ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

«Περὶ Εὐχαριστίας»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEobDxj7Mh-CVKjYL74WDwyLHue2_O-WQ_aboR0vLcBUCHOsjZQaKqq6JaYfvbF0RWLfsHPQdsBVkSFB3c9ILSppKrwkF3TkiMMdQx65E1revZn-7RLAH8FR4TeMEKIdrM69TtXNSI/s498/444.png" imageanchor="1" style="background-color: white; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><img border="0" data-original-height="498" data-original-width="418" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEobDxj7Mh-CVKjYL74WDwyLHue2_O-WQ_aboR0vLcBUCHOsjZQaKqq6JaYfvbF0RWLfsHPQdsBVkSFB3c9ILSppKrwkF3TkiMMdQx65E1revZn-7RLAH8FR4TeMEKIdrM69TtXNSI/w336-h400/444.png" width="336" /></a></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><br /></div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;"> Ὁ μιμητὴς τοῦ Ἰώβ, ὁ θεῖος Χρυσόστομος, ἐσυνήθιζε πάντοτε νὰ λέγη τὸ ἀξιομνημόνευτον αὐτὸ ἀπόφθεγμα, σὲ κάθε περίσταση: «Δόξα τῷ Θεῶ πάντων ἕνεκεν. Δὲν θὰ παύσω νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνω πάντοτε, γιὰ ὅλα ὅσα μου συμβαίνουν». Τὸ ἴδιο ἐσυνήθιζε νὰ λέγη καὶ ὁ μέγας τῆς Θεσσαλονίκης Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς σὲ κάθε ὑπόθεση, μιμούμενος τὸν θεῖον Χρυσόστομον, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν εὔλαλον γλώσσα του προσθέτει: «Ἂς εὐχαριστοῦμε λοιπὸν γιὰ ὅλα, γιὰ ὅ,τι καὶ ἂν συμβῆ, αὐτὸ εἶναι εὐχαριστία. Διότι τὸ νὰ τὸ κάνης αὐτό, ὅταν ὅλα πηγαίνουν ὁμαλά, δὲν εἶναι σπουδαῖον, ἐπειδὴ σὲ αὐτὸ ὠθεῖ ἡ ἴδια ἡ φύσις τῶν πραγμάτων. Ἐὰν ὅμως εὐχαριστοῦμε, ἐνῶ εὐρισκόμεθα στὸ βάθος τῶν κακῶν, αὐτὸ εἶναι θαυμαστόν. Πράγματι, ὅταν ἐμεῖς εὐχαριστοῦμε γιὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἄλλοι βλασφημοῦν καὶ ἀποθαρρύνονται, κοίτα πόση ἡ φιλοσοφία! Πρῶτον, εὔφρανες τὸν Θεόν. Δεύτερον, ἐντροπίασες τὸν διάβολο. Τρίτον, αὐτὸ ποὺ συνέβη τὸ ἀπέδειξες μηδαμινό. Δηλαδὴ συγχρόνως καὶ ἐσὺ εὐχαριστεῖς, καὶ ὁ Θεὸς ἀπομακρύνει τὴν λύπη, καὶ ὁ διάβολος ὑποχωρεῖ».</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;">.             Τίποτε ἁγιώτερον δὲν ὑπάρχει ἀπὸ τὴν γλώσσα, ποὺ μέσα στὰ κακὰ εὐχαριστεῖ τὸν Θεόν. Ὄντως δὲν ὑστερεῖ σὲ τίποτε ἀπὸ τὴν γλώσσα τοῦ μάρτυρος. Στεφανώνεται καὶ αὐτὴ ὁμοίως μὲ ἐκεῖνον. Διότι καὶ αὐτὴ ἕναν δήμιον ἔχει ἐνώπιόν της, ὁ ὁποῖος τὴν ἀναγκάζει νὰ ἀρνηθῆ τὸν Θεὸν διὰ τῆς βλασφημίας. Τὸν διάβολον ἔχει, ὁ ὁποῖος μὲ δημίους λογισμοὺς τὴν σχίζει σὲ λωρίδες, καὶ τὴν σκοτίζει μὲ τὴν λύπη. Ἂν λοιπὸν κάποιος ὑπομείνη τὰ βάσανα καὶ εὐχαριστήση, ἔλαβε στέφανον μαρτυρίου.</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;">.             Λέγει καὶ ὁ μέγας Βασίλειος: εἶναι αἰσχρόν, ὅταν μὲν τὰ πράγματα ἔρχονται εὐνοϊκὰ νὰ εὐλογοῦμε τὸν Θεόν, στὰ δὲ στενόχωρα καὶ ἐπίπονα νὰ σιωποῦμε. Ἀλλὰ τότε πρέπει καὶ περισσότερο νὰ τὸν εὐχαριστοῦμε, γνωρίζοντας ὅτι «ὃν ἀγαπᾶ Κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται…».</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;">.             Τί λέγω; Ὄχι μόνο πρέπει κανεὶς νὰ εὐχαριστῆ τὸν Θεὸ γιὰ τὶς θλίψεις καὶ τοὺς πειρασμοὺς τῆς παρούσης ζωῆς, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸν εὐχαριστῆ ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν μέλλουσαν κόλασιν. Ἐπειδὴ καὶ ἡ κόλασις εἶναι συμφέρον καὶ ὠφέλιμο γιὰ τοὺς κολαζομένους. Γιατί; Ἐπειδὴ ἡ κόλασις εἶναι ἐμπόδιον τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ κακοῦ, γι’ αὐτὸ ὀνομάζεται καὶ κόλασις, ἐπειδὴ κολάζει, καὶ ἐμποδίζει τὸ κακόν. Ἂν δὲν ὑπῆρχε κόλασις, ἡ ἁμαρτία καὶ τὸ κακό, θὰ ἐπεκτείνετο σὲ ἄπειρον διάστημα καὶ ποτὲ δὲν θὰ ἐλάμβανε τέλος. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ σοφώτατος Μάρκος ὁ Ἐφέσου εἶπε τοῦτον τὸν παράδοξον μὲν στὴν ἀκοήν, ὅμως ἀληθινὸν λόγον καὶ βέβαιον, ὅτι δηλαδὴ συμφέρει στοὺς κολαζομένους νὰ κολάζωνται. Ὅθεν καὶ ὁ ὅσιος Θεόκτιστος ὁ Στουδίτης, σὲ ἕνα τροπάριο εἰς τὸν Κύριον ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστὸν λέγει ἐπὶ λέξει: «Καὶ ἐν τῇ κολάσει εὐχαριστῶ», διότι ἡ κόλασις δὲν εἶναι κακὸν καθ’ ἑαυτόν, ἢ μᾶλλον εἶναι καὶ καλόν. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι ἐμποδίζει καὶ συστέλλει τὴν ἁμαρτίαν καὶ δὲν τὴν ἀφήνει νὰ ἐνεργῆ ἐπ’ ἄπειρον, ὅπως εἴπαμε, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι ἡ κόλασις εἶναι ποινὴ καὶ παίδευσις τοῦ κακοῦ, καὶ μὲ αὐτὴν ἐκπληρώνεται ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ. Ὅθεν, ἂν καὶ ἡ κόλασις δὲν εἶναι προηγούμενον θέλημα τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὅμως ἑπόμενον θέλημά του, σύμφωνα μὲ τοὺς ἱεροὺς θεολόγους. Μόνη δὲ ἡ ἁμαρτία εἶναι αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν κακό, καὶ οὔτε κατὰ προηγούμενον θέλημα τοῦ Θεοῦ γίνεται, οὔτε κατὰ ἑπόμενον, ἀλλὰ κατὰ μοχθηρὰν γνώμην τοῦ ἀνθρώπου.</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;">.             Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ θεῖος Χρυσόστομος παραγγέλλει στοὺς χριστιανοὺς τὰ ἀκόλουθα: «Αὐτὸ νὰ εἶναι τὸ ἔργο σας, νὰ εὐχαριστῆτε στὶς προσευχὲς καὶ γιὰ τὶς φανερὲς καὶ γιὰ τὶς ἀφανεῖς εὐεργεσίες, καὶ γιὰ ὅσες ἦταν σύμφωνες μὲ τὸ θέλημά σας καὶ γιὰ ὅσες ὄχι. Καὶ γιὰ τὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν καὶ γιὰ τὴν γέεννα τοῦ πυρός, καὶ στὴν θλίψη καὶ στὴν ἄνεση. Ἔτσι συνηθίζουν νὰ προσεύχωνται οἱ Ἅγιοι, καὶ γιὰ τὶς κοινὲς εὐεργεσίες νὰ εὐχαριστοῦν. Γνωρίζω ἐγὼ κάποιον ἅγιον ἄνδρα ὁ ὁποῖος προσεύχεται μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο. Δὲν ἔλεγε τίποτε πρὶν ἀπὸ αὐτὰ τὰ λόγια, ἀλλὰ ὅτι: εὐχαριστοῦμε Κύριε γιὰ ὅλες τὶς εὐεργεσίες ποὺ ἔδειξες σὲ μᾶς τοὺς ἀναξίους ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέρα μέχρι σήμερα. Γι’ αὐτὲς ποὺ γνωρίζουμε καὶ γι’ αὐτὲς ποὺ δὲν γνωρίζουμε, γιὰ τὶς φανερές, γιὰ τὶς ἀφανεῖς, γιὰ ὅσες ἔγιναν μὲ ἔργο, γιὰ ὅσες μὲ λόγο, γιὰ ὅσες ἔγιναν μὲ τὴν θέλησή μας καὶ γιὰ ὅσες ὄχι, γιὰ ὅλες ὅσες ἔχουν γίνει σ’ ἐμᾶς τοὺς ἀναξίους. Γιὰ τὶς θλίψεις, γιὰ τὶς ἀνέσεις, γιὰ τὴν γέενα τοῦ πυρός, γιὰ τὴν κόλαση, γιὰ τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν» (Ὁμιλία Ι´ εἰς τὴν πρὸς Κολασσαεῖς).</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;">.             Ὁ δὲ ἅγιος Ἰσαὰκ εἶπεν ὅτι ὅποιος εὐχαριστεῖ, παρακινεῖ τὸν εὐεργέτην του νὰ τοῦ δίδη περισσότερες εὐεργεσίες: «ἡ εὐχαριστία τοῦ λαμβάνοντος ἐρεθίζει τὸν δίδοντα νὰ δώση δωρήματα μεγαλύτερα ἀπὸ τὰ προηγούμενα». Καὶ πάλιν ὁ ἴδιος ὁ θεῖος Ἰσαὰκ λέγει: «ὅποιος δὲν εὐχαριστεῖ γιὰ τὰ μικρότερα, καὶ στὰ μεγαλύτερα εἶναι ψεύστης καὶ ἄδικος». Καὶ ἐπίσης: «αὐτὸ ποὺ ὁδηγεῖ τὰ χαρίσματα τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπον εἶναι ἡ καρδία ἡ κινουμένη πρὸς εὐχαριστίαν ἀδιάλειπτον».</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;">.             Γίνε λοιπόν, ἄνθρωπε, εὐχάριστος στὸν Θεὸν γιὰ τὸ κάθε τί, «εὐλόγει αὐτὸν ἐν παντὶ καιρῷ, ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἂς εἶναι διὰ παντὸς ἐν τῷ στόματί σου». Ἐὰν ὑγιαίνης, δῶρον τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ὑγεία. Ἐὰν ἀσθενῆς, ἡ ἀσθένεια τοῦ σώματος εἶναι σωτηρία τῆς ψυχῆς. Ἐὰν πλουτῆς καὶ εὐτυχῆς, νὰ εὐχαριστῆς ὅπως ὁ Δαυΐδ «τὸν ἐμπιμπλῶντα ἐν ἀγαθοῖς τὴν ἐπιθυμίαν σου λέγοντας καὶ σύ: «εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον καὶ μὴ ἐπιλανθάνου πάσας τὰς ἀνταποδόσεις αὐτοῦ» (Ψαλμ. Ρβ´ 1, 5). Μὴ λείπη λοιπὸν ποτὲ ἀπὸ τὸ στόμα σας ἡ δοξολογία τοῦ Θεοῦ. Ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε τὸν Θεόν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><br /></div><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><br /></div><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><br /></div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: center;"><b>[Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἔργο τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου «Ἑρμηνεία εἰς τὰς ΙΔ´ ἐπιστολὰς τοῦ Ἀπ. Παύλου (Κολ. δ´ 15)»]</b></div><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: center;"><b>Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Πατερικὸν Κυριακοδρόμιον»,</b></div><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: center;"><b>Εἰσαγωγὴ -Ἐπιμέλεια Ἱ. Κελλίον Ἁγ. Νικολάου Μπουραζέρη,</b></div><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: center;"><b><span style="font-family: inherit;">Ἅγιον Ὄρος, σελ. 417 καὶ ἑξῆς.</span> Ἐπιμέλεια κειμένου: Δημήτρης Δημουλᾶς </b></div><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: center;"><b>Μὲ μικρὲς συμπληρώσεις <a href="https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/01/14/%CE%BA%CE%B1%E1%BD%B6-%CF%83%CF%84%E1%BD%B4%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B5%E1%BD%90%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%E1%BF%B6/" target="_blank">«ΧΡΙΣΤ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»</a></b></div></div>

«Περὶ Εὐχαριστίας»

Ὁ μιμητὴς τοῦ Ἰώβ, ὁ θεῖος Χρυσόστομος, ἐσυνήθιζε πάντοτε νὰ λέγη τὸ ἀξιομνημόνευτον αὐτὸ ἀπόφθεγμα, σὲ κάθε περίσταση: «Δόξα τῷ Θεῶ πάντων...

