ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 3ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)

<div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiBIVm1hjQCoO9LQ65O89DefH2mNpRlqW3hNhZVGDzEKfzV8jQnzVvw6-RyIhVHrdN5URyhxLUfzT7wh-AD5C70EMy1Ecy3Ejb4D-f9jOnlx57jpdWFBMOKOvAuxr12bNUUVnQhLkmQc9DOSEc0_vNNcsAd4GGN41uyJqXc7fE9ebqC6s3uPNWkHCzoMGgN" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="450" data-original-width="600" height="355" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiBIVm1hjQCoO9LQ65O89DefH2mNpRlqW3hNhZVGDzEKfzV8jQnzVvw6-RyIhVHrdN5URyhxLUfzT7wh-AD5C70EMy1Ecy3Ejb4D-f9jOnlx57jpdWFBMOKOvAuxr12bNUUVnQhLkmQc9DOSEc0_vNNcsAd4GGN41uyJqXc7fE9ebqC6s3uPNWkHCzoMGgN=w473-h355" style="border: none; position: relative;" width="473" /></a></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;">Ο μακαριστός Δημήτριος Αντβέεφ στην Ιερά Μονή Ιβήρων Αγίου Όρους</div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"> </div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;">(συνέχεια από <a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/2-2022.html" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">εδώ</a>)</div><div class="n6owBd awi2gc" data-complete="true" data-copy-service-computed-style="font-family: "Google Sans", Arial, sans-serif; font-size: 16px; font-weight: 400; margin: 12px 0px 16px; text-decoration: none; border-bottom: 0px rgb(10, 10, 10);" data-hveid="CAAIBhAA" data-processed="true" data-sfc-cp="" data-sfc-root="ep" jsaction="" jscontroller="TDBkbc#Ml18Xb" jsuid="thBnl_r" style="border-bottom: 0px rgb(10, 10, 10); margin: 12px 0px 16px;"><div style="text-align: center;"> Τα γεγονότα βοούν<o:p></o:p>

Οι
δοκιμασίες για τα παιδιά ξεκινούν ήδη από τη βρεφική ηλικία. Να μερικές γραμμές
από το γράμμα μιας νεαρής μητέρας: "Έκλεψαν την παιδική ηλικία από τα
παιδιά. «Χάρη» στην τηλεόραση και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα μικρά παιδιά
ξέρουν ήδη τι είναι το σεξ και πώς και με ποιον μπορούν να το κάνουν. Όταν
μεγαλώσουν, θα μπορέσουν άραγε να εκτιμήσουν την αγνή αγάπη; Δείτε τι κινούμενα
σχέδια δείχνουν στα παιδιά. Και μόνο ο τίτλος τι λέει — «Ο Τρελάρας», «Ο
Πόλεμος των Άστρων» και άλλα τέτοια. Ταινίες ανήθικες και αμαθείς. Πρόσφατα
έδειξαν το κινούμενο σχέδιο «Όλα τα σκυλιά πάνε στον παράδεισο». Η ουσία αυτής
της ταινίας: δεν χρειάζεται να δουλεύεις, πρέπει να παίζεις τυχερά παιχνίδια
μέχρι να κερδίσεις, και πολιτισμένη αναψυχή σημαίνει κορίτσια από καμπαρέ. Και
τι παιχνίδια προσφέρουν στα παιδιά: νίντζα, εξωγήινους από το διάστημα,
ρομπότ-δολοφόνους κ.λπ. Για ποιο σκοπό; Τι μπορούν να δώσουν αυτά τα παιχνίδια
στα παιδιά;". Αλίμονο, ο συγγραφέας αυτών των γραμμών λαμβάνει πολλά
τέτοια γράμματα, και σε κάθε ένα υπάρχει ο πόνος και η θλίψη των γονέων για όσα
συμβαίνουν γύρω.<o:p></o:p>

Παρουσιάζει ενδιαφέρον μια έρευνα που διεξήχθη από τα
τμήματα αστυνομίας και εκπαίδευσης στο Φούλερτον της Καλιφόρνια (ΗΠΑ) το 1988,
συγκρίνοντας τις σχολικές προκλήσεις:<o:p></o:p>

• Τα κύρια προβλήματα στο σχολείο το 1940: ομιλία την
ώρα του μαθήματος, μάσημα τσίχλας, φασαρία, τρέξιμο στους διαδρόμους,
ακαταστασία.<o:p></o:p>

