Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 3ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)

<p><span style="background-color: white;"><br /></span></p><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><span style="background-color: white;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiBIVm1hjQCoO9LQ65O89DefH2mNpRlqW3hNhZVGDzEKfzV8jQnzVvw6-RyIhVHrdN5URyhxLUfzT7wh-AD5C70EMy1Ecy3Ejb4D-f9jOnlx57jpdWFBMOKOvAuxr12bNUUVnQhLkmQc9DOSEc0_vNNcsAd4GGN41uyJqXc7fE9ebqC6s3uPNWkHCzoMGgN" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="450" data-original-width="600" height="355" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiBIVm1hjQCoO9LQ65O89DefH2mNpRlqW3hNhZVGDzEKfzV8jQnzVvw6-RyIhVHrdN5URyhxLUfzT7wh-AD5C70EMy1Ecy3Ejb4D-f9jOnlx57jpdWFBMOKOvAuxr12bNUUVnQhLkmQc9DOSEc0_vNNcsAd4GGN41uyJqXc7fE9ebqC6s3uPNWkHCzoMGgN=w473-h355" style="border: none; position: relative;" width="473" /></a></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><span style="background-color: white;">Ο μακαριστός Δημήτριος Αντβέεφ στην Ιερά Μονή Ιβήρων Αγίου Όρους</span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><span style="background-color: white;">(συνέχεια από <a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/2-2022.html" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">εδώ</a>)</span></div><p style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"></p><div class="n6owBd awi2gc" data-complete="true" data-copy-service-computed-style="font-family: "Google Sans", Arial, sans-serif; font-size: 16px; font-weight: 400; margin: 12px 0px 16px; text-decoration: none; border-bottom: 0px rgb(10, 10, 10);" data-hveid="CAAIBhAA" data-processed="true" data-sfc-cp="" data-sfc-root="ep" jsaction="" jscontroller="TDBkbc#Ml18Xb" jsuid="thBnl_r" style="border-bottom: 0px rgb(10, 10, 10); margin: 12px 0px 16px;"><div style="text-align: center;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: x-large;"><b><br /></b></span><p align="center" class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; margin-bottom: 12pt; text-align: center;"><b><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Τα γεγονότα βοούν</span></b><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σύγχρονη ζωή δεν ευνοεί την ψυχική υγεία των ανθρώπων. Η κοινωνική ένταση στην κοινωνία αυξάνεται κάθε χρόνο. Από την άλλη πλευρά, είναι εμφανής μια ηθική κρίση. Πολλοί άνθρωποι βρέθηκαν σε κατάσταση πνευματικού κενού: μη έχοντας στην καρδιά τους την πίστη του Χριστού, διολισθαίνουν στο μονοπάτι της αμαρτίας. Και η αμαρτωλή ζωή δεν μπορεί ποτέ να φέρει την πραγματική ευτυχία.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Υπάρχουν, φυσικά, περιπτώσεις ψυχολογικών κλονισμών και μεταξύ των Ορθοδόξων Χριστιανών, διότι δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο απαλλαγμένος από την αμαρτία, αλλά οι Ορθόδοξοι προσεύχονται στον Κύριο για έλεος, καταφεύγουν στα μυστήρια της εξομολόγησης και της θείας κοινωνίας που θεραπεύουν την ψυχή, και ο πολυεύσπλαχνος Κύριος, που λυπάται όσους μετανοούν, θεραπεύει τις καρδιές τους και τους χαρίζει ψυχική ειρήνη.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Εάν όμως ένας άνθρωπος δεν έχει σταθερές ηθικές πεποιθήσεις, εάν δεν προστατεύεται από έναν πνευματικό φράχτη ενάντια στη δαιμονική "καταιγίδα", τότε ο κίνδυνος να νοσήσει ψυχικά αυξάνεται πολλαπλάσια, πράγμα που επιβεβαιώνουν και τα γεγονότα: σε όλες σχεδόν τις χώρες ο αριθμός των ψυχικά ασθενών αυξάνεται συνεχώς.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Για τη δική μας ρωσική κοινωνία μαρτυρούν τα ακόλουθα γεγονότα. Το επίπεδο της γενικής εγκληματικότητας από το 1987 έως το 1996 αυξήθηκε κατά 2,2 φορές. Ο αριθμός των γάμων μέχρι το 1996 μειώθηκε κατά 17%, ενώ των διαζυγίων αυξήθηκε κατά 21%. Ο αριθμός των παιδιών που γεννήθηκαν εκτός γάμου αυξήθηκε κατά 76%. Από το 1985 έως το 1995 ο αριθμός των αυτοκτονιών αυξήθηκε κατά 79%.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η ψυχική υγεία της αναπτυσσόμενης γενιάς. Οι θολοί πνευματικοί προσανατολισμοί στην κοινωνία και οι βαριές κοινωνικές συνθήκες αποτέλεσαν βαρύ φορτίο για τις εύπλαστες παιδικές ψυχές.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Πολλές οικογένειες μπορούν να χαρακτηριστούν δυσλειτουργικές: οι γονείς συχνά κάνουν κατάχρηση αλκοόλ, ενώ οι αλκοολικές μητέρες δεν είναι πλέον σπάνιο φαινόμενο. Το 50% των 13χρονων κοριτσιών και αγοριών καταναλώνουν αλκοόλ. Η ηλικία έναρξης του καπνίσματος μειώθηκε στα 10 έτη για τα αγόρια και στα 12 για τα κορίτσια. Κανέναν δεν εκπλήσσει σήμερα το γεγονός ότι οι μαθητές συνάπτουν σεξουαλικές σχέσεις. Κάθε δέκατη άμβλωση γίνεται από έφηβο κορίτσι. Η ναρκομανία αυξάνεται μεταξύ των νέων. Τα αφροδίσια νοσήματα στους εφήβους και η παιδική πορνεία είναι —αλίμονο— θλιβερά χαρακτηριστικά της εποχής μας.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στις αρχές του 1995 υπήρχαν στη Ρωσία 50.000 εγκαταλελειμμένα παιδιά, ενώ 620.000 έφηβοι ήταν εγγεγραμμένοι στα αρχεία της αστυνομίας. Εμφανίστηκαν έφηβοι — κατά συρροή δολοφόνοι. Η δικαστική ψυχιατρική σχεδόν δεν γνώριζε τέτοιες περιπτώσεις στο παρελθόν, και μπορεί κανείς να συμπεράνει τι τεράστιο επίπεδο επιθετικότητας στην κοινωνία αντικατοπτρίζουν.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Οι δοκιμασίες για τα παιδιά ξεκινούν ήδη από τη βρεφική ηλικία. Να μερικές γραμμές από το γράμμα μιας νεαρής μητέρας: "Έκλεψαν την παιδική ηλικία από τα παιδιά. «Χάρη» στην τηλεόραση και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα μικρά παιδιά ξέρουν ήδη τι είναι το σεξ και πώς και με ποιον μπορούν να το κάνουν. Όταν μεγαλώσουν, θα μπορέσουν άραγε να εκτιμήσουν την αγνή αγάπη; Δείτε τι κινούμενα σχέδια δείχνουν στα παιδιά. Και μόνο ο τίτλος τι λέει — «Ο Τρελάρας», «Ο Πόλεμος των Άστρων» και άλλα τέτοια. Ταινίες ανήθικες και αμαθείς. Πρόσφατα έδειξαν το κινούμενο σχέδιο «Όλα τα σκυλιά πάνε στον παράδεισο». Η ουσία αυτής της ταινίας: δεν χρειάζεται να δουλεύεις, πρέπει να παίζεις τυχερά παιχνίδια μέχρι να κερδίσεις, και πολιτισμένη αναψυχή σημαίνει κορίτσια από καμπαρέ. Και τι παιχνίδια προσφέρουν στα παιδιά: νίντζα, εξωγήινους από το διάστημα, ρομπότ-δολοφόνους κ.λπ. Για ποιο σκοπό; Τι μπορούν να δώσουν αυτά τα παιχνίδια στα παιδιά;". Αλίμονο, ο συγγραφέας αυτών των γραμμών λαμβάνει πολλά τέτοια γράμματα, και σε κάθε ένα υπάρχει ο πόνος και η θλίψη των γονέων για όσα συμβαίνουν γύρω.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Παρουσιάζει ενδιαφέρον μια έρευνα που διεξήχθη από τα τμήματα αστυνομίας και εκπαίδευσης στο Φούλερτον της Καλιφόρνια (ΗΠΑ) το 1988, συγκρίνοντας τις σχολικές προκλήσεις:</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">• Τα κύρια προβλήματα στο σχολείο το 1940: ομιλία την ώρα του μαθήματος, μάσημα τσίχλας, φασαρία, τρέξιμο στους διαδρόμους, ακαταστασία.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">• Τα κύρια προβλήματα στο σχολείο το 1988: χρήση ουσιών, αλκοόλ, εφηβική εγκυμοσύνη, αυτοκτονίες, βιαιοπραγίες και ληστείες.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Το κείμενο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αυτές οι κοινωνικές μεταβολές σημειώθηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες, συνδέοντάς τις με την άνοδο του υλισμού και την παγκόσμια εξάπλωση ενός συγκεκριμένου τρόπου ζωής, εκφράζοντας μια απαισιόδοξη πρόβλεψη για το μέλλον.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Το πρόγραμμα των τηλεοπτικών μας εκπομπών είναι γεμάτο από τερατώδεις τίτλους, πίσω από τους οποίους κρύβονται η βία και η διαφθορά. Παντού στα μέσα μαζικής ενημέρωσης επιδεικνύονται γυμνά σώματα. Στα ρωσικά σχολεία, σεκταριστές κάθε είδους διεξάγουν έργο που αποσκοπεί στην υπονόμευση των πνευματικών αξιών της Ορθοδοξίας. Το πνεύμα της φιλοχρηματίας και της λατρείας του δολαρίου, η αλλαγή φύλου, η εικονική πραγματικότητα και η ευθανασία, ο σατανισμός, η παιδική πορνογραφία, οι οδηγίες για αυτόχειρες και τρομοκράτες — να οι τρομακτικές πραγματικότητες της ζωής μας.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Τα παιδιά εκτίθενται στην επιρροή αποκρυφιστών, υπνωτιστών και άλλων σκοτεινών προσωπικοτήτων. Οι συνέπειες αυτών των επιδράσεων για τις εύπλαστες ψυχές τους είναι εξαιρετικά επικίνδυνες. Οι γιατροί γνωρίζουν πόσες σοβαρές επιπλοκές βιώνουν οι άνθρωποι μετά τις τηλεοπτικές συνεδρίες των σύγχρονων "μάγων". Και όμως, τα παιδιά είναι το μέλλον μας! Πώς θα είναι λοιπόν αυτό;</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p align="center" class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;"><b><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Βασικές μορφές νευρώσεων</span></b><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Στην ιατρική συνήθως διακρίνονται τρεις βασικές κλασικές μορφές νευρώσεων: η νευρασθένεια, η ψυχαναγκαστική νεύρωση και η υστερία. Ας τις εξετάσουμε με τη σειρά με την οποία συνήθως περιγράφονται στην ειδική βιβλιογραφία.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><b><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Νευρασθένεια.