ΠΡΩΤΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ.

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHi3bPILwaQxIzolqqHM-5976zzi1i57D251FJf14mnrvrwgfBfYtOqcWt1BSOLRiLsSFqkIC3fvGUaDys-5_YfJZtwPF_7YOX9jSy0Thw_CFpv_J-gZsJhOHcRESDBu3a88qezPNd0n8/s1600/2010-12-26_023939.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHi3bPILwaQxIzolqqHM-5976zzi1i57D251FJf14mnrvrwgfBfYtOqcWt1BSOLRiLsSFqkIC3fvGUaDys-5_YfJZtwPF_7YOX9jSy0Thw_CFpv_J-gZsJhOHcRESDBu3a88qezPNd0n8/s400/2010-12-26_023939.jpg" width="310" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;"><br /></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;"><br /></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;">Λάβαμε </span><span style="line-height: 27.6px;">χθες</span><span style="line-height: 115%;"> ένα </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">email</span><span style="line-height: 115%;"> που περιλαμβάνει την απάντηση του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά προς το ιστολόγιο ''Κρυφό Σχολειό''. Αν και δεν μας αφορά η εν λόγω απάντηση εφ΄ όσον δεν απευθύνεται προς το ιστολόγιό μας <u><b>για την συνέχιση του διαλόγου</b></u> που είχαμε ξεκινήσει και που <u><b>ο ίδιος</b></u> είχε ζητήσει, θα κάνουμε όμως μια πρώτη παρατήρηση σε κάποια σημεία.<o:p></o:p></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;"><br /></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;">Αναφέρει ο π. Ευθύμιος</span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">: </span><span style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;"><br /></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><i><span style="line-height: 115%;">«</span><span style="line-height: 115%;">Εἶναι γεγονὸς ὅτι δὲν εἶχα καμμία πρόθεσι ἢ διάθεσι νὰ ἐπικοινωνήσω καὶ μάλιστα μὲ ἀντιπαράθεσι, μαζί σας, ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι, οἱ προηγούμενες ἐπικοινωνίες μας, δὲν εἶχαν κανένα οὐσιῶδες ἀποτέλεσμα. Μάλιστα μοῦ ἔδωσαν τὴν ἐντύπωσι, χωρὶς νὰ σᾶς γνωρίζω προσωπικά, ὅτι ἔχετε ὅλα τὰ γνωρίσματα τῶν Γ.Ο.Χ., βασικὰ τῶν ὁποίων εἶναι ἡ ἐμμονὴ στὴν δογματοποίησι τοῦ ἡμερολογίου καὶ ἡ δικαιολογία ὅλων τῶν πλανῶν καὶ διαστροφῶν τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὶς Συνόδους ποὺ ἐδημιούργησαν, τὶς χειροτονίες Ἐπισκόπων, τὴν Ἐπισκοποκεντρικὴ Ἐκκλησία, τὴν λῆξι καὶ τὸ τέλος τῆς ἀποτειχίσεως καὶ τῆς διακοπῆς τῆς μνημονεύσεως τοῦ Ἐπισκόπου, τὴν λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως σὲ καιρὸ εἰρήνης καὶ τῆς μὴ ὑπάρξεως αἱρέσεως, χωρὶς αὐτὴ νὰ καταδικασθῆ Συνοδικῶς κ.λπ.<o:p></o:p></span></i></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;"><i><span style="color: blue;">Δὲν σᾶς κρύβω ὅτι ἀπὸ ὅλη τὴν ἐπικοινωνία καὶ ἀντιπαράθεσί μου μὲ τοὺς Γ.Ο.Χ. ἑδραιώνεται καὶ κατασταλάζει ἡ γνώμη μου ὅτι, ὄχι μόνο κάτι δὲν πάει καλὰ στοὺς Γ.Ο.Χ., ἀλλὰ καὶ ὅτι αὐτὸ μὲ κάθε τρόπο τὸ καλύπτουν καὶ τὸ δικαιολογοῦν σὲ σημεῖο, ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός τους νὰ μὴν εἶναι ὁ αἱρετικός, Οἰκουμενιστὴς κ.λπ., ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ θὰ τοὺς θίξη ἢ θὰ τοὺς ὑποδείξη τὰ λάθη τους</span></i></span><span style="line-height: 115%;"><i><span style="color: blue;">».</span></i><o:p></o:p></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;"><br /></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Ο π. Ευθύμιος, θεωρεί ότι όταν διεξάγεται κάποιος διάλογος μαζί του θα πρέπει να έχει και <b>''ουσιώδες αποτέλεσμα''</b>! Ποιό όμως είναι αυτό; Λογικά το να συμφωνήσεις με αυτά που ο ίδιος υποστηρίζει! Αν δεν συμφωνήσεις τότε δεν υπάρχει ουσιώδες αποτέλεσμα (οπότε δεν υπάρχει λόγος επικοινωνίας-διαλόγου), διακατέχεις όλα τα γνωρίσματα των Γ.Ο.Χ. κ.λπ. κ.λπ. Ο π. Ευθύμιος λησμονεί όμως ότι ο διάλογος είναι <u><b>ανταλλαγή απόψεων και κρίσεων</b></u> και όχι <u><b>η επιβολή</b></u> της γνώμης του άλλου! Ποιά είναι όμως η ουσία του διαλόγου; Η εύρεση της αληθείας η οποία όμως χρειάζεται οπωσδήποτε την ανταλλαγή των απόψεων και κρίσεων που προαναφέραμε και όχι της επιβολής της γνώμης και μάλιστα δια μέσω <u><b>χαρακτηρισμών</b></u> οι οποίοι δυστυχώς δεν λείπουν από το κείμενο που ελάβαμε!<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Αναφέρει ο π. Ευθύμιος:<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><i><span style="line-height: 115%;">«</span><b><span style="line-height: 115%;">Ἔ</span></b><span style="line-height: 115%;">ρχομαι μετὰ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἑνότητα, ἡ ὁποία ἀφοροῦσε τὶς προθέσεις σας, νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα γιὰ τὸ ὁποῖο μὲ κατηγορεῖτε· ὅτι δηλαδή, ὅπως γράφετε, μὲ κεφαλαῖα μάλιστα γράμματα, «ὁ π. Εὐθύμιος ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ. (Δὲν ὑπάρχει ἔγγραφο ἀποτειχίσεώς του ὅπως ἄλλων ἀποτειχισμένων κληρικῶν)». Αὐτὸ τὸ θέμα τὸ προτάσσω τῶν ἄλλων γιὰ τὰ ὁποῖα κατηγοροῦμαι, ἐπειδὴ αὐτὸ εἶναι ἐπίκαιρο, ἐνῶ τὰ ἄλλα ἀναχρονιστικά.<o:p></o:p></span></i></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="color: blue;"><i><span style="line-height: 115%;">Κατ’ ἀρχὰς πιστεύω ὅτι καὶ αυτὴ ἡ κατηγορία ἐντάσσεται στὶς κακόβουλες καὶ ἐμπαθεῖς προθέσεις σας, εἰς τὶς ὁποῖες ἀναφέρθηκα ἀνωτέρω. Ἐξ ἀρχῆς πρέπει νὰ ἀναφέρω ὅτι, ὄντως δὲν ἔκανα ἕνα εἰδικὸ ἔγγραφο Ἀποτειχίσεως, διότι ὄχι μόνο τὸ ἐθεώρησα περιττὸ καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξο Παράδοσι, ἀλλὰ προσέτι τὸ ἐθεώρησα καὶ σὰν ὑποβολιμαῖο ἀπὸ τοὺς Γ.Ο.Χ. Ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἐγγράφου περὶ Ἀποτειχίσεως ἐτέθη σὲ μᾶς, ὅταν σὲ κάποια σύναξι, αὐτὸ τὸ ἐζήτησαν οἱ πατέρες Γεώργιος Ἀγγελακάκης καὶ Σταῦρος Βάϊος. Αὐτοὶ τὸ ἐθεώρησαν ἀναγκαῖο διὰ τὴν Ἀποτείχισι καὶ ἐγὼ τὸ ἐδέχθην ὡς ἐπουσιῶδες θέμα καὶ χάριν τῆς ἑνότητος καὶ ὁμοψυχίας. Ὅταν ὅμως οἱ ἀνωτέρω πατέρες ἀπήτησαν, ἐκ τῶν ὑστέρων, τὴν ὑπαγωγή μας στὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο καὶ τὸ ἐθεώρησαν ἀναγκαῖο διὰ νὰ ἔχωμε μαζί των ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία, τότε ἀντελήφθην ὅτι τὸ ἡμερολόγιο ἦτο καὶ δι’ αὐτοὺς θέμα πίστεως καί, ἐπειδὴ ἐμεῖς δὲν εἴχαμε αὐτὴ τὴν ἀντίληψι, ἀποφασίσαμε νὰ συνεχίσουμε τὴν Ἀποτείχισι χωρὶς νὰ ἔχωμε μεταξύ μας ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνο λόγῳ τοῦ ἡμερολογίου. Δηλαδή, καὶ οἱ πατέρες αὐτοί, δὲν ὑπήχθησαν σὲ κάποια Σύνοδο τῶν Γ.Ο.Χ., διότι τὸ ἐθεώρησαν παράνομο καὶ ἐκτὸς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως</span><span style="line-height: 115%;">»</span></i></span><span style="line-height: 115%;"><span style="color: blue;"><i>.</i></span><o:p></o:p></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;"><span style="color: blue;"><i><br /></i></span></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Ο π. Ευθύμιος λοιπόν <u><b>ομολογεί</b></u> ότι όντως δεν έκανε έγγραφο αποτειχίσεως, οπότε το θέμα αυτό λήγει διαπαντός! Αυτό ακριβώς είχε γράψει και το ιστολόγιο ''Κρυφό Σχολειό'' και έσπευσαν άμεσα οι διαφωνούντες να γράψουν ότι:<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><i><span style="line-height: 115%;">«</span><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; line-height: 115%;">Στὴν εἰσαγωγὴ ὁ κ. Μάνης γιὰ νὰ χτυπήσει τὸν π. Εὐθύμιο, γράφει ὅτι "ο π. Ευθύμιος ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΠΟΤΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ (δεν υπάρχει έγγραφο Αποτειχίσεώς του όπως άλλων αποτειχισμένων κληρικών)". Δὲν ἔκανε τὸν κόπο νὰ μᾶς ρωτήσει γι' αὐτὸ ὁ κ. Μάνης, παρόλο ποὺ ἔχει ἐπικοινωνήσει παλαιότερα μὲ κάποιον ἀπὸ τοὺς διαχειριστὲς τοῦ ἱστολογίου μας. Ἐπειδὴ τέτοιο ἔγραφο, Διακοπῆς Μνημοσύνου τοῦ Ἐπισκόπου του, ὑπάρχει ἀπὸ τὸ 1999, πολλὰ χρόνια δηλαδὴ πρὶν καθαιρεθεῖ (κι ἄρα δὲν ἰσχύει αὐτὸ ποὺ ἐπιπολαίως διαδίδει ὁ κ. Μάνης) τὸ δημοσιεύουμε, μετὰ τὴν εἰσαγωγὴ τοῦ κ. Μάνη, ΕΔΩ> https://paterikiparadosi.blogspot.in/2016/08/blog-post_95.html .</span>»</i><span style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Στο λίνκ όμως που μας παραπέμπουν οι αγαπητοί και πάλι δεν υπάρχει κανένα έγγραφο αποτειχίσεως! Και πως να υπάρχει εφ΄ όσον δεν υπάρχει και εφ΄ όσον <u><b>το ομολογεί</b></u> και ο ίδιος ο π. Ευθύμιος ανωτέρω; Οπότε οι υποστηρικτές του βιάστηκαν και βιάζονται να απαντήσουν......<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Αναφέρει ο ίδιος:<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><i><span style="color: blue;"><span style="line-height: 115%;">«</span><span style="line-height: 115%;">Ἡ ἄποψίς μου καὶ ἡ θέσις μου γενικὰ διὰ τὸ ἔγγραφο τῆς Ἀποτειχίσεως εἶναι ὅτι, προκειμένου περὶ Ἀποτειχίσεως, δὲν ἀπαιτεῖται τέτοιο ἔγγραφο, οὔτε ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή, οὔτε ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς Κανόνες, οὔτε ἀπὸ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων. Εἶναι δὲ μία ἐπινόησις τῶν συγχρόνων πατέρων, ἴσως ἀπὸ κάποια παρανόησι καὶ ἐπίρροια τῆς Λιβέλλου, τὴν ὁποία ἔδιδον οἱ αἱρετικοὶ ὅλων τῶν ἐποχῶν, ὅταν προσήρχοντο ἐν μετανοίᾳ στὴν Ὀρθοδοξία. Ἡ Λίβελλος, ὅμως, αὐτὴ δὲν ἀπευθύνετο πρὸς τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ πρὸς τοὺς Ὀρθοδόξους καί, μάλιστα, πρὸς τὴν Σύνοδο, ἡ ὁποία κατεδίκαζε τὴν αἵρεσι καὶ ἐδέχετο μὲ αὐτὴν τὴν ἔγγραφο ὁμολογία αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀναθεμάτιζαν τὴν αἵρεσι καὶ προσήρχοντο στὴν Ὀρθοδοξία</span><span style="line-height: 115%;">»</span></span></i><span style="line-height: 115%;"><i><span style="color: blue;">.</span></i><o:p></o:p></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;"><i><span style="color: blue;"><br /></span></i></span></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;">Οπότε και πάλι τονίζουμε ότι το ζήτημα </span><u style="line-height: 115%;"><b>λήγει διαπαντός</b></u><span style="line-height: 115%;"> και κακώς οι υποστηρικτές του έσπευσαν να δικαιολογήσουν και να γράψουν ότι ΥΠΑΡΧΕΙ!!!! Θεωρούμε μάλιστα ότι από την <u><b>ειλικρινή απάντηση</b></u> του π. </span><span style="line-height: 27.6px;">Ευθυμίου</span><span style="line-height: 115%;"> εκτέθηκαν και μάλλον δεν γνωρίζουν τι πράττει ή τι δεν πράττει ο πνευματικός τους. Οπότε όταν το ιστολόγιο ''Κρυφό Σχολειό'' έγραφε ότι: </span><i style="line-height: 115%;">«</i><i><span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; line-height: 115%;">δεν υπάρχει έγγραφο Αποτειχίσεώς του όπως άλλων αποτειχισμένων κληρικών</span>»</i> είχε <u><b>απόλυτο δίκιο</b></u>! Προσέξτε! Ομιλούμε επί της ουσίας!<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Δια όλα τα υπόλοιπα τα οποία αναφέρει ο π. Ευθύμιος θα τα μελετήσουμε προσεκτικά λόγω μεγέθους αλλά και λόγω γεγονότων εκ της  εκκλ. ιστορίας τα οποία πρέπει να μελετηθούν.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Εμείς πάντως ακόμα αναμένουμε την συνέχιση του διαλόγου <u><b>ΠΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ</b></u> όσον αφορά το ημερολογιακό ζήτημα! Εις τον συγκεκριμένο διάλογο ο ίδιος έθεσε ζητήματα τα οποία δεν ευσταθούν και που αναιρέσαμε δίχως καμία απάντηση! Μήπως θεώρησε ότι και πάλι δεν θα υπήρχε <b>''ουσιώδες αποτέλεσμα''</b>; Τότε γιατί ο ίδιος είχε γράψει προκαλώντας μάλιστα:</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="background-color: white; line-height: 18.4px;">«</span><i><span style="line-height: 115%;">''Ἄν ἐσεῖς δέν θέλετε νά ἀπαντήσετε, εἴτε διότι ἀπογοητευτήκατε ἀπό τήν ἀδιαλλαξία μας, εἴτε διότι δέν σᾶς ἐξυπηρετεῖ στήν μεθοδολογία σας, εἴτε γιά ὁποιονδήποτε ἄλλο λόγο, δύναται νά ἀπαντήση καί <u>κάποιος ἄλλος Παλαιοημερολογίτης</u>, τή στιγμή μάλιστα πού δέν μονοπωλοῦμε ἐμεῖς οἱ δύο τόν διάλογο''».</span></i></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><i><span style="line-height: 115%;"><br /></span></i></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 115%;">Σήμερα απογοητεύτηκε ο ίδιος από την δική μας ''αδιαλλαξία'' και από το μη ''ουσιώδες αποτέλεσμα'' σε δύο διαλόγους;</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <i><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><o:p></o:p></span></span></i></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; line-height: 115%;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> </div>

ΠΡΩΤΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ.

