π. Ιωάννης Δρογγίτης – Ὀρθόδοξος καὶ ρωσικὸς ρεαλισμὸς.

<p> </p><p><br /></p><header class="entry-header" style="background-color: white; color: #373737; font-family: "Noto Sans", sans-serif; font-size: 15px; margin: 0px auto; width: 584.266px;"><div class="entry-meta" style="border: 0px; clear: both; color: #666666; font-family: inherit; font-size: 12px; font-style: inherit; font-weight: inherit; left: 0px; line-height: 18px; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; position: absolute; top: 0px; vertical-align: baseline; z-index: 1;"><span class="sep" style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Posted on </span><a href="https://tasthyras.wordpress.com/2022/03/26/%cf%80-%ce%b9%cf%89%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%b3%ce%b3%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82-%e1%bd%80%cf%81%ce%b8%cf%8c%ce%b4%ce%bf%ce%be%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%e1%bd%b6-%cf%81%cf%89/" rel="bookmark" style="border: 0px; color: #067b7d; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: bold; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;" title="12:22 μμ">26 Μαρτίου, 2022</a></div></header><div class="entry-content" style="background-color: white; border: 0px; font-family: "Noto Sans", sans-serif; font-size: 15px; margin: 0px auto; outline: 0px; padding: 1.625em 0px 0px; vertical-align: baseline; width: 584.266px;"><div class="wp-block-image" style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><figure class=" aligncenter size-large is-resized" style="clear: both; display: table; margin: 0px auto;"><img alt="" height="153" src="https://tasthyras.files.wordpress.com/2021/09/ce94cf81cebfceb3ceb3ceafcf84ceb7cf82-2.png" style="border-radius: inherit; max-width: 100%; vertical-align: bottom;" width="347" /></figure></div><p class="has-text-align-right has-text-color" style="border: 0px; color: #1e1bc8; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><em style="border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ο π. Ιωάννης Δρογγίτης απαντά σε ερωτήσεις.</strong></em></p><p class="has-text-color" style="border: 0px; color: #a90707; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ερ.: Αυτό που ήθελα να ρωτήσω, πάτερ, είναι γιατί αυτός ο πόλεμος τώρα και γιατί αυτός ο πόλεμος έτσι, που θυμίζει τα γεγονότα στη Γιουγκοσλαβία και ο τρόπος που διεξήχθη τότε ο πόλεμος. Από τότε δεν έχουμε ξαναδεί στην Ευρώπη μια τέτοια πολεμική σύρραξη. Αυτό, γιατί τώρα και γιατί έτσι;</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span id="more-47190" style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></span></p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: underline; vertical-align: baseline;"><strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Π.Ι.:</strong></span> Δεν ξέρω πώς να στο πω αυτό που ρωτάς, μπορώ να πω το εξής όμως, ότι ο πόλεμος αυτός είναι ένας πόλεμος δυστυχώς αναπόφευκτος. Δεν ξέρω ποιος πολεμάει ποιον. Ή μάλλον μπορώ, έχω μια γνώμη για το ποιος πολεμάει ποιον. Σίγουρα δεν νομίζω ότι πολεμάει η Ρωσία την Ουκρανία. Αυτό μπορώ να το πω. Ο πόλεμος είναι γενικευμένος. Αν μας ενδιαφέρει να μάθουμε για τον πόλεμο θα έπρεπε να βλέπουμε τόσο καιρό ότι ζούμε σε έναν πόλεμο γενικευμένο. Επομένως το ερώτημά μας θα πρέπει να ξεκινήσει από την αντίληψη ότι ούτως ή άλλως ζούμε σε πόλεμο και ότι αυτό που συμβαίνει είναι μια ειδική φάση αυτού του πολέμου που θα μπορούσε να γίνει τώρα, θα μπορούσε να γίνει [….] Η μυστική Ιστορία του κόσμου γίνεται σε άλλα δωμάτια στα οποία εμείς δε συμμετέχουμε.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ξέρουμε όμως ότι αυτός ο πόλεμος ήταν σχεδόν αναπόφευκτος, ήταν προγραμματισμένος. Το ίδιο το Ουκρανικό κράτος δημιουργήθηκε για να πολεμήσει τη Ρωσία. Έτσι δημιουργήθηκε. Και έδωσαν υπόσχεση οι στρατιωτικοί ότι θα πολεμήσουν τη Ρωσία. Τον έχουν δώσει από το ’90. Τους υποχρέωσαν. Επομένως, δηλαδή ο πόλεμος θα γινόταν. Θα γινόταν γιατί το Ουκρανικό κράτος είναι ένα κράτος-μαριονέττα. Δημιουργήθηκε γι’ αυτό. Δημιουργήθηκε για να πολεμήσει τη Ρωσία. Και είναι ας πούμε ένα θέατρο σκιών αυτό. Θα συνέβαινε αυτό ούτως ή άλλως με τον άλφα ή βήτα τρόπο. Δε θα συνέβαινε αν η Ουκρανία είχε επίγνωση, ας πούμε, της Ιστορίας της – οι άνθρωποι είχαν, παρασύρθηκαν οι καημένοι. Ο Ουκρανικός λαός δεν είναι ένας λαός ο οποίος ξαφνικά έγινε αυτό που βλέπουμε. Και ούτε και ξέρουμε πόσοι παραμένουν σε αυτή την ιδεολογία. Τέλος πάντων είναι πολλά που μπορεί να πει κανείς αλλά από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Αυτό λοιπόν είναι ένα κράτος που στήθηκε ακριβώς από τη νέα τάξη πραγμάτων για να χτυπήσει τη Ρωσία την οποία μισεί. Νόμιζε ότι τελείωσε με τη Ρωσία, προσπάθησε να κάνει ένα τελειωτικό χτύπημα, δεν πρόλαβε να το κάνει γιατί βγήκε αυτός ο άνθρωπος, νομίζω ως άγγελος, για το ρωσικό λαό – ο Πούτιν εννοώ – και απέτρεψε αυτήν την καταστροφή. Η χώρα είχε διαλυθεί. Περίμεναν απλώς το χτύπημα της σκανδάλης. Εκεί ακριβώς στο χτύπημα της σκανδάλης εμφανίστηκε αυτός ο άνθρωπος.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Το κράτος λοιπόν συνέβη για να μπορεί το ΝΑΤΟ και όλη αυτή η κλίκα που συμμετέχει σε αυτό να προσεγγίσει τη Ρωσία και να απειλήσει τη Ρωσία, την οποία μισεί θανάσιμα. Γενικά, νομίζω η Δύση μισεί τη Ρωσία. Εγώ δεν τα λέω όλα αυτά από μια θέση μοσχοβιτισμού, νεομοσχοβιτισμού ή φιλορωσσισμού άκριτου. Δε μιλάω συναισθηματικά στα θέματα αυτά. Αλλά δε μιλάω και αντιιστορικά ή έξω από τη θέση μου την εκκλησιαστική. Μέσα σε αυτό μιλάω και λέω το εξής: αυτοί οι άνθρωποι μισούν τη Ρωσία. Μισούν ότι εκφράζει η Ρωσία. Μισούν το ρωσικό πολιτισμό. Μισούν τη δύναμη την κοσμική, την ισχύ την κοσμική της Ρωσίας. Μισούν την πνευματικότητα της Ρωσίας. Μισούν τη Ρωσική ψυχή. Μισούν το Ρωσικό πολιτισμό. Μακάρι να μην υπήρχε ο Ντοστογιέφσκι και όλοι οι μεγάλοι μουσουργοί της Ρωσίας. Μακάρι να μην υπήρχε κανείς από αυτούς. Αυτό η Δύση θα το έβλεπε ως το καλύτερό της. Υπάρχουν βέβαια αυτοί, υπήρξαν και θα υπάρχουν. Μέσα σε αυτό το γενικευμένο μίσος, λοιπόν, εντάσσεται και αυτός ο πόλεμος.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Η Ρωσία, κατά τη γνώμη μου, δεν επιτίθεται στην Ουκρανία. Κάνει το αυτονόητο. Δεν ήθελε, δεν βιάζεται […] ακόμη και πολιτικά αν το δείτε η Ρωσία ποτέ δε βιαζόταν να ανταποδώσει χτυπήματα. Δεν έκανε ανόητες κινήσεις ποτέ στην Ιστορία. Και πρόσφατα δηλαδή, να μην πω παραδείγματα, δεν είναι της δικής μου αρμοδιότητας. Δεν παρασύρεται δηλαδή, δεν κάνει τέτοια. Και άργησε, μάλιστα, και πολύ. Άργησε πολύ να το κάνει. Καταλάβατε γιατί; Γιατί η Ουκρανία στόχευε σε αυτό. Προκαλούσε. Η Ουκρανία ως κρατική, θεσμική οντότητα εννοώ, όχι ο λαός της. Ο λαός της παρασύρθηκε. Έχει παρασυρθεί. Θα έπρεπε να του φτιάξουν μια εθνική ιδεολογία ενάντια στη Ρωσία. Ενάντια στη μάνα τους δηλαδή. Ενάντια στον πολιτισμό τους, κυρίως, στράφηκαν. Αυτό είναι ένα τέρας. Αλλά αυτοί που δημιουργούν την Ιστορία δεν τους νοιάζει, ούτε οι άνθρωποι τους νοιάζουν, ούτε οι Ιστορίες, ούτε τίποτα. Είναι κυνικοί. Έτσι λοιπόν, κυνικά, έστρεψαν και την Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας. Έβαλαν τους δικούς τους ανθρώπους, το σχεδίασαν, έβγαλαν και αυτόν που δεν τους έκανε, έκαναν το πολιτικό πραξικόπημα και εγκατέστησαν μετά τους τρεις, τους δύο και τον τελευταίο ηθοποιό. Έτσι λοιπόν, θα γινόταν αυτό. Προσεταιρίστηκαν και τις ακροδεξιές, ναζιστικές, όχι ακροδεξιές, τις ναζιστικές ιδεολογίες. Είναι το μακρύ τους χέρι… αυτό που γίνεται στην Ουκρανία είναι φοβερό, απλώς οι άνθρωποι δεν το ξέρουν. Δεν ξέρουν τι γίνεται.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Τα εγκλήματα της Ουκρανίας εναντίων των ρωσοφώνων είναι απίστευτα για τη σημερινή εποχή. Να πω σε όσους δεν το ξέρουν και σε εσάς, ότι υπάρχει ένα νεκροταφείο η Αλέα των Αγγέλων. Η Αλέα των Αγγέλων, λοιπόν, είναι ένα νεκροταφείο παιδιών. Οι άνθρωποι έκαναν γενοκτονία. Καταλάβατε; Γενοκτονία κανονική. Έχουν ένα νεκροταφείο μόνο για παιδιά. Και τώρα όσοι αιχμαλωτίζονται από τους Ουκρανούς τους πάνε οι Ρώσοι στο νεκροταφείο των παιδιών, στην Αλέα των Αγγέλων. Και τους λένε ‘για κοιτάξτε τι κάνατε’. Αυτό έκαναν. Επίσημα έκαναν και ήθελαν και έκαναν εθνοκάθαρση. Μέχρι πότε να το αντέξουν αυτό; Ή θα άφηνε η Ρωσία να είναι 30 χλμ. από τα σύνορά της, από πόλη της ρουκέτες νατοϊκές; Αυτά είναι αστεία πράγματα. Οι Ρώσοι δεν είναι κανένας λαός […] η κρατική τους οντότητα είναι πάρα πολύ σοβαρή. Ευτυχώς για τον κόσμο. Θα άφηναν ποτέ το ΝΑΤΟ να πάει στα σύνορά τους, δίπλα ακριβώς να τους στοχεύει με ρουκέτες; Ποιος ανόητος λέει τέτοια πράγματα; Δε λέω τίποτα κρυφό. Απλά πράγματα σας λέω. Που κάνουμε όλοι τους δήθεν ειρηνιστές και τα λοιπά. Εντάξει, φυσικά είμαστε. Ποιος χριστιανός θέλει τον πόλεμο; Αλλά πέστε μου, δηλαδή, θα λέγαμε όχι στον πόλεμο μέχρι που θα εισέβαλε το ΝΑΤΟ στη Ρωσία; Και τότε θα λέγαμε ‘αχ, ναι, έπρεπε να γίνει κάτι’. Θα έπρεπε να αφήνονται τα παιδιά να σκοτώνονται;</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Επισήμως, δημόσια, οι άνθρωποι θεωρούσαν το Ντονμπάς και τους ανθρώπους που ζουν εκεί –εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στον Ντονμπάς, ρωσόφωνοι- άχρηστο υλικό τους λέγανε. Δημόσια είπαν ότι πρέπει να τους σκοτώσουν. Δημόσια. Το καταλαβαίνετε; Μιλάμε για εθνοκάθαρση κανονική. Και έρχονται τώρα οι δήθεν «θείες» του συστήματος να μας πουν ‘πόσο κοκκινίζουμε με τον πόλεμο και τι κακοί που είναι οι Ρώσοι’; Αυτά ας τα πιστέψει όποιος θέλει. Αλλά η Ιστορία δεν είναι αυτή. Οι άνθρωποι έκαναν γενοκτονία. Πιστεύουν στη γενοκτονία. Εκτός από την ιδεολογία τους τη ναζιστική, όποιοι είναι σε αυτά, πίστεψαν και καλλιέργησαν μία τέτοια αντίληψη.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Να πούμε σε όσους δεν ξέρουν, γιατί αυτά δεν ακούστηκαν πουθενά, ενώ είναι γνωστά θέματα, τι έγινε στις 2 Μαΐου του ’14, στην Ουκρανία; Ημέρα φρίκης για τον παγκόσμιο πολιτισμό. Κάηκαν άνθρωποι, τους έκαψαν ζωντανούς μέσα στο Κτίριο των Συνδικάτων. Επειδή ήταν αντιφρονούντες, στην ακροδεξιά τους ρητορική. Στη ναζιστική, γιατί το ακροδεξιά είναι πολιτικά παρερμηνεύσιμο. Στην καθαρά ναζιστική τους αντίληψη. Τους έκαψαν ζωντανούς. Τους πυροβολούσαν. Πηγαίναν να πηδήξουν απ’ τα παράθυρα και τους πυροβολούσαν από κάτω, παιδιά. Και όσοι γλίτωσαν πέρασαν από δίκη. Απ’ αυτούς. Όχι από αυτούς που σκότωναν. Μιλάμε για τρομερό έγκλημα στο Κτίριο των Συνδικάτων. Σκότωσαν 50 ανθρώπους έτσι. Τους έκαψαν ζωντανούς παιδιά. Αν δείτε τις φωτογραφίες είναι απίστευτο αυτό. Ποιοι τους σκότωσαν; Φαίνεται. Μάθετε την Ιστορία. Εγώ θα σας την πω; Ας την ψάξετε ποιοι. Και ήθελαν να κάνουν και τη μέρα γιορτή στην Ουκρανία. Κάψαν ανθρώπους τώρα, έτσι; Όχι αστεία πράγματα. Βάλανε και τους καίγανε. Πετάγανε μέσα δακρυγόνα, δεν είχαν να αναπνεύσουν. Ήταν και μεγάλοι άνθρωποι ταυτόχρονα μέσα. Βιάστηκαν, κακοποιήθηκαν. Μπήκαν μέσα. Φανταστείτε τώρα τι ‘καλά’ που φέρθηκαν. Μπήκαν μέσα οι άλλοι, με το που τους κλείσανε μέσα στο κτίριο και όποιους βρίσκανε τους κακοποιούσαν, βίασαν τις γυναίκες, τους σκοτώσανε, κάνανε εγκλήματα φοβερά. Και μετά πηγαίνει το κράτος και φυλακίζει αυτούς που είχαν απομείνει ζωντανοί. Τους συλλαμβάνει.