Ἡ Ἀνάσταση. (3ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiznN0nh1ajr1yqsOCwRmr5V7zO8iBTu2Egmdn8_h0a-s5bb-6zSZAZ8PcbgrLivnrugspKugmUkpK9HCP50EXT-VBRDkeXOFz1wH-XpZsVsDqrO62SS9khzZa1CSkLH2UJOC65LiXA2n9duK6YVgA9LsxXchTkdQdK6057bHT6rRwQtIYetSgKIner/s640/0900.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="547" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiznN0nh1ajr1yqsOCwRmr5V7zO8iBTu2Egmdn8_h0a-s5bb-6zSZAZ8PcbgrLivnrugspKugmUkpK9HCP50EXT-VBRDkeXOFz1wH-XpZsVsDqrO62SS9khzZa1CSkLH2UJOC65LiXA2n9duK6YVgA9LsxXchTkdQdK6057bHT6rRwQtIYetSgKIner/w343-h400/0900.jpg" width="343" /></a></div><span style="color: #0d0d0d;"> <br /></span><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Ὁ τρόπος ὑπάρξεως τοῦ σώματος θά εἶναι διαφορετικός ἀπό αὐτόν τοῦ ἐπιγείου βίου</span></b><span style="color: #0d0d0d;"><o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0d0d0d;">Τό ἀναστημένο σῶμα θά εἶναι τό ἴδιο, ἀλλά συγχρόνως και διαφορετικό. Γιά νά τό διατυπώσουμε πιό ἁπλά, θα διατηρήσει τήν ἴδια οὐσία, τήν ἴδια σύσταση ή φύση, ἀλλά θά ἔχει διαφορετικό τρόπο ὑπάρξεως. Γιά νά χρησιμοποιήσουμε τήν ὁρολογία τοῦ Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, θά ἔχει μέν τόν ἴδιο «λόγο φύσεως», αλλά διαφορετικό «τρόπο ὑπάρξεως». Ὁ Τερτυλλιανός ἐξηγεῖ ὅτι ἕνα πρᾶγμα μπορεῖ νά ἀλλάζει και να παραμένει ὡς πρός τήν οὐσία του τό ἴδιο, ὅπως ἄλλωστε συμβαίνει και μέ τόν ἄνθρωπο ως σύνολο, στον χρόνο τοῦ παρόντος κόσμου, ὁ ὁποῖος παραμένει ὡς πρός τήν οὐσία του ὁ ἴδιος, καίτοι ἀλλάζει ἀπό πολλές ἀπόψεις, ὅπως ἐπί παραδείγματι ὡς πρός τήν ἐμφάνιση, τό πάχος, τήν ὑγεία, την κατάσταση, τήν ἡλικία, τίς δραστηριότητες, τούς κανόνες ζωῆς, τή συμπεριφορά, χωρίς ποτέ να χάνει την ταυτότητα τοῦ ἀνθρώπου πού εἶναι, χωρίς δηλ. νά γίνεται κάποιος ἄλλος. Δέν παύει δηλαδή παρά τίς ἀλλαγές νά εἶναι ὁ ἴδιος, δέν γίνεται κάποιος ἄλλος, ἀλλά ἁπλῶς ὑπάρχει μέ διαφορετικό τρόπο. Παρομοίως, καί στήν Ἀνάσταση εἶναι δυνατόν νά ἀλλάξει, να μεταμορφωθεῖ, νά ἀνανεωθεί, χωρίς ὅμως νά μεταβάλει τήν οὐσία του. Αὐτό πού ἀλλάζει στην Ἀνάσταση, ὅπως ἀναφέρει σέ ἄλλο σημεῖο ὁ Τερτυλλιανός, δέν εἶναι ἡ φύση, ἀλλά ἡ κατάσταση<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</span><!--[endif]--></span></a>. Παρομοίως, καί ὁ Ἰσαάκ ὁ Σῦρος ἀναφέρει ὅτι διά τῆς Ἀναστάσεως ὁ Χριστός μᾶς εἰσάγει σε μία νέα πραγματικότητα<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</span><!--[endif]--></span></a>.<br /> Ὀλίγες αναφορές έχουμε σχετικά με τον τρόπο υπάρξεως τοῦ σώματος μετά την Ανάσταση. Ορισμένες ἐξ αὐτῶν εἶναι καινοδιαθηκικές καί ἀναφέρονται στον Χριστό μετά την Ανάστασή Του καί εἶναι σημαντικές, ἀφοῦ τό σῶμα μας θα έχει τήν ἴδια φύση μέ τό δικό Του<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</span><!--[endif]--></span></a>. Σε αυτές διαπιστώνουμε ότι τὸ σῶμα του ὑπερβαίνει τους νόμους της φύσεως, εισερχόμενο μέσῳ «θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταί συνηγμένοι» (Ἰω. 20,19), ἤ πάλι γινόμενο αἴφνης ἀόρατο (Λκ. 24,31). Ακόμη καί ὅταν λαμβάνει τροφή δίπλα από τούς μαθητές του (Λκ. 24,41-43), δέν τό κάνει ἐξ ἀνάγκης, αλλά για λόγους οἰκονομίας, προκειμένου να μην σκεφτούν ὅτι πιθανόν πρόκειται για φάντασμα πού τούς παρουσιάσθηκε (Μκ. 6,49 Λκ. 24,37), ὅπως ἄλλωστε τονίζει καί τό ἑωθινόν τοῦ πλαγίου β' ἤχου τοῦ Ὄρθρου τῆς Κυριακῆς: «Μετά την έγερση έδειξες τους Μαθητές τρομαγμένους, γιατί νόμιζαν πως βλέπουν πνεύμα· όμως κατέπαυσες την ταραχή της ψυχής τους, δείχνοντάς τους τα χέρια και τα πόδια σου· αλλά, επειδή ακόμη δεν πίστευαν, έλαβες και τροφή.»<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</span><!--[endif]--></span></a>.<br /> Ἐν τούτοις, οἱ ἀναφορές αὐτές δέν ἔχουν παρά μόνο σχετική ἀξία, ἀφοῦ ὁ Χριστός, πρό τῆς Ἀναλήψεως του, κινεῖται στό πλαίσιο τοῦ παρόντος κόσμου. Στον μέλλοντα κόσμο, οἱ καταστάσεις ὑπάρξεως θά εἶναι διαφορετικές καί τό σῶμα θά συμπεριφέρεται διαφορετικά, μέ ἕναν τρόπο πού δέν γνωρίζουμε με βάση τις συνθήκες τῆς σημερινῆς ὑπάρξεώς μας.<br /> Ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς προϊδεάζει σχετικά μέ τό πῶς θά εἶναι τό ἀναστημένο σῶμα, ὑπογραμμίζοντας την διαφορά του μέ τό σημερινό ἐπίγειο σῶμα μας: «Οὐ πᾶσα σάρξ ή αυτή σάρξ, ἀλλά ἄλλη μέν ἀνθρώπων, ἄλλη δέ σάρξ κτηνῶν, ἄλλη δέ ἰχθύων, ἄλλη δέ πετεινῶν, καί σώματα ἐπουράνια, και σώματα ἐπίγεια· ἀλλ ̓ ἑτέρα μέν ἡ τῶν ἐπουρανίων δόξα, ἑτέρα δέ ἡ τῶν ἐπιγείων. ἄλλη δόξα ηλίου, καί ἄλλη δόξα σελήνης, καί ἄλλη δόξα ἀστέρων· ἀστήρ γάρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ. οὕτω καί ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν. σπείρεται ἐν φθορᾷ, ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ· σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ, ἐγείρε ται ἐν δόξῃ· σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ, ἐγείρεται ἐν δυνάμει· σπείρεται σῶμα ψυχικόν, ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν. ἔστι σῶμα ψυχικόν, καί ἔστι σῶμα πνευματικόν. οὕτω και γέγραπται· ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Αδάμ εἰς ψυχήν ζῶσαν· ὁ ἔσχατος Αδάμ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν· ἀλλ' οὐ πρῶτον τό πνευματικόν, ἀλλά τό ψυχικόν, ἔπειτα τό πνευματικόν. ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ. οἷος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι καί οἱ χοϊκοί, καί οἷος ὁ ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καί οἱ ἐπουράνιοι. καί καθώς ἐφορέσαμεν τήν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καί τήν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου. Τοῦτο δέ φημι, ἀδελφοί, ὅτι σάρξ καί αἷμα βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύνανται, οὐδέ ἡ φθορά τήν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ. ἰδού μυστήριον ὑμῖν λέγω· πάντες μέν οὐ κοιμηθησόμεθα, πάντες δέ ἀλλαγησόμεθα, ἐν ἀτόμῳ, ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ, ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι· σαλπίσει γάρ, και οἱ νεκροί ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι, καί ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα. δεῖ γάρ τό φθαρτόν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν καί τό θνητόν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν»<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</span><!--[endif]--></span></a> (Α' Κορ. 15,39-53). Ἐν κατακλείδι, λαμβάνοντας ὑπ' ὄψιν τίς δύο κατηγορίες αναφορῶν, μποροῦμε νά συμπεράνουμε ὅτι τό ἀναστημένο σῶμα θά εἶναι σῶμα πνευματικό, ανεξάρτητο από τούς ἰσχύοντες περιορισμούς, υλικούς, χρονικούς καί τοπικούς, ἕνα σῶμα δυνατό, ἄφθαρτο καί αἰώνιο.<br /> Οἱ Πατέρες υἱοθετοῦν καί ἀναπτύσσουν περαιτέρω τίς καινοδιαθηκικές αυτές αναφορές. Ἐν πρώτοις, παρουσιάζουν την Ἀνάσταση ὡς «ἀποκατάσταση τῆς ὅλης υπάρξεως»<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</span><!--[endif]--></span></a>, κατά τὴν ὁποία τό σῶμα καί ἡ ψυχή ἑνώνονται ἐκ νέου καί τό σῶμα ἀναπλάθεται πλήρως<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[7]</span><!--[endif]--></span></a>. Ο Γρηγόριος Νύσσης θεωρεῖ ὅτι ἔχουμε μιά ἀνάπλαση τοῦ σώματος στην παραδεισιακή του κατάσταση. Υποστηρίζει ὅτι «ἡ Ἀνάσταση δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό τήν ἀνάπλαση τῆς φύσεώς μας στήν ἀρχέγονη κατάστασή της»<a href="#_ftn8" name="_ftnref8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[8]</span><!--[endif]--></span></a>. Πράγματι, ὁ Θεός διά τῆς Ἀναστάσεως θα οδηγήσει ἐκ νέου τή φύση τοῦ ἀνθρώπου στήν ἀρχέγονη κατάστασή της. Το αναστημένο σῶμα θά ἀπελευθερωθεῖ ἀπό τυχόν αναπηρίες και ἐλαττώματα<a href="#_ftn9" name="_ftnref9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[9]</span><!--[endif]--></span></a>, που κληρονομήσαμε μετά την πτώση, καί θά ἀποκασταθεῖ στήν προπτωτική του ακεραιότητα<a href="#_ftn10" name="_ftnref10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[10]</span><!--[endif]--></span></a>. Ἡ ἀποκατασταθεῖσα αὐτή ἀκεραιότητα δέν θά ἀπωλέσει κάτι, ἀπό τή στιγμή πού ὅ,τι εἶχε χάσει τό σῶμα θά τοῦ ἐπιστραφεί<a href="#_ftn11" name="_ftnref11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[11]</span><!--[endif]--></span></a>. Επιπλέον, τό σῶμα δέν θά ὑπόκειται πλέον στούς φυσικούς νόμους, ὅπως συμβαίνει στόν ἐπίγειο βίο, ἀφοῦ δέν θά γνωρίζει πλέον περιορισμούς, ἀνάγκες και δεσμεύσεις που συνδέονται μέ τόν παρόντα κόσμο<a href="#_ftn12" name="_ftnref12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[12]</span><!