Ερωταποκρίσεις: Περί Εσχάτων και Αντιχρίστου

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFsOIJAlC39UKOpiqTXzB6XNldfLKpRHrzPBi52FMHXiivfuEncK3uJNp6xc24cD4RZoPKzYemC2b2AwDWH_OpFVAIfW_P0wASSzA5aSgNYallEgfURRr1odenWclBpDQtXE9S7X8pJ7k9bJjRV5RN2ce2cbHjdVVOeY02n_VAWPZkmCYFu7g_TuqJ/s689/2026-01-28%2023_27_54-YoloMouseOverlay.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="502" data-original-width="689" height="466" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFsOIJAlC39UKOpiqTXzB6XNldfLKpRHrzPBi52FMHXiivfuEncK3uJNp6xc24cD4RZoPKzYemC2b2AwDWH_OpFVAIfW_P0wASSzA5aSgNYallEgfURRr1odenWclBpDQtXE9S7X8pJ7k9bJjRV5RN2ce2cbHjdVVOeY02n_VAWPZkmCYFu7g_TuqJ/w640-h466/2026-01-28%2023_27_54-YoloMouseOverlay.jpg" width="640" /></a></div><span style="font-family: trebuchet;"><br /></span><p></p><div class="WordSection1"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;"><span style="color: #990000;"><b>π. Θεόδουλος -</b> Θέλετε να κάνετε κάποια ερώτηση για κάποιο θέμα, θέλετε να μιλήσουμε για κάτι? </span><br /> <br /><span style="color: #2b00fe;"><b> -</b> Για αυτόν που περιμένουμε τώρα, στο άμεσο μέλλον, να έρχεται. Τι έχει να γίνει, πώς θα λένε τα πράγματα, με τις ταυτότητες, με τους πολέμους, με τον νόμο τον περιβόητο. <br /></span> <br /><span style="color: #990000;"><b> π. Θεόδουλος -</b> Εγώ συνήθως, δημόσια, αυτά τα θέματα δεν θέλω να τα πιάνω, να τα αγγίζω. Όχι ότι δεν ξέρω ή δεν μπορώ να περιγράψω την γνώμη μου, αλλά συνήθως, πάνω σε αυτά τα θέματα, δημιουργούνται διαφωνίες και θα υπάρχουν μετά εντάσεις. Γιατί κάποιοι έχουν τα δικά τους πιστεύω, φρονήματα και συνήθως πάνω σε αυτό το θέμα υπάρχουν διαφωνίες και γίνονται παρεξηγήσεις. Θεωρώ σωστό να μιλήσουμε για πράγματα ωφέλιμα, κατηχητικά, που να δίνουν χαρά και θάρρος στο να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, παρά να πιάνουμε θέματα τα οποία πιο πολύ δημιουργούν άγχος και προβληματισμό και κάποιες φορές ακούμε και θυμό και οργή.</span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #2b00fe; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b>- </b>Αφού ο Θεός είναι απόλυτος και οι Άγιοι Πατέρες μας λένε για τα έσχατα χρόνια που θα έρθουν και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι πραγματικά πάνω απ' όλα, για ποιον λόγο να μην συζητηθούνε, να ξεχωρίσουμε, γιατί να υπάρχουν εντάσεις. Λέει για να σωθείς πρέπει να κάνεις αυτό και αυτό, είναι απόλυτος ο Θεός. Δεν έχει ούτε να πάμε κάτω ούτε πάνω, ούτε δεξιά ούτε αριστερά.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #990000; font-family: trebuchet; font-size: large;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><b>π. Θεόδουλος - </b><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Ναι, ακούστε. Από τα χρόνια που ζούσε ο Απόστολος Παύλος ήταν εποχή Αντιχρίστου. Το λέει ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος και γάρ το μυστήριο ήδη ενεργείται. Ο Απόστολος Παύλος έστειλε επιστολή στους Θεσσαλονικιούς γιατί στα χρόνια εκείνα στη Θεσσαλονίκη κηρύττανε ότι είναι τα χρόνια του Αντιχρίστου και ότι πρέπει να πάρουμε τα βουνά και ότι πρέπει να λάβουμε τα μέτρα μας και να αντισταθούμε απέναντι στο κράτος και να γίνουμε ενωμένοι να αντιμετωπίσουμε τον Αντίχριστο και την εποχή του Αντιχρίστου και να σωθούμε γιατί θα κολαστούμε. Ο Απόστολος Παύλος τους έστειλε επιστολή και τους καθησύχασε. Τους εξήγησε το πόσο λάθος είναι να σκέφτονται έτσι, το να νομίζουν ότι είναι η εποχή του Αντιχρίστου. Αυτό το πράγμα συνέβαινε σε κάθε εποχή, σε κάθε αιώνα, όχι μία φορά, αλλά εκατοντάδες φορές έχει συμβεί που άνθρωποι όλων των αιώνων, όλων των εποχών να ισχυρίζονται για το Α θέμα ή για το Β ότι τώρα είναι η εποχή προδρομική ή η εποχή Αντιχρίστου. Που πρέπει να αντισταθούμε, που πρέπει, που πρέπει, που πρέπει. Όλα αυτά όμως δεν είναι μέσα από τους Αγίους, αλλά είναι κυρίως από ανθρώπους που ερμηνεύουν λάθος την Αποκάλυψη.<br /></span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Λοιπόν, η δική μου προσωπική γνώμη έτσι όπως έχω καταλάβει τους Αγίους Πατέρες και την </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Αγία Γραφή, εννοείται ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα και να διαφωνεί και να πιστεύει τα δικά του, εγώ απλά πετάω κάποια σπόρια. Αν εσείς τα θεωρείτε σάπια, μην τα κρατάτε. Πετάξτε τα, αφήστε τα. Εγώ τη γνώμη μου λέω, καθένας αυτό που αγαπάει. Το κυρίως βέβαια πάντως είναι όταν συζητάμε για κάποια θέματα θα πρέπει να συζητάμε όσο γίνεται πιο ήρεμα, πιο καλά και με αγάπη. Γιατί αν εγώ κάνω λάθος, εσύ που υποτίθεται ότι ξέρεις το σωστό θα μου εξηγήσεις με καλό τρόπο ότι εγώ κάνω λάθος. Αλλά πάνω</span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">  </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">σε αυτά τα θέματα</span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">  </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">εγώ όσες φορές έχω</span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">  </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">ασχοληθεί με κάποιους ανθρώπους οι περισσότεροι φωνάζουν, θυμώνουν, κατακρίνουν, είναι πλανεμένος ο έτσι, είσαι αυτό και τέλος πάντων… Φτάνουμε μετά στο σημείο να λέμε αυτά που λες δεν είναι ορθόδοξα, αλλιώς τα λέει η Αγία Γραφή, αλλιώς ο τάδε γέροντας, αυτό που λες δεν είναι ορθόδοξο είναι αιρετικό και αυτό μετά μας κάνει να ψυχραινόμαστε, να μην έχουμε την αγάπη που πρέπει. Για να μπορέσουμε να μιλάμε με αγάπη θα πρέπει να καλλιεργούμε την αγάπη, προσέξτε την αγάπη προς τους εχθρούς. Εμείς δεν αγαπάμε τους φίλους, δεν αγαπάμε τους συγγενείς, θα φτάσουμε στο σημείο να αγαπάμε τους εχθρούς; Γιατί θα μου πεις πάτερ εχθροί; μα όταν διαφωνούμε και τσακωνόμαστε γίνομαστε εχθροί. Άρα αν είναι κάτι να συζητήσουμε θα πρέπει να βλέπουμε ότι αν ο αδελφός μας μιλάει λάθος να κάνουμε προσευχή, ο Θεός να τον φωτίζει, να καταλάβει το σωστό, όχι να του λέμε ότι είναι πλανεμένος, ότι κάνει αυτό, κάνει το άλλο. Εμείς σαν Χριστιανοί Ορθόδοξοι πρέπει να αγαπάμε τους πάντες, και τους Μουσουλμάνους και τους αιρετικούς και τους Καθολικούς, να τους αγαπάμε όλους, απλά απέχουμε από τα φρονήματά τους. Δεν λέμε ότι ποτέ πρέπει να μισούμε κάποιους ή να τους βρίζουμε, δεν πρέπει κανέναν να κακολογούμε και να βρίζουμε. Εμείς θα πρέπει να αγαπάμε τους ανθρώπους, να αποστρεφόμαστε την αίρεσή τους, πολύ περισσότερο μέσα σε εμάς τους Ορθοδόξους, γιατί αυτό έγινε η αιτία που χωρίζονται οι εκκλησίες, γιατί διαφωνούμε και λέμε όχι εσύ είσαι πλανεμένος και όχι εσύ είσαι ο καλός ή εγώ είμαι ο Άγιος. Λοιπόν, η δική μου γνώμη είναι, όποιος θέλει να καταλάβει την αλήθεια πάνω σε αυτά τα θέματα, τα εσχατολογικά, να μην ασχολείται με το ίντερνετ, η γνώμη μου. Μέσα στο ίντερνετ υπάρχουν και η αλήθεια και το ψέμα, δηλαδή είναι ένας σκουπιδότοπος που ψάχνεις μέσα σε ένα σκουπιδότοπο να φας. Μπορεί να βρεις μέσα στα σκουπίδια και τροφή που να τρώγεται, αλλά είναι μολυσμένη από τα σκουπίδια. Η πηγή για να καταλάβουμε την αλήθεια πάνω στα εσχατολογικά και πότε θα έρθει ο αντίχριστος και ποιο είναι το αντίχριστο και τι μας βλάπτει και τι μας ωφελεί, η πηγή βρίσκεται στην Αγία Γραφή και στα Πατερικά Συγγράμματα. Άμα μετρήσει ο καθένας τον χρόνο που αφιέρωσε στο ίντερνετ πόσες ώρες και μέρες έχει ασχοληθεί να διαβάζει πράγματα και αν αφιέρωνε το ένα δέκατο, όχι ολόκληρο, μόνο να το αφιέρωνε στο να διαβάζει η Καινή Διαθήκη και Αγίους Πατέρες, πιο πολλοί θα είχε φωτιστεί.<br /></span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Όσον αφορά το θέμα με τους κορονοϊούς, με τα εμβόλια, εγώ δεν ασχολήθηκα καμιά φορά με το ίντερνετ για να μάθω μέσα από το ίντερνετ αν βλάπτει το εμβόλιο ή αν είναι ο κορονοϊός του αντιχρίστου. Τώρα θα μου πείτε, περάσανε αυτά, αλλά το θέτουν ακόμα. Ή τέλος πάντων, οι ταυτότητες στην Ελλάδα, αν είναι του αντιχρίστου, αν το 666, θα καθίσω εγώ τώρα να ψάχνω από το ίντερνετ για να μου δείξει το ίντερνετ αν είναι αληθινό. Στο ίντερνετ θα μπω για να μάθω μια πληροφορία, άμα θέλω κάτι να μάθω για ένα ιστορικό γεγονός και πάλι εκεί κάποιοι το λένε έτσι, κάποιοι το λένε αλλιώς. Αλλά η αλήθεια βρίσκεται στην Αγία Γραφή και στους Αγίους Πατέρες, πώς ερμηνεύουν οι Άγιοι Πατέρες την Αγία Γραφή όχι μέσα από το ίντερνετ, όποιος θέλει θα το κάνει, αυτή είναι η γνώμη μου. </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Εμείς προσπαθούμε να ασχοληθούμε με τους Αγίους Πατέρες και το κυριότερο μετά να είμαστε στην εξομολόγηση, στη Θεία Κοινωνία για να μας φωτίσει ο Θεός. Αν εγώ μαλώνω με τον αδερφό μου, δεν εξομολογούμαι, δεν κοινωνάω, μετά και δεν πάρω την ταυτότητα και δεν κάνω το εμβόλιο, θα σωθώ; Κυριότερο είναι να είμαι αγαπημένος με τον αδερφό μου, να είμαι στην εξομολόγηση, να είμαι στη Θεία Κοινωνία, να μελετάω Αγίους Πατέρες και εκεί μετά θα με φωτίσει ο Θεός αν πρέπει να κάνω ή αν δεν πρέπει να πάρω. Εγώ δεν λέω να τα πάρω. Λέω ότι πώς μπορούμε να φτάσουμε στο σημείο να καταλάβουμε αν πρέπει. Εγώ αφήνω τον κάθε άνθρωπο να κρίνει και να αποφασίσει ο καθένας για τον εαυτό του και για την οικογένειά του γιατί δεν πρέπει να επεμβαίνουμε και να προσπαθούμε να πείσουμε ο ένας τον άλλον για το τι να κάνει, τι θα πάρει, αν δεν πάρει κλπ.