Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ (ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (32ο)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYb-Pgm4rBMMSK0XtqxNnGz9fQ0tqDHMz1FhI7KDAVQJwaLkwyCzrwQTVMH5SjEbr43OPIn4vohkKk1jqQfU2qFDC4wr7iSLBryK2oCBLS1nRxf-_uoeOp5BFlQP0lxATPS2aiU8Y4AeyqUkf9ipn7E2QHFSSa9mxyeyC08PbFNp88ckmPm_JCx1kx/s480/23.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="337" data-original-width="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYb-Pgm4rBMMSK0XtqxNnGz9fQ0tqDHMz1FhI7KDAVQJwaLkwyCzrwQTVMH5SjEbr43OPIn4vohkKk1jqQfU2qFDC4wr7iSLBryK2oCBLS1nRxf-_uoeOp5BFlQP0lxATPS2aiU8Y4AeyqUkf9ipn7E2QHFSSa9mxyeyC08PbFNp88ckmPm_JCx1kx/s16000/23.jpeg" /></a></div><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #010101;">Ἔχουμε δείξει, ὅτι μόνο οἱ ἀρετές ανήκουν στη φύση του ἀνθρώπου καί ὅτι ἀποστρεφόμενος τίς ἀρετές ὁ ἄνθρωπος εἰσάγει μέσα του τά πάθη· αὐτά πρέπει καταρχήν να ορίζονται ἀρνητικά ὡς ἡ ἀπουσία καί ἡ ἀπώλεια τῶν ἀρετῶν, οἱ ὁποῖες τοῦ ἀντιστοιχούν, καί συνιστοῦν τήν ὁμοίωση του ἀνθρώπου πρός τό Θεό. Εξηγεῖ σχετικά ὁ Ἅγιος Δωρόθεος Γάζης: «Φυσικά έχουμε τις αρετές, που μας δόθηκαν από τον Θεό. Διότι όταν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, έσπειρε μέσα του τις αρετές, όπως λέει: «Ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή μας» (Γεν. 1,26) […]. Το «καθ’ ομοίωσιν» σημαίνει τη ζωή κατ΄ αρετή. Ο Θεός μας έδωσε φυσικά τις αρετές· τα πάθη όμως δεν τα έχουμε από τη φύση μας. Γιατί τα πάθη δεν έχουν κάποια ουσία ή υπόσταση. Όπως το σκοτάδι δεν υπάρχει από μόνο του ως ουσία[…] που εμφανίζεται όταν λείπει το φως<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</span><!--[endif]--></span></a>, έτσι συμβαίνει και με τα πάθη, Όταν η ψυχή, από φιληδονία, απομακρύνθηκε από τις αρετές, τότε δημιούργησε τα πάθη και τα στερέωσε μέσα στον εαυτό της.<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</span><!--[endif]--></span></a>». Παρόμοια διδάσκει καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «Η κακία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απομάκρυνση από το αγαθό, όπως και το σκοτάδι είναι απομάκρυνση από το φως. Όταν λοιπόν μένουμε σε αυτό που είναι κατά φύση, βρισκόμαστε στην αρετή· όταν όμως απομακρυνόμαστε από το κατά φύση, ερχόμαστε στην κακία και βρισκόμαστε μέσα σε αυτήν.<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</span><!--[endif]--></span></a>».<br /> Στην κατά φύση λειτουργία τους ή ισοδύναμα στη λειτουργία τους σύμφωνα μέ τό σκοπό, πού ὁ Θεός ὅρισε για αὐτούς δημιουργώντας τήν ἀνθρώπινη φύση, οἱ ἀρετές, ὅπως ἔχουμε δεῖ, ἀποτελοῦν δυνάμεις, δεξιότητες, ἕξεις ἤ (ἀγαθές) κλίσεις τοῦ ἀνθρώπου. Ἀντιστοιχούν πρός τή φυσιολογική καί ἔλλογη χρήση καί νόημα τῶν δυνάμεών του καί στοχεύουν στον προσανατολισμό και την άνοδο τοῦ ἀνθρώπου πρός τό Θεό· ἄλλωστε ἔλλογος, λογικός σημαίνει, γιά τούς Πατέρες, σύμφωνος πρός τό λόγο, κατ' εἰκόνα καί ὁμοίωση τοῦ ὁποίου ἔχει πλαστεῖ ὁ ἄνθρωπος. Αντίθετα τά πάθη συνίστανται στην παρά φύση λειτουργία (δηλαδή λειτουργία πού ἔχει ἐκτραπεῖ ἀπό τήν ἐντελέχειά της, συνεπῶς ἀπό τό Θεό) τῶν δυνάμεων τῆς ψυχῆς καί τῶν ὀργάνων τοῦ σώματος<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</span><!--[endif]--></span></a>, στην παρέκκλιση, διαστροφή και παράχρησή τους. Ἔτσι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός ὁρίζει τά πάθη ὡς τήν «ἐκ τοῦ κατά φύσιν εἰς τό παρά φύσιν εκούσιον παρατροπήν»<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</span><!--[endif]--></span></a>. Ὅμοια ὁ Ἅγιος Νικήτας Στηθάτος θεωρεῖ ὅτι τά «πάθη τῆς ψυχῆς», ὑποκινοῦνται ἀπό τήν «παρά φύσιν τῶν δυνάμεων [...] αὐτῆς»<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</span><!--[endif]--></span></a>. Στό ἴδιο πνεῦμα κινούμενος, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος γράφει ὅτι «τά συστατικά τῆς φύσεως ἰδιώματα ἡμεῖς εἰς πάθη μετηνέγκαμεν»<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[7]</span><!