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Εντάξει. Θέλω να πω ότι η Ιστορία έχει πολλά άλλα επεισόδια και επομένως το τώρα και το γιατί είναι πολύ αφηρημένο. Νομίζω ότι οι ίδιοι ξέρουν το τώρα και το γιατί. Ούτως ή άλλως όμως ήταν προδιαγεγραμμένο ότι θα γινόταν. Δε μπορούσε να μη γίνει. Νομίζω ότι η Ρωσία δεν επιτίθεται, στην πραγματικότητα αμύνεται εκεί πέρα. Πρέπει να αμυνθεί, έπρεπε να αμυνθεί και πρέπει να προφυλάξει τους και τους ρωσόφωνους αλλά και την ίδια της την κρατική υπόσταση. Είναι δυνατόν; Δηλαδή θα άφηνε το ΝΑΤΟ να πάει δίπλα από τα σύνορά της να στήσει πυραύλους; Δε θα γινόταν αυτό.</p><p class="has-text-color" style="border: 0px; color: #b80808; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ερ.; Πάτερ, ήθελα να ρωτήσω για αυτήν την προφανώς μονόπλευρη ενημέρωση και την προφανή προπαγάνδα όλων των μέσων μαζικής ενημέρωσης υπέρ των Ουκρανών, αυτό το θράσος και αυτή η σιγουριά από πού πηγάζει και δεν φοβούνται τον αντίκτυπο που θα έχει στον κόσμο, ότι μπορεί να προκαλέσει τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που ενδεχομένως, όχι ενδεχομένως, που σίγουρα αυτοί θέλουν να πετύχουν;</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Κοίταξε, αυτό πηγάζει από το δαιμονικό πνεύμα το οποίο κανοναρχεί τους ανθρώπους αυτούς. Αυτός είναι που κάνει, ο χοράρχης ας πούμε, αυτής της ιστορίας. Και επομένως το πνεύμα του είναι αυτό και αυτό το πνεύμα δίνει εκεί που το δίνει. Αυτοί έχουν την αίσθηση της παντοδυναμίας πάντοτε. Και αυτό το αλαζονικό πνεύμα είναι το πνεύμα του διαβόλου στην Ιστορία. Και έχουν αυτήν την αίσθηση ότι είναι παντοδύναμοι. Μα δεν είδατε τον κύριο αυτόν της μεγάλης επανεκκίνησης, που έλεγε ότι είναι όλοι δικοί μας; Με πόση άνεση και κυνικότητα το έλεγε; Είναι όλοι δικοί τους, είναι αλήθεια. Οι λαοί είναι περικυκλωμένοι. Αυτό δίνει την αίσθηση, την υβριστική αίσθηση ότι ‘είμαστε παντοδύναμοι και δε μας νοιάζει. Σας το λέμε και μπροστά σας’. Δεν πιστεύουν, εξάλλου […] γι’ αυτούς οι λαοί είναι τίποτα, είναι σκουπίδια οι άνθρωποι, δεν τους υπολογίζουν. Επομένως δεν πιστεύουν ότι κανείς ενδιαφέρεται ή ότι κι αν ενδιαφερθεί και καταλάβει δεν έχει τη δύναμη να σταματήσει αυτό το πράγμα. Έτσι λοιπόν έχουν την αίσθηση ότι ‘εντάξει, θα τα πούμε κιόλας’. Ας φανεί ότι είναι μονόπλευρη η προπαγάνδα. Ας φανεί. Ας κατεβάζουν τα βίντεο. Ας τα κάνουμε όλα μπροστά τους, και τι έγινε;</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Να σας πω, δείτε τι έγινε με τον κορωνοϊό. Ήταν τόσο δύσκολο να καταλάβει κανείς; Αλήθεια; Από ένα σημείο και μετά, δηλαδή, εντάξει στην αρχή πες. Ακόμα και τώρα οι άνθρωποι έχουν δεχτεί όλη την προπαγάνδα που συνέβη. Και τελικά η προπαγάνδα στο κάτω κάτω αυτό το σκοπό έχει. Αλλά και οι άνθρωποι πρέπει να έχουν σκοπό. Και ο Θεός έχει ορίσει ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να είμαστε ανόητοι. Και ο Κύριος το λέει στο Ευαγγέλιο. Πρέπει να βλέπουμε και τα σημεία των καιρών. Αλλά και τα σημεία του κόσμου, τα σημεία της Ιστορίας. Πού πηγαίνει η Ιστορία. Γιατί πηγαίνει προς τα εκεί; Τι την ωθεί; Ποιος την ωθεί; Τι θέλει; Αυτοί, λοιπόν, έχουν την αίσθηση ότι μπορούν να πάνε την Ιστορία όπου θέλουν. Ο δε Κύριος ἐκγελάσεται αὐτούς, καὶ ὁ Κύριος ἐκμυκτηριεῖ αὐτούς λέει ο Προφήτης. Και αυτό θα γίνει όποτε ο Θεός θέλει. Και γι’ αυτό είναι έτσι απροκάλυπτοι νομίζω.</p><p class="has-text-color" style="border: 0px; color: #b60606; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ερ.: Πάτερ, κατηγορούν τον Πούτιν, όλοι ότι ενώ είναι χριστιανός Ορθόδοξος βάφει τα χέρια του με αίμα αθώων ανθρώπων. Μπορούμε να πούμε ότι ο πόλεμος που διεξάγει ο Πούτιν κατά της Ουκρανίας είναι ένας πόλεμος εναντίον της παγκοσμιοποίησης και κατά της ελίτ του σχεδίου της μεγάλης επαναφοράς, του great reset και κατ’ επέκταση της νέας τάξης πραγμάτων;</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Να ξεκινήσω από το τελευταίο. Δεν είναι αυθαίρετο να πούμε ότι ο Πούτιν πολεμάει τη Νέα Τάξη πραγμάτων. Γιατί; Γιατί βλέπουμε ότι αυτοί που εκφράζουν τη Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι εναντίον της Ρωσίας και του ιδίου του προσώπου του Πούτιν. Αυτοί εκφράζονται εναντίον του προσώπου του. Δηλαδή άνθρωποι που έχουν αιματοκυλήσει τον κόσμο. Και λένε τώρα ότι βάφει τα χέρια του με αίμα. Πράματα δηλαδή που, συγγνώμη, εγώ δεν μπορώ να τα ακούω. Δεν μπορώ να τα ακούω γιατί, ξέρετε, πριν λίγο είχαμε τον πόλεμο στη Συρία. Οι άνθρωποι στη Ρωσία εκεί [….] ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι μεταξύ δύο λαών σχεδόν ενωμένων. Οι Αμερικανοί τι ήθελαν τόσα χρόνια και έκαναν τις επαναστάσεις σε όλο τον κόσμο; Οι ίδιοι εννοώ όχι μόνο αυτές που δημιούργησαν πλαγίως, παραδείγματος χάριν.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Έτσι λοιπόν αν πούμε αυτό το πράγμα τώρα, φυσικά είναι εναντίον της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Αφού βλέπουμε τη Νέα Τάξη Πραγμάτων και τους εκφραστές της να είναι εναντίον της Ρωσίας και του Πούτιν. Υπό αυτήν την έννοια, ναι. Απλά πράγματα. Τώρα αν αυτός ο άνθρωπος βάφει τα χέρια του με αίμα, ποιος θα τον κατηγορήσει που υπερασπίζεται τη χώρα του; Ποιος; Δηλαδή, αν είχαμε επίθεση του ΝΑΤΟ στη Ρωσία θα έπρεπε ως χριστιανοί να καθίσουν οι Ρώσοι να καταληφθεί το κράτος τους επειδή είναι χριστιανοί και δεν πολεμούν; Ο πόλεμος όμως, ορθοδόξως, είναι κάτι το σκοτεινό, αλλά δεν παύει να είναι πολλές φορές αναπόφευκτο υπό την έννοια ότι κάπως πρέπει να προασπίσεις τη χώρα σου, τον εαυτό σου, την ύπαρξή σου. Είναι η πιο δύσκολη στιγμή του ανθρώπου. Μακάρι να μη βρεθεί κανείς σε αυτή τη στιγμή. Δεν πιστεύουμε ότι ο πόλεμος είναι κάτι που ο Θεός, ας πούμε, το ευλογεί με την έννοια ότι το θέλει να γίνει. Αλλά υπάρχουν πόλεμοι που είναι οικονομικοί.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Εγώ, να σας πω τη θέση μου ξεκάθαρα, πιστεύω ότι η Παναγία προστατεύει τα ρωσικά στρατεύματα. Επίσης πιστεύω ότι οι Άγγελοι φρουρούν τον κυβερνήτη της Ρωσίας. Βρίσκεται στην πιο δεινή θέση και η ισχύς που έχει είναι πνευματική. Και του τη δίνει ο Θεός. Αυτό πιστεύω. Να μην είμαστε ανόητοι. Αυτό θέλω να πω. Να μην είμαστε χαζοχαρούμενοι, χαζοειρηνιστές, χαζοθλιμένοι χριστιανοί, έρμαια στον κάθε προπαγανδιστή. Αυτό θα ήταν ευχής έργο, πραγματικά. Να μπορούμε να διεισδύσουμε στο νόημα της Ιστορίας, να ξέρουμε λίγα πράγματα γι’ αυτήν, να ξέρουμε τη θέση μας ως χριστιανοί. Να ξέρουμε ότι κυρίως, θα πρέπει να δούμε τα πράγματα μέσα από τον ευλογημένο πόνο.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Εμείς είμαστε με τον Ουκρανικό λαό, φυσικά. Όχι εναντίον της Ρωσίας. Με τους ανθρώπους είμαστε. Αλλά δεν μπορούμε να είμαστε εναντίον των παιδιών που δολοφονήθηκαν στο Ντονμπάς. Ούτε μπορούμε να είμαστε υπέρ της γενοκτονίας των ρωσοφώνων. Ούτε να είμαστε υπέρ ενός ναζιστικού μορφώματος που έχει αυτή τη δαιμονική συμπεριφορά μέσα στη χώρα τους. Τα πράγματα δεν έχουν μια όψη, καταλάβατε; Εμείς λοιπόν δεν παρασυρόμαστε να πούμε ‘αχ, οι καημένοι, αχ τα αίματα που βάφονται τα χέρια, αχ το τούτο, αχ το άλλο’. Πιο ουσιαστικά θα κοιτάξουμε. Ο Θεός δεν ευδοκεί, δε χαίρεται στην απώλεια των ανθρώπων. Αλλά είναι δίκαιος και ξέρει. Υπάρχουν μάχες που γίνονται και οι άνθρωποι προστατεύονται σε αυτές. Ο Θεός ξέρει το βαθύ νόημα της Ιστορίας. Κι εμείς δεν μπορεί να το ξέρουμε, γιατί; Γιατί χρειάζεται Χάρη.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Όπως δεν μπορούμε να ξέρουμε τον εαυτό μας χωρίς τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, έτσι δεν μπορούμε να ξέρουμε και την Ιστορία χωρίς τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Το νόημά της το βαθύ. Όμως μπορούμε να αγνοήσουμε το πνευματικό νόημα σε έναν πρώτο βαθμό στην Ιστορία; Ο πρώτος βαθμός ποιος είναι; Ότι η Ουκρανία η οποία έχει κάνει μια γενοκτονία, η οποία φέρθηκε όπως φέρθηκε στους ρωσόφωνους, η οποία είναι αυτό που είναι – σας είπα πριν, είναι μια μαριονέττα, έτσι;- και η οποία έκανε, και αυτό μας αφορά σ’ εμάς ως χριστιανούς, αυτή τη μεγάλη βλασφημία, με την ‘ευγενική’ χορηγία των ξένων δυνάμεων, ποια; να δημιουργήσει ένα εκκλησιαστικό μόρφωμα που το ονόμασε ‘Εκκλησία’. Και το επέβαλε, και το ευλόγησαν. Κάποιοι. Αυτό το πράγμα είναι το φυτίλι του πολέμου. Για μας.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ο πόλεμος έχει την πολιτική του διάσταση, την οριζόντια διάσταση, έχει και την εκκλησιαστική του όμως. Για μας η εκκλησιαστική είναι η κύρια. Πώς θα ήταν ανεκτή μια τέτοια βλασφημία; Δε θα έφερνε ένα τέτοιο αποτέλεσμα; Δηλαδή θα ανεχθεί ο Θεός να βρίσκονται ενώπιον του Αγίου Θυσιαστηρίου και να τελούν, ας πούμε, πώς να το πω… την Αναίμακτη Λατρεία άνθρωποι μη χειροτονημένοι; Πήραμε από δύο σχισματικές ομάδες ανθρώπους οι οποίοι ήταν αφορισμένοι και καθηρημένοι και φτιάξαμε μια Εκκλησία και της δώσαμε και επίσημο Τόμο Αυτοκεφαλίας; Αλήθεια; Πώς να το ανεχτεί αυτό ο Θεός, ξέρετε; Σας το λέω υπεύθυνα, με όλο μου τον εαυτό. Αυτό είναι μια βλασφημία ενεργούμενη που ο Θεός δεν τη θέλει και είχε, έχει και θα έχει αποτέλεσμα κακό. Και μόνο με τη μετάνοια όλων όσοι εμπλέκονται σε αυτό, και όλων μας ούτως ή άλλως, θα μπορέσει να διορθωθεί αυτό το μεγάλο τραύμα. Είναι μια βλασφημία ενεργούμενη, σαν κάποιος να βλαστημάει και να μη σταματάει. Αυτό το πράγμα είναι. Εφόρεσαν την κατάρα ως ιμάτιον στην Ουκρανία. Τι θα γινόταν δηλαδή; Δεν παίζουμε με τα πράγματα του Θεού και τα Ιερά και τα Άγια.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ποιοι το έκαναν αυτό; Τους ξέρουμε. Τους ευχαρίστησαν δημόσια. Ποιους ευχαρίστησαν δημόσια η Ουκρανική κυβέρνηση, ο ένας εκ των δύο, ας πούμε Πατριαρχών, πώς να τους πούμε; Ψευδοπατριάρχες; Ο Φιλάρετος […] ποιους ευχαρίστησε ο Φιλάρετος; Ποιους ευχαρίστησε ο Επιφάνιος; Είναι γνωστό ποιους ευχαρίστησε. Το είπαν δημόσια, δηλαδή πώς δημιουργήθηκε αυτή η Εκκλησία. Και βγαίνουμε και λέμε τέτοια πράγματα; Αυτό σας το ξαναλέω είναι βλασφημία και πρέπει να τελειώσει για να εξαλειφθεί και το κακό. Και κάποια στιγμή ο Θεός θα το τελειώσει αυτό. Δε γίνεται. Δε μπορούμε να ανεχτούμε αχειροτόνητους ανθρώπους πρώτη φορά στην Εκκλησία. Μα τόσο απροκάλυπτη βλασφημία; Με ποια κριτήρια το κάναμε αυτό; Με πολιτικά; Με τι; Με το πιστόλι στον κρόταφο; Κοιτάξτε, εμείς, και εμείς προσωπικά νομίζω και οι χριστιανοί, για ό,τι ζούμε πεθαίνουμε κιόλας. Για ό,τι αγαπάμε πεθαίνουμε κιόλας. Αλλιώς είμαστε φτωχοί και να πάμε να πεθάνουμε πριν την ώρα μας. Αυτό.