ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

ΦΕΥΓΕΙ Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ!

<p></p><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhM4GsZFVLpM343Q3DqiJDW6i8f6UoYvYW5vSEhZn5CfB4zTADan4ohPFfc74-cXmBeR9ew_rIEs_1PSSL8gCNe1KRC7kwCbee-AZ2agdK7YJtzLyPpCszcp-AL7ohyphenhypheno3BoGie0vg-TWWc/s512/unnamed.jpg" style="background-color: white; color: #da1700; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="512" data-original-width="387" height="532" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhM4GsZFVLpM343Q3DqiJDW6i8f6UoYvYW5vSEhZn5CfB4zTADan4ohPFfc74-cXmBeR9ew_rIEs_1PSSL8gCNe1KRC7kwCbee-AZ2agdK7YJtzLyPpCszcp-AL7ohyphenhypheno3BoGie0vg-TWWc/w403-h532/unnamed.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="403" /></a></div> <p></p><div class="__feedview__feedItemBody"><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Πάλευε συνεχώς να συγκεντρώνεις τον νου σου που σκορπίζεται σε ρεμβασμούς. Ο Θεός δεν ζητεί από τους υποτακτικούς του Κοινοβίου (όπως από τους ησυχαστές) προσευχή αρρέμβαστη. Γι’ αυτό να μην αθυμείς, επειδή κλέπτεται ο νους σου. Αντίθετα να ευθυμείς που πάντοτε τον επαναφέρεις. Άλλωστε μόνο στους αγγέλους παρατηρείται το «άσυλον», το να μην κλέπτεται δηλαδή ο νους τους</i>» (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, λόγ. δ΄, 88).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Παραπονιέσαι συχνά ότι είτε στις ακολουθίες του ναού είτε και στην προσωπική σου προσευχή το μυαλό σου φεύγει. Φαίνεσαι προσηλωμένος, μπορεί και να κρατάς στα χέρια σου βιβλίο προσευχών που να τις ψελλίζεις μάλιστα, και όμως με πόνο διαπιστώνεις ότι πολλές φορές μόνο το σώμα σου είναι εκεί. Ο νους σου έχει πάει σε οτιδήποτε άλλο πέρα από την προσευχή: σε εργασίες ανολοκλήρωτες, σε προβλήματα οικογενειακά, σε κάτι προσωπικό που σε ταλαιπωρεί, στη συμπεριφορά και την ενδυμασία κάποιου ακόμη και μέσα στον ναό. Και θορυβείσαι, και μελαγχολείς κι ίσως και απελπίζεσαι. Γιατί υπάρχουν φορές που έχεις συλλάβει τον εαυτό σου να σκέπτεται ακόμη και αμαρτίες.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Ο άγιος Ιωάννης σε παρηγορεί και σε στηρίζει φιλάνθρωπα. Δεν συμβαίνει μόνο σε σένα ο ρεμβασμός αυτός, το κλέψιμο του νου. Η εμπειρία και ο φωτισμός του τού έχουν δείξει ότι όχι μόνο και στους καλόγερους συμβαίνει ο διασκορπισμός του νου, αλλά και στους μεγάλους και προχωρημένους στην αγιότητα. Στους ίδιους τους αγίους. Σπάνια, αν μη ποτέ, θα υπάρξει άνθρωπος που θα έχει προσηλωμένο τον νου του στον Κύριο εκατό τοις εκατό, ακόμη και την ώρα της προσευχής. Κάποιος λογισμός, ίσως και καλός, θα κλέψει τη διάνοιά του και θα τον αποπροσανατολίσει. Και σου λέει: «<i>μόνο στους αγγέλους παρατηρείται το άσυλο</i>».<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Μην επαναπαυτείς όμως με τη διαπίστωση αυτή.  Ο ρεμβασμός  αποκαλύπτει πόσο δρόμο έχουμε ακόμη μπροστά μας. Πόσο ελλειμματικοί στην πνευματική ζωή είμαστε. Γι’ αυτό και αφενός πάλευε να επαναφέρεις τον νου σου στα λόγια της προσευχής κάθε φορά που χάνεται - είναι ο καθημερινός πνευματικός σου αγώνας. Και αφετέρου, να χαίρεσαι, να ευθυμείς, γιατί ακριβώς κάνοντας τον αγώνα αυτόν χαίρεται ο Κύριος και Θεός σου. Μη ξεχνάς∙ άγιος τελικά δεν είναι ο (ανύπαρκτος ανθρωπίνως) αναμάρτητος, αλλά ο αγωνιστής. Δεν χρειάζεται λοιπόν στενοχώρια, εκεί που υπάρχει εσωτερική πάλη και χαρά του Θεού. Κι ακόμη∙ γνώριζε ότι με τον αγώνα αυτό που επισύρει τη χάρη του Θεού θα φτάσεις στο πιο χαρισματικό σημείο: να μην κλέπτεται ο νους σου σ’ έναν βαθμό και πέρα από τις ώρες της προσευχής.</span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/09/blog-post_38.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p></div>

ΦΕΥΓΕΙ Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ!

« Πάλευε συνεχώς να συγκεντρώνεις τον νου σου που σκορπίζεται σε ρεμβασμούς. Ο Θεός δεν ζητεί από τους υποτακτικούς του Κοινοβίου (όπως απ...

Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών: ο εμβολιασμός πρέπει να αποτελεί ελεύθερη επιλογή-όχι στην υποχρεωτικότητα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5NAli3oabVZnIQSWj5_ugnCxP_IBHZWbAyr-bM9Y_eOp5Hsuqc72OgFZurM55LIf8khgsfJGSkbawYTUff1vY-CjECWENawlFJzgLUL5eYx2koimqqIVfd5TiYvPM4CxBjjCOoSXY/s660/222.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="403" data-original-width="660" height="390" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5NAli3oabVZnIQSWj5_ugnCxP_IBHZWbAyr-bM9Y_eOp5Hsuqc72OgFZurM55LIf8khgsfJGSkbawYTUff1vY-CjECWENawlFJzgLUL5eYx2koimqqIVfd5TiYvPM4CxBjjCOoSXY/w640-h390/222.jpg" width="640" /></a></div><br /><p><br /></p><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Αθήνα, 9.9.2021</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών, εκφράζουν την συμπαράστασή τους στους εργαζομένους στους τομείς της Υγείας και Πρόνοιας που μπήκαν σε καθεστώς αναστολής εργασίας άνευ αποδοχών, επειδή επέλεξαν να μην εμβολιαστούν για τον Covid-19, καθώς και σε όσους εξαναγκάστηκαν σε εμβολιασμό παραβιάζοντας την συνείδησή τους, διότι εκβιάστηκαν από τους εργοδότες τους με απόλυση και δεν είχαν άλλη δυνατότητα να καλύψουν τις τρέχουσες οικονομικές ανάγκες τους.</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Δεν ανήκουμε σε κάποιο «αντιεμβολιαστικό» κίνημα, ούτε  είμαστε κατά των εμβολίων, γενικά.</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Δηλώνουμε όμως ότι, ο εμβολιασμός, όπως και κάθε άλλη ιατρική πράξη, πρέπει να αποτελούν ελεύθερη επιλογή του κάθε ανθρώπου και οποιοσδήποτε εκβιασμός για την πραγματοποίησή τους, σε συνδυασμό με την μη ανάληψη ιατρικής και νομικής ευθύνης από την Πολιτεία αλλά και από τα αρμόδια ιατρικά όργανα, για τις παρενέργειες από τα εμβόλια αυτά, δεν συνάδουν ούτε με τις αρχές της ιατρικής επιστήμης, ούτε με το νομικό πολιτισμό μας, το Σύνταγμα, τις Διεθνείς Συμβάσεις Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ούτε με την χριστιανική πίστη που κατατάσσει την ελευθερία και το αυτεξούσιο ως σύμφυτες ιδιότητες της ουσίας του ανθρώπου. Εξ άλλου δεν υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση πως ο εμβολιασμός εξασφαλίζει οποιονδήποτε και οπωσδήποτε από την νόσηση ή την μετάδοση, ούτε είναι απολύτως ασφαλής.</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Παραμένουμε όλοι ενωμένοι, υψώνοντας τις προσευχές μας στον Θεό να άρει αυτήν την δοκιμασία της ασθένειας.</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Καλούμε τους υπευθύνους να αποσύρουν αυτό το επαχθές, καταναγκαστικό και τιμωρητικό μέτρο εναντίον των συμπολιτών μας που επιλέγουν να μην εμβολιαστούν και  να σεβαστούν το συνταγματικό δικαίωμα που έχει κάθε πολίτης, στην προστασία της υγείας του (βλ. Αναθεώρηση Συντάγματος 2001, άρθρο 5, παρ. 5) ώστε να μην διχάζεται η κοινωνία και να μην χωρίζονται οι πολίτες σε πρώτης και δευτέρας κατηγορίας.</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών:</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Αδελφότης Ορθοδόξου Ιεραποστολής «Ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ»</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Εστία Πατερικών Μελετών</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (Π.Ε.Θ.)</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων (Π.Ε.ΦΙ.Π.)</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Πανελλήνιος Ένωσις Γονέων «Ἡ Χριστιανική Αγωγή» (ΓΕΧΑ)</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Πανελλήνιος Ορθόδοξος Ένωση (Π.Ο.Ε.)</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Σύλλογος «Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης»</div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Σύλλογος Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Δράσεως «Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ» </div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="color: #050505; font-family: inherit;">Χριστιανική Φοιτητική Δράση (Χ.Φ.Δ.)</div><div dir="auto" style="color: #050505; font-family: inherit;"><br /></div><div dir="auto" style="color: #050505; font-family: inherit;"><br /></div><div dir="auto" style="color: #050505; font-family: inherit;"><br /></div><div dir="auto" style="font-family: inherit; text-align: right;"><a href="https://www.agrinionews.gr/orthodoxa-christianika-somateia-athinon-o-emvoliasmos-prepei-na-apotelei-eleytheri-epilogi-stin-ypochreotikotita/" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></div></div>

Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών: ο εμβολιασμός πρέπει να αποτελεί ελεύθερη επιλογή-όχι στην υποχρεωτικότητα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ Αθήνα, 9.9.2021 Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών, εκφράζουν την συμπαράστα...

Αγίου Νεκταρίου - Περί δεισιδαιμονίας και δεισιδαίμονος

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwfveAyxW43XIF41HHWLLFhhYyyUPQ3ao7AUIJb8nfJjmpFjy9TyDe7xbgUYeYqaD-AhxXtaqnDfZO_nz-1Pr2mf-fExGpZtonsPbHlTed2lUBkDIThnbzz8_z6gQqDChueLdiG24o/s1635/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70005.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1535" data-original-width="1635" height="601" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwfveAyxW43XIF41HHWLLFhhYyyUPQ3ao7AUIJb8nfJjmpFjy9TyDe7xbgUYeYqaD-AhxXtaqnDfZO_nz-1Pr2mf-fExGpZtonsPbHlTed2lUBkDIThnbzz8_z6gQqDChueLdiG24o/w640-h601/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70005.jpg" width="640" /></a></div> <p></p><p style="text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></span></b></p><p style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/09/blog-post.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"> ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ: ΑΘΕΙΣΜΟΣ - ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΣΟΤΗΤΕΣ ΑΥΤΩΝ: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ - ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ (Ε΄ ΜΕΡΟΣ)</span></b></a></p><p style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_53.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΑΓΑΘΟΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΣ ΖΗΛΟΣ - ΚΑΤ΄ ΕΠΙΓΝΩΣΙΝ ΚΑΙ ΜΗ ΚΑΤ΄ ΕΠΙΓΝΩΣΙΝ ΖΗΛΩΤΗΣ (ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ)</span></b></a></p><p style="text-align: center;"><br /></p>

Αγίου Νεκταρίου - Περί δεισιδαιμονίας και δεισιδαίμονος

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ: ΑΘΕΙΣΜΟΣ - ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΣΟΤΗΤΕΣ ΑΥΤΩΝ: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ - ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ (Ε΄ ΜΕΡΟΣ) ΑΓΑΘΟΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΣ ΖΗΛΟΣ -...

Πως ο Άγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης, ξεσκέπασε τον καμουφλαρισμένο διάβολο που πλανούσε έναν απλοϊκό χτίστη.

<p style="text-align: center;"><b><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR2b-4saJkAE3VxpfQkvxuA2EmXLwNAC1X_ZdI4BTVP3FSyzMma_eYWxrAUHPwYc5JUSB4cCF7HTB90F_KRLpIYptfeUVBX-UkZgW_RhUhVgXy6p-EJX__o1Gp5V01TqVAscdsFSYhqIs/s400/FB_IMG_1631184445581.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="300" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR2b-4saJkAE3VxpfQkvxuA2EmXLwNAC1X_ZdI4BTVP3FSyzMma_eYWxrAUHPwYc5JUSB4cCF7HTB90F_KRLpIYptfeUVBX-UkZgW_RhUhVgXy6p-EJX__o1Gp5V01TqVAscdsFSYhqIs/w300-h400/FB_IMG_1631184445581.jpg" width="300" /></a></b> <b style="font-family: arial; font-size: large;"> </b></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Το διακριτικό χάρισμα του Αγίου Δανιήλ Κατουνακιώτη</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b> </b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Στην Στίκα της Βορείου Ηπείρου ζούσε ο Δήμος. Ήταν ένας καλός χριστιανός με απλοϊκή πίστη, χτίστης στο επάγγελμα. Μια νύχτα ονειρεύθηκε πως κάπου υπήρχε θαμμένος στην γη ένας ναός. Ξεσήκωσε λοιπόν όλους τους συμπατριώτες του, να πάρουν αξίνες και φτυάρια και ν’ αρχίσουν τις ανασκαφές.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Έσκαψαν και πραγματικά έφεραν σε φως τον ναό! Γεμάτος ικανοποίηση ο Δήμος καμάρωνε για το κατόρθωμά του. Απολάμβανε με ευχαρίστηση τον θαυμασμό όλων. Και όταν ο πονηρός λογισμός του ψιθύριζε: «Ε, Δήμο, εσύ είσαι σπουδαίος άνθρωπος, εσύ είσαι ο εκλεκτός του Θεού…», τον παραδεχόταν χωρίς αντιρρήσεις.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Σαν χτίστης που ήταν, βρέθηκε αργότερα να δουλεύει στο Αγ. Όρος σε κάποια οικοδομή της Ι. Μονής Βατοπεδίου.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Στο Βατοπέδι τιμάται πολύ ο όσιος Ευδόκιμος. Για την ζωή του δεν διέσωσε τίποτε η ιστορία, τα λείψανά του όμως, που ανακαλύφθηκαν τυχαία το 1840 στο κοιμητήριο της μονής, είναι χαριτόβρυτα και θαυματουργά. Ο Δήμος έδειξε μεγάλη ευλάβεια για τον όσιο και άρχισε να πιστεύει πως και ο όσιος εξ ίσου τον περιβάλλει με ξεχωριστή εύνοια. Αφού δε η παράδοση δεν ανέφερε τίποτε για την καταγωγή του, ο Δήμος φαντάστηκε πως κι εκείνος κατάγεται από την Αλβανία.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>– Ο όσιος είναι αρβανίτης, όπως εγώ, άρχισε να διακηρύσσει.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>– Mα που το ξέρεις;</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>– Αρβανίτης είναι! Δεν βλέπετε το κεφάλι του που είναι πίττα; Άλλωστε, όταν μια νύχτα μ’ ένα κομποσχοίνι μου τον παρεκάλεσα να μου πει για την πατρίδα του, μου παρουσιάστηκε ολοζώντανος και μου είπε: «Είμαι αρβανίτης, είμαι από την Στίκα, είμαστε και συγγενείς».</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Οι πατέρες υποψιαστήκαν πως τον είχε πλανέψει ο διάβολος.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>– Όταν σου ξαναπαρουσιασθεί πάλι, να κάνεις τον σταυρό σου, του είπαν. Και αν είναι ενέργεια του πονηρού, θα εξαφανισθεί αμέσως.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Ήταν όμως αργά. Ο διάβολος είχε κατακτήσει την καρδιά του Δήμου και δεν έφευγε εύκολα.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Συνέβη τότε να βρίσκεται στον Άθωνα και ένας επίσκοπος, ο Ροδοστόλου Αλέξανδρος. Του ανέφεραν για την αξιοπερίεργη περίπτωση του Δήμου και ζήτησαν την γνώμη του. Εκείνος τον είδε και κατέληξε στο συμπέρασμα πως τα οράματα προέρχονται από τον Θεό.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>– Αφού ο Δήμος είναι άνθρωπος ευλαβής και ευχαριστείται στα κομποσχοίνια και στους σταυρούς, ο εμφανιζόμενος ανήκει στον Θεό.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Και ο Δήμος υπερηφανευόταν τώρα περισσότερο, γιατί και ένας δεσπότης επικύρωσε την εγκυρότητα των οραμάτων του. Αργότερα μάλιστα παρουσίασε ογκώδες βιβλίο γεμάτο υπερφυσικά μυστήρια. Αποκαλύψεις, προφητείες για το μέλλον, πόλεμοι, ερχομός του Μ. Κωνσταντίνου, σημεία και τέρατα… όλα ήταν συγκεντρωμένα εκεί.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>– Μα δεν μπορεί να είναι του Θεού όλη αυτή η ιστορία! Εδώ υπάρχει σύγχυση και παραλήρημα. Τι περίεργα πράγματα είναι αυτά! έλεγαν μεταξύ τους οι πατέρες.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>– Δεν ρωτάμε και τον γέροντα Δανιήλ τον Κατουνακιώτη; Αυτός θα λύσει το πρόβλημα.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Πήραν λοιπόν μαζί τους τα χειρόγραφα του Δήμου και ξεκίνησαν.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Ο γέρων Δανιήλ μόλις ανέβασε τις πρώτες σελίδες, διαπίστωσε την πραγματικότητα.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>– Εδώ χορεύουν οι διαβόλοι, είπε.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Συνέταξε ένα σχετικό κείμενο, με αγιογραφικά και πατερικά χωρία και επιχειρήματα, και το έστειλε στο Βατοπέδι. Δεν υπήρχε πια η ελάχιστη αμφιβολία για την πλάνη. Όταν όμως πληροφορήθηκε ο Δήμος την απάντηση, έγινε έξαλλος. Αγριεμένος φώναζε:</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>– Ορέ, ορέ ντεσπότης τόπε, ορέ πριφτ!!!</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Δηλαδή, αφού ένας δεσπότης, αφού τόσοι ιερείς παραδέχθηκαν ότι είναι από τον Θεό, πως τόλμησε αυτός να τα αρνηθεί;</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Ο γέρων Δανιήλ δεν αρκέσθηκε στην διάγνωση μόνο, αλλά η αγάπη του τον οδήγησε σε προσευχή. Και το αποτέλεσμα ήταν να σταματήσουν οι αποκαλύψεις.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Αργότερα κατόρθωσαν οι πατέρες να φέρουν τον Δήμο στα Κατουνάκια. Ο γέρων Δανιήλ τον δέχθηκε με αγάπη. Όταν όμως άρχισε να του αποδεικνύει ότι ο δήθεν όσιος Ευδόκιμος, που έβλεπε, ήταν καμουφλαρισμένος διάβολος, δεν άντεξε στο φως της αληθείας. Πετάχτηκε ορθός και οργισμένος φώναζε:</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>– Ορέ, ορέ ντεσπότης τόπε, ορέ, ορέ πριφτ!</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b>Ωστόσο αναγκάσθηκε από τα πράγματα να βρει τον σωστό δρόμο, γιατί ο διάβολος από τότε που αποκαλύφθηκε, δεν έκανε πλέον την εμφάνισή του. Οι πατέρες όλοι πείσθηκαν πλέον για την πλάνη και ο ίδιος ο Ροδοστόλου έστειλε συγχαρητήρια στον διακριτικό ησυχαστή για την επιτυχία του.</b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><br /></b></span></p><p style="text-align: right;"><span style="font-family: arial; font-size: large;"><b><a href="http://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/09/7.html" target="_blank"><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></a></b></span></p>

