ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Μετατόπιση και αντιστροφή...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilW3it8bBnmrEvWECsQODIKH0sZVSb9Fd_DJNoVieohus_gtXH1AaB8EYrbqfhIWgdtYytb4CNIMtWv0-T6N0wwq6wG7krmd43Wf9AhP7QWAhzmS-d133hm1lbUDmVh8vL9cr5erZH__Fe4P0rZnYk7bdrIo6DPmNcAq_tBfNfjO5x47Z78UqasLoe/s600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="599" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilW3it8bBnmrEvWECsQODIKH0sZVSb9Fd_DJNoVieohus_gtXH1AaB8EYrbqfhIWgdtYytb4CNIMtWv0-T6N0wwq6wG7krmd43Wf9AhP7QWAhzmS-d133hm1lbUDmVh8vL9cr5erZH__Fe4P0rZnYk7bdrIo6DPmNcAq_tBfNfjO5x47Z78UqasLoe/s320/2.jpg" width="319" /></a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; text-align: justify; white-space: pre-wrap;">Υπάρχει ένα γνωστό μοτίβο συμπεριφοράς που εμφανίζεται συχνά σε συγκρούσεις, ιδίως όταν ένα άτομο που αδικεί προσπαθεί να αποφύγει την ευθύνη. Στην ουσία πρόκειται για μια αναστροφή ρόλων: αυτός που έβλαψε παρουσιάζει τον εαυτό του ως θύμα, ενώ το πραγματικό θύμα εμφανίζεται έμμεσα ή άμεσα ως θύτης. Δεν μιλάμε απλώς για υπεράσπιση ή παρεξήγηση, αλλά για μια συστηματική αλλοίωση της πράξης.</div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; text-align: justify; white-space: pre-wrap;">Συνήθως ξεκινά με την άρνηση της ευθύνης. Το <span class="html-span xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs" style="font-family: inherit; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; text-align: inherit;"><a class="html-a xdj266r x14z9mp xat24cr x1lziwak xexx8yu xyri2b x18d9i69 x1c1uobl x1hl2dhg x16tdsg8 x1vvkbs" style="color: #385898; cursor: pointer; font-family: inherit; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; padding-bottom: 0px; padding-inline: 0px; padding-top: 0px; text-align: inherit;" tabindex="-1"></a>άτομο που αδικεί αποφεύγει να σταθεί στην ίδια την πράξη και μεταφέρει τη συζήτηση σε δευτερεύοντα στοιχεία, έτσι, η πράξη που προκάλεσε πρόβλημα χάνει το κεντρικό της βάρος και αντικαθίσταται από ένα νέο αφήγημα, στο οποίο το επίκεντρο είναι η «προσβολή» ή η «αδικία» που υποτίθεται ότι υπέστη ο ίδιος.</div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; text-align: justify; white-space: pre-wrap;">Στη συνέχεια ακολουθεί η αντιστροφή των ρόλων. Αυτός που αδικεί προβάλλει τον εαυτό του ως άδικα στοχοποιημένο. Συχνά χρησιμοποιεί συναισθηματικά επιχειρήματα, όπως ότι δέχεται επίθεση κ.α. και με αυτόν τον τρόπο δημιουργεί σύγχυση στον συνομιλητή ή στο ακροατήριο, γιατί η συζήτηση παύει να αφορά το αρχικό γεγονός και μετατρέπεται σε μια συναισθηματική επιρροή προς τους υποστηρικτές ή αυτούς που σκέφτονται αν πρέπει να υποστηρίξουν ή όχι.</div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; text-align: justify; white-space: pre-wrap;">Ένα κρίσιμο στοιχείο αυτής της τακτικής είναι η ενοχοποίηση του πραγματικού θύματος. Το άτομο που υπέστη την αδικία παρουσιάζεται ως υπερβολικό, επιθετικό και άδικο. Ακόμη και η προσπάθεια να ζητηθούν εξηγήσεις ερμηνεύεται ως επίθεση. Έτσι, αντί να εξεταστεί η αιτία και το αποτέλεσμα, δηλαδή η πράξη και οι συνέπειές της, η συζήτηση μετατοπίζεται στο συναίσθημα του ανθρώπου που αδικεί. Πρόκειται για παραπλανητική αλλαγή θέματος με συναισθηματικό μανδύα που όμως παρουσιάζεται ως λογική απολογία. Η αναγνώριση αυτής της τακτικής είναι σημαντική, γιατί επιτρέπει την επαναφορά της συζήτησης στο πραγματικό της πρόσωπο. </div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; text-align: justify; white-space: pre-wrap;">Όταν διαπιστώνεις ότι κάποιος απολογείται παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως θύμα χωρίς να αγγίζει την ουσία της πράξης του, τότε γίνεται φανερό ότι δεν πρόκειται για ειλικρινή απολογία αλλά για στρατηγική αυτοπροστασίας για προφανείς λόγους.</div>

Μετατόπιση και αντιστροφή...