--[endif]--></span></a>. Θα καταστεί μάλιστα τόσο λεπτό, πού δέν θά φαίνεται πλέον ὡς ὑλικό<a href="#_ftn13" name="_ftnref13" style="mso-footnote-id: ftn13;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[13]</span><!--[endif]--></span></a>. Συνεπῶς, θά λάβει μία μορφή, παρόμοια μέ αὐτήν τῆς ψυχῆς<a href="#_ftn14" name="_ftnref14" style="mso-footnote-id: ftn14;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[14]</span><!--[endif]--></span></a>, ἀλλά δέν θά εἶναι ψυχικό, θά εἶναι πνευματικό σῶμα<a href="#_ftn15" name="_ftnref15" style="mso-footnote-id: ftn15;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[15]</span><!--[endif]--></span></a>. Δέν θά εἶναι πλέον εἰκόνα τοῦ γήινου, ἀλλὰ τοῦ οὐράνιου (Α' Κορ. 15,49), καθιστάμενο ἔτσι ἀπαθές<a href="#_ftn16" name="_ftnref16" style="mso-footnote-id: ftn16;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[16]</span><!--[endif]--></span></a> καί ἄφθαρτο<a href="#_ftn17" name="_ftnref17" style="mso-footnote-id: ftn17;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[17]</span><!--[endif]--></span></a>, ἐλεύθερο ἀπό φυσικές ανάγκες (π.χ. πεῖνα, δίψα, ὕπνο)<a href="#_ftn18" name="_ftnref18" style="mso-footnote-id: ftn18;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[18]</span><!--[endif]--></span></a>, ἀπό ἀσθένειες<a href="#_ftn19" name="_ftnref19" style="mso-footnote-id: ftn19;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[19]</span><!--[endif]--></span></a>, φυσικά έλαττώματα<a href="#_ftn20" name="_ftnref20" style="mso-footnote-id: ftn20;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[20]</span><!--[endif]--></span></a>, ἀδυναμίες<a href="#_ftn21" name="_ftnref21" style="mso-footnote-id: ftn21;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[21]</span><!--[endif]--></span></a> καί ὁποιαδήποτε μορφή φθορᾶς<a href="#_ftn22" name="_ftnref22" style="mso-footnote-id: ftn22;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[22]</span><!--[endif]--></span></a>. Επιπλέον, θά εἶναι ἀθάνατο<a href="#_ftn23" name="_ftnref23" style="mso-footnote-id: ftn23;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[23]</span><!--[endif]--></span></a>, ἀφοῦ ὁ θάνατος ἔχει συντριβεῖ ὁριστικά ἀπό τόν Χριστό. Ἡ ἀφθαρσία καί ἡ ἀθανασία δεν παρουσιάζονται ὡς ἰδιότητες πού ἀποδίδονται στὸν ἄνθρωπο λόγῳ ἀκεραιότητας ἢ ὡς ἀνταμοιβή, ἀλλά ὡς μέσα εντάξεως σε μια κατάσταση πού δέν γνωρίζει φθορά ή τέλος<a href="#_ftn24" name="_ftnref24" style="mso-footnote-id: ftn24;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[24]</span><!--[endif]--></span></a>, εἴτε ἡ κατάληξη εἶναι εὐτυχής είτε δυστυχής<a href="#_ftn25" name="_ftnref25" style="mso-footnote-id: ftn25;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[25]</span><!--[endif]--></span></a>. Διά τῆς Ἀναστάσεως, τὸ σῶμα θὰ ἑνωθεί καθ' ὁλοκληρίαν μέ τήν ψυχή και μαζί της θα καταστεί διαυγές γιά τίς θεῖες ἐνέργειες.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p><span style="color: #0d0d0d;"> </span></o:p></span></p> <div style="mso-element: footnote-list;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d;"><span style="font-family: arial;"><br /></span></span></div><!--[if !supportFootnotes]--><hr size="1" style="text-align: left;" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span>Ενθ<span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;">. </span>ανωτ<span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;">. </span><span lang="EN-US">LVII.</span></span></p> </div> <div id="ftn2" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Λόγοι ἀσκητικοί, 85.</span></p> </div> <div id="ftn3" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Υπόμνημα εἰς τήν πρός Φιλιππησίους ἐπιστολήν, ΙΓ ́, 2.</span></p> </div> <div id="ftn4" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[4]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Περί τοῦ ἀναστημένου σώματος τοῦ Χριστοῦ, βλ. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ, Κατά αἱρέσεων, Γ', PG 42, 817 ΑΒ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, Εορ τοδρόμιον, Βενετία 1836, σ. 484 και 594.</span></p> </div> <div id="ftn5" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[5]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <span style="background: rgb(250, 250, 250);">Κάθε σάρκα δὲν εἶναι ἡ ἴδια ἡ σάρκα. Ἀλλ’ ἄλλη μὲν εἶναι ἡ σάρκα τῶν ἀνθρώπων, ἄλλη δὲ ἡ σάρκα τῶν κτηνῶν, ἄλλη δὲ τῶν ψαριῶν, καὶ ἄλλη τῶν πτηνῶν.</span> Ὑπάρχουν καὶ σώματα ἐπουράνια καὶ σώματα ἐπίγεια. Ἀλλ’ ἄλλη βεβαίως εἶναι ἡ λαμπρότης τῶν ἐπουρανίων σωμάτων, καὶ ἄλλη τῶν ἐπιγείων. Ἄλλη ἡ λαμπρότης τοῦ ἡλίου, καὶ ἄλλη ἡ λαμπρότης τῆς σελήνης, καὶ ἄλλη ἡ λαμπρότης τῶν ἄστρων. Ἐπίσης ἄστρο ἀπὸ ἄστρο διαφέρει σὲ λαμπρότητα. Ἔτσι καὶ μὲ τὴν ἀνάστασι τῶν νεκρῶν. Ὡς ἄλλος σπόρος τὸ σῶμα σπείρεται φθαρτό, ἀνασταίνεται ἄφθαρτο·Σπείρεται ἄδοξο, ἀνασταίνεται ἔνδοξο· σπείρεται ἀνίσχυρο, ἀνασταίνεται ἰσχυρό·σπείρεται σῶμα ζωικό, (σῶμα ἁπλῶς μὲ φυσικὴ ζωή), ἀνασταίνεται σῶμα πνευματικό (σῶμα μὲ ὑπερφυσικὴ ζωὴ καὶ δόξα). Ὑπάρχει σῶμα ζωικό, καὶ ὑπάρχει σῶμα πνευματικό. Γι’ αὐτὸ (ὡς πρὸς τὸ πρῶτο σῶμα) καὶ εἶναι γραμμένο· Ἔγινε ὁ πρῶτος ἄνθρωπος, ὁ Ἀδάμ, ὄν μὲ ζωή. Ὁ τελευταῖος Ἀδὰμ (ὁ Χριστὸς) ἔγινε πνεῦμα, ποὺ μεταδίδει ζωὴ (διότι μέσα στὸ σῶμα του κατῴκησε τὸ αἰώνιο πνεῦμα, ἡ θεότης· διότι, μὲ ἄλλα λόγια, ἡ ἀνθρώπινη φύσι τοῦ Χριστοῦ ἑνώθηκε ὀργανικὰ μὲ τὴ θεία φύσι, μὲ τὸν Κύριο ἀπὸ τὸν οὐρανό). Ἀλλὰ δὲν εἶναι πρῶτα τὸ πνευματικὸ σῶμα, ἀλλὰ τὸ ζωικό, καὶ ἔπειτα τὸ πνευματικό. Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος εἶναι ἀπὸ τὴ γῆ, χωματένιος. Ὁ δεύτερος ἄνθρωπος εἶναι ὁ Κύριος ἀπὸ τὸν οὐρανὸ (ὁ ὁποῖος προσέλαβε τὴν ἀνθρώπινη φύσι). Μὲ τὸν χωματένιο ὁμοιάζουν οἱ χωματένιοι (οἱ μὴ ἀναγεννημένοι), καὶ μὲ τὸν ἐπουράνιο ὁμοιάζουν οἱ ἐπουράνιοι (οἱ ἀναγεννημένοι). Καὶ ὅπως φορέσαμε τὴ μορφὴ τοῦ χωματένιου (τὴ φθαρτὴ καὶ θνητή), ἔτσι θὰ φορέσωμε καὶ τὴ μορφὴ τοῦ ἐπουρανίου (τὴν ἄφθαρτη καὶ ἀθάνατη). Διαβεβαιώνω δὲ γιὰ τοῦτο, ἀδελφοί, ὅτι δηλαδὴ ἡ σάρκα καὶ τὸ αἷμα (αὐτὰ καθ’ ἑαυτά, ὅπως εἶναι τώρα, χωρὶς ν’ ἀλλάξουν) δὲν δύνανται νὰ κληρονομήσουν τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, οὔτε ἡ φθορὰ κληρονομεῖ τὴν ἀφθαρσία. Ἰδοὺ λέγω σὲ σᾶς ἕνα μυστήριο· Ὅλοι μὲν δὲν θὰ κοιμηθοῦμε (δὲν θὰ πεθάνωμε), ὅλοι ὅμως θὰ μεταμορφωθοῦμε, σὲ μιὰ στιγμή, σ’ ὅσο χρειάζεται ν’ ἀνοιγοκλείσῃ τὸ μάτι, ὅταν ἠχήσῃ ἡ τελευταία σάλπιγγα. Διότι θὰ δοθῇ παράγγελμα μὲ οὐρανία σάλπιγγα, καὶ οἱ νεκροὶ θ’ ἀναστηθοῦν ἄφθαρτοι, καὶ ὅσοι τότε θὰ εἴμεθα ζωντανοὶ θὰ μεταμορφωθοῦμε. Αὐτὸ τὸ φθαρτὸ σῶμα πρόκειται νὰ ἐνδυθῇ ἀφθαρσία καὶ αὐτὸ τὸ θνητὸ σῶμα νὰ ἐνδυθῇ ἀθανασία.</span></p> </div> <div id="ftn6" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[6]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <span lang="EN-US"> </span>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, <span lang="EN-US">De</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">la</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">resurrection</span>, <span lang="EN-US">LVII</span>. Πρβλ<span lang="EN-US">. </span>ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ<span lang="EN-US">, </span>Εἰς τό<span lang="EN-US"> «</span>ὅταν ὑποταγῇ αὐτῷ τά πάντα<span lang="EN-US">», 3.</span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn7" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[7]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Βλ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥ, Ὁμιλίαι (coll. II), ΧΙ, 1· ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΥ, Λόγοι ἀσκητικοί, 85· ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, Traités éthiques, I, 4. </span></p> </div> <div id="ftn8" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[8]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> . ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Περί ψυχῆς καί ἀναστάσεως, 133. Πρβλ. Εἰς Πουλχερίαν λόγος ἐπικήδειος, PG 46, 877. Βλ<span lang="EN-US">. </span>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ<span lang="EN-US">, De la resurrection, LVII.</span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn9" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[9]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span>Βλ<span lang="EN-US">. </span>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ<span lang="EN-US">, De la resurrection, LVII.