Λάβαμε  χθες  ένα email που περιλαμβάνει την απάντηση του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά προς το ιστολόγιο ''Κρυφό Σχολειό''...

Read more »

Ξεκίνησε τις εργασίες του το Συμβούλιο Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="background: rgb(255, 255, 255); border: 0px; color: #333333; font-family: Lato, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin-bottom: 1.75em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuntkMEST_K22fGWgFy2g-peXlwi7ccl_j1tXNgBT6o3woUy2jcmPNBIldi3eFaRHWCSqtDscqNo232RzMPB7ggBXVKwI4cbP5-wjM-nJj0syfpjeinziPsTT2gQshyphenhyphen33ejNJLO79Yzds/s1600/14188667_756370704466645_7589712028540512550_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuntkMEST_K22fGWgFy2g-peXlwi7ccl_j1tXNgBT6o3woUy2jcmPNBIldi3eFaRHWCSqtDscqNo232RzMPB7ggBXVKwI4cbP5-wjM-nJj0syfpjeinziPsTT2gQshyphenhyphen33ejNJLO79Yzds/s1600/14188667_756370704466645_7589712028540512550_o.jpg" /></a></div> <div style="background: rgb(255, 255, 255); border: 0px; color: #333333; font-family: Lato, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin-bottom: 1.75em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"> <br /></div> <div style="background: rgb(255, 255, 255); border: 0px; color: #333333; font-family: Lato, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin-bottom: 1.75em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"> Ξεκίνησε τις εργασίες της η Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής στο Αμμάν, με τη συμμετοχή των θρησκευτικών ηγετών και εκπροσώπων από όλες τις εκκλησιαστικές κοινότητες στην Μέση Ανατολή.<span id="more-57226" style="background: transparent; border: 0px; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></span></div> <div style="background: rgb(255, 255, 255); border: 0px; color: #333333; font-family: Lato, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin-bottom: 1.75em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"> Στη συνέλευση, η οποία έχει ως διοργανώτρια την Εκκλησία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, συμμετέχουν επίσης ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος, ο Πατριάρχης Αντιοχείας κ. Ιωάννης, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος, ο Κόπτης Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρos Β΄, ο Χαλδαίος Καθολικός Πατριάρχης Σάκο (Luis Rafael Sako), ο Λατίνος Πατριάρχης στα Ιεροσόλυμα κ. Φουάδ Τουάλ, ο Σύρος Καθολικός Πατριάρχης Ιγνάτιος Εφραίμ και ο Μελχίτης Πατριάρχης κ. Γρηγόριος.</div> <div style="background: rgb(255, 255, 255); border: 0px; color: #333333; font-family: Lato, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin-bottom: 1.75em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"> Οι συναντήσεις και οι συνομιλίες μεταξύ των ηγετών της Εκκλησίας και των θρησκευτικών κοινοτήτων θα επικεντρωθεί στους χριστιανούς της Μ. Ανατολής στην ταραγμένη περιοχή, ενώ θα ληφθεί επίσης υπόψη η ανάγκη για την προώθηση του διαλόγου και συνύπαρξης με τις ισλαμικές κοινότητες και τις προσπάθειες ανακούφισης των προσφύγων και των θυμάτων του πολέμου που υλοποιείται από εκκλησιαστικές κοινότητες.</div> <div style="background: rgb(255, 255, 255); border: 0px; color: #333333; font-family: Lato, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin-bottom: 1.75em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"> Επιπλέον, θα αξιολογηθεί ποιά μέτρα είναι αναγκαία για να γίνει έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα και την παγκόσμια και περιφερειακή αρμοδιότητα να προωθεί ο τερματισμός των συγκρούσεων στη Συρία και το Ιράκ το συντομότερο δυνατόν.</div> <div style="background: rgb(255, 255, 255); border: 0px; color: #333333; font-family: Lato, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin-bottom: 1.75em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"> Το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας υποστηρίζει επίσης τον ρόλο του ως θεματοφύλακας των χριστιανικών Αγίων Τόπων, ενώ εκφράζει πάλι την ανησυχία του να αναγνωρίσει την χριστιανική παρουσία ως ένα βασικό και απαραίτητο στοιχείο των ιθαγενών στο μωσαϊκό των λαών και των θρησκευτικών κοινοτήτων που ζουν στη μέση Ανατολή.</div> <div style="background: rgb(255, 255, 255); border: 0px; font-family: Lato, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; line-height: 28px; margin-bottom: 1.75em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"> <b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟ: http://orthodoxia.info/news/%CE%BE%CE%B5%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AF/</span></b></div> </div>

Ξεκίνησε τις εργασίες του το Συμβούλιο Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής

Ξεκίνησε τις εργασίες της η Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής στο Αμμάν, με τη συμμετοχή των θρησκευτικών...

Read more »

Ο «ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ» ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥ BOSE!!!

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiS67AFNkqy0-27bejnB-SXkWRWhKb9fbMBGwUWWCPEOB30qR2orvLikSnjRBt8-3huxZEZVvM5Zzk-k59UcGMJgftsHIlf5CgjZqZ8CQ6dEgWQ5f1mygDvchNzV-OA6SyNIjNCDyIsHm8/s1600/kalavrytwn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiS67AFNkqy0-27bejnB-SXkWRWhKb9fbMBGwUWWCPEOB30qR2orvLikSnjRBt8-3huxZEZVvM5Zzk-k59UcGMJgftsHIlf5CgjZqZ8CQ6dEgWQ5f1mygDvchNzV-OA6SyNIjNCDyIsHm8/s1600/kalavrytwn.jpg" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"> <b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ: ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ</span></b></div> <br /></div>

Ο «ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ» ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥ BOSE!!!

ΠΗΓΗ: ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ

Read more »

Περί τῆς σημασίας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἡμερολογίου (π. Σεραφείμ Ρόουζ +20/8-2/9-1982)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white;"><br /></span> <div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: 20.79px; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXUYr6wcoBilQGhQ3i3DNF6Da9mt_i9BJ-Bvobrc-67JiOrjT5cmEF3gQQISR5MT5b0v5b6LMSKAia8ap2lNCvfMf-MAyPXeZRdJPR-7RFXgCiU7slymKj0ZOyevppup_Ovv9owybZWTyn/s1600/73538.b.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXUYr6wcoBilQGhQ3i3DNF6Da9mt_i9BJ-Bvobrc-67JiOrjT5cmEF3gQQISR5MT5b0v5b6LMSKAia8ap2lNCvfMf-MAyPXeZRdJPR-7RFXgCiU7slymKj0ZOyevppup_Ovv9owybZWTyn/s1600/73538.b.jpg" style="border: none; position: relative;" width="395" /></span></a></div> <div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: 20.79px; text-align: center;"> <span style="background-color: white; font-size: xx-small;"><i>ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ</i></span></div> <div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: 20.79px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: 20.79px; text-align: center;"> <i style="background-color: white;"><br /></i></div> <div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><i>ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Τὸ παρακάτω κείμενο συντάχθηκε ἀπὸ τὸν μακαριστὸ π. Σεραφεὶμ Ρόουζ ὡς προλογικὸ στὴν ἔκδοση τοῦ ἡμερολογίου τοῦ 1972, τὸ ὁποῖο ἐξέδωσε τὸ περιοδικό "The Orthodox Word". Ἡ μετάφραση ἔγινε, κατὰ παράκλησή μας, ἀπὸ τὸν Ἀναπληρωτὴ Καθηγητὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων κ. Δημήτριο Χατζηνικολάου, τὸν ὁποῖο εὐχαριστοῦμε θερμῶς (ὑπογραμμίσεις ἡμέτερες).</i><br /><br /><br /></span><div class="MsoNormal"> <span style="line-height: 17.0775px;"><span style="background-color: white; font-size: medium;">"Ὁ γνήσιος Χριστιανός εἶναι πολεμιστής πού ἀγωνίζεται ν’ ἀνοίξῃ τόν δρόμον του διά νά ἐξέλθῃ ἀπό τά συντάγματα τοῦ ἀοράτου ἐχθροῦ, μέ στόχον τήν οὐράνιον πατρίδα," ἐδίδαξεν ὁ Ἅγιος Γερμανός τῆς Ἀλάσκας. Τό Ὀρθόδοξον Ἡμερολόγιον εἶναι ἡ καταχώρησις τῶν πηγῶν ἀπό τάς ὁποίας ὁ Χριστιανός πολεμιστής πρέπει ν’ ἀντλῇ δύναμιν διά ν’ ἀγωνίζεται εἰς τόν ἐν λόγῳ πνευματικόν  πόλεμον• τοιαύτη πηγή ἐμπνεύσεως  εἶναι! Ἑκάστην ἡμέραν μνημονεύονται ἀγωνισταί πού ἔζησαν πρίν ἀπό  ἡμᾶς καί εὐηρέστησαν τόν Θεόν: προφῆται, ἀπόστολοι, μάρτυρες,  ἱεράρχαι, ἀσκηταί καί μοναχοί, διά Χριστόν σαλοί, ὥστε τό ὄνομα καί τό παράδειγμά των νά δίδῃ εἰς ἡμᾶς θάρρος εἰς τόν ἀγῶνα καί ζῆλον εἰς τήν Ὀρθόδοξον ὁμολογίαν μας καί ζωήν• διότι, ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Μητροπολίτης Φιλάρετος τῆς Μόσχας, κατά τήν ἡμέραν τῆς μνήμης των εἰς τό Ἡμερολόγιον, πλησιάζουν τήν γῆν καί ἀκούουν καλλίτερα τάς προσευχάς μας. Δι’ ἑκάστην ἡμέραν ὁρίζονται (εἰς τό Ἡμερολόγιον) ἀναγνώσματα ἀπό τήν Ἁγίαν Γραφήν ὡς ὅπλα διά τόν ἀγῶνα,  ὥστε  ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός νά μανθάνῃ καθημερινῶς νά προετοιμάζῃ τόν ἑαυτόν του καθοδηγούμενος ἀπό τόν λόγον τοῦ Θεοῦ, συμφώνως μέ τά διδάγματα μέ τά ὁποῖα ἡ Ἐκκλησία ἐπιθυμεῖ νά μᾶς διαφωτίσῃ καί νά μᾶς ἐμπνεύσῃ. Παρομοίως, παρουσιάζονται (εἰς τό Ἡμερολόγιον) οἱ προκαθωρισμένοι κύκλοι ἑορτῶν καί νηστειῶν, ἔτσι ὥστε ὁ κάθε Χριστιανός νά δύναται νά ἑνώσῃ τήν ζωήν του μέ τό ὅλον σχέδιον καί τήν ἱστορίαν τοῦ ἀγῶνος εἰς τόν ὁποῖον μᾶς καλεῖ ἡ Ἐκκλησία.