</p><p class="has-text-color" style="border: 0px; color: #b60303; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ερ.: Πάτερ, κάποιοι λένε ότι όλο αυτό δε θα σταματήσει εδώ. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η έναρξη του πολέμου, του συγκεκριμένου, σηματοδοτεί την αρχή των γεγονότων;</p><p class="has-text-color" style="border: 0px; color: #b50404; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ερ.: Ποια είναι αυτά τα γεγονότα, πάτερ;</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ωραία. Αυτό είναι το ερώτημα. Καταρχάς το ερώτημα, νομίζω και να το ήξερε κανείς δε θα έπρεπε να το απαντήσει. Εγώ δεν το ξέρω. Δεν την ξέρω την απάντηση. Αυτό όμως που μπορώ να πω είναι το εξής: ποια ακριβώς είναι τα γεγονότα για τα οποία μιλάς; Τι είναι γεγονός; Η λέξη ‘γεγονότα’ έχει πάρει μια κάπως μυθική σημασία. Όλοι περιμένουν κάποια γεγονότα, μιλάμε γι’ αυτά. Και μάλιστα η αποκαραδοκία των γεγονότων είναι ένα προβληματικό, για μένα, γεγονός πνευματικά. Έτσι το βλέπω εγώ, επιτρέψτε μου. Δηλαδή, ακριβώς, ποια είναι τα γεγονότα; Κάθε μέρα ζούμε γεγονότα. Πότε σταματήσαμε να έχουμε γεγονότα στη ζωή. Και ποιος μας είπε ότι περιμένουμε κάποιο […] προσμένοντας πάλι κάποιο γεγονός; Πάλι θα προσμένουμε ένα γεγονός το οποίο έρχεται; Η αποκαραδοκία του κακού μπορεί να είναι το ίδιο το κακό. Καταλάβατε; Δηλαδή εμείς δεν περιμένουμε ένα κακό. Δεν είναι ορθόδοξη στάση αυτή. Τι άλλο να περιμένουμε; Εμείς κανονικά περιμένουμε το θάνατό μας καθημερινά. Και τη ζωή όμως. Την αναζητούμε τη ζωή. Την αγαπάμε τη ζωή όχι με την έννοια των κοσμικών ανθρώπων. Αγαπάμε τη ζωή την ίδια. Αυτό που συνιστά τη ζωή. Τι συνιστά τη ζωή; το πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας και να δείξουμε αγάπη στο συνάνθρωπο.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Εγώ θα έλεγα να μην περιμένουμε κανένα γεγονός. Εγώ θα έλεγα καλύτερα να περιμένουμε πότε ο Κύριος θα ρίξει ένα βλέμμα ή μάλλον πότε θα είμαστε σε θέση να δούμε το σπλαχνικό Του βλέμμα στο πρόσωπό μας. Και στον κόσμο. Αυτή είναι η ματιά μας στην Ιστορία. Το να βλέπουμε την αμαρτωλή Ιστορία του κόσμου δε συνιστά και κανένα επίτευγμα. Εμείς είμαστε ερασταί του Ακτίστου Φωτός που δε βλέπουμε. Καταλάβατε; Το ψάχνουμε, το αγαπάμε. Αγαπάμε τι; Τη Χάρη του Θεού. Είμαστε τέτοιοι αναζητητές. Τι να περιμένουμε; Να περιμένουμε εμείς τώρα τις καταστροφές; Αυτό είναι μια μερικότητα. Το μερικό πάντοτε μπορεί να πάρει χαρακτήρα απολύτου στη ζωή μας και αυτό πάντοτε είναι πρόβλημα πνευματικά. Ωραία, θα γίνει πόλεμος. Να γίνει. Ας γίνει ότι να’ ναι. Αυτό είναι το θέμα; Το πώς θα σταθούμε εμείς, είναι το ζήτημα, στα πράγματα.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Κοιτάξτε, δεν υπάρχει γεγονός, δεν υπάρχει κατάσταση στην οποία δε μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Η μεγάλη πρόκληση στα γεγονότα, σε όλα τα γεγονότα, είναι εμείς να ζήσουμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Και μπορεί να γίνει αυτό. Καταλάβατε; Πάντα μπορεί να γίνει. Και μέσα σε μια καταστροφή και μέσα σε ένα πόλεμο. Όλοι δοκιμαστήκαμε και δοκιμαζόμαστε. Με τους κορωνοϊούς και με όλα αυτά. Ποια είναι η στάση μας, πώς είδαμε τα πράγματα. Δεν είναι γεγονότα αυτά; Όταν μπορεί να τα βάλεις με τον αδελφό σου, τη μάνα σου, με τον πατέρα σου για το εμβόλιο, τον κορωνοϊό, δεν είναι γεγονότα αυτά; Τι είναι τα γεγονότα; Δε ζούμε γεγονότα, δε ζούμε ένα κραχ; Δε ζούμε μια δικτατορία; Τόσα πράγματα δε ζούμε; Και πόσα ματαιώθηκαν που δεν τα ξέρουμε, μέσα από τις προσευχές των αγίων. Μέσα σ’ αυτά ζούμε.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Η δική μας, λοιπόν η πρόκληση δεν είναι να ζήσουμε μέσα από προσμονές γεγονότων. Είναι να είμαστε άξιοι να ζήσουμε όλα τα γεγονότα. Αυτό νομίζω. Γεγονότα ζούμε κάθε μέρα. Το πιο μεγάλο είναι η Θεία Λειτουργία. Μπορούμε να ζήσουμε μέσα στη Θεία Λειτουργία; Τη ζούμε; Καταλάβατε; Να ζήσουμε τη δοκιμασία; να τη ζήσουμε. Μπορούμε; Να τη ζήσουμε ωραία. Πώς να παραμείνεις ευγενής μέσα σε μια δοκιμασία. Με την έννοια που τη λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, μιας και είμαστε στη Σαρακοστή. Η άνωθεν ευγένεια που λέει. Είναι χαρακτηριστικό του κατ’ εικόνα αυτό. Μπορείς να παραμείνεις τέτοιος όταν σε κυνηγάει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης; Παραδείγματος χάριν. Υπήρξαν άνθρωποι που κράτησαν την ευγένειά τους μέσα στο κτίριο των συνδικάτων στην Ουκρανία, που κάηκε. Εκεί που καιγόντουσαν όλοι και προσπαθούσαν να γλιτώσουν. Κι όμως κράτησαν μια αξιοπρέπεια. Ωραία είναι αυτά.</p><p class="has-text-color" style="border: 0px; color: #ba0101; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ερ.: Ποια είναι η άνωθεν ευγένεια που είπατε πριν και πώς εμείς τη βρίσκουμε; Πώς γινόμαστε εμείς ευγενείς, με αυτόν τον τρόπο, όταν μας συμβαίνουν όλα αυτά τα γεγονότα και στην προσωπική μας ζωή και όταν επηρεαζόμαστε σε ένα παγκόσμιο επίπεδο, όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή με αυτόν τον πόλεμο.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Νομίζω την άνωθεν ευγένεια μπορείς να τη δεις ακόμα και στις φωτογραφίες των Αγίων. Πώς είναι μορφωμένη πάνω στα πρόσωπά τους. Δες ας πούμε τους τελευταίους Αγίους της Εκκλησίας. Δες τον Άγιο Παΐσιο, τον Άγιο Πορφύριο, το Άγιο Ιάκωβο. Δες τον Άγιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη. Δες τους όλους, δηλαδή, πώς αυτό είναι ζωγραφισμένο πάνω τους. Αυτή η ίδια, η ευγένεια η άνωθεν ποια είναι. Είναι η απάθεια. Ότι ό,τι και να κάνουν, και χαστούκι να σου δώσουν δε στο δίνουν με πάθος. Καταλάβατε; Αυτή είναι η άνωθεν ευγένεια. Είναι η απάθεια και είναι η αγαθότητα, η αγαθότροπη προσωπικότητά τους. Αυτή είναι η άνωθεν ευγένεια. Όταν γίνουμε αγαθότροποι, όταν ζήσουμε ανάλογα με αυτά τα νοερά σκιρτήματα που απευθύνονται σε εμάς και γίνουμε δεκτικοί αυτών των σκιρτημάτων και εγκατασταθούν και μέσα μας τότε θα γίνουμε κι εμείς τέτοιοι ευγενείς.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Νομίζω όμως, σε πιο πρακτικό επίπεδο θα πρέπει να έχουμε ορίσει κάποια πράγματα. Πρώτον, για να έχουμε μια βάση, δεν πρέπει ένας άνθρωπος να αποδέχεται μέσα του τη βλασφημία, την αίρεση, το κακό όπου κι αν βρίσκεται. Να μην αποδέχεται η ψυχή του το κακό. Με ένα τρόπο σωστό, όπως η ρωμαίικη παράδοση ορίζει. Να μην κάμπτεται στο κακό, να μην ακυρώνεται ως ύπαρξη στο κακό. Ξέρετε; γιατί έχουν πιάσει όλοι τις προφητείες; Καμιά φορά βλέπω και ενώ κάποιοι άνθρωποι προφητεύουν και λένε ‘τότε, πριν το Πάσχα, μετά το Πάσχα, μέχρι της Παναγίας θα γίνει αυτό’ και παρόλα αυτά, ενώ όλα αυτά καταρρίπτονται υπάρχουν άνθρωποι που διαρκώς προσμένουν να ακούσουν κάτι. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι οι προφητείες ταιριάζουν με την ακηδία στην οποία βρισκόμαστε. Καταλάβατε; Επειδή είμαστε σε μια γενικευμένη ακηδία, επειδή δε ζούμε πνευματικά μας ταιριάζουν οι προφητείες. Και δε λέω για τις αληθινές. Υπάρχουν και αληθινές. Κι αυτές Χάρη θέλουν για να τις καταλάβεις. Αλλά, η προφητεία, ο λόγος της είναι να σε διεγείρει πνευματικά. Αν ζούμε σε μια γενικευμένη κατάσταση ακηδίας και θλίψεως και ακύρωσης της προσωπικότητά μας, η προφητεία για μας είναι κάτι το κακό.</p><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Νομίζω λοιπόν για την άνωθεν ευγένεια χρειάζεται ακριβώς αυτό. Δηλαδή να καταλάβουμε ότι πρέπει να πάρουμε μέρος στην Ιστορία. Και πώς παίρνουμε μέρος εμείς; Εντάσσουμε τα πράγματα στη λειτουργική μας ζωή, στο λειτουργικό μας χρόνο. Στο γίγνεσθαι του Τριωδίου ας πούμε. Τους πόνους μας, τις χαρές μας, τις προσδοκίες μας όλα αυτά όταν μπουν μέσα, πώς να σας πω, φλέγονται. Και τι; Παραμένει αυτό που πρέπει να παραμείνει ακέραιο μετά. Παίρνουν όλα το μέτρο τους μέσα στη λειτουργική ζωή. Δε μπορεί αλλιώς να σωθεί ο κόσμος. Μέσω της άνωθεν ευγένειας θα σωθούμε κι εμείς και οι λαοί και οι Ρώσοι και οι Ουκρανοί και οι Έλληνες και οι Κύπριοι – έχουν κι αυτοί τα δικά τους προβλήματα εκεί. Έτσι θα σωθούμε. Άνευ μετανοίας δε σώζεται κανείς. Άνευ Θείας Λειτουργίας, άνευ αγαθότητος, άνευ εξομολογήσεως. Αυτή είναι η πνευματική θεωρία της Εκκλησίας. Και μόνο έτσι μπορούμε να ζήσουμε κι εμείς και έτσι θα ζήσουμε και έτσι έζησαν και αυτοί που θαυμάζουμε. Πώς έζησε ο Μακρυγιάννης, πώς ο Άγιος Κοσμάς; Πώς έζησε ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος, ο διδάσκαλος του Γένους; Πώς ζήσαν αυτοί; Με όλες τις θύελλες δίπλα τους έζησαν. Είχαν όμως αυτά που λέγαμε και είχαν και την άνωθεν ευγένεια στο ποσοστό που την είχε ο καθένας.</p><hr class="wp-block-separator" style="background-color: #cccccc; border: 0px; color: #373737; height: 1px; margin-bottom: 1.625em; margin-left: auto; margin-right: auto; max-width: 100px; opacity: 0.4; width: 100px;" /><p style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline;">–<a href="https://www.youtube.com/watch?v=ZwCv210VU1Q" rel="noreferrer noopener" style="border: 0px; color: #067b7d; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;" target="_blank">https://www.youtube.com/watch?v=ZwCv210VU1Q</a> <strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://www.youtube.com/channel/UC2DwzzFEbfkgR5SYKnv9Pnw" rel="noreferrer noopener" style="border: 0px; color: #067b7d; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;" target="_blank">Ἀρωγή Ι.Α.</a></strong></p><p class="has-text-align-right" style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><em style="border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Θερμές ευχαριστίες στην αδελφή ΠΟΛΥΜΝΙΑ </strong>που απομαγνητοφώνησε το βίντεο.</em></p><p class="has-text-align-right" style="border: 0px; color: #373737; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><em style="border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></em></p><p class="has-text-align-right" style="border: 0px; font-family: inherit; margin: 0px 0px 1.625em; outline: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><span style="border: 0px; font-family: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://tasthyras.wordpress.com/2022/03/26/%cf%80-%ce%b9%cf%89%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%b3%ce%b3%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82-%e1%bd%80%cf%81%ce%b8%cf%8c%ce%b4%ce%bf%ce%be%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%e1%bd%b6-%cf%81%cf%89/" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p></div>