Βασικές μορφές νευρώσεων<o:p></o:p>

Νευρασθένεια. Θεωρείται
η πιο συχνή μορφή νεύρωσης. Ως αυτόνομη νοσολογική οντότητα απομονώθηκε στη
δεκαετία του 1880. Αυτή η νεύρωση περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1869,
ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, από τους Αμερικανούς γιατρούς Beard και Van
Deusen. Από τότε, η διάγνωση της νευρασθένειας διαδόθηκε ευρέως. Ο καθηγητής
Μπ. Ντ. Καρβασάρσκι αναφέρει ένα αξιοπερίεργο παράδειγμα: στον βρετανικό στρατό
κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου δημιουργήθηκε ένα ειδικό
πρόγραμμα εκπαίδευσης, μετά την ολοκλήρωση του οποίου ο γιατρός λάμβανε τον
τίτλο του "εμπειρογνώμονα στη νευρασθένεια".<o:p></o:p>

Το
πορτρέτο του νευρασθενικού είναι τυπικό — πρόκειται για έναν άνθρωπο
ευερέθιστο, οξύθυμο, που αρπάζεται εύκολα, όπως λέγεται "με τη μία",
του οποίου τα νεύρα εμφανώς τον εγκαταλείπουν (υπερσθενική μορφή
νευρασθένειας), ή, αντίθετα, νωθρό, κλαψιάρη, που αισθάνεται κόπωση και
εξάντληση όλων των ζωτικών του δυνάμεων (υποσθενική μορφή). Αλλά νά τι είναι
ενδιαφέρον: η αυξημένη ερεθιστικότητα και η οξυθυμία του νευρασθενικού δεν
κατευθύνονται προς τον εαυτό του, αλλά προς τους γύρω του! Όλοι και όλα τον
εκνευρίζουν, συχνά είναι ιδιότροπος, πέφτει εύκολα σε θυμό και οργή, αλλά
σχεδόν ποτέ δεν ανυψώνεται στο πνευματικό ύψος της συνειδητοποίησης των δικών
του ατελειών, λαθών και αμαρτιών. Έτσι, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, η
νευρασθένεια είναι μια εγωιστική νεύρωση, η οποία τρέφεται από το πάθος που
στην πατερική βιβλιογραφία ονομάζεται υπερηφάνεια ή οίηση.<o:p></o:p>

Νεύρωση των
ψυχαναγκαστικών καταστάσεων (ψυχαναγκαστική νεύρωση). Ψυχαναγκαστικές,
δηλαδή υπάρχουσες ανεξάρτητα από τη θέληση και την επιθυμία του ανθρώπου,
μπορούν να είναι τόσο ορισμένες σκέψεις, αναμνήσεις, ιδέες, αμφιβολίες, όσο και
πράξεις. Στη νεύρωση των ψυχαναγκαστικών καταστάσεων κατατάσσονται συνήθως και
οι ψυχαναγκαστικοί φόβοι. Εάν ένας άνθρωπος βιώνει έναν ανεξήγητο φόβο για κάτι
άγνωστο, τότε γίνεται λόγος για σύνδρομο φόβου· εάν φοβάται συγκεκριμένα το
σκοτάδι, το ύψος, τα αιχμηρά αντικείμενα, τους κλειστούς χώρους, τέτοιες
ψυχαναγκαστικές καταστάσεις ορίζονται ως φοβίες, διευκρινίζοντας στο όνομά τους
το είδος ή την κατεύθυνσή τους. Για παράδειγμα, καρκινοφοβία — ο φόβος να
αρρωστήσει κανείς από καρκίνο, κλειστοφοβία — ο φόβος των κλειστών χώρων,
υψοφοβία — ο φόβος του ύψους, μυσοφοβία — ο φόβος της ακαθαρσίας, παντοφοβία —
ο φόβος για όλα όσα τον περιβάλλουν.<o:p></o:p>

Ο φόβος
είναι συμφυής με τη φύση του πεπτωκότος ανθρώπου ("Ο φόβος είναι η απουσία
της ελπίδας", λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός) και είναι βαθιά
βιολογικός, διότι ο άνθρωπος φέρει μέσα του και τη ζωώδη αρχή, η οποία
ενστικτωδώς φοβάται την απειλή από έξω: το σκοτάδι, τις επιθέσεις κ.λπ. Σε
πολλές περιπτώσεις, είναι αυτός ακριβώς που εκτελεί τον ρόλο ενός είδους
προστατευτικού μηχανισμού, προφυλάσσοντάς μας από καθετί που απειλεί την
ευημερία μας. Φοβούμενος, ο άνθρωπος γίνεται πιο άγρυπνος, ικανός να προστατεύσει
τον εαυτό του, να σωθεί από την επερχόμενη απειλή. Ο φόβος είναι εδραιωμένος
από τη φύση στη μνήμη των προηγούμενων γενεών, στο "συλλογικό
ασυνείδητο" (Καρλ Γιουνγκ), όπως λένε οι ψυχαναλυτές.<o:p></o:p>