--[endif]--></span></a>. Ὁ Ἅγιος Θαλάσσιος πάλι κάνει λόγο για μεταμόρφωση τῶν ἀρετῶν σέ κακίες<a href="#_ftn8" name="_ftnref8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[8]</span><!--[endif]--></span></a>. Καί ὁ Μέγας Βασίλειος ἐξηγεῖ: «Από όλες τις εντολές που μας δόθηκαν από τον Θεό, έχουμε λάβει από Αυτόν και τις δυνάμεις για να τις τηρούμε […]. Και με αυτές τις δυνάμεις, όταν ενεργούμε σωστά και όπως πρέπει, εκπληρώνουμε ευσεβώς τη ζωή της αρετής· όταν όμως διαστρέφουμε την ενέργειά τους, οδηγούμαστε προς την κακία. Και αυτός είναι ο ορισμός της κακίας: η κακή και αντίθετη προς την εντολή του Κυρίου χρήση αυτών που μας δόθηκαν από τον Θεό για το καλό. Όπως, αντίθετα, η αρετή που ζητά ο Θεός είναι η χρήση αυτών των δυνάμεων, με αγαθή συνείδηση, σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου.<a href="#_ftn9" name="_ftnref9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[9]</span><!--[endif]--></span></a>». Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς διδάσκει: «Παράχρησίς [...] ἐστι τῶν δυνάμεων τῆς ψυχῆς ἡ τά τῶν παθῶν ἀποτρόπαια φύουσα»<a href="#_ftn10" name="_ftnref10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[10]</span><!--[endif]--></span></a>. Καί ὁ Ἅγιος Μάξιμος πού συχνά ἐπιβεβαιώνει τόν παρά φύση χαρακτήρα τῶν παθῶν<a href="#_ftn11" name="_ftnref11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[11]</span><!--[endif]--></span></a>, προσδιορίζει κινούμενος στό ἴδιο πνεῦμα: «Δεν υπάρχει τίποτε κακό μέσα στα όντα, παρά μόνο η κακή χρήση τους, η οποία προκύπτει από την αμέλεια του νου ως προς τη φυσική καλλιέργεια. [Σ.τ.μ.: δηλ. τήν κατά φύση καλλιέργεια] »<a href="#_ftn12" name="_ftnref12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[12]</span><!--[endif]--></span></a>. «Και σε όλα τα πράγματα, η κακή χρήση τους είναι η αμαρτία.<a href="#_ftn13" name="_ftnref13" style="mso-footnote-id: ftn13;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[13]</span><!--[endif]--></span></a>»- «Και από την κακή χρήση προκύπτουν σε εμάς οι κακίες των δυνάμεων της ψυχής, δηλαδή της επιθυμητικής, της θυμοειδούς και της λογιστικής.»<a href="#_ftn14" name="_ftnref14" style="mso-footnote-id: ftn14;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[14]</span><!--[endif]--></span></a>. Στό ἴδιο θέμα αναφέρεται καί διδασκαλία τοῦ Εὐαγρίου, ὁ ὁποῖος διαπιστώνει ὅτι οἱ κακίες «τάς ἐνεργείας τῆς ψυχῆς τάς κατά φύσιν διαφθείρουσιν». καί ἐξηγεῖ ἀναλυτικότερα: «Αν κάθε κακό γεννιέται από το λογιστικό μέρος της ψυχής, από το επιθυμητικό της και από το θυμικό της, και αν μπορούμε να χρησιμοποιούμε αυτά και για το καλό και για το κακό, είναι φανερό ότι το κακό προκύπτει από τη χρήση τους με τρόπο που δεν πρέπει (από την κατάχρηση). Και αν αυτό είναι έτσι, τότε τίποτε από όσα δημιουργήθηκαν από τον Θεό και υπάρχουν δεν είναι κακό.<a href="#_ftn15" name="_ftnref15" style="mso-footnote-id: ftn15;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[15]</span><!--[endif]--></span></a>». Κατά τόν τρόπο αυτό, ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁδηγεῖται στήν παρατήρηση ὅτι ἀρκεῖ στό διάβολο, «να ξεσηκώνει πόλεμο εναντίον της αρετής και της γνώσης στους ανθρώπους, και προσπαθεί να μεταστρέψει την ψυχή μέσω των δυνάμεων που υπάρχουν μέσα τους από τη φύση.», ὑποκινώντας τόν ἄνθρωπο να διαστρέφει τη χρήση τους καί ν' ἀνατρέπει το νόημα τῆς ἐφαρμογῆς του<a href="#_ftn16" name="_ftnref16" style="mso-footnote-id: ftn16;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[16]</span><!--[endif]--></span></a>.<br /> Στο βαθμό πού οἱ κινήσεις αυτές συνίστανται στην έκτροπή τῶν δυνάμεων ἀπό τόν κατά Θεό φυσιολογικό σκοπό τους καί στήν παρά φύση χρήση τους, γιά νά πετύχει ὁ ἄνθρωπος τήν αἰσθητή ἡδονή, τά πάθη εἶναι ἄτακτες και παράλογες κινήσεις τῆς ψυχῆς. Ὁ Ἅγιος Μάξιμος λέγει, ὅτι «Πάθος είναι κίνηση της ψυχής αντίθετη προς τη φύση, είτε προς παράλογη αγάπη είτε προς αδιάκριτο μίσος, είτε για κάποιο από τα αισθητά πράγματα είτε εξαιτίας κάποιου από αυτά.»