ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Ιταλία - Υπεγράφη στο Μπάρι το πρώτο Οικουμενιστικό Σύμφωνο για μια κοινή πορεία μαρτυρίας.

<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"><img alt="" data-original-height="1600" data-original-width="1200" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgyNapphK7AAF3dHTw8qC0dOpsYpLaW_5SqGmiguHIIV8VF69ta9K2a90kMSI2q8LdsTUkg0G2MAxwnpMkNTnXPvZZEm4-TSKbaIIrHBR6LQsQi-RS88Y9jqllho4fpeLah9rZoTUdriBoBvX4O7y32WWtH5X-N3RFISEFk_sJmBOi3XH4-jOPWSEYAt3_8=w480-h640" style="border: 1px solid rgb(82, 139, 197); padding: 4px;" width="480" /></div>Υπεγράφη στο Μπάρι το πρώτο Οικουμενικό Σύμφωνο μεταξύ των Χριστιανικών Εκκλησιών στην Ιταλία. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, κ.κ. Πολύκαρπος, ήταν ο δεύτερος μεταξύ των 18 υπογραφόντων...<a name="more" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px;"></a><o:p></o:p>Στις 23 Ιανουαρίου 2026, στον καθεδρικό ναό του Μπάρι, με την ευκαιρία του πρώτου Συμποσίου των Χριστιανικών Εκκλησιών, υπεγράφη με κάθε επισημότητα ένα ιστορικό κείμενο: το πρώτο εθνικό Οικουμενικό Σύμφωνο μεταξύ των Χριστιανικών Εκκλησιών που βρίσκονται στην Ιταλία.<o:p></o:p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"><img alt="" data-original-height="563" data-original-width="868" height="416" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi1w6rRqBwnUVYhfy1vBjUyKH0tsEAe4vw10OGrNqdu3VAL7WRa7L_WUvHpab028xTVoN65LL6gXJVCfI0fRT1ZT34DTrsIJg1GRtPBN-p0LV7NDkCPbBUG7pQ67QM6GAUCj3J8G05GJ3IPPLVgE4Yz-rktUDZ8HVjdbNor_DP8TJKdgLYx8K_koBhlfjPh=w640-h416" style="border: 1px solid rgb(82, 139, 197); padding: 4px;" width="640" /></div>Το κείμενο, με τίτλο «Σύμφωνο για μια κοινή πορεία μαρτυρίας», αποτελείται από έξι άρθρα και αντιπροσωπεύει ένα θεμελιώδη σταθμό για την αποκαλούμενη «ιταλική οδό διαλόγου».<o:p></o:p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="250" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fortodossia.it%2Fposts%2Fpfbid05LEuUKVFJ8WHds2Jqp6PZmUy2rDB9FciC7UPZjZjyiVzxepgMfE88o25Ta88ADDGl&show_text=true&width=500" style="border-style: none; border-width: initial; overflow: hidden;" width="500"></iframe></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em;">Μεταξύ των υπογραφόντων συγκαταλέγονται:<o:p></o:p>1. Ο καρδινάλιος Ματτέο Μαρία Τσούππι, αρχιεπίσκοπος της Μπολόνια και πρόεδρος της Ιταλικής Επισκοπικής Συνόδου (CEI),<o:p></o:p>2. Ο Μητροπολίτης Πολύκαρπος για τη Σεβασμία Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Ιταλίας (Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως),<o:p></o:p>3. Ο Μητροπολίτης Σιλουανός για την Ορθόδοξη Ρουμανική Επισκοπή,<o:p></o:p>4. Ο Ντανιέλε Γκαρρόνε, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ευαγγελικών Εκκλησιών στην Ιταλία,<o:p></o:p>5. Εκπρόσωποι της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας, της Ορθόδοξης Βουλγαρικής Εκκλησίας, της Βαλδεσιανής Εκκλησίας, της Ευαγγελικής Βαπτιστικής Χριστιανικής Ένωσης, καθώς και ο εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Μόσχας στην Ιταλία.