«Γιατί εξετάζεις με τόσο κοφτερό μάτι τα προβλήματά σου, καλέ μου άνθρωπε....»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4tduxLuNy9bIYqLhYJ_tnyNYPPwA8J12UZ9swgCmIUid3sZZVYPDl8ir88t7epIJPGHc_2laC8aJPGGQi0uqmvdrNqhv2XaaV_vJVX1yakhZthpVnRqQol7CoieQE4-yoA3S_rLrF/s676/44.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="676" data-original-width="545" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4tduxLuNy9bIYqLhYJ_tnyNYPPwA8J12UZ9swgCmIUid3sZZVYPDl8ir88t7epIJPGHc_2laC8aJPGGQi0uqmvdrNqhv2XaaV_vJVX1yakhZthpVnRqQol7CoieQE4-yoA3S_rLrF/s16000/44.png" /></a><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXn5D04deY_2cs8zHHx2LKq4c9R5hMDtftQfKoIo7NA24M-2tGUwnpciYBiC-qLrS7NTt3JgipHC1ZpEXepBJ5qqGp5KPm8c64lOvxoPExcOYudwywiLdSAxd3SnybZcvIfAET7SAX/s768/68.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="768" data-original-width="567" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXn5D04deY_2cs8zHHx2LKq4c9R5hMDtftQfKoIo7NA24M-2tGUwnpciYBiC-qLrS7NTt3JgipHC1ZpEXepBJ5qqGp5KPm8c64lOvxoPExcOYudwywiLdSAxd3SnybZcvIfAET7SAX/s16000/68.png" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: right;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ</span></b></div><p></p>

«Γιατί εξετάζεις με τόσο κοφτερό μάτι τα προβλήματά σου, καλέ μου άνθρωπε....»

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ

Νέο προκλητικό βίντεο της Τουρκίας για τη «Γαλάζια Πατρίδα»

<p><span style="background-color: white; color: #050505; font-family: helvetica; font-size: large; white-space: pre-wrap;"></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white; color: #050505; font-family: helvetica; font-size: large; white-space: pre-wrap;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5JOG59tWwgzE0ZOUl4LuXQ-JNt9HWoM7f37tADFVbTEQGrM6KuS_ay9Be7GtkCv8qRZhK0qD4FU3zlc1uwn3i5LfIhbZuCDc5D73eDb0H7tiD5bJGGgaSwMljjk-hFtwhyphenhyphenvnnxmIV/s647/890.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="332" data-original-width="647" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5JOG59tWwgzE0ZOUl4LuXQ-JNt9HWoM7f37tADFVbTEQGrM6KuS_ay9Be7GtkCv8qRZhK0qD4FU3zlc1uwn3i5LfIhbZuCDc5D73eDb0H7tiD5bJGGgaSwMljjk-hFtwhyphenhyphenvnnxmIV/s16000/890.png" /></a></span></div><span style="background-color: white; color: #050505; font-family: helvetica; font-size: large; white-space: pre-wrap;"><br />Στο προκλητικό αυτό βίντεο, περιλαμβάνεται ένα… πλούσιο μείγμα τουρκικής προπαγάνδας: σουλτάνοι, πειρατές, όπλα και εθνικά εμβατήρια.</span><p></p><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Στην αρχή, δύο μικρά παιδιά διαβάζουν στο σαλόνι, η πόρτα χτυπάει και στο κατώφλι εμφανίζονται Τούρκοι αξιωματούχοι με μία σημαία. Ο πατέρας των παιδιών έχει πέσει στο πεδίο της μάχης.</span></div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Το νεαρό αγόρι, περήφανο για τον νεκρό πατέρα του, κρεμάει την τουρκική σημαία στο μπαλκόνι του σπιτιού τους. Από πίσω, ακούγεται η φωνή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να απαγγέλλει το εμβατήριο της «Γαλάζιας Πατρίδας».</span></div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ακολουθούν στιγμιότυπα από τον σύγχρονο τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό και ξαφνικά… μεταφερόμαστε στο παρελθόν σε μια μάχη των Τούρκων με τους πειρατές στη Μεσόγειο. Όλως τυχαίως, βέβαια, το πλοίο των πειρατών έχει τον χριστιανικό σταυρό στα πανιά του…</span></div><div dir="auto" style="font-family: inherit; font-size: 15px;"><br /></div></div><iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" scrolling="no" src="https://www.megatv.com/embed/?p=38628868" width="560"></iframe>

Νέο προκλητικό βίντεο της Τουρκίας για τη «Γαλάζια Πατρίδα»

Στο προκλητικό αυτό βίντεο, περιλαμβάνεται ένα… πλούσιο μείγμα τουρκικής προπαγάνδας: σουλτάνοι, πειρατές, όπλα και εθνικά εμβατήρια. Στην α...

«Πονηροὶ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» (Β. Τιμ. 3, 13)

<div class="separator"><h1 style="text-align: center;"><span style="color: #993300; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΜIA ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ</span></span></h1><h3 style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><em><span style="color: navy;">«Πονηροὶ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν</span></em><br /><em><span style="color: navy;"> ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι»</span></em><br /><em><span style="color: navy;">(Β. Τιμ. 3, 13)</span></em></span></h3><p style="text-align: justify;"><span style="color: maroon;"><strong><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὺγουστίνου Καντιώτου</span></strong></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><strong><a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2019/12/%CE%9F-%CE%91%CF%80.%CE%A0%CE%B1%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82.jpg" rel="attachment wp-att-77615"><img alt="Ο Απ.Παυλος" class="alignleft wp-image-77615 size-thumbnail" height="150" src="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2019/12/%CE%9F-%CE%91%CF%80.%CE%A0%CE%B1%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-150x150.jpg" width="150" /></a>Ὁ Παῦλος, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ὁ Παῦλος εἶνε ὁ κορυφαῖος ἀπόστολος. Ὅπως εἴπαμε καὶ ἄλλοτε, ὁ Παῦλος, πρὶν πιστέψη στὸ Χριστό, ἦταν ἐχθρὸς τοῦ Χριστοῦ καὶ καταδίωκε μὲ φανατισμὸ τοὺς χριστιανούς. Ἀλλʼ ὅταν πίστεψε στὸ Χριστό, ἔγινε ὁ πιὸ θερμὸς καὶ δραστήριος μαθητὴς καὶ ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ. Εἴκοσι περίπου χρόνια δὲν ἔπαψε μέρα καὶ νύχτα νὰ ἐργάζεται γιὰ τὴ δόξα τοῦ Χριστοῦ. Πῆγε παντοῦ, σʼ ἀνατολὴ καὶ δύσι, καὶ κήρυξε μὲ δύναμι τὸ Εὐαγγέλιο καὶ ἔκαμε χιλιάδες ἀνθρώπους νὰ πιστέψουν στὸ Χριστὸ καὶ νὰ γίνουν πιστοὶ καὶ ἀφοσιωμένοι όπαδοί του. Τέλος συνελήφθηκε καὶ φυλακίστηκε. Φυλακισμένος μέσα στὶς φυλακὲς τῆς Ρῶμης καὶ περιμένοντας ἀπὸ μέρα σὲ μέρα νʼ ἀνοίξη ἡ φυλακή, ὄχι γιὰ νὰ έλευθερωθῆ, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν πάρουν καὶ νὰ τὸν πᾶνε στὸν τόπο τῆς ἐκτελέσεως, ὁ Παῦλος δὲν ἔχασε τὸ θάρρος του. Ἀντιθέτως μὲ βαθειὰ πίστι, καὶ ἐλπίδα στὸ Χριστό, περνοῦσε τὶς τελευταῖες μέρες τῆς ζωῆς του. Μέσʼ στὸ κελλὶ τῆς φυλακῆς δὲν ἔμεινε ἀργός. Μέρα καὶ νύχτα ἔγραφε ἐπιστολές, τὶς τελευταῖες ἐπιστολὲς πρὸς τοὺς ἀγαπημένους μαθητάς του καὶ χριστιανούς</strong>.<span id="more-83528"></span></span></p><h2 style="text-align: center;"><span style="color: maroon;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">* * *</span></span></h2><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><strong>Μιὰ δὲ ἀπὸ τὶς ἐπιστολὲς αὐτὲς εἶνε καὶ ἡ δευτέρα ἐπιστολὴ ποὺ ἔστειλε ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὸν ἀγαπημένο μαθητή του Τιμόθεο. Τὸν Τιμόθεο ὁ ἀπόστολος Παῦλος τὸν εἶχε ἀφήσει στὴν Ἔφεσο, μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ μεγάλες πόλεις τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Τὸν ἄφησε γιὰ νὰ συνεχίση ἐκεῖ τὸ ἔργο ποὺ εἶχε ἀρχίσει ὁ ἴδιος. Ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Παύλου ὁ Τιμόθεος χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος. Καὶ σὰν ἐπίσκοπος ποὺ ἦταν μέσα σὲ μιὰ μεγάλη εἰδωλολατρικὴ πόλι, ὅπως ἤτανε ἡ Ἔφεσος, συναντοῦσε πολλὲς δυσκολίες γιὰ τὴν ἐκπλήρωσι τῆς ἀποστολῆς του. Ὁ Παῦλος μὲ τὴν ἐπιστολή του θέλει νὰ τὸν ἐνισχύση στὸν ἀγῶνα ποὺ εἶχε.</strong><br /><strong>Ἀνάμεσα στὰ ἄλλα ποὺ τοῦ γράφει εἶνε καὶ μιὰ προφητεία. Γιατὶ ὁ Παῦλος φωτιζόταν ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο καὶ ἔβλεπε πολὺ μακριά. Ἔβλεπε τί θὰ συμβῆ σὸ μέλλον, καὶ αὐτὰ ποὺ ἔβλεπε ἔκρινε καλὸ ὅτι πρέπει νὰ τὰ κάμη γνωστὰ στὸ μαθητή του, γιὰ νὰ εἶνε προετοιμασμένος γιὰ ὅ,τι θὰ συμβῆ. Λέει λοιπὸν ὄτι θὰ ἔρθουν πολὺ ἄσχημες μέρες στὸν κόσμο. Ὅσοι θέλουν νὰ ζήσουν ὅπως θέλει ὁ Χριστὸς θὰ καταδιωχθοῦν καὶ θὰ μαρτυρήσουν. Ἄνθρωποι δὲ κακοὶ καὶ διεστραμμένοι, λέει, θὰ προκόψουν.</strong><br /><strong>Θὰ προκόψουν; Ναὶ θὰ προκόψουν˙ ἀλλὰ ποιά θὰ εἶνε ἡ προκοπὴ αὐτὴ ποὺ θὰ κάμουν; Ὑπάρχει δύο λογιῶν προκοπή˙ προκοπὴ καλή, ὅταν κανεὶς ἀπὸ τὸ χειρότερο πηγαίνη στὸ καλύτερο, ἀλλʼ ὑπάρχει καὶ προκοπὴ κακή, ὅταν ἀπὸ τὸ ἕνα κακὸ πηγάινης κανεὶς σʼ ἄλλο κακὸ ἀκόμη χειρότερο. Καὶ γιὰ νὰ προκόψη μὲν κανεὶς στὸ καλὸ εἶνε δύσκολο˙ ὑπάρχουν πολλὰ ἐμπόδια ποὺ ἐμποδίζουν τὸν ἄνθρωπο νὰ προοδεύη στὴν ἀρετή. Ἀλλὰ στὸ κακὸ προχωρεῖ κανεὶς μὲ μεγάλη εὐκολία. Γιατὶ ὁ δ΄ρομος τοῦ κακοῦ εἶνε κατήφορος. Καὶ ὅταν πάρη κανεὶς τὸν κατήφορο, εἶνε δύσκολο πιὰ νὰ σταματήση. Εἶνε σὰν νὰ πάρης μιὰ μπάλλα καὶ νὰ τὴ ρίξης ἀπὸ τὴν κορυφὴ ἑνὸς βουνοῦ ποὺ εἶνε κοντὰ στὴ θάλασσα˙ ἡ μπάλλα θʼ ἀρχίση νὰ κατρακυλάη μέχρι ποὺ θὰ πέση στὴ θάλασσα. Ἔτσι εἶνε καὶ ὁ κακὸς ἄνθρωπος. Εἶνε στὰ χέρια τοῦ Διαβόλου σὰν μιὰ μπάλλα ποὺ τὴ ρίχνει ὅπου θέλει, καὶ δὲν ἡσυχάζει ὁ καταραμένος μέχρι νὰ δῆ τὸν ἄνθρωπο νὰ πέφτη στὰ βαθειὰ καὶ μαῦρα νερὰ τῆς κολάσεως.</strong><br /><strong>Θὰ προκόψουν λοιπὸν οἱ ἄνθρωποι, λέει ἡ προφητεία, ὁλοένα καὶ στὸ χειρότερο. Τὸ δὲ φοβερὸ δυστύχημα εἶνε ὅτι, ἐνῶ οἱ ἄνθρωποι θὰ πηγαίνουν στὸ χειρότερο καὶ θὰ κάνουν ὅλο καὶ μεγαλύτερα ἁμαρτήματα καὶ ἐγκλήματα, ὄχι μόνο δὲν θὰ ἔχουν αἴσθησι τῆς ἠθικῆς καὶ πνευματικῆς συμφορᾶς τους, ἀλλὰ καὶ θὰ νομίζουν πῶς θὰ προοδεύουν. Ἡ ἁμαρτία θὰ κλείση τὰ μάτια τους καὶ δὲν θὰ βλέπουν ποὺ πηγαίνουν. Σὰν τὸ γαϊδουράκι, ποὺ τοῦ σκεπάζουν τὰ μάτια του μʼ ἕνα τυφλοπάνι καὶ τὸ δένουν στὸ μαγγανοπήγαδο καὶ τὸ κάνουν νὰ τρέχη γύρω ἀπὸ τὸ μάγγανο, καὶ τὸ δυστυχισμένο ζῶο νομίζει πῶς τρέχει ἴσια καὶ προχωρεῖ στὸν δρόμο, ἐνῶ βρίσκεται στὸν ἴδιο κύκλο. Καὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς κακίας εἶνε τυφλοὶ καὶ δεμένοι στὸ μαγγανοπήγαδο τῆς ἁμαρτίας καὶ σʼ αὐτὸ δουλεύουν, καὶ νομίζουν πὼς προχωροῦν καὶ προοδεύουν, ἀλλὰ οὔτε ἕνα βῆμα δὲν κάνουν ἔξω ἀπὸ τὸν κύκλο τους.</strong><br /><strong>Θὰ προκόψουν στὸ χειρότερο, λέει ἡ προφητεία τοῦ Παύλου. Καὶ θὰ παρασύρουν καὶ ἄλλους στὸν κατήφορο τῆς πλάνης καὶ τῆς διαφθορᾶς. Τυφλοὶ αὐτοὶ κι ἀπʼ τὰ δυὸ μάτια, ἀναλαμβάνουν νὰ γίνουν ὁδηγοὶ τῶν ἄλλων στὸ δρόμο τῆς ζωῆς. Καὶ ὅπως εἶπε ὁ Χριστός, τυφλὸς ἐὰν ὁδηγῆ τυφλό, «ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται». Δηλαδή: Ἐὰν ἕνας τυφλὸς ὁδηγῆ ἄλλον τυφλό, κιʼ οἱ δυὸ θὰ πέσουν στὸ λάκκο. Ἀλλʼ ἐδῶ εἶνε ἡ βλακεία τῶν ἀνθρώπων˙ ἐνῶ ποτὲ δὲν δέχονται ἕνας τυφλὸς νὰ γίνη ὁδηγός τους, δέχονται ὅμως νὰ γίνουν πνευματικοί τους ὁδηγοὶ στὸ δρόμο τῆς ζωῆς ἄνθρωποι κακοὶ καὶ διεστραμμένοι, ψεῦτες καὶ ἀπατεῶνες, ἰδιοτελεῖς καὶ συμφεροντολόγοι. Εἶνε δὲ καὶ αὐτοὶ ποὺ παρασύρονται ἀπὸ τέτοιους ἀνθρώπους ἔνοχοι καὶ ἄξιοι τιμωρίας γιὰ τὴν τυφλὴ ἐμπιστοσύνη ποὺ δείχνουν στοὺς κακούς, στοὺς ψεῦτες καὶ ἀπατεῶνες. Ὤ, μὲ πόση εὐκολία ᾶρασύρονται οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς μας στὴν πλάνη καὶ στὴ διαφθορά!</strong><br /><strong>Θὰ προκόψουν στὸ χειρότερο οἱ ἄνθρωποι, λέει ἡ προφητεία. Θέλετε παραδείγματα; Ἀκοῦστε: Σʼἕνα χωριὸ ὑπάρχει ἕνας ἱερεὺς πιστὸς καὶ ζηλωτής, ποὺ διδάσκει τὸ λαὸ καὶ δίνει παράδειγμα καλό. Καὶ θὰ ἔπρεπε στὸν ιερέα αὐτὸ νὰ ἔχουν ἐμπιστοσύνη ὅλοι οἱ ἐνορῖτες του, νὰ τὸν ἀκοῦνε καὶ νὰ τὸν ἀκολουθοῦν. Τὸ κάνουν ὅλοι; Ὄχι. Ἔρχεται στὸ χωριὸ ἕνας ξένος, ποὺ κανεὶς δὲν ξέρει ἀπὸ ποῦ κρατάει ἡ σκούφια του. Καὶ ὁ ξένος αὐτὸς ἀρχίζει νὰ λέη πράγματα ἀντίθετα πρὸς ἐκεῖνα ποὺ πιστεύει ἡ Ἐκκλησία καὶ ἐξηγεῖ ὁ καλὸς ἱερεύς. Ὅλοι θὰ ἔπρεπε σʼ αὐτὰ ποὺ λέει ὁ ξένος νὰ κλείσουν τʼ αὐτιά τους καὶ νὰ τὸν διώξουν ἀπʼ τὸ χωριό. Καὶ ὅμως βρίσκονται ἄνθρωποι, ποὺ ἀνοίγουν τʼ αὐτιά τους καὶ ἀκοῦνε τὸν αἱρετικὸ αὐτὸ καὶ γίνονται καὶ αὐτοὶ σὰν κιʼ αὐτὸν καὶ χειρότεροι ἀπʼ αὐτόν. Ὁ ἕνας παρασύρει τὸν ἄλλο, καὶ ὁ ἄλλος ἕναν τρίτο, καὶ ὁ τρίτος τέταρτο. Καὶ βλέποντας πόσο εὔκολα παρασύρονται ἀπορεῖ κανεὶς πῶς συμβαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἕνας ξένος νὰ παρασύρη ἀνθρώπους, ποὺ ἀπὸ τὰ μικρά τους χρόνια ἔχουν διδαχθῆ τὴν ὀρθὴ διδασκαλία καὶ ἔχουν μπροστά τους λαμπρὰ παραδείγματα πίστεως καὶ ἀρετῆς. Ἀλλὰ νὰ κιʼ ἄλλο παράδειγμα μέσα στὴν κοινωνία τοῦ χωριοῦ ἤ τῆς πόλεως. Ὑπάρχουν κορίτσια καὶ γυναῖκες ποὺ σέβονται τὴ θρησκεία, προσέχουν τὴ διαγωγή τους, ντύνονται σεμνὰ καὶ δὲν σκανδαλίζουν οὔτε μὲ λόγια οὔτε μὲ πράξεις τοὺς ἄλλους. Ἀλλὰ στὸ χωριὸ ἔρχεται γιὰ νὰ περάση τὸ καλοκαίρι της μιὰ ξένη γυναῖκα, ποὺ ἡ διαγωγή της εἶνε ἀπρεπὴς καὶ ντύνεται – ἤ καλύτερα ξεντύνεται – καὶ φορεῖ μίνι φούστα, καὶ φαίνεται ἡ γύμνια της. Μιὰ τέτοια γυναῖκα καμμιὰ στὸ χωριὸ δὲν ἔπρεπε νὰ τὴν προσέξη. Καὶ ὅμως σʼ αὐτὴ τὴ γυναῖκα πηγαίνουν οἱ νέες νὰ πάρουν μαθήματα ξετσιπωσιᾶς. Μιὰ τέτοια γυναῖκα μοντέρνα μπορεῖ νὰ παρασύρη ὅλες τὶς γυναῖκες τοῦ χωριοῦ.</strong></span></p><h2 style="text-align: center;"><span style="color: maroon;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">* * *</span></span></h2><p style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Παῦλε ἀπόστολε! Προφήτεψες ὅτι θὰ ἔρθουν ἄσχημες μέρες καὶ τὸ κακὸ θὰ προχωρήση πολὺ καὶ θὰ παρασύρη πολλοὺς στὸν κατήφορο τῆς ἀπιστίας καὶ τῆς διαφθορᾶς. Σύ, ποὺ δὲν κατώρθωσε καμμιὰ δύναμις νὰ σὲ παρασύρη καὶ νὰ σὲ χωρίση ἀπʼ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, πρέσβευε, σὲ παρακαλοῦμε, στὸν ἀγαπημένο σου Κύριο γιὰ νὰ μὴ μᾶς παρασύρη τὸ κακό, ποὺ ἀπὸ τὸν κόσμο ὀνομάζεται ἐξέλιξις καὶ πρόοδος, ἐνῶ εἶνε καταστροφὴ καὶ ἀπώλεια. Ναί, Κύριε, ἄς μείνουμε πιστοὶ καὶ ἀφωσιωμένοι ὀπαδοί σου μέχρι τέλους, ὁσοδήποτε κιʼ ἄν μᾶς στοιχίση.</span></strong></p><p style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></strong></p><p style="text-align: center;"><span style="color: navy;"><strong><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἀπὸ τὸ βιβλίο »ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ» τοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστῖνου Ν. Καντιώτου, Μητροπολίτου Φλωρίνης, σελ. 205-209 στον Ὰπόστολο τῆς ἑορτῆς τῆς ἁγίας Θέκλας</span></strong></span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: navy;"><strong><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></strong></span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: navy;"><strong><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></strong></span></p><p style="text-align: right;"><span style="color: navy;"><strong><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=83528" target="_blank">ΠΗΓΗ</a></span></strong></span></p></div>