</span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn10" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref10" name="_ftn10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[10]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span>Ἔνθ<span lang="EN-US"> ̓ </span>ἀν<span lang="EN-US">., LVII. </span>Πρβλ<span lang="EN-US">. XXXIV.</span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn11" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref11" name="_ftn11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[11]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span><i><span lang="EN-US"> </span></i><i>Βλ</i><i><span lang="EN-US">. </span></i><i>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ</i><i><span lang="EN-US">, De la resurrection, LVII.</span></i><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn12" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref12" name="_ftn12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[12]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Λόγος πρός τούς πενθοῦντας, PG 46, 532 536· Περί ψυχῆς καί ἀναστάσεως, 132· ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, Triades, I, 3, 36.</span></p> </div> <div id="ftn13" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref13" name="_ftn13" style="mso-footnote-id: ftn13;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[13]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span>ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ<span lang="EN-US">, Triades pour la défense des saints hésychastes, I, 3. </span>36. Πρβλ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ὁμιλίαι εἰς τήν πρώτην πρός Κορινθίους ἐπιστολή, ΜΑ'. Αὐτό δέν ἔχει καμία σχέση μέ μή χριστιανικές θεωρίες περί αἰθέριου ἤ ἀστρικοῦ σώματος.</span></p> </div> <div id="ftn14" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref14" name="_ftn14" style="mso-footnote-id: ftn14;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[14]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΜΑΞΙΜΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ, Μυσταγωγία, Ζ.</span></p> </div> <div id="ftn15" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref15" name="_ftn15" style="mso-footnote-id: ftn15;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[15]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, Traités éthiques, I, 4-5.</span></p> </div> <div id="ftn16" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref16" name="_ftn16" style="mso-footnote-id: ftn16;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[16]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, Χ, 6· ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Περί ψυχῆς καί ἀναστάσεως, 132· ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Παραμυθία ἐπί θανάτῳ, Ι, 6.</span></p> </div> <div id="ftn17" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref17" name="_ftn17" style="mso-footnote-id: ftn17;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[17]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ, Ἀπολογία πρώτη, ΙΘ'· ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, Ι', 5-6 ΙΣΤ ́, 2-3 ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection, LVI LVII LVIII· ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Περί ψυχῆς καί ἀναστάσεως, 132- 133 ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ὁμιλίαι περί τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως, Η· Παραμυθία ἐπί θανάτῳ, Ι, 6· Ὁμιλίαι εἰς τήν πρώτην πρός Κορινθίους ἐπιστολήν, ΜΑ'· ΜΒ, 2· Ὁμιλίαι εἰς τήν δευτέραν προς Κορινθίους ἐπιστολήν, Ι· ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΥ, Ἐπιστολαί, 607· ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΥ, Λόγοι ἀσκητικοί, 85· ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, Ἔκδοσις ἀκριβῆς τῆς Ορθοδόξου Πίστεως, IV, 27. ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, Traités éthiques, I. 3-4.</span></p> </div> <div id="ftn18" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref18" name="_ftn18" style="mso-footnote-id: ftn18;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[18]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Βλ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Λόγος παραινετικός εἰς Θεόδωρον, Ι, 11- ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, Traités éthiques, I, 5.</span></p> </div> <div id="ftn19" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref19" name="_ftn19" style="mso-footnote-id: ftn19;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[19]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΑΜΜΩΝΑ, Ἐπιστολαί, Ι, 2· ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Παραμυθία ἐπί θανάτῳ, Α. 6. Λόγος παραινετικός εἰς Θεόδωρον, Α', 11.</span></p> </div> <div id="ftn20" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref20" name="_ftn20" style="mso-footnote-id: ftn20;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[20]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection, LVIII ΑΜΜΩΝΑ, Ἐπιστολαί, 1, 2 ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ὁμιλίαι εἰς τήν πρώτην προς Κορινθίους ἐπιστολήν, ΜΑ', 1 1, 1-2.</span></p> </div> <div id="ftn21" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref21" name="_ftn21" style="mso-footnote-id: ftn21;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[21]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Βλ. ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection, LVIII ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ὁμι λίαι εἰς τήν πρώτην προς Κορινθίους ἐπιστολήν, ΜΑ ́.</span></p> </div> <div id="ftn22" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref22" name="_ftn22" style="mso-footnote-id: ftn22;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[22]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  <i> Βλ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Λόγος προς τους πενθοῦντας, PG 46, 532 536· ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, Traités éthiques, 1, 5.</i></span></p> </div> <div id="ftn23" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref23" name="_ftn23" style="mso-footnote-id: ftn23;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[23]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="EN-US">BA. TEPTY</span>ΛΛ<span lang="EN-US">IANOY, De la résurrection, XLII, 5. </span>LV LVI. LVIII. M. ANTΩΝΙΟΥ, Επιστολαί, Δ', 1· ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, Κατηχήσεις. Δ', 30 ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Εἰς τό «ὅταν ὑποταγῇ αὐτῷ τά πάντα». Γ'. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Περί τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως. Η· Παραμυθία ἐπί θανάτῳ, Α ́, 6· Ὁμιλίαι εἰς τήν πρώτην προς Κορινθίους, ΜΒ ́, 2· ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΥ, Επιστολαί, 607. ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, Traités éthiques, I, 4.</span></p> </div> <div id="ftn24" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref24" name="_ftn24" style="mso-footnote-id: ftn24;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[24]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span><i>Πρβλ</i><i><span lang="EN-US">. </span></i><i>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ</i><i><span lang="EN-US">, De la resurrection, L.</span></i><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn25" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"><a href="#_ftnref25" name="_ftn25" style="mso-footnote-id: ftn25;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[25]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i>Περί τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως, Η ́.</i></span></p> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><o:p><span style="color: #0d0d0d; font-family: arial;"> </span></o:p></p> </div> </div><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></b></div><div style="text-align: justify;"><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ Ἀνάσταση. (1ο μέρος)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/2_22.html" itemprop="url"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><span style="color: #2b00fe;">Ἡ Ἀνάσταση. (2ο μέρος)</span></b></span></a></div></div>

