ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (3)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfa9T-mRAMFylCKMbrWtpU3wopuYmkOIwULAjD9P9m-TmnPtNGORnWLXfk-9EvfwAJwlRkP6Xayp8airoS2E5wvxTmKY2AXZyHHFw_fGbaTSBYWs1NLjJg2dCQnnaOpN8zQ2YCiYoa34itvlFYsZq1zYdRSbxctZZTSdlCfEffCCXxhpphfvQUJtrX/s350/david.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="350" data-original-width="250" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfa9T-mRAMFylCKMbrWtpU3wopuYmkOIwULAjD9P9m-TmnPtNGORnWLXfk-9EvfwAJwlRkP6Xayp8airoS2E5wvxTmKY2AXZyHHFw_fGbaTSBYWs1NLjJg2dCQnnaOpN8zQ2YCiYoa34itvlFYsZq1zYdRSbxctZZTSdlCfEffCCXxhpphfvQUJtrX/s16000/david.jpg" /></a></div>Ὁ ἄνθρωπος, λοιπόν, εἶναι δυνατόν νά βρεῖ τή βοήθεια καί τήν παρηγοριά που χρειάζεται στήν ἀνάγνωση καί τή μελέτη κατάλληλων περικοπῶν τῆς Ἁγ. Γραφῆς<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn1" name="_ftnref1" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[1]</a>, πού ἀποτελοῦν ἕνα ἀκόμη πιο δραστικό φάρμακο, συνοδό τῆς προσευχῆς. Γιά νά διαλύσετε καί νά ἐξαφανίσετε τη λύπη σας, συμβουλεύει τον Σταγείριο ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «Πρέπει με αυτά [τους λογισμούς] και με προσευχές και ικεσίες να διαλύεται αυτό το σκοτάδι. Διότι και ο μακάριος Δαβίδ […] χρησιμοποίησε αυτά τα φάρμακα συνεχώς, και έτσι απέκρουε τις πολλές οδύνες των θλίψεων, άλλοτε μεν προσευχόμενος και λέγοντας: «Αἱ θλίψεις τῆς καρδίας μου ἐπληθύνθησαν• ἐκ τῶν ἀναγκῶν μου ἐξάγαγέ με», άλλοτε δε κινώντας ευσεβείς λογισμούς: «“Ινατί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου, καί ἱνατί συνταράττεις με; Ἔλπισον ἐπί τόν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ» (Ψαλμ. 24,17· 42,5). Και πάλι, από τους λογισμούς στρεφόμενος στις προσευχές […] και από τις προσευχές στους λογισμούς.»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn2" name="_ftnref2" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[2]</a>. Σέ ὅλες τίς μορφές της, ή προσευχή συνιστά πραγματικά το κύριο φάρμακο ἐναντίον τῆς λύπης, ὁποιαδήποτε κι ἄν εἶναι ἡ προέλευση του πάθους. Ὁ Ἅγιος Νείλος διδάσκει: «Η προσευχή είναι άμυνα κατά της λύπης και της αθυμίας.<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn3" name="_ftnref3" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[3]</a>». Ἐάν ἡ ψαλμωδία παρουσιάζεται ὡς ὁ ἰδιαίτερα ἀποτελεσματικός τρόπος προσευχῆς ἐναντίον τῆς λύπης πού προέρχεται άμεσα ἀπό τούς δαίμονες<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn4" name="_ftnref4" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[4]</a>, ἡ καρδιακή προσευχή, ὅταν ἀσκεῖται μέ νήψη και προσοχή ἐμφανίζεται ὡς τό κατεξοχήν φάρμακο γιά ὅλες τίς μορφές τῆς λύπης. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Κασσιανός, παρατηρεῖ ὅτι ἡ λύπη ἀνήκει στα πάθη που γιατρεύονται μέ τή νοερά προσευχή τῆς καρδίας καί τήν ἐκτενή νήψη<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn5" name="_ftnref5" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[5]</a> και προσδιορίζει: Να πώς θα μπορέσουμε ν' ἀπομακρύνουμε καί νά διώξουμε από μᾶς τοῦτο τό ὀλέθριο πάθος: διατηρώντας [...] τό νοῦ μας ἀπασχολημένο μέ τήν πνευματική μελέτη. Πραγματικά, ἔτσι θα μπορέσουμε να νικήσουμε ὅλα τά εἴδη τῆς λύπης: αὐτήν πού προέρχεται ἀπό τήν ὀργή, ἀπό τήν ἀπώλεια κάποιου κέρδους, ἀπό τή ζημιά πού μᾶς προκαλεῖ κάποιος, από μιά προσβολή πού μᾶς πληγώνει αὐτήν πού ἀντιλαμβανόμαστε χωρίς κανένα λογικό ή προφανές αἴτιο ἤ ἐκείνη πού μᾶς παρασύρει σέ μιά θανάσιμη ἀπελπισία<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn6" name="_ftnref6" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[6]</a>. Ὁ ἀγώνας ἐναντίον τοῦ πάθους τῆς λύπης καί ἡ νίκη ἐπί αὐτοῦ δέν ἐπιτρέπουν στόν ἄνθρωπο ἀμέσως ν' αποκτήσει πρόσβαση στήν ἀντίθετη κατάσταση τῆς λύπης, δηλαδή στη χαρά. Ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει να επιδιώκει τήν ἀπαλλαγή του ἀπό τή λύπη πάθος μόνο για να δημιουργήσει χώρο σε μια ἄλλη μορφή λύπης ἐνάρετης· μόνο ή τελευταία μπορεί να του ἐπιτρέψει να γνωρίσει τήν ἀληθινή χαρά. Γι' αυτή τη συγκεκριμένη τελευταία μορφή καί μόνο ἔχει εἰπωθεῖ: «Ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαράν γενήσεται» (Ἰωάν. 16,20). Ὑπογραμμίσαμε, ἐξετάζοντας τό πάθος τῆς λύπης ὅτι αὐτό στην πραγματικότητα εἶναι ἡ διαστροφή τῆς ἐνάρετης λύπης. Ἐνῶ ἡ λύπη-πάθος (τήν ὁποία οἱ Πατέρες υποδηλώνουν γενικά μέ τή λέξη λύπη) συνίσταται στη θλίψη που προκαλοῦν ἡ ματαίωση τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, τῆς ἀπώλειας τῶν ἀγαθῶν καί τῶν αἰσθητῶν ἡδονῶν ἢ οἱ προσβολές πού δέχεται κάποιος, ἡ ἐνάρετη λύπη, πού ὀνομάζεται ἀκόμη πένθος, καί κατάνυξη<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn7" name="_ftnref7" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[7]</a>, ἔχει διαφορετικό περιεχόμενο. Σημαίνει πρωτίστως γιά τόν ἄνθρωπο θλίψη γιά τό χωρισμό ἤ τήν ἀπομάκρυνσή του από τό Θεό<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn8" name="_ftnref8" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[8]</a>, γιά τή στέρηση τῶν πνευματικῶν ἀγαθῶν<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn9" name="_ftnref9" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[9]</a>· σημαίνει αἴσθημα πόνου, επώδυνης συγκίνησης ἐξαιτίας τοῦ γεγονότος ότι βρίσκεται σε κατάσταση πτώσης γενικά ἢ ἁμαρτιῶν εἰδικότερα, θρήνο γιά τά παρελθόντα και τα παρόντα παραπτώματά του, τα «ἐν γνώσει καί ἀγνοίᾳ»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn10" name="_ftnref10" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[10]</a>. Από τώρα καί στό ἑξῆς παρουσιάζεται ὡς πνευματική κατάσταση άμεσα συνδεδεμένη μέ τή μετάνοια<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn11" name="_ftnref11" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[11]</a>, καί τῆς ὁποίας ἔκφραση ἀποτελοῦν οἱ στεναγμοί καί τά δάκρυα<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_19.html#_ftn12" name="_ftnref12" style="color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[12]</a>.<div style="mso-element: footnote-list;"><hr size="1" style="text-align: left;" width="33%" />

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a>  Πρβλ.
ΕΥΑΓΡΙΟΣ, Αντιρρητικός, Λύπη.

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Πρός Σταγείριον, 3,
14, PG 47, 494.

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a> ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΑΤΕΡΩΝ, Αλφαβητική συλλογή,
Νείλος, 3. Πρβλ. ΕΥΑΓΡΙΟΣ, Περί προσευχῆς, 16. ΗΣΥΧΙΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΗΣ, Περί
νήψεως, 135.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> Πρβλ. ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΑΤΕΡΩΝ, Αλφαβητική
συλλογή, Συγκλητική, 21.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a>  ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ, De institutis coenobiorum, 6,
3.<o:p></o:p>

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ, De institutis
coenobiorum, 9, 13.