</span></b><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"> Θεωρείται η πιο συχνή μορφή νεύρωσης. Ως αυτόνομη νοσολογική οντότητα απομονώθηκε στη δεκαετία του 1880. Αυτή η νεύρωση περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1869, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, από τους Αμερικανούς γιατρούς Beard και Van Deusen. Από τότε, η διάγνωση της νευρασθένειας διαδόθηκε ευρέως. Ο καθηγητής Μπ. Ντ. Καρβασάρσκι αναφέρει ένα αξιοπερίεργο παράδειγμα: στον βρετανικό στρατό κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου δημιουργήθηκε ένα ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης, μετά την ολοκλήρωση του οποίου ο γιατρός λάμβανε τον τίτλο του "εμπειρογνώμονα στη νευρασθένεια".</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Η εν λόγω ασθένεια, όπως φαίνεται από το ίδιο το όνομα, εκδηλώνεται με νευρική αδυναμία μέχρι και βαθιά εξάντληση των ζωτικών δυνάμεων του ανθρώπου. Κατά τη διάρκειά της, οξύνονται οι λανθάνουσες εστίες λοιμώξεων, ενώ υπενθυμίζουν την παρουσία τους η χολοκυστίτιδα, η γαστρίτιδα, το γαστρικό έλκος ή το έλκος του δωδεκαδακτύλου. Αυτή η πάθηση λειτουργεί ως ένα είδος καταλύτη που φέρνει στο φως τη σωματική παθολογία.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Το πορτρέτο του νευρασθενικού είναι τυπικό — πρόκειται για έναν άνθρωπο ευερέθιστο, οξύθυμο, που αρπάζεται εύκολα, όπως λέγεται "με τη μία", του οποίου τα νεύρα εμφανώς τον εγκαταλείπουν (υπερσθενική μορφή νευρασθένειας), ή, αντίθετα, νωθρό, κλαψιάρη, που αισθάνεται κόπωση και εξάντληση όλων των ζωτικών του δυνάμεων (υποσθενική μορφή). Αλλά νά τι είναι ενδιαφέρον: η αυξημένη ερεθιστικότητα και η οξυθυμία του νευρασθενικού δεν κατευθύνονται προς τον εαυτό του, αλλά προς τους γύρω του! Όλοι και όλα τον εκνευρίζουν, συχνά είναι ιδιότροπος, πέφτει εύκολα σε θυμό και οργή, αλλά σχεδόν ποτέ δεν ανυψώνεται στο πνευματικό ύψος της συνειδητοποίησης των δικών του ατελειών, λαθών και αμαρτιών. Έτσι, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, η νευρασθένεια είναι μια εγωιστική νεύρωση, η οποία τρέφεται από το πάθος που στην πατερική βιβλιογραφία ονομάζεται υπερηφάνεια ή οίηση.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Ο ιερέας Αλέξανδρος Ελτσανίνοφ έγραφε: "Η νευρικότητα και τα λοιπά είναι είδη αμαρτίας, και μάλιστα της υπερηφάνειας. Ο πιο μεγάλος νευρασθενικός είναι ο διάβολος. Μπορεί κανείς να φανταστεί ως νευρασθενικό έναν άνθρωπο ταπεινό, καλό, υπομονετικό;". </span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">"Η ερεθιστικότητα του χαρακτήρα προέρχεται από τη μη γνώση του εαυτού μας, από την υπερηφάνεια και ακόμη από το ότι δεν συνειδητοποιούμε το βάθος της φθοράς της φύσης μας και δεν γνωρίσαμε τον πράο και ταπεινό Ιησού" (άγιος δίκαιος Ιωάννης της Κρονστάνδης). </span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">"Κανείς δεν πρέπει να δικαιολογεί την ερεθιστικότητα με κάποια ασθένεια" (στάρετς Αμβρόσιος της Όπτινα).</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Για τα αίτια της ερεθιστικότητας και της απώλειας της ψυχικής ειρήνης, ο αρχιεπίσκοπος Αρσένιος Ζαντάνοφσκι έλεγε: "Μερικές φορές, ξαφνικά εμφανίζεται μέσα σου μια ερεθισμένη κατάσταση, δυσαρέσκεια με τους ανθρώπους γύρω σου, ή απλώς μια κακή, καταθλιπτική κατάσταση του πνεύματος, μελαγχολία, απογοήτευση. Η παραμικρή αφορμή — και η διάθεσή σου χαλάει. Από τι συμβαίνει αυτό; Προφανώς, το ψυχικό σου έδαφος είχε προετοιμαστεί από πριν για μια τέτοια διάθεση. Η ερεθιστικότητα, η δυσαρέσκεια με τους ανθρώπους προκαλούνται από τον φθόνο, την κακή διάθεση απέναντί τους...".</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Επομένως, μπορεί να βγει το συμπέρασμα ότι η νευρασθένεια, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, είναι συνέπεια της απομάκρυνσης από τον Χριστό, μιας φυγής προς τον νεοπαγανισμό. Είναι εκδήλωση των παθών. Η νευρασθένεια μπορεί να θεωρηθεί ως ένα είδος αντίθετου της πραότητας, της ταπεινοφροσύνης, της υπομονής και της ειρηνικής διάθεσης του πνεύματος.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Οι ποιμένες της Εκκλησίας έδιναν ιδιαίτερη προσοχή στη διατήρηση της ειρήνης στην ψυχή κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες ζωής. "Δεν σας εύχομαι ούτε πλούτο, ούτε δόξα, ούτε επιτυχία, ούτε καν υγεία, παρά μόνο ψυχική ειρήνη. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Αν έχετε ειρήνη — θα είστε ευτυχισμένοι" (όσιος Αλέξιος του Ζοσίμοβο). Από εδώ βγαίνει ένα λογικό συμπέρασμα: το καλύτερο φάρμακο για τη νευρασθένεια είναι η βαθιά μετάνοια, ο χριστιανικός τρόπος ζωής με την υπομονετική και ταπεινή άρση του σταυρού μας.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><b><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Νεύρωση των ψυχαναγκαστικών καταστάσεων (ψυχαναγκαστική νεύρωση).</span></b><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"> Ψυχαναγκαστικές, δηλαδή υπάρχουσες ανεξάρτητα από τη θέληση και την επιθυμία του ανθρώπου, μπορούν να είναι τόσο ορισμένες σκέψεις, αναμνήσεις, ιδέες, αμφιβολίες, όσο και πράξεις. Στη νεύρωση των ψυχαναγκαστικών καταστάσεων κατατάσσονται συνήθως και οι ψυχαναγκαστικοί φόβοι. Εάν ένας άνθρωπος βιώνει έναν ανεξήγητο φόβο για κάτι άγνωστο, τότε γίνεται λόγος για σύνδρομο φόβου· εάν φοβάται συγκεκριμένα το σκοτάδι, το ύψος, τα αιχμηρά αντικείμενα, τους κλειστούς χώρους, τέτοιες ψυχαναγκαστικές καταστάσεις ορίζονται ως φοβίες, διευκρινίζοντας στο όνομά τους το είδος ή την κατεύθυνσή τους. Για παράδειγμα, καρκινοφοβία — ο φόβος να αρρωστήσει κανείς από καρκίνο, κλειστοφοβία — ο φόβος των κλειστών χώρων, υψοφοβία — ο φόβος του ύψους, μυσοφοβία — ο φόβος της ακαθαρσίας, παντοφοβία — ο φόβος για όλα όσα τον περιβάλλουν.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Μερικές φορές οι φοβίες εμφανίζονται υπό την ανάλογη περίσταση: ο φόβος του ύψους μόνο κατά την ανάβαση σε ύψος, ο φόβος των ποντικιών στη θέα ενός ποντικιού (ο Πέτρος ο Α', για παράδειγμα, φοβόταν πανικόβλητα τις κατσαρίδες)· μερικές φορές όμως εμφανίζονται ακόμη και με τη σκέψη και μόνο κάποιου πράγματος.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Ο φόβος είναι συμφυής με τη φύση του πεπτωκότος ανθρώπου ("Ο φόβος είναι η απουσία της ελπίδας", λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός) και είναι βαθιά βιολογικός, διότι ο άνθρωπος φέρει μέσα του και τη ζωώδη αρχή, η οποία ενστικτωδώς φοβάται την απειλή από έξω: το σκοτάδι, τις επιθέσεις κ.λπ. Σε πολλές περιπτώσεις, είναι αυτός ακριβώς που εκτελεί τον ρόλο ενός είδους προστατευτικού μηχανισμού, προφυλάσσοντάς μας από καθετί που απειλεί την ευημερία μας. Φοβούμενος, ο άνθρωπος γίνεται πιο άγρυπνος, ικανός να προστατεύσει τον εαυτό του, να σωθεί από την επερχόμενη απειλή. Ο φόβος είναι εδραιωμένος από τη φύση στη μνήμη των προηγούμενων γενεών, στο "συλλογικό ασυνείδητο" (Καρλ Γιουνγκ), όπως λένε οι ψυχαναλυτές.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Ωστόσο, οι νευρωτικοί φόβοι χαρακτηρίζονται ακριβώς από το ότι δεν προκύπτουν από καμία πραγματική απειλή, ή η απειλή αυτή είναι ψευδαισθητική και απίθανη. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος υποφέρει από καρδιοφοβική νεύρωση, δηλαδή φοβάται ότι η καρδιά του μπορεί να σταματήσει σε μια απροσδόκητη στιγμή. Από τη μία πλευρά, θεωρητικά αυτό είναι εφικτό, αφού συμβαίνει ξαφνικός θάνατος και σε νέους ανθρώπους, που μέχρι τότε θεωρούνταν υγιείς, αλλά η αντικειμενική πιθανότητα μιας τέτοιας ξαφνικής ανακοπής της καρδιάς ειδικά σε αυτόν τον άνθρωπο είναι μηδαμινή, και αντίθετα υπάρχει ένας επινοημένος, φανταστικός κίνδυνος για τη ζωή, ο οποίος οφείλεται σε λανθασμένες σκέψεις και αβάσιμους φόβους.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Και νά ένα άλλο παράδειγμα: μια μητέρα, που αγαπά θερμά το μωρό της, ξαφνικά πιάνει τον εαυτό της να σκέφτεται ότι μπορεί να το στραγγαλίσει. Αυτή η σκέψη την τρομοκρατεί, δεν ανταποκρίνεται στις ηθικές της αντιλήψεις, δεν υπαγορεύεται από καμία πραγματική εξωτερική περίσταση — αντίθετα, είναι παράλογη, στερούμενη κάθε κοινής λογικής. Αλλά σαν ακίδα, ριζωμένη γερά στη συνείδηση, αρχίζει να της προκαλεί πόνο, για τον οποίο ντρέπεται να ομολογήσει σε κάποιον.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Οι ψυχαναγκαστικές σκέψεις συχνά ξεκινούν με την ερώτηση: "Κι αν ξαφνικά;". Στη συνέχεια αυτοματοποιούνται, ριζώνουν στη συνείδηση και, επαναλαμβανόμενες επανειλημμένα, δημιουργούν σημαντικές δυσκολίες στη ζωή. Και όσο περισσότερο ο άνθρωπος παλεύει με αυτές, τόσο πιο δυνατά τον κυριεύουν.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Μια σημαντική αιτία της ανάπτυξης και της ίδιας της ύπαρξης του νευρωτικού φόβου είναι η διογκωμένη αισθητική φαντασία, κάτι που συνήθως προσπερνά η ειδική βιβλιογραφία η αφιερωμένη σε αυτή τη θεματολογία. Διότι ο άνθρωπος, για παράδειγμα, δεν φοβάται απλώς να πέσει από το ύψος, αλλά και "εξάπτει" με κάθε τρόπο τη φανταστική κατάσταση, οραματιζόμενος την κηδεία του, τον εαυτό του να κείτεται στο φέρετρο και άλλα παρόμοια.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Επιπλέον, σε τέτοιες καταστάσεις υπάρχει αδυναμία της ψυχικής άμυνας (λογοκρισία) λόγω των φυσικών χαρακτηριστικών της συγκεκριμένης προσωπικότητας ή ως αποτέλεσμα της αμαρτωλής της κατάστασης. Είναι πασίδηλο το γεγονός της αυξημένης υποβλητικότητας στους αλκοολικούς. Εξασθενούν σημαντικά την ψυχική αντοχή τα πορνικά αμαρτήματα. Αντίκτυπο έχει επίσης και η έλλειψη συνεχούς εσωτερικής εργασίας για αυτοέλεγχο, πνευματική νήψη και συνειδητή διαχείριση των σκέψεών μας (αυτές οι ενασχολήσεις περιγράφονται στην πατερική βιβλιογραφία).