Ἡ Ἀνάσταση. (3ο μέρος)

  Ὁ τρόπος ὑπάρξεως τοῦ σώματος θά εἶναι διαφορετικός ἀπό αὐτόν τοῦ ἐπιγείου βίου Τό ἀναστημένο σῶμα θά εἶναι τό ἴδιο, ἀλλά συγχρόνως και ...

Read more »

Ἡ Ἀνάσταση. (2ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbtMzn5Eupb0KKP1-M3LUZp1R29rbRH2ZHhUPqZYNCbCQGXSoRh_KLdBOds0ncHDMVGQ-uI1N8_4KevNZu0WA49AU507avfV9PXeiFDbvOUHpqPvJGf7UPROx2RnPid9mPVePQJTdK7fJYP55rAJO0g0ZPf996Kdq-Ahc1x0f4TXqGrYsHBkHwgZWg/s812/34.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="812" data-original-width="593" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbtMzn5Eupb0KKP1-M3LUZp1R29rbRH2ZHhUPqZYNCbCQGXSoRh_KLdBOds0ncHDMVGQ-uI1N8_4KevNZu0WA49AU507avfV9PXeiFDbvOUHpqPvJGf7UPROx2RnPid9mPVePQJTdK7fJYP55rAJO0g0ZPf996Kdq-Ahc1x0f4TXqGrYsHBkHwgZWg/w467-h640/34.jpg" width="467" /></a></div><span style="color: #090909;"> <br /></span><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: red;"><b> Ἡ ἀνάσταση ἀφορᾶ ὅλους τούς ἀνθρώπους</b></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #090909;">Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι θά ἀναστηθοῦν, ἀνεξαρτήτως τῆς καταστάσεως καί τῆς πνευματικῆς τους μοίρας<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</span><!--[endif]--></span></a>. Ἄλλωστε, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός διαβεβαίωσε: «μή θαυμάζετε τοῦτο· ὅτι ἔρχεται ὥρα ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ (Χριστοῦ), καί ἐκπορεύσονται οἱ τά ἀγαθά ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δέ τά φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως» (Ιω. 5,28-29). Ὁ ἀπόστολος Παῦλος τό ἐπιβεβαιώνει ἐκ νέου: «ἀνάστασιν μέλλειν ἔσεσθαι νεκρῶν, δικαίων τε καί ἀδίκων» (Πρ. 24.15). Ἀλλά καί ἡ Ἐκκλησία ψάλλει: «Πᾶς ἄνθρωπος, ὃς κατετέθη εἰς τήν γῆν, τήν μητέρα αὐτοῦ, ἀναστήσεται πάλιν, ἵνα κομίσηται κόλασιν ἤ μισθόν καθά ἔζησεν»<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</span><!--[endif]--></span></a>. Αναφορικά μέ τούς ζῶντες κατά τη Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ, αὐτοί θά ἑνωθοῦν μέ τούς ἀναστημένους τεθνεῶτες, τα σώματά τους δε θα μεταμορφωθοῦν ὥστε νά εἶναι παρόμοια μέ τά ἀναστημένα σώματα αὐτῶν ὡς πρός τόν τρόπο ὑπάρξεώς τους. «Εἰ γάρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καί ἀνέστη, οὕτω καὶ ὁ Θεός τούς κοιμηθέντας διά τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σύν αὐτῷ. τοῦτο γάρ ὑμῖν λέγομεν ἐν λόγῳ Κυρίου, ὅτι ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι εἰς τήν παρουσίαν τοῦ Κυρίου οὐ μή φθάσωμεν τούς κοιμηθέντας· ὅτι αὐτός ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καί ἐν σάλπιγγι Θεοῦ καταβήσεται ἀπ ̓ οὐρανοῦ, καί οἱ νεκροί ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον, ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σύν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα, καί οὕτω πάντοτε σύν Κυρίῳ ἐσόμεθα» (Α' Θεσ. 4,14-17). Ἄλλωστε, ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐξηγεῖ σέ ἄλλο σημεῖο: «πάντες μέν οὐ κοιμηθησόμεθα, πάντες δέ ἀλλαγησόμεθα» (Α' Κορ. 15,21).</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Κάθε ἄνθρωπος θά βρεῖ ἐκ νέου το δικό του σῶμα</span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #090909;">Κατά τήν Ἀνάσταση, κάθε πρόσωπο θά βρεῖ τό σῶμα πού εἶχε κατά τόν ἐπίγειο βίο του<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</span><!--[endif]--></span></a>, ἀφοῦ θά ἀναστηθεῖ τό ἴδιο τό σῶμα του<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</span><!--[endif]--></span></a>. Ὅπως παρατηρεῖ ὁ Τερτυλλιανός, εἶναι γενικά ἀποδεκτό ὅτι δὲν θὰ ἔλθει ἐν ζωῇ κάποιο άλλο σῶμα ἀπό αὐτό που πέθανε<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</span><!--[endif]--></span></a>. Ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος θεωρεῖ ὅτι ἐὰν αὐτό δεν ίσχυε, όχι μόνο δεν θα υπήρχε νίκη ἐπί τοῦ θανάτου και τῆς φθορᾶς, ἀλλὰ θὰ ἐσήμαινε τόν θρίαμβο αὐτῶν<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</span><!--[endif]--></span></a>. Ἄλλωστε, ὅπως τονίζει, θά ἦταν ἄδικο καί ἀκατανόητο να αναστηθεί κάποιο ἄλλο σῶμα, ἀπό αὐτό πού ὑπέστη καί ὑπέφερε τις δοκιμασίες στὸν ἐπίγειο βίο, καί νά ἀπολάμβανε τη δόξα της βασιλείας τῶν οὐρανῶν<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[7]</span><!--[endif]--></span></a>. Συνεπῶς, τό ἀναστημένο σώμα θα έχει τήν ἴδια φύση ἤ ουσία, θά εἶναι δηλ. ἀνθρώπινο σώμα<a href="#_ftn8" name="_ftnref8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[8]</span><!--[endif]--></span></a>, διατηρώντας συγχρόνως την προσωπική του ταυτότητα<a href="#_ftn9" name="_ftnref9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[9]</span><!--[endif]--></span></a>. Θά εἶναι δηλ. τό σῶμα κάποιου συγκεκριμένου προσώπου, τό ὁποῖο θα μπορεί να ταυτοποιηθεῖ ὡς τέτοιο<a href="#_ftn10" name="_ftnref10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[10]</span><!--[endif]--></span></a> καί ὄχι τό σῶμα κάποιου ἄλλου<a href="#_ftn11" name="_ftnref11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[11]</span><!--[endif]--></span></a>. Ἡ ὅλη ὕπαρξη, η ψυχή δηλ. καί τό σῶμα τοῦ καθενός θα παραμείνει ταυτόσημο μέ τή φύση καί τό πρόσωπο στο ὁποῖο ἀνήκουν. Ὁ Πέτρος θά παραμείνει Πέτρος, ὁ Παῦλος θά παραμείνει Παῦλος καί ὁ Φίλιππος θα παραμείνει Φίλιππος, ἀναφέρει ὁ Μακάριος Αἰγύπτου<a href="#_ftn12" name="_ftnref12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[12]</span><!--[endif]--></span></a>. Υπό τό πνεῦμα αὐτό, οἱ Πατέρες ὑπογραμμίζουν ὅτι δέν πρόκειται οὔτε για μετεμψύχωση, οὔτε γιά μετενσάρκωση<a href="#_ftn13" name="_ftnref13" style="mso-footnote-id: ftn13;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[13]</span><!--[endif]--></span></a>. Ὁ Ἀθηναγόρας σημειώνει ὅτι ἡ μέλλουσα Ανάσταση συνεπάγεται την μοναδικότητα τοῦ προσώπου καί τῆς ἀνθρώπινης ὑπάρξεως, ἡ ὁποία διερράγη ἀπό τόν κατακερματισμό καί τήν ἀσυνέχεια πού προκλήθηκε διά τοῦ θανάτου<a href="#_ftn14" name="_ftnref14" style="mso-footnote-id: ftn14;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[14]</span><!--[endif]--></span></a>. Θεωρεῖ μάλιστα ὅτι ἡ Ἀνάσταση εἶναι ὁ μόνος τρόπος για να εὕρει ἡ ψυχή το σώμα της καί νά ἐξασφαλισθεῖ ἡ προσωπική ταυτότητα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου: «Το να συσταθούν πάλι οι ίδιοι άνθρωποι είναι αδύνατο, αν δεν αποδοθούν στις ίδιες ψυχές τα ίδια σώματα. Και το ίδιο σώμα να ξαναλάβει την ίδια ψυχή είναι μεν αδύνατο με άλλον τρόπο, δυνατό όμως μόνο κατά την ανάσταση.»<a href="#_ftn15" name="_ftnref15" style="mso-footnote-id: ftn15;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[15]</span><!--[endif]--></span></a>.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p><span style="color: #090909;"> </span></o:p></span></p> <div style="mso-element: footnote-list;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><span style="color: #090909;"><br /></span></span></div><!--[if !supportFootnotes]--><hr size="1" style="text-align: left;" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i>Βλ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ, Ἀπολογία πρώτη, 52. ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection, XLII, 3-4 ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, Κατηχήσεις, Δ', 30· ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ὁμιλία περί τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως, 8.</i></span></p> </div> <div id="ftn2" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Αναβαθμός τοῦ Δ' ἤχου.</span></p> </div> <div id="ftn3" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ἐπί παραδείγματι ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΛΥΏΝΟΣ, Κατά αἱρέσεων, V, 31, 2.</span></p> </div> <div id="ftn4" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[4]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Λόγος εἰς τό Ἅγιον Πάσχα, Α', 8· ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ὁμιλίαι εἰς τήν πρώτην προς Κορινθίους, ΜΑ'.</span></p> </div> <div id="ftn5" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[5]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span><i><span lang="EN-US"> </span></i><i>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ</i><i><span lang="EN-US">, De la resurrection, LII.</span></i><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn6" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[6]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Υπόμνημα εἰς τήν πρώτην πρός Κορινθίους ἐπιστολήν. Ι ́, 3.</span></p> </div> <div id="ftn7" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[7]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Υπομνήματα εἰς τόν μακάριον Ἰώβ, PG 64, 620D.</span></p> </div> <div id="ftn8" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[8]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span>Βλ<span lang="EN-US">. </span>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ<span lang="EN-US">, De la resurrection, LII. </span>ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥ, Ὁμιλίαι (coll. II), XV, 10. ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ, Περί τῆς Ἀναστάσεως· ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Υπόμνημα εἰς τήν πρός Κορινθίους Α' ἐπιστολήν, ΜΑ',<span style="white-space: pre-wrap;">2.</span></span></p> </div> <div id="ftn9" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[9]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Βλ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, ΙΕ', 3.</span></p> </div> <div id="ftn10" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref10" name="_ftn10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[10]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span><i>Βλ</i><i><span lang="EN-US">. </span></i><i>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ</i><i><span lang="EN-US">, De la resurrection, LV.</span></i><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn11" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref11" name="_ftn11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[11]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Βλ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, Β', 3· ΙΕ', 3. </span></p> </div> <div id="ftn12" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref12" name="_ftn12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[12]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Ὁμιλίαι (coll. II), XV, 10.</span></p> </div> <div id="ftn13" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref13" name="_ftn13" style="mso-footnote-id: ftn13;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[13]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Βλ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΛΥΩΝΟΣ, Κατά αἱρέσεων, Ε', 2, 3· ΤΕΡΤΥΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection, LII LIII. LV. LX. LXII ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Περί κατασκευῆς ἀνθρώπου, ΚΖ'· ΚΗ'· ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Υπόμνημα εἰς τήν πρώτην προς Κορινθίους ἐπιστολήν, ΜΑ', 1· ΜΒ', 2.</span></p> </div> <div id="ftn14" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref14" name="_ftn14" style="mso-footnote-id: ftn14;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[14]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Βλ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, ΙΣΤ ́, 6.</span></p> </div> <div id="ftn15" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref15" name="_ftn15" style="mso-footnote-id: ftn15;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[15]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <span lang="EN-US">B</span>λ. ενθ΄ αν., <span lang="EN-US">KE</span>', 3. <span lang="EN-US">PG 6, 1021C.</span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p><span style="color: #090909; font-family: arial;"> </span></o:p></span></p> </div> </div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ Ἀνάσταση. (1ο μέρος)</span></b></a></div><p></p>

Ἡ Ἀνάσταση. (2ο μέρος)

   Ἡ ἀνάσταση ἀφορᾶ ὅλους τούς ἀνθρώπους Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι θά ἀναστηθοῦν, ἀνεξαρτήτως τῆς καταστάσεως καί τῆς πνευματικῆς τους μοίρας [1] ....