Υπάρχει ένα γνωστό μοτίβο συμπεριφοράς που εμφανίζεται συχνά σε συγκρούσεις, ιδίως όταν ένα άτομο που αδικεί προσπαθεί να αποφύγει την ευθύν...

Αν νιώθεις ένοχος όταν λες “όχι” - Άγ Μάξιμος ο Ομολογητής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHaf7Ca-Xphgj1FxQTJhMCuLZIZNMlRgjvcUFA-qoYAuG16-HbqGVseROkMoFWjoB23ivBhVsuSOFAQdF9tbuHZmZ77rq803WLCWiONzFhXh3IsKXPDY86DhfTwc0easAlfyv3sSYGHQIDXKNxGDMr4uU_E5WnulTB6x112ioO2Xx9i-3sqEizjOFb/s1407/DSC1081.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1407" data-original-width="725" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHaf7Ca-Xphgj1FxQTJhMCuLZIZNMlRgjvcUFA-qoYAuG16-HbqGVseROkMoFWjoB23ivBhVsuSOFAQdF9tbuHZmZ77rq803WLCWiONzFhXh3IsKXPDY86DhfTwc0easAlfyv3sSYGHQIDXKNxGDMr4uU_E5WnulTB6x112ioO2Xx9i-3sqEizjOFb/w206-h400/DSC1081.jpg" width="206" /></a></div><div class="WordSection1"><div style="text-align: justify;">Υπάρχουν άνθρωποι που, τη στιγμή που λένε ένα απλό όχι, νιώθουν μέσα τους
ένα βάρος δυσανάλογο με την πράξη. Δεν έβρισαν, δεν αδίκησαν, δεν έβλαψαν
κανέναν, απλώς έθεσαν ένα όριο και όμως, η καρδιά τους γεμίζει ενοχή, φόβο,
ταραχή, σαν να έκαναν κάτι κακό. Αυτή η εμπειρία δεν είναι σπάνια είναι βαθιά
ανθρώπινη αλλά δεν είναι πάντοτε πνευματική. Συχνά δεν γεννιέται από τη
συνείδηση αλλά από μια εσωτερικευμένη φωνή εξουσίας που έμαθε στον άνθρωπο ότι
η αγάπη πρέπει να κερδίζεται με υποταγή. Η ορθόδοξη παράδοση δεν αγνοεί αυτή
την εσωτερική σύγκρουση. Δεν την ερμηνεύει επιφανειακά ως απλή αδυναμία
χαρακτήρ, τη βλέπει ως αποτέλεσμα πνευματικών, ψυχολογικών και υπαρξιακών
διεργασιών. Ο Άγιος Μάξιμος ο ομολογητής, μιλά για τον άνθρωπο που χάνει τη
διάκριση ανάμεσα στο θέλημα του Θεού και στο θέλημα των ανθρώπων και τότε η
ελευθερία του γίνεται πηγή φόβου αντί για χαρά. Υπάρχει ενοχή που οδηγεί στη μετάνοια και ενοχή που οδηγεί στη διάλυση της
ψυχής. Η πρώτη γεννά ταπείνωση και ελπίδα η δεύτερη γεννά φόβο και υποταγή. Η
πρώτη έρχεται από το φως η δεύτερη από τη σύγχυση. Πολλοί άνθρωποι μεγάλωσαν
μαθαίνοντας ότι η αγάπη προσφέρεται υπό όρους ότι είναι καλή μόνο όταν δεν
δυσαρεστούν, ότι η αποδοχή εξαρτάται από τη συμμόρφωση. Αυτή η εμπειρία
εγγράφεται βαθιά μέσα στην ψυχή και μετατρέπεται σε εσωτερική φωνή που τιμωρεί
κάθε απόπειρα ορίων. Όταν ο άνθρωπος λέει όχι, αυτή η φωνή τον κατηγορεί: «δεν
αγαπάς, είσαι εγωιστής θα σε εγκαταλείψουν». Ο Θεός όμως δεν μιλά έτσι.
Στο Ευαγγέλιο ο Χριστός δείχνει ξεκάθαρα ότι η αλήθεια δεν είναι πάντοτε
ευχάριστη, αλλά είναι πάντοτε ελευθερωτική. Δεν ζητά από τον άνθρωπο να
ακυρώσει τον εαυτό του για να αγαπήσει, ζητά να τον προσφέρει ελεύθερα. Η
ψυχολογία μιλά για την εσωτερικευμένη φωνή εξουσίας ως αποτέλεσμα σχέσεων όπου
η αγάπη συνδέθηκε με τον φόβο. Όταν το παιδί μαθαίνει ότι η αξία του εξαρτάται
από το αν ικανοποιεί, τότε μεγαλώνει με μια εσωτερική επιτήρηση που δεν του
επιτρέπει να διαφωνεί χωρίς ενοχή. Αυτή η φωνή δεν είναι η συνείδηση. Η
συνείδηση, σύμφωνα με την πατερική παράδοση, είναι τόπος συνάντησης με τον Θεό.