<a href="#_ftn17" name="_ftnref17" style="mso-footnote-id: ftn17;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[17]</span><!--[endif]--></span></a>.<br /> Γιά τό λόγο αυτό, καθώς καί ἐξαιτίας ὅλων τῶν ὑπόλοιπων, σύμφυτων μέ αὐτά, ταραχῶν καί τῶν πολλῶν ἀταξιῶν πού προκαλοῦν στην ψυχή, τά πάθη μπορούν να θεωρηθούν δικαίως ὡς μορφές ἀφροσύνης. Ο Μέγας Αθανάσιος κάνει λόγο «εἰς τήν τῶν παθῶν ἀλογίαν πεσόντας ἀνθρώπους»<a href="#_ftn18" name="_ftnref18" style="mso-footnote-id: ftn18;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[18]</span><!--[endif]--></span></a>. Καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἐπιβεβαιώνει ὅτι «την πᾶσαν ἁμαρτίαν ἀφροσύνην καλεῖ»<a href="#_ftn19" name="_ftnref19" style="mso-footnote-id: ftn19;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[19]</span><!--[endif]--></span></a>, καί ἐξηγεῖ σέ ἄλλο σημεῖο: «Καθένα από τα καταστροφικά πάθη που γεννιούνται μέσα μας προκαλεί μέσα μας κάτι σαν μέθη και κορεσμό και σκοτίζει τον λογισμό μας. Διότι η μέθη δεν είναι τίποτε άλλο παρά έξοδος του νου από τη φυσική του κατάσταση, διαστροφή των λογισμών και απώλεια της σύνεσης.<a href="#_ftn20" name="_ftnref20" style="mso-footnote-id: ftn20;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[20]</span><!--[endif]--></span></a>». Ἔχει προηγηθεῖ ὁ Ἐκκλησιαστής, που ἔγραφε: «Εκύκλωσα ἐγώ, καί ἡ καρδία μου τοῦ γνῶναι... ἀσεβοῦς ἀφροσύνην» (Ἐκκλ. 7,25). Καί οἱ Πατέρες συχνά παρουσιάζουν τόν ἐφάμαρτο καί ἐμπαθή βίο ὡς κατάσταση ἀφροσύνης<a href="#_ftn21" name="_ftnref21" style="mso-footnote-id: ftn21;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[21]</span><!--[endif]--></span></a>.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p><span style="color: #010101;"> </span></o:p></span></p><div style="mso-element: footnote-list;"> <hr size="1" style="text-align: left;" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Στο σημεῖο αὐτό, ὁ Δωρόθεος παραπέμπει στο ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ, Εξαήμερος-ομιλία, 2, 5.</span></p> </div> <div id="ftn2" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i>ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΓΑΖΗΣ, Διδασκαλία, 12, 134.</i></span></p> </div> <div id="ftn3" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ, Ἔκθεσις ἀκριβής, 2, 30.</span></p> </div> <div id="ftn4" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[4]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Οἱ Πατέρες λοιπόν κάνουν γενικά διάκριση μεταξύ τῶν «παθῶν τῆς ψυχῆς» καί τῶν «παθῶν τοῦ σῶματος» (βλέπε ΕΥΑΓΡΙΟΣ, Λόγος πρακτικός, 35. 36. ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 1, 64. ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ, Λόγος, 8. ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ, Λόγος ψυχωφελής. ΗΛΙΑΣ ΕΚΔΙΚΟΣ, Κεφάλαια γνωστικά, 122). Εν τούτοις, ὅπως θά δοῦμε, τά πάθη τοῦ σώματος ἔχουν τήν ἀρχή αἴτια τους στην ψυχή σ' αὐτό τό γεγονός ὀφείλεται ἡ ταυτόχρονη εμπλοκή ὁρισμένων παθῶν καί μέ τήν ψυχή καί μέ τό σῶμα. Εξάλλου, κάθε πάθος ἐμπλέκει το σύνολο τῶν ψυχικῶν δυνάμεων (νοῦ, θέλησης, μνήμης, ἐπιθυμίας, θυμού, φαντασίας, κ.λπ.) σε κάποιο βαθμό. Ἄν καί μέ τή στενή ἔννοια τά πάθη προσβάλλουν κατά βάση από παθητικόν τῆς ψυχῆς», που συνίσταται ἀπό τήν ἐπιθυμητική καί τή θυμοειδή δύναμη, -οἱ ὁποῖες καί χαρακτηρίζονται «παθητικαί δυνάμεις»-, οἱ Πατέρες συχνά ὁμιλοῦν καί γιά τά πάθη τοῦ λογιστικού τμήματος τῆς ψυχῆς», στό ὁποῖο περιλαμβάνεται ὁ νοῦς. </span></p> </div> <div id="ftn5" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[5]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ, Ἔκθεσις ἀκριβής, 4, 20.