Aπάντηση στον κ. Ι. Ρίζο περί του Ημερολογιακού (Γ΄ 1)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="background-color: white;"><br /></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUXWIOgWgo_lfW6zhiyiY3Z6CFUUwU7KYURcv9O9TKUDRR3dN73MAeEWIUjn4YzLMPCTDiX73q0tsozavdzMxqOoT9AILHKfRRiBbw89UlofZdYJLHr32AfVAaTO2MPrjsh95XH3Dd6mQ/s1600/ag-Pades-Sina-2.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="527" data-original-width="700" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUXWIOgWgo_lfW6zhiyiY3Z6CFUUwU7KYURcv9O9TKUDRR3dN73MAeEWIUjn4YzLMPCTDiX73q0tsozavdzMxqOoT9AILHKfRRiBbw89UlofZdYJLHr32AfVAaTO2MPrjsh95XH3Dd6mQ/s400/ag-Pades-Sina-2.png" width="400" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <span style="background-color: white;"><br style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;" /></span> <br /> <div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: right;"> <span style="background-color: white;">«Οὐδὲν τῆς ἀληθείας φανερώτερον,<br />οὐδὲ ἰσχυρότερον γένοιτ' ἄν,<br />ὥσπερ τοῦ ψεύδους οὐδὲν ἀσθενέστερον,<br />κἂν μυρίοις παραπετάσμασι συσκιάζεται»</span></div> <div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: right;"> <span style="background-color: white;">(Ιερός Χρυσόστομος, P. G. 59, 165)</span></div> <span style="background-color: white;"><br style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;" /></span> <br /> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Αγαπητέ κ. Ρίζο, μόλις ολοκλήρωσα την μελέτη και του γ΄ μέρους της εργασίας σας (<a href="https://paterikiparadosi.blogspot.gr/2017/05/blog-post_900.html" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">εδώ</a>) και ξεκινώ αμέσως τις παρατηρήσεις μου:</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">α. Γράφετε: "<i>Έ</i><span style="text-align: left;"><i>να πολύ διαδεδομένο αλλά τεχνητό επιχείρημα των παλαιοημερολογιτών, ως υπερασπιστικό της επανάστασης τους, είναι ότι η ημερολογιακή μεταβολή ήταν το πρώτο βήμα του Οικουμενισμού</i></span>". Οι Παλαιοημερολογίτες, κ. Ρίζο, δεν είμαστε επαναστάτες, αλλά θεματοφύλακες της Ορθοδόξου Πίστεως. Ή μάλλον είμαστε και επαναστάτες, όχι όμως ενάντια στην Πίστη, αλλά ενάντια σε εκείνους τους Καινοτόμους και Φιλαιρετικούς που προσπαθούν να την καταλύσουν καταλαμβάνοντας σταδιακά, κοντά εκατό χρόνια τώρα, τους επισκοπικούς θρόνους με σκοπό να προωθήσουν τις αιρετικές καινοτομίες τους. Εκείνους δηλαδή που εσείς πολεμάτε από τη μία, για τα οικουμενιστικά τους ανοίγματα, αλλά, από την άλλη, τους προσφέρετε μεγάλες υπηρεσίες, με τέτοιες εργασίες που δικαιώνουν την Καινοτομία τους. Το ότι δε η Ημερολογιακή Καινοτομία του 1924 ήταν το πρώτο ΕΝ ΤΗ ΠΡΑΞΗ βήμα του Οικουμενισμού δεν αμφισβητείται από κανέναν σοβαρό μελετητή. Άλλωστε και οι πρωτεργάτες της Καινοτομίας, Μελέτιος Μεταξάκης και Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, υπήρξαν διαβόητοι Οικουμενιστές!</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Συνεχίζετε ισχυριζόμενος πως την άποψη "<i style="text-align: left;">ότι η ημερολογιακή μεταβολή ήταν το πρώτο βήμα του Οικουμενισμού</i>" δεν την συναντήσατε "<span style="text-align: left;"><i>σε κανέναν κείμενο των πρώτων είκοσι πέντε ετών των πρωταγωνιστών παλαιοημερολογιτών</i></span>". Προς απόρριψη της πονηρής αυτής θεωρήσεως σας (και λέω πονηρής διότι δεν υπήρχε τότε ακόμη ως όρος ο "Οικουμενισμός") παραθέτω ενδεικτικά κείμενα Παλαιοημερολογιτών των πρώτων, μετά την Καινοτομία, ετών, στα οποία φαίνεται ότι θεωρούσαν την ημερολογιακή μεταβολή ως το πρώτο βήμα προς την ένωση με τους αιρετικούς (αυτό άλλωστε είναι στην ουσία του ο Οικουμενισμός): </span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">"<i>Ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ὁ τοσάκις δείξας τὴν ἀπέχθειαν αὐτοῦ πρὸς τὴν ἕνωσιν τῶν  Εκκλησιῶν , διότι ἀντιλαμβάνεται ὅτι<b> ἕνωσις σημαίνει ὑποδούλωσιν εἰς ξένην Ἐκκλησίαν, ἀπάρνησιν τῶν παραδόσεών του</b>, ὁ Λαὸς ὅστις ἀντέστη εἰς τὴν ἕνωσιν εἰς τὰς δεινοτέρας  του ἐθνικὰς περιστάσεις καὶ υἱοθέτησε τὸ γνωστὸν ἐκεῖνο: Καλλίτερον κίδαριν Τουρκικήν, παρά Τιάραν Παπικήν, <b>ἐξεγείρεται καὶ σήμερον ἀπειλητικῶς ἀπαιτῶν ἐπάνοδον εἰς τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον</b></i>" (Άρθρο Παλαιοημερολογίτου με το ψευδώνυμο <i>Φωτειανός</i> στην εφημερίδα ΣΚΡΙΠ στις 13/1/1925).<br />"<i>Ἀποσχισθείσης (ἑορτολογικῶς) τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατὰ τὰ ἄνω, τοῦ Μεγάλου Σώματος τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐδημιουργήθη καὶ τὸ κατὰ συνέπειαν τούτου ἔτι ἀτοπώτερον, τὸ νὰ ἐορτάζῃ δηλαδὴ αὕτη τὰς ἀκινήτους μεγάλας ἑορτὰς τοῦ Χριστιανισμοῦ μετὰ τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Δύσεως καὶ οὐχὶ συγχρόνως μετὰ τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων καὶ Ἐκκλησιῶν, <b><u>παρασχοῦσα οὕτω εἰς τοὺς πολλοὺς τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἀπεσχίσθη τῆς Ὀρθοδοξίας διὰ νὰ προσεγγίση πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Δύσεως</u></b></i>" (Άρθρο του Παλαιοημερολογίτου δικηγόρου Κωνσταντίνου Αντωνιάδου στην εφημερίδα ΣΚΡΙΠ στις 29/11/1926).<br />"<i>Τοιαῦτα ὄντως κατετόλμησαν ὁ Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, οἱ δύο οὗτοι Λούθηροι της ὁρθοδόξου Ἐκκλησίας, οἵτινες ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ συγχρονισμοῦ δὲν ἐδειλίασαν οὐδ' ἀπερρίγησαν νὰ καταπατήσωσιν ἀποφάσεις πανορθοδόξων Συνόδων καὶ καὶ Ἀποστολικοὺς καὶ Συνοδικοὺς Κανόνας, <b><u>ἵνα προσεγγίσωσι πρὸς τὰς Ἐκκλησίας τῆς Δύσεως διὰ τῆς ἡμερολογιακῆς καινοτομίας</u></b> ἐπὶ διασπάσει τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἐπ' ἀθετήσει τῆς αἰωνοβίου πράξεως τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας</i><i> ...Εἶναι δὲ γνωστὴ εἰς τοὺς Ἐκκλησιαστικοὺς Κύκλους ἡ ἐκκλησιαστικὴ δρᾶσις τῶν πρωτεργατῶν τῆς ἡμερολογιακῆς καινοτομίας οἷοι εἶναι ὁ Μελέτιος Μεταξάκης, καὶ ὁ Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, ἀρχηγοὶ, κρίμασιν οἷς οἶδε Κύριος, ὁ μὲν τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀλεξανδρέων, ὁ δὲ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Οὔτοι ἐκδιωχθέντες ἐκ τῆς γειναμένης καὶ θρεψαμένης αὐτοὺς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων, ἐπεκάθησαν ἐπὶ τῶν θρόνων τῶν Ἑλληνικῶν Ἐκκλησιῶν <b>μὲ τὸν ἀπροκάλυπτον σκοπὸν νὰ ὁδηγήσωσιν αὐτὰς εἰς τὸν συγχρονισμόν, δηλαδὴ εἰς τὸν Καθολικισμὸν καὶ τὸν προτεσταντισμὸν</b>. ...Σ</i><i>κοπὸς τῶν δύο μεγαλόσχημων Ἑλλήνων Ἱεραρχῶν εἶναι <b><u>ἡ ὁπωσδήποτε προσέγγισις τῶν δύο Ἐκκλησιῶν τῆς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Δύσεως μὲ τὴν θυσία τῶν ὀρθοδόξων θεσμῶν, καὶ αἰωνοβίων παραδόσεων</u></b>, ἃς καθιέρωσαν οἱ Ἅγιοι καὶ Θεοφόροι Πατέρες εἰς τὰς 7 Οἰκουμενικὰς Συνόδους, αἵτινες ἀποτελοῦσι τὴν ἀνωτέραν πνοὴν τῆς ὀρθοδοξίας καὶ τὸ ἀρίζηλον σέμνωμα τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἡμῶν ὑμνωδίας καὶ φιλολογίας. Καὶ ὅταν ἡ Ὀρθόδοξος θεία λατρεία ἀπογυμνωθῇ ὅλου αὐτοῦ τοῦ θείου θησαυροῦ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν ὕμνων, οἵτινες ἀποπνέουσιν σὺν τῇ  εὐωδίᾳ τοῦ θείου Πνεύματος καὶ τὴν θυμήρη εὐωδίαν τῆς Ἐλληνικῆς σοφίας, <b><u>τότε εὐκολώτερον θὰ δύνανται οἱ μεταρρυθμισταὶ οὗτοι νὰ κάμωσι καὶ μίαν ἀβαρίαν πρὸς τὸ μέρος τὸ δογματικὸν, διὰ τὴν ἕνωσιν τῶν Ἐκκλησιῶν</u></b></i>"(πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος, Τὸ ἐκκλησιαστικόν ἡμερολόγιον ὡς κριτήριον τῆς Ὀρθοδοξίας, Ι.Μ. Ἁγ. Διονυσίου Ὀλύμπου [σ.σ. ἐκεὶ ἤταν ἐξορία ὁ ἀείμνηστος], 1-14/7/1935).<br />"<i>…ὁ πόλεμος οὗτος (σ. σ. Α΄ Παγκόσμιος) λόγῳ συμμαχιῶν τῶν ἐμπολέμων Κρατῶν ἠνάγκασε τοὺς Ὀρθοδόξους νὰ συμπροσεύχωνται εἰς τὸ πολεμικὸν μέτωπον καὶ τὰς Ἐκκλησίας μετὰ τῶν κακοδόξων Αἱρετικῶν καὶ Σχισματικῶν, τουθ' ὅπερ ἀπαγορεύουσιν οἱ θεῖοι καὶ ἱεροὶ Κανόνες, κατὰ τὴν αὐστηρὰν καὶ ἀκριβῆ ἔννοιαν τῆς Ὀρθοδοξίας. Τὸ τοιοῦτον ὅπερ ἐγένετο κατ’ οἰκονομίαν λόγῳ τῶν ἐμπολέμων περιστάσεων ἐνεθάῤῥυνε τὸ μεταῤῥυθμιστικὸν καὶ νεωτεριστικὸν πνεῦμα ἐνίων ῥηξικελεύθων Ἐκκλησιαστικῶν ἀρχηγῶν καὶ ὤθησεν αὐτοὺς εἰς Ἐκκλησιαστικὰς μεταῤῥυθμίσεις <b><u>ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ προσεγγίσουν ἐκ παντὸς τρόπου τὴν Ὀρθόδοξον Ἀνατολικὴν Ἐκκλησίαν πρὸς τὰς Ἐκκλησίας τῆς Δύσεως</u></b>. Τὴν πρωτοβουλίαν εἰς τάς Ἐκκλησιαστικὰς ταύτας μεταῤῥυθμίσεις εἶχον δυστυχῶς δύο Ἕλληνες Ἱεράρχαι, ὁ μὲν Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης τότε καὶ εἴτα Ἀλεξανδρείας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν Μελέτιος Μεταξάκης, ὁ δὲ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν Χρυσόστομος Παπαδόπουλος. Οἱ δύο οὕτοι φιλόδοξοι Κληρικοὶ μὴ ἐκτιμήσαντες δεόντως τὴν δύναμιν τοῦ βαθέος ὀρθοδόξου πνεύματος καὶ τὴν μεγάλην καὶ θείαν ἀποστολήν, ἣν κέκτηται ἡ Ὀρθοδοξία διὰ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, ἐνόμισαν ἐν τῇ ἀφελεῖ αὐτῶν συνειδήσει καὶ ἀβαθεῖ κρίσει ὅτι προσφέρουσιν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν χριστιανικὸν κόσμον <b>προσεγγίζοντες ἐκ παντὸς τρόπου τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν πρὸς τάς Ἐκκλησίας τῆς Δύσεως</b>, ἔστω καὶ διὰ τῆς θυσίας τοῦ ἀπέφθου τῆς ὀρθοδοξίας θησαυροῦ εἰς τὸν ὡς χρυσὸν λάμποντα ὀρείχαλκον τῶν Δυτικῶν Ἐκκλησιῶν. Οὕτω ὁ Πατριάρχης Μελέτιος ἐν συνεργασίᾳ καὶ συνεννοήσει πάντως μετὰ τοῦ συμβούλου καὶ συνεργάτου Αὐτοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν συνεκάλεσεν κατὰ Μάϊον τοῦ 1923 ἐν Κωνσταντινουπόλει Ἐκκλησιαστικὸν Συνέδριον, ὅπερ καὶ ἀπεκλήθει κακῶς πανορθόδοξον, διότι εἰς τοῦτο δὲν ἀντεπροσωπεύθησαν παρὰ μόνον αἱ Ἐκκλησίαι τῆς Ἑλλάδος, τῆς Σερβίας καὶ τῆς Ῥουμανίας καὶ μάλιστα αἱ δύο τελευταῖαι διὰ λαϊκῶν ἀντιπροσώπων. Εἰς τὸ Συνέδριον τοῦτο ἔλαμπον διὰ τῆς ἀπουσίας αὐτῶν αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι τῆς Ῥωσσίας, τῆς Κύπρου, τοῦ Θεοβαδίστου ὅρους Σινᾶ, τῆς Πολωνίας καὶ δὴ τὰ τρία Πατριαρχεῖα τῆς Ἀνατολῆς, ἤτοι τῆς Ἀλεξανδρείας, τῆς Ἀντιοχείας καὶ τῶν Ἱεροσολύμων, προυτάθησαν ὑπὸ τοῦ Παναγιωτάτου προέδρου Κυροῦ Μελετίου <b>οὐκ ὀλίγαι Ἐκκλησιαστικαὶ μεταῤῥυθμίσεις πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως προσαρμοσθῇ καὶ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία πρὸς τὰς συγχρονισμένας καὶ προοδευτικὰς κοινωνικὰς ἀντιλήψεις καὶ εὐχερανθῇ οὕτω ἡ προσέγγισις Αὐτῆς μετὰ τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Δύσεως</b>… Ἐξ ἄλλου ἡ ἐκ παντὸς τρόπου ὡς ἐδηλώθη ἐν τῷ σχεδιαγράμματι τῶν μεταῤῥυθμίσεων <b>προσέγγισις τῶν Ἐκκλησιῶν</b>καθιστᾷ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς προφανῆ μὲν τὸν ἑνωτικὸν ζῆλον, ἀλλὰ διακυβεύει τὸ ἀκραιφνῶς ὀρθόδοξον πνεῦμα τῶν σχόντων τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ Συνεδρίου, ἐννοούντων βεβαίως διὰ τῆς φράσεως ταύτης  τὸ ἐπεῖγον τῆς προσεγγίσεως καὶ μὲ τὴν θυσίαν ἀκόμη τῶν προαιωνίων καὶ σεπτῶν θεσμῶν τῆς Ὀρθοδοξίας… Τὸ ἐνωτικὸν τοῦτο πρόγραμμα ὁ Πατριάρχης Μελέτιος ἔχων ὡς σύμβουλον καὶ συνεργάτην καὶ τόν ποτε Διδάσκαλόν του, τὸν ὁμόφρονα Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν τὸν κ. Χρυσόστομον, ὡς ἔφθημεν εἰπόντες,<b>ἤρξατο ἀπὸ τῆς προσαρμογῆς τοῦ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιαστικοῦ ἡμερολογίου πρὸς τὸ Γρηγοριανόν</b></i>" (πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, Ὑπόμνημα ἀπολογητικὸν ὑπὲρ ἀναστηλώσεως τοῦ Πατρίου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου -  1945).<br />Βλέπετε λοιπόν πως όποια επιχειρηματολογία γράφτηκε τότε, ΔΕΝ αφορούσε μόνο το ημερολόγιο και την ημερολογιακή μεταβολή, αλλά καλώς αντελήφθησαν ότι αυτή εξυπηρετεί άλλους σκοπούς!</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Πρέπει όμως να γνωρίζετε και κάτι ακόμη. Ακόμη και θέμα Πίστεως να μην υπήρχε, η Αποτείχιση δικαιολογείται ακόμη και για μη δογματικούς λόγους (παράβαση Ιερών Κανόνων, καταστρατήγηση Παραδόσεων κλπ.).</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">β. Γράφετε πως κανείς δεν αντέδρασε για την Εγκύκλιο του 1920 και για την αναγνώριση των Αγγλικανών το 1922, ενώ αντέδρασαν για το Ημερολόγιο. Οι χιλιάδες απλοί άνθρωποι που αντέδρασαν το 1924, κ. Ρίζο, δεν είχαν καμία ιδέα για την Εγκύκλιο του 1920 (εδώ καλά καλά ούτε οι εκκλησιαστικοί ταγοί δεν την γνώριζαν), ούτε για την αναγνώριση των Αγγλικανών (γεγονός που δεν διατυμπανίστηκε άλλωστε), η οποία έγινε σε μια εποχή που το ενδιαφέρον του κόσμου ήταν στραμμένο στην μεγάλη τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως το αισθητήριο τους δεν τους πληροφορούσε για τις ενωτικές προθέσεις των Καινοτόμων. Γι' αυτό και όταν το Νέο Ημερολόγιο εφαρμόστηκε σε κάθε γωνιά της Ελλάδος με τη βία (όπως με τη βία προσπαθεί να στερεωθεί κάθε πράξη που δεν είναι ορθόδοξη) τους ανάγκασε να λάβουν θέση και όσοι παρέμειναν στην γνησία Ορθοδοξία διατυμπάνισαν προφητικά "μας φράγκεψαν!".</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">γ. Αφού γράφετε πως το 1923 οι Παπικοί απέρριψαν την Εγκύκλιο του 1920 επισημαίνετε ειρωνικά: "<i>Κι όμως ένα χρόνο μετά λαμβάνει χώρα το Σχίσμα με αιτία υποτίθεται την εφαρμογή της εγκυκλίου του 1920 σε ό,τι αφορά την εορτολογική προσέγγιση με τους παπικούς, την οποία οι παπικοί απέρριψαν!</i>". Και όμως, κ. Ρίζο, η Εγκύκλιος του 1920 δεν μιλάει για εορτολογική προσέγγιση με τους παπικούς μόνο, αλλά "<b><u>πασών των Εκκλησιών</u></b>" (βλ. Αγγλικανούς και άλλους Προτεστάντες). Και τί αν τότε οι Παπικοί την απέρριψαν; Μήπως αργότερα (με την Β΄ Βατικάνειο) δεν την αποδέχτηκαν;</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">δ. Αναρωτιέστε γιατί να θεωρείται ως προδοσία της Πίστεως η εορτολογική συμπόρευση με τους αιρετικούς της Δύσεως μετά το 1924, αλλά να μη θεωρείται ως προδοσία η συμπόρευση αυτή από το Σχίσμα του 1054 ως το 1582. <b>Μα καλά, κ. Ρίζο, είναι το ίδιο να υπάρχει <u>σύμπτωση</u> των εορτών Ορθοδόξων και αιρετικών με το να <u>επιδιώκεται, διά μεταρρυθμίσεως,</u> ο συνεορτασμός;</b><br />Αν είχατε μελετήσει καλώς την περί του Ημερολογιακού φιλολογία θα βλέπατε ότι αυτό το σοφιστικό επιχείρημα είχε χρησιμοποιήσει και ο πρωτεργάτης της Ημερολογιακής Καινοτομίας του 1924 Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, ο οποίος έγραφε: "<i>Πῶς οἱ μετὰ τὸ Σχίσμα τοῦ 1054 Πατέρες ἡμῶν, ἐπὶ πἐντε περίπου αἰώνας μέχρι τοῦ 1583, δηλαδὴ πρὸ τοῦ Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου, συνεώρταζον μετὰ τῶν Λατίνων πάσας ἀνεξαιρέτως τὰς ἑορτάς;</i>". Ο κλεινός Ιεράρχης Χρυσόστομος Καβουρίδης όμως τον φίμωσε γράφοντάς του πως εκείνους τους πέντε αιώνες "ο<i>ὐχὶ ἡμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, ἀλλ' οἱ Λατῖνοι ἑορτάζουσι τὰς ἑορτὰς ταύτας μεθ' ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων</i><i>·</i><i> διότι ἄλλο εἶνε τὸ νὰ ἀφήσωσιν οἱ Ὀρθόδοξοι τὰς ἰδίας ἡμέρας τῶν ἑορτῶν κατὰ τὴν τάξιν τὴν ἀνέκαθεν κρατοῦσαν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καὶ νὰ ἀκολουθήσωσι τὴν τάξιν τῶν Λατίνων καὶ τῶν Διαμαρτυρομένων εἰς τὰς ἑορτίους ἡμέρας, τοῦθ' ὅπερ ἔπραξεν ὁ Μακαριώτατος, καὶ ἄλλο εἶνε νὰ ἔλθωσιν οἱ Λατῖνοι καὶ Προτεστάνται μεθ' ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων νὰ ἑορτάζωσιν, ὁπότε οὐδεμίαν ἡμεῖς ὑπέχομεν, κατὰ τὸ πνεῦμα τῶν Κανόνων, διὰ τὸν τοιοῦτον συνεορτασμὸν, εὐθύνην καὶ κατάκρισιν</i>" (Άπαντα, τόμ. α΄, σελ. 282). <br />ε. Αναφερόμενος στις αποφάσεις των Πανορθοδόξων Συνόδων του ΙΣΤ΄ αιώνος μας λέτε πως αυτές καταδίκασαν την Ημερολογιακή Καινοτομία του 1582 αποκλειστικά επειδή έθιγε το Πασχάλιο. Αυτό είναι η μισή αλήθεια. Ο λόγος που καταδικάστηκε το Γρηγοριανό Ημερολόγιο <b>δεν είναι μόνο επειδή έθιγε το Πασχάλιο, αλλά </b><b>και </b><b>επειδή προκάλεσε αναταραχή, σκανδαλισμό και διαιρέσεις στους Ορθοδόξους</b>.