</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Πρέπει επίσης να αναγνωριστεί ότι ορισμένοι λογισμοί στην πραγματικότητα είναι ξένοι προς τον συγκεκριμένο άνθρωπο, καθώς είναι δαιμονικοί. Δυστυχώς, ο άνθρωπος συχνά δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει την πραγματική πηγή των λογισμών του, και στην ψυχή του διεισδύει χωρίς κόπο η δαιμονική υποβολή. Μόνο οι έμπειροι ασκητές και οι άγιοι άνθρωποι, που έχουν ήδη καθαριστεί από τον προσευχητικό αγώνα και τη νηστεία, είναι σε θέση να εντοπίσουν την προσέγγιση των πνευμάτων του σκότους. Οι ψυχές όμως των κοινών θνητών, καλυμμένες από το αμαρτωλό σκοτάδι, συχνά δεν το αισθάνονται ούτε το βλέπουν αυτό, διότι το σκοτεινό πάνω στο σκοτεινό δύσκολα διακρίνεται.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Ο Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνοφ εξηγεί: "Τα πνεύματα της πονηρίας διεξάγουν τον πόλεμο εναντίον του ανθρώπου με τέτοια πονηριά, ώστε οι λογισμοί και οι φαντασιώσεις που υποβάλλουν, να φαίνονται στην ψυχή ως δικοί της".</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Ο Επίσκοπος Βαρνάβας Μπελιάεφ γράφει: "Το λάθος των σημερινών ανθρώπων έγκειται στο ότι νομίζουν πως υποφέρουν μόνο "από σκέψεις", ενώ στην πραγματικότητα υποφέρουν ακόμη περισσότερο από τους δαίμονες... Έτσι, όταν προσπαθούν να νικήσουν τη σκέψη με τη σκέψη, βλέπουν ότι οι αντίθετες σκέψεις δεν είναι απλώς σκέψεις, αλλά σκέψεις "ψυχαναγκαστικές", δηλαδή σκέψεις με τις οποίες δεν μπορείς να βγάλεις άκρη και μπροστά στις οποίες ο άνθρωπος είναι ανίσχυρος, οι οποίες δεν συνδέονται με καμία λογική και είναι για αυτόν ξένες, εξωτερικές και μισητές... Αλλά αν ο άνθρωπος δεν αναγνωρίζει την Εκκλησία, τη χάρη, τα ιερά μυστήρια και την πολυτιμότητα των αρετών, τότε με τι να αμυνθεί; Φυσικά, με τίποτα. Και τότε, εφόσον η καρδιά είναι άδεια από ταπείνωση και άλλες αρετές, έρχονται οι δαίμονες και κάνουν με τον νου και το σώμα του ανθρώπου ό,τι θέλουν" (Ματθ. 12:43-45).</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Αυτά τα λόγια του δεσπότη Βαρνάβα επιβεβαιώνονται με ακρίβεια κλινικά. Οι νευρώσεις των ψυχαναγκαστικών καταστάσεων θεραπεύονται πολύ πιο δύσκολα από όλες τις άλλες μορφές νευρώσεων. Συχνά δεν ανταποκρίνονται καθόλου σε καμία θεραπεία, εξαντλώντας όσους υποφέρουν από αυτές με βαρύτατα βάσανα. Σε περίπτωση επίμονων ψυχαναγκασμών, ο άνθρωπος χάνει μόνιμα την ικανότητα προς εργασία και απλώς καθίσταται ανάπηρος. "Ο φόβος προξενεί μεγάλη ζημιά", γράφει ο στάρετς Μακάριος της Όπτινα, "το σώμα εξασθενεί από την κατάπτωση του πνεύματος και την απώλεια της ηρεμίας, και έτσι, χωρίς να υπάρχει ασθένεια, έρχεται η ασθένεια". Η εμπειρία δείχνει ότι η πραγματική ίαση μπορεί να επέλθει μόνο με τη χάρη του Θεού.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Κάθε άνθρωπος χρειάζεται τον φόβο Θεού (τον σεβασμό και το δέος ενώπιον του Κτίστη του), αλλά αυτό το μεγάλο δώρο συχνά διαστρεβλώνεται και αντικαθίσταται από μια ζωώδη δειλία. Ο φόβος Θεού έχει πολλά στάδια, το πρώτο από τα οποία συνίσταται στον φόβο της παραβίασης των θείων εντολών — στο να αμαρτήσει κανείς, να πράξει κάτι μιαρό, ανάξιο, προσβλητικό στα μάτια του Θεού. Το δεύτερο στάδιο του ανήκει ήδη σε πιο τέλειους ασκητές της ευσέβειας και περιλαμβάνει τον φόβο της απομάκρυνσης από τον Θεό, της στέρησης της χάρης Του, της θείας ειρήνης, διότι αυτή η απομάκρυνση σημαίνει πνευματικό θάνατο.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">"Ἰδού, ο φόβος Θεού (θεοσέβεια) είναι σοφία", αναφέρεται στην Αγία Γραφή (Ιώβ 28:28). "Ζώντας χωρίς φόβο Θεού, δεν μπορείς να επιτελέσεις τίποτα ευγενικό και θαυμαστό", γράφει ο οικουμενικός δάσκαλος της Εκκλησίας, Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Με βάση την πατερική βιβλιογραφία, πρέπει να συμπεράνουμε ότι ακριβώς ο φόβος Θεού είναι ικανός να θεραπεύσει τον άνθρωπο από τις νευρώσεις του: όταν ο άνθρωπος αποκτά αυτό το πνευματικό χάρισμα, τότε με αυτόν τον ευγενή φόβο καταποντίζονται οι άλλοι μικροί, καθημερινοί φόβοι. Όπως ένα μεγάλο κύμα στη θάλασσα απορροφά τον μικρό κυματισμό, έτσι και ο αληθινός φόβος Θεού καταπίνει τους νευρωτικούς φόβους — τις φοβίες.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Και τέλος, η τελευταία πτυχή που αφορά τα αίτια εμφάνισης του φόβου, η οποία επίσης δεν εξετάζεται στην επιστημονική βιβλιογραφία. Ένδειξη για αυτήν βρίσκουμε στην Αγία Γραφή: "φόβος δεν υπάρχει στην αγάπῃ, αλλά η τέλεια αγάπη εκδιώκει τον φόβο, διότι ο φόβος έχει βασανιστήριο" (Α Ιω. 4:18). Αποδεικνύεται ότι η ύπαρξη φόβου στην ψυχή και την καρδιά του ανθρώπου σημαίνει την απουσία ή την έλλειψη αγάπης προς τον Θεό.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Τώρα ας μιλήσουμε εν συντομία για τις ψυχαναγκαστικές (καταναγκαστικές) πράξεις. Ο χαρακτήρας τους μπορεί να είναι εξαιρετικά ποικίλος. Συχνά παίρνουν τη μορφή κάποιου συνηθισμένου τελετουργικού και επαναλαμβάνονται αντίθετα προς τη λογική και την αναγκαιότητα. Για παράδειγμα, το ψυχαναγκαστικό πλύσιμο των χεριών· τελετουργικά κατά το γδύσιμο και το ντύσιμο· άσκοπες μετακινήσεις επίπλων· συχνό μέτρημα χρημάτων· χτυπηματάκια, λικνίσματα· αποφυγή συγκεκριμένων αντικειμένων· επανάληψη ορισμένων λέξεων και πράξεων κατά τη συνάντηση με ένα φαινομενικό κακό. Χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι το αίσθημα ανακούφισης μετά την εκτέλεση της ψυχαναγκαστικής πράξης. Ωστόσο, αυτή η ανακούφιση είναι προσωρινή και σύντομα εμφανίζεται και πάλι η ανάγκη επανάληψης του εν λόγω τελετουργικού.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Ένα σημαντικό στοιχείο για την κατανόηση της φύσης των ψυχαναγκαστικών πράξεων είναι η προαναφερθείσα ξένη προέλευσή τους και ο εξαναγκαστικός τους χαρακτήρας προς τη διάπραξη μιας παράλογης πράξης. Νά τι γράφει σχετικά με αυτό ο επίσκοπος Βαρνάβας (Μπελιάεφ): "Από πού προέρχεται λοιπόν ο εξαναγκασμός, εάν ο άνθρωπος με όλες τις δυνάμεις της ψυχής του αποδιώχνει και δεν τον θέλει, θεωρώντας τον στοιχείο ξένο και νοσηρό; Είναι ξεκάθαρο, από μια άλλη πνευματική οντότητα — πονηρή και ακάθαρτη. Είναι κατανοητός αυτός ο παραλογισμός στις σκέψεις, κατανοητή αυτή η τυραννία, για την οποία μιλούν και οι ίδιοι οι επιστήμονες, κατανοητή αυτή η ανακούφιση μετά το πεπραγμένο... (δηλαδή ο διάβολος απομακρύνεται για λίγο, ικανοποιημένος που ανάγκασε τον άνθρωπο να κάνει κάτι ενάντια στην επιθυμία του), κατανοητή και η βασανιστική δυσαρέσκεια με τον εαυτό του, διότι η συνείδηση βασανίζει τον άνθρωπο επειδή υπάκουσε στον διάβολο".</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: justify;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">Σε ιδιαίτερα βαριές περιπτώσεις, ο άνθρωπος δεν ελέγχει πλέον τον εαυτό του και γίνεται ενός είδους "βιορομπότ". Θυμηθείτε, για παράδειγμα, <a href="https://gr.pravoslavie.ru/177013.html" target="_blank"><span style="color: blue;">την τελετουργική δολοφονία των τριών μοναχών της Όπτινα Πούστιν</span></a>, η οποία διαπράχθηκε από έναν εγκληματία που ομολόγησε αργότερα ότι μια ξένη δύναμη τον παρέσυρε σε αυτό το έγκλημα και δεν μπορούσε να της αντισταθεί. Για μια τέτοια δύναμη, που κυριεύει τη θέληση και τη συνείδηση, κάνουν συχνά λόγο και άλλοι εγκληματίες. Αυτό, πάντως, συνήθως δεν οδηγεί στην απαλλαγή τους από τη δικαστική ευθύνη. Για μια εξαναγκαστική, ξένη και ακαταμάχητη έλξη μιλούν επίσης οι ασθενείς με ναρκομανία και αλκοολισμό. Το τι είδους δύναμη κρύβεται πίσω από όλα αυτά, νομίζω, είναι κατανοητό.</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p> <p align="right" class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: right;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">(Συνεχίζεται)</span><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: center;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: center;"><span style="background: white; color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;"><b>ΠΗΓΗ:<a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/3-2022.html" target="_blank"> https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/3-2022.html</a></b></span></p><p align="right" class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: normal; text-align: right;"><b><br /></b></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="background-color: white;"><b><br /></b></span></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="background-color: white;"><b><br /></b></span></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="background-color: white;"><b>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</b></span></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/1-2022.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 1ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/2-2022.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 2ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/26.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [26]</b></span></a></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;"><o:p><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b> </b></span></o:p></span></p><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: x-large;"><b></b></span></div></div>

Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 3ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)

  Ο μακαριστός Δημήτριος Αντβέεφ στην Ιερά Μονή Ιβήρων Αγίου Όρους (συνέχεια από  εδώ ) Τα γεγονότα βοούν Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σύγχ...

Read more »

Ο Χειρόγραφος Γραπτός Λόγος Κυριολεκτικά Αναδομεί τον Εγκέφαλό σας.

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih_-LFMf4ZdQvxvlQG9ZL0DoGnZgkKROYOaWux_2UmEvt8O0ZUNqqG-pKknTxUTs9K1ptQ0i1dDMXE8zsKKmivO4RC5ktrnvOcbtdwt2dTBfZnBdZHMVrOiiVEJ6fiFiLxowPRmXKpgUlllw3Vb-tDoG0rAU2o4mavjpj8batbMsIooZc6QPMOZ_83/s1314/553.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="568" data-original-width="1314" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih_-LFMf4ZdQvxvlQG9ZL0DoGnZgkKROYOaWux_2UmEvt8O0ZUNqqG-pKknTxUTs9K1ptQ0i1dDMXE8zsKKmivO4RC5ktrnvOcbtdwt2dTBfZnBdZHMVrOiiVEJ6fiFiLxowPRmXKpgUlllw3Vb-tDoG0rAU2o4mavjpj8batbMsIooZc6QPMOZ_83/w640-h276/553.jpg" width="640" /></a></div> <p data-end="616" data-start="72" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #141414; font-size: medium;">Φανταστείτε δύο εγκεφάλους. Ο ένας είναι ζωντανός, γεμάτος από συγχρονισμένες εκρήξεις νευρωνικής δραστηριότητας· οι συνδέσεις ενεργοποιούνται σε όλες τις περιοχές του σαν ένα άψογα συντονισμένο μπαλέτο. Ο άλλος παρουσιάζει μόνο αμυδρές αναλαμπές δραστηριότητας, σαν απομονωμένα νησιά ηλεκτρικής διέγερσης. Υπάρχει όμως μια ανατροπή. Και οι δύο εγκέφαλοι ανήκουν σε ευφυείς φοιτητές πανεπιστημίου που παρακολουθούν ακριβώς την ίδια διάλεξη, με τον ίδιο καθηγητή, το ίδιο διδακτικό υλικό, την ίδια νοημοσύνη και το ίδιο ενδιαφέρον για το μάθημα.<br /> Γιατί λοιπόν αυτή η διαφορά στην εγκεφαλική δραστηριότητα; Ο ένας κρατά ένα απλό στυλό πάνω από ένα φύλλο χαρτιού, ενώ τα δάχτυλα του άλλου αιωρούνται πάνω από το πληκτρολόγιο ενός φορητού υπολογιστή. Αυτή η νευρωνική αντίθεση αποτελεί μόνο ένα μέρος των ολοένα αυξανόμενων αποδείξεων ότι η βιασύνη μας προς την ψηφιακή ευκολία ίσως συνοδεύεται από σημαντικό γνωστικό κόστος. Και αυτή δεν είναι μια ιστορία νοσταλγίας· είναι μια ιστορία επιστήμης.<br /> Ζούμε στην εποχή της πλήρους ψηφιοποίησης, όπου μπορούμε να πληκτρολογούμε από την άνεση του κρεβατιού μας και να αποθηκεύουμε τις σημειώσεις μας στο υπολογιστικό νέφος. Τι θα συνέβαινε όμως αν το ισχυρότερο εργαλείο μάθησης κόστιζε μόλις πενήντα λεπτά και χωρούσε στην τσέπη σας; Λένε ότι η πένα είναι ισχυρότερη από το ξίφος. Σας έχει πει όμως ποτέ κανείς ότι ίσως είναι ισχυρότερη ακόμη και από το πληκτρολόγιο; Ήδη από τη δεκαετία του 1980 είχε τεκμηριωθεί ότι η λήψη σημειώσεων ήταν πολύ αποτελεσματικότερη για τη μάθηση από την απλή παθητική παρακολούθηση μιας διάλεξης. Αναμφίβολα, το στυλό ήταν ένα πανίσχυρο εργαλείο. Αλλά σε έναν κόσμο γεμάτο εφαρμογές και τεχνολογίες που υπόσχονται να μας κάνουν ταχύτερους και εξυπνότερους, εξακολουθεί άραγε αυτό το φαινομενικά παρωχημένο εργαλείο να διατηρεί τη δύναμή του;<br /> Το 2014, οι ερευνητές Paul Mueller και Daniel Oppenheimer σχεδίασαν ένα κομψό πείραμα για να εξετάσουν την ποιότητα της μάθησης όταν κάποιος κρατά σημειώσεις με το χέρι σε σύγκριση με τη λήψη σημειώσεων σε φορητό υπολογιστή. Φοιτητές του Πανεπιστημίου Princeton παρακολούθησαν ομιλίες TED, κρατώντας οι μισοί σημειώσεις με το χέρι και οι άλλοι μισοί σε φορητό υπολογιστή. Εκείνοι που έγραφαν χειρόγραφα πέτυχαν κατά 20% υψηλότερες επιδόσεις στις ερωτήσεις που αξιολογούσαν την εννοιολογική κατανόηση. Όχι απλώς λίγο καλύτερες επιδόσεις, αλλά θεαματικά καλύτερες. Και δεν συνέβαινε επειδή οι χρήστες φορητών υπολογιστών ήταν τεμπέληδες. Αντιθέτως, έγραψαν πολύ περισσότερα. Οι σημειώσεις τους ήταν μεγαλύτερες, πιο λεπτομερείς και πιο πλήρεις. Παρ' όλα αυτά, έμαθαν λιγότερα. Γιατί; Ουσιαστικά επειδή η πληκτρολόγηση είναι υπερβολικά εύκολη. <br /> Αυτό γίνεται εύκολα κατανοητό. Όταν πληκτρολογείτε, οι λέξεις μεταφέρονται από το αυτί στα δάχτυλα, παρακάμπτοντας ουσιαστικά την ενεργό επεξεργασία από τον εγκέφαλο. Οι άνθρωποι καταλήγουν να λειτουργούν σαν ανθρώπινες μηχανές απομαγνητοφώνησης, καταγράφοντας κατά λέξη ό,τι ακούν.<br /> Με τη χειρόγραφη γραφή όμως τα χέρια δεν μπορούν να ακολουθήσουν τον ρυθμό της ομιλίας. Αναγκάζεστε να επιβραδύνετε. Πρέπει να ακούσετε ενεργά, να επεξεργαστείτε τις πληροφορίες και να τις συνοψίσετε χρησιμοποιώντας τα δικά σας λόγια.<br /> Αργότερα οι ερευνητές δοκίμασαν κάτι ακόμη. Είπαν ρητά στους χρήστες των φορητών υπολογιστών να μην αντιγράφουν λέξη προς λέξη. Δεν είχε καμία σημασία. Ο πειρασμός του πληκτρολογίου ήταν τόσο ισχυρός ώστε κατέληγαν και πάλι να απομαγνητοφωνούν σχεδόν αυτούσιο το περιεχόμενο. Αργότερα δόθηκε και στις δύο ομάδες η δυνατότητα να μελετήσουν τις σημειώσεις τους πριν από την εξέταση. Παρ' όλα αυτά, όσοι είχαν γράψει με το χέρι εξακολουθούσαν να υπερέχουν σταθερά έναντι όσων είχαν χρησιμοποιήσει φορητό υπολογιστή.<br /> Τα επόμενα χρόνια, η έρευνα του Daniel Oppenheimer τράβηξε την προσοχή της νευροεπιστήμονος Audrey Van der Meer. Είχε ένα βασικό ερώτημα: τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στον εγκέφαλο; Αρχικά ήταν επιφυλακτική. Ίσως, σκέφτηκε, η χειρόγραφη γραφή να προσφέρει πλεονέκτημα απλώς επειδή οι φορητοί υπολογιστές αποσπούν την προσοχή με ειδοποιήσεις, πολλαπλές καρτέλες ή μηνύματα κειμένου, δηλαδή με όλα εκείνα τα στοιχεία της τεχνολογίας που τραβούν συνεχώς την προσοχή μας. Χρησιμοποιώντας λοιπόν ειδικά σκουφάκια ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος (EEG) μπόρεσε να παρακολουθήσει τη δραστηριότητα του εγκεφάλου καθώς οι φοιτητές εναλλάσσονταν ανάμεσα στην πληκτρολόγηση και στη χειρόγραφη γραφή. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα υψηλής πυκνότητας διαθέτει ηλεκτρόδια που επιτρέπουν στους επιστήμονες να παρατηρούν ποιες νευρωνικές συνδέσεις ενεργοποιούνται στον εγκέφαλο. Διαπίστωσε ότι όταν οι άνθρωποι έγραφαν με το χέρι, ο εγκέφαλός τους κυριολεκτικά πλημμύριζε από δραστηριότητα. Τα νευρωνικά δίκτυα ενεργοποιούνταν συγχρονισμένα σε πολλές διαφορετικές περιοχές. Αντίθετα, κατά την πληκτρολόγηση η εγκεφαλική δραστηριότητα ήταν ελάχιστη. Όσοι έγραφαν χειρόγραφα παρουσίαζαν κάτι πραγματικά αξιοσημείωτο: κύματα θήτα και άλφα που συνδέονταν μεταξύ τους σε ολόκληρο τον εγκέφαλο. Αυτά δεν είναι απλώς τυχαία ηλεκτρικά σήματα. Είναι οι ίδιες οι συχνότητες της μάθησης. Τα κύματα θήτα βοηθούν στην επεξεργασία νέων πληροφοριών και ενισχύουν τη μνήμη εργασίας, ενώ τα κύματα άλφα ενισχύουν τον σχηματισμό της μακροπρόθεσμης μνήμης. Η Van der Meer κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η χειρόγραφη γραφή απαιτεί λεπτό και ακριβή κινητικό συντονισμό, ο οποίος ενεργοποιεί πολύπλοκες πολυαισθητηριακές διαδρομές στον εγκέφαλο, αφήνοντας βαθιά ίχνη στη μνήμη.<br /> Αντίθετα, κατά την πληκτρολόγηση σχεδόν στα τυφλά, οι πληροφορίες φαίνεται να περνούν από τα αυτιά κατευθείαν στις άκρες των δακτύλων. Ο εγκέφαλος ακολουθεί έναν απλό κανόνα: «Χρησιμοποίησέ το ή θα το χάσεις.» «Αν σταματήσουμε να γράφουμε με το χέρι, ίσως με τον καιρό χάσουμε πραγματικά μέρος της εγκεφαλικής μας λειτουργίας», δήλωσε η Audrey Van der Meer. Και αυτό δεν αφορά μόνο τους φοιτητές. <br /> Το πλεονέκτημα της χειρόγραφης γραφής εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες.<br /> Παιδιά προσχολικής ηλικίας που μάθαιναν γερμανικά γράμματα γράφοντάς τα με το χέρι είχαν καλύτερες επιδόσεις από εκείνα που τα πληκτρολογούσαν. Πέτυχαν υψηλότερες επιδόσεις στην ανάγνωση, στη γραφή και στην αναγνώριση των γραμμάτων.<br /> Ενήλικες που μάθαιναν αραβικά και εξασκούνταν χειρόγραφα όχι μόνο κατέκτησαν τις λέξεις γρηγορότερα, αλλά έγιναν και καλύτεροι στην ανάγνωση και την ορθογραφία, παρόλο που δεν είχαν εξασκηθεί ειδικά σε αυτές τις δεξιότητες.<br /> Ακόμη πιο εντυπωσιακά, ηλικιωμένοι με ήπια γνωστική, εξασκήθηκαν επί οκτώ εβδομάδες στην κινεζική καλλιγραφία και παρουσίασαν βελτίωση άνω του 30% στη μνήμη εργασίας. Εκείνοι που χρησιμοποιούσαν iPad βελτιώθηκαν μόλις κατά 11%. Αυτό συμβαίνει επειδή η χειρόγραφη γραφή δεν είναι απλώς ένας τρόπος καταγραφής λέξεων. Είναι μια πλήρης νοητική άσκηση. Δημιουργεί ένα προσωπικό νοητικό αποτύπωμα. Είναι μνήμη. Είναι νόημα. Είναι κάτι βαθιά ανθρώπινο. <br /> Όταν γράφετε, μπορεί να σχεδιάζετε βέλη, να υπογραμμίζετε, να φτιάχνετε πρόχειρα διαγράμματα ή να αλλάζετε το μέγεθος των γραμμάτων σας. Όλα αυτά μετατρέπονται σε μνημονικά σημάδια. Αργότερα, όταν ξαναδιαβάζετε τις σημειώσεις σας, αυτά τα στοιχεία μπορούν να επαναφέρουν στη μνήμη ολόκληρη τη διάλεξη. <br /> Σκεφτείτε μια φορά που δανειστήκατε τις χειρόγραφες σημειώσεις κάποιου άλλου. Συχνά δεν βγάζουν κανένα νόημα. Ίσως επειδή δυσκολεύεστε να διαβάσετε τα γράμματα, αλλά και επειδή η χειρόγραφη γραφή δημιουργεί μια βαθιά προσωπική σύνδεση ανάμεσα στον εγκέφαλο και στην πληροφορία. Κάθε καμπύλη ενός γράμματος, κάθε παύση ανάμεσα στις λέξεις, γίνεται μέρος της ίδιας της μνήμης. Αντίθετα, οι πληκτρολογημένες σημειώσεις είναι συνήθως ομοιόμορφες και στερούνται αυτών των ιδιαίτερων προσωπικών σημείων αναφοράς.<br /> Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πληκτρολόγηση μπορεί να δίνει την αίσθηση της παραγωγικότητας. Το ίδιο ισχύει και για τις ταμπλέτες, τα ηλεκτρονικά βιβλία και φυσικά τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Όταν όμως πρόκειται για πραγματική μάθηση, η ευκολία συχνά έχει το τίμημά της.<br /> Ο Daniel Oppenheimer προτείνει οι άνθρωποι να επιδιώκουν αυτό που ονομάζει «ωφέλιμες δυσκολίες», δηλαδή καταστάσεις που τους αναγκάζουν να εμπλακούν ουσιαστικά με το υλικό, όπως το να αναδιατυπώνουν τις πληροφορίες με δικά τους λόγια ή να συζητούν όσα έμαθαν με άλλους ανθρώπους. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εφαρμόζουν φυσικά αυτές τις στρατηγικές, επειδή είναι πιο απαιτητικές και συνήθως προτιμούμε την ευκολία από τη δυσκολία. Όμως το να σκέφτεται κανείς πιο έντονα είναι ωφέλιμο για τη μάθηση.<br /> Ο Abraham Flanagan, ερευνητής στο ίδιο αντικείμενο, διηγείται την ιστορία μιας επιμελούς φοιτήτριας. Ήταν εξαιρετικά εργατική. Ερχόταν πάντα νωρίς στο μάθημα, καθόταν στην πρώτη σειρά και παρέδιδε όλες τις εργασίες της στην ώρα τους. Παρ' όλα αυτά, κρατούσε πάντοτε σημειώσεις πληκτρολογώντας. Πληκτρολογούσε τόσο γρήγορα, που θα μπορούσε να εργάζεται ως στενογράφος δικαστηρίου. Κι όμως, δυσκολευόταν να συγκρατήσει τις διαλέξεις. Παρά τις εκτενέστατες σημειώσεις της, οι πληροφορίες έμπαιναν από το ένα αυτί και έβγαιναν από το άλλο. Τότε ο Flanagan της πρότεινε μία μόνο αλλαγή. Να πιάσει ένα στυλό. Μετά την αλλαγή, ήταν σαν να έγινε κάτι μαγικό. Η προσοχή της βελτιώθηκε, η επεξεργασία των πληροφοριών έγινε βαθύτερη και οι γνώσεις άρχισαν πραγματικά να αποτυπώνονται στη μνήμη της. Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης είπε: «Οι ρίζες της παιδείας είναι πικρές, αλλά οι καρποί της είναι γλυκείς.» <br /> Παρότι τα νέα, εντυπωσιακά εργαλεία, όπως οι ψηφιακές εφαρμογές λήψης σημειώσεων και η τεχνητή νοημοσύνη, φαίνεται ότι επιταχύνουν την εργασία και αυξάνουν την παραγωγικότητα, η ευκολία δεν συνεπάγεται συνήθως καλύτερη μάθηση. Σε έναν κόσμο που τρέχει ολοένα και πιο γρήγορα προς την ψηφιακή εποχή, ας μη μείνει πίσω ο αναλογικός τρόπος. Ο εγκέφαλός σας περιμένει. Αυτές οι νευρωνικές διαδρομές δεν υπάρχουν μόνο στα εργαστήρια. Υπάρχουν μέσα σας και είναι έτοιμες να ενεργοποιηθούν μόλις πιάσετε ένα στυλό. Η επιστήμη δείχνει ότι η χειρόγραφη γραφή σας βοηθά να σκέφτεστε βαθύτερα, να θυμάστε καθαρότερα και να κατανοείτε πληρέστερα. <br /> Η Audrey Van der Meer εκφράζει τη λύπη της που σήμερα πολλοί εκπαιδευτικοί συναντούν παιδιά τα οποία μετά βίας γνωρίζουν πώς να κρατούν ένα μολύβι. Ελπίζει ότι οι άνθρωποι θα ανακαλύψουν ξανά την αξία της χειρόγραφης γραφής, είτε μέσα από ποιήματα, ερωτικές επιστολές είτε ακόμη και από απλές λίστες για τα ψώνια. Γι' αυτό να έχετε πάντα ένα στυλό στην τσέπη σας, να γράφετε τη λίστα των υποχρεώσεών σας, να κρατάτε ημερολόγιο και να αφήνετε τα παιδιά σας να ζωγραφίζουν με ξυλομπογιές ή κηρομπογιές. Κάθε γραμμή με το μελάνι συμβάλλει στη δημιουργία ενός ισχυρότερου, οξύτερου και καλύτερα συνδεδεμένου εγκεφάλου.<br /> Η χειρόγραφη γραφή ήταν πάντοτε κάτι περισσότερο από μια απλή δεξιότητα. Είναι αντανάκλαση της προσωπικότητας, της ατομικής και της πολιτισμικής ταυτότητας. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι αποτυπώνουν το νόημα επάνω σε επιφάνειες με ίχνη γραφής. Οι σπηλαιογραφίες, οι αρχαίοι πάπυροι και τα χειρόγραφα αποτελούν μαρτυρίες αυτής της παράδοσης. Κάθε γραμμή φέρει το μοναδικό αποτύπωμα του ανθρώπου που τη δημιούργησε. <br /> Για ορισμένους ανθρώπους, η χειρόγραφη γραφή αποτελεί ακόμη και μορφή τέχνης, που θαυμάζεται για την κομψότητα και την ομορφιά της.<br /> Πέρα όμως από όλα αυτά, η χειρόγραφη γραφή αποτελεί μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Είναι μέρος αυτού που μας κάνει ανθρώπους.</span></span></p><p data-end="616" data-start="72" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /><br /><br /></p><div style="text-align: center;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΠΗΓΗ: https://www.youtube.com/watch?v=zKi1KYhi0xg</b></span></div><div style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><b><br /></b></span></div><div style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><b><br /></b></span></div><span style="font-family: Segoe UI, sans-serif;"><o:p></o:p></span><p></p> <p class="Heading1" style="line-height: 104%; margin-right: 35.6pt; text-align: center;"><span style="color: black; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; font-weight: normal; line-height: 104%;"><o:p> </o:p></span><b style="background-color: white; color: #333333; font-family: helvetica; font-size: 12px; text-align: center;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ,  ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p><p></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div><p><br /></p>

Ο Χειρόγραφος Γραπτός Λόγος Κυριολεκτικά Αναδομεί τον Εγκέφαλό σας.

Φανταστείτε δύο εγκεφάλους. Ο ένας είναι ζωντανός, γεμάτος από συγχρονισμένες εκρήξεις νευρωνικής δραστηριότητας· οι συνδέσεις ενεργοποιού...

Read more »

Η σιωπηλή επιδημία που διαβρώνει το μυαλό μας.