</div>

<a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title="">[7]</a> Ἡ διάκριση τοῦ πένθους ἀπό τήν κατάνυξη εἶναι πολύ
δύσκολη. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα πού ὁ Ι. HAUSHERR στη μεταπτυχιακή εργασία του
μέ ἀντικείμενο τό συγκεκριμένο θέμα (Penthos. La doctrine de la componction
dans l' Orient chrétien, Rome 1944), θεωρεῖ τήν κατάνυξη ὡς συνώνυμο, λιγότερο
ἤ περισσότερο τοῦ πένθους (σ. 14) καί πρακτικά ὑπάρχει τόσο μεγάλη νοηματική
ἐγγύτητα μεταξύ τους, ὥστε ἡ μετωνυμία τίς ἔκανε συνώνυμες (σ. 16). Αὐτή εἶναι
καί ἡ αἰτία τῆς διαφοροποίησης στις μεταφράσεις. Ἐνῶ ὁρισμένοι ἀποδίδουν τή
γαλλική λέξη affliction ὡς πένθος και τη λέξη componction ὡς κατάνυξη, ἄλλοι
πράττουν τό ἀντίθετο. Μποροῦμε ὡστόσο νά ποῦμε ὅτι στην κατάνυξη, σε σύγκριση
με το πένθος, το στοιχεῖο τῆς λύπης εἶναι περισσότερο αἰσθητό, γεγονός πού
ὁδηγεῖ τή λέξη αὐτή ἐγγύτερα στην ἔννοια τῆς συντριβῆς. Κατάνυξη και συντριβή
διαφέρουν ὅμως ὡς πρός τό αἴσθημα τῆς ὀδύνης, του πόνου που χαρακτηρίζει
ουσιαστικά την τελευταία (πρβλ. σ. 31).

</div>

<a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title="">[8]</a> Πρβλ. ΕΦΡΑΙΜ ΣΥΡΟΣ, Ησαΐας - Ομιλία, 26,
10. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Περί κατανύξεως, 1, 10.

</div>

<a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title="">[9]</a> Πρβλ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Περί κατανύξεως, 1, 10. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ, Εἰς
Μακαρισμούς, 3, 3-5.

</div>

<a href="#_ftnref10" name="_ftn10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title="">[10]</a> Πρβλ. ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΑΤΕΡΩΝ, Αλφαβητική
συλλογή, Συγκλητική, 21. ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΝΑΪΤΗΣ, Κλίμαξ, 7, 25. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ,
Περί κατανύξεως, 1, 10. Πρός Σταγείριον, 3, 13. 14· Ομιλία-Μετάνοια, 7, 6·
Όμιλία-Μάρτυρες, 3. ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ, Επιστολή, 237. 394. 683.

</div>

<a href="#_ftnref11" name="_ftn11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title="">[11]</a>  Μεταξύ τῆς ἐνάρετης λύπης καί τῆς
μετάνοιας ὑπάρχει σχέση αντιστοιχίας πού ὀφείλεται στο γεγονός ὅτι ἡ μία
ἀποτελεῖ κίνητρο καί ἐνίσχυση γιά τήν ἄλλη καί ἀντίστροφα. Γι' αὐτό τό λόγο,
μερικές φορές οἱ Πατέρες ὑπογραμμίζουν, ἀκολουθώντας τόν Ἀπόστολο Παῦλο (Β'
Κορ. 7,10), ὅτι ἡ κατά Θεόν λύπη γεννά τη μετάνοια (βλ. για παράδειγμα
ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ, Ἐπιστο- λή, 242) και μερικές φορές ὅτι ἡ κατά Θεόν λύπη γεννᾶται
ἀπό αὐτήν (βλ. για παράδειγμα, Vie de saint Cyrille le Philéote, στο HAUSHERR,
Penthos, σ. 26).

</div>

<a href="#_ftnref12" name="_ftn12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title="">[12]</a> Αναφορικά
μέ τό τελευταῖο αὐτό σημεῖο, βλ. για παράδειγμα ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΑΖΗΣ, Επιστολή, 462
καί ἰδιαίτερα 285. Ο Ι. HAUSHERR, θεωρεῖ πρακτικά «τά δάκρυα» ώς συνώνυμό του
«πένθους» καί τῆς «κατάνυξης» (βλ. Penthos, σ. 16). Αυτό ισχύει μόνο γιά ἕνα
εἶδος δακρύων. Επειδή οἱ Πατέρες διακρίνουν πολλά τέτοια εἴδη. Ἐδῶ θ ̓ ἀσχοληθοῦμε
μόνο μ' ἐκεῖνα πού συνδέονται μέ τήν κατάνυξη. Στο σημεῖο αὐτό δέν θ'
ἀσχοληθοῦμε ἰδιαίτερα με ἐκεῖνο πού κατά σύμβαση ονομάζεται «τό χάρισμα τῶν
δακρύων»: ἀφενός μέν γιατί όλα τα πνευματικά δάκρυα εἶναι δυνατόν να θεωρηθοῦν
ὡς «δώρο» τοῦ Θεοῦ, ἀφετέρου δέ γιατί ή συγκεκριμένη έκφραση δηλώνει μόνο ὅτι
τά δάκρυα ὡς δάκρυα γίνονται καθαρά καί ἀκατάπαυστα. Γιά τό συγκεκριμένο θέμα ὁ
ἀναγνώστης μπορεί να καταφύγει στην κλασική μελέτη τῶν M. LOT- BORODINE, «Le
mystère "du don des larmes" dans l' Orient chrétien», Supplement
& La Vie spirituelle, 48, 1936, σσ. 65-110, ανατυπωμένη στο La douloureuse
joie, Bellefontaine 1974, σσ. 131-195.

<o:p> </o:p>

</div>

</div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><div id="ftn9"><o:p> </o:p>(συνεχίζεται)</div></div><div style="text-align: justify;"><div style="background-color: white; text-align: left;"><div><o:p></o:p><div> <div style="line-height: 21.8333px; text-align: center;"><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"> </div><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"> </div><div style="color: #333333;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/1_1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (1)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/2_30.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (2)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3.html" itemprop="url">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (3)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/1_29.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (1)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/2.html" itemprop="url">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (2)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/33.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ (ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (33ο)</a></div><div style="color: #333333;"> </div></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both;"><div style="line-height: 21.8333px;"><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_84.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ (ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ): ''Η ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ''</a></div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div> </div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/10/3.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"> Ο ΦΟΒΟΣ (3ο ΜΕΡΟΣ)</a> <a href="https://entoytwnika.blogspot.com/2013/04/24.html" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΑΣ (24ο ΜΕΡΟΣ</a>)</div></div></div></div></div></div></div></div></div>

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (3)

Ὁ ἄνθρωπος, λοιπόν, εἶναι δυνατόν νά βρεῖ τή βοήθεια καί τήν παρηγοριά που χρειάζεται στήν ἀνάγνωση καί τή μελέτη κατάλληλων περικοπῶν τῆς Ἁ...