«Πονηροὶ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» (Β. Τιμ. 3, 13)

ΜIA ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ «Πονηροὶ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» (Β. Τιμ. 3, 13) Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π...

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΣΙΟΔΟΥ (4ο ΜΕΡΟΣ)

<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><b style="color: red; font-family: times; font-size: large; text-align: center;"><br /></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"><b style="color: red; font-family: times; font-size: large; text-align: center;">ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΕΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ</b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"><b style="color: red; font-family: times; font-size: large; text-align: center;"><br /></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: left;"><b style="color: red; font-family: times; font-size: large; text-align: center;"><br /></b></div><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrqvMPdez1UEvxqg_u3MzthMFVAzOV4Lfqh_DwVrL8eZSNS_11Emi1FQaOsRutBd9osLo2Y0WCslP1doxzJMQ1ydNNZQ52W4uVvLijsBa7BB-BOVDC5chcvPW1FwS_AH-kh4ySYkXA/s2048/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2048" data-original-width="1454" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrqvMPdez1UEvxqg_u3MzthMFVAzOV4Lfqh_DwVrL8eZSNS_11Emi1FQaOsRutBd9osLo2Y0WCslP1doxzJMQ1ydNNZQ52W4uVvLijsBa7BB-BOVDC5chcvPW1FwS_AH-kh4ySYkXA/s16000/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70001.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1-j3gQU1Y_LXdPRn8UIsCS7Pj-epEziWM7RiCpf4SW5VleczMJR-zT3G3_jB4qNSNqtLK1LHuum1Py9XZEbcltT-Lt-BvJ28ZXR1KI0FYTfDz1haSQc1qjh8494YgT45bILyh5D9j/s2048/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70002.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1234" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1-j3gQU1Y_LXdPRn8UIsCS7Pj-epEziWM7RiCpf4SW5VleczMJR-zT3G3_jB4qNSNqtLK1LHuum1Py9XZEbcltT-Lt-BvJ28ZXR1KI0FYTfDz1haSQc1qjh8494YgT45bILyh5D9j/s16000/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70002.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIADKuEJOi40PaGORGFSj1YXW8gVR7b6ikxBHz_KAm4vmhhDYgxG7EPqF_c0tDx4snFsM81k7TEGbmXIDYHEk3cllaPIRKZKM2vS9_qgfkKofXOHPAPHgo0OUMzCQGrKQ2kmLOerP_/s2048/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70003.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1247" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIADKuEJOi40PaGORGFSj1YXW8gVR7b6ikxBHz_KAm4vmhhDYgxG7EPqF_c0tDx4snFsM81k7TEGbmXIDYHEk3cllaPIRKZKM2vS9_qgfkKofXOHPAPHgo0OUMzCQGrKQ2kmLOerP_/s16000/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70003.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_MMDpEIpT5py_LAQ05KIAvIDl94wQB9J-pHm5JCcAWT9ztTgw_waJ1fzwRTCMg8_Jklo_2dAq5aCkK1S7tPzb0xY-khMLV0yUh6C82HMAl-izekNYWXB6IpaaZBwHJMmAoJJT1Y8d/s2048/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70004.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1231" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_MMDpEIpT5py_LAQ05KIAvIDl94wQB9J-pHm5JCcAWT9ztTgw_waJ1fzwRTCMg8_Jklo_2dAq5aCkK1S7tPzb0xY-khMLV0yUh6C82HMAl-izekNYWXB6IpaaZBwHJMmAoJJT1Y8d/s16000/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70004.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5gqG9tL1GfGKBrstcAsitFb_NHzPI91on7T_OMkjLcvhBJ0FMw0ocbc_-WRDSlMYqVzsQIUGGF8sIs7U102xHnfxf1ABzSmczjAhrTi_ODX14juCLdenTVMeMPemXUKLPlY4qhd19/s2048/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70005.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1222" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5gqG9tL1GfGKBrstcAsitFb_NHzPI91on7T_OMkjLcvhBJ0FMw0ocbc_-WRDSlMYqVzsQIUGGF8sIs7U102xHnfxf1ABzSmczjAhrTi_ODX14juCLdenTVMeMPemXUKLPlY4qhd19/s16000/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70005.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><p style="background-color: white; color: #333333;"><span style="color: red;"><b><span style="font-family: times; font-size: large;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></b></span></p><p style="background-color: white; color: #333333;"><b><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/09/blog-post_72.html" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: times; font-size: large;">«Νῦν γὰρ δὴ γένος ἐστὶ σιδήρεον...»</span></span></a></b></p><p style="background-color: white; color: #333333;"><b><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/1.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΣΙΟΔΟΥ (1ο ΜΕΡΟΣ)</span></span></a></b></p><p style="background-color: white;"><span style="text-decoration-line: none;"><b><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/2_20.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe; font-family: times; font-size: large;">Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΣΙΟΔΟΥ (2ο ΜΕΡΟΣ)</span></a></b></span></p><p style="background-color: white;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/3.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: times; font-size: large;"> Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΣΙΟΔΟΥ (3ο ΜΕΡΟΣ)</span></b></a></p></div><br /><b style="color: red; font-family: times; font-size: large; text-align: center;"><br /></b></div>

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΣΙΟΔΟΥ (4ο ΜΕΡΟΣ)

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΕΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ «Νῦν γὰρ δὴ γένος ἐστὶ σιδήρεον...» Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΣΙΟΔΟΥ (1ο ΜΕΡΟΣ) Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ...

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΕΙΕΤΑΙ

<p> <img alt="Το Άγιον Όρος συνεχίζει να σείεται: 4,2 – 5,2 – 4,1 ρίχτερ" itemprop="image" src="https://www.orthodoxianewsagency.gr/wp-content/uploads/2020/09/1-308.jpg" style="font-family: CeraRegular; width: 835px;" /></p><div class="articont_con_content" itemprop="articleBody" style="background-color: white; font-family: CeraRegular; padding-right: 0px;"><h3 style="max-width: 100%;">Νέα σεισμική δόνηση μεγέθους 4,1 Ρίχτερ σημειώθηκε το μεσημέρι της Κυριακής, στις 15.22, στον θαλάσσιο χώρο ανοιχτά της Χαλκιδικής, κοντά στο Άγιο Όρος, σύμφωνα με τις μετρήσεις του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.</h3><p style="max-width: 100%;">Θυμίζουμε ότι Ισχυρή σεισμική δόνηση 5,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στις 01:50 τα ξημερώματα της Κυριακής στη θαλάσσια περιοχή σε απόσταση 22 χιλιόμετρων νοτιοδυτικά του Άθωνα, μετά το σεισμό εντάσεως 4,2 Ρίχτερ στις 22:39 χθες το βράδυ, με επίκεντρο την ίδια περιοχή.</p><h2 style="max-width: 100%;"><a href="https://www.orthodoxianewsagency.gr/epikairotita/deyteros-seismos-52-rixter-sto-agion-oros/" style="max-width: 100%;">Δεύτερος σεισμός 5,2 Ρίχτερ στο Άγιον Όρος (BINTEO)</a></h2></div>

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΕΙΕΤΑΙ

Νέα σεισμική δόνηση μεγέθους 4,1 Ρίχτερ σημειώθηκε το μεσημέρι της Κυριακής, στις 15.22, στον θαλάσσιο χώρο ανοιχτά της Χαλκιδικής, κοντά ...

