόγμα τους το Filioque, ὅτι δηλαδή τό Αγιο Πνεῦμα ἐκπορεύεται καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ὄχι μόνο ἐκ τοῦ Πατρός. Οἱ καθολικοί ἔχουν ἐπίσης τὸ πρωτεῖο τοῦ πάπα, τὸ ἀλάθητο τοῦ πάπα. Ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι δέν δεχόμαστε αὐτά τά δόγματά τους. Ὑπάρχουν μεταξύ μας καί ἄλλες διαφορές σε θέματα πίστεως, καί μια διαφορά ὑπάρχει καὶ σ' αὐτά πού δέχονται γιά τή δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου.<br /> Ὁ ἄνθρωπος, κατ' αὐτούς, ἐπλάσθη τέλειος με τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή, καί τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός καί τη χάρη, ἀλλά σαν κάτι ἐπιπλέον. Κάπως έτσι φρονοῦν καὶ οἱ προτεστάντες. Για τους πατέρες ὅμως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας –ή διδασκαλία τῶν ὁποίων εἶναι καθολική, δηλαδή ἔχει καθολικό χαρακτήρα, που σημαίνει ὅτι εἶναι γιὰ ὅλο τον κόσμο- ή χάρη ποὺ ἔδωσε ὁ Θεός στούς πρωτοπλάστους, στον Ἀδάμ καί στην Εὔα, δὲν εἶναι κάτι ἐπιπλέον ὥστε καὶ χωρίς αὐτὴν ὁ ἄνθρωπος νὰ εἶναι, τρόπον τινά, τέλειος. Ἡ χάρη, κατά τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, εἶναι μέσα στὴν ὅλη ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι σε νορμάλ κατάσταση καί σε νορμάλ σχέση με τον Θεό καί σε νορμάλ πορεία πρός τον σκοπό του, ἐφόσον ἔχει μέσα του τη χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν δὲν ἔχει τή χάρη, διασαλεύεται ὁ ὅλος ἄνθρωπος.<br /> Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ὁ ἄνθρωπος χάνει τη χάρη. Ἐφόσον ὁ ἄνθρωπος δέν μένει στην ὑπακοή καὶ στὴν ἀγάπη πρός τόν Θεό, ὁ ἴδιος ξεχωρίζει, ὁ ἴδιος ἀπομακρύνει τὸν ἑαυτό του ἀπό τόν Θεό, καί ἔτσι δέν μπορεῖ νὰ ἔχει κοινωνία με τον Θεό. Ἡ κοινωνία με τον Θεό ὑπάρχει, ἐφόσον ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του χάρη Θεοῦ. Με την πτώση, μὲ τὴν ἁμαρτία χάνει τη χάρη, καί γι' αὐτό ἀμαυρώνεται ἡ ὅλη ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, σκοτίζεται ὁ νοῦς του, ἀμβλύνεται ή συνείδησή του, βυθίζεται στο σκοτάδι ὁ ἄνθρωπος, καί γίνεται τόσο ἄχαρη ή ζωή του. Κατά τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, ἐπαναλαμβάνω, μὲ τὴν πτώση χάνει τη χάρη ὁ ἄνθρωπος καὶ διασαλεύεται ὅλη ἡ ὕπαρξή του.<br /> Οἱ καθολικοί, ἀκόμη πιο πολύ οἱ προτεστάντες, πιο συγκεκριμένα, δέχονται ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐπλάσθη ἀπὸ τὸν Θεό εὐθὺς ἐξαρχῆς νὰ εἶναι στρώματα-στρώματα, δηλαδή νὰ ἔχει το συνειδητό πάνω-πάνω καὶ κάτω ἀπὸ κεῖ τὸ ὑποσυνείδητο καὶ τὸ ἀσυνεί δητο. Εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ εἶναι ἔτσι. Ἡ Ὁρθόδοξος Ἐκκλησία δὲν τὸ δέχεται αὐτό.<br /> <br /> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">Κάτι πού δέν μποροῦμε νὰ διανοηθούμε στούς ἁγίους</b><br /> <br /> Ὅπως ὁ Θεός εἶναι ἁπλοῦς, ἔτσι ἔκανε καὶ τὸν ἄνθρωπο. Ἁπλοῦν τὸν ἔκανε τὸν ἄνθρωπο ὁ Θεός Πρίν πέσει δηλαδή ὁ ἄνθρωπος, δὲν εἶχε βαθιά μέσα του σκοτεινά ὑπόγεια και τέτοια πράγματα. Όλη ή ὕπαρξή του ήταν, μπροστά στον Θεό καί μπροστά στη συνείδησή του, γυμνή καί τετραχηλισμένη. Όλα καθαρά καί ξάστερα. Δὲν ὑπῆρχε τίποτε σε κατάσταση ὑποσυνείδητη καί ἀσυνείδητη. Αυτή την κατάσταση, δηλαδή το νὰ ἔχει ὅλα αὐτά τα στρώματα ὁ ἄνθρωπος καὶ νὰ μπερδεύεται καὶ νὰ μὴ βρίσκει ἄκρη, τή δημιούργησε ἡ ἁμαρτία.<br /> Καί βλέπουμε τοὺς ἁγίους, οἱ ὁποῖοι μπαίνουν σ' αὐτόν τόν ἀγώνα, πιστεύοντας πάντοτε στη βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἔχοντας πάντοτε τη χάρη τοῦ Θεοῦ, καί χωρίς να κάνουν ποτέ πίσω –ἀκριβῶς ἐπειδή πιστεύουν ὅτι: «Τελείωσε· ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ ἁγιασθεῖ»- τους βλέπουμε νὰ ἐργάζονται και να ἀγωνίζονται καὶ νὰ προσπαθοῦν ἀκούραστα, και δύο καί πέντε και δέκα και τριάντα καὶ πενήντα χρόνια καμιά φορά. (άμα διαβάσει κανείς νηπτικούς πατέρες, βρίσκει στὰ ἔργα τους πολλά ἀπό αὐτά πού λέγονται σήμερα ἀπό τούς ψυχολόγους.) Καὶ ἔρχεται ἡ εὐλογημένη ὥρα ποὺ ὁ ἅγιος -αὐτὸς ἐκεῖ ὁ ἀσκητής, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, αὐτὸς ποὺ τὰ πῆρε ἐντελῶς ἀλλιῶς τὰ πράγματα, καὶ ὄχι ὅπως τὰ παίρνουμε ἐμεῖς οἱ ἔξυπνοι ἔρχεται ή ώρα που ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι ὅλος συνειδητό, δηλαδή όλη ἡ ψυχή του εἶναι συνειδητό. Δὲν ἔχει ὑποσυνείδητο, ἀσυνείδητα, σκοτεινά ὑπόγεια, απωθημένα βιώματα, ἀνεξέλεγκτες καταστάσεις και αὐτονόμηση τοῦ ὑπο συνειδήτου καὶ τοῦ ἀσυνειδήτου. Δὲν μποροῦμε σε καμιά περίπτωση νὰ ποῦμε ὅτι ὁ ἅγιος καλὰ μᾶς λέει τοῦτα, μᾶς λέει ἐκείνα, ἀλλὰ βαθύτερα ἔχει ἄλλες καταστάσεις ποὺ δὲν τις ἐλέγχει. Δὲν ἔχει τέτοια. Μᾶς εἶναι ἀδιανόητο να δεχθοῦμε ὅτι ἕνας ἄγιος δὲν ἐλέγχει τὸν ἑαυτό του, καὶ κάποια στιγμή κάτι θὰ ξεπεταχτεῖ ἀπό μέσα του, ἀπὸ τὸ ὑποσυνείδητο ἢ τὸ ἀσυνείδητο, να τον προδώσει. Ἂς ποῦμε, ἐνῶ αὐτὸς θέλει νὰ ἐνεργήσει σωστά, κάποια στιγμή μπορεῖ νὰ ξεπεταχτεῖ ἀπό μέσα του κάτι, νὰ βγεί μια κακία, μιὰ ἐμπάθεια, ποὺ εἶναι μέσα του ἀνεξέλεγκτη. Δὲν εἶναι ἔτσι. Ὅλος ὁ ἅγιος ἀνήκει στον Θεό. Καὶ γι' αὐτὸ ὁ ἅγιος ὅ,τι κι ἂν πεῖ εἶναι ἄγιο, ὅ,τι κι ἂν κάνει εἶναι ἅγιο, ὅπως κι ἄν φερθεί, εἶναι ἀγία ἡ ἐνέργειά του, καί ἡ ὅλη ζωή του. Στὸν ἄγιο ἄνθρωπο ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ φθάνει κατάβαθα, προχωράει καὶ στὸ συνειδητό καὶ στὸ ὑποσυνείδητο και στο ασυνείδητο. Αὐτό σημαίνει ότι πρὸ τῆς πτώσεως ὁ ἄνθρωπος εἶχε μόνο συνειδητό. Δὲν εἶχε οὔτε ὑποσυνείδητο οὔτε ἀσυνείδητο, όπως φρονοῦν οἱ ρωμαιοκαθολικοί. Γιὰ τοὺς ὀρθοδόξους λοιπὸν ἡ χάρη πρὸ τῆς πτώσεως δὲν ἦταν κάτι ἐπιπλέον καὶ κατά τα άλλα ὁ ἄνθρωπος ήταν ὅπως εἶναι τώρα. Όχι συγκροτοῦσε ἡ χάρη τὸν ὅλο ἄνθρωπο, γιὰ νὰ εἶναι αληθινός ἄνθρωπος, ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ ἔχει μέσα του Θεανθρώπινη ζωή καὶ ὄχι ἁπλῶς ἀνθρώπινη ζωή, γιὰ νὰ ἔχει ἀληθινή κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ἀληθινὴ ἀναφορά στον Θεό.<br /> Όποια στιγμή θυμηθείς τη σχέση σου μὲ τὸν Θεό, τὴν ὅλη ἀναφορά που πρέπει νὰ ἔχεις στὸν Θεὸ, ἄν θυμηθεῖς τὰ τῆς ψυχῆς σου καὶ ἄν σκεφθεῖς πῶς εἶσαι, μπορεῖς ἀμέσως να βάλεις αρχή. Δὲν ὑπάρχει τίποτε ποὺ νὰ σὲ ἐμποδίζει καὶ μπορεῖς κάθε στιγμή νὰ τὸ κάνεις αὐτό.</span><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></p><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ</span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><span style="font-size: medium;"><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b>...πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν</b></div></b><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;">Τὸ αἴσθημα κατωτερότητος καὶ ἄλλες ἀρρωστημένες καταστάσεις</span></b></div><span style="color: #2b00fe;"><div style="text-align: center;"><b>μέσα στο μυστήριο τῆς σωτηρίας</b></div></span><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>Πανόραμα Θεσσαλονίκης, Ε΄ έκδοση</b></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b><br /></b></div><div><b><br /></b></div></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><a href="https://amethystosbooks.blogspot.com/2025/11/7_20.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A (1)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2_0870095958.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (2)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/3_01942665065.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (3)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/4_01197162167.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (4)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/5_01594983194.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (5)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_0894674530.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (6)</span></b></a></div>

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (7)

  Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7 Νὰ μὴν παγιδευόμαστε ἀπὸ τὴ δική μας λογική Εἶναι ἀνάγκη λοιπόν ἀπό τή δική μας πλευρά νὰ γίνει αὐτὸ τὸ ἔργο. Καὶ γιὰ νὰ ...

Read more »

Η καναδική Γερουσία ενέκρινε νομοσχέδιο που καταργεί την θρησκευτική υπεράσπιση από τον νόμο περί ρητορικής μίσους

<p style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYoXqIfkak4RhnICgXPmf8o3EzxkaHn_Ae8rGEmRKI7vjxL3bX9HnEpR-0EAfD7bUTXf5zEyHhksPjAtmD9N23AlLtHGUuKqEDL-iXdGfTUV2J96vLYN10vUxh0708EwJEy2G5YnqFLP92SCBOS8nHjjYJfF6c0SO5h7Oj0nVDxIzdZX2yd2DBqhmu/s1080/4443.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="567" data-original-width="1080" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYoXqIfkak4RhnICgXPmf8o3EzxkaHn_Ae8rGEmRKI7vjxL3bX9HnEpR-0EAfD7bUTXf5zEyHhksPjAtmD9N23AlLtHGUuKqEDL-iXdGfTUV2J96vLYN10vUxh0708EwJEy2G5YnqFLP92SCBOS8nHjjYJfF6c0SO5h7Oj0nVDxIzdZX2yd2DBqhmu/w640-h336/4443.png" width="640" /></a></div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <br /></span><p></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Στις αρχές Ιουνίου, η Γερουσία του Καναδά ενέκρινε νομοσχέδιο που καταργεί μια προστασία του Ποινικού Κώδικα, η οποία ίσχυε εδώ και δεκαετίες, για την θρησκευτική έκφραση καλής πίστης με βάση ιερά κείμενα, προωθώντας ένα μέτρο που θεωρείται ευρέως από τις θρησκευτικές κοινότητες ως άμεση απειλή για την δημόσια διακήρυξη της χριστιανικής διδασκαλίας σχετικά με τον γάμο, την σεξουαλικότητα και την ανθρώπινη φύση.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο Νόμος για την Καταπολέμηση του Μίσους, γνωστός ως Νομοσχέδιο C-9, εγκρίθηκε από την Άνω Βουλή στις 4 Ιουνίου με 45 ψήφους υπέρ, 13 κατά και δύο αποχές. Τώρα επιστρέφει στη Βουλή των Κοινοτήτων, η οποία ψήφισε το νομοσχέδιο τον Μάρτιο, για την τελική έγκριση των τροπολογιών της Γερουσίας πριν από την βασιλική έγκριση. Το νομοσχέδιο, που εισήχθη από τον υπουργό Δικαιοσύνης Sean Fraser, καταργεί το άρθρο 319(3)(β) – μια διασφάλιση που ισχύει από τη δεκαετία του 1970 και προστατεύει όσους, «καλή τη πίστει», εκφράζουν απόψεις για θρησκευτικό θέμα ή που βασίζονται στην πίστη σε θρησκευτικό κείμενο όπως η Βίβλος.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η αλλαγή αυτή βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης αντίδρασης από καθολικούς ηγέτες και άλλες θρησκευτικές ομάδες. Ο καρδινάλιος Frank Leo, αρχιεπίσκοπος του Τορόντο, απηύθυνε επιστολή στους γερουσιαστές ζητώντας ρητή διευκρίνιση ότι η ανάγνωση των Γραφών, το κήρυγμα και η διδασκαλία δεν συνιστούν σκόπιμη υποκίνηση μίσους. Η Καναδική Σύνοδος των Καθολικών Επισκόπων προειδοποίησε ότι η κατάργηση αυτής της υπεράσπισης ενέχει τον κίνδυνο να εκτεθούν κληρικοί και λαϊκοί σε ποινική δίωξη για την υπεράσπιση της αιώνιας εκκλησιαστικής διδασκαλίας.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η Campaign Life Coalition χαρακτήρισε την εξέλιξη αυτή «μαύρη μέρα για την θρησκευτική ελευθερία και την ελευθερία του λόγου», με τον εθνικό πρόεδρο Jeff Gunnarson να δηλώνει: «Θα συνεχίσουμε να κηρύττουμε τον Λόγο Του… Ο Θεός δεν θα γελοιοποιηθεί». Εκατοντάδες Καναδοί διαδήλωσαν έξω από τα γραφεία των Φιλελεύθερων, συμπεριλαμβανομένου του γραφείου του Πρωθυπουργού, τις τελευταίες εβδομάδες.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Το νομοσχέδιο θεσπίζει νέα αδικήματα για εκφοβισμό και παρεμπόδιση σε χώρους λατρείας, ενισχύει τις ποινές για εγκλήματα που διαπράττονται με κίνητρο το μίσος και προσθέτει σύμβολα όπως την θηλιά στις απαγορευμένες εκδηλώσεις μίσους. Οι υποστηρικτές του, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης, επιμένουν ότι στοχεύει αποκλειστικά στην εκούσια προώθηση του μίσους που συνεπάγεται απέχθεια ή δυσφήμιση και δεν απαγορεύει την ανάγνωση της Βίβλου. Οι επικριτές αντιτείνουν ότι η κατάργηση της ρητής νομικής άμυνας, σε συνδυασμό με ασαφή κριτήρια που βασίζονται σε «συναισθήματα», ευνοεί την επιλεκτική εφαρμογή του νόμου κατά της παραδοσιακής χριστιανικής ηθικής διδασκαλίας.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η πρωθυπουργός της Αλμπέρτα, Danielle Smith, έχει εκφραστεί ανοιχτά, περιγράφοντας ορισμένα στοιχεία του νομοσχεδίου ως «τρομακτικά και ανατριχιαστικά». Δήλωσε ότι η επαρχία της δεν θα δώσει προτεραιότητα στην αστυνόμευση ή τη δίωξη της θρησκευτικής διδασκαλίας καλής πίστης στις εκκλησίες.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία προχωρά εν μέσω τεκμηριωμένης αύξησης των περιστατικών μίσους, ωστόσο οι θρησκευτικοί ηγέτες υποστηρίζουν ότι υπονομεύει τα ίδια τα θρησκευτικά θεμέλια που έχουν διαμορφώσει την καναδική κοινωνία, καθώς και τις εγγυήσεις της Χάρτας για την ελευθερία της θρησκείας και της έκφρασης.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Για τους πιστούς που είναι αφοσιωμένοι στην ιστορική μαρτυρία της Εκκλησίας, η κατάργηση των μακροχρόνιων προστατευτικών μέτρων σηματοδοτεί την περαιτέρω περιθωριοποίηση της χριστιανικής ανθρωπολογίας στην δημόσια ζωή. Η τύχη του νομοσχεδίου βρίσκεται πλέον στα χέρια της τελικής ψηφοφορίας της Βουλής των Κοινοτήτων. Η ψήφισή του θα σηματοδοτούσε μια αξιοσημείωτη μετατόπιση της νομικής ισορροπίας μεταξύ της καταπολέμησης του μίσους και της διαφύλαξης της ικανότητας της Εκκλησίας να διδάσκει και να κηρύττει χωρίς τον φόβο ποινικών κυρώσεων.</span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><p class="wp-block-paragraph" style="background-color: white; box-sizing: border-box; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Πηγή: <a href="https://thecatholicherald.com/article/canadian-senate-passes-bill-removing-religious-defence-from-hate-speech-law" style="background-color: transparent; box-sizing: border-box; pointer-events: auto; text-decoration-line: none;">https://thecatholicherald.com/</a> του Thomas Colsy</span></p>