Ἡ Ἀνάσταση. (1ο μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWVK6_4Sj_sAAZydn6iQ0UVo6scG810Z1VR89aATXlapmlDseTUUsdLeRmUM6xZEwkeoEQHBWTs5YScvGJB8IKHw9d4ZHB-kZW67BF8naHK7J4UDizoG_6DaiEVucCMkn0yqW7pVuHCRt9tvIWJ_SS6MnZqm67Mh7gGYtb8V-BipQ8p4oH6fF-eY_B/s570/anastasis_nekron_profitias_iezekiil_1_e.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="390" data-original-width="570" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWVK6_4Sj_sAAZydn6iQ0UVo6scG810Z1VR89aATXlapmlDseTUUsdLeRmUM6xZEwkeoEQHBWTs5YScvGJB8IKHw9d4ZHB-kZW67BF8naHK7J4UDizoG_6DaiEVucCMkn0yqW7pVuHCRt9tvIWJ_SS6MnZqm67Mh7gGYtb8V-BipQ8p4oH6fF-eY_B/s16000/anastasis_nekron_profitias_iezekiil_1_e.jpg" /></a></div>Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο του Συμβόλου τῆς Πίστεως, ὁ Χριστός θά ἔλθει στα ἔσχατα τῶν χρόνων «μετά δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος» (Μτθ. 25,31 24,27), βασιλεία κατά τήν ὁποία ὅλοι οἱ ἄνθρωποι θα ζήσουν αἰωνίως σε μία οριστική πλέον κατάσταση. Ἡ ἀνάσταση ὅλων τῶν ἀνθρώπων κηρύχτηκε ἀπό τούς Προφῆτες Ἠσαΐα (26,19), Δανιήλ (12,2-3) και κυρίως τόν Ἰεζεκιήλ, τοῦ ὁποίου ἡ ἐντυπωσιακή προφητεία (37,1-14) διαβάζεται κατανυκτικά στούς ὀρθόδοξους ναούς στο τέλος τοῦ Ὄρθρου τοῦ Μ. Σαββάτου<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn1" name="_ftnref1" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[1]</a>. Κηρύχτηκε ἐπίσης ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό (Μκ. 12,25-26· Ιω. 5,25-29 11,25) καί τούς Ἀποστόλους του (Πρ. 4.2· 17,31-32 23,6 24,14-16 Ρωμ. 6,5. Α' Θεσ. 4,13-18 Ἑβρ. 6,2 11,35). Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ πρώτη πραγμάτωση αὐτῆς, γι' αὐτό ἄλλωστε ὁ Χριστός ἀποκαλεῖται ὁ «πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν» (Κολ. 1,18. Αποκ. 1,5), «ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων» (Α ́ Κορ. 15,20- 23), ὄντας συγχρόνως ἡ πηγή, τό θεμέλιο καί ἡ βεβαιότητα τῆς Ἀναστάσεως (Α' Κορ. 15,12-22). Οἱ ἀναστάσεις νεκρῶν πού ἐπιτελέσθηκαν ἀπό τόν Κύριο (Μτθ. 9,23-25 Λκ. 7,11-15· Ιω. 11,17-44), ἀλλά καί ἐξ ὀνόματός Του καί διά τῆς χάρης Του ἀπό τούς Ἀποστόλους (Πρ. 9,36-42) καί τούς Ἁγίους εἶναι οἱ προγεύσεις και προτυπώσεις αὐτῆς<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn2" name="_ftnref2" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[2]</a>. Μολονότι ὅσοι ἀναστήθηκαν ἀπέθαναν ἐκ νέου, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πού θά ἀναστηθοῦν στά ἔσχατα δέν θά πεθάνουν ξανά, ἀφοῦ ὁ θάνατος θα συντριβεῖ ὁριστικά ἀπό τόν Χριστό (Α' Κορ. 15,26).<o:p></o:p> Ὁ χρόνος καί οἱ τρόποι τῆς Ἀναστάσεως. Ἡ Ἀνάσταση θα λάβει χώρα κατά την Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ (Μτθ. 24,29-31 Μκ. 13,24-27 Λκ. 21,25-27), σε χρόνο πού γνωρίζει (Μτθ. 24,36) καί θά ἀποφασίσει γι' αὐτόν μόνο ὁ Θεός. Είναι διά τοῦ Χριστοῦ (Α' Θεσ. 4,14), σύν. Αὐτῷ (Α' Θεσ. 4,14) καί ἐν αὐτῷ (Α' Κορ. 15,22) καί διά τῆς δυνάμεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Ρωμ. 8,11)<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn3" name="_ftnref3" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[3]</a>, πού ὁ Θεός θα δώσει ζωή στους τεθνεῶτες (Ρωμ. 8,11). Δέν γνωρίζουμε τον τρόπο μέ τόν ὁποῖο θά γίνει ἡ Ἀνάσταση, ἀφοῦ, ὅπως παρατηρεῖ ὁ Γρηγόριος Νύσσης, ὅλα αὐτά εἶναι ἀξιοθαύμαστα καί ἀγνοοῦμε τόν τρόπο πραγματοποιήσεώς τους, ἐνῶ γιά τόν Δημιουργό εἶναι κάτι πολύ εὔκολο καί προφανῶς ἁπλό γιά νά πραγματοποιηθεί<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn4" name="_ftnref4" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[4]</a>. Η διαδικασία της Αναστάσεως περιγράφεται ἀπό τόν προφήτη Ιεζεκιήλ μέ παραστατικό και συμβολικό τρόπο. Αὐτό ὅμως δέν συνεπάγεται ὅτι καί ἡ Ἀνάσταση θά ἔχει συμβολικό χαρακτήρα. Οἱ Ἀπολογητές τῶν πρώτων αἰώνων, ἀντιμετωπίζοντας τις κριτικές πού ἄσκησαν ἐπί τῆς ἐν λόγῳ διδασκαλίας ἄλλες θρησκείες, ὑπογράμμισαν ὅτι γιά τόν Χριστιανισμό ἡ Ἀνάσταση εἶναι πραγματική καί δέν ἔχει συμβολικό χαρακτήρα, ἐνῶ συγχρόνως ὅτι πρόκειται γιά ἀνάσταση τοῦ σώματος καί ὄχι ἐσωτερικῆς καί πνευματικῆς μορφῆς, ἀφορῶσα μόνο τό πνεῦμα τῶν πιστῶν. Πρίν ὅμως ἀπό αὐτούς, ὁ ἴδιος ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶχε ἀναπτύξει μία ἐκτενή ἐπιχειρηματολογία γιά νά ἀποδείξει ὅτι ἐάν δέν ὑπῆρχε ἀνάσταση τῶν νεκρῶν, τότε ἡ πίστη μας θά ἦταν κενή περιεχομένου (Α' Κορ. 15,1-18). Στα ρεύματα τοῦ σκεπτικισμοῦ πού διαπέρασαν τόν Χριστιανισμό τῆς Δύσεως κατά τον 20ο αι., καί ἰδιαίτερα στην τάση «ἀπομυθοποιήσεως» πού ἐπιχειρήθηκε ἀπό κάποιους Ρωμαιοκαθολικούς και Προτεστάντες θεολόγους, ἰδιαίτερα τόν R. Bultmann, μπορεῖ νά ἀντιπαρατεθεῖ αὐτούσια ἡ ἐπιχειρηματολογία τῶν Πατέρων<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn5" name="_ftnref5" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[5]</a>, ἀφοῦ τά κύρια ἐπιχειρήματα τῆς σύγχρονης κριτικῆς εἶναι ταυτόσημα μέ αὐτά πού ἀναπτύχθηκαν κατά τους πρώτους χριστιανικούς αἰῶνες ἀπό τους πολέμιους τοῦ Χριστιανισμοῦ. Σὲ αὐτούς πού ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ ἀποκατάσταση τοῦ σώματος, τα στοιχεῖα τοῦ ὁποίου ὄχι μόνο ἔχουν διαλυθεί, αλλά καί φθαρεῖ καί σχεδόν ἐξαφανισθεῖ εἶναι ἀδύνατη, οἱ Πατέρες ἀντιτείνουν ὅτι γιά τόν παντοδύναμο Θεό ὅλα εἶναι δυνατά. Καί ὅτι εἶναι πιό εὔκολο γι' Αυτόν νά ἀποκαταστήσει κάτι πού ὑπῆρξε καί νά τό μεταμορφώσει, παρά νά τό δημιουργήσει, ὅπως δημιούργησε ὅλη τήν πλάση, ἐκ τοῦ μηδενός<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn6" name="_ftnref6" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[6]</a>. Όπως γράφει ὁ Τερτυλλιανός, εἴτε ὁ Θεός δημιούργησε ὅλα τά πλάσματα ἐκ τοῦ μηδενός, ὁπότε μπορεῖ νά βγάλει ἀπό τό μηδέν τό σῶμα πού εἶχε ἐπιστρέψει σέ αὐτό, εἴτε τά ἔπλασε μέ βάση κάποιο ἄλλο υλικό, ὁπότε μπορεῖ νά ἀνακαλέσει την σάρκα από κάπου ἀλλοῦ, ὁπουδήποτε καί ἄν αὐτή ἐνταφιάσθηκε<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1_19.html?fbclid=IwY2xjawRRyvJleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEezehNZp2gyCMfb3dYNmohJI7YuL7E5Tsr_MszGr3VwLNla4zjcNTBMXqFctI_aem_LY2lS4BoK8sbYac6ALzQNA#_ftn7" name="_ftnref7" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[7]</a>.  (συνεχίζεται)<div style="mso-element: footnote-list;">

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a>  Ἡ Ἀνάσταση

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a>  Βλ. ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection, XXXVIII.

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a> ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΛΥΩΝΟΣ, Démonstration de la foi apostolique,
42.<o:p></o:p>

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Λόγος εἰς τό Ἅγιον
Πάσχα, 1, 10.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a> Βλ. εἰδικότερα
ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν· ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection.

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a>  Βλ.
ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ, Απολογία πρώτη, 19. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ, Πρὸς Αὐτόλυκον, Α ́, 8 ́
ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ, Περί ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, ΙΙ-ΙΧ· ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΥ, De la resurrection,
XI-XII. LVII· Ἀποστολικές Διαταγές, V, 7, 2. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, Κατηχήσεις,
Δ ́, 30· ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Λόγος εἰς τό Ἅγιον Πάσχα, Α', 5. 7· 10· ΙΩΑΝΝΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Π ραμυθία ἐπί θανάτῳ, Β', 2-3 Υπόμνημα εἰς τήν πρώτην πρός Θεσσαλονικεῖς
ἐπιστολήν, Ζ ́, 2-3. ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως,
Δ ́, 27- ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ, Ὁδηγός, 92.

</div>

<a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title="">[7]</a> De la résurrection, XI.

<o:p> </o:p>

</div>

</div>

Ἡ Ἀνάσταση. (1ο μέρος)

Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο του Συμβόλου τῆς Πίστεως, ὁ Χριστός θά ἔλθει στα ἔσχατα τῶν χρόνων «μετά δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς...