<br />Ας δούμε τα επίσημα εκκλησιαστικά κείμενα της εποχής:<br />"<b>Ο</b><i><b>ὐ γάρ ἀγνοοῦμεν ὅσα σκάνδαλα ἔχουσι γενέσθαι διὰ τὰ </b></i><i><b>νέα ταῦτα ὡρολόγια</b>... </i><i>Εἰ </i><i>οὖν συνέβη τοῦτο ποτε, σκῆψίν τινα τὰ νέα εἶχον ὡρο</i><i>λόγια. Ἐπεί δὲ τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ μέχρι τοῦ νῦν παλαιᾷ τε </i><i>καὶ νέᾳ Ρώμη καλῶς τὸν ἕνα Χριστόν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ </i><i>συνεώρταζεν, ὡς ἅπαξ αὐτοῦ παθόντος, τίνος ἕνεκα <b>ἡ </b></i><i><b>σύγχυσις αὕτη καὶ τό παγκόσμιον σκάνδαλον τῶν </b></i><i><b>ἀκουομένων δέκα ἡμερῶν;</b>...</i><i>῞Οθεν οὐδὲ μετατρέπειν δεῖ τὸν τῶν </i><i>Ἁγίων Πατέρων κανόνα καὶ καινοτομεῖν <b><u>καὶ εἰς αἰτίαν </u></b></i><i><b><u>στάσεως τάς Χριστοῦ Ἐκκλησίας κινεῖν</u></b></i>" (Από την Επιστολή Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίου προς τον Δόγη της Βενετίας, Φεβρουάριος 1583 στο <i>Διπλούς πέλεκυς..., σελ. 61-63</i>).<br />"<b><u>Τ</u></b><b><u>ὸ μερικῶς διαδέχεσθαι τὴν διόρθωσιν σκάνδαλον ἐργάζεται τοῖς λοιποῖς</u></b>" (Από την Επιστολή Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίου προς τον Πάπα Γρηγόριο, Αύγουστος 1583 στο <i>Διπλούς πέλεκυς..., σελ. 206</i>) [<i>Αυτό απάντησε ο Ιερεμίας στην πρόταση του Πάπα να δεχθεί έστω και μόνο η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως το νέο ημερολόγιο - ο Καινοτόμος του 1924, Χρυσόστομος Παπαδόπουλος αν και απέφυγε τον σκόπελο της αλλαγής του Πασχαλίου, εν τούτοις προσέκρουσε στον βράχο αυτό, της μη ομοφώνου μεταρρυθμίσεως</i>].<br />"<i>Ἐπειδὴ καὶ πάλιν ἡ ἐκκλησία τῆς πρεσβυτέρας </i><i>Ῥώμης, ἅτε καινοτομίαις χαίρουσα, τοῖς περὶ αὐτὴν </i><i>ἀστρονόμοις ἀπερισκέπτως συνήνεσε καὶ μετέθετο τὰ </i><i>καλῶς περὶ τοῦ ἱεροῦ Πάσχα τοῖς χριστιανοῖς τελούμενα </i><i>τὰ ἀπὸ τῆς ἁγίας καὶ οικουμενικῆς συνόδου τιη΄ θεοφόρων </i><i>πατέρων ορισθέντα, παρά τε τῶν λοιπῶν συνόδων </i><i>κυρωθέντα, στεργόμενα δὲ παρὰ τῶν ἁπανταχοῦ γῆς </i><i>χριστιανῶν καὶ ἑορταζόμενα ὡς ὥρισαν, τούτου δὲ ἕνεκα </i><i><b>σκανδάλων γίνεται αίτία</b>... </i><i>κακῶς δὲ παρὰ τῶν νῦν ἀστρονόμων τῆς </i><i>παλαιᾶς Ῥώμης ἀφῃρέθησαν αἱ δέκα ἡμέραι παρὰ τοῦ </i><i>Ὀκτωβρίου μηνὸς· <b>πρὸς τοῖς ἄλλοις γὰρ καὶ σύγχυσιν ἐν </b></i><i><b>ἑαυτῷ περιέχει</b> τὸ νέον αὐτὸ ὡρολόγιον καὶ ἀνατροπὴν </i><i>ἀναθεωρούμενον... </i><i>βέλτιον ὃ ἦν </i><i>αὐτοῖς μὴ καὶνοτομεῖν καὶ τοιαῦτα μεταποιεῖν, καὶ ταῖς </i><i>ἐκκλησίαις Χριστοῦ <b><u>στάσεως ού μετρίας γίνεσθαι προξένους</u></b></i>" (Από την Συνοδική Επιστολή Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίου προς τους Αρμενίους, 20/11/1583 στο <i>Διπλούς πέλεκυς..., σελ. 67, 71</i>).<br />"<i>Τ</i><i>ὸ γὰρ καλανδάριον τὸ Γρηγοριανὸν οὐ μόνον ἀδιόρθωτὸν ἐστι καὶ ἔξω τῶν κανόνων τῶν πατέρων, <b><u>ἀλλὰ καὶ συγχύσεις καὶ σκάνδαλα γεννᾷ καὶ τὰς πολιτείας εἰς στάσιν ἐγείρει</u></b></i>" (Από την Κανονική Επιστολή Αλεξανδρείας Μελετίου Πηγά προς τον Λεοντοπόλεως Γεδεών, 1597 στο <i>Διπλούς πέλεκυς..., σελ. 186</i>).<br />"<i>Ἐ</i><i>ξ οὗ γὰρ ἐξεδόθη τὸ Καλενδάριον τὸ Γρηγοριανὸν ἄλλο οἷον μῆλον ἔριδος <b>τὴν οἰκουμένην </b><b>ἐτάραξε καὶ χειμὼν τις αἰφνίδιος κατέλαβε τὴν ὑπ’ οὐρανὸν</b></i>" (Από την Κανονική Επιστολή Αλεξανδρείας Μελετίου Πηγά προς τον Λεοντοπόλεως Γεδεών, 1597 στο <i>Διπλούς πέλεκυς..., σελ. 186</i>).<br /><b>Επομένως παρόλο που η Ημερολογιακή Καινοτομία του 1924 δεν ήταν ακριβώς ίδια με την Ημερολογιακή Καινοτομία του 1582 (αφού στην πρώτη υπήρχε μεν αλλαγή του Ημερολογίου, χωρίς να θιγεί <u>άμεσα</u> το Πασχάλιο), εν τούτοις είναι ακριβώς ίδια τόσο ως προς τον σκοπό να εξυπηρετήσει μια αίρεση (το 1582 τον Παπισμό, το 1924 τον Οικουμενισμό), <u>όσο και ως προς το αποτέλεσμά της</u> (σκάνδαλα, αναταραχές, πρόκληση σχίσματος). Γι' αυτό και είναι καταδικαστέα.</b><br />στ. Συνεχίζετε γράφοντας τα εξής: "<i>Ο περισέβαστος του πατρίου αρχιμ. Χρυσόστομος Σπύρου – όπως και πολλοί άλλοι – γράφει ότι οι Σύνοδοι του 1583, 1587, 1593 «είχαν αφορίσει πάντας όσους θα εδέχοντο την γρηγοριανήν μεταρύθμισιν», όμως η Σύνοδοι δεν αποφάσισαν τίποτα τέτοιο</i>".<br />Πρώτον, όπως φαίνεται από το βιβλίο του αειμνήστου Γέροντος Χρυσοστόμου, στο οποίο παραπέμπετε, το ότι οι Σύνοδοι του ΙΣΤ΄ αιώνος είχαν αφορίσει όσους θα δεχόντουσαν την γρηγοριανή μεταρρύθμιση δεν "το γράφει" ο Γέροντας, αλλά η Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια.</span></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiTokpmnFdTT_Y4_ZxGAZ5fPCIZ538c6x0s4yGIIXeTw-J-9ZeNGtRFJ4H-oRHtZMWagoLDBk3DMxTrwEluvPx6_pPN1ccb5Qam7FJgQhoRz_g9P2VEsJvXKTiHxOcfmU0zy_kGTo7pPwM/s1600/aforismos+1583.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><span style="color: black; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><img border="0" data-original-height="1349" data-original-width="1600" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiTokpmnFdTT_Y4_ZxGAZ5fPCIZ538c6x0s4yGIIXeTw-J-9ZeNGtRFJ4H-oRHtZMWagoLDBk3DMxTrwEluvPx6_pPN1ccb5Qam7FJgQhoRz_g9P2VEsJvXKTiHxOcfmU0zy_kGTo7pPwM/s400/aforismos+1583.jpg" style="border: none; position: relative;" width="400" /></span></a></div> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br />Δεύτερον, το αν αποφάσισαν κάτι τέτοιο οι Σύνοδοι ή όχι, δεν θα μας το πει ούτε η Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια μόνο, ούτε εσείς, και μάλιστα χωρίς παραπομπές. Θα ανατρέξουμε στις πηγές για να το μάθουμε. Ας τις δούμε:<br />1. "<i>Πατριαρχεύοντος τούτου τοῦ Ἱερεμίου, Σύνοδος Μητροπολιτῶν συνήχθη ἐν Κων/πόλει τῷ 1583, ἐπιδημεύσαντος καί Σιλβέστρου τοῦ Ἀλεξανδρείας, ἥτις <b><u>κατακρίνασα</u></b> τό καινοτομηθέν ὑπό Γρηγορίου τοῦ Ρώμης Καλενδάριον, δέν τό ἐδέχθη, κατά τήν αἴτησιν τῶν Λατίνων</i>"  (Μελέτιος Αθηνών, <a href="http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/b/d/7/metadata-22-0000214.tkl" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">Εκκλησιαστική Ιστορία</a>, τόμος Γ΄, Βιέννη, 1784, σελ. 402).<br />2. "<i>Ἐν Κωνσταντινουπόλει συναθροισθέντες οἱ </i><i>πατέρες, τῶν τεττάρων παρόντων πατριαρχῶν, τῶν μὲν αὐτοπροσώπως, τῶν δὲ δι’ ἐπιτρόπων, συνοδικῶς ἀπεφῇναντο στερεὰν μένειν τὴν τῶν πατέρων τοῦ πασχαλίου μέθοδον, καὶ <u><b>ἀπεδοκίμασαν</b></u> τὴν τοῦ γρηγοριανοῦ </i><i>καλανδαρίου καινοτομίαν</i>" (Μελέτιος Πηγάς, Διπλούς πέλεκυς..., σελ. 97).<br />3. "<i>Ὁμοίως κατά τό 1587 συνεκροτήθη Σύνοδος ἐν Κων/λει, ἐν ἧ παρόντων Ἱερεμίου τοῦ Β΄, Μελετίου τοῦ Πηγᾶ καί τοῦ Ἱεροσολύμων Σωφρονίου <b><u>κατεκρίθη</u></b> τοῦ Ἡμερολογίου ἡ διόρθωσις ὡς ἐπισφαλής καί οὐκ ἀναγκαία, πρόξενος δέ μᾶλλον πολλῶν κινδύνων</i>" Φιλάρετος Βαφείδης (<a href="http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/7/8/1/metadata-413-0000096.tkl" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">Εκκλησιαστική Ιστορία</a>, τόμος Γ΄, μέρος Α΄,<br />Κωνσταντινούπολη, 1912, σελ. 125).<br />4. "<i>Γίνεται καὶ δευτέρα Σύνοδος ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει, παρόντος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου τοῦδε τοῦ Ιερεμίου, τοῦ Αλεξανδρείας Μελετίου τοῦ Πηγᾶ καὶ τοῦ Ιεροσολύμων Σωφρονίου, καὶ <b><u>ἀπέβαλον</u></b>συνοδικῶς τὴν ὑπὸ τοῦ πάπα Γρηγορίου τοῦ ΙΓ γενομένην διόρθωσιν τοῦ Αγίου Πάσχα, ὡς ἐπισφαλῆ, ὡς μὴ ἀναγκαίαν, ὡς πρόξενον πολλῶν σκανδάλων εἰς πάντα τὰ χριστιανικὰ ἔθνη</i>" (Αθανάσιος Κομνηνός Υψηλάντης, <a href="http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/0/8/b/metadata-02-0000446.tkl" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">Τα μετά την Άλωσιν</a>, Κωνσταντινούπολη, 1870, σελ. 113).<br />"<i>Δέκατον καί τελευταῖον</i> (σ. αποφάσισε η Σύνοδος του 1593) <i>ἵνα τό Πάσχα γίνηται καθώς τό ἐδιώρισεν ἡ πρώτη σύνοδος καί τό νέον καλεντάριον τό ἐπινοηθέν παρά τῶν Λατίνων <b><u>νά ἀναθεματίζεται</u></b></i>" (Δοσίθεος Ιεροσολύμων, <a href="http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/2/c/f/metadata-9a49dffbe74df09b4c9d8229a4dcdafb_1265014775.tkl" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">Ανάλεκτα Ιεροσολυμιτικής σταχυολογίας</a>,<br />τόμος Α΄, Πετρούπολη, 1891, 265-266).<br />"<i>Τοῦτο μὀνον </i><i>ἐροῦμεν, ὅτι <b><u>βαρυτάτου</u></b> ἐπικειμένου <b>τοῖς παραβαίνουσιν</b> τὰς πατρώας παραδόσεις <u><b>ἐπιτιμίου</b></u>, ὅπερ ἡ Ἁγιωτάτη Σύνοδος ἡ ἐν Κωνσταντινουπόλει ἔναγχος διωρίσατο, καὶ ἡμεῖς ταὐτὰ συμψηφίζομεν. Μείνετε οὖν καὶ ἡμεῖς στερεοὶ καὶ ἀκλόνητοι, μὴ εἰς βάρος πέσητε ἀφόρητον. Ὁ δὲ </i><i>ταράσσων ἡμᾶς, κατὰ τὸν Ἀπόστολον, βαστάσει τὸ κρῖμα</i>" (Μελέτιος Πηγάς, Διπλούς πέλεκυς..., σελ. 119).<br />Βαρύτατο επιτίμιο σε αυτούς που παραβαίνουν τις πάτριες παραδόσεις όρισε η Πανορθόδοξος Σύνοδος, μας λέει ο συμμετέχων σε αυτήν - και ψυχή αυτής, κατά τους <a href="http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/24623#page/1/mode/2up" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">ειδικούς</a> - Άγιος Μελέτιος Πηγάς.<br />Βεβαίως, εσείς οι σημερινοί Νεοημερολογίτες, κ. Ρίζο, δεν είστε "ενεργεία" αναθεματισμένοι, αλλά "δυνάμει", βρίσκεστε δηλαδή υπό το ανάθεμα, το οποίο, κατά τους Αγίους, ενεργείται σε κάθε εποχή από Σύνοδο ζώντων επισκόπων.<br />ζ. Ερχόμαστε τώρα σε μια μεγάλη ιστορική ανακρίβεια, με την οποία αδικείτε κατάφορα την αγία μνήμη του Πατριάρχου Ιερεμίου, τον οποίο βγάλατε προδότη με ανιστόρητα και αυθαίρετα συμπεράσματα. Καί τί φέρνετε ως τεκμήρια της δήθεν προδοσίας του; Τα κατά των Ορθοδόξων μέτρα που θέσπισε ο Πάπας Κλήμης ο Η΄ το 1595, τα οποία τάχα ο Ιερεμίας τα αποδέχτηκε!<br />Πριν τοξεύσετε όμως αυτήν την ανυπόστατη κατηγορία θα έπρεπε να είχατε υπόψιν σας ότι:<br />1. Οι κατά των Ορθοδόξων ενέργειες των Παπών, σαν αυτές που περιγράφετε, δεν ξεκίνησαν το 1595, αλλά από την αρχή της Φραγκοκρατίας στην περιοχή (1204) και οι Ορθόδοξοι, από τον Πατριάρχη μέχρι τον τελευταίο πιστό, δεν έπαυσαν στιγμή να αμύνονται εναντίον αυτών.<br />2. Το 1595 ήταν το έτος κατά το οποίο κοιμήθηκε ο Πατριάρχης Ιερεμίας.<br />3. Τα Ιόνια Νησιά ανήκαν μεν υπό την ευρύτερη έννοια στην δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, αλλά ποιμαίνονταν από δικό τους επίσκοπο, τον Μητροπολίτη Κεφαλληνίας, Ζακύνθου και Ιθάκης, ο οποίος τότε ήταν ο Νικόδημος Μεταξάς ο Α΄ (1591-1601).<br />4. Η Ενετική Δημοκρατία (στην οποία ανήκαν τα Ιόνια Νησιά), παρά την ασφυκτική πίεση των Παπών και των Λατίνων κληρικών, παρείχε κάλυψη στους Ελληνορθοδόξους υπηκόους τους και φρόντισε μάλιστα "<i>νὰ ἀφαιρέσῃ τοὺς Γραικοὺς ἀπὸ τῆς δικαιοδοσίας τοῦ </i><i>αὐτοῦ </i><i>δικαστηρίου [τῆς ἱερᾶς ἐξετάσεως], μὴ κρίνασα δίκαιον νὰ δικάζῃ ἡ Αὐλὴ τῆς Ῥώμης ἐν τῇ ἰδίᾳ αὑτῆς δίκῃ</i>", όπως γράφει ο έγκριτος Ζακυνθινός ιστορικός<a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%81%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%BF%CF%82_%CE%9B%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%B7%CF%82" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">Ερμάννος Λούντζης</a> (<a href="http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/e/3/b/metadata-39-0000588.tkl" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">Περί της πολιτικής καταστάσεως της Επτανήσου επί Ενετών</a>, Αθήνα, 1856, σελ. 101). Έτσι μέτρα των Παπών, σαν αυτά που αναφέρετε, δεν έβρισκαν εφαρμογή στην πράξη στα εδάφη των Ενετών.<br />5. Περί δε των μεικτών γάμων, ο προαναφερθείς ιστορικός γράφει πως τόσο ο Ορθόδοξος, όσο και ο Λατίνος επίσκοπος "<i>ἐξεσφενδόνιζον ἀφορισμούς, ὁ μὲν κατὰ τῶν Ὀρθοδόξων νυμφευομένους Λατινίδας, ὁ δὲ κατὰ τῶν Λατίνων συνερχομένον εἰς γάμον μετὰ Ὀρθοδόξων</i>" (αυτόθι, σελ. 99).<br />Καταρρίπτεται λοιπόν η κατά του Ιερεμίου άδικος συκοφαντία σας. Άλλωστε ο Ιερεμίας δεν αναδείχθηκε υπέρμαχος της Ορθοδοξίας, μόνο για την στάση του απέναντι στην Ημερολογιακή Καινοτομία του 1582, αλλά και για τις θεολογικότατες Αποκρίσεις του προς τους Λουθηρανούς (και τον <a href="http://aktines.blogspot.gr/2016/12/blog-post_9.html" target="_blank">τρόπο Διαλόγου</a>), την καταπολέμηση της Σιμωνίας και την πάταξη της διαφθοράς και της αμάθειας, εγκωμιαζόμενος από όλους τους Ορθοδόξους (αποτελείτε μοναδική εξαίρεση) και όχι μόνο από τους Παλαιοημερολογίτες.</span></span><br /> <div style="text-align: left;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)</span></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Νικόλαος Μάννης</span></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: right;"> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial, tahoma, helvetica, freesans, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"> <span style="font-size: small;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> <span style="color: red;"><b><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></b></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> <span style="color: blue;"><b><span style="font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></b></span></div> <div style="background-color: white; text-align: center;"> <a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/05/blog-post_25.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;"><b><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Απάντηση στον κ. Ι. Ρίζο περί του Ημερολογιακού (Α΄)</span></b></a></div> <div style="background-color: white; text-align: center;"> <b><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></b></div> <div style="background-color: white; text-align: center;"> <span style="text-decoration-line: none;"><b><a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/05/blog-post_27.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;"><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Απάντηση του κ. Ι. Ρίζου και Ανταπάντηση Ν. Μάννη</span></a></b></span></div> <div style="background-color: white; text-align: center;"> <span style="text-decoration-line: none;"><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><br /></span></span></div> <div style="background-color: white; text-align: center;"> <a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/05/b.html" itemprop="url"><b><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;">Απάντηση στον κ. Ι. Ρίζο περί του Ημερολογιακού (B΄)</span></b></a></div> </div> </div> </div>