</span></span></p></div><div class="WordSection3"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #2b00fe; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b>- </b>Και όποιοι αδελφοί ρωτάνε Πάτερ, να πάρουμε την ταυτότητα ή όχι;</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #990000; font-family: trebuchet; font-size: large;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><b>π. Θεόδουλος - </b>Συγχωρέστε μου για αυτό που θα πω αλλά η ερώτηση είναι λιγάκι κακόβουλη. Γιατί? Αν θα πω εγώ, αδελφοί πάρτε την ταυτότητα, τι είπες να την πάρουμε την ταυτότητα και τι είναι αυτά που λες! Αν ο αδελφός που ρωτάει έχει τη δική του γνώμη, δεν ρωτάει γιατί θέλει να μάθει. Α μάλιστα! τώρα έμαθα να την πάρω ή να μην την πάρω. Ο καθένας έχει τη δική του γνώμη μέσα του. Ο άλλος θα πει δεν πρέπει να την πάρω. Ο άλλος θα πει πρέπει να την πάρω αλλά πάλι θα ρωτήσει! Λες και κάνουμε την ερώτηση για να ακούσουν οι άλλοι. Ξέρετε κάτι, κάτσε να ρωτήσω για να μάθουν και οι άλλοι, τι δεν πρέπει, να την πάρουμε ή για να δούμε τι πιστεύει ο πάτερ, τι φρονεί. Δεν απευθύνομαι σε κανέναν προσωπικά, μπορεί να κάνετε τώρα δύο παιδιά την ερώτηση, γενικά μιλάω τώρα. </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Γενικά και αόριστα. Αδέρφια είμαστε όλοι και απλά λέω την προσωπική μου γνώμη. Αφού ο καθένας έχει την δική του γνώμη και ο καθένας έχει την ευθύνη για τον εαυτό του και για την οικογένειά του, ας κάνει ο καθένας αυτό που πιστεύει σωστό. Αν θέλουμε να μάθουμε όμως, εγώ προτείνω να αποφεύγουμε το ίντερνετ και να καταφύγουμε στην Αγία Γραφή και στους Αγίους Πατέρες. Να κάνουμε προσευχή να μας φωτίσει ο Θεός μέσα από τους Αγίους Πατέρες. Να μάθουμε την αλήθεια και ταυτόχρονα να είμαστε στα μυστήρια της Εκκλησίας, στην Εξομολόγηση και στη Θεία Κοινωνία. Και μετά να αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Να αγαπάτε όλους είπε ο Χριστός και να αγαπάμε και τους εχθρούς μας. Να αγαπάμε όσο μπορούμε περισσότερο και να βοηθάμε. Και αν εγώ θέλω κάποιον να τον βοηθήσω, να τον επαναφέρω από την πλάνη του, ας κάνω προσευχή για αυτόν. Δηλαδή αν κάποιος θεωρεί ότι αυτά που λέω τώρα ότι είμαι λάθος και ότι εγώ είμαι πλανημένος, ας κάνει προσευχή για μένα να με φωτίσει ο Θεός. Αφού με τα λόγια δεν παίρνει κανένας τώρα. Είμαστε όλοι έξυπνοι, όλοι πρώτοι, όλοι δεύτεροι. Όλοι τα ξέρουμε όλα. Δεν δεχόμαστε ούτε συμβουλές, ούτε παρατήρηση, τίποτα. Όλοι ξέρουμε τα πάντα. Μα αυτό τα ξέρουμε, δεν χρειάζεται για αυτά τα πράγματα να τα συζητάμε. Ας κάνουμε προσευχή για αυτόν. Και όταν θέλουμε ακόμα και τα αδέρφια μας και τους συγγενείς μας, να κάνουμε προσευχή για αυτούς. Πάει ο άλλος, λέει, κρίμα Πάτερ, έχω τον αδερφό μου, έχω την αδερφή μου. Είναι εκεί ή έχει αλλάξει πίστη ή έχει αλλάξει εκκλησία ή το ένα ή το άλλο. Ναι, και άμα του μιλάς συνέχεια και τον ζαλίζεις θα τον πείσεις; Κάνε προσευχή για αυτόν. Ωραία, ας κάνουμε προσευχές για τον άλλον αλλά πρώτα για τον εαυτό μας να φωτιστούμε εμείς και μετά να φωτιστούμε και τους φίλους μας και τους συγγενείς μας.</span></span></p></div><div class="WordSection4"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #2b00fe; font-family: trebuchet; font-size: large;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><b>-</b> Σε ένα θέμα θα ήθελα, αν μου επιτρέπετε, να διαφωνήσω. Εννοείται ότι πρέπει να προσευχόμαστε για τον άλλον, κυρίως για τον εαυτό μας, είναι θέμα αυτοεκτίμησης, αυτοσεβασμού. <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Πρώτον, να αγαπάς τον εαυτό σου. Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου δεν μπορείς να αγαπάς τον πλησίον σου, αυτό είναι αδύνατο. Δεύτερον, αυτό που λέτε για ταυτότητα και για το εμβόλιο. Γνωρίζετε όλοι ότι ζούμε σε εποχές που είναι αντιχριστιανικές, κυνηγάνε τον Χριστό, ότι αυτοί που μας κυριεύουν, δηλαδή αυτοί που είναι από πίσω μας, είναι οι σατανιστές. Αυτοί πιστεύουν στον διάβολο, στον έξω από εδώ. Αυτοί που βγάλαν το εμβόλιο το κάνανε για μείωση πληθυσμού. Δεν το κάνανε επειδή σας αγαπάνε, δεν σας ξέρουν από χτες. Δεν αγαπάνε κανέναν. </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Έχουν πουλήσει την ψυχή τους για κάποια συμφέροντα σε αυτόν τον κόσμο. Δεύτερον, το θέμα της ηλεκτρονικής ταυτότητας είναι και αυτό επίσης. Είναι αντιχριστιανικό. Τα έχουν καταργήσει όλα. Ψηφίσαν τώρα πρόσφατα την ομοφιλοφιλία να παίρνουν δύο πατεράδες σε ένα παιδάκι και λένε «καλύτερα να το πάρουμε το παιδάκι γιατί είναι στο ορφανοτροφείο και αυτοί που το αφήσαν δεν το αγαπούσαν και εμείς θα το αγαπήσουμε». Ε, όχι!</span></span></p></div><div class="WordSection5"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #990000; font-family: trebuchet; font-size: large;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><b>π. Θεόδουλος - </b>Εγώ διαφωνώ σε αυτά. Εννοείται αδερφέ. Σε όλα αυτά. Απλά να συμπληρώσω πάνω σε αυτό και πιστεύω ότι είναι καλό να τα λέμε για να ξυπνάει και ο κόσμος. Η δική μου γνώμη, αν δεν το καταλάβατε, το εξηγώ καλύτερα. Δεν είπα ότι μόνο προσευχή και μελέτη και μετά θα σου πούμε, εννοείται ότι πρέπει να κουνάμε και τα χέρια μας. Δεν νομίζω, αν κάποιοι δεν καταλάβατε τι εννοώ, ότι καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια. Δεν είπα αυτό το πράγμα. Εννοείται ότι κουνάμε και τα χέρια μας. Αλλά κυριώτερα είναι η προσευχή, η μελέτη, τα μυστήρια της Εκκλησίας. Αλλά πάνω σε αυτό το θέμα, αν σήμερα μας κυβερνάνε αντίχριστοι μία φορά, παλαιότερες εποχές μας κυβερνούσαν δέκα φορές, εκατό φορές αντίχριστοι. </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Ξεκινάμε από την εποχή του Αποστόλου Παύλου πάλι. <br />Όταν ζούσε ο Απόστολος Παύλος, αυτοκράτορας της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν ο Νέρωνας. Ο Νέρωνας ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας που ζήτησε να τον λατρεύουν ως θεό. Όχι απλά ήταν ειδωλολάτρης, αλλά τι, όχι μόνο, προσέξτε, είχε κόψει νομίσματα στο όνομά του, αλλά και όλοι να γραφτούν στο κράτος του, ως υπήκοοί του, που είναι υπήκοοι του θεού Νέρωνα. Σήμερα δεν μας είπε κάποιος πρωθυπουργός να σας δώσω νομίσματα δικά μου, να σας δώσω χαρτιά που να λένε ότι είστε υπήκοοι σε μένα και εγώ είμαι ο Θεός. Η εποχή εκείνη ήταν πολύ χειρότερη. Και πάμε και άλλες εποχές που θα τα πούμε σιγά σιγά. Λοιπόν, όταν ο Νέρωνας κήρυξε αυτό το πράγμα, ότι θα πρέπει πλέον να με λατρεύεται ως θεός, τότε πάλι ξεσηκώθηκαν οι χριστιανοί και λέγανε να ο αντίχριστος! Μεγαλύτερος αντίχριστος μέχρι σήμερα από τον Νέρωνα δεν πέρασε γιατί ζήτησε λατρεία. Πάντοτε το ρωμαϊκό κράτος ζητούσε οι άνθρωποι να είναι καταγεγραμμένοι, όταν όμως ζητήσαν να είναι καταγεγραμμένοι στο κράτος του Νέρωνα, ήταν το αποκορύφωμα. Σου λέει, προσέξτε τώρα, σήμερα, μας δίνουν καινούργιες ταυτότητες, που ξέρω εγώ και τι θα έχει μέσα, κι αν έχει το 666, κι αν έχει τσιπ, κι αν δεν έχει, κι όλα μας πάνε εκεί, κι όλα στον αντίχριστο, κτλ. Μα τα χαρτιά τότε που </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">αποδεικνύαν, </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">γιατί </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">όλοι </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">είχαν </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">τα </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">πια </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">έγγραφα, </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">να </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">αποδεικνύεται </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">αν </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">είναι </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Ρωμαίοι </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">πολίτες. Δεν μπορούσε να πει ο καθένας, «Α, εγώ εντάξει, είμαι Ρωμαίος πολίτης, εγώ δεν είμαι». Υπήρχαν και τότε έγγραφα, που ήταν καταχωρημένοι όλοι στο Ρωμαϊκό κράτος. Ναι, αλλά στο Ρωμαϊκό κράτος που ήταν τότε απέραντο, υπήρχαν χιλιάδες και εκατομμύρια Χριστιανοί, που όλοι όμως καταγράφτηκαν στον Ρωμαϊκό κράτος, για να μπορούν να έχουν δικαιώματα του κράτους. Υπήρχαν τότε οι Απόστολοι. Αν ήταν, τότε, θα έλεγαν οι ίδιοι οι Απόστολοι, «Μην καταγράφεστε στον Ρωμαϊκό κράτος». Πρώτος, ο Απόστολος Παύλος θα το έλεγε αυτό το πράγμα. Δεν το είπε όμως. Ξέρετε τι είπε ο Απόστολος Παύλος όμως, «Να κάνετε προσευχή για τους κυβερνώντες βασιλείς». Δηλαδή τότε είχε ζητήσει από τους Χριστιανούς να κάνουν προσευχή για τον Νέρωνα. Είναι σαν να μας λέει εμάς σήμερα να κάνουμε προσευχή για τους ηγέτες. Εμείς τώρα, συγγνώμη αλλά, ποιος Χριστιανός κάνει προσευχή για τον Μητσοτάκη στην Ελλάδα, αφού οι περισσότεροι τον βρίζουν, τον καταριούνται. Και μετά λένε να μην πάρουμε τις ταυτότητες που θα μας δώσει ο Μητσοτάκης. Τι λες βρε φουκαρά! Αν είσαι Χριστιανός και θέλεις να πας κόντρα στον Αντίχριστο, θα ξεκινήσεις πρώτα με προσευχή. Κάνε προσευχή στον Μητσοτάκη. Εάν κάνανε όλοι οι Χριστιανοί προσευχή για τον Μητσοτάκη, δεν θα τον άφηνε ο Θεός να μας δώσει τις ταυτότητες. Ακούστε κάτι. <br /></span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Λοιπόν, είπα ότι πολλές φορές υπήρχαν κυβερνήσεις που ήταν αντίχριστες κυβερνήσεις και χειρότερες από τις σημερινές. Άλλες κυβερνήσεις ήταν εκ της τουρκοκρατίας. Ξέρετε τι θα πει. Αν δεν έχετε διαβάσει και αν έχετε καταλάβει το πώς ήταν οι Χριστιανοί, κάτω από την εξουσία των Σουλτάνων επί τουρκοκρατίας. Θα πω ένα παράδειγμα. </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Ο απόστολος Κοσμάς, ο Αιτωλός, κάθε φορά που πήγαινε να κάνει κάποιο κήρυγμα, πήγαινε και έβαζε μετάνοια και έπαιρνε την ευλογία, την άδεια από τον τοπικό Πασά. Δηλαδή, για να πάρει την άδεια να μιλήσει δημόσια, πήγαινε και έβαζε μετάνοια, τον προσκυνούσε έλεγε «πολυχρονεμένε μου Πασά, αν ορίζετε και αν δίνετε την άδεια». Εκείνα τα χρόνια της τουρκοκρατίας ήταν τόσο καταπιεσμένοι οι χριστιανοί που είχαν επάνω κάποιον που εξουσίαζε και είχε την θρησκεία του Αντιχρίστου, γιατί ο Αντιχρίστος ήταν και ο Μωάμεθ. Όταν είχε βγει ο Μωάμεθ και κάθε Μωάμεθ και ο καθένας που κυβερνούσε με αυτόν τον τρόπο, όλοι ήταν σε τόπο Αντιχρίστου.