<o:p></o:p>Συνολικά: 18 υπογραφές, οι οποίες μαρτυρούν ευρεία οικουμενική συμμετοχή.<o:p></o:p><div class="separator" style="clear: both; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"><img alt="" data-original-height="1600" data-original-width="1200" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgQ6Cp2hj5xyVs2c8laC0XrjXbnpsvjBk2B-4n4nYfMNxIKxTRF0bOcPW3KLgHQSOrUlYK5rtBq0Xr2-kof1aGc6-mO0hMMOvdGYYsMhwfxxQ-d_u1zGA22xr4ralvNF-jBbA64wNm1shC_KrSALUHs1dZu3NLKaBZBDjS4Rg87e0isi2yC24A-kTk3fQf8=w480-h640" style="border: 1px solid rgb(82, 139, 197); padding: 4px;" width="480" /></div>________________________________________<o:p></o:p>Περιεχόμενα και πνεύμα του Συμφώνου<o:p></o:p>Οι Εκκλησίες που υπέγραψαν υπογραμμίζουν ότι η σημασία του Συμφώνου δεν έγκειται σε μια απλή τυπική πράξη, αλλά αναδύεται από μία κοινή, ώριμη και βαθιά πορεία, που έχει τραφεί από τη συνάντηση, τον διάλογο και τη διάκριση, τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο.<o:p></o:p>Παρουσιάζονται ενωμένες ως υπεύθυνοι φορείς στην ιταλική κοινωνία, δεσμευόμενες:<o:p></o:p>1. για το κοινό καλό,<o:p></o:p>2. για τη δικαιοσύνη και την ειρήνη,<o:p></o:p>3. για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου,<o:p></o:p>4. για τη θρησκευτική ελευθερία,<o:p></o:p>5. για τη φροντίδα της δημιουργίας (του περιβάλλοντος).<o:p></o:p>Σε μια εκκοσμικευμένη και πλουραλιστική κοινωνία, το Σύμφωνο επιδιώκει να προσφέρει μια ορατή, αξιόπιστη χριστιανική μαρτυρία, σε διάλογο με το Κράτος και με σεβασμό προς τη λαϊκότητα.<o:p></o:p>________________________________________<o:p></o:p>Κοινές προκλήσεις και χριστιανική κλήση<o:p></o:p>Οι Εκκλησίες αναγνωρίζουν τις δυσκολίες που συνοδεύουν την κοινή δημόσια μαρτυρία:<o:p></o:p>η κοινή αντιμετώπιση ευαίσθητων θεμάτων όπως η ειρήνη, οι μεταναστεύσεις, οι θρησκευτικές διακρίσεις και η σχέση θρησκείας-πολιτικής, εκθέτει σε κριτικές και παρεξηγήσεις.<o:p></o:p>Ωστόσο, η παραίτηση από αυτή τη διάσταση θα σήμαινε προδοσία της χριστιανικής κλήσεως.<o:p></o:p>Για τον λόγο αυτό, δεσμεύονται:<o:p></o:p>• να προωθούν το Ευαγγέλιο μέσα στην εκκοσμικευμένη κοινωνία,<o:p></o:p>• να ενισχύουν την ελευθερία της συνείδησης και της θρησκείας,<o:p></o:p>• να προάγουν την ισοτιμία κάθε ομολογίας και θρησκείας έναντι του Κράτους,<o:p></o:p>• να καλλιεργούν τον κριτικό και εποικοδομητικό διάλογο για τη σχέση μεταξύ θρησκείας, λαϊκότητας και πολιτικής.