Aπάντηση στον κ. Ι. Ρίζο περί του Ημερολογιακού (Γ΄ 1)

«Οὐδὲν τῆς ἀληθείας φανερώτερον, οὐδὲ ἰσχυρότερον γένοιτ' ἄν, ὥσπερ τοῦ ψεύδους οὐδὲν ἀσθενέστερον, κἂν μυρίοις παραπετάσμασι ...

Read more »

Π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΗΜΑΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ 15-5-2017 Π.Η.

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5XmRvc7aimrycFxw43D2PfVFJWBew4wR7BxRWnHv8B5XBxdBjV3g-BzV8vrw-vwWj2nNhCSX-jKPgj3852A3BRzUN0r1xjb3zQLDk3wxZfUb5vLWZcuJtyDBeFQ7H-WS4ilXwRA86uao/s1600/2017-05-28+18_03_49-Blogger_+%25CE%2595%25CE%259D+%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A4%25CE%25A9+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%2591+1+-+%25CE%2594%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="307" data-original-width="550" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5XmRvc7aimrycFxw43D2PfVFJWBew4wR7BxRWnHv8B5XBxdBjV3g-BzV8vrw-vwWj2nNhCSX-jKPgj3852A3BRzUN0r1xjb3zQLDk3wxZfUb5vLWZcuJtyDBeFQ7H-WS4ilXwRA86uao/s1600/2017-05-28+18_03_49-Blogger_+%25CE%2595%25CE%259D+%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A4%25CE%25A9+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%2591+1+-+%25CE%2594%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" /></a></div> <br /> <br /> <iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" frameborder="0" height="315" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Flittlejohn.look%2Fvideos%2F346723059078307%2F&show_text=0&width=560" style="border: none; overflow: hidden;" width="560"></iframe><br /> <br /> <br /></div>

Π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΗΜΑΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ 15-5-2017 Π.Η.

Read more »