</span></span></p></div><div class="WordSection6"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #2b00fe; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b>-</b> Σχετικά με τον Αντίχριστο που είπατε, πώς θα καταλάβουμε ότι θα είναι ο Αντίχριστος ο συγκεκριμένος; με τα έργα του, με την ομολογία του. Πώς θα καταλάβουμε ότι είναι ο Αντίχριστος;</span></span></p></div> <div class="WordSection7"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;"><span style="color: #990000;"><b>π. Θεόδουλος -</b> Πολύ καλή ερώτηση και πόσο εύκολο απαντάται. Λοιπόν, σήμερα ο Προφήτης Ηλίας και ο Προφήτης Ενώχ ζουν. Δεν έχουν πεθάνει. Αυτό το ξέρουμε όλοι. Οι δύο προφήτες ζουν για ποιο λόγο; Για να έρθουν τον καιρό του Αντιχρίστου. Προσέξτε κάτι. Εάν αυτή τη στιγμή ζούσε επί της γης ο Αντίχριστος, είναι αδύνατον των αδυνάτων να μην ερχόταν ο Προφήτης Ηλίας και ο Προφήτης Ενώχ να μας το πούνε. Μα για αυτό τον λόγο ζουν και υπάρχουν. Δηλαδή τώρα ο Προφήτης Ηλίας ή μάλλον οι δύο προφήτες δεν κολλάνε μπρίκια. Δεν κάθονται έτσι και περιμένουν. Α, οι άνθρωποι καταστρέφονται, οι άνθρωποι χάνονται και εμείς καθόμαστε εδώ πέρα και περιμένουμε. Όχι βέβαια. Ακούστε. Εάν ήταν εποχή Αντιχρίστου, εάν είχε έρθει ο Αντίχριστος και εάν ήταν άρνηση η ταυτότητα και το εμβόλιο, αν ήταν 666 και είχε χάραγμα και είχε άρνηση Χριστού, οι δύο προφήτες θα έρχονταν 100% να μας προειδοποιήσουν. Γιατί αλλιώς, αν δεν το κάνανε, τζάμπα υπάρχουν. Αφού δεν έρχεται ο Προφήτης Ηλίας ή ο Προφήτης Ενώχ να μας πουν μη παίρνετε τις ταυτότητες γιατί έχουν το 666, δεν έχουν το 666! Θα μας άφηναν να πάρουμε ενώ υπάρχει το 666 και αυτοί κάθονται και περιμένουν και περιμένουν;</span><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #2b00fe;"><b>- </b>Υπάρχουν μαρτυρίες όμως ότι έχει εμφανιστεί ο Ηλίας. </span><br /> <br /><span style="color: #990000;"><b> π. Θεόδουλος - </b><span face=""Segoe UI", "sans-serif""> </span><span face="Segoe UI, sans-serif">Ακούστε τώρα, άλλο να βγει να κάνει ένα θαύμα κάπου, να παρουσιαστεί να βοηθήσει, ναι, το να βγει δημόσια να τον δούμε όλοι οι άνθρωποι, να παρουσιαστεί δημόσια και να πει άνθρωποι, χριστιανοί λάβετε τα μέτρα σας, είναι ο Αντίχριστος, αυτό είναι του Αντιχρίστου. Θα μας το έλεγαν. Από τη στιγμή που δεν έρχονται οι προφήτες, δεν είναι κάτι με το 666 και με τον Αντίχριστο. Όσοι θέλουν να το καταλάβουν. Οι υπόλοιποι αδελφοί μου έχετε το δικαίωμα να...</span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #2b00fe; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b>- <span style="mso-spacerun: yes;"> </span></b>Εμείς θα τους καταλάβουμε όταν θα έρθουν;</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #990000; font-family: trebuchet; font-size: large;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><b>π. Θεόδουλος - <span style="mso-spacerun: yes;"> </span></b>Εννοείτε. <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Προσέξτε. Αν κάποιος χριστιανός δεν είχε καμία σχέση με την εκκλησία και με την Ορθοδοξία και με τα μυστήρια, εν ολίγοις είναι απλά βαπτισμένος, γιατί<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>έτσι γεννήθηκε και κάνει μια άσωτη ζωή μέσα σε γυναίκες και ναρκωτικά π.χ., αυτός είτε έρθει ο προφήτης Ηλίας είτε δεν έρθει, το ίδιο είναι γι΄ αυτόν. Αυτό έγινε και στον Άδη όταν κατέβηκε ο Χριστός. Όταν ο Χριστός μπήκε στον Άδη, πόσο φωτίζει ένας ήλιος, ο Χριστός φώτισε εκατό φορές περισσότερο μέσα στον Άδη, φώτισε. Ποιοι τον καταλάβανε τον Χριστό; όλοι αυτοί που είχαν τα αισθητήρια της υγιής κατάστασης. Οι άλλοι κρύφτηκαν, γύρισαν από την άλλη πλευρά, δεν θέλανε να δουν τον Χριστό και το φως. </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">Οι πιστοί που περιμέναν τον Χριστό ανυπομονούσαν και όταν είδαν το φως του, τον γνώρισαν. Όσοι χριστιανοί είμαστε στην εκκλησία και στα μυστήρια της εκκλησίας, εννοείται ότι όταν θα έρθει ο προφήτης Ηλίας και ο προφήτης Ενώχ, εννοείται ότι θα το καταλάβουν σαν να κατέβει ο ήλιος κάτω στην γη.</span></span></p></div><div class="WordSection8"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #2b00fe; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b> - </b>Αυτή η Σύνοδος θα μας πει ότι αυτοί οι δύο είναι οι προφήτες;</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #990000; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b>π. Θεόδουλος -</b> <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Δεν χρειάζεται να το πει η Σύνοδος. Δηλαδή σαν να σου λέω τώρα, αν πέσει ο ήλιος επάνω στη γη, θα πρέπει να μας το πει ο γείτονας;</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: trebuchet; font-size: large;"><span style="color: #2b00fe;"><b>-</b> Όταν θα έρθει ο Αντίχριστος, θα υπάρχει η εκκλησία; </span><br /> <br /><span style="color: #990000;"><b> π. Θεόδουλος - </b>Θα υπάρχει και τότε θα φύγει στη έρημο. Με το που θα εμφανιστεί ο Αντίχριστος, η εκκλησία φεύγει στην έρημο. Η εκκλησία του Χριστού θα υπάρχει, υπάρχει και θα υπάρχει.</span></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #2b00fe; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b>- </b>Θα υπάρχει πάντοτε, ναι. Λέμε όταν, κάποτε θα έρθει ο Αντίχριστος, θα υπάρχει τότε η εκκλησία;</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #990000; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b>π. Θεόδουλος -</b> <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Η εκκλησία θα υπάρχει στην έρημο.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #2b00fe; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b>- </b>Ωραία. Εκεί η εκκλησία που θα είναι, στον κόσμο τι θα κηρύττει, ότι είναι ο Αντίχριστος, ότι αυτός είναι ο Αντίχριστος;</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #990000; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b>π. Θεόδουλος </b>- <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Ναι, ναι, ναι. Θα το κηρύξει.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="color: #2b00fe; font-family: trebuchet; font-size: large;"><b>-</b> Μα εδώ η γραφή λέει ότι προσέξτε μην πλανήσει εί δυνατόν και τους εκλεκτούς.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #990000; font-family: trebuchet; font-size: large;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><b>π. Θεόδουλος - </b><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Ακούστε τώρα αυτό. Λοιπόν, είπε εί δυνατόν, εί δυνατόν να πλανήσει και τους εκλεκτούς. Το εί και το δυνατόν είναι δυνητικό. Το δυνατόν, που σημαίνει θα μπορούσε, είναι δυνητικό όχι ενεργητικό. Λοιπόν, που σημαίνει ότι θα είναι τόσο πολύ δύσκολα εκείνα τα χρόνια και τόση πονηριά θα χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος, ώστε θα μπορούσε με αυτό το κακό που θα κάνει, θα μπορούσε να πλανήσει και τους εκλεκτούς. Θα μπορούσε, δεν θα τους πλανήσει όμως τους εκλεκτούς. Κανένας εκλεκτός δεν θα πλανηθεί. Κάποιοι εννοείται θα πλανηθούν. Τι μας λένε οι Άγιοι, όλοι οι Άγιοι όλων των αιώνων; Όταν θα έρθει ο Αντίχριστος, αυτοί που θα ακολουθήσουν τον Αντίχριστο και αυτοί που θα πλανηθούν από τον Αντίχριστο, θα ήταν αυτοί οι οποίοι και ο Αντίχριστος να μην έρθει, θα κολάζονταν. Γιατί όμως, τι λένε οι Άγιοι. Θα βασιλέψει εν τοις απολλυμένοις. Δηλαδή, θα βασιλέψει μόνο σε αυτούς που είναι για την απώλεια. Κανένας εκλεκτός δεν θα πλανηθεί, αλλά εί δυνατόν θα μπορούσε να πλανηθεί και ο εκλεκτός, αλλά <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>θα <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>βασιλέψει <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>ο <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Αντίχριστος μόνο στους <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>απολλυμμένους, <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>που είναι για την απώλεια, </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">μόνο σε αυτούς που, ακούστε, αν ο Αντίχριστος, υποθετικά, δεν έρθει ποτέ, όλοι αυτοί που θα προσκυνήσουν τον αντίχριστο και θα τον ακολουθήσουν θα κολαστούν χωρίς τον αντίχριστο. Και πάλι αλλιώς, όχι ένας, αλλά πενήντα αντίχριστοι να ερχόνταν, οι εκλεκτοί δεν θα πλανηθεί κανείς, κανένας πιστός. Αλλά οι πιστοί εκείνων των χρόνων, σε εκείνα τα χρόνια, τη δύναμη θα την πάρουν μόνο, μόνο, μόνο από τα μυστήρια της Εκκλησίας. Όποιος είναι μακριά από τα μυστήρια, ας κάνει και τον πιο δυνατό αγώνα. Θα χαθεί, θα απελπισθεί, θα υποχωρήσει, θα αρνηθεί. Όλοι οι σημερινοί που φωνάζουν, δεν θα πάρω την ταυτότητα, δεν θα κάνω εκείνο και φωνάζουν και φωνάζουν. Επειδή δεν έχουν την αρετή της αγάπης στο βαθμό που χρειάζεται, γιατί αυτός που φωνάζει για την ταυτότητα, άμα του κάνει ένα πειρασμό ο γείτονας, θέλει να τον κρεμάσει. Λοιπόν, αυτός, λέμε τώρα, και να τον βασανίσουν, να του κάνουν βασανιστήρια, θα αντέξει για αρχή, αλλά μετά θα δειλιάσει ή θα τον εγκαταλείψει </span><span face=""Segoe UI", "sans-serif"">η χάρη του Θεού και θα αρνηθεί γιατί δεν θα αντέξει μέχρι το τέλος. Ξέρετε πόσοι μάρτυρες, μάλλον αλλιώς, πόσοι άνθρωποι στον καιρό με τα βασανιστήρια υπέκυψαν και αρνήθηκαν, ενώ στην αρχή άντεχαν και το έπαιζαν ομολογητές; Γιατί; γιατί πολύ απλά δεν είχαν και την αγάπη και την ταπείνωση. Δεν είναι το μόνο να φωνάζω «ορθοδοξία ή θάνατος» και να ομολογώ. Αν εγώ δεν βοηθάω τον πλησίον μου, τότε και από το πρωί έως το βράδυ να φωνάζω «ορθοδοξία ή θάνατος» τίποτα δεν με ωφελεί. Θα πρέπει να έχω και την πίστη και τα έργα. Και να είμαι σίγουρος όταν εγώ είμαι στα μυστήρια και σε εκκλησία, ότι ο Θεός θα με φωτίσει, θα με βοηθήσει, να αντισταθώ σε αυτόν τον Αντίχριστο, όποιος και να είναι αυτός. Αν δεν είμαι μέσα στα έργα της αγάπης, αν δεν είμαι μέσα στην εκκλησία και στα μυστήρια της εκκλησίας, όσο και να νομίζω ότι είμαι σαν φρουρός, σαν σκοπός και περιμένω πότε θα έρθει για να αντιμετωπίσω τον Αντίχριστο, φουκαρά, χωρίς να το καταλάβεις θα αρνηθείς.</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #990000;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="font-family: trebuchet; font-size: large;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #990000; font-size: medium;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="font-family: trebuchet;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-size: medium;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #2b00fe; font-family: helvetica;"><b>ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/reel/1167347495229064</b></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-size: medium;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #2b00fe; font-family: helvetica;"><b><br /></b></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ,  ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif"" style="font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-size: medium;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #2b00fe; font-family: helvetica;"></span></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div><p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; text-justify: inter-ideograph;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/05/blog-post_40.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Για ποιους θα έλθει ο Αντίχριστος.</b></span></a></p></div><br /><p></p>

