ΔΗΜΩΔΕΙΣ ΔΟΞΑΣΙΑΙ - Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ......

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXO8NQeaWj3Gn9qkKY87kH-nA5BSg-1_WPKEkVvwKn87PXexamyhwA8hPWsuS91Ve8xyZAYBpXvOnrTC4ZJqpphyp6FMKxSXJRb1WUq_KVXlmGEoB5mzcsgdP7aiDVDkZ5BZWrDw_q/s772/87.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="694" data-original-width="772" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXO8NQeaWj3Gn9qkKY87kH-nA5BSg-1_WPKEkVvwKn87PXexamyhwA8hPWsuS91Ve8xyZAYBpXvOnrTC4ZJqpphyp6FMKxSXJRb1WUq_KVXlmGEoB5mzcsgdP7aiDVDkZ5BZWrDw_q/s16000/87.png" /></a></div> <br /><p></p><p><br /></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <b style="color: red; white-space: pre-wrap;"><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b style="color: red; white-space: pre-wrap;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/03/blog-post_65.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΔΗΜΩΔΕΙΣ ΔΟΞΑΣΙΑΙ - ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΠΕΡΙ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ......</b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b style="color: red; white-space: pre-wrap;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/02/blog-post_22.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Οἱ χρησμολόγοι!</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b style="color: red; white-space: pre-wrap;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_44.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο Μαρμαρωμένος βασιλιάς, δεν υπάρχει - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b style="color: red; white-space: pre-wrap;"><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_38.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><span style="color: #2b00fe;">Ο Αγαθάγγελος και οι … «προφητείες» του!</span></b> </span></a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></span></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_79.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Τό σπαθί βγήκε ἀπό τό θηκάρι....</span></span></b></a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><b><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/blog-post_6.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΓΧΥΣΙΣ! (Β΄ ΜΕΡΟΣ)</span></span></a></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><b><span style="color: #2b00fe;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_50.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΙ ΔΗΘΕΝ ''ΧΡΗΣΜΟΙ-ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ'' ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΑΡΑΣΙΟΥ!</span></span></a></span></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/06/3.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> ΠΕΡΙ ΤΟΥ «ΒΑΣΙΛΕΑ» ΙΩΑΝΝΗ! (3)</span></span></b></a></div>

ΔΗΜΩΔΕΙΣ ΔΟΞΑΣΙΑΙ - Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ......

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΔΗΜΩΔΕΙΣ ΔΟΞΑΣΙΑΙ - ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΠΕΡΙ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ...... Οἱ χρησμολόγοι! Ο Μαρμαρωμένος βασιλιάς, δεν υπάρχει - π. Αθανάσιος Μ...

Read more »

ΚΑΘΑΡΑ ΤΡΙΤΗ

<p><span style="background-color: white;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYMz7tV1h-UNskTUCSeXkbJ41s8I1QlNCzOAplSgRED6QtpL4r_G05w12XuUzbJfHSfCZ1y6Mua6d4KxJtyyupQU8iEWYnRs92C_1cyw660U1qgvs5q108Ohnw998ncB975bmltUnlXPo/s638/unnamed.jpg" imageanchor="1" style="color: #da1700; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="325" data-original-width="638" height="278" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYMz7tV1h-UNskTUCSeXkbJ41s8I1QlNCzOAplSgRED6QtpL4r_G05w12XuUzbJfHSfCZ1y6Mua6d4KxJtyyupQU8iEWYnRs92C_1cyw660U1qgvs5q108Ohnw998ncB975bmltUnlXPo/w545-h278/unnamed.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="545" /></a></span></p><p style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px;"></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Τραυματισθέντα δεινῶς ἡδονῶν τῇ ρομφαίᾳ, τῇ μοτώσει, Οἰκτίρμον, τῆς εὐσπλάγχνου σου ροπῆς, ἰάτρευσόν με, Λόγε, ὅπως σε εὐχαρίστως δοξάζω εἰς αἰῶνας</i>» (ωδή η΄ τριωδίου).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Γιάτρεψέ με, Οικτίρμον Κύριε, Λόγε του Θεού, με το θεραπευτικό κάλυμμα της ευσπλαχνίας Σου, επειδή τραυματίστηκα σκληρά με το ξίφος των ηδονών, προκειμένου να Σε δοξάζω ευχαρίστως αιώνια).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Μέσα στα πολλά πνευματικά κατανυκτικά εδέσματα της ημέρας, ο άγιος υμνογράφος μάς προσφέρει και τον παραπάνω ύμνο, ο οποίος εν συνόψει καθορίζει το όλο πλαίσιο της πορείας του χριστιανού. Η εν ευχαριστία δοξολογία του Θεού, τονίζει, είναι η διαρκής απόβλεψη του χριστιανού: από τον Χριστό δημιουργηθήκαμε, με Εκείνον κρατιόμαστε και προχωρούμε, σ’ Αυτόν κατατείνουμε. «Ἐξ Αὐτοῦ καί δι’ Αὐτοῦ καί εἰς Αὐτόν τά πάντα ἔκτισται» (απ. Παύλος). Δοξολογία του Θεού συνεπώς σημαίνει να προσβλέπω πάντοτε προς τον Κύριο (:«οἱ ὀφθαλμοί μου διά παντός πρός τόν Κύριον») και σ’ Εκείνον να ρίχνω όλη τη δύναμη της ψυχής και της καρδιάς μου – μία αδιάκοπη κίνηση αγάπης, κατά την κεντρική εντολή Του «ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ἐξ ὅλης τῆς διανοίας ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος». Έτσι δεν πραγματοποιείται και ο σκοπός για τον οποίο ο Κύριος μάς δημιούργησε; Από το κατ’ εικόνα στο καθ’ ομοίωσιν.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Είναι η πορεία της πνευματικής υγείας του ανθρώπου, σημειώνει όμως ο υμνογράφος. Μόνον όποιος έχει θεραπευτεί ψυχικά, έχει δηλαδή καθαρίσει τους πνευματικούς του οφθαλμούς, μπορεί να δει και τον Κύριο, να νιώσει την αγάπη Του, να Τον ευχαριστήσει και να Τον δοξολογήσει. Θυμόμαστε αίφνης τον ένα και μοναδικό από τους δέκα θεραπευθέντες λεπρούς από τον Κύριο, ο οποίος επέστρεψε για να Τον ευχαριστήσει για τη θεραπεία του. Επέστρεψε, λέει ο ευαγγελιστής Λουκάς, με μεγάλη φωνή δοξολογώντας τον Θεό. Και τι έκανε; Πρόσπεσε στα πόδια του Χριστού ευχαριστώντας Τον. Τότε δοξολογούμε, θεραπευμένοι, σωστά τον Θεό, όταν στρεφόμαστε πάντα με ευχαριστία στον Κύριο Ιησού Χριστό. Κι αυτό υπενθυμίζει ο εκκλησιαστικός ποιητής: Γιάτρεψέ με, Κύριε, για να Σε δοξολογώ με ευχαριστία.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Καταφεύγει όμως ο πιστός στον Κύριο ως τον Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων, γιατί βλέπει τα τραύματά του που τον καθιστούν δέσμιο του κόσμου τούτου και δεν τον αφήνουν να ανοιχτεί προς τον Κύριο. Και τα τραύματα αυτά είναι όσα του δημιουργεί το ξίφος των ηδονών. Το σαρκικό αμαρτωλό φρόνημα δηλαδή που επιδιώκει πάντοτε τις ηδονές του βίου τούτου είναι το μόνιμο πρόβλημα του ανθρώπου, και μάλιστα του χριστιανού που έχει επίγνωση της τραγικής αυτής πραγματικότητας. Όπως το σημειώνουν και όλοι οι άγιοι Πατέρες μας: «οι σαρκικές ηδονές και το υπερήφανο φρόνημα ταλαιπωρούν τον άνθρωπο». Κι έχει μεγάλη βαρύτητα η επισήμανση: η αμαρτία και το φρόνημά της μπορεί να φαίνονται ότι φέρνουν ευχαρίστηση, αλλά στο βάθος συνιστούν την πληγή και το τραύμα του ανθρώπου – η ηδονή που γίνεται οδύνη! Αυτό είναι και το δράμα των περισσοτέρων σήμερα ανθρώπων: να αμαρτάνουμε και να μη νιώθουμε ότι πρόκειται για την καταστροφή μας.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Έτσι το «σχήμα» της εν επιγνώσει πορείας του χριστιανού παρουσιάζεται ανάφλυφο ενώπιόν μας: νιώθουμε τις πληγές του αμαρτωλού φρονήματός μας, καταφεύγουμε στον Χριστό που είναι ο Ιατρός και ο θεραπευτής μας, ανοίγουν τα μάτια μας και με αίσθηση ψυχής δοξολογούμε και ευχαριστούμε τον Θεό. Είναι περιττό να πούμε ότι η πορεία αυτή διαγράφει και τα αληθινά σημάδια της μετανοίας: επίγνωση της αμαρτίας, στροφή προς τον Θεό για να βρω το σπίτι μου, δηλαδή τον εαυτό μου.</span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/03/blog-post_16.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p>

ΚΑΘΑΡΑ ΤΡΙΤΗ

  « Τραυματισθέντα δεινῶς ἡδονῶν τῇ ρομφαίᾳ, τῇ μοτώσει, Οἰκτίρμον, τῆς εὐσπλάγχνου σου ροπῆς, ἰάτρευσόν με, Λόγε, ὅπως σε εὐχαρίστως δοξάζω...

Read more »

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ: Έφτασε η νηστεία!

<div style="text-align: center;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4qNzOwGvYIk6hwqREaKH6q2MJ5TsEDGjE9ofgENgheB8tGa_X3tOcInqYiBOjc5ydhTI349UWKYDWWEOvwEO8IjubhQchuLT-3waPoh_-d5jvS_4LYjGsNCaEeCND0K2334bs7OQbP7g/w400-h266/images.jpg" width="400" /></div><p style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px;"></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Ελήλυθεν η Νηστεία η μήτηρ της σωφροσύνης, η κατήγορος της αμαρτίας και συνήγορος της μετανοίας, η πολιτεία των Αγγέλων και σωτηρία των ανθρώπων. Οι πιστοί ανακράξωμεν∙ ο Θεός, ελέησον ημάς</i>» (απόστιχα αίνων Καθαράς Δευτέρας, ιδιόμελον, ήχος πλ. α΄).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Έφτασε η νηστεία, η μητέρα της σωφροσύνης, η κατήγορος της αμαρτίας και συνήγορος της μετανοίας, ο τρόπος ζωής των αγγέλων κι αυτή που οδηγεί στη σωτηρία τους ανθρώπους. Οι πιστοί ας φωνάξουμε δυνατά: ο Θεός ελέησον ημάς).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Η Εκκλησία μας, από την πρώτη ημέρα της Μεγάλης Σαρακοστής, επιμένει να μας καθοδηγεί πάνω σ’  αυτό που σφραγίζει την περίοδο αυτή: τη νηστεία. Και το πρώτο που τονίζει, προκειμένου να νιώσει κανείς τα ευεργετικά πνευματικά και αιώνια αποτελέσματά της, είναι ο συνδυασμός της νηστείας με την προσευχή. «Έφτασε η νηστεία», λέει, οπότε «ας φωνάξουμε στον Θεό μας να μας ελεήσει». Είναι ο συνδυασμός που υποτάσσει και θηρία, κατά τον λόγο των αγίων αββάδων της ερήμου, διότι η νηστεία ως εγκράτεια και περιορισμός των ατάκτων ορμών του σώματος αλλά και της ψυχής, διευκολύνει ιδιαιτέρως τη στροφή προς τον Θεό -  απεμπλέκει τον άνθρωπο από τα γοητευτικά δεσμά της ύλης – συνεπώς κάνει τον άνθρωπο να στέκει στο σημείο της βασιλικής εξουσίας που ο Θεός απαρχής της Δημιουργίας τού έδωσε: να άρχει πάνω σε όλα τα στοιχεία της φύσης. Να άρχει και να εξουσιάζει εννοείται χαρισματικά, που σημαίνει με αγάπη και σεβασμό προς την αδελφή του λοιπή Δημιουργία.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Είναι ευνόητο βεβαίως ότι ο υμνογράφος μιλάει πρώτον για την αληθινή διάσταση της νηστείας ως μέσου πνευματικού και όχι ως μέσου... αδυνατίσματος! – ό,τι θα επισημάνει σε άλλο σημείο: «<i>αληθής νηστεία η των κακών αλλοτρίωσις, εγκράτεια γλώσσης, θυμού αποχή, επιθυμιών χωρισμός, καταλαλιάς, ψεύδους και επιορκίας</i>» - και δεύτερον για την αληθινή και γνήσια προσευχή, τύπος της οποίας είναι η τελωνική κραυγή: «<i>ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ</i>». Με τους όρους αυτούς αναδύεται όντως το μεγαλείο της νηστείας της Σαρακοστής με όλα τα θαυμαστά αποτελέσματά της:<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">- Είναι αυτή που ισορροπεί πνευματικά τον άνθρωπο, γιατί του δίνει τη δύναμη να ελέγχει τις φιλήδονες τάσεις του.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">- Είναι αυτή που τον απομακρύνει από την αμαρτία, γιατί του δημιουργεί τις συνθήκες να υπερβαίνει τον εγωισμό του, συνεπώς να ζει την αγάπη ως άνοιγμα προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">- Είναι αυτή που ωθεί στη μετάνοια, τον μονόδρομο κατά τον Κύριο που εκβάλλει στη Βασιλεία του Θεού: «<i>μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών</i>».<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">- Είναι αυτή πού κάνει τους πιστούς να είναι άγγελοι ήδη από τούτη τη ζωή, ανοίγοντας έτσι τα μάτια μας στην εσχατολογική διάστασή της: ο Κύριος είπε ότι στον μέλλοντα αιώνα οι άνθρωποι «ισάγγελοί εισι».<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">- Είναι μ’ ένα λόγο αυτή που φέρνει τον άνθρωπο σε ζωντανή σχέση με τον Θεό, αυτό που ονομάζουμε σωτηρία του ανθρώπου.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Ας σκεφτούμε: αν κατήγορός μας ενώπιον του Θεού παραμένει πάντοτε ο πονηρός διάβολος, του οποίου η χαρά κατά τη Γραφή είναι «να σκοτώνει τους ανθρώπους»: «ανθρωποκτόνος» χαρακτηρίζεται απαρχής, συνήγορός μας κατά τον θεόπνευστο ύμνο είναι η νηστεία. Για τον απλούστατο λόγο ότι όπως είπαμε αποκαλύπτει, εφόσον είναι αληθινή, δηλαδή σωστά εκκλησιαστική, το πού τελικώς είναι στραμμένη η καρδιά μας, συνεπώς ποιος στο βάθος είναι ο (πραγματικός) Θεός μας. Και ναι! Ή φανερώνουμε με την περιφρόνησή της -  δεν μιλάμε για εκείνους που για λόγους υγείας ή ανωτέρους της θέλησής τους  δεν επιτρέπεται να νηστεύσουν – ότι ο κόσμος αυτός αποκλειστικά είναι η αγάπη μας, ή αγωνιζόμενοι διακριτικά στον δρόμο της φανερώνουμε ότι ως αγάπη μας πρώτη θέτουμε Κύριο τον Θεό μας.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Νηστεία: το φίλτρο που δείχνει ότι οι πνευματικοί μας οφθαλμοί είναι εστιασμένοι στον Χριστό!</span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span face="Arial, sans-serif" style="color: #2b00fe;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/03/blog-post_14.html" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></span></p>

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ: Έφτασε η νηστεία!