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="line-height: 17.0775px;"><span style="background-color: white; font-size: medium;"><br /></span></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1aR44_tIH4VLfLTuNEvj5L1TL5QC03gnqjl6qIaFr0PAm5AssONDMC6nILmBNGqL8sIrz7z_cQDhGCbsIF3NmYg0N4txjb1DMA0HRz27yNGs79C9Zk86ZNKCj5Je-BPPcVj2GsU7i7fg/s1600/c7.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black;"><img border="0" height="452" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1aR44_tIH4VLfLTuNEvj5L1TL5QC03gnqjl6qIaFr0PAm5AssONDMC6nILmBNGqL8sIrz7z_cQDhGCbsIF3NmYg0N4txjb1DMA0HRz27yNGs79C9Zk86ZNKCj5Je-BPPcVj2GsU7i7fg/s1600/c7.JPG" style="border: none; position: relative;" width="640" /></span></a></div> <div class="MsoNormal"> <span style="line-height: 17.0775px;"><span style="background-color: white; font-size: medium;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="line-height: 17.0775px;"><span style="background-color: white; font-size: medium;">Τόἱερόν Ἡμερολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι πολύ διαφορετικόν ἀπό τό πολιτικόν (ἀρχικῶς παπικόν) ἡμερολόγιον τῶν Δυτικῶν χωρῶν, ἐφόσον ἡ πολιτική ἡμερομηνία εἶναι ἐνωρίτερα κατά δεκατρεῖς ἡμέρας καί σχεδόν πάντοτε αἱ ἑορταί πού ἐξαρτῶνται ἀπό τήν ἡμερομηνίαν τοῦ Πάσχα ἀπέχουν μεταξύ των τοὐλάχιστον κατά μίαν  ἑβδομάδα. <u>Εἰς τοῦτο δύναταί τις νά διακρίνῃ μίαν ἰδιαιτέραν πρόνοιαν τοῦ Θεοῦ δι’ ἡμᾶς τούς Χριστιανούς τῶν ἐσχάτων χρόνων. Εἰς ἕνα εἰδωλολατρικόν κόσμον πού ἁπλῶς διατηρεῖ ἐξωτερικά τινα γνωρίσματα τοῦ Χριστιανισμοῦ, εἶναι συχνάκις δύσκολον δι’ ἕνα Ὀρθόδοξον Χριστιανόν νά πείσῃ ἄλλους – ἐνίοτε δέ καί αὐτόν τόν ἑαυτόν του – ὅτι εἰς τήν πραγματικότητα δέν εἶναι ἴδιος μέ ἐκείνους τούς ἄλλους πού χρησιμοποιοῦν τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ἀπό συνήθειαν, ἀλλ’ οὔτε ὀρθῶς πιστεύουν εἰς Αὐτόν οὔτε ἀποδέχονται τήν Ἐκκλησίαν Του.  Ἀλλ’  ὁ  Θεός  ἔχει δώσει εἰς ἡμᾶς τούς ἀσθενεῖς τήν εἰδικήν χάριν νά μένωμεν μακράν τοῦ κόσμου καί τῶν ἐκπαγανισθεισῶν «Χριστιανικῶν» ἑορτῶν τῆς σήμερον. Χάριν παραδείγματος, ποῖος Ὀρθόδοξος Ἀμερικανός δέν εὐφραίνεται πού δύναται νά ἑορτάσῃ τήν ἑορτήν τῆς Γεννήσεως τοῦ  Χριστοῦ μέ τήν δέουσαν ἡσυχίαν καί ἱεροπρέπειαν, ἀρκετόν χρόνον  ἀφότου παρέλθῃ τό μάταιον καί βραχνόν πνεῦμα τοῦ «Ἀη Βασίλη» </u>(σ.σ. τοῦ "Santa Claus" τῶν Δυτικῶν, πού ἑορτάζεται τήν 25ην Δεκεμβρίου καί πού οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μέ τόν Μέγαν Βασίλειον); Ἤ πού, οὐχ ἧττον, κατά τήν πολιτικήν ἀργίαν τῆς 25ης Δεκεμβρίου εἶναι ἐλεύθερος νά παρίσταται εἰς τήν ἀκολουθίαν πρός τιμήν τοῦ πρώτου Ἁγίου τῆς  Ἀμερικανικῆς γῆς, τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ τῆς Ἀλάσκας (σ.σ. κατά μίαν ἐκδοχὴν, ὁ Ἅγιος ἐκοιμήθη τήν 13ην Δεκεμβρίου 1836,  κατά τό Ἰουλιανόν Ἡμερολόγιον, δηλαδή τὴν ἡμέραν τῶν Χριστουγέννων μέ τό Γρηγοριανόν, ἐφόσον τότε ἡ διαφορά μεταξύ τῶν δύο ἡμερολογίων ἦτο 12 ἡμέραι); Ἤ πού δι' αὐτόν τό Πάσχα παραμένει ἡμέρα ξεχωριστή καί δέν συγχέεται μέ τήν εἰδωλολατρικήν ἑορτήν τῶν «Πασχαλινῶν Κουνελιῶν»;  Ἤ πού δι' αὐτόν ἀκόμη καί ὁ διαβολικός ἐμπαιγμός τῶν καρναβαλίων (Halloween) ἔχει ἀντικατασταθῆ ἀπό τήν νέαν ἑορτήν τοῦ ἐνδόξου θαυματουργοῦ τῆς ἰδικῆς μας πατρίδος, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης;<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="line-height: 17.0775px;"><span style="background-color: white; font-size: medium;">Ὁ μακαρίας μνήμης ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς,  ἕν ἔξοχον φῶς ἐμπνεύσεως διά τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς τῶν ἡμερῶν μας, πάντοτε ἐπέμενεν ὥστε οἱ μαθηταί τῶν ὑπό τήν εὐθύνην του  ἐκκλησιαστικῶν σχολείων νά μανθάνουν νά τηροῦν τάς ἑορτάς τοῦ  Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου, ἀπουσιάζοντες ἀπό τό σχολεῖον καθ’ ὅλας  ἀνεξαιρέτως τάς μεγάλας ἑορτάς, καθώς καί κατά τήν ἑορτήν τοῦ ἠγαπημένου των ἁγίου, ἀφιεροῦντες τήν ἡμέραν εἰς τήν παρακολούθησιν τῆς Θείας Λειτουργίας καί εἰς τόν πρέποντα ἑορτασμόν τῆς ἑορτῆς. Ἄν καί δέν ἐθεώρει τήν τήρησιν τοῦ  παραδοσιακοῦ  Ἡμερολογίου δογματικόν ζήτημα, παρά ταῦτα <u>ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἰωάννης  ἐτόνιζε τήν σπουδαιότητά του – ἐκτός ἀπό τά προφανῆ θέματα τῆς λειτουργικῆς ἀνεπαρκείας τοῦ "νέου" ἡμερολογίου καί τόν ἀντικανονικόν καί ἀναρχικόν τρόπον μέ τόν ὁποῖον ἐπεβλήθη – τόσον ὡς ζήτημα ἐμπιστοσύνης πρός τήν παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας ὅσον καί ὡς ἔκφρασιν  ἀλληλεγγύης πρός ὅσους εἰς τήν Ἑλλάδα, εἰς τήν μονήν τοῦ Βαλαάμ τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ, καί ἀλλαχοῦ, οἱ ὁποῖοι κατά τόν αἰῶνα πού διανύομεν (σ.σ. τόν 20όν, καθότι τό κείμενον ἐγράφη κατά τό ἔτος 1972), ἔχουν ὑποφέρει καί ἔχουν δώσει ἀκόμη καί τήν ζωήν των δι' αὐτήν τήν ἐμπιστοσύνην.<o:p></o:p></u></span></span></div> <div class="MsoNormal"> <u><span style="line-height: 17.0775px;"><span style="background-color: white; font-size: medium;">Οἱ Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι κατά τήν δεκαετίαν τοῦ 1920 ἠγωνίσθησαν διά τό Ὀρθόδοξον Ἡμερολόγιον,  ἐπεβεβαίωσαν ὅτι ἡ βιαία ἐπιβολή τοῦ "νέου" ἡμερολογίου εἰς τόν πιστόν λαόν τῆς Ἑλλάδος ἦτο τό πρῶτον μόνον βῆμα ἑνός ὁλοκλήρου προγράμματος ἐκκλησιαστικῆς ἀνακαινίσεως καί συνθηκολογήσεως μέ τό πνεῦμα αὐτοῦ τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται (σ.σ. Α' Ἰω. 5:19). Ἡ Ἱστορία ἔχει ἤδη ἀποδείξει ὅτι ὀρθῶς ἔπραξαν. Συνεπῶς, εἶναι  ἐξαιρετικῶς σημαντικόν ὅτι ἡμεῖς πού εἴμεθα ἐλεύθεροι νά πράξωμεν τό αὐτό πρέπει νά παραμείνωμεν εἰς τήν παράδοσιν πού ἐκληρονομήσαμεν  ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρας, χωρίς νά κρίνωμεν ἐκείνους πού ἀκουσίως εὑρίσκονται ὑπό τόν ζυγόν τοῦ "νέου" ἡμερολογίου. Εἰς τήν Ἀμερικήν, εἰδικώτερον, ὅπου δέν ὑπάρχει πολιτική πίεσις ν’ ἀλλάξῃ τό  Ἡμερολόγιον, ἡ διατήρησις τοῦ παραδοσιακοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου καθίσταται ταχέως ἕν ἀπό τά διακριτικά στοιχεῖα πού διαχωρίζουν τόν γνήσιον ἀπό τόν μή γνήσιον Ὀρθόδοξον.</span></span></u></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background-color: white; font-size: medium; line-height: 20.7px;">Τούτων οὕτως ἐχόντων, εἰς τό ὄνομα τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ τῆς Ἀλάσκας, προστάτου τῶν γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν αὐτῆς τῆς χώρας, παρουσιάζομεν διά πρώτην φοράν εἰς τόν ἀγγλόφωνον Ὀρθόδοξον λαόν, τό πλῆρες Ἡμερολόγιον τῆς Ἐκκλησίας διά τό ἔτος 1972. Ἕκαστος μήν κοσμεῖται ἀπό μίαν μονήν ἤ ἄλλην ἱστορικήν τοποθεσίαν τῆς Ἀμερικῆς. Διότι ὁ λαός αὐτός εἶναι ἐκεῖνος πού, ἀκόμη καί σήμερον, κρατεῖ ζωντανόν τό ἰδανικόν τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος πού ἔφερεν εἰς τήν Ἀμερικήν ὁ Ἅγιος Γερμανός τῆς Ἀλάσκας καί πού ἀποτελεῖ τήν βάσιν καί δίδει νόημα εἰς τό ὅλον Ὀρθόδοξον Ἡμερολόγιον. Εἴθε αὐτό τό Ἡμερολόγιον νά χρησιμεύσῃ διά τήν διδασκαλίαν, τόν φωτισμόν καί τήν ἔμπνευσιν τοῦ «μικροῦ ποιμνίου» τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς τόν Ὁποῖον ἁρμόζει πᾶσα δόξα νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.</span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="background-color: white; font-size: medium; line-height: 20.7px;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEic0NsClEmCDqGAhkQTNvk6PUbFuFAE9afs5vstjpLSe5oKz8mYbRSHzowanH6uGvYxgOKqX3DwADKixl_qhF3Oe1TrluwOsuysAMd2Y8Q01HMEOlSIUdLDkDM2tZviMXAH2UT6at2639I/s1600/c8.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black;"><img border="0" height="454" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEic0NsClEmCDqGAhkQTNvk6PUbFuFAE9afs5vstjpLSe5oKz8mYbRSHzowanH6uGvYxgOKqX3DwADKixl_qhF3Oe1TrluwOsuysAMd2Y8Q01HMEOlSIUdLDkDM2tZviMXAH2UT6at2639I/s1600/c8.JPG" style="border: none; position: relative;" width="640" /></span></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbcayI_T2aONWAoa-kXTpubH6MYBpvd2YNzdGA1RlQ0BpaMWPkrB7Bed4EXG73Rldyn3TV7jZl5_7vuRrhaB2uFoqmHm5W3xyFkYL7h9S3EG-Cm_6LnuB5Cg6bQZEWx10lVkzNs-sHDTI/s1600/IMG_3669+copy.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black;"><img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbcayI_T2aONWAoa-kXTpubH6MYBpvd2YNzdGA1RlQ0BpaMWPkrB7Bed4EXG73Rldyn3TV7jZl5_7vuRrhaB2uFoqmHm5W3xyFkYL7h9S3EG-Cm_6LnuB5Cg6bQZEWx10lVkzNs-sHDTI/s1600/IMG_3669+copy.JPG" style="border: none; position: relative;" width="640" /></span></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="background-color: white;">ΠΗΓΗ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ (ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ): </span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white;">http://startingontheroyalpath.blogspot.gr/2015/09/fr-seraphim-on-calendar.html</span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="background-color: white;"><b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ: ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ</span></b></span></div> </div> </div>