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (4ο μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJFt004buWDC21nTGUpZno92k9IkodGFs-7ginBbVsQ0k5dQcjTPlrnixHmggjsR2HOiunGmehJGr-AtRzpV3FGvmX1Ojnywah4h3XItG3KjgMZwreE7Sc-QpG4j8L17jaR6RHp1aUBxAFC0xxDxO121pV1tePY3K6Zn_LJP1rQYgijuuGVShL-v_L/s960/11--25.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJFt004buWDC21nTGUpZno92k9IkodGFs-7ginBbVsQ0k5dQcjTPlrnixHmggjsR2HOiunGmehJGr-AtRzpV3FGvmX1Ojnywah4h3XItG3KjgMZwreE7Sc-QpG4j8L17jaR6RHp1aUBxAFC0xxDxO121pV1tePY3K6Zn_LJP1rQYgijuuGVShL-v_L/w640-h400/11--25.jpg" width="640" /></a></div>Πέρα ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ θάνατος ἔχασε την πνευματική ἐξουσία του ἐπί τοῦ ἀνθρώπου, ἔπαυσε πλέον νά εἶναι τό βέβαιο τέλος και κατέστη ἡ ἀρχή μιας νέας ζωῆς, πού δέν ἔχει τέλος ἢ ἀλλιῶς, ὅπως τό διατυπώνει ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ὁ Χριστός κατέστησε τον θάνατο ἀρχή ἀλλαγῆς γιά τήν ἀφθαρσία<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn1" name="_ftnref1" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[1]</a>. Ἔτσι, ὁ θάνατος παρουσιάζεται με θετική μορφή στον πεπτωκότα κόσμο, ὡς τρόπος μεταβάσεως στήν ἄφθαρτη ζωή<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn2" name="_ftnref2" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[2]</a> καί ἀναγκαῖο μέσο για το πέρασμα σε μία καλύτερη κατάσταση, αὐτήν τοῦ ἄλλου κόσμου ὅπου ὁ ἄνθρωπος θα γνωρίσει, ψυχῇ τε καί σώματι, ἕναν ἀνώτερο τρόπο ὑπάρξεως, ἀπαλλαγμένο ἀπό χωροχρονικά όρια<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn3" name="_ftnref3" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[3]</a>. Χάρις στο σωτηριώδες ἔργο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ θάνατος δέν ἀποτελεῖ πλέον μία πόρτα που κλείνει τήν ἐπίγεια ζωή, οὔτε βεβαίως μία πόρτα πού ὁδηγεῖ στά ὑπόγεια τοῦ Ἅδη, ὅπου μέχρι πρότινος πιστευόταν ὅτι φυλακίζονταν αἰώνια οἱ ψυχές, ἀλλά μία πόρτα πού ἀνοίγει πρός τήν οὐράνια ζωή καί ἐπιτρέπει στόν ἄνθρωπο να φθάσει στη βασιλεία τῶν οὐρανῶν<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn4" name="_ftnref4" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[4]</a>, ὅπου ὁ ἄνθρωπος θά λάβει τελικῶς, ψυχῇ τε καί σώματι, ἐφόσον εἶναι ἄξιος, τό πλήρωμα τῶν θείων δώρων. Ὁ θάνατος δέν εἶναι πλέον κάτι πού ἐκμηδενίζει τή ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά ἕνα γεγονός πού τοῦ προσφέρει πρόσβαση σε μία ζωή πιό ἀληθινή, σέ ἕναν καλύτερο τρόπο ὕπαρξης<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn5" name="_ftnref5" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[5]</a>, πληρέστερο<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn6" name="_ftnref6" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[6]</a>, ὄχι σε κάτι πού τόν φθείρει καί ἐν τέλει τόν ἀφανίζει, ἀλλά κάτι πού τόν ἀνυψώνει καί τόν κάνει να βιώνει τήν ἀνάταση τοῦ εἶναι του. Ὅπως τονίζει ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ διάβολος παρουσίασε τον θάνατο γιά τήν ἀπώλειά μας, για νὰ μᾶς πάρει πίσω στή γῆ, προκειμένου νά ἀπωλέσουμε κάθε ἐλπίδα σωτηρίας. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός ὅμως τόν ἐπανέφερε από την πλευρά του καί τόν μεταμόρφωσε ολοκληρωτικά<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn7" name="_ftnref7" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[7]</a>. Χάρις στὸν Ἰησοῦ Χριστό ὁ θάνατος ἔπαυσε πλέον νά εἶναι αἰτία φόβου και παραδόξως κατέστη μία ἐπιθυμητή πραγματικότητα, ὄχι βέβαια αυτή καθ' ἑαυτήν, αλλά στο μέτρο πού προσφέρει στον πιστό μία καλύτερη μορφή ζωῆς, ἐγγύτερη πρός τόν Θεό. Οἱ Πατέρες ἀρέσκονται συχνά νά ἀναφέρονται στο παράδειγμα τῶν μαρτύρων οἱ ὁποῖοι ὁδεύουν μετά άγαλλιάσεως πρός τόν θάνατο<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn8" name="_ftnref8" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[8]</a>. Μολονότι δέν πρέπει νά ἐπιδιώκεται, γίνεται οἰκειοθελῶς ἀποδεκτός ἀπό τόν χριστιανό πού προετοιμάζεται νά τόν δεχθεῖ μέ τήν εἰς Χριστόν πίστη του. Θά μποροῦσε κανείς νά ἀντιτείνει ὅτι ἡ στάση αυτή δέν εἶναι καινοφανής, ἀφοῦ ἀπαντᾶ ἤδη σε πολλές φιλοσοφίες, ὅπως ὁ Πλατωνισμός καί ὁ Στωικισμός. Εν τούτοις, ὑπάρχει μία μεγάλη διαφορά, ἀφοῦ ἡ χριστιανική στάση διαφέρει τῆς ἀντίστοιχης πλατωνικῆς, ὅπως πολύ εὔστοχα τονίζει ὁ J. Daniélou, καί αὐτό γιατί «δέν ἀποσκοπεῖ στήν ἀπελευθέρωση τῆς ψυχῆς ἀπό τή φυλακή τοῦ σώματος, ἀλλά τήν ἀπελευθέρωση τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος ἀπό τήν δουλεία τῆς σάρκας»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn9" name="_ftnref9" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[9]</a>. Ἡ χριστιανική στάση διαφέρει επίσης καί ἔναντι τῆς στωϊκῆς, σύμφωνα μέ τήν ὁποία ἡ νίκη ἐπί τοῦ θανάτου εἶναι προδήλως πνευματική και ψυχολογική, ἤτοι ἐπί τῶν ἀντιλήψεων πού μᾶς κάνουν να φοβόμαστε τόν θάνατο. Αντιθέτως, γιά τόν χριστιανό εἶναι σημαντικό, ὅταν σκέφτεται ἢ δέχεται τόν θάνατο, νά ζεῖ ἐν Χριστῷ ἐγγύς τοῦ Θεοῦ. Ὑπό τό πνεῦμα αὐτό, ὁ Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας γράφει: «Καλύτερα για μένα να πεθάνω για τον Χριστό Ιησού, παρά να βασιλεύω στα πέρατα της γης... Εκείνον ζητώ, που πέθανε για μας... Και η γέννηση για μένα πλησιάζει. Συγχωρήστε με, αδελφοί... Μην κηρύσσετε τον Ιησού Χριστό αλλά επιθυμείτε τον κόσμο... Διότι, ενώ ζω, σας γράφω, ποθώντας να πεθάνω. Ο δικός μου έρωτας έχει σταυρωθεί, και δεν υπάρχει μέσα μου φωτιά σαρκική· αλλά νερό ζωντανό που μιλάει σε μένα μέσα μου, και μου λέει από μέσα: Έλα στον Πατέρα.»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn10" name="_ftnref10" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[10]</a>. Παρόμοια εἶναι καί ἡ στάση πού μᾶς περιγράφει ὁ Γρηγόριος Νύσσης, αναφερόμενος στον θάνατο τῆς ὁσίας Μακρίνης: «Αλλά όσο πλησίαζε στην έξοδο, καθώς έβλεπε όλο και περισσότερο την ομορφιά του Νυμφίου, με πιο έντονη βιασύνη ορμούσε προς εκείνον που ποθούσε, λέγοντας αυτά όχι πια προς εμάς που ήμασταν παρόντες, αλλά προς εκείνον τον ίδιο, στον οποίο ατένιζε αδιάκοπα με τα μάτια της.»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn11" name="_ftnref11" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[11]</a>. Στή συνέχεια τοῦ κειμένου, ὁ Γρηγόριος Νύσσης παραθέτει τήν προσευχή τῆς ἐκπνέουσας ὁσίας Μακρίνης, τά λόγια τῆς ὁποίας ανακεφαλαιώνουν τα προειρηθέντα καί μποροῦν νά χρησιμεύσουν ὡς κατακλεῖδα τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ: «Εσύ, λέει, Κύριε, διέλυσες τὸ φόβο μας γιὰ τὸ θάνατο. Ἐσὺ ἔκανες ἀρχὴ τῆς ἀληθινῆς ζωῆς τὸ τέλος τῆς ἐδῶ ζωῆς μας. Ἐσὺ γιὰ ἕνα διάστημα ἀναπαύεις μὲ ὕπνο τὰ σώματά μας καὶ τὰ ξυπνᾶς πάλι μὲ τὴν ἔσχατη σάλπιγγα (Α' Κορ. 15,52). Ἐσὺ δίνεις ὡς παρακαταθήκη στὴ δική σου γῆ, τὴ γῆ τοῦ σώματός μας, που διαμόρφωσες μὲ τὰ ἴδια σου τὰ χέρια καὶ παίρνεις πάλι πίσω ὅ,τι ἔχεις δώσει μεταμορ φώνοντας μὲ τὴ χάρη σου τὴ θνητή μας καὶ ἀσχημάτιστη φύση σὲ ἄφθαρτη. Ἐσὺ μᾶς ἔσωσες ἀπὸ τὴν κατάρα καὶ τὴν ἁμαρτία, ἀφοῦ ἔγινες γιὰ χάρη μας καὶ τὰ δύο. Ἐσὺ συνέτριψες τὰ κεφάλια τοῦ δράκοντα (Ψαλμ. 73,14) ποὺ ἀνοίγοντας τὸ πελώριο χάσμα τοῦ λαιμοῦ του μὲ τὴν παρακοὴ κατάπιε τὸν ἄνθρωπο. Ἐσὺ μᾶς ἄνοιξες τὸ δρόμο γιὰ τὴν ἀνάσταση συντρίβοντας τις πύλες τοῦ ἅδη' καὶ ἐξουδετερώνοντας τὸν κυρίαρχο τοῦ θανάτου….»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn12" name="_ftnref12" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[12]</a>.<div style="mso-element: footnote-list;">

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> Πρός Θαλάσσιον, 42, CCSG 7, σ. 285.

