Πάπας Λέων ΙΔ’: Η 1700ή επέτειος της Συνόδου της Νικαίας είναι κάλεσμα για ενότητα

<p> </p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9mvuyO5sAsTrpF9YJgxR7LNJDaGzrgxT-UXG3-6acyll7OBBpIpljWVcGzpNJzMddp3LkMCZD62fOYY9NvIBBIpLHbUps2gMBxy5JfAGs4lx3NIalt_iKZLv7CAsVKYnIsiJX39bSnthf_q8-rsfdizviHJfKgqVrsc837n2PDeit-6BJR2MwKeA0/s696/cq5dam.thumbnail.cropped.750.422-696x392.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="392" data-original-width="696" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9mvuyO5sAsTrpF9YJgxR7LNJDaGzrgxT-UXG3-6acyll7OBBpIpljWVcGzpNJzMddp3LkMCZD62fOYY9NvIBBIpLHbUps2gMBxy5JfAGs4lx3NIalt_iKZLv7CAsVKYnIsiJX39bSnthf_q8-rsfdizviHJfKgqVrsc837n2PDeit-6BJR2MwKeA0/s16000/cq5dam.thumbnail.cropped.750.422-696x392.jpeg" /></a></div><p></p><div class="td_block_wrap tdb_single_featured_image tdi_102 tdb-content-horiz-left td-pb-border-top td_block_template_1" data-td-block-uid="tdi_102" style="background-color: white; box-sizing: border-box; clear: both; font-family: Verdana, BlinkMacSystemFont, -apple-system, "Segoe UI", Roboto, Oxygen, Ubuntu, Cantarell, "Open Sans", "Helvetica Neue", sans-serif; font-size: 18px; margin-bottom: 26px; opacity: 1; position: relative;"><div class="tdb-block-inner td-fix-index" style="box-sizing: border-box; transform: translateZ(0px); transition: all 0.3s ease-in-out 0s;"><figure style="box-sizing: border-box; margin: 0px;"><figcaption class="tdb-caption-text" style="box-sizing: border-box; color: #444444; font-size: 11px; font-style: italic; line-height: 17px; margin: 6px 0px 0px; z-index: 1;">ΦΩΤΟ: Pope Leo XIV  (@VATICAN MEDIA)</figcaption></figure></div></div><div class="td_block_wrap tdb_single_content tdi_103 td-pb-border-top td_block_template_1 td-post-content tagdiv-type" data-td-block-uid="tdi_103" style="box-sizing: border-box; clear: both; font-family: Rubik !important; font-size: 18px; line-height: 1.8 !important; margin-bottom: 0px; margin-top: 21px; padding-bottom: 16px; position: relative;"><div class="tdb-block-inner td-fix-index" style="box-sizing: border-box; transform: translateZ(0px); word-break: break-word;"><p style="box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><strong style="box-sizing: border-box;"><u style="box-sizing: border-box;"><mark class="has-inline-color" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; box-sizing: border-box; color: #1d455c;">Του Α Χ. ΒΙΚΕΤΟΥ</mark></u></strong></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Την ερχόμενη Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2025, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Πάπας Λέων ΙΔ’, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος και οι Πατριάρχες ή εκπρόσωποι των δύο άλλων, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, πρεσβυγενών Πατριαρχείων θα βρεθούν στην Νίκαια της Τουρκίας (σημερινό)  Ιζνίκ σε μια ιστορική συνάντηση για να τιμήσουν την 1700<span style="box-sizing: border-box; font-size: 13.5px; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">η</span> επέτειο της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου της ενωμένης, πριν από το σχίσμα το 1054 της αδιαίρετης Εκκλησίας.</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄πραγματοποιεί το πρώτο του αξίδι στην Τουρκία και στην συνέχεια θα μεταβεί στον Λίβανο. Ο Ποντίφικας θα φθάσει την προηγουμένη στην Άγκυρα, όπου θα έχει συνάντηση με τον Τούρκο πρόεδρο, Ταγίπ Έρντογάν. Στις 29 του μηνός θα μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη, όπου στις 30 Νοεμβρίου θα μεταβεί στο Φανάρι και θα παραστεί στην Θεία Λειτουργία στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου για την μνήμη του Πρωτοκλήτου Αποστόλου Ανδρέα, η οποία είναι η Θρονική Εορτή της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης. Επίσης, θα έχει συνομιλίες με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Με την ευκαιρία αυτής της σημαντικής επίσκεψης, ο Πάπας συνέταξε την  Αποστολική Επιστολή «In unitate fidei» για την επέτειο της Νίκαιας. Η επιστολή χωρίζεται σε 12 ενότητες και δόθηκε στην δημοσιότητα σε διάφορες γλώσσες. Με την επιστολή ο Πάπας Λέων επιχειρεί να «ενθαρρύνει ολόκληρη την Εκκλησία να ανανεώσει τον ενθουσιασμό της για την ομολογία της πίστης». Το 2025, η Καθολική Εκκλησία τιμά, όπως σημειώνεται, την 1.700ή επέτειο της Πρώτης Συνόδου, που συγκλήθηκε το 325 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α’ στην πόλη της Νίκαιας.</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Στην επιστολή τονίζεται ότι η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος είχε στόχο «να αντιμετωπίσει θεολογικές διαφωνίες και να καθιερώσει ένα ενιαίο χριστιανικό δόγμα και τα αποτελέσματά της περιελάμβαναν την επιβεβαίωση της θεότητας του Χριστού και τη διατύπωση του Συμβόλου της Πίστεως της Νίκαιας».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Έτσι, η Επιστολή του Πάπα Λέοντα, πρώτα και κύρια, είναι ένα κάλεσμα για ενότητα.</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">«Στην ενότητα της πίστης, που διακηρύχθηκε από την αρχή της Εκκλησίας», ξεκινά ο Πάπας το κείμενό του, «οι Χριστιανοί έχουν κληθεί να περπατήσουν αρμονικά, φυλάσσοντας και μεταδίδοντας το δώρο που έλαβαν με αγάπη και χαρά», υπενθυμίζοντας ότι  αυτό εκφράζεται με τα λόγια του Συμβόλου της Πίστεως, «Πιστεύω σε έναν Κύριο Ιησού Χριστό, τον Μονογενή Υιό του Θεού, που για τη σωτηρία μας κατέβηκε από τον ουρανό».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Ο Πάπας υπενθυμίζει  πώς αυτή η αλήθεια διατυπώθηκε τόσο αποτελεσματικά, πριν από 1700 χρόνια από τη Σύνοδο της Νίκαιας, στην πρώτη οικουμενική συγκέντρωση στην ιστορία του Χριστιανισμού.</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Ο Πάπας τονίζει ότι, πριν από το Αποστολικό του Ταξίδι, θέλει  να επιστήσει την προσοχή της Εκκλησίας στην ομολογία πίστης. </p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">«Για αιώνες», αναφέρερει, «αυτή η διαρκής ομολογία πίστης ήταν η κοινή κληρονομιά των Χριστιανών και αξίζει να ομολογηθεί και να κατανοηθεί με νέους και σχετικούς τρόπους. Για αιώνες, η διαρκής ομολογία πίστης ήταν η κοινή κληρονομιά των Χριστιανών και αξίζει να ομολογηθεί και να κατανοηθεί με νέους και σχετικούς τρόπους».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Ο Πάπας αναφέρει  ότι η διακήρυξη της Συνόδου το 325 μ.Χ. για πίστη στον Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, «είναι η καρδιά της χριστιανικής πίστης». «Ακόμη και σήμερα, σε κάθε Κυριακάτικη Ευχαριστιακή γιορτή», αναγνώρισε, «απαγγέλλουμε το Σύμβολο της Πίστεως Νίκαιας-Κωνσταντινουπόλεως, την ομολογία πίστης που ενώνει όλους τους Χριστιανούς».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Επιπλέον, επισημαίνει, «Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, ανάμεσα σε τόσες πολλές ανησυχίες και φόβους, απειλές πολέμου και βίας, φυσικές καταστροφές, σοβαρές αδικίες και ανισορροπίες, με την πείνα και τη δυστυχία που υποφέρουν εκατομμύρια αδελφοί και αδελφές μας αυτό το Σύμβολο της Πίστεως μας δίνει ελπίδα».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Αυτό που μας ενώνει, υπογραμμίζει, «είναι μεγαλύτερο από αυτό που μας χωρίζει».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Η Σύνοδος της Νίκαιας, τονίζει, είναι επίκαιρη σήμερα λόγω της μεγάλης οικουμενικής της αξίας. Πράγματι, η επίτευξη της ενότητας μεταξύ όλων των χριστιανών ήταν ένας από τους κύριους στόχους της τελευταίας Συνόδου, της Β’ Βατικανής Συνόδου. Ακριβώς πριν από τριάντα χρόνια, ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β’ προώθησε περαιτέρω αυτό το συνοδικό μήνυμα στην Εγκύκλιό του Ut Unum Sint (25 Μαΐου 1995). Χάρη στον Θεό, το οικουμενικό κίνημα έχει επιτύχει πολλά τα τελευταία εξήντα χρόνια».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Ο Πάπας διαπιστώνει στην συνέχεια: «Είναι αλήθεια ότι δεν έχει ακόμη επιτευχθεί πλήρης ορατή ενότητα με την Ορθόδοξη και την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και με τις εκκλησιαστικές κοινότητες που γεννήθηκαν από τη Μεταρρύθμιση». Επίσης, επισημαίνει: «Ωστόσο, ο οικουμενικός διάλογος, που βασίζεται σε ένα βάπτισμα και στο Σύμβολο της Πίστεως Νικαίας-Κωνσταντινούπολης μας οδήγησε να αναγνωρίσουμε τα μέλη άλλων Εκκλησιών και εκκλησιαστικών κοινοτήτων ως αδελφούς και αδελφές μας εν Χριστώ Ιησού και να ανακαλύψουμε ξανά τη μία παγκόσμια κοινότητα των μαθητών του Χριστού σε όλο τον κόσμο». </p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Ο Ποντίφηκας  υπενθυμίζει ότι οι Χριστιανοί «μοιράζονται την ίδια πίστη στον ένα και μοναδικό Θεό, τον Πατέρα όλων των ανθρώπων. Ομολογούμε μαζί τον ένα Κύριο και αληθινό Υιό του Θεού, τον Ιησού Χριστό, και το ένα Άγιο Πνεύμα, που μας εμπνέει και μας ωθεί προς την πλήρη ενότητα και την κοινή μαρτυρία του Ευαγγελίου». Τονίζει δε με έμφαση: «Πραγματικά, αυτό που μας ενώνει είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που μας χωρίζει!».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Σε άλλο σημείο της επιστολής προσθέτει: «Σε έναν κόσμο που είναι διαιρεμένος και διχασμένος από πολλές συγκρούσεις η μία παγκόσμια χριστιανική κοινότητα μπορεί να είναι σημάδι ειρήνης και όργανο συμφιλίωσης, διαδραματίζοντας αποφασιστικό ρόλο στην παγκόσμια δέσμευση για ειρήνη».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Ο Πάπας Λέων υπενθύμισε ότι ο προκάτοχός του Πάπας, ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β’ «μας υπενθύμισε, ειδικότερα, τη μαρτυρία των πολλών χριστιανών μαρτύρων από όλες τις Εκκλησίες και τις εκκλησιαστικές κοινότητες», επαναλαμβάνοντας πώς «η μνήμη τους μας ενώνει και μας ωθεί να γίνουμε μάρτυρες και ειρηνοποιοί στον κόσμο».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Σύμφωνα με τον Πάπα Το Σύμβολο της Πίστεως της Νίκαιας «μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς στο Ταξίδι μας και προσφέρει ένα μοντέλο αληθινής ενότητας στη νόμιμη ποικιλομορφία».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">«Πρέπει λοιπόν», υποδεικνύει «να αφήσουμε πίσω τις θεολογικές αντιπαραθέσεις, που έχουν χάσει τον λόγο ύπαρξής τους, προκειμένου να αναπτύξουμε μια κοινή κατανόηση και ακόμη περισσότερο, μια κοινή προσευχή στο Άγιο Πνεύμα, ώστε να μας συγκεντρώσει όλους μαζί σε μια πίστη και μια αγάπη».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Ωστόσο, κάνει διαυγές ότι  «Αυτό δεν συνεπάγεται έναν οικουμενισμό, που επιχειρεί να επιστρέψει στο κράτος πριν από τις διαιρέσεις, ούτε είναι μια αμοιβαία αναγνώριση του σημερινού status quo της ποικιλομορφίας των Εκκλησιών και των εκκλησιαστικών κοινοτήτων, αλλά μάλλον είναι ένας οικουμενισμός, που κοιτάζει προς το μέλλον, που επιδιώκει τη συμφιλίωση μέσω του διαλόγου καθώς μοιραζόμαστε τα δώρα και την πνευματική μας κληρονομιά».</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;">Η αποκατάσταση της ενότητας μεταξύ των Χριστιανών δεν μας κάνει φτωχότερους. Αντίθετα, μας εμπλουτίζει», κατακλείει την επιστολή του ο Πάπας.</p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word;"><br /></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; line-height: 1.8 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; text-align: right;"><a href="https://fosfanariou.gr/index.php/2025/11/24/o-papas-leon-gia-1700-epeteio-protis-ecum-synodou/" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></p></div></div>

Πάπας Λέων ΙΔ’: Η 1700ή επέτειος της Συνόδου της Νικαίας είναι κάλεσμα για ενότητα

  ΦΩΤΟ: Pope Leo XIV  (@VATICAN MEDIA) Του Α Χ. ΒΙΚΕΤΟΥ Την ερχόμενη Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2025, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο...