Περί τῆς σημασίας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἡμερολογίου (π. Σεραφείμ Ρόουζ +20/8-2/9-1982)

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Τὸ παρακάτω κείμενο συντάχθηκε ἀπὸ τὸν μακαρι...

Read more »

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Π.Σ.Ε. (4ο ΜΕΡΟΣ)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Η εκτίμηση των ελλήνων οικουμενιστών ήταν ότι η επιδίωξη της Una Sancta είναι “ιερόν καθήκον παντός χριστιανού και έργον πάσης ενσυνειδήτως υφιστάμενης χριστιανικής Εκκλησίας” <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn1" name="_ftnref1" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></a>. Στο προκαταρκτικό συνέδριο της Π.Τ. στη Γενεύη το 1920 συμμετείχαν για πρώτη φορά αντιπροσωπείες Ορθοδόξων Εκκλησιών σε οικουμενική συνάντηση με αντικείμενο δογματικά ζητήματα. Η Εκκλησία της Ελλάδος εκπροσωπήθηκε από τον αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Παπαδόπουλο και τον καθηγητή Α. Αλιβιζάτο <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn2" name="_ftnref2" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></a>. <o:p></o:p></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"> </span><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large; line-height: 115%;">Θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά το προκαταρκτικό αυτό συνέδριο της Π.Τ. κυρίαρχη ήταν η αίσθηση ότι επρόκειτο για επίσημη συμμετοχή και εκπροσώπηση των αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών και όχι μεμονωμένων ατόμων ή προσωπικοτήτων τους. Εξάλλου, ήταν οι Εκκλησίες τους που τους είχαν αποστείλει μετά την αποδοχή της πρόσκλησης που τους απηύθυναν οι οργανωτές της κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του 1919. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του προέδρου του συνεδρίου επισκόπου Charles Brent, ο οποίος καλωσόρισε “τους επίσημους αντιπροσώπους” των Ορθοδόξων Εκκλησιών </span><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn3" name="_ftnref3" style="font-family: Times, "Times New Roman", serif; font-size: x-large; line-height: 115%;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span></span></a><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large; line-height: 115%;">. Αυτή ήταν και η αίσθηση των ορθοδόξων αντιπροσώπων, οι οποίοι παρουσιάστηκαν ως ενιαίο σύνολο, πραγματοποιώντας κατ’ ιδίαν συνεδριάσεις και ακολουθώντας ενιαία γραμμή </span><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn4" name="_ftnref4" style="font-family: Times, "Times New Roman", serif; font-size: x-large; line-height: 115%;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[4]</span></span></span></a><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large; line-height: 115%;">.</span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8ZQwWdpzde5kHItwejWzG1DmdHyKyDVWUYRMEtddUtLclcBAHKJKGH0jZ_GuHkz75W7CxIzLzLG48qUCs5YnrFDd6uD_ZboLqk1GcdKKiaSJPYm1dmsvO-UxHl2f88MCE15a0CT9M4nk/s1600/2016-08-31+00_59_17-%25CE%25A0%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B2%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582+PowerPoint+-+%255B%25CE%259D%25CE%25AD%25CE%25BF+%25CE%25A0%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+Microsoft+Office+PowerPoint.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8ZQwWdpzde5kHItwejWzG1DmdHyKyDVWUYRMEtddUtLclcBAHKJKGH0jZ_GuHkz75W7CxIzLzLG48qUCs5YnrFDd6uD_ZboLqk1GcdKKiaSJPYm1dmsvO-UxHl2f88MCE15a0CT9M4nk/s1600/2016-08-31+00_59_17-%25CE%25A0%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B2%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582+PowerPoint+-+%255B%25CE%259D%25CE%25AD%25CE%25BF+%25CE%25A0%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+Microsoft+Office+PowerPoint.jpg" /></a></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Το πρώτο διεθνές συνέδριο της κίνησης πραγματοποιήθηκε στο διάστημα από 3 έως 21 Αυγούστου 1927 στη Λωζάννη. Τα θέματα της</span><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"> </span><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">ημερήσιας διάταξης ήταν: α) κλήση προς ένωση, β) διάγγελμα της Εκκλησίας προς τον κόσμο, γ) η φύση της Εκκλησίας, δ) το κοινό σύμβολο Πίστης της Εκκλησίας, ε) το υπούργημα της Εκκλησίας, στ) τα μυστήρια, ζ) η ενότητα της Χριστιανοσύνης και η σχέση των υφισταμένων Εκκλησιών προς αυτή</span><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: medium;"> </span><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn5" name="_ftnref5" style="font-family: Times, "Times New Roman", serif; font-size: x-large;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[5]</span></span></span></a><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: medium;">.</span></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Αισθητή στο συνέδριο υπήρξε η συμμετοχή των ορθοδόξων αντιπροσώπων. Ειδικότερα, η Εκκλησία της Ελλάδος εκπροσωπήθηκε από τον μητροπολίτη Ναυπακτίας Αμβρόσιο και τους καθηγητές Κ. Δυοβουνιώτη, Α. Αλιβιζάτο και Δ. Μπαλάνο <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn6" name="_ftnref6" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[6]</span></span><!--[endif]--></span></a>. Συγκεκριμένα, την τρίτη ημέρα του συνεδρίου (5 Αυγούστου), κατά την οποία εξετάστηκε το σχετικό με τη φύση της Εκκλησίας θέμα, παρουσιάστηκε εισήγηση του αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσόστομου. Ο αρχιεπίσκοπος στην εισηγητική του έκθεση αναφέρθηκε στην ίδρυση της Εκκλησίας από τον Ιησού και την εξάπλωσή της από τους αποστόλους, καθώς και στα γενικά χαρακτηριστικά της κατά την ορθόδοξη αντίληψη, αναλύοντας τα ειδικά γνωρίσματα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής και κατέληξε με την ευχή για ταχεία ευόδωση της ενότητας των Εκκλησιών <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn7" name="_ftnref7" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[7]</span></span><!--[endif]--></span></a>. Για την ορθόδοξη περί ενότητας αντίληψη μίλησε στη Λωζάννη ο καθηγητής Δ. Μπαλάνος <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn8" name="_ftnref8" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[8]</span></span><!--[endif]--></span></a> , ο οποίος, δηλώνοντας ότι δεν θεωρούσε δυνατή την ένωση των Εκκλησιών με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, δηλαδή <i>«τής ταυτότητος τής διδασκαλίας καί των κυρίων σημείων τού διοικητικού καί τού τελετουργικού συστήματος, τουλάχιστον διά τήν σύγχρονον ανθρωπότητα»</i>, υποστήριξε, παρ’ όλα αυτά, ότι θα ήταν δυνατή η ίδρυση μιας “Κοινωνίας των Εκκλησιών”, που θα στηριζόταν στην κοινή πίστη στον Χριστό ως σωτήρα του κόσμου, ώστε να συντελέσει μελλοντικά στην πραγμάτωση της ένωσης και την επικράτηση των “χριστιανικών αρχών”. Ο καθηγητής κατέληξε με τη διαβεβαίωση ότι <i>«ή Ελληνική Εκκλησία θά παράσχη προθυμοτάτην τήν συνδρομήν της, ώς ήδη τω 1920 διεκήρυξεν ό σεπτός πρωθιεράρχης τής ’Ορθοδοξίας, ό τότε οικουμενικός Πατριάρχης»</i> <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn9" name="_ftnref9" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[9]</span></span><!--[endif]--></span></a>.<o:p></o:p></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Στη δήλωση της ορθόδοξης αντιπροσωπείας αναφέρεται χαρακτηριστικά: <i>«διαβεβαιούμεν το Συνέδριον, ότι μεγάλως ενταύθα ένισχύθημεν εις τήν έσωτερικήν πεποίθησιν, ότι είμεθα πάντες ηνωμένοι έν τη εις τον΄Ενα Σωτήρα Χριστόν πίστει. Δηλούντες δέ ότι καί έφεξής δεν θά παύσωμεν ενδιαφερόμενοι καί έργαζόμενοι υπέρ της ολονέν στενωτέρας προσεγγίσεως των ’Εκκλησιών προσθέτομεν ότι ή ’Εκκλησία ημών θερμάς απευθύνει πρός τόν Θεόν ευχάς, όπως διά τάς οδηγίας τού Αγίου Αυτού Πνεύματος άρη τάς έπιπροσθούσας δυσχερείας και όδηγήση ημάς είς τήν ένότητα εκείνην, υπέρ ής ηύχήθη ό 'Ιδρυτής καί Κυβερνήτης τής ’Εκκλησίας Χριστός πρός  τόν Ουράνιον Αυτού Πατέρα “ίνα πάντες έν ωσι καθώς ήμείς εν έσμέν»</i> <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn10" name="_ftnref10" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[10]</span></span><!--[endif]--></span></a>. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι Ορθόδοξοι εξέφραζαν την προθυμία τους για παραμονή και συνεργασία, ενώ τέσσερα από τα μέλη της αντιπροσωπείας, μεταξύ των οποίων και ο καθηγητής Αλιβιζάτος από πλευράς της Εκκλησίας της Ελλάδος <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn11" name="_ftnref11" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[11]</span></span><!--[endif]--></span></a>, εκλέχθηκαν στις 18 Αυγούστου 1927, μέλη της Συνεχιστικής Επιτροπής, η οποία συγκροτήθηκε με σκοπό την εξέταση των απαντήσεων των Εκκλησιών στη Λωζάννη και την προαγωγή των σκοπών του συνεδρίου της, καθώς και την προετοιμασία της επόμενης συνάντησής της, αν και όταν κάτι τέτοιο ήταν εφικτό. Στα μέλη της Συνεχιστικής Επιτροπής παραχωρήθηκε το δικαίωμα να προσθέσουν και άλλα μέλη, τακτικά και αντεπιστέλλοντα, οπότε συμπεριλήφθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn12" name="_ftnref12" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[12]</span></span><!--[endif]--></span></a>.<o:p></o:p></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Το συνέδριο της Λωζάννης μπορεί να χαρακτηριστεί σταθμός στην ιστορία της οικουμενικής κίνησης, όχι επειδή έλυσε κάποιο πρόβλημα (από την άποψη αυτή μάλλον απέτυχε <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn13" name="_ftnref13" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[13]</span></span><!--[endif]--></span></a>), αλλά επειδή για πρώτη φορά αντιπροσωπείες διάφορων χριστιανικών ομολογιών <i>«παρεκάθησαν είρηνικώτατα καί εύαγγελικώτατα έπί τό αυτό καί μετ’ ήρεμίας καί τουτ’ αυτό χριστιανικής διαθέσεως συνεζήτησαν έπί των υφισταμένων διαφορών»</i> <a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftn14" name="_ftnref14" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[14]</span></span><!--[endif]--></span></a>. <o:p></o:p></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Παρ’ όλα αυτά, η Ορθοδοξία στην πρώτη της αυτή εμφάνιση στην οικουμενική κίνηση δεν κατόρθωσε να παρουσιαστεί με ενιαία άποψη, καθώς οι ρώσοι και οι βούλγαροι αντιπρόσωποι έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση και προτίμηση στις δογματικές συζητήσεις, ενώ οι έλληνες τις αντιμετώπισαν με επιφυλακτικότητα και απαισιοδοξία, επιλέγοντας να ενισχύσουν με τη στάση τους τη συνεργασία με τις Εκκλησίες της Δύσης σε πρακτικά ζητήματα. Αυτή η διαφορά απόψεων θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ως ενδεικτική των δυσκολιών που επρόκειτο να ακολουθήσουν. Οι αναφερόμενες στο συνέδριο της Λωζάννης απόψεις των ρώσων και των ελλήνων έπαιξαν αργότερα σημαντικό ρόλο στη Διάσκεψη της Μόσχας (1948), αλλά και στις ζυμώσεις που επακολούθησαν στον ελλαδικό χώρο μετά το Άμστερνταμ. Γενικότερα, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι οι έλληνες θεολόγοι ένιωθαν άβολα στο πλαίσιο της Π.Τ., για λόγους που θα φανούν στη συνέχεια, και γι’ αυτό επιζητούσαν τη συνεργασία στα πρακτικά μόνο ζητήματα, επιμένοντας στην κατά γράμμα ερμηνεία της πατριαρχικής εγκυκλίου του 1920 και προτείνοντας ίδρυση “Κ.τ.Ε.”, που να ανταποκρίνεται πλήρως στην πατριαρχική περιγραφή.<o:p></o:p></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <b style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.2px; text-align: right;"><span style="color: blue; font-family: "times new roman" , serif; font-size: 14pt;">                                                                                                           ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ</span></b></div> <br /> <div> <div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></div> <!--[if !supportFootnotes]--><br /> <hr size="1" style="text-align: left;" width="33%" /> <!--[endif]--> <br /> <div id="ftn1"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref1" name="_ftn1" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>Α. Αλιβιζάτος, <i>Η προσπάθεια του Amsterdam, </i>σ. 21</b></span></div> </div> <div id="ftn2"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref2" name="_ftn2" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>Β. Σταυρίδης, <i>Ιστορία, </i>σ. 56-57</b></span></div> </div> <div id="ftn3"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref3" name="_ftn3" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>V<span lang="EN-US">.T Istavridis, <i>The work of Germanos..., </i></span></b><b><i>ό</i></b><b><i><span lang="EN-US">. </span></i></b><b><i>π</i></b><b><i><span lang="EN-US">., </span></i></b><b>σ</b><b><span lang="EN-US">. 291-299 (296)</span></b><span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></div> </div> <div id="ftn4"> <div class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref4" name="_ftn4" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[4]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>V<span lang="EN-US">.T Istavridis, <i>The work of Germanos..., </i></span></b><b><i>ό</i></b><b><i><span lang="EN-US">. </span></i></b><b><i>π</i></b><b><i><span lang="EN-US">., </span></i></b><b>σ</b><b><span lang="EN-US">. 291-299 (294)</span></b><span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></div> </div> <div id="ftn5"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref5" name="_ftn5" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[5]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>Β. Σταυρίδης, <i>Ιστορία, </i>σ. 60-61</b></span></div> </div> <div id="ftn6"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref6" name="_ftn6" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[6]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>Β. Σταυρίδης, <i>Ιστορία, </i>σ. 59-60</b></span></div> </div> <div id="ftn7"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref7" name="_ftn7" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[7]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>Επειδή ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος δεν μπόρεσε όμως να παραστεί την εισήγησή του παρουσίασε ο Α. Αλιβιζάτος. Βλ. <i>Η φύσις </i>της <i>Εκκλησίας, </i>στο “Ε” 5 (1927), αριθ. 35 σ. 271-273 και 36, σ. 279-281. Βλ. επίσης, <i>Έκθεσις της</i></b><b><i> </i></b><b><i>αντιπροσωπείας του Οικουμ Πατριαρχείου, 1927 World Conference on Faith and Order (Παγκόσμιον Συνέδριον περί Πίστεως και Διοικήσεως), Έκθεσις </i></b><b>της <i>αντιπροσωπείας του Οικουμ. Πατριαρχείου, </i>εν <i>Λονδίνω, 5 Οκτωβρίου 1927, </i>(υπογράφεται από τους Θυατείρων Γερμανό και τους αρχιμανδρίτες Μιχαήλ Κωνσταντινίδη, Θεολόγο Παρασκευαίδη και Κωνσταντίνο Βαλιάδη), στο “Ο”, 2 (1927-28), σ. 304-317 (307).</b></span></div> </div> <div id="ftn8"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref8" name="_ftn8" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[8]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στις 17 Αυγούστου το βράδυ στον Καθεδρικό Ναό της Λωζάννης, ενώπιον μεγάλου ακροατηρίου και θέμα “περί της ανάγκης της ενώσεως του χριστιανικού κόσμου χάριν της κοινωνικής δράσεως της Εκκλησίας”. <i>Έκθεσις της αντιπροσωπείας του Οικουμ. Πατριαρχείου, 1927, </i>σ. 315.</b></span></div> </div> <div id="ftn9"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref9" name="_ftn9" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[9]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b><i>Ανακοινώσεις και ομιλίαι εν τω θρησκευτικό Συνεδρίω </i></b><b>της <i>Λωζάννης (1-21 Αυγούστου 1927), </i>Αθήναι 1927, σ. 12-13, 21, πρβλ και σ. 18, παρά I. Καρμίρης, <i>Η Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησία, </i>σ. 45, υποσ. 1 (στις σ. 45-46). <i>Έκθεσις της</i> <i>αντιπροσωπείας του Οικουμ. Πατριαρχείου, 1927, </i>σ. 315.</b></span></div> </div> <div id="ftn10"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref10" name="_ftn10" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[10]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b><i>World Conference on Faith and Order </i></b><b>..., ό.π., “O”, 2 (1927-28), σ. 304-317, εδώ η Δήλωση των Ορθοδόξων αντιπροσώπων βλ. σ. 310-313.</b></span></div> </div> <div id="ftn11"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref11" name="_ftn11" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[11]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>Οι άλλοι ήταν: ο μητροπ. Θυατείρων Γερμανός, ο μητροπ. Σόφιας Στέφανος Georgiev από τη βουλγαρική Εκκλησία και ο επίσκοπος Νόβισαντ Ειρηναίος Ciric. βλ. </b><b><span lang="EN-US">World Conference on Faith and Order..., </span></b><b>ό</b><b><span lang="EN-US">.</span></b><b>π</b><b><span lang="EN-US">., “0”, 2/1927-28, </span></b><b>σ</b><b><span lang="EN-US">. 304-317, </span></b><b>εδώ</b><b><span lang="EN-US"> 315. </span></b><b>Θυατείρων</b><b> </b><b>Γερμανός</b><b><span lang="EN-US">, </span></b><b><i>Η</i></b><b><i> </i></b><b><i>κίνησις</i></b><b><i> </i></b><b><i>της</i></b><b><i> </i></b><b><i>Λωζάννης</i></b><b><span lang="EN-US">, </span></b><b>σ</b><b><span lang="EN-US">. 120. John Madey, <i>Ecumenism, Ecumenical Movement and Eastern Churches</i>, </span></b><b>σειρά</b><b><span lang="EN-US">: Oriental Institute of Religious Studies, India No. 105, Paderborn 1987, </span></b><b>σ</b><b><span lang="EN-US">. 54. </span></b><b>Έχει ειπωθεί ότι η σπουδαιότητα της Επιτροπής αυτής μόνον από λίγους έχει γίνει αντιληπτή. Σε μικρογραφία αποτέλεσαν μια Λωζάννη και ένα Εδιμβούργο, βλ. Rouse & Neill, <i>History</i>, σ. 425.</b></span></div> </div> <div id="ftn12"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref12" name="_ftn12" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[12]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b><i><span lang="EN-US">World Conference on Faith and Order </span></i></b><b><span lang="EN-US">..., </span></b><b>ό</b><b><span lang="EN-US">.</span></b><b>π</b><b><span lang="EN-US">., “O”, 2/1927-28, </span></b><b>σ</b><b><span lang="EN-US">. 304-317, </span></b><b>εδώ</b><b> </b><b>σ</b><b><span lang="EN-US">. 315. </span></b><b>[Για τα υπόλοιπα ορθόδοξα μέλη της Συνεχιστικής Επιτροπής βλ. Β. Σταυρίδης, <i>Ιστορία, </i>σ. 62.</b></span></div> </div> <div id="ftn13"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref13" name="_ftn13" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[13]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο καθηγ. Α. Αλιβιζάτος, πολλοί από τους συμμετέχοντες, οι οποίοι είχαν θεωρήσει τη σύσκεψη ως νέα συνάθροιση της Πεντηκοστής, ένιωσαν πίκρα και απογοήτευση διαπιστώνοντας τις δυσκολίες αλληλοκατανόησης και ανοχής. Α. Αλιβιζάτος, <i>Σύγχρονοι ενωτικαί προσπάθειαι, </i>σ. 5.</b></span></div> </div> <div id="ftn14"> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><a href="https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7277640590316391687#_ftnref14" name="_ftn14" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[14]</span></span><!--[endif]--></span></a> <b>Α. Αλιβιζάτο<i>ς, Σύγχρονοι ενωτικαί προσπάθειαι, </i>σ. 6</b></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b><br /></b></span></div> <div class="Default" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b><br /></b></span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 14.4pt; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"> <b><span style="color: red; font-family: "times new roman" , serif; font-size: 14pt;"><br /></span></b></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 14.4pt; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"> <b><span style="color: red; font-family: "times new roman" , serif; font-size: 14pt;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></b><span style="font-family: "times new roman" , serif; font-size: 14pt;"><o:p></o:p></span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 14.4pt; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"> <br /></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 14.4pt; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"> <br /></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 14.4pt; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"> <b><span style="font-family: "times new roman" , serif; font-size: 14pt;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2016/08/blog-post_44.html" style="color: #999999; text-decoration: none;"><span style="color: blue;">ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Π.Σ.Ε.</span></a></span></b><span style="font-family: "times new roman" , serif; font-size: 14pt;"><o:p></o:p></span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 14.4pt; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"> <span style="color: blue;"><br /></span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; line-height: 14.4pt; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"> <span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b style="text-decoration: none;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2016/08/2_24.html" style="text-decoration: none;"><span style="color: blue;">ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Π.Σ.Ε.</span> <span style="color: blue;">(2ο ΜΕΡΟΣ)</span></a></b><o:p></o:p></span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; line-height: 14.4pt; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"> <b style="text-decoration: none;"><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></b></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; line-height: 14.4pt; margin-bottom: 0cm; text-align: center;"> <a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2016/08/3.html" itemprop="url"><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"> <b>ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Π.Σ.Ε. (3ο ΜΕΡΟΣ)</b></span></a></div> <div> <span style="font-family: "times new roman" , serif; font-size: 14pt;"><b style="color: #999999; text-decoration: none;"><br /></b></span></div> </div> </div> </div>

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Π.Σ.Ε. (4ο ΜΕΡΟΣ)

Η εκτίμηση των ελλήνων οικουμενιστών ήταν ότι η επιδίωξη της Una Sancta είναι “ιερόν καθήκον παντός χριστιανού και έργον πάσης ενσυνει...

Read more »