Πως ο Άγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης, ξεσκέπασε τον καμουφλαρισμένο διάβολο που πλανούσε έναν απλοϊκό χτίστη.

Το διακριτικό χάρισμα του Αγίου Δανιήλ Κατουνακιώτη Στην Στίκα της Βορείου Ηπείρου ζούσε ο Δήμος. Ήταν ένας καλός χριστιανός με απλοϊκ...

Ἔναρξη λειτουργίας νέου Ναοῦ στὸ Κογκὸ-Μπραζαβὶλ

<p><span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;"> </span><span style="font-size: large;"><strong style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Τ</span></strong><span style="color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; text-align: justify;">ὴν ἑόρτια περίοδο τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τρ.ἔ., τελέσθηκε ἡ πρώτη Θεία Λειτουργία στὸν νέο Ἱερὸ Ναὸ πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Νικολάου στὸ Μπραζαβὶλ-Κογκό. Προΐστατο ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος Αἰδ. π. Ἐμμανουὴλ καὶ ἔλαβαν μέρος οἱ Ἱερεῖς π. Γεώργιος, π. Κοσμᾶς καὶ π. Ραφαήλ.</span></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: maroon; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><img alt="Brazaville" height="672" src="https://www.ecclesiagoc.gr/images/stories/Photos_2021/Brazaville.jpg" style="border: 0px; box-sizing: border-box; display: block; height: auto; margin-left: auto; margin-right: auto; max-width: 100%; transition: all 0.7s ease-in-out 0s; vertical-align: middle;" width="1039" /></span></span></strong></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ὅ</span></strong>σοι δύνανται νὰ συμβάλλουν στὴν ὁλοκλήρωση τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ναοῦ, ἐφ΄ ὅσον ὑπάρχουν ἀκόμη ἀρκετὲς ἐλλείψεις, δύνανται νὰ στείλουν τὴν προσφορά τους στὰ Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας μας ἐν Ἀθήναις, μὲ τὴν ἔνδειξη «γιὰ τὸ Μραζαβίλ».</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: right; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: #2b00fe; font-size: large;"><a href="https://www.ecclesiagoc.gr/index.php/%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7/%CE%BD%CE%AD%CE%B1/1844-neos-naos-kongo-branzavil" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></span></p>

Ἔναρξη λειτουργίας νέου Ναοῦ στὸ Κογκὸ-Μπραζαβὶλ

Τ ὴν ἑόρτια περίοδο τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τρ.ἔ., τελέσθηκε ἡ πρώτη Θεία Λειτουργία στὸν νέο Ἱερὸ Ναὸ πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Νικολάου στ...

ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΜΟΡΦΩΣΗ;

<p style="text-align: justify;"><span style="background-color: white;"></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi67ii6LpImAIIJkGW0QZ23bA3kS_p8lQguTmFCZPZ4YLauL2vK81xiatUWnGXqKlV-6Fj2FZuwMR-kMJErBWuTdqXRRhvrrP7wdB2btFDVxxhV5Q7K7nTHJBnj6PKIv2QM22xlUlGE/s504/33.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="252" data-original-width="504" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi67ii6LpImAIIJkGW0QZ23bA3kS_p8lQguTmFCZPZ4YLauL2vK81xiatUWnGXqKlV-6Fj2FZuwMR-kMJErBWuTdqXRRhvrrP7wdB2btFDVxxhV5Q7K7nTHJBnj6PKIv2QM22xlUlGE/s16000/33.jpg" /></a></span></div><span><br /><span style="background-color: white; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 17.3333px; text-align: justify; text-indent: 48px;">Η σωτηρία ως ζωντανή σχέση με τον Θεό που έφερε ο ενανθρωπήσας Θεός μας, ο Ιησούς Χριστός, δεν απαιτεί γνώση της αλφαβήτα. Υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι χωρίς γνώση των γραμμάτων και είναι άγιοι, ζουν το θέλημα του Θεού, είναι έτοιμοι να προσφέρουν και τον εαυτό τους για χάρη του συνανθρώπου τους. Όπως υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι που κυριολεκτικά είναι ανθρωπίνως σοφοί, που αποτελούν «κινητές εγκυκλοπαίδειες» και που το κεφάλι τους χωράει πολλά. Κι όμως τα γράμματα δεν τους βοήθησαν στο να βρουν τον Θεό και δεν έχουν καμία μεταφυσική λεγόμενη ανησυχία! Και δικαίως: η πίστη και η αγάπη δεν περνούν πρωτίστως μέσα από τη λογική και τα γράμματα, αλλά μέσα από την καρδιά. «Αν έχεις καρδιά, μπορείς να σωθείς» λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, οι οποίοι στην πραγματικότητα ακολουθούν τον ίδιο τον Κύριο που τόνισε πως όχι αν μάθουμε γράμματα αλλά «αν Τον αγαπάμε και τηρούμε τις εντολές Του θα Τον δούμε να μας φανερώνεται μέσα μας»!</span><br /></span><p></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Παρ’ όλα </span><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">αυτά! Μπορεί να μην είναι όρος απαραίτητος η μόρφωση  για τη σωτηρία μας, όμως καθίσταται τέτοιος μόλις σκεφτούμε ότι ακόμη και οι αναλφάβητοι πιστοί από τους γραμματισμένους κήρυκες του λόγου του Θεού έμαθαν τα της πίστεως, δηλαδή έμμεσα ομολογείται η αναγκαιότητα των γραμμάτων. Μη ξεχνάμε ότι οι ίδιοι οι απόστολοι του Κυρίου ήταν γνώστες της Παλαιάς Διαθήκης, έστω και απλοί ψαράδες, φωτίστηκαν από το Πνεύμα του Θεού ώστε να κηρύσσουν τον λόγο του Θεού, ήξεραν να γράφουν και μάλιστα να απολογούνται και να εκθέτουν τα της πίστεως με λογικά επιχειρήματα, πολλοί από αυτούς μας άφησαν τα λόγια του Κυρίου ή έγραψαν επιστολές καθοδηγητικές για τους χριστιανούς όλων των αιώνων, ο δε μέγιστος απόστολος Παύλος ήταν τόσο μορφωμένος, όχι μόνο θεολογικά, ώστε να φτάσει στο σημείο ο ηγεμόνας Φήστος, καθώς τον άκουσε απολογούμενο, να πει ότι «τα πολλά γράμματα που ξέρει τον έχουν τρελάνει!»<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Από κει και πέρα όλοι γνωρίζουμε το πώς η θεολογία της Εκκλησίας μας αναπτύχθηκε και εμβαθύνθηκε με τους εγγράμματους πιστούς, τους Πατέρες της Εκκλησίας, οι οποίοι, όπως ο Μέγας Αθανάσιος, ο Μέγας  Βασίλειος, ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο ιερός Χρυσόστομος κ.ά.π., όχι μόνο ξέρανε γράμματα, αλλά ξεπερνούσαν σε γνώση επιστημονική και τους περισσοτέρους της εποχής τους. Κι αυτό θα πει ότι τα γράμματα στην Εκκλησία βοηθούν στο «ευ είναι» αυτής, διαφορετικά είναι πολύ εύκολο να «βουλιάξει» αυτή, κατά το ανθρώπινό της εννοείται, λόγω της αγραμματοσύνης σε αιρέσεις και σε δεισιδαιμονίες. Η σκέψη μας εν προκειμένω πέραν άλλων περιπτώσεων πηγαίνει στον μέγα νεομάρτυρα και ισαπόστολο άγιο πατρο-Κοσμά τον Αιτωλό, ο οποίος βγήκε κενωτικά από το μοναστήρι του για να βοηθήσει το σκλαβωμένο έθνος ώστε να λυτρωθεί από την αμάθεια και τη δεισιδαιμονία του! Προτιμούσε αντί Ναών να κτίζονται Σχολεία – τέτοια ήταν η πεποίθησή του για την αξία των γραμμάτων – γιατί καθώς έλεγε «με τα Σχολεία μαθαίνει κανείς τι είναι η Αγία Τριάδα, τι είναι ο Χριστός, τι είναι ο άνθρωπος, τι είναι η ψυχή, τι είναι οι άγγελοι, τι είναι οι δαίμονες». Κι ασφαλώς όλων η εμπειρία επιβεβαιώνει την παραπάνω αλήθεια, αφού δεν υπάρχει χριστιανός που να θέλει ενσυνείδητα να μετέχει στα της Εκκλησίας χωρίς να μελετά την Αγία Γραφή, τους Πατέρες, τα υμνολογικά κείμενά της.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;">ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ <a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/09/blog-post_8.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΕΔΩ</span></b></a></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;"><span style="font-size: 17.3333px;"><b><span style="color: red;"><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></span></b></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/04/blog-post_6.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΙΔΕΥΣΙΑ!</span></b></a></p>

ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΜΟΡΦΩΣΗ;

Η σωτηρία ως ζωντανή σχέση με τον Θεό που έφερε ο ενανθρωπήσας Θεός μας, ο Ιησούς Χριστός, δεν απαιτεί γνώση της αλφαβήτα. Υπήρχαν και υπάρχ...

