ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (1)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP9fbXXLYXXXIozafqijBb-GOpX9Q4QHA_0Xcx4wBpOj1Jcprd6hD-xWJ7jXX08IruYj-gRWo5Ah4A66tnew_i_7IbWVeQQat9tKe4E6a_lGvLqenL29aRRQ-6Odraz-Xl9gN0Yn64TeFEDI12veJ2HfV3oS7i7wNitVYwoWhmCaf8YG-JZNYfcB4I/s1196/H-KAINI-DIATHIKI.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1196" data-original-width="800" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP9fbXXLYXXXIozafqijBb-GOpX9Q4QHA_0Xcx4wBpOj1Jcprd6hD-xWJ7jXX08IruYj-gRWo5Ah4A66tnew_i_7IbWVeQQat9tKe4E6a_lGvLqenL29aRRQ-6Odraz-Xl9gN0Yn64TeFEDI12veJ2HfV3oS7i7wNitVYwoWhmCaf8YG-JZNYfcB4I/w268-h400/H-KAINI-DIATHIKI.jpg" width="268" /></a></div>  Ένα
από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι Ορθόδοξοι είναι ότι, σε μεγάλο
βαθμό, δεν μελετούμε καθόλου το Ευαγγέλιο ενώ είναι παγκοσμίως νούμερο ένα (ας μας επιτραπεί η έκφρασις) ''best seller''! Θυμόμαστε μία εξαιρετική συμβουλή η
οποία είχε ως εξής: «Θέλεις να σωθείς; Ακολούθα επακριβώς ότι λέγει το
Ευαγγέλιο διαβάζοντας κάθε μέρα από μια σελίδα». Είναι ντροπή για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, γι’ αυτό και θα κάνουμε μια
αρχή, έχοντας ως οδηγούς τους Πατέρες της Εκκλησίας, ώστε να πορευόμαστε με την
ασφάλεια της πατερικής ερμηνείας και να προφυλασσόμαστε από τον κίνδυνο της
παρερμηνείας.
«Βίβλος
γενέσεως Ἰησοῦ Χριστού, υἱοῦ Δαυΐδ, υἱοῦ  ̓Αβραάμ» (Κατά Μτθ. 1.1).<o:p></o:p>

Θυμάστε,
άραγε, την προτροπή που σας έδωσα στην προηγούμενη ομιλία; Σας παρακάλεσα να
ακούτε με σιωπή και με εσωτερική ηρεμία όλα όσα λέγονται. Γιατί σήμερα
πρόκειται να περάσουμε το κατώφλι των ιερών μυστηρίων, και γι’ αυτό σας το
υπενθυμίζω. 
Όταν οι Ιουδαίοι επρόκειτο να πλησιάσουν στο φλεγόμενο βουνό – στη φωτιά, στο
σκοτάδι, στη θύελλα – κι όχι να το πλησιάσουν, αλλά απλώς να το βλέπουν και να
το ακούνε από μακριά, πήραν την εντολή να απέχουν από τις γυναίκες για τρεις
μέρες και να πλύνουν τα ρούχα τους. Και τότε βρέθηκαν σε κατάσταση φόβου και
τρόμου, κι αυτοί και ο ίδιος ο Μωυσής. Πόσο περισσότερο εμείς, που δεν θα μείνουμε έξω από ένα βουνό γεμάτο καπνό,
αλλά θα εισέλθουμε στον ίδιο τον ουρανό για να ακούσουμε θεία λόγια, πρέπει να
δείξουμε περισσότερη ευλάβεια! Όχι να πλύνουμε τα ενδύματά μας, αλλά να
καθαρίσουμε το ένδυμα της ψυχής μας και να απαλλαγούμε από κάθε μέριμνα του
κόσμου. Γιατί εσείς δε θα δείτε ούτε ομίχλη ούτε καταιγίδα, αλλά τον ίδιο τον
Βασιλιά καθισμένο στον θρόνο της άρρητης δόξας Του, με τους αγγέλους και τους
αρχαγγέλους γύρω Του, μαζί με τα πλήθη των αγίων και τις αμέτρητες μυριάδες
τους. Αυτή είναι η πόλη του Θεού· περιέχει την Εκκλησία των πρωτοτόκων, τα πνεύματα
των δικαίων, τη σύναξη των αγγέλων, το αίμα της θυσίας με το οποίο
συμφιλιώθηκαν όλα: ο ουρανός δέχτηκε τα γήινα και η γη τα ουράνια, κι έτσι ήρθε
η ειρήνη που από παλιά ποθούσαν οι άγγελοι και οι άγιοι. Εδώ υψώθηκε το τρόπαιο
του Σταυρού, λαμπρό και δοξασμένο, τα λάφυρα που κατέκτησε ο Χριστός: οι
εκλεκτοί της ανθρώπινης φύσης, το θείο κέρδος του Βασιλιά μας. Όλα αυτά θα τα
γνωρίσουμε με ακρίβεια από τα Ευαγγέλια. Κι αν ακολουθήσεις με την πρέπουσα σιωπή, θα μπορέσουμε να σε οδηγήσουμε παντού
και να σου δείξουμε πού καρφώθηκε ο θάνατος, πού κρεμάστηκε η αμαρτία, πού
βρίσκονται τα πολλά και παράδοξα αναθήματα αυτής της μάχης και του πολέμου. Εδώ
θα δεις τον τύραννο δεμένο, το πλήθος των αιχμαλώτων να τον ακολουθεί, και την
«ακρόπολη» από όπου ο βρωμερός εκείνος δαίμονας έκανε τις επιδρομές του τόσα
χρόνια. Θα δεις τις κρυψώνες και τα σπήλαια του ληστή ανοιγμένα και διαλυμένα·
γιατί και εκεί έφτασε ο Βασιλιάς. 
Μη κουραστείς όμως, αγαπητέ μου. Γιατί, ακόμα κι αν σου διηγείται κάποιος έναν
ορατό πόλεμο, τρόπαια και νίκες, δε θα χόρταινες να τον ακούς, ούτε θα προτιμούσες
φαγητό ή ποτό αντί για την αφήγησή του. Αν λοιπόν εκείνη η αφήγηση είναι τόσο
ενδιαφέρουσα, αυτή εδώ είναι πολύ περισσότερο. Σκέψου πόσο σημαντικό είναι να
ακούσει κανείς πώς ο Θεός, αφού σηκώθηκε από τους ουράνιους βασιλικούς θρόνους,
όρμησε εναντίον του ίδιου του Άδη, στάθηκε επικεφαλής της παράταξής Του και πώς
ο διάβολος αντιτάχθηκε σ’ Αυτόν, όχι φανερά, αλλά κρυμμένος μέσα στην ανθρώπινη
φύση. Και το θαυμαστό είναι ότι θα δεις τον θάνατο να καταργείται με τον
θάνατο, την κατάρα να εξαφανίζεται με την κατάρα, και την εξουσία του διαβόλου
να συντρίβεται με τα ίδια τα όπλα της δύναμής του.<o:p></o:p>

Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (1)

Ένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι Ορθόδοξοι είναι ότι, σε μεγάλο βαθμό, δεν μελετούμε καθόλου το Ευαγγέλιο ενώ είναι παγ...

Η “μερίς” του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου και το ορθό νόημα της εκκλησιολογίας του Αγίου πρώην Φλωρίνης.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyhRlwjpM8zC69l0bjM7wkO9oEMO4A4njmBuZhLgSNfpmPVUB1b0LObKfRhWCCWvz62CQCQ0WDysv5rvO1SEdJ6QF3QrcOItdseshNudknbdJNhlfTUxgiA8LfhAyQyLQRwUQ12Kh3jXuOot_TnVQ895a6toCG-S8eXzoOR9xa80m9BTDmCVaSP65-/s548/%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%B3%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%BF%20%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="383" data-original-width="548" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyhRlwjpM8zC69l0bjM7wkO9oEMO4A4njmBuZhLgSNfpmPVUB1b0LObKfRhWCCWvz62CQCQ0WDysv5rvO1SEdJ6QF3QrcOItdseshNudknbdJNhlfTUxgiA8LfhAyQyLQRwUQ12Kh3jXuOot_TnVQ895a6toCG-S8eXzoOR9xa80m9BTDmCVaSP65-/s16000/%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%B3%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%BF%20%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82.jpg" /></a></div> Λάβαμε ένα σχόλιο ως απάντηση που αφορά απόσπασμα από
το άρθρο μας <a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_88.html" target="_blank">εδώ</a>.<o:p></o:p>

Το σχόλιο έχει ως εξής:<o:p></o:p>

<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #990000; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">«Ὑπῆρχεν ἐν τῷ
παρελθόντι ἐποχή, καθ’ ἣν ἡ παμψηφία σχεδὸν τῆς Ἱεραρχίας ἐν τῷ Βυζαντινῷ
Κράτει παρεσύρθη εἰς τὴν αἵρεσιν τοῦ ἐναγοῦς Ἀρείου μετὰ τῆς Βυζαντινῆς
πολιτείας, καθ’ ἣν τὴν ἔννοιαν τῆς Ὀρθοδοξίας τῆς Ἐπισήμου Ἐκκλησίας
ἀντιπροσώπευεν μία ὀλιγάριθμος μερὶς ὀρθοδόξων ἐν Κων/πόλει μὴ μολυνθεῖσα ὑπὸ
τῆς λύμης τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ἡ μερὶς αὕτη διετέλει ὑπὸ τὴν ποιμαντορίαν Γρηγορίου
τοῦ Θεολόγου, ὅστις ἐν τῷ παρεκκλησίῳ τῆς Ἀγ. Ἀναστασίας διὰ κηρυγμάτων
ἀποπνεόντων τὸ θυμῆρες καὶ θεῖον ἄρωμα τῆς Ὀρθοδοξίας κατεκεραύνου τὴν
κακόδοξον καὶ ψυχοφθόρον αἵρεσιν τοῦ Ἀρείου. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καὶ ἡ μερὶς
αὐτοῦ, οὐ μόνον δὲν ἀπετέλεσαν ἰδίαν Ἐκκλησίαν διακόψαντες τὴν Ἐκκλησιαστικὴν
ἐπικοινωνίαν μετὰ τῆς Ἀρειανιζούσης Ἱεραρχίας, ἀλλὰ καὶ ὡς ὀρθοδοξοῦντες ἐχρησίμευσαν
μετέπειτα ὡς ἀρραβὼν διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῆς ὅλης Ἐκκλησίας ἐν τῷ περιβόλῳ τῆς
Ὀρθοδοξίας, διὰ τῆς ἀποπτύσεως τῆς Ἀρειανῆς αἱρέσεως καὶ μιαρὰς κακοδοξίας.

Ὥστε δεδομένου, ὅτι τὴν ὑπόστασιν τῆς
Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ τὸ Ὀρθόδοξον πνεῦμα καὶ ὄχι ὁ τύπος καὶ ὁ ἀριθμός, οἴκοθεν
ἐννοεῖται ὅτι τὴν ἀρχαίαν καὶ ἀκαινοτόμητον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος ἀποτελοῦμεν
καὶ ἐκπροσωποῦμεν ἡμεῖς ὡς συνεχισταὶ τῶν πατρῴων παραδόσεων καὶ τῶν Ὀρθοδόξων
θεσμῶν καὶ ὄχι οἱ καινοτόμοι Ἀρχιερεῖς, οἵτινες ἀποτελοῦν τὸν τύπον καὶ τὸν ἀριθμόν».<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

(πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, Κρίσεις ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν
ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ 2 τοῦ Σχεδίου Συντάγματος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς
ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος τοῦ κ. Κ. Τσάτσου Βουλευτοῦ Ἀθηνῶν, Ἀθῆναι 1949) 
 
Απάντηση για την προσωρινότητα που έγραψες».