Περί "παραλλήλων" Επισκόπων και Συνόδων (απαντήσεις σε ενστάσεις νεοαποτειχισμένων)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span> <br /> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />Τόσο οι νεοημερολογίτες (υπό τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά), όσο και οι παλαιοημερολογίτες νεοαποτειχισμένοι, κακίζουν τους Γνησίους Ορθοδόξους επειδή είχαν δημιουργήσει "παράλληλη" (προς την αναγνωρισμένη από το Κράτος) Σύνοδο το 1935 και επειδή μετά τοποθετούσαν "παράλληλους" Επισκόπους, στις μητροπόλεις που υπήρχαν ήδη νεοημερολογίτες Επίσκοποι.</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Γράφουν:</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />"<i>Ἄν δημιουργηθῆ κάποια Σύνοδος παράλληλος πρός τήν αἱρετική ἤ τοποθετηθῆ κάποιος Ἐπίσκοπος σέ κάποια Ἐπισκοπή, χωρίς προηγουμένως νά καταδικασθῆ ὁ ὑπάρχων αἱρετικός, τότε σταματᾶ ἡ ἀποτείχισις, ἀφοῦ δημιουργεῖται μιά ἄλλη νέα «Ἐκκλησία»</i>" [1].<br />"<i>Δέν νομίζω ὅτι θά εὕρη κανείς παράδειγμα στήν Ὀρθο</i><i>δοξία κατά τό ὁποῖο νά ὑπάρχουν σέ μία ἐκκλησιαστική </i><i>ἐπαρχία καί νά ἀσκοῦν τά καθήκοντά των συγχρόνως δύο </i><i>Ἐπίσκοποι, ὀρθόδοξος καί αἱρετικός καί δύο ἀντίστοιχα </i><i>Σύνοδοι, οἱ ὁποῖες νά λειτουργοῦν συγχρόνως καί παραλ</i><i>λήλως, χωρίς δηλαδή νά ἔχη καταδικασθῆ ἡ αἵρεσις ἀπό </i><i>ὀρθόδοξο Σύνοδο. Καί μάλιστα παράδειγμα, πού νά μᾶς τό </i><i>ἐδίδαξαν μέ τά ἔργα των οἱ ἅγιοι ὡς κανονική ὁδό ἀγῶνος </i><i>καί ὁμολογίας ἐν καιρῷ αἱρέσεως</i>" [2].<br />"<i>Δέν ἔχομε ὅμως εἰς τήν ἐκκλησιαστική ἱστορία παράδειγμα κατά τό ὁποῖο εἰς τόν καιρό τῆς αἱρέσεως νά ὑπάρχουν εἰς ἕνα καί τόν αὐτόν τόπο καί νά λειτουργοῦν παράλληλα δύο Σύνοδοι, τῶν Ὀρθοδόξων δηλαδή καί τῶν αἱρετικῶν, ὑπό τήν ἔννοια ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι ἀποτειχίστηκαν ἀπό τούς αἱρετικούς καί ἐτοποθέτησαν σέ ἄλλες παράλληλες θέσεις Ἐπισκόπους, χωρίς φυσικά νά καταδικασθῆ ἡ αἵρεσις καί συνοδικῶς νά τοποθετηθοῦν αὐτοί οἱ Ἐπίσκοποι</i>" [3].<br />"<i>Τα πράγματα διατηρήθηκαν με τις δύο παρατάξεις νεωτεροποιούς "νεοημερολογίτες" και παραδοσιακούς "παλαιοημερολογίτες" έως και το 1935, έτος κατά το οποίο τρεις μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος διέκοψαν κοινωνία με τη νεωτεριστική ιεραρχία και αποκατέστησαν εκκλησιαστική κοινωνία με την αγωνιζόμενη και κανονικώς ενιστάμενη μερίδα των ορθοδόξων. Αντί όμως η ευλογημένη απόφαση των τριών να καταστεί η απαρχή και ο καλός θεμέλιος λίθος, για τη θεραπεία του de facto σχίσματος, και τη συνολική αποκατάσταση της υγιούς ορθοδοξίας, έγινε δυστυχώς η απαρχή μεγάλων κακών. Το τεράστιο λάθος των τριών δεν ήταν άλλο από την επισκοποποίηση τεσσάρων ιερομονάχων και έτσι την σύμπηξη "ιεράς συνόδου" παράλληλα μ' αυτήν των νεωτεριστών του νέου ημερολογίου!</i>" [4].<br />"<i>Η σύνοδος είναι το μόνο αρμόδιο όργανο που μπορεί να καταδικάσει τον αιρετικό και να προβιβάσει έναν νέο, ορθόδοξο επίσκοπο στον επισκοπικό θρόνο</i><i>· </i><i>επ' ουδενί λόγω δεν επιτρέπεται η επισκοπή αυτή να έχει πάνω από έναν κάτοχο την φορά. Την παράδοση αυτήν την σεβάστηκαν και οι Ορθόδοξοι και οι αιρετικοί, γι' αυτό πάντοτε η κάθε μερίδα αγωνιζόταν να αναβιβάσει στο επισκοπικό αξίωμα ομόφρονές της. Όταν λοιπόν οι Γ.Ο.Χ. έφτασαν στο σημείο της αποτείχισης, έπρεπε να αγωνιστούν για να διώξουν τους αιρετικούς επισκόπους και να αναβιβάσουν στις έδρες τους Ορθοδόξους. Αντ' αυτού δημιούργησαν νέες επισκοπικές έδρες, παράλληλα με τις προηγούμενες!</i>" [5].<br /><br />Ας δούμε όμως μία προς μία τις ενστάσεις των νεοαποτειχισμένων:<br /><br /><i>α. Δεν υπάρχει στην Εκκλησιαστική Ιστορία παράδειγμα στο οποίο να υπάρχει στην ίδια επισκοπή ορθόδοξος και αιρετικός επίσκοπος, προ της καταδίκης του δευτέρου.</i><br /><br />Η ένσταση αυτή διατυπώθηκε από τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά, ενώ ο κ. Τσάλλος συμπληρώνει πως αυτήν την "παράδοση" την σεβάστηκαν δήθεν και οι αιρετικοί και οι ορθόδοξοι.<br />Στην ένσταση αυτή έχει απαντήσει ο π. Ιωσήφ με κείμενά του [6], στα οποία αποδεικνύει ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει και καταγράφει μερικά ιστορικά παραδείγματα. Ενώ όμως φανερώνεται ότι αυτήν την υποτιθέμενη "παράδοση" δεν την "σεβάστηκαν" ούτε αιρετικοί, ούτε ορθόδοξοι, ο π. Ευθύμιος με ανταπαντήσεις του [7] και ευρισκόμενος σε δύσκολη θέση (μιας και αποδείχθηκε περίτρανα η ταυτόχρονος ύπαρξη αιρετικού και ορθοδόξου επισκόπου στην ίδια επισκοπή), ισχυρίστηκε πως δεν εννοούσε ότι δεν υπήρχαν τέτοια παραδείγματα, αλλά πως δεν υπήρχαν από αγίους, ως παραδείγματα κανονικού αγώνος και προς μίμηση! Έτσι ερχόμαστε να εξετάσουμε την δεύτερη ένσταση.<br /><br /><i>β. Δεν υπάρχει στην Εκκλησιαστική Ιστορία παράδειγμα στο οποίο οι ορθόδοξοι να χειροτονούσαν "παράλληλο" προς τον αιρετικό επίσκοπο, προ της καταδίκης αυτού, και μάλιστα να θεωρήθηκε αυτό από αγίους ως παράδειγμα κανονικού αγώνος. </i><br /><br />Κι όμως υπάρχουν. Ας δούμε χαρακτηριστικά τρία τέτοια παραδείγματα:<br /><br /><b>β1. Ο Άγιος Ευστάθιος Αντιοχείας χειροτονεί τον Ευάγριο στην Κωνσταντινούπολη.</b></span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b><br /></b>Βρισκόμαστε στην Κωνσταντινούπολη κατά το έτος 370. Το ορθόδοξο ποίμνιο βρίσκεται υπό διωγμό από τον αρειανόφρονα αυτοκράτορα Ουάλη και είναι ανεπίσκοπο. Το έτος εκείνο πεθαίνει ο επίσημος (δηλαδή ο αναγνωρισμένος από την Πολιτεία) αρειανόφρονας επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Ευδόξιος και εκλέγεται ως διάδοχος ο επίσης αρειανόφρονας Δημόφιλος. Οι ορθόδοξοι αντέδρασαν [8] και εκμεταλλευόμενοι την παρουσία του Αγίου Ευσταθίου Αντιοχείας στην Πόλη (ο οποίος, μετά από την εκεί επάνοδο εκ της εξορίας του, κρυβόταν λόγω της ανόδου στον αυτοκρατορικό θρόνο του Ουάλεντος) εκλέγουν ως ορθόδοξο επίσκοπο της Πόλης τον Ευάγριο, τον οποίο χειροτονεί ο Άγιος Ευστάθιος. Το γεγονός αυτό εξοργίζει τον Ουάλη, ο οποίος συλλαμβάνει και εξορίζει και τους δύο (χειροτονηθέντα και χειροτονήσαντα). Μάλιστα στην Κωνσταντινούπολη υπήρχε εκείνη την εποχή και άλλος επίσκοπος, που είχαν εκλέξει οι Ανόμοιοι (η μερίδα των ακραίων αρειανών), ονόματι Φλωρέντιος [9]. Σημειωτέον πως όλοι αυτοί οι αιρετικοί (Όμοιοι, Ανόμοιοι, Μακεδονιανοί κλπ.) ήταν ακόμη άκριτοι, ο Άγιος Ευστάθιος δηλαδή τοποθέτησε ορθόδοξο επίσκοπο ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ και καθαιρέσεως των αιρετικών αυτών, η οποία έγινε το 380 με την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο [10].<br /><br /><br /><b>β2. Ο Λουκίφερος Καλλάρεως χειροτονεί τον Παυλίνο στην Αντιόχεια.</b></span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b><br /></b>Λίγα χρόνια πριν και συγκεκριμένα το 362 φθάνει στην Αντιόχεια ο επίσκοπος Καλλάρεως Λουκίφερος ο οποίος βρισκόταν στα μέρη της Μέσης Ανατολής εξόριστος από τους αρειανόφρονες.  Σκοπός της επίσκεψής του στην Αντιόχεια ήταν να βοηθήσει στην εξάλειψη του Αντιοχειανού Σχίσματος, μιας και το υγιαίνον μέρος (των ορθοδόξων) είχε χωριστεί σε δύο παρατάξεις τους "Ευσταθιανούς" (αποσχίστηκαν από την "επίσημη Εκκλησία" μετά την άδικη καθαίρεση του Αγίου Ευσταθίου Αντιοχείας) και τους "Μελετιανούς" (αποσχίστηκαν από την "επίσημη Εκκλησία" μετά την άδικη καθαίρεση του Αγίου Μελετίου Αντιοχείας). Εκεί ήλθε σε εκκλησιαστική κοινωνία με τους "Ευσταθιανούς", και επειδή συμφώνησε μαζί τους στο ζήτημα των εννοιών «ουσία» και «υπόσταση» (λόγω γλώσσας, αφού η στενότητα της λατινικής γλώσσας, απέδιδε και τις δύο έννοιες με το «substantiae»), θεώρησε τους "Μελετιανούς" ως τριθεΐτες και τον Άγιο Μελέτιο ως αιρετικό, επομένως χειροτόνησε και τοποθέτησε ως ορθόδοξο επίσκοπο της πόλης, τον ηγέτη των "Ευσταθιανών" Παυλίνο. Σημειωτέον ότι στην Αντιόχεια υπήρχε και ο "επίσημος" επίσκοπος, ο αρειανόφρονας Ευζώιος, ενώ αργότερα προστέθηκε και τέταρτος επίσκοπος ο απολλιναριστής Βιτάλιος. Βλέπουμε δηλαδή πως ο Λουκίφερος θεωρώντας ότι δεν υπάρχει ορθόδοξος επίσκοπος, χειροτονεί και αυτός ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ και καθαιρέσεως των αιρετικών, επίσκοπο για τους ορθοδόξους. Η πράξη του αυτή θεωρήθηκε ορθή τόσο από τον Μέγα Αθανάσιο και την Εκκλησία της Αλεξανδρείας, όσο και από την Εκκλησία της Ρώμης, ενώ και οι Εκκλησίες της Μικράς Ασίας θα την θεωρούσαν σωστή, ΑΝ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ ότι ο Άγιος Μελέτιος ήταν ορθόδοξος στο φρόνημα (ο Μέγας Βασίλειος έκανε μεγάλο αγώνα για να πείσει τον Μέγα Αθανάσιο για αυτό και τα κατάφερε μόλις λίγο πριν την κοίμηση του τελευταίου)[11].<br /><br /><br /><b>β3. Τοποθέτηση "παράλληλης" Ιεραρχίας στην Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία από τον Ιεροσολύμων Θεοφάνη.</b></span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b><br /></b>Το έτος 1596 οι πέντε από τους επτά ορθοδόξους επισκόπους του Πολωνο-Λιθουανικού Κράτους [12], και συγκεκριμένα οι Κιέβου Μιχαήλ, Βλαδιμηρ Υπάτιος, Λουτσκ Κύριλλος, Πολοτσκ Γρηγόριος, Πινσκ Ιωνάς και Χελμ Διονύσιος, αναγνωρίζουν τον Πάπα ως πρώτο επίσκοπο, χωρίς να μεταβάλλουν κανένα άλλο δόγμα ή παράδοση (Ουνία της Βρέστης). Οι μόνοι που δεν αναγνώρισαν τον Πάπα και διέκοψαν κοινωνία με τους υπολοίπους ήταν οι Λεοντοπόλεως Γεδεών και Περεμυσλ Μιχαήλ και μαζί με άλλους ορθοδόξους στην Τοπική Σύνοδο της Βρέστης αναθεμάτισαν την Ουνία και αποκήρυξαν τους αποστάτες.<br />Το επόμενο έτος ο Άγιος Μελέτιος Πηγάς, Πατριάρχης Αλεξανδρείας, στέλνει επιστολή στον Λεοντοπόλεως Γεδεών και του συστήνει να προσπαθήσουν να συστήσουν Σύνοδο τουλάχιστον τριών επισκόπων με σκοπό την ανάδειξη νέου Μητροπολίτου [13] και χειροτονία νέων επισκόπων, ώστε να γίνει ανασύσταση της Ιεραρχίας [14]. Αυτό δεν κατέστη δυνατόν και μετά από λίγα έτη κοιμήθηκαν και οι δύο εναπομείναντες επίσκοποι Γεδεών και Μιχαήλ, αφήνοντας το ποίμνιο ανεπίσκοπο.<br />Η ανασύσταση της Ιεραρχίας και η τοποθέτηση "παράλληλης" (με την επισήμως αναγνωρισμένη από το Κράτος ουνιτική) Συνόδου έγινε τελικώς το 1620. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεοφάνης μετά από περιοδεία του στην Ρωσία επισκέφθηκε το Κίεβο. Στις 15 Αυγούστου τέλεσε πανηγυρική λειτουργία στην εκεί Λαύρα του Αγίου Θεοδοσίου στην οποία συνέρρευσε μέγα πλήθος ορθοδόξων, οι οποίοι του υπέβαλαν θερμή παράκληση να χειροτονήσει Αρχιερείς για την Τοπική Εκκλησία ξεκινώντας από τον Μητροπολίτη Κιέβου. Την παράκληση αυτή ενίσχυσαν οι Κοζάκοι, βεβαιώνοντας τον Πατριάρχη πως σε περίπτωση που το Κράτος θα επιχειρούσε να τον κακοποιήσει για την πράξη του θα τον υπεράσπιζαν με τα όπλα. Παρατίθεται εν συνεχεία η συγκινητική περιγραφή της πρώτης χειροτονίας [15]: "<i>Ο Θεοφάνης καλώς το πράγμα σταθμήσας και αναμετρήσας την υπέροχον σημασίαν της πράξεως αυτού, δι' ης έμελλε να καταστραφή ο ουνιτισμός και να θριαμβεύση η ορθοδοξία, απεφάσισε μετά της χαρακτηριζούσης αυτόν ευψυχίας να εκπληρώση των ορθοδόξων την βαρυσήμαντον αίτησιν. Όθεν παρήγγειλεν αυτοίς μετά πάσης προφυλάξεως και μυστικότητος να υποδείξωσι τους υποψηφίους. Τούτου γενομένου η χειροτονία του πρώτου επισκόπου ετελέσθη την νύκτα της 6 Οκτωβρίου εν τη παρά την ελληνοσλαυϊκήν Σχολήν Μονή, ης τα παράθυρα εκαλύφθησαν διά πυκνών παραπετασμάτων, η λειτουργία δε και η όλη τέλεση της χειροτονίας διεξήχθησαν μυστικώς, χαμηλοφώνως υποψάλλοντος του εκ των πατριαρχικών ακολούθων έλληνος μοναχού Γαβριήλ</i>" [16].<br />Κατά θεϊκή συγκυρία βρίσκονταν στην περιοχή και δύο ακόμη Αρχιερείς ο Σόφιας Νεόφυτος και ο Σταγών Αβραάμιος και έτσι έγινε η πρώτη χειροτονία. Σταδιακά χειροτονήθηκαν επτά Αρχιερείς, ο Μητροπολίτης Κιέβου και οι επίσκοποι των άλλων έξι επισκοπών του Κράτους. Δηλαδή είχαμε όχι απλά τοποθέτηση "παραλλήλων" Επισκόπων, αλλά "παράλληλης" Συνόδου [17]!