Read more »

Ανακοινωθέν για την Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου και την επίσημη Επίσκεψη της Α.Α. του Πάπα Ρώμης Λέοντος ΙΔ΄

<p></p><div class="featured-image" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; color: #666666; font-family: Roboto, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px 0px 20px; outline: none; padding: 0px; text-align: center;"><img alt="" class="attachment-full size-full wp-post-image" sizes="(max-width: 200px) 100vw, 200px" src="https://ec-patr.org/wp-content/uploads/2019/10/200x198-logo.png" srcset="https://ec-patr.org/wp-content/uploads/2019/10/200x198-logo.png 200w, https://ec-patr.org/wp-content/uploads/2019/10/200x198-logo-150x150.png 150w" style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; height: auto; line-height: inherit; margin: 0px; max-width: 100%; outline: none; padding: 0px; vertical-align: middle;" /></div> <p></p><div class="page-content" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: Roboto, Arial, Helvetica, sans-serif; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><p style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 20px; margin: 0px 0px 15px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; text-align: justify; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><span style="color: #040404; font-size: medium;"><span style="font-family: inherit;"><span style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: inherit; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;"></span></span>Μετά πλείστης χαρᾶς ἀνακοινοῦται, ὅτι ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, τῇ καί Θρονικῇ Ἑορτῇ τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, ἡ Α. Ἁγιότης, ὁ Πάπας Ρώμης Λέων ΙΔ’, ἐπισκεπτόμενος ἐπισήμως τήν Ἐκκλησίαν ΚΠόλεως καί τήν Α.Θ. Παναγιότητα, τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον, θά ἀφιχθῇ εἰς Φανάριον μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ, τό προσεχές Σάββατον, 29ην Νοεμβρίου, καί περί ὥραν 3:30 μ.μ..</span></p><p style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 20px; margin: 0px 0px 15px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; text-align: justify; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><span style="color: #040404; font-size: medium;">Ἐκ τῆς εἰσόδου τῶν Πατριαρχείων ὁ Πάπας μετά τοῦ Πατριάρχου θά κατευθυνθοῦν εἰς τόν Π. Πατριαρχικόν Ναόν, ἔνθα θά τελεσθῇ Δοξολογία, παρουσίᾳ τῆς Α.Θ. Μακαριότητος, τοῦ Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς κ.κ. Θεοδώρου Β’,<span class="Apple-converted-space" style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: inherit; margin: 0px; outline: none; padding: 0px;">  </span>τῆς Ἱεραρχίας τῶν Ἐκκλησιῶν Ρώμης καί ΚΠόλεως, τῶν ἐνταῦθα Διπλωματικῶν Ἀρχῶν καί ἄλλων ἐπισήμων.</span></p><p style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 20px; margin: 0px 0px 15px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; text-align: justify; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><span style="color: #040404; font-size: medium;">Μετά τήν Δοξολογίαν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, θά ἐπακολουθήσουν ἐν τῇ Αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου ἡ ὑπογραφή τῆς Κοινῆς Δηλώσεως ὑπό τῶν δύο Προκαθημένων καί ἐν συνεχείᾳ ἡ παρουσίασις τῶν Ἱεραρχῶν ἑκατέρωθεν, ὡς καί τῶν λοιπῶν μελῶν τῆς Παπικῆς Συνοδείας, καί ἡ κατ’ ἰδίαν συνάντησις τοῦ Πάπα καί τοῦ Πατριάρχου ἐν τῷ Πατριαρχικῷ Γραφείῳ.</span></p><p style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 20px; margin: 0px 0px 15px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; text-align: justify; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><span style="color: #040404; font-size: medium;">Κατόπιν τούτων, τελεσθήσεται Μέγας Ἑσπερινός, χοροστατούσης τῆς Α.Θ. Μακαριότητος, τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας, τήν δέ ἐπομένην, Κυριακήν, 30ήν ἰδίου, ἡ καθιερωμένη Πατριαρχική καί Συνοδική Θεία Λειτουργία, προεξαρχούσης τῆς Α.Θ. Παναγιότητος, ἐν συλλειτουργίᾳ μετά τῆς Α.Θ. Μακαριότητος.</span></p><p style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 20px; margin: 0px 0px 15px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; text-align: justify; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><span style="color: #040404; font-size: medium;">Κατ’ αὐτήν θά παραστῇ ἡ Α. Ἁγιότης, ὁ Πάπας Ρώμης, μετά τῆς συνοδείας Αὐτοῦ, ἐκπρόσωπος, ὡς κατ’ ἔτος, τῆς ἐντίμου Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, αἱ ἐνταῦθα Διπλωματικαί Ἀρχαί καί ἄλλοι ἐπίσημοι.</span></p><p style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 20px; margin: 0px 0px 15px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; text-align: justify; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><span style="color: #040404; font-size: medium;">Εἰς τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας θά ἀνταλλαγοῦν ἐπίσημοι λόγοι μεταξύ τοῦ Πάπα καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, καί θά ἐπακολουθήσῃ ἡ εὐλογία τοῦ πληρώματος ὑπ’ Αὐτῶν ἀπό τοῦ ἐξώστου τοῦ Πατριαρχικοῦ Οἶκου.</span></p><p style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 20px; margin: 0px 0px 15px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; text-align: justify; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><span style="color: #040404; font-size: medium;">Ἔναρξις Ὄρθρου ὥρα 7:30 π.μ.</span></p><p style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 20px; margin: 0px 0px 15px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; text-align: justify; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><span style="color: #040404; font-size: medium;">Κατά τήν Δοξολογίαν καί τήν Θείαν Λειτουργίαν ἡ εἴσοδος εἰς τό Φανάριον θά γίνεται κατόπιν ἐπιδείξεως τῆς εἰδικῆς διά τάς ἡμέρας ταύτας προσκλήσεως.</span></p><p style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 20px; margin: 0px 0px 15px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; text-align: justify; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><span style="color: #040404; font-size: medium;"><br /></span></p><p style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; line-height: 20px; margin: 0px 0px 15px; opacity: 1; outline: none; padding: 0px; text-align: right; transition: opacity 0.24s ease-in-out 0s; visibility: visible;"><span style="color: #2b00fe; font-size: medium;"><a href="https://ec-patr.org/anakoinothen-gia-tin-throniki-eorti-toy/" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></p></div>

Ανακοινωθέν για την Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου και την επίσημη Επίσκεψη της Α.Α. του Πάπα Ρώμης Λέοντος ΙΔ΄

  Μετά πλείστης χαρᾶς ἀνακοινοῦται, ὅτι ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, τῇ καί Θρονικῇ Ἑορτῇ τῆς Ἁγίας τοῦ...

Read more »

Πῶς ἀκολουθοῦμε τὸν Σωτήρα Χριστό - Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