Η καναδική Γερουσία ενέκρινε νομοσχέδιο που καταργεί την θρησκευτική υπεράσπιση από τον νόμο περί ρητορικής μίσους

  Στις αρχές Ιουνίου, η Γερουσία του Καναδά ενέκρινε νομοσχέδιο που καταργεί μια προστασία του Ποινικού Κώδικα, η οποία ίσχυε εδώ και δεκαετ...

Read more »

Η εκπαιδευτική παγίδα του Ροκφέλερ από την οποία ξέφυγε ο Φάινμαν.

<p></p><div style="text-align: justify;"><span style="color: #070707;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" src="https://www.youtube.com/embed/Wll6waJbZhE?si=zsb3l5X4NQsIQnph" title="YouTube video player" width="560"></iframe><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #070707;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Ο άνθρωπος που σχεδίασε το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα της Αμερικής δεν έστειλε ποτέ τα δικά του παιδιά σε δημόσιο σχολείο. Το όνομά του ήταν Τζον Ντ. Ροκφέλερ.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το 1917, όταν τα εγγόνια του έφτασαν σε σχολική ηλικία, δεν τα έγγραψε στα δημόσια σχολεία που είχαν χρηματοδοτηθεί με τα δικά του χρήματα. Έφτιαξε γι' αυτά το δικό τους σχολείο, ένα ιδιωτικό σχολείο στο Μανχάταν, που ονομαζόταν Lincoln School. Μικρές τάξεις, πραγματικοί δάσκαλοι, παιδιά στα οποία επιτρεπόταν να σκέφτονται. Το έγγραφο που εξηγεί το γιατί βρίσκεται δημοσίως διαθέσιμο από το 1913. Κατονομάζει τι είδους άνθρωπο χρηματοδοτήθηκαν να παράγουν τα αμερικανικά σχολεία και τι είδους άνθρωπο χρηματοδοτήθηκαν να αποτρέψουν από το να αναδειχθεί. Σχεδόν κανείς δεν το έχει διαβάσει.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Σε ένα γραφείο που χρηματοδοτείται από τη Standard Oil, ένας πρώην βαπτιστής ιεροκήρυκας, ο Φρέντερικ Τ. Γκέιτς, το δεξί χέρι του Ροκφέλερ, πιάνει μια πένα και γράφει μία πρόταση που θα καθορίσει τι θα επιτρέπεται να γίνει κάθε Αμερικανό παιδί για τα επόμενα εκατό χρόνια.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Ιδού η πρόταση:<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">«Δεν θα επιχειρήσουμε να μετατρέψουμε αυτούς τους ανθρώπους ή οποιοδήποτε από τα παιδιά τους σε φιλοσόφους ή ανθρώπους της μάθησης ή της επιστήμης. Δεν πρόκειται να αναδείξουμε ανάμεσά τους συγγραφείς, ρήτορες, ποιητές ή ανθρώπους των γραμμάτων.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Δεν θα αναζητήσουμε εκκολαπτόμενους μεγάλους καλλιτέχνες, ζωγράφους ή μουσικούς, ούτε θα καλλιεργήσουμε έστω και τη μετριότερη φιλοδοξία να αναδείξουμε από ανάμεσά τους δικηγόρους, γιατρούς, ιεροκήρυκες ή πολιτικούς, από τους οποίους διαθέτουμε ήδη επαρκή αριθμό.»<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το έγραψε αυτό για παιδιά. Αμερικανικά παιδιά. Τα εγγόνια των ανθρώπων που μόλις είχαν πολεμήσει σε εμφύλιο πόλεμο για να απελευθερώσουν τη χώρα τους από την κυριαρχία άλλων.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Ο εργοδότης του Γκέιτς, ο Τζον Ντ. Ροκφέλερ, επρόκειτο να χρηματοδοτήσει την κατασκευή 912 δημόσιων λυκείων σε έντεκα αμερικανικές πολιτείες.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Αυτή ήταν η ιδρυτική φιλοσοφία, δημοσιευμένη σε ένα φυλλάδιο με τίτλο The Country School of Tomorrow, το οποίο φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, όπου βρίσκεται ακόμη και σήμερα. Σχεδόν κανείς δεν το διάβασε.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Μερικοί ιστορικοί θα σας πουν ότι ο Γκέιτς έγραφε μόνο για τα παιδιά της υπαίθρου.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Διαβάστε όμως ξανά την πρόταση.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Είπε: «Αυτούς τους ανθρώπους ή οποιοδήποτε από τα παιδιά τους.»<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το υπόμνημα εννοούσε ακριβώς αυτό που έλεγε. Τώρα ας δούμε τους αριθμούς.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το General Education Board, ο οργανισμός που διηύθυνε ο Γκέιτς εκ μέρους του Ροκφέλερ, ιδρύθηκε το 1902 και απέκτησε ομοσπονδιακό καταστατικό από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών στις 12 Ιανουαρίου 1903. Μέσα σε εξήντα χρόνια θα διένειμε 325 εκατομμύρια δολάρια στην αμερικανική εκπαίδευση· σε σημερινές τιμές, περίπου 28 δισεκατομμύρια δολάρια. Μεταξύ 1896 και 1920, τα Ιδρύματα Ροκφέλερ και Κάρνεγκι, μαζί, δαπάνησαν περισσότερα χρήματα για την οικοδόμηση του αμερικανικού συστήματος υποχρεωτικής εκπαίδευσης απ' όσα δαπάνησε η ίδια η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Διαβάστε το ξανά.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Δύο ιδιωτικά ιδρύματα, χρηματοδοτημένα από ένα μονοπώλιο πετρελαίου και ένα μονοπώλιο χάλυβα, ξόδεψαν περισσότερα χρήματα από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την εκπαίδευση των παιδιών της επί είκοσι τέσσερα συνεχόμενα χρόνια. Αυτό δεν είναι φιλανθρωπία. Είναι κοινωνική μηχανική. Δύο άνθρωποι, με περισσότερα χρήματα από όσα διέθετε η ίδια η δημοκρατία τους, κατασκεύασαν τις σχολικές αίθουσες μέσα στις οποίες θα μάθαινε η δημοκρατία τους. Και οι δάσκαλοι το γνώριζαν. Πριν ακόμη οι περισσότεροι Αμερικανοί ακούσουν το όνομα του Φρέντερικ Γκέιτς, οι δάσκαλοι το γνώριζαν.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Η National Education Association, δηλαδή το ίδιο το συνδικάτο των εκπαιδευτικών, ενέκρινε επίσημο ψήφισμα, καταγεγραμμένο δημόσια. Μπορεί κανείς να το βρει ακόμη και σήμερα στα πρακτικά της N.E.A του 1915.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το ψήφισμα αναφέρει, μεταξύ άλλων:<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">«Παρακολουθούμε με ανησυχία τη δραστηριότητα των Ιδρυμάτων Carnegie και Rockefeller, οργανισμών που δεν λογοδοτούν με κανέναν τρόπο στον λαό, στις προσπάθειές τους να ελέγξουν την πολιτική των πολιτειακών εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων.» Αυτό το έλεγαν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί. Έλεγαν στη χώρα ότι δύο ιδιωτικά ιδρύματα έλεγχαν σιωπηλά την εκπαιδευτική πολιτική των πολιτειών. Πριν από εκατόν δέκα χρόνια. Και κανείς δεν τους άκουσε.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Δύο χρόνια αργότερα τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Το 1917, ο γερουσιαστής Τσάμπερλεϊν από το Όρεγκον σηκώθηκε στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών και προειδοποίησε ευθέως τη χώρα.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">«Μέσα σε δύο γενιές μπορούν να αλλάξουν τη σκέψη του λαού, ώστε να συμμορφώνεται με τη λατρεία του Ροκφέλερ ή τη λατρεία του Κάρνεγκι αντί για τις θεμελιώδεις αρχές της αμερικανικής δημοκρατίας.»<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Ένας εν ενεργεία γερουσιαστής, κατονομάζοντας τον Ροκφέλερ και τον Κάρνεγκι, έλεγε δημόσια ότι δύο γενιές ήταν αρκετές για να επιτευχθεί ο στόχος του συστήματος. Αυτό συνέβη το 1917. Μετρήστε πόσες γενιές έχουν περάσει από τότε. <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Τριάντα έξι χρόνια αργότερα, το Κογκρέσο προχώρησε τελικά σε έρευνα. Η Επιτροπή Reese της Βουλής των Αντιπροσώπων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ιδρύματα είχαν χρηματοδοτήσει πρακτικές ασυμβίβαστες με τις θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματός μας. <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Δημόσιο έγγραφο. Πόρισμα του Κογκρέσου. Κανείς δεν ενήργησε. Ένα συνδικάτο εκπαιδευτικών. Ένας γερουσιαστής. Μια επιτροπή του Κογκρέσου. Αυτό δεν ήταν ατύχημα. Ήταν ο σχεδιασμός. Και εδώ είναι που τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα. Ο Ροκφέλερ και ο Γκέιτς δεν επινόησαν καν αυτό το κλουβί. Το εισήγαγαν. Το σχολείο του εγγονού σας δεν σχεδιάστηκε στην Αμερική. Σχεδιάστηκε πριν από διακόσια χρόνια σε μια ξένη αυτοκρατορία για να λύσει ένα πρόβλημα που δεν είχε καμία σχέση με τα αμερικανικά παιδιά. Η χώρα ήταν η Πρωσία.<br /> Αφού ο Ναπολέων συνέτριψε τον πρωσικό στρατό, το πρωσικό κράτος κάθισε και δημιούργησε ένα σχολικό σύστημα με έναν και μοναδικό σκοπό. Να παράγει ανθρώπους που υπακούν στις διαταγές. Στρατιώτες που δεν θα εγκατέλειπαν τη θέση τους. Εργάτες που δεν θα σκέφτονταν διαφορετικά. Κουδούνια ανάμεσα στις δραστηριότητες. Θρανία σε σειρές. Βαθμοί που σημαδεύουν μόνιμα τους «καλούς» και τους «ελαττωματικούς».<br /> Τη δεκαετία του 1830 ένας Αμερικανός, ο Χόρας Μαν, πήγε στην Πρωσία για να δει αυτό το σύστημα. Επέστρεψε στη Μασαχουσέτη και κατασκεύασε αυτό που είχε δει. Κάθε κουδούνι που ακούει σήμερα ο εγγονός σας. Κάθε σειρά θρανίων στην οποία κάθεται. Κάθε βαθμός που τον ακολουθεί μέχρι την ενήλικη ζωή. Όλα αυτά είναι ένας πρωσικός στρατώνας. Κατασκευασμένος για να διαχειρίζεται στρατιώτες. Παραχωρημένος στα αμερικανικά παιδιά. Και το 1918 ένας καθηγητής του Χάρβαρντ, ο Αλεξάντερ Ίνγκλις, έγραψε το εγχειρίδιο οδηγιών. Ένα βιβλίο με τίτλο Principles of Secondary Education («Αρχές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης»). Τρεις ψυχρές λέξεις για τον σκοπό του σχολείου.<br /> Υπακοή. Συμμόρφωση. Ιεραρχική κατάταξη.<br /> Το Χάρβαρντ έδωσε το όνομά του σε μια σειρά διαλέξεων. Και εξακολουθεί να τις διοργανώνει κάθε χρόνο. Το σχέδιο ήταν δημόσιο. Η χρηματοδότηση ήταν δημόσια. Οι στόχοι είχαν δημοσιευθεί σε απλή αγγλική γλώσσα, ώστε να μπορεί να τους διαβάσει όποιος ήθελε.<br /> Την ίδια χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο του Ίνγκλις, περίπου χίλια μίλια νοτιότερα από το προαύλιο του Χάρβαρντ, ένας μετανάστης πωλητής στο Κουίνς κρατούσε στην αγκαλιά του ένα νεογέννητο αγόρι και επρόκειτο να απορρίψει κάθε μία από αυτές τις ιδέες.<br /> Ο Ρίτσαρντ Φάινμαν γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1918, στο Μανχάταν. Ο πατέρας του ήταν ο Μέλβιλ Φάινμαν, πωλητής στολών, ο οποίος είχε μεταναστεύσει από το Μινσκ σε ηλικία πέντε ετών. Ο Μέλβιλ ήθελε να γίνει γιατρός. Η οικογένειά του όμως δεν μπορούσε να πληρώσει τις σπουδές στην Ιατρική. Έτσι δημιούργησε μια «ιατρική σχολή» στο τραπέζι της κουζίνας του. Και ο μοναδικός μαθητής ήταν ο γιος του. Ο Μέλβιλ δεν διάβασε ποτέ το υπόμνημα του Γκέιτς. Δεν γνώριζε τι ήταν το General Education Board. Δεν ήξερε ότι ένας καθηγητής του Χάρβαρντ είχε μόλις γράψει ένα βιβλίο για το πώς να κάνει τον γιο του υπάκουο. Και αυτός ήταν ο μοναδικός λόγος που ο Ρίτσαρντ διέφυγε.<br /> Ο Γκέιτς είχε ολοκληρώσει το υπόμνημά του δώδεκα χρόνια πριν γεννηθεί ο Ρίτσαρντ.<br /> Ο Μέλβιλ είχε δώδεκα χρόνια για να προετοιμαστεί, χωρίς να το γνωρίζει, ώστε να το ανατρέψει.<br /> Να τι έκανε διαφορετικά ο Μέλβιλ.<br /> Ο Γκέιτς είχε γράψει — είναι δικά του λόγια από το υπόμνημα — ότι ο στόχος ήταν να διδάσκονται τα παιδιά «να κάνουν με τέλειο τρόπο εκείνα που οι πατέρες και οι μητέρες τους κάνουν με ατελή τρόπο». Να επαναλαμβάνουν τη μικρή ζωή των γονιών τους. Αποτελεσματικά. Χωρίς φιλοσοφία. Χωρίς επιστήμη. Χωρίς αμφισβήτηση. Ο Μέλβιλ έκανε το ακριβώς αντίθετο. Έλεγε στον γιο του να ξεχάσει ό,τι μπορεί να είχαν κάνει ατελώς οι γονείς του. Να κοιτάζει τον κόσμο άμεσα. Να αναρωτιέται τι πραγματικά είναι. Να μη δίνει σημασία στις ονομασίες. Υπάρχει μια ιστορία που ο Φάινμαν διηγήθηκε πολλές φορές στα δικά του γραπτά.