Κατ΄ αρχάς να υπενθυμίσουμε ότι στο
άρθρο μας <a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/09/blog-post_24.html" target="_blank">εδώ</a> είχαμε αναφέρει:

«Η απομόνωση ενός χωρίου από το
ευρύτερο πλαίσιο ενός κειμένου ή από το σύνολο του έργου ενός συγγραφέα οδηγεί
σε μια παραμορφωμένη εικόνα της αρχικής του σημασίας. Οι λόγοι των Πατέρων,
όπως και κάθε άλλου συγγραφέα, αποκτούν νόημα μέσα στο συγκεκριμένο ιστορικό,
πολιτισμικό και θεολογικό πλαίσιο στο οποίο διατυπώθηκαν. Όταν αποσπώνται από
αυτό το πλαίσιο, μετατρέπονται σε αποσπασματικές φράσεις που μπορούν να
ερμηνευθούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, συχνά αποκλίνουσες από την αρχική
πρόθεση του συγγραφέα…..».<o:p></o:p>

«Η επιλεκτική επιλογή χωρίων από τα
κείμενα των Πατέρων αποτελεί μια σοβαρή παραβίαση της ακεραιότητας του αρχικού
μηνύματος. Όταν κάποιος επιλέγει μόνο εκείνα τα χωρία που συμφωνούν με τις
προκαταλήψεις ή τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις, παραμορφώνει την εικόνα της
διδασκαλίας της Εκκλησίας. Με αυτόν τον τρόπο, οι Πατέρες της Εκκλησίας
μετατρέπονται σε ομήρους σύγχρονων ιδεολογιών, ενώ η πλούσια και πολυεπίπεδη
διδασκαλία τους μειώνεται σε ένα σύνολο αποσπασμάτων που εξυπηρετούν
συγκεκριμένους σκοπούς. Αυτό όχι μόνο παραβιάζει τη συνάφεια των κειμένων, αλλά
επίσης απομακρύνει από την αληθινή θεολογική και πνευματική κατανόηση των
Πατερικών διδαχών».<o:p></o:p>

Με βάση τα παραπάνω, πράγματι, η
φράση του Αγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, αν απομονωθή από το
σύνολον της εκκλησιολογικής του διδασκαλίας, δύναται να χρησιμοποιηθή ως όπλον
υπό των διαστρεβλωτών για να υποστηρίξουν ότι «ημείς είμεθα η Εκκλησία». Όμως,
η ορθή ερμηνεία, με βάσιν το σύνολον της
εκκλησιολογικής του διδασκαλίας, είναι ξεκάθαρη!<o:p></o:p>

Ο Άγιος Φλωρίνης δεν εννοεί ότι η
«μερίς» του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου ήταν άλλη Εκκλησία, αλλά ότι εντός
του πληρώματος της Εκκλησίας αυτή η μικρά μερίς έμεινε ακλόνητος εν τη
ορθή πίστει, ενώ η πλείον ψευδομαρτυρούσα Ιεραρχία ήτο εν πλάνη. Ο Άγιος το
διευκρινίζει άλλωστε ρητώς: «ου μόνον δεν απετέλεσαν ιδίαν Εκκλησίαν».
Αντιθέτως, έμειναν εντός της Μίας Εκκλησίας, επιμένοντες στην ορθήν πίστιν,
και εχρησίμευσαν μετέπειτα ως αρραβὼν διά την επανόρθωσιν όλης της
Εκκλησίας. Ο Αγ. Χρυσόστομος Φλωρίνης έβλεπεν ως
αποστολήν του την φρουρά εντός της Εκκλησίας της Ελλάδος, μέχρι συγκλήσεως
Πανορθοδόξου Συνόδου. Δεν εδίδασκε σχισματική εκκλησιολογία, αλλά υπομονή και
μαρτυρία εντός των κόλπων της Εκκλησίας. Μιλά για το ορθόδοξο φρόνημα ως
υπόσταση της Εκκλησίας, όχι για έξωθεν ιδρύσεις, παρατάξεις η σχίσματα.
Διδάσκει ότι η Εκκλησία εκφράζεται εν τοις ορθοδόξοις έστω και ολίγοις· δεν
διδάσκει ότι οι ολίγοι ιδρύουν «νέαν Εκκλησίαν». Και η διάκρισις
αυτή είναι θεμελιώδης.<div style="color: #090909; text-align: justify;"> </div><div style="color: #090909; text-align: justify;"> </div><div style="color: #090909; text-align: justify;"> </div><div style="text-align: center;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_20.html" itemprop="url">Ο μοναχικός δρόμος του Αγίου Προέδρου</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_88.html" itemprop="url">Ἡ Ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου Φλωρίνης Χρυσοστόμου καὶ ἡ ἀπόκλιση της.</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/07/blog-post_24.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;">Μια εξαιρετική άγνωστη επιστολή του Αγίου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου και περί εκκλησιολογικών σύγχρονων θέσεων....</a><div style="background-color: white;"><a href="https://drive.google.com/file/d/16JKPItWYPqIYMwy_6Xoxds_fVNun7Qp8/view" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ πρ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΔΟΧΟΥΣ ΤΟΥ</a></div><div style="background-color: white;"> </div><div style="background-color: white;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/10/blog-post.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;">''ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΑΛΑΝΤΙΟΥ Κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ''</a></div></div>

Η “μερίς” του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου και το ορθό νόημα της εκκλησιολογίας του Αγίου πρώην Φλωρίνης.

Λάβαμε ένα σχόλιο ως απάντηση που αφορά απόσπασμα από το άρθρο μας εδώ . Το σχόλιο έχει ως εξής: «Ὑπῆρχεν ἐν τῷ παρελθόντι ἐποχή, καθ’ ...

Ἡ Ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου Φλωρίνης Χρυσοστόμου καὶ ἡ ἀπόκλιση της.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwWLNjyAGpseCCnvcekplOD-FSEAirquF8g5mDMwFz2FUWO4We5f0iO-0ECKPeIiM8UzeK8W2rmBtAXHgm1-xJctfI-BfVEsfkdDhjknqXdV6oLAQiokfTI-1yvZjStJ_8-6XfpaQTROJ7gh2otzNbm_zruNCAXkltClZ5ln8vt0QN2IDl6Nk2RoOQ/s894/%CE%A7%CF%81%CF%85%CF%83%CF%8C%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%82%20(%CF%80%CF%81%CF%8E%CE%B7%CE%BD%20%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%82)%20%CE%9A%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="894" data-original-width="632" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwWLNjyAGpseCCnvcekplOD-FSEAirquF8g5mDMwFz2FUWO4We5f0iO-0ECKPeIiM8UzeK8W2rmBtAXHgm1-xJctfI-BfVEsfkdDhjknqXdV6oLAQiokfTI-1yvZjStJ_8-6XfpaQTROJ7gh2otzNbm_zruNCAXkltClZ5ln8vt0QN2IDl6Nk2RoOQ/w452-h640/%CE%A7%CF%81%CF%85%CF%83%CF%8C%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%82%20(%CF%80%CF%81%CF%8E%CE%B7%CE%BD%20%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%82)%20%CE%9A%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82.jpg" width="452" /></a></div>  Η
ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου ἀποτέλεσε στήριγμα γιὰ τὸν
ἱερὸ ἀγῶνα τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων κατὰ τῶν καινοτομιῶν. Ἡ γραμμή του ἦταν
νηφάλια, πατερικὴ καὶ ἀπολύτως κανονική: ἐπέμενε στὴν ἀποφυγὴ ὑπερβολῶν, στὴν
προσήλωση στὴν συνοδικότητα, καὶ στὴν ἀναμονὴ Πανορθοδόξου Συνόδου. 
Ἡ σύγκριση μὲ τὰ σύγχρονα ἐκκλησιολογικὰ κείμενα τῶν Γ.Ο.Χ. ἀναδεικνύει μία ἐκ
διαμέτρου ἀντίθεση. 
 
O Άγιος
Φλωρίνης παρέδωσε τρεῖς θεμελιώδεις ἀρχές:<o:p></o:p>

1. Οἰκονομία – προσωρινὴ ἀνοχή ἤ διαχείριση
ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, χωρὶς παραβίαση τῆς Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας.<o:p></o:p>

2.   Προσωρινότητα – ἡ ὕπαρξη Συνόδων στό πλαίσιο τοῦ
Ἀγῶνος ἦταν μέτρο ἐκτάκτου ἀνάγκης, ὄχι ἴδρυση «ἐκκλησίας».<o:p></o:p>

3. Στόχος – ἡ ἀληθινὴ Πανορθόδοξος Σύνοδος,
ἡ ὁποία εἶναι μόνη ἀρμόδια συνοδικῶς νὰ ἐπιλύσει, διαγνώσει καὶ διακηρύξει τελεσιδίκως τήν πλάνη.<o:p></o:p>

Αὐτή ἡ πορεία ἀποτελοῦσε ἀντίδοτο
καὶ στόν Οἰκουμενισμό καὶ στόν ἀκραῖο ζηλωτισμό. Στὰ νεώτερα ἐκκλησιολογικὰ κείμενα
παρατηρεῖται μιὰ μεταστροφή ποὺ ἀποτελεῖ ἀπόκλιση ἀπὸ
τὴν ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου.  Σημειώνεται ὅτι ὀρισμένοι
ἐπιχειρηματολογοῦν ὅτι οἱ θέσεις τοῦ Ἁγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου «ἀνήκαν εἰς
ἄλλες ἐποχές» καὶ ὅτι σήμερον ἡ αἵρεσις «ἔχει πλέον καθολικὸ χαρακτήρα», ὥστε νὰ
δικαιολογεῖται ἡ διαφορετικὴ στάσις τους. Ἀντίθετα, ἡ ὀρθή ἀντίληψις, ὡς τὴν
διδάσκει ὁ Ἅγιος, ἀναιρεῖ πλήρως αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα: ἡ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας καὶ
ἡ καθορισμένη κανονικὴ τάξη δὲν ὑπάγονται εἰς χρονικὲς μεταβολές. Ἡ ὑποχρέωσις τῶν ἐπισκόπων νὰ τηροῦν τὴν ὀρθήν πίστιν καὶ ἡ ἀναγνώρισις
τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου ὡς μόνης ἁρμοδίας ἰσχύουν ἀνεξαρτήτως ἐποχῆς. Ἡ ἀληθινὴ τιμή πρός τοὺς ὁμολογητές δέν ἐπιτυγχάνεται μὲ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματός
τους, ἀλλά μὲ τήν πιστὴ τήρηση τῶν θέσεών τους. Ὅσοι
σήμερα προβάλλουν ἑαυτούς ὡς συνεχιστές, ἐνώ διακηρύττουν ἀντίθετες
ἐκκλησιολογικές θέσεις, ἀντικειμενικὰ ἀκυρώνουν τὴν μνήμη τους. Ἡ Ὀρθοδοξία ἀπαιτεῖ ἀλήθεια καὶ συνέπεια·
νὰ ἀγωνιζόμαστε ἐναντίον τῆς ἀριστερᾶς πλάνης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ καὶ
ἐναντίον τῆς δεξιᾶς πλάνης τοῦ ἀκραίου ζηλωτισμοῦ. Ἡ ὁδός πού χαράχθηκε ἀπὸ τὸν
ἄξιο κληρικό παραμένει ὁδηγός: ἀκρίβεια στὴν Ὁμολογία, οἰκονομία στὴν πράξη,
καὶ ὑπέρτατος στόχος ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος, ὡς μόνη ἐγγύηση ἐκκλησιολογικῆς
τάξεως.  ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<o:p></o:p><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_20.html" itemprop="url">Ο μοναχικός δρόμος του Αγίου Προέδρου</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/07/blog-post_24.html" itemprop="url">Μια εξαιρετική άγνωστη επιστολή του Αγίου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου και περί εκκλησιολογικών σύγχρονων θέσεων....</a><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://drive.google.com/file/d/16JKPItWYPqIYMwy_6Xoxds_fVNun7Qp8/view" style="color: #222222;" target="_blank">Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ πρ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΔΟΧΟΥΣ ΤΟΥ</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/10/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΑΛΑΝΤΙΟΥ Κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ''</a></div>

Ἡ Ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου Φλωρίνης Χρυσοστόμου καὶ ἡ ἀπόκλιση της.

Η ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου ἀποτέλεσε στήριγμα γιὰ τὸν ἱερὸ ἀγῶνα τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων κατὰ τῶν καινοτομιῶν. Ἡ γρα...