«Το να πείθεις και όχι να εξαναγκάζεις, είναι ο ορθός τρόπος ενέργειας»*

<p> <i style="box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Πρέπει να ξεκινήσουμε από τον αρχαίο ορισμό της ρητορικής, δηλαδή την τέχνη της πειθούς. Η ρητορική είναι μία προσπάθεια κατανόησης και ρύθμισης της πειθούς, αυτού του αινιγματικού φαινομένου, που οδηγεί στο να μεταβάλλει κάποιος την άποψή του χωρίς καμία βία, μόνο με τον λόγο. Οι Έλληνες εφηύραν αυτή την τέχνη. Και το σημαντικότερο που είπαν, ήταν, νομίζω, πως υπάρχουν τρεις πηγές πειθούς. Υπάρχουν βεβαίως τα λογικά επιχειρήματα, αλλά επίσης υπάρχει η αυθεντία και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται αυτός που ομιλεί. Και έπειτα υπάρχει η ψυχολογία εκείνου, ο οποίος βρίσκεται στο ακροατήριο: είναι θυμωμένος, φοβάται, είναι αδιάφορος;</span></i></p><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #cc0000; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;">Το περίφημο «λόγος, ήθος, πάθος», συναντάται στη «Ρητορική» του Αριστοτέλη</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Ακριβώς. Η πειθώ δεν έχει να κάνει μόνο με τη χρήση επιχειρημάτων (λόγος). Πρέπει επίσης να ληφθεί υπ΄ όψιν η προσωπικότητα του ομιλητή (ἦθος) και το πάθος (αρχ. πάθος), που κινητοποιεί τα συναισθήματα του ακροατηρίου.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><div class="separator" style="box-sizing: border-box; clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglN1hVmyxhz1iC3q7tKw0X1zD8C6RYby65XVsLXRnGA-CNSDE7MLV9JYh687fSq5LD09Gbdqry8AH6nPhDS3Dhis1NNPLxw5lGXNVb-ZlwtrRbCycEq8GHjLFhXGQtNxe175srK9fjgGQ/s2048/Catullus-at-Lesbia%2527s-large.jpg" imageanchor="1" style="box-sizing: border-box; color: #ef4423; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none; transition: all 0.4s ease-in-out 0s;"><img border="0" data-original-height="1449" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEglN1hVmyxhz1iC3q7tKw0X1zD8C6RYby65XVsLXRnGA-CNSDE7MLV9JYh687fSq5LD09Gbdqry8AH6nPhDS3Dhis1NNPLxw5lGXNVb-ZlwtrRbCycEq8GHjLFhXGQtNxe175srK9fjgGQ/s16000/Catullus-at-Lesbia%2527s-large.jpg" style="border: 0px none; box-sizing: border-box; max-width: 100%; position: relative;" /></a></div><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Η άλλη μεγάλη ιδέα της ρητορικής είναι πως υπάρχει μία μέθοδος, για να δομήσει κανείς έναν λόγο. Η Αρχαιότητα πρόβλεψε πέντε κλασικά στάδια: τη σύλληψη των επιχειρημάτων (εὕρεσις), τη διάταξη των επιχειρημάτων με τρόπο αποτελεσματικό (τάξις), το ύφος και την έκφραση (λέξις), την απομνημόνευση (μνήμη), ώστε να παραμείνει ο λόγος στο νου του ομιλητή και την εκφώνηση (ὑπόκρισις). Είναι πολύ σημαντικό, διότι ο καθένας μπορεί να διαπρέψει στον έναν ή στον άλλον τομέα. Μπορεί να είναι έξυπνος, χωρίς όμως καλή φυσική παρουσία, και αντιστρόφως.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #cc0000; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;">Η τέχνη αυτή αναπτύχθηκε στην Ελλάδα</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Υπήρχε φυσικά κάποια τέχνη του λόγου και σε άλλους πολιτισμούς, γιατί τίποτε δεν είναι πιο φυσικό από τον ίδιο τον λόγο. Αλλά η θεωρητικοποίησή του, με τη μορφή ενός ιδιαίτερου κλάδου, αποτελεί εφεύρεση της Αρχαίας Ελλάδας. Η λέξη της «ρητορικής» πρέπει να ξαναμπεί στη σειρά των ελληνικών λέξεων, που υποδηλώνουν τις σημαντικές καινοτομίες στον πολιτισμό μας, δίπλα στην «πολιτική», την «ιστορία», τη «φιλοσοφία», την «ηθική», τα «μαθηματικά» Αυτό είναι το ελληνικό θαύμα, μία σειρά από θεωρητικοποιήσεις με οικουμενική διάσταση.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Ήδη στον Όμηρο, ο λόγος αποτελεί χαρακτηριστικό του ομηρικού ήρωα, όπως και η ομορφιά και το θάρρος...</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Πράγματι, οι ήρωες στον Όμηρο εκφωνούν τουλάχιστον τόσους λόγους, όσες και οι μάχες, στις οπoίες παίρνουν μέρος! Αλλά το πιο αξιοσημείωτο είναι πως στην «Ιλιάδα» και στην «Οδύσσεια», συναντούμε ήδη έναν προβληματισμό γύρω από τη ρητορική τέχνη. Κάποιος, για παράδειγμα, εκφράζει μία άποψη για έναν λόγο, που μόλις εκφωνήθηκε, και αμέσως ο Οδυσσέας, ο Φοίνιξ και ο Αίαντας εκφωνούν κι αυτοί με τη σειρά τους λόγους, ώστε να προκύπτουν οι συγκρίσεις μεταξύ των διαφόρων μορφών ευγλωττίας.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Στη συνέχεια, κατά τον πέμπτο προ Χριστού αιώνα, συστηματοποιήθηκε η θεωρία της ρητορικής τέχνης. Πρέπει να προσδιορίσουμε το πλαίσιο αυτής της συστηματοποίησης. Γιατί, αν και η Ρητορική είναι η εννοιολογική ανάλυση της πειθούς, αντικατοπτρίζει επίσης και μία λειτουργία της κοινωνίας, έναν τρόπο συμβίωσης.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><div class="separator" style="box-sizing: border-box; clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwMHDKlRgYfX16iWGKP9KonfNBoXzRwBmIs4b_S6Ku0rWdYorkxnCZlQcyvGPqIfdVjO4t7Ssk-_kKNF3iP8vxIHKM3Vau9CK_ocXNLwsVfoDe2YzPRt_KecozlABqRWy4EGHsOyi8WT0/s2048/La_mort_de_Virginie%252C_Gabriel-Fran%25C3%25A7ois_Doyen%252C_1756-8.jpg" imageanchor="1" style="box-sizing: border-box; color: #ef4423; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none; transition: all 0.4s ease-in-out 0s;"><img border="0" data-original-height="1208" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwMHDKlRgYfX16iWGKP9KonfNBoXzRwBmIs4b_S6Ku0rWdYorkxnCZlQcyvGPqIfdVjO4t7Ssk-_kKNF3iP8vxIHKM3Vau9CK_ocXNLwsVfoDe2YzPRt_KecozlABqRWy4EGHsOyi8WT0/s16000/La_mort_de_Virginie%252C_Gabriel-Fran%25C3%25A7ois_Doyen%252C_1756-8.jpg" style="border: 0px none; box-sizing: border-box; max-width: 100%; position: relative;" /></a></div><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Στην Αθήνα συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της δημοκρατίας, υπόβαθρο της ρητορικής ήταν το δικαστικό πεδίο: οι αγορητές παραθέτουν τα επιχειρήματά τους και ακολουθεί η ετυμηγορία του λαού, ο οποίος όμως δεν θεωρεί πως κατέχει την απόλυτη αλήθεια, αλλά μόνον τη δικαστική. Στο πολιτικό πεδίο συμβαίνει το ίδιο: όταν οι πολίτες πρέπει να λάβουν μία απόφαση, συγκεντρώνονται, μιλούν, ακούνε, και στο τέλους επικρατεί κάποια άποψη, έναντι μιας άλλης. Όπως σημείωσε ο Fénelon γενικεύοντάς το: «Στους Έλληνες όλα εξαρτώνταν από τον λαό, και ο λαός εξαρτώνταν από τον λόγο». Ο λόγος είναι το εργαλείο λειτουργίας της κοινωνίας.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #cc0000; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;">Η πρώτη σημαντική σχολή είναι αυτή των σοφιστών, οι οποίοι έχουν σήμερα πολύ κακή φήμη.</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Οι σοφιστές – ο Γοργίας, ο Πρωταγόρας – αποτελούν την πρώτη σημαντική στιγμή της θεωρητικοποίησης της ρητορικής τέχνης. Έρχονταν από άλλες περιοχές του ελληνικού κόσμου, και η παρουσία τους στην Αθήνα προκάλεσε αίσθηση. Ισχυριζόμενοι, όπως ο Πρωταγόρας, ότι «για κάθε πράγμα μπορούμε να υποστηρίξουμε εξ ίσου επιτυχώς μία άποψη, όσο και την αντίθετή της», χρησιμοποιώντας το ίδιο ισχυρά επιχειρήματα, αυτοί οι σοφιστές έδιναν εντύπωση ανηθικότητας και υποστήριζαν έναν σκανδαλώδη σχετικισμό. Επιτέλεσαν όμως ένα αξιοσημείωτο έργο ανάλυσης και μετάδοσης της ρητορικής τέχνης.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Ο Πλάτων ονείδισε τη σοφιστική και τον σοφιστή, θεωρώντας τον σοφιστή κακέκτυπο του φιλοσόφου. Πρέπει επίσης να πούμε πως ο Πλάτων ήταν εξαιρετικά συγκρατημένος όσον αφορά στη ρητορική. Όντας αντίπαλος της δημοκρατίας, δεν μπορούσε παρά να καταγγείλει την τέχνη του λόγου, τη ρητορική, η οποία αποτελούσε κινητήρια δύναμη του αθηναϊκού καθεστώτος. Αυτό και για προσωπικούς λόγους, καθώς ο δάσκαλός του, ο Σωκράτης, είχε καταδικαστεί σε θάνατο, όχι τόσο από τη δημοκρατία, αλλά κυρίως από την ίδια τη ρητορική: ο Σωκράτης παρουσιάστηκε ενώπιον ενός λαϊκού δικαστηρίου και δεν έπεισε τους δικαστές. Κατά τη διάρκεια της Αρχαιότητας η φιλοσοφία και η ρητορική ήταν, μπορούμε να πούμε, αδελφές που εχθρεύονταν η μία την άλλη, ωστόσο αλληλοεμπλουτίζονταν.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Δημοσθένης (384-322), για να διορθώσει ένα πρόβλημα άρθρωσης, μιλούσε βάζοντας μικρά βότσαλα στο στόμα του, ή έτρεχε απαγγέλλοντας στίχους, για να δυναμώσει τη φωνή του...</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><div class="separator" style="box-sizing: border-box; clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBVtzdL3m3ib3I6N4lQV_tjYYx6G5gRzZXCVpOfDnkdCLHxt5is0JfvOqcm69wXTt3JjN7X3-cC6ccZedYSfVQo8lq1h3tpamOhVC2xr2zlF9AhIIZzBhwPeE3TXBHwte7lb33SoIzv_Q/s2048/The-Death-of-Virginia-by-Vincenzo-Camuccini.jpg-nggid03113-ngg0dyn-0x0x100-00f0w010c010r110f110r010t010.jpg" imageanchor="1" style="box-sizing: border-box; color: #ef4423; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none; transition: all 0.4s ease-in-out 0s;"><img border="0" data-original-height="1120" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBVtzdL3m3ib3I6N4lQV_tjYYx6G5gRzZXCVpOfDnkdCLHxt5is0JfvOqcm69wXTt3JjN7X3-cC6ccZedYSfVQo8lq1h3tpamOhVC2xr2zlF9AhIIZzBhwPeE3TXBHwte7lb33SoIzv_Q/s16000/The-Death-of-Virginia-by-Vincenzo-Camuccini.jpg-nggid03113-ngg0dyn-0x0x100-00f0w010c010r110f110r010t010.jpg" style="border: 0px none; box-sizing: border-box; max-width: 100%; position: relative;" /></a></div><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Ο Δημοσθένης είχε διαμορφώσει μία υπόγεια αίθουσα, όπου εξασκούνταν στην αγόρευση. Λέγεται πως ξύριζε το μισό κεφάλι, όταν κατέβαινε εκεί, και ξανανέβαινε, όταν τα μαλλιά του είχαν μεγαλώσει. Μία προτομή του Δημοσθένη εμφανίζει μία παραμόρφωση στο στόμα, κάτι που εξηγεί ίσως το πρόβλημα του ρήτορα στην εκφορά του λόγου. Οι διηγήσεις που συνδέονται με τον Δημοσθένη, δείχνουν πως η ρητορική είναι πρωτευόντως αποτέλεσμα δουλειάς. Για τους Έλληνες η ρητορική εκπορεύεται από τρεις πηγές: το φυσικό ταλέντο (ωραία φωνή, ωραία φυσική παρουσία, διαύγεια πνεύματος), τη θεωρητική κατάρτιση (μέθοδοι) και τέλος την εξάσκηση.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Να γιατί η ρητορική είναι στην ουσία της δημοκρατική. Αν κάποιος εμφανίζει μειονεκτήματα - χαμηλή φωνή ή όχι εντυπωσιακή φυσική παρουσία – και πάλι μπορεί να καταφέρει να μιλήσει ωραία, αναπτύσσοντας τις δύο άλλες πλευρές. Κατά μία έννοια αυτό είναι ένα ηθικό δίδαγμα.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><b style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #cc0000;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Μπορεί και </span></i><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">σήμερα </span></i><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">να μας χρησιμεύσει  η ρητορική</span></i></span></b></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Η ρητορική προσφέρει τον κώδικα. Έχουμε όλοι αισθανθεί κάποτε τον φόβο να μην ξέρουμε τι να πούμε ενώπιον ενός ακροατηρίου, να μας λείπουν τα κατάλληλα επιχειρήματα. Η ρητορική δεν προσφέρει έτοιμους λόγους, για να ανταπεξέλθει κάποιος σε αυτή την κατάσταση, αλλά ιδέες, έναν κατάλογο ερωτήσεων, που μπορεί κανείς να υποβάλει στον εαυτό του, ώστε να είναι ικανός να αναπτύξει αποτελεσματικά ένα θέμα.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Το κλασικό σχεδιάγραμμα του δικανικού λόγου, με τα πέντε μέρη, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άλλη περίσταση, αποτελεί ένα ενδεικτικό πλαίσιο:</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Αρχίζει με το προοίμιο, που σκοπό έχει να κερδίσει την προσοχή του ακροατηρίου, επιδιώκοντας να καταδείξει πως αυτό που θα ειπωθεί το αφορά. Ο Κικέρωνας ήταν ειδικός στο είδος αυτό, όπως για παράδειγμα στον πρώτο λόγο του «Κατά Κατιλίνα»: «Ω καιροί, ώ ήθη. Αυτά όλα η Σύγκλητος τα ξέρει, ο ύπατος τα βλέπει, και όμως ο Κατιλίνας ζεί ακόμη!».