<p style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivPM25HrKcF2mIDqzj7Win92ajgC-_bD9mtYBABrjAByUKflflvuSS0KIhO_AGPuAltLoxhiB3DyR_aerGnutsjIaIFGtGj5DAvMIZ2cy-hbwD8QaPBWhJ6YKYfRE2iPeueXe_cM0Nw9hpk6-3guntv1rZwIu1jhqNmae6Tz54XwmptpJ0HzYHbmqO/s426/99.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-size: medium;"><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="297" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivPM25HrKcF2mIDqzj7Win92ajgC-_bD9mtYBABrjAByUKflflvuSS0KIhO_AGPuAltLoxhiB3DyR_aerGnutsjIaIFGtGj5DAvMIZ2cy-hbwD8QaPBWhJ6YKYfRE2iPeueXe_cM0Nw9hpk6-3guntv1rZwIu1jhqNmae6Tz54XwmptpJ0HzYHbmqO/s16000/99.jpg" /></span></a></div><span style="color: #040404; font-size: medium;"> <br /></span><p></p><p></p><div class="WordSection1"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></p><div style="text-align: justify;"><p class="MsoNormal"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Ἄν ἀγαπᾶμε τὸν Χριστὸ καί φυλᾶμε τὶς ἐντολὲς Του, τότε μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἀκολουθοῦμε τὸν Χριστὸ καὶ Σωτήρα μας, διότι Αὐτὸς ὁ ἴδιος μᾶς τὸ ἔχει κάνει γνωστὸ λέγοντας: «Ἐὰν ἀγαπᾶτε μέ, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμᾶς τηρήσατε» (Ἰω. ιδ’ 15) καί ἀμέσως: «ἐὰν τὶς ἀγαπᾶ μέ, τὸν λόγον μου τηρήσει. Ὁ μὴ ἀγαπῶν μὲ, τοὺς λόγους μου οὐ τηρεῖ» (Ἰω. ιδ’ 23-24). Ὁ δὲ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ἀναφέρει στὶς ἐπιστολὲς του: «Καὶ ἀπὸ αὐτὸ θὰ καταλάβουμε ὅτι τὸν γνωρίσαμε, ἂν τηροῦμε τὶς ἐντολὲς του, αὐτὸς ποὺ λέει ὅτι τὸν γνώρισα καί δὲν τηρεῖ τὶς ἐντολὲς του, εἶναι ψεύτης, δὲν ὑπάρχει ἀλήθεια σ’ αὐτόν. Ὅποιος τηρεῖ τὸν λόγο του, ἀληθινὰ τελειοποιεῖται μέσα του ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἀπ’ αὐτὸ γνωρίζουμε ὅτι εἴμαστε κοντὰ του. Αὐτὸς ποὺ θέλει νὰ λέει ὅτι εἶναι μὲ τὸν Χριστό, ὀφείλει ὅπως περπάτησε ὁ Κύριος, ἔτσι κι ὁ ἴδιος νὰ περπατᾶ» (Α΄ Ιω. β’ 3-6).<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Σύμφωνα μὲ αὐτά, ἀκολουθοῦμε τὸν Χριστό ὅταν ταυτίζουμε τὴ θέληση μας, μὲ τὴ θέληση Του, ἔτσι ὥστε ὅταν ἐνεργοῦμε, νὰ ἐνεργεῖ μέσα μας ὄχι τὸ δικὸ μας θέλημα, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Δὲν ζοῦμε δηλαδὴ ἐμεῖς, ἀλλὰ μέσα μας ζεῖ ὁ Χριστός, καθὼς λέει ὁ ἴδιος ὁ Άπόστολος Παῦλος: «ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστὸς» (Γαλ. β’ 20). Καὶ ἀμέσως: «διότι κανεὶς ἀπὸ μᾶς δὲν ζεῖ γιὰ τὸν ἑαυτὸ του καί κανεὶς δὲν πεθαίνει γιὰ τὸν ἑαυτὸ του, εἴτε ζοῦμε εἴτε πεθαίνουμε, ἀνήκουμε στὸν Κύριο» (Ρωμ. ιδ’ 7-8). Αὐτὸς ὁ τρόπος νὰ ἀκολουθήσουμε τὸν Χριστό, εἶναι ὁ μόνος ἀληθινὸς τρόπος καί μόνο ἔτσι μποροῦμε νὰ διαφυλαχθοῦμε ἀληθινὰ ἐλεύθεροι. Καὶ αὐτὸς ὁ τρόπος μᾶς κάνει νὰ διαπρέπουμε σὰν ὄντα λογικὰ καὶ ἠθικὰ ἐλεύθερα. Εἶναι ἀνάγκη λοιπὸν τὸ πνεῦμα μας, νὰ ἀκολουθεῖ τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου, ἡ καρδιά μας νὰ προσκολληθεῖ σ’ Αὐτόν καί ἡ θέληση μας νὰ ταυτίζεται μὲ τὴ θέληση Του. Ὅταν πράττουμε ἔτσι, τότε γινόμαστε στ’ ἀλήθεια ἀκόλουθοι τοῦ Χριστοῦ καί βαδίζουμε ἀπρόσκοπτα στὸν δρόμο τῆς ἀλήθειας, παραμένοντας ἠθικὰ ἐλεύθεροι. Μόνο ἂν πράξουμε ἔτσι, ἀπαρνιόμαστε τοὺς ἑαυτοὺς μας. Διότι δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη αὐταπάρνηση, ἀπὸ τὴν ὑποταγὴ τοῦ θέληματος τῆς σάρκας στὸ θέλημα τοῦ πνεύματος, ἀφοῦ ἀληθινὰ αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ σταύρωση τῆς σάρκας, ἡ ὁποία τότε εἶναι ἀδύνατον νὰ παρασυρθεῖ καὶ ἀπὸ τὴν ἐλάχιστη κίνηση τοῦ θελήματος της. Ἐξαιτίας αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, ἡ σωματικὴ ὑπόσταση τοῦ ἀνθρώπου λυπεῖται. Αὐτὴ τὴν πορεία ζητάει ἀπὸ μᾶς ὁ Σωτήρας Χριστὸς καί μέσα σ’ αὐτὴ ὑπάρχουμε ἐλεύθεροι. Κάθε ἄλλη πορεία εἶναι πλάνη. Πλανῶνται αὐτοὶ ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι Χριστιανοί, ὅτι ἀκολουθοῦν τὸν Χριστό, ἐπειδὴ φέρουν τὸ ὄνομα Του καὶ ἀκοῦνε τὶς ἐντολές, τὶς μαθαίνουν, ἀλλὰ ἀπέχουν πολὺ ἀπὸ τὸ νὰ συμμορφώνουν τὸ θέλημα τους στὸ Θεῖο θέλημα, ἀπαρνούμενοι τὴν ἁμαρτία καὶ συντασσόμενοι μὲ τὸ Θεῖο θέλημα. Παράλληλα ἀμελοῦν νὰ στολίσουν τὸν ἑαυτὸ τους μὲ Χριστιανικὲς ἀρετές, παραδομένοι στὰ πάθη καὶ τὶς ἐπιθυμίες, δουλεύοντας στὸν νόμο τῆς ἁμαρτίας, ἐνῶ γεμίζουν τὴ ζωὴ τους μὲ τὴν ἀκαθαρσία τῆς ἁμαρτίας. Δὲν ὑπάρχει τίποτα τὸ Χριστιανικὸ στὴ ζωὴ τους, στὸν τρόπο ποὺ ζοῦν, στὰ ἔργα τους, οὔτε στὶς καθημερινὲς τους ἐνασχολήσεις, στὰ χείλη καὶ τὴν καρδιά τους, στὸν νοῦ καὶ τὴ σκέψη τους, ἀλλὰ εἶναι τὰ πάντα κοσμικά, ξένα καὶ ἀλλότρια πρὸς τὸ Χριστιανικὸ πνεῦμα.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Τὸν Χριστιανὸ τὸν διδάσκει ὁ Θεῖος Χρυσόστομος λέγοντας: «Σὲ τίποτα δὲν ὠφελοῦν τὰ ὀρθὰ διδάγματα ἂν ἀμελοῦμε στὸν βίο καὶ στὸν τρόπο ζωῆς».<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ’ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται» (Ρωμ. β’ 13).<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Παρομοίως παρακινεῖ καὶ ὁ ἀδελφόθεος Ἰάκωβος λέγοντας: «Εἴθε νὰ γίνετε τηρητὲς τοῦ λόγου καί ὄχι μόνο ἀκροατές, γιατὶ αὐτὸ εἶναι παραλογία καὶ ἐξαπάτηση τοῦ ἑαυτοῦ σας. Διότι ἂν κανεὶς εἶναι ἀκροατὴς μόνο τοῦ λόγου καὶ ὄχι τηρητής, μοιάζει μὲ ἄνθρωπο ποὺ ἀντιλήφθηκε τὸν ἑαυτὸ του, ἁπλῶς κοιτάζοντας τὸν καθρέφτη διότι αὐτὸς εἶδε μὲν καλὰ τὸν ἑαυτὸ του στὸν καθρέφτη καὶ ἔφυγε στὴ συνέχεια, ὅμως ξέχασε ἀμέσως ποιὸς ἦταν. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ ἔσκυψε μὲ πολλὴ προσοχὴ καὶ μελέτησε τὸν τέλειο νόμο τοῦ εὐαγγελίου καί παρέμεινε σταθερὰ σ’ αὐτόν, αὐτὸς δὲν ἔγινε μόνο ἀκροατὴς πού λησμονεῖ, ἀλλὰ τηρητὴς τοῦ ἔργου ποὺ διατάζει ὁ νόμος. Αὐτὸς θὰ εἶναι μακάριος, ἐξαιτίας τῆς τήρησης τοῦ Θείου θελήματος. Ἄν κανεὶς ἀπὸ σᾶς πιστεύει ὅτι εἶναι εὐσεβὴς καὶ πιστὸς στὰ καθήκοντα ποὺ ἐπιβάλλει ἡ Θρησκεία, δὲν χαλιναγωγεῖ ὅμως τὴ γλώσσα του, ἀλλὰ ἐξαπατᾶ τὴν καρδιά του μὲ τὴν πλανεμένη αὐτὴ ἀντίληψη, τότε ἡ Θρησκεία του εἶναι ἀνωφελὴς καὶ μάταιη. Θρησκεία καθαρὴ καὶ ἀμόλυντη μπροστὰ στὸν Θεὸ  καὶ Πατέρα εἶναι αὐτή: νὰ ἐπισκέπτεται κανεὶς μὲ ἀγάπη τὰ ὀρφανὰ καὶ τὶς χῆρες, νὰ τοὺς προσφέρει προστασία καὶ καλωσύνη καὶ συγχρόνως νὰ διατηρεῖ τὸν ἑαυτὸ του καθαρὸ καὶ ἀμόλυντο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ποὺ κυριαρχεῖ στὸν κόσμο» (Ἰακ. α’ 22-27).<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ἀπ’ αὐτὰ προκύπτει ὅτι ἡ γνώση πρέπει νὰ συμβαδίζει μὲ τὴν πράξη δηλαδὴ  χρειάζεται νὰ γνωρίζει κανεὶς τὸν νόμο καὶ νὰ τὸν ἀκολουθεῖ. Αὐτὸ σημαίνει πιστεύω στὸν Χριστό, αὐτὸ σημαίνει Χριστιανισμός, νόμος ἐλευθερίας. Γνώση χωρὶς ἐνάρετη Χριστιανικὴ πολιτεία, σὲ τίποτα δὲν ὠφελεῖ.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Διότι βέβαια δὲν ὑπάρχει τίποτα κοινὸ μεταξὺ Χριστοῦ καὶ Βελίαρ γι’ αὐτὸ φωνάζει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Δὲν μπορεῖτε νὰ πίνετε ἀπὸ τὸ ποτήρι τοῦ Κυρίου καὶ ἀπὸ τὸ ποτήρι τῶν δαιμόνων, δὲν μπορεῖτε νὰ μετέχετε καὶ στὸ τραπέζι τοῦ Κυρίου καὶ στὸ τραπεζι τῶν δαιμόνων, ἢ μήπως  θέλουμε νὰ παρακινήσουμε σὲ ζηλοτυπία τὸν Κύριο; Μήπως είμαστε δυνατώτεροι ἀπ’ Αὐτόν;» (Α’ Κορ, ι’ 21-22).<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς διδάσκει λέγοντας: «Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ δουλεύει σὲ δύο Κυρίους, ἢ τὸν ἕνα θὰ μισήσει καὶ τὸν ἄλλον θὰ ἀγαπήσει ἢ στὸν ἕνα θὰ στηριχθεῖ καὶ τὸν ἄλλο θὰ περιφρονήσει, δὲν μπορεῖ νὰ δουλεύει ταυτόχρονα στὸν Θεὸ καὶ στὸν Μαμμωνὰ» (Μτ. στ’ 24).<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Γιὰ τὸ παραπάνω θέμα διδάσκει καὶ ὁ Θεῖος Χρυσόστομος λέγοντας: «...διότι ἀκόμα καὶ ἂν κανεὶς ὀρθὰ πιστέψει στὸν Πατέρα, στὸν Υἱὸ καὶ στὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ δὲν ἔχει σωστὴ ζωή, δὲν θὰ κερδίσει τὴ σωτηρία μὲ μόνη τὴν πίστη. Ἑπομένως καὶ ὅταν λέει αὐτή λοιπὸν εἶναι ἡ αἰώνια ζωή, τὸ νὰ γνωρίσει κανεὶς τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεὸ, μὴ νομίζουμε πὼς ἀρκεῖ για τὴ σωτηρία αὐτὸς ὁ λόγος, διότι χρειάζεται καὶ ὁ ἀνάλογος τρόπος ζωῆς, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ τηρεῖται μὲ ἀκρίβεια. Βέβαια παρακάτω βλέπουμε νὰ λέει: “ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰὼνιον”, ἀλλά στὴ συνέχεια θὰ δοῦμε νὰ λέει ἀκόμα πιὸ δυνατὸ λόγο ἀπ’ αὐτὸν: ‘’διότι ὁ Κύριος ὑφαίνει τὸν λόγο, ὄχι μόνο ἀπὸ ὅσα ἀφοροῦν τοὺς ἀγαθοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅσα ἀφοροῦν αὐτοὺς ποὺ ἀντιτάσσονται στὸν Θεὸ καί δὲς μὲ ποιὸ τρόπο: (ὁ δὲ ἀπειθῶν τῷ υἱῷ οὐκ ὄψεται ζωήν, ἀλλ’ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ μένει ἐπ’ αὐτόν)” (Ιω. γ’ 36). Ἀλλὰ ὅμως οὔτε κι ἐδῶ θὰ ποῦμε, ὅτι ἀρκεῖ ἡ πίστη μόνη γιὰ τὴ σωτηρία. Αὐτό τὸ ἀποδεικνύουν οἱ σκορπισμένες σὲ πολλὰ σημεῖα ἀναφορὲς γιὰ τὸν τρόπο ζωῆς μέσα στὰ εὐαγγέλια. Γι’ αὐτό δὲν εἶπε ὅτι αὐτὴ εἶναι μόνον ἡ αἰώνια ζωή, οὔτε ὅτι μόνο αὐτὸς ποὺ πιστεύει στὸν Υἱὸ θὰ ἔχει ζωὴ αἰώνια ἀλλὰ καί ὴ πίστη καὶ ὁ σωστὸς τρόπος ζωῆς, φανερώνεται ὅτι εἶναι ζωτικῆς σημασίας, ἂν λοιπὸν ἐσὺ δὲν ἔχεις σωστὴ πολιτεία, σωστὸ τρόπο βίου, ἀκολουθεῖ ἡ τυραννία τῆς κόλασης. Καὶ δὲν εἶπε "μένει αὐτόν", ἀλλὰ "ἐπ’ αὐτόν", δηλώνοντας μὲ αὐτὸ ὅτι οὐδέποτε θὰ ἀπαλλαγεῖ, γιὰ νὰ μὴ νομίσεις ὅτι τὸ "οὐκ ὄψεται ζωὴν" εἶναι πρόσκαιρος θάνατος, ἀλλὰ νὰ πιστέψεις ὅτι εἶναι διαρκὴς κόλαση. Ὁ λόγος αὐτὸς εἰπώθηκε γιὰ νὰ δείξει ὅτι ἐγκαθίσταται ἡ κόλαση σ’ αὐτὸν στὸ διηνεκές. Ἔπραξε δὲ αὐτὸ μιλώντας ἔτσι μὲ σκοπὸ νὰ τοὺς ὠθήσει πρὸς τὸν Χριστό».<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Σὲ αὐτοὺς δὲ ποὺ καλοῦνται Χριστιανοί, ἀλλὰ ἐργάζονται πονηρὰ καὶ σατανικὰ ἔργα λὲει: «Κανένα ὄφελος δὲν ἐχετε ποὺ καλεῖτε τοὺς ἑαυτοὺς σας Χριστιανοὺς, ὅπως ἡ κόρη ποὺ εἶναι παρθένος, ὅσο χρόνο φυλάει τὴν παρθενία της εὔλογα καὶ ἄξια καλεῖται παρθένος καὶ ὑπάρχει ἔτσι στ’ ἀλήθεια. Ἄν ὅμως ξελογιαστεῖ ἀπὸ κάποιον διαφθαρεῖ καὶ χάσει τὴν παρθενία, δὲν εἶναι πλέον παρθένος, ἔτσι κι αὐτὸς ποὺ καλεῖται Χριστιανός, ἂν παραβεῖ τὶς συμφωνίες, καταπατήσει ὅτι ἔχει παραγγελθεῖ, ἀθετήσει τὸν λόγο τοῦ εὐαγγελίου, πράττει τὰ τοῦ κόσμου, δὲν ἔχει κανένα ὄφελος ὅταν καλεῖται Χριστιανὸς» (Χρυσοστόμου, Περὶ ψευδοπροφητῶν).<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">«Αὐτὸς ποὺ θέλει νὰ εἶναι γνήσιος Χριστιανός, λέει ὁ Μ. Βασίλειος, χρειάζεται νὰ ἔχει γνώση τῶν Θείων Γραφῶν, νὰ εἶναι ἀπερίσπαστος, ἁφιλάργυρος, εἰρηνικός, θεοφιλής,  φιλόπτωχος, δίχως ὀργὴ καὶ μνησικακία ὅσοι τὸν πλησιάζουν νὰ οἰκοδομοῦνται ἀπὸ τὸ παράδειγμὰ του, νὰ μὴν ἀγαπάει  τὴν  κενοδοξία, τὴν ὑπερηφάνεια, τὴν κολακεία, νὰ εἶναι ἁπλός καί τίποτα νὰ μὴν προτιμάει περισσότερο ἀπὸ τὸν Θεὸ» (Μ. Βασιλείου, Περὶ ἀρετῆς).<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ἐπίσης, ὁ ἅγιος Κύριλλος στὶς Κατηχήσεις του λὲει: «Τὸ νὰ μᾶς προσφωνοῦν Χριστιανοὺς κανένα ὄφελος δὲν μᾶς παρέχει, ἂν δὲν ἀκολουθοῦν τὰ ἀνάλογα ἔργα. Διότι ἔχει γραφτεῖ: “εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ ἦτε, τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραὰμ ἐποιεῖτε ἄν” (Ἰω. η’ 39)». Ἄρα κανένα ὄφελος δὲν παρέχει οὔτε ἡ προσφώνηση οὔτε ἡ γνώση τῶν Γραφῶν, ἂν δὲν ἐπακολουθοῦν ἔργα.</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> </span></p></div><span style="font-size: medium;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif""><br /><br /><br /></span></span><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif""><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΗΓΗ: Αγίου Νεκταρίου, ''ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ''.</span></b></span></p></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><o:p><b><span style="color: #2b00fe;"> </span></b></o:p></span></p><br /><p></p>

Πῶς ἀκολουθοῦμε τὸν Σωτήρα Χριστό - Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

  Ἄν ἀγαπᾶμε τὸν Χριστὸ καί φυλᾶμε τὶς ἐντολὲς Του, τότε μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἀκολουθοῦμε τὸν Χριστὸ καὶ Σωτήρα μας, διότι Αὐτὸς ὁ ἴδιος ...