Ο μοναχικός δρόμος του Αγίου Προέδρου

<img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi1oTYljlIhV_jFbMzoLKPWt4Lfc8Wu1ppVHdmFPcJrkNJ2SwCHp-d-Ejr-PoFx8oHJd7iDM1nNKwtU7k7Zxj1W9U42aqEnO3hlPHapLe1OxvHeFNEcrD4IqkIw-0ioavpxIFqG0aNVoiGe9BhAgwkqHOlHMPTa-ys8hJK8SwrjYdg3PllbuWznXgSPMVA-=w430-h593" /> <div style="text-align: justify;">Φέτος συμπληρώνονται 70 χρόνια από την κοίμηση του "Αγίου Προέδρου", όπως τον αποκαλούσαν οι ευσεβείς ακόλουθοί του, του Μητροπολίτου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου Καβουρίδου (+1955). Ενός Αγίου που δεν έχει ακόμη δικαιωθεί...</div>Ο μοναχικός του δρόμος ξεκίνησε όταν με φοβερή γενναιότητα, ως νέος Άτλας της Εκκλησίας, αποφάσισε να επωμισθεί το βάρος της ποιμαντορίας των Ελλήνων Ορθοδόξων που δεν αποδέχθηκαν την ημερολογιακή καινοτομία του 1924, γνωστών ως "Παλαιοημερολογιτών", οι οποίοι είχαν αρχίσει να εκτρέπονται σε ακρότητες και κινδύνευαν να εκφυλιστούν σε κατακριτέο Σχίσμα, το οποίο τελικά δεν αποφεύχθηκε για ένα μέρος αυτών (Ματθαιϊκοί κ.ά.).Σε αυτόν τον δρόμο πολεμήθηκε λυσσαλέα όχι μόνο από τους Καινοτόμους (που τον εξόρισαν δύο φορές), αλλά και από τους ίδιους τους αυτοαποκαλούμενους "Γνησίους Ορθοδόξους", οι οποίοι τον συκοφάντησαν ως "προδότη", "ουνίτη" και "αιρετικό", επειδή δεν ήθελε να αρπάξει την κρίση της Οικουμενικής (Πανορθοδόξου) Συνόδου και να διακηρύξει ως "εκτός Εκκλησίας" τους υποδίκους Καινοτόμους και - πολύ περισσότερο - τους, καλή τη πίστει, ακολούθους τους.Και σήμερα ο δρόμος που έδειξε ο Άγιος πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος παραμένει μοναχικός, διότι από τους διαδόχους του ελάχιστοι υιοθέτησαν τις θέσεις του· οι περισσότεροι συντάχθηκαν με τους συκοφάντες του.Όταν πριν λίγες δεκαετίες ο μακαριστός Μητροπολίτης Ωρωπού και Φυλής Κυπριανός συνέταξε (με την πολύτιμη βοήθεια του Αριστοτέλους Δελήμπαση, ενός από τους μεγαλύτερους θεολόγους του 20ου αιώνα κατά τον αείμνηστο Γέροντά μας π. Χρυσόστομο Σπύρου των Σπετσών) το περίφημο δογματικό μνημείο "Εκκλησιολογικαί Θέσεις" (1984), το οποίο αποτελεί την παραδοθείσα διδασκαλία του Αγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, κανείς από τους πολεμίους του δεν κατάφερε ποτέ να αναιρέσει το κείμενο αυτό. Κατέφυγαν απλά στα συνηθισμένα τους όπλα: την διαστρέβλωση, την συκοφαντία και την ..."καθαίρεση" (υπό την ενορχήστρωση της γνωστής ανακριτικής/δικαστικής/καθαιρετικής δυάδας  Καλλιοπίου-Καλλινίκου).Σήμερα, παρατηρείται το τραγελαφικό φαινόμενο άνθρωποι να τιμούν ως Άγιο τον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο, αλλά να ομιλούν περί "αιρέσεως του Κυπριανισμού". Και όμως, όπως ορθά είχαν παρατηρήσει κάποιοι Σέρβοι Ματθαιϊκοί "ο Κυπριανός Κουτσούμπας, ο οποίος (δικαίως) ισχυρίζεται ότι είναι ο μόνος αυθεντικός διάδοχος του Χρυσόστομου Φλωρίνης, υιοθέτησε και επεξεργάστηκε μόνο τη διδασκαλία που διατύπωσε και κήρυξε πρώτος ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος" (<a href="https://gnisios.narod.ru/florina.html" style="text-decoration-line: none;">https://gnisios.narod.ru/florina.html</a>). Οι Ματθαιϊκοί αυτοί βεβαίως διαστρέφουν την διδασκαλία του αναφέροντας ψευδώς ότι κήρυττε πως "η νεοημερολογητική Εκκλησία είναι η Μητέρα Εκκλησία", διδασκαλία που δεν αποδεχόταν ούτε ο Άγιος πρ. Φλωρίνης, ούτε ο Μητροπολίτης Κυπριανός, οι οποίοι ως Μητέρα Εκκλησία θεωρούσαν την Αυτοκέφαλη  Εκκλησία της Ελλάδος ως ΕΝΝΟΙΑ και ΘΕΣΜΟ και όχι την καινοτομήσασα Διοικούσα Ιεραρχία της.Κάθε σημερινός Αρχιερέας για να θεωρείται γνήσιος διάδοχος του Αγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου οφείλει να διακατέχεται από την ίδια με εκείνον θεώρηση: επικέντρωση στον κύριο σκοπό του Ιερού Αγώνος που δεν είναι άλλος από την σύγκληση μιας Οικουμενικής ή Πανορθοδόξου Συνόδου (μόνης αρμοδίας να επιλύσει νόμιμα και τελεσίδικα τα εκκλησιαστικά ζητήματα) ή, όπως αλλιώς έχει διατυπωθεί, την "ἀφύπνισι τῆς συνοδικῆς συνειδήσεως τῆς ᾿Εκκλησίας, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίση τὴν καινοτομία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ νὰ ἐπανενωθῆ ἡ διηρημένη ᾿Εκκλησία ἐν τῇ ᾿Ορθοδοξίᾳ τῆς Πίστεως" (<a href="https://www.imoph.org/Theology_el/3a3007Themata.pdf" style="text-decoration-line: none;">https://www.imoph.org/Theology_el/3a3007Themata.pdf</a>).Σε όσους κουνήσουν ειρωνικά το κεφάλι τους σε μια τέτοια διαπίστωση (με το γνωστό ερώτημα "και ποιοι θα συγκαλέσουν την Σύνοδο αυτήν;"), να τους υπενθυμίσουμε ότι ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής εκοιμήθη το έτος 662 μονώτατος (και ενώ όλες οι Τοπικές Εκκλησίες είχαν πέσει στην αίρεση) και μόλις το 680 συνεκλήθη η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία τον δικαίωσε, καταδικάζοντας την αίρεση και τους φορείς της. Και ποιοι την συγκάλεσαν την Σύνοδο αυτήν; Οι διάδοχοι των αιρετικών εκείνων που καταδίκασαν τον Άγιο Μάξιμο... Οπότε "τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις, δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν"!Συνοψίζοντας, διαπιστώνεται ότι η πρέπουσα τιμή προς τον Άγιο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο δεν αποδίδεται στα ετήσια αρχιερατικά πανηγύρια, αλλά στις ενέργειες που οφείλονται να γίνουν στη βάση της δικής του αγωνίας, επιθυμίας και προσδοκίας. Τουτέστιν μόνο τα μέλη της Εκκλησίας - και κυρίως τα εξέχοντα (Αρχιερείς, Αρχιμανδρίτες κ.ά.) - που αγωνίζονται για την σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου τιμούν πραγματικά και ουσιαστικά τον Άγιο (ακόμη και νεοημερολογίτες να είναι), παρά εκείνοι που φαινομενικά μεν τον "τιμούν", αλλά στην πράξη στέκονται με την μερίδα των εχθρών του.  <div style="text-align: center;">ΠΗΓΗ: <a href="http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2025/09/blog-post_19.html">http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2025/09/blog-post_19.html</a></div>

Ο μοναχικός δρόμος του Αγίου Προέδρου

Φέτος συμπληρώνονται 70 χρόνια από την κοίμηση του "Αγίου Προέδρου", όπως τον αποκαλούσαν οι ευσεβείς ακόλουθοί του, του Μητροπο...

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: Για τις τελευταίες ημέρες της πίστης και για την πτώση των πιστών!