<o:p></o:p>________________________________________<o:p></o:p><div class="separator" style="clear: both; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"><img alt="" data-original-height="1600" data-original-width="1404" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgEXPrzLTck6aeAsxWM0AxlkM1VP7-7mNN-bpQ9TBRJoLWBdAifvau3N_9E31T0i_8ow_Fq-J5bVz5FCjf-mAMem_R9f6FvYR3m77BBFQQfIUPxKsg6b1q8e_DBKAWx7t2pCdGWVpAlXhaD9QBrK1HSOoqGzmMw_SeP9-H6CBsevH-ge0Q1txQZOr63tiTN=w563-h640" style="border: 1px solid rgb(82, 139, 197); padding: 4px;" width="563" /></div><div class="separator" style="clear: both; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em;"><img alt="" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjovRgy-dKppayvmxhN7NEGdvJ93FKvBLOpvhPMiiiMkViuXMmchYc6eKcqOewFYkM2rYiBoKUg4azMma9kgiFR6XgcxYC6OwWS_P-JPzBhDy2P1uL5vhxzF2MpdedcChTha3anoSEkhwpMo4iRlb1pUNWE5knDGgg9rFXolN5VBq60YNl7ReIo0Bjz1EFK=w640-h360" style="border: 1px solid rgb(82, 139, 197); padding: 4px;" width="640" /></div> </div>ΤΑ ΕΞΙ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ<o:p></o:p>1. Ενότητα και συμφιλίωση<o:p></o:p>Οι διαιρέσεις μεταξύ των Εκκλησιών αναγνωρίζονται ως πληγές στο Σώμα του Χριστού και σημεία της αμαρτίας.<o:p></o:p>Γίνεται επίκληση της χάριτος για συγχώρηση και αμοιβαία συμφιλίωση.<o:p></o:p>2. Επιλογή του διαλόγου ακόμη και στις συγκρούσεις<o:p></o:p>Ο διάλογος αποτελεί οδό που πρέπει να ακολουθείται με σταθερότητα, ακόμη και μπροστά σε διαφωνίες ή πιέσεις που ενδέχεται να προκαλέσουν ρήξεις.<o:p></o:p>3. Κοινές δράσεις για δικαιοσύνη και αλληλεγγύη<o:p></o:p>Οι Εκκλησίες δεσμεύονται να συνεργάζονται για:<o:p></o:p>• την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, πλασμένου κατ’ εικόνα Θεού,<o:p></o:p>• την προώθηση της ειρήνης μεταξύ λαών, πολιτισμών και θρησκειών,<o:p></o:p>• τη φιλοξενία των φτωχών, των μεταναστών και των περιθωριοποιημένων,<o:p></o:p>• τη φροντίδα της δημιουργίας,<o:p></o:p>• την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, της ισλαμοφοβίας και κάθε μορφής θρησκευτικής διάκρισης.<o:p></o:p>4. Ενιαία και δημόσια μαρτυρία<o:p></o:p>Μόνον μία συντονισμένη μαρτυρία εντός της ποικιλομορφίας μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη έκφραση της αγάπης του Χριστού.<o:p></o:p>Οι Εκκλησίες δεσμεύονται να συμμετέχουν σε δημόσιες παρεμβάσεις με σεβασμό προς τη λαϊκότητα και σε διάλογο με την κοινωνία.<o:p></o:p>5. Σταθερός αδελφικός διάλογος<o:p></o:p>Προβλέπονται τακτικές συναντήσεις προσευχής, διάκρισης και συγκεκριμένης συνεργασίας.<o:p></o:p>Κάθε Εκκλησία θα προωθήσει πρωτοβουλίες για την αμοιβαία γνωριμία και εκτίμηση μεταξύ των πιστών των διαφόρων ομολογιών.<o:p></o:p>6. Τελική επίκληση<o:p></o:p>Το Σύμφωνο παραδίδεται στο έλεος του Θεού, ώστε να το ευλογήσει και να το καταστήσει καρποφόρο.