Απάντηση στον κ. Ι. Ρίζο περί του Ημερολογιακού (B΄)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg05OTtZcLQwidABm3XKGoo2uEHTtZore60nutT1OZL4x3uMukFbd3BenTxS0aNQ7daVdqO6VN1XFldHlKmMMKrl26A9W_NiTw6fzOK0-M7X5Z1fLY63Txm9ZVC4fIkbJ-fOKWJMeU91VE/s1600/ceb6.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: black;"><img border="0" data-original-height="441" data-original-width="557" height="316" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg05OTtZcLQwidABm3XKGoo2uEHTtZore60nutT1OZL4x3uMukFbd3BenTxS0aNQ7daVdqO6VN1XFldHlKmMMKrl26A9W_NiTw6fzOK0-M7X5Z1fLY63Txm9ZVC4fIkbJ-fOKWJMeU91VE/s400/ceb6.jpg" width="400" /></span></a></div> <span style="background-color: white;"><span style="background-color: white;"><br /></span> </span><br /> <div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: right;"> <span style="background-color: white;"><span style="background-color: white;"><br /></span> </span><br /> <div style="font-family: arial, tahoma, helvetica, freesans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> <span style="background-color: white;">"<i>Ὅτι οὐ δεῖ ψεύδεσθαι </i></span></div> <div style="font-family: arial, tahoma, helvetica, freesans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> <span style="background-color: white;"><i>ἀλλ' ἀληθεύειν ἐν παντί</i>" </span></div> <div style="font-family: arial, tahoma, helvetica, freesans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> <span style="background-color: white;">(Μέγας Βασίλειος, P. G. 31, 744)</span></div> <span style="background-color: white;"><span style="background-color: white;"><span style="font-family: "arial" , "tahoma" , "helvetica" , "freesans" , sans-serif; font-size: medium; text-align: justify;"></span><br style="font-family: arial, tahoma, helvetica, freesans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;" /></span> </span><br /> <div style="font-family: arial, tahoma, helvetica, freesans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-size: medium;">Αγαπητέ μου κ. Ρίζο, χαίρετε εν Κυρίω!</span><br /> <span style="background-color: white; font-size: medium;">Συνεχίζω, με την Β΄ αυτήν απάντησή μου, τις παρατηρήσεις μου πάνω στην εργασία σας και συγκεκριμένα στο Β΄ μέρος αυτής, το οποίο δημοσίευσε η "Π.Π." <a href="https://paterikiparadosi.blogspot.gr/2017/05/blog-post_973.html" style="color: #dd7700; text-decoration-line: none;" target="_blank">εδώ</a>.</span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">Πριν από αυτό όμως θα ήθελα να προσθέσω κάτι σημαντικό, το οποίο παρέλειψα να αναφέρω στην <a href="http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2017/05/blog-post_25.html" style="color: #dd7700; text-decoration-line: none;" target="_blank">Α΄ απάντησή</a> μου. </span><span style="font-size: medium;">Σας είπα πως η απόφαση του "Πανορθοδόξου" Συνεδρίου του 1923 περί "διορθωμένου Ιουλιανού" ημερολογίου δεν εφαρμόστηκε και ως εκ τούτου δεν ανέλυσα παραπάνω τα αφορώντα το Συνέδριο αυτό. Ένας αδελφός όμως, που παρακολουθεί με ενδιαφέρον και φιλαλήθεια τον διάλογό μας, με ρώτησε πως και δεν τοποθετήθηκα για την θέση σας πως το "Πανορθόδοξο" Συνέδριο συγκλήθηκε "</span><i style="font-size: x-large;">με βασικό σκοπό τη διόρθωση της ισημερίας και την εξ αυτού του λόγου διόρθωση του Ιουλιανού ημερολογίου, και όχι την επίτευξη του κοινού εορτασμού ανάμεσα στις Εκκλησίες</i><span style="font-size: medium;">". Από την ανάγνωση των Πρακτικών του "Πανορθοδόξου" Συνεδρίου (αναρτήθηκαν <a href="https://www.scribd.com/document/349488924/%CE%A0%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%91-%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A1%CE%98%CE%9F%CE%94%CE%9F%CE%9E%CE%9F%CE%A5-%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%95%CE%94%CE%A1%CE%99%CE%9F%CE%A5-1923" style="color: #dd7700; text-decoration-line: none;" target="_blank">εδώ</a>), θα διαπιστώσετε πως η θέση σας αυτή, αγαπητέ, είναι εσφαλμένη. Στο Συνέδριο αυτό των ανόμων παραβρέθηκε και ο Αγγλικανός "επίσκοπος" Gore με τον οποίο αντάλλαξε πολύ αποκαλυπτικές προσφωνήσεις ο Μεταξάκης. Άνευ δικών μου σχολίων (παρά μόνο υπογραμμίζοντας κάποια σημεία) σας παραθέτω τα όσα διαδραματίστηκαν (σελ. 84 κ. εξ.):</span></span><br /> <span style="background-color: white; font-size: medium;"><br /></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5NUoloD_qF_AHlva38uevYzLJJmJygFJu9F3g8R-qDDwK0pQkLG4GFhEKpSkabqhWXltB0slQ-FJ9Urs3mEgo_C6OHJO1GMpAbj2fV2VzyGYm1Rg_OK-GMBXKoqo8ZwjhegFsaI03KK9C/s1600/1923a.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: black;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="758" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5NUoloD_qF_AHlva38uevYzLJJmJygFJu9F3g8R-qDDwK0pQkLG4GFhEKpSkabqhWXltB0slQ-FJ9Urs3mEgo_C6OHJO1GMpAbj2fV2VzyGYm1Rg_OK-GMBXKoqo8ZwjhegFsaI03KK9C/s1600/1923a.jpg" style="border: none; position: relative;" /></span></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz3-O4xr75HiadmR-9xYjcRishHGkNh67Ft_LEdPBIIRxKaP3Sk0pW0HXELgBeE39dxI88hCG2VL6jU8sjnfpMHmSaeFDRWz1GmJRFlLKnyt6n8kTC0cmveTcdwkHtxYe6EGvkMp_G8A5w/s1600/1923b.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: black;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="719" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz3-O4xr75HiadmR-9xYjcRishHGkNh67Ft_LEdPBIIRxKaP3Sk0pW0HXELgBeE39dxI88hCG2VL6jU8sjnfpMHmSaeFDRWz1GmJRFlLKnyt6n8kTC0cmveTcdwkHtxYe6EGvkMp_G8A5w/s1600/1923b.jpg" style="border: none; position: relative;" /></span></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZuFDV02xgocW1rYa_1jizDYliqtCXL4X72TBTbbvS8-fkCFF3krlqR17sAKvhWSVOawuOjo29opLAUU9WwIGUbsfPVmMauIcDygDx_NSSF5AozOupmVPekPoiqgUPgs_xFxDnIvCg7MoD/s1600/1923c.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: black;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="802" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZuFDV02xgocW1rYa_1jizDYliqtCXL4X72TBTbbvS8-fkCFF3krlqR17sAKvhWSVOawuOjo29opLAUU9WwIGUbsfPVmMauIcDygDx_NSSF5AozOupmVPekPoiqgUPgs_xFxDnIvCg7MoD/s1600/1923c.jpg" style="border: none; position: relative;" /></span></a></div> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;"><span id="goog_1476244276"></span><span id="goog_1476244277"></span><br /></span><span style="font-size: medium;">Έρχομαι τώρα στις παρατηρήσεις για το Β΄ μέρος της εργασίας σας:</span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">α. Σας ενόχλησαν κάποιες φράσεις του Αγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, δια των οποίων τονίζεται η σπουδαιότητα της τηρήσεως του Ιουλιανού ημερολογίου και τις οποίες θεωρήσατε υπερβολικές και ότι δια αυτών θεωρεί "άγιο" το Ιουλιανό ημερολόγιο. Καταρχήν, αν είχατε διαβάσει όλα τα έργα του</span><span style="font-size: medium;"> Αγίου πρ. Φλωρίνης θα κατανοούσατε ακριβώς το πνεύμα του και δεν θα προέκυπτε αυτή η εσφαλμένη αντίληψη. Ας εξετάσουμε όμως αναλυτικώς, αγαπητέ μου, μερικές από τις επίμαχες φράσεις που σας ξένισαν. </span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">Γράφετε: "</span><span style="font-size: medium;"><i>ο πρώην επίσκοπος Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης, αποδίδει στο  Ιουλιανό ημερολόγιο «τον φωτοστέφανον», και το ονομάζει «προπύργιον ακαθαίρετον της ορθοδόξου πίστεως και λατρείας», που «υπερασπίζει [το ημερολόγιο] την ανεξαρτησία της ορθοδόξου Εκκλησίας από την παπική απολυταρχία». Κατ΄ αυτόν, το ημερολόγιο είναι τόσο σημαντικό που σχετίζεται ακόμα και με την χριστιανική ηθική</i></span><span style="font-size: medium;">". </span><span style="font-size: medium;">Καταρχάς, για να είμαστε ακριβείς, η πρόταση "<i>ο</i> </span><i style="font-size: x-large;">πρώην επίσκοπος Φλωρίνης Χρυσόστομος</i><span style="font-size: medium;">" δεν είναι ορθή, διότι κάποιος ο οποίος χειροτονείται επίσκοπος παραμένει πάντοτε επίσκοπος, διότι η Ιερωσύνη είναι ανεξάλειπτη. Επομένως η ορθή πρόταση θα ήταν "<i>ο </i></span><i style="font-size: x-large;">επίσκοπος πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος</i><span style="font-size: medium;">", μιας και αυτός ήταν ο τίτλος του.</span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">Πιστεύετε ότι ο Άγιος πρ. Φλωρίνης αποδίδει στο Ιουλιανό ημερολόγιο "</span><i style="font-size: x-large;">«τον φωτοστέφανον», και το ονομάζει «προπύργιον ακαθαίρετον της ορθοδόξου πίστεως και λατρείας»</i><span style="font-size: medium;">". Για να δούμε όμως τί ακριβώς γράφει εκεί που παραπέμπετε: "<i>Ἀλλὰ τὸν φωτοστέφανον ὅντως τοῦ Ἰουλιανοῦ ἡμερολογίου, ὡς ὀρθοδόξου θεσμοῦ, καὶ ὡς ἀκαθαιρέτου προπυργίου τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καὶ λατρείας, <b>ἐπέθηκεν ἡ ἀπαντητικὴ Ἐγκύκλιος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου</b></i>". Βλέπετε τί γράφει; Τον φωτοστέφανο του Ιουλιανού ημερολογίου ως ακαθαιρέτου προπυργίου της ορθοδόξου πίστεως και λατρείας, επέθηκε η Εγκύκλιος του Πατριαρχείου, όχι αυτός! Μιλάει για την Εγκύκλιο του 1904, η οποία αξιολογώντας τις απαντήσεις των Τοπικών Εκκλησιών στην Εγκύκλιο του 1902 περί πιθανότητας αλλαγής του ημερολογίου, απορρίπτει εντελώς αυτήν. Για να δούμε όμως, έχει δίκαιο στις κρίσεις του ο Άγιος πρ. Φλωρίνης να θεωρεί πως η Εγκύκλιος του 1904 "στεφανώνει" το Ιουλιανό ημερολόγιο; Διαβάζουμε τα αποσπάσματα της Εγκυκλίου, που ο ίδιος παραθέτει (μπορείτε να τα δείτε και <a href="http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/e/4/c/metadata-451-0000012.tkl" style="color: #dd7700; text-decoration-line: none;" target="_blank">εδώ</a>, σελ. 75-76, 79): "</span><span style="font-size: medium;"><i>Τοῦτο γνώρισμα οὐσιωδέστατον τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦτο τὸ θεμέλιον τοῦ ὅλου αὐτῆς Κανονικοῦ καὶ διοικητικοῦ οἰκοδομήματος, τὸ μὴ «κινεῖν ὅρια αἰώνια ἃ οἱ Πατέρες ἡμῶν </i></span><i style="font-size: x-large;">ἔθεντο</i><span style="font-size: medium;"><i>». Τοῦτο μόνον δυνήσεται ἀποκροῦσαι τὰς νεωτερικὰς τάσεις καὶ ἐνεργείας τὰς προϊούσας. Πῶς γὰρ οὐ δίκαιον τὰ ἀπ’ αἰῶνας τοσούτους κατὰ τάξιν γινόμενα καὶ εὐσχημόνως ἔχοντα, ταῦτα καὶ τοῦ λοιποῦ κρατεῖν καὶ αἰδέσιμα εἶναι; Πῶς δὲ οὐκ ἀκίνδυνον διασείεσθαι καὶ διασαλεύεσαθι τὸ ὑπὸ Συνόδων Οἰκουμενικῶν καὶ ὅρων Πατέρων ἀποπηγάζον σεμνὸν καὶ ἱερώτατον σύστημα τῶν Ἁγιωτάτων Πατριαρχικῶν Ἐκκλησιῶν, ὧν τὰ θεμέλια Ἀποστολικά, καὶ ὁ δέκα καὶ ἐννέα αἰώνων βίος πόνοις ἀτρύτοις καὶ μόχθοις καὶ ἀγῶσιν ἀνεκδιηγήτοις καὶ αἵμασι μαρτυρικοῖς ἐσφυρηλάτηται, καὶ αἱ πρὸς τὴν καθόλου Ἐκκλησία θεολογικαὶ ὑπηρεσίαι πανθομολογούμεναι καὶ πολύτιμοι; Τῶν εἰρημένων πατρικῶν διατάξεων καὶ ὁρίων ἡ ὀλιγωρία ἐγέννησεν, ὡς μήποτ' ὤφειλε, καὶ τὰ ἐν τοῖς κόλποις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὑπάρχονται πρὸς τοῖς παλαιοῖς νεώτερα λυπηρὰ ὄντως καὶ ἄξια θρήνων ρήγματα. Ὡς δὲ ἐκ τῆς ἐκείνων ὀλιγωρίας ἐγεννήθησαν, οὕτω καὶ ἐκ τῆς ἐκείνων τηρήσεως ἐκποδὼν γενήσονται τοῦ Θεοῦ συναιρουμένου καὶ τῶν ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν τὰ κρείττονα καὶ ἐχόμενα σωτηρίας ὑποτιθεμένων τοῖς ἀκούειν βουλομένοις, καίτοι δυσχερῶς τῶ λόγω τῆς ἀληθείας καὶ τοῦ δικαίου πείθονται οἱ κατὰ κόσμον ἀγαθὰ καὶ τὰς οἰκείας δόξας ὑπὲρ τὸ κῦρος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς καὶ Κανονικῆς τάξεως καὶ διδασκαλίας τιθέμενοι. Περὶ δὲ τοῦ καθ’ ἡμᾶς ἡμερολογίου τοιαύτην ἔχομεν γνώμην. </i></span><span style="font-size: medium;"><i>Αἰδέσιμον εἶναι καὶ ἔμπεδον τὸ ἀπ’ αἰῶνος μὲν ἤδη καθωρισμένον κεκυρωμένον δὲ τῆ διηνεκεῖ τῆς Ἐκκλησίας πράξει Πασχάλιον, καθ' ὅ τὴν λαμπροφόρον τοῦ Κυρίου Ἀνάστασιν ἑορτάζειν δεδιδάγμεθα τῇ πρώτῃ Κυριακῇ τῇ μετὰ τὴν πανσέληνον τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας</i></span><span style="font-size: medium;"><i>· ἢ συμπιπτούσῃ ἢ μεθεπομένῃ ὡς οὐκ ἐξὸν περὶ τοῦτο καινοτομῆσαι</i></span><span style="font-size: medium;"><i>·</i></span><span style="font-size: medium;"><i> <b>τὸ δέ, παραφυλάσσοντας τὸ Ἰουλιανὸν ἡμερολόγιον καὶ τὸ ἑορτολόγιον ἡμῶν ἀμετακίνητον, ὑπερπηδῆσαι μόνον 13 ἡμέρας, ὥστε συμπίπτειν τὰς μηνολογίας ἡμῶν τε καὶ τῶν τῶ ἑτέρω ἡμερολογίω κατακολουθούντων, ἀνόητον καὶ ἄσκοπον εἶναι</b></i></span><span style="font-size: medium;"><i><b>· </b>τῆς μὲν παραλείψεως τοσούτων ἡμερῶν ὑπ' οὐδενὸς ἐπιβαλλομένης λόγου, οὔτε ἐκκλησιαστικοῦ, οὔτε ἐπιστημονικοῦ, τῆς δ' ἐντεῦθεν συμπτώσεως τῶν μηνολογιῶν ἐσομένης προσκαίρου μέχρι δηλονοῦν τοῦ 2100οῦ ἔτους ὅτε καὶ αὖθις ἄρξεται ἡ διαφορὰ μιᾶς ἡμέρας. <b>Ἀλλὰ καὶ τὸ μεταρρυθμῖσαι τὸ Ἰουλιανὸν ἡμερολόγιον, ὡς δῆθεν ἐπιστημονικῶς ἀνακριβές, καὶ τὸ μέσον πολιτικὸν ἔτος καταστῆσαι οὕτω συμφωνότερον τῷ τροπικῷ πρόωρον τὀ γε νῦν καὶ ὅλως περιττὸν ἡγούμεθα</b></i></span><i style="font-size: x-large;"><b>· ἡμεῖς τε γὰρ οὐδαμῶς ἀπὸ ἐκκλησιαστικῆς ἀπόψεως ὑποχρεούμεθα μεταλλάττειν ἡμερολόγιον </b>καὶ ἡ ἐπιστήμη, ὥς γε παρ' εἰδικῶν ἀνδρῶν βεβαιοῦται, οὕπω ὁριστικῶς ἀπεφήνατο περὶ τῆς ἀκρίβειας μεθ' ἧς τὸ τροπικὸν ἔτος λογίζεται</i><span style="font-size: medium;">".