Ὁ Παπαδιαμάντης καὶ οἱ γραικύλοι – ἡ ἄρνηση τῆς ταυτότητας

<p></p><div class="separator" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><img border="0" data-original-height="362" data-original-width="493" height="470" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-Xt8VKeZk92J06ZBIGvLS2vo1DVswI6g9-S6Umt9V8cqs898uEGL97mw49Q-oQyOeLedIlhC1MgjMKj9S8RFSmgJ_x5HrdheRIzVLuBgVK0CJgv_9MxQW87Lz_Xx6KGWspyBqYlYGJDg/w640-h470/papadimantis-graikyloi.jpg" width="640" /></span></div><h3 class="post-title entry-title"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></h3><div class="post-header"></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #bf9000; font-family: times; font-size: large;"><b>Δημητρακόπουλος Φώτιος (Καθηγ. Βυζαντινῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν)</b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #cc0000;"><b><span style="font-family: times; font-size: large;">«τούτ’ ἡ χώρα ποὺ ἀνεμίζει τοὺς ἀμέτρητους γραικύλους», </span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #cc0000;"><b><span style="font-family: times; font-size: large;">Νίκος Καρούζος</span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ὁ τελευταῖος γραικυλισμὸς ὡς νόσημα τῆς ἑλληνικῆς διανόησης ἀπορρέει ἀπὸ  ἕνα παλαιὸ σύμπτωμα μειονεξίας ἀπέναντι στὴ Δύση, συνοδευόμενο μὲ  αἴσθημα προκατάληψης κατὰ τοῦ Βυζαντίου, ἕνεκα παντελοῦς ἀγνοίας τῆς  ἑλληνορθόδοξης θέασης τοῦ κόσμου. Τὸ νόσημα παρουσιάζει συγκεκριμένα  παθολογικὰ φαινόμενα, ποὺ τὰ ἀποτυπώνει ὁλοκάθαρα ὁ Παπαδιαμάντης στὸ  ἀτελὲς μυθιστόρημά του «Τὸ λάβαρον», καὶ προσβάλλει κυρίως τοὺς  νεοέλληνες λογίους, διανοουμένους καὶ πολιτικούς. Ὡς ἰδεολογικὸ σύνδρομο ἐμφανίζεται γενικῶς ὡς κρίση ταυτότητας, ὡς ἀπόρριψη τῶν ἡμετέρων καὶ  θαυμασμὸς τῶν ἀλλοτρίων, ἤγουν ὡς πλέγμα ἐθνικοῦ αἰσθήματος  κατωτερότητας. Ὁ γραικυλισμὸς ἐμφανίζεται καὶ ὡς ὀξεῖα μορφὴ τῆς χρονίου νόσου τοῦ μιμητισμοῦ καὶ τῆς ξενομανίας, ἀκυρώνει τὸν πατριωτισμό,  παραλύει τὸ ἐθνικὸ φρόνημα, καταργεῖ κάθε ἐθνικὴ θεωρία, συχνὰ ὁδηγεῖ τὰ θύματά του νὰ μεταβληθοῦν σὲ ἄτυπους ἐξωμότες. Ἐν ἄλλοις λόγοις  βρίσκεται στὸν ἀντίποδα τοῦ σωβινισμοῦ.<a name="more"></a></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><img height="470" src="http://www.agiazoni.gr/images/stories/arthro/PSIF_VIVLIO/TEXNH_KAI_EPISTHMH/DOKIMIO/papadimantis-graikyloi.jpg" width="640" /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Στὸ παπαδιαμαντικὸ κείμενο, πέρα ἀπὸ τὴν ἀπερίφραστη, γνωστὴ ρήση ποὺ  περιέχεται στὸ προοίμιο τοῦ διηγήματος «Λαμπριάτικος ψάλτης» γιὰ τοὺς  «γραικύλους τῆς σήμερον», εἶναι διάσπαρτες οἱ ἀντιδυτικές του ἀπόψεις,  ὅπως θὰ δοῦμε, ὅμως, μόνον στὸ Κεφάλαιον Η΄ τοῦ «Λαβάρου» ἔχουμε μία  ὁλοκληρωμένη περιγραφὴ ἑνὸς γραικύλου.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Δὲν εἴχανε κλείσει ἕξι χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Παπαδιαμάντης πρωτοδημοσίευσε  διήγημα, τὸ ἑορταστικὸ χριστουγεννιάτικο «Τὸ Χριστόψωμο» στὴν ἐφημ.  «Ἐφημερίς», 26 Δεκ. 1887, ἴσαμε τὴ δημοσίευση τοῦ «Λαμπριάτικου ψάλτη»  στὴν ἐφημ. «Ἀκρόπολις», 27-31 Μαρτίου 1893. Εἰκοσιεφτὰ διηγήματα σὲ  πεντέμισυ χρόνια, τὰ περισσότερα στὶς δύο παραπάνω ἐφημερίδες καὶ στὸ  περιοδικὸ «Ἑστία», στὸ μεγαλύτερο μέρος τους μὲ ὑπόθεση συνδεδεμένη μὲ  τὸ δωδεκαήμερο τῶν Χριστουγέννων ἢ τὸ Πάσχα, καὶ δημοσιευμένο τὶς μέρες  τῶν γιορτῶν. Τὸ ἑορταστικὸ- θρησκευτικὸ-περιεχόμενο τῶν διηγημάτων ὡς  ἐξωτερικὸ αἴτιο, κι ἡ ζήλια ὡς ἀφανὴς λόγος ἐπίκρισης, εἶχαν κάνει  κάποιους κριτικοὺς νὰ δηλώσουν τὴ δυσφορία τους ἔναντι τοῦ Παπαδιαμάντη.  Σ’ αὐτοὺς ἀπαντᾶ στὸν πρόλογό του ὁ κυρ-Ἀλέξανδρος, ἤπια, ἀλλὰ καὶ  εἰρωνικά, καὶ μὲ ἀρκετὸ θυμὸ πρὸς τὸ τέλος. Μνημονεύει τὴ συγγραφική του πρόθεση, τὶς πηγὲς τῆς ἔμπνευσής του, τὸ ἀναγνωστικὸ ἐνδιαφέρον ποὺ  παρουσιάζουν τὰ διηγήματά του, τὴν ἔλλειψη ἐπιζητημένης καὶ βεβιασμένης  ὑπόθεσης ἢ πλοκῆς, τὴν ἄντληση τῆς θεματικῆς ἀπὸ τὴν πραγματικότητα  χωρὶς κάτι τὸ ἀπίθανο, καί, τέλος, πὼς ἐργάζεται ὁ ἴδιος ὡς δημιουργός.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ὁ Παπαδιαμάντης συνεχίζει ὑπογραμμίζοντας τὰ σημεῖα ποὺ ἐνοχλοῦν τοὺς  ἐπικριτές του: ἡ θρησκευτικὴ ὑπόθεση τῶν ἔργων του, ἡ ἄποψή του περὶ  συνεχείας τοῦ ἑλληνισμοῦ διὰ μέσου τοῦ ἑλληνικοῦ μεσαίωνα, ἡ ἀδιαφορία  του γιὰ τὸν κακῶς νοούμενο ἐκπολιτισμὸ καὶ τὴν πρόοδο. Ἀλλὰ ἐκεῖ ποὺ  ἐπιτίθεται λαῦρος ὁ Παπαδιαμάντης εἶναι στὰ συμπτώματα τοῦ γραικυλισμοῦ,  ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸν μιμητισμὸ καὶ τὴν ξενομανία.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Συχνὰ παρατηροῦμε στὸ παπαδιαμαντικὸ κείμενο ὅτι ὁ συγγραφέας ἔχει τὴν  ἱκανότητα νὰ εἰσέρχεται στὴ νοοτροπία τοῦ ἄλλου ἢ τῶν ἄλλων καὶ νὰ  ὁμιλεῖ μὲ τοὺς δικούς τους ὅρους. Αὐτὸ προσδίδει τὴ χαρακτηριστικὴ καὶ  μὴ καταπιεστικὴ ἀντιρρητικὴ ἄνεση στὸ κείμενο καὶ ἐπιτρέπει στὸν  Παπαδιαμάντη νὰ ἀποδεικνύει ἐνίοτε στοὺς ἄλλους ἀκόμη καὶ πῶς θὰ  μποροῦσαν νὰ εἶναι «συνεπεῖς πρὸς ἑαυτούς».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Τί μιμοῦνται μετὰ μανίας οἱ γραικύλοι τῆς ἐποχῆς του; Τὴν ἀθεΐα καὶ τὸν  κοσμοπολιτισμό. «Μὴ θρησκευτικὰ πρὸς Θεοῦ! Τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος δὲν εἶναι  Βυζαντινοί, ἐννοήσατε; Οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες εἶναι κατ’εὐθεῖαν διάδοχοι  τῶν ἀρχαίων. Ἔπειτα ἐπολιτίσθησαν, ἐπροώδευσαν καὶ αὐτοὶ συμβαδίζουν μὲ  ἄλλα ἔθνη». Ἡ εἰρωνικὴ αὐτὴ δήλωση τοῦ Παπαδιαμάντη στρέφεται γενικῶς  κατὰ τοῦ πνεύματος τῶν καιρῶν, τὴν παραγνώριση καὶ περιφρόνηση τοῦ  Βυζαντίου καὶ τῆς ὀρθόδοξης ἀντίληψης, πνεῦμα ἀκόμα κυρίαρχο παρὰ τὸ ὅτι εἶχε πρὸ ἐτῶν ἐκδοθεῖ ἡ «Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους» τοῦ  Παπαρηγόπουλου. Ἀλλὰ τὸ 1866 εἶχε ἐκδοθεῖ «Ἡ Πάπισσα Ἰωάννα» τοῦ Ροΐδη  καὶ τὸ 1877 «Ἰουλιανὸς ὁ παραβάτης» τοῦ Κλέωνος Ραγκαβῆ καὶ ἐνῷ ἔχει  ὑποστηριχθεῖ ὅτι τὸν δεύτερο ὑπονοεῖ ὁ Παπαδιαμάντης, φρονῶ ὅτι κατὰ  συμφυρμὸ καὶ τοὺς δύο ἔχει κατὰ νοῦν στὸ προοίμιο τοῦ διηγήματος  «Λαμπριάτικος ψάλτης», ὅταν ἀναφέρει τὰ σχετικὰ πρὸς τὸν Ἰουλιανό,  γράφοντας: «ὅταν συγγραφεὺς ἄλλος, καὶ ἄλλης περιωπῆς, δημοσιεύσας πρὸ  ἐτῶν ἱστορικο – φανταστικὸν δράμα, ὅπου προέτασσε χυδαῖα ἀληθῶς  προλεγόμενα, δὶ’ ὧν ὕβριζε βαναύσως τὴν θρησκείαν τῶν πατέρων του».  Μόνον, ἐξάλλου, ὁ Ροΐδης, διακριτικὰ καὶ ἀσχολίαστα, εἰρωνεύτηκε καὶ τὸ  αἴσθημα «εὐγνωμοσύνης πρὸς τὴν λυτρώσασαν ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ ξένου ζυγοῦ  Ἐκκλησίαν, δι’ ἧς ἠλπίζομεν τάχιον ἢ βράδιον καὶ τὴν πραγματοποίησιν τῆς μεγάλης ἰδέας, τὴν ἀπελευθέρωσιν δηλαδὴ τῆς Ἠπείρου καὶ Θεσσαλίας».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ὁ Παπαδιαμάντης, στὸ προοίμιό του, ἀπαντᾶ: «Δία νὰ δώσωμεν πέρας εἰς τὸ  προοίμιον αὐτό, θὰ εἴπωμεν μὲ δύο λέξεις ὅτι: Τὸ σημερινὸν ἔθνος δὲν  ἐπῆγε, δυστυχῶς, τόσον ἐμπρός, ὅσον λέγουν αὐτοί. Τὸ ἔθνος τὸ ἑλληνικόν,  τὸ δοῦλον τουλάχιστον, εἶναι ἀκόμη πολὺ ὀπίσω, καὶ τὸ ἐλεύθερον δὲν  δύναται νὰ τρέξη ἀρκετὰ ἐμπρός, χωρὶς τὸ ὅλον νὰ διασπαραχθῆ ὡς  διασπαράσσεται, φεῦ! ἤδη. Ὁ τρέχων πρέ- πει νὰ περιμένη καὶ τὸν  ἑπόμενον, ἐὰν θέλη νὰ τρέχη, ὁ ἐλεύθερος πρέπει νὰ βοηθῆ τὸν δεσμώτην ἢ  νὰ τὸν ἀνακουφίζη. Ὅσον παρέρχεται ὁ χρόνος, τόσον τὸ ἐλεύθερον ἔθνος  καθίσταται, οἶμοι! Ἀνικανώτερον, ὅπως δώση χεῖρα βοηθείας εἰς τὸ δοῦλον  ἔθνος. Ἄγγλος ἢ Γερμανὸς ἢ Γάλλος δύναται νὰ εἶναι κοσμοπολίτης ἢ  ἀναρχικὸς ἢ ἄθεος ἢ ὁτιδήποτε. Ἔκαμε τὸ πατριωτικὸν χρέος του, ἔκτισε  μεγάλην πατρίδα. Τώρα εἶναι ἐλεύθερος νὰ ἐπαγγέλεται χάριν πολυτελείας  τὴν ἀπιστίαν καὶ τὴν ἀπαισιοδοξίαν. Ἀλλὰ Γραικύλος τῆς σήμερον ὅστις  θέλη νὰ κάμη δημοσία τὸν ἄθεον ἢ τὸν κοσμοπολίτην, ὁμοιάζει μὲ νάνον  ἀνορθούμενον ἐπ’ ἄκρων ὀνύχων καὶ τανυόμενον νὰ φθάση εἰς τὸ ὕψος καὶ  φανῆ καὶ αὐτὸς γίγας. Τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος, τὸ δοῦλον, ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον  καὶ τὸ ἐλεύθερον ἔχη καὶ θὰ ἔχη διὰ παντὸς ἀνάγκην τῆς θρησκείας του».