« Ελήλυθεν η Νηστεία η μήτηρ της σωφροσύνης, η κατήγορος της αμαρτίας και συνήγορος της μετανοίας, η πολιτεία των Αγγέλων και σωτηρία των αν...

Read more »

Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου....

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgnJe4wYFoCZMTPDZkdPJtTIgsPYb7-TehXNESY3VqyqdSZgwhnmU3-LTeGU0NEZ79cBTJEL09quXsBHq5z5JmkIplD0ggqm07Yqu2KLJvm-8-plZMylG21xnPPGAId8HEy-qsKumT/s879/78.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="879" data-original-width="696" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgnJe4wYFoCZMTPDZkdPJtTIgsPYb7-TehXNESY3VqyqdSZgwhnmU3-LTeGU0NEZ79cBTJEL09quXsBHq5z5JmkIplD0ggqm07Yqu2KLJvm-8-plZMylG21xnPPGAId8HEy-qsKumT/w507-h640/78.jpg" width="507" /></a></div><br /><p><i><span style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">«Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, </span><span style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">φιλαρχίας,</span><span style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"> καί ἀργολογίας μή μοι δῷς.</span></i></p><div class="kvgmc6g5 cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><i>Πνεῦμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονής καί ἀγάπης χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ.</i></div><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><i>Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁράν τά ἐμά πταίσματα, καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητός εἶ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν».</i></div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Η προσευχή αυτή είναι η χαρακτηριστικότερη της μεγάλης Τεσσαρακοστής και κρύβει εν συντόμω, όλες αυτές τις υψηλές έννοιες της ορθόδοξης ασκητικής και τα απαραίτητα συστατικά για να γνωρίσουμε τον Θεό, τον εαυτό και τον πλησίον μας. </div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Ο Κύριος μας δίδαξε τον τρόπο δια να σωθούμε, και αυτός δεν είναι άλλος από τον δρόμο της ταπεινώσεως.</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><br /></div><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Καλή Σαρακοστή και καλόν αγώνα σε όλους.</div><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><br /></div><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><br /></div></div><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><b>ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ</b></div></div>

Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου....

«Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας, καί ἀργολογίας μή μοι δῷς. Πνεῦμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπ...

Read more »

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

<p><span style="font-family: times; font-size: large;"> <span style="background-color: white; text-align: justify; white-space: pre-wrap;"><span style="color: #2b00fe;"><b>Του π.Ευθυμίου Μπαρδάκα</b></span></span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><b><span style="font-family: times; font-size: large;">Αδελφοί, Πατέρες, Παιδιά μου πνευματικά και φίλοι μου, Αρχίζει από σήμερα η Αγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πού είναι περίοδος θερμότερης προσευχής, βαθύτερης μετάνοιας καί εντατικότερων αγώνων.</span></b></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><span style="white-space: pre-wrap;"></span></span></p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoXJonbLKE533cFcZ6vaCqO6MkHskycy-D9jf5-lnDxFN69CQZTR4kQa2A3zcbqiBD7Hk4ZOVkBkUoom4HK0zCgDtgofoaHyTUAmk5_mywPWXHzSJGotegLwa-ozJfJ2SOXam6XXJTVbVh/s1905/%25CE%259F%25CE%259C%25CE%2599%25CE%259B%25CE%2599%25CE%2591+%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%25A4%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%2599%25CE%259D%25CE%2597%25CE%25A3.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><span style="color: black; font-family: times; font-size: large;"><img border="0" data-original-height="1905" data-original-width="1642" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoXJonbLKE533cFcZ6vaCqO6MkHskycy-D9jf5-lnDxFN69CQZTR4kQa2A3zcbqiBD7Hk4ZOVkBkUoom4HK0zCgDtgofoaHyTUAmk5_mywPWXHzSJGotegLwa-ozJfJ2SOXam6XXJTVbVh/s320/%25CE%259F%25CE%259C%25CE%2599%25CE%259B%25CE%2599%25CE%2591+%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%25A4%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%2599%25CE%259D%25CE%2597%25CE%25A3.jpg" style="border: none; position: relative;" /></span></a></div><span style="background-color: white;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Τό Ιερό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής της Τυρινής, είναι μέρος της επί τού Όρους Ομιλίας του Κυρίου. Σ΄ αυτό περιέχονται βασικοί κανόνες πού αφορούν τήν αληθινή χριστιανική ζωή.</span></span><p style="background-color: white;"></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Πρώτον μας λέγει ο Κύριος, πρέπει νά συγχωρούμε τά σφάλματα των άλλων, γιατί εάν δέν τά συγχωρούμε, δέν πρόκειται νά συγχωρήσει ο Θεός καί τά δικά μας παραπτώματα. </span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><b><span style="font-family: times; font-size: large;">"Εάν μή αφήτε τοίς ανθρώποις τά παραπτώματα αυτών, ουδέ ο Πατήρ υμών ο Ουράνιος, αφήσει τά παραπτώματα υμών".</span></b></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Στή συνέχεια γίνεται λόγος γιά τη νηστεία. <b>"΄Οταν νηστεύητε, μή γίνεσθε ώσπερ οι υποκριταί σκυθρωποί".</b> Μή κάνετε ότι κάνουν οι Φαρισαίοι, πού νήστευαν, γιά νά φανούν στούς ανθρώπους. Άφηναν απεριποίητο τό πρόσωπό τους γιά νά φαίνονται καταβεβλημένοι από τη νηστεία. Βάδιζαν στούς δρόμους αργά αργά γιά να φαίνονται εξαντλημένοι από την ασιτία.</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Η νηστεία αυτή δέν είχε καμία αξία ενώπιον του Θεού. Η μόνη αμοιβή τους ήταν οι έπεινοι των ανθρώπων, οι οποίοι κρίνουν επιφανειακά.</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Η δική σου νηστεία, συνεχίζει ο Κύριος πρέπει να γίνεται διαφορετικά. Νά μή είσαι σκυθρωπός, όταν νηστεύεις. Ούτε να επιδιώκεις νά σέ δούν οι άνθρωποι καί νά σέ θεωρήσουν καλό χριστιανό αλλά νά φροντίζεις νά αρέσεις μόνο στόν Ουράνιο Πατέρα σου.</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Νά αρέσεις σέ Εκείνον πού σέ βλέπει, όπου καί άν κρυφτείς, καί θά σέ βραβεύσει κάποτε φανερά, ενώπιον πάντων, Αγγέλων καί ανθρώπων.</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Οι λόγοι του Κυρίου γιά τή νηστεία, είναι αναγνώριση καί έγκριση του ιερού καί πανάρχαιου θεσμού της νηστείας καί αφ ετέρου δίνει βαθύ και πνευματικό νόημα, περί νηστείας.</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Οταν η διάθεση, με την οποία νηστεύει κάποιος, δέν είνα καλή, τότε δέν αξίζει τίποτα καί η νηστεία του. <b>Μόνη η αποχή από τίς τροφές δέν σώζει. </b>Πρέπει νά συνοδεύεται καί από ανάλογο αγώνα ψυχικό γιά τήν κατάκτηση της αρετής. Αυτόν καί μόνο άλωστε τόν σκοπό εξυπηρετεί η νηστεία.</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><span style="white-space: pre-wrap;">Ο συνδυασμός της υλικής καί πνευματικής νηστείας είναι </span><b style="white-space: pre-wrap;">"νηστεία αληθής καί ευπρόσδεκτος" </b><span style="white-space: pre-wrap;">στόν Νομοδότη Κύριο, </span><span style="white-space: pre-wrap;">καθώς</span> <span style="white-space: pre-wrap;">αναφέρει</span><span style="white-space: pre-wrap;"> και η Υμνολογία της Εκκλησίας.</span></span></p><p style="background-color: white; color: #4e4e4e; text-align: justify;"><span style="color: red; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ!!!</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ερχόμαστε τώρα στόν άλλο Κανόνα της σημερινής Ευαγγελικής Περικοπής : <b>"Μή θησαυρίζετε θησαυρούς επί της γής όπου σής καί βρώσις αφανίζει καί όπου κλέπται διορύσσουσι καί κλέπτουσι".</b></span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Όλα αυτά είναι προσωρινά καί διαλύονται μέ ένα φύσημα του ανέμου. Κινδυνεύουν καί από τά στοιχεία της φύσεως και από κακοποιούς ανθρώπους.</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">"Θησαυρίζεται θησαυρούς εν Ουρανώ". Αποκτήστε καταθέσεις στήν τράπεζα του Ουρανού, που είναι απόλυτα ασφαλείς καί δεν διατρέχουν κανένα κίνδυνο. Γιά νά γίνει όμως κτήμα μας αυτός ο θησαυρός, είναι απαραίτητο νά ανοίξουμε ένα είδος λογαριασμού μέ τόν Ουρανό.</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><span style="white-space: pre-wrap;">Τά έργα αγάπης πού κάνουμε κρυφά από τά μάτια των ανθρώπων. Τά δάκρυα της μετάνοιας, πού χύνομε. Ο κόπος πού καταβάλουμε γιά νά κόψουμε τά ελλατώματά μας. Η προσπάθειά μας νά οδηγήσουμε καί άλλους ανθρώπου στό Χριστό καί στήν Ορθοδοξία, όλα αυτά μάς κάνουν </span><span style="white-space: pre-wrap;">κατά</span><span style="white-space: pre-wrap;"> κάποιο τρόπο μετόχους του Ουράνιου Θησαυρού. Καταχωρούνται και μας δίνουν τήν δυνατότητα με τήν Χάρη καί τό έλεος του Θεού νά είμαστε πλούσιοι εν Ουρανώ</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><b style="color: #4e4e4e; white-space: pre-wrap;"><span style="color: red;">Αδελφοί, Πατέρες, Παιδιά μου πνευματικά και φίλοι μου,</span></b><span color="rgba(0, 0, 0, 0)" style="white-space: pre-wrap;"> </span><span style="white-space: pre-wrap;">Αρχίζει από σήμερα η Αγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πού είναι περίοδος θερμότερης προσευχής, βαθύτερης μετάνοιας καί εντατικότερων αγώνων.</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Η νηστεία των ημερών μάς βοηθάει πολύ στην αποφυγή της αμαρτίας. Οι δέ πυκνές Ιερές Ακολουθίες, στρέφουν συχνά τον νούν καί τήν καρδιά μας στόν Ουρανό, εκεί που βρίσκονται οι πραγματικοί θησαυροί. </span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ας προσπαθήσουμε να τά ζήσουμε στην πληρότητά τους όλα, όσα προβάλει μπροστά μας αυτές τίς ημέρες η Αγία μας Εκκλησία. Τότε θά φανούν καί στη δική μας ζωή τά αποτελέσματα της αληθινής νηστείας.</span></span></p><p style="background-color: white; text-align: justify;"><span style="white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Συγχρόνως θά αυξάνουν καί οι μετοχές μας στήν τράπεζα του Ουρανού, έως ότου έρθει η ώρα, πού θά απολαμβάνουμε πλέον αιωνίως τόν Ουράνιο Θησαυρό! Αμήν</span></span></p><div style="background-color: white;"><div dir="auto"><div class="ecm0bbzt hv4rvrfc e5nlhep0 dati1w0a" data-ad-comet-preview="message" data-ad-preview="message" id="jsc_c_1c" style="padding: 4px 16px;"><div class="j83agx80 cbu4d94t ew0dbk1b irj2b8pg" style="display: flex; flex-direction: column; margin-bottom: -5px; margin-top: -5px;"><div class="qzhwtbm6 knvmm38d" style="margin-bottom: 5px; margin-top: 5px;"><span class="d2edcug0 hpfvmrgz qv66sw1b c1et5uql rrkovp55 a8c37x1j keod5gw0 nxhoafnm aigsh9s9 d3f4x2em fe6kdd0r mau55g9w c8b282yb iv3no6db jq4qci2q a3bd9o3v knj5qynh oo9gr5id hzawbc8m" dir="auto" style="display: block; line-height: 1.3333; max-width: 100%; min-width: 0px; overflow-wrap: break-word; word-break: break-word;"><div class="o9v6fnle cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Καλή Τεσσαρακοστή!!!</span></div><div dir="auto" style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Π.Ευθύμιος</span></div><div dir="auto" style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div dir="auto" style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div dir="auto" style="text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: times; font-size: large;"><a href="https://ekklisiastikiparadosigox.blogspot.com/2021/03/blog-post_13.html?spref=fb&fbclid=IwAR2nHUpQDFrZ4E9Y7NOB8Yk0Sxkp_B0Brx2qrjAkEuyQiFObodd4xS99RoM" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></div></div></span></div></div></div></div></div>

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

  Του π.Ευθυμίου Μπαρδάκα Αδελφοί, Πατέρες, Παιδιά μου πνευματικά και φίλοι μου, Αρχίζει από σήμερα η Αγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πού είνα...