</span></span><br /> <span style="background-color: white; font-size: medium;">Τί λέτε λοιπόν, έπεσε έξω στις κρίσεις του ο Άγιος πρ. Φλωρίνης;</span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">Σας ενόχλησε επίσης, αγαπητέ κ. Ρίζο, το ότι ο μακαριστός Ιεράρχης θεωρούσε πως το ημερολόγιο </span><i style="font-size: x-large;">«υπερασπίζει την ανεξαρτησία της ορθοδόξου Εκκλησίας από την παπική απολυταρχία»</i><span style="font-size: medium;">. Αυτό όμως είναι αποδεδειγμένο ιστορικά. Ας δούμε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα:</span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">1. Στην Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία ο φανατικός παπικός βασιλιάς Στέφανος Μπάθορυ, αμέσως μετά την Ημερολογιακή Καινοτομία του 1582, επέβαλε υποχρεωτικά σε όλους τους υπηκόους του, ασχέτως δόγματος, το Γρηγοριανό ημερολόγιο. </span><span style="font-size: medium;">"</span><i><span style="font-size: medium;">Το έτος εκείνο, </span><span style="font-size: medium;">ανήμερα των Χριστουγέννων με το παλαιό ημερολόγιο, ο </span><span style="font-size: medium;">παπικός αρχιεπίσκοπος της Λεοντοπόλεως Ιωάννης </span></i><i><span style="font-size: medium;">Σολικόφσκυ, ζήτησε από τις Αρχές της πόλης να κλειστούν </span><span style="font-size: medium;">και σφραγιστούν οι ορθόδοξοι ναοί</span></i><span style="font-size: medium;">" (<a href="http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2015/09/blog-post_4.html" style="color: #dd7700; text-decoration-line: none;" target="_blank">Διπλούς πέλεκυς</a>..., σελ. 24). </span><span style="font-size: medium;">Ο π. Ανδρέας Μπορκόφσκυ γράφει στην διατριβή του "</span><span style="font-size: medium;"><i><a href="http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/23559#page/1/mode/2up" style="color: #dd7700; text-decoration-line: none;" target="_blank">Αγώνας των Ορθοδόξων Πατριαρχείων κατά τη ουνίας στην Πολωνία κατά την τελευταία εικοσαετία του ΙΣΤ' αιώνα (1583-1601)</a></i></span><span style="font-size: medium;">" τα εξής: "</span><i><span style="font-size: medium;">Όπως έδειξαν οι άμεσες αντιδράσεις, οι Ορθόδοξοι όχι </span><span style="font-size: medium;">μόνο δεν δέχτηκαν το νέο ημερολόγιο, αλλά το θεώρησαν ως ένα από τα προσηλυτιστικά και </span><span style="font-size: medium;">ενωτικά σχέδια του Βατικανού</span></i><span style="font-size: medium;">" (σελ. 28). </span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">2. Την ίδια περίοδο στην Αγκώνα της Ιταλίας "</span><i><span style="font-size: medium;">ο εκεί Λατίνος επίσκοπος πίεζε </span><span style="font-size: medium;">ασφυκτικά τους Έλληνες να δεχθούν το νέο ημερολόγιο </span><span style="font-size: medium;">(καθώς και τα άζυμα και τον παπικό τρόπο «βαπτίσματος» </span><span style="font-size: medium;">και χρίσματος) και μάλιστα μπρος στην άρνησή τους σφρά</span><span style="font-size: medium;">γισε την εκκλησία τους. </span></i><span style="font-size: medium;"><i>Ο Πατριάρχης </i></span><i style="font-size: x-large;">Ιερεμίας ο Τρανός </i><i style="font-size: x-large;">έστειλε αμέσως επι</i><i style="font-size: x-large;">στολή διαμαρτυρίας </i><span style="font-size: medium;"><i>στον Πάπα</i></span><span style="font-size: medium;">" (<a href="http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2016/07/blog-post_25.html" style="color: #dd7700; text-decoration-line: none;" target="_blank">Ελληνική Ασπίς</a>..., σελ. 16-17).</span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">Το ότι το ημερολόγιο </span><i style="font-size: x-large;">«υπερασπίζει την ανεξαρτησία της ορθοδόξου Εκκλησίας από την παπική απολυταρχία»</i><span style="font-size: medium;">, αποδείχθηκε και μετά την Ημερολογιακή Καινοτομία του 1924. Ο</span><span style="font-size: medium;"> γνωστός οικουμενιστής Θυατείρων Γερμανός Στρινόπουλος σε εμπιστευτική του Έκθεση προς τον επίσης οικουμενιστή Κωνσταντινουπόλεως Βασίλειο το 1928, αναφέρει</span><span style="font-size: medium;"> περί της εισαγωγής του νέου ημερολογίου στο Πατριαρχείο της Αντιοχείας τα εξής διαφωτιστικά από την συνομιλία του με τον τότε Πατριάρχη Αντιοχείας Γρηγόριο: "<i>Ἐν τῇ δευτέρᾳ μετὰ τῆς Α. Μ. (Αὐτοῦ Μακαριότητος) συνομιλίᾳ πρώτη αὐτή ἐμνήσθη τοῦ ζητήματος του Ν. (νέου) Ἡμερολογίου καὶ ἐζήτησε τὴν περὶ τούτου γνώμην μου. Ἐδήλωσα αὐτὴν ἀπροκαλύπτως προσθείς, ὅτι μετὰ τὴν ἐπελθοῦσαν μεταβολὴν τοῦ Πολιτικοῦ Ἡμερολογίου ἡ μεταβολὴ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ κατέστη ἀπαραιτήτως ἀναγκαία, εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι οὐδεὶς λόγος δογματικὸς ἀπαγορεύει τὴν μεταβολὴν ταύτην </i>(σ. ημ. να η ξεκάθαρη θέση των Οικουμενιστών/Μοντερνιστών: ό,τι δεν είναι δόγμα, μπορούμε να το μεταβάλουμε!)<i>. Ὑπέμνησα τὴν πράξιν τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας, ἥτις δὲν ἐδημιούργησεν Ἡμερολόγιον, ἀλλ' ἔλαβε τὸ τῆς Πολιτείας, ἐν </i></span><span style="font-size: medium;"><i>ᾗ</i></span><span style="font-size: medium;"><i> ἐνεφανίσθη, καὶ ἐτόνισα τὰ ἄτοπα ἐκ τῆς χρήσεως ὑπὸ τῶν χριστιανῶν δύο ἡμερολογίων, καθόσον ἡ Α. Μ. μοὶ προσήγαγε τὸ παράδειγμα τῶν Ἰουδαίων, διατηρούντων χωριστὰ τὸ θρησκευτικὸν ἀπὸ τοῦ πολιτικοῦ χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ' ὅψιν, ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ἐλαχίστας ἔχουσι θρησκευτικὰς ἑορτὰς κατ' ἔτος, ἐνῷ ἡμεῖς πολλὰς κατὰ μῆνα. Κατὰ τὰ ἀνταλλαγέντα ἡ Α. Μ. ὡς μόνην δικαιολογίαν τῆς ἐμμονῆς τὴς Ἀντιοχικῆς Ἐκκλησίας εἰς τὸ Π. (παλαιὸν) Ἡμερολόγιον ἀνέφερε πρῶτον μὲν τὴν ἀμάθειαν τοῦ γηγενοῦς πληθυσμοῦ, ἔπειτα δὲ τὴν χρησιμοποίησιν τῆς μεταβολῆς ὑπὸ τῶν Οὐνιτῶν χάριν προσηλυτισμοῦ. <b><u>Οὕτως αὐτὸς ὁ Νούντσιος τοῦ Πάπα ἐν Συρίᾳ μετὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ Νέου Ἡμερολογίου εἰς τὰς Ὀρθοδόξους Έκκλησίας ἔγραψεν Ἐγκύκλιον, ἐν  </u></b></i></span><i style="font-size: x-large;"><b>ᾗ ἔλεγεν, ὅτι ἤδη</b></i><span style="font-size: medium;"><i><b><u> διὰ τῆς μεταβολῆς ταύτης ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΑΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΩΣΙ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΗΣ ΔΙΚΑΙΑ</u></b></i></span><span style="font-size: medium;">" (Ολόκληρη η Έκθεση, στο Ψηφιακό Αρχείο "Ελευθέριος Βενιζέλος", <a href="http://85.72.35.68/rec.asp?id=68550" style="color: #dd7700; text-decoration-line: none;" target="_blank">εδώ</a></span><span style="font-size: medium;">).</span></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJ1NcXdLwTUq_kShfoHnyudCrTBeDMsWg3BDyXj9QqRVmHOwy4kuuU9TgxCuJVn9ZR4DKFaeMLL1aAQ9sPcVpwfKEVFHG4TOru_EDAUv13u13kzqnnoHYFfpfe0PfW-5Jbrwij3gpHF80/s1600/173.357.26-07.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: black;"><img border="0" data-original-height="1500" data-original-width="1162" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJ1NcXdLwTUq_kShfoHnyudCrTBeDMsWg3BDyXj9QqRVmHOwy4kuuU9TgxCuJVn9ZR4DKFaeMLL1aAQ9sPcVpwfKEVFHG4TOru_EDAUv13u13kzqnnoHYFfpfe0PfW-5Jbrwij3gpHF80/s640/173.357.26-07.jpg" width="494" /></span></a></div> <span style="background-color: white; font-size: medium;"><br /></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;"><br /></span><span style="font-size: medium;">Άδικα λοιπόν έγραφε ο Άγιος πρ. Φλωρίνης ότι τ</span><span style="font-size: medium;">ο ημερολόγιο </span><i style="font-size: x-large;">«υπερασπίζει την ανεξαρτησία της ορθοδόξου Εκκλησίας από την παπική απολυταρχία»</i><span style="font-size: medium;">;</span><i style="font-size: x-large;"> </i><span style="font-size: medium;">Αν εξακολουθείτε να τον θεωρείτε υπερβολικό στις εκφράσεις του, τότε θα πρέπει να χαρακτηρίσετε υπερβολικούς και όλους τους Πατέρες που τόνισαν την σημαντικότητα του Ιουλιανού ημερολογίου. Τ</span><span style="font-size: medium;">ον Άγιο Μελέτιο Πηγά, ο οποίος το χαρακτήρισε κρίκο "παγχρύσου ἁλύσεως", του οποίου η αφαίρεση θα προκαλέσει ανώφελη ζημία </span><span style="font-size: medium;">(Διπλούς πέλεκυς..., σελ. 62)</span><span style="font-size: medium;">. Τον Άγιο Νικόδημο ο οποίος το θεωρούσε ευάρεστο στον Θεό (Πηδάλιον, Υποσημείωση στον Ζ΄ Αποστολικό Κανόνα). Τον π. Φιλόθεο Ζερβάκο, ο οποίος το θεωρούσε αγιασμένο ("</span><i style="font-size: x-large;">τὸ ἡμερολόγιον τοῦτο διὰ τῆς τοιαύτης ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ χρήσεως, καὶ <b>ἡγιάσθη</b>, ὥστε καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον νὰ μὴ δύναται εὐκόλως νὰ περιφρονηθῇ</i><span style="font-size: medium;">", βλ. στην Α΄ Απάντηση)!</span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">β. Γράφετε επίσης για τον Άγιο πρ. Φλωρίνης τα εξής: "<i>πιστεύει πως οι θεοφόροι Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής συνέδεσαν την ημέρα εορτής του Πάσχα με την ισημερία που ίσχυε τότε, αυτήν δηλαδή της  21ης Μαρτίου. Θεώρησε έτσι ότι, οι άγιοι Πατέρες συνέδεσαν οριστικά και αμετάκλητα τον εορτασμό του Πάσχα με το Ιουλιανό ημερολόγιο</i>". Και όμως, αγαπητέ κ. Ρίζο, αυτό που πίστευε και θεωρούσε ο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος, αυτό πίστευαν και θεωρούσαν όλοι οι Πατέρες και Διδάσκαλοι της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που ασχολήθηκαν με το Ημερολογιακό. </span><span style="font-size: medium;">Ιδού μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα ορισμένων εξ αυτών:</span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">"</span><b><i><span style="font-size: medium;">Ὅμως οἱ θειότατοι Πατέρες τῆς πρώτης Συνόδου </span><span style="font-size: medium;">ἂν καλὰ καὶ νὰ ἤξευραν ἀκριβῶς τὴν τοιαύτην διαφορὰν </span><span style="font-size: medium;">τῆς ἰσημερίας, πῶς κατ’ ὀλίγον ὀλίγον ἔρχεται ὀπίσω διὰ </span></i><i style="font-size: x-large;">τὴν συνεχῆ προσθήκην τῆς τοῦ βισέκτου ἡμέρας· μὲ </i><i style="font-size: x-large;">τοῦτο ὅλον ἐδιώρισαν αὐτὴν τὴν ἐαρινὴν ἰσημερίαν νὰ </i><i style="font-size: x-large;">κρίνεται καὶ νὰ λογαριάζεται πάντοτε καθὼς εὑρέθηκε </i><i style="font-size: x-large;">τότε εἰς τὸν καιρόν τους, κατὰ τὴν κα΄ τοῦ Μαρτίου </i><i style="font-size: x-large;">μηνὸς· καὶ νὰ μὴν ἀνεβοκαταβαίνῃ πλέον ἔξω ἀπ’ αὐτὴν </i><i style="font-size: x-large;">τὴν ἡμέραν, ὅσον διὰ τὸ ἅγιον Πάσχα, νὰ ἑορτάζεται </i><i style="font-size: x-large;">πάντοτε ὑπὸ πάντων ὁμοῦ εἰς ἓνα καὶ τὸν αὐτὸν καιρὸν, </i><i style="font-size: x-large;">καὶ τὴν αὐτὴν τοῦ αὐτοῦ μηνὸς ἡμέραν, εἴτε Μαρτίου, </i><i style="font-size: x-large;">εἴτε Ἀπριλίου· διὰ νὰ μὴν γένῃ σύγχυσις καὶ διαφορὰ εἰς </i><i style="font-size: x-large;">τὰ μέρη τῆς Ἐκκλησίας ὁποῦ εὑρίσκονται εἰς ὅλην τὴν </i><i style="font-size: x-large;">οἰκουμένην, διὰ τὴν συνεχῆ παραλλαγὴν τῆς ἰσημερίας, </i><i style="font-size: x-large;">ὁποῦ προέρχεται ὡς εἴρηται διὰ τὴν συνεχῆ προσθήκην </i><i style="font-size: x-large;">τῆς τοῦ Βισέκτου ἡμέρας· ἂν καλὰ καὶ εἰς τοὺς ἐδικούς </i><i