ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Όταν η επίκληση της αμαρτωλότητος γίνεται άρνηση της αλήθειας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhkyQbi8fC125QICibarXHrLYl-yjyMsme6avRGNmkBd9X5Lw_aVfenYFo_mefvR6PKWeII0aWNjWpOf1Qsyan9R7IIMto9aEzy25AVnD0cCQsedROPu4Dn_pVtI533EUMjuuAD8QTybmZr5-i4BXxaQt7xojaVvnoFHqFmA1bxJDD3k1gHizR2Axn/s391/unnamed.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="391" data-original-width="308" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhkyQbi8fC125QICibarXHrLYl-yjyMsme6avRGNmkBd9X5Lw_aVfenYFo_mefvR6PKWeII0aWNjWpOf1Qsyan9R7IIMto9aEzy25AVnD0cCQsedROPu4Dn_pVtI533EUMjuuAD8QTybmZr5-i4BXxaQt7xojaVvnoFHqFmA1bxJDD3k1gHizR2Axn/s16000/unnamed.png" /></a></div>Πολλοί
πιστοί, όταν προσπαθούν με πόνο καρδιάς να μιλήσουν για την αλήθεια της
πίστεως, για εκτροπές, για σκανδαλισμούς ή για αλλοιώσεις του εκκλησιαστικού
φρονήματος, συναντούν μία φράση, σχεδόν αυτοματοποιημένη: «εσύ κοίτα τις
αμαρτίες σου», «είσαι καλύτερος;». Η φράση αυτή ακούγεται πνευματική, ταπεινή
και ευαγγελική, όμως στην πράξη συχνά λειτουργεί ως φίμωτρο της συνειδήσεως και
ως εργαλείο πνευματικής αδράνειας. Η αυτογνωσία και η μετάνοια είναι πράγματι
θεμέλιο της χριστιανικής ζωής διότι χωρίς επίγνωση της προσωπικής μας αμαρτωλότητας,
κάθε λόγος περί αλήθειας κινδυνεύει να γίνει φαρισαϊκός, όμως άλλο πράγμα είναι η
ταπείνωση και άλλο η σιωπή μπροστά στο ψεύδος. Η Εκκλησία ποτέ δεν ταύτισε την αμαρτωλότητα με την αδιαφορία για την αλήθεια. 
Το επιχείρημα «είσαι καλύτερος;» μεταθέτει το κέντρο βάρους από το
αντικειμενικό περιεχόμενο της αλήθειας στο υποκειμενικό ήθος του ομιλούντος
αλλά η αλήθεια της πίστεως δεν εξαρτάται από την τελειότητα εκείνου που
την ομολογεί και αν ίσχυε αυτό, τότε κανείς δεν θα μπορούσε να μιλήσει για το
Ευαγγέλιο, αφού «ουδείς αναμάρτητος». Ο Απόστολος Παύλος δεν είπε «μιμηθείτε με
γιατί είμαι τέλειος», αλλά «μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού». Η αναφορά
δεν είναι στον εαυτό του, αλλά στον Χριστό. 
Υπάρχει μια λεπτή αλλά κρίσιμη διάκριση: άλλο είναι η κατάκριση προσώπων και
άλλο η διάκριση της πλάνης ή του σφάλματος. Η Εκκλησία απαγορεύει την
κατάκριση, όχι όμως τη διάκριση. Όταν ένας πιστός λέει «αυτό δεν είναι σύμφωνο
με την πίστη της Εκκλησίας», δεν καταδικάζει, αλλά υπερασπίζεται την
παρακαταθήκη που έλαβε. Αν κάθε τέτοια φωνή σιωπά στο όνομα μιας
ψευδοταπεινώσεως, τότε η Εκκλησία παύει να είναι «στύλος και εδραίωμα της
αληθείας» και μετατρέπεται σε χώρο γενικής ανοχής χωρίς κριτήριο. 
Η πνευματική αδράνεια που γεννά αυτό το επιχείρημα είναι επικίνδυνη διότι  δημιουργεί
πιστούς φοβισμένους, ενοχικούς, που θεωρούν πως δεν πρέπει να μιλούν, να ρωτούν, να διακρίνουν, όμως ο Χριστός δεν επαίνεσε τον
δούλο που έκρυψε το τάλαντο για να μη ρισκάρει, ούτε είπε στους μαθητές Του να
σιωπούν μπροστά στο ψεύδος, αλλά να είναι «άλας» και «φως» και το φως αποκαλύπτει δεν κρύβει. 
Η γνήσια πνευματική στάση δεν είναι ούτε η αλαζονική καταγγελία ούτε η άβουλη
σιωπή, είναι η ταπεινή αλλά σταθερή ομολογία. Ο πιστός μπορεί να λέει μέσα του
«είμαι αμαρτωλός, έχω ανάγκη ελέους», και ταυτόχρονα να λέει προς τα έξω «αυτό
δεν είναι Ορθόδοξο, αυτό δεν είναι το φρόνημα της Εκκλησίας». Αυτά τα δύο όχι
μόνο δεν συγκρούονται, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται. Το κυρίως θέμα δεν είναι αν είμαστε καλύτεροι ή όχι από τους άλλους αλλά αν είμαστε
πιστοί στην αλήθεια που μας εμπιστεύθηκε ο Χριστός. Η σιωπή μπροστά στο ψεύδος
δεν είναι ταπείνωση, αλλά συνενοχή και η ομολογία της αλήθειας, όταν γίνεται με
πόνο, προσευχή και αυτομεμψία, δεν είναι υπερηφάνεια, αλλά πράξη αγάπης προς
την Εκκλησία και προς τον ίδιο τον άνθρωπο.<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