Read more »

Λόγος περὶ μετανοίας καὶ περὶ τῆς ἐξορίας τοῦ Ἀδὰμ ἀπὸ τὸν Παράδεισον

<p><span style="background-color: white; font-size: large;"> <span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; text-align: center; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος-</span><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; text-align: center; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ὁμιλία στὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; font-size: large;"> </span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ἀ</span>δελφοὶ καὶ πατέρες, εἶναι καλὸν πρᾶγμα ἡ μετάνοια καὶ ἡ ὠφέλεια ποὺ προέρχεται ἀπὸ αὐτήν. Αὐτὸ γνωρίζοντας καὶ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Θεός μας, ὁ ὁποῖος ὅλα τὰ γνωρίζει ἐκ τῶν προτέρων, εἶπε: «Μετανοεῖτε, ἤγγικε γὰρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν». Θέλετε δὲ νὰ μάθετε ὅτι χωρὶς μετάνοια, καὶ μάλιστα μετάνοιαν ἀπὸ τὸ βάθος τῆς ψυχῆς καὶ τοιαύτην ὅπως ὁ Λόγος τὴν ζητεῖ ἀπὸ ἐμᾶς, εἶναι ἀδύνατον νὰ σωθοῦμε; Ἀκοῦστε τὸν ἴδιον τὸν Ἀπόστολο ποὺ λέγει: «… πᾶσα ἁμαρτία ἐκτός τοῦ σώματός ἐστιν· ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει…». Καὶ πάλιν: «παραστῆναι δεῖ ἡμᾶς ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα ἀπολήψεται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἅ ἔπραξε, εἴτε ἀγαθὰ εἴτε φαῦλα».</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><img alt="ag Symeon Neos Theologos" height="400" src="https://www.ecclesiagoc.gr/images/stories/Photos_2021/ag-Symeon-Neos-Theologos.jpg" style="border: 0px; box-sizing: border-box; display: block; float: left; height: auto; margin-right: 10px; margin-top: 5px; max-width: 100%; transition: all 0.7s ease-in-out 0s; vertical-align: middle;" width="288" />Ἠ</span>μπορεῖ λοιπὸν πολλὲς φορὲς λαμβάνοντας κάποιος ἀφορμὴν ἀπὸ αὐτὰ νὰ εἰπῆ: «εὐχαριστῶ τὸν Θεόν, διότι δὲν ἐμόλυνα κανένα μέλος τοῦ σώματός μου μὲ κάποια πονηρὰ πράξη», καὶ ἔχει δῆθεν παρηγορία ἀπὸ αὐτό, ἐπειδὴ εἶναι ξένος ἀπὸ σωματικὴν ἁμαρτία. Ἀλλὰ ἀποκρίνεται ὁ Δεσπότης λέγοντας τὴν παραβολὴν περὶ τῶν δέκα Παρθένων, καὶ δεικνύει σὲ ὅλους μας καὶ μᾶς βεβαιώνει ὅτι καθόλου δὲν ὠφελούμεθα ἀπὸ τὴν καθαρότητα τοῦ σώματος, ἐὰν δὲν συνυπάρχουν σ’ ἐμᾶς καὶ οἱ ὑπόλοιπες ἀρετές. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ὁ ἴδιος πάλιν ὁ Παῦλος μαζὶ μὲ τὸν Δεσπότην φωνάζει: «Εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων καὶ τὸν ἁγιασμόν, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον». Γιατί ὅμως εἶπε «διώκετε»; Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν σὲ μίαν ὥρα νὰ γίνωμε καὶ νὰ εἴμεθα ἅγιοι, ἀλλὰ πρέπει ἀρχίζοντας ἀπὸ τὰ μικρά, νὰ φθάσωμε προοδευτικῶς στὸν ἁγιασμὸν καὶ τὴν καθαρότητα, καὶ διότι ἀκόμη καὶ χίλια χρόνια ἐὰν ζήσωμε στὴν ζωὴν αὐτήν, οὐδέποτε θὰ ἠμπορέσωμε νὰ τὰ ἀποκτήσωμε αὐτά σε τέλειον βαθμό, ἀλλὰ βάζοντας ἀρχὴν καθημερινῶς, ὀφείλουμε νὰ ἀγωνιζώμεθα συνεχῶς. Αὐτὸ ἐφανέρωσε πάλιν ὁ ἴδιος λέγοντας: «Διώκω δὲ εἰ καὶ καταλάβω (μήπως κατορθώσω δηλαδὴ) ἐφ’ ᾧ καὶ κατελήφθην (ἐκεῖνο δηλαδὴ γιὰ τὸ ὁποῖον καὶ ὁ Χριστὸς μὲ ἔφερε κοντά του)»…</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Δ</span>ιότι κάθε ἄνθρωπος ποὺ ἔχει ἁμαρτήσει, ὅπως ἐγὼ ὁ κατακεκριμένος, καὶ ἔκλεισε μὲ τὸν βόρβορο τῶν ἡδονῶν τὶς αἰσθήσεις τῆς ψυχῆς του, ἀκόμη καὶ ἂν ὅλη τὴν περιουσία του τὴν διεμοίρασε στοὺς πτωχούς, καὶ ἐγκατέλειψε ὅλη τὴν δόξα καὶ λαμπρότητα τῶν ἀξιωμάτων καὶ πολυτέλειαν οἴκου καὶ ἵππων, ποιμνίων καὶ δούλων, καὶ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους του φίλους καὶ τοὺς συγγενεῖς του ὅλους, καὶ ἦλθε πτωχὸς καὶ ἀκτήμων καὶ ἔγινε μοναχός, παρ’ ὅλα αὐτὰ χρειάζεται τὰ δάκρυα τῆς μετανοίας, ὡς ἀναγκαῖα γιὰ τὴν ζωήν του. Καὶ αὐτὸ γιὰ νὰ ἀποπλύνη τὸν βόρβορο τῶν ἁμαρτημάτων του, καὶ ἀκόμη περισσότερον ἐὰν εἶναι καλυμμένος, ὅπως ἐγώ, μὲ τὴν αἰθάλη καὶ τὸν βόρβορο τῶν πολλῶν του κακῶν, ὄχι μόνον στὸ πρόσωπο καὶ στὰ χέρια, ἀλλὰ σὲ ὅλο γενικῶς τὸ σῶμα του. Πράγματι, δὲν ἀρκεῖ γιὰ τὴν κάθαρσιν τῆς ψυχῆς μας ἡ διανομὴ τῶν ὑπαρχόντων, ἀδελφοί, ἐὰν παραλλήλως δὲν κλαύσωμε καὶ δὲν θρηνήσωμε ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μας. Διότι νομίζω ὅτι ἐὰν δὲν καθαρίσω ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτόν μου μὲ κάθε δυνατὴν προσπάθεια καὶ μὲ τὰ δάκρυα ἀπὸ τὸν μολυσμὸν τῶν ἁμαρτημάτων μου, ἀλλὰ ἐξέλθω ἀπὸ τoν βίον μολυσμένος, δικαίως θὰ γελάση καὶ ὁ Θεὸς εἰς βάρος μου καὶ οἱ ἄγγελοί του, καὶ θὰ ἐκβληθῶ στὸ πῦρ τὸ αἰώνιον μὲ τοὺς δαίμονες. Ναί, πράγματι, ἔτσι εἶναι ἀδελφοί. Διότι τίποτε δὲν ἐφέραμε μαζί μας στὸν κόσμο, γιὰ νὰ τὸ δώσωμε στoν Θεὸν ὡς ἀντίλυτρον γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ε</span>ἶναι λοιπὸν δυνατὸν ἀδελφοί, σὲ ὅλους, ὄχι μόνον στοὺς μοναχοὺς ἀλλὰ καὶ στοὺς λαϊκούς, τὸ νὰ μετανοοῦν πάντοτε καὶ διαρκῶς, καὶ νὰ κλαίουν καὶ νὰ παρακαλοῦν τὸν Θεόν, καὶ δι’ αὐτῶν τῶν πράξεων νὰ ἀποκτήσουν καὶ ὅλες τὶς ὑπόλοιπες ἀρετές.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ὅ</span>τι αὐτὸ εἶναι ἀληθὲς τὸ ἐπιβεβαιώνει μαζί μου καὶ ὁ Χρυσόστομος Ἰωάννης, ὁ μέγας στῦλος καὶ διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας, στοὺς λόγους τοι περὶ τοῦ Δαυίδ· ἐξηγῶντας ἐκεῖ τὸν πεντηκοστὸν ψαλμόν, λέγει ὅτι εἶναι δυνατὸν κάποιος ποὺ ἔχει γυναίκα καὶ δούλους καὶ δοῦλες καὶ πλῆθος ὑπηρετῶν καὶ περιουσίαν πολλήν, καὶ διαπρέπει στὰ κοσμικὰ πράγματα, νὰ ἠμπορῆ ὄχι μόνον αὐτό, τὸ νὰ κλαίη δηλαδὴ καθημερινῶς καὶ νὰ προσεύχεται καὶ νὰ μετανοῆ, ἀλλὰ καὶ νὰ φθάση στὴν τελειότητα τῆς ἀρετῆς ἐὰν θέλη, καὶ νὰ λάβη Πνεῦμα Ἅγιον καὶ νὰ γίνη φίλος τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἀπολαμβάνη τὴν θέαν του, ὅπως ὑπῆρξαν πρὶν ἀπὸ τὴν παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ ὁ Ἀβραάμ, ὁ Ἰσαάκ, ὁ Ἰακὼβ καὶ στὰ Σόδομα ὁ Λὼτ καί, γιὰ νὰ ἀφήσω τοὺς ἄλλους, ἐπειδὴ εἶναι πολλοί, ὁ Μωυσῆς καὶ ὁ Δαυίδ. Στὴν δὲ νέαν χάρι καὶ ἐπιφάνειαν τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος μας, ὁ ἁλιεὺς καὶ ἀγράμματος Πέτρος, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τὴν πενθερά του καὶ τοὺς ἄλλους ἐκήρυττε τὸν Θεὸν ποὺ τότε ἐφανερώθη. Τοὺς δὲ ἄλλους ποῖος θὰ τοὺς ἀπαριθμήση, ποὺ εἶναι περισσότεροι ἀπὸ τὶς σταγόνες τῆς βροχῆς καὶ ἀπὸ τοὺς ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ; Βασιλεῖς, ἀρχιερεῖς, ἐξουσιαστάς, γιὰ νὰ μὴν εἰπῶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ὅσους ἔζησαν μόνο μὲ τὰ ἀπαραίτητα, τῶν ὁποίων οἱ πόλεις καὶ οἱ οἰκίες καὶ οἱ ναοὶ ποὺ ἐκεῖνοι φιλοτίμως ἀνήγειραν, τὰ γηροκομεῖα καὶ τὰ ξενοδοχεῖα, σώζονται καὶ ὑπάρχουν μέχρι τώρα; Ὅλα αὐτὰ καὶ ὅταν ἦσαν ἀκόμη ἐκεῖνοι στὴν ζωὴ τὰ κατεῖχαν καὶ τὰ χρησιμοποιοῦσαν εὐσεβῶς, ὄχι ὡς κύριοί των, ἀλλὰ ὡς δοῦλοι τοῦ Δεσπότου μετεχειρίζοντο αὐτὰ τὰ ὁποῖα τοὺς ἔδωσε ὁ Κύριος, ὅπως ἦταν ἀρεστὸν σ’ Ἐκεῖνον, «χρώμενοι (χρησιμοποιῶντας) μὲν τῷ κόσμω, οὐ καταχρώμενοι δέ», σύμφωνα μὲ τὸν Παῦλον. Γι’ αὐτὸ καὶ τώρα, στὴν παροῦσα ζωή, ἔγιναν ἔνδοξοι καὶ λαμπροί, καὶ στοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας, στὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, θὰ γίνουν ἐνδοξότεροι καὶ λαμπρότεροι. Καὶ μάλιστα ἐὰν δὲν εἴμαστε ὀκνηροὶ καὶ ράθυμοι καὶ καταφρονηταὶ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ πρόθυμοι καὶ ἄγρυπνοι καὶ προσέχαμε τὸν ἑαυτόν μας, οὐδεμίαν ἀνάγκη θὰ εἴχαμε ἀποταγῆς ἢ κουρᾶς ἢ τῆς φυγῆς ἀπὸ τὸν κόσμο. Καὶ γιὰ νὰ σὲ βεβαιώσω γι’ αὐτὸ ἄκουσε!