</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Ακολουθεί η διήγησις, που αφηγείται τα γεγονότα. Εδώ ο ομιλητής τοποθετείται ήδη στο ζήτημα, αφού εκθέτει τα γεγονότα με τον δικό του τρόπο, ντύνοντάς τα με τον μανδύα της αντικειμενικότητας. Τα γεγονότα αυτά πρέπει να παρουσιαστούν με τον πιο άμεσο τρόπο, τον ονομαζόμενο σήμερα storytelling.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Σε τρίτη φάση έρχεται η πρότασις, που αναγγέλλει τα σημεία που θα εξεταστούν. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στον προφορικό λόγο, περισσότερο απ΄ ό,τι στον γραπτό, είναι απαραίτητο να καθοδηγήσει ο ρήτορας το ακροατήριό του.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Στην τέταρτη θέση έρχεται η επιχειρηματολογία, η πίστις, που είναι και το σημαντικότερο. Η ρητορική μάς «προμηθεύει» διάφορες λίστες επιχειρημάτων, οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Αν θέλετε να προτείνετε κάποιο μέτρο, για παράδειγμα, πρέπει να αποδείξετε πως είναι δίκαιο, νόμιμο, δυνατό, χρήσιμο, απαραίτητο, ηθικό και σύμφωνο με τις παραδόσεις. Ο ομιλητής εξετάζει όλα αυτά τα σημεία και αναρωτιέται ποια είναι αποτελεσματικότερα στη δική του περίπτωση. Μπορείτε να το επιχειρήσετε σε μία συνεδρίαση, σε μια αίθουσα διδασκαλίας ή σε ένα διοικητικό συμβούλιο: η μέθοδος δουλεύει!</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><div class="separator" style="box-sizing: border-box; clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjba4xQj-4mRNsQ7cIuejH5bq8joIy6q5ChKPJ-3JhzfITqVniaTtMujDaH9tSiWNh9Pto09APfeWXPsC5TEDLhrYl6DigTX5lPvVNk0TyB7So5VxRB0De2N0UG9nx102dPXSlTfO7kiPo/s2048/613867b28a0de.jpg" imageanchor="1" style="box-sizing: border-box; color: #ef4423; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none; transition: all 0.4s ease-in-out 0s;"><img border="0" data-original-height="599" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjba4xQj-4mRNsQ7cIuejH5bq8joIy6q5ChKPJ-3JhzfITqVniaTtMujDaH9tSiWNh9Pto09APfeWXPsC5TEDLhrYl6DigTX5lPvVNk0TyB7So5VxRB0De2N0UG9nx102dPXSlTfO7kiPo/s16000/613867b28a0de.jpg" style="border: 0px none; box-sizing: border-box; max-width: 100%; position: relative;" /></a></div><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Και τέλος υπάρχει ο επίλογος, που ήταν συνήθως σύντομος στους Αρχαίους. Είναι η στιγμή κατά την οποία μπορεί κανείς να κινητοποιήσει τα πάθη. Ο Κικέρων πάλι, ήταν κορυφαίος σε αυτό. Όταν υπήρχαν πολλοί δικηγόροι που αγόρευαν, άφηναν τον Κικέρωνα να αγορεύσει τελευταίος, γιατί ήξεραν πως μπορούσε να εξάψει το ακροατήριό του αλλά και να του προκαλέσει αγανάκτηση.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #cc0000; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;">Ο Κικέρων ενσαρκώνει την ακμή της ρητορικής</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Ο Κικέρων πραγματοποιεί μία σύνθεση, καθώς ήταν ο σημαντικότερος ρήτορας της εποχής του, αλλά και ο θεωρητικός της ρητορικής και φιλόσοφος, ενώ το έργο του αποτελεί τη βάση της μελλοντικής ανθρωπιστικής παιδείας. Συνδυάζει την τιμιότητα με την ευχαρίστηση και αναζητά τη συμφιλίωση μεταξύ αλήθειας και καλλιέπειας. Είναι το ιδανικό της πολιτικής του Γάλλου προέδρου Μακρόν, της «ταυτόχρονης» διευθέτησης αντίθετων πραγμάτων. Και έπειτα ο Κικέρων είναι ο άνδρας της μοίρας, γιατί δολοφονήθηκε για τις ιδέες του, ενώ οι αντίπαλοί του, μεταξύ αυτών και ο Αντώνιος, κατέλαβαν την εξουσία με τη βία.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Εκτός από τον αξιοθαύμαστο λόγο, ο Κικέρων ήξερε να προσαρμόζεται στο ακροατήριό του. Ο λατινιστής Guy Achard υπολόγισε ότι, όταν ο ρήτορας απευθυνόταν στη Σύγκλητο, αφιέρωνε το 16% της επιχειρηματολογίας του, για να καταδείξει την ευγένεια της πράξης, έναντι 1%, όταν βρισκόταν ενώπιον της συνέλευσης του λαού, οπότε και χρησιμοποιούσε επιχειρήματα, που αναφέρονταν στη χρησιμότητα της πράξης. Ο Κοϊντιλιανός εμπνεύστηκε από τον Κικέρωνα στη συγγραφή της Ρητορικής αγωγής (Instituto oratoria), δηλαδή της ρητορικής εκπαίδευσης. Το έργο αυτό αποτελεί το πιο ωραίο σύνολο όλων των εποχών στο είδος των εγχειριδίων ρητορικής.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #cc0000; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;">Η ρητορική επιστρατεύεται και στην ερωτική έλξη</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Ασφαλώς! Η «τέχνη του έρωτα» (Ars amatoria) του Οβίδιου, μπορεί να διαβαστεί και ως μία σάτιρα των εγχειριδίων ρητορικής: «Μελετήστε τις ελευθέριες τέχνες, σας το συνιστώ, νέοι Ρωμαίοι, η γυναίκα, ηττημένη θα καταθέσει τα όπλα στην ευγλωττία σας. Αλλά κρύψτε τα μέσα που διαθέτετε και μην αναλώνετε την ευφράδειά σας». Και το αρχαιότερο κείμενο πάνω στη ρητορική, το «Ἑλένης ἐγκώμιον» του Γοργία, υπερασπίζεται εκείνη που θεωρούνταν η αιτία του Τρωικού Πολέμου, καθώς εγκατέλειψε τον άνδρα της και υπέκειψε στις προτάσεις του Πάρη. Ο Γοργίας την απενοχοποιεί εξετάζοντας τους διάφορους λόγους που θα μπορούσαν να την έχουν καθοδηγήσει.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype";"> </span><b style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #3d85c6; font-family: "EB Garamond";">1) Είτε οι θεοί το θέλησαν, και δεν είναι δικό της το σφάλμα.</span></b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #3d85c6; font-family: "EB Garamond"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;" /></b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #3d85c6; font-family: "EB Garamond"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;"> 2) Είτε αρπάχθηκε με τη βία, και δεν μπορούσε να κάνει τίποτε.</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #3d85c6; font-family: "EB Garamond"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;" /></b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #3d85c6; font-family: "EB Garamond"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;"> 3) Είτε πείστηκε από τον λόγο του, και ποιος μπορεί να αντισταθεί στη δύναμη της πειθούς;</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #3d85c6; font-family: "EB Garamond"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;" /></b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #3d85c6; font-family: "EB Garamond"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;"> 4) Είτε τον ερωτεύτηκε, και κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στο θεό Έρωτα.</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #3d85c6; font-family: "EB Garamond"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;" /></b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #3d85c6; font-family: "EB Garamond"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;"> Σε κάθε περίπτωση η Ελένη, κατά τον Γοργία, είναι αθώα.</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #cc0000; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;">Πώς κρίνονται οι σύγχρονοι πολιτικοί ρήτορες;</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Οι μεγάλοι κοινοβουλευτικοί ρήτορες της τρίτης Δημοκρατίας, ο Κλεμανσώ, ο Ζορές, παρουσίασαν αληθινά έργα ρητορικής. Σήμερα ένας πολιτικός δεν θα τολμούσε κάτι τέτοιο από φόβο μήπως κατηγορηθεί πως κάνει επίδειξη. Η κομματική πειθαρχία έχει σκοτώσει την κοινοβουλευτική ρητορική. Στην αρχαία Αθήνα, μπορούσαν με τον λόγο να πείσουν στην Εκκλησία του Δήμου, ενώ σήμερα, αν η ψήφιση μιας ρύθμισης είναι αποφασισμένη εκ των προτέρων, και αν, επί πλέον, το θέμα της συζήτησης είναι, λόγου χάριν, ο καθορισμός της τιμής της πατάτας την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν μπορούμε να πάμε πολύ μακριά με τη ρητορική.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #cc0000; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;">Η ρητορική θεωρούνταν επί μακρόν η βασίλισσα των μαθημάτων.</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Η ρητορική είναι μία τέχνη φτιαγμένη για να διδάσκεται. Η ωραία έκφραση κάποιου δεν εξαρτώνταν μόνο από την επιδεξιότητά του. Προϋπέθετε επίσης παιδεία, την ανάγνωση και την ερμηνεία σπουδαίων κειμένων, γνώσεις λογικής, γλωσσολογίας, ιστορίας και δικαίου. Περιελάμβανε ασκήσεις διαφόρων ειδών. Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούσαν κυρίως τα προγυμνάσματα της ρητορικής, τις μελέτες, μία μέθοδο ενεργούς παιδαγωγικής, που συνίστατο στη σύνθεση ενός υποτιθέμενου ρητορικού λόγου πάνω σε θέμα, που είχε δοθεί. Στη Ρώμη η μελέτη αποτελεί ένα κοσμικό γεγονός και παίρνει διαστάσεις υπερβολής, όταν οι φοιτητές πρέπει να αναπτύξουν θέματα περίτεχνα:</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Μία νέα κοπέλα αρπάζεται και βιάζεται από πειρατές και στη συνέχεια συλλαμβάνεται από ληστές. Πρέπει να αποδειχθεί ότι είναι πολίτης, για να επανεναχθεί στην πόλη.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Ή ακόμη, ένας άνδρας κατηγορείται ότι βίασε δύο γυναίκες την ίδια νύχτα, ξέροντας ότι ένας νόμος ορίζει πως η γυναίκα που βιάστηκε, μπορεί να προτείνει, είτε να θανατωθεί ο βιαστής της, είτε να απαιτήσει να την παντρευτεί: τι θα συμβεί αν η μια γυναίκα ζητήσει την καταδίκη του σε θάνατο και η άλλη τον γάμο;</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Μέσα από τέτοια αυθαίρετα παραδείγματα, εμπεδωνόταν μία αληθινή μάθηση των τεχνικών της επιχειρηματολογίας και της παρουσίασης. Ο Πετρώνιος στο «Σατυρικό» τα εμπαίζει. Όμως, νομίζω πως αυτή η διδασκαλία είναι αξιοπρόσεκτη. Σχετικά πρόσφατα μιλούσαν ακόμη για λειτουργία «τάξεων ρητορικής». Η ρητορική παρέμεινε παρούσα για δυόμιση χιλιάδες χρόνια στο ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό σύστημα.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; color: #cc0000; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><b style="box-sizing: border-box;">Η ρητορική θα σώσει τον κόσμο;</b></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;">Μα τον έχει κιόλας σώσει! Κάθε φορά που οι άνθρωποι κάθισαν γύρω από ένα τραπέζι ή σε ένα ημικύκλιο για να ανταλλάξουν επιχειρήματα, αντί να χρησιμοποιήσουν ύβρεις και βία, η ανθρωπότητα έκανε μία μικρή πρόοδο. Προφανώς δεν πρέπει να είναι κανείς αφελής. Ο λόγος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξαπάτηση και για τη χειραγώγηση. Ωστόσο, η διαδικασία της πειθούς περιλαμβάνει το να προσεγγίσει κάποιος έναν άλλον. Όταν σκέφτομαι μόνος, είμαι δυνατός για το δίκιο μου και είμαι σίγουρος ότι δε σφάλλω. Όταν όμως απευθύνομαι στον άλλο, αρχίζω να αντιλαμβάνομαι έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης. Υπό αυτή την έννοια η ρητορική είναι μία διαδικασία προσέγγισης και πολιτισμού. Προμηθεύει ένα μοντέλο δημιουργίας ανθρωπίνων σχέσεων, που μπορεί να μας βοηθήσει να ζήσουμε λίγο καλύτερα και όλοι μαζί. Η βία και η καταπίεση αναπτύσσονται σε κοινωνίες που δεν αφήνουν θέση στον ελεύθερο λόγο και στην ανταλλαγή επιχειρημάτων. Δηλαδή όπου υπάρχει η ρητορική, αποδέχεται κανείς την ύπαρξη του άλλου. Ένα από τα περίφημα συνθήματα του Μάη του ΄68 «Φτάνουν οι πράξεις, ας περάσουμε στα λόγια», εννοεί ακριβώς αυτό.</span></i></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><i style="box-sizing: border-box;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /></span></i></div><i style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes";">*Μέγας Αθανάσιος</span></i><div><i style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes";"><br /></span></i></div><div><i style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes";"><br /></span></i></div><div><i style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes";"><br /></span></i></div><div style="text-align: right;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: Lato, sans-serif; font-size: 14px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes";"><a href="http://pointfromview.blogspot.com/2021/09/blog-post_8.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></span></div>