<br />Το Κράτος δεν αναγνώρισε την Ιεραρχία των Ορθοδόξων επειδή, όπως γράφει ο καθηγητής Βάσιος Φειδάς, ισχυρίστηκαν πως ζούσαν ακόμη οι επίσκοποι των επισκοπών αυτών (ουνίτες) [18], ότι δηλαδή ισχυρίζονται σήμερα οι νεοαποτειχισμένοι. Βλέπουμε μάλιστα να χρησιμοποιείται, εκτός των ίδιων επιχειρημάτων, ακόμη και η ίδια φρασεολογία ("παράλληλη Σύνοδος"). Ιδού τί γράφει επικριτικά ο σύγχρονος ουνίτης ιστορικός John-Paul Himka: "<i>Με την βοήθεια των τελευταίων (μοναχών και Κοζάκων) και χωρίς κρατική έγκριση, μια ορθόδοξη ιεραρχία, <b>παράλληλη</b> (σ. ημ. </i>parallel<i> στο πρωτότυπο) στην ουνίτικη ιεραρχία αποκαταστάθηκε το 1620. Το Ποστοκ είχε τώρα δύο Ρουθήνους (Ουκρανούς) επισκόπους: τον Ιωσαφάτ Κούνσεβιτς για τους ουνίτες και τον Μελέτιο Σμοτρίνσκι για τους ορθοδόξους</i>" [19].<br />Το Πολωνο-Λιθουανικό Κράτος όχι απλά δεν αναγνώρισε την Ιεραρχία των ορθοδόξων, αλλά τους εδίωξε με μένος [20], ενώ το 1632, μετά από μια δωδεκαετία φρικτών διωγμών, αναγκάστηκε (λόγω της ισχυρής παρουσίας ορθοδόξων βουλευτών) να αναγνωρίσει υπό όρους την Μητρόπολη Κιέβου (επί Πέτρου Μογίλα) και άλλων τεσσάρων μόνο επισκοπών [21]. </span></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2c/Theophanis_Patriarch_1620.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><span style="background-color: white; color: black; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><img border="0" height="640" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2c/Theophanis_Patriarch_1620.JPG" style="border: none; position: relative;" width="390" /></span></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Εικόνα του Ιεροσολύμων Θεοφάνους που τυπώθηκε το 1622 από τον ορθόδοξο Ευστράτιο Ζηλόβσκη και μοιράστηκε ως ευλογία στους πιστούς. Άνωθεν του Πατριάρχου η εικόνα της Αναστάσεως, ώστε να γίνει συνειρμός με την ανάσταση της Τοπικής Εκκλησίας που πέτυχε με τις χειροτονίες ο Θεοφάνης.</span></span></div> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /><br /><i>γ. Οι τρεις Αρχιερείς που αποτειχίστηκαν το 1935 από την καινοτομήσασα Ιεραρχία και ανέλαβαν την ποιμαντορία των Γνησίων Ορθοδόξων (Παλαιοημερολογιτών) δεν έπρεπε να συμπήξουν "παράλληλη" Σύνοδο και να χειροτονήσουν "παράλληλους" Επισκόπους. </i><br /><br />Όπως είδαμε παραπάνω εν καιρώ γενικευμένης αιρέσεως οι αποτειχισθέντες ορθόδοξοι έχουν δικαίωμα όχι μόνο να έχουν τους δικούς τους επισκόπους, αλλά και να μεταχειρίζονται κάθε θεμιτό μέσο για την καταπολέμηση της.<br />Για μια τέτοια περίοδο αιρέσεως, πρέπει να έχουμε υπόψιν ότι ισχύει το "<i>εξ ανάγκης και νόμου μετάθεσις γίνεται</i>". Η ανάγκη, δηλαδή η ανωτέρα βία, δικαιολογεί την παράβαση του νόμου. Αυτό είναι βασική αρχή του Δικαίου, και του Εκκλησιαστικού. Για να γίνει αυτό κατανοητό πρέπει να δοθεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η παραβίαση του φωτεινού σηματοδότη και η υπερβολική ταχύτητα είναι αδικήματα που τιμωρούνται με βάση τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Όταν όμως ένα πυροσβεστικό όχημα ή ένα ασθενοφόρο ή ένα περιπολικό κληθούν σε μια περίπτωση ανάγκης μπορούν να αναπτύξουν υπερβολική ταχύτητα, προβαίνοντας και σε παραβίαση του φωτεινού σηματοδότη, μιας και δεν υποχρεούνται σε τήρηση των σχετικών διατάξεων του Κ.Ο.Κ. Οπότε το ερώτημα που πρέπει να γίνει είναι το εξής: "Υπήρχε ανάγκη για την δημιουργία "παράλληλης" Συνόδου των Παλαιοημερολογιτών ή όχι;".</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />Όπως φαίνεται μέσα από τα κείμενα του Ηγέτη του Αγώνος των Παλαιοημερολογιτών, Αγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, βεβαίως και υπήρχε ανάγκη για την δημιουργία Συνόδου, η οποία όμως δεν θεωρήθηκε ως "άλλη", "νέα", "παράλληλη" ή "δεύτερη" Εκκλησία, ενώ το βλέμμα του πρ. Φλωρίνης ήταν στραμμένο πάντοτε προς την σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου στην οποία αποσκοπούσε ο Αγώνας:</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />"<i><span style="line-height: 18.4px;">Τὰς τοιαύτας ἀδικίας καὶ παρανομίας τῆς Ἐκκλησίας βλέποντες ἡμεῖς καὶ μὴ ἐπιθυμοῦντες νὰ ἔχωμεν δι’ αὐτὰς βεβαρυμένην τὴν συνείδησιν ἡμῶν, ἀφοῦ μάτην πολλάκις εἰς τὴν Σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας παρεκαλέσαμεν αὐτήν, ὅπως ἐπανέλθῃ εἰς τὸ πάτριον ἑορτολόγιον καὶ ἐνώσῃ τοὺς Χριστιανοὺς διὰ τῆς ἄρσεως τοῦ προξενηθέντος σκανδάλου, ἤχθημεν μετὰ πολλῆς θλίψεως καὶ συνοχῆς καρδίας εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ κηρύξωμεν δι’ ἐγγράφου ἡμᾶς αὐτοὺς ἐν Ἐκκλησιαστικῇ ἀκοινωνησίᾳ μετὰ τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας καὶ να δώσωμεν μίαν ποιμαντορικὴν προστασίαν πρὸς τὴν μερίδαν τῶν ἀκολουθούντων τὸ πάτριον ἑορτολόγιον, ὅπερ ἐθέσπισεν ἡ Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος... </span></i><i>Ἡμεῖς ἔχοντες ὑπόψιν τοὺς Κανόνας καὶ τὸ Καταστατικὸν ἐκ τῆς κηρύξεως ἡμῶν ὡς ἐκπτώτων ἄνευ διαδικασίας τινός, ἤχθημεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ Διοικοῦσα Σύνοδος ἐνέκρινεν τὸ ἀποκοινωνητικὸν ἡμῶν ἔγγραφον, ὁπότε ἔδει νὰ μεριμνήσωμεν καὶ ἡμεῖς</i> <i> <b>ὡς προσωρινὴ</b> πλέον Ἐκκλησιαστικὴ Ἀρχὴ τῶν παλαιοημερολογιτῶν διὰ τὰς θρησκευτικὰς ἀνάγκας αὐτῶν, πρώτη ἐκ τῶν ὁποίων ἦτο καὶ ἡ ἀνάδειξις Ἐπισκόπων εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ τμήματα, ὅπου ὑπῆρχον συμπαγεῖς μᾶζαι παλαιοεορτολογιτῶν. Ἰδοὺ διατὶ προέβημεν εἰς χειροτονίαν τεσσάρων Ἐπισκόπων, καθ’ ὃ εἴχομεν δικαίωμα ἐκ τῶν θείων καὶ ἱερῶν Κανόνων. Εἰς τὴν χειροτονίαν ταύτην τῶν Ἐπισκόπων προέβημεν καὶ διὰ τὰς θρησκευτικὰς ἀνάγκας τῶν ὀκτακοσίων καὶ πλέον Παραρτημάτων τῶν παλαιοημερολογιτῶν ἐν ταῖς διαφόροις ἐπαρχίαις, ἀλλὰ καὶ ἵνα δώσωμεν εἰς τὴν Διοικοῦσαν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐννοήσῃ καὶ ἐκτιμήσῃ δεόντως τὴν σοβαρότητα τοῦ ἐγχειρήματος ἡμῶν, <b>ἀποσκοποῦντος τὴν ἄρσιν τοῦ σκανδάλου καὶ τὴν ἕνωσιν τῶν Χριστιανῶν, διὰ τῆς ἀναστηλώσεως τῆς Ὀρθοδόξου καὶ αἰωνοβίου ἑορτολογικὴς παραδόσεως" </b></i>(Τὸ ἡμερολόγιον ἐν σχέσει πρὸς τὴν Ὀρθόδοξον Ἀνατολικὴν Ἐκκλησίαν  – 31/3/1938).</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />"<b><i><span style="line-height: 18.4px;">Οὐδεὶς ποτὲ τῶν ἐγκρατῶν τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου, καὶ τῶν ἐχόντων ὀρθόδοξον παλμὸν δύναται  νὰ διϊσχυρισθῇ σοβαρῶς, ὅτι οἱ Παλαιοημερολογῖται ἀποτελοῦν δευτέραν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐν τῷ Κράτει, ἀλλὰ τὴν πατροπαράδοτον καὶ Ἀκαινοτόμητον Αὐτοκέφαλον Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἐλλάδος</span></i></b><i><span style="line-height: 18.4px;">. Διότι, ὅσῳ καὶ ἂν παρουσιάζωνται κατὰ τὸ φαινόμενον καὶ τὴν ἐξωτερικὴν ἐκδήλωσιν τῆς πίστεως, ὡς ἔχοντες ἰδίαν λατρείαν, ἰδίους εὐκτηρίους οἴκους, καὶ ἰδίους Λειτουργοὺς, οὐχ ἧττον ὅμως οὕτοι, καίτοι διατελοῦν ἐν ἀκοινωνησίᾳ πρὸς τὴν καινοτομήσασαν Ἱεραρχίαν, ὡς ἐχόμενοι στεῤῥῶς τῶν Παραδόσεων καὶ τῶν Θείων καὶ Ἱερῶν Κανόνων, ἀποτελοῦν ἐν τῇ Κανονικότητι, <b>οὐχὶ ἰδιαιτέραν Ἐκκλησίαν ἐκείνης μεθ’ ἧς διέκοψαν προσωρινῶς διὰ λόγους Κανονικοὺς τὴν Ἐκκλησιαστικὴν ἐπικοινωνίαν, ἀλλὰ τὴν ἀνύστακτον φρουρὰν, τὴν ἀγρύπνως φρυκτωρούσαν ἐπὶ τῶν ἀδαμαντίνων ἐπάλξεων τῆς Μιᾶς Ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας... </b></span></i><i>ἡ μερὶς τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, μὴ συσταθεῖσα καὶ ἀναγνωρισθεῖσα ὡς ἰδία Ἐκκλησία ὑπὸ μιᾶς Πανορθοδόξου Συνόδου, δὲν δύναται νὰ ἀποτελῇ ἰδιαιτέραν Ἐκκλησίαν ἐκείνης, ἐξ ᾖς <b>προσωρινῶς ἀπέσχισεν ἑαυτήν, ἵνα μὴ καταστῇ συνένοχος μὲ τὴν Ἱεραρχίαν διὰ τὴν μονομερῆ καινοτομίαν</b>. Καὶ οὐ μόνον ἡ μερὶς αὕτη δὲν διχάζει τὴν Ἐκκλησίαν, ἀλλὰ ἀποτελεῖ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἐλλάδος τὴν φαεινὴν καὶ ἀλύμαντον πλευρὰν τῆς Ὀρθοδόξου ἐννοίας Αὐτῆς. Ὥστε ἡμεῖς, οἱ ἀκολουθοῦντες τὸ ἐκ παραδόσεως ἑορτολογικὸν καθεστὼς καὶ σεβόμενοι, ὡς ὀφείλομεν, μᾶλλον τὰς Ἀποστολικὰς καὶ Συνοδικὰς Διατάξεις, παρὰ τάς ἀντικανονικὰς τῆς Ἱεραρχίας ἀποφάσεις, οὐ μόνον <b>δὲν ἀποτελοῦμεν ἰδιαιτέραν Σχισματικὴν Ἐκκλησίαν, ἀλλὰ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας ἡμεῖς διεσώσαμεν τὰ χρυσόβουλλα τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Παραδόσεων καὶ συνεχίζομεν τὴν Ἵστορίαν καὶ τὸν χαρακτῆρα τῆς Ὀρθοδοξίας τῆς Αὐτοκεφάλου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας" </b></i>(Ἀπολογία εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν – Ἀθῆναι 29/3/1940).</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />"<i><b>…Τὸ διάβημα τοῦτο </b></i>(σ. ημ. οἱ χειροτονίες τοῦ 1935)<i> <b>ὁμολογοῦμεν ὅτι ὑπῆρξεν ἐσπευσμένον καὶ ἀπὸ Κανονικῆς ἀπόψεως παρακεκινδυνευμένον ὡς πρωθύστερον, ἀλλὰ προέβημεν εἰς τοῦτο ἐπ’ ἐλπίδι πάντοτε, ὅτι τὸ Ἀρχιερατικὸν ἡμῶν Συμβούλιον, ὡς ἐχόμενον στεῤῥῶς τῶν ὀρθοδόξων θεσμῶν καὶ τῶν σεπτῶν παραδόσεων, θὰ ἀνεγνωρίζετο, ἔστω καὶ κατ’ Ἐκκλησιαστικὴν οἰκονομίαν, ὑπὸ τῶν λοιπῶν ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, μέχρι τῆς ὑπὸ μιᾶς πανορθοδόξου Συνόδου ἐγκύρου λύσεως τοῦ ἐπιδίκου ἡμερολογιακοῦ ζητήματος…</b>" </i>(Ὑπόμνημα ἀπολογητικὸν ὑπὲρ ἀναστηλώσεως τοῦ Πατρίου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου -  1945).</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />"<i>Εἰς τὴν παροχὴν δὲ τῆς ἐλευθερίας ταύτης</i> (σ. σ. τῆς ἄσκησης τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων τῶν παλαιοημερολογιτῶν), <i>ἀντιτάσσει ἡ νεοημερολογιτικὴ Ἱεραρχία τὸ veto, ἤτοι τὴν ἄρνησιν, διατεινομένη, ὅτι ἡ Πολιτεία δὲν δύναται νὰ ἔχῃ εἰς τὴν ἐπικράτειαν αὐτῆς δύο Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, μίαν νεοημερολογητικὴν καὶ μίαν παλαιοημερολογητικήν. Εἰς τοῦτο δὲ διαφωνοῦμεν ἡμεῖς, ὑποστηρίζοντες ὅτι μὲ τὴν κατ’ οἰκονομίαν παροχὴν ἐλευθερίας, εἰς τὴν θρησκευτικὴν ὀργάνωσιν τῶν</i> <i>παλαιοημερολογιτῶν <b>μέχρι τῆς ἐγκύρου καὶ Κανονικῆς διευθετήσεως τοῦ ἡμερολογιακοῦ ζητήματος, ἐπιδίκου ὄντως ὡς ἔφθην εἰπὼν ἐνώπιον τῆς μελλούσης πανορθοδόξου Συνόδου, δὲν δημιουργεῖται Δευτέρα Ἐκκλησία, ἀλλὰ μία μειοψηφία τῆς Ἐκκλησίας διαφωνοῦσα πρὸς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Ἱεραρχίας καὶ συνεχίζουσα τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας ὑπὸ τὴν ἄκρατον ὀρθοδοξίαν λυμανθεῖσαν διὰ τῆς ἡμερολογιακῆς καινοτομίας.