Ερωταποκρίσεις: Περί Εσχάτων και Αντιχρίστου

π. Θεόδουλος - Θέλετε να κάνετε κάποια ερώτηση για κάποιο θέμα, θέλετε να μιλήσουμε για κάτι? - Για αυτόν που περιμένουμε τώρα, στο άμ...

Read more »

H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (3ο μέρος)

<p> </p><p></p><p style="text-align: justify;"><span style="color: #050505; font-size: medium;"><strong><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Συμμετοχή στην οικοδόμηση του έθνους και στην ανάπτυξη</span></strong><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p></o:p></span></span></p> <p data-end="1094" data-start="60" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #050505; font-size: medium;">Από την αρχή, δηλαδή ήδη από την περίοδο της προετοιμασίας και της συγκρότησης του DGI, υπήρχε επίγνωση ότι το οικουμενικό κίνημα και οι θεσμοί του όφειλαν να συμβάλουν στη διαδικασία της οικοδόμησης του έθνους, συμπεριλαμβανομένων προσπαθειών για την επίλυση διαφόρων κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών, νομικών και πολιτιστικών προβλημάτων. Κατά την «επαναστατική περίοδο» (1945–1949), ιδίως από το 1947, όταν η Ινδονησία κατέστη  Republik Indonesia Serikat/RIS, υπήρχε έντονη επιθυμία η Ινδονησία να καταστεί ενιαίο κράτος (Negara Kesatuan Republik Indonesia), όπως είχε διακηρυχθεί στο Σύνταγμα του 1945. Το DGI ιδρύθηκε πριν η Ινδονησία καταστεί εκ νέου ενιαίο κράτος, στις 17 Αυγούστου 1950, και η ίδρυσή του υποκινήθηκε επίσης από τη συνείδηση ότι η Ινδονησία είναι ενιαίο κράτος. Αυτή η συνείδηση αποτυπώθηκε στα πρακτικά του πρώτου συνεδρίου, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 22–28 Μαΐου 1950. Κατά συνέπεια, η συγκρότηση του DGI μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως στήριξη και ενθάρρυνση προς το Negara Kesatuan.<br /> Λίγο μετά το πρώτο συνέδριο, το DGI συγκρότησε μια ειδική επιτροπή, η οποία ονομάστηκε Επιτροπή Εκκλησίας και Κράτους (στο δεύτερο συνέδριο του 1953 αυτό άλλαξε και έγινε Επιτροπή Εκκλησίας και Κοινωνίας). Στο τέταρτο συνέδριο, το 1960, υπό το θέμα «Ενότητα της Εκκλησίας — Ενότητα του Έθνους», διατυπώθηκε η ακόλουθη θέση:<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #050505; font-size: medium;"><i>«Η ιδέα της εκκλησιαστικής ενότητας στην Ινδονησία είναι ουσιωδώς διαφορετική από την οικοδόμηση ενός έθνους στην Ινδονησία, διότι η ενότητα της Εκκλησίας είναι ενότητα πίστεως και όχι πολιτική ενότητα. Ωστόσο, μεταξύ αυτών των δύο υπάρχει αμοιβαία σχέση, διότι και τα δύο υπάρχουν μέσα στην μία και την ίδια κοινωνία. Με αυτή την ενότητα οι Εκκλησίες στην Ινδονησία μπορούν να επιτελούν το έργο της διακονίας τους με πληρέστερο τρόπο και να συμβάλλουν στην ενίσχυση της ενότητας της κοινωνίας και του κράτους»</i>.<o:p></o:p></span></span></p> <p data-end="675" data-start="309" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #050505; font-size: medium;">Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο, κατά την περίοδο 1950–1960, η οποία χαρακτηριζόταν από σειρά εξεγέρσεων, το DGI απηύθυνε έκκληση προς ολόκληρο το έθνος να διατηρήσει την ενότητα του κράτους και του έθνους, καθώς και την ενότητα της Εκκλησίας, ενώ ταυτόχρονα καλούσε τον λαό, και ιδίως τους Χριστιανούς, να συμμετάσχουν στις πρώτες γενικές εκλογές του 1955.<br /> Από την ανεξαρτησία και έπειτα, το DGI και τα μέλη του διατηρούσαν την αντίληψη ότι ένας από τους κύριους πυλώνες του ενιαίου κράτους της Ινδονησίας είναι η Πανκασίλα (οι Πέντε Αρχές ή οι Πέντε Πυλώνες της εθνικής ταυτότητας), δηλαδή η θεμελιώδης φιλοσοφία και ιδεολογία του κράτους.<br />Κατά τις προπαρασκευαστικές συνεδριάσεις για την ανεξαρτησία της Ινδονησίας, από τα τέλη Μαΐου έως τον Αύγουστο του 1945, Χριστιανοί ηγέτες όπως ο κ. Johannes Latuharhary αγωνίστηκαν για τη διατήρηση της Πανκασίλα. Αυτός ο αγώνας συνεχίστηκε κατά τη δεκαετία του 1950, ιδίως στις συνεδριάσεις της Συντακτικής Συνέλευσης (Konstituante) την περίοδο 1956–1959. Το DGI υιοθέτησε επίσης την ίδια θέση, διότι εξέχοντες Χριστιανοί ηγέτες στην Konstituante, όπως ο πάστορας W.J. Rumambi και ο κ. J.C.T. Simorangkir, ήταν ταυτόχρονα και εξέχοντες ηγέτες του DGI.<br /> Από τη δεκαετία του 1960, το DGI, ακολουθώντας το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (WCC), διοργάνωσε μια σειρά Συνεδρίων για την Εκκλησία και την Κοινωνία (CCS). Σε συνάφεια με το σύνθημα και το πρόγραμμα της «επανάστασης» που διακήρυξε ο Πρόεδρος Σουκάρνο, το DGI και τα μέλη του, τόσο μέσω των γενικών συνεδρίων όσο και μέσω των CCS, αντιλήφθηκαν επίσης την επανάσταση ως δικό τους έργο, παρέχοντας ταυτόχρονα μια κριτική θεολογική ερμηνεία της έννοιας αυτής. Το πρώτο CCS, σε συνδυασμό με μια συμβουλευτική συνάντηση του DGI και της Διάσκεψης Χριστιανών της Ανατολικής Ασίας, τον Νοέμβριο του 1962, πραγματοποιήθηκε με θέμα «Η χριστιανική διακονία στην επανάσταση». Ένα από τα συμπεράσματα ήταν το εξής: «Η Εκκλησία μπορεί να ζήσει μέσα σε κάθε πολιτικό σύστημα. Όμως η Εκκλησία έχει καθήκον να δίνει μαρτυρία προειδοποίησης απέναντι σε όσα είναι αντίθετα προς το σχέδιο και το θέλημα του Θεού».<br /> Η δέσμευση του DGI να συμμετάσχει στην επανάσταση της Ινδονησίας κορυφώθηκε στο πέμπτο συνέδριο του 1964, υπό το θέμα «Ιησούς Χριστός, ο Καλός Ποιμήν» και με υποθέμα «Το χριστιανικό καθήκον στην επανάσταση». Ο «εγκέφαλος» ή το κεντρικό πρόσωπο αυτής της συνέλευσης ήταν ο απόστρατος αντιστράτηγος Tahi Bonar Simatupang, ο οποίος ήταν επίσης ένας από τους προέδρους του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (WCC). Μία από τις διακηρύξεις της συνέλευσης ανέφερε τα εξής:</span></span></p><p data-end="675" data-start="309" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #050505;"><o:p></o:p></span></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZNY8gbhjc1XcGdxVBMFe9Gzig2GO-iXQMrR7tjGXvmLOVSehi3DZwaHAgF57wuSpVmyZpIIjnVeGRUsdThtElnHvqad0ue10dGmb8nlLws_d6KvOy5f7o7KOtXqeBxvR37JHy8xACx0jl1WRzf0SN00vM5nUenFsnuX_4Frv_KwLGC5j-FvLPI1tq/s800/a-75-800x445.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #050505;"><img border="0" data-original-height="445" data-original-width="800" height="356" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZNY8gbhjc1XcGdxVBMFe9Gzig2GO-iXQMrR7tjGXvmLOVSehi3DZwaHAgF57wuSpVmyZpIIjnVeGRUsdThtElnHvqad0ue10dGmb8nlLws_d6KvOy5f7o7KOtXqeBxvR37JHy8xACx0jl1WRzf0SN00vM5nUenFsnuX_4Frv_KwLGC5j-FvLPI1tq/w640-h356/a-75-800x445.jpg" width="640" /></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white; font-family: "Open Sans", serif; font-style: italic; text-align: -webkit-left;"><b><span style="color: #050505;">Μια απεικόνιση του Garuda Pancasila σε αφίσα. Κάθε δόγμα του Pancasila είναι γραμμένο δίπλα στο σύμβολό του.</span></b></span></div><span style="color: #050505;"><br /></span><p></p> <p data-end="1520" data-start="465" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #050505; font-size: medium;"><i>«Στη σημερινή κατάσταση, όπου ο λαός βρίσκεται αντιμέτωπος με ελπίδες που ελκύουν την καρδιά, αλλά και με απογοήτευση και ανησυχία, στοιχεία που συναντώνται συνήθως σε κάθε επανάσταση, υπάρχει ένας Καλός Ποιμήν για τον άνθρωπο. Ιδιαίτερα για τους Χριστιανούς, ο Καλός Ποιμήν τους καθοδηγεί να ζουν με τρόπο εποικοδομητικό, δημιουργικό, ρεαλιστικό και κριτικό μέσα σε αυτή την επανάσταση. Κατ’ ουσίαν, οι Χριστιανοί χαίρονται πολύ να συμμετέχουν δίνοντας περιεχόμενο στην επανάσταση της Ινδονησίας. Οι Χριστιανοί χαίρονται, διότι διάφοροι τομείς του πολιτισμού άνθισαν και εξακολουθούν να ανθίζουν επαναστατικά. Με μια πρώτη ματιά μπορούμε να διακρίνουμε παραλληλισμό, ως προς τα θεμέλια, την κατεύθυνση και τον στόχο της ινδονησιακής επανάστασης, με πολλά από όσα βρίσκουμε στην επανάσταση που εγκαινίασε ο Ιησούς Χριστός. Για να συμβάλλουν πιο ουσιαστικά στην οικοδόμηση του έθνους κατά τη διάρκεια της επανάστασης με τρόπο εποικοδομητικό, δημιουργικό, ρεαλιστικό και κριτικό, οι Χριστιανοί οφείλουν πρώτα απ’ όλα να κληθούν να ακούσουν τον λόγο του Θεού».</i><o:p></o:p></span></span></p> <p data-end="2061" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="1522" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #050505; font-size: medium;">Αυτές οι «τετραλέξεις», όπως διατυπώθηκαν από τον T.B. Simatupang, </span></span></p><p data-end="2061" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="1522" style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXzI-W0t_YMd6SvB8ksS-673RBGPsmj2LBXd9jYWvw4mTzeX0uRPEzCor8KosT5BCOHs2LPQ6FLB5jmZ5cCeK06uNha21qlsqKJ_TzvBcOHYWW1A050OpzXlhaiMXk9jWMn_p_fqhDzT5pAd-U_RuAaph40mfNAXeYnBl8e5VL7CpIygP0n9j21fru/s314/Djenderal_Major_TB_Simatupang.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #050505;"><img border="0" data-original-height="314" data-original-width="230" height="314" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXzI-W0t_YMd6SvB8ksS-673RBGPsmj2LBXd9jYWvw4mTzeX0uRPEzCor8KosT5BCOHs2LPQ6FLB5jmZ5cCeK06uNha21qlsqKJ_TzvBcOHYWW1A050OpzXlhaiMXk9jWMn_p_fqhDzT5pAd-U_RuAaph40mfNAXeYnBl8e5VL7CpIygP0n9j21fru/s1600/Djenderal_Major_TB_Simatupang.png" width="230" /></span></a></div><p></p><p data-end="2061" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="1522" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #050505; font-size: medium;">με τη λέξη «εποικοδομητικός» να αντικαθίσταται αργότερα από τη λέξη «θετικός», αποτέλεσαν το χαρακτηριστικό σύνθημα του DGI/PGI για αρκετές δεκαετίες. Ιδίως ως προς την κριτική στάση, η πέμπτη συνέλευση εστίασε επίσης την προσοχή της στη συνήθεια της διαφθοράς, η οποία ήδη τότε ασκούνταν σε ευρεία κλίμακα. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα, διότι ακόμη και στο εσωτερικό των Εκκλησιών αυτή η «ενδημική ασθένεια» είναι επίσης αρκετά διαδεδομένη.<br /> Λίγο μετά την πέμπτη συνέλευση επιχειρήθηκε ένα λεγόμενο πραξικόπημα την 30ή Σεπτεμβρίου προς 1η Οκτωβρίου 1965. Το αποτυχημένο αυτό πραξικόπημα επέφερε ριζικές αλλαγές στον πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων στην Ινδονησία. Το ίδιο το DGI, απ’ όσο μπορεί να διαπιστωθεί από τα διαθέσιμα στοιχεία, δεν τοποθετήθηκε εκτενώς ούτε διατύπωσε μια συνολική αποτίμηση των γεγονότων. Μία από τις ελάχιστες σχετικές τοποθετήσεις ήταν η «Pernyataan dan Seruan DGI» («Δήλωση και Έκκληση του DGI») της 7ης Οκτωβρίου 1965, η οποία, μεταξύ άλλων, περιείχε κριτική και καταδίκη του Gerakan 30 September/Partai Komunis Indonesia (G30S/PKI, Κίνημα της 30ής Σεπτεμβρίου/Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδονησίας), καθώς και στήριξη προς την κυβέρνηση υπό τον Πρόεδρο Σουκάρνο για τη διατήρηση του κράτους της Πανκασίλα.<br /> Στο δεύτερο CCS και στο έκτο συνέδριο του DGI το 1967 δύσκολα συναντά κανείς τον όρο «επανάσταση», παρότι δεν είχε εξαλειφθεί πλήρως ούτε είχε αγνοηθεί εντελώς, ενώ δόθηκε ελάχιστη προσοχή στο αποτυχημένο πραξικόπημα. Τα πιο κυρίαρχα θέματα, σε συνάρτηση με τη μεταβολή της κοινωνικοπολιτικής και οικονομικής ατμόσφαιρας και με την ανάδυση του λεγόμενου καθεστώτος Orde Baru («Νέα Τάξη») υπό τον Σουχάρτο, ήταν η pembaharuan (ανανέωση), η pembangunan (ανάπτυξη) και συναφή ζητήματα. Το DGI και τα μέλη του θεώρησαν ως την πλέον καθοριστική ανανέωση εκείνη του ανθρώπου, της Εκκλησίας και της κοινωνίας, και αυτή η ανανέωση νοήθηκε ως παράλληλη προς τον εκσυγχρονισμό. Ωστόσο, το βασικό σχήμα της θεολογικής αντίληψης του DGI σχετικά με τη θέση, τον ρόλο και το έργο της Εκκλησίας στο κράτος και την κοινωνία δεν μετατοπίστηκε από την προηγούμενη έμφαση στη Βασιλεία του Θεού, η οποία έχει ήδη έλθει, είναι παρούσα και πρόκειται να έλθει.<o:p></o:p></span></span></p> <p data-end="1684" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="939" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #050505; font-size: medium;"><i>«Ως Χριστιανοί αντιλαμβανόμαστε τον εκσυγχρονισμό, την επανάσταση και την ανανέωση υπό το φως της Βασιλείας του Θεού. Η Βασιλεία του Θεού βρίσκεται ανάμεσά μας. Η Βασιλεία του Θεού επηρεάζει την ιστορία, τα άδικα καθεστώτα ανατρέπονται και εμείς καλούμαστε να συμμετάσχουμε στη μεγάλη αλλαγή της ιστορίας. Αξιολογούμε τον εκσυγχρονισμό, την επανάσταση και την ανανέωση υπό το φως της Βασιλείας του Θεού, προκειμένου να αποφασίσουμε τι μέσα σε αυτά οφείλουμε να στηρίξουμε και τι πρέπει να απορρίψουμε. Η γνώση της Βασιλείας του Θεού μας ελευθερώνει από την απελπισία και τον κυνισμό. Γι’ αυτό και οι χριστιανικές ιδέες μπορούν να προσφέρουν, αφενός, ρεαλισμό και, αφετέρου, ελπίδα προσανατολισμένη στο μέλλον, στις πολιτικές ιδέες του έθνους μας».<br /></i> <br /> Με βάση αυτή τη θεολογική αντίληψη, το δεύτερο CCS διαμόρφωσε επίσης την κατανόηση του DGI και των μελών του σχετικά με το καθήκον τους στον χώρο της πολιτικής, του δικαίου, της οικονομίας, καθώς και μέσα στο ρεύμα του εκσυγχρονισμού. Η αντίληψη αυτή αντανακλούσε επίσης τη συνείδηση και την επίγνωση ότι το οικουμενικό κίνημα δεν ασχολείται μόνο με εσωτερικά ζητήματα της Εκκλησίας, αλλά και με τα προβλήματα και τους αγώνες του λαού σε ολόκληρη τη ζωή του έθνους. Αυτό αποτυπώθηκε και στην απόφαση του έκτου γενικού συνεδρίου του DGI, το οποίο πραγματοποιήθηκε περίπου τέσσερις μήνες μετά το δεύτερο CCS.<o:p></o:p></span></span></p> <p data-end="1110" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="608" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #050505;"><i>«Όλοι μας είμαστε ήδη ενταγμένοι στη διαδικασία του εκσυγχρονισμού και της οικοδόμησης του έθνους. Εμείς οι Χριστιανοί συμμετέχουμε σε αυτήν με αίσθημα ευθύνης απέναντι στον Θεό και απέναντι στο μέλλον του κράτους και του έθνους μας. Πέρα από το να ζούμε ως υπεύθυνοι πολίτες, οι Χριστιανοί οφείλουν να συμμετέχουν πλήρως στις προσπάθειες για την ανανέωση της δομής της κοινωνίας, του πολιτικού και οικονομικού συστήματος, καθώς και των αξιών που κυριαρχούν στον πολιτισμό και στα ιδανικά της κοινωνίας»<br /></i> <br /> Ακριβώς το έτος του δεύτερου CCS και του έκτου γενικού συνεδρίου ξέσπασε σε διάφορες περιοχές μια σύγκρουση με θρησκευτικές διαστάσεις, ιδίως μεταξύ Ισλάμ και Χριστιανισμού, μεταξύ άλλων και στο Μακασάρ, όπου είναι γνωστή ως Peristiwa Makassar 1967. Ωστόσο, αυτό δεν μείωσε τη δέσμευση του DGI και των μελών του να συμμετέχουν στο πρόγραμμα οικοδόμησης του έθνους· αντιθέτως, τα επόμενα χρόνια την ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο, ιδίως όταν η «ανάπτυξη» κατέστη λέξη-κλειδί, όχι μόνο στην Ινδονησία αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. <br /> Το 1970 το DGI και η KWI (Καθολικοί) συγκρότησαν μια ειδική επιτροπή, τη SODEPAXI, ως συνέχεια της Επιτροπής SODEPAX (Committee on Society, Development and Peace), η οποία είχε ιδρυθεί από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών σε συνεργασία με τη Ρωμαιοκαθολική Παπική Επιτροπή Δικαιοσύνης και Ειρήνης. Η SODEPAXI διοργάνωσε ειδικό επιστημονικό συνέδριο για την ανάπτυξη, την Konferensi Studi untuk Pembangunan, στο Cipayung της Δυτικής Ιάβας, από τις 9 έως τις 15 Μαΐου 1970.<br /> Το Συνέδριο του Cipayung είχε ιδιαίτερη σημασία, διότι αποτέλεσε έκφραση μιας ευρύτερης οικουμενικής πραγματικότητας που επί μακρόν αποτελούσε όραμα, καθώς περιλάμβανε τόσο τις Προτεσταντικές όσο και τις Ρωμαιοκαθολικές Εκκλησίες. Το θέμα του συνεδρίου ήταν «Η συμμετοχή της Εκκλησίας στην εθνική ανάπτυξη» (Partisipasi Gereja dalam Pembangunan Nasional) και το θέμα αυτό έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές μεταξύ του DGI/PGI και των μελών του κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Το συνέδριο, αφενός, εκτίμησε την πρόοδο της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας και στήριξε το αναπτυξιακό πρόγραμμα του καθεστώτος της Νέας Τάξης ως στρατηγικό βήμα για την υπέρβαση της φτώχειας και της δυστυχίας της ανθρωπότητας, καθώς και για την προαγωγή της δικαιοσύνης και της ανθρωπιάς. Αφετέρου, όμως, προειδοποίησε και για τον δυνητικό κίνδυνο που εμπεριέχεται στη διαδικασία και στην έννοια της ανάπτυξης, δηλαδή την υπερβολική έμφαση στη φυσική και υλική ανάπτυξη. Το συνέδριο είχε επίσης επίγνωση ότι η ανάπτυξη δεν αποσκοπεί μόνο στην υπέρβαση της ορατής φτώχειας, αλλά και στην επιδίωξη διαρθρωτικών αλλαγών στην ανθρώπινη ζωή. Μέσα από αυτή τη συνείδηση, το συνέδριο απηύθυνε πρόκληση προς τις Εκκλησίες και επιχείρησε να διαμορφώσει μια θεολογία της ανάπτυξης.<br /> Στο DGI και στα μέλη του, αυτή η αντίληψη και θεολογία της ανάπτυξης αναπτύχθηκε περαιτέρω στο έβδομο συνέδριο, το οποίο από εκείνη την περίοδο και εξής ονομάστηκε γενική συνέλευση, που πραγματοποιήθηκε στο Pematangsiantar το 1971, καθώς και στις συνελεύσεις που ακολούθησαν. Το θέμα αυτής της γενικής συνέλευσης ήταν «Απεσταλμένοι στον κόσμο» (Disuruh ke dalam Dunia), σε αντιστοιχία με το θέμα της τέταρτης γενικής συνέλευσης του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών στην Ουψάλα το 1968, και το υποθέμα ήταν «Το καθήκον μας στο αναπτυσσόμενο κράτος της Πανκασίλα» (Tugas kita dalam negara Pancasila yang membangun). Διαμορφωνόταν ολοένα και περισσότερο η συνείδηση ότι οι χριστιανικές Εκκλησίες δεν καλούνται μόνο να είναι ενωμένες, αλλά και να διακονήσουν έναν ενιαίο κόσμο, ο οποίος ταλανίζεται από ποικίλα προβλήματα. Ένας από τους εξέχοντες ηγέτες του DGI/PGI που εισήγαγε με επιμονή και εφάρμοσε τις θεολογικές αντιλήψεις και ιδέες του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών στο DGI/PGI και στα μέλη του, και που οικοδόμησε μια κριτική θεολογική σκέψη γύρω από τη σχέση Εκκλησίας και κράτους, ήταν ο Soritua A.E. Nababan, γενικός γραμματέας του οργανισμού κατά την περίοδο 1967–1984.</span><o:p></o:p></span></span></p><p data-end="1110" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="608" style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihzegcFEcbx4h3zb1KR-lFL7iOPSrN9-coKSVnCFCBBhNYciwQYxuBfSz5EHywEJFZ3izETxG4LfeNKiUCwzmXNj9HJ6Qy-wOwAuv77K2-I5U1e3KhKQH8CSBHl7G-dIhus7I3Lso1kYLqD4rar8v3-hzDPQ9ulwYIoCUXrSWO7nitfDHuQpEsmbGc/s962/zyudyfil26xhmebiaash.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="962" data-original-width="640" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihzegcFEcbx4h3zb1KR-lFL7iOPSrN9-coKSVnCFCBBhNYciwQYxuBfSz5EHywEJFZ3izETxG4LfeNKiUCwzmXNj9HJ6Qy-wOwAuv77K2-I5U1e3KhKQH8CSBHl7G-dIhus7I3Lso1kYLqD4rar8v3-hzDPQ9ulwYIoCUXrSWO7nitfDHuQpEsmbGc/w266-h400/zyudyfil26xhmebiaash.jpg" width="266" /></a></div><br /><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><br /></span><p></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></b></span></p><p></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/h-1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (1ο μέρος)</span></span></b></a></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/h-2.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (2ο μέρος)</span></b></a></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/06/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">''ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ'' ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ (Π.Σ.Ε.)</span></span></b></a></p><p></p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p></p><p> </p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p><p></p>