π. Ιωάννης Δρογγίτης – Ὀρθόδοξος καὶ ρωσικὸς ρεαλισμὸς.

  Posted on  26 Μαρτίου, 2022 Ο π. Ιωάννης Δρογγίτης απαντά σε ερωτήσεις. Ερ.: Αυτό που ήθελα να ρωτήσω, πάτερ, είναι γιατί αυτός ο πόλεμος ...

Read more »

«Εἶπεν ὁ Κύριος· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.» (Μάρκ. 8,34 - 9,1).

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgt5auC9eEP2Qk7osx6eUzuGZs4MyCi_Rh3BS7xk3zmbEVRVOdkSatjF3kgSd9eD6lR-ZkLl2r1pwSq1Lha-EsFhoNK1lVnvav8Deebt024MP6wYX746iD9bzjqy8tej0Fwg-JuXKuuLyiKcR4M9SHtCRyl4Hm1LsIoO7BTxDlknGYX4-PZcXz2IQ/s645/33.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="442" data-original-width="645" height="274" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgt5auC9eEP2Qk7osx6eUzuGZs4MyCi_Rh3BS7xk3zmbEVRVOdkSatjF3kgSd9eD6lR-ZkLl2r1pwSq1Lha-EsFhoNK1lVnvav8Deebt024MP6wYX746iD9bzjqy8tej0Fwg-JuXKuuLyiKcR4M9SHtCRyl4Hm1LsIoO7BTxDlknGYX4-PZcXz2IQ/w400-h274/33.png" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><p></p><div class="kvgmc6g5 cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0px; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><i><b>Εἶπεν ὁ Κύριος· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. </b></i></div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><div class="cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql o9v6fnle ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: left; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Για να ακολουθήσουμε τον Κύριο χρειάζεται να απαρνηθούμε τον εαυτό μας (τα πάθη μας και την ''ωραία'' μας υλική ζωή), να σηκώσουμε τον Σταυρό μας (η μάχη με τον κόσμο, τα πάθη, και τους δαίμονες, δημιουργεί αφόρητη πίεση και είναι μία δύσκολη μάχη), και να τον ακολουθήσουμε προς τον Γολγοθά (πρέπει και εμείς να σταυρωθούμε όπως ο Ίδιος).</div></div><div class="cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql o9v6fnle ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: left; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><i><b>Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. </b></i></div></div><div class="cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql o9v6fnle ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: left; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Πως χάνεις όμως την ζωή σου; Με το να μην συμμετέχεις στις απατηλές ηδονές αυτού του κόσμου και να μην ακούς τις προτροπές του ανθρωποκτόνου διαβόλου. Γιατί; Διότι αγαπάς τον Κύριον! Δια τον Κύριον και Θεόν σου εφαρμόζεις το Ευαγγέλιο και όχι διότι απλά είσαι ''καλός'' άνθρωπος. Έτσι θα σώσεις την ψυχή σου. Αν όμως δεν αγαπήσεις τον αδελφό σου τότε ούτε και τον Θεό σου θα μπορέσεις να αγαπήσεις. Θα είσαι ψεύτης.</div></div><div class="cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql o9v6fnle ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: left; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;"><i><b>Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; </b></i></div></div><div class="cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x c1et5uql o9v6fnle ii04i59q" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin: 0.5em 0px 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: left; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">Κανένας μας δεν έχει αντιληφθεί την αξία της ψυχής. Δεν υπάρχει κανένα αντάλλαγμα σε τούτον τον κόσμο που να ισοδυναμεί με μία ψυχή. Ολόκληρον τον κόσμο να έχεις εμπρός στα πόδια σου, η αξία του είναι μηδαμινή μπροστά στο κάλλος της.</div></div></div><p> <br /></p>

«Εἶπεν ὁ Κύριος· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.» (Μάρκ. 8,34 - 9,1).

Εἶπεν ὁ Κύριος· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. Για να ακολουθήσουμε ...

Read more »