Δεν είναι μαστίγιο, αλλά φως. Όταν όμως η συνείδηση συγχέεται με την
εσωτερικευμένη εξουσία, τότε ο άνθρωπος ζει σε διαρκή φόβο μήπως κάνει λάθος.
Ακόμη και όταν προστατεύει την ψυχή του. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής διακρίνει
ανάμεσα στο φυσικό θέλημα που κινείται προς το αγαθό και στο γνωμικό θέλημα που
επηρεάζεται από πάθη, φόβους και τραύματα. Όταν το γνωμικό θέλημα κυριαρχείται
από τον φόβο της απόρριψης, τότε κάθε όχι βιώνεται ως απειλή. Ένα από τα μεγαλύτερα ψεύδη που κουβαλάει ο άνθρωπος είναι ότι για να αγαπά
πρέπει να εξαφανίζεται. Ότι η αγάπη σημαίνει να μην έχει όρια, ανάγκες, φωνή,
αυτή όμως δεν είναι η αγάπη του Θεού, είναι μια παραμόρφωσή της. Στο Ευαγγέλιο
ο Χριστός αποσύρεται όταν θέλουν να τον εκμεταλλευτούν. Δεν εξηγείται, δεν
απολογείται, δεν παραδίδεται στην πίεση. Αυτό δεν είναι έλλειψη αγάπης είναι
αλήθεια και η αλήθεια είναι πάντα πράξη αγάπης ακόμη και όταν δεν γίνεται
αποδεκτή. Ο Άγιος Μάξιμος τονίζει ότι η αληθινή αγάπη προϋποθέτει ελευθερία. Όπου
υπάρχει καταναγκασμός υπάρχει διαστροφή. Όπου υπάρχει φόβος υπάρχει αλλοίωση
της σχέσης. Ο άνθρωπος που λέει ναι από φόβο δεν αγαπά, υποτάσσεται. Η διάκριση είναι από τις μεγαλύτερες αρετές στην ορθόδοξη πνευματικότητα.
Δεν είναι σκληρότητα, είναι σοφία. Δεν είναι απόρριψη του άλλου, είναι σεβασμός
της αλήθειας. Ο άνθρωπος που δεν μπορεί να πει όχι σε ό,τι τον βλάπτει αργά ή
γρήγορα θα πει όχι στον ίδιο του τον εαυτό. Ο Άγιος Μάξιμος διδάσκει ότι η
πνευματική ζωή δεν είναι άρνηση της φύσης αλλά θεραπεία της. Όταν ο άνθρωπος
βάζει όρια δεν απομακρύνεται από την αγάπη, προστατεύει την καρδιά του ώστε να
μπορεί να αγαπήσει χωρίς πικρία και θυμό. Η ενοχή που εμφανίζεται τότε είναι
συχνά ένδειξη ότι το όριο ήταν αναγκαίο. Δεν αποκαλύπτει αμαρτία αλλά παλιό φόβο
και αυτός ο φόβος δεν είναι πάντοτε δικός σου, είναι κληρονομημένος,
διδαγμένος, εσωτερικευμένος. Η εκκλησία δεν καλεί τον άνθρωπο να καταπνίξει την ενοχή αλλά να τη
φωτίσει, να τη φέρει μπροστά στον Θεό και να ρωτήσει αυτή η φωνή από πού
έρχεται, με οδηγεί στη ζωή ή στο φόβο. Στο Ευαγγέλιο ο Χριστός λέει ότι το
φορτίο του είναι ελαφρύ, αν κάτι σε συνθλίβει, αν σε παραλύει, αν σου στερεί τη
χαρά δεν προέρχεται από εκείνον. Ο Θεός δεν εκβιάζει την αγάπη, την προσφέρει.
Η εξομολόγηση, η προσευχή, η πνευματική καθοδήγηση δεν έχουν σκοπό να
ενισχύσουν την ενοχή αλλά να τη μεταμορφώσουν σε διάκριση. Να ξεχωρίσει ο
άνθρωπος τη φωνή του Θεού από τη φωνή του φόβου. Η αληθινή αγάπη δεν φοβάται τα όρια, τα σέβεται. Ο άνθρωπος που μαθαίνει να
λέει όχι χωρίς μίσος και ναι χωρίς φόβο αρχίζει να ζει ελεύθερα και η ελευθερία
αυτή δεν τον απομακρύνει από το Θεό, τον φέρνει πιο κοντά. Ο Άγιος Μάξιμος
βλέπει την πνευματική ωρίμανση ως πορεία από τον φόβο προς την αγάπη. Όσο ο
άνθρωπος ζει για να μην χάσει την αποδοχή παραμένει δέσμιος, όταν όμως αρχίζει
να ζει στην αλήθεια, ακόμη και αν κάποιοι δυσαρεστούνται, τότε η ψυχή του
αναπαύεται. Η αγάπη που χάνεται επειδή έβαλες όρια δεν ήταν αγάπη, ήταν
εξάρτηση και ο Θεός δεν καλεί τον άνθρωπο σε εξάρτηση, αλλά σε κοινωνία. Ίσως εκείνη
τη στιγμή δεν μιλάει η συνείδηση, αλλά ένας παλιός φόβος που έμαθε να
μεταμφιέζεται σε αρετή. Ο Θεός δεν σου ζητά να ακυρωθείς για να αγαπήσεις αλλά
σου ζητά να υπάρξεις αληθινά. Η ελευθερία δεν είναι αντίθετη της αγάπης, είναι
το έδαφός της και όταν το όχι γεννιέται από την αλήθεια και όχι από τον
εγωισμό, τότε γίνεται σιωπηλή προσευχή. Μια προσευχή που λέει «Θέλω να αγαπώ
χωρίς φόβο» και αυτή την προσευχή ο Θεός την ακούει πάντα.