Read more »

Όταν η “ενότητα” γίνεται σύνθημα....

<p> <b style="text-align: center;"><i><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi4nsnBuL8LjudhZALXi8pBs6faxhNGjqKI8Yq05FieA_Y1Uk3SIhcQY2Qv6cNpkPJ7PbUgctCy2VCQlJoEOTyBACd-U1s1KyOpMYXeblxc8-aCn9Sm7NquoyD5Gajxrcb1IuheaSju9snkV9QUso5qaSQnbS7zGz4_TUZLeC51KEHDoTs0N3fa2XA-" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" data-original-height="768" data-original-width="576" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi4nsnBuL8LjudhZALXi8pBs6faxhNGjqKI8Yq05FieA_Y1Uk3SIhcQY2Qv6cNpkPJ7PbUgctCy2VCQlJoEOTyBACd-U1s1KyOpMYXeblxc8-aCn9Sm7NquoyD5Gajxrcb1IuheaSju9snkV9QUso5qaSQnbS7zGz4_TUZLeC51KEHDoTs0N3fa2XA-=s16000" /></a></i></b></p><p></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">Στις 5 Απριλίου 2026, Κυριακή των Βαΐων, δημοσιεύθηκε άρθρο </span><b><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-fareast-language: EL;">(<a href="https://exapsalmos.gr/vagia-enotitas-kai-mnimis-otan-i-pisti-synanta-tin-istoria-kai-tin-agapitote-ypervainei-tis-diafores-kai-ginetai-gefyra-eirinikis-synyparxis/" target="_blank"><span style="color: blue;">εδώ</span></a>) </span></b><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">από αρθρογράφο που ακολουθεί το νέο ημερολόγιο, στο οποίο γίνεται αναφορά στους ακολουθούντες το παλαιό, οπότε το περιεχόμενό του μας αφορά άμεσα, και γι’ αυτό οφείλουμε να εξετάσουμε με προσοχή όχι μόνο τα λεγόμενα, αλλά και το πνεύμα που τα διαπνέει κυρίως τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται βασικές εκκλησιολογικές έννοιες, όπως η ενότητα, η αγάπη και η συγχώρηση.<br /> Όσο προχωρεί κανείς στην ανάγνωση, τόσο γίνεται φανερό ότι οι όροι «αγάπη» και «ενότητα» χρησιμοποιούνται περισσότερο ως συνθήματα παρά ως εκκλησιολογικές πραγματικότητες. Το άρθρο, ενώ εμφανίζεται να προβάλλει την «αγάπη» και την «ενότητα», περιέχει εκφράσεις που δημιουργούν αντίφαση. Ναι μεν επίκληση της «αγάπης» και της «ενότητας», αλλά ταυτόχρονα βαρείς και απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί για όσους διαφωνούν. Με λίγα λόγια η «αγάπη» δεν εμφανίζεται ως πράγματι είναι, αλλά ως ένα εργαλείο που αγκαλιάζει τους συμφωνούντες και στιγματίζει τους αντιλέγοντες.<br /> Η περιγραφή της συναντήσεως των ιεραρχών ως «ηχηρού μηνύματος» και ταυτόχρονα ως «ραπίσματος» είναι αποκαλυπτική διότι αποκαλύπτει ότι η συγκεκριμένη πράξη δεν προβάλλεται απλώς ως ένδειξη ευγένειας, αλλά ως συμβολική επικράτηση επί κάποιων «άλλων»…<br /> Κεντρικός άξονας του άρθρου είναι η επίκληση της «ενότητας εν Χριστώ». Όμως η ενότητα αυτή παρουσιάζεται με τρόπο αόριστο και αφηρημένο. Yπάρχει εκκλησιαστική ενότητα μεταξύ των δύο πλευρών ή όχι; Αν δεν υπάρχει, τότε η επίκληση μιας γενικής «ενότητας» λειτουργεί περισσότερο ως ρητορικό σχήμα παρά ως θεολογική πραγματικότητα διότι η πατερική παράδοση δεν γνωρίζει τέτοια αόριστη ενότητα.<br /> O όρος «ενότητα εν Χριστώ» δεν είναι αφηρημένος ούτε συναισθηματικός. Στην εκκλησιολογία των Πατέρων, η ενότητα ταυτίζεται με την ενότητα της Εκκλησίας ως σώματος, το οποίο είναι ένα και αδιαίρετο. Δεν πρόκειται για μια γενική διάθεση καλών σχέσεων, αλλά για πραγματική κοινωνία πίστεως και μυστηρίων. Επομένως, όταν δεν υπάρχει εκκλησιαστική κοινωνία, η επίκληση μιας γενικής «ενότητας» δημιουργεί σύγχυση και αλλοιώνει το περιεχόμενο του όρου.<br /> Στο ίδιο πνεύμα κινείται και η φράση ότι «αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν». Πρόκειται για διατύπωση που, χωρίς να ορίζει το περιεχόμενο των «ενωτικών» και μη «ενωτικών» στοιχείων, αποσιωπά τις διαφορές και παρουσιάζονται ως δευτερεύοντες, σχεδόν αμελητέες. Η ενότητα, όμως, δεν οικοδομείται με συμβολικές κινήσεις, αλλά με κοινή ομολογία.<br /> Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και η αναφορά σε «αρρωστημένες αντιδράσεις» και σε έναν «εντεταλμένο λασπολόγο». Εδώ αποκαλύπτεται καθαρά το πραγματικό ύφος του άρθρου. Όποιος διαφωνεί δεν αντιμετωπίζεται ως πρόσωπο με άποψη, αλλά ως φορέας κακίας, φανατισμού ή ακόμη και ως όργανο σκοτεινών δυνάμεων. Αυτή η τακτική δεν αποτελεί θεολογική απάντηση. Όσοι εξέφρασαν αντίρρηση χαρακτηρίζονται ως «φανατικοί», «εμπαθείς» ή ακόμη και «καθοδηγούμενοι». και δεν κρίνονται για τα επιχειρήματά τους, αλλά για τα υποτιθέμενα κίνητρά τους. Πρόκειται για ρητορική που δεν απαντά σε επιχειρήματα, αλλά αποδίδει προθέσεις. Στην πατερική παράδοση, η πλάνη δεν αντιμετωπίζεται με χαρακτηρισμούς, αλλά με διάκριση και λόγο αληθείας.<br /> Ακόμη πιο προβληματική είναι η αναφορά σε πρόσωπο που, όπως λέγεται, «μετανόησε» και «ζήτησε συγγνώμη». Το άρθρο επαινεί τη συγχώρηση, αλλά ταυτόχρονα επαναφέρει το παρελθόν του συγχωρηθέντος συνοδεύοντάς το με μειωτικούς χαρακτηρισμούς. Αυτό, όμως, αντιφάσκει προς την ίδια την έννοια της συγχώρησης. Κατά τον Άγιο Ισαάκ τον Σύρο, όποιος συγχωρεί, «ουκέτι μνημονεύει το κακόν». Η διαρκής υπενθύμιση της πτώσεως του άλλου φανερώνει ότι η συγχώρηση παραμένει εξωτερική και όχι εσωτερική. Αν πράγματι υπήρξε μετάνοια, τότε η συνεχής υπενθύμιση των προηγουμένων δεν αποτελεί έκφραση συγχωρητικότητας.<br /> Το άρθρο φαίνεται να προωθεί μια αντίληψη κατά την οποία η ενότητα ταυτίζεται με την απουσία εντάσεων και η αγάπη με την αποδοχή κάθε καταστάσεως χωρίς διάκριση. Όμως η αληθινή ενότητα δεν είναι απλή ειρηνική συνύπαρξη χωρίς αλήθεια, αλλά κοινωνία με την αλήθεια και δεν είναι  απλό συναισθηματικό σύνθημα. Είναι καρπός κοινής πίστεως, κοινής εκκλησιαστικής ζωής και κοινής αποδοχής της αλήθειας. Όταν αυτά απουσιάζουν, τότε η επίκληση της ενότητας, όσο καλοπροαίρετη κι αν φαίνεται, παραμένει κενή περιεχομένου. Πίσω από την επιφανειακή γλώσσα της «ενότητας» διαφαίνεται μια βαθύτερη εκκλησιολογική μετατόπιση: από την ενότητα ως καρπό κοινής πίστεως, σε μια ενότητα ως απλό μήνυμα συνύπαρξης.<br /> Τέλος, λυπηρό είναι το γεγονός ότι το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε, ενώ είχε ήδη προκαλέσει εντάσεις προ διετίας. Η επανάληψη αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία ούτε αθώα. Όταν ένα γεγονός έχει ήδη δημιουργήσει σύγχυση και σκανδαλισμό σε μερίδα πιστών, η επανάληψή του, σχεδόν με τον ίδιο τρόπο, δείχνει είτε αδιαφορία για τις συνειδήσεις είτε συνειδητή επιλογή επιβολής ενός συγκεκριμένου μηνύματος. Το ζήτημα δεν είναι απλώς τι έγινε, αλλά τι σημαίνει αυτό που έγινε.<o:p></o:p></span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;"><br /> <br /> <b>Υ.Γ.</b> Είναι φανερόν ότι ο αρθρογράφος δεν έχει ιδέα περί της εκκλησιολογίας των Γ.Ο.Χ. κάτι που δεν ισχύει για τον Μητροπολίτη Αττικής κ. Χρυσόστομο. Το εκκλησιολογικό κείμενο των Γ.Ο.Χ. (για να μην επανερχόμαστε, έχουμε αναφερθεί σε αυτό κατά καιρούς) αφήνει περιθώρια για «αόριστες» ενότητες και συμβολικές υπερβάσεις ή είναι σαφέστατο ως προς το περιεχόμενο και την έννοια; Είτε το θέλουμε είτε όχι, μεταφέρεται ένα μήνυμα και όταν αυτό το μήνυμα δεν είναι ξεκάθαρο, όπως συμβαίνει επίσης και με το εκκλησιολογικό κείμενο, τότε γεννά την σύγχυση.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"> </span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></span></b></p><p></p><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/02/blog-post_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Περί της υποθέσεως του π. Νικόλαου Δημαρά</b></span></span></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/02/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Περί της υποθέσεως του π. Νικόλαου Δημαρά (2ον)</b></span></span></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/02/3.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Περί της υποθέσεως του π. Νικόλαου Δημαρά (3ον)</b></span></a></div><div style="color: #101010; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><br /></b></span></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/10/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>''ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΑΛΑΝΤΙΟΥ Κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ''</b></span></span></a></div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"></b><br /><br /><br /><o:p></o:p></span></span></p><p><br /></p>