«Προσερχώμεθα οὖν μετά παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καί χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν» (῾Εβρ. 4, 16)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl4TLzqVrO2SazAakS2VfPZBNDqbTVnkPn3f-YSzLNAM7fdAKESyO-GHHJ_CxvlrxRj3k9faN9QeIdBXMOWH6UQHfjKbXnohfxYhoX9AtGZInOWJqkUYx7DtCOBq1WRCCCNGZx38oUnrHn_MSFkUv9L2EQ5iEux3XN8TSDhv45OTjOQC9v4EVX5fVa/s259/%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%8D%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7%202.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; color: #af0040; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="194" data-original-width="259" height="357" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl4TLzqVrO2SazAakS2VfPZBNDqbTVnkPn3f-YSzLNAM7fdAKESyO-GHHJ_CxvlrxRj3k9faN9QeIdBXMOWH6UQHfjKbXnohfxYhoX9AtGZInOWJqkUYx7DtCOBq1WRCCCNGZx38oUnrHn_MSFkUv9L2EQ5iEux3XN8TSDhv45OTjOQC9v4EVX5fVa/w476-h357/%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%8D%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7%202.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="476" /></a></div><span style="background-color: white;"> </span><p></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><span lang="EL" style="font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Προσερχώμεθα οὖν μετά παρρησίας</i></span><i><span style="font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"> </span></i><i><span lang="EL" style="font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καί χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν»</span></i><span lang="EL" style="font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"> (῾Εβρ. 4, 16)<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(῎Ας πλησιάσουμε λοιπόν μέ θάρρος τόν θρόνο τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, γιά νά μᾶς σπλαγχνιστεῖ καί νά μᾶς δωρίσει τήν χάρη Του, τήν ὥρα πού τήν χρειαζόμαστε).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><b><span lang="EL" style="font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Στό μέσον τῆς Σαρακοστῆς</span></b><span lang="EL" style="font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"> ἡ ᾽Εκκλησία προβάλλει τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου πρός ἐνίσχυση γιά τό ὑπόλοιπο διάστημα τῆς Νηστείας, λόγω τῶν καμάτων πού ὁ καθένας κατά τίς ἀντοχές του ἔχει καταθέσει στόν πνευματικό ἀγώνα. Τό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα σχετίζεται μέ τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, γιατί ἀναφέρεται στό ἀρχιερατικό ἀξίωμά Του, ὅτι δηλαδή ὁ Κύριος εἶναι ὁ μέγας καί ἀληθινός ἀρχιερέας, ὁ ῾Οποῖος μέ τήν σταυρική Του θυσία, ῾<i>αἵρων τάς ἁμαρτίας ἡμῶν</i>᾽, μᾶς ἕνωσε καί πάλι μέ τόν Θεό κι εἶναι ἕτοιμος νά μᾶς βοηθήσει στήν ὅποια ἀδυναμία παρουσιάζουμε κατά τήν πορεία μας στόν κόσμο τοῦτο. ῾Η παραπάνω προτροπή λοιπόν τοῦ ἀποστόλου εἶναι εὐνόητη.<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">1. <b>῾Ο θρόνος τῆς χάριτος</b> εἶναι ἀνοικτός πιά γιά τούς ἀνθρώπους. ῾Ο Κύριος γενόμενος ἄνθρωπος καί καταργώντας τήν ἁμαρτία πού μᾶς χώριζε ὡς φράγμα ἀπό τόν Θεό, μᾶς προσέλαβε καί μᾶς ἔκανε ἕνα μέ ᾽Εκεῖνον, ὁπότε δι᾽ Αὐτοῦ καί ἐν Αὐτῷ ὡς μέλη Του ἔχουμε δίοδο στήν Βασιλεία Του: μέ Αὐτόν μποροῦμε καί βλέπουμε καί πάλι τό πρόσωπο τοῦ Θεοῦ Πατέρα, ἤ ἀλλιῶς  γινόμαστε μέτοχοι τῆς κοινῆς ἐνέργειας ὅλης τῆς Τριαδικῆς θεότητος.  ῾Ο ἄνθρωπος μπορεῖ καί ζεῖ ἤδη ἀπό τώρα στά ὅρια τῆς ὕπαρξής του, τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς, τήν παρουσία τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ. ᾽Εν Χριστῷ ὁ ἄνθρωπος γίνεται ναός τοῦ ζῶντος Θεοῦ, ναός δηλαδή τοῦ ἐν αὐτῷ οἰκοῦντος ῾Αγίου Πνεύματος. Γι᾽ αὐτό καί δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι ὁ Σταυρός τοῦ Κυρίου, διά τοῦ ὁποίου ἐπῆλθε ἡ κατάργηση τῆς ἁμαρτίας, χαρακτηρίζεται ἀπό τήν ᾽Εκκλησία μας ὡς κλειδί τοῦ Παραδείσου καί θυρῶν αὐτοῦ ἀνοικτήριον.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">2. ῾Η προτροπή ὅμως τοῦ ἀποστόλου: «<i>προσερχώμεθα</i>» (ἄς προσερχόμαστε, ἄς πλησιάσουμε) ὑπονοεῖ καί τό αὐτονόητο: ὅτι βεβαίως ὁ Κύριος μᾶς ἔχει προσφέρει τό σημαντικότερο ὅλων τῶν ἀγαθῶν, δηλαδή τήν ἀποκατάστασή μας καί τήν ἐν Θεῷ πιά παραμονή μας, ὅμως ἀπαιτεῖ ἀντιστοίχως καί τήν δική μας συγκατάθεση. ῾Ο δρόμος εἶναι ἀνοικτός, ἡ χάρη Του μᾶς ἐνισχύει, ἄν ὅμως κι ἐμεῖς δέν κάνουμε τό βῆμα πού χρειάζεται ἡ χάρη αὐτή παραμένει ἀνενέργητη. ῾Η συνέργεια Θεοῦ καί ἀνθρώπου εἶναι δεδομένη στήν πίστη μας γιά τό γεγονός τῆς σωτηρίας. ῾<i>Συνεργοί Θεοῦ ἐσμεν</i>᾽ θά σημειώσει ὁ ἀπόστολος. Λοιπόν, τά πάντα μπορεῖ ἤδη νά ἔχουν ἀνοιχθεῖ, ἡ φυλακή τῆς ἁμαρτίας μπορεῖ νά ἔχει γκρεμισθῆ, τά δεσμά δέν ὑφίστανται, ἀλλά πρέπει καί ὁ ἄνθρωπος νά ἀνοίξει τά μάτια του γιά νά δεῖ τήν ἐλευθερία πού τοῦ δόθηκε καί νά θελήσει νά φύγει ἀπό τά δεσμά. Διαφορετικά, ὁ ἴδιος ξαναθέτει τόν ἑαυτό του μέσα σέ αὐτά, ὅταν μάλιστα καραδοκεῖ καί ὁ αἰώνιος ἐχθρός, ὁ ὁποῖος μπορεῖ μέν νά εἶναι ἡττημένος, ἀποκτᾶ ὅμως συνθῆκες νίκης του ὅταν τόν καλεῖ ἡ ἀμέλεια τοῦ ἴδιου τοῦ ἀνθρώπου.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">3. ῾Ο ἀπόστολος προχωρεῖ ὅμως περαιτέρω. Καλεῖ τόν πιστό πού ἐν πίστει ἔχει ἀποδεχθῆ τόν Χριστό καί ἔχει γίνει μέλος Του ἐν ᾽Εκκλησίᾳ νά προσέλθει μέν καί νά ἀπολαύσει τίς δωρεές πού ἀπέρρευσαν ἀπό τήν Σταυρική Του θυσία, ἀλλά «<i>μετά παρρησίας</i>», μέ θάρρος. Σάν νά λέει ὁ ἀπόστολος: μήν πλησιάζετε τόν Θεό σάν φτωχοί συγγενεῖς. Εἶστε μέ τόν Χριστό παιδιά τοῦ Πατέρα καί γι᾽ αὐτό ὅπως τά παιδιά ἔχουν θάρρος ἀπέναντι στόν πατέρα τους, ἔτσι κι ἐσεῖς. Κι αὐτό σημαίνει ὅτι ὄχι μόνο ὅ,τι μᾶς πρόσφερε ὁ Χριστός γιά τήν σωτηρία μας ἦταν καρπός τῆς ἀγάπης Του, ἀλλά αὐτή ἡ ἀγάπη Του παραμένει ἀνεξάντλητη. ᾽Εκεῖνος πού μᾶς ἔδωσε τήν χάρη Του, πού θά πεῖ ὁλόκληρο τόν ῾Εαυτό Του, ὁ ῎Ιδιος νιώθει χαρά νά Τήν γευόμαστε διαρκῶς, ὅπως τά παιδιά κατά τρόπο φυσικό γεύονται τά ἀγαθά στό σπίτι τοῦ πατέρα τους.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Καί νά πού ἡ ᾽Εκκλησία μας αὐτήν τήν ἀλήθεια μᾶς καλεῖ νά τήν βιώνουμε πάντοτε βεβαίως, κυρίως ὅμως σέ ὅ,τι συνιστᾶ κέντρο καί πυρήνα τῆς ζωῆς της, τήν Θεία Λειτουργία. Στήν Θεία Λειτουργία, ὅταν πιά ἔχουν μείνει οἱ πραγματικοί πιστοί, οἱ βαπτισμένοι καί χρισμένοι στό ἅγιο ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἀκοῦνε τήν προτροπή τοῦ ἱερέα ῾<i>καί καταξίωσον ἡμᾶς, Δέσποτα, μετά παρρησίας, ἀκατακρίτως, τολμᾶν ἐπικαλεῖσθαι Σέ τόν ἐπουράνιον Θεόν Πατέρα</i>᾽ (καταξίωσέ μας, Δέσποτα, μέ θάρρος καί ἀκατάκριτη συνείδηση, νά τολμοῦμε νά Σέ προσφωνοῦμε Πατέρα). ᾽Εκεῖ λοιπόν στό μυστήριο αὐτό τῶν μυστηρίων βρίσκουμε τό σημεῖο συντονισμοῦ μας μέ τήν δικαίωση τοῦ ἀνθρώπου διά τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Κυρίου. Στή Θεία Λειτουργία καί στή μετοχή συνεπῶς τοῦ σώματος καί τοῦ αἵματος τοῦ Κυρίου νιώθουμε πραγματικά παιδιά τοῦ μεγάλου Πατέρα μας, νιώθουμε κυριολεκτικά σάν στό σπίτι μας.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">4. ῾Οπότε στήν χαρισματική αὐτή κατάσταση λειτουργίας τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ εὑρισκόμενος ὁ πιστός ὡς μέλος ᾽Εκείνου, συντονισμένος μέ τόν ρυθμό τῆς κεφαλῆς πού εἶναι ὁ Χριστός, τῶν ἐξαιρέτων μελῶν πού εἶναι ἡ Παναγία καί οἱ ἅγιοί μας, τῶν ἀδυνάτων λοιπῶν μελῶν πού συνιστοῦμε τήν στρατευόμενη ᾽Εκκλησία, ἔχει τήν βεβαιότητα λήψεως τῆς χάρης καί τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ. <i>῾῞Ινα λάβωμεν ἔλεον καί χάριν εὕρωμεν</i>᾽. Καί μάλιστα ῾τήν ὥρα πού χρειαζόμαστε τήν χάρη αὐτή᾽ (῾<i>εἰς εὔκαιρον βοήθειαν</i>᾽). Πού σημαίνει: στό ὅποιο πρόβλημά μας ἤ καί στήν μεγαλύτερη χαρά μας τό πιό δυνατό σημεῖο μας, ἡ ὥρα τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ καί γιά ἐμᾶς εἶναι ὁ ἐκκλησιασμός μας. Καί πῶς μπορεῖ νά εἶναι διαφορετικά, ἀφοῦ μετά ἀπό λίγο ὁ πιστός θά κληθεῖ νά κοινωνήσει ῾<i>μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης</i>᾽ τόν ἴδιο τόν Κύριο ὑπό τά εἴδη τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου, κατά τήν ἀψευδῆ βεβαίωσή Του; Τότε θά γίνει κι αὐτός κατά χάριν ἕνας μικρός θεός, κατά συνέπεια ὅλα τά ἀνθρώπινα θά ῾λιώσουν᾽ κάτω ἀπό τό πῦρ τῆς θεότητος!<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Μιλᾶμε ὅμως γιά συντονισμό τοῦ πιστοῦ μέ τόν ρυθμό τοῦ σώματος καί τῆς κεφαλῆς, πού σημαίνει ὅτι ὄχι μόνο ὁ πιστός πιστεύει στόν Χριστό καί τήν ᾽Εκκλησία, ἀλλά καθορίζει καί ὅλη τήν πορεία τῆς ζωῆς του μέ βάση τό ἅγιο θέλημα ᾽Εκείνου, δηλαδή τήν ἀγάπη. Πιστός πού δέν ἔχει μπεῖ σ᾽ αὐτόν τόν ρυθμό δέν εἶναι ἀληθινός πιστός, γι᾽ αὐτό καί ἀφενός ἡ μετοχή του στήν Θεία Λειτουργία μπορεῖ νά τοῦ προκαλέσει πνευματικό ῾ἔμφραγμα᾽, ἀφετέρου ἡ ὅποια ἐνδεχόμενη παρρησία του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ θά λειτουργεῖ ὡς θράσος ἀπέναντί Του. Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι οἱ ἅγιοι Πατέρες μας ἀποτρέπουν ἀπό τήν συμμετοχή στήν Θεία Εὐχαριστία ἐκείνους πού δέν ζοῦν μέ ἀγάπη καί κρατᾶνε κακία στήν ψυχή τους ἀπέναντι στόν ὁποιοδήποτε συνάνθρωπό τους· γιά τόν λόγο ἀκριβῶς ὅτι ἡ θεία Κοινωνία θά τούς κάνει κακό καί θά εἶναι ῾<i>εἰς κρίμα καί κατάκριμά</i>᾽ τους.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><b><span lang="EL" style="font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Νά προσερχόμαστε μέ θάρρος</span></b><span lang="EL" style="font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"> στόν θρόνο τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ. Δέν θυμίζει τοῦτο τήν πορεία τοῦ ἀσώτου ὅταν ἔπαιρνε τόν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς πρός τόν Πατέρα του; Κι ἐκεῖνος προσερχόταν, παρ᾽ ὅλες τίς ἐπιφυλάξεις του, μέ θάρρος, γιατί πίστευε στήν ἀγάπη τοῦ Πατέρα. Καί τελικῶς τό παράδειγμά του μᾶς ἀνοίγει πλήρως τά μάτια: ἡ παρρησία πρός τόν Θεό ἀποκτᾶται ἐκεῖ πού ὑπάρχει μετάνοια. ῞Οσο τό ῾<i>ἥμαρτον εἰς τόν Οὐρανόν καί ἐνώπιόν Σου</i>᾽ θά βρίσκεται στήν καρδιά καί τά χείλη μας, τόσο καί ἡ αἴσθηση τῆς υἱότητός μας ἔναντι τοῦ Θεοῦ θά φουντώνει μέσα μας.</span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><span lang="EL" style="font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2022/03/blog-post_13.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p>

«Προσερχώμεθα οὖν μετά παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καί χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν» (῾Εβρ. 4, 16)

  « Προσερχώμεθα οὖν μετά παρρησίας   τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καί χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν»  (῾Εβρ. 4, 16) (῎Ας π...

Read more »

Γ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-F8o3eWNCz4MJ-jIcmGYVSPdJ2pIDeMm_IkitTUh9rKGcQ5G6-BRLw_jiqvmv-QAUHQr5nYBXxKyufpH1J0Ktur4vMkaegjqpAg1UW-mb7Dw9ninbS70eL2ov8a5N7i4qxOxtV272fwLqlAkisJ4zhXUgEqGg_Za5rY1ryfJBhZByrMd_gL2lJw/s640/11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="503" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-F8o3eWNCz4MJ-jIcmGYVSPdJ2pIDeMm_IkitTUh9rKGcQ5G6-BRLw_jiqvmv-QAUHQr5nYBXxKyufpH1J0Ktur4vMkaegjqpAg1UW-mb7Dw9ninbS70eL2ov8a5N7i4qxOxtV272fwLqlAkisJ4zhXUgEqGg_Za5rY1ryfJBhZByrMd_gL2lJw/s16000/11.jpg" /></a></div><p></p><div class="" data-block="true" data-editor="4iafb" data-offset-key="3ftqn-0-0" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><div class="_1mf _1mj" data-offset-key="3ftqn-0-0" style="direction: ltr; font-family: inherit; position: relative;"><span data-offset-key="3ftqn-0-0" style="font-family: inherit;">«Σταυρὸς Ἀγγέλων ἡ δόξα καὶ τῶν δαιμόνων τὸ τραῦμα»</span></div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><div class="" data-block="true" data-editor="4iafb" data-offset-key="48hl5-0-0" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; text-align: start; white-space: pre-wrap;"><div class="_1mf _1mj" data-offset-key="48hl5-0-0" style="direction: ltr; font-family: inherit; position: relative;"><span data-offset-key="48hl5-0-0" style="font-family: inherit;"><br data-text="true" /></span></div></div><div class="" data-block="true" data-editor="4iafb" data-offset-key="bdlrb-0-0" style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; text-align: start; white-space: pre-wrap;"><div class="_1mf _1mj" data-offset-key="bdlrb-0-0" style="direction: ltr; font-family: inherit; position: relative;"><span data-offset-key="bdlrb-0-0" style="font-family: inherit;">Σφραγίδα τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ σημεῖον τοῦ Σταυροῦ. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι σφραγίδα τοῦ Παντοδυνάμου, εἶναι καὶ αὐτὴ παντοδύναμη, φρίκη καὶ τρόμος τῶν δαιμόνων. </span></div></div></div><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div> <iframe allow="autoplay" height="480" src="https://drive.google.com/file/d/1x_e8fnmF5MeHHMD6FCTnSfZPbCnsp7oZ/preview" width="640"></iframe><p></p>

Γ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ)

«Σταυρὸς Ἀγγέλων ἡ δόξα καὶ τῶν δαιμόνων τὸ τραῦμα» Σφραγίδα τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ σημεῖον τοῦ Σταυροῦ. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι σφραγίδα τοῦ Παντοδυ...