</div><div style="text-align: justify;"> </div> <div style="text-align: right;"><a href="https://www.youtube.com/watch?v=utHlLsBMdoA" target="_blank">ΠΗΓΗ</a></div></div>

<o:p> </o:p>

<o:p> </o:p>ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ,  ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><o:p></o:p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</div>

Αν νιώθεις ένοχος όταν λες “όχι” - Άγ Μάξιμος ο Ομολογητής

Υπάρχουν άνθρωποι που, τη στιγμή που λένε ένα απλό όχι, νιώθουν μέσα τους ένα βάρος δυσανάλογο με την πράξη. Δεν έβρισαν, δεν αδίκησαν, δεν ...

Η εκκλησιολογική κληρονομιά του Αγίου Χρυσοστόμου του Νέου Ομολογητού. (Ολόκληρη η απομαγνητοφώνηση)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihcPpgiIIBWRbpQ-W-SBxJatVeVKNy4UMmUpZeXLwrJHj5ALBKNBk11OD0id_aPW_uJko4vAMva6plYVuoFb3qJZeg2LhhUAplIboGncZzIF6_D4Ovw5pgkgl9Todmj4xqaKB5XvMFu74zbk_SgpyTrxV6nKaslh1lgWorSvwotxXsHeR1p0kCwENN/s1024/23%20(1).jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1024" data-original-width="666" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihcPpgiIIBWRbpQ-W-SBxJatVeVKNy4UMmUpZeXLwrJHj5ALBKNBk11OD0id_aPW_uJko4vAMva6plYVuoFb3qJZeg2LhhUAplIboGncZzIF6_D4Ovw5pgkgl9Todmj4xqaKB5XvMFu74zbk_SgpyTrxV6nKaslh1lgWorSvwotxXsHeR1p0kCwENN/w416-h640/23%20(1).jpg" width="416" /></a></div><iframe height="480" src="https://drive.google.com/file/d/1PF9IVS0QyT0hPsVp_NZY0T2cs0bIdGTV/preview" width="640"></iframe><div> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://drive.google.com/file/d/1PF9IVS0QyT0hPsVp_NZY0T2cs0bIdGTV/view">https://drive.google.com/file/d/1PF9IVS0QyT0hPsVp_NZY0T2cs0bIdGTV/view</a></div>

Η εκκλησιολογική κληρονομιά του Αγίου Χρυσοστόμου του Νέου Ομολογητού. (Ολόκληρη η απομαγνητοφώνηση)

https://drive.google.com/file/d/1PF9IVS0QyT0hPsVp_NZY0T2cs0bIdGTV/view

Η εκκλησιολογική κληρονομιά του Αγίου Χρυσοστόμου του Νέου Ομολογητού. (Απομαγνητοφώνηση Δ΄ μέρος τελευταίο)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2EksxBG0Q_LZ8SFtCfrdykXQHRq4hqxaB-g2k47OiP672CaoKp3BTZHeQ8OWvs7vLBZNcG7bSQVBvxOdWkl7h7-g7Bx_Ap_o80_VeDRpYVBqLLgrzYaZ_QSOW03sNNLVNBxdIcLZt04gUtIIA1dabsTdUCQgPSXoUIJeael_8cDCGGi_QE0ktw-vq/s766/%CE%91%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%A3%20%CE%A7%CE%A1%CE%A5%CE%A3%CE%9F%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%A3%20%CE%9F%20%CE%9D%CE%95%CE%9F%CE%A3%20%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A4%CE%97%CE%A3....jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="766" data-original-width="580" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2EksxBG0Q_LZ8SFtCfrdykXQHRq4hqxaB-g2k47OiP672CaoKp3BTZHeQ8OWvs7vLBZNcG7bSQVBvxOdWkl7h7-g7Bx_Ap_o80_VeDRpYVBqLLgrzYaZ_QSOW03sNNLVNBxdIcLZt04gUtIIA1dabsTdUCQgPSXoUIJeael_8cDCGGi_QE0ktw-vq/w303-h400/%CE%91%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%A3%20%CE%A7%CE%A1%CE%A5%CE%A3%CE%9F%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%A3%20%CE%9F%20%CE%9D%CE%95%CE%9F%CE%A3%20%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A4%CE%97%CE%A3....jpg" width="303" /></a></div> Τώρα φθάνουμε στο τελευταίο μέρος
της εισηγήσεώς μας.