<o:p></o:p>Επικαλείται το Άγιο Πνεύμα για την ανακαίνιση των καρδιών και την πορεία προς την πλήρη ενότητα:<o:p></o:p>«ἵνα πάντες ἓν ὦσιν» (Ιω. 17,21).<o:p></o:p>________________________________________<o:p></o:p>Προς μία πλήρη κοινωνία<o:p></o:p>Στην παρέμβασή του, ο καρδινάλιος Τζούπι υπογράμμισε:<o:p></o:p>«Δεν πρόκειται για έναν κανονισμό συγκατοίκησης, αλλά για την πλήρη κοινωνία: μόνο αυτή είναι ενότητα».<o:p></o:p>Επεσήμανε επίσης ότι μια σοβαρή οικουμενική πορεία μπορεί να καταστεί ζύμη κοινωνικής συνοχής και ειρήνης.<o:p></o:p>Τέλος, οι Εκκλησίες δεσμεύονται να καταρτίζουν ετήσιο πρόγραμμα εργασίας, με τη συμμετοχή όλων των τοπικών κοινοτήτων.<o:p></o:p>Το Σύμφωνο αυτό αντιπροσωπεύει ένα ιστορικό γεγονός άνευ προηγουμένου και θέτει τα θεμέλια για ένα μέλλον συνεργασίας, σεβασμού και κοινής χριστιανικής μαρτυρίας στο πλαίσιο της σύγχρονης ιταλικής κοινωνίας.<o:p></o:p><div class="separator" style="clear: both; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"><img alt="" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEimaHdhBd3tVq9gtsHVmDRSITaH8yVCT7btvCndVwsCjRUegHoL0QbWzG29fPyk6nIHHw7yDFXPLFDJMPw_-0IlLzsWv4V2CsgHYIZ9dXR20X7Z2wqsKtwBItiML4WluMmgAVxftd8efEJNd52CZMe58WLJJH-emd4mTen7EMWw5dZZEUx2M0ZZSS_GU4pz=w640-h360" style="border: 1px solid rgb(82, 139, 197); padding: 4px;" width="640" /></div>Fonte: <a href="https://www.facebook.com/vaticannews.it?__cft__%5b0%5d=AZYQNzeaoFLhzKqBY6SRnJ-3Ck9_DnpI8gWbUH1yK0zXwe8p7BqBeRnlsJr6orMiiflX37Fq8XGBf5K8QqKQ3mzTtFSCjWdxi_5IKWVuCKO1q8khyaukAA_Cp7AlqM8C7SI7YJT-zXz-_6vzNpcMfTnQLgC6Sg1wlGsL6k5VCUf0TVQIwdHQugwhawhPOOwqXeQ&__tn__=-%5dK-R" style="color: #940f04;">Vatican News</a> Video: <a href="https://www.facebook.com/TeleDehon?__cft__%5b0%5d=AZYQNzeaoFLhzKqBY6SRnJ-3Ck9_DnpI8gWbUH1yK0zXwe8p7BqBeRnlsJr6orMiiflX37Fq8XGBf5K8QqKQ3mzTtFSCjWdxi_5IKWVuCKO1q8khyaukAA_Cp7AlqM8C7SI7YJT-zXz-_6vzNpcMfTnQLgC6Sg1wlGsL6k5VCUf0TVQIwdHQugwhawhPOOwqXeQ&__tn__=-%5dK-R" style="color: #940f04;">Tele Dehon</a><o:p></o:p>ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ</div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="314" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=314&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Freel%2F1426840365707794%2F&show_text=false&width=560&t=0" style="border-style: none; border-width: initial; overflow: hidden;" width="560"></iframe></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em; text-align: center;">ΠΗΓΗ: <a href="http://aktines.blogspot.com/2026/02/blog-post_86.html">http://aktines.blogspot.com/2026/02/blog-post_86.html</a></div>

Ιταλία - Υπεγράφη στο Μπάρι το πρώτο Οικουμενιστικό Σύμφωνο για μια κοινή πορεία μαρτυρίας.

Υπεγράφη στο Μπάρι το πρώτο Οικουμενικό Σύμφωνο μεταξύ των Χριστιανικών Εκκλησιών στην Ιταλία. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, κ.κ. Πολύκαρπο...