Όταν η επίκληση της αμαρτωλότητος γίνεται άρνηση της αλήθειας.

Πολλοί πιστοί, όταν προσπαθούν με πόνο καρδιάς να μιλήσουν για την αλήθεια της πίστεως, για εκτροπές, για σκανδαλισμούς ή για αλλοιώσεις του...

Ορθοδοξία σημαίνει υπακοή στον Χριστό όχι στους συμβιβασμένους! - Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός

Η ορθοδοξία δεν είναι απλώς ένα σύνολο
διδασκαλιών ή εθίμων είναι ζωή εν Χριστώ και αυτή η ζωή στηρίζεται σε μια βασική
πράξη, την υπακοή, όμως η υπακοή αυτή δεν είναι αφηρημένη ούτε αυτονομημένη από
την αλήθεια, είναι η υπακοή στον Χριστό, τον μόνο αληθινό Κύριο και Θεό. Η Εκκλησία
δεν υπάρχει για να δημιουργεί υποτελείς, αλλά ελεύθερους πιστούς και η ελευθερία
αυτή έγκειται στην ένωση με το πρόσωπο του Χριστού, στην υπακοή στο Ευαγγέλιο, στην
πίστη που δεν συμβιβάζεται, ακόμα και αν όλα γύρω καταρρέουν. Η ορθοδοξία δεν προσαρμόζεται για να
γίνει μοντέρνα ή συμφέρουσα, δεν ακολουθεί τις στάσεις των ισχυρών του κόσμου τούτου,
ακολουθεί τον εσταυρωμένο. Οι ομολογητές δεν ήταν καλοί διπλωμάτες. Ο Άγιος Μάρκος
ο Ευγενικός, ο στύλος της ορθοδοξίας, στην κρίσιμη περίοδο της συνόδου Φεράρας-Φλωρεντίας,
έμεινε στην ιστορία γιατί δεν υπέγραψε. Όλοι σχεδόν οι υπόλοιποι, ακόμη και ευλαβείς
και ενάρετοι, υπέκυψαν στις πιέσεις, στους φόβους, στις διπλωματικές ισορροπίες,
εκείνος όμως προτίμησε να μείνει μόνος, παρά να αρνηθεί την αλήθεια. Το μόνο ο Μάρκος,
ουκ υπέγραψεν, δεν είναι μια ηρωική φράση για τις σχολικές γιορτές, είναι το πιο
δυνατό μήνυμα ελευθερίας μέσα στην Εκκλησία. Η υπακοή του Αγίου Μάρκου δεν ήταν
προς τους επισκόπους ή τις αποφάσεις της εξουσίας, ήταν υπακοή στο Χριστό και στους
Αγίους Πατέρες, που μίλησαν πριν από Αυτόν και αυτή η υπακοή, αν και οδήγησε σε
μοναξιά και διωγμούς, έγινε φάρος για ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η υποταγή σε πρόσωπα ή σε θεσμούς που έχουν εκτραπεί από την ορθή πίστη δεν είναι
αρετή, αλλά προδοσία. Όπως ο Χριστός έλεγε ότι δεν ήρθε να φέρει ειρήνη αλλά μάχαιρα
έτσι και η Ορθοδοξία πολλές φορές διχάζει, όχι γιατί είναι εχθρική, αλλά γιατί η
αλήθεια δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το ψέμα. Ο Άγιος Μάξιμος ο ομολογητής διώχθηκε,