Για να ολοκληρώσουμε την παρουσίαση της εκκλησιολογικής παρακαταθήκης του Αγίου
Χρυσοστόμου, απομένει ακόμη ένα βήμα, πρέπει να στραφούμε σε δύο αμφιλεγόμενες
εγκυκλίους που δημοσιεύθηκαν από τον Άγιο Χρυσόστομο το 1948 και το 1950
αντιστοίχως. Χαρακτηρίζονται ως αμφιλεγόμενες, διότι περιέχουν έναν κεντρικό
άξονα του κηρύγματος του Επισκόπου Ματθαίου, δηλαδή τη διακήρυξη ότι τα
Μυστήρια της Νεοημερολογιτικής Εκκλησίας έχουν στερηθεί τη θεία και αγιαστική
Χάρη. Θα διαιρέσουμε αυτή την τελική ενότητα σε δύο μέρη. Πρώτον, θα
επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στο προφανές ερώτημα γιατί ο Άγιος Χρυσόστομος
υπέγραψε δύο φορές έγγραφα που εκ πρώτης όψεως φαίνονται αντίθετα προς όσα είχε
γράψει προηγουμένως επί του θέματος. Δεύτερον, θα δείξουμε πώς οι εγκύκλιοι αυτές,
όταν δεν ερμηνεύονται υπό το φως του ιστορικού τους πλαισίου και των
συγκεκριμένων σκοπών για τους οποίους συντάχθηκαν, χρησιμοποιούνται από
ορισμένους για να παρουσιαστεί μία βαθύτατα παραμορφωμένη εικόνα της
εκκλησιαστικής παρακαταθήκης του Αγίου Χρυσοστόμου. 
Κατ’ αρχάς, πρέπει να τονιστεί με έμφαση ότι σε κανένα σημείο των συγγραμμάτων
του ο Άγιος Χρυσόστομος δεν υιοθέτησε ποτέ τη διδασκαλία ότι τα Μυστήρια της
Νεοημερολογιτικής Εκκλησίας, πριν από συνοδική κρίση, είναι άκυρα. Αντιθέτως,
πολέμησε σταθερά και με σφοδρότητα αυτήν τη θέση, θεωρώντας την ευθέως αντίθετη
προς την κανονική παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Παρά ταύτα, σε τρεις
περιπτώσεις, υπό την πίεση εξωτερικών περιστάσεων, συναίνεσε να υπογράψει
συνοδικά κείμενα που έδιναν την εντύπωση ότι προωθούσαν αυτήν την αντίληψη. Η πρώτη
περίπτωση ήταν η «Ποιμαντορική Εγκύκλιος προς τον Ορθόδοξον Ελληνικόν Λαόν» του
1935, η οποία εξετάσθηκε εκτενώς στο πρώτο μέρος της εισηγήσεώς μας. Η δεύτερη
περίπτωση σημειώθηκε το 1948, λίγες μόλις ημέρες αφότου ο Επίσκοπος Ματθαίος,
τότε ογδοηκονταεπτά ετών και πεπεισμένος ότι ήταν ο τελευταίος εναπομείνας
Ορθόδοξος Ιεράρχης, προχώρησε, κατά παράβαση των ιερών Κανόνων, σε μεμονωμένες
αρχιερατικές χειροτονίες, με σκοπό να διασφαλίσει τη συνέχιση της παρατάξεώς του.
Σε απάντηση, τα τρία μέλη της Ιεράς Συνόδου υπό την προεδρία του Αγίου
Χρυσοστόμου εξέδωσαν εγκύκλιο, στην οποία κατήγγειλαν με ιδιαίτερη αυστηρότητα
την ενέργεια αυτή ως σκανδαλώδη και αντικανονική. Επιδιώκοντας να προστατεύσουν
τους πιστούς που, με απλότητα καρδίας, είχαν ακολουθήσει τον Επίσκοπο Ματθαίο,
τους απηύθυναν προτροπή να τον αποκηρύξουν και να αποστραφούν τα αντικανονικά,
ξένα και αλλότρια διδάγματά του, τα αντίθετα προς το υγιές και ανόθευτο πνεύμα
της Ορθοδοξίας, εάν επιθυμούν τη σωτηρία τους. Προκειμένου να βοηθήσει στην
απομάκρυνση αυτών των πιστών από τον Επίσκοπο Ματθαίο και από αυτό που η
Σύνοδος θεωρούσε ως καταστροφική πορεία, η Σύνοδος χρησιμοποίησε την διατύπωση
περί απωλείας της Χάριτος στην Κρατική Εκκλησία ως ένα είδος σωτηριολογικού κινήτρου. 