Read more »

«Μην εμπιστεύεσαι λόγια, κοίτα ποιος μένει όταν όλα καταρρεύσουν» - Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgRazyA9sEYAzwQzm_ySMIvK2sXM2XoOrz7dkMF7AZKscyqjhg_r-atNl43JpKh9jYBoLDk8VbKCf_Lajc5n11RNj6PLqriIPXyAJUng38uqoHt_yiYtbpcekyKYpj9Lq7sgUOXU_JoFYX2dtDGcbeE7VPVpeTWmWWdDaqwpdgOBPQqZPbZxTaP-1R/s892/0f30fc81075959a0d90613a4922bcb41_XL.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="892" data-original-width="620" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgRazyA9sEYAzwQzm_ySMIvK2sXM2XoOrz7dkMF7AZKscyqjhg_r-atNl43JpKh9jYBoLDk8VbKCf_Lajc5n11RNj6PLqriIPXyAJUng38uqoHt_yiYtbpcekyKYpj9Lq7sgUOXU_JoFYX2dtDGcbeE7VPVpeTWmWWdDaqwpdgOBPQqZPbZxTaP-1R/w278-h400/0f30fc81075959a0d90613a4922bcb41_XL.jpg" width="278" /></a></div> <br /><p></p><p></p><div class="WordSection1"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Ο κόσμος είναι γεμάτος από λόγια, υποσχέσεις και προσωπεία. Όλοι εύκολα μιλούν για αγάπη, πίστη, φιλία, καλοσύνη, όμως, όπως έλεγε ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, δεν γνωρίζεις ποιος πραγματικά σε αγαπά μέχρι να περάσεις μέσα από τη φωτιά της δοκιμασίας. Όταν όλα πάνε καλά, οι άνθρωποι στέκονται γύρω σου, σε επαινούν, σε στηρίζουν με λόγια. Όταν όμως έρθει η ώρα της πτώσης, της απογοήτευσης ή του πόνου, τότε φαίνονται τα πρόσωπα, τότε ξεχωρίζεις τους φίλους από τους θεατές. Η δοκιμασία είναι το καμίνι μέσα στο οποίο καίγεται το ψεύτικο και μένει μόνο το αληθινό, έτσι και στις σχέσεις. Όταν καταρρέουν οι βεβαιότητες, όταν η ζωή δείχνει το σκληρό της πρόσωπο, μόνο ο άνθρωπος της αγάπης μένει δίπλα. Ο Άγιος Ιωάννης δίδασκε ότι ο Χριστός δεν μας ζητά να μιλάμε πολύ, αλλά να αγαπούμε πολύ, και η αγάπη αυτή φαίνεται όχι στα εύκολα, αλλά στα δύσκολα. Η αληθινή εμπιστοσύνη δεν στηρίζεται στα λόγια, αλλά στη σταθερότητα, δεν γεννιέται σε στιγμές χαράς, αλλά μέσα σε στιγμές θυσίας. Όπως ο Κύριος, ο οποίος δεν υποσχέθηκε στους μαθητές του άνεση, αλλά σταυρό, κι όμως εκείνος που τον αγάπησε πραγματικά, έμεινε μέχρι το τέλος. Έτσι και κάθε σχέση που έχει μέσα της Χριστό θα δοκιμαστεί για να καθαριστεί. Η εμπιστοσύνη μοιάζει με δέντρο που χρειάζεται χρόνο, βροχή, άνεμο και ήλιο.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης έλεγε ότι ο άνθρωπος που αγαπά αληθινά, δεν φοβάται να πληγωθεί, γιατί η αγάπη του έχει ρίζες στο Θεό. Ο ψεύτικος φίλος, αντίθετα, αποσύρεται όταν δεν έχει τίποτα να κερδίσει. Μένει μόνο όσο η σχέση τον ωφελεί ή τον βολεύει. Η φιλία χωρίς Θεό είναι σαν σπίτι χωρίς θεμέλιο, στην πρώτη καταιγίδα θα πέσει. Μόνο εκείνος που έχει μέσα του τον Χριστό μπορεί να σταθεί όταν όλα καταρρέουν, γιατί δεν αγαπά με συμφέρον, αλλά με καρδιά. Ο Άγιος Ιωάννης παρατηρούσε ότι οι μάσκες πέφτουν όταν αρχίζει η σιωπή. Όταν πάψεις να προσφέρεις, όταν δεν έχεις τίποτα να δώσεις, όταν δεν γελάς πια, τότε θα δεις ποιος μένει κοντά σου χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα. Η σιωπή, η μοναξιά, η θλίψη, όλα είναι μέσα που χρησιμοποιεί ο Θεός για να καθαρίσει την καρδιά και να αποκαλύψει ποιος την </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">αγαπά αληθινά. Όταν ο Κύριος οδηγήθηκε στο πάθος, όλοι διαλύθηκαν. Μόνο η Παναγία, ο Ιωάννης και λίγες ψυχές έμειναν κάτω από το σταυρό. Εκεί, στην απόλυτη ταπείνωση, φανερώθηκε η αληθινή αγάπη. Έτσι και στη ζωή μας, όταν βρεθούμε στον δικό μας σταυρό, θα μείνουν δίπλα μας μόνο οι σταυροφόροι της αγάπης, αυτοί που δεν φοβούνται τον πόνο, γιατί αγαπούν με καρδιά καθαρή. Ο Άγιος Ιωάννης έβλεπε τη φιλία ως εικονισμό της σχέσης του ανθρώπου με</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">τον Χριστό.</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Χριστός</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">δεν</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">υποσχέθηκε άνεση</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">στους φίλους</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">του, αλλά συμμετοχή στον σταυρό του.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από το να θυσιάσει κανείς τη ζωή του για τους φίλους του, είπε ο Κύριος. Αυτή είναι η απόλυτη μορφή φιλίας, η προσφορά, όχι η απαίτηση. Η παραμονή, όχι η φυγή. Όποιος θέλει να είναι φίλος κατά Θεόν, πρέπει να μάθει να μένει, ακόμη κι όταν όλα γκρεμίζονται, γιατί τότε αποδεικνύεται η πίστη, τότε φανερώνεται η καρδιά. Η φιλία χωρίς σταυρό είναι επιφανειακή, πρόσκαιρη, εγωκεντρική. Η φιλία εν Χριστώ είναι μυστήριο. Είναι κοινωνία ψυχών που στηρίζονται στη χάρη και όχι στο συμφέρον. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Ιωάννης τόνιζε ότι ο Χριστός δεν απομακρύνεται ποτέ από εμάς, εμείς τον αφήνουμε όταν δεν μας συμφέρει πνευματικά. Έτσι και οι άνθρωποι, οι περισσότεροι φεύγουν, όχι γιατί άλλαξες, αλλά γιατί το φως σου φανέρωσε το σκοτάδι τους.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η δοκιμασία δεν είναι τιμωρία, αλλά αποκάλυψη. Όταν οι άνθρωποι σε εγκαταλείπουν, ο Θεός επιτρέπει να δεις που στηριζόσουν, στην αγάπη του ή στα λόγια των άλλων. Πολλές φορές ο Θεός τραβάει από κοντά μας κάποιους ανθρώπους, όχι για να μας πονέσει, αλλά για να μας θεραπεύσει, για να πάψει η ψυχή να ζητά την παρηγοριά σε λόγια και να στραφεί προς την προσευχή. Ο Άγιος Ιωάννης έλεγε, «Όταν ο άνθρωπος μένει μόνος, τότε αρχίζει να συνομιλεί με το Θεό». Η αληθινή φιλία γεννιέται μέσα από την προσευχή και την ταπείνωση. Δεν κρατιέται με λόγια, αλλά με πίστη. Ο φίλος που μένει κοντά σου όταν δεν έχεις τίποτα να του δώσεις, είναι δώρο Θεού. Είναι εκείνος που βλέπει σε σένα την εικόνα του Χριστού, όχι το πρόσωπο της επιτυχίας ή της ευκολίας.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η πνευματική ωριμότητα αρχίζει όταν σταματάς να συγκινείσαι από τα λόγια και αρχίζεις να βλέπεις τα έργα. Ο άνθρωπος του Θεού δεν κρίνει από το φαινόμενο, αλλά από το πνεύμα. Ο Άγιος Ιωάννης προειδοποιεί, </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">«Μη </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">θαυμάζεις </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">τα </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">λόγια, </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">θαύμασε </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">την </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">υπομονή, </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">μη </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">συγκινείσαι από το χαμόγελο, αλλά από τη σταθερότητα». Η αληθινή διάκριση είναι χάρισμα του Αγίου Πνεύματος, μαθαίνεται με σιωπή, προσευχή και ταπείνωση. Ο άνθρωπος που προσεύχεται καταλαβαίνει ποιος έρχεται κοντά του με καθαρή καρδιά και ποιος για ίδιον όφελος. Η φιλία που γεννιέται χωρίς προσευχή είναι σαν σπόρος χωρίς γη, γρήγορα μαραίνεται, αλλά η φιλία που ποτίζεται από τη χάρη αντέχει, γιατί δεν έχει ρίζες στον εγωισμό, αλλά στην αγάπη του Θεού.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Σε έναν κόσμο που αλλάζει συνεχώς, ο σταθερός άνθρωπος είναι θαύμα. Ο Άγιος Ιωάννης έλεγε ότι «ο πιστός φίλος είναι σαν βράχος μέσα στη θάλασσα, όλα τα κύματα τον χτυπούν, αλλά δεν κινείται». Η σταθερότητα δεν είναι αδράνεια, είναι δύναμη ψυχής, είναι η καρδιά που μένει εκεί όπου την έβαλε ο Θεός, χωρίς να ζητά ανταμοιβή. Η αγάπη του Χριστού είναι σταθερή, γιατί δεν εξαρτάται από το αν τον αγαπάμε πίσω. Έτσι και η αληθινή φιλία αγαπά ακόμη κι όταν πληγώνεται, προσεύχεται ακόμη κι όταν απορρίπτεται. Δεν σημαίνει ότι μένει στη βία ή στην αδικία, σημαίνει ότι δεν ανταποδίδει το κακό με κακό, αλλά το παραδίδει στο Θεό. Ο φίλος που αγαπά με υπομονή, δείχνει τον δρόμο της Θείας αγάπης.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Όλες οι ανθρώπινες σχέσεις είναι καθρέφτης της σχέσης μας με τον Χριστό. Αν τον αγαπάμε αληθινά, τότε θα αγαπάμε και τον άλλον χωρίς ιδιοτέλεια. Ο Άγιος Ιωάννης της ζούσε με την βεβαιότητα ότι η καρδιά που αγαπά τον Θεό δεν μπορεί να κρατήσει μίσος για κανέναν, ακόμη και για εκείνους που σε εγκατέλειψαν, προσεύχεσαι. Όχι για να επιστρέψουν, αλλά για να σωθούν. Η αγάπη που δεν ζητά ανταμοιβή είναι η πιο δυνατή, γιατί έχει μέσα της τη χάρη, όταν μάθεις να αγαπάς έτσι, δεν σε πληγώνει η απομάκρυνση, τη δέχεσαι ως παιδαγωγία Θεού και τότε δεν εμπιστεύεσαι πια τα λόγια των ανθρώπων, αλλά τη σιωπή του Θεού μέσα σου.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Όταν όλα καταρρεύσουν, μην ψάξεις ποιος σου χαμογελούσε, δες ποιος έμεινε. Όταν σβήσουν τα φώτα, θα φανεί ποιος κρατά την δάδα στην καρδιά. Η φιλία, όπως και η πίστη, δεν είναι υπόθεση λόγων, αλλά σταυρού. Όποιος μένει δίπλα σου στην πτώση, είναι </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">ο αληθινός σου αδελφός. Όποιος προσεύχεται για σένα, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα, είναι δώρο του Θεού. Ο Άγιος Ιωάννης Ιωάννης μας καλεί να μην μετράμε τους φίλους με τα λόγια, αλλά με τη θυσία τους. Να μην στηριζόμαστε στους επαίνους, αλλά στην αλήθεια της καρδιάς, και πάνω απ' όλα, να θυμόμαστε πως ο μόνος που δεν θα μας εγκαταλείψει ποτέ, είναι ο </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Χριστός. Όταν όλα καταρρεύσουν, Εκείνος θα μένει, γιατί Εκείνος είναι η ίδια η αγάπη που δεν αλλάζει ποτέ. </span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><a href="https://www.youtube.com/watch?v=k8dEAsBfFk4" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></span></p></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p><span style="color: #090909; font-size: medium;"> </span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div>

«Μην εμπιστεύεσαι λόγια, κοίτα ποιος μένει όταν όλα καταρρεύσουν» - Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

  Ο κόσμος είναι γεμάτος από λόγια, υποσχέσεις και προσωπεία. Όλοι εύκολα μιλούν για αγάπη, πίστη, φιλία, καλοσύνη, όμως, όπως έλεγε ο Άγι...