κατηγορήθηκε, του έκοψαν την γλώσσα και το χέρι και όλα αυτά γιατί αρνήθηκε να υποταχθεί
στον εκκοσμικευμένο κλήρο που είχε υποκύψει στον μονοθελητισμό. Αν σήμερα κάποιος
έπρατε το ίδιο, ίσως να τον αποκαλούσαν αντιδραστικό ή ακραίο και όμως χωρίς τέτοιους ανθρώπους δεν θα
υπήρχε Ορθοδοξία. Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο για
την Εκκλησία από τον πνευματικό εφησυχασμό. Από την υποτιθέμενη ειρήνη που σκεπάζει
το ψέμα για να μην ταραχθούμε. Ο Χριστός δεν έκανε ποτέ συμβιβασμό με το κακό,
δεν χάιδεψε συνειδήσεις, δεν αποσιώπησε την αλήθεια για να μην στενοχωρήσει. Η αγάπη
του ήταν σταυρωμένη αλήθεια όχι ψευδοειρήνη. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, όταν πολεμήθηκε
από τους διανοούμενους της εποχής του, δεν σώπασε για να κρατήσει την ενότητα,
αντίθετα, ομολόγησε την αλήθεια για το άκτιστο φως και τη θεία χάρη, παρόλο που
κατηγορήθηκε από υψηλά ιστάμενους μέχρι και κληρικούς. Επέλεξε υπακοή στην αλήθεια
και όχι στην ισορροπία. Η εκκλησία είναι σώμα Χριστού, όχι πολιτικός
οργανισμός. Δεν χρειαζόμαστε εκπροσώπους ούτε συμβούλους που θα διαπραγματεύονται
την πίστη μας. Η υπακοή στην εκκλησία δεν σημαίνει υπακοή σε όποιον φέρει τίτλο
ή αξίωμα, σημαίνει υπακοή στην παράδοση, στους αγίους, στους ιερούς κανόνες. Όταν
ένας ιεράρχης ή κληρικός συμβιβάζεται με την αίρεση, με την αμαρτία, με την πολιτική
σκοπιμότητα, δεν οφείλουμε υπακοή σε αυτόν. Όπως έλεγε ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης,
η εκκλησία υπάρχει εκεί όπου διατηρείται η ορθόδοξη πίστη, δεν είναι υπακοή να σιωπάς
όταν αλλοιώνεται η αλήθεια, είναι συνεργία. Η ορθόδοξη παράδοση διδάσκει ότι η διάκριση
είναι η μεγαλύτερη αρετή. Δεν μας ζητά η εκκλησία να γινόμαστε άλογα πρόβατα, μας
καλεί να διακρίνουμε, να υπακούμε στον πνευματικό όταν βλέπουμε χάρη, ειρήνη και
ταπείνωση, να υποχωρούμε όταν πρόκειται για προσωπικό θέλημα αλλά να αντιστεκόμαστε
όταν διακυβεύεται η πίστη. Ο Άγιος Συμεών, ο νέος θεολόγος, αν και μοναχός υπακοής
δεν υπάκουσε σε πνευματικούς που είχαν κοσμικό φρόνημα. Στάθηκε μόνος και για χρόνια
διώχθηκε αλλά τελικά δικαιώθηκε από την ίδια την εκκλησία. Η ορθοδοξία καλεί τον πιστό να γίνει