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6tsOem2fjnKrDXujZ80X2wAQkOWVEEVj0XJGtGQR3XnM2pj5_GP_LACKRlK6V9eTf7DWKfo7A1wCXp9-8jhgh3LmtH5l6f6TvCm6MMZiPV0aau1p-plNWNKdeASDoShJtBbQXfPZ7qDjskkTVVOYkAdUrV4j2DIGOWapkLCB8JSksat48UFql8T8W/s1015/44.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="563" data-original-width="1015" height="354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6tsOem2fjnKrDXujZ80X2wAQkOWVEEVj0XJGtGQR3XnM2pj5_GP_LACKRlK6V9eTf7DWKfo7A1wCXp9-8jhgh3LmtH5l6f6TvCm6MMZiPV0aau1p-plNWNKdeASDoShJtBbQXfPZ7qDjskkTVVOYkAdUrV4j2DIGOWapkLCB8JSksat48UFql8T8W/w640-h354/44.jpg" width="640" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #070707;">Ας σας διηγηθώ την ιστορία του Μπίλι, ενός πανέξυπνου δεκάχρονου αγοριού, παιδιού δύο αποφοίτων πανεπιστημίων της Ivy League. Ήταν ο καλύτερος μαθητής της τάξης του και έπαιρνε άριστους βαθμούς. Είχε όμως ένα σοβαρό πρόβλημα: δεν άντεχε να χάνει. Αν δεν κέρδιζε σε κάποιο παιχνίδι, έλεγε ψέματα, έκλεβε ή πάθαινε πραγματική κρίση. Με τον καιρό ακόμη και οι φίλοι του άρχισαν να απομακρύνονται. Η κατάσταση έγινε τόσο σοβαρή, ώστε οι γονείς του τον πήγαν σε έναν ψυχίατρο, ο οποίος τους έδωσε μια κάπως ασυνήθιστη συμβουλή. Τους συνέστησε να απομακρύνουν εντελώς τον Μπίλι από κάθε οθόνη. Ναι, αυτό σήμαινε τηλεόραση, βιντεοπαιχνίδια, κινητά τηλέφωνα – όλα, χωρίς καμία εξαίρεση. Τέσσερις εβδομάδες αργότερα, οι εκρήξεις θυμού είχαν εξαφανιστεί εντελώς. Έξι μήνες μετά, ο Μπίλι ήταν υποψήφιος για πρόεδρος της τάξης του. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, η ιστορία του δεν είναι μοναδική. Πρέπει να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε τι κάνουν οι οθόνες στα παιδιά μας. Διότι αυτό που συνέβη στον Μπίλι συμβαίνει παντού.</span><br /><span style="color: #070707;">Σε ολόκληρη τη χώρα, χιλιάδες παιδιά παρουσιάζουν ανησυχητικές αλλαγές στη συμπεριφορά τους. Άγχος, επιθετικότητα, απομόνωση – όχι εξαιτίας τραυμάτων ή γενετικών παραγόντων, αλλά εξαιτίας αυτού που σήμερα επηρεάζει περισσότερο τα παιδιά μας: των οθονών. Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, οι ψυχολόγοι παρατήρησαν κάτι ανησυχητικό στα δημογραφικά δεδομένα. Η ψυχική υγεία των εφήβων, που συνήθως μεταβάλλεται αργά και σταδιακά, άρχισε να αλλάζει με ταχύ ρυθμό. Από το 2005 έως το 2012, τα ποσοστά εφηβικής κατάθλιψης παρέμεναν σχεδόν αμετάβλητα, γύρω στο 1%. Όμως από το 2012 έως το 2017 τετραπλασιάστηκαν, φτάνοντας σχεδόν στο 4%. Πρόκειται για τεράστια αύξηση. Τι συνέβη λοιπόν το 2012; Τότε ήταν που τα έξυπνα κινητά τηλέφωνα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εξαπλώθηκαν ραγδαία. Ξαφνικά, όλοι βρίσκονταν διαρκώς συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο.</span><br /><span style="color: #070707;">Ήδη από το 2012, μια έρευνα έδειχνε ότι το 60% των ανθρώπων αισθανόταν πως χρησιμοποιούσε υπερβολικά τις ηλεκτρονικές του συσκευές. Την ίδια περίπου περίοδο εμφανίστηκε και μια άλλη ανησυχητική τάση. Παρατηρήθηκε ότι μεγαλύτερα παιδιά, ηλικίας δώδεκα ετών και άνω, άρχισαν ξαφνικά να διαγιγνώσκονται με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Από κλινικής πλευράς, αυτό είναι παράδοξο. Τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ εμφανίζονται συνήθως πολύ νωρίτερα. Δεν επρόκειτο για περιπτώσεις που είχαν παραβλεφθεί ή για καθυστερημένες διαγνώσεις. Ήταν εντελώς νέες εκδηλώσεις σε εφήβους, οι οποίοι – τι σύμπτωση – είχαν πλέον αποκτήσει έξυπνα κινητά τηλέφωνα. Τα παιδιά με smartphones άρχισαν να παρουσιάζουν επαναστατική συμπεριφορά, άγχος και συναισθηματική ευαλωτότητα. Γιατί; Όχι μόνο εξαιτίας της χρήσης των οθονών, αλλά κυρίως εξαιτίας όσων παραμελούνται εξαιτίας τους. Περισσότερος χρόνος μπροστά στις οθόνες σημαίνει λιγότερος χρόνος στην ύπαιθρο, λιγότερο παιχνίδι και λιγότερη κοινωνική μάθηση. Τα φωτεινά ορθογώνια των οθονών άρχισαν ουσιαστικά να αντικαθιστούν την ίδια την παιδική ηλικία. Ύστερα ήρθε το 2020. Η πανδημία ανάγκασε όλους να περάσουν στο διαδίκτυο και ο χρόνος μπροστά στις οθόνες διπλασιάστηκε. Αυτό αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιβλαβές για όλους. Μελέτες που πραγματοποιήθηκαν τότε σε ενήλικες έδειξαν ότι όσοι διέτρεχαν κίνδυνο εθισμού στο διαδίκτυο είχαν υπερδιπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη και άγχος. Οι βαρείς χρήστες οθονών, εκείνοι δηλαδή με σοβαρό εθισμό, είχαν δεκατρείς φορές περισσότερες πιθανότητες να πάσχουν ταυτόχρονα από άγχος και κατάθλιψη. Σήμερα οι εκπαιδευτικοί αναφέρουν ότι η νέα γενιά, η λεγόμενη Generation Alpha ή «τα παιδιά του iPad», που μεγάλωσε μέσα στον ψηφιακό κόσμο, παρουσιάζει μειωμένο συναισθηματικό έλεγχο και επιθετική συμπεριφορά. Η οθόνη δεν αποτελεί πλέον απλώς μέσο ψυχαγωγίας. Στην πραγματικότητα διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν αυτοί οι αναπτυσσόμενοι εγκέφαλοι. Τι είναι όμως αυτό που κάνει τις οθόνες τόσο εθιστικές; Η ντοπαμίνη. Κάθε ειδοποίηση, κάθε «μου αρέσει», κάθε μικρή νίκη σε ένα παιχνίδι προκαλεί απελευθέρωση ντοπαμίνης. Η ορμόνη αυτή προσφέρει στον εγκέφαλο μια στιγμιαία αίσθηση ευχαρίστησης. Όταν όμως αυτή η ευφορία υποχωρεί, αισθάνεστε εκνευρισμό, διάσπαση προσοχής ή ακόμη και εσωτερικό κενό, γεγονός που σας ωθεί να αναζητήσετε περισσότερη διέγερση. Τα βιντεοπαιχνίδια και οι εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης έχουν σχεδιαστεί ακριβώς με βάση αυτόν τον μηχανισμό. Χρησιμοποιούν μικρούς κύκλους ανατροφοδότησης, όπως ήχους ειδοποιήσεων, λάμψεις και συνεχείς ενημερώσεις, ώστε να σας κρατούν διαρκώς προσκολλημένους. Ο εθισμός είναι ενσωματωμένος στον σχεδιασμό τους. Ορισμένα παιχνίδια μάλιστα μιμούνται τους μηχανισμούς του τζόγου. Είναι σαν να έχετε μια κουλοχέρη στην τσέπη σας, που σας προσφέρει μικρές νίκες, έντονα φώτα και αδιάκοπες ανταμοιβές. Συνεχίζετε να παίζετε επειδή ποτέ δεν γνωρίζετε τι θα κερδίσετε. Και όλα αυτά δεν αποτελούν νέα επιστημονική γνώση.</span><br /><span style="color: #070707;">Ήδη από τη δεκαετία του 1940, ο ψυχολόγος Μπ. Φ. Σκίνερ τοποθέτησε περιστέρια μέσα σε ένα κουτί με ένα κουμπί και τα επιβράβευε με τροφή κάθε φορά που το πατούσαν. Διαπίστωσε ότι τα περιστέρια που λάμβαναν την τροφή σε τυχαία χρονικά διαστήματα πατούσαν το κουμπί πολύ συχνότερα από εκείνα που επιβραβεύονταν σταθερά. Τελικά, φαίνεται πως δεν διαφέρουμε και τόσο πολύ από αυτά. Φυσικά, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιδεινώνουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Σε αντίθεση με ένα βιβλίο ή μια ταινία που έχουν τέλος, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν τελειώνουν ποτέ. Δεν υπάρχει τέλος στη σελίδα και έτσι οδηγείστε στο ατελείωτο σκρολάρισμα. Συνεχίζετε να μετακινείτε αδιάκοπα την οθόνη, παρασυρόμενοι συνεχώς από τα «μου αρέσει», τις ειδοποιήσεις και την υπόσχεση ότι το επόμενο βίντεο θα είναι ακόμη πιο ενδιαφέρον και πιο διεγερτικό. Μια έρευνα διαπίστωσε ότι το 83% των χρηστών έξυπνων κινητών τηλεφώνων έχουν τη συσκευή τους σε απόσταση που φτάνει το χέρι τους όλη την ημέρα. Δεν πρόκειται απλώς για λόγους ευκολίας. Σιγά σιγά έχουμε εκπαιδευτεί και έχουμε δεθεί με τα τηλέφωνά μας. Οι Αμερικανοί περνούν κατά μέσο όρο επτά ώρες την ημέρα μπροστά σε οθόνες, χωρίς να υπολογίζεται η εργασία και το σχολείο. Αν υποθέσουμε ότι ο ύπνος διαρκεί οκτώ ώρες και η εργασία άλλες οκτώ, ενώ προσθέσουμε τα γεύματα, το μπάνιο, τις μετακινήσεις και τις καθημερινές υποχρεώσεις, τι απομένει; Πολύ λίγος ελεύθερος χρόνος. Σκεφθείτε τώρα το εξής: αν συνεχιστεί ο σημερινός ρυθμός και ζήσετε μέχρι τα ενενήντα σας χρόνια, το 93% του ελεύθερου χρόνου σας θα έχει περάσει μπροστά σε οθόνες, τις περισσότερες φορές σχεδόν ασυναίσθητα. Κι όμως, αυτός ο ελεύθερος χρόνος θα έπρεπε να αφιερώνεται στην ανάπτυξη και την καλλιέργεια του ανθρώπου. Ήδη βλέπουμε τις συνέπειες στην κοινωνία. Πολλοί νέοι άνθρωποι δεν γνωρίζουν να μαγειρεύουν, να δημιουργούν ουσιαστικές σχέσεις ή να διατηρούν μια εργασία. Και αυτό όχι επειδή είναι τεμπέληδες, αλλά επειδή δεν έμαθαν ποτέ πώς. Τους δόθηκαν οθόνες πολύ νωρίς και δεν σήκωσαν ποτέ το βλέμμα τους από αυτές. Ούτε οι ενήλικες όμως είναι άτρωτοι. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται όταν οι γονείς τους είναι διαρκώς απορροφημένοι στα κινητά τους τηλέφωνα και αισθάνονται ότι τα αγνοούν ή τα εγκαταλείπουν. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που τελικά μιμούνται την ίδια συμπεριφορά. Και όταν οι γονείς χρησιμοποιούν τις οθόνες ως ψηφιακές νταντάδες, μπορεί πράγματι να εξυπηρετούνται προσωρινά, αλλά το τίμημα είναι μεγάλο. Ίσως πείτε ότι όλα είναι καλά όταν γίνονται με μέτρο. Ναι, το μέτρο ακούγεται ωραίο, αλλά είναι σαν να προσπαθεί κανείς να πίνει μόνο νερό μέσα σε ένα μπαρ.</span><br /><span style="color: #070707;">Ολόκληρο το σύστημα έχει σχεδιαστεί ώστε να σας κρατά συνεχώς δεμένους μαζί του. Υπάρχουν τέσσερα βασικά προβλήματα ψυχικής υγείας που συνδέονται άμεσα με την υπερβολική χρήση των οθονών.</span><br /><span style="color: #070707;">Το πρώτο είναι η κατάθλιψη. Εμφανίζεται όταν το σύστημα της ντοπαμίνης καταρρέει. Ο εγκέφαλος συνηθίζει τη συνεχή διέγερση και τότε η πραγματική ζωή αρχίζει να φαίνεται άδεια και αδιάφορη. Ακόμη και πράγματα που κάποτε αγαπούσατε γίνονται βαρετά.</span><br /><span style="color: #070707;">Το δεύτερο είναι το άγχος. Οι οθόνες ενεργοποιούν συνεχώς την αντίδραση «μάχης ή φυγής». Αρχικά εκκρίνεται αδρεναλίνη και στη συνέχεια κορτιζόλη, ορμόνες που, όταν ενεργοποιούνται διαρκώς, επηρεάζουν αρνητικά την ψυχική υγεία.</span><br /><span style="color: #070707;">Το τρίτο είναι η εμφάνιση συμπτωμάτων που μοιάζουν με ΔΕΠΥ, επειδή η συγκέντρωση λειτουργεί όπως ένας μυς. Αν δεν την εξασκείτε, αποδυναμώνεται. Η ψυχαγωγία μέσω των οθονών είναι εξαιρετικά αποσπασματική, επομένως ο χρόνος που αφιερώνεται στο αδιάκοπο σκρολάρισμα είναι χρόνος που δεν αφιερώνεται στην εκμάθηση της συγκέντρωσης. Επιπλέον, ο προμετωπιαίος φλοιός, το τμήμα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο των παρορμήσεων, μπορεί ακόμη και να συρρικνωθεί όσο αυξάνεται η χρήση των οθονών.</span><br /><span style="color: #070707;">Τέλος, εμφανίζονται συμπεριφορές που μοιάζουν με εκείνες του αυτισμού, επειδή οι οθόνες απομονώνουν τον άνθρωπο από την πραγματική ανθρώπινη αλληλεπίδραση. Όταν τα παιδιά περνούν αμέτρητες ώρες στο διαδίκτυο, στην πραγματικότητα δεν κοινωνικοποιούνται ούτε μαθαίνουν να διαβάζουν τις εκφράσεις του προσώπου, να συμμετέχουν σε συζητήσεις ή να διαχειρίζονται τις κοινωνικές αμηχανίες. Όσο περισσότερο καταφεύγουν στις οθόνες για να ξεφύγουν, τόσο δυσκολότερη γίνεται η πραγματική ζωή. Όμως το ζήτημα δεν αφορά μόνο τα κινητά τηλέφωνα ή τις ταμπλέτες. Πρόκειται για μια ευρύτερη ιστορία σχετικά με τον χρόνο, την παρουσία και την ανθρώπινη σύνδεση.</span><br /><span style="color: #070707;">Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν είναι φτιαγμένος για αδιάκοπη καινοτομία και συνεχή διέγερση. Χρειαζόμαστε τη βαρεμάρα. Χρειαζόμαστε την ηρεμία. Και χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Έτσι πραγματικά αναπτυσσόμαστε. Η λύση δεν είναι τόσο περίπλοκη. Αρχίζει με τη δημιουργία ισχυρών, γεμάτων αγάπη και προσοχή σχέσεων. Πραγματικών σχέσεων. Αυτές αποτελούν το μοναδικό πραγματικό αντίδοτο. Πρέπει να ενεργούμε με μεγαλύτερη πρόθεση, να είμαστε περισσότερο παρόντες και, τελικά, περισσότερο ανθρώπινοι.</span><br /><span style="color: #070707;">Η ιστορία του Μπίλι δεν είναι μαγεία. Είναι απλώς αυτό που συμβαίνει όταν αντικαθιστάς τα εικονοστοιχεία με τους ανθρώπους. Ίσως ήρθε η ώρα να αποσυνδεθούμε. Όχι εντελώς, ούτε για πάντα, αλλά αρκετά ώστε να θυμηθούμε πώς είναι η αληθινή ζωή. Αν θέλουμε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν πραγματικά συνδεδεμένα με τους άλλους, με περιέργεια και με υγιή συναισθηματική ανάπτυξη, τότε πρέπει εμείς πρώτοι να δώσουμε το παράδειγμα.</span><br /><br /><br /></span></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-size: medium;">ΠΗΓΗ: https://www.youtube.com/watch?v=cqrt-5JBP1c</span></span></b></div><b><span style="color: #2b00fe;"><o:p></o:p></span></b><p></p><p style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #070707;"><br /></span></span></p><div class="WordSection1" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ,  ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div> <p class="Heading1" style="line-height: 104%; margin-right: 17.6pt; mso-line-break-override: restrictions; mso-outline-level: body-text; punctuation-wrap: simple; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif"" style="color: black; font-weight: normal;"><o:p> </o:p></span></p><br /><p></p>

Η σιωπηλή επιδημία που διαβρώνει το μυαλό μας.