<br /> Βρισκόταν με τον πατέρα του στα βουνά Catskills. Ένα άλλο αγόρι έδειξε ένα πουλί και ρώτησε τον Ρίτσαρντ τι είδους πουλί ήταν. Ο Ρίτσαρντ δεν ήξερε. Το άλλο αγόρι τον χλεύασε. «Ο πατέρας σου δεν σου μαθαίνει τίποτα;» Ο Ρίτσαρντ είπε στον Μέλβιλ τι είχε συμβεί. Ο Μέλβιλ τον άκουσε. Έπειτα του είπε περίπου τα εξής:<br /> «Βλέπεις εκείνο το πουλί; Έχει διαφορετικό όνομα σε κάθε γλώσσα. Όταν μάθεις όλα αυτά τα ονόματα, ακόμη δεν θα γνωρίζεις απολύτως τίποτε για το ίδιο το πουλί. Θα γνωρίζεις μόνο κάτι για τους ανθρώπους· πώς αποκαλούν το πουλί.<br /> Τώρα ας κοιτάξουμε το ίδιο το πουλί.»<br /> Μία μόνο πρόταση, και μέσα της βρίσκεται ολόκληρο το νόημα αυτού του βίντεο.<br /> Ο Φρέντερικ Γκέιτς ήθελε παιδιά εκπαιδευμένα να επαναλαμβάνουν τα ονόματα που χρησιμοποιούσαν οι γονείς τους.<br /> Ο Μέλβιλ Φάινμαν δίδαξε στον γιο του ότι τα ονόματα είναι ο εχθρός της κατανόησης.<br /> Ο Γκέιτς ήθελε ένα έθνος που να μπορεί να απαγγέλλει.<br /> Ο Μέλβιλ μεγάλωσε ένα παιδί που μπορούσε να βλέπει.<br /> Και επειδή ο Μέλβιλ πουλούσε στολές για να ζήσει, καταλάβαινε κάτι σχετικά με την εξουσία που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μαθαίνουν ποτέ.<br /> Η στολή είναι ύφασμα.<br /> Ο άνθρωπος μέσα στη στολή είναι άνθρωπος.<br /> Ένα αστυνομικό σήμα δεν κάνει τον αστυνομικό να έχει πάντοτε δίκιο.<br /> Ο τίτλος ενός καθηγητή δεν σημαίνει ότι η γνώση του είναι πραγματική.<br /> Το ύφασμα είναι απλώς ύφασμα.<br /> Αυτό του είχε διδάξει ο πατέρας του.<br /> Το σχολικό σύστημα επρόκειτο να δοκιμάσει κάθε ένα από αυτά τα μαθήματα.<br /> Δημόσιο Σχολείο 39 στο Far Rockaway του Κουίνς. Το δημοτικό σχολείο του Ρίτσαρντ. Χρόνια αργότερα το περιέγραψε με ακριβώς τρεις λέξεις.  «Μια πνευματική έρημος.»<br /> Τρεις από τους συμμαθητές του στο Λύκειο Far Rockaway θα κέρδιζαν αργότερα το Βραβείο Νόμπελ. Ο Φάινμαν. Ο Μπέρτον Ρίχτερ. Ο Μπαρούχ Μπλούμπεργκ. Ένα μόνο δημόσιο λύκειο στο Κουίνς. Τρεις Νομπελίστες. Το σχολείο δεν το κατάλαβε ποτέ. Κανείς δεν τους το είπε. Το σύστημα δεν διέθετε κανέναν μηχανισμό για να το αντιληφθεί.<br /> Στο λύκειο ο Ρίτσαρντ υποβλήθηκε σε τεστ IQ. Η βαθμολογία του ήταν 125. Ο βιογράφος του, Τζέιμς Γκλάικ, αποκάλεσε αυτόν τον αριθμό, στο βιβλίο Genius, «απλώς αξιοπρεπή».<br /> Δεκαετίες αργότερα, όταν η Mensa προσκάλεσε τον Φάινμαν να γίνει μέλος της, εκείνος αρνήθηκε. Τους είπε ότι ο δείκτης νοημοσύνης του ήταν πολύ χαμηλός.<br /> Αυτός ο αριθμός έχει σημασία. Το σύστημα διέθετε έναν χάρακα. Μέτρησε έναν νου που αργότερα θα κέρδιζε το Βραβείο Νόμπελ. Και αποφάνθηκε:<br /> «Μέσος.<br /> Αξιοπρεπής.<br /> Τίποτε το ιδιαίτερο.»<br /> Αυτό δεν ήταν ένα ελαττωματικό τεστ. Ήταν ένα στημένο τεστ.<br /> Το υπόμνημα του Γκέιτς δεν ήθελε το σύστημα να ανακαλύπτει τους επιστήμονες του μέλλοντος. Ήθελε το σύστημα να εντοπίζει τον συνηθισμένο άνθρωπο. Να παράγει τον συνηθισμένο άνθρωπο. Να πιστοποιεί τον συνηθισμένο άνθρωπο. Το τεστ IQ δεν δυσλειτουργούσε. Έκανε ακριβώς τη δουλειά του. Και η δουλειά του ήταν να μην αναγνωρίσει τον Φάινμαν. Και πράγματι δεν τον αναγνώρισε. Γιατί, ενώ το σχολείο τον χαρακτήριζε απλώς «αξιοπρεπή», ο Ρίτσαρντ έκανε κάτι για το οποίο το σχολείο δεν είχε καμία κατηγορία. Δίδασκε μόνος του στον εαυτό του τα μαθηματικά που το σχολείο αρνούνταν να διδάξει. Το σχολείο δεν προσέφερε μαθήματα Απειροστικού Λογισμού. Το 1933, τα περισσότερα αμερικανικά δημόσια λύκεια θεωρούσαν τον Απειροστικό Λογισμό πανεπιστημιακό μάθημα, υπερβολικά προχωρημένο για τα παιδιά των εργατικών οικογενειών. Έτσι ο Ρίτσαρντ βρήκε ένα βιβλίο. Ένα φθηνό εγχειρίδιο αυτοδιδασκαλίας, γραμμένο από κάποιον Τζ. Ε. Τόμσον. Μόνο ο τίτλος αφηγείται την ιστορία. Calculus for the Practical Man («Απειροστικός Λογισμός για τον Πρακτικό Άνθρωπο»). Διαβάστε ξανά αυτόν τον τίτλο. «Απειροστικός Λογισμός για τον Πρακτικό Άνθρωπο.» Το βιβλίο υπήρχε επειδή το σχολικό σύστημα είχε αποφασίσει ότι ο Απειροστικός Λογισμός δεν ήταν για τους πρακτικούς ανθρώπους. Όχι για τις εργατικές οικογένειες που το υπόμνημα του Γκέιτς είχε αποκαλέσει «ευγνώμονες και δεκτικούς κατοίκους της υπαίθρου».<br /> Ο Τόμσον δημοσίευσε αθόρυβα ένα βιβλίο που έλεγε στους πρακτικούς ανθρώπους ότι τους είχαν πει ψέματα. Ο Απειροστικός Λογισμός δεν ήταν πέρα από τις δυνατότητές τους. Απλώς έπρεπε να διαβάσουν. Ο Ρίτσαρντ διάβασε. Αντέγραψε κάθε σελίδα με το χέρι σε ένα τετράδιο. Το τετράδιο αυτό υπάρχει ακόμη. Ψηφιοποιημένα αντίγραφά του βρίσκονται στο αρχείο του American Institute of Physics. Μπορείτε να τα δείτε ακόμη και σήμερα. Θυμηθείτε τι μόλις του είχε πει το σύστημα.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">«Αξιοπρεπής.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Μέσος.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Προχώρα παρακάτω.»</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Εκείνος όμως ξαναέχτιζε τα ίδια τα μαθηματικά.<br /> Όταν τα συνηθισμένα μαθηματικά σύμβολα για το ημίτονο και το συνημίτονο τον μπέρδευαν πάνω στη σελίδα — επειδή έμοιαζαν υπερβολικά με κοινά γράμματα — αισθανόταν ότι επιβράδυναν τη σκέψη του. Δεν τα αποδέχθηκε απλώς. Επινόησε εντελώς δικά του, νέα σύμβολα, ώστε ο εγκέφαλός του να επεξεργάζεται ταχύτερα τις εξισώσεις. Όταν μια απόδειξη του φαινόταν υπερβολικά μεγάλη, έγραφε μια συντομότερη. <br /> Μέχρι την ηλικία των δεκαπέντε ετών είχε διδάξει μόνος του στον εαυτό του κάθε κλάδο των μαθηματικών του λυκείου και του πρώτου έτους του πανεπιστημίου. Και το σύστημα δεν είχε την παραμικρή ιδέα ότι όλα αυτά συνέβαιναν. Το φίλτρο δεν μετρούσε τη σκέψη του. Το φίλτρο μετρούσε την υπακοή του. Και τότε, κατά την τελευταία χρονιά του στο λύκειο, κέρδισε το Πρωτάθλημα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Η τελική του βαθμολογία ήταν κατά πολύ υψηλότερη από οποιουδήποτε άλλου διαγωνιζομένου. Οι κριτές δεν μπορούσαν να καταλάβουν πώς έλυνε τα προβλήματα τόσο γρήγορα. <br /> Υπέβαλε αίτηση στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Το Κολούμπια εφάρμοζε ποσοστώσεις για τους Εβραίους. Η ποσόστωση είχε καλυφθεί. Τον απέρριψαν. Σκεφθείτε τι σημαίνει αυτή η απόρριψη μέσα στο συνολικό πλαίσιο αυτής της ιστορίας. <br /> Το Teachers College του Πανεπιστημίου Κολούμπια ήταν ένα από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα που είχαν λάβει τις μεγαλύτερες χρηματοδοτήσεις από τον Ροκφέλερ σε ολόκληρη τη χώρα. <br /> Το General Education Board διοχέτευε χρήματα στο Κολούμπια επί δύο δεκαετίες. Η αρχιτεκτονική του συστήματος που χρηματοδότησε ο Γκέιτς εκτεινόταν από τα δημοτικά σχολεία μέχρι τα πανεπιστήμια. Τα φίλτρα ήταν διαδοχικά. Κάθε ένα στενότερο από το προηγούμενο. Τεστ IQ. Έλεγχοι βαθμολογιών. Εισαγωγές στα πανεπιστήμια. Ποσοστώσεις. Η μηχανή εφάρμοσε κάθε φίλτρο που διέθετε στον Ρίτσαρντ Φάινμαν.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Τεστ IQ.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">«Αξιοπρεπής.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Προχώρα παρακάτω.»</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Λύκειο.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">«Μέσος.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Προχώρα παρακάτω.»</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Νοημοσύνη επιπέδου Βραβείου Νόμπελ μέσα σε ένα σχολείο που ανέδειξε τρεις Νομπελίστες χωρίς να αντιληφθεί κανέναν από αυτούς. <br /> Έπειτα το Κολούμπια, το καμάρι του συστήματος που χρηματοδοτούσε το GEB, τον απέρριψε. Και τίποτε από όλα αυτά δεν πέτυχε τον σκοπό του. Διότι το μοναδικό φίλτρο που το σύστημα δεν είχε ποτέ σκεφθεί να εγκαταστήσει βρισκόταν γύρω από το οικογενειακό τραπέζι στο Far Rockaway. Εκεί όπου ένας πωλητής στολών, ο Μέλβιλ, δίδασκε στον γιο του ότι τα ονόματα δεν είναι γνώση. Ότι οι στολές είναι απλώς ύφασμα. Ότι ο σωστός τρόπος να κοιτάζεις ένα πουλί είναι να κοιτάζεις το ίδιο το πουλί.<br /> Ο Φάινμαν πήγε στο MIT. Έπειτα στο Πρίνστον. Και τελικά στο Βραβείο Νόμπελ. Και εδώ βρίσκεται η τελευταία ειρωνεία. Τα ίδια τα πανεπιστήμια που είχαν χρηματοδοτηθεί από τον Ροκφέλερ και είχαν προσπαθήσει να τον αποκλείσουν, θα τον χρειάζονταν απεγνωσμένα όταν, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η χώρα έπρεπε να κατασκευάσει την ατομική βόμβα. Το σύστημα που είχε δημιουργηθεί για να παράγει υπάκουους εργαζομένους ανακάλυψε, το 1942, ότι οι υπάκουοι εργαζόμενοι δεν μπορούσαν να κατασκευάσουν μια ατομική βόμβα. Έτσι, σιωπηλά, κάλεσε πίσω τον μοναδικό άνθρωπο που είχε καταφέρει σχεδόν να παγιδεύσει, αλλά τελικά του είχε ξεφύγει.<br /> Ας επιστρέψουμε στο 1906.<br /> Ο Φρέντερικ Γκέιτς, πρώην βαπτιστής ιεροκήρυκας, κάθεται στο γραφείο του, σε ένα κτίριο που χρηματοδοτείται από τη Standard Oil, και γράφει ένα φυλλάδιο το οποίο θα δημοσιευθεί το 1913 και θα τοποθετηθεί στα ράφια της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου, όπου θα παραμείνει ήσυχα για περισσότερο από εκατό χρόνια.<br /> Ο Γκέιτς έγραψε τη φράση:<br /> «Δεν θα επιχειρήσουμε να μετατρέψουμε αυτούς τους ανθρώπους ή οποιοδήποτε από τα παιδιά τους σε φιλοσόφους ή ανθρώπους της μάθησης ή της επιστήμης.» Και το σύστημα που χρηματοδότησε άρχισε να λειτουργεί. Τα κουδούνια χτυπούσαν. Οι έλεγχοι προόδου αποστέλλονταν. Τα τεστ IQ βαθμολογούνταν. Οι απορριπτικές επιστολές του Πανεπιστημίου Κολούμπια αποστέλλονταν.<br /> Επί εκατόν είκοσι χρόνια, τα παιδιά της Αμερικής ταξινομούνταν, κατατάσσονταν, χαρακτηρίζονταν και λάμβαναν πιστοποιητικά που έγραφαν:</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">«Μέσος.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Αξιοπρεπής.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Προχώρα παρακάτω.»</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Έχετε βρεθεί σε κάποια σύσκεψη όπου η πιο δυνατή φωνή, συνοδευόμενη από το κατάλληλο πτυχίο ή διαπιστευτήριο, υπερίσχυσε του μηχανικού που πραγματικά κατανοούσε το πρόβλημα. <br /> Έχετε δει μια προαγωγή να δίνεται σε κάποιον που μπορούσε να επαναλαμβάνει τις σωστές λέξεις χωρίς να μπορεί να τις εξηγήσει. Αυτή η σύσκεψη δεν αποτελεί μια σύγχρονη δυσλειτουργία. Ο Γκέιτς έγραψε το υπόμνημα γι' αυτή τη σύσκεψη πριν από εκατόν δεκαεννέα χρόνια. Και η σύσκεψη εξακολουθεί να λειτουργεί ακριβώς όπως προέβλεπε το υπόμνημά του. Υπάρχει όμως ένα πράγμα που ο Μέλβιλ χάρισε στον Ρίτσαρντ και το οποίο κανείς δεν μπορεί να σας αφαιρέσει. Την επόμενη φορά που ένα διαπιστευτήριο ή ένας τίτλος υπερισχύσει ενός ανθρώπου που πραγματικά σκέπτεται, θυμηθείτε τι είχε ο άνθρωπος αυτός που δεν είχε το διαπιστευτήριο.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Κοιτάξτε το πουλί.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Όχι το όνομά του.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";">Το ίδιο το πουλί.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"><span style="color: #070707;">Ο Φάινμαν ξέφυγε για έναν μόνο λόγο. Τον μοναδικό.  Ο πατέρας του, ένας μετανάστης που πουλούσε στολές, ήταν υπερβολικά απασχολημένος για να διαβάσει το υπόμνημα. Ο Μέλβιλ δεν γνώριζε ότι υποτίθεται πως έπρεπε να εκπαιδεύσει τον γιο του στην υπακοή. Έτσι του δίδαξε να κοιτάζει το ίδιο το πουλί. Το έγγραφο βρισκόταν όλον αυτόν τον καιρό στο ράφι. Οποιοσδήποτε μπορούσε να το διαβάσει. Ένας μετανάστης πωλητής στο Κουίνς, που δεν το άγγιξε ποτέ, μεγάλωσε τον μοναδικό άνθρωπο που απέδειξε ότι έκανε λάθος.</span></span><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 13.5pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman";"> </span><o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> </span></p></div><p></p>

Η εκπαιδευτική παγίδα του Ροκφέλερ από την οποία ξέφυγε ο Φάινμαν.