ομολογητής όχι μόνο στα μαρτύρια, αλλά και στην καθημερινότητα. Όταν όλοι σιωπούν,
όταν όλοι λένε «δεν πειράζει», ο ορθόδοξος καλείται να πει «όχι, δεν είναι έτσι». Να μην συμβιβαστεί με το ψέμα, όσο κι
αν αυτό βαφτίζεται ειρήνη ή πρόοδος. Ο ομολογητής δεν είναι ακραίος, δεν πολεμά
πρόσωπα, αλλά νοοτροπίες και κυρίως δεν φοβάται να μείνει μόνος, γιατί ξέρει πως
όποιος έχει τον Χριστό δεν είναι ποτέ μόνος. Στην εποχή μας, πολλοί αναζητούν ασφαλή
εκκλησιαστική πορεία, χωρίς ρήξεις, χωρίς συγκρούσεις, χωρίς θυσία. Θέλουν να υπηρετήσουν
την εκκλησία, αρκεί να μην χάσουν την ησυχία τους, τη θέση τους, την κοινωνική αποδοχή,
αυτό όμως δεν είναι πίστη είναι επένδυση. Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός δεν έψαχνε
βήμα, έψαχνε τον Χριστό. Δεν προστάτευε την καριέρα του, προστάτευε το σώμα της
εκκλησίας. Και ό,τι κι αν του κόστισε, παρέμεινε στην ιστορία, όχι γιατί νίκησε
με αριθμούς, αλλά γιατί στάθηκε με αλήθεια. Η Ορθοδοξία δεν σώζεται με διπλωματία, αλλά με μαρτυρία. Δεν τιμά τους συμβιβασμένους,
αλλά τους ομολογητές και δεν ζητά από τους πιστούς να είναι υπάκουοι θεατές, αλλά
ενεργά μέλη του σώματος του Χριστού. Υπακοή στον Χριστό σημαίνει να σταθούμε όρθιοι,
ακόμη κι αν όλα πέσουν, να αγαπήσουμε την αλήθεια περισσότερο από την ησυχία μας,
να μην ακολουθήσουμε εκείνους που προσκυνούν τις εξουσίες του κόσμου, αλλά εκείνους
που σταυρώθηκαν για την εκκλησία Του. Η Ορθοδοξία ζει όταν ο λαός της δεν υπακούει
στους συμβιβασμένους, αλλά στον Χριστό, τον μόνο αληθινό ποιμένα. <div style="text-align: right;"><a href="https://www.youtube.com/watch?v=3FVRUX7kJy8" target="_blank">ΠΗΓΗ</a></div></div>

<o:p> </o:p>

<o:p> </o:p>ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ,  ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><o:p></o:p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</div>

Ορθοδοξία σημαίνει υπακοή στον Χριστό όχι στους συμβιβασμένους! - Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός

Η ορθοδοξία δεν είναι απλώς ένα σύνολο διδασκαλιών ή εθίμων είναι ζωή εν Χριστώ και αυτή η ζωή στηρίζεται σε μια βασική πράξη, την υπακο...