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a>  ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εἰς τό κατά
Ματθαῖον, XXXΙ, 3.

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a> 107. Βλ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ, Ἐπιστολή
πρός Αὐτόλυκον, II, 267. ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ, Εἰς τήν Ἀνάστασιν, XL, XLIII.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Περί θανάτου, PG 46, 516C. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Περί
ἀναστάσεως νεκρῶν, 7. Ὁμιλίαι εἰς τήν Β' προς Κορινθίους ἐπιστολήν, Χ. 3.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, Κεφάλαια..., 54.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> Βλ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εἰς τήν πρός
Εβραίους ἐπιστολήν, IV, 4.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a> Βλ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εἰς τούς
Ψαλμούς, XLVIII, V.

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a>  Βλ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ, Πρός
Ρωμαίους, VI, 2.

</div>

<a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title="">[7]</a> Ἐγκώμιον εἰς τοὺς ἁγίους πάντας τούς ἐν
τῷ ὅλῳ τῷ κόσμῳ μαρτυρήσαντας, 1.

</div>

<a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title="">[8]</a> Βλ. ἐπί παραδείγματι Μ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Εἰς
τήν ἐνανθρώπησιν, 28-29 Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Εἰς τόν μάρτυρα Βαρλαάμ, 1.

</div>

<a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title="">[9]</a>  «La doctrine de la mort chez les
Pères de l'Église», εἰς Le
Mystère de la mort et sa célébration, Paris 1956, σελ. 143-144. Υπενθυμίζουμε ὅτι ἡ σάρκα τόσο γιά τόν
ἀπόστολο Παῦλο, ὅσο καί γιά τούς Πατέρες γενικότερα δεν περιγράφει τό σῶμα,
ἀλλά ὅ,τι ἀντιτίθεται στο πνεῦμα.

</div>

<a href="#_ftnref10" name="_ftn10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title="">[10]</a> Πρός Ρωμαίους, PG 5, 692-693.

</div>

<a href="#_ftnref11" name="_ftn11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title="">[11]</a>  Εἰς τόν βίον τῆς ὁσίας Μακρίνης,
23. 116.

</div>

<a href="#_ftnref12" name="_ftn12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title="">[12]</a>  Ἔνθ. ἀνωτ.., 24.

<o:p> </o:p>

</div>

</div> <div style="text-align: center;">ΠΗΓΗ: JEAN-CLAUDE LARCHET,</div><div style="text-align: center;">H ζωή μετά θάνατον</div><div style="text-align: center;">ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ</div><div style="text-align: center;">σελ. 43-52</div><div style="text-align: center;">ΑΠΟΔΟΣΗ ΜΕΡΙΚΩΝ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ:</div><div style="text-align: center;">IΣΤΟΛΟΓΙΟ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''.</div><div style="text-align: center;"> </div> ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (1ο μέρος) </a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/2_13.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (2ο μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_17.html" itemprop="url"> Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (3ο μέρος)</a>

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (4ο μέρος)

Πέρα ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ θάνατος ἔχασε την πνευματική ἐξουσία του ἐπί τοῦ ἀνθρώπου, ἔπαυσε πλέον νά εἶναι τό βέβαιο τέλος και κατέστη ἡ ἀρχ...

Ανάσταση του Χριστού: το κεντρικό γεγονός του χριστιανισμού, που κανείς δεν είδε…

<div class="block-doc__above" style="background-color: white; border: 0px; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; font-size: 18px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><p class="block-doc__author" style="border: 0px; clear: both; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://gr.pravoslavie.ru/124691.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Πρωτοπρεσβύτερος Μαξίμ Κοζλόφ</a></div><article style="background-color: white; border: 0px; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; font-size: 18px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">Η Ανάσταση του Χριστού έλαβε χώρα την πρώτη ημέρα της εβδομάδας σύμφωνα με το αρχαίο εβραϊκό ημερολόγιο ή την Κυριακή, σύμφωνα με το σύγχρονο ημερολόγιο, την τρίτη ημέρα μετά τη σταύρωση. Οι πρώτοι που το έμαθαν ήταν οι φρουροί που είχαν τοποθετηθεί στον τάφο από τους Ιουδαίους άρχοντες. Ο λίθος που έκλεινε την είσοδο του τάφου βρέθηκε να έχει αποκυλισθεί, και ο τάφος ήταν άδειος. Τρομαγμένοι με αυτό που είχε γίνει, οι φρουροί έτρεξαν στην πόλη, όπου έλαβαν εντολή να διαδίδουν ότι το σώμα είχε κλαπεί από τους μαθητές.Το πρωί της Κυριακής, οι γυναίκες που ήρθαν στον Τάφο του Κυρίου, τον βρήκαν άδειο. Αυτές ήταν οι πρώτες που συνάντησαν τον αναστημένο Ιησού, αν και αρχικά δεν Τον αναγνώρισαν, καθώς Τον νόμιζαν για κηπουρό. Εκπληρώνοντας το αίτημα του Σωτήρα, οι γυναίκες έσπευσαν στους μαθητές Του για να τους ενημερώσουν για το συμβάν.<span class="content_image center link zoom" data-href="https://pravoslavie.ru/sas/image/104874/487481.b.jpg?mtime=1776244068" data-id="0" style="border: 0px; color: #555555; cursor: pointer; display: block; font-family: inherit; font-size: 14px; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: inherit; margin: 0px auto; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;" title="Απόσπασμα τοιχογραφίας του Τζιότο, πριν το 1305"><img alt="Απόσπασμα τοιχογραφίας του Τζιότο, πριν το 1305" src="https://pravoslavie.ru/sas/image/104874/487481.p.jpg?mtime=1776244068" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;" /><span class="content_image_text" style="border: 0px; display: block; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;">Απόσπασμα τοιχογραφίας του Τζιότο, πριν το 1305Μιλώντας για την Ανάσταση, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε το ότι παρόλο που πρόκειται για το κεντρικό γεγονός του χριστιανισμού, δεν το είδε κανείς... Είναι Μυστήριο.Η Ανάσταση είναι αδύνατο να απεικονιστεί. Πώς ανασταίνεται ένα νεκρό σώμα; Πώς η ψυχή, που κατέβηκε στον Άδη και συνάντησε τις ψυχές εκείνων που είχαν πεθάνει, επανέρχεται στη ζωή; Με ποιον τρόπο η πληρότητα του Προσώπου, το Οποίο ποτέ δεν χωρίζεται από τα άλλα Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας, περνά από την κατάσταση του θανάτου στην κατάσταση της Ανάστασης; Αυτό δεν το γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε μόνο ότι αυτό πράγματι συνέβη.Άλλαξε ο Χριστός μετά την Ανάσταση; Ναι. Το ανθρώπινο σώμα Του έγινε όπως ήταν το σώμα του ανθρώπου πριν από την πτώση του Αδάμ. Ο Χριστός μπορούσε να διαπερνά τους τοίχους: μπήκε στο δωμάτιο των μαθητών, παρόλο που οι πόρτες ήταν κλειδωμένες· μπορούσε να γίνεται αόρατος· κάτι διαφορετικό εμφανίζεται στην εμφάνισή Του. Φεύγει αυτό που οι άγιοι πατέρες αποκαλούν «πάχος σαρκός».Οι θετικιστικές θεωρίες του 19ου αιώνα παρουσίαζαν την Ανάσταση ως ψευδαίσθηση, απάτη, βεβήλωση. Αλλά δεν ήταν οι πρώτοι. Ήδη οι Ιουδαίοι αρχιερείς είχαν λύσει το ζήτημα απλά και πρακτικά από την άποψη, για να το πούμε με τη σύγχρονη γλώσσα, του «δημοσίων σχέσεων»: δωροδόκησαν τους στρατιώτες, ώστε να ανακοινώσουν στον λαό ότι το σώμα το είχαν κλέψει οι μαθητές. Και αυτός ο μύθος έφτασε ακόμη και στα βιβλία των ειδικών επιστημονικού αθεϊσμού του περασμένου αιώνα.Αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι η Ανάσταση του Χριστού, εκτός από τα περιστατικά εμφάνισης του Χριστού στους μαθητές, επιβεβαιώνεται από τις συνέπειες που είχε αυτό το γεγονός στη ζωή τους.Οι άνθρωποι που Τον ακολουθούσαν, δεκαπέντε περίπου από τους πιο στενούς μαθητές του και μερικές δεκάδες μαθητές του ενδιάμεσου κύκλου, δέχονται όλα αυτά ως αναμφισβήτητο γεγονός, ως κάτι που καθορίζει τα πάντα στη μετέπειτα ζωή τους. Σταματούν να φοβούνται. Εκεί που ο Πέτρος έτρεμε, όταν η υπηρέτρια τον αναγνώρισε ως μαθητή του Σωτήρα, στη συνέχεια όμως κηρύττει ανοιχτά μπροστά στους Ιουδαίους και είναι έτοιμος να υποστεί τον θάνατο. Και οι άλλοι απόστολοι πηγαίνουν ατρόμητοι μπρος στον θάνατο. Όλους τους, εκτός από τον Ιωάννη, θα τους σκοτώσουν. Αυτό δεν είναι καθόλου «θάνατος για μια ιδέα», παρόμοιος με τον θάνατο για τα παιδιά, για τη γυναίκα, για τα ιδανικά, για την πατρίδα. Οι ακόλουθοι του Χριστού γνωρίζουν ότι η Ανάσταση είναι ήδη εδώ, και δεν είναι τρομερό να πεθαίνει κανείς. Ο θάνατος δεν υπάρχει πια.Η Ανάσταση του Χριστού μας βοηθά να καταλάβουμε ότι ο χριστιανισμός δεν είναι φιλοσοφία, ούτε κοσμοθεωρία, ούτε σύστημα ηθικών κανόνων. Είναι ζωή. Ξέρω ότι η καρδιά μου χτυπά, μπορεί να με δέρνουν, να με βασανίζουν, αλλά αυτή τη γνώση δεν θα μου την πάρουν. Το ίδιο ισχύει και για τη γνώση του αναστημένου Χριστού, που χαρίζει την αιώνια ζωή.Όλοι ερχόμαστε σε επαφή με αυτή τη γνώση της Ανάστασης. Φυσικά, η έντασή της άλλαζε με την πάροδο των αιώνων. Η γνώση αυτή εκδηλωνόταν πιο έντονα στους αγίους, τους μάρτυρες και τους οσίους. Σε εμάς, τους απλούς χριστιανούς, είναι μικρότερη. Αυτή η γνώση σαν να μας αγγίζει ελάχιστα. Για παράδειγμα, αυτό συμβαίνει καμιά φορά στη νυχτερινή πασχαλινή λειτουργία, όταν ξαφνικά «διαπερνά» ακόμα και τον πιο σκληροτράχηλο άνθρωπο. Ή τη στιγμή της Θείας Κοινωνίας, όταν φαίνεται ότι μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα χωράει η αιωνιότητα. Πιθανώς, σχεδόν ο καθένας μπορεί να θυμηθεί μια παρόμοια εμπειρία στη ζωή του.Φυσικά, πρέπει να προσπαθούμε να εδραιώσουμε μέσα μας τη σκέψη ότι ο Χριστός πράγματι αναστήθηκε. Απλώς δεν πρέπει να προκαλούμε τεχνητά τέτοια συναισθήματα. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αντικαθιστούμε τη Χάρη με παιχνίδια της φαντασίας. Η Ανάσταση δεν είναι ψευδαίσθηση, είναι εμπειρία, για την οποία ο καθένας από εμάς πρέπει να ωριμάσει.</article><div class="block-doc__under" style="background-color: white; border: 0px; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; font-size: 18px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><p class="block-doc__author" style="border: 0px; clear: both; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://gr.pravoslavie.ru/124691.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Πρωτοπρεσβύτερος Μαξίμ Κοζλόφ</a> Μετάφραση για την πύλη gr.pravoslavie.ru: <a href="https://gr.pravoslavie.ru/123988.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Αναστασία Νταβίντοβα</a><p class="block-doc__source" style="border: 0px; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://foma.ru/voskresenie-xristovo.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;" target="_blank">foma.ru</a><p class="block-doc__date" style="border: 0px; clear: both; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">4/15/2026</div>