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Συμπεράσματα:  ἡ ἀθεΐα, ἡ ἀπόρριψη τῶν θρησκευτικῶν, συνεπιφέρει τὴν ἀπόρριψη τοῦ  Βυζαντίου καὶ ἀνάγει τὴν διαδοχὴ τῶν σημερινῶν Ἑλλήνων κατ’ εὐθεῖαν  στοὺς ἀρχαίους. Δὲν εἶναι τυχαία καθόλου ἡ χρήση τῶν ὅρων, ἂν καὶ δὲν  ἔχη καθόλου προσεχθεῖ, στὸν Παπαδιαμάντη: «τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος», οἱ  «Βυζαντινοί», οἱ «ἀρχαῖοι», ἡ προσπάθεια καθορισμοῦ δηλαδὴ ἐθνικῆς  ταυτότητας, κάτι τὸ ὁποῖο δὲν ἴσχυε καὶ δὲν ἐνδιέφερε τοὺς μεσαιωνικοὺς  καὶ ἀρχαίους μας προγόνους. Κι ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὁ κοσμοπολιτισμός, ὅτι δὲν  ζοῦμε πιὰ στὶς μικρές μας πατρίδες ἀλλὰ στὸν κόσμο ὁλάκερο. Στὴν  «Ἀπάντησιν εἰς τὸν Ζ. τῆς «Ἐφημερίδος» τὸ 1891 φαίνεται σαφῶς τί ἐννοεῖ  λέγοντας «κοσμοπολίτης» ὁ Παπαδιαμάντης: «ἐννόει ἁπλῶς, καθὼς ἐγὼ τὸ  ἡρμήνευσα, ὅτι φεύγω ἐνίοτε ἀπὸ τὸν τόπο τῆς γεννήσεώς μου καὶ δὲν  προσκολλῶμαι ἀποκλειστικῶς εἰς τὰς ἀναμνήσεις τῆς παιδικῆς ἡλικίας μου.  Ἔγραψεν Ἀμερικανός, ἀντὶ νὰ γράψη κοσμοπολίτης». Ἑπομένως,  κοσμοπολιτισμὸς γιὰ τὸν Ἕλληνα σημαίνει καὶ ἀδιαφορία περὶ τὰ πάτρια,  δὲν εἶναι μόνον ἐγκατάλειψη τῆς ἐμμονῆς στὴν ἐντοπιότητα, εἶναι ἄρνηση  ἐπιτέλεσης τοῦ πατριωτικοῦ χρέους νὰ κτίσει μεγάλη πατρίδα. Ἀντιθέτως,  γιὰ τοὺς Εὐρωπαίους, Ἄγγλους, Γερμανούς, Γάλλους, ἡ ἀθεΐα, ὁ ἀναρχισμός,  ὁ κοσμοπολιτισμὸς εἶναι πολυτέλεια τὴν ὁποία ἔχουν τὴν ἐλευθερία νὰ  ἐπαγγέλονται, ἐνῷ τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος θὰ ἔχει διὰ παντὸς ἀνάγκη τῆς  θρησκείας του.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Πρὸς ἄρσιν πάσης παρεξηγήσεως πρέπει νὰ λεχθεῖ ἐδῶ ὅτι ὁ Παπαδιαμάντης δὲν  ἦταν κανενὸς εἴδους ἐμμανὴς σωβινιστής, ἀποκλειστικός, ξενοφοβικός.  Ἄλλωστε, ὁ ἴδιος γράφει στὸ προοίμιο τοῦ «Λαμπριάτικου ψάλτη» ὅτι «ἐν  πρώτοις, καλὸν θὰ ἦτο νὰ διακρίνωμεν ὅ,τι πράγματι εἶναι ξενισμὸς ἀπὸ  ὅ,τι δύναται νὰ εἶναι, ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων, κοινὸν εἰς πάντα τὰ  ἔθνη». Οὔτε, ἂς ποῦμε στὰ λογοτεχνικά του χρέη, ἔπαυσε νὰ διαβάζει καὶ  νὰ παραπέμπει στὸν Βύρωνα, τὸν Μίλτωνα, τὸν Σέξπηρ, τὸν Θερβάντες, οὔτε  φυσικὰ ἀγνοοῦσε τὴν εὐρωπαϊκὴ λογοτεχνία ἢ εἰδησεογραφία, αὐτὸς ὁ  ἐργαζόμενος ὡς μεταφραστὴς εὐρωπαϊκῶν ἐφημερίδων, περιοδικῶν καὶ ἄλλων  ἐντύπων. Καὶ αὐτὴ ἡ ἔλλειψη προγραφῶν στὸν Παπαδιαμάντη δὲν ἀφορᾶ μόνον  στὴν εἰκόνα τῶν Εὐρωπαίων, ἀλλὰ καὶ στὴν εἰκόνα τῶν Τούρκων, ἂς  θυμηθοῦμε τὸν «Ξεπεσμένο δερβίση» καὶ τὸ ἄρθρο του «Αἱ Ἀθῆναι ὡς  ἀνατολικὴ πόλις». Μ’ ἄλλα λόγια, τὸ καλὸ δὲν ἀνθεῖ μόνο στὴν Ἑλλάδα καὶ  τὸ κακὸ στὰ ξένα, οὔτε ὅμως καὶ ἀντίστροφα, δὲν εἶναι ὄμορφο καὶ καλὸ  ὅ,τι ἔρχεται ἀπὸ τὴν προηγμένη Δύση, καὶ ἄσχημο καὶ κακὸ ὅ,τι ἔχουμε  στὴν Ἑλλάδα! Σὲ καμμιὰ ἀπὸ τὶς δύο θέσεις δὲν βρίσκεται ὁ Παπαδιαμάντης,  ἐνῷ στὴν πρώτη βρίσκονται οἱ πατριδοκάπηλοι σωβινιστὲς καὶ στὴ δεύτερη  οἱ συμπλεγματικοὶ γραικύλοι.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ὡς γνήσιος ὀρθόδοξος ὁ Παπαδιαμάντης δὲν ἐξεγείρεται ἀπὸ τὴν παρατήρηση  ὅτι ὑπάρχει ἁμαρτία, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν δόλο καὶ τὴν ὑποκρισία. Ἂς ποῦμε, ἡ  Χριστίνα ἡ δασκάλα στὸ «Χωρὶς στεφάνι» εἶναι μία ἁμαρτωλὴ ἀστεφάνωτη,  ἀλλὰ σώζεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔδειχνε, παρὰ τὸν δακτυλοδεικτούμενο βίο  της δίπλα σ’ ἕναν ἄθλιο πολιτικάντη ποὺ ἔχει μάθει νὰ ἐκμεταλλεύεται  τοὺς πάντες. Βλέπει λοιπὸν καὶ τὰ δικά μας ἐλαττώματα καὶ τὴν ἁμαρτία  στὴ δική μας κοινωνία, ὅμως γνωρίζει ὅτι τὸ πολιτικὸ πρόβλημά μας εἶναι  ὅτι εἴμαστε ἀνάμεσα στὸν λατινικὸ δόλο καὶ στὴν τουρκικὴ βία, ποὺ μᾶς  καταδυναστεύουν· ἔτσι γράφει στὸ ἄρθρο τοῦ «ὁ Μπάυρων» λίγα χρόνια  ἀργότερα, τὸ 1896, δανειζόμενος ἕνα στίχο τοῦ βρετανοῦ ποιητῆ: «Ἡ  τουρκικὴ βία καὶ ὁ λατινικὸς δόλος!» Αἱ λέξεις αὗται δὲν εἶναι ἱστορικὸν σύμβολον, παραστατικὸν τοῦ πολυπαθοῦς Ἑλληνισμοῦ; Πόσον ἐνδομύχως  ἠσθάνετο καὶ κατενόει ὁ μέγας Βρετανὸς τὴν θέσιν τῆς Ἑλλάδος, τὴν τότε  καὶ τὴν διαρκῆ καὶ τὴν παντοτινήν! Καὶ πόσον ἀπέχομεν ἡμεῖς νὰ τὴν  ἐνοήσωμεν καὶ νὰ τὴν αἰσθανθῶμεν!» Αὐτὴ ἡ θέση του, ἡ σαφῶς, ἀλλὰ καὶ  ἐπιλεκτικὰ ἀντιδυτική, μένει ὣς τὸ τέλος, ὅπως γιὰ παράδειγμα γράφει τὸ  1907, στὸ σπουδαῖο ἄρθρο του «Γλῶσσα καὶ Κοινωνία»: «Δὲν ἔπαυσαν τ’  ἄχυρα καὶ τὰ σκύβαλα τοῦ πολιτισμοῦ νὰ μᾶς ἔρχονται διαρκῶς μὲ τὴν πνοὴν τῶν ἀνέμων. Ὅλοι οἱ ἀργέσται καὶ οἱ ζέφυροι καὶ οἱ ἰάπυγες μᾶς φέρνουν  τ’ ἀπορρίμματα, τὰ καθάρματα τῶν δογμάτων καὶ τῶν θεωριῶν, τῶν μεθόδων  καὶ τῶν τρόπων, τῶν ἠθῶν καὶ τῶν ἕξεων ἀπὸ τὴν Ἑσπερίαν». Οὔτε, στὸ ἴδιο ἄρθρο, ἔχει ξεχάσει τὸν Ροΐδη: «Δὲν ἠξεύρω γιατί, πρὸ χρόνων, ὅταν  ἐσκεπτόμην ἂν ἔπρεπε νὰ γράψω τὴν παροῦσαν μελέτην, ἐσχεδίαζα νὰ τὴν  ἐπιγράψω «Τὰ ξόανα». Διατὶ ἄρα; Μήπως ἐσκόπουν ν’ ἀπαντήσω εἰς «Τὰ  εἴδωλα» τοῦ μακαρίτου Ροΐδου;». Καὶ σ’ ἕνα ἄλλο, θρησκευτικό, αὐτὴ τὴ  φορὰ ἄρθρο γιὰ τὸ Μεγάλο Σάββατο, στὰ ἴδια χρόνια, τὸ 1892, περιλαβαίνει τὸν Ροΐδη καὶ τὴν Πάπισσα, ἀλλὰ καὶ τὸν νεαρὸ λογογράφο, ἀνώνυμα, ποὺ  εἶναι ὁ Ξενοπουλος. Πολλὰ θὰ εἶχε κανεὶς νὰ ἀποδελτιώσει ἀπὸ τὰ ἄρθρα  τοῦ Παπαδιαμάντη. Θὰ ἀρκεσθῶ νὰ παραθέσω ὅμως ἀπὸ ἕνα ἄρθρο τοῦ 1900, «Ἡ διορθωσιομανία καὶ τὰ θύματά της», τὰ ἀκόλουθα: «Τὸ μεταλλεῖον τῆς  ποιήσεως τῆς ἀνατολικῆς εἶναι ἄλλο, καὶ οἱ τρόποι, αἱ μεταφοραὶ καὶ  εἰκόνες τῆς γλώσσης τῶν Ἱερῶν Γραφῶν δὲν θὰ γίνωσι ποτὲ νεωτερικαὶ οὔτε  δυτικαί».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ἀλλὰ τί γίνεται μὲ τὸν νεαρὸ Παπαδιαμάντη τῶν μυθιστορημάτων; Στὴ  «Μετανάστιν» τὸ μόνο ποὺ δείχνει μία ἐπιφύλαξη πρὸς τὸ δυτικὸ πνεῦμα  εἶναι στὴν ἀρχή, μία φράση τοῦ γέρου ναυτικοῦ στὸν γιὸ τοῦ Ζέννα:  «νομίζεις ὅτι αἱ νέαι ὅσαι ἀνετράφησαν εἰς τὴν Εὐρώπην, λαμβάνουν ὑπὸ  σπουδαίαν σκέψιν τὴν γνώμην τῶν γονέων τῶν προκειμένου περὶ γάμου; Εἶσαι πολὺ μακράν».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ὅπως ὅλοι ξέρουμε, ἡ ἀντιδυτικὴ στάση τοῦ Παπαδιαμάντη γίνεται ὁλοφάνερη στὰ δύο του ἑπόμενα ἔργα, στοὺς «Ἐμπόρους τῶν ἐθνῶν» καὶ στὴ «Γυφτοπούλα».  Οἱ δύο σελίδες ποὺ δείχνουν τὸν ἑνετικὸ κυνισμό, πολιτικό, οἰκονομικό,  θρησκευτικό, εἶναι χαρακτηριστικές: «ὁ λέων τοῦ Ἁγίου Μάρκου βουλιμιᾶ. –  Ἀκονᾶ τοὺς ὀδόντας του – Χρυσόν, χρυσόν! Ἡ Βενετία μόνη εὗρε τὴν  φιλοσοφικὴν λίθον. – Τὰ ἔντομα πετῶσι διὰ τὰ στρουθία, τὰ στρουθία διὰ  τὸν ἱέρακα. – Καὶ τὰ ἔθνη διὰ τὴν Βενετίαν. – Ἀλλὰ τὰ ἔθνη δὲν πετῶσι. –  Διότι ἡ Βενετία ἔκοψε τὰ φτερά των. – Ἡ Βενετία πωλεῖ τὸν Χριστὸν καὶ  ἀγοράζει τὸν Μωάμεθ. – Θὰ κάμη καλὰ νὰ τοὺς πωλήση καὶ τοὺς δύο. – Ἀρκεῖ νὰ εὕρη συμφέρουσαν τιμήν». Καὶ ἀκόμη, ἀπὸ τὴν καταδίκη της Βενετίας,  στὴν καταδίκη της πολιτικῆς καὶ τῶν πολιτικῶν:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">«Τί ἐζήτει ἡ Βενετία πέμπουσα τοὺς στόλους τούτους εἰς τὸ Αἰγαῖον; Ὅ,τι  ζητεῖ ὁ σφαγεὺς παρὰ τοῦ θύματος, τὰς σάρκας αὐτοῦ, ἵνα κορέση τὴν  πεῖναν του. Διατὶ αἱ ἰδιωτικαὶ αὖται καὶ κεκυρωμέναι μὲ τὰ σήματα τοῦ  Ἁγίου Μάρκου ἐπιχειρήσεις; Διατὶ οἱ τοσοῦτοι ἐργολάβοι τῶν κατακτήσεων,  τῶν ὡς διὰ δημοπρασίας ἐκτελουμένων; Ἡ Βενετία προσηγόρευεν ἑαυτὴν  Πολιτείαν, καὶ εἶχεν υἱοὺς τυράννους. Τοῖς ἔδιδε τὸ χρῖσμα της καὶ τοὺς  ἔπεμπεν ἵνα κατακυριεύσωσιν τῆς γῆς. Ἡ γενεαλογία τῆς πολιτικῆς εἶναι  συνεχὴς καὶ γνησία κατὰ τοὺς προγόνους. Ἡ ἀργία ἐγέννησε τὴν πενίαν. Ἡ  πενία ἔτεκε τὴν πεῖναν. Ἡ πεῖνα παρήγαγε τὴν ὄρεξιν. Ἡ ὄρεξις ἐγέννησε  τὴν αὐθαιρεσίαν. Ἡ αὐθαιρεσία ἐγέννησε τὴν ληστείαν. Ἡ ληστεία ἐγέννησε  τὴν πολιτική. Ἰδοὺ ἡ αὐθεντικὴ καταγωγὴ τοῦ τέρατος τούτου. Τότε καὶ  τώρα, πάντοτε ἡ αὐτή. Τότε διὰ τῆς βίας, τώρα διὰ τοῦ δόλου… καὶ διὰ τῆς βίας. Πάντες ἀμετάβλητοι οἱ σχοινοβᾶται οὗτοι, οἱ Ἀγίγγανοι, οἱ  γελωτοποιοὶ οὗτοι πίθηκοι (καλῶ δὲ οὕτως τοὺς λεγομένους πολιτικούς).  Μαῦροι χαλκεῖς κατασκευάζοντες δεσμὰ διὰ τοὺς λαοὺς ἐν τῇ βαθυζόφῳ  σκοτίᾳ τοῦ αἰωνίου ἐργαστηρίου των…».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Στὴ  «Γυφτοπούλα» ὑπάρχει ὁλόκληρο κεφάλαιο, τὸ Α΄ τοῦ Δευτέρου Μέρους, μὲ  τίτλο «Ἱστορικὴ Παρέκβασις». Ἐκεῖ, συνοπτικὰ μνημονεύω, ἀναφέρεται ὁ  Πλήθων ὡς «ὁ μετὰ τὸν Παραβάτην [Ἰουλιανὸν] δεύτερος Παραβάτης», ἡ ἐποχὴ τοῦ Παπαδιαμάντη ὡς «ἀπροσδιόριστος ἐποχὴ» ὅπου ἡ μόνη θρησκεία εἶναι  «ἡ ἔλλειψις πάσης θρησκείας», ἡ ἱστορικὴ κριτική, εἰς ἣν οὐδεμίαν ἔχομεν  [=ὁ Παπαδιαμάντης] ἐμπιστοσύνην». «Μόνον μετὰ τὴν ἅλωσιν τῆς  βασιλευούσης ἔπεσον οἱ πλεῖστοι τῶν λογίων τὸ ἔσχατον τοῦτον οἰκτρὸν  πτῶμα [=ἢ ἐγίνονταν ἀρχαιολάτραι ὡς ὁ Πλήθων ἢ ἐνεκολποῦντο τὰ δόγματα  τῆς Ρώμης]», καταδικάζεται τὸ «αἶσχος τοῦ αὐτομόλου καὶ δραπέτου»  Βησσαρίωνος, ὑμνεῖται ὁ Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς καὶ δίδεται παραπομπὴ στὸ  «σύγγραμα τοῦ Ἀθανασίου τοῦ Παρίου τὸ ἐπιγραφόμενον «Ὁ Ἀντίπαπας»».  Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ ὅτι κανεὶς δὲν ἔλαβε τὸν κόπο νὰ παραβάλει τὸ  σύγγραμμα αὐτὸ μὲ τὸ κείμενο τοῦ Παπαδιαμάντη. Ὅπως καὶ κανείς, πλὴν τοῦ γράφοντος, δὲν προσπάθησε νὰ ἐντοπίσει τὶς ἱστορικὲς πηγὲς τῶν  μυθιστορημάτων τοῦ Παπαδιαμάντη. Στὸ βιβλίο ὅπου κατέγραψα τὸ Ἀρχεῖο  Ἀποστόλου Γ. Παπαδιαμάντη ἀφιέρωσα κάποιες σελίδες, στὶς ὁποῖες ἀπέδειξα ὅτι πηγὴ γιὰ τοὺς «Ἐμπόρους» ὑπῆρξε ἡ Ἱστορία τοῦ Παπαρρηγόπουλου καὶ  γιὰ τὴ «Γυφτοπούλα» ἡ «Νεοελληνικὴ Φιλολογία» τοῦ Σάθα, καὶ προσέθεσα  ὅτι σὲ ἄγνωστο ὡς τότε θρησκευτικὸ ἄρθρο τοῦ Παπαδιαμάντη, τὸ 1876  κιόλας, μνημονεύεται ὁ Νικόλαος Πολίτης καὶ ὁ Παπαρηγόπουλος. Ἂν  θυμηθοῦμε καὶ τὴν ἀνακοίνωση τῆς Καίτης Πολυμέρου-Καμηλάκη ὅτι στὸ  ἀρχεῖο Πολίτη σώζονται δύο ἀνέκδοτα γράμματα τοῦ Παπαδιαμάντη στὸν  Πολίτη, συμπεραίνουμε, πρᾶγμα ὅλως ἐνδιαφέρον, ὅτι ὁ Παπαδιαμάντης  γνώριζε τὸ ἔργο τους καὶ συμμεριζόταν τὶς ἑλληνοκεντρικές τους θέσεις.  Δὲν θὰ πρέπει, ἐπίσης, νὰ ἀποσιωπήσουμε κάτι ποὺ ἔχει κι αὐτὸ μείνει  ἀσχολίαστο, στὸ ἴδιο κεφάλαιο: «Ὁ Γεώργιος Γεμιστός, πρὸς τοῖς ἄλλοις  αὐτοῦ ἐ λ α τ τ ώ μ α σ ι , εἶχε καὶ ἕν ἐλάττωμα ἄγνωστον καὶ ἀνήκουστον κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον. Ἦτο εἷς ἐκ τῶν ὀλιγίστων, οἵτινες εἶχον  συνείδησιν τοῦ ἐθνισμοῦ, καὶ ἡ καρδία του ἐφλέγετο ὑπὸ φιλοπατρίας». Τὸ  νὰ γράφει ὁ Παπαδιαμάντης γιὰ «συνείδηση τοῦ ἐθνισμοῦ» ἐκεῖνα τὰ χρόνια  ὡς «ἄγνωστον καὶ ἀνήκουστον» καὶ νὰ χρησιμοποιεῖ γιὰ τὸν ὅρο αὐτό,  ἀμφίσημα, τὴ λέξη «ἐλάττωμα» εἶναι κάτι ποὺ ἐξεικονίζει τὴν ὀξυδέρκεια  καὶ λεπτότητα τῶν παρατηρήσεών του καὶ σὲ ἱστορικὰ ζητήματα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ἐντάσσοντας τὴν ἀπέχθεια τοῦ Παπαδιαμάντη κατὰ τῶν γραικύλων στὸ εὐρύτερο  ἀντιδυτικὸ αἴσθημά του, θὰ παραθέσουμε ὁρισμένα χωρία ἀπὸ τὸ ἔργο του,  πρὸς ἐπίρρωσιν τῶν λεγομένων:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">«Ἀλλὰ τί θὰ ἐχρειάζετο ἡ Θεολογικὴ Σχολή, ἂν ἔμελλε ν’ ἀσχολῆται  ἀποκλειστικῶς εἰς «τετριμμένα» θέματα, καὶ νὰ ἐμπνέεται ἀπολύτως ἀπὸ τὰ  συναξάρια; Τόσοι σοφοὶ ἄνδρες, φωστῆρες ἐκ τῆς Ἑσπερίας ἀνατείλαντες, μὲ τόσον παχεῖς μισθούς, καὶ νὰ μὴ μεταγγίσουν ὀλίγον ἀθεϊστικὸν πνεῦμα  εἰς τὴν Ἑλλάδα!».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Ὁ ἰατρὸς ἦτο καλὸς νέος, πλησιάζων εἰς τὸ τεσσαρακοστόν, ὑψηλός,  λιγνός, πρόθυμος, ὄχι πολὺ σκληρὸς οὔτε πλεονέκτης. Ἦτο ἀπόφοιτός του ἐν Ἀθήναις πανεπιστημίου, καὶ δὲν τὸν εἶχε κολλήσει μανία, ἂν καὶ εἶχε τὰ  μέσα, νὰ μεταβῆ εἰς τὴν Ἑσπερίαν, ὅπως ἀγοράση σοφίαν. […]</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">» τῶν τριῶν νεαρῶν ἡρώων τῶν προμάχων τῆς πίστεως καὶ τῶν ἐθνικῶν παραδόσεών των […]</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">» εἰσάγων εἰς τοὺς ἱεροὺς ναοὺς κοινὰ καὶ ξενότροπα, νόθα καὶ ἀπαγορευμένα […]</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Ἀλλὰ τότε δὲν ὑπῆρχεν ἰδέα φυλετισμοῦ μεταξὺ τῶν ὀρθοδόξων λαῶν, ὑπῆρχε μόνον κοινὸς σύνδεσμος μεταξὺ ὁμοπαθῶν καὶ ὁμοδούλων, ἐνῷ τώρα; […]</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  ἡ νοθεία ἡ ἐπιγενομένη εἰς τὸν θρησκευτικὸν βίον ὑπὸ καλλιτεχνικὴν  μάλιστα ἔποψιν. Ὁ ἀπὸ τοῦ Βορρᾶ κατελθὼν χείμαρρος ἔφερεν ἐκτὸς τῶν  ρουβλίων καὶ τῶν πολιτικῶν σκοπῶν, ἔθιμα τινὰ καὶ ἰδέας ἀπαδούσας εἰς  γνησίας βυζαντινᾶς παραδόσεις […] Οὕτως εἶναι ἐλπίς, ἐνόσῳ τὰ εὐαγῆ  ταῦτα ἱδρύματα ὑπάρχουν (καὶ θὰ ὑπάρχωσιν ἐνόσῳ ὁ ἔξω Ἑλληνισμὸς δὲν  συνδιαφθαρῆ φεῦ! θρησκευτικῶς τέλεον μετὰ τῆς ἐλευθέρας γωνίας), εἶναι  ἐλπὶς νὰ ἀντισταθῆ ἐκεῖ ὁ Ἑλληνισμὸς εἰς τὴν ἐπιδρομὴν τῶν ξένων. Διότι  ἐκ τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος οὐδεμίαν ἐλπίδα συνδρομῆς βλέπομεν. Ἡ σημερινὴ  δυνατὸν νὰ ὑπηρετῆ τὴν Ἑλλάδα ὡς κράτος, δὲν τὴν ὑπηρετεῖ ὅμως ὡς Ἔθνος,  τοῦτο νομίζομεν ἡμεῖς.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Αὐτὸ τὸ μειονέκτημα ἡμῶν, ἂν εἶναι μειονέκτημα, ἓν ἀποδεικνύει, ὅτι ἡμεῖς  ἐξωκειώθημεν ἄρα μὲ τὰ πάτρια, καὶ τὰ πονοῦμεν, ἐνῷ αὐτοὶ δὲν τὰ  ἐγνώρισαν καὶ δὲν τὰ στέργουσι. Διότι ἂν ἀνετρέφοντο μ’ αὐτά, θὰ ἦσαν  εὐχαριστημένοι, καὶ δὲν θὰ ἐζήτουν τὴν μεταβολήν.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Καὶ ὅμως εὑρίσκονται ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἐκ τῶν ἡμετέρων τινές, τόσον ἐκφυλισμένοι, ὥστε νὰ θαυμάζωσι τὰ τῆς Παπικῆς Ἐκκλησίας!.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Τώρα ἀναγκάζεταί τις νὰ ἀναγνωρίση ὅτι οἱ Οὐνῖται ἐκεῖνοι, καίτοι  δογματικῶς ἐκπεσόντες, καλῶς ἔπραττον τηροῦντες τὰ πάτρια ὡς πρὸς τοὺς  τύπους τουλάχιστον, καὶ μὴ ἐκφυλιζόμενοι, μὴ ἀπορροφώμενοι ἀπὸ τὴν  Λατινικὴν Ἐκκλησίαν.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Αἱ εὐλαβεῖς κυρίαι ἀκρατῶς εὐρωπαΐζουσι, ἐγκαταλειποῦσαι ἀπὸ δεκάδων ἐτῶν  ἤδη τοὺς ὀχληροὺς γυναικονίτας, διεχύθησαν ἐφ’ ἑκάτερα τοῦ ναοῦ […].</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Νὰ παύση π.χ. ἡ συστηματικὴ περιφρόνησις τῆς θρησκείας ἐκ μέρους  πολιτικῶν ἀνδρῶν, ἐπιστημόνων, λογίων, δημοσιογράφων καὶ ἄλλων. Ἡ  λεγομένη ἀνωτέρα τάξις νὰ συμμορφωθῆ μὲ τὰ ἔθιμα τῆς χώρας, ἂν θέλη νὰ  ἐγκλιματισθῆ ἐδῶ. Νὰ γίνη προστάτις τῶν πατρίων, καὶ ὄχι διώκτρα. Νὰ  ἀσπασθῆ καὶ νὰ ἐγκολπωθῆ τὰς ἐθνικᾶς παραδόσεις.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Νὰ μὴ περιφρονῆ ἀναφανδὸν ὅ,τι παλαιόν, ὅ,τι ἐγχώριον, ὅ,τι ἑλληνικόν.  Νὰ καταπολεμηθῆ ὁ ξενισμός, ὁ πιθηκισμός, ὁ φραγκισμός. Νὰ μὴ νοθεύονται τὰ θρησκευτικὰ καὶ τὰ οἰκογενειακὰ ἔθιμα. Νὰ καλλιεργηθῆ ἡ σεμνοπρεπὴς  βυζαντινὴ παράδοσις εἰς τὴν λατρείαν, εἰς τὴν διακόσμησιν τῶν ναῶν, τὴν  μουσικὴν καὶ τὴν ζωγραφικήν.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Νὰ μὴ μιμώμεθα πότε τοὺς Παπικοὺς καὶ πότε τοὺς Προτεστάντας. Νὰ μὴ  χάσκωμεν πρὸς τὰ ξένα. Νὰ στέργωμεν καὶ νὰ τιμῶμεν τὰ πάτρια.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Εἶναι τῆς ἐσχάτης ἐθνικῆς ἀφιλοτιμίας νὰ ἔχωμεν κειμήλια, καὶ νὰ μὴ  φροντίζωμεν νὰ τὰ διατηρήσωμεν. Ἂς σταθμήσωσι καλῶς τὴν εὐθύνην των οἱ  ἔχοντες τὴν μεγίστην εὐθύνην.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Νὰ ἐμφυσηθῆ ζωὴ χωρὶς νὰ ὑπάρχη, νὰ δοθῆ ἔμπνευσις ἐκεῖ ὅπου λείπει ἡ  ψυχή!… Καὶ ποῦ εἶναι οἱ δόκιμοι ποιηταί μας;… Καὶ ἐὰν τοιοῦτοι ὑπάρχουν,  αὐτοὶ ἐνδιαφέρονται περισσότερον διὰ τὸν Νὶτς καὶ τὸν Ἴψεν παρὰ διὰ τὰ  κατ’ αὐτοὺς σκουριασμένα ντόπια πράγματα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Μόνον παρ’ Ἀσιανοῖς […] ταῦτα εἶναι τὸ ἕν ἄκρον. Τὸ ἄλλο ἄκρον ἀπαντᾶ  εἰς τὰ ἤθη τῶν Ἑσπερίων […] ὁποῖον φ ρ α γ κ ι κ ὸ ν ἄρωμα […] Ὁ  ἑλληνικὸς πολιτισμός, ὅπως καὶ ὁ Ὀ ρ θ ό δ ο ξ ο ς Χριστιανισμὸς καὶ  αὐτὸ τὸ προϊὸν καὶ ὁ ὀρθὸς λόγος, θέλουσι τὴν ἐν μέτρῳ προσπέλασιν καὶ  παρρησίαν τῶν δύο φύλων […].</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">»  Ἄμυνα περὶ πάτρης θὰ ἦτο ἡ εὐσυνείδητος λειτουργία τῶν θεσμῶν, ἡ ἐθνικὴ ἀγωγή, ἡ χρηστὴ διοίκησις, ἡ καταπολέμησις τοῦ ξένου ὑλισμοῦ καὶ τοῦ  πιθηκισμοῦ, τοῦ διαφθείραντος τὸ φρόνημα καὶ ἐκφυλίσαντος σήμερον τὸ  ἔθνος, καὶ ἡ πρόληψις τῆς χρεωκοπίας».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><p><span style="font-family: times; font-size: large;"></span></p><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: right;"><a href="https://www.blogger.com/#"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: times; font-size: large;">πηγή</span></b></a></div><div style="text-align: right;"><b><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></b></div><div style="text-align: right;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><a href="http://trelogiannis.blogspot.com/2020/09/blog-post_311.html" target="_blank"></a><a href="http://trelogiannis.blogspot.com/2020/09/blog-post_311.html" target="_blank"><span><b>πηγή</b> <b>2</b></span></a></span></div></div>