style="font-size: x-large;">μας καιροὺς νὰ ἐκατέβηκεν ἡ ἰσημερία πολλὰ παρακάτω, </i><i style="font-size: x-large;">ἕως καὶ εἰς ταῖς ι΄ τοῦ Μαρτίου, καθὼς οἱ νεώτεροι μὲ </i><span style="font-size: medium;"><i>ἀκριβεστέραν παρατήρησιν δείχνουσι· διὰ τὴν ὁποίαν </i></span><i style="font-size: x-large;">αἰτίαν ἐκάμασι καὶ διόρθωσιν τοῦ Καλενδαρίου, καὶ ἤφε</i><i style="font-size: x-large;">ραν τὴν ἰσημερίαν πάλιν εἰς τὴν κα΄ Μαρτίου, ὡς καθὼς </i><i style="font-size: x-large;">ἦτον καὶ εἰς τὸν καιρὸν τῆς α΄ συνόδου· μὲ τὸ νὰ φέρουν </i><i style="font-size: x-large;">ὀπίσω τὸν Μάρτιον καὶ ἀκολούθως ὅλους τοὺς μήνας </i><i style="font-size: x-large;">δέκα ἡμέρας· ἀλλ’ ὅμως ἡμεῖς εἰς τοῦτο δὲν τοὺς ἀκολουθοῦμεν· μηδὲ τολμοῦμεν ποτὲ νὰ παραβαίνωμεν </i><i style="font-size: x-large;">τὸν Ὅρον τῶν θείων ἐκείνων Πατέρων, νὰ φανοῦμεν </i><i style="font-size: x-large;">ἡμεῖς διακριτικώτεροι ἀπὸ τοὺς θεοσόφους καὶ ἁγίους </i><i style="font-size: x-large;">ἐκείνους Πατέρας, νὰ κάμωμεν ἡμεῖς διόρθωσιν, ὁποῦ </i><i style="font-size: x-large;">ἐκεῖνοι δὲν ἐτόλμησαν νὰ τὴν κάμουν· ἐπειδὴ καὶ ἂν </i><i style="font-size: x-large;">ἤθελεν ἦσται εὔλογος ἡ τοιαύτη διόρθωσις, ἤθελαν τὴν </i><i style="font-size: x-large;">κάμη προηγουμένως ἐκεῖνοι, καὶ ἢ νὰ τραβίξουν ὀπίσω </i><i style="font-size: x-large;">δύο ἡμέρας τὸν Μάρτιον, νὰ ἀνεβάσουν παράνω τὴν </i><i style="font-size: x-large;">ἰσημερίαν, νὰ τὴν φέρουν εἰς τὴν κγ΄ Μαρτίου, ὡς καθὼς </i><i style="font-size: x-large;">εὑρέθηκεν εἰς τὸν καιρὸν τοῦ Χριστοῦ· ἢ ἤθελαν τραβίξῃ </i><i style="font-size: x-large;">παράνω τὸν Μάρτιον, νὰ τὴν κατεβάσουν εἰς τὴν ιε΄ </i></b><b><span style="font-size: medium;"><i>Μαρτίου ὡς καθὼς εὑρίσκετον εἰς τὴν ἀρχὴν εἰς τὸν </i></span><i style="font-size: x-large;">καιρὸν τοῦ Ἀδάμ· ἀμὴ ἐκεῖνοι μήτε τὴν ἀνέβασαν, μήτε </i><i style="font-size: x-large;">τὴν ἐκατέβασαν, ἀμὴ τὴν ἄφηκαν ἐκεῖ ὁποῦ τὴν εὕρηκαν </i><i style="font-size: x-large;">εἰς τὴν κα΄ Μαρτίου, διὰ τὴν αἰτίαν ὁποῦ εἴπομεν </i><i style="font-size: x-large;">ἀνωτέρω· διὰ νὰ μὴν προξενήσουν λέγω σύγχυσιν καὶ </i><i style="font-size: x-large;">διασπασμὸν εἰς τὰ μέρη καὶ μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ὡς </i><i style="font-size: x-large;">καθὼς τὸ ἔπαθαν οἱ διακριτικώτεροι ἐκείνων Λατῖνοι· καὶ </i><i style="font-size: x-large;">διὰ μίαν χρονικὴν διόρθωσιν ἐξεχωρίσθησαν καὶ ἀπε</i><i style="font-size: x-large;">κόπησαν κοντὰ εἰς τὰ ἄλλα, καὶ κατὰ τὸ καλενδάριον </i><i style="font-size: x-large;">ἀπὸ τὸ καθόλου σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὡς σχισματικοί, </i><i style="font-size: x-large;">καὶ αὐτάρεσκοι, καὶ αὐτοκέφαλοι ὁποῦ εἶναι· διὰ τοῦτο </i></b><b><span style="font-size: medium;"><i>λέγω δὲν ἠμποροῦμεν ἡμεῖς νὰ παραβαίνωμεν τὴν </i></span><i style="font-size: x-large;">γνώμην καὶ κρίσιν τῶν θείων ἐκείνων Πατέρων, νὰ </i><i style="font-size: x-large;">πέσωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ αὐτὸ ἁμάρτημα τῶν Λατίνων· </i><i style="font-size: x-large;">διὰ νὰ μὴν λάβωμεν εἰς τὴν ψυχὴν μας ἀντὶ κέρδους </i><span style="font-size: medium;"><i>ζημίαν, ὡς οἱ Λατῖνοι</i></span></b><span style="font-size: medium;">" (Σεβαστός Κυμηνίτης στο<i>Ελληνική Ασπίς..., σελ. 77-78</i>).</span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">"<i><b>Διὰ </b></i></span><b><i style="font-size: x-large;">τοῦτο λοιπὸν μεταβάλλεται ἡ μετὰ τὴν ια΄ πρώτη πανσέ</i><i style="font-size: x-large;">ληνος τοῦ Μαρτίου, ἂν καλὰ καὶ εἶναι μέτ’ ἰσημερίαν, μὲ τὸ </i><i style="font-size: x-large;">νὰ ἔρχεται καὶ γίνεται πρὸ τῆς κα΄ Μαρτίου, εἰς τὴν ὁποίαν </i><i style="font-size: x-large;">εὑρίσκετο πρότερον ἡ ἰσημερία, μὴν ἠμποροῦντες ἡμεῖς νὰ </i><i style="font-size: x-large;">μεταθέσωμεν τὸν ὅρον τῶν θείων ἐκείνων Πατέρων, ἀμὴ </i><i style="font-size: x-large;">κρατοῦντες πάντοτε διὰ ἰσημερινὴν ἡμέραν τὴν κα΄ </i><i style="font-size: x-large;">Μαρτίου. Καὶ διὰ τοῦτο ἀφείνοντες τὴν πρώτην ἐκείνην </i><i style="font-size: x-large;">μέτ’ ἰσημερίαν πανσέληνον, ζητοῦμεν τὴν ἑξῆς δευτέραν </i><i style="font-size: x-large;">πανσέληνον ὁποῦ ἔρχεται ὕστερον ἀπὸ τὴν κα΄ Μαρτίου, </i><i style="font-size: x-large;">μέθ’ ἣν λοιπὸν ἑορτάζομεν τὸ ἅγιον Πάσχα, ἐπειδὴ </i><i style="font-size: x-large;">βλέπομεν πῶς δὲν ἐτόλμησε μήτε ἡ πρώτη Σύνοδος, μήτε </i><i style="font-size: x-large;">ἡ δευτέρα, μήτε ἡ τρίτη, μήτε ἄλλη καμία μήτε </i><i style="font-size: x-large;">οἰκουμενικὴ μήτε τοπική, μήτε ἡ Ἀνατολικὴ μήτε ἡ </i><i style="font-size: x-large;">Δυτικὴ Ἐκκλησία νὰ παρασαλεύσουν τὴν ἰσημερινὴν </i><i style="font-size: x-large;">ἡμέραν ἀπὸ τὴν κα΄ Μαρτίου. Ἀν καλὰ καὶ νὰ τὴν ἔβλεπαν </i><i style="font-size: x-large;">εἰς τοὺς καιροὺς των πῶς ἐκατέβαινεν ἡ ἰσημερία </i><i style="font-size: x-large;">κατολίγον ὀλίγον ὀπίσω, ἕως καὶ εἰς τὴν ια΄ Μαρτίου, καὶ </i><i style="font-size: x-large;">δὲν ἐπαρανομοῦσαν ἑορτάζοντες ὁμοῦ μετὰ τὴν δευτέραν </i><i style="font-size: x-large;">πανσέληνον τὸ ἅγιον Πάσχα, ἀλλ’ οἱ νεώτεροι Λατῖνοι </i><i style="font-size: x-large;">ἐφάνησαν διακριτικώτεροι καὶ σοφώτεροι καὶ τολμηρότεροι ἀπὸ ὅλας τὰς ἁγίας ἐκείνας Συνόδους, καὶ ἀπὸ ὅλους </i><i style="font-size: x-large;">τοὺς ἁγίους Πατέρας τῆς ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας </i><i style="font-size: x-large;">ἀνατολικούς τε καὶ δυτικοὺς, καὶ ἔκαμαν τὴν τοιαύτην </i><i style="font-size: x-large;">διόρθωσιν τῆς ἰσημερίας, φοβούμενοι μήπως καὶ </i><i style="font-size: x-large;">ἀθετοῦντες τὴν πρώτην πανσέληνον μέτ’ ἰσημερίαν, </i><i style="font-size: x-large;">κολάσωσι τὴν ψυχήν των, ὡς καθὼς ἐκολάσθησαν καὶ </i><span style="font-size: medium;"><i>ὅλαις αἱ Σύνοδαις, καὶ πάντες οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς </i></span><i style="font-size: x-large;">Ἐκκλησίας, ὁπόσοι ἑόρταζαν τὸ ἅγιον Πάσχα, ἀθετοῦντες </i><i style="font-size: x-large;">τὴν πρώτην πανσέληνον μέτ’ ἰσημερίαν, καὶ ζητοῦντες </i><i style="font-size: x-large;">τὴν δευτέραν ἑξῆς πανσέληνον μετὰ τὴν κα΄ Μαρτίου, διὰ </i><i style="font-size: x-large;">τοῦτο ἔλαβον καὶ τὸν μισθόν τους διὰ τὴν τοιαύτην </i><i style="font-size: x-large;">διόρθωσιν, ἐκκοπέντες ἀπὸ τὸ ἀρχαῖον σῶμα τῆς τοῦ </i><i style="font-size: x-large;">Χριστοῦ ἐκκλησίας, καὶ ὑποπεσόντες τοῖς ἐπιτιμίοις τῶν </i><i style="font-size: x-large;">ἁγίων ἐκείνων Συνόδων, καὶ τῶν ἑξῆς ἁγίων Πατέρων τῆς </i><i style="font-size: x-large;">Ἐκκλησίας ἀνατολικῶν τε καὶ δυτικῶν, ὡς μὴ τοῖς </i><i style="font-size: x-large;">ἐκείνων ἴχνεσι κατακολουθοῦντες, ἀλλ’ αὐτοκεφάλως </i><i style="font-size: x-large;">καινὴν ὁδὸν ἑαυτοῖς ἐξευρόντες διὰ τὴν αὐτοκέφαλον </i><i style="font-size: x-large;">αὐθεντείαν τοῦ Πάπα, τὴν μεγίστην ταύτην καὶ </i></b><span style="font-size: medium;"><i><b>ψυχοσωτήριον εὐσέβειαν ἑαυτοῖς ἐξευρόντες</b></i>" </span><span style="font-size: medium;">(Δοσίθεος Ιεροσολύμων στο </span><i style="font-size: x-large;">Ελληνική Ασπίς..., σελ. 113-114</i><span style="font-size: medium;">).</span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">"</span><span style="font-size: medium;"><i>Ἄς ἠξεύρουν γὰρ [οἱ Λατῖνοι], ὅτι καὶ αἱ </i></span><i style="font-size: x-large;">οἰκουμενικαὶ σύνοδοι, ὁποῦ μετὰ τὴν πρώτην ἔγιναν, καὶ </i><i style="font-size: x-large;">οἱ λοιποὶ Πατέρες, ἔβλεπον ναὶ καὶ αὐτοὶ, ὡς σοφοὶ ὁποῦ </i><i style="font-size: x-large;">ἦσαν, πῶς ἐκατέβη πολὺ ἡ ἰσημερία· <b><u>ἀλλ’ ὅμως δὲν </u></b></i><i style="font-size: x-large;"><b><u>ἠθέλησαν νὰ τὴν μεταθέσουν ἀπὸ τὴν κα΄ Μαρτίου</u></b>, ὁποῦ </i><i style="font-size: x-large;">τὴν ηὗρεν ἡ α΄ σύνοδος, προτιμῶντες περισσότερον τὴν </i><i style="font-size: x-large;">συμφωνίαν τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἕνωσιν ἀπὸ τὴν ἀκρίβειαν </i><i style="font-size: x-large;">τῆς ἰσημερίας, ἥτις δὲν προξενεῖ οὔτε εἰς τὴν εὕρεσιν, τοῦ </i><i style="font-size: x-large;">ἐδικοῦ μας Πάσχα κᾀμμίαν σύγχυσιν, οὔτε βλάβην εἰς τὴν </i><i style="font-size: x-large;">εὐσέβειαν, μάλιστα δὲ καὶ προξενεῖ ἡ ἀκρίβεια αὕτη εἰς </i><i style="font-size: x-large;">τοὺς Λατίνους δύω μεγάλας ἀτοπίας, τὸ νὰ ἑορτάζουν δηλ. </i><i style="font-size: x-large;">τὸ Πάσχα ἢ μετὰ Ἰουδαίων, ὅπερ ἐναντίον ἐστὶν εἰς τὸν </i><i style="font-size: x-large;">παρόντα ἀποστολικὸν κανόνα, ἢ πρὸ τῶν Ἰουδαίων. Ὅτι </i><i style="font-size: x-large;">δὲ περισσότερον <b><u>εὐαρεστεῖται ὁ Θεὸς εἰς τὴν τάξιν τοῦ </u></b></i><i style="font-size: x-large;"><b><u>πασχαλίου, καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν, τοῦ καλανταρίου τοῦ ἐδικοῦ </u></b></i><i style="font-size: x-large;"><b><u>μας, παρὰ εἰς τὴν ἀκρίβειαν τοῦ πασχαλίου καὶ καλανταρίου τῶν Λατίνων</u></b>, φανερὸν εἶναι ἀπὸ τὰ θαύματα </i><span style="font-size: medium;"><i>ὁποῦ ἔδειξε καὶ δεικνύει ἕως τώρα δι΄ αὐτό</i></span><span style="font-size: medium;">" </span><span style="font-size: medium;">(Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο </span><i style="font-size: x-large;">Ελληνική Ασπίς..., σελ. 147-148</i><span style="font-size: medium;">).</span></span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">γ. Συνεχίζοντας, για να πολεμήσετε τις θέσεις του Αγίου πρ. Φλωρίνης και των συν αυτώ Πατέρων (παραπέμπετε σε κείμενα του π. Θεοδωρήτου και του π. Βασιλείου Σακκά), φέρνετε ως σύμμαχό σας τον Άγιο Νικόδημο! Γράφετε: "<i>ο άγιος Νικόδημος στην ερμηνεία του Ζ΄ Αποστολικού κανόνα, στην πρώτη υποσημείωση δείχνει να έχει αντιδιαμετρικά αντίθετη θέση λέγοντας: «Το να κάνει τις το Πάσχα μετά της 21ην  Μαρτίου ως κάμνομεν εμείς οι Γραικοί ή μετά την 11ην  Μαρτίου ως κάμνουν οι Λατίνοι δεν είναι έγκλημα. Το να σχίση όμως την Εκκλησίαν είναι αμάρτημα ασυγχώρητον»</i></span><span style="font-size: medium;">". Επειδή αυτήν την ψευδή συμμαχία την είχε επικαλεστεί στο παρελθόν και ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς (τον οποίο στην σκέψη ακολουθείτε), σας παραπέμπω σε</span><span style="font-size: medium;"> κείμενό μου με τίτλο "</span><span style="font-size: medium;"><a href="http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2016/11/blog-post_14.html" style="color: #dd7700; text-decoration-line: none;" target="_blank">Ο Άγιος Νικόδημος και ο Ιερός Χρυσόστομος απαντούν στον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά για το Ημερολογιακό Ζήτημα</a></span><span style="font-size: medium;">", σ</span><span style="font-size: medium;">το οποίο θα δείτε ότι ο Άγιος Νικόδημος ανήκει στο ίδιο στρατόπεδο με τον Άγιο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο, και τους συν αυτώ, και όχι στο αντίπαλο. </span></span><br /> <span style="background-color: white; font-size: medium;">δ. Το φοβερό είναι ότι αμέσως μετά την παράθεση του Αγίου Νικοδήμου αντιγράφετε την θέση του αγιομάχου (υβριστού του Αγίου Νικοδήμου) και χυδαιολόγου Κωνσταντίνου Σιαμάκη (από <a href="http://www.philologus.gr/2008-08-02-10-20-04/37--sp-736/293-2016-10-04-20-07-16" style="color: #dd7700; text-decoration-line: none;" target="_blank">εδώ</a>). Διά του λόγου το αληθές παραθέτω έναν ακόμη συγκριτικό πίνακα με το σχετικό απόσπασμά σας, και το αντίστοιχο απόσπασμα του Σιαμάκη:</span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;"><br /></span><span style="font-size: medium;"></span></span> <br /> <table border="1" cellpadding="0" cellspacing="0" class="MsoTableGrid" style="border-collapse: collapse; border: none; text-align: center;"><tbody> <tr><td style="border: 1pt solid windowtext; padding: 0cm 5.4pt; width: 213.05pt;" valign="top" width="284"><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0cm;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;">ΡΙΖΟΣ<o:p></o:p></span></div> </td><td style="border: 1pt solid windowtext; padding: 0cm 5.4pt; width: 213.05pt;" valign="top" width="284"><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0cm;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;">ΣΙΑΜΑΚΗΣ<o:p></o:p></span></div> </td></tr> <tr><td style="border: 1pt solid windowtext; padding: 0cm 5.4pt; width: 213.05pt;" valign="top" width="284"><div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;">Οι χριστιανοί των πρώτων αιώνων χρησιμοποιούσαν κατά τόπους τρία πολύ διαφορετικά μεταξύ τους ημερολόγια. Το Ρωμαϊκό, το Ελληνικό, και το Αιγυπτιακό. Στα ελληνικά ή ελληνόφωνα μέρη  χρησιμοποιούσαν το ημερολόγιο του Μ. Αλεξάνδρου, το Μακεδονικό μέχρι τα χρόνια του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ηρακλείου (610-641 μ.