H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (3ο μέρος)

  Συμμετοχή στην οικοδόμηση του έθνους και στην ανάπτυξη Από την αρχή, δηλαδή ήδη από την περίοδο της προετοιμασίας και της συγκρότησης το...

Read more »

H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (2ο μέρος)

<p><span style="color: #090909; font-size: medium;"> </span></p><p></p><p style="text-align: justify;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #090909; font-size: medium;">Ορισμένες εξελίξεις και προκλήσεις, ιδίως ως προς την έννοια της ενότητας<o:p></o:p></span></span></b></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #090909; font-size: medium;">Κατά την ίδρυση της DGI συνενώθηκαν δύο επιδιώξεις, δηλαδή το <em data-end="71" data-start="62">mengesa</em> (να είναι ένα) και το <em data-end="103" data-start="94">mandiri</em> (να είναι αυτάρκης). Στο ιδρυτικό συνέδριο του 1950, το οποίο αργότερα θεωρήθηκε και ως η πρώτη γενική συνέλευση της DGI, διακηρύχθηκε επίσης ο στόχος του συμβουλίου, χωρίς όμως να προσδιοριστεί ακόμη με ακρίβεια το νόημα ή το περιεχόμενό του, ούτε ο τρόπος με τον οποίο θα επιτυγχανόταν. Στα επόμενα χρόνια και στις επόμενες συνελεύσεις υπήρξε εκτεταμένη συζήτηση και έντονη προσπάθεια γύρω από αυτά τα ζητήματα.<br /> Στο δεύτερο συνέδριο, από τις 20 έως τις 30 Ιουνίου 1953, διατυπώθηκε, για παράδειγμα, ότι «αυτό που εννοείται με τη συγκρότηση της Μίας Χριστιανικής Εκκλησίας είναι η συγκρότηση μίας Εκκλησίας του Χριστού στην Ινδονησία, η οποία θα έχει μία ομολογία πίστεως και μία βάση εκκλησιαστικής τάξεως». Με βάση αυτό, η DGI συγκρότησε μια ειδική επιτροπή Πίστεως και Τάξεως, κατά το πρότυπο όσων γίνονταν στο ΠΣΕ. Το έργο αυτής της επιτροπής ήταν να προσαρμόσει και να ενοποιήσει τις ομολογίες πίστεως και τις εκκλησιαστικές τάξεις των μελών, ώστε να υπάρξει ένα κοινό έδαφος ενότητας. Ωστόσο, στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι αυτή η συγκριτική προσέγγιση δεν ταίριαζε με την ουσία και τη φύση της Εκκλησίας, διότι τα κριτήρια της εκκλησιαστικής ενότητας δεν καθορίζονται από την ιστορική και εμπειρική πραγματικότητα της Εκκλησίας.<br /> Κατά διαστήματα, από συνέδριο σε συνέδριο, η συζήτηση για την ουσία και το νόημα της εκκλησιαστικής ενότητας και για τον τρόπο έκφρασης της φανέρωσής της συνεχιζόταν, χωρίς να επιτευχθεί κάποιο τελικό αποτέλεσμα ή συμφωνία. Δεν θα απαριθμήσουμε πόσα έγγραφα εργασίας και κείμενα έχουν ήδη γραφτεί και παρουσιαστεί πάνω σε αυτό το θέμα. Από τη μία πλευρά υπήρχε έμφαση στην πνευματική ή ουσιώδη ενότητα, ενώ από την άλλη πλευρά υπήρχε έμφαση στην ομοιομορφία ορισμένων θεσμικών και περισσότερο λειτουργικών πτυχών.<br /> Τη δεκαετία του 1960 εμφανίστηκε επίσης, εν μέρει ως απόηχος της τρίτης συνέλευσης του ΠΣΕ στο Νέο Δελχί, η ιδέα ότι η ενότητα θα έπρεπε να εκφράζεται καθαρά σε κάθε τόπο ή σε τοπικό επίπεδο, και όχι στο ανώτερο ή συνοδικό επίπεδο. Η DGI προσπάθησε να εφαρμόσει αυτή την ιδέα μέσω μιας πρακτικής συναίνεσης, σύμφωνα με την οποία κάθε εκκλησία-μέλος θα έπρεπε να απέχει από την ίδρυση νέων ενοριών στις περιοχές των άλλων εκκλησιών, ώστε οι τοπικές ενορίες των διαφορετικών δογμάτων να μπορούν να κατευθυνθούν περισσότερο προς την ενσωμάτωση. Ή τουλάχιστον όλα τα μέλη θα έπρεπε να είναι πρόθυμα να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση των πιστών και των χειροτονημένων κληρικών των άλλων εκκλησιών-μελών της DGI. Όμως αυτή η ιδέα ερχόταν σε σύγκρουση με την έντονη επιθυμία και φιλοδοξία κάθε ομολογίας να διαθέτει τοπικές ενορίες σε όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές ή επαρχίες. Από το 1984 και εξής, αυτή η αμοιβαία αναγνώριση έγινε θεωρητικά αποδεκτή, ως ένα από τα λεγόμενα Πέντε Έγγραφα της Εκκλησιαστικής Ενότητας.<br /> Στο μεταξύ, η DGI συνέχισε να αναζητά έναν αποδεκτό και κατάλληλο τύπο εκκλησιαστικής ενότητας. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, το 1960 συγκροτήθηκε μια νέα επιτροπή με αποστολή να σχεδιάσει ένα σχήμα για τη Μία Χριστιανική Εκκλησία ως στόχο της DGI. Στην πέμπτη γενική συνέλευση της DGI, το 1964, η επιτροπή αυτή πρότεινε δύο έννοιες: μία σύνοδο, παρόμοια με τη Διάσκεψη του Λάμπεθ στην Αγγλικανική Εκκλησία, ή μια ομοσπονδία. Η συνέλευση αυτή, ωστόσο, δεν συζήτησε διεξοδικά τις δύο αυτές έννοιες, αλλά επικεντρώθηκε σε εισηγήσεις τριών ομιλητών, του G.H.M. Siahaan από την HKBP,</span></span></p><p style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEisFZqELlN5-p7gzTOu1eLIz2gC44MgyFRA1fheb9C2wNbnPm-p75IyVVW68pFUZKMslEjBIatuXglchotCtlm54zlmmbLcULtCzzCcv6BmamohFdjWG_PMBw6HfI1yYvGfpktk7xfFod25IRwwqzrTMgtByjcJEW_BhmSpO_feab9-tigOcyE2cnSz/s283/foto-ghm-s-305x445.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #090909; font-size: medium;"><img border="0" data-original-height="283" data-original-width="195" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEisFZqELlN5-p7gzTOu1eLIz2gC44MgyFRA1fheb9C2wNbnPm-p75IyVVW68pFUZKMslEjBIatuXglchotCtlm54zlmmbLcULtCzzCcv6BmamohFdjWG_PMBw6HfI1yYvGfpktk7xfFod25IRwwqzrTMgtByjcJEW_BhmSpO_feab9-tigOcyE2cnSz/w220-h320/foto-ghm-s-305x445.jpg" width="220" /></span></a></div><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #090909; font-size: medium;"><br /> του P.H. Rompas από την GPI και του Soedarmo από την GKJ.<o:p></o:p></span></span><p></p><p style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHW9lC4BqrV9Von2Tr4CcdTGonkskcFlau6cxK08HNHE_ytY4_6p1gU_LfvbAVwgrJ2Djxag9yarQcDg4KGSU6Rvwskj_WyDLHfmaUjHXPPxCq-kUmpPThLixpnXMV5MvDcELpjkSPbBNeI3X0PjFZ19nMYQmKWwhO7hD-zYDK8Hgm6gBHd6e7KpWd/s302/2026-01-27%2015_42_14-dr.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: #090909; font-size: medium;"><img border="0" data-original-height="302" data-original-width="237" height="302" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHW9lC4BqrV9Von2Tr4CcdTGonkskcFlau6cxK08HNHE_ytY4_6p1gU_LfvbAVwgrJ2Djxag9yarQcDg4KGSU6Rvwskj_WyDLHfmaUjHXPPxCq-kUmpPThLixpnXMV5MvDcELpjkSPbBNeI3X0PjFZ19nMYQmKWwhO7hD-zYDK8Hgm6gBHd6e7KpWd/s1600/2026-01-27%2015_42_14-dr.jpg" width="237" /></span></a></div><p></p><p style="text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Παρότι η συζήτηση δημιούργησε εντάσεις, το συνέδριο κατόρθωσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι κάθε εκκλησία-μέλος της DGI, χωρίς καμία εξαίρεση, επιθυμούσε σύντομα τη συγκρότηση της Μίας Χριστιανικής Εκκλησίας και δεσμευόταν να ενισχύσει την προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, κατανοώντας ταυτόχρονα η μία την άλλη ως προς τις διαφορές γνώμης σχετικά με την ταχύτητα, τους τρόπους και τη διαδικασία της συγκρότησης. Αυτή η συναίνεση έδειξε ότι τον κύριο ρόλο θα τον διαδραμάτιζαν οι ίδιες οι εκκλησίες-μέλη, με τη DGI να περιορίζεται στον ρόλο του συντονιστή και διευκολυντή.<br /> Με βάση αυτή τη συναίνεση, από το 1964 και μετά, η DGI προχώρησε σε ορισμένα επιπλέον βήματα. Εκτός από τη συνέχιση της προσπάθειας για τη διαμόρφωση ενός πλαισίου Πίστεως και Τάξεως, η DGI μαζί με τα μέλη της επιχείρησε επίσης να διαμορφώσει μια κοινή αντίληψη περί λατρείας. Πολύ σύντομα όμως συνειδητοποίησαν ότι το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα δεν μπορούσε να είναι μία ενιαία Εκκλησιαστική Τάξη, μία ενιαία Ομολογία Πίστεως και μία ενιαία Λειτουργία, διότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε ομοιομορφία, η οποία ήδη από το 1953 είχε απορριφθεί. Γι’ αυτόν τον λόγο επιχείρησαν να βρουν ένα διαφορετικό πρότυπο ενότητας, δηλαδή την ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα, ένα πρότυπο που αντανακλούσε την επιρροή της «Δήλωσης του Νέου Δελχί του 1961 περί Ενότητας».<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Στη βάση αυτή, το 1967, η Επιτροπή Ενότητας της DGI πρότεινε, στην έκτη σύνοδο ή συνέλευση της DGI στο Μακασάρ, ένα σχέδιο με την ονομασία </span><em data-end="2446" data-start="2396" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Tata Sinode Oikoumene Gereja-gereja di Indonesia</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> (Οικουμενική Συνοδική Τάξη των Εκκλησιών της Ινδονησίας), γνωστό εφεξής ως </span><em data-end="2535" data-start="2522" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Tata Sinogi</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">. Αναγνωριζόταν ότι αυτή η οικουμενική σύνοδος δεν ταυτιζόταν ακόμη με τη Μία Χριστιανική Εκκλησία, αλλά σε σύγκριση με το παρελθόν αποτελούσε ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Στο πλαίσιο αυτού του σχεδίου διατυπώνονταν, μεταξύ άλλων, ορισμένες βασικές αρχές.</span></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #090909; font-size: medium;">1. Η ενότητα των εκκλησιών στην Ινδονησία με τη μορφή ενός συμβουλίου θα ενισχυόταν ώστε να αποτελεί εκκλησιαστικό θεσμό με τη μορφή μιας συνόδου.<o:p></o:p></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #090909; font-size: medium;">2. Η απόφαση της κύριας συνεδρίασης (sidang utama) αυτής της συνόδου θα δεσμεύει τα μέλη.<o:p></o:p></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; line-height: 115%;"><span style="line-height: 115%;">3. Η θεμελιώδης διδασκαλία και ομολογία της είναι ο Λόγος του Θεού, το Σύμβολο της Πίστης των Αποστόλων και η Κοινή Κατανόηση της Πίστης.<br /> <!--[endif]--></span> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--> <!--[endif]--></span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p></o:p></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Απογοητευτικά, η γενική αυτή συνέλευση δεν αποδέχθηκε το σχέδιο, το οποίο απλώς συνιστούσε «ένα έγγραφο που πρέπει να συζητηθεί και να αποτελέσει αντικείμενο περαιτέρω αγώνα, ανοίγοντας περισσότερες δυνατότητες για τις εκκλησίες-μέλη». Στις επόμενες συναντήσεις, ακόμη και στην έβδομη συνέλευση της DGI στο Pematangsiantar το 1971, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «ο χρόνος δεν έχει ακόμη ωριμάσει για να ληφθεί απόφαση σχετικά με τη συγκρότηση της Συνόδου. Το θέμα αυτό θα αποτελέσει την μέριμνα των εκκλησιών μας. Προφανώς, οι προσπάθειες που έχουν καταβληθεί έως τώρα προς τη φανέρωση της ενότητας δεν είναι ακόμη τόσο εντατικές και συνολικές».<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Από το 1971 και εξής, η DGI, μαζί με τα μέλη της, συνέχισε τις προσπάθειές της για να βρει ένα καταλληλότερο και πιο αποδεκτό πρότυπο ενότητας. Μέσω διαφόρων τρόπων παρακολούθησης διαπιστώθηκε ότι οι εκκλησίες στην Ινδονησία προτιμούσαν να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στη φανέρωση της ενότητάς τους ως «ενότητα σε κάθε τόπο (σε τοπικό επίπεδο)» και «ενότητα στην πράξη», παρά στην ενότητα σε επίπεδο οργάνωσης, λατρείας και ομολογίας. Ως εκ τούτου, η DGI και τα μέλη της όφειλαν να προβούν σε έναν επαναπροσανατολισμό. Εγκατέλειψαν την παλαιά αντίληψη του «δια-ομολογιακού οικουμενισμού» και την έμφαση στην ενότητα της οργάνωσης, της λατρείας και της ομολογίας, και στράφηκαν σε μια νέα προσέγγιση, την ενσωμάτωση της ενότητας στη λατρεία, στη μαρτυρία (testimony, marturia) και στη διακονία (diakonia), ενώ ταυτόχρονα ανέπτυσσαν την έννοια της «ενότητας μέσα στη διαφορετικότητα». Σε οργανωτικό επίπεδο, μόνο μία επιτροπή χειριζόταν τα καθήκοντα της μαρτυρίας και της διακονίας, και αυτό κατανοήθηκε ως ο ευαγγελικός ρόλος του οικουμενικού κινήματος. Με άλλα λόγια, η ενότητα των εκκλησιών υπάρχει χάριν της μαρτυρίας και της διακονίας προς τον κόσμο, ενώ ως προς την κατανόηση της μορφής της ενότητας, έγινε σαφές ότι αυτή έπρεπε να εκφράζεται όλο και περισσότερο με ισχυρό κίνητρο, συμμετοχή (υποστήριξη) και εντολή των μελών της DGI, και όχι απλώς μέσω της δομικής μορφής.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Μέσα από έναν αριθμό συζητήσεων και σεμιναρίων κατά τη δεκαετία του 1970, διαπιστώθηκε επίσης ότι η ενότητα της Εκκλησίας, ή και η ίδια η Μία Εκκλησία στην Ινδονησία, ουσιαστικά υπήρχε ήδη σύμφωνα με την ουσία της Εκκλησίας· το έργο των εκκλησιών είναι να τη φανερώσουν και να την εφαρμόσουν. Μέσα από αυτή τη συνειδητοποίηση έγινε επίσης σαφές ότι το οικουμενικό κίνημα έπρεπε να αποφύγει τον κίνδυνο του θεσμικισμού, της ομοιομορφίας και μιας συγκεντρωτικής, πυραμιδοειδούς ενότητας ή κοινότητας. Η συνέπεια αυτής της συνείδησης ήταν η αναδιατύπωση του στόχου της DGI, συμπεριλαμβανομένου και του καταστατικού της. Ήδη από τη δεκαετία του 1970 υπήρχε η ιδέα να αλλάξει η ορολογία από </span><em data-end="2742" data-start="2729" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">pembentukan</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> (συγκρότηση) σε </span><em data-end="2771" data-start="2759" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">penampakan</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> ή </span><em data-end="2786" data-start="2774" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">perwujudan</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> (φανέρωση). Σε συμφωνία με αυτό, προτάθηκε επίσης ο όρος </span><em data-end="2851" data-start="2844" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">dewan</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> στο όνομα της DGI να αντικατασταθεί από τον όρο </span><em data-end="2925" data-start="2912" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">persekutuan</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">. Χρειάστηκε όμως χρόνος για να εσωτερικευθούν αυτές οι δύο ιδέες ή προτάσεις, έως ότου έγιναν αποδεκτές και αποφασίστηκαν στην δέκατη γενική συνέλευση στο Ambon το 1984.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Σε συμφωνία με την αναδιατύπωση του νοήματος και του στόχου του οικουμενικού κινήματος, από τη δεκαετία του 1970 παρατηρείται μια ισχυρή τάση προς μεγαλύτερη κοινωνική και ανθρωπιστική μέριμνα και διακονία. Η τάση αυτή, όπως αποτυπώθηκε και στο θέμα της γενικής συνέλευσης της DGI στο Pematangsiantar το 1971, «Disuruh ke dalam dunia» (Αποσταλμένοι μέσα στον κόσμο), επηρεάστηκε από το θέμα και τον προβληματισμό της γενικής συνέλευσης του ΠΣΕ στην Ουψάλα το 1968. Αυτό θα το δούμε αναλυτικότερα σε επόμενη ενότητα.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ύστερα από κάποια προετοιμασία και συζητήσεις κατά την περίοδο μεταξύ των γενικών συνελεύσεων της DGI του 1976 και του 1984, στη γενική συνέλευση του Ambon το 1984 το όνομα της DGI άλλαξε και έγινε </span><em data-end="757" data-start="717" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Persekutuan Gereja-gereja di Indonesia</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> (PGI). Ένα από τα επιχειρήματα και τις εξηγήσεις για αυτή την αλλαγή ήταν ότι ο όρος </span><em data-end="856" data-start="843" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Persekutuan</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> (Κοινωνία) είναι περισσότερο εκκλησιολογικός και βιβλικός από τον όρο </span><em data-end="953" data-start="946" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Dewan</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> (Συμβούλιο). Επιπλέον, με τον νέο αυτό όρο η ιδέα της ενότητας γίνεται πιο εμφανής και πιο απτή. Μαζί με αυτή την αλλαγή, η συνέλευση ενέκρινε επίσης μια σειρά κειμένων με την ονομασία </span><em data-end="1168" data-start="1139" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Lima Dokumen Keesaan Gereja</em><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> (LDKG) (Πέντε Έγγραφα Εκκλησιαστικής Ενότητας), τα οποία αποτελούνται από τα εξής:</span></span></p><p data-end="1350" data-start="1256" style="margin-left: 36.0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><!--[if !supportLists]--><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; mso-fareast-font-family: "Segoe UI";">1.<span style="font-family: "Times New Roman"; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; line-height: normal;">      </span></span><!--[endif]--><em data-end="1293" data-start="1256"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Pokok-pokok Tugas Panggilan Bersama</span></em><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> (PTPB) (Τα βασικά σημεία του έργου της κοινής κλήσεως)<o:p></o:p></span></span></p><p data-end="1440" data-start="1354" style="margin-left: 36.0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><!--[if !supportLists]--><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; mso-fareast-font-family: "Segoe UI";">2.<span style="font-family: "Times New Roman"; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; line-height: normal;">  </span></span><em data-end="1386" data-start="1354"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Pemahaman Bersama Iman Kristen</span></em><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> (PBIK) (Η κοινή κατανόηση της χριστιανικής πίστεως)<o:p></o:p></span></span></p><p data-end="1548" data-start="1444" style="margin-left: 36.0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><!--[if !supportLists]--><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; mso-fareast-font-family: "Segoe UI";">3.<span style="font-family: "Times New Roman"; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; line-height: normal;">   </span></span><em data-end="1488" data-start="1444"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Piagam Saling Mengakui dan Saling Menerima</span></em><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> (PSMSM) (Ο Χάρτης της αμοιβαίας αναγνώρισης και αποδοχής)<o:p></o:p></span></span></p><p data-end="1639" data-start="1552" style="margin-left: 36.0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><!--[if !supportLists]--><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; mso-fareast-font-family: "Segoe UI";">4.<span style="font-family: "Times New Roman"; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; line-height: normal;">      </span></span><!--[endif]--><em data-end="1603" data-start="1552"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Tata Dasar Persekutuan Gereja-gereja di Indonesia</span></em><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> (TD-PGI) (Το Καταστατικό της PGI)<o:p></o:p></span></span></p><p data-end="1782" data-is-last-node="" data-start="1643" style="margin-left: 36.0pt; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><!--[if !supportLists]--><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; mso-fareast-font-family: "Segoe UI";">5.<span style="font-family: "Times New Roman"; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; line-height: normal;">  </span></span><em data-end="1686" data-start="1643"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Menuju Kemandirian Teologi, Daya dan Dana</span></em><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> (MKTDD) (Προς την αυτάρκεια στη θεολογία, στο ανθρώπινο δυναμικό και στους οικονομικούς πόρους)<o:p></o:p></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="color: #090909; font-size: medium;">Τα έγγραφα αυτά κατά καιρούς αναθεωρούνταν, επικαιροποιούνταν και αναδιατυπώνονταν, ανάλογα με την εξέλιξη της PGI και με την κατανόηση που είχαν τα μέλη της για το πλαίσιο και τις προκλήσεις τους. Για παράδειγμα, κατά και μετά τη γενική συνέλευση του 2000 στο Palangkaraya, το περιεχόμενο και η διάρθρωσή τους τροποποιήθηκαν. Το δεύτερο έγγραφο, <em data-end="379" data-start="347">Pemahaman Bersama Iman Kristen</em> (PBIK), τοποθετήθηκε στην πρώτη θέση, με βάση την παραδοχή ότι η Μία Χριστιανική Εκκλησία (<em data-end="496" data-start="471">Gereja Kristen yang Esa</em>) πρέπει να οικοδομείται πάνω σε μια κοινή κατανόηση της πίστης. Ο τίτλος της σειράς άλλαξε επίσης και έγινε <em data-end="629" data-start="605">Dokumen Keesaan Gereja</em> (DKG) (Έγγραφα Εκκλησιαστικής Ενότητας), προαναγγέλλοντας τη δυνατότητα προσθήκης ή μείωσης του αριθμού των εγγράφων που την απαρτίζουν. Ωστόσο, η γενική συνέλευση του Δεκεμβρίου 2004 αποφάσισε να επαναφέρει το έγγραφο <em data-end="886" data-start="849">Pokok-pokok Tugas Panggilan Bersama</em> (PTPB) στην πρώτη θέση, τροποποιώντας ταυτόχρονα τον τίτλο ώστε να γίνει <em data-end="994" data-start="960">Dokumen Keesaan Gereja 2004–2009</em>.</span><o:p></o:p></span></p><p style="text-align: justify;"> </p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> </span></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></u></b></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></b></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/h-1.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (1ο μέρος)</span></b></a></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/06/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">''ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ'' ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ (Π.Σ.Ε.)</span></span></b></a></p><p></p>

H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (2ο μέρος)

  Ορισμένες εξελίξεις και προκλήσεις, ιδίως ως προς την έννοια της ενότητας Κατά την ίδρυση της DGI συνενώθηκαν δύο επιδιώξεις, δηλαδή το ...

Read more »