Η τρίτη περίπτωση έλαβε χώρα λίγες ημέρες μετά την κοίμηση του Επισκόπου
Ματθαίου το 1950. Η εγκύκλιος αυτή στόχευε στην επανένωση της διηρημένης
Παλαιοημερολογιτικής Εκκλησίας. Υπήρχε η ελπίδα ότι, μετά την απώλεια της
κεντρικής της μορφής, οι Ματθαιϊκοί θα ήταν διατεθειμένοι να επιστρέψουν στην
κανονική Σύνοδο. Προκειμένου να διευκολύνουν την επανένωση του
Παλαιοημερολογιτικού ποιμνίου, η Σύνοδος επανέλαβε όσα είχαν διακηρυχθεί στην
Εγκύκλιο του 1935 περί στερήσεως της αγιαστικής Χάριτος των Μυστηρίων των Νεοημερολογιτών
και προσέθεσε μια αποκήρυξη όλων όσων είχαν διακηρυχθεί από το 1937 και ήταν
αντίθετο προς τις αρχές της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και προς τον Ιερό
Αγώνα τους και μπορούσε να προκαλέσει σκάνδαλο στους πιστούς. Είναι προφανές
ότι και στις δύο αυτές περιπτώσεις ο Άγιος Χρυσόστομος δέχθηκε να υπογράψει τα
εν λόγω κείμενα από ποιμαντική μέριμνα για εκείνους που είχαν παρασυρθεί και
από τη βαθιά του αγάπη προς την Εκκλησία, την οποία έβλεπε να διαμελίζεται από
τη στάση ανταρσίας που είχε εκδηλωθεί υπό τον Επίσκοπο Ματθαίο. Ωστόσο, οι δύο
αυτές εγκύκλιοι έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί, και συνεχίζουν να
χρησιμοποιούνται, ως υποτιθέμενη απόδειξη ότι η ματθαιϊκή θέση αποτελούσε
εξαρχής την επίσημη διδασκαλία της Παλαιοημερολογιτικής Συνόδου, από την οποία
ο Άγιος Χρυσόστομος δήθεν αποσύρθηκε προσωρινά, για να επανέλθει αργότερα με
την υπογραφή και δημοσίευση των εγκυκλίων αυτών. Αυτή η αυθαίρετη ερμηνεία, η
οποία έρχεται σε αντίθεση με όσα γνωρίζουμε για τον Άγιο Χρυσόστομο, συναντάται,
για παράδειγμα, στο βιβλίο The Struggle Against Ecumenism: The
History of the True Orthodox Church of Greece from 1924 to 1994,
που εκδόθηκε από την Αγία Ορθόδοξη Εκκκλησία της Βόρειας Αμερικής το 1998. Το
αναφέρουμε εδώ, διότι πρόκειται για το εκτενέστερο και ευκολότερα προσβάσιμο
έργο στην αγγλική γλώσσα σχετικά με την ιστορία της Παλαιοημερολογιτικής
Εκκλησίας και, δυστυχώς, παρουσιάζει την κεντρική του μορφή κατά τρόπο βαθιά
διαστρεβλωμένο. Η αξιολόγηση της εκκλησιολογικής διδασκαλίας του Αγίου
Χρυσοστόμου από τους συγγραφείς του έργου αυτού βασίζεται σε αυτό που αποκαλούν
αυστηρή ερμηνεία των Κανόνων περί σχίσματος, σύμφωνα με την οποία η Χάρις είχε
αποχωρήσει από την καινοτομούσα Κρατική Εκκλησία. Σε άμεση αντίθεση με το
περιεχόμενο της επιστολής που απέστειλε ο Άγιος Χρυσόστομος προς τον Επίσκοπο
Γερμανό, μετά την προσχώρηση του τελευταίου στο ματθαιϊκό σχίσμα, οι συγγραφείς
παραπλανούν ανοιχτά και πλήρως τους αναγνώστες τους, ισχυριζόμενοι ότι ο Άγιος
δήθεν υπέδειξε στον Επίσκοπο Γερμανό πως θεωρούσε απερίσκεπτο, εκείνη την εποχή
(1937), να εφαρμοστεί πλήρως η αυστηρότητα των Κανόνων που κανονικώς ισχύει για
τους σχισματικούς. Τίποτε δεν απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Στην επιστολή
αυτή, ο Άγιος Χρυσόστομος χαρακτηρίζει τον Επίσκοπο Γερμανό υποκριτή και ψεύστη
ακριβώς επειδή προσχώρησε σε αυτήν τη λεγόμενη «αυστηρή ερμηνεία» των Κανόνων.