«Το να πείθεις και όχι να εξαναγκάζεις, είναι ο ορθός τρόπος ενέργειας»*

Πρέπει να ξεκινήσουμε από τον αρχαίο ορισμό της ρητορικής, δηλαδή την τέχνη της πειθούς. Η ρητορική είναι μία προσπάθεια κατανόησης και ρύ...

ΣΠΑΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗ: «Πλουτάρχου για το πρόσωπο που εμφανίζεται στην σφαίρα της Σελήνης, μετάφραση και σημειώσεις, με παράρτημα»

ΣΠΑΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗ: «Πλουτάρχου για το πρόσωπο που εμφανίζεται στην σφαίρα της Σελήνης, μετάφραση και σημειώσεις, με παράρτημα»

ΠΗΓΗ

Γαληνός - Περί αλυπίας ή Περί ασημαντότητας των πραγμάτων

<p><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgS6rSEpUHytW0Jv5-MO1cifubspBHiogEmP47HEZ01EYs2JCzf0M_rQCM0PcnawtY8YeySYc18qEihToNL-kyR2KFCN-tmneFyu01doMAnE0dNXiyeT4BGGJ2DGfsCy6ez0BzBHnxwSk0/s0/562849-istock-486565418.jpg" style="display: inline; padding: 1em 0px; text-align: center;"><img alt="562849-istock-486565418" border="0" data-original-height="1497" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgS6rSEpUHytW0Jv5-MO1cifubspBHiogEmP47HEZ01EYs2JCzf0M_rQCM0PcnawtY8YeySYc18qEihToNL-kyR2KFCN-tmneFyu01doMAnE0dNXiyeT4BGGJ2DGfsCy6ez0BzBHnxwSk0/s0/562849-istock-486565418.jpg" title="562849-istock-486565418" /></a></p><article><div class="post-body entry-content" id="post-body-5557187987937252922" itemprop="articleBody"><p><br /></p><div><blockquote><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #990000; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><b><br /></b></span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #990000; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><b>«Έλαβα την επιστολή σου όπου με παρακάλεσες να σου δείξω ποια άσκηση ή ποιες θεωρίες ή γνώμες (τίς ἄσκησις ἢ λόγοι τίνες ἢ δόγματα) με προετοίμασαν για να μην λυπάμαι ποτέ.»</b></span></i></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #990000; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><b><br /></b></span></i></div><br /><div style="text-align: center;"><i><b><span style="color: #3d85c6; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;">Γαληνός, Περί αλυπίας ή</span></b></i></div><div style="text-align: center;"><i><b><span style="color: #3d85c6; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;">(ή περί ασημαντότητας των πραγμάτων)</span></b></i></div><div style="text-align: center;"><i><b><span style="color: #3d85c6; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;">εισαγωγή (1)</span></b></i></div></blockquote><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: #990000; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><b></b></span></i></div><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><br /></i></span></p><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">Έτσι ξεκινάει</span> η περίφημη επιστολή του <span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">Γαληνού</span> προς έναν φίλο του, που ανακαλύφθηκε τυχαία το 2005 στη Μονή Βλατάδων Θεσσαλονίκης από τον Γάλλο διδακτορικό φοιτητή του Πανεπιστημίου της Σορβόννης<span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;"> Antoine Pietrobelli.</span> Αν και το έργο του Γαληνού έχει επιζήσει σε μεγάλο βαθμό για 18 αιώνες, η επιστολή σε μορφή πραγματείας παρέχει πληροφορίες όχι μόνο για την εποχή του (λοιμός των Αντωνίνων, μεγάλη πυρκαγιά Ρώμης) αλλά και για τη στάση του εμβριθούς ιατρού απέναντι στη λύπη. <b>«<span style="box-sizing: border-box; color: maroon;">Ο πρώτος ανάμεσα στους γιατρούς, και μοναδικός ανάμεσα στους φιλοσόφους»</span></b> (Primum sane medicorum esse, philosophorum autem solum) σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό του Μάρκου Αυρήλιου (Praen 14: 660) δεν θα μπορούσε παρά να εντάξει τη φιλοσοφική του σκέψη στη θεωρία του και η ανακάλυψη της επιστολής αποτελεί ένα ξεχωριστό δείγμα αυτής του της στάσης. Για τον λόγο αυτό, συγγράφει μια μακροσκελή επιστολή προκειμένου να αιτιολογήσει την, άξια απορίας όλων, «<span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">αλυπία» του</span>.</i></span></p><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><br /></i></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i>Ο Γαληνός τα έχασε «όλα». Ο φίλος του απορεί με τη ατάραχη στάση του Γαληνού απέναντι στην καταστροφή που του προξένησε η πυρκαγιά της Ρώμης το 192 μ.Χ. Και, πράγματι, ο φιλόσοφος αφιερώνει αρκετές γραμμές στην περιγραφή των απολεσθέντων ἐν τῇ μεγάλῃ πυρκαϊᾷ. Ο μακρύς κατάλογος (2-37) αριθμεί κατ’ αρχάς τα πιο ασήμαντα, την περιουσία του σε αργύρια και χρυσό και συμβόλαια δανείων για να προχωρήσει σταδιακά στα φάρμακα και εργαλεία (που μπορούν να αντικατασταθούν με «πολύ προσωπικό χρόνο και ενασχόληση») αλλά και ιατρικά συγγράμματα άλλων με τις προσωπικές σημειώσεις του Γαληνού, δικά του βιβλία, μία τεράστια συλλογή αντίδοτων (κανέλλα περισσότερη από όση μπορεί να βρεθεί σε όλη τη Ρώμη) και σπάνια φάρμακα και συνταγές. Για να υποστηρίξει περισσότερο τη θέση του αναφέρει την περίπτωση του Φιλιστίδη, που, έχοντας χάσει και αυτός όλα τα βιβλία του κυκλοφορούσε μαυροφορεμένος μέχρι που πέθανε από τη θλίψη του (7).</i></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><br /></i></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><br /></i></span></div><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i>Σε ολόκληρη την επιστολή ο Γαληνός δεν παύει να επαναλαμβάνει ότι δεν αισθάνθηκε λύπη (11–12a, 29–30, 37) παρά την απώλεια τόσο πολύτιμων για τον ίδιο πραγμάτων που απαιτούσαν πολύ κόπο και χρόνο, ενώ άλλα είναι όντως αναντικατάστατα, αν και απαραίτητα για την άσκηση της ιατρικής. Αυτά όλα αποτελούν την εισαγωγή του Γαληνού για να αναπτύξει την προσωπική του θεωρία περί αλυπίας (αποφυγής της λύπης) που ακολουθεί στη ζωή του.</i></span></p><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">Η απάντησή του είναι διττή.</span> Το πρώτο μέρος αφορά την απληστία των ανθρώπων, από την οποία ο ίδιος απέχει. Το δεύτερο, τη μεγαλοψυχία που επιδεικνύει ο ίδιος, ως αποτέλεσμα ανατροφής, μόρφωσης και άσκησης αλλά και εμπειρίας της ζωής (50-51):</i></span></p><blockquote style="background-color: whitesmoke; border-color: rgb(226, 61, 64); border-left-style: solid; border-left-width: 2px; box-sizing: border-box; line-height: 26px; margin-left: 15px; padding: 0px 0px 0px 20px;"><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i style="color: maroon;"><b style="color: inherit;">«Το ότι έχασα όλα τα φάρμακα, όλα τα βιβλία και ακόμη τις συνταγές αξιόλογων φαρμάκων και επιπλέον τις πραγματείες που είχα ετοιμάσει για έκδοση και πολλές άλλες και το ότι σε όλη τη ζωή έδειξα ικανή φιλοπονία χωρίς να λυπηθώ (μὴ </b></i><span style="color: maroon; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; font-style: italic;"> </span><span style="font-style: italic;"><span style="color: #660000;"><b>λυπηθῆναι </b></span></span><i style="color: maroon;"><b style="color: inherit;">) αυτό είναι πρωταρχικό δείγμα γενναιότητας και μεγαλοψυχίας. Εκείνο που με οδήγησε σε αυτή τη μεγαλοψυχία πρώτον το γνωρίζεις εσύ καθώς από την αρχή συναναστράφηκες και μορφώθηκες μαζί μου, δεύτερον είναι η εμπειρία μου από τα γεγονότα στη Ρώμη.»</b></i></span></p></blockquote><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">Ο Γαληνός θα ξεκινήσει από το δεύτερο.</span> Η «εμπειρία του στη Ρώμη» αντιστοιχεί στη διακυβέρνηση του Κόμοδου. Κανείς δεν μπορεί να μένει εφησυχασμένος. Ο σοφός οφείλει να προετοιμάζει τον εαυτό του για τα χειρότερα: εξορία από την πατρίδα του, άδικους θανάτους και άλλα δεινά, δηλαδή «να έχει γνώση των ανθρώπινων καταστάσεων» (53). Το ζοφερό κλίμα της εποχής δεν έχει προηγούμενο (55):</i></span></p><blockquote style="background-color: whitesmoke; border-color: rgb(226, 61, 64); border-left-style: solid; border-left-width: 2px; box-sizing: border-box; color: #444444; line-height: 26px; margin-left: 15px; padding: 0px 0px 0px 20px;"><p style="box-sizing: border-box; color: inherit; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><b>«Νομίζω ότι είσαι και εσύ πεπεισμένος ότι μέσα σε λίγα χρόνια τα κακά που διέπραξε ο Κόμοδος είναι χειρότερα από όλα όσα έχουν καταγραφεί στην Ιστορία σε όλα τα χρόνια, ώστε κάθε μέρα και εγώ βλέποντάς τα, άσκησα τη φαντασία μου για την απώλεια όλων. Έχοντας χάσει το ηθικό μου, προσδοκώ, όπως και άλλοι που δεν έχουν διαπράξει αδίκημα, να με στείλουν σε ένα έρημο νησί. Όταν κάποιος περιμένει να σταλεί σε ένα νησί, ταυτόχρονα με την απώλεια των πάντων, έχει προετοιμάσει τον εαυτό του να το αντέχει, και αν χάσει κάτι, χωρίς να του αφαιρεθούν και τα υπόλοιπα, δεν πρόκειται να λυπηθεί.»</b></i></span></p></blockquote><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><br /></i></span></p><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i>Ο Γαληνός προτρέπει τον φίλο του να φαντάζεται το χειρότερο, προκειμένου να μπορεί να αντεπεξέλθει στις αλλαγές της ζωής. </i></span></p><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><br /></i></span></p><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxgm1c71hiChD9Nvdnv4Cl0XjI0VEsqbgyUZhEYA4B2tUXYFxfzcoLPg55UQCyRAkjDWCVyWOd6htj5EvUXLG9NN8Iw5SP-juzksYxg-Gk1CCPQZYtegcfV9RjC0mocgHKkbU-gV811FA/s2048/%25CE%25A7%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25AF%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25AF%25CF%2584%25CE%25BB%25CE%25BF.jpg"><img alt="%25CE%25A7%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25AF%25CF%2582%2B%25CF%2584%25CE%25AF%25CF%2584%25CE%25BB%25CE%25BF" border="0" data-original-height="1066" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxgm1c71hiChD9Nvdnv4Cl0XjI0VEsqbgyUZhEYA4B2tUXYFxfzcoLPg55UQCyRAkjDWCVyWOd6htj5EvUXLG9NN8Iw5SP-juzksYxg-Gk1CCPQZYtegcfV9RjC0mocgHKkbU-gV811FA/s16000/%25CE%25A7%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25AF%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25AF%25CF%2584%25CE%25BB%25CE%25BF.jpg" title="%25CE%25A7%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25AF%25CF%2582%2B%25CF%2584%25CE%25AF%25CF%2584%25CE%25BB%25CE%25BF" /></a></span></div><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><br /><i><br /></i></span><p></p><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i>Αυτό δεν είναι εύκολο ούτε μπορούν να το κάνουν όλοι, αλλά μόνο όσοι είναι εκ φύσεως ανδρείοι ή έχουν λάβει την ανάλογη παιδεία. Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν ο πατέρας του. Η ανάμνησή του ηρεμεί τον Γαληνό. Αν και δεν έλαβε φιλοσοφική παιδεία ούτε συναναστράφηκε με φιλοσόφους, δεν υπάρχει άλλος που να τίμησε τη δικαιοσύνη και τη σωφροσύνη όπως εκείνος. Ο Γαληνός ακολουθεί το παράδειγμά του (65-66):</i></span></p><div class="code-block code-block-6" style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; clear: both; color: #444444; margin: 8px 0px;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><br style="box-sizing: border-box;" /></i></span></div><blockquote style="background-color: whitesmoke; border-color: rgb(226, 61, 64); border-left-style: solid; border-left-width: 2px; box-sizing: border-box; color: #444444; line-height: 26px; margin-left: 15px; padding: 0px 0px 0px 20px;"><p style="box-sizing: border-box; color: inherit; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><b>«Έχοντας ανατραφεί με αυτές τις αρχές θεωρώ τα πάντα είναι ασήμαντα. Πώς θα μπορούσα να θεωρήσω άξια προσοχής τον ελεύθερο χρόνο, τα εργαλεία, τα φάρμακα και τα βιβλία, τη δόξα και τον πλούτο, και αν κάποιος θεωρεί ότι αυτά είναι ασήμαντα γιατί να ανησυχεί για αυτά ή από αυτά; Επόμενο λοιπόν είναι ότι κάποιος που θεωρεί ότι έχει στερηθεί τα μεγαλεία πάντοτε λυπάται και ανησυχεί, ενώ αυτός που πάντοτε περιφρονεί τα ασήμαντα δεν λυπάται ποτέ.»</b></i></span></p></blockquote><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i>Η περιφρόνηση των αγαθών διαφέρει από την αταραξία (ἀοχλησίαν). Η ζωή είναι ενέργεια. Η διαφορά μεταξύ των δύο είναι μεγάλη. Το αγαθό από τη φύση του πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από την απαλλαγή από τον πόνο (62). Ο <span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">Επίκουρος</span> αναφέρεται αυτή τη φορά ονομαστικά (68):</i></span></p><blockquote style="background-color: whitesmoke; border-color: rgb(226, 61, 64); border-left-style: solid; border-left-width: 2px; box-sizing: border-box; color: #444444; line-height: 26px; margin-left: 15px; padding: 0px 0px 0px 20px;"><p style="box-sizing: border-box; color: inherit; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><b>«Μερικοί θεωρούν ότι η αταραξία είναι αγαθό, αλλά εγώ γνωρίζω ότι ούτε ο εαυτός μου ούτε άλλος άνθρωπος ούτε ζώο αποβλέπει σ’ αυτό. Γιατί όλα τα βλέπω να επιθυμούν να ενεργούν και στο σώμα και στην ψυχή. Αλλά αυτό το γνωρίζουμε από πολλά γραπτά μας και ειδικά σ’ αυτά που είναι εναντίον του Επίκουρου.»