</span></p> </div> <div id="ftn6" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[6]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΝΙΚΗΤΑΣ ΣΤΗΘΑΤΟΣ, Κεφάλαια πρακτικά, 37.</span></p> </div> <div id="ftn7" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[7]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΝΑΪΤΗΣ, Κλίμαξ, 26Β, 41.</span></p> </div> <div id="ftn8" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[8]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Πρβλ. ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 1, 89.</span></p> </div> <div id="ftn9" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[9]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ, Ὅροι κατά πλάτος, 2.</span></p> </div> <div id="ftn10" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref10" name="_ftn10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[10]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ, Τριάδες, 2, 2, 19.</span></p> </div> <div id="ftn11" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref11" name="_ftn11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[11]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i> Πρβλ. ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 2, 16. Προς Θαλάσσιον, 55. Ὁ σχολιαστής του συγκεκριμένου ἔργου ὁμιλεῖ κατά περίπτωση για «πάθη παρά φύσιν» (Πρός Θαλάσσιον, 39, σχόλιο 4, σχόλιο 9.51, σχόλιο 4).</i></span></p> </div> <div id="ftn12" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref12" name="_ftn12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[12]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 3, 4.</span></p> </div> <div id="ftn13" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref13" name="_ftn13" style="mso-footnote-id: ftn13;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[13]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 3, 86.</span></p> </div> <div id="ftn14" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref14" name="_ftn14" style="mso-footnote-id: ftn14;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[14]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 3, 3.</span></p> </div> <div id="ftn15" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref15" name="_ftn15" style="mso-footnote-id: ftn15;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[15]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΕΥΑΓΡΙΟΣ, Κεφάλαια γνωστικά, 3, 59.</span></p> </div> <div id="ftn16" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref16" name="_ftn16" style="mso-footnote-id: ftn16;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[16]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Πρβλ. ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Πρός Θαλάσσιον, 50.</span></p> </div> <div id="ftn17" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref17" name="_ftn17" style="mso-footnote-id: ftn17;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[17]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 2, 16. Πρβλ. ΚΛΗΜΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ, Στρωματεῖς, 2.13, 59, 6 . 61, 2.</span></p> </div> <div id="ftn18" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref18" name="_ftn18" style="mso-footnote-id: ftn18;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[18]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Κατά ἑλλήνων, 19.</span></p> </div> <div id="ftn19" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref19" name="_ftn19" style="mso-footnote-id: ftn19;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[19]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Κολοσσαεῖς ὁμιλία, 9, 1.</span></p> </div> <div id="ftn20" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref20" name="_ftn20" style="mso-footnote-id: ftn20;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[20]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Κατήχησις, 5, 4. Πρβλ. 5, 6. Ομιλία-Δαίμονες, 1, 7. Ματθαῖος ὁμιλία 9, 1. Α ́ Κορινθίους-ὁμιλία, 9, 1. 