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης υπήρξε
φλογερός φύλακας της ορθόδοξης πίστης και ακούραστος εργάτης της πνευματικής ανανέωσης
μέσα στην εποχή του. Έγραψε και δίδαξε όχι μόνο για το παρόν, αλλά και για το μέλλον
της εκκλησίας, διακρίνοντας με την προσευχητική του ζωή τις τάσεις της πνευματικής
παρακμής που θα χαρακτήριζαν τις έσχατες ημέρες. Μέσα από τα συγγράμματα του, και
ιδιαίτερα μέσα από τον πνευματικό γυμναστή, τον αόρατο πόλεμο και το περί συνεχούς
μεταλήψεως, σκιαγραφεί την επερχόμενη παρακμή όχι μόνο των κοσμικών ανθρώπων, αλλά
και των χριστιανών. Ο Άγιος Νικόδημος δεν προφήτευσε με ημερομηνίες και τρομακτικά
σημεία, αλλά αποκάλυψε την εσωτερική φθορά που θα προηγηθεί των γεγονότων. Τη χαλάρωση
των πιστών, την απώλεια της διάκρισης, την υποτίμηση της πνευματικής ζωής, την εγκατάλειψη
των μυστηρίων, την έκπτωση των κληρικών και την τύφλωση των λαϊκών. Και όλα αυτά
όχι από διωγμούς, αλλά από εσωτερική διάβρωση. Δεύτερο, η έκλειψη της αληθινής μετάνοιας. Μία από τις πιο βαθιές διαγνώσεις του
Αγίου Νικόδημου που επισημαίνει ότι εις τους εσχάτους καιρούς οι άνθρωποι δεν θα
γνωρίζουν τι θα πει πνευματική ζωή. Θα υπάρχει εξομολόγηση χωρίς κατάνυξη, προσευχή
χωρίς καρδία, νηστεία χωρίς πένθος. Όλα θα γίνονται μηχανικά, από συνήθεια ή τύπο,
χωρίς πνευματική αίσθηση.  Οι πολλοί θα νομίζουν
ότι έχουν πίστη γράφει, ενώ θα έχουν μόνον εξωτερική ευσέβεια. Η μετάνοια θα περιοριστεί
σε εξωτερική τυπικότητα, δάκρυα χωρίς βάθος, λόγια χωρίς πόνο, υποκρισία, καλοφτιαγμένη.
Ο Θεός όμως, λέει ο Άγιος, ζητά καρδιά συντετριμένη και τεταπεινωμένη, όχι προσχήματα. Με εντυπωσιακή διορατικότητα, ο Άγιος
Νικόδημος προειδοποιεί ότι στους καιρούς της πνευματικής κρίσης θα υπάρχουν πολλές
πτώσεις, ακόμη και μεταξύ εκείνων που φαίνονται σπουδαίοι. Μοναχοί, ιερείς, διδάσκαλοι
και ακόμη και λαϊκοί που ζουν με τυπική ευσέβεια, θα πλανηθούν επειδή δεν θα έχουν
διάκριση και ταπείνωση. Η διάκριση, γράφει, είναι ανώτερη από όλες τις αρετές. Δίχως
αυτήν και η νηστεία και η προσευχή και η αγρυπνία και η ελεημοσύνη οδηγούν σε πλάνη.
Και όταν δεν υπάρχει διάκριση, τότε οι άνθρωποι ακολουθούν το δικό τους θέλημα,
ντύνοντάς το με θεολογικά επιχειρήματα. Η υπερηφάνεια μεταμορφώνεται σε θεολογική
γνώση. Και εκεί ο διάβολος βρίσκει εύκολο δρόμο
για να οδηγήσει το χριστιανό στην πτώση, πιστεύοντας ότι προοδεύει. Ο Άγιος Νικόδημος, με βαθύτατη επίγνωση του πνευματικού θησαυρού της Εκκλησίας,
τόνιζε την ανάγκη διαφύλαξης της ιεράς παραδόσεως, όχι ως παιδιακό αντικείμενο,
αλλά ως ζώσα αναπνοή της Εκκλησίας. Όμως, ήδη από την εποχή του, έβλεπε πως οι άνθρωποι
άρχισαν να υποτιμούν τους πατέρες, να αμφισβητούν την εγκυρότητα των νηστειών, των
κανόνων, της ασκητικής ζωής. «Θα έλθουν καιροί, έγραφε, που οι Ορθόδοξοι θα ντρέπονται
να ζουν ως Ορθόδοξοι και θα ονομάζουν την νηστεία υπερβολή, την αγρυπνία σωματοκτονία
και την ταπείνωση αδυναμία». Αυτή η υποτίμηση της παράδοσης είναι το πρώτο βήμα
προς την αίρεση. Όχι μόνο δογματική, αλλά υπαρξιακή. Ο άνθρωπος παύει να είναι μαθητής
και γίνεται αυθεντία. Παύει να πίνει νερό από την πηγή και επινοεί δικές του συνταγές
σωτηρίας. Ένα από τα πιο προφητικά έργα του Αγίου, είναι το περί συνεχούς μεταλήψεως. Εκεί
διακρίνει τον μεγάλο κίνδυνο των εσχάτων, είτε την απουσία επιθυμίας για Θεία Κοινωνία,
είτε τη συνήθεια χωρίς επίγνωση. Και στις δύο περιπτώσεις, η ψυχή μένει ατροφική.
Ο Άγιος  επιμένει πως το μυστήριο  δεν  σώζει
μαγικά,  αλλά όταν προσεγγίζεται με  πίστη, συντριβή και προετοιμασία. Στους τελευταίους
καιρούς, λέει, θα μεταλαμβάνουν πολλοί, αλλά ολίγοι θα αγιάζονται. Διότι ο Χριστός
δίδεται σε όσους Τον ποθούν με ταπείνωση και φόβο Θεού, όχι σε εκείνους που Τον
προσεγγίζουν σαν κοινωνικό καθήκον. Ο Άγιος Νικόδημος δεν μιλά μονάχα για αιρέσεις,
αλλά κυρίως για εσωτερικές ασθένειες της ψυχής. Προειδοποιεί για την ακηδία την πνευματική
νωθρότητα που σκοτώνει την ψυχή πριν καν αμαρτήσει φανερά. Η ψυχή, λέει, που δεν
αγρυπνεί, γίνεται έρμαιο των παθών χωρίς να το καταλαβαίνει. Και αυτό είναι το πιο
τραγικό, ότι στους έσχατους καιρούς οι άνθρωποι δεν θα πονάνε που χάνουν τη χάρη.
Θα είναι βυθισμένοι σε μια ευσεβιστική ραθυμία, γεμάτη δικαιολογίες και θεωρητικά
επιχειρήματα, αλλά χωρίς Θεό. Ο νους θα λέει «πιστεύω», η καρδιά όμως θα είναι αδιάφορη.
Και η ακηδία αυτή θα γίνεται τρόπος ζωής, νομιμοποιημένη ως ισορροπία. Ο Άγιος Νικόδημος, βαθύς γνώστης της
Πατερικής Σοφίας, επιμένει πως μόνο με διάκριση και πνευματική καθοδήγηση μπορεί
ο πιστός να σωθεί. Όχι μόνο από τις εξωτερικές πλάνες, αλλά και από την εσωτερική
του πτώση. «Ο διάβολος στους έσχατους καιρούς δεν θα πολεμά τόσο με πόλεμο φανερό,
όσο με πόλεμο αόρατο», έγραφε. Γι΄ αυτό η ψυχή χρειάζεται έμπειρο οδηγό, προσευχή,
μελέτη, αυτομεμψία. Χρειάζεται έναν αγώνα ταπεινό, ήσυχο, αλλά επίμονο. Διότι όποιος
δεν προσέχει την καρδιά του, εύκολα θα πλανηθεί και θα νομίζει ότι βαδίζει προς
τη σωτηρία, ενώ έχει ήδη λοξοδρομήσει. Μέσα σε όλο το σκοτεινό σκηνικό των
πτώσεων και της αδιαφορίας, ο Άγιος Νικόδημος μας υπενθυμίζει το πιο δυνατό όπλο, την
προσευχή. Όχι απλώς την εξωτερική, αλλά την καρδιακή, αυτήν που σπάζει τον εγωισμό
και ανοίγει την ψυχή στο Θεό. «Η καθαρή προσευχή, λέει, είναι το μάτι της ψυχής.
Χωρίς αυτήν όλα είναι σκοτεινά. Και χωρίς προσευχή ο άνθρωπος εύκολα πέφτει σε πλάνες».
Στους έσχατους καιρούς, ο πιστός δεν θα έχει πολλές εξωτερικές στηρίξεις, αλλά μπορεί
να κρατήσει την ψυχή του με την αδιάλειπτη προσευχή. Και εκεί έρχεται η χάρις. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης δεν μας μίλησε για το τέλος του κόσμου με όρους καταστροφής,
αλλά με όρους εσωτερικής διάβρωσης. Μίλησε για την απώλεια της διάκρισης, την πτώση
της πίστης, την έκπτωση της πνευματικής ζωής. Μα μαζί με την αυστηρότητα του λόγου
του, μας άφησε και την ελπίδα, ότι η μετάνοια, η ταπείνωση και η προσευχή μπορούν
να κρατήσουν ζωντανή την πίστη ακόμη και μέσα στην πιο δύσκολη εποχή. Δεν είναι
ανάγκη να περιμένουμε σημεία και τέρατα. Η πτώση ήδη ήρθε, φαίνεται, στον τρόπο
που αντιμετωπίζουμε τα μυστήρια, τους Αγίους, τον Χριστό. Και η επιστροφή δεν θα
γίνει με εξωτερικούς θορύβους, αλλά με σιωπηλή μετάνοια στην καρδιά. Αυτήν ζητά
ο Θεός. Αυτήν ζητά και ο Άγιος Νικόδημος, σήμερα περισσότερο από ποτέ. <div style="text-align: right;"><a href="https://www.youtube.com/watch?v=BjsEPxb-K9c" target="_blank">ΠΗΓΗ</a></div> </div>

<o:p> </o:p>ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ<o:p></o:p>''ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: Για τις τελευταίες ημέρες της πίστης και για την πτώση των πιστών!

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης υπήρξε φλογερός φύλακας της ορθόδοξης πίστης και ακούραστος εργάτης της πνευματικής ανανέωσης μέσα στην ε...

Β΄ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα: «Η Ορθόδοξη θεολογία και η “οντολογία” της τεχνολογίας: ανθρωπολογικές, πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές συνέπειες»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHgwBNR4XSxO7vFhmn2uOj-HTXTAuKpwPJUdY6LpW92Glo18zlkb-3W0_Md7gDqGk4cRykIreF3x6dNZG1PYyeaYbXQEoNty3rArzttuYeIdv07sxWh3UfdEmp_BRjfxYJi863xkUrG5UtZIckgaD7cQqjYhXGECLWBz3FgkviMhfbgE2JoXPaYJXB/s907/44.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="907" data-original-width="663" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHgwBNR4XSxO7vFhmn2uOj-HTXTAuKpwPJUdY6LpW92Glo18zlkb-3W0_Md7gDqGk4cRykIreF3x6dNZG1PYyeaYbXQEoNty3rArzttuYeIdv07sxWh3UfdEmp_BRjfxYJi863xkUrG5UtZIckgaD7cQqjYhXGECLWBz3FgkviMhfbgE2JoXPaYJXB/s16000/44.jpg" /></a></div>Το πρόγραμμα του Β΄ Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου, που διοργανώνει η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.<iframe allow="autoplay" height="480" src="https://drive.google.com/file/d/1q957P0FjBgWrI1YkYVw8YKzNX7GUGG57/preview" width="640"></iframe>

Β΄ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα: «Η Ορθόδοξη θεολογία και η “οντολογία” της τεχνολογίας: ανθρωπολογικές, πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές συνέπειες»

Το πρόγραμμα του Β΄ Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου, που διοργανώνει η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το «χάραγμα του θηρίου».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBwWXSf8RLSA4ajkcLIprJnRxkEKYUSJw3cI-Zosiv3aTrpjrMYsQ1oQLaKl7bK0KjhsaXjMC7oF5EDFCW4Y1OHeEsqRBK90gkeaCYaNq-W0Kwj6YC0ZcnmPHKnzTtrZjdERkBkOH9D7tYg65272mwgXVf0IeLdSPc1C5srhSGBFUrKhIy-z6wAHXY/s501/eptakefalo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="501" data-original-width="435" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBwWXSf8RLSA4ajkcLIprJnRxkEKYUSJw3cI-Zosiv3aTrpjrMYsQ1oQLaKl7bK0KjhsaXjMC7oF5EDFCW4Y1OHeEsqRBK90gkeaCYaNq-W0Kwj6YC0ZcnmPHKnzTtrZjdERkBkOH9D7tYg65272mwgXVf0IeLdSPc1C5srhSGBFUrKhIy-z6wAHXY/s16000/eptakefalo.jpg" /></a></div> Δεν μπορεί κανείς να μην
παρατηρήσει πόσο λίγες είναι στην πατερική παράδοση οι ερμηνείες ειδικά στο θέμα
της «σφραγίδας του θηρίου». Οι Πατέρες έστρεψαν την προσοχή τους στο από πού θα
προέλθει ο Αντίχριστος· στο ποιον θα προσποιείται ότι είναι· στα θαύματα που θα
επιχειρήσει να κάνει· στο τι θα πρέπει να πιστεύουν και σε τι να μην
εμπιστεύονται οι αληθινοί χριστιανοί εκείνων των καιρών… Όμως, το εξωτερικό
χάραγμα, που ο Αντίχριστος θα θέτει σε όσους τον προσκυνούν, ελάχιστα
απασχόλησε τους Πατέρες. Το κύριο ήταν η προσκύνηση. 
Ο άγιος Ιππόλυτος Ρώμης κατανοούσε το χάραγμα στο χέρι ως θυμίαμα θυσιαστικό
προς το είδωλο, και το χάραγμα στο μέτωπο ως στέψη με τον τελετουργικό
ειδωλολατρικό στέφανο. 
Το πώς θα μοιάζει η εξωτερική σφραγίδα, με την οποία θα επισφραγιστεί η πλάνη –
δεν έχει τόση σημασία… Και απολύτως τίποτε δεν είπαν οι Πατέρες για το «υλικό»
από το οποίο θα γίνει η «σφραγίδα». 
Αξίζει να σεβαστούμε αυτήν την ομόφωνη σιωπή των Πατέρων. Εφόσον εκείνοι δεν
έκριναν αναγκαίο να μιλήσουν για το υλικό κατασκευής της σφραγίδας του
Αντιχρίστου και για την τεχνολογία της κατασκευής της, έχει άραγε νόημα εμείς
να δίνουμε έμφαση σε αυτό; Να θεολογούμε για κάτι, για το οποίο δεν είπε λέξη
ούτε η Γραφή ούτε οι Πατέρες, δεν είναι αυτό επικίνδυνο τόλμημα; Και το να
επιμένει κάποιος ότι οι νέες του εικασίες είναι «διδασκαλία της Εκκλησίας» και
να καταδικάζει τους διαφωνούντες, δεν είναι αυτός νεωτερισμός; Το να
φυλάσσουμε την παράδοση σημαίνει να συμφωνούμε με όσα είπε η παράδοση· να
επιτρέπουμε ποικιλία εκεί όπου οι προηγούμενοι φορείς της παράδοσης είχαν
μεταξύ τους διαφωνίες· και να σιωπούμε εκεί όπου οι Πατέρες σιώπησαν με
ομογνωμία… 
Η παραδοσιακή αυτή προσοχή δικαιολογείται, μεταξύ άλλων, και από το εξής: αν
πεισθεί ο άνθρωπος ότι η σφραγίδα του θηρίου θα του προταθεί με μια ορισμένη
μορφή (π.χ. με τη μορφή γραμμωτού κώδικα, αριθμού, μικροτσίπ), τότε, στην
περίπτωση που η μορφή της σφραγίδας αποδειχθεί διαφορετική, ένας τέτοιος
άνθρωπος δεν θα μπορέσει εγκαίρως να αναγνωρίσει την πνευματική απειλή, όταν
αυτή έρθει με απροσδόκητο ένδυμα. 
Σήμερα όμως, αντίθετα προς την εκκλησιαστική παράδοση, ακούγονται αυτάρεσκα και
νεωτεριστικά επιχειρήματα για τη «σφραγίδα» και τον τρόπο επιβολής της όπως επί παραδείγματι: 
 
«Αν η ''σφραγίδα'' θα δίνεται με τον εξαναγκασμό με φανερή και ανοιχτή άρνηση
του Χριστού, τότε πολλοί δεν θα τη δεχτούν. Αν όμως δεν εξαναγκάζονται φανερά
και ανοιχτά να αρνηθούν την πίστη τους, τότε όλος ο κόσμος εύκολα θα την δεχτεί».
  