</b></i></span></p></blockquote><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i>Ο φιλόσοφος ιατρός δεν ισχυρίζεται ότι στέκεται απαθής απέναντι στα γεγονότα, αλλά τα ιεραρχεί. Τώρα γίνεται κατανοητή η στάση του. Η αιτία της λύπης δεν θα είναι κάτι ασήμαντο.  Περιμένει τα χειρότερα. Όσο αυτά δεν συμβαίνουν, δεν αισθάνεται λύπη. Η λογική μπορεί να ελέγξει το συναίσθημα. Αυτά που έχασε, αναντικατάστατα ή μη, δεν παύουν να είναι πράγματα (71-72):</i></span></p><blockquote style="background-color: whitesmoke; border-color: rgb(226, 61, 64); border-left-style: solid; border-left-width: 2px; box-sizing: border-box; color: #444444; line-height: 26px; margin-left: 15px; padding: 0px 0px 0px 20px;"><p style="box-sizing: border-box; color: inherit; margin: 0px 0px 25px; text-align: justify;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: Palatino Linotype; font-size: large;"><i><b>«Καταφρονώ την απώλεια των πραγμάτων (χρημάτων) […] Αυτό που θα με λυπήσει είναι η καταστροφή της πατρίδας μου, το να τιμωρηθεί ένας φίλος μου από έναν τύραννο και άλλα παρόμοια πράγματα. [..] Και εφόσον δεν μου έχει συμβεί τίποτε από αυτά, γι’ αυτό με βλέπεις να μην λυπάμαι.»</b></i></span></p></blockquote><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; margin: 0px 0px 25px;"><span style="box-sizing: border-box; color: grey;"><a href="https://antikleidi.com/2021/09/03/galinos_alipias/#_ftnref1" name="_ftn1" style="background: 0px 0px; box-sizing: border-box; color: grey; text-decoration-line: none;"></a></span></p><h1 style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: Georgia, serif; font-size: 55px; font-weight: 400; line-height: 65px; margin: 0px 0px 7px; text-align: center;"><span style="box-sizing: border-box; color: blue;"><span style="box-sizing: border-box; font-weight: 700;">***</span></span></h1><p style="background-color: whitesmoke; box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: right;"><br /></p></div><div><br /><h4 style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: #993300; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.6em; line-height: 1.1; margin: 0.5em; padding: 0px; text-align: center;">ΓΑΛΗΝΟΥ Περὶ Ἀλυπίας.</h4><h4 style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: #993300; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.6em; line-height: 1.1; margin: 0.5em; padding: 0px; text-align: center;">ΠΕΡΙ ΑΛΥΠΙΑΣ ΓΑΛΗΝΟΥ ΛΟΓΟΣ.</h4><div><br /></div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYUSEFnQsAOyG_SubH1wOmqnzjtJaIY3Lgspq7wlzONw73oIIBoJbdmIa7MxhQB35U0jyc5k4-dTDoWT7T5N_wsCFqVNc6mx_O874ux1im6Ow2AEjKSu2sRZFb-RAe_kMah5d8qWW1-VU/s2048/helentroy.jpg"><img alt="helentroy" border="0" data-original-height="1281" data-original-width="2048" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYUSEFnQsAOyG_SubH1wOmqnzjtJaIY3Lgspq7wlzONw73oIIBoJbdmIa7MxhQB35U0jyc5k4-dTDoWT7T5N_wsCFqVNc6mx_O874ux1im6Ow2AEjKSu2sRZFb-RAe_kMah5d8qWW1-VU/s16000/helentroy.jpg" title="helentroy" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[1]</span> ἔλαβόν σου τὴν ἐπιστολὴν ἐν ᾗ παρεκάλεις μοι δηλῶσαί σοι τίς ἄσκησις ἢ λόγοι τίνες ἢ δόγματα ‹τίνα› παρεσκεύασάν με μηδέποτε λυπεῖσθαι. παρὼν μὲν ‹γὰρ› αὐτὸς ἔφης ἑωρακέναι κατά τινα τοῦ πολυχρονίου λοιμοῦ μεγάλην ἐμβολὴν ἀπολέσαντά με τοσούτους οἰκέτας οὓς σχεδὸν εἶχον ἐν τῇ Ῥωμαίων πόλει, ἀκηκοέναι δὲ καὶ πρόσθεν ἤδη μοι γεγονέναι τι τοιοῦτον εἰς χρήματά γε τρίς που καὶ τετράκις ἁδραῖς ζημίαις περιπεσόντα· <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[2]</span> ἔφης αὐτὸς ἑωρακέναι με μηδὲ ἐπὶ βραχὺ κινηθέντα. τὸ δὲ νῦν ἔναγχός μοι συμβὰν ὑπὲρ ἅπαντα γεγονέναι τὰ πρόσθεν, ἀπο‹λ›λυμένων ἐν τῇ μεγάλῃ πυρκαϊᾷ πάντων ‹τῶν› ἀποκειμένων μοι πραγμάτων ἐν ταῖς κατὰ τὴν ἱερὰν ὁδὸν ἀποθήκαις· <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[3]</span> ὁπόσα μὲν οὖν καὶ ποῖα καὶ αὐτὸς ἔφης ἐπίστασθαι, πεπύσθαι δέ τινος ‹τῶν› ἀγγε‹λ›λόντων σοι μηδὲν νῦν ἀνιαθῆναί με φαιδρόν τ’ ‹ὄντα› καὶ τὰ συνήθη πράττοντα καθάπερ ἔμπροσθεν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[4]</span> θαυμάζειν οὐχ ὅτι καὶ ἀργυρίου καὶ χρυσίου καὶ ἀργυρωμάτων καὶ συμβολαίων πο‹λ›λῶν ἀποκειμένων ἃ διεφθάρη κατὰ τὴν πυρκαϊὰν ἀλύπως ὤφθη‹ν› φέρων, ἀλλ’ ὅτι πλῆθος ἄλλο τῶν ὑπ’ ἐμοῦ σε‹σω›ρ‹ευ›μένων αὐτοῦ, φάρμακα δὲ παντοῖα πάμπο‹λ›λα, τὰ μὲν ἁπλᾶ, τὰ δὲ συγκείμενα, καὶ ἄρμενα παντοδαπά, <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[5]</span> τὰ μὲν εἰς τὰς ἰατρικὰς ἐπιτήδεια χρείας ‹ἃ› μὲν οὖν ἔφην ἀπολέσας ἄλλα κτήσασθαι ἔτι ἐλπίζει‹ν›, τὰ δὲ ὑπ’ ἐμοῦ [χρήματα] προσευρημένα [τῶν ἀρμένων] ὧν τὰ ὑποδείγματα πλάτ‹τ›ων αὐτὸς ἐκ κηροῦ τοῖς χαλκεῦσιν ἐδίδουν, ὡς οὐκ ἔτ’ οἷόν τε σχεῖν ἄνευ χρόνου πο‹λ›λοῦ καὶ ἀσχολίας μεγάλης, <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[6]</span> ὥσπερ οὐδὲ τὰ βιβλία τά τε ἐπηνωρθωμένα [καὶ] διὰ τῆς ἐμῆς χειρὸς ἀνδρῶν παλαιῶν [τὰ] συγγράμματα τά θ’ ὑπ’ ἐμοῦ συντεθέντα, καὶ μέντοι καὶ τὰς καλουμένας ἀντιδότους ἃς εἰδέναι ‹ἔ›φης καί με παμπό‹λ›λας ἔχοντα, μάλιστα δὲ τὴν θηριακὴν ὀνομαζομένην εἰς ὄγκον ὀγδοήκοντα λιτρῶν κιννάμωμόν τε τοσοῦτον ὅσον οὐδὲ παρὰ πᾶσιν ἅμα τοῖς ταῦτα καπηλεύουσιν ἔστιν εὑρεῖν, ὥσπερ καὶ τἄλλα πάντα σπάνια εἶναι δαψιλῆ παρ’ ἐμοί.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[7]</span> πεπύσθαι δὲ ὡς καὶ Φιλ‹ιστ›ίδης μὲν ὁ γραμματικὸς ἀπολλυμένων αὐτῷ τῶν βιβλίων κατὰ πυρκαϊὰν ἀπὸ δυσθυμίας καὶ λύπης διεφθάρη συντακείς, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι ἐν μέλασιν ἱματίοις προῄεσαν ἄχρι πολλοῦ λεπτοὶ καὶ ὠχροὶ τοῖς πενθοῦσι παραπλήσιοι.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[8]</span> θαρροῦντες γάρ τοι ταῖς κατὰ τὴν ἱερὰν ὁδὸν ἀποθήκαις ὡς δὴ οὐδὲ πεισομέναις ὑπὸ τοῦ πυρός, οἱ ἄνθρωποι τὰ τιμαλφέστατα τῶν κτημάτων ἐν αὐταῖς ἀπετίθεντο· θαρρεῖν δὲ αὐταῖς διὰ τὸ μήτε ξύλον ἔχειν αὐτὰς ὅτι μὴ κατὰ τὰς θυρίδας, μήτε τινὰ γειτνίασιν ἰδιωτικῆς οἰκίας, ἔτι τε τὸ φρουρεῖσθαι στρατιωτικῇ φρουρᾷ διὰ τὸ τεττάρων ἐπιτρόπων Καίσαρος ἀποκεῖσθαι κατὰ τὸ χωρίον ἐκεῖνο γράμματα·</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[9]</span> καὶ δι’ αὐτό γε τοῦτο πλέον ἐνοίκιον ἐτελοῦμεν οἱ μεμισθωμένοι τὰ κατὰ τὰς ἀποθήκας ἐκεῖνα οἰκήματα, τά τε σπουδῆς ἄξια κτήματα θαρροῦντες ἐκεῖ[να] κατετιθέμεθα.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[10]</span> συνέβη δέ μοι πρὸς τῷ κοινῷ τούτῳ καὶ ἄλλο τι δυσχερὲς ἴδιον· εἰς Καμπανίαν γὰρ ἐξιών, ἅπαντα τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν ἄρμενα καὶ φάρμακα καὶ βιβλία καὶ σκευῶν ἀργυρῶν οὐκ ὀλίγα κατετεθείμην εἰς τὴν ἀποθήκην ὡς ἀσφαλῶς φυλάττοιτο κατὰ τὴν ἀποδημίαν· τοιγαροῦν συνέβη κἀκεῖνα πάντα σὺν τοῖς κειμηλίοις ἐκεῖ σωρευθέντα διαφθαρῆναι. ταῦτ’ οὖν οὕτω γενόμενα καὶ αὐτὰ μὲν ἔφης πεπύσθαι, βούλεσθαι δ’ ‹ἀσ›φαλέστερον ἀκοῦσαι παρ’ ἐμοῦ.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[11]</span> τὸ γὰρ μηδὲ τῶν τοιούτων ἁπάντων ἁπτομένων ἀνιαθῆναί με θαυ‹μα›σι‹ώ›τατον ἐδόκει σοι καὶ [τοῦ] πάνυ μοι τοῦτ’ ἐφαίνου γράψαι ἀληθῶς· ἐν ‹γὰρ› τῇ ‹Κ›αμπανίᾳ πυθόμ‹εν›ος καὶ α‹ὐτὰ› διεφθάρθαι, πάνυ ῥᾳδίως ἤνεγκα τὸ πράγμα, μήτε βραχὺ κινηθείς.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[12a]</span> ‹ὅτε› δ’ εἰς Ῥώμη‹ν› ἐν ἀπορίᾳ πάντων ἦν ὧν ἄνευ οὐδὲ[ν] οἷόν τ’ ἐστὶ ἰατρεῦσαι β‹ραχεῖ› χρόνῳ τ‹ῆς δ...› τοῦ πράγματος ᾐσθόμην ὥσπερ καὶ μέχρι νῦν αἰσθάνομαι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἄλλοτε ἄλλου βιβλίου καὶ ἀρμένου καὶ φαρμάκου καθιστάμενος ἐν χρείᾳ.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[12b]</span> τὸ γάρ τοι δεινότατον ἐπὶ τῇ τῶν βιβλίων ἀπωλείᾳ λέληθέ σε μηδὲ ἐλπίδα ἔτι τῆς κατασκευῆς ὑπολειπομένην ὡς ἂν τῶν ἐν τῷ Παλατίῳ βιβλιοθηκῶν πασῶν κατακαυθεισῶν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[13]</span> οὔτε οὖν ὅσα σπάνια καὶ ἀλ‹λ›αχόθι μηδαμόθεν κείμενα δυνατόν ἐστιν εὑρεῖν [ἐστιν], οὔτε τῶν ‹ἐν› μέσῳ[ν], διὰ δὲ τὴν τῆς γραφῆς ἀκρίβειαν ἐσπουδασμένων, Καλλίνια καὶ Ἀττικιανὰ καὶ Πεδουκίνια καὶ μὴν Ἀριστάρχεια οἵτινές εἰσιν Ὅμηροι δύο καὶ Πλάτων ὁ Παναιτίου καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα, διασῳζομένων ἐντὸς τῶν γραμμάτων ἐκείνων αὐτῶν ἃ καθ’ ἕκαστον βιβλίον ἢ ἔγραψαν ἢ ἀν‹τ›εγράψαντο οἱ ἄνδρες ὧν ἦν ἐπώνυμα τὰ βιβλία. καὶ γὰρ γραμματικῶν πολλῶν αὐτόγραφα βιβλία τῶν παλαιῶν ἔκειντο καὶ ῥητόρων καὶ ἰατρῶν καὶ φιλοσόφων.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[14]</span> ἐπὶ τούτοις σὺν τοιούτοις καὶ τοσούτοις ἀπώλεσα κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν ὅσα μετὰ τὴν ἐπανόρθωσιν εἰς καθαρὸν ἔδαφος ἐγέγραπτό ‹μοι› βιβλία τῶν ἀσαφῶν ‹μέν›, ἡμαρτημένων δὲ κατὰ τὰς γραφὰς οἷον ἐμοῦ προῃρημένου ἔ‹κ›δοσιν ἐμὴν ποιήσασθαι, τῶν γραφῶν εἰς ἀκρίβειαν ἐκπεπονημένων ὡς μήτε τι περιττεύειν ῥήματα μήτε ἐλλείπει‹ν›, ἀλλὰ μηδὲ παραγραφὴν ἁπλῆν ἢ διπλῆν, ἢ κορωνίδα προσηκό‹ν›τως τιθεμένην ἐν μέσῳ βιβλίων· τί δεῖ λέγειν περὶ στιγμῆς ἢ ὑποστιγμῆς ἃς οἶσθα τοσοῦτον δυναμένας ἐν ἀσαφέσι βιβλίοις ὥστε προσέχοντα τὸν νοῦν αὐταῖς ἐξηγητοῦ μὴ δεῖσθαι;</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[15]</span> τοιαῦτα ἦν τὰ Θεοφράστου καὶ Ἀριστοτέλους καὶ Εὐδήμου καὶ Κλύτου καὶ Φαινίου βιβλία καὶ Χρυσίπ‹π›ου τὰ πλεῖστα καὶ τῶν παλαιῶν ἰατρῶν πάντων.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[16]</span> λυπήσει δέ σε καὶ ταῦτα μάλιστα, ὡς τῶν ἐν τοῖς καλουμένοις πίναξι [τῶν] γεγραμμένων βιβλίων ἔξωθεν εὗρόν τινα κατά [τινά] τε τὰς ἐν τῷ Παλατίῳ βιβλιοθήκας καὶ † τὰς ἐναντίω † ἃ φανερῶς ‹οὐκ› ἦν οὗπερ ἐπεγέγραπτο, ‹οὔτε› κατὰ τὴν λέξιν οὔτε κατὰ ‹τὴν› διάνοιαν ὁμοιούμεν‹α› αὐτῷ. καὶ τὰ Θεοφράστου καὶ μάλιστα τὰ κατὰ τὰς ἐπιστημονικὰς πραγματείας - <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[17]</span> [ἔστιν] ἄλλα τὰ περὶ φυτῶν βιβλία κατὰ δύο πραγματείας ἐκτεταμένας ἡρμηνευμένα πάντες ἔχουσι. ἡ δ’ Ἀριστοτέλ‹ους› † σύναρμος † ἀκριβῶς ἦν εὑρεθεῖσά μοι καὶ μεταγραφεῖσα, ἡ καὶ νῦν ἀπολομένη, κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ Θεοφράστου καὶ ἄλλων τινῶν ἀνδρῶν παλαιῶν μὴ φαινόμενα κατὰ τοὺς πίνακας, τινὰ δὲ ἐν ἐκείνοις γεγραμμένα μέν, μὴ φερόμενα δ’ αὐτά. τούτων οὖν ἐγὼ πολλὰ μὲν ἐν ταῖς κατὰ τὸ Παλάτιον βιβλιοθήκαις εὗρον, τὰ δ’ † ἐναντία † κατεσκεύασα.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[18]</span> διεφθάρη δὲ νῦν τὰ μὲν ἐν τῷ Παλατίῳ κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν τοῖς ἡμετέροις, τῆς πυρκαϊᾶς οὐ μόνον ταῖς κατὰ τὴν ἱερὰν ὁδὸν ἀποθήκαις λυμηναμένης ἀλλὰ καὶ πρῶτον μὲν ταῖς κατὰ τὸ τῆς Εἰρήνης τέμενος, μετὰ ταῦτα δὲ ταῖς κατὰ τὸ Παλάτιόν τε καὶ τὴν Τιβεριανὴν καλουμένην οἰκίαν, ἐν ᾗ καὶ αὐτῇ βιβλιοθήκη τις ἦν πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων βιβλίων μεστή, † τὰ δ’ ἐναντίω † διὰ τὴν ἀμέλειαν τῶν ἑκάστοτε πιστευομένων ἐκ διαδοχῆς αὐτὰ [...] καθ’ ὃν χρόνον ἐγὼ ἀνέβην εἰς Ῥώμην πρῶτον ἐγγὺς ἦν τοῦ διεφθάρθαι.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[19]</span> ταῦτ’ ἄρα καὶ κάματον ἡμῖν παρέσχεν οὐ μικρὸν ἐγγραφομένοις αὐτά· νυνὶ δὲ τελέως ἐστὶν ἄχρηστα μηδὲ ἀνελιχθῆναι δυνάμενα διὰ τὸ κεκολλῆσθαι τὰς χάρτας ὑπὸ τῆς σηπεδόνος· ἔστι γὰρ ἑλῶδές τε καὶ κοῖλον τὸ χωρίον ἐς τὰ μάλιστα, καὶ διὰ θέρους πνιγηρόν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[20]</span> ἴσως δέ ‹σ›ε λυπ‹ήσ›ει καὶ ἡ τῶν Ἀττικῶν ὀνομάτων καὶ ὅσα πολιτικὰ πράγματα ‹καὶ ὀνόματα πραγματεία› διττὴ μὲν οὖσα καθάπερ οἶσθα, μία μὲν ἐκ τὴς παλαιᾶς κωμωδίας, ἑτέρα δὲ ἐκ τῶν ἄνευ μέτρου γραψάντων· ἀλλὰ κατὰ τύχην γε τῆς ἑτέρας εἰς Καμπανίαν ἐκεκόμιστο τἀντίγραφα. καὶ εἴ γε μετὰ δύο μήνας ἐνεπέπρηστο τὰ κατὰ τὴν Ῥώμην, ἔφθανον ‹ἂ›ν οὖν εἰς Καμπανίαν πασῶν τῶν ἡμετέρων πραγματειῶν τὰ ἀντίγραφα.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[21]</span> διπλᾶ γὰρ ἐγέγραπτο πάντα τὰ πρὸς ἔκδοσιν ἤδη, χωρὶς τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ μελλόντων μένειν, ἀξιούντων μὲν καὶ τῶν ἐν τῇ πατρίδι φίλων ἁπάσας αὐτοῖς πεμφθῆναι τὰς ὑπ’ ἐμοῦ γεγονυίας πραγματείας ὅπως ἐν βιβλιοθήκῃ δημοσίᾳ στῶσι, καθάπερ καὶ ἄλλοι[ς] τινὲς ἤδη πολλὰ τῶν ἡμετέρων ἐν ἄλλαις πόλεσιν ἔθηκαν, ἐννοοῦντος δὲ κἀμοῦ πάντων ἔχειν ἀντίγραφα κατὰ τὴν Καμπανίαν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[22]</span> ἦν οὖν διὰ τοῦτο διπλὰ πάντα τὰ ἡμέτερα χωρὶς τῶν ἐν Ῥώμῃ μελλόντων μένειν ὡς ἔφην.