Ο άνθρωπος που σχεδίασε το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα της Αμερικής δεν έστειλε ποτέ τα δικά του παιδιά σε δημόσιο σχολείο. Το όνομά του ήτ...

Read more »

«Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν» - π.Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

<div style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_zM9jGFEZl8RHtL8oFE5Zibon_ElaPz9kv5y0tygKpnNO5fv7W2KUG9c28sh7jgI05WxbggwL_XvrzMfVLwZvz164j9jnTSb6zwiTRkmEY9SaaNLXXYMg176WVkO1mSb4eIvfIFzs-Ii3Oy1dLzyD1PMRO25oJr-td2jbcV9hgYVpBRPJ-QiB0Hs8xOGx/s633/ElxlZFB.jpg"><span style="font-size: large;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_zM9jGFEZl8RHtL8oFE5Zibon_ElaPz9kv5y0tygKpnNO5fv7W2KUG9c28sh7jgI05WxbggwL_XvrzMfVLwZvz164j9jnTSb6zwiTRkmEY9SaaNLXXYMg176WVkO1mSb4eIvfIFzs-Ii3Oy1dLzyD1PMRO25oJr-td2jbcV9hgYVpBRPJ-QiB0Hs8xOGx/w511-h545/ElxlZFB.jpg" /></span></a></div><span style="font-size: large;"><br /><br /><span style="font-family: trebuchet;"><span style="color: #990000;">ΚΥΡΙΑΚῌ Δ΄ Ματθαίου<br />η΄ 5-13<br /><br /> Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία<br />τοῦυπ. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στα πλαίσια της ερμηνείας που έγινε στο κήρυγμα της Κυριακής 9 Ιουλίου του 1995 σε μορφή mp3 -</span><a href="https://drive.google.com/file/d/1AggeWsy8rtUXVZthpcVv8Bc6u9y1d4af/view?usp=sharing"><b> εδώ</b></a><br /><br /></span></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;">Βλέπουμε πριν από λίγο το μήνυμα της περικοπής, που μέσα της περικλείει μια θεραπεία του Χριστού μέσα από τις πολλές θεραπείες, και μελετώντας τους Πατέρες ερμηνευτές μπορούμε να ανακαλύψουμε πάρα πολλά βαθιά νοήματα και ένα πολύ κεντρικό νόημα, το οποίο αναφέρεται και πάλι στη θεραπεία, αλλά στην προοπτική της βαθιάς θεραπείας του ανθρώπου. Το έχουμε πει πολλές φορές πως όταν ο Χριστός θεραπεύει, θεραπεύει διττώς, το σώμα και την ψυχή, και έτσι οι ερμηνευτές Πατέρες αυτού του κειμένου βλέπουνε, μέσα στις βαθιές πτυχές αυτών των λόγων του Χριστού και τις πράξεις που κάνει, κάτι το οποίο μας αφορά όλους μας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;">Βλέπουνε στον τρόπο της δικής μας θεραπευτικής. Υπάρχουν δύο κεντρικές φράσεις σε αυτό το κείμενου, οι οποίες μπορούν να μας καθοδηγήσουνε για να καταλάβουμε ακριβώς τι συμβαίνει με αυτό το κείμενο. Η μία φράση είναι εκείνο που λέει ο Χριστός, «Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν» Εγώ θα έρθω και θα τον γιατρέψω. Και στο τέλος του κειμένου ο Χριστός είπε κάτι που φαίνεται παράξενο, με όλη αυτή την προοπτική της θεραπείας και με όλο το κλίμα της θεραπείας το οποίο ετελεσιουργείτο πριν από λίγο, ότι, λέει, θα ’λθουνε «ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν» άνθρωποι που θα μπούνε μέσα στη βασιλεία των ουρανών και άλλοι που ήταν κοντά στη βασιλεία των ουρανών δεν θα μπούνε μέσα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;">Να δούμε τα δύο τα κείμενα λίγο, για να καταλάβουμε τι προοπτικές ανοίγει για την ψυχή μας βαθιά η θεραπευτική. Κοιτάξτε τη φράση την πρώτη: «Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν». Ο Χριστός προβάλει ένα «Εγώ» «Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν». Φυσικά εμείς αυτό το «Εγώ» το καταλαβαίνουμε, γιατί Εκείνος έχει επάνω Του τη μοναδικότητα του «Εγώ», που σημαίνει ότι είναι η πραγματική προσωπικότητα - το «εγώ» εκφράζει την προσωπικότητα του ανθρώπου, τι είμαστε, τι χαρακτηριστικά έχουμε ή τι δεδομένα έχουμε. Και πολλές φορές η χαμένη και ζαλισμένη έκφραση της ζωής μας κρύβεται στο ότι έχουμε χάσει την πραγματική μας προσωπικότητα, το πραγματικό μας «εγώ», και προβάλλουμε άλλο και λανθασμένο «εγώ». Έρχεται λοιπόν ο Χριστός, λέγοντας «Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν», να το θεραπεύσει μέσα από τη δυνατότητα και την ιδιότητα που έχει. Έχει Εκείνος αυτό που έχει, είναι Θεός, και μπορεί να θεραπεύσει και να μας κάνει και εμάς να θεραπεύσουμε το «εγώ» μας. Πώς θεραπεύεται το «εγώ»; Βλέπετε, συναντάς τον Χριστό που λέει «Εγώ θεραπεύσω αυτόν» και εμείς για να θεραπεύσουμε το «εγώ» μας πρέπει να δούμε αυτό το πραγματικό «Εγώ» που Εκείνος έχει και έτσι μας θεραπεύει.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;">Κοιτάξτε τις κρυμμένες πτυχές του. Ο Χριστός βρίσκει το «Εγώ» Του, θεραπεύοντας. Έρχεται στον κόσμο για να θεραπεύσει. Εκείνος είναι αυτό που είναι, αλλά έρχεται για να θεραπεύσει, δεν έχει το «Εγώ» Του και να πει ότι είμαι αυτό και αυτό και αυτό, είμαι δυνατός, είμαι μεγάλος, είμαι παντοδύναμος. Μας βρίσκει εμάς και συναντιέται και με εμάς θεραπεύοντάς μας. Αυτό σημαίνει πώς εμείς μπορούμε να θεραπεύσουμε το τραυματισμένο, το αρρωστημένο εγώ μας, που εκφράζεται ως εγωισμός, αν σταθούμε σε σχέση με τον κόσμο γύρω μας θεραπευτικά. Εκεί βρίσκουμε το πρόσωπό μας και εκεί αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε το εγώ μας. Βλέπετε πόσο αντίστροφα είναι τα πράγματα. Τις πιο πολλές φορές απεχθανόμεθα και αποφεύγουμε τους άλλους, και αυτό το λέμε εγωισμό και το λέμε προσωπικότητα, και εκείνη την ώρα καταστρέφουμε το εγώ μας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;">Να η πρώτη λοιπόν πτυχή. Θεραπεύουμε την προσωπικότητά μας, αν βρούμε τον άλλο και σταθούμε πλάι του θεραπευτικά. Με την ίδια έκφραση, θεραπεύουμε την προσωπικότητά μας και βρίσκουμε το πραγματικό μας «εγώ» και σπάζουμε τον εγωισμό μας, αν ανοιχτούμε από το κλεισμένο μας «εγώ» και ανοιχτούμε προς άλλους. Αν φύγουμε από αυτά τα οποία σκεφτόμαστε και κλεινόμαστε, και ανοιχτούμε προς τους άλλους. Είναι η αιτία, η βασική αιτία, πολλών τραυματισμένων εκφράσεων της ψυχής του ανθρώπου και πολλών ψυχικών νόσων. Ο Χριστός λοιπόν τολμάει να πει «Εγώ», γιατί Εκείνος μπορεί να ανοιχτεί και μπορεί να θεραπεύσει το «εγώ».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;">Γι' αυτό ακριβώς η τελευταία φράση του κειμένου είναι ότι πολλοί από αυτούς που φαίνονται χαμένοι θα βρεθούν στη βασιλεία των ουρανών και άλλοι που φαινόντουσαν καταξιωμένοι δεν θα βρεθούν. Γιατί το κριτήριο θα βρεθεί σε εκείνον ο οποίος θα μπορεί να ανοιχτεί στον άλλον και να σταθεί θεραπεύοντας τον άλλον. Και βλέπετε, η πορεία της ιστορίας της Εκκλησίας μας έχει δεκάδες ανθρώπους που ήταν χωρίς προσόντα κι ήταν ταπεινοί και δεν είχαν τίποτα στη ζωή, παρά μόνο ένα πράγμα είχανε: πέθαιναν για τους άλλους, μαρτυρούσαν για τους άλλους, στεκόντανε σωστά πλάι στους άλλους, τους έδιναν χώρο και, με αυτόν τον τρόπο, θεράπευαν το τραυματισμένο «εγώ» τους. Κι έβρισκαν την προσωπικότητά τους, γιατί έβρισκαν μέσα τους τον Χριστό!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;">Την ώρα που κάνουμε αυτή την κίνηση, βρίσκουμε μέσα στο εγώ μας τον Χριστό, και τότε το «εγώ» μας θεραπεύεται γιατί, από τη στιγμή που φτιαχτήκαμε, μέσα στα βαθιά κύτταρα μας κρύβεται ο Χριστός. Και τον ανακαλύπτουμε με αυτόν τον τρόπο: αν κάνουμε αυτό που έκανε Εκείνος, αν σταθώ θεραπευτικά και αγιασμένα μπροστά στον άλλον. Και τότε σπάζει το οποιοδήποτε αρρωστημένο εγώ και αποκαλύπτεται ο Χριστός! Και τότε εμείς δεν έχουμε τίποτε δικό μας - αυτό που λένε οι άγιοι - «εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτε». Κι όμως εκείνη την ώρα που λέμε «δεν μπορώ να κάνω τίποτε» (γιατί αυτό είναι το αρρωστημένο «εγώ») έρχεται και προβάλλεται ο Χριστός που είναι μέσα μας και μπορεί να κάνει τα πάντα, και τότε ξεχνούμε το αρρωστημένο «εγώ» μας και βρίσκουμε το «εγώ» μας που είναι ο Χριστός «Ζω δε ουκέτι εγώ ζει δ’ εν εμοί Χριστός». Και αποκαλύπτεται Εκείνος και τότε βρίσκουμε το «εγώ» μας, την προσωπικότητά μας, βρίσκουμε τι είμαστε. Ξεπερνούμε ό,τι αρρωστημένο έχουμε πάνω μας, ξεπερνούμε οτιδήποτε λανθασμένο και αρρωστημένο ψυχικά κρύβεται μέσα μας, γιατί αποκαλύπτεται ο Χριστός! Και τότε η ψυχική αρρώστια δεν μπορεί να σταθεί πλάι μας γιατί θεραπεύσαμε το Εγώ μας και βρέθηκε από μέσα ο Χριστός.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;">«Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν». Έτσι λοιπόν κι οι άγιοι πάνε και θεραπεύουν τον κόσμο. Γιατί έχουν βρει το «εγώ» τους δηλαδή έχουν βρει το Χριστό που κρύβεται μέσα τους. Αυτό είναι το κέντρο της ζωής μας. Και αν δεν το βρούμε, κάθε μέρα θα ζούμε κουβαλώντας πάνω μας δεκάδες ψυχασθένειες και δεν θα μπορούν να θεραπευτούν με κανέναν τρόπο, παρά ο μόνος τρόπος είναι αυτός που είπα: μέσα από αυτό το «εγώ» που αποκαλύπτεται, και μέσα από το Χριστό που αποκαλύπτεται πάνω μας. Και τότε τα πράγματα του κόσμου δεν μπορούμε πια να τα μετρήσουμε όπως τα μετράνε κάποιοι, ότι «αυτοί είναι οι καλοί και αυτοί είναι οι κακοί». Και τότε, επειδή είσαι τόσο ανοιχτός, δεν αξιολογείς τον κόσμο. Βλέπεις, αν βρεις τον Χριστό, δεν αξιολογείς ποιοι σώζονται και ποιοι χάνονται, ποιοι είναι από εδώ και ποιοι είναι από εκεί, δεν αξιολογείς τίποτε, γιατί, μετά από εκεί, θα είσαι όλο εκπλήξεις για το ποιοι σώζονται και ποιοι χάνονται. Όταν λοιπόν βρεις τον Χριστό μέσα σου και βρίσκεις το «εγώ» σου και χάνεις το λανθασμένο «εγώ» σου, δεν αξιολογείς τίποτε πια, δεν κριτικάρεις τίποτε, παρά μόνο στέκεσαι βρίσκοντας τον Χριστό και θεραπεύοντας μέσα από τον Χριστό τους ανθρώπους που είναι γύρω σου. Και αντί να ζητάς κάθε μέρα μερικά ψίχουλα θεραπείας και αντί να ζητάς κάθε μέρα στηριγμό από τους άλλους, γίνεσαι εσύ μια δυνατότητα για να θεραπευθούν οι άλλοι.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;">Αυτή την κρυμμένη πτυχή έχει μέσα αυτή η περικοπή: της εξωτερικής μεν θεραπείας εκεινού του παιδιού, αλλά και της βαθιάς εσωτερικής θεραπείας της δικής μας. Να ευχηθούμε αυτά τα απλά πράγματα - που είναι πραγματικά απλά - να τα καταλάβουμε, να τα κατανοήσουμε και να λύσουμε τα δεκάδες προβλήματα της ζωής μας, που οφείλονται στην μπλεγμένη μας προσωπικότητα και στο μπλεγμένο και κατά-αμαυρωμένο εγώ μας. Τα πράγματα λοιπόν είναι απλά, σταθείτε απλά μπροστά τους, κάντε μια προσευχούλα στον Χριστό, σκοτώστε αυτό το λανθασμένο «εγώ» που έχετε επάνω σας, τον κλεισμένο εαυτό σας, την κριτική που κάνετε στους άλλους, ανακαλύψτε τον Χριστό και τότε θα δείτε ότι όχι μόνο δεν θα έχετε απαιτήσεις να θεραπευθείτε από τους άλλους, αλλά θα στέκεστε θεραπευτικά προς τους άλλους με την Χάρη του Θεού! Αυτά, και μακάρι να τα καταλάβουμε, με την Χάρη του εν Τριάδι Θεού, και να γίνουμε πραγματικά φώτα και θεραπευτικά, για τους ανθρώπους που είναι γύρω μας.</span></div><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;"><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #990000;"><b>Φιλολογική επιμέλεια κειμένου</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #990000;"><b>Ελένη Κονδύλη</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #990000;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #990000;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ: https://wra9.blogspot.com/2025/07/blog-post.html</span></b></div></span>

«Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν» - π.Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

ΚΥΡΙΑΚῌ Δ΄ Ματθαίου η΄ 5-13 Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦυπ. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στα πλαίσια της ερμηνείας που έγινε στο κήρυγμα τ...