  Ας σας διηγηθώ την ιστορία του Μπίλι, ενός πανέξυπνου δεκάχρονου αγοριού, παιδιού δύο αποφοίτων πανεπιστημίων της Ivy League. Ήταν ο καλύτ...

Read more »

Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 2ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)

<p><br /></p><p style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><span style="background-color: white;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiuh14Dfcp8nvQhEXc8Vq9VrmTmE4wv4Y0K00ZxdUfq1_wA-uYepqNa1iShCxo5WxoSneQeZvXt6WSSdWGWV4w68PQ7q_IEA0Gs7_qftR5HTbO4APw4Pp9iRqkvuW7dXwfhEs7NNdjk2CaXW_sw5Rrvf544pJmK015cV_Wy4-YXtL0N3ootnfZST6GB0kQ8" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="450" data-original-width="600" height="331" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiuh14Dfcp8nvQhEXc8Vq9VrmTmE4wv4Y0K00ZxdUfq1_wA-uYepqNa1iShCxo5WxoSneQeZvXt6WSSdWGWV4w68PQ7q_IEA0Gs7_qftR5HTbO4APw4Pp9iRqkvuW7dXwfhEs7NNdjk2CaXW_sw5Rrvf544pJmK015cV_Wy4-YXtL0N3ootnfZST6GB0kQ8=w441-h331" style="border: none; position: relative;" width="441" /></a></span></p><p style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><span style="background-color: white;">Ο μακαριστός Δημήτριος Αβντέεφ στον Άγιο Δημήτριο στη Θεσσαλονίκη <br /><br /></span></p><p style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><span style="background-color: white;">(συνέχεια από <a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/1-2022.html" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">εδώ</a>)</span></p><p style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><span style="background-color: white;"><br /></span></p><div class="n6owBd awi2gc" data-complete="true" data-copy-service-computed-style="font-family: "Google Sans", Arial, sans-serif; font-size: 16px; font-weight: 400; margin: 12px 0px 16px; text-decoration: none; border-bottom: 0px rgb(10, 10, 10);" data-hveid="CAEIBhAA" data-processed="true" data-sfc-cp="" data-sfc-root="ep" jsaction="" jscontroller="TDBkbc#Ml18Xb" jsuid="rKflkc_q" style="border-bottom: 0px rgb(10, 10, 10); margin: 12px 0px 16px;"><div style="text-align: center;"><p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b>Νεύρωση - μια πνευματική ασθένεια</b><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Οι οριακές νευροψυχιατρικές διαταραχές, μεταξύ των οποίων οι νευρώσεις κατέχουν σημαντική θέση, αποδεικνύουν περίτρανα την πρωτεύουσα θέση τους ανάμεσα στις ψυχικές παθήσεις. Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, περίπου το 10% του πληθυσμού των βιομηχανικά αναπτυγμένων χωρών πάσχει από νευρώσεις, ενώ τα τελευταία 65 χρόνια ο αριθμός τους έχει αυξηθεί κατά 24 φορές. Η νοσηρότητα από νευρώσεις στη Ρωσία ανέρχεται σε 20-25 άτομα ανά 1000 κατοίκους. Αυτή είναι μόνο η καταγεγραμμένη νοσηρότητα και μπορεί μάλλον να θεωρηθεί ως η κορυφή του παγόβουνου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Οι νευρώσεις, σαν επιδημία, εξαπλώνονται παντού. Είναι γνωστό ότι το 30% έως 65% των επισκεπτών στους γενικούς γιατρούς είναι άνθρωποι με έντονα συμπτώματα νεύρωσης. Μεταξύ των ειδικών που μελετούν αυτή την παθολογία, κυκλοφορεί ένα θλιβερό αστείο: αντί για την ερώτηση αν ένας άνθρωπος υποφέρει από νεύρωση, θα έπρεπε να τίθεται το ερώτημα: "από ποιο ακριβώς είδος νεύρωσης υποφέρει".<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Την τελευταία δεκαετία, τα προβλήματα που σχετίζονται με την προέλευση των νευρώσεων έχουν αρχίσει να επανεξετάζονται ενεργά. Η αντιμετώπιση αυτής της ασθένειας ως μιας ήπιας ψυχικής διαταραχής των λειτουργιών αλλάζει σε μεγάλο βαθμό. Η αρχή της λειτουργικότητας (της εύκολης αναστρεψιμότητας) δεν επιβεβαιώνεται από τη σύγχρονη κλινική πρακτική. Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία, η ανάρρωση από τις νευρώσεις εμφανίζεται σε λιγότερους από τους μισούς ασθενείς. Έχει διαπιστωθεί ότι κατά τα πρώτα τρία χρόνια της νόσου αναρρώνει μόνο το 10% των ασθενών. Συχνά η ταλαιπωρία διαρκεί για χρόνια ή ακόμη και δεκαετίες.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Σύμφωνα με τον ορισμό που έχει υιοθετηθεί στη Ρωσία, η νεύρωση είναι μια ψυχογενής (που προκύπτει σε νευρικό υπόβαθρο) και, κατά κανόνα, συγκρουσιογενής (που προκύπτει ως αποτέλεσμα σύγκρουσης με τον εαυτό μας ή τους γύρω μας) νευροψυχιατρική διαταραχή, η οποία εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της διατάραξης ιδιαίτερα σημαντικών ζωτικών σχέσεων του ανθρώπου. Με απλά λόγια η νεύρωση αναπτύσσεται όταν ο άνθρωπος, λόγω διαφόρων περιστάσεων, δεν μπορεί να βρει μια κατάλληλη διέξοδο από μια δύσκολη κατάσταση, να επιλύσει μια ψυχολογικά σημαντική κατάσταση ή να αντέξει μια τραγωδία.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Τα συμπτώματα της νευρωτικής κρίσης είναι ευρέως γνωστά:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Πτώση της διάθεσης<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ερεθιστικότητα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Αϋπνία<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Αίσθημα εσωτερικής δυσφορίας<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ατονία<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Απάθεια<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Μείωση της όρεξης<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Μπορεί να εμφανιστούν ιδεοληψίες, ξεσπάσματα επιθετικότητας, κακία κ.λπ.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Όλη αυτή η συμπτωματολογία συνοδεύεται από γενική αδιαθεσία και δυσάρεστες σωματικές ενοχλήσεις. Οι εκδηλώσεις των νευρώσεων μπορούν συνολικά να χαρακτηριστούν ως μια μόνιμη απώλεια της ψυχικής ειρήνης. Στη νεύρωση, ο άνθρωπος διατηρεί καθαρή την κριτική του ικανότητα και υποφέρει από την κατάστασή του, αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να ελέγξει τον εαυτό του.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Παράλληλα, υπάρχουν και καταστάσεις που κλινικά μοιάζουν με τις νευρώσεις, αλλά αναπτύσσονται μέσω διαφορετικού μηχανισμού. Αυτές ορίζονται ως νευρωσικού τύπου διαταραχές και εμφανίζονται σε διάφορες σωματικές ασθένειες, λοιμώδεις διεργασίες, στην αρτηριοσκλήρωση των αγγείων του εγκεφάλου και σε άλλες παθολογικές διαδικασίες. Επιπλέον, μια κλινική εικόνα νευρωσικού τύπου μπορεί συχνά να συναντηθεί σε ανθρώπους με δύστροπο χαρακτήρα ή σημαντικά ελλείμματα στην ανατροφή τους.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ο όρος "νεύρωση" έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας και είναι άγνωστος ίσως μόνο στα βρέφη. Διακρίνονται οι σχολικές νευρώσεις και οι νευρώσεις της συνταξιοδότησης· οι νευρώσεις της επίτευξης και της μοναξιάς· οι σωματογενείς και οι περιβαλλοντικές, καθώς και πολλές άλλες παραλλαγές αυτής της νόσου. Μια ιδιαίτερη ομάδα αποτελούν οι λεγόμενες νοογενείς νευρώσεις, οι οποίες σχετίζονται με την απώλεια ή την έλλειψη νοήματος ζωής στον άνθρωπο και με συγκρούσεις αξιών. Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι περίπου μία στις πέντε νευρωτικές περιπτώσεις έχει νοογενή βάση· στην πραγματικότητα όμως φαίνεται ότι σχεδόν κάθε νεύρωση έχει πνευματικές ρίζες. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Για πρώτη φορά η έννοια της "νεύρωσης" προτάθηκε το 1776 από τον Σκωτσέζο γιατρό Cullen, και έκτοτε οι συζητήσεις για την ουσία αυτής της νόσου, τις ρίζες της εμφάνισής της και τους μηχανισμούς διαμόρφωσής της δεν έχουν πάψει να είναι λιγότερο φλέγουσες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πριν από τον Cullen δεν υπήρχαν νευρώσεις: η εμφάνισή τους, όπως και η εμφάνιση των ασθενειών γενικότερα, συνέβη ως συνέπεια της πτώσης του ανθρώπου (προπατορικό αμάρτημα). Περιγραφές νευρώσεων συναντώνται ήδη στις αρχαιότερες γραπτές πηγές της ανθρωπότητας. Έτσι, στους παπύρους του Καχούν (περίπου 1900 π.Χ.) και του Έμπερς (περίπου 1700 π.Χ.) περιέχονται στοιχεία για νοσηρές καταστάσεις γυναικών που θυμίζουν την κλινική εικόνα της υστερικής νεύρωσης.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Σήμερα είναι δύσκολο να βρεθεί άλλη έννοια στην ιατρική που να ερμηνεύεται από διάφορες επιστημονικές σχολές με τόσο πολυεπίπεδο και μάλιστα αντιφατικό τρόπο. Οι νευρωτικές αντιδράσεις που μπορούν να εμφανιστούν σε έναν άνθρωπο μετά από έντονα σοκ, συγκρούσεις, σωματικές ασθένειες ή αναποδιές της ζωής είναι εξαιρετικά ποικίλες. Τα συμπτώματά τους επικάθονται πάνω στην προσωπικότητα του ανθρώπου και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα του — εξού και η πόλωση των απόψεων γύρω από αυτό το πρόβλημα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b>Αίτια της νόσου</b><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Μάλιστα, στο επίκεντρο των επιστημονικών συζητήσεων δεν βρίσκονται μόνο τα ζητήματα ταξινόμησης των νευρώσεων, αλλά και η ίδια η ύπαρξή τους ως νοσηρή οντότητα. Η ακραία άποψη ορισμένων ψυχιάτρων μοιάζει κάπως έτσι: η νεύρωση είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά σε μια μη φυσιολογική κατάσταση.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Σύμφωνα με άλλες απόψεις, η νεύρωση είναι μια εγκεφαλική δυσλειτουργία· η απώθηση μιας εσωτερικής σύγκρουσης στο ασυνείδητο· ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας των πεποιθήσεων και ο δογματικός τρόπος σκέψης· η αδυναμία πρόβλεψης και προετοιμασίας για μια σύγκρουση· τα λανθασμένα στερεότυπα συμπεριφοράς· η μη ικανοποίηση της ανάγκης για αυτοπραγμάτωση κ.λπ.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ορισμένοι ερευνητές αποδίδουν τις απαρχές των νευρώσεων σε ιδιαιτερότητες της σκέψης του ανθρώπου, άλλοι στην παθολογία των συναισθημάτων, τρίτοι στη διατάραξη της διαδικασίας της αυτογνωσίας και τέταρτοι στην ψυχολογική ανωριμότητα και τον παιδισμό. Υπάρχουν επίσης συγγραφείς που τείνουν να πιστεύουν ότι πρόκειται για μια κληρονομική νόσο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Και ιδού μια άλλη άποψη: ο Μ. Μ. Χανανασβίλι μιλά για τη νεύρωση ως μια ασθένεια που προκαλείται από την υπερβολή πληροφοριών. Στο βιβλίο του "Πληροφοριακές Νευρώσεις" παραθέτει τα ακόλουθα στοιχεία για να υποστηρίξει τις απόψεις του: "...έχει υπολογιστεί ότι στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες, μέχρι το 1970, ο μέσος άνθρωπος πραγματοποιούσε μέσα σε ένα έτος ταξίδια σε μεγάλες αποστάσεις, συναντούσε μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων και λάμβανε περισσότερες πληροφορίες από όσες λάμβανε ένας άνθρωπος το 1900 κατά τη διάρκεια ολόκληρης της ζωής του... Περίπου το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού εκτίθεται στην επίδραση των απότομα αυξημένων πληροφοριακών υπερφορτώσεων..." Αυτός ο ερευνητής βλέπει τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου στην παρατεταμένη εκτέλεση μεγάλου όγκου εργασίας υπό συνθήκες έλλειψης χρόνου και υψηλού επιπέδου κινήτρων.