Ανάσταση του Χριστού: το κεντρικό γεγονός του χριστιανισμού, που κανείς δεν είδε…

Πρωτοπρεσβύτερος Μαξίμ Κοζλόφ Η Ανάσταση του Χριστού έλαβε χώρα την πρώτη ημέρα της εβδομάδας σύμφωνα με το αρχαίο εβραϊκό ημερολόγιο ή την ...

Περί ενός πλαστού κειμένου αποδιδόμενου στον Συμεών Θεσσαλονίκης

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEghuZrNwwCeqXj6cR2mf9Vf2t4BfsVK-_DtCnX5dLyOJ4VxvsS_9NeUvh3B5h5VKqL1aPStEG0RfNkwxc-Sh6i9m--3wZplHR7sguE_ASF5UgUqpWIEpvwo4BpcLsNZuR0_XgjbPB8_SAZ5AT36tbuatRpd0LhyyyXXxBywQ7Gpk5C2Aj4KUAQQsD-aaAqA" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="960" data-original-width="720" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEghuZrNwwCeqXj6cR2mf9Vf2t4BfsVK-_DtCnX5dLyOJ4VxvsS_9NeUvh3B5h5VKqL1aPStEG0RfNkwxc-Sh6i9m--3wZplHR7sguE_ASF5UgUqpWIEpvwo4BpcLsNZuR0_XgjbPB8_SAZ5AT36tbuatRpd0LhyyyXXxBywQ7Gpk5C2Aj4KUAQQsD-aaAqA=w480-h640" style="border: none; position: relative;" width="480" /></a> Το ανωτέρω απόσπασμα χρησιμοποιούν ως κύριο επιχείρημα οι πολέμιοι της συνεχούς Θείας Κοινωνίας και οπαδοί του "τριημέρου", αποδίδοντάς το στον Συμεών Θεσσαλονίκης, σπουδαίο Πατέρα και Διδάσκαλο του ΙΕ΄ αιώνος. Δεν είναι όμως κείμενο του Συμεώνος. Ας δούμε πως προέκυψε η πλαστογραφία. Η α΄ έκδοση των έργων του Συμεώνος έγινε το 1683 στο Ιάσιο από τον Δοσίθεο Ιεροσολύμων.<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: x-large; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiMapzwI31nTjyw5I6orCJdMatl-nVecNe45yiOH4C9rQUQ3ihX5hQf1wiJk3J1sEmKvcczq2DAu-jp2Yd9nF6oUSE_9CDTbKKR6tcVg7gzMrN3TMnEMpPvgM1NQnPG1SssJpBohHF3Xf87OUqD9yjuttE_XFYiKYAo8dauXmQCWfq5MADoaQgR9vthA5ch" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="2720" data-original-width="1695" height="520" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiMapzwI31nTjyw5I6orCJdMatl-nVecNe45yiOH4C9rQUQ3ihX5hQf1wiJk3J1sEmKvcczq2DAu-jp2Yd9nF6oUSE_9CDTbKKR6tcVg7gzMrN3TMnEMpPvgM1NQnPG1SssJpBohHF3Xf87OUqD9yjuttE_XFYiKYAo8dauXmQCWfq5MADoaQgR9vthA5ch=w325-h520" style="border: none; position: relative;" width="325" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;">(Το εξώφυλλο της α΄ εκδόσεως)</div> Το 1791 ο Πολυζώης Λαμπανιτζιώτης εξέδωσε το παραπάνω έργο σε απλοελληνική μετάφραση προσθέτοντας ανωνύμως στο τέλος το (πιθανώς δικό του) κείμενο "Διδασκαλία προς τους Ιερείς και Διακόνους".<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: x-large; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEigGJyLsKISsJMwpqiDIBCf5s0uDwTnyU7WsJflBiDZRCGeQMJ7Li4u8sRORQe8NCLwvSbi1CI6iohuOoVmcbwQkUBBvN0-Yy_uAtkrrEOAXjWke9SAmvAOYC0u3gPUO0HZ4mVBEUx6lfvlKsJNFlSlLmVAL4pPFoUgEQf7udL9GpTw7XHW6ZQ0WC4nSxtg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="762" data-original-width="554" height="371" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEigGJyLsKISsJMwpqiDIBCf5s0uDwTnyU7WsJflBiDZRCGeQMJ7Li4u8sRORQe8NCLwvSbi1CI6iohuOoVmcbwQkUBBvN0-Yy_uAtkrrEOAXjWke9SAmvAOYC0u3gPUO0HZ4mVBEUx6lfvlKsJNFlSlLmVAL4pPFoUgEQf7udL9GpTw7XHW6ZQ0WC4nSxtg=w269-h371" style="border: none; position: relative;" width="269" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;">(Άνω: Το εξώφυλλο της εκδόσεως του Λαμπανιτζιώτη. Κάτω: Ο πλήρης τίτλος της προσθήκης του έργου του "Διδασκαλία", το οποίο αναφέρεται ότι επιθεωρήθηκε από τον Κωνσταντινουπόλεως Καλλίνικο, πρόσωπο ανύπαρκτο την εποχή που έζησε ο Συμεών Θεσσαλονίκης)</div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: x-large; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi9G78gMc5hmMtrMkaH5qOH6tpsBDN-3kgXZ8pDi6Le4n2jFi3TfKcMsxkBqfGYust6GXvtQjIJib3WJlyyAdzuwrfYepIZR6Li7IyT7RHmA-6apqf-kE5sOiQbbKIjoQ-lfTihe6mDnyvFeNNbQRIDjGp_oKyIn81qUso5TQ2WYGaOUGyo32ebv1Ggt_jV" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="350" data-original-width="574" height="208" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi9G78gMc5hmMtrMkaH5qOH6tpsBDN-3kgXZ8pDi6Le4n2jFi3TfKcMsxkBqfGYust6GXvtQjIJib3WJlyyAdzuwrfYepIZR6Li7IyT7RHmA-6apqf-kE5sOiQbbKIjoQ-lfTihe6mDnyvFeNNbQRIDjGp_oKyIn81qUso5TQ2WYGaOUGyo32ebv1Ggt_jV=w342-h208" style="border: none; position: relative;" width="342" /></a></div> </div>Όλες οι επόμενες επανεκδόσεις βασίστηκαν στην έκδοση του Λαμπανιτζιώτη και το προστεθέν κείμενο θεωρήθηκε ως δήθεν κείμενο του Συμεώνος Θεσσαλονίκης. Βεβαίως, αυτό δεν ισχύει, αφού ούτε ο Migne το συμπεριέλαβε στον Πατρολογία, ούτε οι βιογράφοι του Συμεώνος το κατέγραψαν στην εργογραφία του Αγίου, ούτε φυσικά βρίσκεται ή μαρτυρείται σε κάποιο χειρόγραφό του. <div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgZjHtPXmMK0gCF7a9_m7fw9yHFh-3xXaoBdQmf2740NLOLaDdJEQkvmxYlxcnJBEUPR8u9O01GEIlOzoBkWdZg4BSX26EoYar489R8hjVHowiUatA7sI8L1F30v-T6pqkHT3XkD1nHaEamVKr6QYnUaK4ioXbOLoMRD7nZKWz3ZOzXUNHApU-MvGIIPika" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="5562" data-original-width="3471" height="349" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgZjHtPXmMK0gCF7a9_m7fw9yHFh-3xXaoBdQmf2740NLOLaDdJEQkvmxYlxcnJBEUPR8u9O01GEIlOzoBkWdZg4BSX26EoYar489R8hjVHowiUatA7sI8L1F30v-T6pqkHT3XkD1nHaEamVKr6QYnUaK4ioXbOLoMRD7nZKWz3ZOzXUNHApU-MvGIIPika=w218-h349" style="border: none; position: relative;" width="218" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;">(Το εξώφυλλο της εκδόσεως του Migne)</div>Για την Ιστορία, πρώτος την πλαστότητα του κειμένου, ως δήθεν έργο του Συμεώνος, απέδειξε ο μακαριστός μοναχός Θεοδόσιος Αγιοπαυλίτης (βλ. Ορθόδοξος Τύπος, 1-10-1972).