Read more »

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (5)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZBHALJerfUBKqy81EBqXwAUpk8eHevO2S_IbYFFHE_wJndHsXg2zpvymy22kB1WsvjEvoqn33Pv_SeXoeZDiU23hDTjYk61qyyyo2EnBN23azZoUUQ5DSLoKPjT3MYzTnaW8OKvZkCutJwPb5A8ze0uRO0tzTxum4C9b6Md2ZGQMFJY4FZW8vbvBq/s450/osiostheophanis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="340" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZBHALJerfUBKqy81EBqXwAUpk8eHevO2S_IbYFFHE_wJndHsXg2zpvymy22kB1WsvjEvoqn33Pv_SeXoeZDiU23hDTjYk61qyyyo2EnBN23azZoUUQ5DSLoKPjT3MYzTnaW8OKvZkCutJwPb5A8ze0uRO0tzTxum4C9b6Md2ZGQMFJY4FZW8vbvBq/w303-h400/osiostheophanis.jpg" width="303" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0c0c0c;"><b>8. Το θυμικό και η καρδιά. Η επίδραση των παθών στην καρδιά</b><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0c0c0c;">Ποιος δεν αντιλαμβάνεται τη μεγάλη σημασία που έχει η καρδιά στη ζωή μας; Όλα όσα εισχωρούν στην ψυχή από τον εξωτερικό κόσμο και διαμορφώνονται από το λογιστικό και το επιθυμητικό, πέφτουν μέσα στο χώρο της καρδιάς. Γι’ αυτό η καρδιά ονομάζεται “κέντρο της ζωής”.<br /> Η καρδιά αισθάνεται όλα όσα σχετίζονται με την ύπαρξη μας. Σταθερά και αδιάλειπτα αισθάνεται την κατάσταση της ψυχής και του σώματος και συνάμα δέχεται ποικίλες εντυπώσεις από τις επιμέρους ενέργειες της ψυχής και του σώματος, από τα αντικείμενα του περιβάλλοντος, από τις εξωτερικές συνθήκες και, γενικά, από την πορεία της ζωής, παρακινώντας τον άνθρωπο να κάνει ότι την ευχαριστεί και ν’ αποφύγει ότι τη δυσαρεστεί.<br /> Η υγεία και η ασθένεια του σώματος, η σφριγηλότητα και η πλαδαρότητα του, η δύναμη και η εξάντληση, η δραστηριότητα και η αδράνεια, μαζί με ότι έχει αντιληφθεί κανείς μέσω των πέντε σωματικών αισθήσεων (οράσεως, ακοής, γεύσεως, αφής, οσφρήσεως), ότι έχει απομνημονεύσει ή φανταστεί, ότι έχει πραγματοποιήσει ή πραγματοποιεί ή σκοπεύει να πραγματοποιήσει, ότι έχει αποκτήσει ή αποκτάει, ότι μπορεί ή δεν μπορεί ν’ αποκτήσει, ότι τον ευχαριστεί ή τον δυσαρεστεί, είτε με πρόσωπα σχετίζεται είτε με καταστάσεις και γεγονότα, όλα αυτά αντανακλώνται στην καρδιά και την επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά.<br /> Είναι, δηλαδή, αδύνατο για την καρδιά να βρίσκεται σε αδράνεια, σε κατάσταση ανάπαυλας, ακόμα και για μια στιγμή. Απεναντίας, βρίσκεται σε συνεχή ενεργητικότητα, αστασία και μεταβλητότητα, όπως ακριβώς ένα βαρόμετρο πριν από την καταιγίδα. Υπάρχουν, όμως, πολλές εντυπώσεις, που περνούν από την καρδιά χωρίς ν’ αφήνουν ίχνη. Όταν, λ.χ., βρεθείς σ’ ένα μέρος για πρώτη φορά, όλα τραβάνε την προσοχή σου• αν, όμως, ξαναπάς εκεί δεύτερη ή και τρίτη φορά, δεν συμβαίνει το ίδιο.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0c0c0c;">Κάθε επίδραση στην καρδιά γεννάει ένα εντελώς ιδιαίτερο συναίσθημα μέσα της. Επειδή, λοιπόν, οι επιδράσεις είναι αναρίθμητες, αναρίθμητα είναι και τα αντίστοιχα συναισθήματα. Η γλώσσα μας, όμως, δεν διαθέτει τον πλούτο των λέξεων που απαιτείται για τον προσδιορισμό τόσων συναισθημάτων. <br /> Έτσι τα εκφράζουμε με γενικούς όρους: ευχάριστο-δυσάρεστο, συμπάθεια-αντιπάθεια, κέφι-ακεφιά, χαρά-λύπη, ικανοποίηση-παράπονο, ηρεμία-ταραχή, ενθουσιασμός-απογοήτευση• ελπίδα-φόβος• ευσπλαχνία-ασπλαχνία. Παρατήρησε τον εαυτό σου, και θα δεις να έχει στην καρδιά τη μια το ένα συναίσθημα και την άλλη το άλλο.<br /> Ο ρόλος, όμως, της καρδιάς δεν είναι μόνο η παθητική αποδοχή εντυπώσεων και η εκδήλωση ευφορίας ή δυσφορίας για την κατάσταση μας. Η καρδιά συντηρεί, επίσης, την ενεργητικότητα όλων των δυνάμεων της ψυχής και του σώματος. Κοίτα πόσο γρήγορα και πόσο αποτελεσματικά πραγματοποιείται κάτι, όταν το κάνουμε, όπως λέμε, με την καρδιά μας! Όταν απεναντίας, δεν το θέλει ή καρδιά μας, τα μέλη μας αδρανούν.<br /> Γι’ αυτό, όσοι ξέρουν να ασκούν αυτοέλεγχο, όταν πρέπει να κάνουν ένα έργο που η καρδιά τους το αποφεύγει, φροντίζουν να βρουν τις θετικές ή τις ευχάριστες ή τις ωφέλιμες πλευρές του, ώστε να συμφιλιώσουν την καρδιά τους με το έργο και να διατηρήσουν μέσα τους την ενεργητικότητα που χρειάζεται για την εκπλήρωση του. Ο ζήλος, η κινητήρια δύναμη της βουλήσεως, προέρχεται από την καρδιά.<br /> Όλοι δεν τ’ αγαπούν όλα. Και όλοι δεν έχουν δοσμένη την καρδιά τους στα ίδια πράγματα. Κάθε άνθρωπος, βλέπεις, έχει τις δικές του ροπές και κλίσεις. Αυτές εξαρτώνται κατά ένα μέρος από τη φυσική του προδιάθεση, πιο πολύ όμως από τις εντυπώσεις που αποκόμισε στα πρώτα χρόνια μετά τη γέννηση του, εντυπώσεις τόσο από την ανατροφή που πήρε όσο και από τις διάφορες βιοτικές περιστάσεις.<br /> Ανεξάρτητα, πάντως, από το πως έχουν διαμορφωθεί οι κλίσεις ενός ανθρώπου, γεγονός είναι ότι τον εξωθούν στη ρύθμιση της ζωής του με τέτοιο τρόπο, ώστε να πλαισιώνεται από αντικείμενα και εξαρτήσεις που εναρμονίζονται μ’ αυτές ακριβώς τις κλίσεις. Έτσι μόνο είναι ειρηνικός, αφού έτσι είναι ικανοποιημένος. <br /> Η ικανοποίηση, δηλαδή, των επιθυμιών του, τού δίνει ψυχική ηρεμία και γαλήνη. Να το μέτρο της καρδιάς για τη μέτρηση της ευτυχίας! Τίποτα δεν ενοχλεί τον άνθρωπο, τίποτα δεν τον ανησυχεί, τίποτα δεν τον ταράζει – αυτό είναι ευτυχία.<br /> Αν ο άνθρωπος είχε πάντα νηφαλιότητα στο λογιστικό μέρος της ψυχής και αν ενεργούσε με φρόνηση σ’ όλες τις περιστάσεις, τότε ελάχιστα περιστατικά της ζωής του θα ήταν δυσάρεστα στην καρδιά του. Έτσι θα ήταν πιο ευτυχισμένος. <br /> Αλλά, όπως σου έχω ήδη εξηγήσει, το λογιστικό σπάνια βρίσκεται σε καλή κατάσταση συνήθως παραδίνεται σε μάταιους ρεμβασμούς και περισπασμούς. Το επιθυμητικό, πάλι, ξεφεύγει από τη φυσιολογική του κλίση και παρασύρεται σε άστατες επιθυμίες, που προέρχονται όχι από ανάγκες της φύσεως αλλ’ από τα ξένα προς τη φύση μας πάθη.<br /> Όσο, λοιπόν, αυτά τα δύο μέρη της ψυχής παραμένουν σε τέτοιαν ανωμαλία, η καρδιά δεν γνωρίζει ανάπαυση. Τα πάθη είναι που τυραννούν την καρδιά περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο. Και χωρίς τα πάθη, βέβαια, θ’ αντιμετώπιζε η καρδιά δυσάρεστες καταστάσεις, δεν θα βασανιζόταν όμως τόσο πολύ. Κοίτα πως την κατακαίει ο θυμός! Κοίτα πως την κομματιάζει το μίσος! Κοίτα πως τη λιώνει ο φθόνος! Κοίτα πως τη σπαράζει η λύπη, όταν πληγώνεται η υπερηφάνεια!<br /> Αλήθεια, αν εξετάζαμε τα πράγματα λίγο πιο προσεκτικά, θα διαπιστώναμε ότι όλες οι ενοχλήσεις της καρδιάς προέρχονται από τα πάθη. Αυτά τα φθοροποιά πάθη, όταν ικανοποιούνται, δίνουν χαρά, χαρά όμως εφήμερη και όταν δεν ικανοποιούνται, αλλ’ απεναντίας βρίσκουν αντίσταση, τότε προξενούν λύπη διαρκή και αφόρητη.<br /> Είναι φανερό, λοιπόν, πως η καρδιά αποτελεί τη ρίζα και το κέντρο της ζωής μας. Αυτή πληροφορεί τον άνθρωπο για την καλή ή την κακή κατάσταση του και προκαλεί την ενεργοποίηση άλλων δυνάμεων, από τη δράση των οποίων επωφελείται, επιτείνοντας ή, αντίθετα, αμβλύνοντας το συναίσθημα εκείνο, από το οποίο καθορίζεται η κατάσταση του ανθρώπου. <br /> Φαίνεται ότι στην καρδιά είχε δοθεί αρχικά από τον Θεό πλήρης εξουσία πάνω σ’ όλες τις εκδηλώσεις της ανθρώπινης ζωής. Αυτό συμβαίνει και τώρα σε κάποιους ανθρώπους, στους πιο πολλούς, όμως έχει μερική μόνο εξουσία.<br /> Γιατί, μετά την πτώση του Αδάμ, ήρθαν τα πάθη και διατάραξαν τη φυσική λειτουργία της καρδιάς. Η παρουσία των παθών δεν της επιτρέπει πια να μας πληροφορήσει θετικά και αξιόπιστα για την κατάστασή μας• οι εντυπώσεις αλλοιώνονται• οι κλίσεις διαστρέφονται• οι εσωτερικές δυνάμεις παίρνουν λάθος κατεύθυνση.<br /> Γι’ αυτό, όσο έχουμε πάθη, πρέπει να ελέγχουμε και να συγκρατούμε την καρδιά μας, υποβάλλοντας τα συναισθήματα, τις επιθυμίες και τις τάσεις της σε αυστηρή κριτική και αξιολόγηση. Αν καθαρθεί κανείς από τα πάθη, τότε μπορεί ν αφήσει την καρδιά του ελεύθερη στη βούληση της όσο, όμως, τα πάθη του είναι ενεργά, αν αφήσει την καρδιά του στη βούληση της, θα αυτοκαταδικαστεί σε γενική αστάθεια και ανασφάλεια.<br /> Η χειρότερη κατάσταση είναι του ανθρώπου εκείνου, που βάζει σκοπό της ζωής του να τροφοδοτεί με ηδονικές απολαύσεις την καρδιά, του ανθρώπου που επιδιώκει να ζήσει τη γλυκιά ζωή, τη «ντόλτσε βίτα», όπως τη λένε. Από την ώρα που οι σαρκικές επιθυμίες και οι αισθησιακές απολαύσεις βιώνονται έντονα, ο άνθρωπος βυθίζεται σε χυδαία ηδυπάθεια και χάνει ότι τον κάνει να ξεχωρίζει από τα άλλα έμβια όντα.<br /> Να η ψυχική ζωή από κάθε πλευρά της! Σκόπιμα υπογράμμισα τι είναι φυσιολογικό και τι δεν είναι. Βλέπω πως είσαι πρόθυμη, χωρίς δική μου σχετική προτροπή, ν’ ακολουθήσεις το πρώτο και ν’ αποφύγεις το δεύτερο. Ο Θεός βοηθός!<o:p></o:p></span></span></p><br /><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_06.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2_01364950000.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (2)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_01105308244.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <b>ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (3)</b></span></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/4_0737933138.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (4)</span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Εσύ περιέγραψες τον τρόπο εξελίξεως των πραγμάτων• ο άγιος Μακάριος αποκάλυψε την αιτία και την προέλευσή τους......»</span></b></span></a></p>

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (5)

  8. Το θυμικό και η καρδιά. Η επίδραση των παθών στην καρδιά Ποιος δεν αντιλαμβάνεται τη μεγάλη σημασία που έχει η καρδιά στη ζωή μας; Όλ...

Read more »