Ομιλία στην Κυριακή του Ασώτου - Γέροντος Ιωάννου Κρεστιάνκιν (+2006)

<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhXeHctENIhfB-bhETGQIS1MGk7sdx8rTPqCzSIMNk5IfsorPO3hp6kGHd_OFcj6O_yEnKcT3Wjangf5ZyYfRe7LClx-EwqgSu2oWQ4ybqgga0YDj65xl6O16IWsUQ9RNQU11b4dL6hPXnYQwjzWnYiYlavUcjtYnPgMNW8OPwbi0UUtKOZI_uQHtxz16-9" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="1971" data-original-width="1320" height="489" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhXeHctENIhfB-bhETGQIS1MGk7sdx8rTPqCzSIMNk5IfsorPO3hp6kGHd_OFcj6O_yEnKcT3Wjangf5ZyYfRe7LClx-EwqgSu2oWQ4ybqgga0YDj65xl6O16IWsUQ9RNQU11b4dL6hPXnYQwjzWnYiYlavUcjtYnPgMNW8OPwbi0UUtKOZI_uQHtxz16-9=w327-h489" style="border: none; position: relative;" width="327" /></a></div> <div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;">Με αφορμή την ημέρα μνήμης σήμερα (23 Ιανουαρίου / 5 Φεβρουαρίου) του μακαριστού Γέροντος <a href="https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%98%D0%BE%D0%B0%D0%BD%D0%BD_(%D0%9A%D1%80%D0%B5%D1%81%D1%82%D1%8C%D1%8F%D0%BD%D0%BA%D0%B8%D0%BD)" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">Ιωάννου Κρεστιάνκιν</a> και την συμπλήρωση εικοσαετίας από την κοίμησή του, παραθέτουμε ένα κήρυγμά του για την Κυριακή του Ασώτου.</div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"> </div>Κήρυγμα την Κυριακή του Ασώτου ΥιούΕἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος<div style="text-align: justify;">Αδελφοί μου, υιοί και θυγατέρες του Πατέρα μας του Ουρανίου, η δεύτερη Κυριακή πριν από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή ονομάζεται Κυριακή του Ασώτου Υιού. Αυτήν την παραβολή την είπε ο ίδιος ο Σωτήρας στους συγκεντρωμένους, και προλογίζεται με τα λόγια: «έγω ὑμῖν, χαρὰ γίνεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι» (Λουκ. 15:10). Πλησιάζει ο καιρός της μετανοίας, και ο Ουράνιος Πατέρας μας διαβεβαιώνει ότι για τον αμαρτωλό που συνειδητοποιεί την άθλια κατάστασή του και ζητεί το έλεος του Θεού με μετάνοια, «εὐφρανθῶμεν, ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη» (Λουκ. 15:24, 32). Η αμαρτία είναι θάνατος. Η μετάνοια είναι επιστροφή στη ζωή. Ας εμποτιστούμε με αυτήν την αλήθεια, ώστε η νηστεία να γίνει για εμάς καιρός θεραπείας της ψυχής, και να χαρεί ο Κύριος για εμάς τους αμαρτωλούς που μετανοούμε.Και εγώ θα σας έλεγα ότι η παραβολή του Ασώτου Υιού είναι παραβολή της Αγάπης, της ανερμήνευτης και απεριόριστης Αγάπης του Ουρανίου Πατέρα προς εμάς, τα αμαρτωλά και άσωτα παιδιά Του. Έχοντας λάβει με το βάπτισμα τον αρραβώνα της σωτηρίας και υιοθετηθεί από τον Θεό, δεν είμαστε πλέον δούλοι ούτε μισθωτοί, αλλά υιοί και θυγατέρες – κληρονόμοι της Βασιλείας του Ουρανίου Πατέρα μας. Η Αγάπη του Πατέρα μας περιβάλλει· είναι θεία και παντοδύναμη – ελεεί, μακροθυμεί και, το κυριότερο, ποτέ δεν εκλείπει. Έχει τη δύναμη να μας καλέσει ακόμη και από τα βάθη του άδη και να επιστρέψει την αξιοπρέπεια του υιού σε όλους όσοι προσπέφτουν με μετάνοια στον Πατέρα.