</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ὁ</span> Θεὸς ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ἔκαμε τὸν ἄνθρωπο βασιλέα ὅλων ὅσων ὑπάρχουν ἐπάνω στὴν γῆν, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν ποὺ εὑρίσκονται κάτω ἀπὸ τὸν θόλον τοῦ οὐρανοῦ. Διότι βέβαια ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη καὶ τὰ ἄστρα, γιὰ τὸν ἄνθρωπον ἐδημιουργήθησαν. Τί λοιπόν; Ἄραγε ἐπειδὴ ἦταν βασιλεὺς ὅλων αὐτῶν τῶν ὁρατῶν, ἐβλάπτετο ἀπὸ αὐτὰ στὴν ἀπόκτηση τῆς ἀρετῆς; Ὄχι, καθόλου, ἀλλὰ ἐὰν ἐζοῦσε εὐχαριστῶντας τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος τὰ ἐδημιούργησε καὶ τοῦ τὰ ἔδωσε ὅλα, ἀκόμη περισσότερο θὰ εὐδοκιμοῦσε. Διότι ἐὰν δὲν παρέβαινε τὴν ἐντολὴν τοῦ Δεσπότου, δὲν θὰ ἔχανε αὐτὴν τὴν Βασιλεία, δὲν θὰ στεροῦσε τὸν ἑαυτόν του ἀπὸ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ ἔκαμε αὐτό, δικαίως ἐξεδιώχθη, ἐξωρίσθη, ἔζησε καὶ ἀπέθανε. Καὶ θὰ σᾶς εἰπῶ ἕνα πράγμα τὸ ὁποῖον, νομίζω, κανεὶς δὲν τὸ ἀπεκάλυψε σαφῶς, ἀλλὰ ἔχει λεχθεῖ σκιωδῶς. Ποῖον; Ἄκου τὴν Θείαν Γραφὴ ποὺ λέγει: «Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς τῷ Ἀδὰμ (μετὰ τὴν παράβασιν ἐννοῶ). Ἀδὰμ ποῦ εἶ;». Γιατί τὸ εἶπεν αὐτὸ ὁ ποιητὴς τοῦ παντός; Ὁπωσδήποτε θέλοντας νὰ τὸν φέρη σὲ συναίσθησι, καὶ καλῶντας τον σὲ μετάνοια, λέγει «Ἀδὰμ ποῦ εἶ;». Ἐξέτασε τὸν ἑαυτόν σου, διαπίστωσε τὴν γύμνωσίν σου! Κοίτα ποῖον ἔνδυμα, ποίαν δόξαν ἐστερήθης. «Ἀδὰμ ποῦ εἶ;». Σὰν νὰ τὸν παρακαλῆ καὶ νὰ τοῦ λέγη: «Ναί, σύνελθε, ταπεινέ, ναί, ἄφησε τὸν τόπον ὅπου εἶσαι κρυμμένος. Ἀπὸ ἐμένα νομίζεις ὅτι κρύβεσαι; Εἰπὲ Ἥμαρτον!».</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ἀ</span>λλὰ δὲν τὸ λέγει αὐτό, ἢ μᾶλλον ἐγὼ ὁ ἄθλιος δὲν τὸ λέγω, διότι ἰδικό μου εἶναι τὸ πάθος! Ἀλλὰ τί λέγει; «Τῆς φωνῆς σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσω, καὶ ἔγνων ὅτι γυμνός εἰμι καὶ ἐκρύβην». Καὶ τί τοῦ ἀπήντησεν ὁ Θεός; «Καὶ τίς ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸς εἶ, εἰ μὴ ἐκ τοῦ ξύλου, οὐ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνον μὴ φαγεῖν, ἀπ’ αὐτοῦ ἔφαγες;». Βλέπεις, ἀγαπητέ, μακροθυμίαν Θεοῦ; Διότι ὅταν εἶπε: «Ἀδάμ, ποῦ εἶ:», καὶ ἐκεῖνος δὲν ὁμολόγησεν εὐθὺς τὴν ἁμαρτίαν, ἀλλὰ εἶπε: «τῆς φωνῆς σου ἤκουσα, Κύριε καὶ ἔγνων ὅτι γυμνός εἰμι καὶ ἐκρύβην», ὁ Θεὸς δὲν ὠργίσθη, δὲν τὸν ἀπεστράφη ἀμέσως καὶ ὁριστικῶς, ἀλλὰ τοῦ δίδει εὐκαιρίαν νὰ ἀποκριθῆ καὶ δευτέραν φοράν, καὶ λέγει: «τίς ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸς εἶ; Εἰ μὴ ἐκ τοῦ ξύλου οὐ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνον μὴ φαγεῖν, ἀπ’ αὐτοῦ ἔφαγες;».</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><img alt="exwsiparadeisou" height="400" src="https://www.ecclesiagoc.gr/images/stories/Photos_2021/exwsiparadeisou.jpg" style="border: 0px; box-sizing: border-box; display: block; float: left; height: auto; margin-right: 11px; margin-top: 5px; max-width: 100%; transition: all 0.7s ease-in-out 0s; vertical-align: middle;" width="372" />Π</span>ρόσεξε βάθος λόγων τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ: «Τί λέγεις, ὅτι εἶσαι γυμνός, τοῦ λέγει, κρύβεις ὅμως τὴν ἁμαρτίαν σου; Μήπως νομίζεις ὅτι μόνον τὸ σῶμα σου βλέπω καὶ δὲν βλέπω τὴν καρδίαν καὶ τοὺς λογισμούς σου;». Διότι ὁ Ἀδάμ, ἐπειδὴ ἀπατήθη, ἤλπιζεν ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἐγνώριζε τὴν ἁμαρτίαν του, καὶ ἔλεγε μέσα του κάπως ἔτσι: «ἐὰν εἰπῶ ὅτι εἶμαι γυμνός, τότε ἐπειδὴ ὁ Θεὸς δὲν γνωρίζει, θὰ μοῦ εἰπῆ: καὶ γιατί εἶσαι γυμνός; Τότε ἐγὼ θὰ τοῦ ἀπαντήσω ἀρνητικὰ καὶ θὰ τοῦ εἰπῶ: δὲν γνωρίζω, καὶ ἔτσι θὰ τοῦ διαφύγω, καὶ θὰ ἀπολαύσω πάλι τὴν πρώτην μου στολή. Τουλάχιστον δὲν θὰ μὲ ἐκδιώξη, τουλάχιστον δὲν θὰ μὲ ἐξορίση!». Ἐνῶ συλλογίζετο αὐτά, ὅπως καὶ τώρα κάμουν πολλοὶ καὶ πρῶτος ἐγὼ ὁ ἴδιος, καὶ κρύπτουν τὰ ἁμαρτήματά τους, ὁ Θεός, ἐπειδὴ δὲν ἤθελε νὰ πολλαπλασιάση τὸ κρῖμα του, λέγει: «Καὶ πόθεν ἔγνως ὅτι γυμνὸς εἶ, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου οὐ ἐνετειλάμην σοὶ μὴ φαγεῖν, ἀπ’ αὐτοῦ ἔφαγες;». Σὰν νὰ λέγη. «Πράγματι, νομίζεις ὅτι κρύπτεσαι ἀπὸ ἐμέ; Δὲν γνωρίζω ἐγὼ τί ἔπραξες; Δὲν λέγεις τὸ Ἥμαρτον»; Εἰπέ, πτωχέ: Ναί, ἀλήθεια, Κύριε, παρέβην τὴν ἐντολήν σου, ἔπταισα ἀκούοντας τὴν συμβουλὴν τῆς γυναικός, ἔσφαλα πολὺ ἀκολουθῶντας τὸν λόγο της καὶ παρακούοντας τὸν ἰδικόν σου, ἐλέησόν με! Ἀλλὰ δὲν λέγει τοῦτο, δὲν ταπεινώνεται. Νεῦρον ἀπὸ σίδερον ὁ αὐχένας τῆς καρδίας του, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι καὶ ὁ ἰδικός μου. Διότι ἐὰν ἔλεγε αὐτό, θὰ ἔμενε στὸν Παράδεισο, καὶ ὅλον ἐκεῖνον τὸν κύκλο τῶν μυρίων κακῶν, τὸν ὁποῖον ὑπέστη ὅταν ἐξωρίσθη καὶ ἔμεινε κάτω στὸν Ἅδη τόσους πολλοὺς αἰῶνες, θὰ τὸν εἶχε ἀποφύγει τότε μὲ ἕνα μόνον λόγον.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Α</span>ὐτὸ εἶναι λοιπὸν ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖον ἔχω ὑποσχεθῆ νὰ ὁμιλήσω. Καὶ ἄκου τὴν συνέχεια, γιὰ νὰ γνωρίσης ὅτι τὰ λόγια μου εἶναι ἀληθινά, καὶ τίποτε δὲν εἶναι ψεῦδος ἀπὸ ὅλα αὐτά. Εἶπεν ὁ Θεὸς στὸν Ἀδάμ: «Ἣν ὥραν φάγεσθε ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην ὑμῖν τούτου μόνον μὴ φαγεῖν, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε», δηλαδὴ τὸν ψυχικὸν θάνατο, πράγμα ποὺ καὶ ἔγινε τὴν ἰδίαν ὥρα, γι’ αὐτὸ καὶ ἐγυμνώθη ἀπὸ τὴν ἀθάνατον στολήν του. Τίποτε περισσότερον δὲν εἶπεν ὁ Θεὸς καὶ τίποτε περισσότερον δὲν ἔγινε. Διότι προγνωρίζοντας ὁ Θεὸς ὅτι ὁ Ἀδὰμ πρόκειται νὰ ἁμαρτήση, καὶ θέλοντας νὰ τὸν συγχωρήση, ὅταν αὐτὸς μετανοοῦσε, μὲ τίποτε περισσότερον, ὅπως εἴπαμε, δὲν τὸν ἀπείλησε. Ἐπειδὴ ὅμως ἠρνήθη τὴν ἁμαρτίαν του, καὶ δὲν μετενόησε οὔτε ὅταν ἠλέγχθη ἀπὸ τὸν Θεὸν (διότι εἶπε: «Ἡ γυνή, ἣν δέδωκάς μοι, αὕτη μὲ ἠπάτησεν», σὰν δηλαδὴ νὰ λέγη στὸν Θεόν: «Σὺ ἔπταισες. Ἡ γυναίκα, τὴν ὁποία σὺ μοῦ ἔδωσες, αὕτη μὲ ἐξηπάτησε»)…, γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ λέγει: «Ἐν κόπῳ καὶ ἱδρῶτι φαγῇ τὸν ἄρτον σου, καὶ ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι ἡ γῆ» καὶ τελευταία ὅτι: «γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ». Ἤθελα νὰ μετανοήσης, λέγει, καὶ νὰ ἐπανέλθης στὴν προηγουμένην σου διαγωγήν. Ἐπειδὴ ὅμως εἶσαι τόσο σκληρός, φύγε λοιπὸν ἀπὸ κοντά μου, καὶ ἡ ἀπομάκρυνσή σου θὰ σοῦ εἶναι ἀρκετὴ γιὰ παιδαγωγία, ἐπειδὴ εἶσαι χῶμα, καὶ στὸ χῶμα θὰ ἐπιστρέψης.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Γ</span>νωρίζεις λοιπὸν τώρα ὅτι, ἐπειδὴ μετὰ τὴν παράβαση δὲν μετενόησε νὰ εἰπῆ «Ἥμαρτον», ἐξορίζεται καὶ προστάσσεται νὰ ζῆ μὲ κόπο καὶ ἱδρῶτα. Γι’ αὐτὸ καὶ κατεδικάσθη νὰ ἐπιστρέψη στὴν γῆν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐλήφθη. Καὶ αὐτὸ γίνεται φανερὸν ἀπὸ τὴν συνέχεια. Ἀφήνοντας λοιπὸν αὐτόν, ἔρχεται στὴν Εὔα, θέλοντας νὰ δείξη ὅτι δικαίως καὶ αὐτὴ θὰ ἐξορισθῆ, ἀφοῦ δὲν θέλει νὰ μετανοήση, καὶ τῆς λέγει: «Τί τοῦτο ἐποίησας;» γιὰ νὰ εἰπῆ τουλάχιστον αὐτὴ τὸ «Ἥμαρτον». Διότι ποία ἄλλη ἀνάγκη ἔκαμε τὸν Θεὸν νὰ τῆς ἀπευθύνη αὐτὰ τὰ λόγια, παρὰ μόνον γιὰ νὰ εἰπῆ: «Ἀπὸ τὴν ἀφροσύνη μου, Δέσποτα, τὸ ἔπραξα αὐτό, ἡ ταπεινὴ καὶ ἀθλία, καὶ παρήκουσα ἐσὲ τὸν Κύριόν μου. Ἐλέησόν με!». Ἀλλὰ δὲν εἶπε αὐτό. Καὶ τί εἶπε; «Ὁ ὄφις ἐξηπάτησέ με». Ὢ τί ἀναισθησία! Καὶ συνωμίλησες μὲ τὸν ὄφιν, ὁ ὁποῖος σοῦ ὡμιλοῦσε κατὰ τοῦ Δεσπότου, καὶ προτίμησες αὐτὸν ἀντὶ τοῦ Θεοῦ ποὺ σὲ ἔπλασε, καὶ ἐθεώρησες προτιμοτέραν καὶ ἀληθεστέραν τὴν συμβουλὴν ἐκείνου ἀπὸ τὴν ἐντολὴν τοῦ Δεσπότου; Καὶ ἐπειδὴ οὔτε αὐτὴ ἠμπόρεσε νὰ εἰπῆ τὸ «Ἥμαρτον», ἐκβάλλονται ἀπὸ τὴν τρυφήν, ἐξορίζονται ἀπὸ τὸν Παράδεισο καὶ ἀπὸ τὸν Θεόν. Ἀλλὰ πρόσεχε, παρακαλῶ, τὸ βάθος τοῦ μυστηρίου τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ, καὶ μάθε καὶ διδάξου ἀπὸ αὐτὰ ὅτι, ἐὰν μετανοοῦσαν, δὲν θὰ εἶχαν ἐκδιωχθῆ, δὲν θὰ εἶχαν κατακριθῆ, δὲν θὰ εἶχαν καταδικασθῆ νὰ ἐπιστρέψουν στὴν γῆν ἀπὸ τὴν ὁποία προῆλθαν. Καὶ τί ἔγινε ἔπειτα; Ἄκουσε!