</b> Ἡ γνώμη τῆς Ἱεραρχίας, ὅτι μὲ τὴν παροχὴ ἐλευθερίας εἰς τοὺς παλαιοημερολογίτας δημιουργεῖται Δευτέρα Ἐκκλησία καὶ κράτος ἐν κράτει, ὡς λέγουν, δὲν εἶνε ἀληθής, διότι αἱ Ἐκκλησίαι, δὲν φυτρώνουν ὡς μύκητες εἰς τὸν περίβολον τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλ’ ἱδρύονται καὶ προικίζονται διὰ τῆς Χάριτος καὶ τῶν Μυστηρίων ὑπὸ τῆς ὅλης Ἐκκλησίας, ὡς Ταμιούχου τῆς Χάριτος καὶ τῆς εὐλογίας. Ἡ γνώμη αὐτὴ τῆς Ἱεραρχίας, καθ΄ ἣν μία μερὶς Κληρικῶν καὶ λαϊκῶν ἀποσπωμένη προσωρινῶς ἀπὸ τῆς Ἐκκλησίας διὰ λόγους διαφωνίας εἴς τι ἐκκλησιαστικὸν ζήτημα ἐπίδικον καὶ ἰάσιμον κατὰ τὸν Μ Βασίλειον, μέχρι τῆς ἄρσεως τῆς διαφωνίας ὑπὸ Κανονικῆς πανορθοδόξου Συνόδου <b>ὄζει προτεσταντισμοῦ, παρέχοντος εἰς μεμονωμένα ἄτομα τὸ δικαίωμα νὰ ἰδρύουν ἰδίαν Ἐκκλησίαν ἄνευ τῆς γνώμης καὶ τῆς εὐλογίας τῆς ὅλης Ἐκκλησίας</b>. Καὶ τοῦτο, διότι οἱ προτεστάνται φρονοῦν καὶ πιστεύουν ὅτι ἡ ἔμπνευσις καὶ ἡ θέλησις τοῦ Παναγίου Πνεύματος εἰς τὰ ζητήματα τῆς πίστεως καὶ τοῦ ἁγιασμοῦ ἐμφαίνεται καὶ ἐκδηλοῦνται καὶ διὰ τῶν μεμονωμένων ἀτόμων ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν γνώμην τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, φρονούσης καὶ πιστευούσης, ὅτι ἡ ἔμπνευσις καὶ ἡ ἐνέργεια τοῦ Παναγίου Πνεύματος ἐκδηλοῦται ὑπὸ τῆς ὅλης Ἐκκλησίας τῆς ἑρμηνευούσης καὶ ὀρθοτομούσης τὸν λόγον τῆς θείας ἀληθείας</i><i><span style="line-height: 18.4px;">… <b>Ἡμεῖς ὅμως οἱ ποιμένες τῶν παλαιοημερολογιτῶν, γνῶσται τοῦ Κανονικοῦ δικαίου καὶ μὲ ὀρθόδοξον παλμόν, διϊσχυριζόμεθα ὅτι δὲν ἀποτελοῦμεν δευτέραν Ἐκκλησίαν ἐν τῷ Κράτει, ἀλλὰ στεντορείᾳ τῇ φωνῇ διακηρύττομεν, ὅτι ἡμεῖς μένοντες πιστοὶ εἰς τὰ δεδογμένα καὶ ἡμῖν παραδεδομένα ὑπὸ τῶν 7 Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἀποτελοῦμεν, καίπερ μειοψηφία, τὴν πατροπαράδοτον καὶ ἀκαινοτόμητον Ἑλληνικὴν Ἐκκλησίαν, ἧς τὴν ἱστορία συνεχίζομεν ὑπὸ τὴν ἄκρατον ἔννοιαν τῆς ὀρθοδοξίας. Ἀληθῶς, ὅσῳ καὶ ἂν παρουσιαζώμεθα κατὰ τὸ φαινόμενον εἰς τὴν λατρείαν ἡμῶν μὲ ἰδίους εὐκτηρίους οἴκους καὶ μὲ ἰδίους λειτουργούς, οὐχ ἧττον ὅμως καίπερ διατελοῦντες ἐν ἀκοινωνησίᾳ μετὰ τῆς καινοτομησάσης Ἱεραρχίας ἡμεῖς ἀποτελοῦμεν δυνάμει οὐχὶ δευτέραν Ἐκκλησίαν, ἀλλὰ τῇ ἁγνὴν καὶ ἀλύμαντον ἔννοιαν Αὐτῆς καὶ τὴν ἀνύστακτον φρουρὰν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας, τὴν ἀγρύπνως φρυκτωρούσαν ἐπὶ τῶν θεοδμήτων καὶ ἀκαταλύτων ἐπάλξεων τῆς περιπύστου καὶ περιμαχήτου Ὀρθοδοξίας"</b></span></i> (Ἀναίρεσις τῆς ἡμερολογιακῆς πραγματείας τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Δωροθέου Κοτταρᾶ – Δεκέμβριος 1947).</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span> <br /> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><i>"…ἡ Διοικοῦσα Ἱεραρχία διὰ τῆς ἡμερολογιακῆς καινοτομίας ἔπαυσε νὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὴν ὀρθόδοξον ἔννοιαν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας. Συνεπῶς Αὕτη χωρισθεῖσα ἀπὸ τὸν κορμὸν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀπετέλεσεν ἰδιαιτέραν Ἐκκλησίαν, διάφορον τῆς ἀρχαίας κατὰ τὸ ἀκραιφνὲς καὶ ἀκαινοτόμητον πνεῦμα τῆς Ὀρθοδοξίας καταστᾶσα οὕτως <b>ὑπόδικος</b> ἐνώπιον τῆς καθόλου ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Κατὰ ταῦτα ἡ Δ. Ἱεραρχία ἐκκλίνασα ἐκ τοῦ θριγγοῦ τῆς ἀκριβοῦς ὀρθοδοξίας παρ’ ὅλον τὸν ἐξωτερικὸν τύπον καὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτῆς, ἔπαυσεν ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, νὰ ἐκπροσωπῇ τὴν ὀρθόδοξον ἔννοιαν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας. Ταύτης τὴν ὀρθόδοξον ἔννοιαν καὶ σημασίαν ἐκπροσωποῦσιν οἱ Ἱεράρχαι, ὁ Κλῆρος καὶ ὁ λαὸς οἱ ἀκολουθοῦντες τὴν πολιὰν ἡμερολογιακὴν παράδοσιν, τὴν καθιερωθεῖσαν ὑπὸ Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ κυρωθεῖσαν ὑπὸ τῆς αἰωνοβίου πράξεως τῆς ὅλης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. <b>Ὥστε ἐν τῷ Κράτει δὲν ὑπάρχουσι δύο ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι ἀλλὰ μία, ἧς τὸν μὲν τύπον καὶ τὸν ῥυθμὸν ἐκπροσωπεῖ ἡ πλειοψηφία τῆς Ἱεραρχίας, τὸ πνεῦμα ὅμως καὶ τὴν ἔννοιαν τῆς ὀρθοδοξίας ἐκπροσωπεῖ ἡ μειοψηφία τῆς παλαιοημερολογιτικῆς Ἱεραρχίας καὶ κοινωνίας"</b></i> (Διαφωτιστικὴ Ἀπάντησις εἰς τὸ ὑπόμνημα τῆς Ἱεραρχίας τῆς κρατούσης Ἐκκλησίας τῆς Ἐλλάδος ἐν σχέσει μὲ τὸ Ἡμερολογιακὸν Ζήτημα – Ἀθῆναι, 1948).</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><i>"Δι’ ὃ καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ παλαιοημερολογῖται ὀρθῶς κατ’ αὐτοὺς καὶ πάντας τοὺς σεβομένους τοὺς θείους καὶ ἱεροὺς κανόνας θεωροῦν τὴν κρατούσαν Ἐκκλησίαν ὡς ἐκκλίνασαν τοῦ θριγγοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας συνεπείᾳ τῆς ἡμερολογιακῆς καινοτομίας τῆς ἀντιστρατευομένης πρὸς τοὺς ἱεροὺς κανόνας καὶ θιγούσης τὸ Δόγμα τῆς Ἐξωτερικῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, ἐπὶ τοσούτον οὕτοι δικαιοῦνται κατὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα ΑΒας Συνόδου καὶ πρὸ συνοδικῆς διαγνώμης νὰ διακόψωσι τὴν πνευματικὴν ἐπικοινωνίαν μετὰ τῆς Ἐπισήμου Ἐκκλησίας καὶ νὰ πήξωσιν ἴδιον θυσιαστήριον πρὸς ἐπιτέλεσιν τῶν τῆς λατρείας αὐτῶν δι’ ἰδίων ὁμοφρόνων λειτουργῶν, παρ’ ὧν καὶ μόνον δέχονται τὴν χάριν καὶ τὸν ἁγιασμὸν πρὸς ἰκανοποίησιν τῆς συνειδήσεως αὐτῶν"</i> (Ὑπόμνημα τῆς Ἱεραρχίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν πρὸς τὴν Α. Ἐξοχότητα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Θρησκευμάτων καὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, Ἀθῆναι  1949).</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">"<i style="font-weight: bold;">Ὑπῆρχεν ἐν τῷ παρελθόντι ἐποχή, καθ’ ἣν ἡ παμψηφία σχεδὸν τῆς Ἱεραρχίας ἐν τῷ Βυζαντινῷ Κράτει παρεσύρθη εἰς τὴν αἵρεσιν τοῦ ἐναγοῦς Ἀρείου μετὰ τῆς Βυζαντινῆς πολιτείας, καθ’ ἣν τὴν ἔννοιαν τῆς Ὀρθοδοξίας τῆς Ἐπισήμου Ἐκκλησίας ἀντιπροσώπευεν μία ὀλιγάριθμος μερὶς ὀρθοδόξων ἐν Κων/πόλει μὴ μολυνθεῖσα ὑπὸ τῆς λύμης τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ἡ μερὶς αὕτη διετέλει ὑπὸ τὴν ποιμαντορίαν Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, ὅστις ἐν τῷ παρεκκλησίῳ τῆς Ἀγ. Ἀναστασίας  διὰ κηρυγμάτων ἀποπνεόντων τὸ θυμῆρες καὶ θεῖον ἄρωμα τῆς Ὀρθοδοξίας κατεκεραύνου τὴν κακόδοξον καὶ ψυχοφθόρον αἵρεσιν τοῦ Ἀρείου. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καὶ ἡ μερὶς αὐτοῦ, οὐ μόνον δὲν ἀπετέλεσαν ἰδίαν Ἐκκλησίαν διακόψαντες τὴν Ἐκκλησιαστικὴν ἐπικοινωνίαν μετὰ τῆς Ἀρειανιζούσης Ἱεραρχίας, ἀλλὰ καὶ ὡς ὀρθοδοξοῦντες ἐχρησίμευσαν μετέπειτα ὡς ἀρραβὼν διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῆς ὅλης Ἐκκλησίας ἐν τῷ περιβόλῳ τῆς Ὀρθοδοξίας, διὰ τῆς ἀποπτύσεως τῆς Ἀρειανῆς αἱρέσεως καὶ μιαρὰς κακοδοξίας.</i><b><i> Ὥστε δεδομένου, ὅτι τὴν ὑπόστασιν τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ τὸ Ὀρθόδοξον πνεῦμα καὶ ὄχι ὁ τύπος καὶ ὁ ἀριθμός, οἴκοθεν ἐννοεῖται ὅτι τὴν ἀρχαίαν καὶ ἀκαινοτόμητον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος ἀποτελοῦμεν καὶ ἐκπροσωποῦμεν ἡμεῖς ὡς συνεχισταὶ τῶν πατρῴων παραδόσεων καὶ τῶν Ὀρθοδόξων θεσμῶν καὶ ὄχι οἱ καινοτόμοι Ἀρχιερεῖς, οἵτινες ἀποτελοῦν τὸν τύπον καὶ τὸν ἀριθμόν"</i></b> (Κρίσεις ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ 2 τοῦ Σχεδίου Συντάγματος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος τοῦ κ. Κ. Τσάτσου Βουλευτοῦ Ἀθηνῶν, Ἀθῆναι 1949).</span></span></div> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι από μόνη της η αποτείχιση ή η χειροτονία "παραλλήλων" επισκόπων δεν είναι κάτι θετικό ή αρνητικό για την Εκκλησία [22]. Αν οι παραπάνω τρόποι αντίδρασης στην αίρεση στοχεύουν στην επανάπαυση είναι απορριπτέοι. Αν στοχεύουν στην επαγρύπνηση και στην λύτρωση από την αίρεση, διά του ορθοδόξου αντιαιρετικού αγώνος, τότε είναι επαινετοί. </span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /><b><u>Έτσι αν θεωρήσουμε αυτοσκοπό είτε την αποτείχιση ("αποτειχιζόμαστε και αφού λυτρωθήκαμε από την κοινωνία με την αίρεση δεν μας μέλλει για το τί θα γίνει"), είτε την "παράλληλη" Σύνοδο ("έχουμε τους επισκόπους μας και αφού λυτρωθήκαμε από την κοινωνία με την αίρεση δεν μας μέλλει για το τί θα γίνει") βρισκόμαστε σε πλάνη. Αντιθέτως αν θεωρήσουμε μέσο την αποτείχιση και προσωρινή κατάσταση την "παράλληλη" Σύνοδο, και θεωρήσουμε ότι είναι "<i>καιρός ομολογίας, καιρός ενστάσεως, καιρός αθλήσεως</i>" [23] και συνεχίσουμε επομένως ακατάπαυστα τον Ιερό Αγώνα για την συντριβή της αιρέσεως και τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας, διά συγκλήσεως Μεγάλης Συνόδου Ορθοδόξων, τότε καλώς βαδίζουμε!</u></b> </span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />Διαβάζουμε σε περισπούδαστο βιβλίο του Αγίου Γέροντος Χρυσοστόμου των Σπετσών τα εξής σημαντικά: "<i>Η έννοια της Ορθοδόξου Ενστάσεως περιλαμβάνει την "Αποτείχισι" <b><u>αλλά δεν εξαντλείται σε αυτήν</u></b>. Απαιτείται ένας συνεχής αγών, μία κατά τον Μέγαν Βασίλειο "καρτερά και ανένδοτος ένστασις" "υπέρ της Αληθείας", η οποία <b>αρχίζει </b>πρακτικώς με την "Αποτείχισι",<b>συνεχίζεται </b>με την διακήρυξι της Αληθείας και την αναίρεσι της πλάνης, <b>ολοκληρώνεται </b>δε με την κατάκρισι της αιρέσεως και των αμετανοήτων αιρετικών υπό Ορθοδόξου Συνόδου</i>" [24].</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />Ο σκοπός λοιπόν του Αγώνα είναι η σύγκληση Ορθοδόξου Συνόδου. Εκεί αποσκοπούσε και η Αποτείχιση, αλλά και η δημιουργία της Ιεραρχίας των Παλαιοημερολογιτών το 1935, όπως είδαμε παραπάνω. Και τότε υπήρχε κυρίως ο νεωτερισμός του ημερολογίου. Με τα χρόνια, που ολοένα και περισσότερο αποκαλυπτόταν ολόκληρο το οικουμενιστικό σχέδιο, η ανάγκη για ορθοδόξους επισκόπους έγινε μεγαλύτερη, μιας και βιώνουμε την Οικουμενιστική Αποστασία,<b><u>παρόμοια με την αποστασία της Ουνίας της Βρέστης, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο</u></b>! Πλέον η συντριπτική πλειοψηφία των επισκόπων των "επισήμων ορθοδόξων Εκκλησιών" θεωρεί τον Πάπα ως πρώτο αρχιερέα, ενώ αναγνωρίζει (και συνοδικώς διά της εν Κολυμπαρίω Ψευδοσυνόδου) την εκκλησιαστικότητα των αιρετικών της Δύσεως. Έχουν ή δεν έχουν λοιπόν δικαίωμα οι Ορθόδοξοι να έχουν Επισκόπους και να συγκροτούν κατά τόπους Συνόδους; Βεβαίως και έχουν! Αυτό που δεν έχουν δικαίωμα είναι να επαναπαυθούν στο ότι αυτοί αποτελούν την Εκκλησία και να θεωρήσουν ότι δεν απαιτείται Αγώνας για Μεγάλη Σύνοδο Ορθοδόξων, που θα ενώσει όλους τους αληθινά ορθοδόξους και θα καταδικάσει την αίρεση. Όσοι μάλιστα εκ των ορθοδόξων υιοθετούν τέτοιες απόψεις και πρακτικές [25], στέκονται εμπόδιο στον Αγώνα και υπηρετούν - έστω και ανεπιγνώστως -  την αίρεση! <br />Ουδείς δεν αμφιβάλει ότι στον σχεδόν εκατονταετή Αγώνα των Παλαιοημερολογιτών δεν έγιναν λάθη και διασπάσεις άνευ ουσιαστικού λόγου. Σήμερα όμως υπάρχει ελπίδα. Το 2014 έγινε η ένωση των δύο μεγαλυτέρων Συνόδων των Παλαιοημερολογιτών με βάση ένα σημαντικό Εκκλησιολογικό Κείμενο. Σε αυτό (συγκεκριμένα στο Ζ΄ μέρος αυτού) διακηρύσσεται, η αναγκαιότητα της Μεγάλης Συνόδου των πραγματικά Ορθοδόξων, ως εξής:</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />"<i><b>Τὸ ἀναγκαῖον σήμερον εἶναι, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κοινῆς καὶ Ὀρθῆς Ὁμολογίας τῆς Πίστεως, ἡ ἕνωσις εἰς ἕν κοινὸν Σῶμα πασῶν τῶν Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Γνησίας Όρθοδοξίας, προκειμένου νὰ δηµιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις πρὸς συγκρότησιν/σύγκλησιν Μείζονος Γενικῆς Συνόδου Αὐτῶν, πανορθοδόξου ἐμβελείας καὶ κύρους, διὰ τὴν δραστικὴν ἀντιμετώπισιν τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουµενισµοῦ, ὡς καὶ τοῦ ποικιλομόρφου Συγκρητισμοῦ, ἐπίσης δὲ καὶ διὰ τὴν ἐπίλυσιν ποικίλων προβλημάτων καὶ ζητημάτων πρακτικῆς καὶ ποιμαντικῆς φύσεως, ἅτινα ἀπορρέουν ἐκ τούτων καὶ ἀπασχολοῦν τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας γενικῶς, ἀλλὰ καὶ τῶν πιστῶν εἰδικῶς, ὥστε νὰ διασφαλισθῆ ὁ σύνδεσμος τῆς ἐν Χριστῷ Εἰρήνης καὶ Ἀγάπης. Ἡ ἀνάγκη αὕτη καθίσταται κατανοητὴ ἐκ τοῦ ὅτι ἡ ἀληθὴς Ἐκκλησία, ὡς τὸ πραγματικὸν Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ὡς ἐκ τῆς φύσεως Αὐτῆς Καθολικὴ ἐν τῇ πληρότητι τῆς Ἀληθείας, τῆς Χάριτος καὶ τῆς Σωτηρίας, ἀποφαίνεται δὲ Συνοδικῶς διὰ τῶν Ἐπισκόπων Αὐτῆς ἔναντι ἑτεροδιδασκαλιῶν καὶ τοῦ ἐξ αὐτῶν παγκοσμίου σκανδάλου· ὡς ἐκ τούτου, ὀφείλει νὰ ἐπιδιώκῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν διατύπωσιν τῶν Ἀληθειῶν τῆς Πίστεως, πρὸς ὁριοθέτησιν τῆς Ἀληθείας ἔναντι τοῦ ψεύδους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν στηλίτευσιν καὶ καταδίκην τῆς πλάνης καὶ τῆς φθορᾶς ἐκ  τῆς αἱρέσεως καὶ τῶν αἱρετικῶν, διὰ τὴν προστασίαν τοῦ Ποιμνίου</b>, διαπιστώνουσα καὶ διακηρύττουσα τὴν ἤδη ὑφισταμένην ἔκπτωσιν τῶν αἱρετικῶν. Οὕτως, ἐν Συνόδῳ Μεγάλῃ καὶ Γενικῇ τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δέον ὅπως διακηρυχθῇ πάσῃ τῇ κτίσει, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἐν ἡμῖν Μοναδικὴ Ἐλπὶς, ὡς μόνη διέξοδος ἐξ ὅλων τῶν ἀδιεξόδων «διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν», ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ πλήρης καὶ ὁριστικὴ ἀντίθεσις, ὡς ἀλληλοαποκλειομένων, Ὀρθοδοξίας καὶ Συγκρητισμοῦ,οἰκουμενιστικῆς καὶ σεργιανιστικῆς κατευθύνσεως, πρὸς δόξαν τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, Θεομητορικαῖς,  Ἀποστολικαῖς, καὶ Πατερικαῖς πρεσβείαις</i>" [26].