Όταν η “ενότητα” γίνεται σύνθημα....

  Στις 5 Απριλίου 2026, Κυριακή των Βαΐων, δημοσιεύθηκε άρθρο  ( εδώ )  από αρθρογράφο που ακολουθεί το νέο ημερολόγιο, στο οποίο γίνεται αν...

Read more »

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (3)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfa9T-mRAMFylCKMbrWtpU3wopuYmkOIwULAjD9P9m-TmnPtNGORnWLXfk-9EvfwAJwlRkP6Xayp8airoS2E5wvxTmKY2AXZyHHFw_fGbaTSBYWs1NLjJg2dCQnnaOpN8zQ2YCiYoa34itvlFYsZq1zYdRSbxctZZTSdlCfEffCCXxhpphfvQUJtrX/s350/david.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="350" data-original-width="250" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfa9T-mRAMFylCKMbrWtpU3wopuYmkOIwULAjD9P9m-TmnPtNGORnWLXfk-9EvfwAJwlRkP6Xayp8airoS2E5wvxTmKY2AXZyHHFw_fGbaTSBYWs1NLjJg2dCQnnaOpN8zQ2YCiYoa34itvlFYsZq1zYdRSbxctZZTSdlCfEffCCXxhpphfvQUJtrX/s16000/david.jpg" /></a></div><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ὁ ἄνθρωπος, λοιπόν, εἶναι δυνατόν νά βρεῖ τή βοήθεια καί τήν παρηγοριά που χρειάζεται στήν ἀνάγνωση καί τή μελέτη κατάλληλων περικοπῶν τῆς Ἁγ. Γραφῆς</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn1" name="_ftnref1" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[1]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">, πού ἀποτελοῦν ἕνα ἀκόμη πιο δραστικό φάρμακο, συνοδό τῆς προσευχῆς. Γιά νά διαλύσετε καί νά ἐξαφανίσετε τη λύπη σας, συμβουλεύει τον Σταγείριο ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «Πρέπει με αυτά [τους λογισμούς] και με προσευχές και ικεσίες να διαλύεται αυτό το σκοτάδι. Διότι και ο μακάριος Δαβίδ […] χρησιμοποίησε αυτά τα φάρμακα συνεχώς, και έτσι απέκρουε τις πολλές οδύνες των θλίψεων, άλλοτε μεν προσευχόμενος και λέγοντας: «Αἱ θλίψεις τῆς καρδίας μου ἐπληθύνθησαν• ἐκ τῶν ἀναγκῶν μου ἐξάγαγέ με», άλλοτε δε κινώντας ευσεβείς λογισμούς: «“Ινατί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου, καί ἱνατί συνταράττεις με; Ἔλπισον ἐπί τόν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ» (Ψαλμ. 24,17· 42,5). Και πάλι, από τους λογισμούς στρεφόμενος στις προσευχές […] και από τις προσευχές στους λογισμούς.»</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn2" name="_ftnref2" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[2]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">.</span><br style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Σέ ὅλες τίς μορφές της, ή προσευχή συνιστά πραγματικά το κύριο φάρμακο ἐναντίον τῆς λύπης, ὁποιαδήποτε κι ἄν εἶναι ἡ προέλευση του πάθους. Ὁ Ἅγιος Νείλος διδάσκει: «Η προσευχή είναι άμυνα κατά της λύπης και της αθυμίας.</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn3" name="_ftnref3" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[3]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">».</span><br style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ἐάν ἡ ψαλμωδία παρουσιάζεται ὡς ὁ ἰδιαίτερα ἀποτελεσματικός τρόπος προσευχῆς ἐναντίον τῆς λύπης πού προέρχεται άμεσα ἀπό τούς δαίμονες</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn4" name="_ftnref4" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[4]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">, ἡ καρδιακή προσευχή, ὅταν ἀσκεῖται μέ νήψη και προσοχή ἐμφανίζεται ὡς τό κατεξοχήν φάρμακο γιά ὅλες τίς μορφές τῆς λύπης. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Κασσιανός, παρατηρεῖ ὅτι ἡ λύπη ἀνήκει στα πάθη που γιατρεύονται μέ τή νοερά προσευχή τῆς καρδίας καί τήν ἐκτενή νήψη</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn5" name="_ftnref5" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[5]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;"> και προσδιορίζει: Να πώς θα μπορέσουμε ν' ἀπομακρύνουμε καί νά διώξουμε από μᾶς τοῦτο τό ὀλέθριο πάθος: διατηρώντας [...] τό νοῦ μας ἀπασχολημένο μέ τήν πνευματική μελέτη. Πραγματικά, ἔτσι θα μπορέσουμε να νικήσουμε ὅλα τά εἴδη τῆς λύπης: αὐτήν πού προέρχεται ἀπό τήν ὀργή, ἀπό τήν ἀπώλεια κάποιου κέρδους, ἀπό τή ζημιά πού μᾶς προκαλεῖ κάποιος, από μιά προσβολή πού μᾶς πληγώνει αὐτήν πού ἀντιλαμβανόμαστε χωρίς κανένα λογικό ή προφανές αἴτιο ἤ ἐκείνη πού μᾶς παρασύρει σέ μιά θανάσιμη ἀπελπισία</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn6" name="_ftnref6" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[6]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">.</span><br style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ὁ ἀγώνας ἐναντίον τοῦ πάθους τῆς λύπης καί ἡ νίκη ἐπί αὐτοῦ δέν ἐπιτρέπουν στόν ἄνθρωπο ἀμέσως ν' αποκτήσει πρόσβαση στήν ἀντίθετη κατάσταση τῆς λύπης, δηλαδή στη χαρά. Ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει να επιδιώκει τήν ἀπαλλαγή του ἀπό τή λύπη πάθος μόνο για να δημιουργήσει χώρο σε μια ἄλλη μορφή λύπης ἐνάρετης· μόνο ή τελευταία μπορεί να του ἐπιτρέψει να γνωρίσει τήν ἀληθινή χαρά. Γι' αυτή τη συγκεκριμένη τελευταία μορφή καί μόνο ἔχει εἰπωθεῖ: «Ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαράν γενήσεται» (Ἰωάν. 16,20).</span><br style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;" /><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">Ὑπογραμμίσαμε, ἐξετάζοντας τό πάθος τῆς λύπης ὅτι αὐτό στην πραγματικότητα εἶναι ἡ διαστροφή τῆς ἐνάρετης λύπης. Ἐνῶ ἡ λύπη-πάθος (τήν ὁποία οἱ Πατέρες υποδηλώνουν γενικά μέ τή λέξη λύπη) συνίσταται στη θλίψη που προκαλοῦν ἡ ματαίωση τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, τῆς ἀπώλειας τῶν ἀγαθῶν καί τῶν αἰσθητῶν ἡδονῶν ἢ οἱ προσβολές πού δέχεται κάποιος, ἡ ἐνάρετη λύπη, πού ὀνομάζεται ἀκόμη πένθος, καί κατάνυξη</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn7" name="_ftnref7" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[7]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">, ἔχει διαφορετικό περιεχόμενο. Σημαίνει πρωτίστως γιά τόν ἄνθρωπο θλίψη γιά τό χωρισμό ἤ τήν ἀπομάκρυνσή του από τό Θεό</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn8" name="_ftnref8" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[8]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">, γιά τή στέρηση τῶν πνευματικῶν ἀγαθῶν</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn9" name="_ftnref9" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[9]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">· σημαίνει αἴσθημα πόνου, επώδυνης συγκίνησης ἐξαιτίας τοῦ γεγονότος ότι βρίσκεται σε κατάσταση πτώσης γενικά ἢ ἁμαρτιῶν εἰδικότερα, θρήνο γιά τά παρελθόντα και τα παρόντα παραπτώματά του, τα «ἐν γνώσει καί ἀγνοίᾳ»</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn10" name="_ftnref10" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[10]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">. Από τώρα καί στό ἑξῆς παρουσιάζεται ὡς πνευματική κατάσταση άμεσα συνδεδεμένη μέ τή μετάνοια</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn11" name="_ftnref11" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[11]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">, καί τῆς ὁποίας ἔκφραση ἀποτελοῦν οἱ στεναγμοί καί τά δάκρυα</span><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn12" name="_ftnref12" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[12]</span></a><span style="color: #0b0b0b; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px;">.</span></p><div style="mso-element: footnote-list;"><!--[if !supportFootnotes]--><hr size="1" style="text-align: left;" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i> Πρβλ. ΕΥΑΓΡΙΟΣ, Αντιρρητικός, Λύπη.</i></span></p> </div> <div id="ftn2" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Πρός Σταγείριον, 3, 14, PG 47, 494.</span></p> </div> <div id="ftn3" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΑΤΕΡΩΝ, Αλφαβητική συλλογή, Νείλος, 3. Πρβλ. ΕΥΑΓΡΙΟΣ, Περί προσευχῆς, 16. ΗΣΥΧΙΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΗΣ, Περί νήψεως, 135.</span></p> </div> <div id="ftn4" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[4]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Πρβλ. ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΑΤΕΡΩΝ, Αλφαβητική συλλογή, Συγκλητική, 21.</span></p> </div> <div id="ftn5" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[5]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> <span lang="EN-US"> </span></span>ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ<span lang="EN-US">, De institutis coenobiorum, 6, 3.