 
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να τοποθετηθεί
απαρατήρητα ένας γραμμωτός κώδικας - αριθμός στο σώμα του ανθρώπου. Αυτοί που επιτελούν
το ''μυστήριο της ανομίας'' ξέρουν πώς να το κάνουν έτσι ώστε να μη το
καταλάβουμε ποτέ, και σε εμάς δεν θα το αποκαλύψουν». 
 
«Όσοι πήραν αυτόν τον αριθμό, ήδη, θα μπορούσε να πει κανείς, βρίσκονται υπό
την επιρροή του Αντιχρίστου. Μην παίρνετε τίποτα! Γιατί δεν θα καταλάβετε πότε
θα πάρετε τη σφραγίδα του Αντιχρίστου!». 
 
«Αφού δεν βλέπουμε εξωτερικά πώς στον υπολογιστή προστίθενται τρία εξάρια, ποια εγγύηση υπάρχει ότι εξίσου απαρατήρητα δεν θα προστεθούν, με κακή
βούληση κάποιου (και όχι του υπολογιστή), και λόγια αποκήρυξης;» . 
 
«Στην πολυκλινική του νοσοκομείου δεν επιτρέπουν την εξέταση από γιατρούς,
αν δεν έχουμε μαζί μας ΑΜΚΑ. Οπότε, να μη πάμε και στα νοσοκομεία; Εκεί μπορούν
να μας κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς τη γνώση μας, να εμφυτεύσουν αυτά τα
''μικροτσίπ'' κ.λπ.» 
 
Η βασική διαφορά του «θεολογήματος των αριθμών κ.λπ.» από την παραδοσιακή
εκκλησιαστική διδασκαλία είναι ότι οι υποστηρικτές του δεν θέτουν το ερώτημα με
ποιες προϋποθέσεις θα συνδεθεί η χορήγηση της σφραγίδας του Αντιχρίστου. Κατά
τη γνώμη τους, το ζήτημα βρίσκεται στην ίδια τη διαδικασία χορήγησης, και όχι σε
αυτό που θα συμβολίζει η αποδοχή αυτής της «σφραγίδας». Ενώ, κατά την
εκκλησιαστική διδασκαλία, «η μόνη προϋπόθεση για τη λήψη της θα είναι η εκούσια
αναγνώριση του παγκόσμιου ηγέτη ως θεού». Οι νεωτεριστές θεωρούν ότι δεν
θα υπάρξουν καθόλου κοσμοθεωρητικές προϋποθέσεις: η σφραγίδα απλώς θα μπαίνει
σε οποιονδήποτε βρεθεί μπροστά και, για την αποτελεσματικότητά της, δεν θα έχει
καμία σημασία η στάση του «σφραγιζόμενου» ανθρώπου απέναντι στον Αντίχριστο. 
Παρά το κύμα αυτό του νεωτερισμού, στο Μήνυμα της Συνόδου της Εκκλησίας της
Ελλάδος της 9ης Φεβρουαρίου 1998 έγινε λόγος για μία απολύτως παραδοσιακή
εκκλησιαστική πεποίθηση: 
 
«Το ζήτημα περί της "σφραγίδος του Αντιχρίστου", για το οποίο τόσος
λόγος και γραφή έγινε τον τελευταίο καιρό, που διατάραξε την εσωτερική γαλήνη
των πιστών και προκάλεσε σύγχυση, διαμάχες και ανησυχίες τόσο μεταξύ των
επισήμων προσώπων όσο και μεταξύ του απλού λαού, δεν είναι καθόλου ζήτημα ούτε
για δημόσιες αντιπαραθέσεις και συζητήσεις ούτε, πολύ περισσότερο, για
προσωπικές και συλλογικές "αυθεντικές" ερμηνείες. Οι άγιοι Πατέρες με
τρόμο άγγιζαν τα θέματα της Αποκαλύψεως και με τη μέγιστη προσοχή διατύπωναν τις
γνώμες τους, συμβουλεύοντας να είμαστε εξαιρετικά άγρυπνοι και νηφάλιοι όταν
τυχόν χρειαστεί να συγκρίνουμε τα βιούμενα ιστορικά γεγονότα με όσα προφητικώς
περιγράφονται στην Αποκάλυψη. Η "σφραγίδα", είτε πρόκειται να είναι
το όνομα του Αντιχρίστου είτε ο αριθμός του ονόματός του, όταν έρθει η στιγμή
να τεθεί, τότε μόνον θα συνεπάγεται την αποκήρυξη του Χριστού και τη σύζευξη με
τον Αντίχριστο, όταν θα έχει εκουσίως γίνει δεκτή από τον άνθρωπο». 
 
Το ανώτατο συμφέρον του  Σατανά είναι η
επιθυμία να γίνει «Κύριος», δεσπότης, άρχοντας. Είναι η θέλησή του να
ανακατευθύνει στον εαυτό του εκείνα τα αισθήματα που οι άνθρωποι τρέφουν προς
τον Δημιουργό. Και επειδή, κατά την αντίληψη του πεσμένου αγγέλου, αυτά τα
αισθήματα είναι απολύτως εξηγήσιμα και συμφεροντολογικά, μπορεί κανείς απλώς να
τα εξαγοράσει. Τι ζητάτε από τον Δημιουργό; Να, όλα αυτά θα σας τα δώσω εγώ,
και μάλιστα σ’ αυτήν τη ζωή. Αδυνατώντας να χαρίσει πνευματικά δώρα, ο σατανάς
θα προσπαθήσει να τους κατακλύσει με γήινα, απτά δώρα, με τον επακόλουθο λόγο:
«Ξέχασε τον Θεό, σε μένα προσευχήσου – οι ανταμοιβές μου είναι πιο σίγουρες!»
(έτσι πειράζει ο δαίμονας Ασμοδαίος στη «Δέσποινα» του Ζουκόφσκι). 
Ο Αντίχριστος, ως «αντὶ-Χριστός», θα θελήσει οι άνθρωποι να σχετίζονται με
αυτόν όπως οι χριστιανοί με τον Κύριό τους (Αγίου Ιππολύτου, Ερμηνεία του Βιβλίου του Προφήτου Δανιήλ 4:49). Προϋποθέτει το χριστιανικό
βίωμα συνειδητότητα πίστεως; Ναι. Έτσι και ο σατανάς επιθυμεί να τον τιμούν
συνειδητά. Είναι υπερβολικά υπερήφανος για να δεχθεί υπηρεσία από εκείνους που
δεν αντιλαμβάνονται καν ότι τον υπηρετούν. Αν κατόρθωνε να εξαπατήσει κάποιον
και να τον οδηγήσει σε πράξη ευάρεστη στον σατανά, χωρίς ο αμαρτάνων να
γνωρίζει ποιον εξυπηρέτησε, αυτό δεν θα σήμαινε ότι ο σατανάς νίκησε τον Θεό
στο «στοίχημα» περί του ανθρώπου και της αποστολής του. Εάν όμως του δινόταν η
δυνατότητα να εξαναγκάσει ολόκληρη την ανθρωπότητα να διακηρύξει συνειδητά: «Σε
σένα, χορηγέ των γήινων αγαθών, υπηρετούμε, και όχι στον υπερουράνιο Θεό!», τότε η ματαιοδοξία του θα έβρισκε παρηγοριά (θα τον απογοητεύσουν μόνο οι άγιοι
προφήτες - ελεγκτές του, και αυτούς θα χρειαστεί να τους «εξαλείψει»). 
Γενικώς δεν πρέπει να ταυτίζουμε την πολιτική με τη θρησκεία. Στην πολιτική,
σκοπός είναι η εξουσία· όλα τα υπόλοιπα δεν είναι παρά μέσα. Για τον
Αντίχριστο, όμως, η παγκόσμια εξουσία δεν θα είναι ο σκοπός, αλλά μόνο το μέσο
για να αποκτήσει πρόσβαση στη βούληση των ανθρώπων. Η απατημένη βούληση, η
δεσμευμένη βούληση, είναι ακόμη μόνο η μισή νίκη. Εκείνη η διαμάχη μεταξύ
Θεού και διαβόλου, που βλέπουμε στις σελίδες του βιβλίου του Ιώβ, διεξάγεται
ακριβώς εξαιτίας του ανθρώπου. Η διαμάχη δεν έχει τελειώσει, διότι τίποτε δεν
έχει αλλάξει: «Ἔτσι καὶ τώρα ὁ Ἰώβ ὁ αὐτός, καὶ ὁ Θεὸς ὁ αὐτός, καὶ ὁ διάβολος ὁ
αὐτός». Και μόνο η ελεύθερη κλίση της ανθρώπινης βούλησης μπορεί να
επιλύσει αυτή τη διαμάχη. Οι πράξεις που τελούνται ασυνείδητα «δεν
λογαριάζονται» για την ουσία της διαμάχης δεν έχουν καμία σημασία. 
Εν ολίγοις, την «σφραγίδα τοῦ Ἀντιχρίστου» πρέπει ακόμη κανείς να την «αξιωθεί»
στα μάτια εκείνου που θα απονέμει αυτή τη σφραγίδα στους πιστούς του. 
Έτσι, η «σφραγίδα τοῦ Ἀντιχρίστου» δεν γεννά τόσο μια εσωτερική άρνηση του
Χριστού, όσο την εκφράζει. Η ψυχή εκείνη που έχασε την επιθυμία να ζει εν Χριστῷ,
ήδη φέρει μέσα της το πνεῦμα του Αντιχρίστου, το οποίο θα φανερωθεί στην
αποδοχή της «σφραγίδας». 
 
Η σφραγίδα ως σημείο κατοχής ιδιοκτησίας. 
 
Όπως στα νομίσματα του αρχαίου κόσμου απεικονιζόταν ο αυτοκράτορας για να
δηλώσει ότι το νόμισμα είναι δική του ιδιοκτησία, έτσι και η σφραγίδα του
μυστηρίου του Χρίσματος τίθεται επάνω μας, ώστε να δηλώσει ότι δεν είμαστε
πλέον δούλοι του κόσμου, ότι επιλέξαμε άλλον δρόμο: θελήσαμε να υπηρετήσουμε
τον Χριστό. Κατ’ ανάλογο τρόπο, η «σφραγίδα του Ἀντιχρίστου» θα σημαίνει
εκείνους τους ανθρώπους που ήδη πολύ πριν από την εξωτερική αποδοχή της, είχαν
χάσει την επιθυμία να αναζητούν τον Χριστό. 
Γι’ αυτό στους Πατέρες συναντάται μία αρκετά ευρεία κατανόηση της «σφραγίδας του Ἀντιχρίστου».<o:p></o:p>