</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ὅ</span>ταν ἐξεδιώχθησαν καὶ ἔπεσαν ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μέσα στοὺς ἱδρῶτες καὶ τοὺς σωματικοὺς κόπους, ἤρχισαν δὲ νὰ πεινοῦν καὶ νὰ διψοῦν, καὶ συγχρόνως νὰ ριγοῦν καὶ νὰ τρέμουν καὶ νὰ πάσχουν αὐτὰ τὰ ὁποῖα καὶ ἐμεῖς πάσχουμε σήμερα, αἰσθάνθησαν περισσότερο τὴν δυστυχία καὶ τὸ κατάντημά τους, ἀλλὰ καὶ τὴν ἰδίαν τὴν κακοφροσύνην τους, καὶ τὴν ἀνέκφραστον φιλανθρωπίαν τοῦ Θεοῦ. Περιπατῶντας λοιπὸν καὶ καθήμενοι ἔξω ἀπὸ τὸν Παράδεισο, μετανοοῦσαν, ἔκλαιαν, ἐθρηνοῦσαν, ἐκτυποῦσαν τὸ πρόσωπο, ἐξερρίζωναν τὰ μαλλιά τους, καταδικάζοντας μὲ ὀδυρμοὺς τὴν σκληροκαρδίαν τους, καὶ αὐτὸ ὄχι μόνον μίαν ἡμέραν οὔτε δύο ἢ δέκα, ἀλλά, πιστέψετέ το, σὲ ὅλην τους τὴν ζωή. Καὶ πῶς δὲν θὰ ἔκλαιαν πάντοτε καὶ διαρκῶς, ἐνθυμούμενοι ἐκεῖνον τὸν πρᾶον καὶ ἤρεμον Δεσπότην, ἐκείνην τὴν τρυφὴν τὴν ἀνέκφραστον, τὰ ἀπερίγραπτα κάλλη τῶν ἀνθέων ἐκείνων, τὴν ἀμέριμνον ἐκείνην καὶ ἀκοπίαστον ζωήν, τὶς ἀνόδους καὶ τὶς καθόδους τῶν ἀγγέλων πρὸς αὐτούς; Διότι ὅπως ἐκεῖνοι ποὺ εἶχαν ἐκλεγῆ ἀπὸ κάποιον ἄρχοντα τοῦ παρόντος κόσμου ὡς προσωπικοί του ὑπηρέτες, ὅσον μὲν διατηροῦν ἀνόθευτον τὸν σεβασμὸ καὶ τὴν τιμὴ καὶ τὴν δουλεία πρὸς τὸν κύριόν τους καὶ ἀγαποῦν αὐτὸν καὶ τοὺς ὁμοδούλους των, ἀπολαμβάνουν καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν παρρησία καὶ τὴν εὔνοια καὶ τὴν ἀγάπη του, ζῶντας μέσα σὲ πολλὴν ἄνεση καὶ τρυφὴ καὶ σπατάλη. Ἐὰν ὅμως ἀλαζονευθοῦν κατὰ τοῦ κυρίου τους, καὶ ἀποθρασυνθοῦν καὶ αὐθαδιάσουν ἐναντίον τῶν συνδούλων τους, τότε ἐκπίπτουν ἀπὸ τὴν πρὸς αὐτὸν παρρησία καὶ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν εὔνοιάν του, ἐξορίζονται σὲ χώρα μακρινήν, καὶ ὑποβάλλονται κατόπιν διαταγῆς του σὲ μυρίους πειρασμούς, μέσα σὲ κόπους καὶ σὲ μεγάλες ταλαιπωρίες. Ἔτσι ὅλο καὶ περισσότερον συνειδητοποιοῦν τὴν ἄνεση τὴν ὁποίαν ἀπελάμβαναν, καὶ πόσον ἐζημιώθησαν ἀπὸ τὴν στέρησιν τόσων ἀγαθῶν. Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς ἔπαθαν καὶ οἱ πρωτόπλαστοι, οἱ ὁποῖοι ὅσον ἦσαν στὸν Παράδεισον, ἀπελάμβαναν ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἀγαθά, ἔπειτα ὅμως ἐξέπεσαν ἀπὸ αὐτὰ καὶ ἐξωρίσθησαν. Ὅταν αἰσθάνθησαν ἀπὸ ποῦ ἔπεσαν, πάντοτε θρηνοῦσαν, πάντοτε ἔκλαιαν, ἐπικαλούμενοι τὴν εὐσπλαγχνίαν τοῦ Κυρίου τους.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ἀ</span>λλὰ Αὐτὸς τί κάνει, ὁ πλούσιος σὲ ἔλεος καὶ βραδὺς σὲ τιμωρίες; Ἐπειδὴ εἶδε ὅτι ἐταπεινώθησαν, τὴν μὲν ἀπόφαση ποὺ εἶχε λάβει δὲν τὴν ματαιώνει ἐντελῶς -αὐτὸ τὸ ἔκαμε πρὸς σωφρονισμὸν ἰδικόν μας, καὶ γιὰ νὰ μὴν ὑπερηφανεύεται κανεὶς κατὰ τοῦ ποιητοῦ τῶν ὅλων- προγνωρίζοντας δὲ ὡς Θεὸς καὶ τὴν πτώση τους καὶ τὴν μετάνοιαν, εἶχεν ὁρίσει ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ὁπωσδήποτε πρὶν νὰ δημιουργήση τὰ πάντα, καὶ τὸν καιρὸν καὶ τὸν χρόνον καὶ πῶς καὶ πότε θὰ τοὺς ἀνακαλέση ἀπὸ τὴν ἐξορία, μὲ τρόπο μυστικὸν καὶ ἀπὸ κάθε κτίσμα ἀνεξιχνίαστον. Πράγματι, ἀκόμη καὶ ἂν ὅλα τὰ μυστήρια τῆς θείας αὐτῆς Οἰκονομίας ἀποκαλυφθοῦν σὲ κάποιους, καὶ θελήσουν νὰ τὰ γράψουν, δὲν θὰ φθάση οὔτε ὁ χρόνος οὔτε τὸ χαρτὶ οὔτε τὸ μελάνι, οὔτε ὁ κόσμος ὅλος θὰ χωρέση τὰ βιβλία αὐτὰ ποὺ θὰ γραφοῦν. Ὅπως λοιπὸν ἀπὸ εὐσπλαγχνίαν εἶχεν εἰπεῖ καὶ προορίσει ἀπὸ πρίν, ἔτσι ἀκριβῶς καὶ ἔπραξε. Καὶ αὐτοὺς τοὺς ὁποίους γιὰ τὴν ἀναίδειάν τους καὶ γιὰ τὴν ἀμετανόητο καρδία καὶ γνώμην ἐξεδίωξε ἀπὸ τὸν Παράδεισον, ὅταν μετενόησαν ὅπως ἔπρεπε, καὶ ἐταπεινώθησαν ἀξίως, καὶ ἔκλαυσαν, καὶ ἐθρήνησαν, Αὐτὸς ὁ ἴδιος, ὁ μόνος Μονογενὴς Υἱὸς καὶ Λόγος, ἀπὸ μόνον τὸν προάναρχον Πατέρα, κατῆλθεν, ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, καὶ ὄχι μόνον ἔγινεν ἄνθρωπος ὅμοιος μὲ ἐκείνους, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποθάνη ὅπως αὐτοὶ κατεδέχθη, προτιμῶντας βίαιον καὶ ἐπονείδιστον θάνατο. Κατῆλθε δὲ καὶ στὸν Ἅδη, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ τοὺς ἀνέστησε. Αὐτὸς λοιπὸν ὁ ὁποῖος τόσα ἔπαθε γι’ αὐτούς, γιὰ νὰ τοὺς ἀνακαλέση ἀπὸ τὴν μακρὰν ἐκείνην ἐξορίαν, ἐὰν μετανοοῦσαν στὸν Παράδεισο, δὲν θὰ τοὺς συμπαθοῦσε; Καὶ πῶς ὄχι, ἀφοῦ εἶναι ἀπὸ τὴν φύση του φιλάνθρωπος, καὶ τοὺς ἐδημιούργησε ἀκριβῶς γι’ αὐτό, γιὰ νὰ ἀπολαμβάνουν δηλ. τὰ ἀγαθά του μέσα στὸν Παράδεισο καὶ νὰ δοξάζουν τὸν εὐεργέτην τους; Ναί, πράγματι ἀδελφοί, αὐτό, ὅπως φρονῶ, θὰ ἐγίνετο. Γιὰ νὰ μάθης δὲ καὶ τὰ ὑπόλοιπα, καὶ νὰ πιστεύσης περισσότερο στὸν λόγον, ἄκου καὶ τὰ ἑξῆς!</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ἐ</span>ὰν εἶχαν μετανοήσει ὅταν ἀκόμη ἦσαν μέσα στὸν Παράδεισον, ἐκεῖνον τὸν ἴδιον Παράδεισο θὰ ἀπελάμβαναν καὶ τίποτε περισσότερον. Ἐπειδὴ δὲ γιὰ τὴν ἀμετανοησία τους ἐξεβλήθησαν, μετὰ ταῦτα ζῶντας μέσα στὶς θλίψεις, μετενόησαν καὶ ἔκλαυσαν πολύ. Αὐτά, ὅπως εἶπα, δὲν θὰ τὰ ἐπάθαιναν, ἐὰν εἶχαν μετανοήσει μέσα στὸν Παράδεισον. Γιὰ τοὺς πόνους λοιπὸν αὐτοὺς καὶ τοὺς ἱδρῶτες καὶ τοὺς κόπους, καὶ γιὰ τὴν καλήν τους μετάνοια, θέλοντας ὁ Δεσπότης Θεὸς νὰ τοὺς τιμήση καὶ νὰ τοὺς δοξάση, ἀλλὰ καὶ νὰ τοὺς κάνη νὰ λησμονήσουν ὅλα ἐκεῖνα τὰ δεινά, τί κάνει; Πρόσεξε, παρακαλῶ, τὸ μέγεθος τῆς φιλανθρωπίας! Ὅταν κατῆλθε στὸν Ἅδη καὶ τοὺς ἀνέστησε, δὲν τοὺς ἀποκατέστησε πάλι στὸν Παράδεισον ἀπὸ ὅπου ἐξέπεσαν, ἀλλὰ τοὺς ἀνέβασε σ’ αὐτὸν τὸν ἴδιον τὸν οὐρανὸν τοῦ οὐρανοῦ. Καὶ ἀφοῦ ὁ Κύριος ἐκάθισε ἐκ δεξιῶν τοῦ προανάρχου Πατρός του καὶ Θεοῦ, τί λέγεις ὅτι τὸν ἔκαμε αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἦταν κατὰ φύσιν δοῦλος του; Τὸν ἔκαμε κατὰ χάριν πατέρα του! [ἀφοῦ ὁ ἴδιος αὐτοαποκαλεῖται Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου]. Εἶδες σὲ ποῖον ὕψος τὸν ἀνέβασε ὁ Δεσπότης, γιὰ τὴν μετάνοια καὶ τὴν ταπείνωσιν καὶ τοὺς θρήνους καὶ τὰ δάκρυά του;</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ὢ</span> δύναμις τῆς μετανοίας καὶ τῶν δακρύων! Ὢ πέλαγος ἀνεκφράστου φιλανθρωπίας καὶ ἀνεξιχνιάστου ἐλέους, ἀδελφοί! Διότι ὄχι μόνον ἐκεῖνον, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς ἀπογόνους του, ἐμᾶς δηλαδὴ τὰ τέκνα του, οἱ ὁποῖοι μιμούμεθα τὴν ἐξομολόγησιν ἐκείνου, τὴν μετάνοια, τὸν θρῆνο, τὰ δάκρυα καὶ τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα προείπαμε, τοὺς ἐτίμησε καὶ τοὺς ἐδόξασε, τόσον ὅσον καὶ ἐκεῖνον, ὅσους μέχρι σήμερα κάνουν ὅπως ἔκανε ἐκεῖνος, καὶ ὅσους θὰ τὸν μιμηθοῦν ἀπὸ σήμερα, εἴτε κοσμικοὶ εἶναι εἴτε μοναχοί. «Ἀμήν», εἶπεν ὁ ἀψευδὴς Θεός, «οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτοὺς ποτέ, ἀλλ’ ὡς ἀδελφούς μου καὶ φίλους καὶ πατέρας καὶ μητέρας καὶ συγγενεῖς καὶ συγκληρονόμους μου ἀναδείξω αὐτούς, καὶ ἐδόξασα καὶ δοξάσω. Καὶ ἐν τῷ οὐρανῶ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, καὶ τῆς ζωῆς αὐτῶν καὶ εὐφροσύνης καὶ δόξης οὐκ ἔσται τέλος ποτέ».</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Τ</span>ί ὠφέλησεν, εἰπέ μου ἀδελφέ, τοὺς πρωτοπλάστους ἡ ἀκοπίαστος καὶ ἀμέριμνος ζωὴ μέσα στὸν Παράδεισον, ἀφοῦ ἐραθύμησαν, καὶ ἀπὸ ἀπιστίαν πρὸς τὸν Θεὸν κατεφρόνησαν καὶ παρέβησαν τὴν ἐντολήν του; Διότι ἐὰν τὸν εἶχαν πιστεύσει, δὲν θὰ ἐθεωροῦσε ἡ Εὕα τὸν ὄφι πλέον ἀξιόπιστον, ὁ δὲ Ἀδὰμ τὴν Εὔα πλέον ἀξιόπιστον ἀπὸ Ἐκεῖνον, ἀλλὰ θὰ εἶχαν φυλαχθῆ νὰ μὴ φάγουν ἀπὸ τὸ φυτόν. Ἐπειδὴ ὅμως ἔφαγαν καὶ δὲν μετενόησαν, ἐξεβλήθησαν. Ἀπὸ τὴν ἐξορίαν πάλι καθόλου δὲν ἐβλάβησαν, ἀλλὰ καὶ πάρα πολὺ ὠφελήθησαν, καὶ αὐτὸ συνετέλεσε στὴν σωτηρίαν ὅλων μας. Διότι ἀφοῦ κατῆλθεν ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς ὁ Κύριός μας, κατετρόπωσε τὸν ἐχθρό μας, τὸν θάνατον, παραδίδοντας ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτόν Του, καὶ ἔτσι ἐματαίωσεν ἐντελῶς τὴν καταδίκην ποὺ προῆλθε ἀπὸ τὴν παράβαση τοῦ προπάτορος. Καὶ ἀναγεννῶντας καὶ ἀναπλάττοντας καὶ ἀπαλλάσσοντάς μας τελείως ἀπὸ αὐτὴν μὲ τὸ ἅγιον βάπτισμα, μᾶς καθιστᾶ ἐντελῶς ἐλευθέρους στὸν κόσμον αὐτόν, καὶ μὴ ἐνεργουμένους τυραννικῶς ἀπὸ τὸν ἐχθρόν. Ἀλλὰ τιμῶντας μας μὲ τὸ αὐτεξούσιον μὲ τὸ ὁποῖον μᾶς εἶχε προικίσει ἀπ’ ἀρχῆς, μᾶς δίδει περισσοτέραν δύναμιν ἐναντίον του, ὥστε ὅποιοι θέλουν νὰ τὸν νικοῦν μὲ εὐχέρειαν μεγαλυτέραν ἀπὸ ὅλους τοὺς πρὸ τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ ἁγίους. Καὶ μετὰ τὸν θάνατόν τους νὰ μὴν ὁδηγοῦνται καὶ αὐτοὶ ὅπως ἐκεῖνοι κάτω στὸν Ἅδη, ἀλλὰ στὸν οὐρανὸ καὶ στὴν τρυφὴ καὶ τὴν ἀπόλαυσι ποὺ ἐπικρατεῖ ἐκεῖ, καὶ νὰ ἀξιώνωνται νὰ ἀπολαμβάνουν τώρα μὲν σὲ μέτριον βαθμό, μετὰ δὲ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασι, πλήρως ὅλην τὴν αἰωνίαν χαρά.