Ο λόγος για τον οποίο χρησιμοποιεί τόσο σκληρή γλώσσα είναι ότι ο Επίσκοπος
Γερμανός γνώριζε πλήρως πως οι απόψεις του Επισκόπου Ματθαίου αντιστρατεύονταν
ευθέως τη θεμελιώδη δογματική και κανονική διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Γι’ αυτόν τον λόγο αρχικώς τον είχε ελέγξει, ενώ αργότερα υιοθέτησε τις ίδιες
ιδέες, προσχώρησε στο σχίσμα του και τις παρουσίασε ως ορθές και απολύτως
Ορθόδοξες. Πώς θα μπορούσε, λοιπόν, ο Άγιος Χρυσόστομος να έχει ποτέ αποδεχθεί
ή ενστερνισθεί τέτοιες απόψεις; 
Σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να προστεθεί το εξής σχετικά με τη λεγόμενη αυστηρή
ερμηνεία των Κανόνων περί σχισματικών ή αιρετικών. Ορισμένοι θεωρούν ότι η
διαφορά μεταξύ του Αγίου Χρυσοστόμου και του Επισκόπου Ματθαίου ως προς το
εκκλησιολογικό καθεστώς των Νεοημερολογιτών σχισματικών ήταν ζήτημα ακρίβειας
έναντι οικονομίας. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, ο Επίσκοπος Ματθαίος πίστευε ότι
έπρεπε να εφαρμοστούν όλες οι συνέπειες που προβλέπουν οι εκκλησιαστικοί
Κανόνες για τους σχισματικούς, ενώ ο Άγιος Χρυσόστομος επέλεξε μία πιο
ποιμαντική στάση και, ως εκ τούτου, μία συγκαταβατικότερη αντιμετώπιση της
επίσημης Κρατικής Εκκλησίας. Κατά την άποψή μου, αυτή η ερμηνεία είναι εσφαλμένη.
Καθ’ όλη τη διάρκεια εκείνων των ετών, στην πρώτη γραμμή του Ιερού Αγώνος, ο
Άγιος Χρυσόστομος διατηρούσε δύο ακλόνητες πεποιθήσεις ως προς τους
Νεοημερολογίτες. Πρώτον, όποιος επιθυμεί να παραμείνει Ορθόδοξος οφείλει να
αποχωρισθεί από αυτούς. Δεύτερον, έως ότου δικασθούν από μία Μείζονα ή
Πανορθόδοξη Σύνοδο, παραμένουν δυνάμει ή μη καταδικασμένοι σχισματικοί. Αυτό,
όμως, δεν μπορεί να εκληφθεί ως προσωπική του γνώμη ή ως εφαρμογή οικονομίας,
αλλά ως ακρίβεια, καθόσον ευρίσκεται σε πλήρη συμφωνία με τη συνοδική και
κανονική παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η ανάλυση του Αγίου Χρυσοστόμου
επιβεβαιώνεται σαφώς από τις αποφάνσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Όπως
αναφέρθηκε προηγουμένως, κατά τις τρεις πρώτες συνεδρίες της, οι Άγιοι Πατέρες
προέβησαν σε λεπτομερή εξέταση της εγκυρότητας των χειροτονιών που είχαν ληφθεί
από Εικονομάχους. Η απόφαση της Αγίας Συνόδου να αποδεχθεί αυτές τις
χειροτονίες χαρακτηρίσθηκε από τον Άγιο Ταράσιο ακριβώς ως η ακρίβεια των Αγίων
Πατέρων. 
Επιστρέφοντας τώρα στην παρουσίαση του Αγίου Χρυσοστόμου όπως αυτή αποτυπώνεται
στο προαναφερθέν βιβλίο, σύμφωνα με τους συγγραφείς του, η εξέλιξη της
εκκλησιολογικής του θέσης ακολούθησε την εξής πορεία. Αρχικώς, μετά την ανάληψη
της ηγεσίας της Παλαιοημερολογιτικής Εκκλησίας, αποδέχθηκε τη συνοδική θέση ότι
τα Μυστήρια των Νεοημερολογιτών σχισματικών ήταν στερημένα θείας Χάριτος.
Αργότερα «τροποποίησε και απάλυνε την αρχική του θέση». Δεκατρία χρόνια μετά,
όμως, αναθεώρησε αυτή την υποτιθέμενη προσωπική του άποψη με επίσημη Εγκύκλιο (1950),
στην οποία, μαζί με τους άλλους «επισκόπους της Συνόδου του», δήλωσε ότι είχε
φθάσει η ώρα να εφαρμοσθούν αυστηρότερα οι Κανόνες περί σχίσματος. 
Χωρίς να προσκομίζουν σοβαρά επιχειρήματα, οι συγγραφείς δηλώνουν ότι δεν
υπάρχουν ιστορικά δεδομένα που να στηρίζουν τη θέση ότι ο Μητροπολίτης Φλωρίνης
Χρυσόστομος δεν πίστευε όσα έγραψε στην τελευταία του Εγκύκλιο (1950), στην
οποία υποτίθεται ότι αναιρούσε και αποκήρυττε όσα είχε προηγουμένως πει και
γράψει. Τον παρουσιάζουν ως άνθρωπο που διατηρούσε τις πεποιθήσεις του με
ακεραιότητα και, ως εκ τούτου, υποστηρίζουν ότι θα ήταν ανέντιμο να απορριφθεί
ελαφρά τη καρδία η Εγκύκλιος αυτή, αποδίδοντάς την σε υστερόβουλα ή
καιροσκοπικά κίνητρα, όπως η προσπάθεια κατευνασμού των Ματθαιϊκών. 