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[23a]</span> ἡ μὲν οὖν πυρκαϊὰ τελευτῶντος ἐξεγένετο τοῦ χειμῶνος, ἐγὼ δὲ ἐνόουν ἐν ἀρχῇ τοῦ θέρους εἰς τὴν Καμπανίαν κομίσαι τά τε αὐτόθι μέλλοντα κεῖσθαι καὶ τὰ πεμφ‹θ›ησόμενα τῶν ἐ[ν]τησίων πνεόντων εἰς Ἀσίαν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[23b]</span> ἐνήδρευσεν οὖν ἡμᾶς ἡ τύχη πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα τῶν ἡμετέρων ἀφελομένη βιβλίων, οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ τὴν τῶν ὀνομάτων πραγματείαν ἣν ἐξέλεξα[το] τῆς παλαιᾶς κωμῳδίας ὅλης, <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[24a]</span> ἧς [δ’] ὡς οἶσθα καὶ τὰ πολιτικὰ ἔφθανεν Δίδυμος τά τε γλωττηματικὰ πάντα ἐξηγήσασθαι διὰ πεντήκοντα βιβλίων, ὧν καὶ αὐτῶν ἐπιτομὴν ἐπεποιήμην ἐν ἑξακισχιλίοις στίχοις.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[24b]</span> ἐδόκει μὲν οὖν ἡ τοιαύτη κατασκευὴ ῥήτορσί τε καὶ γραμματικοῖς εἶναι χρήσιμος ἢ οἵτινες ὅλως ἀττικίζειν βούλοιντο ‹ἤ› τινα <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[25]</span> καὶ τῶν εἰς τὰ πράγματα [χρήσιμα] διαφερόντων, ὁποῖόν ἐστι καὶ τὸ παρατεθὲν ἔναγχος, εἰπόντος ‹τινὸς› ἐν Ῥώμῃ τῶν εὐδοκιμούντων ἰατρῶν οὔπω τὴν χρῆσιν εἶναι τοῦ χόνδρου κατ‹ὰ τ›οὺς Ἱπποκράτους χρόνους, διὰ τοῦτο πτισάνην αὐτὸν προκρίνειν πάντων τῶν σιτηρῶν ἐδεσμάτων ἐν τῇ διαίτῃ τῶν ὀξέων νοσημάτων, ὡς εἴ γε χόνδρος ἐγινώσκετο τοῖς Ἕλλησιν, οὐκ ἂν αὐτὸν ἕτερόν τι προελέσθαι τοῦδε.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[26]</span> μάλιστα μὲν οὖν καὶ κατὰ τὸ περὶ διαίτης ὑγιεινὸν ὅ τινες μέν φασι αὐτοῦ εἶναι, ἔνιοι δὲ Φιλιστίωνος, ἕτεροι δὲ Ἀρίστωνος ἀνδρῶν παλαιοτάτων, εὑρίσκεται γεγραμμένος ὁ χόνδρος, ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς παλαιοῖς κωμικοῖς.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[27]</span> ἀβυδοκόμαν ἢ ἀβυρτάκην καὶ ἀλλ’ ὅσα μὴ σαφῆ τοῖς ἀκούουσιν ἦν ὥριστο κατὰ τὴν ἡμετέραν πραγματείαν - ἂ Δίδυμος ἔφθασεν ἐξηγήσασθαι καλῶς - οὑτωσί· ὄλυραι καὶ λάθυροι καὶ ὄροβοι καὶ χόνδρος τά τε ἄλλα Δημήτρια σπέρματα καὶ λάχανα καὶ ὀπῶραι καὶ θάμναι καὶ δευτερίαι καὶ θάμνοι καὶ καρποὶ καὶ βοτάναι καὶ ζῴα καὶ ἄρμενα καὶ σκεύη καὶ ὄργανα καὶ τἄλλα πολιτικὰ πράγματα καὶ ὀνόματα πάντα.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[28]</span> τὰ μὲν οὖν [λοιπὰ] ἐκ τῆς παλαιὰς κωμῳδίας ἐξειλεγμένα τῶν τοιούτων ὀνομάτων οὐκ ἔφθασαν εἰς Καμπανίαν μετενεχθῆναι, τὰ δὲ ‹ἐκ τῶν› ἄνευ μέτρου γραψάντων ἤδη μετενήνεκτο κατὰ τὴν τύχην, ἐν βιβλίοις ὄντα τεσσαράκοντα ὀκτὼ μεγάλοις ὧν ἔνια διελεῖν ἴσως δεήσει δίχα πλειόνων ἢ τετρακισχιλίων ἐπῶν ἑξάριθμον ἐχόντων.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[29]</span> τούτων οὖν οὐδὲν ἠνίασέ με καίτοι πολλῶν τε καὶ χρησίμων καὶ δυσπορίστων ὄντων, ὡς οὐδὲ ἡ τῶν ἡμ‹ετέρ›ων ὑπομνημάτων ἀπώλεια, διττῶν κατ’ εἶδος ὄντων· ἔνια μὲν γὰρ οὕτως ἐγεγόνει σύμμετρα ὡς καὶ τοῖς ἄλλοις εἶναι χρήσιμα, τινὰ δὲ ἐμοὶ μόνῳ καίτοι τὴν αὐτὴν ἔχοντα παρασκευὴν εἰς ἀνάμνησιν, <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[30]</span> ἔπειτα αἱ κεφαλαιώδεις πλεῖσται συνόψεις πολλῶν πάνυ βιβλίων ἰατρικῶν τε καὶ φιλοσοφ‹ικ›ῶν ἀλλ’ οὐδὲ ταῦτα ἐλύπησαν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[31]</span> τί ποτε οὖν, φήσεις, ἔτι μεῖζον ἁπάντων τῶν εἰρημένων ἐστὶν δ’ λυπεῖν ‹ἂν› δύναιτο; καὶ δή σοι φράσω τοῦτο· γραφὰς φαρμάκων θαυμασιωτέρας ἐπεπείσμην ἔχειν οἵας οὐδεὶς ἄλλος ἐν ἁπάσῃ τῇ πρὸς Ῥωμαίους οἰκουμένῃ, τὸ μέν τι καὶ τύχης εἰς τοῦτο συ‹λ›λαμβανούσης, τὸ δέ τι κἀμοῦ συμπρο‹σ›τιθέντος.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[32]</span> διττὴ δὲ τύχη προὐξένησέ μοι ἕκαστα κατὰ τὴν ὁδόν, ὧν ἡ μὲν προτέρα τοιάδε τίς ἐστιν· ἀνήρ τις πλούσιος τῶν παρ’ ἡμῖν ἐσπούδασεν εὑρεῖν τὴν τῶν ἀξιολόγων φαρμάκων γνῶσιν ὡς ἑκατὸν χρυσῶν ἐνίας γραφὰς ὠνεῖσθαι πλέον, ὃ‹ς› καὶ τοιοῦτον ἔργον ἐπετηδεύσατο ‹οἷον› μὴ μόνον ὅσα κατὰ τὴν Ἀσίαν ἦν εὐδοκιμοῦντα παρ’ ἑκάστῳ τῶν ‹νῦν› ἰατρῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν παλαιῶν ἐξωνήσασθαι.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[33]</span> τούτων τῶν φαρμάκων πάντων αἱ γραφαὶ κατὰ δύο διφθέρας π‹τ›υκτὰς ἐφυλάττοντο μετὰ πάσης ἀσφαλείας ἅστινας τῶν κληρονομησάντων τις αὐτὸς φίλτατος ὢν ἐμοὶ μηδὲ αἰτηθεὶς αὐτομάτως ἔδωκεν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[34]</span> αὕτη μὲν ἡ προτέρα τύχη τῆς τῶν φαρμάκων εὐπορίας· τήνδε δὲ ‹τὴν› δευτέραν ἐφ‹εξ›ῆς ἄκουσον· ὡς ἐγενόμην ἐν Ῥώμη τὸ πρῶτον, ἔτος ἄγων τρίτον πρὸς τοῖς τριάκοντα, πολίτην τε καὶ συμφοιτητὴν ἐμὸν ὀνόματι Τεύθραντα διατρίβοντα κατὰ τὴν πόλιν εὗρον ὃς διεδέδεκτο τὰς Εὐμενοῦς τοῦ ἰατροῦ διφθέρας, ὄντος μὲν καὶ αὐτοῦ Περγαμηνοῦ φιλοφαρμάκου δὲ [καὶ πολυφαρμάκου] πάντων τῶν ἰατρῶν μάλιστα.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[35]</span> καὶ αὗται δὲ αἱ διφθέραι ἐν ἑνὶ σχεδὸν ἐξ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἦσαν συνηθροισμέναι διὰ τὰς ἐπιγενομένας ἀποδημίας αὐτῷ μεθ’ ἃς ἐν Ῥώμῃ διετέλεσεν ἄχρι θανάτου. ταύτας οὖν τὰς διφθέρας ὁ Τεύθρας ἀποθανὼν ἐν τῇ πρώτῃ τοῦ λοιμοῦ καταβολῇ κατέλιπέ μοι μετ’ ὀλίγον χρόνον τῆς ἧς εἶπον ἀνόδου τὸ πρῶτον εἰς Ῥώμην μοι γεγονέναι.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[36]</span> ἐκ τούτων οὖν τῶν παρασκευῶν εἴ τίς τι τῶν θαυμασίων εἶχε φαρμάκων ἐλάμβανον οὐ χαλεπῶς ἀντιδιδοὺς δύο καὶ τρία τῶν ὁμοίων.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[37]</span> οὐ μόνον οὖν ἀπώλοντο κατὰ τὴν πυρκαϊὰν αἱ διφθέραι πᾶσαι-καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἔτι μικρὸν ἐνόμιζον-, ἀλλὰ πραγματεία μοι γεγονυῖα μετὰ πολλῆς ἀκριβείας ἡ περὶ συνθέσεως φαρμάκων ἐν ᾗ πῶς αὐτὸς ἄν τις συνθείη [φαρμάκων] ἐμήνυον τὰ δοκιμώτατα· καὶ μόναι φαρμάκων σῴζονται ὀλίγων γραφαὶ φθάνουσαι διδόσθαι τοῖς ἑταίροις.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[38]</span> ἴσως ἂν οὖν φήσεις ἐπιτάττεσθαί σου τὴν ἐπιθυμίαν καὶ βούλεσθαι μᾶλλον γνῶναι πῶς ἀπολέσας τοσαύτην ποικιλίαν κτημάτων ὧν ἕκαστον αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ μόνον λυπηρότατον ἂν ἐγένετο τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις, οὐκ ἠνιάθην ὡς ἕτεροί τινες, ἀλλὰ πάνυ ‹ῥαδίως› ἤνεγκα τὸ συμβάν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[39]</span> ἐγὼ δέ σοι διττὴν ἀπόκρισιν πρὸς τοῦτο ποιήσομαι, τὴν μὲν ἑτέραν ὑπὲρ ἧς ἀναμνησθῆναί σε χρὴ πολλάκις ἀκηκοότα διερχομένου ‹ἐμοῦ› τοιούτους λόγους ὧν καὶ νῦν ἄρξομαι τῆς ἀναμνήσεως· φιλότιμος Ἀρίστιππος, οὐκ ἀρκούμενος διαίτῃ εὐτελεῖ ἀλλὰ καὶ πολυτελείαις ὄψων [ἂν] ἑκάστης ἡμέρας διδοὺς ἀργύριον ἑκάστοτε δαψιλὲς ταῖς θερμοτέραις τῶν κατ’ αὐτὸν ἑταιρῶν-ὅμως καὶ ἔτι πολλῶν δεόμενος ὁ ἀνὴρ ἐκεῖνος -, <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[40]</span> ἀνιών ποτε ἐκ Πειραιῶς - εἰώθει ἀεὶ βαδίζειν οὐ μόνον τὰς οὕτω βραχείας ὁδούς, ἀλλὰ καὶ τὰς μακράς -, ἐπειδὴ ἐθεάσατο τὸν οἰκέτην μὴ δυνάμενον ἕπεσθαι τῷ φορτίῳ - φασκώλιον δὲ ἦν τοῦτο χρυσίων μεστόν -, ἐκέλευσεν ἀποχέαι τοσοῦτον ὡς τὸ λοιπὸν εὔφορον αὐτῷ γενέσθαι.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[41]</span> κατὰ τὴν αὐτὴν οὖν γνώμην ἔπραξε καὶ τάδε· τέσσαρας ἔχων ἀγροὺς ἐπὶ τῆς πατρίδος ἕνα τινὰ περίστασιν τῶν πραγμάτων ἐξ αὐτῶν ἀπήλασεν ὡς λοιπὸν ἔχειν τρεῖς.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[42]</span> ἀπαντήσας οὖν τις τῶν πολιτῶν ἕτοιμος ἦν ἐπὶ τῇ ζημίᾳ συλλυπεῖσθαι· γελάσας οὖν ὁ Ἀρίστιππος ἔφη· “τί μᾶλλον ἐμοὶ ‹σὺ› συλλυπήσῃ τρεῖς ἀγροὺς ἔχοντι τοιούτους οἷον ‹ἕνα› μόνον αὐτὸς ἔχεις ἢ ἐγώ σοι συλλυπήσομαι;” πάνυ καλῶς ἐνδεικνύμενος ὃ πολλάκις ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ λεγόμενον ὡς οὐ χρὴ πρός τι τῶν ἀπολλυμένων ἐμβλέπειν καὶ λογίζεσθαι πῶς οἱ τρεῖς ἀγροὺς δεξάμενοι τοῦ πατρὸς οὐκ ἀνέξονται βλέπειν ἑτέρους ἔχοντας τριάκοντα·</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[43]</span> καὶ γὰρ ἐὰν τριάκοντα ἔχωσιν, ἑτέρους ὄψονται πεντήκοντα ἔχοντας· ἐὰν ‹κατὰ› ταὐτὰ πάλιν αὐτοὶ κτήσωνται τοσούτους, ἔχοντας ὄψονταί τινας ἄλλους ἑβδομήκοντα, κἂν ἐκείνους ἔχωσιν, ἄλλους θεάσονται πλείους τῶν ἑκατὸν ἔχοντας, ὥστε κατὰ βραχὺ προϊόντες ἁπάντων ἐπιθυμήσουσιν, καὶ κατὰ τοῦτο ἀεὶ πένητες ἔσονται, μὴ πληρουμένης αὐτῶν τῆς ἐπιθυμίας.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[44]</span> ἐὰν δέ τις μὴ πόσους ἀγροὺς ἄλλος ἔχει διὰ τέλους σκοπῇ, ἀλλ’ ἤ‹δη› τοὺς ἰδίοις ἀναλώμασιν ἐξαρκοῦντας αὐτῷ, τὴν τῶν περιττωμάτων ἀπώλειαν ἀκηδῶς οἴσει.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[45]</span> ἐὰν μὲν γάρ τις ἕνα μόνον ἔχων ἀγρὸν ἀπολέσῃ τοῦτον, ἄπορο‹ς› ἔσται παντάπασιν, ὥστε εἰκότως ἀνιαθήσεται, ἕνα δὲ ἀπολέσας ‹τις› ἐκ τῶν τεσσάρων, ἐν ἴσῳ καταστήσεται τοῖς τρεῖς ἔχουσιν ἐξ ἀρχῆς, ὥστε τούτῳ μὲν μέγα οὐδὲν μὴ λυπεῖσθαι ‹τῷ› τρεῖς ἀγροὺς ὑπολοίπους ἔχοντι, μέγα δὲ τὸ τὸν μηδὲ ἕνα κεκτημένον ἀγρὸν ἀλύπως φέρειν πενίαν ὡς ὁ Κράτης ἔφερε, καὶ διὰ τοῦτο μάλλον εἴ ‹τις› μηδὲ οἰκίαν ἔχει[ν] καθάπερ ὁ Διογένης.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[46]</span> οὐκοῦν ἐμοὶ τί πρᾶγμα μέγα μηδ’ ὅλως ἀνιαθέντι διὰ χρημάτων ἀπώλειαν; ἦν γὰρ ἀεὶ τὰ λειπόμενα πολὺ πλέω τῶν ἱκανῶν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[47]</span> ἀλλὰ μᾶλλον ἄξιόν ἐστιν ἐλεήσαι τὸν ἀναλίσκοντα μὲν ‹ἐν› ἐνιαυτῷ μυρίας δραχμὰς ἐκ προσόδων μυριάδων δέκα, λυπούμενον δὲ ἐπὶ τρισμυρίων ἀπωλείᾳ· κατὰ φύσιν γὰρ ἦν μηδὲ εἰ τὰς ἀπολοίπους ἐννέα μυριάδας ἀπόλλυσιν ἑκάστοτε, μηδὲ οὕτως ἀνιᾶσθαι, τῶν γε μυρίων ἱκανῶς αὐτὸν τρεφουσῶν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[48]</span> ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν τοιούτων ἀνθρώπων ἀπληστία θαυμάζεσθαι πεποίηκεν ἡμᾶς τοὺς μηδὲν θαυμαστὸν ἐργαζομένους· ἐκείνους δ’ εἴπερ ἄρα θαυμάζεσθαι προσήκει ὅσοι πάντα ἀπολέσαντες οὐδ’ ὅλως ἀνιῶνται, καθάπερ ὁ Κιτιεὺς Ζήνων, ὥς φ‹ασιν›, ἀπαγγελθείσης αὐτῷ ναυαγίας ἐν ᾗ πάντα ἀπώλεσεν· "εὖ γε ποιεῖς," εἶπεν, "ὦ τύχη, συνελαύ‹νου›σα ἡμᾶς εἰς τὸν τρίβωνα καὶ τὴν στοάν".</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[49]</span> ὥστε οὐδ’ ἐμοὶ μέγα τι πέπρακται καταφρονήσαντι παντοδαπῆς ἀπωλείας κτημάτων, ὥσπερ τὴς ἐν αὐλῇ μοναρχικῇ διατριβῆς ἣν οὐ μόνον οὐκ ἐπεθύμησα τότ’ ἔχειν, ἀλλὰ καὶ τῆς τύχης βιαίως εἰς αὐτὴν ἑλκούσης ἀντέσχον οὐχ ἅπαξ οὐδὲ δὶς ἀλλὰ καὶ πολλάκις· <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[50a]</span> οὐδὲ γὰρ οὐδὲ τοῦτο μέγα μὴ μανῆναι τὴν μανίαν πολλῶν τῶν ἐν αὐλῇ βασιλικῇ κατ‹ολι›γορήσαντα, <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[50b]</span> ἀλλὰ τὸ πάντα μὲν ἀπολέσαντα ‹τὰ› φάρμακα, πάντα δὲ ‹τὰ› βιβλία, καὶ προσέτι τὰς γραφὰς τῶν ἀξιολόγων φαρμάκων, ἔτι τε τὰς περὶ αὐτῶν ἐκδόσεις γεγονυίας ἅμα πραγματείαις πολλαῖς ἄλλαις καὶ ὧν ἑκάστη μόνη γεγονυῖα τὴν καθ’ ὅλον τὸν βίον ἱκανὴν φιλοπονίαν ἐδείκνυτο μὴ λυπηθῆναι γενναῖον ἤδη τοῦτο καὶ μεγαλοψυχίας ἐχόμενον ἐπίδειγμα πρῶτον.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[51]</span> εἰς δὲ τὴν τοιαύτην μεγαλοψυχίαν ἤγαγέ με πρῶτον μὲν καὶ ἃ σὺ γινώσκεις αὐτός, ὡς ἂν ἐξ ἀρχῆς συναναστραφεὶς καὶ συμπαιδευθεὶς ἡμῖν [ἔφης], δεύτερον ‹δὲ› τὰ προσγινόμενα κατὰ τὴν Ῥώμην ἐξ ἐμπειρίας πραγμάτων.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[52]</span> εὖ γὰρ ἴσθι, παιδεύει καὶ θέα πραγμάτων πολιτικῶν ἀναμιμνῄσκουσα τῶν τῆς τύχης ἔργων· ὃ γὰρ ἐποίησεν Εὐριπίδης λέγοντά πως τὸν Θησέα, παντὸς μᾶλλον ἀληθές ἐστιν· ἀκούσας δὲ τῶν ἐπῶν εἴσει·</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   ἐγὼ δὲ παρὰ σοφοῦ τινος μαθὼν</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   εἰς φροντίδ’ ἀεὶ συμφορὰς ἐβαλλόμην,</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   φυγάς τ’ ἐμαυτῷ προστιθεὶς πάτρας ἐμῆς</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   θανάτους τ’ ἀώρους καὶ κακῶν ἄλλας ὁδούς,</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   ἵν’, εἴ τι πάσχοιμ’ ὧν ἐδόξαζόν ποτε,</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   μή μοι νεῶρες προσπεσὸν ψυχὴν δάκῃ.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[53]</span> ὁ μὲν οὖν σοφὸς ἀνὴρ ἑαυτὸν ἀναμιμνήσκει διὰ παντὸς ὧν ἐνδέχεται παθεῖν, ὁ δὲ μὴ σοφὸς μέν, οὖ μὴν ὥσπερ βόσκημα ζῶν, ἐκ τῶν ὁσημέραι γινομένων ἐπεγείρεταί πως καὶ αὐτὸς εἰς τὴν τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων γνῶσιν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[54]</span> πέπεισαι δ’ οἶμαι καὶ αὐτὸς παρ’ ὅλον τὸν χρόνον, ὡς τὰς ἱστορίας ἔγραψαν οἱ τοῦτ’ ἔργο‹ν› ἔχοντες, ἥττω γεγονέναι κακὰ τοῖς ἀνθρώποις ὧν νῦν ἔπραξεν Κόμοδος ὀλίγοις ἔτεσιν, ὥστε καθ’ ἑκάστην ἡμέραν κἀγὼ θεώμενος ἕκαστον αὐτῶν ἐγύμνασά μου τὰς φαντασίας πρὸς ἀπώλειαν πάντων ὧν ἔχω, <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[55]</span> μετὰ τοῦ καὶ αὐτὸς ἐπικλασθῆναι προσδοκήσας, ὥσπερ ἄλλοι μηδὲ ἀδικήσαντες, εἰς νῆσον πεμφθῆναι ἔρημον· ὅπου δ’ εἰς νῆσον τοιαύτην τις πεμφθῆναι προσδοκήσας ἅμ‹α› τῇ πάντων ἀπωλείᾳ τῶν ‹κτημάτων› ὧν εἶχε παρεσκεύασεν ἑαυτὸν ἀνασχέσθαι, ἦ <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[5]</span> που κατά τι ἀπολέσας ‹γοῦν μη›δενὸς τῶν ἄλλων κτημάτων ἀφαιρεθείς, ‹οὐκ ἂν› ἔμελλε λυπηθήσεσθαι.