H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (1ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><p></p><p></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="font-size: medium;">Η παράμετρος ή ο δείκτης που χρησιμοποιείται συνήθως για την παρακολούθηση της πορείας του οικουμενικού κινήματος στην Ινδονησία είναι το Εθνικό Συμβούλιο Εκκλησιών, το Dewan Gereja-gereja di Indonesia (το αρχικό DGI, που ιδρύθηκε το 1950 και από το 1984 ονομάζεται Persekutuan Gereja-gereja di Indonesia, PGI). Το DGI/PGI διαδραματίζει έναν πολύ ισχυρό και σημαντικό ρόλο. Αναγνωρίζεται ευρέως ως ο «σημαιοφόρος» του οικουμενικού κινήματος στη χώρα αυτή και, τουλάχιστον έως τη δεκαετία του 1980, ως ο εκπρόσωπος των Προτεσταντικών Εκκλησιών τόσο έναντι της κυβέρνησης όσο και έναντι των άλλων θρησκειών. Για τον λόγο αυτό θα του δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τα σπέρματα και την ανάπτυξη του οικουμενικού κινήματος πολύ πριν από την ίδρυσή του<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/01/h-1.html#_ftn1" name="_ftnref1" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 18.4px;">[1]</span></span></span></a>, καθώς και τον ρόλο ορισμένων άλλων θεσμών ή ομάδων που επίσης ισχυρίζονται ότι αποτελούν την έκφραση και τη φανέρωση αυτού του κινήματος και του πνεύματός του. Με τον τρόπο αυτό διαπιστώνουμε επίσης την ποικιλία και το εύρος της κατανόησης της οικουμένης (ecumene) μεταξύ των εκκλησιών και των χριστιανών στη χώρα αυτή.<br />Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (1939–1945) και η ιαπωνική στρατιωτική κατοχή (1942–1945) παρεμπόδισαν την πρόοδο του οικουμενικού κινήματος, αλλά ταυτόχρονα λειτούργησαν και ως κίνητρο για ορισμένα νέα βήματα. Η σύντομη περίοδος της ιαπωνικής κατοχής έγινε καταλύτης για την επιτάχυνση, τη διεύρυνση και την ενίσχυση της διάδοσης της ιδέας της χριστιανικής ενότητας. Οι εκκλησίες υποχρεώθηκαν να εφαρμόσουν τις δικές τους στρατηγικές αυτοσυντήρησης και αυτοδιοίκησης. Οι συνήθεις δυσκολίες και πιέσεις συνέβαλαν ουσιαστικά στη συγκεκριμενοποίηση της ιδέας της χριστιανικής αδελφότητας. Η ενότητα των Ινδονήσιων χριστιανών εκφράστηκε επίσης μέσω ορισμένων οργανισμών που συγκροτήθηκαν από τη ιαπωνική στρατιωτική κυβέρνηση, όπως το Kiristokyodan Rengokai (Χριστιανικό Συμβούλιο ή Ένωση) στη Μιναχάσα, στο Νότιο Σουλαουέζι, στο Καλιμαντάν και στις Μολούκες, οι οποίοι προσέφεραν στις εκκλησίες πολύτιμη εμπειρία για το πώς να ζουν μέσα σε οικουμενικό πνεύμα και κλίμα.<br />Η παρουσία και η δράση ορισμένων κληρικών που στάλθηκαν από τη Nippon Kirisuto Kyodan (Ιαπωνική Χριστιανική Εκκλησία) ενίσχυσαν επίσης την οικουμενική εμπειρία και διεύρυναν την κατανόηση των Ινδονήσιων χριστιανών, αν και συχνά ήταν επιβαρυμένες με πολιτικό φορτίο. Ένας από αυτούς τους κληρικούς, ο π. H. Shirato, πρόεδρος του Rengokai, δήλωνε: «Ινδονήσιοι χριστιανοί, ενωθείτε για να στηρίξετε το Dai Nippon!». Ωστόσο, ο Shirato και οι συνεργάτες του δεν περιορίζονταν μόνο στο να ζητούν από τους χριστιανούς να στηρίξουν την κυβέρνησή τους, αλλά βοηθούσαν και υπερασπίζονταν τους χριστιανούς έναντι της κυβέρνησης, ιδίως απέναντι στις βίαιες πράξεις του στρατιωτικού προσωπικού.<o:p></o:p></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><strong><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Προετοιμασίες για το DGI</span></strong><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><o:p></o:p></span></span></p><p data-end="2644" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="2391" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ένα έτος μετά τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Ινδονησίας και μετά την απελευθέρωση των Ευρωπαίων ιεραποστόλων από τον εγκλεισμό, πραγματοποιήθηκε ένα ιεραποστολικό συνέδριο στη Μπαταβία/Τζακάρτα, από τις 10 έως τις 20 Αυγούστου 1946. Το συνέδριο αυτό συζήτησε:  (1) τη θέση και το έργο της ιεραποστολής και των ιεραποστόλων στη νέα, ανεξάρτητη Ινδονησία και (2) το σχέδιο ίδρυσης μιας συνέλευσης ή ενός οικουμενικού οργάνου των εκκλησιών. Σε σχέση με το πρώτο ζήτημα, ο J.C. Hoekendijk, ο οποίος επρόκειτο να αναδειχθεί σε εξέχοντα ιεραπόστολο, παρουσίασε τη θεολογία του αποστολάτου και τη λεγόμενη «συνολική προσέγγιση», η οποία τόνιζε το έργο της Εκκλησίας ως φορέα του Ευαγγελίου που καλείται να αντιμετωπίζει και να φροντίζει τον άνθρωπο και τον κόσμο ως μια ολιστική και ενιαία πραγματικότητα. </span></span></p><p data-end="2644" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="2391" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"></span></p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUDJGusO2DmXUl8ohanShS8Lvz-PG_T4dYgB_R222huwDWrYqeIPpLDiFGk0hSDdDLS03JrThyXGK0sGarBVtDTdlCTyWXRGCn-YGuN8ZcOrUjJchZYk6I2_LngnV1o6TnfdtjXOIauqPZxB-j0tncodcvcXNxwXwVePsWYfwQTJQtb1hyphenhyphentLrt44lz/s2021/hoekendijk.jpg" imageanchor="1" style="color: #007abe; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="2021" data-original-width="1449" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUDJGusO2DmXUl8ohanShS8Lvz-PG_T4dYgB_R222huwDWrYqeIPpLDiFGk0hSDdDLS03JrThyXGK0sGarBVtDTdlCTyWXRGCn-YGuN8ZcOrUjJchZYk6I2_LngnV1o6TnfdtjXOIauqPZxB-j0tncodcvcXNxwXwVePsWYfwQTJQtb1hyphenhyphentLrt44lz/w286-h400/hoekendijk.jpg" style="border: 1px solid rgb(192, 192, 192); height: auto; max-width: 95%; padding: 4px; transition: all 0.4s ease-in-out 0s;" width="286" /></a></span></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p data-end="2644" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="2391" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η έννοια και αυτή η προσέγγιση υιοθετήθηκαν αργότερα από το DGI και τα μέλη του και διατηρούνται έως σήμερα.<br />Σε ό,τι αφορά το δεύτερο ζήτημα, η συζήτηση βασίστηκε σε μια πρόταση του M. de Niet (Zendingsconsul 1939–1949). </span></span></p><p data-end="2644" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="2391" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"></span></p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ6P8RqRr0w2GhBzN13t993EqQKQupSC_L5IXmMPA4GJgTxNTG8K72KGL7XdlGiDXD1duCq8o8sRVbuAp6u8wye7T46c4sC_mafhK0CVCy3CRkbo2ESFBOFpJRBKmkKmTNVhp29A2NvXME3oNmLSHJHnOSxpW2O7n6HgPHIm_vHaKQYGICxM_gnKLW/s949/Niet,_M._de_-_SFA008007341.jpg" imageanchor="1" style="color: #007abe; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="949" data-original-width="603" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ6P8RqRr0w2GhBzN13t993EqQKQupSC_L5IXmMPA4GJgTxNTG8K72KGL7XdlGiDXD1duCq8o8sRVbuAp6u8wye7T46c4sC_mafhK0CVCy3CRkbo2ESFBOFpJRBKmkKmTNVhp29A2NvXME3oNmLSHJHnOSxpW2O7n6HgPHIm_vHaKQYGICxM_gnKLW/w254-h400/Niet,_M._de_-_SFA008007341.jpg" style="border: 1px solid rgb(192, 192, 192); height: auto; max-width: 95%; padding: 4px; transition: all 0.4s ease-in-out 0s;" width="254" /></a></span></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p data-end="2644" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="2391" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ως καρπό των στοχασμών του κατά τη διάρκεια του ιαπωνικού εγκλεισμού, πρότεινε τον Δεκέμβριο του 1945 την ίδρυση ενός Balai Kristen (Χριστιανικού Θαλάμου). Στο Nota de Niet προτεινόταν τα μέλη αυτού του θαλάμου να είναι οι ινδονησιακές εκκλησίες, καθώς και εκείνες οι ξένες εκκλησίες που ασκούσαν ιεραποστολή και ευαγγελισμό στη χώρα αυτή. Ο θάλαμος αυτός θα διοικούνταν από μια γραμματεία με έναν αριθμό γραμματέων, ειδικών στους αντίστοιχους τομείς τους (δογματική, ιεραποστολή, παιδαγωγική, κοινωνικό περιβάλλον και διοίκηση). Το κύριο κέντρο θα βρισκόταν στη Μπαταβία, εξοπλισμένο με διάφορες υποδομές (βιβλιοθήκη, μουσείο, ξενώνα κ.ά.), ενώ σε ορισμένες περιοχές θα ιδρύονταν επίσης επαρχιακά χριστιανικά συμβούλια ως τμήματα του εθνικού θαλάμου.<br />Η Gereja Protestant Indonesia (</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">GPI</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">) ενέκρινε αυτή την ιδέα, αλλά το συνέδριο προτίμησε άλλες επιλογές, είτε τη συγκρότηση μιας Gereja yang Esa (Μίας Ενωμένης Εκκλησίας) στην Ινδονησία είτε μιας ομοσπονδίας των εκκλησιών στην Ινδονησία. Ο ίδιος ο de Niet είχε επίγνωση ότι δεν ήταν εύκολο να συγκροτηθεί μία ενιαία ινδονησιακή χριστιανική Εκκλησία. Γι’ αυτό και στο Nota του ήδη προειδοποιούσε: «Μια αληθινά ινδονησιακή χριστιανική Εκκλησία δεν μπορεί να σχηματισθεί από μια ομάδα ανθρώπων ούτε με ανθρώπινη εξουσία, από τη μια μέρα στην άλλη, ούτε με επευφημίες ή με πλειοψηφική ψήφο. Αυτή η Εκκλησία πρέπει να αναπτυχθεί με τη χάρη του Θεού και θα το πράξει, αν και το αποτέλεσμα ενδέχεται να είναι διαφορετικό από αυτό που φαντάζονται οι χριστιανοί».⁷ Τελικώς, το συνέδριο κατέληξε σε ορισμένα συμπεράσματα, χωρίς να λάβει δεσμευτικές αποφάσεις:<o:p></o:p></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">1.<span style="font-family: "Times New Roman"; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; line-height: normal;">  </span></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η οικουμενική σύμπνοια των εκκλησιών στην Ινδονησία, η οποία είχε ήδη εκφραστεί πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με διάφορες μορφές, έπρεπε να συνεχιστεί και να διευρυνθεί.<o:p></o:p></span></span></p><p data-end="2667" data-start="2568" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">2.<span style="font-family: "Times New Roman"; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; line-height: normal;">    </span></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο στόχος αυτής της οικουμενικής σύμπνοιας είναι η ίδρυση μίας και μόνης Εκκλησίας στην Ινδονησία.<o:p></o:p></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">3. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Το συμβούλιο εκκλησιών και ιεραποστολών στην Ινδονησία σχεδιάζεται ως συνεργατικό όργανο των εκκλησιών στην Ινδονησία και των εκκλησιών που αποστέλλουν ιεραποστόλους στην Ευρώπη, με σκοπό την εντατικοποίηση του οικουμενικού διαλόγου και της συνεργασίας μεταξύ των εκκλησιών.</span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; margin-left: 36pt; text-align: justify; text-indent: -18pt;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">4. Λόγω των πολιτικών συνθηκών που παρεμπόδιζαν τη σύγκληση ενός εθνικού συμβουλίου εκκλησιών και ιεραποστολών, συνιστάται οι εκκλησίες και οι υπό διαμόρφωση εκκλησίες (bakal gereja-gereja) σε ορισμένες περιοχές, στο μέτρο του δυνατού, να συγκροτήσουν περιφερειακά ή επαρχιακά συμβούλια, προκειμένου να επιτελούν και να προωθούν το κοινό έργο.<o:p></o:p></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="font-size: medium;">Στο μεταξύ, πριν από το συνέδριο του Αυγούστου 1946, σε ορισμένες περιοχές, όπως στη Γιογκιακάρτα, η λεγόμενη Διάσκεψη των Προτεσταντικών Εκκλησιών συγκρότησε ένα Dewan Permoesjawaratan Geredja-geredja di Indonesia (Συμβουλευτικό Συμβούλιο των Εκκλησιών στην Ινδονησία). </span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span></p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVAG5Py_60fewqbu1Yf7V22rxmwl3IbFUyq23Gelyr1ahfC2wNh6ewI-zeJMrABA0IzER_YHd_mciczADw8g7uPtzaNp4LECg_K-fRxVKQ7_kgzIK-mvKe395LOX875djnE-VCLRLrMCwBB9ZqknbK3lZ40v4mMTz5oxe3_9GIpGjRwXrg4aMdvBjy/s441/WhatsApp%20Image%202022-05-25%20at%2000.41.17%20(1).jpeg" imageanchor="1" style="color: #007abe; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="286" data-original-width="441" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVAG5Py_60fewqbu1Yf7V22rxmwl3IbFUyq23Gelyr1ahfC2wNh6ewI-zeJMrABA0IzER_YHd_mciczADw8g7uPtzaNp4LECg_K-fRxVKQ7_kgzIK-mvKe395LOX875djnE-VCLRLrMCwBB9ZqknbK3lZ40v4mMTz5oxe3_9GIpGjRwXrg4aMdvBjy/s16000/WhatsApp%20Image%202022-05-25%20at%2000.41.17%20(1).jpeg" style="border: 1px solid rgb(192, 192, 192); height: auto; max-width: 95%; padding: 4px; transition: all 0.4s ease-in-out 0s;" /></a></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="font-size: medium;">Στο συνέδριο αυτό, στο οποίο συμμετείχε σημαντικός αριθμός αυτοχθόνων Ινδονησίων, ορισμένοι σύνεδροι εξέφρασαν την επιθυμία τους να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη στον ευαγγελισμό, καθώς και το παράπονό τους ότι οι ξένες ιεραποστολές παρεμπόδιζαν την προσπάθεια των εκκλησιών για ενότητα και μείωναν το ενδιαφέρον των ινδονησιακών εκκλησιών να αναλαμβάνουν οι ίδιες το έργο της ιεραποστολής και του ευαγγελισμού. Ως αποτέλεσμα, το συνέδριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ξένες ιεραποστολές δεν θα έπρεπε πλέον να έρχονται στη χώρα αυτή. Θα μπορούσαν να στέλνουν ιεραποστόλους, αλλά μόνο για να τοποθετούνται και να διοικούνται από τις εκκλησίες της Ινδονησίας.