Ωστόσο,
οι νευρωτικοί φόβοι χαρακτηρίζονται ακριβώς από το ότι δεν προκύπτουν από καμία
πραγματική απειλή, ή η απειλή αυτή είναι ψευδαισθητική και απίθανη. Για
παράδειγμα, ένας άνθρωπος υποφέρει από καρδιοφοβική νεύρωση, δηλαδή φοβάται ότι
η καρδιά του μπορεί να σταματήσει σε μια απροσδόκητη στιγμή. Από τη μία πλευρά,
θεωρητικά αυτό είναι εφικτό, αφού συμβαίνει ξαφνικός θάνατος και σε νέους
ανθρώπους, που μέχρι τότε θεωρούνταν υγιείς, αλλά η αντικειμενική πιθανότητα
μιας τέτοιας ξαφνικής ανακοπής της καρδιάς ειδικά σε αυτόν τον άνθρωπο είναι
μηδαμινή, και αντίθετα υπάρχει ένας επινοημένος, φανταστικός κίνδυνος για τη
ζωή, ο οποίος οφείλεται σε λανθασμένες σκέψεις και αβάσιμους φόβους.<o:p></o:p>

Ο
Επίσκοπος Βαρνάβας Μπελιάεφ γράφει: "Το λάθος των σημερινών ανθρώπων
έγκειται στο ότι νομίζουν πως υποφέρουν μόνο "από σκέψεις", ενώ στην
πραγματικότητα υποφέρουν ακόμη περισσότερο από τους δαίμονες... Έτσι, όταν
προσπαθούν να νικήσουν τη σκέψη με τη σκέψη, βλέπουν ότι οι αντίθετες σκέψεις
δεν είναι απλώς σκέψεις, αλλά σκέψεις "ψυχαναγκαστικές", δηλαδή
σκέψεις με τις οποίες δεν μπορείς να βγάλεις άκρη και μπροστά στις οποίες ο
άνθρωπος είναι ανίσχυρος, οι οποίες δεν συνδέονται με καμία λογική και είναι
για αυτόν ξένες, εξωτερικές και μισητές... Αλλά αν ο άνθρωπος δεν αναγνωρίζει
την Εκκλησία, τη χάρη, τα ιερά μυστήρια και την πολυτιμότητα των αρετών, τότε
με τι να αμυνθεί; Φυσικά, με τίποτα. Και τότε, εφόσον η καρδιά είναι άδεια από
ταπείνωση και άλλες αρετές, έρχονται οι δαίμονες και κάνουν με τον νου και το
σώμα του ανθρώπου ό,τι θέλουν" (Ματθ. 12:43-45).<o:p></o:p>

Αυτά τα
λόγια του δεσπότη Βαρνάβα επιβεβαιώνονται με ακρίβεια κλινικά. Οι νευρώσεις των
ψυχαναγκαστικών καταστάσεων θεραπεύονται πολύ πιο δύσκολα από όλες τις άλλες
μορφές νευρώσεων. Συχνά δεν ανταποκρίνονται καθόλου σε καμία θεραπεία,
εξαντλώντας όσους υποφέρουν από αυτές με βαρύτατα βάσανα. Σε περίπτωση επίμονων
ψυχαναγκασμών, ο άνθρωπος χάνει μόνιμα την ικανότητα προς εργασία και απλώς
καθίσταται ανάπηρος. "Ο φόβος προξενεί μεγάλη ζημιά", γράφει ο
στάρετς Μακάριος της Όπτινα, "το σώμα εξασθενεί από την κατάπτωση του
πνεύματος και την απώλεια της ηρεμίας, και έτσι, χωρίς να υπάρχει ασθένεια,
έρχεται η ασθένεια". Η εμπειρία δείχνει ότι η πραγματική ίαση μπορεί να
επέλθει μόνο με τη χάρη του Θεού.<o:p></o:p>