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΦΗ (3)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdYoIkjbp2FQ4dqUkq_8FPWzVlxrTsgGXLfKPWVKLZ-uHbtJW28c_AEvtZgjNSgsM3lylr3Yf8TNScUmgUio4sRoRE323urnVZXzbtM0nonCpk7REVI7cU3FTGQSSjcZKtDDplDS2YXv2Wi34BUVsJU13x0kuGB41chNZeQqojLOGvUo06hOJj7r7p/s1024/photo_017.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1024" data-original-width="767" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdYoIkjbp2FQ4dqUkq_8FPWzVlxrTsgGXLfKPWVKLZ-uHbtJW28c_AEvtZgjNSgsM3lylr3Yf8TNScUmgUio4sRoRE323urnVZXzbtM0nonCpk7REVI7cU3FTGQSSjcZKtDDplDS2YXv2Wi34BUVsJU13x0kuGB41chNZeQqojLOGvUo06hOJj7r7p/w300-h400/photo_017.jpg" width="300" /></a></div><span style="color: #070707;"> <br /></span><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;"><b>3. ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ </b><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #070707;">Το κακό εἰσβάλλει χωρίς αντίσταση στό σῶμα τῆς κοινωνίας. Τρέχει σαν ποτάμι, καλύπτοντας ὁλόκληρο τό σῶμα της. <br /> Ο κόσμος πλημμυρίζει ἀπό τό κακό. Γίνεται «κατακλυσμός» κακοῦ. Κάτι ἔπρεπε νά γίνει, για να σταματήσει τό κακό, καί νά ξεπλυθεῖ ἡ κοινωνία. <br /> Καί γίνεται. <br /> «Ιδών δέ ὁ Κύριος, ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπί τῆς γῆς, καί πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπί τά πονηρά πάσας τάς ἡμέρας» (Γεν. 6:5). <br /> • «Επληθύνθησαν αἱ κακίαι»: <br /> Δέν λέει «ἐπληθύνθη ἡ κακία», ἀλλά «ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι». Ὅπου ὑπάρχει πορνεία, καλοπέραση καί ὑπερβολική ἀκρασία (λέει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος), «γεννιοῦνται» ἄπειρα κακά· μέθη, κραιπάλη, ἀδικία. Ἡ πορνεία γίνεται «πηγή», ἀπ' ὅπου πηγάζουν, τρέχουν ἄπειρες κακίες (Ομιλ. ΚΓ.4 εἰς Γεν.). <br /> • «Πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς»: <br /> Το κακό (λέει πάλι ὁ ἅγιος Ἰωάννης) δέν τό ἔκανε μόνο ὁ νέος, ἀλλά καί ὁ γέρος. Οχι μόνο ὁ ἄνδρας, ἀλλά καί ἡ γυναίκα. Ὄχι μόνο ὁ δοῦλος, ἀλλά καί ὁ ἐλεύθερος, καί ὁ φτωχός καί ὁ πλούσιος. <br /> Καί δέν τό ἔκαναν ἕνεκα ἀμελείας, οὔτε ἐπειδή παρασύρθηκαν, ἀλλά «ἐπιμελῶς» (Γεν. 6:5). Ήταν ἐπαγγελματίες ἁμαρτωλοί. <br /> Μέ ἄλλα λόγια, αὐτό πού τούς «ἔκαιε» ἦταν πῶς νά κάνουν τό κακό, καί ὄχι πῶς νά μήν τό κάνουν. Οὔτε κ ἄν περνοῦσε ἀπό τό μυαλό τους ἡ σωτήρια σκέψη τῆς μετανοίας. <br /> • «Πάσας τάς ἡμέρας»: <br /> Αμάρταναν ισοβίως. Ὅσο ζοῦσαν. Καί τότε ζοῦσαν μέχρι και 600, καί 700, και 800 χρόνια. Επί τόσα χρόνια ἁμάρταναν χωρίς καμμία διακοπή. Μόνιμο ἐπάγγελμά τους: Ἡ ἁμαρτία!!! <br /> Σε τέτοιο κόσμο ἔζησε ὁ Νώε. <br /> Ἤταν ( ὁ Νῶε) γυιός τοῦ Λάμεχ, τρισέγγονος τοῦ  ̓Αδάμ. Ἔζησε δηλαδή λίγο μετά τήν ἔξωση τοῦ προπάππου του Αδάμ ἀπό τόν Παράδεισο. Παρόλο πού ἔζησε σε διεφθαρμένη κοινωνία, εὐωδίαζε ἀπό τήν ἀρετή. <br /> «Νῶε ἄνθρωπος δίκαιος» (Γεν. 6:9). Δίκαιος στη Γραφή εἶναι ἐκεῖνος πού ἐφαρμόζει ὅλα τά «δικαιώματα», τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Δηλαδή, ὁ Νῶε δέν ἦταν μόνο ἐγκρατής, αλλά ἦταν καί σέ ὅλα «τύπος καί ὑπογραμμός». Ηταν «τέλειος ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ» (Γεν. 6:10). Τέλειος στη δική του κοινωνία, πού μισοῦσε θανάσιμα τήν ἀρετή. <br /> • «Καί ἦν Νῶε ἐτῶν πεντακοσίων καί ἐγέννησε τρεῖς υἱούς, τόν Σήμ, τον Χάμ καί τόν Ἰάφεθ» (Γεν. 5:32). <br /> Ἡ Γραφή (σχολιάζει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος) δέν ἀναφέρει χωρίς λόγο, ὅτι ὁ Νῶε στήν ἡλικία τῶν πεντακοσίων ἐτῶν ἀπέκτησε παιδιά. Το λέει αυτό γιά νά δείξει ἐμμέσως τό μέγεθος τῆς ἐγκρατείας του. Ενώ δηλαδή γύρω του ὅλοι εἶχαν «λυσσάξει» ἀπό τήν σαρκική ἐπιθυμία («πολλήν τήν λύσσαν καί τήν μανίαν ἐπιδεικνυμένων»), αὐτός μέχρι πού ἔφθασε στήν ἡλικία τῶν πεντακοσίων ἐτῶν, ὑπῆρξεν ἐγκρατής. Επί τόσα χρόνια χαλιναγωγοῦσε τήν ἀτίθαση σάρκα. Ἔτσι, ὄχι μόνο δέν ἦρθε σε παράνομη (ἐκτός τοῦ Γάμου) σαρκική σχέση, ἀλλ' ἀπέφυγε κι' αὐτή τή νόμιμη (ἐντός τοῦ Γάμου) σχέση (Ὁμιλ. ΚΔ' Γεν.). <br /> Ὁ ἐγκρατής Νώε, ζώντας σε τέτοιο κόσμο, ἦταν σάν τήν «μυίγα μέσα στο γάλα». «Βαρύς και βλεπόμενος» (Σοφία 2:12). Από γειτόνους, φίλους, συγγενεῖς, ἄκουγε καθημερινά (ἐπί πεντακόσια χρόνια) σχόλια ειρωνικά. Ηταν ὁ περίγελος πάντων. Ήταν «νούμερο»... <br /> Οὔτε μία καλή συμβουλή δέν ἄκουσε ἀπό κάποιο συνάνθρωπό του, οὔτε ἕνας δέν βρέθηκε να τοῦ δώσει θάρρος στόν ἀγῶνα του ἐναντίον τῆς σαρκός. Αλλά ὅλοι τους ξεσποῦσαν ἐπάνω του σάν ἀγριεμένα κύματα. Καί αὐτός δέν πτοεῖτο. Αλλά διέσχιζε ἀτάραχος τήν ἀγριεμένη θάλασσα. Γιατί ἦταν μεγάλος ἀθλητής. <br /> Ἡ παρθενία ἔχει μεγαλύτερη ἀξία, ὅταν ἀποκτᾶται ζώντας ἀνάμεσα σε πόρνους. Ἔτσι, ἡ ἐγκράτεια τοῦ Νώε εἶναι «βαρύτιμη», γιατί ἀποκτήθηκε κατοικώντας ἐπί πεντακόσια χρόνια μέσα σε «πορνεῖο».<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <br /> «Ιδών δέ Κύριος ὁ Θεός, ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι» (Γεν. 6:5). Τώρα εἶδε ὁ Θεός, ὅτι αὐξήθηκε ἡ κακία τῶν ἀνθρώπων; Δέν τό ἤξερε ἀπό πρίν; Ασφαλῶς τό ἤξερε. <br /> Ἡ Γραφή θέλει νά πεῖ μ' αὐτό (διδάσκει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος), ὅτι παρά τήν τόση μακροθυμία τοῦ Θεοῦ, οἱ ἄνθρωποι ἐπέμειναν στήν ἁμαρτία. Καί ὄχι μόνο. Αλλά ἔγιναν καί χειρότεροι· «...ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι» (Ομιλ. ΚΓ' εἰς Γεν.).<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <br /> • «Καί ἐνεθυμήθη, ὅτι ἐποίησε τόν ἄνθρωπον ἐπί τῆς γῆς» (Γεν. 6:6). <br /> Βλέποντας ὁ μακρόθυμος Θεός τό πλάσμα Του να κολυμπά στούς βόθρους τῆς ἁμαρτίας, σκέφθηκε τήν ἡμέρα, πού τό ἐδημιούργησε. <br /> Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος βάζει στό «στόμα» τοῦ Θεοῦ τά λόγια: «Μήπως ἄραγε γι' αὐτό ἔκανα τόν ἄνθρωπο στή γῆ; Γιά νά καταπέσει τόσο χαμηλά καί ἐπικίνδυνα; Γιά νά γίνει ὁ ἴδιος αἰτία τῆς καταστροφῆς του; Ὄχι! Αλλ' ἐγώ ἐξ' ἀρχῆς τόν τίμησα πολύ, καί ἔδειξα γι' αὐτόν ἰδιαίτερη φροντίδα, ὥστε νά μή χαθεῖ. Ἐπειδή ὅμως δέν ἔκανε καλή χρήση τῆς ἀγάπης Μου, «ἀπαλείψω τόν ἄνθρωπο, ὅν ἐποίησα, ἀπό προσώπου γῆς, ὅτι μετεμελήθην» (Γεν. 6:7, βλ. Ὁμιλ. ΚΒ' εἰς Γεν.). <br /> • «Ἔσονται δέ αἱ ἡμέραι αὐτῶν ἑκατόν εἴκοσι ἔτη» (Γεν. 6:3): <br /> Παρόλο πού ὁ ἄνθρωπος κατέπεσε τόσο χαμηλά, ὁ Φιλεύσπλαχνος Θεός δέν τό ἐξαφανίζει από προσώπου γῆς. Θά τόν ἀνέχεται ἀκόμη 120(!) χρόνια. Γιατί δέν θέλει να χαθεῖ τό πλάσμα του. <br /> Προειδοποιεῖ τόν ἄνθρωπο. Μήπως και συνέλθει, ἀφυπνισθεῖ, μετανοιώσει, καί γλυτώσει τήν τιμωρία. Καί γιά νά μήν τόν «αγχώσει», τοῦ δίδει καιρό στή διάθεσή του: Εκατόν εἴκοσι χρόνια<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>. <br /> Ιδού! <br /> • «Καί είπε Κύριος: καιρός παντός ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου» (Γεν. 6:13). <br /> Ὁ Θεός ἀνακοίνωσε στο φίλο του Νώε τήν μεγάλη Του ἀπόφαση: «Το τέλος τῶν ἀνθρώπων ἔφθασε». Καί δικαιολογεῖται ( ὁ Θεός) στο Νῶε: <br /> «Ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας» (Γεν. 6:13). Γέμισε ἡ γῆ ἀπό κακά. Το κακό παραέγινε. Δεν πάει ἄλλο! Γι' αὐτό θά κατακλύσω τήν γῆ ἀπό νερά, ὥστε νά μή μείνει τίποτε ζωντανό. Θά νεκρωθοῦν τα πάντα. <br /> Σε σένα (λέει στο Νῶε) ὑπόσχομαι τήν σωτηρία σου (Γεν. 6:17-18). Φτιάξε κιβωτό" γιά τόν ἑαυτό σου (Γεν. 6:14), τήν γυναίκα σου, τά παιδιά σου καί τίς γυναῖκες τους (Γεν. 6:18). <br /> Ὁ Νῶε ὑπάκουσε. Πῆρε ἐργάτες. Ἔκοψαν ἀπό τά δάση τεράστια ξύλα, τα μετέφεραν, καί ἔστησαν «εργοτάξιο». Μέ τά πρωτόγονα μέσα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, κατασκεύαζαν στη στεριά, καί ἐπί ἑκατό ὁλόκληρα χρόνια, ένα γιγαντιαίο πλοίο (Γεν. 7:6) : <br /> Μήκος: 156 μέτρα <br /> Πλάτος: 26 μέτρα <br /> Ύψος: 16 μέτρα <br /> Ἡ κατασκευή του κίνησε τήν περιέργεια ὅλων. Ρωτούσαν γιά νά μάθουν. Ὁ Νῶε ἅρπαζε τήν εὐκαιρία καί ἔκανε κήρυγμα μετανοίας. Αλλά καί οἱ ἐργάτες κτυπώντας καθημερινά τά ξύλα, «κτυποῦσαν» συνειδήσεις. Καί ὁ Νῶε καί οἱ ἐργάτες μέ τόν τρόπο τους, ἐπί ἑκατό χρόνια «κτυποῦσαν» σάλπιγγα μετανοίας. <br /> Καί δέν μετάνοιωσε οὔτε ἕνας. Το 'ριχναν στό «σορολόπ». Εἶχαν τίς ἀπόψεις τους. Σίγουρα θα ἔλεγαν: <br /> «Σάλεψε ὁ Νῶε. Φτιάχνει πλοῖο χωρίς να ὑπάρχει θάλασσα» <br /> «Ὁ Νῶε, πού μᾶς τό έπαιζε ὥς θρήσκος, τό 'ριξε στίς ἐπιχειρήσεις» <br /> Καί ὅ,τι ἄλλο «κατέβαζε» το διεστραμμένο τους μυαλό. <br /> Πέρασαν ἤδη ἑκατό χρόνια. Οἱ διεφθαρμένοι ἄνθρωποι δέν ἔδειξαν τήν παραμικρή διάθεση μετανοίας. Ἔτσι ὁ Φιλάνθρωπος Θεός συντομεύει τόν χρόνο, μήπως καί ξυπνήσουν. Τά ἐναπομείναντα εἴκοσι χρόνια, τά κάνει ἑπτά ἡμέρες. (Γεν. 7:4) <br /> Δίδει ἐντολή νά ἐπιβιβασθοῦν στό «πλοῖο» ὁ Νῶε, ἡ οἰκογένειά του, ὡς καί κάθε είδος ζώων καί πτηνῶν (Γεν. 7:1-3). <br /> Πρίν, οἱ ἄνθρωποι ἔβλεπαν τούς ἐργάτες νά φτιάχνουν τήν Κιβωτό, καί ἔλεγαν, ὅ,τι ἔλεγαν. Τώρα βλέπουν τόν Νῶε, τήν οἰκογένειά του, τά ζωα, τά πτηνά μέσα στην Κιβωτό να περιμένουν ἐπί ἑπτά ὁλόκληρες ημέρες. (Γεν. 7:10) <br /> Τελευταία εὐκαιρία μετανοίας. <br /> Αλλ' ἔμειναν καί πάλι ἀσυγκίνητοι. Τέτοια πώρωση. Τέτοια στενοκεφαλιά. Τέτοιο μυαλό (;) κουβαλοῦσαν στο κεφάλι τους... <br /> Παγιδεύθηκαν ἀπό τά ἐπιχειρήματά τους, τίς ἀπόψεις τους. Τίς θεωροῦσαν «ἐγγύηση». Δέν περνοῦσε ἀπό τό μυαλό