Χ.). Γι᾿ αυτό και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (345 - 407) στην ομιλία του Εις το Γενέθλιον του Χριστού[12] μετράει τους δώδεκα μήνες του έτους με τα μακεδονικά ονόματα τους (Δίος, Απελλαίος, Αυδηναίος κ.λ.π). Όμως οι μήνες των τριών ημερολογίων δεν συνέπιπταν ακριβώς μεταξύ τους· λ.χ. στο μακεδονικό ημερολόγιο οι 11 μήνες είχαν από 30 ημέρες και ο τελευταίος, ο Υπερβερεταίος είχε 35 μέρες. Το ημερολόγιο αυτό σε 120 χρόνια έχανε έναν μήνα! Αυτό το πολύ ατελές ημερολόγιο χρησιμοποιούν κι άλλοι Πατέρες όπως ο συγγραφέας του Πασχάλιου Χρονικού (γράφτηκε γύρω στο 600 μ.Χ.). Η ελληνόγλωσση εκκλησία χρησιμοποιούσε αυτό το ημερολόγιο μέχρι τα χρόνια του Μ. Φωτίου (9ος αι.). Μετά το 641 μ.Χ. μερικοί και μετά το 900 μ.Χ. όλοι, άρχισαν να χρησιμοποιούν το Ρωμαϊκό Ιουλιανό.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 22.275px; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;">  Δεν είναι αλήθεια αυτό που γράφεται από τους παλαιοημερολογίτες ότι η Α΄ Οικουμενική θέσπισε να εορτάζεται το Πάσχα με το Ιουλιανό ημερολόγιο. Ο Μ. Αθανάσιος σύνεδρος και πρωταγωνιστής της Α΄ Οικουμενικής, στις Εορταστικές Επιστολές του, τις οποίες έστελνε επί 45 χρόνια (328-373) στις εκκλησίες για την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα πάντα έγραφε: «Εσείς που είστε σε εκείνες τις χώρες θα το εορτάσετε στις τόσες του μηνός του δικού σας ημερολογίου, και εσείς που είστε σε εκείνες τις χώρες θα το εορτάσετε στις τόσες του μηνός του δικού σας ημερολογίου…κ.λ.π.». Και ο ίδιος όταν ήταν στην Αλεξάνδρεια το εόρταζε στις τόσες του μηνός Φερμουθί του Αιγυπτιακού ημερολογίου, ενώ όταν ήταν εξόριστος στη Γαλλία, το εόρταζε στις τόσες Απριλίου του λατινικού ημερολογίου. Διέφεραν δε τα ημερολόγια πάρα πολύ ακόμα και στον αριθμό των ημερών του έτους και των μηνών.<o:p></o:p></span></div> </td><td style="border-bottom: 1pt solid windowtext; border-left: none; border-right: 1pt solid windowtext; border-top: none; padding: 0cm 5.4pt; width: 213.05pt;" valign="top" width="284"><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;">Οἱ ἀρχαῖοι ποιμένες τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησίας στὴ χρῆσι τοῦ ὁποιουδήποτε ἡμερολογίου ἦταν τόσο οὐδέτεροι, ὅσο οἱ Χριστιανοὶ σήμερα εἶναι οὐδέτεροι στὴ χρῆσι ὁποιασδήποτε μάρκας αὐτοκινήτου. καὶ χρησιμοποιοῦσαν κατὰ τόπους τρία πολὺ διαφορετικὰ ἡμερολόγια, ὅλα σχεδιασμένα ἀπὸ μὴ Χριστιανούς· ἑλληνικό, ῥωμαϊκό, αἰγυπτιακό. στὰ ἑλληνικὰ ἢ ἑλληνόγλωσσα μέρη χρησιμοποιοῦσαν τὸ μακεδονικὸ ἑλληνικὸ ἡμερολόγιο τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου τοὐλάχιστον μέχρι τὰ χρόνια τοῦ Βυζαντινοῦ αὐτοκράτορος Ἡρακλείου (610 - 641 μ.Χ.). γι᾿ αὐτὸ κι ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (345 - 407) στὴν ὁμιλία του Εἰς τὸ γενέθλιον τοῦ Χριστοῦ (§ 4-5 PG 49,358) μετράει τοὺς δώδεκα μῆνες τοῦ ἔτους μὲ τὰ ἑλληνικὰ - μακεδονικὰ ὀνόματά τους Δῖος Ἀπελλαῖος Αὐδηναῖος Περίτιος Δύστρος Ξανθικὸς Ἀρτεμίσιος Δαίσιος Πάνεμος Λώιος Γορπιαῖος Ὑπερβερεταῖος, οἱ ὁποῖοι δὲν συνέπιπταν ἀκριβῶς μὲ τοὺς μῆνες ἄλλων ἡμερολογίων. λ.χ. στὸ μακεδονικὸ ἑλληνικὸ ἡμερολόγιο οἱ 11 μῆνες εἶχαν ἀπὸ 30 μέρες κι ὁ τελευταῖος Ὑπερβερεταῖος εἶχε 35 μέρες· γι᾽ αὐτὸ καὶ λεγόταν Ὑπερβερεταῖος ἤτοι Ὑπερφερεταῖος = ὁ μήνας ποὺ ὑπερφέρει, δηλαδὴ τὸ παρατραβάει. τὸ ἡμερολόγιο αὐτὸ σ᾽ 120 χρόνια ἔχανε ἕνα μῆνα. τὸ ἴδιο μακεδονικὸ ἡμερολόγιο χρησιμοποιοῦν κι ἄλλοι πατέρες καὶ μάλιστα κι ὁ συντάκτης τοῦ Πασχαλίου Χρονικοῦ, ποὺ γράφτηκε γύρω στὸ 600. ἡ ἑλληνόγλωσση ἐκκλησία χρησιμοποιοῦσε τὸ μακεδονικὸ αὐτὸ ἡμερολόγιο περίπου μέχρι τὰ χρόνια τοῦ Φωτίου (9ος αἰώνας), ἀλλὰ μετὰ τὸ 641 μερικοὶ χρησιμοποιοῦσαν καὶ τὸ ῥωμαϊκὸ ἡμερολόγιο (τὸ ἰουλιανὸ ἢ παλιὸ) μὲ τὰ λατινικὰ ὀνόματα μηνῶν Ἰανουάριος Φεβρουάριος Μάρτιος Ἀπρίλιος Μάιος Ἰούνιος Ἰούλιος Αὔγουστος Σεπτέμβριος Ὀκτώβριος Νοέμβριος Δεκέμβριος, χωρὶς κανεὶς νὰ δημιουργῇ ζήτημα ἢ νὰ παριστάνῃ τὸν ὀρθοδοξαρᾶ παλαιοημερολογίτη. γύρω στὸ 900 ἐπικράτησε σιωπηρῶς ὡς μοναδικὸ τὸ λατινικὸ ἰουλιανὸ ἡμερολόγιο (τὸ παλιό).<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: "palatino linotype" , serif;">     Δὲν ἀληθεύει ὅτι ἡ Α΄ οἰκουμενικὴ σύνοδος (325) θέσπισε νὰ ἑορτάζεται τὸ πάσχα μόνο μὲ τὸ ἰουλιανὸ ἡμερολόγιο (τὸ παλιό). αὐτὸ εἶναι φαντασίωσι καὶ ψέμμα μερικῶν ἀμαθῶν καὶ φανατικῶν γαυγισταρίων· σημερινὸς παραταξιακὸς μῦθος· καὶ ὡς ἐπιχείρημά τους εἶναι ἀπάτη· τσαρλατανικὴ ἀπατεωνία. ὁ Μ. Ἀθανάσιος, σύνεδρος τῆς Α΄ οἰκουμενικῆς συνόδου, στὰς Ἑορταστικὰς Ἐπιτολάς του, μὲ τὶς ὁποῖες ἐπὶ 45 χρόνια (328 - 373) κατ᾿ ἐντολὴν τῆς Α΄ οἰκουμενικῆς συνόδου ἐνημέρωνε κάθε χρόνο ὅλη τὴ χριστιανικὴ οἰκουμένη γιὰ τὸ ποιά εἶναι ἡ ἡμερομηνία τοῦ πάσχα τοῦ ἑπομένου ἔτους, πάντοτε γράφει· «Ἐσεῖς ποὺ εἶστε σ᾿ ἐκεῖνες κι ἐκεῖνες τὶς χῶρες, θὰ τὸ ἑορτάσετε στὶς τόσες τοῦ τάδε μηνὸς τοῦ δικοῦ σας ἡμερολογίου, κι ἐσεῖς ποὺ εἶστε σ᾿ ἐκεῖνες κι ἐκεῖνες τὶς χῶρες, θὰ τὸ ἑορτάσετε στὶς τόσες τοῦ τάδε μηνὸς τοῦ ἡμερολογίου σας, κι ἐσεῖς ποὺ εἶστε σ᾿ ἐκεῖνες κι ἐκεῖνες τὶς χῶρες, θὰ τὸ ἑορτάσετε στὶς τόσες τοῦ τάδε μηνός σας». κι ὁ ἴδιος, ὅταν ἦταν ἐλεύθερος στὴν ἕδρα του, τὸ ἑώρταζε στὶς τόσες τοῦ μηνὸς Φαρμοῦθι τοῦ αἰγυπτιακοῦ ἡμερολογίου, ἐνῷ, ὅταν ἦταν ἐξόριστος στὴ Γαλλία, τὸ ἑώρταζε στὶς τόσες Ἀπριλίου τοῦ λατινικοῦ ἡμερολογίου. διέφεραν δὲ τὰ ἡμερολόγια πολὺ ἀκόμη καὶ στὸν ἀριθμὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ ἔτους καὶ τῶν μηνῶν.<o:p></o:p></span></div> </td></tr> </tbody></table> <span style="background-color: white;"><br /></span> <span style="background-color: white; font-size: medium;">Κόπτεστε για το Consensus Patrum, κ. Ρίζο, αλλά τους Πατέρες της εποχής μας τους αγνοείτε και - το χειρότερο - τους πολεμείτε, συντασσόμενος με πρόσωπα που ούτε ορθόδοξη πίστη, ούτε ορθόδοξο ήθος έχουν, και των οποίων τις θέσεις αντιγράφετε.</span><br /> <span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;">ε. Έρχομαι τώρα στο μέρος της εργασίας σας, που αφορά τα ιστορικά στοιχεία για την, περί το Πάσχα, εορτολογική ασυμφωνία, κατά τους πρώτους αιώνες. Δυστυχώς τα  περιεχόμενα στα υποκεφάλαια "</span><span style="font-size: medium;"><i>Πρίν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο</i>",<i> </i>"</span><span style="font-size: medium; font-style: italic;">Μετά την Α΄ Οικουμενική</span><span style="font-size: medium;">" και</span><span style="font-size: medium; font-style: italic;"> </span><span style="font-size: medium;">"</span><span style="font-size: medium; font-style: italic;">Το τέλος της ημερολογιακής διαμάχης</span><span style="font-size: medium;">", τίποτε ουσιαστικό δεν προσφέρουν στην συζήτηση περί του Ημερολογικού, </span><span style="font-size: medium;">παρά μόνο τα εσφαλμένα και αυθαίρετα συμπεράσματα που βγάλατε στο τέλος για να δικαιολογήσετε την εμμονή σας σε μια παράνομη Καινοτομία</span><span style="font-size: small;"><span style="font-size: medium;">. Ποιος διαφωνεί πως τους πρώτους αιώνες δεν υπήρχε </span><b style="font-size: x-large;"><u>απόλυτη</u> </b><span style="font-size: medium;">εορτολογική συμφωνία; </span><b><span style="font-size: large;">Ε</span></b></span><span style="font-size: small;"><b><span style="font-size: large;">ίναι όμως άλλο πράγμα το ότι δεν υπήρχε <u>ακόμη</u> εορτολογική συμφωνία, λόγω ασυνεννοησίας ή άλλων παραγόντων, και άλλο πράγμα το να μην υπάρχει <u>πλέον</u> εορτολογική συμφωνία <u>επειδή κάποιοι την κατέστρεψαν για πονηρούς σκοπούς</u>, παρόλο που επιτέλους είχε επιτευχθεί και διατηρηθεί για πάνω από 1000 χρόνια! </span></b><span style="font-size: medium;">Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβετε; </span></span></span><br /> <span style="background-color: white; font-size: medium;">Με λύπη μου σας λέγω πως τα ιστορικά αυτά στοιχεία που προσκομίσατε, με σκοπό να αποφανθείτε πως το πότε εορτάζει κανείς το Πάσχα δεν έχει καμία σημασία, δεν περίμενα να τα δω σε κείμενο ορθοδόξου (ερμηνευόμενα μάλιστα τοιουτοτρόπως), αλλά σε κείμενο κάποιου οικουμενιστού μάλλον, ο οποίος με τέτοια στοιχεία και επιχειρήματα θα προσπαθούσε να μας πείσει να εγκαταλείψουμε το Ορθόδοξο Πασχάλιο, που θεωρούμε, εμείς οι Ορθόδοξοι, <b>αιώνιο </b>και <b>αμετακίνητο</b>,<b> </b>αφού, τους πρώτους αιώνες, "<i>οι Πατέρες Ανατολής και Δύσης παρακάθονταν και συναποφάσιζαν ώς μέλη της ΜΙΑΣ, ΑΓΙΑΣ και ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ενώ εόρταζαν την μεγάλη εορτή του Πάσχα σε διαφορετικές ημερομηνίες</i>". Πραγματικά, θα ήθελα να δω τί θα απαντούσατε εσείς σε έναν τέτοιον οικουμενιστή που θα αντέγραφε τα, βολικά για αυτόν, επιχειρήματά σας. Γιατί εμείς θα απαντούσαμε ακριβώς αυτά που απαντούμε σε σας!</span><br /> <span style="background-color: white; font-size: medium;">Θα επανέλθω με την Γ΄ Απάντησή μου στο Γ΄ μέρος της εργασίας σας, το οποίο μόλις είδα πως δημοσίευσε η "Π.Π.".</span><br /> <span style="background-color: white; font-size: medium;">Μετά της οφειλομένης, προς όλους, εν Χριστώ αγάπης</span><br /> <div style="text-align: right;"> <span style="background-color: white; font-size: medium;">Νικόλαος Μάννης</span></div> </div> </div> <div style="text-align: justify;"> <div style="text-align: right;"> <div style="font-family: arial, tahoma, helvetica, freesans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> <span style="background-color: white; font-size: medium;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial, tahoma, helvetica, freesans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> <span style="background-color: white; font-size: medium;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial, tahoma, helvetica, freesans, sans-serif; text-align: center;"> <span style="font-size: medium;"><span style="background-color: white;"><br /></span></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: red; font-size: small;"><span style="background-color: white; color: red; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b style="background-color: white;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</b></span></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue; font-size: small;"><span style="background-color: white; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b style="background-color: white;"><br /></b></span></span></div> <div style="text-align: center;"> <a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/05/blog-post_25.html" itemprop="url"><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b style="background-color: white;">Απάντηση στον κ. Ι. Ρίζο περί του Ημερολογιακού (Α΄)</b></span></a></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b style="background-color: white;"><br /></b></span></div> <div style="text-align: center;"> <a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/05/blog-post_27.html" itemprop="url"><span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b style="background-color: white;">Απάντηση του κ. Ι. Ρίζου και Ανταπάντηση Ν. Μάννη</b></span></a></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: blue; font-family: "times" , "times new roman" , serif; font-size: large;"><b style="background-color: white;"><br /></b></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><br /></span></div> <div style="font-family: arial, tahoma, helvetica, freesans, sans-serif; text-align: center;"> <br /></div> </div> </div> </div>