Κλείνοντας παραθέτουμε από το γνήσιο κείμενο του Αγίου Συμεώνος (τόσο από το πρωτότυπο, όσο και από τη μετάφραση του Λαμπανιτζιώτη) τη γνώμη του για το ζήτημα της συχνής Θείας Κοινωνίας, η οποία επιβεβαιώνει το consensus patrum.<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjV82YAmOsXZf4NZZHYO1ACXEfdVf4jFQdZklq1gZGbW8Tx2rD3veOCsy3dYQxCXymy3w9QA1WBiWnsDOYGM1Eoi17smDrkkbsP5HLfroeghba2bY0XqlyssS03NG4TFldWPFSd8Tnko1-dbR1wpo4FrJ71Vw9rl868qe25-ztx_3bQr_7Ei1Z4lEuh6oVd" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="630" data-original-width="1575" height="256" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjV82YAmOsXZf4NZZHYO1ACXEfdVf4jFQdZklq1gZGbW8Tx2rD3veOCsy3dYQxCXymy3w9QA1WBiWnsDOYGM1Eoi17smDrkkbsP5HLfroeghba2bY0XqlyssS03NG4TFldWPFSd8Tnko1-dbR1wpo4FrJ71Vw9rl868qe25-ztx_3bQr_7Ei1Z4lEuh6oVd=w640-h256" style="border: none; position: relative;" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgmv2F-LZtRiiRE1tMNrFPBOW1dDKYg3BozeR39Y-Z8E8xxOlnUl-Aj4Bu3kcC3BAgWNyKEfPLuFzOu-KYrdCrfAfwmQ2Vno4cR-4vY0j09Is4vqvn_oPh4hTNcxQeQSSkq3qMUP_VPDL1VKer1C4JAW5-F6aq7ZGhYA9yMvfykgPaSwZ5G0WPlYhOC5CSV" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" data-original-height="392" data-original-width="343" height="583" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgmv2F-LZtRiiRE1tMNrFPBOW1dDKYg3BozeR39Y-Z8E8xxOlnUl-Aj4Bu3kcC3BAgWNyKEfPLuFzOu-KYrdCrfAfwmQ2Vno4cR-4vY0j09Is4vqvn_oPh4hTNcxQeQSSkq3qMUP_VPDL1VKer1C4JAW5-F6aq7ZGhYA9yMvfykgPaSwZ5G0WPlYhOC5CSV=w510-h583" style="border: none; position: relative;" width="510" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> </div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> </div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> </div><div class="separator" style="clear: both;">ΠΗΓΗ: <a href="http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/04/blog-post_18.html">http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/04/blog-post_18.html</a></div></div>

Περί ενός πλαστού κειμένου αποδιδόμενου στον Συμεών Θεσσαλονίκης

Το ανωτέρω απόσπασμα χρησιμοποιούν ως κύριο επιχείρημα οι πολέμιοι της συνεχούς Θείας Κοινωνίας και οπαδοί του "τριημέρου", αποδ...

''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (ΙΑ΄)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCGL6eOTW3KlmVMndbPFgzJ5UsoTGrSsBgiXCWLTOqHsejVK79AmJiP6L3g68OLxpftPr3VZNvKPZ36GXAzeTrS6qOZsMuajVzNcUzq1ysZhPeUxAA4hcujiKIoExQWwoyG4Heg6Jvh5U0KFipUbVwZrgiO8s7nT_FcRtBldbqKX9vAtluZHmIpuUk/s823/99%CE%B1.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="173" data-original-width="823" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCGL6eOTW3KlmVMndbPFgzJ5UsoTGrSsBgiXCWLTOqHsejVK79AmJiP6L3g68OLxpftPr3VZNvKPZ36GXAzeTrS6qOZsMuajVzNcUzq1ysZhPeUxAA4hcujiKIoExQWwoyG4Heg6Jvh5U0KFipUbVwZrgiO8s7nT_FcRtBldbqKX9vAtluZHmIpuUk/s16000/99%CE%B1.jpg" /></a></div> <iframe height="480" src="https://drive.google.com/file/d/1o_6sg94yute3QnliaCy8NgdyHVjCx49i/preview" width="640"></iframe><div> ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_20.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_25.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Β΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Γ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_18.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Δ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ε΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/03/blog-post_6.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (ΣΤ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/blog-post_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ζ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Η΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/blog-post_11.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Θ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/blog-post_13.html" itemprop="url">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ι΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_23.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_97.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική β΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική γ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_26.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική δ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/07/blog-post_5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική ε΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_88.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική στ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_24.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική ζ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/04/blog-post_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική η΄ μέρος)</a></div><div> </div>

''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (ΙΑ΄)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Β΄) ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ...