«Μερικοί ἅγιοι Πατέρες,
χωρίς να αρνούνται την παραδοσιακή κατανόηση του χαράγματος του θηρίου στο δεξί
χέρι και στο μέτωπο, έδιναν ηθική ερμηνεία: το δεξί χέρι είναι η ενεργός ζωή
σύμφωνα με τις εντολές του Θεού, το μέτωπο είναι η γνώση της θείας αλήθειας.
Όποιος λάβει στο δεξί χέρι και στο μέτωπο το χάραγμα του θηρίου δεν θα μπορεί
να πράξει «αγορά», δηλαδή την εξαγορά της Βασιλείας των Ουρανών με αντάλλαγμα
την επίγεια ζωή. Η ερμηνεία αυτή βασίζεται στα λόγια της παραβολής του Κυρίου:
«Πραγματεύσασθε ἕως ὅτου ἔλθω» (Λουκ. 19,13)» (Ηγούμενος Ανδρόνικος (Τρουμπάτσεφ). Πατερική κατανόηση
της βιβλικής έννοιας της «σφραγίδας του Αντίχριστου». Έκθεση στην 7η Ολομέλεια
της Συνοδικής Θεολογικής Επιτροπής).
Και αλλού: «Η μνησικακία είναι σφραγίδα του Ἀντιχρίστου, και η καρδιά του
μνησίκακου είναι σφραγισμένη με τη σφραγίδα του. Και όταν ο Αντίχριστος (δηλαδή
το πνεῦμα τοῦ ἀντιχρίστου που ενεργεί στον κόσμο) θέτει αυτή τη σφραγίδα, από
αυτή τη σφραγίδα της μνησικακίας πάντοτε παγώνει η ανθρώπινη καρδιά… Έτσι
πεθαίνει ο άνθρωπος, όταν η καρδιά του σφραγισθεί με το μίσος. Αυτή η καταραμένη
μνησικακία καθιστά τον άνθρωπο τόσο αναίσθητο, ώστε οι ίδιοι οι άνθρωποι
αυτοκτονούν με διάφορους θανάτους» [415]. Οι εκδότες των διδαχών του οσίου
Νείλου εξηγούν: ο άγιος θεωρεί ότι όλες οι ταραχές, οι επαναστάσεις και οι
αναστατώσεις προέρχονται «ἀπὸ τῆς μνησικακίας, δηλαδή τῆς ὑπερήφανης
κατακρίσεως τῶν ἐλαττωμάτων τοῦ πλησίον, τῆς ἀσεβείας τῶν τέκνων πρὸς τοὺς γονεῖς,
τῶν ὑποτακτικῶν πρὸς τοὺς ἡγουμένους κτλ.… Ιδιαιτέρως και με λεπτό τρόπο, αυτό
το δηλητήριο της κατακρίσεως έχει εκχυθεί στα έργα τοῦ Λ. Τολστόι… Η νεολαία
που τα διαβάζει με ενθουσιασμό δηλητηριάζεται από τη νεότητά της με το φαρμάκι
της μνησικακίας και της κατακρίσεως, σφραγίζεται με τη σφραγίδα τοῦ Ἀντιχρίστου,
χάνει την εμπιστοσύνη προς την Ἐκκλησία» (Μεταθανάτιες διδασκαλίες του σεβάσμιου πατρός ημών
Νείλου του Μυροβλύτη, σελ. 56).
Ο όσιος Μακάριος της Ὀπτινα, μιλώντας για το ότι πολλοί ντρέπονται να κάνουν
τον σταυρό τους ενώπιον άλλων, υποθέτει: «Πώς λοιπόν ο εχθρός θέτει τη σφραγίδα
στο μέτωπο και στο δεξί χέρι; Δεν είναι αλλιώς, παρά εισάγοντας σταδιακά στα
ήθη του κόσμου τις πανουργίες του· και ακόμη δολίως κρύβεται με τις ενέργειές
του – υποβάλλει στους ανθρώπους τη σκέψη ότι δεν υπάρχει διάβολος». (Συλλογή επιστολών του πρεσβύτερου Ιερομονάχου
Μακαρίου της Όπτινα. Μόσχα, 1862. σελ. 368).
Οι θεολόγοι της προεπαναστατικής περιόδου προτιμούσαν να στρέφουν την προσοχή
τους στην εσωτερική κατάσταση των ανθρώπων και όχι στα εξωτερικά σημεία: 
«Αυτός ο αριθμός του θηρίου ή το όνομα του θηρίου δεν είναι σημείο καθαρά
γραμματικό, αλλά συμβολικό, μυστηριακό· πιθανότατα εκφράζει τον χαρακτήρα της
ομολογίας της πίστεως ή τον διεστραμμένο τρόπο σκέψεως και ζωής εκείνης της
κοινωνίας των ανθρώπων, η οποία εδώ ονομάζεται θηρίο. Να έχει κανείς το όνομα
του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματός του, με μυστικό νόημα σημαίνει να ομολογεί
εκείνη τη διδασκαλία που κηρύττει το θηρίο και έτσι να διακρίνεται από τους
λοιπούς» (Πέτρος, Επίσκοπος Τομσκ. Εξήγηση
της Αποκάλυψης. Τομσκ, 1885.σελ. 179· επίσης: Μπάρσοφ, Μ. Συλλογή άρθρων
σχετικά με την ερμηνευτική και εποικοδομητική ανάγνωση της Αποκάλυψης με
βιβλιογραφικό ευρετήριο. Μόσχα, 1902.σελ. 217).
Η Σύνοδος της Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀντιδρῶντας τὸν Ἰούνιο τοῦ 1997 ἐπεξήγησε: 
 
«Ἡ Ἐκκλησία μας ἀναγνωρίζει ὅτι ἡ σφραγὶς τοῦ Χριστοῦ δὲν εἶναι κάποιο ἐξωτερικὸ
σύμβολο, ἀλλὰ ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία ἁγιάζει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸ
Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος. Ἔτσι καὶ ἡ "σφραγὶς τοῦ Ἀντιχρίστου" δὲν εἶναι
κάτι ἐξωτερικὸ ἐπιβαλλόμενο ἔξωθεν, ἀλλὰ ἡ ἐκούσια ἀποκοπὴ ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου
Πνεύματος διὰ τῆς ἐκούσιας ἀρνήσεως τῆς πίστεως ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ Υἱὸς
τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτὴρ τοῦ κόσμου». 
 Όμως, ποία ἐρμηνεία δὲν ἔχει ποτὲ συναντηθῆ στὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση; Αὕτη ἡ
ἀντίληψη, ὅτι δήθεν ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ ἀθελήτως νὰ «συναντήσει» τὴν «σφραγὶδα τοῦ
Ἀντιχρίστου», ἡ ὁποία κατὰ τὸ παρὰ τὴν θέλησή του θὰ ἐπιφέρει πνευματικὴν ἀνατροπὴν
στὴν ψυχή του καὶ ἀπὸ δοῦλον Χριστοῦ θὰ τὸν μεταβάλει σὲ ὑπηρέτη τοῦ Ἀντιχρίστου. Αὕτη ἡ ἀντίληψη,
ποὺ συχνὰ ἐκφράζεται σήμερα ἀκόμη καὶ ἀπὸ μοναχοὺς (ἐνῶ οἱ μοναχοὶ στὴν Ὀρθοδοξία
εἶναι κλημένοι νὰ εἶναι φορεῖς καὶ φύλακες τῆς παραδόσεως), εἶναι κάτι ἐντελῶς
μοντερνιστικὸ. 
Μοντερνιστικὸ εἶναι ἐπειδὴ ἀντιφάσκει ἄμεσα μὲ τὴ φωνὴ τῶν Πατέρων, κατὰ τὴν
κρίση τῶν ὁποίων: 
«Τὸ νὰ προσκυνήσει κανείς τὸν Ἀντίχριστο καὶ νὰ δεχθεῖ τὴ σφραγίδα του σημαίνει
νὰ τὸν ἀναγνωρίσει ὡς Θεό, δηλαδή μὲ ἔργα, λόγια καὶ διάνοια νὰ τὸν ὁμολογήσει. Ἡ
ἐπιβολὴ τῆς σφραγίδος στὸ μέτωπο καὶ στὸ χέρι σημαίνει ἀλλοίωση τῶν λογισμῶν καὶ
τῶν πράξεων» (Ἀρέθας Καισαρείας). «Μηχανικά, με δόλο, δεν είναι δυνατόν να στερηθεί της πίστεως ένας χριστιανός, ο
οποίος φυλάσσεται άνωθεν. Το να θεωρεί κανείς υπερβολικό και ξένο προς τον
ορθόδοξο άνθρωπο τον αυξανόμενο φόβο απέναντι στους αριθμούς. Σύμφωνα με τη
διδασκαλία της Εκκλησίας, πρέπει να φοβάται κανείς τον Θεό περισσότερο από τους
εξωτερικούς κανονισμούς που ρυθμίζουν τη γήινη ζωή μας». (Μήνυμα του Ευλόγιου, Αρχιεπισκόπου Βλαντιμίρ και
Σούζνταλ, προς τον κλήρο της Επισκοπής Βλαντιμίρ // Ραντονέζ Αρ. 19-20, 2000).<o:p></o:p> Αλλά όχι, δεν ακούνε…  
Πρώτα ένα άτομο θα εμποτιστεί με το πνεύμα του Αντίχριστου και μόνο τότε θα
δεχτεί την εξωτερική σφραγίδα. Δεν είναι η σφραγίδα που προκαλεί την απώλεια
του Χριστού, αλλά η απώλεια της πίστης στον Χριστό που τελικά εκδηλώνεται και τελειοποιείται
με την αποδοχή της σφραγίδας. Αν ένα άτομο δεν είχε συνειδητή επιθυμία να ζήσει
«εκτός» του Χριστού, αν ο ίδιος δεν «απέκλεισε» τον Χριστό από το κατώφλι της
ζωής του, τότε αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Δεν μπορεί κανείς να σκεφτεί τόσο
ταπεινωτικά τον Χριστό. «Μοντερνισμός» είναι να πιστεύεις ότι ένα άτομο, άθελά
του και χωρίς να θέλει να χάσει τον έλεγχο του εαυτού του, μπορεί παρ' όλα αυτά
να χάσει τη σύνδεσή του με τον Χριστό. 
Από την ψυχή τον Χριστό μπορεί να τον εκδιώξει μόνο η αμαρτία. Η αμαρτία, την
οποία επιθυμεί ο ίδιος ο άνθρωπος. Ναι, η συνειδητή αποκήρυξη του Χριστού ως
Κυρίου και η λατρεία άλλου θεού δεν είναι η μόνη αμαρτία που οδηγεί στην τελική
εγκατάλειψη από τον Θεό. Και άλλες αμαρτίες, εάν δεν ''καούν'' μέσα στο μυστήριο της
μετανοίας, θα οδηγήσουν στο ίδιο τέλος. Δεν είναι εκεί το ζήτημα της διαμάχης
μας με τους «εσχατολόγους», ποια αμαρτία είναι προς θάνατον και ποια όχι. Το
ερώτημα είναι εντελώς άλλο: μπορεί άραγε μια άψυχη τεχνολογία να εισχωρήσει στη
ζωή του ανθρώπου μέχρι εκείνο το βάθος, όπου ο Χριστός ενώθηκε μαζί του στο
μυστήριο του Βαπτίσματος και της Θείας Κοινωνίας; 
Είναι γνωστό ότι ο άνθρωπος, μέσα στις καθημερινές του βιοτικές μέριμνες,
μπορεί να λησμονήσει την άνω κλήση του. Μπορεί απαρατήρητα να υποκαταστήσει την
αληθινή διακονία του Χριστού με κάτι ψεύτικο. Το ερώτημα όμως είναι άλλο:
μπορεί αυτή η υποκατάσταση να γίνει μέσα του από εξωτερική, τεχνολογική
επίδραση; Υπό τον όρο της ζωής σύμφωνα με τις εντολές του Χριστού και της
Εκκλησίας, μπορεί άραγε ένας, όχι κατ’ όνομα, αλλά ειλικρινής χριστιανός, να
στερηθεί τη σχέση του με τον Σωτήρα εξαιτίας κάποιου σήματος από δορυφόρο ή
επειδή σε κάποιο από τα χαρτιά όπου αναφέρεται το όνομά του κάποιος προσθέσει
ένα παγανιστικό σημείο; 
Δυστυχώς (και προς ντροπή μας), δεν θα στερήσει τους ανθρώπους από την
ελευθερία τους ο Αντίχριστος με τη μαγική του εξουσία, και έτσι θα μας επιβάλει
τη δύναμή του, αλλά οι ίδιοι οι άνθρωποι θα δεχθούν ένα τέτοιο τρόπο ζωής και
ένα τέτοιο σύστημα αξιών, ώστε να διώξουν τον Χριστό από τη ζωή τους. Και όταν
στο νου τους δεν υπάρχει χώρος για τον Σωτήρα, τότε θα εμφανιστεί στο μέτωπό
τους η «σφραγίδα του θηρίου». Όταν στις πράξεις τους οι άνθρωποι βαδίσουν στο
μονοπάτι της ανομίας, δικαιολογώντας όλες τις αμαρτίες τους και χωρίς να
αισθάνονται μετάνοια, τότε και στο δεξί τους χέρι θα αποτυπωθεί η ίδια
«σφραγίδα». Τον πέμπτο αιώνα, ο Άγιος Αυγουστίνος έδωσε την ακόλουθη ερμηνεία
της προειδοποίησης του Αποστόλου Ιωάννη για το «σημάδι του Αντίχριστου»: το
σημάδι, δηλαδή το στίγμα του εγκλήματος, θα χαραχθεί «στο μέτωπο για χάρη της
εξομολόγησης, στο χέρι για χάρη των πράξεων». 
Είναι ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε πώς στην Παλαιά Διαθήκη χρησιμοποιείται το
σύμβολο του “μετώπου”.  Ο Ησαΐας, απευθυνόμενος
στον «οίκο του Ιακώβ», λέει: «Το μέτωπό σου είναι από χαλκό» (Ησαΐας 48:4). Ως
αποτέλεσμα της ανομίας που διέπραξε ο βασιλιάς Οζίας, «εμφανίστηκε λέπρα στο
μέτωπό του» (Β' Χρονικών 26:19). Ο Δαβίδ χτύπησε επίσης τον Φιλισταίο γίγαντα
στο μέτωπο (Α' Σαμουήλ 17:49). Στο μέτωπο του Ααρών τοποθετήθηκε η πλάκα που
έφερε την επιγραφή  (Έξοδος 28:34). Έτσι,
το «μέτωπο» γίνεται ένας ορισμένος δείκτης της σχέσης ενός ατόμου με τον Θεό.
Αν κάποιος στρέψει το μέτωπό του στον Κύριό του, τα σημάδια της αγιότητας και
της αλήθειας αποτυπώνονται πάνω του.  Ότι το σημάδι στο μέτωπο και στο χέρι σημαίνει τήρηση των εντολών του Θεού,
αναφέρεται και στο Δευτερονόμιο (Δευτ. 6,6-8). 
Ένα άλλο σημαντικό και συχνά χρησιμοποιούμενο παλαιότερο σύμβολο είναι το “δεξί
χέρι”. Ο Κύριος κρατά τον δίκαιο από το δεξί χέρι και τον ενισχύει (Ησ. 41,13)·
ο Κύριος “θέτει στα δεξιά” τον δίκαιο (Ψαλμ. 15,8). Επομένως, η αντικατάσταση
του σημείου του Κυρίου με το σημείο του Αντιχρίστου, σημαίνει απόρριψη της
εντολής του Θεού και επιλογή της αμαρτίας. Ο απόστολος Ιωάννης ήταν αναμφίβολα
ριζωμένος στην Παλαιά Διαθήκη, και οι εικόνες που χρησιμοποιεί συνδέονται με
αυτές της Παλαιάς Διαθήκης». 
Για να κατανοήσει κανείς τη «σατανική σφραγίδα», πρέπει να τη συγκρίνει με τη
«Θεϊκή σφραγίδα». Για την τελευταία, ο προφήτης Ιεζεκιήλ λέει: 
 «Καὶ ἀνέκραγεν εἰς τὰ ὦτά μου φωνῇ μεγάλῃ λέγων· ἤγγικεν ἡ ἐκδίκησις τῆς πόλεως·
καὶ ἕκαστος εἶχε τὰ σκεύη τῆς ἐξολοθρεύσεως ἐν χειρὶ αὐτοῦ. καὶ ἰδοὺ ἓξ ἄνδρες ἤρχοντο
ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης τῆς ὑψηλῆς τῆς βλεπούσης πρὸς βοῤῥᾶν, καὶ ἑκάστου πέλυξ ἐν
τῇ χειρὶ αὐτοῦ· καὶ εἷς ἀνὴρ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐνδεδυκὼς ποδήρη, καὶ ζώνη σαπφείρου
ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ· καὶ εἰσήλθοσαν καὶ ἔστησαν ἐχόμενοι τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ
χαλκοῦ. καὶ δόξα Θεοῦ τοῦ Ἰσραὴλ ἀνέβη ἀπὸ τῶν Χερουβὶμ ἡ οὖσα ἐπ᾿ αὐτῶν εἰς τὸ
αἴθριον τοῦ οἴκου. καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυκότα τὸν ποδήρη, ὃς εἶχεν ἐπί
τῆς ὀσφύος αὐτοῦ τὴν ζώνην, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· δίελθε μέσην τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ
δὸς τὸ σημεῖον ἐπὶ τὰ μέτωπα τῶν ἀνδρῶν τῶν καταστεναζόντων καὶ τῶν
κατωδυνωμένων ἐπὶ πάσαις ταῖς ἀνομίαις ταῖς γινομέναις ἐν μέσῳ αὐτῆς. καὶ
τούτοις εἶπεν ἀκούοντός μου· πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν καὶ κόπτετε καὶ
μὴ φείδεσθε τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑμῶν καὶ μὴ ἐλεήσητε· πρεσβύτερον καὶ νεανίσκον καὶ
παρθένον καὶ νήπια καὶ γυναῖκας ἀποκτείνατε εἰς ἐξάλειψιν, ἐπὶ δὲ πάντας, ἐφ᾿ οὕς
ἐστι τὸ σημεῖον, μὴ ἐγγίσητε· καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου ἄρξασθε. καὶ ἤρξαντο ἀπὸ τῶν
ἀνδρῶν τῶν πρεσβυτέρων, οἳ ἦσαν ἔσω ἐν τῷ οἴκῳ». (Ιεζ. 9, 1-6). 
 