Read more »

Ο εγωιστής αγαπά όσο τον βολεύει• ο ταπεινός αγαπά ως το τέλος - Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-bQDEbndybZjSLZQurdodlK_AhwmhIECGmyNdbODzTc671nBNIdCDGLfyuxF6UTEMhumP60bM-RIlAD_JNfh1yVOd4IIZvH2wsH_yqsQ5UvNwg5PloyE0DHZdedW9ApK1HNAYJzO_DJr4HOrznOHB6svT-n4HeFh1jbEdseP9L6L08Ov4j-mpUbi5/s341/250px-%CE%91%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%A3_%CE%A3%CE%99%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A3_%CE%9F_%CE%91%CE%98%CE%A9%CE%9D%CE%99%CE%A4%CE%97%CE%A3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="341" data-original-width="250" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-bQDEbndybZjSLZQurdodlK_AhwmhIECGmyNdbODzTc671nBNIdCDGLfyuxF6UTEMhumP60bM-RIlAD_JNfh1yVOd4IIZvH2wsH_yqsQ5UvNwg5PloyE0DHZdedW9ApK1HNAYJzO_DJr4HOrznOHB6svT-n4HeFh1jbEdseP9L6L08Ov4j-mpUbi5/s16000/250px-%CE%91%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%A3_%CE%A3%CE%99%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A3_%CE%9F_%CE%91%CE%98%CE%A9%CE%9D%CE%99%CE%A4%CE%97%CE%A3.jpg" /></a></div><span style="color: #0d0d0d; font-size: medium;"> <br /></span><p></p><p></p><div class="WordSection1"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0d0d0d; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης έλεγε πως η αγάπη που δεν έχει μέσα της ταπείνωση δεν είναι αληθινή, γιατί προέρχεται από τον παλαιό άνθρωπο που ζητά να ικανοποιήσει τον εαυτό του και όχι να θυσιαστεί για τον άλλον. Ο εγωιστής δεν αγαπά πραγματικά. Θέλει να τον αγαπούν, να τον κατανοούν, να τον τιμούν, να τον υπηρετούν, όταν όμως το συμφέρον του ή η ευκολία του θιχτεί, η αγάπη του εξαφανίζεται. Είναι μια αγάπη με όρους, με σύνορα, με ιδιοτέλεια. Αντίθετα, η ταπεινή αγάπη δεν ζητά ανταπόδοση. Ο ταπεινός αγαπά επειδή βλέπει στον άλλον την εικόνα του Θεού, δεν αγαπά επειδή ο άλλος είναι καλός ή ευγενικός, αλλά επειδή είναι πλάσμα του Δημιουργού. Αυτή η αγάπη δεν εξαρτάται από τα αισθήματα, ούτε από τις συνθήκες. Είναι σταυρική, σταθερή και ανυπόκριτη. Ο εγωιστής, λέει ο Άγιος, είναι σαν τον ήλιο που λάμπει μόνο όταν έχει καθαρό ουρανό, μόλις έρθουν τα σύννεφα, χάνεται. Ο ταπεινός είναι σαν το κερί μέσα στη νύχτα, καίγεται, αλλά φωτίζει.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Χριστός δεν δίδαξε την αγάπη με λόγια, αλλά με τον Σταυρό. «μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ». Η αγάπη του δεν περιορίστηκε από την αχαριστία, την προδοσία, την εγκατάλειψη, αγάπησε ως το τέλος κ</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">αι εκεί βρίσκεται το μέτρο της αληθινής αγάπης. Ο Άγιος Σιλουανός, ζώντας μέσα στη σιωπή του Αγίου Όρους, ένιωσε πως η αγάπη του Θεού δεν είναι συναίσθημα, αλλά φωτιά που καθαρίζει και μεταμορφώνει την ψυχή. Αυτή η φωτιά δεν χωρά σε καρδιά εγωιστή, γιατί ο εγωισμός είναι πάγος. Όποιος κρατά μέσα του το εγώ, δεν μπορεί να χωρέσει το εσύ. Η θυσιαστική αγάπη σημαίνει να παραμερίσεις το θέλημά σου για να αναπαύσεις τον άλλον, όχι να τον κατακρίνεις, ούτε να απαιτείς δικαίωση. Όπως λέει ο Άγιος, όποιος έμαθε να συγχωρεί, εκείνος αγαπά πραγματικά. Ο εγωιστής ζητά να έχει δίκιο, ο ταπεινός ζητά να έχει ειρήνη.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Δεν μπορεί να υπάρξει αγάπη χωρίς ταπείνωση. Η ταπείνωση είναι το έδαφος όπου φυτρώνει η αληθινή σχέση. Όπου υπάρχει εγωισμός, εκεί ο άνθρωπος βλέπει τον άλλον ως μέσο και όχι ως ιερό πρόσωπο. Ο Άγιος Σιλουανός έλεγε, όποιος δεν έχει το πνεύμα του Θεού νομίζει πως αγαπά, αλλά αγαπά τον εαυτό του μέσα στους άλλους. Η ταπείνωση κάνει τον άνθρωπο ικανό να βλέπει τον άλλον όχι όπως τον βολεύει, αλλά όπως είναι. Να δέχεται τις αδυναμίες του, να καλύπτει τα σφάλματά του, να πονά όταν πονά ο άλλος. Ο ταπεινός δεν προδίδει, δεν κουτσομπολεύει, δεν κρίνει. Προσεύχεται. Η προσευχή είναι η γλώσσα της ταπεινής αγάπης. Όποιος αγαπά αληθινά, προσεύχεται για εκείνον που αγαπά. Ο εγωιστής αντίθετα ζητά από τον άλλον να τον θυμάται, να τον στηρίζει, να τον θαυμάζει. Ο ταπεινός ζητά από τον Θεό να τον ευλογεί, ακόμη κι αν ο ίδιος ξεχαστεί.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η αγάπη που έχει μέσα της Χριστό δε φθείρεται από τον χρόνο, γιατί δεν στηρίζεται στο συναίσθημα, αλλά στη χάρη. Ο εγωισμός είναι σαν το άνθος που ανθίζει για λίγο και μαραίνεται. Η ταπεινή αγάπη είναι σαν το δέντρο που ριζώνει βαθιά και καρποφορεί μέσα από τις </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">καταιγίδες. Ο Άγιος Σιλουανός έλεγε πως όπου δεν υπάρχει υπομονή, εκεί δεν υπάρχει αγάπη. Ο εγωιστής θέλει όλα να γίνονται όπως θέλει, γρήγορα και χωρίς κόπο. Όταν έρθει η δοκιμασία, φεύγει. Ο ταπεινός όμως μένει. Δεν εγκαταλείπει τον άλλον στις αδυναμίες του, σιωπά, προσεύχεται, περιμένει. Ο Χριστός μας έδειξε την αγάπη που δεν απογοητεύεται, που συγχωρεί, που περιμένει την επιστροφή. Όποιος έχει τέτοια αγάπη δεν χρειάζεται να τη διακηρύξει, λάμπει χωρίς να το θέλει. Ο εγωιστής διακηρύσσει την αγάπη του, αλλά μόνο για να φανεί. Ο ταπεινός δεν μιλά, αλλά η ζωή του γίνεται μαρτυρία. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Σε κάθε σχέση, είτε φιλική είτε οικογενειακή, υπάρχει σταυρός. Όταν δύο άνθρωποι πλησιάζουν, ενώνονται όχι μόνο στις χαρές αλλά και στους αγώνες. Ο εγωιστής δεν αντέχει τον σταυρό, μόλις εμφανιστεί, ψάχνει διέξοδο. Ο ταπεινός τον σηκώνει με ευγνωμοσύνη γιατί ξέρει ότι μέσα από αυτόν καθαρίζεται η αγάπη.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Σιλουανός έλεγε, «Κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι». Αυτή η φράση, όσο αυστηρή και αν ακούγεται, κρύβει τη βαθύτερη αλήθεια της ταπεινής αγάπης. Ότι ο άνθρωπος που παραδέχεται την αδυναμία του, που δεν νομίζει πως ξέρει, που δεν πιστεύει πως αξίζει τα πάντα, είναι εκείνος που μπορεί να αγαπήσει αληθινά. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο εγωιστής ζητά να τον αγαπούν χωρίς να κουραστεί να αγαπά. Ο ταπεινός δίνει χωρίς να περιμένει να λάβει. Ο πρώτος φοβάται να πληγωθεί, ο δεύτερος δεν φοβάται να πληγωθεί, γιατί ξέρει ότι ο Χριστός πληγώθηκε πρώτος.<br /></span><span style="font-family: Segoe UI, sans-serif;">Ο Άγιος Σιλουανός έλεγε πως όσο ο άνθρωπος δεν συγχωρεί, δεν γνωρίζει το Θεό. Ο εγωιστής κρατά πικρία. Η πικρία είναι το δηλητήριο του εγώ. Ο ταπεινός βλέπει πίσω από το σφάλμα του άλλου την πληγή της ψυχής του και προσεύχεται να τη γιατρέψει ο Κύριος. Η συγχώρηση δεν είναι αδυναμία είναι δύναμη θεϊκή. Ο κόσμος λέει «Αν σε πληγώσουν, φύγε». Ο Χριστός λέει «Αν σε πληγώσουν, συγχώρησε». Όχι για να σε εκμεταλλευτούν, αλλά για να μην αφήσεις το κακό να ριζώσει μέσα σου. Ο εγωιστής συγχωρεί για να δείξει ανωτερότητα. Ο ταπεινός συγχωρεί γιατί βλέπει την ίδια του την αμαρτία στον άλλον. Αυτή είναι η ουσία της ορθόδοξης ζωής, να βλέπεις κάθε άνθρωπο σαν εικόνα του Θεού, όχι σαν εχθρό ή εμπόδιο. Δεν έχει ανάγκη να αποδείξει τίποτα, δεν μετρά ποιος έδωσε περισσότερο, δεν φοβάται τη μοναξιά, γιατί μέσα του κατοικεί η παρουσία του Χριστού. Ο εγωιστής αγαπά όσο τον συμφέρει, ο ταπεινός αγαπά ακόμη και όταν πληγώνεται. Αυτή η αγάπη που φαίνεται τρελή για τα μέτρα του κόσμου, είναι η μόνη που σώζει, γιατί εκεί που σταματάει η ανθρώπινη δύναμη, αρχίζει η θεϊκή χάρη. </span><br /><span style="font-family: Segoe UI, sans-serif;">Η αγάπη του ταπεινού είναι ήσυχη, σταθερή, αληθινή, δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια. Αρκεί ένα βλέμμα, μια προσευχή, μια σιωπή, γεμάτη κατανόηση. Ο εγωιστής φωνάζει για να ακουστεί, ο ταπεινός σωπαίνει για να αγαπήσει. Ο εγωιστής αγαπά όσο τον βολεύει, ο ταπεινός αγαπά ως το τέλος. Ο πρώτος μετρά τι θα πάρει, ο δεύτερος ευχαριστεί για ό,τι μπορεί να δώσει. Ο ένας χτίζει πάνω στην άμμο των συναισθημάτων, ο άλλος πάνω στον βράχο της ταπείνωσης. </span><br /><span style="font-family: Segoe UI, sans-serif;">Η διδασκαλία του Αγίου Σιλουανού είναι βαθιά και απλή. Όποιος ταπεινωθεί θα γνωρίσει την αγάπη του Χριστού και τότε θα αγαπήσει όχι μόνο τους καλούς και δίκαιους, αλλά και εκείνους που τον πληγώνουν. Γιατί θα δει μέσα τους τον ίδιο το Θεό που δεν παύει να αγαπά τον κόσμο, ακόμη και όταν ο κόσμος τον σταυρώνει. Η αληθινή αγάπη δεν ζητά να την καταλάβουν, ούτε να την επιστρέψουν. Αρκεί να υπάρχει. Είναι ο σταυρός που γίνεται φως, η σιωπή που γίνεται προσευχή, η πληγή </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">που γίνεται χάρη. Αυτή είναι η αγάπη του ταπεινού και αυτή μένει εις τους αιώνας. </span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0d0d0d; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0d0d0d; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><a href="https://www.youtube.com/watch?v=fV_nJSarz_M" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0d0d0d; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0d0d0d; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span></span></p></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div><p></p>

Ο εγωιστής αγαπά όσο τον βολεύει• ο ταπεινός αγαπά ως το τέλος - Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

  Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης έλεγε πως η αγάπη που δεν έχει μέσα της ταπείνωση δεν είναι αληθινή, γιατί προέρχεται από τον παλαιό άνθρωπ...

Read more »

Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (5ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirY1nCk5K4jpezQoeZk0OSV2b-B0HH__iksJ20-q3WK4zxf_433ZqGgofwydAc-lJIJzSYkT3Iiltscukj3GJpFRbObOR9idoPV822IVpqqLlwgb1gQztIGr3b-sZNc0bHcTS16tzzrzkbNMztCoTmjRZ_XV59egz4rHy9TgJ4p46cQ05F3sH5BONS/s248/cea7cea1ce99cea3cea4ce9fcea3-cebcceb5-cf86cf81ceb1ceb3ceb3ceadcebbceb9cebf2-cf80.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="248" data-original-width="196" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirY1nCk5K4jpezQoeZk0OSV2b-B0HH__iksJ20-q3WK4zxf_433ZqGgofwydAc-lJIJzSYkT3Iiltscukj3GJpFRbObOR9idoPV822IVpqqLlwgb1gQztIGr3b-sZNc0bHcTS16tzzrzkbNMztCoTmjRZ_XV59egz4rHy9TgJ4p46cQ05F3sH5BONS/w316-h400/cea7cea1ce99cea3cea4ce9fcea3-cebcceb5-cf86cf81ceb1ceb3ceb3ceadcebbceb9cebf2-cf80.jpg" width="316" /></a></div><span style="font-size: medium;"> <br /></span><p></p><p></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="font-size: medium;">Η εικόνα που περιγράφει ο όσιος Συμεών στο «Γενικές Νουθεσίες με έλεγχο προς όλους: βασιλείς, αρχιερείς, ιερείς, μοναχούς και λαϊκούς από το στόμα του Θεού» είναι ακόμη πιο θλιβερή:<o:p></o:p></span></span></p> <p data-end="2221" data-start="220"></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="color: #2b00fe;">«Και ανάμεσα στους επισκόπους υπάρχουν κάποιοι που υπερηφανεύονται υπερβολικά για τον βαθμό τους, ανυψώνονται πάντοτε πάνω από τους άλλους, </span></span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">θεωρώντας όλους τους ανθρώπους τιποτένιους και ταπεινούς.</span></span></div><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="font-size: medium;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Δεν είναι λίγοι οι επίσκοποι που στη ζωή τους είναι πολύ μακριά από την αξία του αξιώματος.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Δεν μιλώ για εκείνους των οποίων τα λόγια συμφωνούν με τη ζωή και τα έργα, και η ζωή τους αντανακλά τη διδασκαλία και τον λόγο, αλλά μιλώ για τους πολλούς εκείνους επισκόπους των οποίων η ζωή δεν μοιάζει καθόλου με τις νουθεσίες τους και που δεν γνωρίζουν τα φοβερά Μου μυστήρια, και κρατούν τον φλογερό Μου άρτο, τον περιφρονούν σαν κοινό ψωμί και νομίζουν πως βλέπουν απλώς ένα κομμάτι </span><span style="color: #2b00fe;">και απλώς τρώνε ψωμί, χωρίς καθόλου να μπορούν να δουν τη δική Μου αόρατη δόξα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Έτσι, ανάμεσα στους επισκόπους είναι λίγοι οι άξιοι. Υπάρχουν πολλοί που φαίνονται υψηλοί κατά τον βαθμό, και με το παρουσιαστικό τους δείχνουν ταπεινοί </span><span style="color: #2b00fe;">μα είναι ψεύτικη ταπείνωση, αντίθετη, κακή, υποκριτική ταπείνωση.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Κυνηγώντας πάντοτε τον ανθρώπινο έπαινο, μ</span><span style="color: #2b00fe;">ε περιφρονούν, τον Πλάστη όλης της κτίσης, σαν να ήμουν φτωχός, ευτελής και άσημος.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Παίρνουν το Σώμα Μου χωρίς αξία, θέλοντας να ξεπεράσουν όλους τους ανθρώπους, ενώ δεν έχουν το Ένδυμα της δικής Μου χάριτος, την οποία ποτέ και με κανέναν τρόπο δεν απέκτησαν.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Απρόσκλητοι και τολμηρά μπαίνουν στον Ναό Μου, προχωρούν στα ανείπωτα παλάτια, όπου δεν είναι άξιοι ούτε απ’ έξω να κοιτάξουν.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Κι όμως Εγώ, ελεήμων, ανέχομαι την αναίδειά τους.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Αφού μπουν μέσα, Μου μιλούν σαν να είμαι φίλος: δεν θέλουν να φανούν δούλοι, αλλά φίλοι, και στέκονται εκεί χωρίς φόβο.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Χωρίς καθόλου να έχουν τη χάρη Μου, υπόσχονται μεσιτεία στους ανθρώπους,</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">ενώ οι ίδιοι είναι ένοχοι πολλών αμαρτιών.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Φορούν λαμπρά άμφια, μα φαίνονται καθαροί μόνο εξωτερικά· οι ψυχές τους είναι πιο βρώμικες κι από βάλτο, πιο φοβερές κι από θανατηφόρο δηλητήριο των κακούργων εκείνων που φαίνονται δίκαιοι...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Ιδιαίτερα οι επικεφαλής των επαρχιών, οι προεστώτες, πολλές φορές έχουν πριν από τη Θεία Κοινωνία συνείδηση καμένη, και έπειτα εντελώς καταδικασμένη.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Μπαίνοντας με θράσος στην αυλή τη Θεία, στέκονται αναίσχυντα στα άγια και φλυαρούν, χωρίς να Με βλέπουν...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Ναι, όλα όσα έγραψα είναι αλήθεια.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Και κάθε άνθρωπος που θέλει να το εξετάσει θα το δει από τα έργα μας, των ανάξιων ιερέων, και δεν θα βρει καμιά υπερβολή, αλλά θα αναγνωρίσει πως ο Θεός μέσω εμού μιλάει γι’ αυτά σε όλους.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Θα τα αναγνωρίσει όλα, αν βέβαια ο ίδιος δεν είναι ένας από εκείνους που τα κάνουν, </span><span style="color: #2b00fe;">και αν δεν προσπαθεί με αυτό το τέχνασμα να καλύψει τη δική του ντροπή· μα ωστόσο μπροστά σε όλους τους ανθρώπους και μπροστά στις ουράνιες δυνάμεις </span><span style="color: #2b00fe;">«όλα τα κρυφά του σκότους» ο Θεός θα τα κάνει φανερά.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Αλλά ποιος από εμάς, τους ιερείς, σήμερα καθάρισε πρώτα τον εαυτό του από τα πάθη και μόνο μετά τόλμησε να αναλάβει το ιερατικό αξίωμα;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Ποιος θα μπορούσε να πει με παρρησία ότι περιφρόνησε τη γήινη δόξα και έλαβε το ιερατικό αξίωμα μόνο για την ουράνια Θεία δόξα;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Ποιος αγάπησε τον Χριστό με όλη του την ψυχή και απέρριψε κάθε χρυσάφι και πλούτο;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Ποιος ζει μετρημένα και είναι ευχαριστημένος με τα λίγα;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Και ποιος δεν άρπαξε ποτέ κάτι ξένο;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Ποιον δεν βασανίζει η συνείδησή του για δωροδοκία;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Και ποιος δεν προσπάθησε με τη βοήθεια των δώρων να γίνει ο ίδιος ιερέας ή να κάνει άλλον, αγοράζοντας και πουλώντας τη χάρη και το ιερατικό αξίωμα;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Ποιος δεν ανέβασε στον βαθμό έναν ανάξιο φίλο, προτιμώντας τον αντί κάποιου άξιου;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Και ποιος δεν θέλησε να απονείμει τον επισκοπικό βαθμό σε φίλους του, ώστε σε ξένες επαρχίες να έχει παντού δύναμη και εξουσία;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Μα αυτό θεωρείται συνηθισμένο πράγμα και μάλιστα αμάρτημα ανύπαρκτο, από εκείνους που θέλουν να ανακατεύονται οπωσδήποτε σε όλες τις υποθέσεις των επαρχιών.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Και ποιος δεν έδωσε, κατ’ εντολή των αρχόντων, με την παράκληση κοσμικών, ηγεμόνων και πλουσίων, τον ιερατικό βαθμό σε κάποιον που δεν πρέπει και δεν είναι άξιος να είναι ποιμένας της Εκκλησίας;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Αληθινά, δεν υπάρχει κανείς στην εποχή μας από όλους αυτούς που να είχε καθαρή καρδιά, κανέναν που να μην τον βασανίζει η συνείδησή του γι’ αυτά, γιατί οπωσδήποτε έκανε κάτι από όσα ειπώθηκαν παραπάνω…</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Έτσι θα γίνει και με εμάς, τους λειτουργούς της Εκκλησίας, που παίρνουμε χωρίς φόβο τα εκκλησιαστικά χρήματα για τις δικές μας ανάγκες, των συγγενών και γνωστών, χωρίς καμιά φροντίδα για τους φτωχούς και τους ενδεείς, χτίζοντας σπίτια, λουτρά και πύργους, μοναστήρια και κάστρα. Έτσι θα γίνει με όλους.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Όσοι συγκεντρώνουν προίκες, κάνουν γάμους, και καθόλου δεν αγαπούν τις εκκλησίες τους, ούτε τις φροντίζουν ούτε τις θυμούνται.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Για πολύ καιρό λείποντας μακριά από αυτές, ζουν σε άλλα κράτη και χώρες, </span><span style="color: #2b00fe;">και αφήνουν τις γυναίκες τους, χωρίς καμιά σκέψη, χωρίς καμιά φροντίδα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Άλλοι από εμάς μένουν στον τόπο τους, αλλά όχι από αγάπη για τους ενορίτες και τον ναό, παρά μόνο για να ζουν από τα πλούσια εισοδήματα, ξοδεύοντάς τα σε κάθε είδους κακή ακολασία.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Και ποιος από εμάς, τους ιερείς, επιδιώκει να σώσει την ψυχή του, τη νύμφη του Χριστού;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Δείξε μου έστω έναν ανάμεσά μας  θα είμαι ευχαριστημένος και μόνο μ’ αυτό, πίστεψέ με!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Αλλά αλλοίμονο σε όλους μας ιερείς, μοναχούς, επισκόπους, κληρικούς.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe;">Κι αν βρεθεί πουθενά κάποιος, που είναι μικρός ενώπιον των ανθρώπων αλλά μεγάλος ενώπιον του Θεού, που, γνωρισμένος από τον Θεό, δεν υποχωρεί στα πάθη, </span><span style="color: #2b00fe;">εμείς, σαν κακούργο, πάντοτε τον διώχνουμε από το μέσο μας και από τις συνάξεις μας, όπως οι άρχοντες και οι αρχιερείς απομάκρυναν τον Χριστό από τον Ναό.</span><a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span></span></a><span style="color: #2b00fe;">»<br /><br /></span></div> <div style="text-align: justify;">Τα κανονικά μνημεία της ύστερης βυζαντινής εποχής σκιαγραφούν μια πολύ ζοφερή εικόνα της εκκλησιαστικής ανομίας: Τον <i style="color: black;">14ο αιώνα</i>, ο Ματθαίος Βλάσταρης θρηνεί: <br /><span style="color: #2b00fe;"><br />«Εδώ θα ήταν σκόπιμο να αναφωνήσουμε: αν δεις την ανομία, Κύριε, Κύριε, ποιος θα σταθεί, γιατί υπάρχει κανείς που δέχεται τη διαχείριση ενός έντιμου οίκου ή οποιασδήποτε υπηρεσίας στην Εκκλησία ή γίνεται κληρικός ή λαμβάνει ένα μοναστήρι για να το διαχειρίζεται χωρίς κάποια δωρεά; Και αν οι ιεροί κανόνες υποβάλλουν όλους αυτούς - τόσο αυτούς που δίνουν όσο και αυτούς που λαμβάνουν παράνομα - σε τιμωρίες, τότε ποια ελπίδα σωτηρίας υπάρχει για εμάς που δεν απομακρυνόμαστε από την κοινωνία μαζί τους»<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span></span></a>.<br /><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: black;">Ο Βαλσαμών θρηνεί: <br /></span><span style="color: #2b00fe;"><br />«Δεν ξέρω αν υπάρχει κανείς που να λαμβάνει τη διαχείριση ενός φιλανθρωπικού οίκου ή μιας εκκλησιαστικής θέσης, ή γίνεται κληρικός, ή λαμβάνει ένα μοναστικό κελί </span><span style="color: #2b00fe;">χωρίς κανένα φιλοδώρημα</span><span style="color: #2b00fe;">».<br /><br /></span>Η ίδια αμαρτία αναφέρεται και στο «Πηδάλιο»:<br /><span style="color: #2b00fe;"><br />«Η σιμωνία έχει πλέον τόσο βαθιά ριζώσει και ενεργείται σαν να θεωρείται αρετή, και όχι μια αποτρόπαια αίρεση. Σήμερα, όλοι οι κληρικοί λαμβάνουν τα πτυχία τους παράνομα, ζουν και πεθαίνουν παράνομα· επομένως, οι αλυσίδες της δουλείας γίνονται όλο και βαρύτερες»</span>.</div></span></span><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p></o:p></span><p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p> <div style="mso-element: footnote-list;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><br /></span></div><!--[if !supportFootnotes]--> <hr size="1" style="text-align: left;" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <span style="color: black;">Όσιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος. ''Έρχου, Φως Αληθινό''. Επιλεγμένοι Ύμνοι. Σε στίχο μετάφραση από τα ελληνικά από τον Ηγούμενο Ιλαρίωνα (Αλφέγιεφ). Αγία Πετρούπολη, 2000, σελ. 167-176.</span></span></p> </div> <div id="ftn2" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> <i><span style="color: black;">Αλφαβητικό</span><span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; font-variant-caps: normal; font-variant-ligatures: normal; orphans: 2; text-align: -webkit-left; text-decoration-color: initial; text-decoration-style: initial; text-decoration-thickness: initial; widows: 2; word-spacing: 0px;"> </span></i><span style="color: black;">Σύνταγμα του Μ. Βλάσταρι. Συλλογή κατά αλφαβητική σειρά όλων των θεμάτων που περιέχονται στους ιερούς και θείους κανόνες. 1996. Σ. 443.</span></span></p> </div> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: left;"><div id="ftn6"><p class="MsoFootnoteText" style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><o:p><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></span></o:p></p><p class="MsoFootnoteText" style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><o:p><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></span></o:p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: center;"><o:p><span style="color: red;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></b></span></o:p></p></div></div><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: left;"></p><div style="background-color: white; text-align: left;"><div><div id="ftn1"><p class="MsoFootnoteText" style="color: #333333; text-align: center;"><o:p><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/1_15.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (1ο μέρος)</span></span></b></a></o:p></p><p class="MsoFootnoteText" style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/2_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (2ο μέρος)</span></b></span></a></p><p class="MsoFootnoteText" style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/3_21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (3ο μέρος)</span></span></b></a></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/11/4.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (4ο μέρος)</span></b></a></p></div></div></div></div><p></p>

Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (5ο μέρος)

  Η εικόνα που περιγράφει ο όσιος Συμεών στο «Γενικές Νουθεσίες με έλεγχο προς όλους: βασιλείς, αρχιερείς, ιερείς, μοναχούς και λαϊκούς από ...