Παρότι μπορεί κανείς να προβληματισθεί ως προς το αν, ακόμη και από ποιμαντικής
απόψεως, ήταν ορθό ο Άγιος να υποκύψει στις πιέσεις των συνεργατών του και να
υπογράψει τα δύο αυτά κείμενα, δύο σημεία παραμένουν απολύτως σαφή. Πρώτον, σε
καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν επαληθεύθηκαν οι προσδοκίες· οι δύο Εγκύκλιοι
δεν επέφεραν την επιθυμητή επιστροφή των Ματθαιϊκών στη Σύνοδο του Αγίου
Χρυσοστόμου. Δεύτερον, ο Άγιος Χρυσόστομος ουδέποτε εγκατέλειψε την
εκκλησιολογική του ομολογία και, μέχρι το τέλος της ζωής του, παρέμεινε πιστός
σε όσα είχε αναπτύξει επί εκατοντάδων σελίδων κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια
του βίου του, ως στύλος και πρωτεύων Ιεράρχης της Παλαιοημερολογιτικής
Εκκλησίας. Αυτό καθίσταται απολύτως φανερό από όσα έγραψε στο εκκλησιαστικό
περιοδικό Φωνή
της Ορθοδοξίας (αρ. 148, 9 Φεβρουαρίου 1953), μόλις δύο χρόνια πριν
από την οσιακή του κοίμηση και μετά τη δημοσίευση των προαναφερθεισών
Εγκυκλίων: 
«Καὶ ἡμεῖς
μέν, παρ' ὅλην τὴν Κήρυξιν τῆς Κρατούσης Εκκλησίας ὡς σχισματικῆς διὰ τῆς ὡς
ἄνω ρηθείσης ἐγκυκλίου, οὐδέποτε ἐπανελάβομεν Ἐκκλησιαστικόν τι μυστήριον,
τελεσθέν ὑπὸ τῆς Κρατούσης Εκκλησίας σεβόμενοι τοὺς Κανόνας, καθ ̓ οὖς τὰ
Μυστήρια, τα γενόμενα κατὰ τὰς διατυπώσεις τῆς Ὀρθοδόξου Εκκλησίας δὲν ἐπαναλαμβάνονται.» 
Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.<o:p></o:p>

<o:p> </o:p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;">ΠΗΓΗ:  https://www.youtube.com/watch?v=J36mNGswq9w</div> ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ, ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><o:p></o:p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</div><div style="background-color: white; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"> <p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"> <p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; text-align: center;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ <p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/blog-post_8.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η εκκλησιολογική κληρονομιά του Αγίου Χρυσοστόμου του Νέου Ομολογητού. (Μετάφραση Α΄ μέρος)</a><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/blog-post_96.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> Η εκκλησιολογική κληρονομιά του Αγίου Χρυσοστόμου του Νέου Ομολογητού. (Απομαγνητοφώνηση Β΄ μέρος)</a><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/blog-post_9.html" itemprop="url"> Η εκκλησιολογική κληρονομιά του Αγίου Χρυσοστόμου του Νέου Ομολογητού. (Απομαγνητοφώνηση Γ΄ μέρος)</a><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/03/44.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΔΙΑΣΠΑΣΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (44ο ΜΕΡΟΣ)</a><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; text-align: center;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_21.html" style="color: #0e0e0e; display: block; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: 600; line-height: 1.4em; margin: 5px 0px 0px; max-height: 36px; overflow: hidden; text-decoration-line: none;">Η “μερίς” του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου και το ορθό νόημα της εκκλησιολογίας του Αγίου πρώην Φλωρίνης.</a><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; text-align: center;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_88.html" style="color: #0e0e0e; display: block; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: 600; line-height: 1.4em; margin: 5px 0px 0px; max-height: 36px; overflow: hidden; text-decoration-line: none;">Ἡ Ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου Φλωρίνης Χρυσοστόμου καὶ ἡ ἀπόκλιση της.</a><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; text-align: center;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_20.html" style="color: #0e0e0e; display: block; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: 600; line-height: 1.4em; margin: 5px 0px 0px; max-height: 36px; overflow: hidden; text-decoration-line: none;">Ο μοναχικός δρόμος του Αγίου Προέδρου</a><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; text-align: center;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/07/blog-post_24.html" style="color: #0e0e0e; display: block; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: 600; line-height: 1.4em; margin: 5px 0px 0px; max-height: 36px; overflow: hidden; text-decoration-line: none;">Μια εξαιρετική άγνωστη επιστολή του Αγίου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου και περί εκκλησιολογικών σύγχρονων θέσεων....</a><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #333333; text-align: center;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/10/blog-post.html" style="color: #0e0e0e; display: block; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: 600; line-height: 1.4em; margin: 5px 0px 0px; max-height: 36px; overflow: hidden; text-decoration-line: none;">''ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΑΛΑΝΤΙΟΥ Κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ''</a></div>