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[56]</span> ἐγὼ τοίνυν πεπειραμένος τῶν ἄλλων ἀληθέστατον εἶναι τὸν Εὐριπίδου λόγον, ἀσκεῖν παρακελεύομαι τὰς φαντασίας σου τῆς ψυχῆς μόνον οὐ καθ’ ἑκάστην καιροῦ ῥοπήν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[57]</span> τοῦτο δ’ οὐ δύναται προσγενέσθαι τοῖς μὴ πεφυκόσιν εὖ πρὸς ἀνδρείαν, μήτ’ ἀρίστη παιδεία χρησαμένοις, ἣν ἐμοὶ προὐξένησε τύχη τις ἀγαθή.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[58]</span> ὥς που καὶ σὺ παιδευθεὶς σὺν ἡμῖν, οἶσθα ὁποῖον ἦν μοι πατὴρ οἵου ἐγὼ καὶ ἀναμιμνησκόμενος ‹ἑκάστο›τε βελτίων ἐμ‹αυτοῦ› τὴν ψυχὴν αἰσθάνομαι γινόμενος. οὐ γὰρ ἄλλος ἀνθρώπων τις ‹οὕτως› ἀκριβῶς ὡς καὶ οὗτος ἐτίμησε δικαιοσύνην τε καὶ σωφροσύνην καὶ δι’ αὐτὰς κἀκείνας ἔσχε φύσει τοῦτο χωρὶς τῶν ἐκ φιλοσοφίας λόγων.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[59]</span> οὐ γὰρ ὡμίλησε φιλοσόφοις ἐν νεότητι, παρὰ τῷ πατρὶ μὲν ἑαυτοῦ, πάππῳ δὲ ἐμῷ, τὸ μὲν κατὰ τὴν ἀρετήν, τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀρχιτεκτονίαν ἐκ παιδὸς ἀσκηθεὶς ἐν οἷς καὶ αὐτὸ ἐκείνῳ ἦν πρῶτον· ἔλεγε δὲ αὐτὸν ὁ πατὴρ τοιοῦτον βεβιωκέναι βίον ὅποιον καὶ αὐτός· ἀλλὰ καὶ τὸν ἐκείνου πατέρα καὶ τὸν πάππον ὁμοίως ἔφη ‹βε›βιωκέναι, τὸν μὲν ἀρχιτέκτονα, τὸν δὲ γεωμέτρην γενόμενον.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[60]</span> νόμιζε δὴ οὖν κἀμὲ καὶ φύσει μὲν ὅμοιον τοῖς προγόνοις ὄντα γενέσθαι τοιοῦτον καὶ μέντοι καὶ παιδευθέντα τὴν αὐτὴν αὐτοῖς παιδείαν ὁμοίαν ἐκείνοις σχεῖν διάθεσιν τῆς ψυχῆς.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[61]</span> οἶδα δέ μου τὸν πατέρα καταφρονοῦντα τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ὡς μικρῶν, ὅπερ κἀμοὶ μάλιστα νῦν γέγονεν ἐν γήρᾳ.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[62]</span> καὶ μὴν καὶ τοὺς ἥδιστα βεβιωκότας οὐδὲν ἔσχε πλείω τῶν οἰωνῶν τούτων οὓς κατὰ ‹τὴν› τῶν Ῥωμαίων πόλιν ὁρῶμεν ὑπὸ τῶν δεσποτῶν περιαγομένους ἕνεκα τοῦ τὰς θηλείας ὀχεύειν ἐπὶ μισθῷ· τοὺς δὲ τῶν τοιούτων ἡδονῶν καταφρονοῦντας, ἀρκουμένους δὲ τῷ μήτε ἀλγεῖν μήτε λυπεῖσθαι τὴν ψυχήν, οὐδέποτε ἐπῄνεσεν ἀπομαντευόμενος μεῖζόν τι καὶ κρεῖττον ‹ὃν› τὸ ἀγαθὸν ἰδίαν ἔχειν φύσιν, οὐκ ἐν μόνῳ τῷ μήτε ἀλγεῖν μήτε λυπεῖσθαι περιγραφόμενον.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[63]</span> ἀλλ’ ἐὰν καὶ τούτων τις ἀποχωρήσας ἐπισ‹τ›ήμην θείων καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἡγήσηται τὸ ἀγαθὸν ὑπάρχειν, ἐλαχίστου μορίου τούτου ὁρῶ τοὺς ἀνθρώπους μετέχοντας· εἰ δὲ τοῦτο ἐλάχιστον, δῆλον ὅτι καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀκριβῆ γνῶσιν οὐκ ἔχομεν·</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[64]</span> ὁ γὰρ ἐν τῷ καθόλου μὴ γινώσκων ὅποια τά τε θεῖα καὶ τὰ ἀνθρώπινα πράγματά εἰσιν, οὐδ’ ἐν τῷ κατὰ μέρος, οὐδ’ ἐπιστημονικῶς τι ἑλέσθαι καὶ φυγεῖν δύναται. καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὸ πολιτεύεσθαι καὶ προνοεῖν ἀνθρώπων ὑπέλαβον χαλεπὸν ἅμα τῷ μηδ’ ὠφελουμένους τι τοὺς πολλοὺς ὁρᾶν ὑπὸ τῆς τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν σπουδῆς.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[65]</span> ἐν τούτῳ τρεφόμενος ἀεὶ τῷ λογισμῷ μικρὰ πάντα εἶναι νομίζω. καὶ σχολὴν καὶ ἄρμενα καὶ φάρμακα καὶ βιβλία καὶ δόξαν καὶ πλοῦτον ‹πῶς ἂν› ἄξια σπουδῆς ὑπολάβοιμι; τῷ δ’ ἡγουμένῳ μικρὰ πάντα εἶναι, τί ἂν ἐπὶ τούτοις ἀπό τε αὐτῶν εἴη φροντίς; <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[66]</span> ἀκόλουθον γάρ ἐστι τῷ μὲν ὑπολαβόντι μεγαλεῖα ἐστερῆσθαι, λυπεῖσθαί τε καὶ φροντίζειν ἀεί, τῷ δὲ σμικρῶν ἀεὶ διὰ τέλους καταφρονοῦντι, ‹μηδέποτε λυπεῖσθαι›.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[67]</span> ὅτι δὲ ἕκαστον ὧν εἶπον σμικρῶν εἶναι οὐχ ἁπλῶς ἀπεφηνάμην ἀλλὰ μετὰ πολλῆς ‹ἀκριβείας› εἴσει τὰ γεγραμμένα μοι περὶ τούτων ἑκάστου διελθὼν ἃ εὑρήσει‹ς· ἀλλὰ› μὰ τοὺς θεοὺς οὐδὲ αὐτὰ μετὰ σπουδῆς, οὐδὲ ὡς μέγα τι πράττων, ἀλλ’ ἐν παιδιᾶς μο‹ίρᾳ› συνέθηκα.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[68]</span> τὴν γὰρ ἀοχλ‹ησ›ίαν τινὲς ἀγαθὸν νομίζουσιν εἶναι δ’ οὔτε ἐμαυτὸν οὔτε ἄλλον ἄνθρωπον οὔτε ζῳόν τι φέρον οἶδα· πάντα γὰρ ἐνεργεῖν ὁρῶ βουλόμενα καὶ κατὰ σῶμα καὶ κατὰ ψυχήν· ἀλλὰ τοῦτ’ αὐτὸ διὰ πολλῶν ὑπομνήσεων ἐπεστησάμην ἐν ἄλλοις τέ τισι κἀν τῷ κατ’ Ἐπίκουρον.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[69]</span> τελείως μὲν οὖν ‹οἶμαι› ἀποκρίνασθαί σοι πρὸς τὴν ἐρώτησιν ἣν ἐποιήσω περὶ τῆς ἀλυπ[ησ]ίας, ἀτὰρ οὖν ἡγοῦμαι διορισμόν τινα προσθεῖναι.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[70]</span> τάχα γὰρ οἴει με, καθάπερ ἔνιοι τῶν φιλοσόφων ὑπέσχοντο μηδ‹έποτε› μηδὲ νῦν λυπηθήσεσθαι τῶν [φιλο]σόφων, οὕτως καὶ αὐτὸν ἀποφαίνεσθαι καὶ μάλιστα, ἐπειδὴ φὴς ἑωρακέναι με μηδέποτε λυπούμενον.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[71]</span> ἐγὼ δὲ εἰ μέν τίς ἐστιν τοιοῦτος σοφὸς ὡς ἀπαθὴς εἶναι τὸ πᾶν, οὐκ ἔχω λέγειν, τοῦ δ’ αὐτὸς εἶναι τοιοῦτος ἀκριβὴ γνῶσιν ἔχω· χρημάτων μὲν γὰρ ἀπωλείας καταφ‹ρ›ονῶ μέχρι τοῦ μὴ πάντων ἀποστερηθεὶς εἰς νῆσον ἐρήμην πεμφθῆναι, πόνου δὲ σωματικοῦ μέχρι τοῦ μὴ καταφρονεῖν ἐπάγ[γελ]εσθαι τῷ Φαλάριδος ταύρῳ.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[72a]</span> λυπήσει δέ με καὶ πατρὶς ἀνάστατος γενομένη καὶ φίλος ὑπὸ τυράννου κολαζόμενος ὅσα τ’ ἄλλα τοιαῦτα.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[72b]</span> καὶ θεοῖς εὔχομαι μηδέν μοι τούτων συμβῆναί ποτε· καὶ διότι μέχρι τοῦ δεῦρό μοι μηδὲν τοιοῦτον συνέβη, διὰ τοῦτο ἄλυπόν με τεθέασαι.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[73]</span> θαυμάζω δὲ Μουσόνιον ἑκάστοτε λέγειν εἰθισμένον, ὥς φασι, ὦ Ζεῦ, πέμπε περίστασιν. ἐγὼ δὲ τουναντίον εὔχομαι διὰ παντός, ὦ Ζεῦ, μηδεμίαν μοι πέμψῃς περίστασιν ἀνιᾶσαί με δυναμένην.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[74]</span> οὕτω δὲ καὶ περὶ τῆς τοῦ σώματος ὑγείας εὔχομαι διὰ παντὸς ὑγιαίνειν αὐτὸ βουλόμενος ‹ἀλλ’› οὐ καταγείσης τῆς κεφαλῆς ἐπιδείξασθαι καρτερίαν· ἀσκεῖν ‹δ’› ἀξιώσας τὰς φαντασίας εἰς ἅπαν δεινόν, ὡς μετρίως ἐνεγκεῖν αὐτό, περιπεσεῖν [δὲ] οὐκ ἂν εὐξαίμην οὐδενὶ τῶν λυπῆσαί με δυναμένων.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[75]</span> αἰσθάνομαι γὰρ ἀκριβῶς ἐγὼ παρακολουθῶν τῇ ποιότητι τῆς ἐμῆς ἕξεως ἣν ἔχω κατὰ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν· οὔκουν οὔτε τι τῶν ἔξωθεν αἰτίων τηλικοῦτόν τι γενέσθαι βουλοίμην ‹ἂν› ὡς διαφθεῖραί μου τὴν ὑγείαν, οὔτε περίστασιν ἰσχυροτέραν τῆς κατὰ τὴν ἐμὴν ψυχὴν ἕξεως.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[76]</span> οὐ μὴν ἀμελῶ γε τῆς εὐεξίας αὐτῶν, ἀλλὰ διὰ παντὸς ὅση δύναμις ἐμοὶ ᾖ, ῥώμην ἀμφοτέροις ἐντεθῆναι πειρῶμαι τοσαύτην ὡς ἀντέχειν δύνασθαι τοῖς λυποῦσιν αὐτά. καὶ γὰρ εἰ μήτε τὸ σῶμα τὴν Ἡρακλέους ῥώμην ἕξειν ἐλπίζω μήτε τὴν ψυχὴν ἣν ἔνιοί φασι ὑπάρχειν τοῖς σοφοῖς, βέλτιον εἶναι νομίζω μηδεμίαν ἄσκησιν ἑκόντα παραλιπεῖν.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[77]</span> ἐπαινῶ γὰρ πάνυ τὸ Θησέως ὅ‹σ›περ ὑπὲρ Εὐριπίδου κατὰ τάδε τὰ ἔπη φησίν·</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   ἐγὼ δὲ παρά τινος σοφοῦ μαθὼν</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   εἰς φροντίδ’ ἀεὶ συμφορὰς ἐβαλλόμην,</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   φυγάς τ’ ἐμαυτῷ προστιθεὶς πάτρας ἐμῆς</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   θανάτους τ’ ἀώρους καὶ κακῶν ἄλλας ὁδούς,</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   ἵν’, εἴ τι πάσχοιμ’ ὧν ἐδόξαζόν ποτε,</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">   μάτην ‹νεῶρες› προσπεσὸν ψυχὴν δάκῃ.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[78a]</span> καὶ μόνην γε ταύτην εὑρίσκω πρὸς τὰς ἀνιαρὰς περιστάσεις.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[78b]</span> οὐ μὴν ὑπεράνω πασῶν εἰμι καὶ διὰ τοῦτο τοῖς συνήθεσιν ἑκάστοτε λέγειν πειρώμενος, ὡς οὐδὲν οὐδέποτε ἐπαγγειλάμενος ἱκανὸς εἶναι ποιεῖν ὃ καὶ μὴ διὰ τῶν ἔργων ἐπεδειξάμην, ὅτι χρημάτων μὲν ἀπώλειας ἁπάσης καταφρονῶ μέχρις ἂν ὑπολείπηται τοσαύτη κτῆσις αὐτῶν ὡς μήτε πεινῆν μήτε ῥιγοῦν ‹μήτε διψᾶν› [τὸ γὰρ διψῆν ὑπάρχει καὶ αὐτὸ τούτοις ἕπεσθαι], ἀλγημάτων δὲ μέχρις ἂν ἐπιτρέπηταί μοι καὶ [τοῦ]τὸ δύνασθαι διαλεχθῆναι φίλῳ καί τινος ἀναγινώσκοντός μοι βιβλίον ἕπεσθαι τοῖς λεγομένοις <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[79a]</span> - ὁ γὰρ ἰσχυροὶ πόνοι τούτων ἡμᾶς στερίσκουσι -· ἀγαπᾶν δὲ ‹δεῖ› ἐν αὐτοῖς εἴ τις καρτερίαν ἐπιδείξασθαι ἐδυνήθη.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[79b]</span> τὰ δ’ ἄλλα γεγραφὼς εἰς ἀλυπ[ησ]ίαν συνεβούλευσα περιττά σοι λέγειν ὃν ἐξ ἀρχῆς οἶδα καὶ φύσει καὶ παιδείᾳ τοῖς εὐτελέσιν ἐδέσμασι καὶ ἱματίοις ἀεὶ χρώμενον, ἀφροδισίων τε ἐγκρατέστατον οἷς οἱ δουλεύοντες ἀναγκάζονται δεῖσθαι χρημάτων πλειόνων, <span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[80]</span> εἴτε δὲ μὴ πλουτοῦσι, πρῶτον οἰμώζουσι καὶ στένουσι μεθ’ ἡμέραν καὶ νύκτα, εἴτ’ ἐξ ὧν ‹οὐκ› ἀπορήσουσιν ὡς ἐμπιπλάναι τὰς ἐπιθυμίας σκοπούμενοι, δι’ ὅλων τῶν νυκτῶν ἀγρυπνεῖν ἀναγκάζονται, καὶ μὴ τυχόντες μὲν αὐτῶν ὠρύονται, τυχόντες δὲ οὐκ ἐμπίπλανται, τοῦτο δὲ τῷ μοχθηροτέρῳ βίῳ περιπίπτουσι ταῖς ἀπλήστοις ἐπιθυμίαις.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[81]</span> προσγίνονται τίνες οὖν οὐχ ὡς οἱ πολλοὶ λυποῦνται; οἳ μετρίως ἅπτονται τιμῆς καὶ πλούτου καὶ δόξης καὶ δυνάμεως πολιτικῆς, ὧν [γὰρ] ἂν τούτων εὑρεθῇ τις ἀμέτρως, κακοδαιμονέστατα βιοῦν ἀναγκάζεται, ψυχῆς μὲν ἀρετὴν μηδὲ τὴν ἀρχὴν ὅλως τίς ἐστιν ἐπιστάμενος, αὐξήσας δὲ τὰς ἐν αὐτῇ κακίας ἅμα τῷ λυπεῖσθαι διὰ παντὸς ὡς ἂν οὗ προὔθετο τυχεῖν οὐ δυνάμενος·</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[82]</span> αἱ γάρ τοι μέγισται τῶν ἐπιθυμιῶν ἀπλήρωτον ἔχουσι τὸν σκοπόν, ὥστε οὐδεὶς ‹ἂν› πιστεύσειε κατὰ φύσιν διακείμενος ὥσπερ οὐδὲ τῷ ποτε πιστεύοντι.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[83]</span> ἀλλ’ ἡ πεῖρα καὶ τῶν ἀπροσδοκήτων διδάσκαλος γίνεται· καί τινος ἐτόλμησα πυθέσθαι τὰς μυριάδας μὲν ἔχοντος, ἑπτακισχιλίους ἢ πλείονας, οὔτε δὲ κοινωνοῦν‹τος› ὧν εἶχεν ἑτέροις, οὔτ’ ἀπολαβόντος· ὁ δὲ ἀπεκρίνατο· καθάπερ τὰ τοῦ σώματος μόρια διαφυλάττομεν, οὔτω χρῆναι καὶ τὰ χρήματα διαφυλάττειν ἑκάστῳ.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span class="cit" style="box-sizing: border-box; color: #0000cc; font-size: 0.75em;">[84]</span> ὀργισθεὶς ἐπὶ τῷ λόγῳ τοῦ ἀνδρός, ὑπηγόρευσα χωρισθεὶς ὥσπερ εἴωθα βιβλίον περὶ τῶν φιλοχρημάτων πλουσίων ὃ καὶ αὐτὸ σοὶ πέπομφα.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;">τέλος Γαληνοῦ περὶ ἀλυπ[ησ]ίας.</p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><br /></p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><br /></p><p style="background-color: #feffff; box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><br /></p><p style="box-sizing: border-box; color: darkblue; font-family: "Palatino Linotype", "Book Antiqua", Palatino, serif; font-size: 1.3em; margin: 0px 3em 10px; text-align: justify; text-indent: 1.6em;"><span style="background-color: white;"><br /></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: right;"><span style="box-sizing: border-box; color: blue;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes"; font-weight: 700;"><i>Έλσα Νικολαΐδου</i></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: right;"><span style="box-sizing: border-box; color: blue;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes"; font-weight: 700;"><i>Δρ Φιλοσοφίας ΑΠΘ</i></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: right;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes"; font-weight: 700;"><i>Καθηγήτρια Φιλοσοφίας</i></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: right;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes"; font-weight: 700;"><i> στο ιδιωτικό αγγλικό σχολείο</i></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: right;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes"; font-weight: 700;"><i><br /></i></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: right;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes"; font-weight: 700;"><a href="http://pointfromview.blogspot.com/2021/09/galenus.html" target="_blank">ΠΗΓΗ</a></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: right;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes"; font-weight: 700;"><i><br /></i></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #444444; margin: 0px 0px 25px; text-align: right;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Great Vibes"; font-weight: 700;"><i><br /></i></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 25px; text-align: center;"><br /></p></div></div></article>

Γαληνός - Περί αλυπίας ή Περί ασημαντότητας των πραγμάτων

«Έλαβα την επιστολή σου όπου με παρακάλεσες να σου δείξω ποια άσκηση ή ποιες θεωρίες ή γνώμες (τίς ἄσκησις ἢ λόγοι τίνες ἢ δόγματα) με προετ...