τους, πώς εἶναι δυνατόν νά πέφτουν ἔξω στην κρίση τους. Εἶχαν τήν ψευδαίσθηση, πώς ὁ Νῶε βρίσκεται σε πλάνη, ἐνῶ αὐτοί βρίσκονται στόν ἴσιο δρόμο... <br /> Ξαφνικά ήρθε αὐτό πού δέν περίμεναν: Ἡ και ταστροφή τους. <br /> «Οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ ἠνεώχθησαν» (Γεν. 7:10). Ἔπεφτε καταρρακτώδης βροχή. Ἔπεφταν κύματα ὑδάτων. Καί ὄχι μόνο. Αλλά «ἐρράγησαν πᾶσαι αἱ πηγαί τῆς ἀβύσσου» (Γεν. 7:10). Ἔσπασαν ὅλες οἱ πηγές τῶν ὑπογείων ὑδάτων. Ξεπηδοῦσαν κύματα νεροῦ ἀπό τήν γῆ. <br /> Γῆ καί οὐρανός «ξεσποῦν» ἐναντίον τῶν ἁμαρτωλῶν. Ἐπί σαράντα συνεχεῖς νύκτες καί ἡμέρες τούς «σφυροκοποῦν» ἀνηλεῶς. <br /> Τί ἐφιαλτικές στιγμές πέρασαν αὐτοί οἱ ἐπαγγελματίες ἁμαρτωλοί, βλέποντας να «πετάγονται» μπροστά τους ποταμοί ὑδάτων, ἀλλά καί πέφτοντας στα κεφάλια τους, ἐπί τόσες νύκτες καί ἡμέρες, βροχή-κατακλυσμός! <br /> Πόσο θα πονοῦσαν: <br /> • ὅταν ἔβλεπαν να χάνονται τα σπίτια τους, οἱ σοδειές τους, τα «ζωντανά» τους! <br /> • ὅταν συνειδητοποίησαν, πώς ἔφθασε πιά τό τέλος τους! Σά «χαμένοι» ἔτρεχαν νά βροῦν σανί δα σωτηρίας, φωνάζοντας «βοήθεια». ('Αλλά ποιός να βοηθήσει ποιόν;) <br /> • ὅταν ἔβλεπαν μπρός στα μάτια τους να χάνεται ὁ πατέρας τους, ἡ μάνα τους, τό παιδί τους! <br /> • ὅταν ἔβλεπαν τήν φύση «ἀνόρεκτη» γιά ξαστεριά! (Τώρα κατάλαβαν, πώς ὁ Νῶε καλά τούς τα 'λεγε...) <br /> Μερικοί πρόλαβαν καί σκαρφάλωσαν σέ πανύψηλα δένδρα. Ὅμως ἡ πρωτοφανής βροχή δέν ἔλεγε να «κόψει». Ἔτσι ἡ στάθμη τοῦ νεροῦ ὅλο καί ἀνέβαινε, ὥσπου πνίγηκαν κι' αὐτοί. <br /> Καί αὐτοί πού πρόλαβαν καί «ἔπιασαν» τά πανύψηλα βουνά, καί αὐτοί ξεγελάσθηκαν. Τό νερό ἔφθασε μέχρι τά βουνά. Καί στήν ὑψηλότερη κορυφή. Καί ὄχι μόνο. Υπερκάλυψε όλες τις βουνοκορφές. (Γεν. 7:18) Τά πάντα ἐπί ἑκατόν πενήντα ἡμέρες ἦταν σκεπασμένα μέ νερό. (Γεν. 7:29) <br /> Ἡ γῆ ἔγινε ἕνας ἀχανής ὠκεανός! Πνίγηκαν οἱ πάντες. (Κι' αὐτοί πού ἔφτιαξαν τήν Κιβωτό) <br /> Ὁ Θεός τούς ἔδωσε προθεσμία μετανοίας ἑκατόν εἴκοσι χρόνια, κι' αὐτοί κορόιδευαν... <br /> Ἡ Κιβωτός ἔπλεε στα «ἄγρια» νερά ἀπό τόν Νοέμβριο μήνα, πού ξέσπασε ὁ κατακλυσμός, μέχρι τον Απρίλιο, πού ἄρχισαν νά ὑποχωροῦν τά ὕδατα (Γεν. 8:4). Επί πέντε μῆνες ἦταν «ακυβέρνητη». <br /> Ὑπῆρχε μέγας κίνδυνος να «φαγωθεῖ ἀπό τά κύματα, ἤ νά προσκρούσει σε «σκόπελο», ἤ «ὕφαλο» καί νά συντριβεῖ. Καί ὅμως. Ἄραξε «σῶα καί ἀβλαβής» στό ὄρος Αραράτ<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> (Γεν. 8:4). Λές και εἶχε κάποιον ἐπιδέξιον, ἔμπειρον καί ὑπομονετικόν καπετάνιον. Καί εἶχε. <br /> • Ὁ Νῶε εἰσῆλθε στην Κιβωτό τήν 22α τοῦ δευτέρου μηνός (Νοεμβρίου, Γεν. 7:11), καί ἐξῆλθε τήν 27η τοῦ δευτέρου μηνός Νοεμβρίου, Γεν. 8:14) τοῦ ἑπομένου ἔτους (πού στέγνωσε ἡ γῆ). Δηλαδή: Ἐπί ἕνα ὁλόκληρο χρόνο ἦταν «φυλακισμένος» μές στην Κιβωτό. Χωρίς να ξέρει που βρίσκεται, καί ποῦ θά καταλήξει. <br /> • Στήν Κιβωτό δέν ὑπῆρχαν «γεννήτριες» που να παράγουν φῶς. Ἔτσι ὁ Νῶε ἐπί ἕνα χρόνο ἦταν βυθισμένος στο σκοτάδι. Καί ὄχι μόνο. Αλλά κάθε τόσο ἄκουγε τά μουγγρητά τῶν ἀλόγων ζώων, πού βρίσκονταν μαζί του. Μυρίζονταν τίς ἀκαθαρσίες τους, πού συνεχῶς στοιβάζονταν... <br /> • Το σπουδαιότερο: Ο Νώε, βρισκόμενος ἐντός τῆς Κιβωτοῦ, καί ξεσπώντας ὁ κατακλυσμός, ἤξερε πώς ἔξω χάνονται οἱ πάντες. Πώς χάνονται οἱ ἐργάτες, πού ἐπί ἑκατό χρόνια συνεργάζονταν μαζί τους. Πώς χάνονται οἱ δικοί του ἄνθρωποι (οἱ πολυάριθμοι συγγενεῖς του, οἱ φίλοι του), πού ἔζησε μαζί τους 600 ὁλόκληρα χρόνια. Πιθανόν νά ἄκουγε τα βογγητά τους! Τί πόνος γιά τόν φιλεύσπλαχνο Νώε. <br /> • Παρόλο πού ζοῦσε σέ τέτοιες δραματικές συνθῆκες, δέν πτοήθηκε, δέν ἀπελπίσθηκε, δέν πανικοβλήθηκε. Παρέδωσε ἐξ' ὁλοκλήρου τόν ἑαυτόν του στόν Θεό. Τοῦ ἔδειξε ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη. Καί ἐπειδή Τοῦ ἔδειξε τέτοια ἐμπιστοσύνη, ὁ Παντοκράτωρ Κύριος δέν τόν ἐγκατέλειψε. Τουναντίον ἦταν πάντα μαζί του. Τόν στήριζε, τόν ἐνίσχυε, τόν ἐνδυνάμωνε. <br /> Κι' αὐτό τό ἔνοιωθε ὁ Νῶε. Γι' αὐτό, μόλις πάτησε το πόδι του στην ξηρά, πρόσφερε θυσία στο Θεό, εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης γιά τή μεγάλη Του συμπαράσταση (Γεν. 8:20). <br /> Οἱ ἄνθρωποι πού πνίγηκαν ἀπό τόν κατακλυσμό, ζοῦσαν πρό Χριστοῦ. Καί μάλιστα στήν ἐποχή πού οἱ δέκα ἐντολές δέν εἶχαν ἀκόμα δοθεῖ στό Μωϋσῆ. Ζοῦσαν δηλαδή σε βαθύτατο σκοτάδι! Παρόλο αυτό τιμωρήθηκαν θανάσιμα γιά τίς ἁμαρτίες τους, προπαντός γιά τίς ἁμαρτίες τῆς σαρκός. Γιατί; <br /> Επειδή δέν ἀγωνίσθηκαν. Δέν προσπάθησαν να νικήσουν τήν ἁμαρτία. Αν προσπαθοῦσαν, θα νικοῦσαν, ὅπως ἔγινε μέ τόν Νώε. <br /> Κι' αὐτό σημαίνει: Ὅποιος δέν ἀγωνίζεται ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας, ἀλλά παραδίδεται ἀμαχητί, θα τιμωρηθεῖ. Ἁπλῶς, τώρα ὁ Θεός μακροθυμεῖ, ὅπως μακροθύμησε καί τότε. <br /> Οἱ διεφθαρμένοι ἄνθρωποι (στήν ἐποχή τοῦ Νῶε), ὅταν ξέσπασε ὁ κατακλυσμός, τότε ἄλλαξαν μυαλά. (Ἐνῶ πρίν...). <br /> Ἕνα κατσικάκι, (λέει ἕνας μύθος τοῦ Αἰσώπου), βρισκόταν στην ταράτσα ενός διώροφου σπιτιοῦ· βλέπει στο δρόμο ἕνα λύκο. <br /> - Δέν ντρέπεσαι, παλιοτόμαρο. (τοῦ ἔλεγε). Τρῶς τις κατσίκες καί τίς γίδες τῶν φτωχῶν! <br /> -Αν θές νά τά ποῦμε, κατέβα κάτω. (ἀπάντησε ὁ λύκος). <br /> Ἂν ἔστω ἡ κατσίκα ἔκανε το τόλμημα και κατέβαινε προς τα κάτω, τότε σίγουρα τό πρῶτο πού θά ἔκανε μπρός στο λύκο, ἦταν νά τοῦ δείξει τήν μεταμέλεια της, γιά ὅ,τι εἰς βάρος του ξεστόμισε, ἐκλιπαρώντας τον ταυτόχρονα να τῆς χαρίσει τή ζωή. <br /> Καί ὁ ὄχλος στήν ἐποχή του Νῶε, ὅσο δέν κινδύνευε, μιλοῦσε σάν τήν κατσίκα πάνω στην ταράτσα. Ὅταν ὅμως βρέθηκε στο στόμα τοῦ θανάτου, μετανόησε, φωνάζοντας «βοήθεια». Αλλ' ὅμως ἦταν ἀργά, πολύ αργά. <br /> Καί ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω. </span></span></p> <div style="mso-element: footnote-list;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><span style="color: #070707;"><br /></span></span></div><!--[if !supportFootnotes]--><hr size="1" style="text-align: left;" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #070707; font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="line-height: 115%;">[1]</span><!--[endif]--></span></a> Αλήθεια. Πῶς τά κατάφερε καί στάθηκε τόσο ψηλά, σέ αὐτό τό χάος καί βαθύ σκοτάδι; Πῶς δέν «κάμφθηκε» ἀπό τήν ἀσφυκτική πίεση που δεχόταν ἐπί μονίμου βάσεως ἀπό τόν διεφθαρμένο ὄχλο; «Επειδή (ἀπαντᾶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος) είχε μονίμως προσηλώσει τήν διάνοιά του στό Θεό, καί ἔτσι οὐδόλως νοιάζονταν γιά τό τί ἔλεγε γι' αὐτόν ὁ κόσμος». </span></p> </div> <div id="ftn2" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #070707; font-family: arial;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="line-height: 115%;">[2]</span><!--[endif]--></span></a> «Το παράδειγμα τοῦ Νῶε διδάσκει, πώς τίποτε δέν μπορεῖ νά ἐμποδίσει ἐκεῖνον πού θέλει νά εἶναι σώφρων (ἐγκρατής)· νά ἐγρηγορεῖ καί νά φροντίζει ὑπέρ τό δέον για τήν σωτηρία του. Γι' αὐτό, κανείς ἄς μήν «τά βάζει» μέ τούς ἄλλους. Κανείς ἄς μήν τούς θεωρεῖ ὑπεύθυνους, ἀλλά νά ἀποδίδει τά πάντα στη δική του ἀδιαφορία» (Ομιλ. ΚΓ' εἰς Γεν.). </span></p> </div> <div id="ftn3" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #070707; font-family: arial;"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="line-height: 115%;">[3]</span><!--[endif]--></span></a> Ὁ ἐκ δεξιῶν ληστής, γιά νά μετανοιώσει, χρειάστηκε ένα λεπτό! Σε 120 χρόνια ὁ ἄνθρωπος προλαβαίνει ὄχι ἁπλῶς νά μετανοήσει, ἀλλά καί νά γίνει ἄγγελος, και κάτι παραπάνω! </span></p> </div> <div id="ftn4" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoNormal"></p><div style="text-align: justify;"><span style="color: #070707;"><a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="font-family: arial;" title=""><span style="line-height: 115%;">[4]</span></a><span style="font-family: arial;">  </span><span style="font-family: arial;">Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος μᾶς πληροφορεί, πώς μέχρι τήν ἐποχή του σώζονταν στό ὄρος Αραράτ «κομμάτια» ἀπό τήν Κιβωτό του Νῶε. «Ἠκούσατε (λέει) περί τοῦ κατακλυσμοῦ καί τῆς πανωλεθρίας ἐκείνης; Οὐχί γέγονε, καί εἰς ἔργον ἐξέβη; Οὐχί καί τά λείψανα αὐτῆς ἕως νῦν ἐκεῖ σώζεται πρός ἡμετέραν ὑπόμνησιν;» (Περί τελείας Αγάπης, 7) </span></span></div><span style="color: #070707; font-family: arial;"><div style="text-align: justify;">Σήμερα πιά ἔχει ἀποδειχθεῖ ἐπιστημονικά, ὅτι ὁ κατακλυσμός ήταν πράγματι ἕνα ἀναμφισβήτητο ἱστορικό γεγονός. </div><div style="text-align: justify;">Μιά ἀκόμα ἀπόδειξη, ὅτι ἡ Γραφή καί σάν ἱστορικό βιβλίο εἶναι ἀξιόπιστη. </div></span><p></p> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><o:p><span style="color: #070707; font-family: arial;"> </span></o:p></p> </div> </div><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><u><br /></u></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><u><br /></u></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/1_01808504093.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΦΗ (1)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2_0255690375.html" itemprop="url"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΦΗ (2)</span></b></span></a></div>