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ν</span>ὰ μὴ προφασίζωνται λοιπὸν αὐτοὶ ποὺ ἐπιζητοῦν προφάσεις, οὔτε νὰ λέγουν ὅτι εἶναι πλήρης ἡ ἐπιρροὴ τῆς παραβάσεως τοῦ Ἀδὰμ ἐπάνω μας, καὶ ὅτι αὐτὸ εἶναι ποὺ μᾶς ἑλκύει πρὸς τὰ κάτω, πρὸς τὴν ἁμαρτία. Διότι ὅποιοι τὸ σκέπτονται καὶ τὸ λέγουν αὐτό, νομίζουν ὅτι ἀνωφελῶς καὶ ματαίως ἔγινεν ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας, πράγμα ποὺ μόνον οἱ αἱρετικοὶ λέγουν, ὄχι οἱ πιστοί. Πράγματι, γιὰ ποῖον ἄλλον λόγο κατῆλθε καὶ ἐγεύθη τὸν θάνατο, παρὰ μόνον βεβαίως γιὰ νὰ καταργήση τὴν καταδίκη ποὺ προῆλθε ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, καὶ νὰ ἐλευθερώση τὸ γένος μας ἀπὸ τὴν δουλεία καὶ ἐνέργειαν τοῦ ἐχθροῦ ποὺ τὸ πολεμεῖ;</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Δ</span>ιότι αὐτὸ εἶναι ἡ πραγματικὴ αὐτεξουσιότης, δηλαδὴ τὸ νὰ μὴν ἐξουσιαζώμεθα μὲ ὁποιονδήποτε τρόπον ἀπὸ κάποιον ἄλλον. Ἐπειδὴ ἐμεῖς μὲν ὡς τέκνα ἐκείνου ποὺ ἡμάρτησε εἴμεθα μέχρι τότε ἁμαρτωλοί, ὡς τέκνα ἐκείνου ποὺ παρέβη τὴν ἐντολὴν παραβάτες, ὡς τέκνα ἐκείνου ποὺ ἔγινε δοῦλος τῆς ἁμαρτίας δοῦλοι κι ἐμεῖς τῆς ἁμαρτίας, ὡς τέκνα ἐκείνου ποὺ ἐδέχθη τὴν κατάραν καὶ ἐνεκρώθη ἐπικατάρατοι καὶ ἐμεῖς καὶ νεκροί, ὡς τέκνα ἐκείνου ποὺ ἐπηρεάσθη ἀπὸ τὴν συμβουλὴν τοῦ πονηροῦ καὶ ὑπεδουλώθη σ’ αὐτόν, καὶ ἔχασε τὸ αὐτεξούσιον, εἴχαμε κι ἐμεῖς δεχθεῖ τὴν ἐπήρειαν αὐτοῦ, καὶ εἴχαμε καταδυναστευθῆ ἀπὸ τὴν τυραννικήν του ἐξουσίαν.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ὁ</span> Θεὸς ὅμως κατῆλθε καὶ ἐσαρκώθη, ἔγινεν ἄνθρωπος ὅπως ἐμεῖς χωρὶς ὅμως τὴν ἁμαρτία, καὶ ἔλυσε τὴν ἁμαρτίαν, ἡγίασε δὲ τὴν σύλληψιν καὶ τὴν γέννησιν, καὶ ἐπειδὴ ἀνετράφη ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, εὐλόγησε κάθε ἡλικίαν. Καὶ ὅταν ἔγινε τέλειος ἄνδρας, τότε ἤρχισε τὸ κήρυγμα, διδάσκοντάς μας νὰ μὴ προτρέχωμε σὲ ὅ,τιδήποτε καὶ νὰ μὴ προλαμβάνωμε ἐκείνους ποὺ ἐλευκάνθησαν στὴν σύνεση καὶ στὴν ἀρετήν, ὅσοι μάλιστα εἴμεθα νέοι στὴν φρόνηση καὶ δὲν ἔχουμε ἀνδρωθῆ. Ἐδέχθη ἐπάνω του ὅσα ἦσαν πρὸς τὸ συμφέρον μας, καὶ ἀφοῦ ἐφύλαξε ὅλες τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς αὐτοῦ, ἔλυσε τὴν παράβαση, καὶ ἐλευθέρωσε τοὺς παραβάτες ἀπὸ τὴν καταδίκην. Ἔγινε δοῦλος ἀναλαμβάνοντας μορφὴν δούλου, καὶ ἐπανέφερε ἐμᾶς τοὺς δούλους στὸ δεσποτικὸν ἀξίωμα, ἀναδεικνύοντάς μας δεσπότες τοῦ πρώην τυράννου.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Κ</span>αὶ τὸ μαρτυροῦν αὐτὸ οἱ ἅγιοι, οἱ ὁποῖοι καὶ μετὰ θάνατον ἀποδιώκουν ὡς ἀδυνάμους καὶ αὐτὸν καὶ τοὺς ὑπασπιστάς του. Μὲ τὴν σταύρωσίν του ὁ ἴδιος ἔγινε κατάρα, καὶ ἔλυσε ὅλην τὴν κατάρα τοῦ Ἀδάμ. Ἀπέθανε, καὶ μὲ τὸν θάνατόν του κατετρόπωσε τὸν θάνατον. Ἀνέστη, καὶ ἐξηφάνισε τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐνέργειαν τοῦ ἐχθροῦ, ὁ ὁποῖος διὰ μέσου τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας ἔχει τὴν ἐξουσίαν ἐναντίον μας. Διότι βάζοντας μέσα στὸ θανατηφόρο δηλητήριο καὶ στὸ φαρμάκι τῆς ἁμαρτίας τὴν ἀνέκφραστον ἐνέργειαν τῆς Θεότητος καὶ τὴν ζωοποιὸν ἐνέργειαν τοῦ σώματός του, ἐλύτρωσε τελείως ὅλον το γένος μας ἀπὸ τὴν ἐνέργειαν τοῦ ἐχθροῦ. Καθαίροντας δὲ καὶ ζωοποιῶντας μας μὲ τὸ ἅγιον βάπτισμα καὶ μὲ τὴν κοινωνίαν τῶν ἀχράντων μυστηρίων, τοῦ τιμίου σώματος καὶ τοῦ αἵματός του, μᾶς ἀποκαθιστᾶ ἁγίους καὶ ἀναμαρτήτους. Ἀλλὰ καὶ μᾶς ἀφήνει τὴν τιμὴν τοῦ αὐτεξουσίου, γιὰ νὰ μὴ φανοῦμε ὅτι ὑπηρετοῦμε τὸν Δεσπότην μὲ τὴν βία, ἀλλὰ μὲ τὴν προαίρεσιν. Καὶ ὅπως ὁ Ἀδὰμ ἦταν στὸν Παράδεισον ἐξ ἀρχῆς ἐλεύθερος, ξένος πρὸς τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν βία, ὑπήκουσε δὲ στὸν ἐχθρὸν μὲ τὸ αὐτεξούσιον θέλημά του, ἐξηπατήθη καὶ παρέβη τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ, ἔτσι καὶ ἐμεῖς, ἀναγεννώμενοι μὲ τὸ ἅγιον βάπτισμα, ἀπαλλασσόμεθα ἀπὸ τὴν δουλεία καὶ γινόμεθα αὐτεξούσιοι, καὶ ἐὰν δὲν ὑπακούσωμε στὸν ἐχθρὸν μὲ τὴν ἰδικήν μας θέλησιν, δὲν ἠμπορεῖ μὲ ἄλλον τρόπο νὰ ἐνεργήση κάτι ἐναντίον μας.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Π</span>ράγματι, ἐὰν πρὶν ἀπὸ τὸν νόμο καὶ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ, χωρὶς ὅλα αὐτὰ τὰ βοηθήματα, πολλοὶ καὶ ἀναρίθμητοι εὐηρέστησαν τὸν Θεὸν καὶ ἀνεδείχθησαν ἄμεμπτοι, ὅπως ὁ δίκαιος Ἐνώχ, τὸν ὁποῖον μετέθεσε τιμώντας τον μὲ τὸν τρόπον αὐτό, καὶ ὁ Ἠλίας τὸν ὁποῖον παρέλαβε στὸν οὐρανὸν μὲ ἅρμα πύρινον, τί θὰ ἀπολογηθοῦμε ἐμεῖς, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν χάριν καὶ τὴν τοιαύτη καὶ τόσο μεγάλην εὐεργεσίαν, οὔτε ἴσοι μὲ τοὺς πρὸ τῆς χάριτος εὑρισκόμεθα, ἀλλὰ ζοῦμε μέσα στὴν ραθυμία, καὶ καταφρονοῦμε τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς παραβαίνουμε; Καὶ αὐτὸ μετὰ τὴν κατάργηση τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας, μετὰ τὴν ἀναγέννησιν τοῦ βαπτίσματος καὶ τὴν προστασία τῶν ἁγίων ἀγγέλων καὶ τὴν ἐπισκίασιν καὶ ἐπέλευσιν τοῦ ἰδίου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅτι θὰ τιμωρηθοῦμε, ἐὰν ἐπιμένωμε στὸ κακόν, περισσότερον ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἡμάρτησαν ὅταν ἐπικρατοῦσε ὁ νόμος, τὸ ἐδήλωσεν ὁ Παῦλος λέγοντας: «Εἰ γὰρ ὁ δι’ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας;».</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ἄ</span>ς μὴ ἀποδίδη λοιπὸν τὴν εὐθύνην καὶ ἄς μὴ κατηγορῆ τὸν Ἀδάμ, ἀλλὰ τὸν ἑαυτόν του καθένας ἀπὸ ἐμᾶς, ὁ ὁποῖος περιπίπτει σὲ ὁποιαδήποτε ἁμαρτίαν, καὶ ἄς ἐπιδεικνύη ἀξίαν μετάνοια ὅπως ἐκεῖνος, ἐὰν βεβαίως θέλη νὰ ἐπιτύχη τὴν αἰωνίαν ἐν Κυρίῳ ζωήν…</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ἐ</span>κεῖνος ποὺ συλλογίζεται πάντοτε τὶς ἁμαρτίες του, καὶ συνεχῶς βλέπει ἐμπρός του τὴν μέλλουσαν κρίσιν, καὶ μετανοεῖ, καὶ κλαίει θερμῶς, αὐτὸς ὑπερβαίνει ὅλα μαζὶ τὰ πάθη καὶ τὰ ἁμαρτήματα, καὶ τὰ ὑπερνικᾶ ἀνυψούμενος ἀπὸ τὴν μετάνοιαν, ὥστε νὰ μὴν ἠμπορῆ οὔτε ἕνα ἀπὸ αὐτὰ νὰ φθάση καὶ νὰ προσεγγίση τὴν ψυχή του στὸ ὕψος ἐκεῖνο ποὺ πετά. Ἐὰν δὲ ὁ νοῦς μας, πτερωμένος ἀπὸ τὴν μετάνοια καὶ τὰ δάκρυα, καὶ ἀπὸ τὴν πνευματικὴν ταπείνωσιν ποὺ γεννᾶται ἀπὸ αὐτά, δὲν ἀνυψωθῆ στὸ ὕψος τῆς ἀπαθείας, δὲν θὰ ἠμπορέσωμε νὰ ἐλευθερωθοῦμε, δὲν θὰ παύσουν νὰ μᾶς κεντοῦν πότε τὸ ἕνα, πότε τὸ ἄλλο πάθος, καὶ νὰ μᾶς κατασπαράσσουν σὰν ἄγρια θηρία. Μετὰ δὲ τὸν θάνατον, ἐξ αἰτίας αὐτῶν, θὰ χάσωμε τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν, καὶ ἀπὸ αὐτὰ πάλι θὰ τιμωρηθοῦμε αἰωνίως.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; color: maroon; font-family: GENEB; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Γ</span>ι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ ὅλους, πνευματικοί μου πατέρες καὶ ἀδελφοί, καὶ ποτὲ δὲν θὰ παύσω νὰ παρακαλῶ τὴν ἀγάπη σας, νὰ μὴν ἀμελήσετε τὴν σωτηρία σας, ἀλλὰ μὲ κάθε τρόπο νὰ προσπαθήσετε νὰ ἀνυψωθῆτε ὀλίγον ἀπὸ τὴν γῆ. Καὶ ὅταν γίνη αὐτὸ τὸ θαῦμα, τὸ ὁποῖο θὰ σᾶς καταπλήξη, τὸ νὰ ἀνυψωθῆτε δηλαδὴ ἀπὸ τὴν γῆ καὶ νὰ ὑπερίπτασθε στὸν ἀέρα, δὲν θὰ θελήσετε πλέον νὰ κατέλθετε οὔτε κἄν γιὰ λίγο καὶ νὰ σταθῆτε στὴν γῆ. Λέγοντας δὲ «γῆν» ἐννοῶ τὸ σαρκικὸν φρόνημα, καὶ «ἀέρα» τὸ πνευματικόν. Διότι ἐὰν ὁ νοῦς ἐλευθερωθῆ ἀπὸ τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς καὶ τὰ πάθη, καὶ δι’ αὐτοῦ ἀντικρύσωμε τὴν ἐλευθερίαν τὴν ὁποία μᾶς ἐχάρισεν ὁ Χριστός, δὲν θὰ καταδεχθοῦμε πλέον νὰ κατέλθωμε στὴν προηγουμένην δουλεία τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ σαρκικοῦ φρονήματος, ἀλλὰ συμφώνως μὲ τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, δὲν θὰ παύσωμε νὰ γρηγοροῦμε καὶ νὰ προσευχώμεθα, ἕως ὅτου μεταβοῦμε πρὸς τὴν ἐκεῖθεν μακαριότητα καὶ τύχωμε τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, «χάριτι καὶ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ πρέπει πᾶσα δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;">(Βλ. Λόγος [Κατήχησις] Ε΄, στὸ Ἅπαντα τῶν Ἁγίων Πατέρων, Συμεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου Ἅπαντα, τ. 1, ἔκδ. «Ὠφελίμου Βιβλίου», Ἀθῆναι 1973, σελ. 102 ἑ. · βλ. καὶ «Πατερικὸν Κυριακοδρόμιον», σελ. 485 ἑ.).</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: grey; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: grey; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: right; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: #2b00fe; font-size: large;"><a href="https://www.ecclesiagoc.gr/index.php/%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7/%E1%BC%84%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC/1750-logos-peri-metanoias-kai-exorias-adam-apo-ton-paradeiso" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></span></p>