Read more »

Γιατί πρέπει να συγχωρούμε ακόμη κι όταν δεν μας ζητούν συγγνώμη; - Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRPOFZfKw9vrqWdxkpGAGcHZ8umuV1i1SyihtyR0xWwhOi16AxEQ2GrTpjv4RAy_D4Wo7UfjybdY_xZSWlQatd0N7_-nhbqgY4NbqdQNP5HBBxRjQw5TjGWrqCVNd6bD0aEmwRJ5c9TWcMEBTXjtxyd_K59IIzWofmvuiWRmRD7hzIGxfIiy3tVh_7/s600/staurosi.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="402" data-original-width="600" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRPOFZfKw9vrqWdxkpGAGcHZ8umuV1i1SyihtyR0xWwhOi16AxEQ2GrTpjv4RAy_D4Wo7UfjybdY_xZSWlQatd0N7_-nhbqgY4NbqdQNP5HBBxRjQw5TjGWrqCVNd6bD0aEmwRJ5c9TWcMEBTXjtxyd_K59IIzWofmvuiWRmRD7hzIGxfIiy3tVh_7/s16000/staurosi.jpg" /></a></div><span style="color: #151414;"> <br /></span><p></p><p></p><div class="WordSection1"> <p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="color: #151414; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η συγχώρηση στην ορθόδοξη ζωή δεν είναι μία απλή πράξη μεγαλοψυχίας, ούτε μία συναισθηματική κίνηση που εξαρτάται από το αν ο άλλος αναγνωρίσει το λάθος του. Είναι, πριν απ' όλα, ένα μυστήριο της καρδιάς. Μία πρόσκληση του Θεού προς τον άνθρωπο να μεταβεί από το σκοτάδι στο φως, από τη φυλακή των λογισμών στην ελευθερία του πνεύματος. Ο όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ τόνιζε ότι η ειρήνη της ψυχής είναι θησαυρός ανεκτίμητος και ότι κάθε κίνηση που μας ενώνει με τη χάρη έχει δύναμη να φέρει φως όχι μόνο μέσα μας, αλλά και στον κόσμο γύρω μας. Η συγχώρηση δεν είναι απελευθέρωση του άλλου, είναι απελευθέρωση δική μας. Δεν είναι δικαίωση της αδικίας, είναι θεραπεία της πληγής. Δεν είναι άρνηση του πόνου, είναι ομολογία ότι ο πόνος δεν είναι ο τελευταίος λόγος. Η ψυχή που συγχωρεί, ακόμη και όταν ο άλλος παραμένει αμετανόητος, γίνεται δοχείο της θείας ειρήνης. Όπου χτυπήθηκε και μάτωσε, εκεί ακριβώς ανοίγει χώρος για τη χάρη.<br />Γιατί όμως να συγχωρήσει κανείς όταν δεν ακούει ούτε μια λέξη συγνώμης; Γιατί να προσφέρει κάτι που ο άλλος δεν ζητά; Η απάντηση δεν βρίσκεται στον άλλον, αλλά μέσα μας. Ο άνθρωπος έχει πλαστεί κατ' εικόνα Θεού και ο Θεός ανατέλλει τον ήλιο επί πονηρούς και αγαθούς, δεν περιμένει να του ζητήσουμε συγνώμη για να μας δώσει ζωή. Η αγάπη του προηγείται της μετάνοιάς μας. Η συγχώρηση, λοιπόν, δεν είναι μίμηση ανθρώπου, είναι μίμηση Θεού. Όταν η ψυχή κρατά μνησικακία, παγώνει, σκληραίνει. Κλείνει τους πόρους της καρδιάς που είναι πλασμένοι να αναπνέουν τη χάρη. Μοιάζει με άνθρωπο που κρατά αναμμένο κάρβουνο για να το πετάξει στον άλλον, μα στο μεταξύ το κάρβουνο καίει τα δικά του χέρια. Ο Όσιος Σεραφείμ, με τη γλυκύτητα που τον χαρακτήριζε, έλεγε ότι η οργή διώχνει την παρουσία του Αγίου Πνεύματος από την καρδιά. Και χωρίς αυτή την παρουσία δεν υπάρχει χαρά, ούτε φως, ούτε παρηγοριά.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η συγχώρηση, όπως την κατανοεί η Εκκλησία, δεν είναι συναίσθημα, είναι απόφαση και είναι άσκηση, ε</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">ίναι η συνειδητή κίνηση της καρδιάς να εγκαταλείψει το λογισμό της αυτοδικαίωσης και να βάλει στη θέση του την ταπείνωση. Δεν σημαίνει ότι ξεχνάμε, δεν σημαίνει ότι δικαιολογούμε, δεν σημαίνει ότι επιτρέπουμε να συνεχιστεί η αδικία, σημαίνει ότι βγάζουμε την αμαρτία του άλλου από την καρδιά μας, για να μην γίνει δικό μας βάρος. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Όσιος Σεραφείμ δίδασκε ότι η ειρήνη του ανθρώπου είναι ένα κερί που φωτίζει. Αν το κερί σβήσει από θυμό, ζήλια, αδικία, τότε όχι μόνο εμείς μένουμε στο σκοτάδι, αλλά και όσοι βρίσκονται γύρω μας χάνουν μια πηγή φωτός που τους έχει δώσει ο Θεός. Η συγχώρηση, λοιπόν, είναι διακονία και προς τον εαυτό μας και προς τον κόσμο. <br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Υπάρχει όμως μια βαθύτερη διάσταση. Πολλές φορές ο άλλος δεν ζητά συγγνώμη, όχι επειδή δεν θέλει, αλλά επειδή δεν μπορεί. Η καρδιά του είναι πληγωμένη, μπερδεμένη, σκοτισμένη. Δεν έχει φτάσει ακόμη στο σημείο να δει καθαρά το λάθος του. Η πτώση ποτίζει το βλέμμα με σύγχυση. Μπορεί να έχει μεγαλώσει με τρόπο που δεν έμαθε ποτέ τι θα πει μετάνοια. Μπορεί να τον δένουν πάθη, εγωισμός, φόβος. Όταν γίνει τρόπος ζωής, δεν αφήνει χώρο για αυτομεψία. Γι' αυτό και ο Χριστός επάνω στο σταυρό δεν περίμενε να ζητήσουν συγγνώμη αυτοί που τον σταύρωσαν. Προσευχήθηκε για αυτούς λέγοντας ότι δεν ξέρουν τι κάνουν. Η άγνοια δεν δικαιώνει την πράξη, αλλά εξηγεί το βάθος της πλάνης τους. Όταν συγχωρούμε κάποιον που δεν ζητά συγγνώμη, πολλές φορές μιμούμαστε αυτή την στάση. Βλέπουμε πίσω από την αμαρτία τον άνθρωπο που αγνοεί, που δεν μπορεί, που παλεύει μέσα στο σκότος. Η συγχώρηση γίνεται τότε προσευχή για φωτισμό και θεραπεία.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η συγχώρηση δεν αφορά μόνο τους άλλους, αφορά και το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας. Πολλές φορές δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε όχι επειδή θέλουμε δικαιοσύνη, αλλά επειδή μέσα μας κυριαρχεί η υπερηφάνεια. Με πρόσβαλε, με αδίκησε, με υποτίμησε. Το εγώ γίνεται κέντρο της ύπαρξής μας. Το εγώ ζητά εξέγερση. Ο Άγιος Νεκτάριος έλεγε ότι η πιο λεπτή μορφή εγωισμού είναι ο πληγωμένος μας λόγος. Τάχα πως ζητούμε δίκαιο, ενώ στην πραγματικότητα ζητούμε δικαίωση. Όταν αφήνουμε τον εαυτό μας να ποτίζεται από τέτοιους λογισμούς, γινόμαστε δέσμιοι, όμως η ταπείνωση λύνει τα δεσμά. Μας μεταφέρει από την απαίτηση στην ελευθερία, από την πικρία στην ειρήνη, από τον πόνο στο φως. Η συγχώρηση δεν αντιστρατεύεται τη δικαιοσύνη του Θεού, αντιστρατεύεται τη σκληροκαρδία μας. Η καρδιά που συγχωρεί γίνεται τόπος όπου το Άγιο Πνεύμα αναπαύεται. Ο Όσιος Σεραφείμ δίδασκε πως ο χριστιανός πρέπει να επιδιώκει την απόκτηση του Αγίου </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Πνεύματος, γιατί τότε όλα μέσα του μεταμορφώνονται. Και η συγχώρηση είναι από τα πρώτα δώρα που φυτρώνουν εκεί όπου κατοικεί η χάρη. Δεν μπορεί η καρδιά να είναι γεμάτη φως και την ίδια στιγμή να κρατά σκοτεινή γωνιά για κάποιον άνθρωπο. Το φως δεν συμβιβάζεται με το μνησικακία. Όταν παραδίδουμε την αδικία στον Θεό, όταν δίνουμε χώρο στη θεία δικαιοσύνη και δεν διεκδικούμε εμείς τιμωρία ή επιβεβαίωση, τότε η ψυχή ελευθερώνεται. Δεν αγκιστρώνεται στο χθες. Δεν τρώει τη σάρκα της η μνήμη. Ο άνθρωπος γίνεται ελαφρύς, ευκίνητος, γεμάτος ειρήνη και τότε μπορεί να προσευχηθεί με καθαρό νου και αγαθότητα για όλους, ακόμη και για εκείνους που τον πόνεσαν. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Η συγχώρηση ανοίγει τον δρόμο για τα θαύματα της καρδιάς. Πόσες φορές σε ζωές ανθρώπων έγινε η αλλαγή επειδή κάποιος τους συγχώρησε ενώ δεν το άξιζαν. Πόσες φορές ένας άνθρωπος που παρέμενε σκληρός, συγκινήθηκε από τη μεγαλοσύνη του άλλου και μετανόησε. Ο Θεός εργάζεται μέσα από αυτές τις αθόρυβες κινήσεις της αγάπης. Η συγχώρηση γίνεται πολλές φορές το πρώτο σκαλοπάτι για να συναντήσει ο άλλος φως. Ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ αποτέλεσμα, η συγχώρηση δεν πάει χαμένη. Δεν είναι ενέργεια κοινωνικής ευγένειας, είναι ενέργεια πνευματική και κάθε τέτοια ενέργεια εγγράφεται στην καρδιά του ανθρώπου που τη δέχεται ακόμη και αν εκείνη τη στιγμή δεν το καταλαβαίνει. Όταν δεν συγχωρούμε, στην πραγματικότητα εξαρτιόμαστε από τον άλλον. Κουβαλάμε την ύπαρξή του μέσα μας με τρόπο αρνητικό. Γινόμαστε δούλοι της μνήμης της αδικίας. Η συγχώρηση είναι η ρήξη με αυτή τη δουλεία. Είναι η δήλωση ότι η καρδιά μας δεν κυβερνάται από τα λόγια των ανθρώπων, αλλά από την ειρήνη του Θεού. Ο Όσιος Σεραφείμ, με τη φωτεινή του πραότητα, έλεγε συχνά ότι όποιος φυλάει την ειρήνη μέσα του γίνεται όμοιος με ήσυχη λίμνη, όπου ο ουρανός αντανακλάται καθαρά. Αν τη λίμνη την ταράζουν άνεμοι οργής, μνησικακίας και πικρίας, τότε δεν μπορείς να δεις τίποτα στον βυθό της και πάνω της δεν αντανακλάται παρά θολούρα και σκοτάδι. Η συγχώρηση επαναφέρει τη γαλήνη. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Το να συγχωρούμε χωρίς να μας ζητούν συγγνώμη είναι ίσως η πιο σιωπηλή μορφή αγάπης. Δεν έχει φωνές, δεν έχει θριάμβους, δεν έχει εξηγήσεις. Είναι μια μυστική πράξη που μόνο ο Θεός βλέπει. Και όμως αυτή η πράξη έχει δύναμη να αλλάξει τον κόσμο μέσα μας και γύρω μας.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο άνθρωπος που συγχωρεί γίνεται φορέας ειρήνης. Η καρδιά του γίνεται προσευχή. Η ζωή του γίνεται μαρτυρία. Όταν συγχωρούμε, εισερχόμαστε σε μια εσωτερική κατάσταση που ξεπερνά τα όρια της ανθρώπινης λογικής. Δεν λογαριάζουμε πλέον ποιος είχε δίκιο και ποιος άδικο. Λογαριάζουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού και το θέλημα του είναι καθαρό, να αγαπούμε, να δείχνουμε έλεος, να είμαστε ειρηνοφόροι. Αυτό που είδε και την έζησε ο Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ δεν είναι κάτι μικρό ούτε απλό. Είναι η υπέρβαση του εγώ, είναι η βίωση της θεϊκής ειρήνης, είναι ο δρόμος της θεραπείας και της αναγέννησης.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Όποιος συγχωρεί γίνεται συμμέτοχος στη χάρη του Θεού, γιατί η συγχώρηση δεν είναι ανθρώπινη επινόηση, είναι θείο δώρο, και όταν τη χαρίζουμε, ακόμη κι αν ο άλλος δεν έχει τη δύναμη να ζητήσει συγνώμη, τότε γινόμαστε κι εμείς φως μέσα στον κόσμο που πονά. Γινόμαστε μαρτυρία της αγάπης που δεν έχει όρια. Γινόμαστε εκείνοι που ανοίγουν δρόμους ειρήνης εκεί όπου όλα δείχνουν κλειστά.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η συγχώρηση είναι ο τρόπος με τον οποίο η καρδιά κρατά τον ουρανό ανοιχτό. Και όπου ο ουρανός μένει ανοιχτός, εκεί κατεβαίνει η χάρη, εκεί αναπαύεται ο Θεός, εκεί ανασαίνει η ψυχή.</span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-size: medium;"><br /><br /></span></p><div style="text-align: right;"><span style="font-size: medium;"><a href="https://www.youtube.com/watch?v=3lfMV87sFw4" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></div><p></p></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><o:p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><o:p><span style="font-size: medium;"> </span></o:p></span></p><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b style="font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div>

Γιατί πρέπει να συγχωρούμε ακόμη κι όταν δεν μας ζητούν συγγνώμη; - Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ

  Η συγχώρηση στην ορθόδοξη ζωή δεν είναι μία απλή πράξη μεγαλοψυχίας, ούτε μία συναισθηματική κίνηση που εξαρτάται από το αν ο άλλος αναγ...