Όπως βλέπουμε, η σφραγίδα του Θεού τοποθετείται σε εκείνους που ζουν μέσα σε
έναν κόσμο ασεβών, αλλά δεν αποδέχονται το αντι-σύστημα των αντι-αξιών τους.
Αντίθετα, εκείνος που στους διεφθαρμένους λέει «καλό, καλό», αυτός ο ίδιος
έχει ήδη διαφθαρεί. Και πάνω του βρίσκεται η μη-Θεϊκή σφραγίδα… 
Το έργο του Αντίχριστου και της βασιλείας του είναι να καλλιεργήσουν έναν τρόπο
σκέψης που θα καταστήσει τους ανθρώπους ανίκανους να προσεύχονται στον Χριστό.
Μέσω της εκπαίδευσης και της διαφήμισης, μέσω των σχολείων και των εφημερίδων,
μέσω της τηλεόρασης, ακόμη και μέσω του εκκλησιαστικού (ψευδοεκκλησιαστικού)
κηρύγματος, οι άνθρωποι θα παρασυρθούν πρώτα στην θρησκευτική αδιαφορία και στη
συνέχεια στην ενεργή συμμετοχή σε διάφορα «παγκόσμια» μυστήρια. Και ακριβώς σε
τέτοιες μέρες «όποιος επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί» (Πράξεις 2:21) και αυτό αποδεικνύεται και από το εξής γεγονός. Τον Ιανουάριο του 1998, ήρθαν σε
μένα μερικοί νέοι, που προετοιμάζονταν να γίνουν πεντηκοστιανοί κήρυκες, και
μου είπαν ότι ήθελαν να γίνουν Ορθόδοξοι. Σύγκριναν για πολύ καιρό τη θεολογία
τους με την Ορθόδοξη, και στο τέλος κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι
πεντηκοστιανοί δεν είναι Εκκλησία. Τους ζήτησα να μου εξηγήσουν λεπτομερέστερα
ποιο ήταν το τελευταίο ερέθισμα που τους ανάγκασε να φύγουν από εκεί. Και ένας
από αυτούς εξηγεί: 
 
«Πρόσφατα ήμουν σε μια προσευχητική συνάθροιση των πεντηκοστιανών. Μετά από τις
συνήθεις προσευχές, άρχισαν να “ομιλούν γλώσσες”, η γλωσσολαλιά. Και αποφάσισα
εκείνη τη στιγμή να μην συμμετάσχω στη γενική προσευχή, αλλά να προσευχηθώ με
την ορθόδοξη προσευχή το “Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησέ με τον
αμαρτωλό!” Αλλά για ολόκληρα δέκα λεπτά δεν μπορούσα να θυμηθώ την αρχή αυτής
της προσευχής. Υπήρχε η αίσθηση ότι κάποια δύναμη είχε εισβάλει μέσα μου και
δεν μου επέτρεπε να απευθυνθώ στον Χριστό, ότι ελέγχει τη συνείδησή μου. Με
τεράστια προσπάθεια κατάφερα να θυμηθώ την αρχή της “Προσευχής του  Ιησού”, να αρχίσω να την προφέρω, και μέσα σε
ένα λεπτό όλα αυτά τα φαινόμενα γύρω μου ξαφνικά έπαυσαν, η προσευχή στις “γλώσσες”
έπαψε. Και κατάλαβα ότι είναι επικίνδυνο. Πρέπει να φύγω από τους
πεντηκοστιανούς». 
 
Δεν συμφωνείτε ότι είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς έναν προτεστάντη που δεν
μπορεί να θυμηθεί το όνομα του Ιησού; Κάτι εξαιρετικό πρέπει να του έχει
συμβεί, ώστε να ξεχάσει πώς λέγεται ο «καλύτερός» του φίλος... Μετά από αυτή την
ιστορία έγιναν κατανοητά για μένα τα λόγια του αποστόλου σχετικά με τη σωτηρία
μέσω της επίκλησης του ονόματος του Κυρίου. Φαινομενικά δεν υπάρχει τίποτα πιο
απλό. Ζήσε ειρηνικά μέχρι να έρθει η ώρα των δοκιμασιών και τότε σίγουρα θα
θυμηθώ το όνομα του Χριστού. Θα επικαλεστώ το όνομα του Κυρίου και θα σωθώ.
Αλλά αν ο άνθρωπος δεν ζει πλήρως τη ζωή της Εκκλησίας, την ορθόδοξη ζωή, πριν
την εμφάνιση του Αντιχρίστου, δεν θα μπορέσει να προστατεύσει τον νου και την
ψυχή του σε εκείνες τις τρομερές μέρες. Θα γίνει ως «ζόμπι». Οι δυνάμεις του
σκότους θα εισβάλουν μέσα του και θα αδειάσουν τη μνήμη του, θα παραλύσουν τη
βούλησή του για προσευχή. Δεν θα μπορέσει να επικαλεστεί το Σωτήριο Όνομα. Γι’
αυτό τώρα πρέπει να φροντίζουμε τον εαυτό μας, να φυλάμε τον νου μας και να
τρεφόμαστε με τον άρτο της ορθόδοξης πνευματικότητας. 
Από την άλλη πλευρά, δεν συνέβη αυτή η πνευματική απώλεια μνήμης του ονόματος
του Θεού σε κάποιον τυχαίο περαστικό. Αυτός ο άνθρωπος είχε ενταχθεί ο ίδιος
στην αίρεση και είχε περάσει αρκετά χρόνια εκεί. Αν ένας Ορθόδοξος Χριστιανός
περνούσε από μια λέσχη όπου είχαν συγκεντρωθεί Πεντηκοστιανοί, είναι απίθανο να
του συμβεί κάτι παρόμοιο. Μόνο ο ίδιος ο άνθρωπος μπορεί να κάνει τον εαυτό του
τέτοιο ώστε η «σφραγίδα του Αντίχριστου» να είναι αποτελεσματική σε αυτόν. 
Επομένως, δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε υπερβολικά τους προπαγανδιστές που
προσφέρουν τρομακτικές «λογικές αλυσίδες» λέγοντας ότι όποιος αποδέχεται τον αριθμό,
στη συνέχεια θα υποκύψει στον πειρασμό να αποδεχτεί μια ηλεκτρονική κάρτα και
στη συνέχεια ένα μικροτσίπ, το οποίο θα αποδειχθεί η «σφραγίδα του
Αντίχριστου», και μετά την παρουσίαση αυτής της αλυσίδας στους έκπληκτους ακροατές
τίθεται το ερώτημα: «αν δεχθούμε τώρα τον αριθμό, πού θα σταματήσει κανείς;». 
Η απάντηση στο ερώτημα πού πρέπει να σταματήσει ένας Χριστιανός και να
απορρίψει «προσφορές που δεν μπορεί να αρνηθεί», είναι προφανής. Αν η προϋπόθεση για να μου πουλήσουν ένα
εισιτήριο τραμ είναι να απαρνηθώ τον Χριστό ή να λατρέψω τον ελεγκτή ως Θεό,
τότε το ίδιο το εισιτήριο του τραμ θα μπορούσε να γίνει το «χάραγμα του
θηρίου». Ότι εκδίδεται χωρίς θρησκευτικούς όρους, τότε ούτε αυτά θα είναι
πνευματικά επιβλαβή. Και δεν υπάρχει λόγος να συσκοτίσουμε αυτή την απλή
απάντηση με επιχειρήματα περί «παγκοσμιοποίησης», «ηλεκτρονικής χειραγώγησης»
και ενός «συλλογικού Αντίχριστου».   (συνεχίζεται)<o:p></o:p> <div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_18.html" itemprop="url">Ο φόβος του επερχόμενου συστήματος αποθαρρύνει τους σύγχρονους Χριστιανούς.</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_11.html?m=0" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ἡ ἰδέα τῆς ἀσυνειδήτου ἀποδοχῆς τῆς σφραγῖδος τοῦ Ἀντιχρίστου ἀντιφάσκει εἰς τὰ λεγόμενα τῶν Πατέρων.</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/pdf.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η Εσχατολογία του «Κινήματος κατά των Κωδικών - αριθμών» στο Φως της Ορθόδοξης Παράδοσης. (Ολόκληρο pdf)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ΜΗΠΩΣ ΕΝΑΣ «ΑΡΙΘΜΟΣ» ΣΤΕΡΕΙ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ; (ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΑΝΤΡΕΪ ΚΟΥΡΑΓΙΕΦ)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/05/blog-post_71.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">«Ο δρόμος προς τον Αντίχριστο είναι ιδεολογικός, όχι τεχνολογικός».</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/07/blog-post_29.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;">Ερωτήσεις προς τον π. Δανιήλ Σισόγιεφ</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/08/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> Ερωτήσεις προς τον π. Δανιήλ Σισόγιεφ (2)</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/04/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Δανιήλ Σισόγιεφ - Ερμηνεία της Αποκάλυψης Δ΄ Μέρος (αποσπάσματα)</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_10.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Β΄ Αποσπάσματα)</a><o:p></o:p><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_11.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Γ΄ Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> "Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Δ΄ Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_17.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Ε΄ Αποσπάσματα)</a></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (ΣΤ΄ Αποσπάσματα)</a></div></div>

<o:p> </o:p>

<o:p> </o:p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"></div>

Το «χάραγμα του θηρίου».