Λόγος περὶ μετανοίας καὶ περὶ τῆς ἐξορίας τοῦ Ἀδὰμ ἀπὸ τὸν Παράδεισον

  Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος- Ὁμιλία στὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς   Ἀ δελφοὶ καὶ πατέρες, εἶναι καλὸν πρᾶγμα ἡ μετάνοια καὶ ἡ ὠφέλεια ποὺ προέ...

Read more »

ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

<p></p><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNE1bzNrF2GxBtjVRqzvRevzdi9mo_MjMq0ZZsUNPOxSmhVx6gMg4-f2lc49kw7V9X6K9O1cTI0BgXNB_kTxA2x84E4V4YbiyYcD99MOKudPuFm5xfJD1Fox3GCa5exy6kCBRDJle3ufQ/s500/artworks-000150571855-hkxu7c-t500x500.jpg" style="background-color: white; color: #da1700; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="500" height="419" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNE1bzNrF2GxBtjVRqzvRevzdi9mo_MjMq0ZZsUNPOxSmhVx6gMg4-f2lc49kw7V9X6K9O1cTI0BgXNB_kTxA2x84E4V4YbiyYcD99MOKudPuFm5xfJD1Fox3GCa5exy6kCBRDJle3ufQ/w419-h419/artworks-000150571855-hkxu7c-t500x500.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="419" /></a></div><span style="background-color: white;"> </span><p></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνείαν ἐπιτελοῦμεν πάντων τῶν ἐν ἀσκήσει λαμψάντων ἁγίων ἀνδρῶν τε καί γυναικῶν</i>» (Την ίδια ημέρα, μνημονεύουμε όλους αυτούς που έλαμψαν στην άσκηση, άγιους άνδρες και γυναίκες).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Ήρεμα και σιγά-σιγά με τις προηγούμενες εορτές, οι θεοφόροι Πατέρες αφού μας παιδαγώγησαν και μας προπαρασκεύασαν να είμαστε έτοιμοι για το πνευματικό στάδιο, κι αφού μας απομάκρυναν από την τρυφή και τον κόρο και μας έβαλαν στον δρόμο του φόβου της μελλούσης κρίσεως, όπως και με την εβδομάδα της Τυροφάγου μάς προκάθαραν καθώς πρέπει, μάς έβαλαν συνετά ανάμεσά τους και τις δύο νηστείες, ώστε λίγο λίγο να μας προτρέψουν σ’ αυτήν. Και να τώρα προσθέτουν στο μέσον κι όλους εκείνους που έζησαν όσια με πολλούς κόπους και καμάτους, άνδρες και γυναίκες, προκειμένου με τη μνήμη τους και τα παλαίσματά τους να μας κάνουν δυνατώτερους για το στάδιο της Σαρακοστής, έχοντας τους βίους εκείνων ως κάποιο υπογραμμό και οδηγό.  Οπότε με τη συμμαχία και την αρρωγή των οσίων αυτών να αποδυθούμε προς τους πνευματικούς αγώνες, αναλογιζόμενοι ότι και αυτοί είχαν τήν ίδια με εμάς ανθρώπινη φύση.<o:p></o:p></i></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><i><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;"> Όπως ακριβώς δηλαδή  οι στρατηγοί, αφού έχουν παραταχθεί τα στρατεύματα και ήδη στέκονται κατά μέτωπο, προτρέπουν τον στρατό τους με λόγια και παραδείγματα και μνημόνευση ανδρών της ιστορίας που στάθηκαν άριστα στον πόλεμο και παρουσίασαν ανδρείο φρόνημα, το ίδιο και ο δικός τους στρατός να κινηθεί στον αγώνα ολόψυχα,  ενδυναμούμενος με την ελπίδα της νίκης∙ έτσι και τώρα, οι θεοφόροι Πατέρες κινούνται με την ίδια σοφία: εγκαρδιώνουν για τους πνευματικούς αγώνες τους άνδρες και τις γυναίκες, με τα παραδείγματα όσων βίωσαν όσια, και τους καθοδηγούν παρόμοια κι αυτοί να μπουν στο στάδιο της νηστείας. Ώστε κι εμείς, θεωρώντας τους ως αρχέτυπο και βλέποντας τον βίο εκείνων όχι κακό αλλά καλό, να εργαζόμαστε τις αρετές, όσο μπορεί ο καθένας: πρώτη από όλες την αγάπη και τη σώφρονα αποχή των άσεμνων έργων και πράξεων, και την ίδια τη νηστεία, όχι βεβαίως μόνον από τα φαγητά, αλλά και τη νηστεία της γλώσσας και του θυμού και των οφθαλμών, και μ’ έναν λόγο την αργία και την αποξένωση από κάθε κακό.<o:p></o:p></span></i></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><i><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Γι’ αυτόν τον λόγο λοιπόν οι άγιοι Πατέρες κατέταξαν σήμερα την παρούσα μνήμη όλων των αγίων, προβάλλοντας αυτούς που ευαρέστησαν τον Θεό με τη νηστεία και τα άλλα καλά και χρηστά έργα. Μας παρωθούν δηλαδή με την εικόνα αυτών προς το στάδιο των αρετών, ώστε να οπλιζόμαστε γενναία κατά των παθών και των δαιμόνων, και κατά κάποιο τρόπο μας λένε ότι αν κι εμείς δείξουμε τον ίδιο μ’ αυτούς ζήλο, τίποτε δεν θα μας εμποδίσει να κάνουμε όσα έκαναν κι εκείνοι και να αξιωθούμε τα ίδια βραβεία μ’ εκείνους. Διότι κι αυτοί είχαν την ίδια μ’ εμάς ανθρώπινη φύση.<o:p></o:p></span></i></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><i><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 26px;">Και για την εβδομάδα της Τυροφάγου, ισχυρίζονται κάποιοι ότι ο βασιλιάς Ηράκλειος την επέβαλε, ενώ ήταν προηγουμένως εβδομάδα κρεοφαγίας. Όταν δηλαδή είχε εκστρατεύσει κατά του βασιλιά Χοσρόη και των Περσών για έξι έτη, προσευχήθηκε στον Θεό ότι αν τους νικήσει, θα την καθιερώσει και θα την βάλει στο διάστημα μεταξύ της νηστείας και της καταλύσιμης περιόδου, πράγμα που έκανε. Όμως εγώ νομίζω, έστω κι αν συνέβη τούτο, ότι οι άγιοι Πατέρες επινόησαν την καθιέρωση αυτή, ως ένα είδος προκαθάρσιμης περιόδου, ώστε να μην δυσχεραινόμαστε με την απότομη αλλαγή από την κρεοφαγία και την κατάλυση σε όλα στην άκρα ασιτία, κι έτσι να βλαπτόμαστε και σωματικά. Αλλά σταδιακά και σιγά-σιγά αφού απομακρυνθούμε από τα λιπαρά και τα ευχάριστα στη γεύση, να υποδεχτούμε το χαλινάρι της νηστείας με τον περιορισμό του φαγητού, όπως συμβαίνει και στα άγρια άλογα. Με άλλα λόγια ό,τι έκαναν οι Πατέρες και για τα θέματα της ψυχής χρησιμοποιώντας τις παραβολές, το ίδιο σκέφτηκαν να κάνουν και για το σώμα: τα εμπόδια που υπάρχουν στη νηστεία τά έκοψαν λίγο λίγο</span></i><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 26px;">»<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn1" name="_ftnref1" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[1]</span></span></span></a>.</span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Θαυμάζει κανείς καταρχάς πέραν της σοφής παιδαγωγίας της Εκκλησίας μας, παιδαγωγίας που αρκούντως θίγει το συναξάρι της ημέρας – πώς σταδιακά μάς εισάγει στα βαρύτερα από τα ελαφρότερα - και την καθολική όραση που έχει για τον άνθρωπο. Διότι ενώ το μυαλό των περισσοτέρων ίσως πηγαίνει κυρίως στους άνδρες ασκητές, τους πιο γνωστούς και μεγάλους: Αντώνιο, Ευθύμιο, Αρσένιο, Ποιμένα, ευθύς σπεύδει απαρχής να μας τονίσει ότι εξίσου και στις γυναίκες παρουσιάζεται το σκληρό ασκητικό φρόνημα – δεν μιλάμε για το πλήθος γενικά των αγίων γυναικών που εορτάζουμε στην Εκκλησία μας. Και δεν είναι μόνο το συναξάρι της ημέρας, όπως φαίνεται και παραπάνω, που θίγει την αλήθεια αυτή. Πολλές φορές στη συνέχεια της ακολουθίας τονίζεται η συμμετοχή της ασκήτριας οσίας γυναίκας, τόσο που ενώ ξεκινά ο άγιος υμνογράφος, κατά αλφαβητική σειρά, να καταγράφει τους μεγάλους άνδρες οσίους πατέρες, φτάνει στην έβδομη ωδή, που με έμφαση καλεί τους πιστούς να στρέψουν τη ματιά τους στις γυναίκες πια που βίωσαν οσιακή ζωή και ως άγγελοι. «Εμπρός, ας προσφέρουμε ύμνους όπως έχουμε χρέος στις γυναίκες που έζησαν με όσιο και αγγελικό τρόπο. Με τις ικεσίες των οσίων γυναικών αυτών φωνάζουμε δυνατά: Θεέ μας, σώσε μας»<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn2" name="_ftnref2" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[2]</span></span></span></a> (ωδή ζ΄).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Και δεν είναι βεβαίως η μόνη αναφορά. Όλη η έβδομη ωδή αναφέρεται στις άγιες ασκήτριες, τις αμμάδες που λάμπρυναν το στερέωμα της Εκκλησίας και του κόσμου όλου: Βρυαίνη, Φεβρωνία, Θωμαῒδα, Ιέρεια, Πλατωνίδα, Ευπραξία, Θεοδώρα, Αναστασία, Μαρία την Αιγυπτία, Θεοδούλη, Συγκλητική, Ματρώνα, Σάρρα, Ιούστα, Πελαγία, Ταϊσία κ.ά., αλλά και μεμονωμένα τροπάρια ήδη εξαρχής του όρθρου κάνουν μνεία των αγίων αυτών γυναικών. Ήδη στο κάθισμα μετά την τρίτη ωδή ο υμνογράφος ενώ μνημονεύει οσίους μεγάλους Πατέρες, αμέσως στη συνέχεια καλεί τους πιστούς να «συνευφημήσουν» και όλες τις όσιες γυναίκες. «...<i>Καί συνευφημήσωμεν ἐν ὠδαῖς σύν τούτοις Εὐπραξίαν τήν παρθένον, σύν πάσαις ὑμνήσωμεν γυναικῶν ταῖς θεόφροσι</i>». Και βεβαίως η αναφορά και στις γυναίκες οσίες θα έλεγε κανείς ότι είναι περιττή, όταν όλη η εορτή, όπως και κάθε άλλη, στηρίζεται στις πρεσβείες της απόλυτα Μοναδικής Γυναίκας, της Υπεραγίας Θεοτόκου, χωρίς την Οποία πράγματι η σωτηρία μας συνιστά ένα διακύβευμα! «<i>Πρεσβείαις τῆς ἀπειράνδρου καί ἀγαθῆς Μητρός σου ἐκδυσωπούμενος, δός ἡμῖν τῷ φωτί Σου πορεύεσθαι</i>» (κάθισμα όρθρου).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Η ημέρα δεν αναφέρεται όμως τελικώς μόνον στους οσίους και τις οσίες. Ο άγιος υμνογράφος «θυμάται» ότι δεν υπάρχει άγιος που να άγιασε χωρίς ασκητικό φρόνημα. Το ασκητικό φρόνημα είναι το φρόνημα του Χριστού<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn3" name="_ftnref3" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[3]</span></span></span></a>, το φρόνημα γενικά της αγιότητας, συνεπώς όλοι οι άγιοι, οποιασδήποτε ομάδας, εντάσσονται θα λέγαμε στη συγκεκριμένη αυτή ημέρα! Ο υμνογράφος όμως περιορίζει την έκταση. Στις δύο τελευταίες ωδές, την όγδοη και την ένατη, μνημονεύει μετά τους οσίους, αλλ' ως συνέχεια αυτών, τους αγίους Ιεράρχες της Εκκλησίας, διότι προφανώς θεωρεί ότι δεν είναι δυνατόν να είναι κανείς Ποιμήν της Εκκλησίας, συνεχιστής και διάδοχος δηλαδή των Αγίων Αποστόλων, χωρίς το οσιακό ασκητικό φρόνημα. Κι είναι αλήθεια! Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τη φοβερή άσκηση των Αγίων Ιεραρχών Αθανασίου του μεγάλου, Βασιλείου του μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου, Γρηγορίου του Νύσσης, Ιωάννου του Χρυσοστόμου και των λοιπών άλλων μεγάλων Ιεραρχών; Γι’ αυτό ακριβώς και τα ονόματά τους παρελαύνουν στα τροπάρια του υμνογράφου μας, ο οποίος αφορμάται από αυτά για να δώσει στον κάθε Ιεράρχη και έναν ξεχωριστό χαρακτηρισμό. «<i>Πολύαθλος</i>» για παράδειγμα ο Αθανάσιος, «<i>θεόσοφος στύλος</i>» ο Κύριλλος, «<i>δόξα των Νυσσαέων</i>» ο Γρηγόριος, «<i>μελίγλωττος</i>» ο Σωφρόνιος.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Απλώνεται λοιπόν ο ποιητής στις κύριες ομάδες των αγίων, αλλά μνημονεύει, με συστηματικό θα λέγαμε τρόπο και τους αγίους μάρτυρες. Εννοούμε ότι τελειώνοντας την κάθε ωδή, είτε στους οσίους είτε στις οσίες είτε στους Ιεράρχες, έχει συγκεκριμένο μαρτυρικό τροπάριο. Γιατί; Διότι θέλει να τονίσει αυτό που συνιστά βαθειά πεποίθηση της Εκκλησίας, ότι δηλαδή όλοι οι άγιοι στο βάθος και κατ’ ουσίαν είναι μάρτυρες. Αν όχι του αίματος, όπως συμβαίνει με πάμπολλους εξ αυτών, αλλά της συνειδήσεως. Τι έκαναν όλοι οι άγιοι παρά αγωνίστηκαν να ζήσουν ενάντια στην πεσμένη στην αμαρτία ανθρώπινη φύση τους, επιλέγοντας το αγκυροβόλημα της καρδιάς και της ψυχής τους στο θέλημα του Χριστού και Θεού; Κι αυτή η επιλογή αποτελεί διαχρονικά πράγματι ένα μαρτύριο. Διότι άλλα επιθυμεί ο άνθρωπος της αμαρτίας και άλλα ο άνθρωπος του Θεού. «<i>Ἡ σάρξ ἐπιθυμεῖ κατά τοῦ Πνεύματος, καί τό Πνεῦμα κατά τῆς σαρκός»</i><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn4" name="_ftnref4" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face="Arial, sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[4]</span></span></span></a>.<i> «Οὐδείς δύναται δυσίν κυρίοις δουλεύειν</i>»<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn5" name="_ftnref5" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[5]</span></span></span></a>. Συνεπώς, άγιος είναι ο πιστός που ενώ φέρεται από τον νόμο της αμαρτίας κατά του Θεού, εκείνος διά της βίας και χάριτι βεβαίως Θεού στρέφεται προς Εκείνον, ζώντας στη συνείδησή του ένα μαρτύριο. «<i>Βία φύσεως διηνεκής</i>»<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn6" name="_ftnref6" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[6]</span></span></span></a>, λέει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος ζωγραφίζοντας τον όσιο και τον κάθε άγιο. Πρόκειται για ό,τι ο Κύριος απεκάλυψε, ότι «<i>ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βιάζεται καί βιασταί ἁρπάζουσιν αὐτήν</i>»<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn7" name="_ftnref7" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[7]</span></span></span></a> - ο πιστός, ο άγιος βρίσκεται αδιάκοπα σ’ έναν αδυσώπητο πνευματικό πόλεμο, σε μία ένταση εσωτερική, για να βρίσκεται εκεί που είναι ο Κύριός Του, δηλαδή οι άγιες εντολές Του.