</span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn6" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[6]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span>ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ<span lang="EN-US">, De institutis coenobiorum, 9, 13.</span></span></p> </div> <div id="ftn7" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[7]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Ἡ διάκριση τοῦ πένθους ἀπό τήν κατάνυξη εἶναι πολύ δύσκολη. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα πού ὁ Ι. HAUSHERR στη μεταπτυχιακή εργασία του μέ ἀντικείμενο τό συγκεκριμένο θέμα (Penthos. La doctrine de la componction dans l' Orient chrétien, Rome 1944), θεωρεῖ τήν κατάνυξη ὡς συνώνυμο, λιγότερο ἤ περισσότερο τοῦ πένθους (σ. 14) καί πρακτικά ὑπάρχει τόσο μεγάλη νοηματική ἐγγύτητα μεταξύ τους, ὥστε ἡ μετωνυμία τίς ἔκανε συνώνυμες (σ. 16). Αὐτή εἶναι καί ἡ αἰτία τῆς διαφοροποίησης στις μεταφράσεις. Ἐνῶ ὁρισμένοι ἀποδίδουν τή γαλλική λέξη affliction ὡς πένθος και τη λέξη componction ὡς κατάνυξη, ἄλλοι πράττουν τό ἀντίθετο. Μποροῦμε ὡστόσο νά ποῦμε ὅτι στην κατάνυξη, σε σύγκριση με το πένθος, το στοιχεῖο τῆς λύπης εἶναι περισσότερο αἰσθητό, γεγονός πού ὁδηγεῖ τή λέξη αὐτή ἐγγύτερα στην ἔννοια τῆς συντριβῆς. Κατάνυξη και συντριβή διαφέρουν ὅμως ὡς πρός τό αἴσθημα τῆς ὀδύνης, του πόνου που χαρακτηρίζει ουσιαστικά την τελευταία (πρβλ. σ. 31).</span></p> </div> <div id="ftn8" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[8]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i>Πρβλ. ΕΦΡΑΙΜ ΣΥΡΟΣ, Ησαΐας - Ομιλία, 26, 10. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Περί κατανύξεως, 1, 10.</i></span></p> </div> <div id="ftn9" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[9]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Πρβλ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Περί κατανύξεως, 1, 10. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ, Εἰς Μακαρισμούς, 3, 3-5.</span></p> </div> <div id="ftn10" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref10" name="_ftn10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[10]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Πρβλ. ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΑΤΕΡΩΝ, Αλφαβητική συλλογή, Συγκλητική, 21. ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΝΑΪΤΗΣ, Κλίμαξ, 7, 25. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Περί κατανύξεως, 1, 10. Πρός Σταγείριον, 3, 13. 14· Ομιλία-Μετάνοια, 7, 6· Όμιλία-Μάρτυρες, 3. ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ, Επιστολή, 237. 394. 683. </span></p> </div> <div id="ftn11" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref11" name="_ftn11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[11]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Μεταξύ τῆς ἐνάρετης λύπης καί τῆς μετάνοιας ὑπάρχει σχέση αντιστοιχίας πού ὀφείλεται στο γεγονός ὅτι ἡ μία ἀποτελεῖ κίνητρο καί ἐνίσχυση γιά τήν ἄλλη καί ἀντίστροφα. Γι' αὐτό τό λόγο, μερικές φορές οἱ Πατέρες ὑπογραμμίζουν, ἀκολουθώντας τόν Ἀπόστολο Παῦλο (Β' Κορ. 7,10), ὅτι ἡ κατά Θεόν λύπη γεννά τη μετάνοια (βλ. για παράδειγμα ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ, Ἐπιστο- λή, 242) και μερικές φορές ὅτι ἡ κατά Θεόν λύπη γεννᾶται ἀπό αὐτήν (βλ. για παράδειγμα, Vie de saint Cyrille le Philéote, στο HAUSHERR, Penthos, σ. 26).</span></p> </div> <div id="ftn12" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"><a href="#_ftnref12" name="_ftn12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[12]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Αναφορικά μέ τό τελευταῖο αὐτό σημεῖο, βλ. για παράδειγμα ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΑΖΗΣ, Επιστολή, 462 καί ἰδιαίτερα 285. Ο Ι. HAUSHERR, θεωρεῖ πρακτικά «τά δάκρυα» ώς συνώνυμό του «πένθους» καί τῆς «κατάνυξης» (βλ. Penthos, σ. 16). Αυτό ισχύει μόνο γιά ἕνα εἶδος δακρύων. Επειδή οἱ Πατέρες διακρίνουν πολλά τέτοια εἴδη. Ἐδῶ θ ̓ ἀσχοληθοῦμε μόνο μ' ἐκεῖνα πού συνδέονται μέ τήν κατάνυξη. Στο σημεῖο αὐτό δέν θ' ἀσχοληθοῦμε ἰδιαίτερα με ἐκεῖνο πού κατά σύμβαση ονομάζεται «τό χάρισμα τῶν δακρύων»: ἀφενός μέν γιατί όλα τα πνευματικά δάκρυα εἶναι δυνατόν να θεωρηθοῦν ὡς «δώρο» τοῦ Θεοῦ, ἀφετέρου δέ γιατί ή συγκεκριμένη έκφραση δηλώνει μόνο ὅτι τά δάκρυα ὡς δάκρυα γίνονται καθαρά καί ἀκατάπαυστα. Γιά τό συγκεκριμένο θέμα ὁ ἀναγνώστης μπορεί να καταφύγει στην κλασική μελέτη τῶν M. LOT- BORODINE, «Le mystère "du don des larmes" dans l' Orient chrétien», Supplement & La Vie spirituelle, 48, 1936, σσ. 65-110, ανατυπωμένη στο La douloureuse joie, Bellefontaine 1974, σσ. 131-195.</span></p> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><o:p><span style="color: #0b0b0b; font-family: helvetica;"> </span></o:p></p> </div> </div><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><div id="ftn9"><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: right;"><o:p><span style="color: #101010; font-family: arial;"> </span></o:p><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #101010; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">(συνεχίζεται)</span></span></b></p></div></div><div style="text-align: justify;"><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"></p><div style="background-color: white; text-align: left;"><div><p style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoFootnoteText" style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><o:p></o:p></span></p><div><p class="MsoNormal" style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #101010; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></p><div style="line-height: 21.8333px; text-align: center;"><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="color: #333333;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></span></b></div><div style="color: #333333;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/1_1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (1)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/2_30.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (2)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (3)</span></b></a></div><div style="color: #333333;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/1_29.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (1)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/2.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (2)</span></b></a></div><div style="color: #333333;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/33.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ (ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (33ο)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both;"><div style="line-height: 21.8333px;"><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><span style="color: blue;"><b><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_84.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: blue;">ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ (ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ): ''Η ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ</span> <span style="color: blue;">ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ''</span></span></a></b></span></div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><span style="color: blue;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #999999;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/10/3.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"> <b><span style="color: blue;">Ο ΦΟΒΟΣ (3ο ΜΕΡΟΣ)</span></b></a><br /><br /></span><a href="https://entoytwnika.blogspot.com/2013/04/24.html" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><span style="color: blue;"><b>ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΑΣ (24ο ΜΕΡΟΣ</b></span></a><span style="color: #2b00fe;"><b>)</b></span></span></div></div></div></div></div></div></div></div></div>

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (3)

Ὁ ἄνθρωπος, λοιπόν, εἶναι δυνατόν νά βρεῖ τή βοήθεια καί τήν παρηγοριά που χρειάζεται στήν ἀνάγνωση καί τή μελέτη κατάλληλων περικοπῶν τῆς Ἁ...