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (3ο μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghI9IhYs4xb8ZF0D9NOV8QQwKw4rcYiOehcllBG8CU1ny3jF2oQtXkOC4yRTiHO9DRd-qNhiIo9biAJiLosmN7xH-LgIV3iaJ_rj5abea8s-b4Nj_Hv8EmTpHXozaSnfDhXyyEhgkyBN3ArjPYafii1ZRy6C8IrIIUJd-Jn0pjjQG3JRT1KxV1iLDR/s2560/5e989cbb300000b406154555.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2560" data-original-width="1708" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghI9IhYs4xb8ZF0D9NOV8QQwKw4rcYiOehcllBG8CU1ny3jF2oQtXkOC4yRTiHO9DRd-qNhiIo9biAJiLosmN7xH-LgIV3iaJ_rj5abea8s-b4Nj_Hv8EmTpHXozaSnfDhXyyEhgkyBN3ArjPYafii1ZRy6C8IrIIUJd-Jn0pjjQG3JRT1KxV1iLDR/w267-h400/5e989cbb300000b406154555.jpg" width="267" /></a></div>Όπως προαναφέραμε, οἱ
Πατέρες θεωροῦσαν ὅτι ὁ θάνατος ἐπετράπη ἀπό τόν Θεό προκειμένου τό κακό καί ἡ
μεταπτωτική κατάσταση τῆς ἀνθρωπότητας νά μήν καταστούν αἰώνιες. Συγχρόνως ὅμως
ἐδίδασκαν ὅτι ὁ θάνατος καταργήθηκε ἀπό τόν Χριστό ὥστε ἡ θνητή κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου
νά μήν καταστεί ἀνερμάτιστη καί ὁ θάνατός του νά μήν γίνει αἰώνιος. Κάτι τέτοιο
θά ἀντιστρατευόταν πλήρως τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ να δημιουργήσει τόν ἄνθρωπο γιά
νά ζήσει καί ὄχι για να πεθάνει. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ὅτι ἡ πονηρία τοῦ ὄφεως
θά ἐπικρατοῦσε τῆς θείας βουλήσεως<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</a>. 
Διά τοῦ σωτηριολογικοῦ ἔργου τοῦ Χριστοῦ, ὁ θάνατος ἔχασε τόν ὁριστικό
χαρακτήρα πού εἶχε πρωτύτερα. Ὅπως τονίζει ὁ Μ. Αθανάσιος: «Δεν πεθαίνουμε
πλέον τώρα ως καταδικασμένοι, αλλά ως εκείνοι που πρόκειται να αναστηθούν,
αναμένουμε την κοινή ανάσταση όλων, την οποία στους κατάλληλους καιρούς θα
φανερώσει ο Θεός που και αυτήν πραγματοποίησε και χάρισε. Αυτή λοιπόν είναι η
πρώτη αιτία της ενανθρώπησης του Σωτήρα.<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</a>».
Μέχρι τά ἔσχατα τοῦ χρόνου και την ανάσταση νεκρῶν, ὁ θάνατος συνεχίζει να
υφίσταται για ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα, όσοι όμως διά τοῦ μυστηριακοῦ βίου και τῆς
τηρήσεως τῶν θείων ἐντολῶν ζοῦν ἐν Χριστῷ ἀπαλλάσσονται ἀπὸ τὴν τυραννία του.
Συμβαίνει μέν ὡς φυσικό γεγονός, παύει ὅμως νὰ θεωρεῖται ὡς ἐκμηδενισμός, καθώς
πλέον θεωρείται ὡς ἀνάπαυση ἡ ὕπνος<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</a>.
Σε πνευματικό επίπεδο ἀπώλεσε την ἐξουσία του, την τυραννία του, δεν προκαλεί
πλέον τέτοιο φόβο που να οδηγεῖ στὴν ἁμαρτία. Υπό τήν ἔννοια αὐτή, ὁ χριστιανός
ἀπελευθερώνεται ἀπό τόν θάνατο. Στο πλαίσιο αυτό ὁ Μ. Ἀθανάσιος γράφει: «Διότι
το ότι ο θάνατος έχει καταργηθεί και ότι ο σταυρός έχει γίνει νίκη εναντίον
του, και ότι πλέον δεν έχει καμία δύναμη αλλά είναι πραγματικά νεκρός, αποτελεί
όχι μικρό γνώρισμα και φανερή απόδειξη το ότι από όλους τους μαθητές του
Χριστού καταφρονείται, και όλοι επιτίθενται εναντίον του και δεν τον φοβούνται
πια, αλλά με το σημείο του σταυρού και με την πίστη στον Χριστό τον καταπατούν
ως νεκρό… όλοι όσοι ζουν εν Χριστώ τον καταπατούν, και μαρτυρώντας για τον
Χριστό περιγελούν τον θάνατο, τον εμπαίζουν και λένε τα λόγια που έχουν γραφεί
εναντίον του: Πού είναι, θάνατε, η νίκη σου; Πού είναι, άδη, το κεντρί σου;<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</a>»
(Α' Κορ. 15,55). Ὑπό τό αὐτό πνεῦμα ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος γράφει γιά τόν
θάνατο: «Δεν είναι πλέον φοβερός, αλλά έχει καταπατηθεί, έχει καταφρονηθεί,
είναι ευτελής και δεν αξίζει τίποτε… Διότι εκείνος που φοβάται τον θάνατο είναι
δούλος και υπομένει τα πάντα για να μην πεθάνει· ή αυτό, ότι όλοι ήταν δούλοι
του θανάτου, λέει, και επειδή δεν είχε ακόμη καταργηθεί, βρίσκονταν υπό την
εξουσία του· ή ότι οι άνθρωποι ζούσαν διαρκώς μέσα σε φόβο… διότι εκείνος που
δεν φοβάται τον θάνατο βρίσκεται έξω από την τυραννία του διαβόλου.<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</a>».
Αλλά και στην ομιλία του εἰς τὸ ἅγιον Πάσχα ἀναφέρει ὅτι ὁ θάνατος, ὁ ὁποῖος ἐθεωρεῖτο
τρομερός προ της ἐλεύσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατέστη όμως αμελητέος μετά τήν Ἀνάστασή
Του, διά τῆς ὁποίας οἱ πειρασμοί τοῦ διαβόλου ἔχασαν τήν ἐπήρειά τους. Πράγματι,
διά της Αναστάσεως αδιαφοροῦμε γιά τόν θάνατο, θέτουμε ἑαυτούς υπεράνω του παρόντος
βίου και μολονότι ἔχουμε υλικά σώματα, απολαμβάνουμε τά ἴδια προνόμια μέ τίς ἀσώματες
δυνάμεις<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</a>. 
Χάρις στη θυσία τοῦ Χριστοῦ, ὁ θάνατος ἔλαβε εντελώς νέο νόημα. Ὁ Ἰωάννης ὁ
Χρυσόστομος υπογραμμίζει το παράδοξο, ὅτι διά τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ
κατέστημεν ἀθάνατοι<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[7]</a>.
Υπό τό αὐτό πνεῦμα θέτει καί τό ἐρώτημα: «Βλέπεις τη σοφία του Θεού, πώς το
μεγαλύτερο από τα κακά, το κεφάλαιο της δικής μας συμφοράς, εκείνο που εισήγαγε
ο διάβολος, εννοώ τον θάνατο, αυτό το μετέβαλε σε τιμή και δόξα για εμάς· γι’
αυτό και οι αθλητές αγωνίζονται για τα βραβεία του μαρτυρίου;<a href="#_ftn8" name="_ftnref8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[8]</a>».
Ο ίδιος τονίζει σέ ἄλλο σημεῖο: «Μάθε λοιπόν τον προηγούμενο φόβο του, για να
θαυμάσεις, βλέποντας τη σημερινή του καταφρόνηση, τον Θεό που είναι η αιτία της
μεταβολής· μάθε την παλαιότερη δύναμή του, για να ευχαριστήσεις τον Χριστό που
στο τέλος τον αποδυνάμωσε, βλέποντας τη σημερινή του αδυναμία. Τίποτε δεν ήταν
παλαιότερα ισχυρότερο από εκείνον, αγαπητέ, και τίποτε ασθενέστερο από εμάς·
αλλά τώρα τίποτε δεν είναι ασθενέστερο από εκείνον και τίποτε ισχυρότερο από
εμάς. Είδες πόσο άριστη έγινε η μεταβολή; Πώς τα ισχυρά τα έκανε ασθενή και τα
ασθενή τα κατέστησε ισχυρά ο Θεός, δείχνοντάς μας και από τα δύο μέρη τη δύναμή
Του;<a href="#_ftn9" name="_ftnref9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[9]</a>».<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>                                                                                                                        συνεχίζεται<div style="mso-element: footnote-list;">

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a>  ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΛΥΏΝΟΣ, Κατά αἱρέσεων,
ΙΙΙ, 23, 1.

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a>  Περί ἐνανθρωπήσεως 10, PG 25b, 113C.

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a> Βλ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ὁμιλία εἰς τό
ὄνομα τοῦ κοιμητηρίου και εἰς τόν σταυρόν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ, 1. Ὁμιλία εἰς τό ἅγιον Πάσχα, 2. Ὁμιλίαι εἰς τήν Γενέσιν, XXIX,
7.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> Περί ένανθρωπήσεως 27, Πρβλ. 28-30.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a>  Εἰς
τήν πρός Εβραίους, IV 4. PG 63, 41-42.

</div>

</div>

</div>

<a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title="">[8]</a> Ἐγκώμιον εἰς τούς ἁγίους πάντας τούς ἐν
τῷ ὅλῳ τῷ κόσμῳ μαρτυρήσαντας, PG 50, 707.

</div>

<a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title="">[9]</a> Ὁμιλία εἰς τὰς ἁγίας Μάρτυρας Βερνίκην
και Προσδόκην παρθένους, καί Δομνίναν την μητέραν αὐτῶν, ὁμιλία ἐγκωμιαστική, 1.

<o:p> </o:p>

</div>

</div> ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (1ο μέρος) </a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/2_13.html" itemprop="url">Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (2ο μέρος)</a>

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (3ο μέρος)

Όπως προαναφέραμε, οἱ Πατέρες θεωροῦσαν ὅτι ὁ θάνατος ἐπετράπη ἀπό τόν Θεό προκειμένου τό κακό καί ἡ μεταπτωτική κατάσταση τῆς ἀνθρωπότητας ...

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (3)

Ἡ Ἀνάσταση. (1ο μέρος)

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (4ο μέρος)

Ανάσταση του Χριστού: το κεντρικό γεγονός του χριστιανισμού, που κανείς δεν είδε…

Περί ενός πλαστού κειμένου αποδιδόμενου στον Συμεών Θεσσαλονίκης

''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (ΙΑ΄)

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (3ο μέρος)

ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΒΙΝΤΕΟ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ

ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ

ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΑ

ΠΑΤΡΙΑ

ΠΑΤΡΙΔΑ