Ποιος δεν μπορεί να θυμηθεί στη ζωή του στιγμές κατά τις οποίες και εμείς, όπως ο άσωτος υιός, απορρίψαμε την Αγάπη του Θεού, ξεφεύγοντας προς την ελευθερία των παράλογων επιθυμιών και σχεδίων μας;Ποιος, έχοντας λάβει την κληρονομιά των θείων χαρισμάτων – οξύ νου, ταλέντα – δεν τα ιδιοποιήθηκε, λησμονώντας τον Δωρητή και χρησιμοποιώντας τα δοσμένα όχι μόνο προς κακό του εαυτού του, αλλά συχνά και των άλλων;Ποιος δέχθηκε τον Λόγο του Θεού ως πλήρη οδηγό της ζωής του, χωρίς να τον παραμορφώσει ή να τον απορρίψει εντελώς;Και όμως ο Πατέρας περιμένει. Ο Πατέρας, στα χέρια του οποίου βρίσκεται η παντοδύναμη Πρόνοια για κάθε άνθρωπο, και ο οποίος με ένα μόνο νεύμα θα μπορούσε να επιστρέψει το πλανημένο παιδί στη λογική της Αλήθειας, υπομένει, δίνοντας την πολυπόθητη και απαιτημένη από τον υιό ελευθερία. Η Αγάπη του Πατέρα περιμένει μόνο την ανταπόκριση της αγάπης, χωρίς να μας στερεί την ελευθερία της επιλογής στη ζωή. Ο Πατέρας συνεχίζει να αγαπά και να περιμένει την επιστροφή μας.Στην παραβολή υπάρχουν ο Πατέρας και οι δύο υιοί Του.Ο πρεσβύτερος, που μεγάλωσε στον πατρικό οίκο, ακούει από τον Πατέρα: «Τέκνον, συ πάντοτε μετ’ ἐμοῦ εἶ, καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν» (Λουκ. 15:31).Ο νεότερος, εκείνος που απαιτούσε ιδιαίτερη φροντίδα από τον Πατέρα, ο πιο αγαπητός. Και αυτός, ο νεότατος, μη κατανοώντας όλα τα αγαθά της ζωής υπό τη σκέπη της πατρικής αγάπης, μη γνωρίζοντας τις δυσκολίες και τα ρεύματα της θάλασσας του βίου, μη γνωρίζοντας τον εαυτό του, επιθύμησε την ελευθερία, για να ξεκινήσει το ταξίδι της ζωής χωρίς την αγαθή πατρική συμβουλή και επίβλεψη. Σκληρή είναι η αυθαίρετη καρδιά· δεν αισθάνεται τον πόνο που προκαλεί, λησμονεί κάθε αγαθό που δωρεάν της χαρίστηκε από την αγάπη. «Καὶ μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν» (Λουκ. 15:13). Αλλά από το πρόσωπο του Θεού πού θα φύγουμε; (Ψαλμ. 138:7). Η Πρόνοια του Θεού βλέπει τον φυγά και, από οίκτο προς τον πλανημένο, επιτρέπει γι’ αυτόν σκληρά μαθήματα ζωής. Η κληρονομιά που έλαβε από τον Πατέρα γρήγορα χάνεται στη δίνη των πειρασμών· η μέθη της ελευθερίας και οι κολακείες των φίλων που αγαπούν το συμφέρον σκοτίζουν τον νου, και μια φανταστική ευτυχία ζαλίζει το κεφάλι. Και η αμαρτία, ανεπαίσθητα αλλά εξουσιαστικά, αρχίζει το φοβερό καταστροφικό της έργο. Και να, ο νεότερος γίνεται πλέον πλήρως δούλος της αμαρτίας: «διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως». Με την αμαρτία εισέρχεται στη ζωή η ερήμωση· το σώμα υποφέρει, η ψυχή λιμοκτονεί. Το σκοτάδι της μοναξιάς και η καταθλιπτική σιωπή βασιλεύουν εκεί όπου πριν έσφυζε η διασκέδαση. Οι φίλοι τον εγκατέλειψαν· δεν υπάρχει ούτε βοηθός ούτε συμπονετικός. Η φτώχεια εγκαθίσταται στα θλιβερά της δικαιώματα, σβήνοντας και τη μνήμη της παλιάς αφθονίας. «Δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα, ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς ἐν τῇ χώρᾳ ἐκείνῃ… καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι» (Λουκ. 15:14). Φρικτή κατάσταση για έναν καλομαθημένο ηδονιστή. Η κτηνώδης κατάσταση της ψυχής τον κατεβάζει στη συντροφιά των χοίρων, και «ἐπεθύμει χορτασθῆναι ἐκ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι» (Λουκ. 15:16), αλλά ούτε και αυτό του δίνεται. Η Πρόνοια του Θεού είναι αμείλικτη. Και οι γύρω του είναι μόνο όργανα της εξουσίας της.Έτσι ο φιλάνθρωπος Κύριος, που δεν θέλει τον θάνατο του αμαρτωλού, με διάφορους δρόμους και πολυποίκιλους τρόπους κάνει αισθητή την παρουσία Του και καλεί σε μετάνοια.Φοβερή στιγμή βιώνει η ψυχή του πεσμένου. Θα μπορέσει άραγε να θυμηθεί την πατρική αγάπη ή θα ακολουθήσει τον εχθρό μέχρι τέλους, πληρώνοντας με την αθάνατη ψυχή του για τις αμαρτίες του;Σκέψεις – σκέψεις. Η κατανόηση όλων όσων συνέβησαν αποκαλύπτει όλη τη δυσωδία της αμαρτίας· η ανάμνηση των φωτεινών απαρχών της ζωής κάτω από την πατρική στέγη αναγεννά τους ελέγχους της συνείδησης και αλλάζει τον αμαρτωλό τρόπο σκέψης. Η ψυχή ζωντανεύει μέσα σε δυνατό αγώνα, σε θλίψη και πόνο πνεύματος. «Εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθών» (Λουκ. 15:17) – σταδιακά κατάλαβε τα πάντα, και συντελέστηκε βαθιά μεταμόρφωση της ψυχής του αμαρτωλού, η αναγέννησή της για νέα ζωή. Η μετάνοια συνέτριψε μέσα του τη φιλαυτία, την υπερηφάνεια και την ψεύτικη ντροπή, και στην ταπεινή καρδιά γεννήθηκε η απόφαση να ζητήσει έλεος: «Καὶ ἀναστὰς ἦλθεν πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ» (Λουκ. 15:20).Πόσα παραδείγματα μας δίνει το Άγιο Ευαγγέλιο, όταν τη στιγμή της μετάνοιας και της ανοιχτής σύγκρουσης ανάμεσα στο καλό και το κακό, μόνο η θέληση του αμαρτωλού κάνει την τελική επιλογή. Ο Θεός με τον διάβολο αγωνίζεται, και το πεδίο της μάχης είναι η ανθρώπινη καρδιά. Μόνο ως απάντηση στην πίστη και την εμπιστοσύνη του ίδιου του αμαρτωλού ο Θεός θα επιτελέσει το θαύμα. Ο Κύριος περιμένει.Ο Ιούδας, που πούλησε τον Κύριο και πρόδωσε αθώο αίμα, μετανόησε. Και αυτό ήταν το τελευταίο κάλεσμα της θείας αγάπης προς αυτόν. Αλλά ο εχθρός άρπαξε τη μετάνοιά του μέσω της απελπισίας, και εκείνος «ἀπελθὼν ἀπήγξατο» (Ματθ. 27:5).Ο Απόστολος Πέτρος, που είχε ομολογήσει τον Χριστό Υιό του Θεού, αρνήθηκε τον Κύριο· όμως το πράο βλέμμα του θείου Πάσχοντος διαπέρασε την καρδιά του, και εκείνος «ἐξελθὼν ἔκλαυσε πικρῶς» (Λουκ. 22:62· Ματθ. 26:75). Η συντριβή για την αμαρτία, η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη του επέστρεψαν την αξιοπρέπεια του Αποστόλου του Χριστού.Και σε εμάς, όπως άλλοτε στον Πέτρο, στις στιγμές της μετανοίας μας για τις πτώσεις, ακούγεται η φωνή του Σωτήρα: «ἀγαπᾷς με;» (Ιω. 21:15). Σε αυτές τις καθοριστικές πνευματικές στιγμές ο Κύριος δεν περιμένει από εμάς εξωτερική τήρηση του Νόμου, αλλά καρδιά ικανή να ανταποκριθεί με αγάπη στην ανερμήνευτη και απεριόριστη αγάπη του Θεού. Ο Θεός είναι πάντοτε κοντά στον άνθρωπο· όμως ο άνθρωπος δεν είναι πάντοτε κοντά στον Θεό.