4.</span></p> </div> <div id="ftn21" style="mso-element: footnote;"> <p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: #010101; font-family: arial;"><a href="#_ftnref21" name="_ftn21" style="mso-footnote-id: ftn21;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[21]</span></span><!--[endif]--></span></span></a>  Πρβλ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ, Περί παρθενίας, 4, 3. ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ, Επιστολή, 17 (Ερώτησις). 115. 157. 192. 193. 250. ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΣ ΚΥΡΟΥ, Περί προνοίας, 1, PG 83, 560. ΕΡΜΑΣ, Ποιμήν, Παραβολαί, 6, 5, 3. 9, 22, 3. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Κατήχησις, 6, 22. ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ, Προς Τρύφωνα, 95. ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΟΛΥΜΠΟΥ, Συμπόσιον, 5, 5. ΣΥΜΕΩΝ ΝΕΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ, Κατηχήσεις, 15, 48. 53. Ύμνοι, 20, 126-127. ΝΙΚΗΤΑΣ ΣΤΗΘΑΤΟΣ, Κεφάλαια πρακτικά, 34.</span></p> <p class="MsoFootnoteText"><o:p><span style="color: #010101; font-family: arial;"> </span></o:p></p> </div> </div><p></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><div id="ftn15"><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: right;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #101010; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">(συνεχίζεται)</span></span></b></p></div></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><o:p></o:p></span></p><div style="background-color: white;"><p class="MsoNormal" style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #101010; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></p><div style="line-height: 21.8333px; text-align: center;"><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div style="color: #333333;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></span></b></div><div style="color: #333333;"><b><span style="color: red;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></span></b></div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/31.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"> Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ (ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (31ο)</span></b></a></div><div style="color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both;"><div style="line-height: 21.8333px;"><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><span style="color: blue;"><b><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_84.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: blue;">ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ (ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ): ''Η ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ</span> <span style="color: blue;">ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ''</span></span></a></b></span></div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><span style="color: blue;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #999999;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/10/3.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"> <b><span style="color: blue;">Ο ΦΟΒΟΣ (3ο ΜΕΡΟΣ)</span></b></a><br /><br /></span><a href="https://entoytwnika.blogspot.com/2013/04/24.html" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><span style="color: blue;"><b>ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΑΣ (24ο ΜΕΡΟΣ</b></span></a><span style="color: #2b00fe;"><b>)</b></span></span></div></div></div></div></div></div>

Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ (ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (32ο)

Ἔχουμε δείξει, ὅτι μόνο οἱ ἀρετές ανήκουν στη φύση του ἀνθρώπου καί ὅτι ἀποστρεφόμενος τίς ἀρετές ὁ ἄνθρωπος εἰσάγει μέσα του τά πάθη· αὐτά ...

Read more »