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ο ακαδημαϊκός Π. Β. Σιμόνοφ, αντίθετα, χαρακτηρίζει τη νεύρωση ως μια ασθένεια έλλειψης πληροφοριών. Έτσι, κατά τη γνώμη αυτού του επιστήμονα —οι ισχυρισμοί του οποίου φαίνονται επίσης βάσιμοι και λογικοί— η οργή, για παράδειγμα, αντισταθμίζει την έλλειψη στοιχείων που είναι απαραίτητα για την οργάνωση μιας κατάλληλης συμπεριφοράς, ο φόβος την έλλειψη στοιχείων για την οργάνωση της άμυνας, η θλίψη εμφανίζεται σε συνθήκες οξείας έλλειψης στοιχείων σχετικά με τη δυνατότητα αναπλήρωσης μιας απώλειας κ.λπ.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ορισμένοι συγγραφείς έχουν εκφράσει την άποψη ότι οι νευρωτικοί υποφέρουν εξαιτίας της ανικανότητάς τους να αγαπήσουν.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Θα πρέπει να τονιστεί ότι κάθε ψυχολογική κατεύθυνση γινόταν αποδεκτή από τους συναδέλφους μόνο όταν οι εκπρόσωποί της κατάφερναν να παρουσιάσουν με τεκμηριωμένο και νέο τρόπο τις απόψεις τους για το πρόβλημα της νεύρωσης.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Επομένως, οι απόψεις είναι πολλές, αλλά σαφήνεια δεν υπάρχει· η επιστήμη έχει μπερδευτεί. Αυτό συνέβη, κατά τη γνώμη μας, επειδή η νευρωτική παθολογία, εκτός των άλλων, έχει μια πνευματική βάση, την οποία πολλοί ψυχίατροι αγνοούν ή ακόμη και αρνούνται. Η ανεξέλεγκτη αύξηση των νευρώσεων στον εικοστό αιώνα δεν γεννήθηκε μόνο από τα στρες και την επιστημονικοτεχνική πρόοδο με τις πληροφοριακές υπερφορτώσεις της, αλλά κυρίως από την ενίσχυση της αμαρτωλότητας.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Σε όλες τις εποχές της ιστορίας της, η ανθρωπότητα βίωνε πολέμους, διάφορες φυσικές καταστροφές, πλημμύρες, ξηρασίες, ανεμοστρόβιλους. Και είναι δύσκολο να συγκρίνει κανείς, ας πούμε, σε ποιο βαθμό η σημερινή εποχή είναι πιο ταραχώδης και ανήσυχη από την εποχή της βασιλείας του Ιβάν του Τρομερού, για παράδειγμα. Γιατί, λοιπόν, το πρόβλημα των νευρώσεων έγινε τόσο οξύ μόνο στους πρόσφατους καιρούς; Η αιτία, πιστεύουμε, είναι μία: στην αυξανόμενη απιστία, στην απώλεια του πνευματικού θεμελίου, και μαζί με αυτό, της κατανόησης του νοήματος και του σκοπού της ζωής.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Αποδεικνύεται ότι το κυριότερο στην προέλευση της νεύρωσης δεν είναι τόσο τα εξωτερικά στρες και οι αναποδιές, όσο η λανθασμένη στοχοθεσία του ανθρώπου, η προβληματική εσωτερική του κατάσταση. Στον Άγιο Θεοφάνη τον Έγκλειστο διαβάζουμε τα εξής για τον άνθρωπο που δεν είναι σε θέση να ελέγξει τις δυνάμεις που δρουν μέσα του:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">“Ο νους είναι αιθεροβάμων, ονειροπόλος και αφηρημένος, επειδή δεν συγκρατείται από την καρδιά και δεν κατευθύνεται από τη βούληση· η βούληση είναι ιδιότροπη και άκαρδη, επειδή δεν ακούει τον νου και δεν κοιτάζει την καρδιά· η καρδιά είναι ασυγκράτητη, τυφλή και ανόητη, επειδή δεν θέλει να ακολουθήσει τις υποδείξεις του νου και δεν σωφρονίζεται από τη δύναμη της βούλησης. Αλλά δεν φτάνει που οι δυνάμεις αυτές έχασαν την αμοιβαία βοήθειά τους, έλαβαν και μια εχθρική κατεύθυνση η μία εναντίον της άλλης, η μία αρνείται την άλλη, σαν να την καταπίνει και να την κατατρώει...”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Η αμαρτία, ως ρίζα κάθε κακού, επιφέρει νευρωτικές διαταραχές. Καθώς ενισχύεται στα βάθη του ανθρώπινου πνεύματος, διεγείρει τα πάθη, αποδιοργανώνει τη βούληση, θέτει εκτός ελέγχου τα συναισθήματα και τη φαντασία. Σύμφωνα με τα λόγια του Αγίου Θεοφάνη, “ο εσωτερικός κόσμος του αμαρτωλού ανθρώπου είναι γεμάτος αυθαιρεσία, αταξία και καταστροφή”. Η βαθιά νεύρωση είναι δείκτης ηθικής ασθένειας, εσωτερικού διχασμού.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ο Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος επισημαίνει επίσης ότι “η φυσική σχέση των συστατικών μερών του ανθρώπου πρέπει να είναι οργανωμένη σύμφωνα με τον νόμο της υποταγής του μικρότερου στο μεγαλύτερο, του ασθενέστερου στο ισχυρότερο· το σώμα πρέπει να υποτάσσεται στο πνεύμα, και το πνεύμα, λόγω της φύσης του, πρέπει να είναι στραμμένο προς τον Θεό. Στον Θεό πρέπει να παραμένει ο άνθρωπος με όλο του το είναι και τη συνείδηση… Μετά την έκπτωση από τον Θεό συνέβη αυτό που έπρεπε να συμβεί: σύγχυση σε ολόκληρη τη δομή του ανθρώπου: το πνεύμα, αφού χωρίστηκε από τον Θεό, έχασε τη δύναμή του και υποτάχθηκε στο σώμα.”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ο καθηγητής Ν. Ε. Μέλιχοφ πιστεύει ότι στη βάση πολλών ψυχικών διαταραχών βρίσκεται η έλλειψη ταπεινότητας (η υπερηφάνεια). Η νεύρωση, υπό αυτή την έννοια, δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι ευρέως αναγνωρισμένο ότι η νόσος αυτή αναπτύσσεται λόγω της σύγκρουσης της προσωπικότητας με τον εαυτό της (ενδοψυχική σύγκρουση) ή με άλλους ανθρώπους (διαπροσωπική σύγκρουση). Η νεύρωση είναι μια σύγκρουση ανάμεσα στο επιθυμητό και το πραγματικό. Όσο πιο ισχυρή είναι αυτή η σύγκρουση, τόσο πιο έντονα εκδηλώνεται η ασθένεια.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Κάποτε, κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης, μια γυναίκα που έπασχε από μια μορφή νεύρωσης επαναλάμβανε με έντονη συναισθηματική φόρτιση: “Γιατρέ, κουράστηκα να είμαι άρρωστη και θέλω να γίνω καλά με κάθε τίμημα. Επιπλέον, δεν καταλαβαίνω για ποια σύγκρουση ανάμεσα στο επιθυμητό και το πραγματικό μιλούσατε”. Στα λόγια αυτά της ασθενούς, ο γιατρός τής απάντησε περίπου τα εξής: “Ο Κύριος γνωρίζει τη θλίψη σας, και αν δεν βιάζεται να αλλάξει την παρούσα κατάσταση των πραγμάτων, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι ακόμα το άγιο θέλημά Του να σας θεραπεύσει έτσι ξαφνικά. Όταν, για παράδειγμα, συνέβαιναν στους αγίους αναποδιές, ασθένειες ή θλίψεις, εκείνοι ευχαριστούσαν τον Θεό γι' αυτό και έλεγαν: «Για τις αμαρτίες μου το υπομένω». Τι συμβαίνει όμως στη δική μας περίπτωση; «Θέλω θεραπεία με κάθε τίμημα». Εδώ ακριβώς βρίσκεται η σύγκρουση ανάμεσα στο επιθυμητό και το πραγματικό. Το να θεραπεύεται κανείς, φυσικά, είναι εφικτό και απαραίτητο, αλλά είναι πολύ σημαντικό να ταπεινωθείτε μπροστά στις επώδυνες συνθήκες που σας βρήκαν, να θεωρήσετε τον εαυτό σας άξιο αυτών και να τις δεχτείτε με ευχαριστία. Ο Κύριος δεν θα σας ξεχάσει και δεν θα σας στείλει δοκιμασία πάνω από τις δυνάμεις σας. Σε αυτό μας διαβεβαιώνει ο Άγιος Απόστολος Παύλος, ο οποίος έγραψε: «Πιστός είναι ο Θεός, ο Οποίος δεν θα επιτρέψει να πειρασθείτε πάνω από τις δυνάμεις σας, αλλά μαζί με τον πειρασμό θα δώσει και τη διέξοδο» (Α Κορ. 10:13). Επομένως, ηρεμήστε και μην απελπίζεστε. Η νεύρωση είναι μια πνευματική ασθένεια. Ταπεινωθείτε ενώπιον του Θεού και θα νιώσετε καλύτερα!”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Για την ανακούφιση που φέρνει η ταπεινοφροσύνη στον άνθρωπο, διαβάζουμε στον βίο του Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνοφ: “Η ανεπιφύλακτη υπακοή και η βαθιά ταπεινοφροσύνη χαρακτήριζαν τη συμπεριφορά του δοκίμου Μπριαντσανίνοφ στο μοναστήρι. Το πρώτο του διακόνημα ορίστηκε στο μαγειρείο. Ο μάγειρας ήταν ένας πρώην δουλοπάροικος. Την ημέρα που μπήκε στο μαγειρείο, έτυχε να πρέπει να πάνε στην αποθήκη για αλεύρι. Ο μάγειρας τού είπε απότομα: «Για έλα, αδελφέ, πήγαινε για αλεύρι!» — και του πέταξε το σακί του αλευριού με τέτοιο τρόπο που γέμισε παντού με λευκή σκόνη. Ο νέος δόκιμος πήρε ταπεινά το σακί και έφυγε. Στην αποθήκη, έχοντας τεντώσει το σακί και με τα δύο χέρια και κρατώντας το με τα δόντια κατόπιν διαταγής του μάγειρα, ώστε να είναι πιο εύκολο να χυθεί το αλεύρι, ένιωσε στην καρδιά του ένα νέο, παράξενο συναίσθημα που δεν είχε ξαναζήσει ποτέ: η ταπεινή του συμπεριφορά, με την εκμηδένιση του αισθήματος της προσβολής, γλύκανε τόσο πολύ την ψυχή του, που θυμόταν αυτό το περιστατικό για όλη του τη ζωή”.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Η πλειονότητα των σύγχρονων ερευνητών συμφωνεί ότι η νεύρωση είναι μια ασθένεια της προσωπικότητας. Ο άνθρωπος δεν αρρωσταίνει ξαφνικά από νεύρωση: αυτή η νόσος έχει τη δική της προπαρασκευαστική περίοδο. Μπορεί κανείς να σχεδιάσει ένα ιδιότυπο πορτρέτο του «δυνητικού» νευρωτικού — ή μάλλον, πρόκειται για μια ολόκληρη γκαλερί τύπων, καθένας από τους οποίους έχει την τάση να μετατρέπει τις λανθάνουσες, κρυφές νοσηρές δυνάμεις σε πραγματικές. Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτών των ανθρώπων είναι ο τρόπος σκέψης τους, ο οποίος έχει έναν απόλυτο χαρακτήρα· στις κρίσεις τους διακρίνεται μια έντονη κατηγορηματικότητα, ενώ πολλά από όσα συμβαίνουν δεν έχουν αποχρώσεις γι' αυτούς και βασίζονται στην αντίθεση καλό-κακό.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Η νεύρωση εμφανίζεται συχνότερα ως αποτέλεσμα εσωτερικών συγκρουσιακών διαδικασιών. Οι εξωτερικοί εκλυτικοί παράγοντες και οι περιστάσεις αποτελούν απλώς την "τελευταία σταγόνα" ή τον "μηχανισμό έναρξης" (το έναυσμα) για την ανάπτυξη των νευρωτικών διαταραχών. Σε έναν άνθρωπο με προδιάθεση σε αυτή τη νόσο, αναπτύσσεται μια ιδιότυπη τάση να αντιδρά νευρικά στα γεγονότα. Ορισμένες αιτίες ανησυχίας (συγκρούσεις, στρες) υποχωρούν με την πάροδο του χρόνου και παύουν να είναι επίκαιρες, αλλά σύντομα τη θέση τους παίρνουν άλλες, και η ασθένεια εντείνεται.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Κατά την πορεία της νόσου διακρίνονται: η νευρωτική αντίδραση, η οξεία και η παρατεταμένη νεύρωση, καθώς και η νευρωτική εξέλιξη. Το προτεινόμενο σχήμα επιτρέπει την ανάλυση της πιθανότητας μετάβασης από τον έναν τύπο πορείας στον άλλον (αντίδραση — νεύρωση — εξέλιξη). Οι ασθενείς με τη διάγνωση "νευρωτική εξέλιξη" είναι πρακτικά ανίκανοι προς εργασία και συχνά τους χορηγείται αναπηρία.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Οι νευρώσεις μπορούν να αποδοθούν σε μια παρατεταμένη ανάπτυξη των «παθών» (εννοείται το πάθος με την πατερική σημασία της λέξης, ως αμαρτωλή διάθεση της ψυχής). Στη βαθύτερη βάση της ποικίλης νευρωτικής συμπτωματολογίας βρίσκεται η μείωση της ταπεινοφροσύνης και της αγάπης, και εκεί όπου δεν υπάρχει ούτε το ένα ούτε το άλλο, ωριμάζουν ο εγωισμός, η εχθρότητα, η ανυπομονησία, η ερεθιστικότητα, η μνησικακία, ο φθόνος, ο φόβος κ.λπ.