Ο αμαρτωλός είναι ακόμη μακριά, αλλά αργά, ήδη όμως με πρόθεση μετανοίας, πλησιάζει. «Καὶ εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ… καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν» (Λουκ. 15:20). Η καρδιά του Πατέρα δεν κρίνει αν ο επιστρέφων έχει δίκιο ή άδικο· είναι υιός, είναι αγαπητός. Ήταν νεκρός και ανασταίνεται, ήταν χαμένος και επιστρέφει. Η Αγάπη είναι ανώτερη από τον νόμο, ανώτερη από τη νομική δικαιοσύνη· η Αγάπη ελκύει, δεν απωθεί. Και η καρδιά και η ψυχή του ανθρώπου είναι ευαίσθητες· οι πληγές της ψυχής πονάνε όσο και οι πληγές του σώματος. Η υποδοχή του Πατέρα είναι έλαιο για την πονεμένη ψυχή· ενισχύει τις προθέσεις και την απόφαση του υιού για μετάνοια. Την βαθιά, μετανοημένη κραυγή της πεσμένης αλλά ελπίζουσας στη συγχώρηση ψυχής, την κραυγή της αληθινής ταπεινώσεως και της υιικής αφοσιώσεως, την ακούει ο Πατέρας: «Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου» (Λουκ. 15:18–19). Και το πατρικό φίλημα και η πανηγυρική χαρά ήταν η απάντησή Του. Και αμέσως ο Πατέρας αποκαθιστά τον αμαρτωλό σε όλα τα δικαιώματα του υιού – του κληρονόμου.«Ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας· καὶ φέροντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, θύσατε· καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν· ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. Καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι» (Λουκ. 15:22–24). Η νίκη της ζωής επί του θανάτου εισήλθε στον οίκο μέσω της μετανοίας.«Οὕτως, λέγω ὑμῖν, χαρὰ γίνεται ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι» (Λουκ. 15:10) – ας φυλάξουμε λοιπόν στην καρδιά μας, αγαπητοί μου, την αλήθεια του λόγου του Θεού, ώστε να χαιρόμαστε και εμείς μαζί με τους Αγγέλους για τον εαυτό μας.Ας θυμόμαστε πάντοτε ότι δεν υπάρχει αμαρτία που να νικά το έλεος και τη φιλανθρωπία του Θεού. Γι’ αυτό, ό,τι κι αν μας συμβεί, όσο κι αν αμαρτήσουμε, όσο κι αν παρασυρθούμε από τις εχθρικές παγίδες της ζωής, ας μη απελπιστούμε ποτέ για το έλεος του Θεού, αλλά με πίστη, ελπίδα και μετάνοια ας επιστρέφουμε στον Ουράνιο Πατέρα μας, γνωρίζοντας ότι το έλεός Του μας περιμένει και η αγάπη Του δεν θα αργήσει να βγει σε συνάντησή μας, να μας δεχθεί στις Πατρικές Του αγκάλες, να πλύνει τις αμαρτωλές μας πληγές και να θεραπεύσει τις ασθένειες, ώστε η ζωή να κατοικεί μέσα μας αιώνια.«Ἀγκάλας πατρικάς, διανοῖξαί μοι σπεῦσον, ἀσώτως τὸν ἐμόν, κατηνάλωσα βίον, εἰς πλοῦτον ἀδαπάνητον, ἀφορῶν τοῦ ἐλέους Σου. Νῦν πτωχεύουσαν, μὴ ὑπερίδῃς καρδίαν· σοὶ γὰρ Κύριε, ἐν κατανύξει κραυγάζω. Ἥμαρτον, σῶσόν με» (Κάθισμα). Αμήν.ΠΗΓΗ: архимандрит Иоанн (Крестьянкин), Проповеди Великий пост и приготовление к нему  ΠΗΓΗ: <a href="http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/02/2006.html">http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/02/2006.html</a></div>