Τώρα ας
μιλήσουμε εν συντομία για τις ψυχαναγκαστικές (καταναγκαστικές) πράξεις. Ο
χαρακτήρας τους μπορεί να είναι εξαιρετικά ποικίλος. Συχνά παίρνουν τη μορφή
κάποιου συνηθισμένου τελετουργικού και επαναλαμβάνονται αντίθετα προς τη λογική
και την αναγκαιότητα. Για παράδειγμα, το ψυχαναγκαστικό πλύσιμο των χεριών·
τελετουργικά κατά το γδύσιμο και το ντύσιμο· άσκοπες μετακινήσεις επίπλων·
συχνό μέτρημα χρημάτων· χτυπηματάκια, λικνίσματα· αποφυγή συγκεκριμένων
αντικειμένων· επανάληψη ορισμένων λέξεων και πράξεων κατά τη συνάντηση με ένα
φαινομενικό κακό. Χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι το αίσθημα ανακούφισης μετά την
εκτέλεση της ψυχαναγκαστικής πράξης. Ωστόσο, αυτή η ανακούφιση είναι προσωρινή
και σύντομα εμφανίζεται και πάλι η ανάγκη επανάληψης του εν λόγω τελετουργικού.<o:p></o:p>

Ένα
σημαντικό στοιχείο για την κατανόηση της φύσης των ψυχαναγκαστικών πράξεων
είναι η προαναφερθείσα ξένη προέλευσή τους και ο εξαναγκαστικός τους χαρακτήρας
προς τη διάπραξη μιας παράλογης πράξης. Νά τι γράφει σχετικά με αυτό ο
επίσκοπος Βαρνάβας (Μπελιάεφ): "Από πού προέρχεται λοιπόν ο εξαναγκασμός,
εάν ο άνθρωπος με όλες τις δυνάμεις της ψυχής του αποδιώχνει και δεν τον θέλει,
θεωρώντας τον στοιχείο ξένο και νοσηρό; Είναι ξεκάθαρο, από μια άλλη πνευματική
οντότητα — πονηρή και ακάθαρτη. Είναι κατανοητός αυτός ο παραλογισμός στις
σκέψεις, κατανοητή αυτή η τυραννία, για την οποία μιλούν και οι ίδιοι οι
επιστήμονες, κατανοητή αυτή η ανακούφιση μετά το πεπραγμένο... (δηλαδή ο
διάβολος απομακρύνεται για λίγο, ικανοποιημένος που ανάγκασε τον άνθρωπο να
κάνει κάτι ενάντια στην επιθυμία του), κατανοητή και η βασανιστική δυσαρέσκεια
με τον εαυτό του, διότι η συνείδηση βασανίζει τον άνθρωπο επειδή υπάκουσε στον
διάβολο".<o:p></o:p>

Σε
ιδιαίτερα βαριές περιπτώσεις, ο άνθρωπος δεν ελέγχει πλέον τον εαυτό του και
γίνεται ενός είδους "βιορομπότ". Θυμηθείτε, για παράδειγμα, <a href="https://gr.pravoslavie.ru/177013.html" target="_blank">την τελετουργική δολοφονία των τριών μοναχών της Όπτινα
Πούστιν</a>, η οποία διαπράχθηκε από έναν εγκληματία που ομολόγησε
αργότερα ότι μια ξένη δύναμη τον παρέσυρε σε αυτό το έγκλημα και δεν μπορούσε
να της αντισταθεί. Για μια τέτοια δύναμη, που κυριεύει τη θέληση και τη
συνείδηση, κάνουν συχνά λόγο και άλλοι εγκληματίες. Αυτό, πάντως, συνήθως δεν
οδηγεί στην απαλλαγή τους από τη δικαστική ευθύνη. Για μια εξαναγκαστική, ξένη
και ακαταμάχητη έλξη μιλούν επίσης οι ασθενείς με ναρκομανία και αλκοολισμό. Το
τι είδους δύναμη κρύβεται πίσω από όλα αυτά, νομίζω, είναι κατανοητό.<o:p></o:p>

(Συνεχίζεται)<o:p></o:p> ΠΗΓΗ:<a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/3-2022.html" target="_blank"> https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/08/3-2022.html</a> ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/1-2022.html" itemprop="url">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 1ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/2-2022.html" itemprop="url">Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 2ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/26.html" itemprop="url">ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ A [26]</a>

<o:p> </o:p></div></div>

Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία (μέρος 3ο) - Δημητρίου Αβντέεφ (+2022)

Ο μακαριστός Δημήτριος Αντβέεφ στην Ιερά Μονή Ιβήρων Αγίου Όρους (συνέχεια από εδώ ) Τα γεγονότα βοούν Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σύγχ...