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ένας ασθενής που έπασχε από μια παρατεταμένη μορφή νεύρωσης ομολόγησε: “Με καταστρέφει ο φθόνος. Μόλις δω ότι ο γείτονας ή ένας γνωστός έχει κάτι καλύτερο, δεν μπορώ να βρω ησυχία, σαν να καίγομαι από μέσα μου”.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Πολλοί νευρωτικοί μιλούν για ψυχική αναλγησία, για κάποιο εσωτερικό κρύο. Ο Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ δίδασκε: “Ο Θεός είναι πυρ που θερμαίνει και αναζωπυρώνει τις καρδιές και τα σπλάχνα. Επομένως, αν αισθανόμαστε στις καρδιές μας ψυχρότητα, η οποία προέρχεται από τον διάβολο (διότι ο διάβολος είναι ψυχρός), ας επικαλεστούμε τον Κύριο, και Εκείνος, όταν έρθει, θα θερμάνει την καρδιά μας με τέλεια αγάπη όχι μόνο προς Αυτόν, αλλά και προς τον πλησίον. Και από τη θερμότητα θα εκδιωχθεί η ψυχρότητα του μισόκαλου”.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στους διάφορους φόβους (φοβίες) που προκύπτουν σε σχέση με την ενασχόληση με αποκρυφιστικές πρακτικές. Φαίνεται ότι αυτοί οι φόβοι πληροφορούν τον άνθρωπο για τη δεινή, αμαρτωλή κατάσταση της ψυχής του στην οποία αυτή βρίσκεται. Προς μεγάλη λύπη, στην εποχή μας πάρα πολλοί έχουν γίνει θύματα του αποκρυφισμού. Ως παράδειγμα, παραθέτουμε την ακόλουθη περίπτωση.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Στο ιατρείο προσήλθε η Ν., 38 ετών. Στα νιάτα της έβγαινε με έναν νεαρό και ήθελε να τον παντρευτεί, όμως εκείνος ξαφνικά παντρεύτηκε μια άλλη. Η Ν. υπέφερε πολύ, έκλαιγε συνεχώς και, μετά από συμβουλή φίλων της, αποφάσισε να κάνει «μάγια» (να «δελέασει» με ερωτικό ξόρκι) τον γαμπρό. Της έδωσαν αναλυτικές «οδηγίες», στις οποίες περιλαμβάνονταν ακόμη και προσευχές σε νεκρούς. Σύντομα μετά την εκτέλεση των μαγικών πράξεων, η Ν. ένιωσε έναν τρομερό φόβο και ένα πιεστικό αίσθημα άγχους, αλλά παρ' όλα αυτά κατέφυγε επανειλημμένα στις ίδιες αποκρυφιστικές τελετουργίες. Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των σχεδόν είκοσι ετών, η Ν. υποβαλλόταν σε θεραπεία για φοβική νεύρωση από ψυχιάτρους και ψυχοθεραπευτές· η θεραπεία τής προσέφερε μόνο ανεπαίσθητη ανακούφιση. Οι σκέψεις για όσα είχε πράξει την οδήγησαν στην ιδέα της ανάγκης για μετάνοια και στροφή προς τον Θεό. Μετά την πρώτη εξομολόγηση της ζωής της, ένιωσε μια προπολλού ξεχασμένη γαλήνη και χαρά στην ψυχή της.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ένας άλλος ισχυρός ψυχοτραυματικός και νευρογόνος παράγοντας είναι η σοβαρή ασθένεια. Δυστυχώς, δεν ξέρουν όλοι να δέχονται την ασθένεια με χριστιανικό τρόπο. Η θαρραλέα αποδοχή μιας πάθησης σπάνια συναντάται, καθώς πολύ συχνότερα οι άνθρωποι σε τέτοιες καταστάσεις εμφανίζουν νευρωτικές αντιδράσεις. Έτσι, ο καθηγητής Β. Π. Ζάιτσεφ διακρίνει πέντε τύπους τέτοιων αντιδράσεων στο έμφραγμα του μυοκαρδίου, μεταξύ των οποίων:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Καρδιοφοβική αντίδραση: Οι ασθενείς φοβούνται «για την καρδιά τους», βιώνουν φόβο για νέο έμφραγμα του μυοκαρδίου και αιφνίδιο θάνατο. Είναι υπερβολικά προσεκτικοί, ιδιαίτερα στις προσπάθειες επέκτασης του προγράμματος φυσικής δραστηριότητας. Η ένταση του φόβου συνοδεύεται από τρέμουλο στο σώμα, αδυναμία, ωχρότητα του δέρματος και ταχυπαλμία.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Καταθλιπτική αντίδραση: Στην ψυχική κατάσταση κυριαρχούν η κατήφεια, η καταβεβλημένη διάθεση, η απάθεια και η απελπισία.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Υποχονδριακή αντίδραση: Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι η εμφανής υπερεκτίμηση της σοβαρότητας της κατάστασής τους και η υπερβολική καθήλωση στην κατάσταση της δικής τους υγείας.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Υστερική αντίδραση: Χαρακτηρίζεται από εγωκεντρισμό, επιδεικτικότητα και την τάση να προσελκύουν την προσοχή των γύρω τους, προκαλώντας τη συμπόνια τους.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ανοσογνωσική αντίδραση: Εκφράζεται με την άρνηση της ασθένειας, την αγνόηση των θεραπευτικών συστάσεων και τις σοβαρές παραβιάσεις του ιατρικού προγράμματος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Κάθε ασθένεια έχει πνευματικές ρίζες, αλλά μερικές φορές είναι αδύνατο να τις αναγνωρίσουμε· η νεύρωση όμως ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες παθήσεις επειδή γίνεται ένα είδος ηθικού βαρομέτρου. Η σύνδεσή της με την πνευματική σφαίρα είναι προφανής, και η εμφάνιση αυτής της νόσου ως συνέπεια ψυχικών βασάνων και τύψεων συνείδησης μπορεί να είναι ραγδαία. Ωστόσο, η αμαρτία δημιουργεί μόνο το έδαφος για την εμφάνιση της νεύρωσης, ενώ η ανάπτυξη των νευρωτικών εκδηλώσεων εξαρτάται από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα, τις συνθήκες ζωής και ανατροφής, τις νευροφυσιολογικές προϋποθέσεις, καθώς και από διάφορα στρες και άλλες περιστάσεις, πολλές από τις οποίες είναι δύσκολο να ληφθούν υπόψη. Δεν μπορούν όλα να μπουν σε ένα σχήμα, η ζωή είναι πολύ πιο περίπλοκη. Σε έναν άνθρωπο διαμορφώνεται νεύρωση, ενώ σε έναν άλλον η αντίδραση περιορίζεται σε ένα σοκ, χωρίς όμως να εμφανίζεται ασθένεια. Η βαθύτερη ουσία των νευρώσεων είναι ένα μυστήριο, γνωστό μόνο στον Κύριο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Οι δυσκολίες που σχετίζονται με την αναζήτηση των αιτίων εμφάνισης των νευρώσεων οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι η πλειονότητα των επιστημόνων και των κλινικών προσπάθησαν και προσπαθούν να λύσουν αυτό το περίπλοκο πρόβλημα αυτόνομα, χωρίς την πίστη στον Χριστό. Επιπλέον, η πνευματικότητα του ασθενούς είτε υποκαθίσταται από τη μόρφωση και την πολυμάθεια, είτε δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη και αρνείται, αν και πολλές από τις συνέπειες της πνευματικής βλάβης στον άνθρωπο που πάσχει από νεύρωση έχουν εντοπιστεί, κατά τη γνώμη μας, σωστά. Όμως, μιλώντας για την παθολογία της διαδικασίας της αυτογνωσίας, τον "νευρωτικό" τρόπο σκέψης και τις ιδιαιτερότητες της συναισθηματικής σφαίρας, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε ότι αυτές οι ιδιότητες διαταράχθηκαν πρώτα σε πνευματικό επίπεδο και στη συνέχεια αντανακλάστηκαν στην ψυχική ζωή του ανθρώπου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω δεν αφορούν μόνο τις νευρώσεις, αλλά και μια ευρεία ομάδα διαταραχών που αποτελούν τη λεγόμενη "ελάσσονα" ψυχιατρική: πρόκειται για τις τονίσεις, δηλαδή τις προνοσηρές διαταραχές του χαρακτήρα, τις επίκτητες ψυχοπάθειες κ.λπ.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Πρέπει να σημειωθεί ότι η κλινική εικόνα των νευρωτικών διαταραχών τα τελευταία 10-15 χρόνια έχει αλλάξει σημαντικά. Έχει γίνει πιο περίπλοκη, μπερδεμένη (όπως, άλλωστε, και οι ψυχές των ανθρώπων που ζητούν βοήθεια), και η πορεία της νόσου πιο παρατεταμένη. Η έλλειψη κατανόησης μεταξύ των ανθρώπων —ακόμη και των πιο κοντινών— αυξάνεται συνεχώς· το να αγγίξει κανείς το μυαλό και την καρδιά του ασθενούς γίνεται, κατά τη γνώμη μας, όλο και πιο δύσκολο. Και αυτό δεν είναι μόνο δική μας παρατήρηση, αλλά και άποψη πολλών συναδέλφων στη δουλειά.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Η νεύρωση, ιδιαίτερα ορισμένες μορφές της, όπως οι επίμονες ιδεοληπτικές καταστάσεις και οι ανθεκτικοί φόβοι, μπορούν να προκύψουν ως αποτέλεσμα δαιμονικής επίδρασης. Διαφορετικά, πώς μπορεί κανείς να ερμηνεύσει, για παράδειγμα, μια ακατανίκητη επιθυμία να πλένει τα χέρια του δεκάδες φορές πριν από το φαγητό ή να μετράει τα κουμπιά στα παλτό των περαστικών που συναντά, κ.λπ.; Την ίδια στιγμή, οι ασθενείς υποφέρουν τρομερά, βασανίζονται από τις καταστάσεις τους, επιβαρύνονται από αυτές, αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για τον εαυτό τους. Άλλωστε, ο ίδιος ο ιατρικός όρος "εμμονή/ιδεοληψία" (Обсессия), που δηλώνει τα ψυχαναγκαστικά φαινόμενα, μεταφράζεται ως "εμμονή/κυρίευση" (Одержимость). Ο Επίσκοπος Βαρνάβας Μπελιάεφ γράφει: “Οι σοφοί αυτού του κόσμου, που δεν αναγνωρίζουν την ύπαρξη των δαιμόνων, δεν μπορούν να εξηγήσουν την προέλευση και τη δράση των έμμονων ιδεών. Αλλά ο χριστιανός, που έρχεται σε άμεση επαφή με τις σκοτεινές δυνάμεις και διεξάγει αγώνα εναντίον τους, μερικές φορές μάλιστα ορατό, δεν μπορεί να αμφιβάλλει για την ύπαρξη των δαιμόνων”.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ένας ξαφνικός λογισμός, σαν καταιγίδα, ξεσπά πάνω στον άνθρωπο και δεν του δίνει ούτε λεπτό ησυχίας. Αλλά ας υποθέσουμε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν έμπειρο ασκητή. Αυτός οπλίζεται με την ισχυρή Ευχή του Ιησού. Και αρχίζει ένας αγώνας, του οποίου το τέλος δεν διαφαίνεται. Ο ασκητής καταλαβαίνει πού βρίσκονται οι δικές του σκέψεις και πού οι ξένοι, δαιμονικοί λογισμοί που σπέρνονται μέσα του. Όμως όλο το αποτέλεσμα βρίσκεται μπροστά. Οι εχθρικοί λογισμοί συχνά τον διαβεβαιώνουν ότι αν ο άνθρωπος δεν υποχωρήσει και δεν συγκατατεθεί σε αυτούς, δεν θα τον αφήσουν ήσυχο. Εκείνος δεν υποχωρεί και συνεχίζει να παρακαλεί τον Θεό για βοήθεια.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Και νά, τη στιγμή που στον άνθρωπο φαίνεται ότι πράγματι, ίσως, αυτός ο αγώνας είναι απελπιστικός, και όταν πλέον παύει να πιστεύει στην πιθανότητα μιας ήρεμης ζωής — εκείνη ακριβώς τη στιγμή οι λογισμοί εξαφανίζονται ξαφνικά... Αυτό σημαίνει ότι ήρθε η χάρη του Θεού προς βοήθεια και οι δαίμονες τράπηκαν σε φυγή. Στην ψυχή του ανθρώπου χύνεται ουράνιο φως· επέρχεται ειρήνη και γαλήνη (πρβλ. Μάρκ. 4:37-40).<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Συμπερασματικά, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι ο άνθρωπος που πάσχει από νεύρωση δεν είναι ούτε καλύτερος ούτε χειρότερος από τους υπόλοιπους· η ασθένειά του είναι απλώς μια ειδική περίπτωση των συνεπειών της αμαρτίας. Η ανθρώπινη φύση έχει τραυματιστεί από την αμαρτία από την εποχή των προπατόρων μας, επομένως όλοι μας οφείλουμε, ελπίζοντας στη βοήθεια και το έλεος του Κυρίου, να μετανοούμε και να διορθωνόμαστε.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b>(Συνεχίζεται)</b><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b><br /></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><b>ΠΗΓΗ: </b></span><span style="font-family: Segoe UI, sans-serif;"><b><a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/2-2022.html">https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/2-2022.html</a></b></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p><br /></div></div>

Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 2ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)

  Ο μακαριστός Δημήτριος Αβντέεφ στον Άγιο Δημήτριο στη Θεσσαλονίκη  (συνέχεια από  εδώ ) Νεύρωση - μια πνευματική ασθένεια Οι οριακές νευ...

Read more »