Read more »

Ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ, Η ΜΑΓΕΙΑ, ΚΑΙ Ο ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ

<p style="text-align: center;"><span style="color: red;"><u><b>Η ΧΡΙΣΤΙΝΑ.....</b></u></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="background-color: #fefefe; color: #fefefe; font-family: "Alegreya Sans", sans-serif; font-size: 0px; text-align: start;">Στα </span><em style="background-color: #fefefe; box-sizing: inherit; color: #fefefe; font-family: "Alegreya Sans", sans-serif; font-size: 0px; line-height: inherit; outline: 0px; text-align: start;">Οράματα και Θάματα</em><span style="background-color: #fefefe; color: #fefefe; font-family: "Alegreya Sans", sans-serif; font-size: 0px; text-align: start;"> ο Μακρυγιάννης εμπιστεύεται</span><span style="font-family: times; font-size: medium;"><span style="background-color: #fefefe; color: #fefefe; text-align: start;"> </span><span style="text-align: justify;"><span style="background: rgb(254, 254, 254); color: #0a0a0a; line-height: 115%;">Στα </span><em style="box-sizing: inherit; line-height: inherit; outline: 0px;">Ορά­μα­τα και Θά­μα­τα</em> ο Μα­κρυ­γιάν­νης εμπι­στεύ­ε­ται μια γυ­ναί­κα ονό­μα­τι Χρι­στί­να, η οποία τον μυ­εί —κρυ­φά κι απ’ τον πνευ­μα­τι­κό του ακό­μη— σε πνευ­μα­τι­στι­κές τε­λε­τές, κα­θώς ο ίδιος βυ­θί­ζε­ται ολο­έ­να βα­θύ­τε­ρα σε έναν κό­σμο πα­ραι­σθη­σια­κό. Αυ­τές οι τε­λε­τές κι οι φα­νε­ρώ­σεις που πε­ρι­γρά­φει ο Μα­κρυ­γιάν­νης μοιά­ζουν με εμπαιγ­μό και γκρο­τέ­σκα αντι­στρο­φή των μυ­στη­ρί­ων της Ορ­θό­δο­ξης εκ­κλη­σί­ας· φαί­νε­ται μά­λι­στα να λαμ­βά­νουν χώ­ρα επί σει­ρά ετών, από το 1843 ως τις 18 Μαρ­τί­ου 1852.<span style="background: rgb(254, 254, 254); color: #0a0a0a; line-height: 115%;"> Η επι­κοι­νω­νία με τον πραγ­μα­τι­κό κό­σμο με­σο­λα­βεί­ται από αλ­λό­κο­σμες μορ­φές, οι οποί­ες προ­λέ­γουν τα μελ­λού­με­να και δι­καιώ­νουν τον Μα­κρυ­γιάν­νη στις πο­λι­τι­κές δια­μά­χες του ανα­γνω­ρί­ζο­ντάς του έναν ρό­λο πε­ρί­που μεσ­σια­νι­κό. Έχει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία πως εξαρ­χής ο Μα­κρυ­γιάν­νης απο­κό­πτε­ται από την εκ­κλη­σια­στι­κή λα­τρεία· κι ας εμ­φα­νί­ζο­νται οι δυ­νά­μεις με τις οποί­ες συ­νο­μι­λεί με την μορ­φή αγί­ων, κι ας θυ­μί­ζει Συ­να­ξά­ρια το βι­βλίο του και Βί­ους αγί­ων. Η μυ­στη­ριώ­δης γυ­ναί­κα —κά­ποια κο­μπο­για­νί­τισ­σα;— δια­τάσ­σει τον Μα­κρυ­γιάν­νη να κρα­τά κρυ­φές τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους: «Να μην ει­πείς ού­τε του πνευ­μα­τι­κού»! Αλ­λά κι οι ίδιοι οι «άγιοι» εμ­φα­νί­ζο­νται να «μά­λω­σαν πο­λύ» τον Μα­κρυ­γιάν­νη για κά­ποια πα­ρά­βα­ση της από­κρυ­φης συμ­φω­νί­ας τους, απαι­τώ­ντας στο εξής «να εί­μαι προ­σε­χτι­κός και να μην πιά­νω κα­μία κου­βέ­ντα» (</span><em style="box-sizing: inherit; line-height: inherit; outline: 0px;">ΟΘ</em> 76). Αρ­χι­κά, η γυ­ναί­κα απο­κα­λύ­πτει όνει­ρα δι­κά της και τρί­των, με­τα­φέ­ρο­ντας υπο­τί­θε­ται τα λό­για των υπο­τι­θέ­με­νων αγί­ων και του Χρι­στού: «...ό,τι θα σου λέ­νε δια­μέ­σον της γυ­ναι­κός να τους ακούς, ότ’ εί­ναι λό­για δι­κά μου» (<em style="box-sizing: inherit; line-height: inherit; outline: 0px;">ΟΘ</em> 49). Αυ­τή η γυ­ναί­κα, «όπου έρ­χε­ταν πά­ντο­τε με τους αγί­ους» πε­ρι­γρά­φε­ται ως δύ­σο­σμη, κα­κο­ποι­η­μέ­νη από</span> τον άντρα της και ικα­νή να τη­λε­με­τα­φέ­ρε­ται («το πνεύ­μα της, όχι το σώ­μα της»).</span></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></p><p style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYkVXWnrYN1yI_kTLgJKuWwxV_xIYmvgaDux9rAOThTN4Vi3YNkCfYucFobC_zRelBAiCpwLm90XlYIktVOlSvaxvy3wONTyxBguZg-SZvdmamn7chmYQ_BoamgDagSBaNCjLYnzxVOCy4ySbQNmS71DZfPxFZ5U7a08k8PLjb10vycPeyo5UElQ/s911/20.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="911" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYkVXWnrYN1yI_kTLgJKuWwxV_xIYmvgaDux9rAOThTN4Vi3YNkCfYucFobC_zRelBAiCpwLm90XlYIktVOlSvaxvy3wONTyxBguZg-SZvdmamn7chmYQ_BoamgDagSBaNCjLYnzxVOCy4ySbQNmS71DZfPxFZ5U7a08k8PLjb10vycPeyo5UElQ/s16000/20.png" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsqCKfPnFqnzyhKLC5hyozCF09pA7ph6bmlk1CRU90EXIJCQe-i5qW2lr3tyI6w0XmCS-bH0im4bvqS-6lEaHhJm9yaO1cFl9vwDqf6T0MxmAng3qjR1Sqh_84vnT6ysflXfvXYQAMfyEwSoHpu5ATBgmVYUB-1MmCzGWxD3XfYl0ychXLvFD0Fw/s908/21.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="908" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsqCKfPnFqnzyhKLC5hyozCF09pA7ph6bmlk1CRU90EXIJCQe-i5qW2lr3tyI6w0XmCS-bH0im4bvqS-6lEaHhJm9yaO1cFl9vwDqf6T0MxmAng3qjR1Sqh_84vnT6ysflXfvXYQAMfyEwSoHpu5ATBgmVYUB-1MmCzGWxD3XfYl0ychXLvFD0Fw/s16000/21.png" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJhR-LvY94fe0eQo2Cq-By3bEGMPOnQbK8kU7fkR-rmBQyqk3MchGZw-KyRwImCKAHS8AgWWqs7lLo9vwl5l-qC13P4UMNJDgDosS5pz9vDRdrCtgsnR0bP_xLZFu7IgR8pj9hvUeQAHRc0r4PBm42uXIN-4gaCH-RBrhFyyXRbSqKoxGI11Jq8g/s912/22.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="579" data-original-width="912" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJhR-LvY94fe0eQo2Cq-By3bEGMPOnQbK8kU7fkR-rmBQyqk3MchGZw-KyRwImCKAHS8AgWWqs7lLo9vwl5l-qC13P4UMNJDgDosS5pz9vDRdrCtgsnR0bP_xLZFu7IgR8pj9hvUeQAHRc0r4PBm42uXIN-4gaCH-RBrhFyyXRbSqKoxGI11Jq8g/s16000/22.png" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><br /></span></b></u></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;">ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΑΓΕΙΑΣ</span></b></u></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both;"><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 15px 0px; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Από το βιβλίο «ΟΡΑΜΑΤΑ και ΘΑΜΑΤΑ» του τίμιου Χριστιανού αγωνιστή της Επανάστασης του 1821 Στρατηγού Γιάννη Μακρυγιάννη, πολύτεκνου με 12 παιδιά. Σημειώνει με το ίδιο του το χέρι ανάμεσα στα πολλά άλλα, κι΄ αυτά τα παρακάτω:<br style="box-sizing: border-box; outline: none;" /><span style="outline-color: initial; outline-width: initial; transition-property: all;"><a id="more" name="more" style="box-sizing: border-box; color: #0072b9; outline: none; transition: all 0.2s ease 0s;"></a></span><span style="box-sizing: border-box; font-weight: bolder; outline: none;"><br style="box-sizing: border-box; outline: none;" /></span><br style="box-sizing: border-box; outline: none;" />«…Όταν θα βαρούσαμε τουφέκι με την Επανάσταση της 3<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; outline: none; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">ης</span> Σεπτεμβρίου, βλέπει ένας άλλος αγωνιστής, Χριστιανός καλός, τις δύο του μηνός ξημερώνοντας, οτι βρέθηκε εις το περιβόλι μου αυτός κι΄ ένας λαμπροφορεμένος ώς Δεσπότης• καί παρουσιάστηκα κι΄ εγώ. Του λέγει αυτουνού του αγωνιστή ο Δεσπότης: «αυτόν που γλέπεις ( εμένα δηλαδή ) θα τον σώσω απο τον κίντυνον και θα τον βγάλω απο αυτείνη την μαγαρισά» ( πού κάποιοι του έχουν φτιάξει) καί παρουσιάζεται και μία στέρνα με μαγαρισές. <span style="outline-color: initial; outline-width: initial; transition-property: all;"><a href="https://www.blogger.com/null" id="more" name="more" style="box-sizing: border-box; color: #0072b9; outline: none; text-decoration-line: none; transition: all 0.2s ease 0s;"></a></span>Και σταύρωσε κι΄ έλαμψε ο τόπος !. Κι΄ ξύπνησε ο άνθρωπος, ήρθε και μου το είπε. Αφού τελειώσαμεν απο τον κίντυνο, συμβρίσκομαι με την γυναίκα μου και γκαστρώνεται.</span></p><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Ώς τώρα σας έγραφα, αναγνώστες, Θεοτικά. Τώρα όμως θα σας γράψω και δαιμονικά συμβάντα:</span></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Η γυναίκα μου αφού γκαστρώθη, επιάσαμεν μιάν φαγωμάρα κ  γκρίνια μεγάλη: με όλη την φαμελιά. Κι΄ άρχισε η γυναίκα νά σώνεται, κι΄ όλο έρευε. Ήφερα γιατρούς, τόσα πράματα! Καί σάπισαν και τα στήθια της, την πονούσαν, οπου δέν κοιμάτο νύχτα και ημέρα. Έρχεται ένας αγωνιστής απο την Αίγυπτο, σάν έμαθε την πολιτική μεταβολή πού απόκτησε η πατρίδα Σύνταγμα, για ν’ απολάψει τα δίκαια του: </span><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Αυτός ήτον μαζί μου εις τον αγώνα της πατρίδος. Βλέπει την φαμελιά μου σ’ αυτείνη την κατάστασιν, λέγει: </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">«Αυτής, της έχουν κάμωμα δαιμονικό». </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Εγώ λέγω ότι αυτό δέν το πιστεύω• με βιάζει όμως να το πιστέψω… Μου λέγει λοιπόν: «το βράδυ θα ιδούμεν τί είναι, το βράδυ!». Έκατσε όλη μέρα μαζί μου• το βράδυ, τα μεσάνυχτα, με παίρνει εμένα, και παίρνω κι΄ άλλον έναν άνθρωπο, οτι φοβήθηκα μόνος μου, και κατεβαίνουμε εις το περιβόλι μου. Και γυμνώνεται αυτός,  καθώς τον έκαμε η μάνα του• κι΄ άρχισε, ώς μίαν ώρα να λέει κάτι ακατάληπτα ( λόγια )… Είπε εκεί, είπε, είπε… τότε μας λέγει: «φέρτε μου ένα τσαπάκι ». </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Καί σκάβει εις την πόρτα, οπου τρώμεν ψωμί απο μέσα, και βγάζει ένα πράμα δεμένο: ένα πανί, δεμένο με πλήθος σπάγγους. </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Καί του κόβομε αυτά τα σκοινιά κ τ’ ανοίγομε• κ ήταν μέσα τρία πιρούνια μεγάλα, κι΄ ήταν πλήθος βελόνες, και υδράργυρος<span style="bottom: -0.25em; box-sizing: border-box; line-height: 0; outline: none; position: relative; vertical-align: baseline;">, </span>και στάχτη, και κοκαλάκια απο πεθαμένους, καί κομμάτια απο τα σκουτιά της γυναικός μου και απο τα δικά μου. </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Καί φαινόταν κι΄ εκείνα τα κομμάτια από τα σκουτιά μας που ήταν κομμένα και τρυπημένα… </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Καί τα πήρε και τα τσάκισε όλα αυτά τα καρφιά και τίς βελόνες, καί τ’ άλλα τάκαψε καί τα πέταξε έξω εις τα χωράφια. Και μετά άρχισε η γυναίκα μου ν’ αναλαβαίνει… Όμως τα στήθια της την πονούσαν ακόμα. </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Ήρθε ο καιρός, και κάνει δύο παιδιά, σερνικά. Βλέπω εις τον ύπνο μου: «αυτά να τα βαφτίσεις το Νέον έτος. Το ένα να το ειπείς Δημήτρη καί τ’ άλλο Γιώργη». Αυτό το είδαν καί άλλοι εις τον ύπνο τους. Καί τάβγαλα καθώς είδα, καί εις την βάφτισιν τους μαζώχτηκαν ένα πλήθος ανθρώπων.</span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Καί ακολούθως σημειώνω την Ευσπλαχνία του Θεού: </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Αφού τα γέννησε, ώς δεκαοχτώ ημέρες, ήτον η γυναίκα πολύ καλά – ξυπνάγει με μεγάλες φωτιές καί παραλογισμούς, πονούσαν τα στήθια της κ όλο της το σώμα, όσο πήγαινε: εις το χερότερον. Ήφερα – είχα τρείς γιατρούς, τους καλύτερους• έκαμεν αρκετές ημέρες, αδυνάτισε πολύ απο τα αίματα, απο πλήθος βδέλλες, κ γλυστήρια ( κλύσματα ) και γιατρικά• πλέον φρένιασε: ούτε μιλούσε, ούτε γνώριζε, ούτε μπορούσε να αισθανθεί να πάρει γιατρικόν. </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Σάν την είδαν οι γιατροί σ’ αυτείνη την κατάστασιν, απολπίστηκαν. Τότε μου λένε: «δέν είναι πλέον ελπίδος ! Και σου το λέμεν, οτι είσαι στρατιωτικός και δεν πάει να σε απελπίζουνε όλα αυτά• οτι τέτοιος είναι τούτος ο κόσμος, ( αυτά έχει η ζωή ) κι΄ ο Θεός είναι δυνατός !» και φύγανε. Κοντά τα μεσάνυχτα έρχεται ο Αλέξαντρος, γιατρός, συγγενής μου. Την είδε εις την ίδια κατάστασιν, σηκώθηκε κ’ έφυγε πολλά λυπημένος. Τότε κι΄ εγώ απολπίστηκα. </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Μαζώνω τα παιδιά μου, πηγαίνω εις τις εικόνες, κάνομεν τις μετάνοιες μας, και κλαίγαμε και έλεγα: </span></p><div id="videoad" style="background-color: unset !important; box-sizing: border-box; outline: none;"></div><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">«Κύριε! αυτά τα παιδιά ανήλικα είναι, και τόσον κόσμο εδώ μέσα, τί να τους κάμω εγώ ο δυστυχής;». </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">(Γιόμωσε και το σπίτι ξένους ανθρώπους μέσα – έξω, καταφανίστηκε και το σπίτι μου, μια κι΄ όποιος είχε διάθεση μέ έκλεβε..).</span></p></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Εκεί οπού έκανα την προσευκή μου με τα παιδιά μου, μού’ ρθε εις την ιδέα μου: (αύριο ξημέρωνε Κυριακή) άν ζήσει η γυναίκα μου ώς αύριο, να στείλω τα παιδιά εις την Εκκλησία απο μίαν λαμπάδα, να κάμουν την προσευκή τους – κι΄ ο Θεός άς γένει Έλεος εις αυτά που θα μείνουν ορφανά...</span></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Σηκώθηκα, πήγα εις τήν άρρωστη, της έβαλα και δύο γυναίκες συγγενείς της, κι΄ ό,τι απαιτείται να της πιάσουνε ( κλείσουνε ) τα μάτια όταν της βγεί η ψυχή. Εγώ, λυπημένος κ μπαϊλντισμένος, τόσες ημέρες άυπνος, με πονούσε και το κεφάλι, είπα των γυναικών να σταθούν με τήν άρρωστη κι΄ εγώ να πέσω να κοιμηθώ ολίγον. </span><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Εκεί που πήγα εις την ταράτσα να κοιμηθώ, σήκωσα τα μάτια μου εις τον ουρανό, και περικαλούσα κι΄ έκλαιγα• και λέγω: «Βαγγελίστρα μου ( Παναγία μου ), πολλές φορές μ’ έσωσες κι’ εμένα και το σπίτι μου όλο (κι΄ εγώ στάθηκα αχάριστος). Καί  τώρα να μου βρεθείς, οτι είμαι χαμένος!»• κι΄ έγειρα. Την ίδιαν στιγμή οι γυναίκες αποκοιμήθηκαν και η άρρωστη ήταν μόνη της. </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Πηγαίνει ένα σύγνεφο και κατεβάζει την γυναίκα κάτω απο το στρώμα – και τέτοια λευτεριά πήρε που δέν την είχε ούτε όταν ήταν κορίτσι ! </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Πήρε να ξημερώσει, μπήκα κ εγώ μέσα να ιδώ άν την συγύρισαν ( την πεθαμένη) καλά, ή όχι; Ανοίγοντας την πόρτα, μου λέγει: «άντρα, να πάς εις την Βαγγελίστρα!»• καί μου λέγει όλα αυτά τα συμβάντα.</span></p></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Εγώ, αδελφοί, περικαλιόμουνα απ΄ έξω, Την ίδια ώρα έστειλα κι΄ ήρθαν οι παπάδες, διάβασαν, και σηκώθηκε εντελώς. Ήρθαν οι γιατροί, μου είπαν: «έγινε μεταβολή». Εγώ δέν τους είπα τίποτας απο αυτά• τους πλέρωσα κ τους ευκαρίστησα. </span><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Κι΄ εγώ κι΄ η άρρωστη όμως, γνωρίζαμε τον αληθινό Γιατρό ! – Μετανογάγω όμως ( το ξεχνάω ) καί πάλε δέν πηγαίνω εις την Χάρη Της ( στο τάμα πού είχα στην Τήνο ).</span></p></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Σε δύο ημέρες, βλέπει ένας Χριστιανός εις τον ύπνο του οτι ήρθε ένας καλόγερος εις το σπίτι μου, και μιά μαυροφόρα, εις τον οντά που κοιμούμαι μόνος μου, και λέγει η γυναίκα οτι: «Εγώ δέν ήθελα να ματάρθω σ’ εσέναν, ο Γιάννης με παρακίνησε ( ήτον</span></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">ο Άγιος Γιάννης ο Βαφτιστής), οτι σ’ έσωσα τόσες φορές καί δέν ήρθες εις το σπίτι Μου, Με γέλασες. Σου γιάτρεψε κι΄ ο Μονογενής Μου, κι΄ εγώ τον περικάλεσα κι΄ ήρθαμε καί σου γιατρέψαμε το ταίρι σου να μήν μείνουν αρφανά τόσα αδύνατα χελιδονάκια ( τα παιδιά σου ) καί γιάτρεψε ο Μονογενής Μου ( ο Χριστός ) το στήθος της κι΄ Εγώ το χέρι της, που θα πάγαινε ( πέθαινε ) από αυτά• καί της έβγαλε τόσα σάπια απο του καταραμένου ( σατανικά μάγια ) τις ενέργειες».