Δεν μπορεί κανείς να μην παρατηρήσει πόσο λίγες είναι στην πατερική παράδοση οι ερμηνείες ειδικά στο θέμα της «σφραγίδας του θηρίου». Οι Π...

Ο φόβος του επερχόμενου συστήματος αποθαρρύνει τους σύγχρονους Χριστιανούς.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjNi4ZF6Xkued6FkqkERa-MedLWoumt7AX9ZHwIQGd9YR_4w3q5kPl3_3EADJkeWXvpMAbrlxWvkBRnKR3iJTdzR0XTnj3QdaEMBUJpCJOUNZPVPoCmXBendRDbSQbE7kTV2PhBFfjfJayM2fy-oXWMo7k5gUObyTGMdojnRMqKmHU12_WnyVfBJRY/s450/332.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="300" data-original-width="450" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjNi4ZF6Xkued6FkqkERa-MedLWoumt7AX9ZHwIQGd9YR_4w3q5kPl3_3EADJkeWXvpMAbrlxWvkBRnKR3iJTdzR0XTnj3QdaEMBUJpCJOUNZPVPoCmXBendRDbSQbE7kTV2PhBFfjfJayM2fy-oXWMo7k5gUObyTGMdojnRMqKmHU12_WnyVfBJRY/s16000/332.jpg" /></a></div> <div style="text-align: justify;">«Αυτό το σύστημα
υποδουλώνει τους ανθρώπους», εξηγεί ο ανταποκριτής μας το περιεχόμενο του βιβλίου του Β.Π.
Φιλιμόνοφ. «Οι άνθρωποι πρέπει να παραμείνουν άνθρωποι». «Μια κάρτα, και μετά
ένα τσιπ, θα χρησιμεύει ως σύνδεσμος με τον έξω κόσμο. Χωρίς αυτήν, τίποτα δεν θα
μπορεί να αγοραστεί ή να πουληθεί. Ένα ανεπιθύμητο άτομο ή άτομα θα αποσυνδέονται
από το σύστημα και μένουν, σαν να λέγαμε, στο δρόμο, δίχως τίποτα».</div>
Επομένως, είναι απαραίτητο να ενημερώσουμε δίνοντας πληροφορίες, να αντισταθούμε σε αυτό
το σύστημα ή να απαιτήσουμε μια εναλλακτική λύση τώρα, στο αρχικό στάδιο.<o:p></o:p> Η ζωή μας δεν είναι
αρκετή για να παρακολουθούμε τα πάντα και να πολεμάμε το αναπόφευκτο. Αλλά για
ποιο σκοπό; Για να μπορούμε ακόμα να «αγοράζουμε και να πουλάμε τα πάντα»; καθυστερώντας
την εξάπλωση των τσιπ; Αυτός είναι πραγματικά ο σκοπός της ζωής μας; Δεν θα
ήταν καλύτερο να αφιερώσουμε την υπόλοιπη δύναμή μας στην ενίσχυση της Αγίας
μας Πίστης, ώστε για χάρη του Κυρίου Ιησού Χριστού να μην φοβόμαστε μήπως
στερηθούμε την ευκαιρία να «αγοράζουμε και να πουλάμε τα πάντα»; Δεν νομίζετε
ότι οι σημερινοί ένθερμοι μαχητές ενάντια στο κακό του αύριο, όταν αυτό το
αύριο φτάσει πραγματικά, κινδυνεύουν να βρεθούν σε πόλεμο με τις χθεσινές
αντιλήψεις για το κακό; Και επειδή όλες οι προσπάθειές τους έχουν αφιερωθεί
στην αντίσταση αυτή, η εξάπλωση του τσιπ θα γίνει αντιληπτή ως το απόλυτο κακό!
Ωστόσο, αυτό δεν είναι το χειρότερο κακό. 
Ο ολοκληρωτικός διωγμός κατά του Χριστιανισμού και η καθολική του απαγόρευση δεν
είναι το χειρότερο κακό, αλλά η δειλία των χριστιανών, που είναι ανίκανοι να επιλέξουν
την απόρριψη του κόσμου, τις διώξεις, τον θάνατο, χάριν της πίστεως προς τον
Χριστό. 
Στην ουσία του πανικού-φόβου μπροστά στο τσιπ βρίσκεται η φιλία προς τον κόσμο.
Δεν θέλουν με τίποτε να χάσουν εκείνο το καθεστώς, το οποίο παρέχει στους
συγχρόνους χριστιανούς ο θεομάχος κόσμος «μεγαλοπρεπώς», να απολαμβάνουν τα
κοσμικά αγαθά, χωρίς να απαιτεί ακόμη, ως πληρωμή για αυτά, την άρνηση του
Χριστού. 
Θέλουν να «προστατεύσουν» τον εαυτό τους από την τελική δοκιμασία που θα πρέπει
να υπομείνει και να περάσει κάθε πιστός, και μοιάζουν με τεμπέληδες μαθητές που
δίνουν εξετάσεις, αφιερώνοντας όλη τους την ενέργεια, όχι διαβάζοντας, αλλά
στην ματαίωσή τους. Ελπίζουν να αποφύγουν τον πειρασμό που ετοιμάζεται για κάθε
βαπτισμένο άτομο, και για τον οποίο ο Απόστολος Πέτρος διδάσκει: «Ἀγαπητοί,
μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν
συμβαίνοντος ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι, χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν
τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι». (Α΄ Πέτρ. 4:12-13). 
Το αποτέλεσμα της δραστηριότητάς τους θα είναι ότι θα βρεθούν απροετοίμαστοι
για το μαρτύριο για τον Χριστό. Όλη τους η ενέργεια θα έχει δαπανηθεί στην
αποτροπή αυτών των συστημάτων, και όταν αναπόφευκτα έρθουν οι αληθινοί διωγμοί,
οι αγωνιστές κατά των εξετάσεων θα βρεθούν απροετοίμαστοι επάνω στο ίδιο το
αντικείμενο των εξετάσεων. 
Προσπαθούν να αναβάλουν την εντελώς τρομακτική εποχή των τσιπ, καθιστώντας τον
πόλεμο ενάντια στο Σύστημα έργο της ζωής τους. Επομένως, όταν ο πόλεμος λήξει (δηλαδή
να νικήσει το Σύστημα), η πίστη τους θα έχει καταρρεύσει. Θα βρεθούν
απροετοίμαστοι να πεθάνουν επειδή αρνήθηκαν να δεχτούν τα τσιπς όταν θα έχουν
συμβεί τα χειρότερα. Αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι. Αυτή την ετοιμότητα
πρέπει να την αναζωπυρώνουμε μέσα μας κάθε μέρα. Κάθε μέρα πρέπει να είμαστε
έτοιμοι να πεθάνουμε για τον Χριστό. Μια τέτοια ετοιμότητα επιτυγχάνεται και
εμφυτεύεται στην ψυχή με την επίγνωση των σημερινών, και όχι των αυριανών,
κινδύνων για την Πίστη, και όσοι έχουν αυτήν την ανδρεία της ψυχής, τη νίκη του
ολοκληρωτικού Συστήματος δεν θα τη θεωρήσουν ως ολοκληρωτική ήττα της
Εκκλησίας, και το τσιπ γι’ αυτούς δεν θα είναι πιο φοβερό από τον ίδιο τον
θάνατο. 
Για τους συγχρόνους όμως αγωνιστές κατά των «συστημάτων» η ανάπτυξη του
συστήματος «υποδουλώσεως του ανθρώπου» μέσω της αποκοπής του από τα κοσμικά
αγαθά, είναι προφανώς πιο φοβερό από τον θάνατο, πράγμα που είναι εσφαλμένο. Πιο
φοβερή από τον θάνατο είναι η άρνηση του Χριστού. Για εκείνους δε που «απαιτούν
εναλλακτική λύση», φαίνεται ότι η αποκοπή από τον κόσμο είναι πιο φοβερή από
τον θάνατο.<o:p></o:p>

<div style="text-align: center;">«Εν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε·
ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον» (Ἰω. 16:33).</div><div style="text-align: center;">«Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν» (Α΄ Ἰω. 5:4).</div><div style="text-align: center;">«Ἑαυτοὺς δοκιμάζετε, εἰ ἐστὲ ἐν τῇ πίστει· ἑαυτοὺς δοκιμάζετε» (Β΄ Κορ. 13:5).</div><div style="text-align: center;"> </div><o:p></o:p>

Πρωτοπρεσβύτερος
Βλαδίμηρος Περεσλέγκιν <div style="text-align: justify;"></div><o:p></o:p>ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ: ''Ο φόβος του επερχόμενου συστήματος αποθαρρύνει τους σύγχρονους Χριστιανούς'', 13/12/2009.<o:p></o:p> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_11.html?m=0" itemprop="url">Ἡ ἰδέα τῆς ἀσυνειδήτου ἀποδοχῆς τῆς σφραγῖδος τοῦ Ἀντιχρίστου ἀντιφάσκει εἰς τὰ λεγόμενα τῶν Πατέρων.</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/pdf.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η Εσχατολογία του «Κινήματος κατά των Κωδικών - αριθμών» στο Φως της Ορθόδοξης Παράδοσης. (Ολόκληρο pdf)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ΜΗΠΩΣ ΕΝΑΣ «ΑΡΙΘΜΟΣ» ΣΤΕΡΕΙ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ; (ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΑΝΤΡΕΪ ΚΟΥΡΑΓΙΕΦ)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/05/blog-post_71.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">«Ο δρόμος προς τον Αντίχριστο είναι ιδεολογικός, όχι τεχνολογικός».</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/07/blog-post_29.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;">Ερωτήσεις προς τον π. Δανιήλ Σισόγιεφ</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/08/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> Ερωτήσεις προς τον π. Δανιήλ Σισόγιεφ (2)</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/04/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Δανιήλ Σισόγιεφ - Ερμηνεία της Αποκάλυψης Δ΄ Μέρος (αποσπάσματα)</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_10.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Β΄ Αποσπάσματα)</a><o:p></o:p><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_11.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Γ΄ Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> "Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Δ΄ Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_17.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Ε΄ Αποσπάσματα)</a></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (ΣΤ΄ Αποσπάσματα)</a></div></div>

Ο φόβος του επερχόμενου συστήματος αποθαρρύνει τους σύγχρονους Χριστιανούς.

«Αυτό το σύστημα υποδουλώνει τους ανθρώπους», εξηγεί ο ανταποκριτής μας το περιεχόμενο του βιβλίου του Β.Π. Φιλιμόνοφ. «Οι άνθρωποι πρέπει ν...