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Η παραπάνω αλήθεια, η «χαρτογράφηση» της εσωτερικής πορείας του οσίου, του κάθε αγίου, άνδρα και γυναίκας, αποτελεί το καίριο σημείο στο οποίο επικεντρώνει την προσοχή μας συχνά ο άγιος υμνογράφος. Μιλάει για τους οσίους, αλλά δεν μένει σε μία επιφανειακή και εξωτερική περιγραφή των αγώνων τους. Τον ενδιαφέρει το «βάθος» τους, γιατί αυτό θέλει να προβάλει, ώστε να λειτουργήσει και ως αρχέτυπο και πρότυπο για όλους τους πιστούς. Το δοξαστικό μάλιστα του εσπερινού με σαφήνεια δείχνει την κατά Χριστόν πολιτεία των οσίων και αγίων. «Αφού τηρήσατε υγιές και αλώβητο από την αμαρτία το κατ’ εικόνα κι αφού καταστήσατε τον νου σας ηγεμόνα απέναντι στα ολέθρια πάθη με τους ασκητικούς σας αγώνες, όσο είναι δυνατόν στον άνθρωπο ανεβήκατε στο καθ’ ομοίωσιν. Διότι με ανδρεία ψυχής ασκήσατε βία στην (αμαρτωλή) φύση (που ρέπει επί τα πονηρά) και σπεύσατε να υποτάξετε το χειρότερο στο καλύτερο και να υποδουλώσετε το σαρκικό φρόνημα στο Πνεύμα»<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn8" name="_ftnref8" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[8]</span></span></span></a>.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Η πορεία αυτή δεν συνιστά την «<i>ὁδόν Κυρίου</i>», όπως την απεκάλυψε ο Κύριος<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn9" name="_ftnref9" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[9]</span></span></span></a>; Με τα αποτελέσματα που επίσης ο Ίδιος υποσχέθηκε: την ενχρίστωση του ανθρώπου, την ταύτισή του με Εκείνον, την ένταξή του στον Νυμφώνα Του που θα πει την ένταξη του πιστού στη Βασιλεία του Θεού, ήδη από τη ζωή αυτή. Ένα απόστιχο του εσπερινού επίσης με ενάργεια φοβερή μάς προσφέρει την υπέρ φύσιν χριστιανική ζωή. «Ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας, αδελφοί, από κάθε μολυσμό της σάρκας και του πνεύματος. Ας κάνουμε να λάμψουν οι λαμπάδες των ψυχών μας, με τη φιλοπτωχεία μας, χωρίς να καταβροχθίζουμε ο ένας τον άλλον με τη συκοφαντία. Κι αυτό γιατί έφτασε ο καιρός, όταν ο Νυμφίος θα έλθει, για να αποδώσει σε όλους σύμφωνα με τα έργα τους. Ας μπούμε λοιπόν μαζί με τον Χριστό και με τις φρόνιμες παρθένες στον Νυμφώνα Του, φωνάζοντας δυνατά εκείνη τη φωνή του Ληστή προς Αυτόν: Θυμήσου μας, Κύριε, όταν έλθεις στη Βασιλεία Σου».<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn10" name="_ftnref10" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[10]</span></span></span></a><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 26px;">Είναι ευνόητο έτσι ότι οι όσιοι, αυτοί που με πόθο ακολουθούν τον Χριστό συσταυρωμένοι μαζί Του, είναι αυτοί που αφενός ζουν πια όλα όσα ο Κύριος είπε ότι θα αποτελούν κληρονομιά των πιστών Του – αυτά που περιέγραψε ο απόστολος Παύλος με τα λόγια «<i>ἅ ὀφθαλμός οὐκ εἶδε καί οὖς οὐκ ἤκουσε καί ἐπί καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἅ ἡτοίμασεν ὁ Θεός τοῖς ἀγαπῶσιν Αὐτόν</i>»<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn11" name="_ftnref11" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[11]</span></span></span></a> - αφετέρου όμως έχουν και την παρρησία να πρεσβεύουν υπέρ ημών για όλους τους κινδύνους που αντιμετωπίζουμε αλλά και για την ενίσχυσή μας στον καθημερινό πνευματικό αγώνα μας και εν όψει της Νηστείας της Σαρακοστής. Όπως το καταγράφει μάλιστα ο υμνογράφος μεταξύ άλλων: οι άγιοι Ιεράρχες και Ασκητές και Ιερομάρτυρες και όσιες Γυναίκες «καταφρόνησαν τα φθαρτά και τα πρόσκαιρα πράγματι, και ως αράχνη και ως σκουπίδια τα θεώρησαν, προκειμένου να κερδίσουν τον Χριστό και τα Βασίλεια αυτού, όπως και τα θεία εκείνα που οφθαλμός ανθρώπου δεν είδε κι αυτί δεν άκουσε ποτέ»<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn12" name="_ftnref12" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[12]</span></span></span></a> (αίνοι). Και: </span><span style="font-size: 17.3333px;">«</span><span style="font-size: 13pt; text-indent: 36pt;">Άγιοι και ένδοξοι Πατέρες που σας μνημονεύσαμε, αλλά και όσοι είστε άγνωστοι σε μας, σώστε εμάς που επιτελούμε με πόθο τα μνημόσυνά σας</span><span style="font-size: 17.3333px;">»</span><span style="font-size: 13pt; text-indent: 36pt;"> (ωδή στ΄). </span><span style="font-size: 17.3333px;">«</span><i style="font-size: 13pt; text-indent: 36pt;">Παρρησίαν ἔχοντες πρός Κύριον, εἰρήνην αἰτήσασθε ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν</i><span style="font-size: 17.3333px;">»</span><span style="font-size: 13pt; text-indent: 36pt;"> (Θεοτοκίον αίνων). </span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial",sans-serif" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Ο άγιος ποιητής μάς καλεί σε κάτι που ανθρωπίνως φαντάζει παντελώς αδύνατο: βλέποντας τις αρετές τους και τα ένθεα άνθη της ζωής τους, περπατώντας πάνω στον βίο τους σαν να είμαστε σε Παράδεισο τερπνό, ας γίνουμε σαν κι αυτούς – να αρχίσουμε αγώνα άμιλλας μαζί τους! Πώς; Με τις ευχές τους να μας δυναμώσει ο Κύριος για να τους φτάσουμε. Διότι κοινωνούμε την ίδια μ’ αυτούς φύση. «Αφού καταφωτιστήκαμε με τις αστραπές των πατέρων και μπήκαμε τώρα μαζί τους σαν σε Παράδεισο τερπνό, ας καταπολαύσουμε τον χείμαρρο της τρυφής τους. Και αποσκοπώντας με θάμβος στα ανδραγαθήματά τους ας «αμιλληθούμε» με τις αρετές τους, κραυγάζοντας προς τον Σωτήρα: Με τις ευχές τους, Θεέ μας, κάνε μας μετόχους τῆς οὐράνιας Βασιλείας Σου»<a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftn13" name="_ftnref13" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 13pt; line-height: 18.5467px;">[13]</span></span></span></a> (κάθισμα όρθρου).<o:p></o:p></span></p><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px;"><span style="background-color: white;"><br clear="all" /></span><hr align="left" size="1" width="33%" /><div id="ftn1"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref1" name="_ftn1" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[1]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> Συναξάρι Σαββάτου Τυρινής Τριωδίου.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn2"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref2" name="_ftn2" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[2]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> «<i>Δεῦτε προσοίσωμεν ὕμνους κατά χρέος, γυναιξί ταῖς ὁσίως βιωσάσαις καί ἰσαγγέλως∙ Ὧν ἱκεσίαις κράζομεν∙ Ὁ Θεός σῶσον πάντας ἡμᾶς</i>».<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn3"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref3" name="_ftn3" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[3]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> Πρβλ. Φιλ. 1, 29.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn4"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref4" name="_ftn4" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[4]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> Γαλ. 5, 17.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn5"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref5" name="_ftn5" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[5]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> Ματθ. 6, 24.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn6"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref6" name="_ftn6" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[6]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> Κλίμαξ, Λόγος α΄, 12.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn7"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref7" name="_ftn7" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[7]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> Ματθ. 11, 12.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn8"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref8" name="_ftn8" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[8]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> «<i>Τό κατ’ εἰκόνα τηρήσαντες ἀλώβητον, νοῦν ἡγεμόνα κατά παθῶν ὀλεθρίων ἀσκητικῶς ἐνστησάμενοι, εἰς τό καθ’ ὁμοίωσιν ὡς δυνατόν ἀνεληλύθατε∙ ἀνδρικῶς γάρ τήν φύσιν ἐκβιασάμενοι, ἐσπεύσατε τό χεῖρον καθυποτάξαι τῶ κρείττονι, καί τήν σάρκα δουλῶσαι τῶ Πνεύματι</i>».<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn9"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref9" name="_ftn9" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[9]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> Βλ. Ματθ. 16, 24: «<i>Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν Σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι</i>».<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn10"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref10" name="_ftn10" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[10]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> «<i>Καθαρίσωμεν ἑαυτούς, ἀδελφοί, ἀπό παντός μολυσμοῦ σαρκός καί πνεύματος∙ τάς λαμπάδας τῶν ψυχῶν ἡμῶν φαιδρύνωμεν, διά φιλοπτωχείας, μή κατεσθίοντες ἀλλήλους τῆ συκοφαντίᾳ∙ ἔφθασε γάρ ὁ καιρός, ὅταν ὁ Νυμφίος ἐλεύσεται, πᾶσιν ἀποδοῦναι κατά τά ἔργα αὐτῶν. Συνεισέλθωμεν Χριστῶ μετά τῶν</i> <i>φρονίμων Παρθένων, τήν φωνήν ἐκείνην τοῦ Ληστοῦ πρός αὐτόν ἀνακράζοντες: Μνήσθητι ἡμῶν, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου</i>».<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn11"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref11" name="_ftn11" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[11]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> Α΄Κορ. 2, 9.<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn12"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref12" name="_ftn12" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[12]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> «<i>τῶν γάρ φθαρτῶν κατεφρόνησαν, καί τῶν προσκαίρων ἀληθῶς, καί ὡς ἀράχνην ἡγήσαντο, καί ὥσπερ σκύβαλα αὐτά, ἵνα κερδήσωσι τον Χριστόν καί τά βασίλεια αὐτοῦ, καί τά θεῖα ἐκεῖνα, ἅ ὀφθαλμός οὐκ εἶδεν, οὖς οὐδέ ἤκουσε ποτέ</i>».<o:p></o:p></span></span></p></div><div id="ftn13"><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><a href="file:///C:/Users/pgdorbas/Desktop/%CE%A3%CE%91%CE%92%CE%92%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%A4%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3.docx#_ftnref13" name="_ftn13" style="color: #da1700; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><span class="MsoFootnoteReference"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt; line-height: 15.6933px;">[13]</span></span></span></span></a><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"> «<i>Ταῖς τῶν πατέρων ἀστραπαῖς καταυγασθέντες, ὡς εἰς Παράδεισον τερπνόν νῦν εἰσιόντες, τῆς τρυφῆς τοῦ χειμάρρου καταπολαύσωμεν, καί τούτων τάς ἀριστείας θαμβητικῶς σκοποῦντες ἁμιλληθῶμεν ταῖς ἀρεταῖς, τῶ Σωτῆρι κραυγάζοντες∙ Εὐχαῖς αὐτῶν ὁ Θεός, μετόχους ἡμᾶς ποίησον, οὐρανῶν Βασιλείας σου</i>».</span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><br /></span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><br /></span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><span face=""Arial",sans-serif" style="font-size: 11pt;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/03/blog-post_63.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></span></p></div></div>

ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

  « Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνείαν ἐπιτελοῦμεν πάντων τῶν ἐν ἀσκήσει λαμψάντων ἁγίων ἀνδρῶν τε καί γυναικῶν » (Την ίδια ημέρα, μνημονεύουμε όλους αυτ...

Read more »