Read more »

Η μοναξιά δεν είναι τιμωρία, είναι κάλεσμα για βαθύτερη αγάπη - Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVljBSkV1YtSqBAS45l48aKgaZhoXTv-Ip6mdnh21bl0tfPE_WdRdqHdWrXCJ-xjL2rhCLrXtbcj5uRXT-wIxIJeJRF4-eMEIjl_SHmR3qqvJJTAMYfuJDL4uHiy9hndVQ7aQYn7DIw3JN2QsIJXti3xj2Dl7WJ5t09414y1Tj4iDfd932TEmVQGuA/s360/monaxos-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="211" data-original-width="360" height="235" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVljBSkV1YtSqBAS45l48aKgaZhoXTv-Ip6mdnh21bl0tfPE_WdRdqHdWrXCJ-xjL2rhCLrXtbcj5uRXT-wIxIJeJRF4-eMEIjl_SHmR3qqvJJTAMYfuJDL4uHiy9hndVQ7aQYn7DIw3JN2QsIJXti3xj2Dl7WJ5t09414y1Tj4iDfd932TEmVQGuA/w400-h235/monaxos-1.jpg" width="400" /></a></div> <br /><p></p><p></p><div class="WordSection1"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="color: #0d0d0d; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Η μοναξιά δεν είναι τιμωρία. Είναι κάλεσμα για βαθύτερη αγάπη. Ο Θεός απομακρύνει προσωρινά τους ανθρώπους για να τον γνωρίσεις χωρίς θόρυβο.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος έλεγε «Αγάπησε τη σιωπή περισσότερο από την αναπνοή σου, γιατί σε αυτήν θα βρεις ζωή». Η μοναξιά, λοιπόν, δεν είναι τιμωρία, όπως νομίζουν πολλοί, αλλά τόπος συνάντησης με το Θεό. Δεν είναι έλλειψη ανθρώπων, αλλά παρουσία της Θείας Φωνής που μιλά μέσα στην καρδιά, όταν παύουν όλοι οι άλλοι ήχοι. Πολλοί άνθρωποι βλέπουν τη μοναξιά ως σημάδι εγκατάλειψης, όμως για τον πνευματικό άνθρωπο είναι ευκαιρία καθαρισμού. Ο Θεός, όταν θέλει να μας διδάξει, δεν μας φέρνει πάντα ανάμεσα σε πλήθη, αλλά μας αποσύρει στην έρημο της καρδιάς, για να μπορέσουμε να τον ακούσουμε καθαρά. Ο Άγιος Ισαάκ μας αποκαλύπτει πως όποιος φοβάται τη μοναξιά, φοβάται να δει τον εαυτό του. Εκεί, στην ησυχία, αναδύονται όλα όσα κρύβαμε πίσω από τη φασαρία του κόσμου. Εκεί βλέπουμε την αδυναμία μας, την ψευδαίσθηση της αυτάρκειας, την ανάγκη μας για Θεό. Ο κόσμος φοβάται τη σιωπή, γιατί μέσα της αποκαλύπτεται το κενό της ψυχής. Ο άνθρωπος που τρέχει αδιάκοπα, αλλάζει παρέες, μιλάει συνεχώς, ψάχνει να κρύψει κάτι βαθύτερο, την εσωτερική του φτώχεια. <br />Ο Άγιος Ισαάκ λέει πως «Η ψυχή που δεν έμαθε να σιωπά, δεν μπορεί να γνωρίσει τον Κύριο». Ο Θεός μιλά με σιωπή. Δεν φωνάζει, δεν επιβάλλεται. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο λόγος του είναι απαλός σαν αύρα, όπως διδάσκει η Αγία Γραφή. Για να τον ακούσουμε πρέπει να ησυχάσουμε και η μοναξιά είναι η μεγάλη παιδαγωγός αυτής της</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">εσωτερικής ησυχίας. Ο άνθρωπος που ζει μόνος δεν είναι απαραίτητος απομονωμένος. Μπορεί να είναι πιο κοινωνός της ζωής από εκείνον που περιβάλλεται από πλήθη γιατί η μοναξιά που είναι καρπός πίστης δεν είναι απόρριψη, αλλά προσφορά. Είναι η ώρα που ο Θεός σε καλεί να τον αγαπήσεις, όχι μέσα απ' τους άλλους, αλλά απευθείας, προσωπικά.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Ισαάκ γράφει πως όποιος γεύτηκε την γλυκύτητα της ερήμου, θα αποστραφεί τον κόσμο. Δεν εννοεί φυσικά να μισήσουμε τον άνθρωπο, αλλά να αποκοπούμε από τη ματαιότητα και τη φλυαρία που σκορπίζει το νου. Η έρημος, εξωτερική ή εσωτερική, είναι ο τόπος όπου η ψυχή καθαρίζεται από τα πάθη γιατί δεν έχει που να κρυφτεί. </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Όταν ο Θεός αποσύρει τους ανθρώπους από τη ζωή μας, δεν το κάνει για να μας πληγώσει, αλλά για να μας θεραπεύσει. Μας αφαιρεί τα στηρίγματα για να μάθουμε να στηριζόμαστε μόνο σε Αυτόν. Ο εγωισμός πεθαίνει στη μοναξιά, γιατί δεν έχει πια κοινό να τον τρέφει. Εκεί η ψυχή μαθαίνει να βλέπει χωρίς καθρέφτες, να αγαπά χωρίς ανταπόδοση, να ζητά τον Θεό χωρίς προϋποθέσεις. Η μοναξιά είναι η κάμινος όπου καίγεται η ψεύτικη αυτοπεποίθηση και αναγεννάται η ταπεινή πίστη. Είναι ο τόπος όπου ο άνθρωπος αρχίζει να προσεύχεται όχι με λόγια, αλλά με δάκρυα.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Ισαάκ διδάσκει ότι εκείνος που γνώρισε την γλυκύτητα της εσωτερικής σιωπής, θα αγαπήσει όλους τους ανθρώπους. Είναι παράδοξο, αλλά αληθινό. Ο άνθρωπος που αγαπά τον Θεό μέσα στη μοναξιά, αγαπά μετά πιο βαθιά και τον πλησίον του. Όταν είμαστε διαρκώς μέσα σε πλήθη, η αγάπη μας γίνεται επιφανειακή. Αγκαλιάζουμε πολλούς, αλλά γνωρίζουμε</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">λίγους. Η</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">καρδιά μας</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">διασπάται σε χίλια</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">  </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">μικρά ενδιαφέροντα, χωρίς να προλαβαίνει να δεθεί με κανέναν. Αντίθετα, όταν ο Θεός μας διδάξει να αγαπάμε μέσα στη σιωπή, τότε μαθαίνουμε να αγαπάμε με διάκριση, με βάθος, χωρίς ιδιοτέλεια. Η μοναξιά, λοιπόν, είναι σχολείο αγάπης. Εκεί η ψυχή μαθαίνει πως η αγάπη δεν είναι ανάγκη να έχεις κάποιον κοντά, αλλά να τον κουβαλάς μέσα σου.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Ισαάκ λέει πως η αγάπη του Θεού είναι σαν φως που δεν χρειάζεται μάτια για να φανεί. Απλώς φωτίζει τα πάντα από μέσα. Όταν ο άνθρωπος μένει μόνος, τότε μαθαίνει να προσεύχεται αληθινά. Όχι μηχανικά, αλλά με όλη την καρδιά. Η μοναξιά μας διδάσκει να απευθυνόμαστε στον Θεό όχι από συνήθεια, αλλά από ανάγκη. Εκεί ο λόγος της προσευχής γίνεται αναπνοή και η σιωπή γίνεται </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">διάλογος.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">|Ο Άγιος Ισαάκ λέει πως όποιος δεν γευτεί και την ησυχία δεν γνωρίζει τι θα πει να προσεύχεσαι. Στην ησυχία της μοναξιάς, η ψυχή καταλαβαίνει ότι ο Θεός είναι πιο κοντά από ό,τι φανταζόταν. Δεν είναι κάπου ψηλά, μακριά, αλλά μέσα της ήσυχα, υπομονετικά, γεμάτος αγάπη. Η μοναξιά λοιπόν δεν είναι στέρηση, αλλά πρόσκληση. Είναι σαν να σου λέει ο Θεός, έλα λίγο μόνος σου να μιλήσουμε. Και όσοι απαντούν σε αυτό το κάλεσμα επιστρέφουν στον κόσμο διαφορετικοί, όχι άδειοι, αλλά γεμάτοι φως. Η μοναξιά τρομάζει γιατί αποκαλύπτει την αλήθεια. Ο Άγιος Ισαάκ εξηγεί πως στην αρχή της ερημίας η ψυχή βιώνει θλίψη, όπως το παιδί που μαθαίνει να περπατά χωρίς βοήθεια. Όμως μετά έρχεται μια ειρήνη άγνωστη στους πολλούς. Μια ειρήνη που δεν εξαρτάται από τίποτα εξωτερικό. Όποιος πέρασε μέσα από τη μοναξιά με πίστη, βγαίνει πιο δυνατός και πιο πράος. Δεν έχει ανάγκη από επιβεβαιώσεις, ούτε από </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">θαυμαστές. Ο Θεός γίνεται ο σύντροφός του, ο φίλος του, ο συνοδοιπόρος του. Και αυτή η κοινωνία δεν συγκρίνεται με καμία ανθρώπινη φιλία, γιατί είναι απόλυτα πιστή και αιώνια. Όταν ο άνθρωπος μάθει να χαίρεται μόνος με τον Θεό, τότε και οι ανθρώπινες σχέσεις του μεταμορφώνονται. Δεν ζητά από τους άλλους να τον γεμίσουν, αλλά να συμπορευτούν. Δεν αγαπά από ανάγκη, αλλά από πληρότητα. Τα! Η μεταμόρφωση της καρδιάς.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Ισαάκ γράφει ότι «Η καρδιά που έμαθε να αγαπά μέσα στη σιωπή θα σπλαχνιστεί ολόκληρη τη κτήση». Αυτή είναι η τελειότητα της αγάπης. Να βλέπεις σε κάθε πλάσμα το αποτύπωμα του Θεού. Η μοναξιά δεν σκληραίνει τον άνθρωπο, αν την δεχθεί με πίστη, τον μαλακώνει, γιατί μέσα της μαθαίνει να εκτιμά την κάθε παρουσία, την κάθε λέξη, την κάθε ματιά. Μαθαίνει ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο και ότι η αληθινή συντροφιά δεν είναι απλώς να είσαι μαζί, αλλά να συντονίζεις την καρδιά σου με την καρδιά του άλλου. Ο άνθρωπος που πέρασε από τη μοναξιά του Θεού, γίνεται φως για τους άλλους, χωρίς να το προσπαθεί. Δεν έχει ανάγκη να επιβληθεί. Η ειρήνη του μιλά από μόνη της. Είναι εκείνος που μπορεί να σταθεί δίπλα σου σιωπηλά και να σου μεταδώσει ελπίδα. Γιατί ξέρει τι σημαίνει να είσαι μόνος και να μην είσαι μόνος.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Αν ο Θεός επιτρέπει να βρεθείς σε μοναξιά, είναι γιατί θέλει να σου χαρίσει κάτι που δεν μπορεί να σου δώσει μέσα στον θόρυβο, την αληθινή γνώση του εαυτού του. Ο Άγιος Ισαάκ λέει πως ο Θεός είναι σιωπή και όποιος Τον πλησιάζει, μαθαίνει να σιωπά. Στη σιωπή αυτή γεννιέται η εμπιστοσύνη. Ο άνθρωπος παύει να προσπαθεί να καταλάβει τα πάντα και αρχίζει απλώς να πιστεύει. Η μοναξιά γίνεται τότε τόπος ειρήνης, όπου η καρδιά μαθαίνει να αναπαύεται στη βούληση του Θεού χωρίς φόβο, από τη μοναξιά στην κοινωνία της αγάπης, η αληθινή κοινωνία γεννιέται από την καρδιά που έμαθε πρώτα να αγαπά στη μοναξιά.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Όποιος δεν βρήκε το Θεό μόνος, δύσκολα Τον αναγνωρίζει στους άλλους. Ο Άγιος Ισαάκ λέει πως μόνο εκείνος που έμαθε τη σιωπή μπορεί να μιλήσει λόγια ζωής. Έτσι και ο άνθρωπος που πέρασε μέσα από τη θεϊκή μοναξιά, όταν ξαναβρεθεί ανάμεσα στους ανθρώπους, δεν κουβαλά πια την παλιά ανησυχία, αλλά την ειρήνη του Θεού. Δεν ψάχνει φίλους για να καλύψει το κενό του, γίνεται ο ίδιος φίλος για εκείνους που έχουν ανάγκη. Η μοναξιά δεν είναι τιμωρία, είναι πρόσκληση. Είναι το χέρι του Θεού που μας τραβά απαλά μακριά από τον θόρυβο, για να μας διδάξει να αγαπάμε αληθινά.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Όποιος αντέξει να μείνει μόνος θα ανακαλύψει ότι δεν είναι μόνος ποτέ. Γιατί μέσα στη σιωπή κατοικεί εκείνος που είναι το παν. Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος μας καλεί να μη φοβόμαστε τη μοναξιά, αλλά να τη δεχθούμε ως ευλογία. Γιατί εκεί, στο βάθος της ησυχίας, ανθίζει η πιο βαθιά μορφή αγάπης. Εκείνη που δεν έχει ανάγκη από λόγια, από παρουσία, από αναγνώριση, εκείνη που ενώνει την ψυχή με τον Θεό. Και τότε η μοναξιά παύει να είναι σκιά, γίνεται φως, παύει να είναι βάρος, γίνεται ανάπαυση, παύει να είναι φυλακή, γίνεται προσευχή. Γιατί όποιος γνώρισε τον Θεό στη μοναξιά δεν θα νιώσει ποτέ ξανά μόνος. </span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><a href="https://www.youtube.com/watch?v=zq74xoUYAFM" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe; font-size: medium;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b style="background-color: white; color: #333333; font-family: helvetica;"><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-size: medium;">ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></span></b></p><p></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: helvetica;"></span></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif;"></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; text-align: right;"><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; text-align: center;"><b><span face=""Segoe UI", "sans-serif"" style="color: #990000;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="font-size: medium;">''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''</span></span></span></b></p></div><p style="text-align: center;"><br style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;" /></p><p></p>

Η μοναξιά δεν είναι τιμωρία, είναι κάλεσμα για βαθύτερη αγάπη - Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

  Η μοναξιά δεν είναι τιμωρία. Είναι κάλεσμα για βαθύτερη αγάπη. Ο Θεός απομακρύνει προσωρινά τους ανθρώπους για να τον γνωρίσεις χωρίς θό...

Read more »