Read more »

Ἡ Ἀνάσταση. (1ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWVK6_4Sj_sAAZydn6iQ0UVo6scG810Z1VR89aATXlapmlDseTUUsdLeRmUM6xZEwkeoEQHBWTs5YScvGJB8IKHw9d4ZHB-kZW67BF8naHK7J4UDizoG_6DaiEVucCMkn0yqW7pVuHCRt9tvIWJ_SS6MnZqm67Mh7gGYtb8V-BipQ8p4oH6fF-eY_B/s570/anastasis_nekron_profitias_iezekiil_1_e.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="390" data-original-width="570" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWVK6_4Sj_sAAZydn6iQ0UVo6scG810Z1VR89aATXlapmlDseTUUsdLeRmUM6xZEwkeoEQHBWTs5YScvGJB8IKHw9d4ZHB-kZW67BF8naHK7J4UDizoG_6DaiEVucCMkn0yqW7pVuHCRt9tvIWJ_SS6MnZqm67Mh7gGYtb8V-BipQ8p4oH6fF-eY_B/s16000/anastasis_nekron_profitias_iezekiil_1_e.jpg" /></a></div><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #090909;">Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο του Συμβόλου τῆς Πίστεως, ὁ Χριστός θά ἔλθει στα ἔσχατα τῶν χρόνων «μετά δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος» (Μτθ. 25,31 24,27), βασιλεία κατά τήν ὁποία ὅλοι οἱ ἄνθρωποι θα ζήσουν αἰωνίως σε μία οριστική πλέον κατάσταση.<br />Ἡ ἀνάσταση ὅλων τῶν ἀνθρώπων κηρύχτηκε ἀπό τούς Προφῆτες Ἠσαΐα (26,19), Δανιήλ (12,2-3) και κυρίως τόν Ἰεζεκιήλ, τοῦ ὁποίου ἡ ἐντυπωσιακή προφητεία (37,1-14) διαβάζεται κατανυκτικά στούς ὀρθόδοξους ναούς στο τέλος τοῦ Ὄρθρου τοῦ Μ. Σαββάτου<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn1" name="_ftnref1" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[1]</span></a>. Κηρύχτηκε ἐπίσης ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό (Μκ. 12,25-26· Ιω. 5,25-29 11,25) καί τούς Ἀποστόλους του (Πρ. 4.2· 17,31-32 23,6 24,14-16 Ρωμ. 6,5. Α' Θεσ. 4,13-18 Ἑβρ. 6,2 11,35). Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ πρώτη πραγμάτωση αὐτῆς, γι' αὐτό ἄλλωστε ὁ Χριστός ἀποκαλεῖται ὁ «πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν» (Κολ. 1,18. Αποκ. 1,5), «ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων» (Α ́ Κορ. 15,20- 23), ὄντας συγχρόνως ἡ πηγή, τό θεμέλιο καί ἡ βεβαιότητα τῆς Ἀναστάσεως (Α' Κορ. 15,12-22). Οἱ ἀναστάσεις νεκρῶν πού ἐπιτελέσθηκαν ἀπό τόν Κύριο (Μτθ. 9,23-25 Λκ. 7,11-15· Ιω. 11,17-44), ἀλλά καί ἐξ ὀνόματός Του καί διά τῆς χάρης Του ἀπό τούς Ἀποστόλους (Πρ. 9,36-42) καί τούς Ἁγίους εἶναι οἱ προγεύσεις και προτυπώσεις αὐτῆς<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn2" name="_ftnref2" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[2]</span></a>. Μολονότι ὅσοι ἀναστήθηκαν ἀπέθαναν ἐκ νέου, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πού θά ἀναστηθοῦν στά ἔσχατα δέν θά πεθάνουν ξανά, ἀφοῦ ὁ θάνατος θα συντριβεῖ ὁριστικά ἀπό τόν Χριστό (Α' Κορ. 15,26).<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #090909;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: red; font-weight: bold;">Ὁ χρόνος καί οἱ τρόποι τῆς Ἀναστάσεως</span><span style="color: #090909;">.</span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #090909;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #090909;">Ἡ Ἀνάσταση θα λάβει χώρα κατά την Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ (Μτθ. 24,29-31 Μκ. 13,24-27 Λκ. 21,25-27), σε χρόνο πού γνωρίζει (Μτθ. 24,36) καί θά ἀποφασίσει γι' αὐτόν μόνο ὁ Θεός. Είναι διά τοῦ Χριστοῦ (Α' Θεσ. 4,14), σύν. Αὐτῷ (Α' Θεσ. 4,14) καί ἐν αὐτῷ (Α' Κορ. 15,22) καί διά τῆς δυνάμεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Ρωμ. 8,11)<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn3" name="_ftnref3" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[3]</span></a>, πού ὁ Θεός θα δώσει ζωή στους τεθνεῶτες (Ρωμ. 8,11).<br />Δέν γνωρίζουμε τον τρόπο μέ τόν ὁποῖο θά γίνει ἡ Ἀνάσταση, ἀφοῦ, ὅπως παρατηρεῖ ὁ Γρηγόριος Νύσσης, ὅλα αὐτά εἶναι ἀξιοθαύμαστα καί ἀγνοοῦμε τόν τρόπο πραγματοποιήσεώς τους, ἐνῶ γιά τόν Δημιουργό εἶναι κάτι πολύ εὔκολο καί προφανῶς ἁπλό γιά νά πραγματοποιηθεί<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn4" name="_ftnref4" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[4]</span></a>. Η διαδικασία της Αναστάσεως περιγράφεται ἀπό τόν προφήτη Ιεζεκιήλ μέ παραστατικό και συμβολικό τρόπο. Αὐτό ὅμως δέν συνεπάγεται ὅτι καί ἡ Ἀνάσταση θά ἔχει συμβολικό χαρακτήρα. Οἱ Ἀπολογητές τῶν πρώτων αἰώνων, ἀντιμετωπίζοντας τις κριτικές πού ἄσκησαν ἐπί τῆς ἐν λόγῳ διδασκαλίας ἄλλες θρησκείες, ὑπογράμμισαν ὅτι γιά τόν Χριστιανισμό ἡ Ἀνάσταση εἶναι πραγματική καί δέν ἔχει συμβολικό χαρακτήρα, ἐνῶ συγχρόνως ὅτι πρόκειται γιά ἀνάσταση τοῦ σώματος καί ὄχι ἐσωτερικῆς καί πνευματικῆς μορφῆς, ἀφορῶσα μόνο τό πνεῦμα τῶν πιστῶν. Πρίν ὅμως ἀπό αὐτούς, ὁ ἴδιος ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶχε ἀναπτύξει μία ἐκτενή ἐπιχειρηματολογία γιά νά ἀποδείξει ὅτι ἐάν δέν ὑπῆρχε ἀνάσταση τῶν νεκρῶν, τότε ἡ πίστη μας θά ἦταν κενή περιεχομένου (Α' Κορ. 15,1-18). Στα ρεύματα τοῦ σκεπτικισμοῦ πού διαπέρασαν τόν Χριστιανισμό τῆς Δύσεως κατά τον 20ο αι., καί ἰδιαίτερα στην τάση «ἀπομυθοποιήσεως» πού ἐπιχειρήθηκε ἀπό κάποιους Ρωμαιοκαθολικούς και Προτεστάντες θεολόγους, ἰδιαίτερα τόν R. Bultmann, μπορεῖ νά ἀντιπαρατεθεῖ αὐτούσια ἡ ἐπιχειρηματολογία τῶν Πατέρων<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn5" name="_ftnref5" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[5]</span></a>, ἀφοῦ τά κύρια ἐπιχειρήματα τῆς σύγχρονης κριτικῆς εἶναι ταυτόσημα μέ αὐτά πού ἀναπτύχθηκαν κατά τους πρώτους χριστιανικούς αἰῶνες ἀπό τους πολέμιους τοῦ Χριστιανισμοῦ.<br />Σὲ αὐτούς πού ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ ἀποκατάσταση τοῦ σώματος, τα στοιχεῖα τοῦ ὁποίου ὄχι μόνο ἔχουν διαλυθεί, αλλά καί φθαρεῖ καί σχεδόν ἐξαφανισθεῖ εἶναι ἀδύνατη, οἱ Πατέρες ἀντιτείνουν ὅτι γιά τόν παντοδύναμο Θεό ὅλα εἶναι δυνατά. Καί ὅτι εἶναι πιό εὔκολο γι' Αυτόν νά ἀποκαταστήσει κάτι πού ὑπῆρξε καί νά τό μεταμορφώσει, παρά νά τό δημιουργήσει, ὅπως δημιούργησε ὅλη τήν πλάση, ἐκ τοῦ μηδενός<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn6" name="_ftnref6" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[6]</span></a>. Όπως γράφει ὁ Τερτυλλιανός, εἴτε ὁ Θεός δημιούργησε ὅλα τά πλάσματα ἐκ τοῦ μηδενός, ὁπότε μπορεῖ νά βγάλει ἀπό τό μηδέν τό σῶμα πού εἶχε ἐπιστρέψει σέ αὐτό, εἴτε τά ἔπλασε μέ βάση κάποιο ἄλλο υλικό, ὁπότε μπορεῖ νά ἀνακαλέσει την σάρκα από κάπου ἀλλοῦ, ὁπουδήποτε καί ἄν αὐτή ἐνταφιάσθηκε<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn7" name="_ftnref7" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">[7]</span></a>. </span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #090909;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #090909;"><b>(συνεχίζεται)</b></span></span></p><div style="mso-element: footnote-list;"> <hr align="left" size="1" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Ἡ Ἀνάσταση</span></p> </div> <div id="ftn2" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="EN-US"> </span>Βλ<span lang="EN-US">. </span>ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ<span lang="EN-US">, De la resurrection, XXXVIII.</span></span></p> </div> <div id="ftn3" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></span></a><span style="mso-ansi-language: EN-US;"> </span><i>ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ</i><i> </i><i>ΛΥΩΝΟΣ</i><i><span lang="EN-US">, Démonstration de la foi apostolique, 42.</span></i><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></p> </div> <div id="ftn4" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[4]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i>ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Λόγος εἰς τό Ἅγιον Πάσχα, 1, 10.</i></span></p> </div> <div id="ftn5" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[5]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i>Βλ. εἰδικότερα ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν· ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection.</i></span></p> </div> <div id="ftn6" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[6]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i> Βλ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ, Απολογία πρώτη, 19. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ, Πρὸς Αὐτόλυκον, Α ́, 8 ́ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, ΙΙ-ΙΧ· ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection, XI-XII. LVII· Ἀποστολικές Διαταγές, V, 7, 2. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, Κατηχήσεις, Δ ́, 30· ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Λόγος εἰς τό Ἅγιον Πάσχα, Α', 5. 7· 10· ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Π ραμυθία ἐπί θανάτῳ, Β', 2-3 Υπόμνημα εἰς τήν πρώτην πρός Θεσσαλονικεῖς ἐπιστολήν, Ζ ́, 2-3. ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, Δ ́, 27- ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ, Ὁδηγός, 92.</i></span></p> </div> <div id="ftn7" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm;"><span style="color: #090909; font-family: arial;"><a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[7]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i>De la résurrection, XI.</i></span></p> <p class="MsoFootnoteText"><o:p><span style="color: #090909; font-family: arial;"> </span></o:p></p> </div> </div><br /><p></p>

Ἡ Ἀνάσταση. (1ο μέρος)

Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο του Συμβόλου τῆς Πίστεως, ὁ Χριστός θά ἔλθει στα ἔσχατα τῶν χρόνων «μετά δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς...

Read more »