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΦΗ (3)

  3. ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ  Το κακό εἰσβάλλει χωρίς αντίσταση στό σῶμα τῆς κοινωνίας. Τρέχει σαν ποτάμι, καλύπτοντας ὁλόκληρο τό σῶμα της.  Ο κόσμο...

Read more »

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (6)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhA0fy00j8-_87QrfgNdDE_J7AWc_dZMnKB7bkqkELHo5Lo3CU3f8lmMwzJRnO99auoWGyBaQr61L0ffNLZx1IA-5kc1efvCyi7gHLq2MFBntoNVkK042p84w5ukF9pxpTEv6o-F8gb7Tt7ggroQQLws7x4g3Lh8RIAm6cVf_p7nZ1Xr3Xxfd04aDRb/s320/image.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #070707;"><img border="0" data-original-height="240" data-original-width="320" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhA0fy00j8-_87QrfgNdDE_J7AWc_dZMnKB7bkqkELHo5Lo3CU3f8lmMwzJRnO99auoWGyBaQr61L0ffNLZx1IA-5kc1efvCyi7gHLq2MFBntoNVkK042p84w5ukF9pxpTEv6o-F8gb7Tt7ggroQQLws7x4g3Lh8RIAm6cVf_p7nZ1Xr3Xxfd04aDRb/w400-h300/image.png" width="400" /></span></a></div><span style="color: #070707;"> <br /></span><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #070707;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6<br /> <br /> Ὅ,τι είσαι, είσαι. Μή φοβάσαι νὰ τὸ παραδεχθεῖς<br /> </span></b><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /> Δεν ξέρω πόσο γίνομαι κατανοητός, δέν ξέρω πῶς τὰ ἀκοῦτε, πῶς τὰ καταλαβαίνετε αὐτά, ἀλλὰ ὑπάρχει για όλους σωτηρία. Όμως, ἔτσι πρέπει να τα πάρουμε τα πράγματα. Τώρα καταλαβαίνουμε καλύτερα πόσο ὁ καθένας μας πρέπει να γνωρίσει καλά-καλά τί εἶναι ὁ ἑαυτός του. Διότι μπορεῖ ὅλα αὐτά, ὡς γενικό πλαίσιο τοῦ ὅλου θέματος, νὰ εἶναι ἔτσι, ἀλλά στον καθένα ὅλη αὐτή ἡ κατάσταση ὑπάρχει κατά ἕναν ἰδιαίτερο τρόπο. Πόσο ἑπομένως χρειάζεται να βοηθηθούμε ἀλλὰ νὰ ἔχουμε διάθεση ἅμα δέν ἔχουμε διάθεση, δὲν καταλαβαίνουμε τίποτε- όμως έτσι εἰδικά να βοηθηθούμε, για να γνωρίσουμε τὸν ἑαυτό μας.<br /> Ο καθένας να γνωρίσει τον ἑαυτό του. Μήν ντρέπεσαι, μή φοβάσαι να παραδεχθεῖς ὅ,τι εἶσαι. Όχι τί θέλεις νὰ εἶσαι, ἀλλὰ ὅ,τι είσαι. Να το παραδεχθεῖς μάλιστα με εὐγνωμοσύνη, χωρίς να τα βάλεις με κανέναν. Οὔτε μὲ τὸν Θεό οὔτε με κανέναν ἄλλο νὰ τὰ βάλεις, οὔτε να παραπονιέσαι: «Γιατί νὰ εἶμαι ἔτσι; Γιατί νὰ μοῦ συμβαίνουν αὐτὰ; Γιατί νὰ ἔχω ἐγὼ αὐτὲς τῆς δυσκολίες;» Αυτά τα ξέρει ὁ Θεός. Ἐμεῖς ὀφείλουμε με ευγνωμοσύνη να δεχόμαστε ό,τι και να μᾶς συμβαίνει, καί ὑπομονετικά να γνωρίσουμε τὸν ἑαυτό μας. Ἔτσι ὑπάρχει ἐλπίδα, ἀδελφοί μου, να γίνει κάτι στην ψυχή μας.<br /> Δεν ξέρω, μπορεῖ νὰ κάνω λάθος, ἀλλὰ κατά κανόνα ἐκεῖνος ποὺ εἶναι ἔξω ἀπό τήν πραγματικότητα, ἔξω ἀπό τὸν ἑαυτό του, πού δέν τὰ ξέρει ἔτσι τα πράγματα, πού δέν τὰ εἶδε έτσι, πού δέν ἔχει διάθεση να σκύψει μέσα του, ἐκεῖνος νομίζει πώς τάχα ἔχει νὰ κάνει κάποιο ἄλλο έργο. Ὅμως, ὅπως λέει καὶ ὁ ἅγιος, ἂν πέσεις μέσα στη λάσπη, καί βουλώσει ή μύτη σου, τα μάτια σου, το στόμα σου, τά αὐτιά σου, τί θὰ σε ὠφελήσει, ἐὰν πεῖς στὸν ὑπηρέτη σου να πάει νὰ ἀρχίσει να δίνει λεφτά ἐδῶ κι ἐκεῖ γιὰ ἐλεημοσύνη (Βλ. Αγίου Συμεών του Ν. Θεολόγου, Έργα, Κατηχήσεις, Κατήχηση Ε. έκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλης, τόμ. 1, Θεσσαλονίκη 1988, σσ. 88-89.)<br /> <br /> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">Ἡ μόνη δουλειά πού ἔχεις να κάνεις εἶναι...<br /> </b><br /> Ἐμεῖς κάνουμε σπασμωδικές κινήσεις, ἐπειδή δὲν θέλουμε να κάνουμε αὐτό τό ἕνα, δηλαδή να παραδοθοῦμε στον Χριστό. Όχι με λόγια, ἀλλά στην πράξη να παραδοθοῦμε. Ὄχι μόνο να το έχουμε πόθο και ἐπιθυμία να παραδοθούμε, ἀλλά στην πράξη να το κάνουμε. Το ἔκανες αὐτή τήν ὥρα, δηλαδή παρέδωσες τώρα τὸν ἑαυτό σου στον Θεό, καὶ μετά από λίγο, πάλι· καὶ μετά από λίγο, πάλι. Ὄχι μὲ τὴν ἔννοια ότι κοροϊδεύεις, ἀλλά μέ τήν ἔννοια ότι συνέχεια βγαίνει ἀπό μέσα σου ακατέργαστο υλικό, τὸ ὁποῖο δέν το ἔβλεπες πρῶτα, και γι' αὐτό παραδίδεις ἐκ νέου τον ἑαυτό σου στον Θεό. Επειδή όμως δέν θέλουμε νὰ κάνουμε αὐτό, καὶ ἀπό τό ἄλλο μέρος θέλουμε νὰ εἶμαστε χριστιανοί, νά φαινόμαστε ώς χριστιανοί, κάνουμε ὑποκρισίες, ἔχουμε πλαστή καί φτιαχτή συμπεριφορά, ποὺ δὲν ἔχει σχέση με τη χριστιανική ἀρετή. Πιθανόν κάποιος, ἀκούγοντας ὅλα αὐτά, να ἀπελπίζεται, νὰ ἀπογοητεύεται. Δὲν εἶναι ἔτσι. Εἶναι λάθος αὐτό, ἀφοῦ ὅλα τὰ κάνει ὁ Θεός· δὲν τὰ κάνουμε ἐμεῖς. Ἂν ἐπιτρέπεται νὰ πῶ, ἡ μόνη δουλειά ποὺ ἔχεις να κάνεις εἶναι νὰ κόψεις το μέρος τοῦ καρπουζιοῦ πού βρίσκεται ἔξω ἀπό τό νερό. Κόψ' το λοιπόν καὶ πάρ' το. Μόνο του το καρπούζι θὰ ἀνέβει λίγο πιό πάνω. Ἐνῶ, ἄν προσπαθήσεις ἀλλιῶς νὰ τὸ ἀνεβάσεις, δὲν θὰ βρεῖς τρόπο. Θὰ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι μέσα στο νερό. Κόψε αὐτό πού βγῆκε ἔξω ἀπό το νερό. Κόψε τὴν ἄλλη μέρα καὶ τὸ ἄλλο πού βγῆκε ἔξω ἀπό τό νερό. Σιγά-σιγά, κάθε μέρα, να παραδίδουμε τὸν ἑαυτό μας μὲ ἐμπιστοσύνη στον Θεό· αὐτό εἶναι τὸ κόψιμο. Δηλαδή, ἂν σήμερα, ὅσο μπορούμε να νιώσουμε, να καταλάβουμε τὸν ἑαυτό μας, ἀπόλυτα, τέλεια τόν παραδώσουμε στον Θεό, αὔριο θά αἰσθανόμαστε τὴν ἀνάγκη να κάνουμε το ἴδιο. Ὄχι μὲ τὴν ἔννοια, ὅπως λέγαμε, ὅτι κοροϊδεύαμε πρῶτα, ἀλλὰ μὲ τὴν ἔννοια ὅτι σήμερα βγῆκε ἀπό μέσα μας, ἀπό τὸ ὑποσυνείδητο, ἄλλος ἄνθρωπος πού δέν τὸν εἴχαμε ὑπ' ὄψιν. Καί τήν ἄλλη μέρα θα κάνουμε το ἴδιο, καὶ τὴν πιὸ ἄλλη καὶ τὴν πιό ἄλλη.<br /> Ἀναφέραμε χθές, σχετικά με την ταπείνωση, καί το παράδειγμα μέ τό βαρέλι, τα βρώμικα νερά καί τὸν φελλό. Εἶναι τόσο χτυπητό τό παράδειγμα καί τόσο ἐκφραστικό, πού νομίζω ὅτι θα βοηθήσει τόν καθένα να ταπεινωθεί.<br /> <br /> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;">Νά κάνουμε ὅ,τι χρειάζεται, γιά να νορμαλοποιηθεῖ ὁ ἑαυτός μας<br /> Νά προβληματισθοῦμε<br /> </b><br /> Σήμερα, πού ἦρθαν τα πάνω κάτω καὶ τὰ κάτω πάνω, ποὺ ἔχει πάθει ἀλλοίωση τό ἀνθρώπινο γένος, καὶ νὰ δοῦμε ποῦ θὰ πάει το πράγμα, ἔχει πρόβλημα καὶ μὲ τὸν ὕπνο ὁ ἄνθρωπος. Πόσοι καί πόσοι δέν μποροῦν νὰ κοιμηθοῦν καὶ παίρνουν φάρμακα και φάρμακα, χαπάκια καί χαπάκια, για να κοιμηθοῦν λίγο. Ἐνῶ ὁ εὐλογημένος ὁ ὕπνος ἔρχεται, ὅταν κανείς ἔχει μέσα του την εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ, ὄχι ὅμως θεωρητικά. Χρειάζεται να ὑπάρχει οὐσιαστικά ἡ εἰρήνη μέσα στον ἄνθρωπο, γιὰ νὰ ἔρθει ὁ ὕπνος.<br /> Πρέπει πολύ να προβληματισθοῦμε, ὅσοι ἔχουμε διάθεση για κάτι τέτοιο, και πρωτίστως βέβαια ὁ καθένας γιὰ τὸν ἑαυτό του ἀλλὰ ἔπειτα καί γενικότερα να προβληματισθούμε- και να κάνουμε ὅ,τι χρειάζεται, για να νορμαλοποιηθεῖ ὁ ἑαυτός μας και να ξεπεράσουμε ὅλες ἐκεῖνες τίς ἀόρατες δυνάμεις καὶ ἀόρατες καταστάσεις πού, παρά την καλή διάθεση τὴν ὁποία ἔχει ὁ ἄνθρωπος, δὲν ἀφήνουν να ἀπλωθεῖ μέσα του ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ἡ λύτρωση που παρέχει ὁ Χριστός, ή χαρά που δίνει ὁ Χριστός. Ἔχεις καλή διάθεση, ἀλλὰ ἂν ἔχεις μέσα σου καταστάσεις οἱ ὁποῖες, ὅσο κι ἂν τὸ θέλεις νὰ εἶναι τακτοποιημένες, εἶναι ἀτακτοποίητες, κάτι πρέπει να γίνει.<br /> Πάλι αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκη νὰ πῶ ὅτι ἔχει πάθει κάποια ἀλλοίωση ὁ ἄνθρωπος σήμερα, καί φαίνεται ὅτι δὲν φθάνει νὰ ποῦμε σε κάποιον ἀπλῶς: «Πίστεψε στον Χριστό». Ὄχι ὅτι δὲν ἀρκεῖ ἡ πίστη στον Χριστό, ὄχι ὅτι δέν γιατρεύεται κανείς μὲ τὴν πίστη στον Χριστό, ἀλλά διότι, ἐνῶ νομίζεις ὅτι πιστεύεις, δέν πιστεύεις, ἐνῶ νομίζεις ὅτι ἀφήνεσαι στον Χριστό, δέν ἀφήνεσαι, ἐνῶ νομίζεις ὅτι κάνεις τὰ τοῦ Χριστοῦ, δὲν κάνεις τὰ τοῦ Χριστοῦ. Ὄχι μὲ τὴν ἔννοια ὅτι κοροϊδεύεις κάποιον· ὄχι. Ἀλλὰ ὑπάρχουν μέσα σου καταστάσεις πού, παρά την καλή διάθεσή σου, δέν ἀφήνουν αὐτή ἡ πίστη σου να προχωρήσει βαθύτερα.<br /> Νὰ ἀναφέρουμε ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι στρώματα-στρώματα. Τί σημαίνει αὐτό; Αὐτό σημαίνει ὅτι τὴν ὥρα πού λέει κανείς εἰλικρινά καί τίμια καί χωρίς ὑποκρισία «παραδίδομαι στον Χριστό», παραδίδει το πάνω-πάνω στρῶμα. Τὰ ἄλλα στρώματα, πού εἶναι βαθύτερα, καθόλου δέν τὰ ἐλέγχει. Καί ὄχι μόνο δέν τὰ ἐλέγχει, ἀλλὰ αὐτά ἔχουν τὴν αὐτονομία τους καί διαφεντεύουν.<br /> Γι' αὐτό συμβαίνουν αὐτά τά παράξενα. Δηλαδή, βλέπεις τὸν ἄλλο να κάνει κάτι, καί διερωτᾶσαι πῶς τὸ κάνει, ἀφοῦ μόλις προηγουμένως, μόλις χθές, λέγαμε κάποια πράγματα, και τώρα κάνει ὅ,τι κάνει, σὰν νὰ μὴν ἄκουσε τί εἴπαμε. Καί ὄχι μόνο κάνει αὐτό πού κάνει, πού καθόλου δέν ταιριάζει, ἀφοῦ ἤδη ἔχουμε πεῖ κάποια σχετικά πράγματα, ἀλλά καθόλου δέν καταλαβαίνει ὅτι δέν εἶναι σωστό. Δέν το καταλαβαίνει. Ἀντιλαμβάνεσθε τώρα τί γίνεται. Πῶς λοιπόν νὰ συνεννοηθοῦμε καὶ νὰ βροῦμε ἄκρη; Γι' αὐτό σήμερα τόσο πολύ εἶναι ὁ καθένας μέσα στο καβούκι του. Υπάρχουν βέβαια κάποιες ἀνάγκες στην καθημερινή ζωή πού ἑνώνουν τοὺς ἀνθρώπους, βαθύτερα ὅμως ὁ καθένας εἶναι ἔρμαιο τοῦ ἑαυτοῦ του, θύμα τοῦ ἑαυτοῦ του.<br /> Καταλαβαίνετε τώρα τί δουλειά ἔχει ὁ καθένας μας να κάνει, ἕως ὅτου ὅλα αὐτά τά στρώματα τῆς ὑπάρξεώς μας νὰ ὑποταχθοῦν στὸν Χριστό. Δέν θά ὑποταχθοῦν στον Χριστό διά τῆς βίας, δὲν θὰ ὑποταχθοῦν ἐν ἀγνοίᾳ μας, ἀλλά ἐν γνώσει μας. Δηλαδή, συγκεκριμένα νὰ πεῖ κανείς, ὅσο μπορεῖ νὰ καταλάβει: «Κύριέ μου, παραδίδομαι σ' ἐσένα· τελείωσε. Νά μέ κυβερνήσεις ἐσύ». Καί νά τό κάνει αὐτό τίμια, εἰλικρινά καὶ νὰ μπεῖ στὸν ἀγώνα πού ἔχει να κάνει. Ἀλλά συγχρόνως ὅμως, γιὰ νὰ ποῦμε ὅλη τὴν ἀλήθεια, νὰ μπεῖ στὴν ὑπακοή. Ἐμεῖς ἔχουμε ὅλη τὴν εὐχέρεια καί τὴν ἄνεση μέσα στην Έκκλησία να κάνουμε ὑπακοή.<br /> Ἐάν ἔτσι τὸ πάνω-πάνω στρῶμα τῆς ψυχῆς σου το παραδώσεις στον Χριστό, τὴν ἄλλη μέρα ἕνα ἄλλο στρώμα, ποὺ εἶναι λίγο βαθύτερα καὶ δὲν φαινόταν ὡς τώρα, ἔρχεται στὴν ἐπιφάνεια. Καὶ ἂν εἰλικρινά καὶ τίμια κάνεις νέο δόσιμο, ἄλλο στρώμα ἔρχεται στὴν ἐπιφάνεια. Το δόσιμο αὐτό να το κάνεις χωρίς καθόλου νὰ ἀπορήσεις: «Εγώ χθές παραδόθηκα. Πάλι τὸ ἴδιο θα κάνω» Γι' αὐτὸ ἄλλωστε κανείς κάθε μέρα βάζει ἀρχή, πρέπει να βάζει ἀρχή. Όχι ἁπλῶς κάθε μέρα, ἀλλά καί κάθε στιγμή.<br /> Πάντως, αὐτὸ τὸ ἔργο δὲν ὁλοκληρώνεται ἀπὸ τὴ μια μέρα στὴν ἄλλη. Μπορεῖ ἐπί μῆνες κανείς να ἀγωνίζεται, γιὰ νὰ κρατήσει αὐτή τὴν ὑπόσχεση πού ἔδωσε, ὅτι παρέδωσε τὸν ἑαυτό του στον Χριστό. Ἀφοῦ στην πράξη γίνει ὄντως αὐτή ἡ παράδοση, βγαίνει ἕνα στρῶμα ἀπό κάτω. Καὶ ἄν παραδοθεῖ καὶ αὐτό, ἂν παραδώσει δηλαδή κανείς ὅσο ἀπό τὸ ἀσυνείδητο περιεχόμενο τοῦ ἑαυτοῦ του βγεί στο συνειδητό -πράγμα πού ἀποδεικνύεται στην πράξη-καὶ ἄλλο στρώμα βγαίνει, μετά καί ἄλλο στρώμα, καὶ ἔρχεται ὥρα ποὺ ὅλος ὁ ἄνθρωπος παραδίδεται στον Χριστό.<br /> Οἱ ἅγιοι δὲν εἶχαν συνειδητό, ὑποσυνείδητο, ἀσυνείδητο. Τα πάντα σ' αὐτοὺς ἦταν συνειδητό. Καὶ γι' αὐτό εἶναι τόσο ἀπλὴ ἡ ζωή τῶν ἁγίων καὶ τοῦ κάθε χριστιανοῦ πού πορεύεται αὐτόν τόν δρόμο, πού ζεῖ κατ' αὐτόν τον τρόπο. Εἶναι ἀνάγκη λοιπόν να μπούμε σ' αὐτὸν τὸν ἀγώνα –ἐφόσον μᾶς δίνει ὁ Θεός ζωή, ἀλλὰ καὶ γι' αὐτὸ μᾶς τὴ δίνει τή ζωή– ὥστε σιγά-σιγά, σιγά-σιγά να νορμαλοποιηθεί ὅλος ὁ ἑαυτός μας, να παραδοθεί ὅλος ὁ ἑαυτός μας στον Χριστό. Ἀπό κεῖ καὶ πέρα ἀγιάζεται ὅλος ὁ ἄνθρωπος.<br /> Καί αὐτό ὅλο θα γίνει μὲ τὴν πίστη στον Χριστό. Ἀλλὰ μὴν περιμένουμε ὅτι, ἐπειδὴ εἶπαμε «πιστεύουμε στον Χριστό», τέλειωσε το θέμα. Ἡ πίστη θα πρέπει νὰ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα αὐτή τήν παράδοση. Στην πράξη ὅμως, τὴν ἄλλη μέρα κιόλας θα φανεῖ ὅτι σὰν νὰ μὴν παρέδωσε τὸν ἑαυτό του και νείς, διότι βγαίνουν νέα στρώματα. Έτσι, σιγά-σιγά ὅλος ὁ ἄνθρωπος παραδίδεται στον Χριστό, ὅλος ἐξαγιάζεται, ὅλος ἐλευθερώνεται καὶ εἶναι ὅλος χαριτωμένος καὶ ἀπλοῦς, ὅπως ὁ Θεός εἶναι ἁπλοῦς.<br /> Κάποιοι ἀσχολοῦνται μὲ αὐτὰ τὰ ψυχολογικά θέματα. Βρίσκουν κατάλληλο γιατρό και κάνουν ψυχαναλύσεις καὶ βγάζουν ἀπὸ τὸ ἀσυνείδητό τους πολλά βιώματα και τακτοποιούνται κάπως ψυχολογικά· ἀλλά χωρίς τίποτε ἄλλο.<br /> Ἐμεῖς ὅμως οἱ χριστιανοί, ἐὰν θέλουμε να γίνουμε τοῦ Χριστοῦ, θα πρέπει να μπούμε στὸν ἀγώνα αὐτό. Ὄχι γιατί, ἐπαναλαμβάνω, δὲν μᾶς σώζει ή χάρη τοῦ Χριστοῦ, ὄχι γιατί δέν φθάνει ἡ πίστη, ἀλλά διότι δεν πιστεύει ὅλο τὸ εἶναι μας, τὴν ὥρα πού λέμε ὅτι πιστεύουμε δέν παραδίδεται ὅλο τὸ εἶναι μας, τὴν ὥρα πού λέμε ὅτι παραδιδόμαστε. Καί ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ δέν φθάνει στα βαθύτερα ἐκεῖνα στρώματα, πού δέν ἔχουν ἀκόμη παραδοθεί. Γι' αὐτό ὑπάρχουν χριστιανοί πού ἔζησαν πολλά χρόνια, ἔφθασαν σε μεγάλη ἡλικία καὶ παρ' ὅλα αὐτά ἔχουν μέσα τους ἀκατέργαστες καταστάσεις. Καί αὐτό, διότι ποτέ δὲν προχώρησε ἡ χάρη βαθύτερα. Έξωτερικά, πάνω-πάνω, ἐπιφανειακά, κάθε μέρα άσχολοῦνταν μὲ τὰ πνευματικά, χωρίς ὅμως να παραδοθεῖ τὸ ὅλο εἶναι τοῦ ἀνθρώπου στη χάρη τοῦ Θεοῦ.<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: #070707;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></span></p><p></p><div style="text-align: center;"><b style="color: red; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ</span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><span style="font-size: medium;"><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b>...πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν</b></div></b><b style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;">Τὸ αἴσθημα κατωτερότητος καὶ ἄλλες ἀρρωστημένες καταστάσεις</span></b></div><span style="color: #2b00fe;"><div style="text-align: center;"><b>μέσα στο μυστήριο τῆς σωτηρίας</b></div></span><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>Πανόραμα Θεσσαλονίκης, Ε΄ έκδοση</b></div><div style="color: #cc0000; text-align: center;"><b><br /></b></div><div><b><br /></b></div></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><a href="https://amethystosbooks.blogspot.com/2025/11/6_20.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><br /></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><br /></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A (1)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2_0870095958.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (2)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/3_01942665065.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (3)</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/4_01197162167.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (4)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/5_01594983194.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (5)</span></b></a></div><p><br /></p>

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ Α (6)

  Α΄ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 Ὅ,τι είσαι, είσαι. Μή φοβάσαι νὰ τὸ παραδεχθεῖς Δεν ξέρω πόσο γίνομαι κατανοητός, δέν ξέρω πῶς τὰ ἀκοῦτε, πῶς τὰ καταλαβ...

Read more »