<br /><br />Γι' αυτό και από το 2014 και μετά ακολουθούμε συνειδητά και αποκλειστικά την Σύνοδο των Παλαιοημερολογιτών (διαδόχων του φρονήματος του πρ. Φλωρίνης, που έχουν Αποστολική Διαδοχή από την Εκκλησία της Ρωσικής Διασποράς)  υπό τον Αρχιεπίσκοπο αυτής κ. Καλλίνικο, επειδή αγωνίζεται για την Ορθοδοξία διά συγκλήσεως Μεγάλης Συνόδου Ορθοδόξων.<br />Καλούμε δε κάθε καλοπροαίρετο πιστό, κληρικό ή λαϊκό, να πλαισιώσει τις τάξεις του Ιερού Αγώνος, εγκαταλείποντας τους οικουμενιστές λυκοποιμένες και τους κοινωνούντες με αυτούς, και απορρίπτοντας τις εσωστρεφείς τακτικές και τους μοναχικούς δρόμους που υποκρύπτουν υπερηφάνεια και αδιαφορία για την Εκκλησία. </span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />Όσοι πιστοί προσέλθετε! </span></span><br /> <div style="text-align: right;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Νικόλαος Μάννης</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 20.79px;">ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ</span></span></span><br /> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">[1] π. Ευθυμίου Τρικαμηνά, Η διαχρονική συμφωνία των Αγίων Πατέρων..., Τρίκαλα, 2012, σελ. 245. </span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">[2] Στο ίδιο, σελ. 248.<br />[3] Στο ίδιο, σελ. 314.</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">[4] π. Γεωργίου Αγγελακάκη, <a href="https://www.scribd.com/document/258922538/%CE%9F%E1%BC%B0%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%98%CE%B5%CF%83%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%91%CF%81%CF%87%CE%AD%CF%82-%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%8E%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B7" style="text-decoration: none;" target="_blank">Οικουμενισμός (θέσεις, αρχές, προβλήματα, αντιμετώπιση)</a>, σελ. 15.</span></span></div> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 20.79px;">[5] Παναγιώτου Τσάλλου, </span><a href="https://www.scribd.com/doc/306065590/%CE%A4%E1%BD%B6-%E1%BC%90%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BD-%E1%BC%88%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%9F-%CE%9F%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B1-%CF%88%CE%B5%CF%8D%CE%B4%CE%B7-%CF%85%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CF%86%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CE%9F%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CE%BE%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82" style="line-height: 20.79px; text-decoration: none;" target="_blank">Τί εστιν Αλήθεια;</a></span></span><br /> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">[6] Ιωσήφ Μοναχού, <a href="https://www.scribd.com/doc/88186678/%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%97%CE%A3%CE%97-%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%9D-%CE%A0-%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%A5%CE%9C%CE%99%CE%9F-%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%9A%CE%91%CE%9C%CE%97%CE%9D%CE%91" style="text-decoration: none;" target="_blank">Απάντηση (1η)</a> (2012), <a href="https://www.scribd.com/doc/107102231/%CE%94%CE%95%CE%A5%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%97-%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%97%CE%A3%CE%97-%CE%95%CE%99%CE%A3-%CE%A4%CE%9F%CE%9D-%CE%A0-%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%A5%CE%9C%CE%99%CE%9F-%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%9A%CE%91%CE%9C%CE%97%CE%9D%CE%91" style="text-decoration: none;" target="_blank">Απάντηση (1η) επηυξημένη</a> (2012) και<a href="https://www.scribd.com/document/232961371/%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%97%CE%A3%CE%97-2%CE%B7-%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%A3-%CE%A4%CE%9F%CE%9D-%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%A5%CE%9C%CE%99%CE%9F%CE%A5-%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%9A%CE%91%CE%9C%CE%97%CE%9D%CE%91" style="text-decoration: none;" target="_blank">Απάντηση 2η</a> (2014) στον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά.</span></span></div> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="line-height: 20.79px;">[7] π. Ευθυμίου Τρικαμηνά, </span><a href="https://www.scribd.com/doc/113423357/%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%97%CE%A3%CE%97-%CE%A0-%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%A5%CE%9C%CE%99%CE%9F%CE%A5-%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%9A%CE%91%CE%9C%CE%97%CE%9D%CE%91-%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%A3-%CE%A0-%CE%99%CE%A9%CE%A3%CE%97%CE%A6" style="line-height: 20.79px; text-decoration: none;" target="_blank">Ανταπάντηση 1η</a><span style="line-height: 20.79px;"> και </span><a href="https://apotixisi.blogspot.gr/2014/08/2_12.html" style="line-height: 20.79px; text-decoration: none;" target="_blank">Ανταπάντηση 2η</a><span style="line-height: 20.79px;"> στον μ. Ιωσήφ. </span></span></span><br /> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">[8] "<i>Καὶ </i>μ<i>ετάγεται Δημόφιλος ἀπὸ Βεῤῥοίας ἐν Κωνσταντινουπόλει, Οὐάλεντος τοῦ βασιλέως συνοδικὴν ὑποκριναμένου ψῆφον... ἐγκαθίσταται τῇ Κωνσταντινουπόλει ὑπὸ Θεοδώρου μάλιστα τοῦ Ἡρακλείας ἐπισκόπου. Ἐδόκει γὰρ τὸ προνόμιον οὖτος ἔχειν τῆς τοιαύτης ἱερουργικῆς ἐνεργείας. Πολλοὶ δὲ τοῦ παρόντος ὄχλου, ἐν τῇ τοῦ Δημοφίλου καθιδρύσει, ἀντὶ τοῦ ἄξιος, ἀνεβόων τὸ ἀνάξιος</i>" (P.G. 65, 576).</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">[9] P.G. 65, 556 και 569.</span></span></div> <div style="line-height: 20.79px;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="text-align: justify;">[10] Για την χειροτονία του Ευαγρίου από τον Άγιο Ευστάθιο βλέπε στους Σωκράτη Σχολαστικό (P</span><span style="text-align: justify;">.G. 67, 497-500) και Ερμεία Σωζομενό (P.G. 67, 1328</span><span style="text-align: justify;">).</span></span></span></div> <div style="line-height: 20.79px;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="text-align: justify;">[11] Για την χειροτονία του Παυλίνου από τον Λουκίφερο</span> βλέπε στους Σωκράτη (P. G. 67, 388-389) και Σωζομενό (P. G. 67, 1249-1252).<br />[12] https://en.wikipedia.org/wiki/Polish%E2%80%93Lithuanian_Commonwealth</span></span><br /> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">[13] Ο Μητροπολίτης εκεί σήμαινε τον "πρώτο" της Τοπικής Εκκλησίας. Στην δική μας αντιστοιχία δηλαδή "Αρχιεπίσκοπος-Μητροπολίτες", εκεί ήταν "Μητροπολίτης-Επίσκοποι".</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">[14] Ολόκληρη η επιστολή στο <i>Εκκλησιαστικός Φάρος, ΝΣΤ΄ (1974), σελ. 536-541</i>. Το επίμαχο σημείο στην σελ. 538.<br />[15] Ω, να ζούσε τότε ο "Ιαβέρης του Κανονικού Δικαίου" - και διδάσκαλος των νεοαποτειχισμένων - Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος τί θα έλεγε για την "παρανομία" αυτήν.<br />[16] Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου, Οι πατριάρχαι Ιεροσολύμων ως πνευματικοί χειραγωγοί της Ρωσίας κατά τον ΙΖ΄ αιώνα, Ιεροσόλυμα, 1907, σελ. 60.<br />[17] Οι χειροτονηθέντες ήταν ο Κιέβου Ιώβ, ο Βλαδιμηρ Ιωσήφ, ο Λουτσκ Ισαάκιος, Πολοτσκ Μελέτιος, Πινσκ Αβράμιος (από Σταγών), Χελμ Παΐσιος και Περεμυσλ Ησαΐας.</span></span><br /> <div> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">[18] Οι πιο γνωστοί ουνίτες επίσκοποι ήταν ο Κιέβου Ιωσήφ και ο Πολοτσκ Ιωσαφάτ, ένας στυγνός εγκληματίας τον οποίο σκότωσαν ζηλωτές ορθόδοξοι που δεν άντεξαν άλλο τα φρικτά του εγκλήματα (ένα από τα πολλά, ήταν ο βανδαλισμός των ορθοδόξων νεκροταφείων, μιας και διέταζε να ξεθάβονται οι σοροί των ορθοδόξων και να γίνονται τροφή των αδέσποτων σκυλιών). Τον αγιοποίησαν οι παπικοί και τον τιμούν ως μάρτυρα...</span></span></div> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">[19] John-Paul Himka, Religion and Nationality in Western Ukraine, Montreal and Kingston: McGill-Queen's University Press, 1999, σελ. 28 (μετάφρ. ημετ.).<br />[20] Σε μελλοντικό άρθρο θα γίνει λόγος για τις διώξεις αυτές και την τραγική ομοιότητά τους με τις διώξεις των νεοημερολογιτών κατά των παλαιοημερολογιτών στην Ελλάδα.<br />[21] Για την ανασύσταση της Ιεραρχίας στην Ουκρανία από τον Ιεροσολύμων Θεοφάνη βλέπε στα <i>α) Andrzej Borkowski,  <a href="http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/23559#page/1/mode/2up" style="text-decoration: none;" target="_blank">Αγώνας των Ορθοδόξων Πατριαρχείων κατά της Ουνίας</a>, Αθήνα, 2008, σελ. 235, β) Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου, ό.π., σελ. 60, γ) Θεοδώρου Βαλλιάνου, Ιστορίας της Ρωσσικής Εκκλησίας, Αθήνα, 1851, σελ. 196, δ) Βλασίου Φειδά, Εκκλησιαστική Ιστορία της Ρωσίας, εκδ. ε΄ Αποστολικής Διακονίας, Αθήνα, 2005, σελ. 290, ε) π. Γεωργίου Φλωρόφκσυ, Σταθμοί της Ρωσικής Θεολογίας, μέρος α΄, εκδ, Πουρναρά, Θεσσαλονίκη, 1986, σελ. 95.</i><br />[22] Η αποτείχιση από τους αιρετικούς είναι βεβαίως σωτήρια, επί προσωπικού επιπέδου, μιας και με την απομάκρυνση από τους αιρετικούς, λυτρώνεται ο αποτειχιζόμενος από την ψυχοκτόνο κοινωνία με την αίρεση.<br />[23] Αγ. Θεοδώρου Στουδίτου, P.G. 99, 1013.<br />[24] <a href="https://www.scribd.com/document/58030816/%CE%97-%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%A4%CE%95%CE%99%CE%A7%CE%99%CE%A3%CE%99%CE%A3-%CE%9C%CE%9F%CE%A5" style="text-decoration: none;" target="_blank">Αρχιμ. Χρυσοστόμου Σπύρου, Η αποτείχισίς μου</a>, Σπέτσες, 2008, σελ. 32-33.<br />[25] Την άρνηση αναγκαιότητας της  Μεγάλης Συνόδου Ορθοδόξων υιοθετούν οι Ματθαιϊκοί , λόγω των γνωστών εκκλησιολογικών θέσεών τους. Αλλά και οι νεοημερολογίτες νεοαποτειχισμένοι , οι οποίοι "προφητεύοντας" πως η "<i>εσχάτη αίρεση δεν θα καταδικαστεί από εκκλησιαστική Σύνοδο</i>" ουσιαστικά κρατούν μια εσωστρεφή και μοιρολατρική στάση (που περιορίζεται μόνο στην Αποτείχιση), επηρεασμένη από την αιρετική εκκλησιολογία του Επιφανίου Θεοδωρόπουλου, η οποία ταυτίζει την Εκκλησία του Χριστού με τους εκάστοτε διοικούντες Αυτήν (βλέπε σχετικά εδώ: https://paterikiparadosi.blogspot.gr/2016/08/blog-post_40.html ).<br />[26] Ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔναντι τῆς Αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, Θέματα Δογματικὰ καὶ Κανονικὰ ( http://www.ecclesiagoc.gr/index.php/ekklisiologika/384-i-gnisia-or8odoksi-ekklisia-enanti-tisairesews-tou-oikoymenismou-8emata-dogmatika-kanonika ).</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="background-color: white;"><b><br /></b></span></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="background-color: white;"><b><br /></b></span></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><span style="background-color: white;"><b>ΠΗΓΗ: ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ</b></span></span></div> </div> </div>

Περί "παραλλήλων" Επισκόπων και Συνόδων (απαντήσεις σε ενστάσεις νεοαποτειχισμένων)

Τόσο οι νεοημερολογίτες (υπό τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά), όσο και οι παλαιοημερολογίτες νεοαποτειχισμένοι, κακίζουν τους Γνησίους Ορθοδόξο...

Read more »