Ὁ Παπαδιαμάντης καὶ οἱ γραικύλοι – ἡ ἄρνηση τῆς ταυτότητας

Δημητρακόπουλος Φώτιος (Καθηγ. Βυζαντινῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν) «τούτ’ ἡ χώρα ποὺ ἀνεμίζει τοὺς ἀμέτρητους γραικύλους», Νίκος Κα...

Ἐν τούτῳ νίκα

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">
Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΖ΄<br />
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 
2322</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: times; font-size: large;"><span style="color: maroon;"><strong>Ὕψωσις τοῦ 
τιμίου Σταυροῦ</strong></span><br />14 Σεπτεμβρίου 2020<strong><br />Του 
Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου</strong></span></div>
<h1 style="text-align: center;">
<span style="color: maroon; font-family: times; font-size: large;">«Ἐν τούτῳ 
νικα»</span></h1>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: times; font-size: large;"><strong><a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2015/12/%ce%95%ce%9b%ce%a0%ce%99%ce%94%ce%91-%ce%9c%ce%91%ce%a3..jpg" rel="attachment wp-att-50646"><img alt="ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ." class="alignleft wp-image-50646 size-thumbnail" height="150" src="https://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2015/12/%ce%95%ce%9b%ce%a0%ce%99%ce%94%ce%91-%ce%9c%ce%91%ce%a3.-150x150.jpg" width="150" /></a>«Ἐν τούτῳ νίκα»! Αὐτὴ τὴ φράσι, ἀγαπητοί μου, εἶδε 
στὸν οὐρανὸ μέρα – μεσημέρι ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, ὁ πρῶτος Χριστιανὸς 
βασιλεύς, γραμμένη μὲ ἀστέρια ἐπάνω ἀπὸ τὸν φωτεινὸ σταυρό, ποὺ ἔλαμπε σὰν τὸν 
ἥλιο, μεγάλος ἔκπαγλος θαυμαστός. Λίγο – πολὺ ἡ ἱστορία τοῦ γεγονότος αὐτοῦ εἶνε 
γνωστή, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ συνδέεται μὲ τὴ σημερινὴ ἑορτὴ ἀξίζει νὰ τὴν 
ὑπενθυμίσουμε.</strong><br />
<strong>Ἐξεστράτευε κατὰ τοῦ Μαξεντίου, φοβεροῦ 
ἐχθροῦ τῶν Χριστιανῶν ποὺ βασίλευε τότε στὴ ῾Ρώμη. Τὸ δικό του στράτευμα 
μπροστὰ στὸν πολυάριθμο στρατὸ τοῦ ἀντιπάλου του ἦταν μικρό.</strong><span id="more-83257"></span></span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: times; font-size: large;"><strong>Πρὸς στιγμὴν δειλιάζει. Γιατὶ καὶ οἱ 
μεγαλύτεροι ἄνδρες ἔχουν τὶς δύσκολες στιγμές τους. Ἀλλὰ ὁ Θεός, μὲ μία 
νυκτερινὴ πρῶτα ἐμφάνισί του καθ᾽ ὕπνον κ᾽ ἔπειτα στὴν ἀκμὴ τῆς ἡμέρας μὲ τὸ 
λαμπρὸ ἐκεῖνο οὐράνιο ὅραμα τοῦ τιμίου σταυροῦ καὶ τὴν ἐπιγραφὴ «Ἐν τούτῳ 
νίκα» τὸν ἐνισχύει καὶ τὸν κραταιώνει. Ὁ Κωνσταντῖνος παίρνει θάρρος. 
Κατασκευάζει τὸ πρῶτο χριστιανικὸ λάβαρο μὲ τὸ σταυρὸ ὅπως τὸν εἶδε, γιὰ νὰ 
προηγῆται τοῦ στρατεύματός του. Μεταβάλλει ἔτσι τὸ στρατό του ἀπὸ 
εἰδωλολατρικὸ σὲ χριστιανικό, καὶ προχωρεῖ πρὸς τὴ ῾Ρώμη. Πέφτει σὰν κεραυνὸς 
ἐναντίον τοῦ Μαξεντίου καὶ τὸν νικᾷ σὲ μάχη ποὺ ἔγινε κοντὰ στὴ Μουλβία γέφυρα 
τοῦ Τιβέρεως. Ἐν συνεχείᾳ, μὲ τὸν τίμιο σταυρὸ πάντα νὰ προπορεύεται, 
βαδίζει· κι ἀπὸ νίκη σὲ νίκη κι ἀπὸ θρίαμβο σὲ θρίαμβο φτάνει νὰ γίνῃ 
μονοκράτωρ σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύσι. Τέλος μεταφέρει τὴν πρωτεύουσά του, τὴν 
Κωνσταντινούπολι, στὴν Ἀνατολή, ἐκεῖ ποὺ ἦταν τὸ ἀρχαῖο 
Βυζάντιο.</strong><br />
<strong>Γεμᾶτος εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Κύριο καὶ μὲ πόθο γιὰ 
τὸν τίμιο σταυρό, ἀναθέτει στὴ μητέρα του, τὴν ἁγία Ἑλένη, νὰ ἡγηθῇ εἰδικῆς 
ἀποστολῆς στοὺς Ἁγίους Τόπους. Ἐκεῖ ἡ βασιλομήτωρ μὲ συνεργεῖο ἐργατῶν κάνει 
μεγάλη ἀνασκαφή, καὶ τέλος ἀνευρίσκει τὸν θησαυρὸ τοῦ κόσμου, τὸν σταυρὸ τοῦ 
Κυρίου. Ἀρχικὰ βρέθηκαν τρεῖς σταυροὶ μαζὶ μὲ τοὺς ἥλους, τὰ καρφιά, τῆς 
σταυρώσεως. Γιὰ νὰ διαπιστωθῇ ποιοί ἀπὸ τοὺς σταυροὺς ἀνήκουν στοὺς λῃστὰς καὶ 
ποιός εἶνε τοῦ Κυρίου, τοὺς πλησίασαν διαδοχικὰ στὸ φέρετρο μιᾶς νεκρῆς χήρας 
ποὺ ἐπρόκειτο νὰ ταφῇ· κι ὅταν ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ ἄγγιξε τὸ σκήνωμά της, 
αὐτὴ ἀναστήθηκε! Μὲ θαῦμα λοιπὸν πιστοποιήθηκε ὅτι αὐτὸς εἶνε ὁ σταυρὸς τοῦ 
Κυρίου, καὶ τότε τὸν ἀσπάστηκαν καὶ τὸν προσκύνησαν ἡ ἁγία Ἑλένη καὶ ὅσοι τὴν 
συνώδευαν.</strong><br />
<strong>Ἐπειδὴ ὅμως τὸ πλῆθος τῶν πιστῶν ἤθελαν ὅλοι νὰ 
τιμήσουν τὸ πανσεβάσμιο Ξύλο κι αὐτὸ ἦταν δύσκολο, ὁ πατριάρχης Ἰεροσολύμων 
Μακάριος ἀνέβηκε στὸν ἄμβωνα, ὕψωσε μὲ τὰ δυό του χέρια τὸν σταυρὸ ὥστε νὰ 
τὸν δοῦν ὅλοι –ὅπως εἶχε ὑψώσει τὸν χάλκινο ὄφι στὴν ἔρημο ὁ Μωυσῆς (βλ. 
Ἀριθμ. 21,4-9)–· καὶ μόλις τὸ πλῆθος ἀντίκρυσε τὸ σωτήριο ὅπλο, φώναξαν ὅλοι 
ἀπ᾽ τὴν ψυχή τους «Κύριε, ἐλέησον»!</strong><br />
<strong>Τὴν ἀνάμνησι αὐτοῦ τοῦ 
χαρμοσύνου γεγονότος ἑορτάζουμε σήμερα.</strong></span></div>
<h2 style="text-align: center;">
<span style="color: maroon; font-family: times; font-size: large;">* * 
*</span></h2>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: times; font-size: large;"><strong>Ἀλλὰ ὁ σταυρὸς τοῦ Κυρίου, ἀδελφοί μου, 
εἶνε «χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» τῶν αἰώνων (Ἑβρ. 13,8). Τί 
θέλω νὰ πῶ· ὅπως τότε ὁ τίμιος σταυρὸς ἔδειξε στὸν πιστὸ βασιλέα τὸ δρόμο τῆς 
νίκης καὶ τοῦ θριάμβου, ἔτσι καὶ σήμερα καὶ πάντα δείχνει στὸν κάθε πιστὸ δοῦλο 
του τὸν τρόπο τῆς νίκης.</strong><br />
<strong>«Ἐν τούτῳ νίκα», Χριστιανέ, ὄχι 
πλέον κάποιον Μαξέντιο ἢ Λικίνιο, ἀλλὰ τοὺς τρεῖς μεγάλους ἐχθροὺς τῆς ψυχῆς 
σου· τὸν κόσμο, τὴ σάρκα καὶ τὸν διάβολο. Αὐτοὺς πρέπει νὰ πατήσῃς! Ἂς δοῦμε 
λοιπὸν πῶς μὲ τὴ βοήθεια τοῦ σταυροῦ μποροῦν νὰ νικηθοῦν.</strong><br />
<strong>⃝ 
Ὁ κόσμος, νά ὁ πρῶτος ἐχθρός. Ἀλλὰ ποιός εἶνε ὁ κόσμος; Ἐκεῖ ποὺ ἡ ἁγία Γραφὴ 
ἀναφέρει ὡς ἐχθρό μας τὸν κόσμον, δὲν ἐννοεῖ τὸν κόσμο ποὺ δημιούργησε ὁ Θεός 
(τὴ γῆ, τὴ θάλασσα, τὸν οὐρανό, τὰ ἀστέρια, ὅλα τὰ ὡραῖα δημιουργήματά του)· 
κόσμος μὲ τὴν κακὴ ἔννοια εἶνε οἱ ἀσεβεῖς, οἱ ἄπιστοι, οἱ ἀμετανόητοι 
ἁμαρτωλοὶ ἄνθρωποι· οἱ ὀπαδοὶ τῆς μόδας, τοῦ ὀρθολογισμοῦ, τοῦ ὑλισμοῦ, τοῦ 
ὁλοκληρωτισμοῦ, τοῦ φασισμοῦ.</strong><br />
<strong>Αὐτοὶ εἶνε σκληροὶ ἐχθροὶ τοῦ 
Χριστιανοῦ. ῾Ρίχνουν κοτρῶνες κι ἀγκωνάρια στὸ δρόμο του, γιὰ νὰ μὴ μπορέσῃ νὰ 
προχωρήσῃ καὶ νὰ φτάσῃ στὸ σκοπό του. Τί κάνουν δηλαδή· σχολιάζουν, 
περιφρονοῦν, εἰρωνεύονται, ἐμπαίζουν, χλευάζουν, βλαστημοῦν, συκοφαντοῦν, 
παραγκωνίζουν, καταδιώκουν ἐκείνους ποὺ ἀρνοῦνται ν᾽ ἀκολουθήσουν τὴ ζωὴ τοῦ 
κόσμου καὶ θέλουν νὰ ζήσουν τὴ ζωὴ τοῦ σταυροῦ.</strong><br />
<strong>Καὶ 
ὑπάρχουν, ξέρετε, χριστιανοὶ ποὺ τίποτε ἄλλο δὲν φοβοῦνται τόσο ὅσο τὸν κόσμο 
καὶ τὰ σχόλιά του. «Τί θὰ πῇ ὁ κόσμος…», αὐτὸς εἶνε ὁ φόβος, τὸ φόβητρο, τῶν 
δειλῶν ψυχῶν. Ὅπως τὰ μικρὰ παιδιὰ φοβοῦνται ὅταν ἀκούσουν γιὰ μπαμπούλα, ἔτσι 
κι αὐτοὶ οἱ χριστιανοὶ σὰν τὰ μικρὰ παιδιὰ τρέμουν τὸν ἁμαρτωλὸ κόσμο. 
Ντρέπονται νὰ κάνουν τὸ σταυρό τους σὲ ἑστιατόριο ἢ περνώντας ἔξω ἀπὸ ἐκκλησία, 
νὰ πιάσουν ἕνα θρησκευτικὸ βιβλίο, νὰ ἐκκλησιαστοῦν, νὰ ντυθοῦν καὶ νὰ 
ἐμφανιστοῦν σεμνά, μήπως τοὺς ποῦν καθυστερημένους, ὀπισθοδρομικούς, 
ντεμοντέ.</strong><br />
<strong>Γι᾽ αὐτό, ὅποιος θέλει νὰ ἔχῃ σχέσεις καὶ φιλίες 
μὲ τὸν κόσμο τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς πλάνης, ὅποιος θέλει νὰ γίνῃ «φίλος τοῦ 
κόσμου», γίνεται «ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ» (Ἰακ. 4,4).</strong><br />
<strong>Μεγάλος 
ἐχθρὸς λοιπὸν ὁ κόσμος. Ἀλλὰ δὲν εἶνε ὁ μόνος· ὑπάρχει κι ἄλλος. 
Ποιός;</strong><br />
<strong>⃝ Ἡ σάρκα. Τί εἶνε ἡ «σάρκα; Εἶνε ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός 
μας, ὁ διεφθαρμένος ἑαυτός μας. Σάρκα εἶνε οἱ ἀκάθαρτες σαρκικὲς ἐπιθυμίες, τὸ 
κτῆνος ποὺ ὑπάρχει μέσα στὸν καθένα μας. Σάρκα εἶνε ἡ παλαιὰ καρδία, ἡ ἀκάθαρτη, 
μοιχαλίδα, πονηρή, καλοθρεμμένη (Ματθ. 5,8,28· 9,4· 13,15[=Ἠσ. 6,10]), ἡ 
βεβαρημένη «ἐν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ καὶ μερίμναις βιωτικαῖς» (Λουκ. 21,34), ἡ 
«γεγυμνασμένη πλεονεξίας» (Β΄ Πέτρ. 2,14), αὐτὴ ποὺ ζητάει ὄχι τὸν οὐρανὸ ἀλλὰ 
τὸν ᾅδη. Φοβερὸς ἐχθρός!</strong><br />
<strong>Τί ψυχικὰ ἐρείπια καὶ καταστροφὲς 
ἔχει δημιουργήσει! Θυμηθῆτε. Ποιός μετέβαλε σὲ δοῦλο τὸν ἀδάμαστο Σαμψών; Ἡ 
σάρκα (βλ. Κριτ. κεφ. 14ο-16ο). Ποιός ἔρριξε σὲ λάκκο ἀτιμίας τὸν ἔνδοξο 
βασιλέα καὶ προφήτη Δαυΐδ; Ἡ σάρκα (βλ. Β΄ Βασ.. κεφ. 11ο-12ο). Ποιός ἔκανε τὸν 
σοφὸ Σολομῶντα πορνοβοσκό; Ἡ σάρκα (βλ. Γ΄ Βασ.. κεφ. 11ο). Σελίδες τῆς 
παγκοσμίου ἱστορίας περιγράφουν τὰ ἐρείπια σαρκικῶν πειρασμῶν, ποὺ ἔρριξαν ἀπὸ 
τοὺς θρόνους ἐνδόξους βασιλεῖς.</strong><br />
<strong>Ἡ σάρκα εἶνε τὸ δόλωμα τῆς 
πορνείας καὶ μοιχείας. Εἶνε ἡφαίστειο, φωτιὰ καὶ λάβα! ποιός κρατήρας ἡφαιστείου 
ἔφερε στὸν κόσμο τόσα θύματα ὅσα αὐτή; Ἡ σάρκα στάζει δηλητήριο καὶ φαρμακώνει 
ἁγνὲς ψυχές. Αὐτὴ διαφθείρει παρθένους νέους καὶ νέες. Αὐτὴ ξελογιάζει 
γέροντες, διαλύει οἰκογένειες, καταστρέφει εὐτυχίες γάμων. Αὐτὴ μετέβαλε τὶς 
κοινωνίες μας σὲ Σόδομα καὶ Γόμορρα.</strong><br />
<strong>Φοβερὸς ἐχθρὸς καὶ ἡ 
σάρκα, Ἀλλ᾽ ἀκόμα δὲν εἶπα τὸν φοβερώτερο. Ποιός εἶν᾽ 
αὐτός;</strong><br />
<strong>⃝ Ὁ διάβολος. Γελᾶνε οἱ ἄνθρωποι ἀκούγοντας τὴ 
λέξι διάβολος, γιατὶ ἀπιστοῦν. Γελάει τὸ δεσποινάριο ποὺ ἔμαθε λίγες ξένες 
λέξεις, ἴσα – ἴσα νὰ διαβάζῃ μυθιστορήματα κι ἀνοησίες τῶν περιοδικῶν. Γελᾶνε 
γιατὶ ἀγνοοῦν. Ἂν ἤξεραν, ἂν ἄφηναν νὰ τοὺς φωτίσῃ ὁ Θεός, θὰ ἔβλεπαν ὅτι δὲν 
ὑπάρχει φοβερώτερη ὀντότητα ἀπὸ αὐτόν. Εἶνε «ὁ ἄγγελος τῆς ἀβύσσου», «ὁ δράκων ὁ 
πυρρός (=κόκκινος) ὁ μέγας», «ὁ ὄφις ὁ μέγας ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διάβολος 
καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην» (Ἀπ. 9,11· 12,3,9· 20,2). Εἶνε «ὁ 
κοσμοκράτωρ τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (Ἐφ. 6,12).</strong><br />
<strong>Καὶ 
τί δὲν κάνει! Αὐτὸς εἶνε ποὺ ἀπὸ τὰ παρασκήνια κινεῖ ὅλη τὴ μηχανὴ τῆς 
ἁμαρτίας, ῥίχνει λάδι στὴ φωτιὰ τοῦ κακοῦ. Αὐτὸς χώνει τὴν οὐρά του παντοῦ 
καὶ δημιουργεῖ ῥήγματα στὸ μέτωπο ἀμύνης τῆς ψυχῆς. Ἐμεῖς κοιμόμαστε, ἀλλ᾽ 
αὐτὸς ἀγρυπνεῖ, δὲν ἡσυχάζει. «Ὁ ἀντίδικος ἡμῶν διάβολος ὡς λέων ὠρυόμενος 
περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ» (Α΄ Πέτρ. 5,8). Σὰν τὸ πεινασμένο λιοντάρι, ποὺ 
οὐρλιάζει ψάχνοντας γιὰ τροφή, ἔτσι περπατάει ὁ διάβολος ζητώντας νὰ 
καταβροχθίσῃ ψυχὲς γιὰ τὸν ᾅδη.</strong></span></div>
<h2 style="text-align: center;">
<span style="color: maroon; font-family: times; font-size: large;">* * 
*</span></h2>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: times; font-size: large;"><strong>Πῶς θὰ νικήσουμε τοὺς τρεῖς 
ἐχθρούς;</strong><br />
<strong>Διὰ τοῦ σταυροῦ! Ὁ σταυρὸς τοῦ 
Κυρίου</strong><br />
<strong>νικᾷ τὴ σάρκα· «ὑπωπιάζει καὶ δουλαγωγεῖ τὸ σῶμα» 
(Α΄ Κορ. 9,27) μὲ νηστεία, ἐγκράτεια, νῆψι· τὴν παραδίδει σὲ κόπο, γονυκλισίες, 
ἱδρῶτα.</strong><br />
<strong>νικᾷ τὸν κόσμο· ὅποιος σταυρώνεται ἀποβλέπει μόνο 
στὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ καὶ μένει ἀδιάφορος, νεκρὸς γιὰ τὸν 
κόσμο.</strong><br />
<strong>νικᾷ τὸν διάβολο· τὸ ὅπλο τοῦ σταυροῦ τὸν τρέπει σὲ 
φυγή· «φρίττει γὰρ καὶ τρέμει, μὴ φέρων καθορᾶν αὐτοῦ τὴν δύναμιν» (αἶν. πλ. 
δ΄).</strong><br />
<strong>Νικητὴς ὁ Χριστός, χορηγεῖ καὶ στοὺς μαθητὰς καὶ 
ἀκολούθους του «τὴν ἐξουσίαν» νὰ πατοῦν νικηταὶ «ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ 
ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ» (Λουκ. 10,19).</strong><br />
<strong>Στὶς 
προσευχές, στὴ ζωή, στοὺς ἀγῶνες ἂς ἔχουμε πάντα μπροστά μας τὸν τίμιο 
σταυρό.</strong></span></div>
<div style="text-align: justify;">
<strong><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></strong></div>
<div style="text-align: center;">
<strong><span style="font-family: times; font-size: large;">(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος</span></strong></div>
<div style="text-align: center;">
<strong><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></strong></div>
<span style="font-family: times; font-size: large;"><br />
</span><div style="text-align: center;"><span style="font-family: times; font-size: large;">
Ἀπὸ τὸ χειρόγραφο ὁμιλίας, ἡ ὁποία ἔγινε σὲ 
ἄγνωστο ἱ. ναὸ τῆς ἱ. μητροπόλεως Αἰτωλίας & Ἀκαρνανίας πιθανῶς τὸ Σάββατο 
14-9-1940. Ἀνάγνωσις, μεταφορὰ σὲ ἁπλῆ γλῶσσα, στοιχειοθεσία καὶ ἀναπλήρωσις 
4-7-2020.</span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: center;">
<span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div>
<div style="text-align: right;">
<a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=83257" target="_blank"><b><span style="font-family: times; font-size: large;">ΠΗΓΗ</span></b></a></div>
</div>