</span></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Τότε εγώ άρχισα να κλαίγω. Μου λέγει: </span><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">«μήν κλαίς. Ξέρεις ποιός σε φυλάγει εσένα;» Ευθύς, είχε απο κάτω απο το ράσο της μιά λαμπάδα καί την σήκωσε απάνω κι΄ άναψε: «αυτό το Φώς του Αφεντός Μας ( Χριστού ) σε φυλάγει! Καί να’ ρθείς εις το σπίτι Μου». </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Έρχεται ο άνθρωπος την αυγή, μου λέγει όλα αυτά.</span></p></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Τότε εγώ αποφασίζω να πάγω καί να πάρω και το παιδί που το γιάτρεψε απο τις πληγές και τό’ ταξα να το πάρω να πάμεν – αρχινάγω κ συλλογιούμαι: «πού να πάρω παιδί !», φοβόμουν και την θάλασσα, δέν είχα και έξοδα εις το χέρι• καί δι’ αυτά όλα άρχισα να μετανογώ δια το παρόν, να μήν πάγω. Καί φοβόμουν καί την εξουσία, να μήν δημιουργηθούν καχυποψίες οτι πάγω να κάμω συνομωσίες (οτι είχα ζητήσει την άδεια όταν ήτον ο Λόντος υπουργός, κ δέν μου την έδωσε)• αυτά όλα μού’ φερναν δυσκολίες.</span></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Την άλλη βραδυά βλέπει μιά γυναίκα την Χάρη Της ( την Παναγία ), τον Α-Γιάννη, τον Άγιον Σπυρίδωνα κ τον Άγιον Νικόλα, κ ήρθαν εις την κάμαρη, κ βαστούσα εγώ το παιδί εις τα χέρια• μου λέγει η Χάρη Της: «μήν παίρνεις το παιδί μαζί σου τώρα• κ μήν φοβάσαι απο αυτούς, δέν σου κάνουν τίποτας• κ μήν φοβάσαι κ την θάλασσα: θα σε πάρω Εγώ, κι΄ ο Γιάννης ( Άγιος Ιωάννης ), κι΄ ο Σπύρος κι΄ ο Νικόλας να σε πάμεν καί να σε φέρωμεν πίσω εις την οικίαν σου». </span><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Αφού έρχεται η γυναίκα κ μου λέγει αυτά (όσα εγώ συλλογιόμουν μόνος μου, μου τα λέγει αυτείνη!) – παίρνω έναν άνθρωπο, κατεβαίνω κάτω, ήταν καί το παπόρι δια να φύγει, μπήκα μέσα• έπεσα να κοιμηθώ απάνω ( δέν μπορούσα κάτω εις τ’ αμπάρι) – μου λένε: «σήκω!». Εγώ έλπιζα οτι ήμαστε ακόμα εις τον Περαία, ανακατώνονταν οι άνθρωποι κ θα σηκώσουν σίδερο ( άγκυρα ) να φύγουμε – μου λένε: «σήκω, θα βγούμε εις την Σύρα!». </span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Τηράγω, βλέπω Σύρα. Εβήκαμεν έξω, εις τους φίλους• έφαγα ψωμί• θέλανε να μου κάμουν τραπέζι άλλοι το βράδυ – είπα του παιδιού κρυφά κ’ έπιασε καΐκι• σε δύο ώρες πήγαμε εις την Τήνο• επήγα σ’ έναν κουμπάρο μου, έκατσα 23 ημέρες• πήγα εις την Χάρη Της, νήστεψα κ ξεμολογήθηκα να μεταλάβω.</span></p></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Είπα των επιτρόπων να μου βάλουν ένα σκουτί να κοιμηθώ κάτω, εις την εκκλησίαν οπου φανερώθη η Χάρη Της• μού’ στρωσαν μπροστά εις την εικόνα. Η εκκλησιά είναι μεγάλη. Εκει μέσα, λέγω του ανθρώπου μου: «εσύ σύρε πέρα τις εικόνες καί κοιμήσου – καί άν θέλεις, δοξολόγα τον Θεόν καί την Χάρη Της • ει δέ, κοιμήσου• ό,τι θέλεις ακολούθα». Άρχισα εγώ να κάμω τις μετάνοιες μου καί την αμαρτωλή μου προσευκή εις τους Σωτήρας της πατρίδος μου καί θρησκείας μου κι’ εμένα του αμαρτωλού κι΄ όλης μου της οικογένειας μου.</span></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Αφού άρχισα τις μετάνοιες μου κ την προσευκή μου καμπόση ώρα, πήγα εις την Χάρη Της να ασπαστώ, να κοιμηθώ ολίγον κ πάλε να σηκωθώ• άμα πήγα να ασπαστώ, κάνει έναν χτύπο η εικόνα, οπου δέν μπορώ να σας το παραστήσω! </span><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Ξυπνάγει ο άνθρωπος απο το πέρα μέρος, οπου τ’ άκουσε, ήρθε εκεί, «τί ήταν αυτό;» μου λέγει – μήτε εγώ ήξερα μήτε εκείνος. Μετάλαβα την αυγή. Πήγαινα, όσες μέρες στάθηκα: πήγαινα εις την Χάρη Της, λυτρωνόμουν. Καί καθόμουν με τους επιτρόπους κ πατέρες. Εκεί ήμουν τυχερός, δια της Φώτισής Της: πήρα καί μίαν εικόνα, (μεγέθους) όση είναι η Χάρη Της ασημένια, « Ο Ευαγγελισμός» οκτακοσίων 800 χρόνων• την είχαν πάγει απο την Κρήτη εις την Χάρη Της καί μου την δώσανε. Καί χωρίς να νιώσω την θάλασσα, γύρισα πίσω εις το σπίτι μου, με την Αγαθότητά Της καί με την Ευσπλαχνία Της.</span></p></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Σημείωσα, αδελφοί, όσα μοναχός μου δοκίμασα καί είδα το Έλεός Της, καί όσα μου είπαν οι άνθρωποι. Καί θα σημειώσω κι΄ άλλα πολλά. Όποιος θέλει, άς πιστεύει – όποιος δέν θέλει, άς κάμει ό,τι αγαπάει.</span></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Γυρίζοντας εις το σπίτι απο την Χάρη Της, εκείνον τον χτύπο οπου έκαμεν η εικόνα όταν πήγα να μεταλάβω, πάντοτες τον ακούγω εδώ εις τις εικόνες. Ήταν Σαρακοστή, νηστέψαμε καί κάμαμε το Ευκέλαιό μας (ότι Ευκέλαιον δέν συνήθιζα να κάνω – κι΄ είδα εις τον ύπνο μου τον Α-Γιώργη κ τον Άγιον Δημήτρη κ μου λένε: πρίν βαφτίσω τα δύο δίδυμα μωρά μου ότι «όταν θα μεταλαβαίνεις με όλους της φαμελιάς σου να κάνετε πρώτα το Ευκέλαιόν σας καί τότε να μεταλαβαίνετε». Απο τότε όποτε θα μεταλάβωμεν, κάνομεν πρώτα το Ευκέλαιόν μας. Το λοιπόν, ήμουν νηστεμένος να μεταλάβωμεν την αυγή.</span></div><div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">( Έρχεται στο όνειρό μου ) ένας ασκημο-άνθρωπος άγριος και μου παρουσιάζει μιά γριά να κάμω ( μαζί της ) την "επιθυμία" μου! </span><p style="box-sizing: border-box; margin: 15px 0px; outline: none;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Και τρωγόμουν με αυτόν τον αναθεματισμένο… Καί παρουσιάζεται η Χάρη Της ( Παναγία ) με τον Α-Γιάννη κ άλλους Αγίους καί σηκώνει το χέρι Της καί του λέγει: «καταραμένε ! Νά’ χεις καί του Μονογενή Μου την κατάρα καί την δική Μου ! Όπου ήρθες καί πειράζεις τον άνθρωπο!»</span></p></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; margin: 15px 0px; outline: none; text-align: start;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Κι΄ έσκασε ( αυτός ) κι΄ έγινε στάχτη...</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: "Source Sans Pro", sans-serif; font-size: 16px; margin: 15px 0px; outline: none; text-align: start;"><br /></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Source Sans Pro", sans-serif; font-size: 16px; margin: 15px 0px; outline: none; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;">ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ</span></b></u></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQMO85pM-2OS3Ptvhyi4JpfvdKOV0EYYsiNPdNaGdK9tNjtdDC3WsGRFoQeDc1FzbL2bADfM4bJ41dsJ1JKoczs0_CQDzT86sNoIq1wclv5M_WubF4BgXIy3cbIUwtN4kfwHWS0ojgrA6cA34s8a2DX80-WxtG0IX94zUeVcVEuMb-4OKg0sV1hA/s1243/23.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1166" data-original-width="1243" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQMO85pM-2OS3Ptvhyi4JpfvdKOV0EYYsiNPdNaGdK9tNjtdDC3WsGRFoQeDc1FzbL2bADfM4bJ41dsJ1JKoczs0_CQDzT86sNoIq1wclv5M_WubF4BgXIy3cbIUwtN4kfwHWS0ojgrA6cA34s8a2DX80-WxtG0IX94zUeVcVEuMb-4OKg0sV1hA/s16000/23.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikbxQvefQ5qhqHhi8JI04E0RN4HNYFXaGWik9i_P7FQyTJ5if6A5Hasbw07dcjASKMP5fD-NYDiCmlrHCmoOg4tQuwL6IP_8PuhLOOJOO-T9QVqwYb_RtBG4FhJn6YQ3GfQto15Jn6bE5-fibIkHrQBkJABMDFrNmxCfzzmnyUHPuufc_wAGsh1g/s1356/24.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1356" data-original-width="1244" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikbxQvefQ5qhqHhi8JI04E0RN4HNYFXaGWik9i_P7FQyTJ5if6A5Hasbw07dcjASKMP5fD-NYDiCmlrHCmoOg4tQuwL6IP_8PuhLOOJOO-T9QVqwYb_RtBG4FhJn6YQ3GfQto15Jn6bE5-fibIkHrQBkJABMDFrNmxCfzzmnyUHPuufc_wAGsh1g/s16000/24.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEix88htyWNI9IEUywRPqnrRyRfU9yBNz2_lp5jo_G4Gg034wwkkM-WvhUaYdh1S8NDrLlFWtXt7ODybIHFACRYaeOTLaWfy5aUC9NEAu7dMuqF447yRVBJAniMkfjct830GORvG8tVet4d_do36KsKHR4ZXabWICyBI75-kchPZr8bAd5N3nMifOQ/s1344/25.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1344" data-original-width="1242" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEix88htyWNI9IEUywRPqnrRyRfU9yBNz2_lp5jo_G4Gg034wwkkM-WvhUaYdh1S8NDrLlFWtXt7ODybIHFACRYaeOTLaWfy5aUC9NEAu7dMuqF447yRVBJAniMkfjct830GORvG8tVet4d_do36KsKHR4ZXabWICyBI75-kchPZr8bAd5N3nMifOQ/s16000/25.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwjNxIoJkBDX__4OSJjwhlsahNvM1QqPo-68PquvnLbMIXydSIJ8VpDevPLTTktITwZIbAoYV5u8zZMoW64WcwfPufInNL4ieOAeSNl1Ol6fNUzMpnvqvLO1BtN_QQPL7xWSUCkuWqJyMX-CgaHUVx7audd4AyIBCSh3uS3gkFf8VC1e_SnsKJHg/s1345/26.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1345" data-original-width="1242" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwjNxIoJkBDX__4OSJjwhlsahNvM1QqPo-68PquvnLbMIXydSIJ8VpDevPLTTktITwZIbAoYV5u8zZMoW64WcwfPufInNL4ieOAeSNl1Ol6fNUzMpnvqvLO1BtN_QQPL7xWSUCkuWqJyMX-CgaHUVx7audd4AyIBCSh3uS3gkFf8VC1e_SnsKJHg/s16000/26.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxPkj7Y9eYIvb493VzEy-ClBDrEntH4SF_-x_hQQjTF_6MlhY-S1rjUE3GGA4yHaCDE1xCPhwsWZqUU_sGmqrFdgd5sMJQ7jn47WeJfKjHE_Cvw1H8DqnsiyAiO6H32bKuZdUtATfxoj56pOr60Kjahyi894AzlqnF4Q1YjpRwUbOC-zo5T-vh5A/s1539/27.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1539" data-original-width="1243" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxPkj7Y9eYIvb493VzEy-ClBDrEntH4SF_-x_hQQjTF_6MlhY-S1rjUE3GGA4yHaCDE1xCPhwsWZqUU_sGmqrFdgd5sMJQ7jn47WeJfKjHE_Cvw1H8DqnsiyAiO6H32bKuZdUtATfxoj56pOr60Kjahyi894AzlqnF4Q1YjpRwUbOC-zo5T-vh5A/s16000/27.jpg" /></a></div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΠΗΓΕΣ: 1. Γ. Μεταλληνός, πρόλογος στο Δ.Γ. Ρουμπάνης, «Οράματα και Θάματα ή πώς παγιδεύεται ο Στρατηγός Μακρυγιάννης»<br /><br />2. Ο Σατανάς και ο Μακρυγιάννης<br /><br />3. Ένα φοβερό περιστατικό μαγείας σε βάρος τού στρατηγού της Επανάστασης Μακρυγιάννη…</b></span></div><div class="separator" style="clear: both;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><br />4. Διονυσίου Δ. Βαλαή, ''Η θρησκευτική διάσταση στην ζωή και το έργο του Γιάννη Μακρυγιάννη<br /><br />5. http://users.sch.gr/ioakenanid/maqryjanniunfamiliarwork.htm#%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%201%CE%BF</b></span></div><p style="text-align: right;"><br /></p><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><u><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></b></u></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/11/oi.html"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">OI «ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΕΣ»!</span></b></a></div><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/01/blog-post_70.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;">ΤΟ ''ΞΑΝΘΟΝ ΓΕΝΟΣ''......</span></a></span></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></span></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_44.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο Μαρμαρωμένος βασιλιάς, δεν υπάρχει - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος</span></b></a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></span></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_38.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο Αγαθάγγελος και οι … «προφητείες» του! </span></span></b></a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></span></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_79.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Τό σπαθί βγήκε ἀπό τό θηκάρι....</span></span></b></a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><b><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/blog-post_6.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΓΧΥΣΙΣ! (Β΄ ΜΕΡΟΣ)</span></span></a></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><b><span style="color: #2b00fe;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_50.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΙ ΔΗΘΕΝ ''ΧΡΗΣΜΟΙ-ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ'' ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΑΡΑΣΙΟΥ!</span></span></a></span></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/06/3.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> ΠΕΡΙ ΤΟΥ «ΒΑΣΙΛΕΑ» ΙΩΑΝΝΗ! (3)</span></span></b></a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/05/5o-me_21.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><span style="color: blue;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο «ΗΓΕΤΗΣ» ΠΟΥ ΔΗΘΕΝ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ; (5o MEΡΟΣ)</span></b></span></a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div dir="auto" style="background-color: white; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/09/blog-post_24.html" itemprop="url"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><span style="color: #2b00fe;">Ξυπνήστε και μην περιμένετε να ξυπνήσει «ο βασιλιάς Ιωάννης…»</span></b></span></a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><br /></b></span></div><div dir="auto" style="background-color: white; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_87.html" itemprop="url"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><span style="color: #2b00fe;">ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΟ: ''ΠΡΟΣΟΧΗ- ΟΙ ΔΙΑΚΙΝΗΤΕΣ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ ΜΑΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΑΠΩΛΕΙΑ ΕΔΑΦΩΝ'' </span></b></span></a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b style="white-space: normal;"><span style="color: blue;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2018/02/blog-post_70.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><span style="color: blue;">"Μεσοβασιλεία" ή "Αναλαμπή της Ορθοδοξίας": Μια άλλη άποψη ...</span></a></span></b><br style="white-space: normal;" /><b style="white-space: normal;"><span style="color: blue;"><br /></span></b><a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2016/07/blog-post_27.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none; white-space: normal;"><span style="color: blue;"><b>''ΠΡΟΦΗΤΕΣ'' ''ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ'' ΚΑΙ ''ΘΑΥΜΑΤΑ''</b></span></a><br style="white-space: normal;" /><span style="color: blue; white-space: normal;"><b><br /></b></span><a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/07/blog-post_65.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none; white-space: normal;"><span style="color: blue;"><b>Οι Πατέρες για τα θαύματα</b></span></a></span></div>

Ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ, Η ΜΑΓΕΙΑ, ΚΑΙ Ο ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ

Η ΧΡΙΣΤΙΝΑ..... Στα  Οράματα και Θάματα  ο Μακρυγιάννης εμπιστεύεται   Στα  Ορά­μα­τα και Θά­μα­τα  ο Μα­κρυ­γιάν­νης εμπι­στεύ­ε­ται μια γυ...

Read more »

Ξερό ήταν πάντα το ψωμί σου μάνα Ελλάδα μου

<p></p><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNusf17xMohTc5Hp-IyKHZSBdVLpF_rTaaCU_t5u5h0UtVAGN5Q2-p2oogfCrdIUgEU1nKbUplRvGwUcwxwKuRuc4Pfwt7xFuZ-Ap9HNiAm1Totan2pF3A0EnmkGRglcBGntbDYCiL9AaOP75UZDmLByhidfOmQ3Dju88WSjhdi3TWa1FFp5oPuXIq/s627/greek-flag.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; color: #cc3300; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="470" data-original-width="627" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNusf17xMohTc5Hp-IyKHZSBdVLpF_rTaaCU_t5u5h0UtVAGN5Q2-p2oogfCrdIUgEU1nKbUplRvGwUcwxwKuRuc4Pfwt7xFuZ-Ap9HNiAm1Totan2pF3A0EnmkGRglcBGntbDYCiL9AaOP75UZDmLByhidfOmQ3Dju88WSjhdi3TWa1FFp5oPuXIq/w400-h300/greek-flag.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="400" /></a></div><span style="background-color: white;"> </span><p></p><div style="color: #333333; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><span style="background-color: white; font-family: georgia;"><span style="font-size: medium;"><div style="text-align: center;"><b>Ξερό ήταν πάντα το ψωμί σου</b></div><b><div style="text-align: center;"><b>μάνα Ελλάδα μου.</b></div><div style="text-align: center;"><b>Στεγνός ήταν πάντα ο κόρφος σου</b></div><div style="text-align: center;"><b>κι η αγκαλιά σου</b></div><div style="text-align: center;"><b>-μια φτωχική φωλιά-</b></div><div style="text-align: center;"><b>που κούρνιαζε ο πόνος μας.</b></div></b></span></span><div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia; font-weight: 700;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></div><span style="background-color: white; font-family: georgia;"><span style="font-size: medium;"><div style="text-align: center;"><b>Στυφό ήταν πάντα το γέλιο σου</b></div><b><div style="text-align: center;"><b>μάνα μου Ελλάδα μου.</b></div><div style="text-align: center;"><b>Μοιρολόι ήταν πάντα το τραγούδι σου</b></div><div style="text-align: center;"><b>και ταχτικό σου σπιτικό -</b></div><div style="text-align: center;"><b>το κοιμητήρι.</b></div></b></span></span></div><div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia; font-weight: 700;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></div><span style="background-color: white; font-family: georgia;"><span style="font-size: medium;"><div style="text-align: center;"><b>Ξερό ήταν πάντα το ψωμί σου</b></div><b><div style="text-align: center;"><b>βαριόμοιρη μάνα μας.</b></div><div style="text-align: center;"><b>Τρέχαμε να το βρέξουμε στις βρύσες μας</b></div><div style="text-align: center;"><b>μα στάζαν πάντα δάκρυα.</b></div><div style="text-align: center;"><b>Το βρέχαμε στα ποτάμια μας</b></div><div style="text-align: center;"><b>μα στάζαν πάντα αίματα.</b></div></b></span></span></div><div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: georgia; font-weight: 700;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></div><span style="background-color: white; font-family: georgia;"><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: medium;">Μάνα! Γραμμένο σου ήταν</span></b></div><b><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: medium;">Και το ψωμί… Και το νερό…</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: medium;">ακόμα και το νερό – να ζητιανέψεις.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: medium;">Μόνο τη λευτεριά, μάνα μου,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: medium;">μόνο αυτήν ποτέ,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: medium;">ποτέ μη ζητιανέψεις!</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: medium;">(το ΄πε κι ο Κάλβος)</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: medium;">Μην επαιτείς</span></b></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><b><br /></b></div></b></span><div style="color: #333333; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px;"><span style="background-color: white; font-family: georgia;"><br /><span style="color: red;"><u>Μενέλαος Λουντέμης</u></span><br />Από τα «Τα ποιητικά του» (Εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα», Αθήνα 1999)</span></div><div style="color: #333333; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px;"><span style="background-color: white; font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="color: #333333; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px;"><span style="background-color: white; font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="color: #333333; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px;"><span style="background-color: white; font-family: georgia;"><br /></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: right;"><span style="background-color: white; font-family: georgia;"><a href="https://proskynitis.blogspot.com/2022/03/blog-post_45.html" target="_blank"><span style="color: #2b00fe;"><b>ΠΗΓΗ</b></span></a></span></div></div>

Ξερό ήταν πάντα το ψωμί σου μάνα Ελλάδα μου

  Ξερό ήταν πάντα το ψωμί σου μάνα Ελλάδα μου. Στεγνός ήταν πάντα ο κόρφος σου κι η αγκαλιά σου -μια φτωχική φωλιά- που κούρνιαζε ο πόνος μα...

Read more »