<br />Το συμπέρασμα αυτό προκάλεσε ένταση μεταξύ του Dewan Permoesjawaratan και των ιεραποστολών. Για την εκτόνωση της έντασης, και οι δύο πλευρές συναντήθηκαν τον Μάιο του 1947 σε πνεύμα «συνεργασίας εν υπακοή» και κατέληξαν σε μια συμφωνία που ονομάστηκε Kwitang Accoord. Στο έγγραφο αυτό συμφωνήθηκε, μεταξύ άλλων, ότι οι εκκλησίες της Ινδονησίας και οι ξένες εκκλησίες-εταίροι τους θα συγκροτούσαν ένα συμβούλιο εκκλησιών, αποτελούμενο από σύνοδο με εκπροσώπους και από τις δύο πλευρές. Αν και το έγγραφο αυτό προέκυψε από δύο μικρές ομάδες, μπορεί να θεωρηθεί σημείο καμπής στις σχέσεις μεταξύ των ιεραποστολών και των εκκλησιών στην Ινδονησία.<br />Στο τέλος του συνεδρίου του Αυγούστου 1946 στην Τζακάρτα, ορισμένα εξέχοντα εκκλησιαστικά στελέχη από την ανατολική Ινδονησία πρότειναν τη σύγκληση ενός συνεδρίου στην περιοχή τους. Συμφώνησαν να πραγματοποιήσουν ένα ειδικό συνέδριο τον Μάρτιο του 1947 με δύο κύρια θέματα ημερήσιας διάταξης: (1) τη διακήρυξη της ενότητας των εκκλησιών και των αναδυόμενων εκκλησιών· και (2) τη συγκρότηση ενός συμβουλίου εκκλησιών και αναδυόμενων εκκλησιών ως παραρτημάτων του Balai Geredja Keristen di Indonesia (Θάλαμος των Χριστιανικών Εκκλησιών στην Ινδονησία). Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο, 54 αντιπρόσωποι από 16 εκκλησίες και ορισμένες ιεραποστολικές εταιρείες συγκεντρώθηκαν στο Malino, κοντά στο Μακασσάρ, και στις 17 Μαρτίου 1947 ίδρυσαν το Madjelis Oesaha Bersama Geredja-geredja Keristen, yang berpoesat di Makassar (Συμβούλιο Κοινής Δράσης των Χριστιανικών Εκκλησιών, με έδρα το Μακασσάρ), γνωστό εν συντομία ως Madjelis Keristen. Το οικουμενικό αυτό όργανο δέχθηκε ως μέλη όλες τις ιεραποστολικές οργανώσεις που είχαν ως σκοπό τη διακονία των εκκλησιών. Στο καταστατικό του διατυπώθηκε επίσης ότι ένας από τους στόχους του ήταν να διερευνήσει την ίδρυση μίας ενιαίας χριστιανικής εκκλησίας. Συζητήθηκαν: (1) η θέση και το έργο της ιεραποστολής και των ιεραποστόλων στη νέα ανεξάρτητη Ινδονησία και (2) το σχέδιο για την ίδρυση μιας συνέλευσης ή ενός οικουμενικού φορέα των εκκλησιών. Όσον αφορά το πρώτο ζήτημα, ο J.C. Hoekendijk, ο οποίος επρόκειτο να καταστεί εξέχων ιεραπόστολος, παρουσίασε τη θεολογία του αποστολάτου και τη λεγόμενη ολιστική προσέγγιση, η οποία τόνιζε το καθήκον της Εκκλησίας ως φορέα του Ευαγγελίου να αντιμετωπίζει και να φροντίζει τον άνθρωπο και τον κόσμο ως μια ενιαία, ολιστική και συνολική πραγματικότητα. Αυτή η έννοια και προσέγγιση υιοθετήθηκε αργότερα από το DGI και τα μέλη του και διατηρείται έως σήμερα.<br />Όσον αφορά το δεύτερο ζήτημα, η συζήτηση βασίστηκε σε μια ιδέα του M. de Niet (Zendingsconsul 1939–1949). Ως αποτέλεσμα των στοχασμών του κατά τη διάρκεια του ιαπωνικού εγκλεισμού, πρότεινε τον Δεκέμβριο του 1945 την ίδρυση ενός Balai Kristen (Χριστιανικού Επιμελητηρίου). Η Nota de Niet πρότεινε τα μέλη αυτού του επιμελητηρίου να είναι οι ινδονησιακές εκκλησίες καθώς και εκείνες οι ξένες εκκλησίες που ασκούσαν ιεραποστολή και ευαγγελισμό στη χώρα. Το επιμελητήριο θα διοικούνταν από μια γραμματεία με αριθμό γραμματέων ειδικευμένων στους αντίστοιχους τομείς τους (δογματική, ιεραποστολογία, παιδαγωγική, κοινωνικό περιβάλλον και διοίκηση). Το κεντρικό κέντρο θα βρισκόταν στη Μπατάβια και θα διέθετε διάφορες εγκαταστάσεις (βιβλιοθήκη, μουσείο, ξενώνα κ.ά.), ενώ σε ορισμένες περιοχές θα ιδρύονταν επίσης επαρχιακά χριστιανικά συμβούλια ως τμήματα του εθνικού επιμελητηρίου.<br />Πέρα από αυτά τα συνέδρια και τα κινήματα στην Ιάβα, στη Γιογκιακάρτα, και στην ανατολική Ινδονησία, στο Μακασάρ, υπήρξαν ορισμένες οικουμενικές συγκεντρώσεις και σε άλλες περιοχές, όπως στο Βόρειο Σουλαουέζι και στην Ανατολική Σουμάτρα. Οι κινεζικές εκκλησίες πραγματοποίησαν τον Μάιο του 1948 συνέδριο στην Τζακάρτα ως συνέχεια του προπολεμικού κινήματος, ακολουθούμενο από συνέδριο τον Σεπτέμβριο του 1949, το οποίο συγκρότησε το Dewan Geredja-geredja Kristen Tionghoa di-Indonesia (DGKTI, Συμβούλιο των Κινεζικών Χριστιανικών Εκκλησιών στην Ινδονησία). Εκτός από την επιδίωξη της σύσφιγξης των σχέσεων και της προώθησης της ενότητας μεταξύ των κινεζικών εκκλησιών, επιδίωκε επίσης να αναζητήσει σχέση με τις εκκλησίες της Ινδονησίας και να προωθήσει τον ευαγγελισμό. Οι εκπρόσωποι του DGKTI και των μελών του συμμετείχαν επίσης στο συνέδριο για την ίδρυση του DGI και δήλωσαν την προθυμία τους να ενταχθούν σε αυτό το συμβούλιο. Ωστόσο, το DGKTI διατήρησε την ύπαρξή του έως ότου μετεξελίχθηκε το 1954 στο Badan Permusjawaratan Persatuan Geredjani (BPPG, Συμβουλευτικό Όργανο Εκκλησιαστικής Ένωσης). Το BPPG έφερε έναν αριθμό κινεζικών εκκλησιών της Ιάβας μαζί στη Sinode Am Gereja Kristen Indonesia (Γενική Σύνοδο της Ινδονησιακής Χριστιανικής Εκκλησίας) το 1962, γεγονός που οδήγησε τα επόμενα χρόνια σε μια πιο ουσιαστική ενότητα.<br />Η Gereja Protestant Indonesia (GPI, Indische Kerk) είχε επίσης τη δική της συμβολή στη διαδικασία ίδρυσης του DGI. Αν και η GMIM είχε ήδη καταστεί αυτόνομη το 1934, ακολουθούμενη από την GPM το 1935 και την GMIT το 1947, έως το 1948 η GPI, ενώ παράλληλα έδινε ζωή σε μια άλλη εκκλησία, την GPIB, διατηρούσε ακόμη την ύπαρξή της ως «εκκλησία-ομπρέλα» για αυτές τις περιφερειακές εκκλησίες, ενώ ταυτόχρονα υποστήριζε και την προαναφερθείσα Nota de Niet. Ακολουθώντας μια ιδέα που πρότεινε ο αιδεσιμότατος A.Z.R. Wenas, πρόεδρος της GMIM, η GPI έκανε ένα νέο βήμα στη δεύτερη γενική συνοδική της διάσκεψη τον Ιούνιο του 1948, συνδυάζοντας την αυτονομία και την ενότητα. Από τη μία πλευρά, η GPI συνέχισε να λειτουργεί όπως η φλούδα που περιβάλλει τα τμήματα ενός πορτοκαλιού, συγκεντρώνοντας τις αυτόνομες μονάδες, και υποστήριξε τα μέλη της να ενταχθούν στο DGI, όπως έπραξε και η ίδια. Η GPI μάλιστα δήλωσε την προθυμία της να παύσει την ύπαρξή της, εάν οι εκκλησίες στην Ινδονησία επιτύγχαναν μια μορφή ενότητας πιο τέλεια από εκείνη της GPI.<o:p></o:p></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><b><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η</span></b><b><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span></b><b><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">ίδρυση</span></b><b><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span></b><b><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">του</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> Dewan Gereja-gereja di Indonesia (DGI)<o:p></o:p></span></b></span></p><p data-end="892" data-start="53" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="font-size: medium;">Αφού συγκροτήθηκε μια επιτροπή προγραμματισμού αποτελούμενη από εκπροσώπους των προαναφερθέντων οργανισμών ή συμβουλίων, η επιτροπή αυτή, μαζί με περίπου σαράντα εκκλησιαστικούς ηγέτες και αντιπροσώπους, πραγματοποίησε ένα προπαρασκευαστικό συνέδριο στην Τζακάρτα τον Νοέμβριο του 1949. </span></span></p><p data-end="892" data-start="53" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span></p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeMoxis6zO6PVkUvx-u8czX_jR-7py5cZ1cRXAZBqrlYD-rZDoP-PupjcF6-rMFajHkQLLxxzN2-CwD0md3lfifv0bvfPqbrBpj3OFMd_B6R4tdehyXGABTPcrXVrozjYOSymn_nxPQG_LLFevkUIEyC-Qc_liGl-aNnIoAE-N66iaSog-LMtbEWMM/s1080/4eeb6f8f899e3729e82bf474152032e3.jpg" imageanchor="1" style="color: #007abe; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="608" data-original-width="1080" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeMoxis6zO6PVkUvx-u8czX_jR-7py5cZ1cRXAZBqrlYD-rZDoP-PupjcF6-rMFajHkQLLxxzN2-CwD0md3lfifv0bvfPqbrBpj3OFMd_B6R4tdehyXGABTPcrXVrozjYOSymn_nxPQG_LLFevkUIEyC-Qc_liGl-aNnIoAE-N66iaSog-LMtbEWMM/w640-h360/4eeb6f8f899e3729e82bf474152032e3.jpg" style="border: 1px solid rgb(192, 192, 192); height: auto; max-width: 95%; padding: 4px; transition: all 0.4s ease-in-out 0s;" width="640" /></a></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p data-end="892" data-start="53" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="font-size: medium;">Ορισμένοι από αυτούς είχαν μόλις επιστρέψει από τη συνέλευση για την ίδρυση του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών στο Άμστερνταμ και μετέφεραν νέες ιδέες και αντιλήψεις από εκείνη τη συνέλευση, οι οποίες θεωρήθηκε ότι θα μπορούσαν να εμπλουτίσουν το οικουμενικό όραμα που επρόκειτο να διαμορφωθεί και να εφαρμοστεί στο επικείμενο εθνικό συμβούλιο. Ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν στο προπαρασκευαστικό αυτό συνέδριο ήταν η ουσία του οικουμενικού κινήματος μεταξύ των εκκλησιών, με βάση ένα εισηγητικό κείμενο που είχε προετοιμάσει ο πάστορας J.L.Ch. Abineno.</span></span></p><p data-end="892" data-start="53" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: medium;"><br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="font-size: medium;"></span></span></p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjC5ScWM5N32dCvvYJvm4Y1-pPr9hosHG5vIxYsNaeosYYFRIHY-f26EkjYJiG45t5lXokgcnmGgzZBw2qeQzUxBys6_HZnAQJa-oYnR-KM4Js-AvbduhW9dn9vtJsfuk20sO2cp6VptwO29yoYy8z4Oz3K7-KUdG-42zPtM6EZ3rYqr8wgmp33sMWR/s1167/Abineno.jpg" imageanchor="1" style="color: #007abe; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="1167" data-original-width="891" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjC5ScWM5N32dCvvYJvm4Y1-pPr9hosHG5vIxYsNaeosYYFRIHY-f26EkjYJiG45t5lXokgcnmGgzZBw2qeQzUxBys6_HZnAQJa-oYnR-KM4Js-AvbduhW9dn9vtJsfuk20sO2cp6VptwO29yoYy8z4Oz3K7-KUdG-42zPtM6EZ3rYqr8wgmp33sMWR/w305-h400/Abineno.jpg" style="border: 1px solid rgb(192, 192, 192); height: auto; max-width: 95%; padding: 4px; transition: all 0.4s ease-in-out 0s;" width="305" /></a></span></div><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="color: #0f0e0e; font-size: medium;">Το συνέδριο κατέληξε στην κατανόηση ότι, παρότι ο εθνικισμός είχε συμβάλει, το οικουμενικό κίνημα στην Ινδονησία δεν στηριζόταν πρωτίστως στον εθνικισμό αλλά στη συνείδηση της χριστιανικής ενότητας ως Σώματος του Χριστού. Συμφωνήθηκε επίσης ότι ο κύριος στόχος του κινήματος αυτού είναι η συγκρότηση μίας Χριστιανικής Εκκλησίας στην Ινδονησία, στηριγμένης στην πεποίθηση ότι η ουσιώδης ενότητα υπήρχε ήδη, και ότι η μακρά πορεία προς την ενότητα έπρεπε να αρχίσει με τη συγκρότηση ενός συνεργατικού οργάνου. Το συνέδριο συνειδητοποίησε επίσης ότι το κίνημα και η ενότητα δεν πραγματώνονται με τη μορφή ενός συνεδρίου, αλλά μέσα από τον ίδιο τον λαό των εκκλησιών και από αυτόν. Ήδη στο συνέδριο αυτό έγινε αντιληπτό ότι το οικουμενικό κίνημα δεν αντιπροσώπευε μόνο μια προσπάθεια ένωσης των Προτεσταντών, αλλά όλων των Χριστιανών, ακόμη και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και των αποσχισμένων ομάδων. Στο καταληκτικό μήνυμα του συνεδρίου τονίστηκε μάλιστα ότι η Εκκλησία δεν επιδιώκει την ενότητα για χάρη της ίδιας της ενότητας και δεν υπάρχει για τον εαυτό της, αλλά για ολόκληρο τον κόσμο, και στέκεται μέσα στον κόσμο ως υπηρέτρια του Ευαγγελίου της Βασιλείας του Θεού.<br />Το προπαρασκευαστικό αυτό συνέδριο συζήτησε επίσης ορισμένες άλλες ατζέντες και προγράμματα, τα οποία αναμενόταν να αναληφθούν αργότερα από το μελλοντικό συμβούλιο, όπως οι σχέσεις με τα διάφορα υφιστάμενα και αναπτυσσόμενα περιφερειακά συμβούλια, η πνευματική μέριμνα για το στρατιωτικό προσωπικό, η υγειονομική και κοινωνική διακονία, οι εκδόσεις και τα μέσα επικοινωνίας (συμπεριλαμβανομένου του ραδιοφώνου), τα σχολεία και η εκπαίδευση, η θεολογική παιδεία, η Βιβλική Εταιρεία, η νεολαία, οι διεθνείς σχέσεις, η επίσημη γλώσσα, οι σχέσεις Εκκλησίας και πολιτικής, η κατανομή των αρμοδιοτήτων και η σύνθεση των επιτροπών. Όλα αυτά τα ουσιώδη και λειτουργικά ζητήματα διατυπώθηκαν σε ένα σχέδιο καταστατικού.<o:p></o:p></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="color: #0f0e0e; font-size: medium;"> </span></span></p> <div style="mso-element: footnote-list;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: arial;"><br clear="all" /> </span><hr align="left" size="1" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Θα γίνει στο τέλος ως ξεχωριστό άρθρο</span></p><p class="MsoFootnoteText"><br /></p><p class="MsoFootnoteText"><br /></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: center;"><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></b></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/06/blog-post_12.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">''ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ'' ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ (Π.Σ.Ε.)</span></b></a></p> </div> </div><br /><p></p>

H Οικουμενική Κίνηση στην Ινδονησία (1ο μέρος)

Η παράμετρος ή ο δείκτης που χρησιμοποιείται συνήθως για την παρακολούθηση της πορείας του οικουμενικού κινήματος στην Ινδονησία είναι το Εθ...

Read more »