Ἐν τούτῳ νίκα

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΛΖ΄ Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2322 Ὕψωσις τοῦ τιμίου Σταυροῦ 14 Σεπτεμβρίου 2020 Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγου...

2.500 χρόνια από την μάχη στις ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ: Οι εκδηλώσεις στο Κάστρο Λαμίας και στον αρχαιολογικό χώρο Θερμοπυλών

<p style="text-align: left;"> <b style="font-family: verdana; text-align: center;"><span style="color: #0b5394; font-size: large;">Οι εκδηλώσεις στο Κάστρο Λαμίας</span></b></p><div style="text-align: left;"><b style="font-family: verdana;"><span style="color: #0b5394; font-size: large;">και στον αρχαιολογικό χώρο Θερμοπυλών </span></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzWqyeHQHOyGF-rxNe0Epu4wlJ7zwXg-IandUfli9omGBawJolHyhOpdsXi2NIiTX92ynasA4pHFQ21mZ3RH0erhMdMD3j5Bh7ToACgtsf3ssHG4OK5B33ayI_HkLISS-KTEMWMjBJ4Sc/s945/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587+%25CF%2587-%25CE%259A%25CE%25BF%25CE%25BB%25CF%2589%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%258D+%25CE%25BB%25CF%258C%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582-%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25AF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BC%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CE%25A3%25CE%25B9%25CE%25BC%25CF%2589%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B7-%25CE%25A5%25CE%25A0%25CE%25A0%25CE%259F%25CE%2591-2.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="609" data-original-width="945" height="412" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzWqyeHQHOyGF-rxNe0Epu4wlJ7zwXg-IandUfli9omGBawJolHyhOpdsXi2NIiTX92ynasA4pHFQ21mZ3RH0erhMdMD3j5Bh7ToACgtsf3ssHG4OK5B33ayI_HkLISS-KTEMWMjBJ4Sc/w640-h412/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587+%25CF%2587-%25CE%259A%25CE%25BF%25CE%25BB%25CF%2589%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%258D+%25CE%25BB%25CF%258C%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582-%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25AF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BC%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CE%25A3%25CE%25B9%25CE%25BC%25CF%2589%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B7-%25CE%25A5%25CE%25A0%25CE%25A0%25CE%259F%25CE%2591-2.jpg" width="640" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;"></span><span style="color: #2b00fe; font-family: verdana; font-size: x-large;"><b>Η</b></span><span style="font-size: 14pt;"> Εφορεία Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας και Ευρυτανίας, με αφορμή τον εορτασμό του επετειακού έτους Θερμοπύλες – Σαλαμίνα 2020, για τη συμπλήρωση 2.500 ετών από τη διεξαγωγή των αντίστοιχων</span><span style="font-size: 14pt;">  μαχών, παρουσιάζει τις ακόλουθες επετειακές εκδηλώσεις, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν στο Κάστρο της Λαμίας και στον αρχαιολογικό χώρο των Θερμοπυλών (Κέντρο Ιστορικής Ενημέρωσης Δήμου Λαμιέων και εγκαταστάσεις του ΥΠΠΟΑ πλησίον του Κολωνού). Αναλυτικότερα, οι εκδηλώσεις αφορούν:<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;"> </span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size: 14pt;"><b><span style="color: #800180; font-family: verdana;">Έκθεση φωτογραφίας με τίτλο:</span></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size: 14pt;"><b><span style="color: #800180; font-family: verdana;">«Ο Μαρινάτος στις Θερμοπύλες»<o:p></o:p></span></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size: 14pt;"> </span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;">Η έκθεση φιλοξενείται στο Κέντρο Ιστορικής Ενημέρωσης του Δήμου Λαμιέων. Έχει ως θέμα το χρονικό της ανασκαφής που διενεργήθηκε από τον καθηγητή Σπυρίδωνα Μαρινάτο στις Θερμοπύλες το καλοκαίρι του 1939 και περιλαμβάνει ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό από το προσωπικό αρχείο της Καθηγήτριας Ναννούς Μαρινάτου, κόρης του πρωτοπόρου Έλληνα Αρχαιολόγου.</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;">Έναρξη έκθεσης: 25 Σεπτεμβρίου 2020 - Ώρες λειτουργίας: 09:00 – 17:00.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><a href="http://www.arxeion-politismou.gr/2020/09/2500-xronia-Thermopyles-Salamina.html" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="color: red; font-family: times; font-size: large;"><b><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/2500-2020.html" style="text-align: left;"><span style="color: #2b00fe; font-family: times; font-size: large;"><b>Εκδήλωση για τα 2.500 χρόνια από την Μάχη των Θερμοπυλών - Λεωνίδεια 2020</b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/blog-post_51.html"><span style="color: #2b00fe; font-family: times; font-size: large;"><b>Η επική ιστορία δύο Σπαρτιατών που έκαναν τον Ξέρξη να τρέμει... </b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/2500.html"><span style="color: #2b00fe; font-family: times; font-size: large;"><b>2.500 χρόνια μετά.....Το μυστικό «όπλο» των Ελλήνων....!! </b></span></a></p>