Απάντηση στον κ. Ι. Ρίζο περί του Ημερολογιακού (B΄)

" Ὅτι οὐ δεῖ ψεύδεσθαι  ἀλλ' ἀληθεύειν ἐν παντί "  (Μέγας Βασίλειος, P. G. 31, 744) Αγαπητέ μου κ. Ρίζο, χαίρ...

Read more »

Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ - ὑπό π. Νικηφόρου Νάσσου

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div class="blog-content" style="background-color: white; clear: both; font-family: raleway, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 15px; text-align: justify;"> <div style="color: #8e8e8e;"> <div class="wsite-image wsite-image-border-medium " style="margin-left: 0px; margin-right: 10px; padding-bottom: 10px; padding-left: 4px !important; padding-right: 4px !important; padding-top: 5px; position: relative; text-align: center;"> <a href="https://www.blogger.com/null" style="color: #5b72dc; transition: all 0.2s ease-in-out;"><img alt="Picture" src="https://im-d.weebly.com/uploads/6/8/3/5/68350111/published/analipsi.jpg?1495886929" style="border: 1px solid rgb(208, 208, 208); margin-left: -4px !important; margin-right: -4px !important; max-width: 100%; padding: 3px !important; vertical-align: middle; width: auto;" /></a><br /> <div style="font-size: 13.5px;"> </div> </div> </div> <div class="paragraph" style="color: #8e8e8e; line-height: 1.5; margin: 0px auto 1em; padding: 0px;"> <span style="color: #2a2a2a;"><strong>Ἡ</strong> ἔνδοξη Ἀνάληψη τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ ἀποτελεῖ τό πλήρωμα καί τό κόσμημα ὅλων τῶν Δεσποτικῶν ἑορτῶν. Εἶναι τό πλήρωμα τῆς θείας Οἰκονομίας, ἡ ὁλοκλήρωση τοῦ σχεδίου τῆς σωτηρίας μας πού πραγματοποίησε ὁ ἐνσαρκωθείς Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἰησοῦς Χριστός.<br />Τά περί τῆς θείας Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου ὡς ἱστορικοῦ γεγονότος πληροφορούμαστε ἀπό τήν Καινή Διαθήκη καί συγκεκριμένα ἀπό τήν ἀναφορά στό τέλος τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Λουκᾶ καί στήν ἀρχή τοῦ βιβλίου τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων.<a href="https://68350111-900162267379985508.preview.editmysite.com/editor/main.php#sdfootnote1sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">1</a> Ὑπάρχει ὡστόσο καί σύντομη ἀναφορά στό Εὐαγγέλιο τοῦ Μᾶρκου. Σύμφωνα λοιπόν μέ τή Γραφή, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, σαράντα ἡμέρες μετά τήν ἔνδοξη Ἀνάστασή Του, ἀφοῦ ἐμφανίστηκε πολλές φορές στούς Μαθητές Του, πραματοποίησε τήν τελευταία ἐμφάνιση στό Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ὅπου, κατά τήν εὐαγγελική διήγηση <em style="position: relative;"><strong>«μετά τό λαλῆσαι αὐτοῖς ἀνελήφθη εἰς τόν οὐρανόν καί ἐκάθισεν έκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ»</strong></em><a href="https://68350111-900162267379985508.preview.editmysite.com/editor/main.php#sdfootnote2sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">2</a>. Οἱ Μαθητές τοῦ ἀναληφθέντος Κυρίου, παρά τόν ἀποχωρισμό τους ἀπό Ἐκεῖνον καί τόν ἀπορφανισμό τους, ἐπέστρεψαν στην Ἱερουσαλήμ <em style="position: relative;">«μετά χαρᾶς μεγάλης»</em>. Ἡ χαρά τῶν Ἀποστόλων ὀφείλεται στήν ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου περί τῆς παροχῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στήν Ἐκκλησία. Τό διατυπώνει τό Ἀπολυτίκιο τῆς Ἐορτῆς: <em style="position: relative;">«χαροποιήσας τούς Μαθητάς, τῇ ἐπαγγελία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος»</em>. Καί στίς Πράξεις τονίζεται ἡ ἐνίσχυση τῶν Ἀποστόλων ἀπό τόν Παράκλητο πού θά ἔρθει κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς: <em style="position: relative;">«ἀλλά λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ᾿ ὑμᾶς»</em>.<a href="https://68350111-900162267379985508.preview.editmysite.com/editor/main.php#sdfootnote3sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">3</a> Ἡ δέ ἐσχατολογική προσδοκία τῆς ἐνδόξου ἐλεύσεως τοῦ Κυρίου, γιά τήν ὁποία ἄκουσαν ἀπό τούς ἀγγέλους οἱ Ἀπόστολοι («ὅν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτόν, πορευόμενον εἰς οὐρανόν»<a href="https://68350111-900162267379985508.preview.editmysite.com/editor/main.php#sdfootnote4sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">4</a>), ὑπῆρξε ἀκόμη μία ἀφορμή χαρᾶς, παρά τόν κατά τά φαινόμενα χωρισμό τους ἀπό τόν Διδάσκαλο Χριστό.</span></div> <div style="color: #8e8e8e;"> </div> <div class="paragraph" style="line-height: 1.5; margin: 0px auto 1em; padding: 0px;"> <div style="color: #8e8e8e;"> <span style="color: #2a2a2a;">Στήν Ἀνάληψη πραγματοποιεῖται θά λέγαμε ἡ πληρότητα τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, διότι ἡ ἀνθρώπινη φύση, δοξαζόμενη στό Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἀχωρίστως ἐνωμένη μέ τήν θεία φύση. Καί εἶναι γεγονός ὅτι «εἰς τήν Ἀνάληψιν περατοῦται ἡ κίνησις ἐπιστροφῆς τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Λόγου ἐκ τοῦ ἀβολίστου βάθους τοῦ τάφου καί τοῦ Ἅδου πρός τόν Πατέρα, διερχομένη ἀπό τήν Ἀνάστασιν».<a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote5sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">5</a> Ὅλο τό ἀπολυτρωτικό ἔργο τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀπό τήν Ἐνανθρώπηση μέχρι τήν Ἀνάληψη, παρουσιάζει διπλή κίνηση: ἀπό ἐπάνω πρός τά κάτω καί ἀπό κάτω πρός τά ἐπάνω. Θεολογικά αὐτό ἐκφράζεται μέ τίς ἑξεῖς ἀντιθετικές λέξεις πού περιέχουν τά βιβλικά καί πατερικά <strong>κείμενα: κάθοδος καί ἄνοδος, συγκατάβαση καί ἀνύψωση, κένωση καί δόξα</strong>.<a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote6sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">6</a><br />Τήν συνεχῆ κίνηση τῆς καθόδου, τῆς κενώσεως τοῦ Χριστοῦ, τῆς ἐκούσιας ταπεινώσεως καί συγκαταβάσεώς Του ἐκφράζει τό μυστήριο τῆς Ἐνανθρωπήσεως. Ἡ κένωση φθάνει <em style="position: relative;">«μέχρι σταυροῦ καί θανάτου»</em>, ὅπου καταργεῖται ὁ θάνατος ἀπό Αὐτόν ὁ Ὁποῖος κατεβαίνει <em style="position: relative;">«εἰς τά κατώτερα μέρη τῆς γῆς», </em>ἀφοῦ κατά τόν Παύλο <em style="position: relative;">«ὁ καταβάς αὐτός ἐστί και ὁ ἀναβάς»</em><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote7sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">7</a>. Ἐκεῖ συντρίβεται τό κράτος τοῦ διαβόλου μέ τήν ἐξουσία τοῦ Παντοδυνάμου Λόγου, τόν Ὁποῖον, σύμφωνα μέ τήν Ὑμνολογία τοῦ Μ. Σαββάτου, βλέπει ὁ Ἅδης <em style="position: relative;">«κατάστικτον τοῖς μόλωψι καί Πανσθενουργόν»</em><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote8sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">8</a>. Καί στή συνέχεια συντελεῖται ἡ «διάβασις», τό ἀληθινό Πάσχα, ἡ μετάβασις ὅλων μας <em style="position: relative;">«ἐκ θανάτου πρός ζωήν καί ἐκ γῆς πρός οὐρανόν»</em> μέ τήν ζωηφόρο Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ πού συνανιστᾶ <em style="position: relative;">«παγγενῆ τόν Ἀδάμ»</em>. Ἀπό ἐκεῖ πλέον ἐγκαινιάζεται ἡ ἀντίστροφη κίνηση, ἡ <em style="position: relative;">«ἐν Δόξῃ»</em> ἄνοδος τοῦ Κενωθέντος Ἰησοῦ Χριστοῦ, γιά νά φθάσει στήν ἔνδοξο Ἀνάληψη, ὁλοκληρώνοντας τό σχέδιο τῆς σωτηρίας καί ὑποσχόμενος τήν Κάθοδο τοῦ Τρίτου Προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού θά ἔρθει γιά νά συνεχίσει ὡς <em style="position: relative;">«ἄλλος Παράκλητος»</em> τό ἔργο τοῦ ἁγιασμοῦ τῶν πιστῶν μέσα στό πλαίσιο τῆς Ἐκκλησίας.<br /><br /><br /><strong>Ἡ</strong> Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, ἄν καί εἶναι γεγονός ἱστορικό, ἀφοῦ πραγματοποιεῖται ἐν τόπῳ καί χρόνῳ, ἐντούτοις ἀπό τήν Ἐκκλησία κατατάσσεται στά <strong>δόγματα </strong>τῆς Πίστεώς μας καί περιλαμβάνεται στό Σύμβολο της, λόγῳ τοῦ ὑπερφυσικοῦ χαρακτῆρα της.<br />Ὁ Κύριος ἀνελήφθη εἰς τούς οὐρανούς μετά σώματος, ὅπως διδάσκει ἡ Δογματική τῆς Ἐκκλησίας μας καί εἶναι ὁ πρῶτος καί μοναδικός πού τό ἔπραξε. Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι <em style="position: relative;">«οὐδείς ἀναβέβηκεν εἰς τόν οὐρανόν εἰ μή ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὤν ἐν τῷ οὐρανῷ</em>».<a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote9sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">9</a> Ὡστόσο, ὅμως, στήν πρό τῆς Σαρκώσεως ἐποχή, στήν Παλαιά Διαθήκη βλέπουμε καί ἄλλον νά ἀναλαμβάνεται στόν οὐρανό, τόν Προφήτη Ἠλία. Πῶς αὐτό συμβιβάζεται μέ τό «οὐδείς» πού εἶπε ὁ Κύριος; Ὑπάρχει ἡ ἐξήγηση μέσα ἀπό τά ἴδια τά βιβλικά κείμενα. Γιά τόν ζηλωτή Προφήτη ἡ Γραφή λέγει ὅτι <em style="position: relative;">«ἀνελήφθη ἐν συσσεσμῷ </em><em style="position: relative;"><strong>ὡς</strong></em><em style="position: relative;"> εἰς τόν οὐρανόν»</em>.<a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote10sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">10</a> Γιά τόν Θεάνθρωπο Χριστό λέγει ὅτι <em style="position: relative;">«ἀνελήφθη </em><em style="position: relative;"><strong>εἰς</strong></em><em style="position: relative;"> τόν οὐρανόν»</em>. Ἡ πρόθεση <strong>«ὡς»</strong> δηλώνει τήν διαφορά, καθότι ὁ Ἠλίας δέν μετέβη ἀκριβῶς στόν οὐρανό, ἀλλά ἔτσι ἐφάνη καί βρίσκεται σέ «χῶρο» πού γνωρίζει μόνο ὁ Κύριος, μέχρι λίγο πρίν τήν Β΄ ἔνδοξο Παρουσία, ὁ πύρινος Προφήτης θά ἐμφανιστεῖ καί θά κηρύξει στόν κόσμο τήν μετάνοια. Σύμφωνα μέ τήν πατερική Διδασκαλία, ἡ ἀνάληψη τόσο τοῦ Ἡλία, ὅσο καί ἄλλων προσώπων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, εἶναι κατά κάποιον τρόπο μία μετάθεση πού τούς ἀνύψωσε μέν ἀπό τή γῆ, ἀλλά δέν τούς ἔβγαλε ἔξω ἄπό αὐτήν. Ἦταν μία <em style="position: relative;">«οἷον τις μετάθεσις»</em>, ὅπως θα γράψει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς.<a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote11sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">11</a> Δηλαδή, κανείς ἀπό τούς κοινούς θνητούς πού ἀνελήφθησαν δέν ξεπέρασε τήν περίγεια ἀτμόσφαιρα. Μόνο ὁ Θεάνθρωπος Χριστός ἀνῆλθε στούς οὐρανούς μετά τοῦ σώματος τό ὁποῖο εἶχε λάβει ἀπό τήν Παναγία καί τό ὁποῖο ἐθέωσε.<br /><br /><br /><strong>Σ</strong>τήν παρούσα ἀναφορά θά ἐπισημανθεῖ ἐπίσης ὅτι ἀπό ἀνθρωπολογικῆς ἀπόψεως ἡ εἰς οὐρανούς θεία Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου μετά τοῦ τεθεωμένου σώματος εἶναι κάτι πολύ σπουδαίο, καθότι δείχνει τό γεγονός τῆς <strong>ἀνυψώσεως</strong> τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἀπό τόν Θεάνθρωπο Χριστό, καί τῆς <strong>θεώσεώς </strong>της. Ἔτσι, ἡ ἀξία καί ἡ θέωση τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος φαίνεται στή μεγάλη ἑορτή τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν ἐνδύεται ὁ ἐπίσκοπος τήν Ἀρχιερατική του στολή, καί συγκεκριμένα ὅταν φοράει τό μεγάλο ὠμοφόριο, λέγεται μιά εὐχή ἡ ὁποία ἐκφράζει αὐτή τήν θεολογική πραγματικότητα πού καλεῖται νά διακονήσει ὁ εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ ἱστάμενος ἀρχιερεύς καί νά καταστεῖ μιμητής τοῦ Μεγάλου Ποιμένος, Ἰησοῦ Χριστοῦ. : <em style="position: relative;"><strong>«ἐπί τῶν ὤμων Χριστέ τήν πλανηθεῖσαν ἄρας φύσιν ἀναληφθείς τῷ Θεῷ καί Πατρί προσήγαγες»</strong></em><em style="position: relative;">.</em>Θά πρέπει ἐν προκειμένῳ νά σημειώσουμε ὅτι τό ὠμοφόριο πού φορεῖ ὁ ἀρχιερεύς παραπέμπει στήν παραβολή τοῦ «Καλοῦ Ποιμένος», ὁ ὁποῖος παίρνει στούς ὤμους του τό πλανηθὲν πρόβατο γιά νά τό σώσει. Τό ὠμοφόριο συμβολίζει ἀκριβῶς αὐτό τό πρόβατο, τήν πτωτική ἀνθρωπότητα την ὁποία ἀνέλαβε ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ κατά τήν Ἐνανθρώπησή Του καί τήν ὁποία ἀνύψωσε στόν οὐρανό καί θέωσε Οἱ σχετικοί ὕμνοι τῆς Δεσποτικῆς Ἑορτῆς τῆς Ἀναλήψεως ἐκφράζουν αὐτή τήν πραγματικότητα. Ἕνα τροπάριο λ.χ. τοῦ Κανόνος στόν Ὄρθρο τῆς Ἑορτῆς λέγει: <em style="position: relative;">«Τὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων Χριστέ, φθορᾷ πεσοῦσαν ἐξανέστησας, καὶ τῇ ἀνόδῳ σου ὕψωσας, καὶ σαυτῷ ἡμᾶς ἐδόξασας».</em><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote12sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">12</a>. Καί στό Δοξαστικό τοῦ Ἐσπερινοῦ ψάλλουμε ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός <em style="position: relative;">«τήν πεσοῦσαν φύσιν ἡμῶν συμπαθῶς ἀνυψώσας, τῷ Πατρί συνεκάθισε»</em>.<br />Ἡ Ἑορτή τῆς θείας Ἀναλήψεως ἔχει μεγάλη σημασία καί σπουδαιότητα γιά τήν ὀρθόδοξη πνευματική ζωή τῶν Χριστιανῶν. Καί τοῦτο διότι συνδέεται μέ τή θέωση τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ὀποία ἀποτελεῖ τή στοχοθεσία τῆς ὅλης πνευματικῆς ζωῆς στό πλαίσιο τῆς Ἐκκλησίας. Θέωση εἶναι <em style="position: relative;"><strong>«ἡ προς Θεόν, ὡς ἐφικτόν, ἀφομοίωσίς τε καί ἕνωσις»</strong></em>, ὅπως τονίζουν οἱ Πατέρες μας.<a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote13sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">13</a> Ἡ θέωση, βεβαίως, δέν παράγεται ἀπό τόν κτιστό, πεπερασμένο καί πτωτικό ἄνθρωπο! Εἶναι δωρεά τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία προσφέρεται στόν ἄνθρωπο ὑπό προϋποθέσεις, ὅταν αὐτός «ἀνοιχτεῖ» πρός τόν Θεό καί περάσει ἀπό τά στάδια τῆς πνευματικῆς ζωῆ, δηλαδή ἀφοῦ καθαρθεῖ καί φωτιστεῖ. Εἶναι γεγονός ὅτι ὁ ἄνθρωπος στήν ἀρχή τῆς Ἱστορίας προσπάθησε νά θεωθεῖ ἀλλά ἀπέτυχε, διότι ἀρνήθηκε τόν Θεό. Αὐτό ὅμως πού δέν κατόρθωσε αὐτός μέ τήν ἄρνηση τοῦ Θεοῦ, τό πραγματοποιεῖ ὁ Θεός μέ τήν Ἐνσαρκη παρουσία του στόν κόσμο. Τήν πραγματικότητα αὐτή ἐκφράζει πολύ χαρακτηριστικά ἕνας ὕμνος (Δοξαστικόν) ἀπό τήν ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου: <em style="position: relative;"><strong>«Ἐψεύσθη πάλαι Ἀδάμ, και θεός ἐπιθυμήσας οὐ γέγονεν. Ἄνθρωπος γίνεται Θεός, ἵνα θεόν τόν Ἀδάμ ἀπεργάσηται»</strong></em>. Ὁ Θεός Λόγος προσέλαβε τήν ἀνθρώπινη φύση ἀπό τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο καί τήν θέωσε. Ἀξίζει νά ὑπογραμμιστεῖ ὅτι μέ τόν ἐνανθρωπήσαντα Θεάνθρωπο Χριστό δέν ἐπανέρχεται ὁ ἄνθρωπος ἁπλῶς στήν κατάσταση πού βρισκόταν πρίν τήν πτώση του, ἀλλά ὁδηγεῖται <strong>πολύ ψηλότερα</strong>. Ἡ νέα αὐτή κατάσταση φανερώνεται μέ τήν Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ἀνάληψη, ὅπως ἄλλωστε καί ὅλη ἡ ζωή τοῦ Χριστοῦ, δέν ἀποτελεῖ προσωπική ὑπόθεσή Του, ἀλλά <strong>φανέρωση τῆς δόξας</strong> τοῦ νέου ἀνθρώπου. Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ ἐλευθέρωσε τήν ἀνθρώπινη φύση ἀπό τήν κοσμική ἀναγκαιότητα καί τήν ἀνύψωσε στή μακαριότητα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.<a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote14sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">14</a><br />Τώρα πλέον ὅπου ὁ «καταβάς» καί μετά σώματος «ἀναβάς» Θεάνθρωπος Κύριος πραγματοποίησε ἀντικειμενικῶς τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, θεώνοντας την φύση του, πρέπει ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος νά ἀνταποκριθεῖ, νά «ἀνοιχτεῖ» καί νά «ἀναχθεῖ» πρός τόν Θεό. Αὐτό πραγματοποιεῖται μέ τήν ὅλη πνευματική ζωή ὅπως λέμε, ἐντός τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἄνθρωπος καλεῖται νά <em style="position: relative;">«φρονεῖ τά ἄνω</em><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote15sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">15</a><em style="position: relative;">» </em>ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Κολοσσαεῖς ἐπιστολή του καί ὅπως ἡ θεία Εὐχαριστία τῆς Ἐκκλησίας μᾶς προτρέπει:<em style="position: relative;"> «Ἄνω σχῶμεν τάς καρδίας». </em>Καλεῖται νά ζεῖ εὐχαριστιακά, πνευματικά, προσευχητικά καί μετανοητικά, κατά Θεόν, νά «συνεργάζεται» μέ τόν Θεό, προκειμένου νά ὁδηγηθεῖ στήν προσωπική του χαρισματική θέωση. Καί αὐτή ἡ μακαρία κατάσταση τῆς θεώσεως, ἔρχεται ὡς καρπός τῆς ὁμοιώσεώς του, ὅσο εἶναι δυνατόν, μετά τοῦ Θεοῦ, τῆς διατηρήσεως τοῦ <em style="position: relative;">«κατ᾿ εἰκόνα»</em> καί τῆς πραγματώσεως τοῦ <em style="position: relative;">«καθ᾿ ὁμοίωσιν»</em>. Ὁ κάθε ἄνθρωπος, ἄν θέλει, μπορεῖ νά γίνει <strong>κοινωνός</strong>τῆς Ἀναστάσεως καί τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου, ὅπως σημειώνει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλμᾶς.<a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote16sym" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">16</a><br /><br /><br />Πολλά ἀκόμη θά μπορούσαν νά παρατεθοῦν ὡς θεολογικά ἐδέσματα ἀπό τήν πατερική Διδασκαλία περί τῆς Μεγάλης Ἑορτῆς τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου, ἀλλά ἀρκούμαστε στά ὅσα ἀναφέρθησαν. Θά περατώσουμε τήν παρούσα ἀναφορά μας μέ τό Κοντάκιο τῆς Ἑορτῆς, τό ὁποῖο ἐμπεριέχει τήν θεολογία αὐτῆς.<br /><em style="position: relative;">«Τήν ὑπέρ ἡμῶν πληρώσας οἰκονομίαν, καί τά ἐπί γης ἐνώσας τοῖς οὐρανίοις, ἀνελήφθης ἐν δόξη, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, οὐδαμόθεν  χωριζόμενος, ἀλλά μένων ἀδιάστατος, καί βοῶν τοῖς ἀγαπῶσι σε∙ Ἐγώ εἰμι μεθ᾿ ὑμῶν, καί οὐδείς καθ᾿ ὑμῶν».</em><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote1anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">1</a>  <span style="font-size: small;">Λκ. κδ΄, 50, Πρ. α΄, 1-11.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote2anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">2</a><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> Μρκ. ιστ΄, 19</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote3anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">3</a>  <span style="font-size: small;">Πρ. α΄, 8.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote4anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">4</a><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> Τροπάριον τῆς Λιτῆς.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote5anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">5</a><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> Ἀνδρέα Θεοδώρου, περί τῆς δογματικῆς σημασίας τῆς Ἀναλήψεως εἰς </span><span style="font-size: small;"><em style="position: relative;">ΘΗΕ</em></span><span style="font-size: small;">, 2, 501.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote6anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">6</a><span style="font-size: small;"> </span> <span style="font-size: small;"><em style="position: relative;">ΘΗΕ</em></span><span style="font-size: small;">, 2, 500.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote7anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">7</a><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> Ἐφ. 4, 10.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote8anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">8</a><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> Βλ. Κανόνα Ὄρθρου Μ. Σαββάτου, Ὠδή Δ΄.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote9anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">9</a><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> Ἰω. γ΄, 13.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote10anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">10</a><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> Βασ. Β΄, 11.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote11anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">11</a> <span style="font-size: small;"> Βλ. Ἁγίου Γργορίου τοῦ Παλαμᾶ, Ὁμιλία ΚΑ΄, ΕΠΕ, 10, 24. Ἱεροθέου, Μητρ. Ναυπάκτου, </span><span style="font-size: small;"><em style="position: relative;">Οἱ Δεσποτικές Ἑορτές</em></span><span style="font-size: small;">, ἔκδ. Ἱερᾶς μονῆς Γεν. τῆς Θεοτόκου Πελαγίας, σελ. 311.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote12anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">12</a>  <span style="font-size: small;">Τροπάριον Γ΄ Ὠδῆς τοῦ Α΄Κανόνος.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote13anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">13</a>  <span style="font-size: small;">Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου, </span><span style="font-size: small;"><em style="position: relative;">Περί ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας</em></span><span style="font-size: small;">, 1, 3, </span><span style="font-size: small;">MPG</span><span style="font-size: small;">. 3, 376 Α.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote14anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">14</a><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> Γ. Μαντζαρίδη, </span><span style="font-size: small;"><em style="position: relative;">Χριστιανική ήθική</em></span><span style="font-size: small;">, 2΄, 2003, σελ. 677.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote15anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">15</a><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> Κολ. 3, 2.</span></span><br /><span style="font-size: x-small;"><a href="http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216#sdfootnote16anc" style="color: #5b72dc; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease-in-out;">16</a>  <span style="font-size: small;">ΕΠΕ, 10, 29.</span></span></span></div> <div style="color: #8e8e8e;"> <span style="color: #2a2a2a;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div> <div style="color: #8e8e8e; text-align: center;"> <span style="color: #2a2a2a;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div> <div style="color: #8e8e8e; text-align: center;"> <span style="color: #2a2a2a;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div> <div style="color: #8e8e8e; text-align: center;"> <span style="color: #2a2a2a;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #2a2a2a;"><span style="font-size: x-small;"><span style="color: blue; font-size: small;"><b>ΠΗΓΗ: http://im-d.weebly.com/deltaiotadeltaalphakappatauiotakappa940/3819216</b></span></span></span></div> </div> </div> </div>

Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ - ὑπό π. Νικηφόρου Νάσσου

Ἡ  ἔνδοξη Ἀνάληψη τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ ἀποτελεῖ τό πλήρωμα καί τό κόσμημα ὅλων τῶν Δεσποτικῶν ἑορτῶν. Εἶναι τό πλήρωμα τῆς θείας Ο...

Read more »