ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (4ο μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJFt004buWDC21nTGUpZno92k9IkodGFs-7ginBbVsQ0k5dQcjTPlrnixHmggjsR2HOiunGmehJGr-AtRzpV3FGvmX1Ojnywah4h3XItG3KjgMZwreE7Sc-QpG4j8L17jaR6RHp1aUBxAFC0xxDxO121pV1tePY3K6Zn_LJP1rQYgijuuGVShL-v_L/s960/11--25.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJFt004buWDC21nTGUpZno92k9IkodGFs-7ginBbVsQ0k5dQcjTPlrnixHmggjsR2HOiunGmehJGr-AtRzpV3FGvmX1Ojnywah4h3XItG3KjgMZwreE7Sc-QpG4j8L17jaR6RHp1aUBxAFC0xxDxO121pV1tePY3K6Zn_LJP1rQYgijuuGVShL-v_L/w640-h400/11--25.jpg" width="640" /></a></div>Πέρα ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ θάνατος ἔχασε την πνευματική ἐξουσία του ἐπί τοῦ ἀνθρώπου, ἔπαυσε πλέον νά εἶναι τό βέβαιο τέλος και κατέστη ἡ ἀρχή μιας νέας ζωῆς, πού δέν ἔχει τέλος ἢ ἀλλιῶς, ὅπως τό διατυπώνει ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ὁ Χριστός κατέστησε τον θάνατο ἀρχή ἀλλαγῆς γιά τήν ἀφθαρσία<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn1" name="_ftnref1" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[1]</a>. Ἔτσι, ὁ θάνατος παρουσιάζεται με θετική μορφή στον πεπτωκότα κόσμο, ὡς τρόπος μεταβάσεως στήν ἄφθαρτη ζωή<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn2" name="_ftnref2" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[2]</a> καί ἀναγκαῖο μέσο για το πέρασμα σε μία καλύτερη κατάσταση, αὐτήν τοῦ ἄλλου κόσμου ὅπου ὁ ἄνθρωπος θα γνωρίσει, ψυχῇ τε καί σώματι, ἕναν ἀνώτερο τρόπο ὑπάρξεως, ἀπαλλαγμένο ἀπό χωροχρονικά όρια<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn3" name="_ftnref3" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[3]</a>. Χάρις στο σωτηριώδες ἔργο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ θάνατος δέν ἀποτελεῖ πλέον μία πόρτα που κλείνει τήν ἐπίγεια ζωή, οὔτε βεβαίως μία πόρτα πού ὁδηγεῖ στά ὑπόγεια τοῦ Ἅδη, ὅπου μέχρι πρότινος πιστευόταν ὅτι φυλακίζονταν αἰώνια οἱ ψυχές, ἀλλά μία πόρτα πού ἀνοίγει πρός τήν οὐράνια ζωή καί ἐπιτρέπει στόν ἄνθρωπο να φθάσει στη βασιλεία τῶν οὐρανῶν<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn4" name="_ftnref4" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[4]</a>, ὅπου ὁ ἄνθρωπος θά λάβει τελικῶς, ψυχῇ τε καί σώματι, ἐφόσον εἶναι ἄξιος, τό πλήρωμα τῶν θείων δώρων. Ὁ θάνατος δέν εἶναι πλέον κάτι πού ἐκμηδενίζει τή ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά ἕνα γεγονός πού τοῦ προσφέρει πρόσβαση σε μία ζωή πιό ἀληθινή, σέ ἕναν καλύτερο τρόπο ὕπαρξης<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn5" name="_ftnref5" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[5]</a>, πληρέστερο<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn6" name="_ftnref6" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[6]</a>, ὄχι σε κάτι πού τόν φθείρει καί ἐν τέλει τόν ἀφανίζει, ἀλλά κάτι πού τόν ἀνυψώνει καί τόν κάνει να βιώνει τήν ἀνάταση τοῦ εἶναι του. Ὅπως τονίζει ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ διάβολος παρουσίασε τον θάνατο γιά τήν ἀπώλειά μας, για νὰ μᾶς πάρει πίσω στή γῆ, προκειμένου νά ἀπωλέσουμε κάθε ἐλπίδα σωτηρίας. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός ὅμως τόν ἐπανέφερε από την πλευρά του καί τόν μεταμόρφωσε ολοκληρωτικά<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn7" name="_ftnref7" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[7]</a>. Χάρις στὸν Ἰησοῦ Χριστό ὁ θάνατος ἔπαυσε πλέον νά εἶναι αἰτία φόβου και παραδόξως κατέστη μία ἐπιθυμητή πραγματικότητα, ὄχι βέβαια αυτή καθ' ἑαυτήν, αλλά στο μέτρο πού προσφέρει στον πιστό μία καλύτερη μορφή ζωῆς, ἐγγύτερη πρός τόν Θεό. Οἱ Πατέρες ἀρέσκονται συχνά νά ἀναφέρονται στο παράδειγμα τῶν μαρτύρων οἱ ὁποῖοι ὁδεύουν μετά άγαλλιάσεως πρός τόν θάνατο<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn8" name="_ftnref8" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[8]</a>. Μολονότι δέν πρέπει νά ἐπιδιώκεται, γίνεται οἰκειοθελῶς ἀποδεκτός ἀπό τόν χριστιανό πού προετοιμάζεται νά τόν δεχθεῖ μέ τήν εἰς Χριστόν πίστη του. Θά μποροῦσε κανείς νά ἀντιτείνει ὅτι ἡ στάση αυτή δέν εἶναι καινοφανής, ἀφοῦ ἀπαντᾶ ἤδη σε πολλές φιλοσοφίες, ὅπως ὁ Πλατωνισμός καί ὁ Στωικισμός. Εν τούτοις, ὑπάρχει μία μεγάλη διαφορά, ἀφοῦ ἡ χριστιανική στάση διαφέρει τῆς ἀντίστοιχης πλατωνικῆς, ὅπως πολύ εὔστοχα τονίζει ὁ J. Daniélou, καί αὐτό γιατί «δέν ἀποσκοπεῖ στήν ἀπελευθέρωση τῆς ψυχῆς ἀπό τή φυλακή τοῦ σώματος, ἀλλά τήν ἀπελευθέρωση τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος ἀπό τήν δουλεία τῆς σάρκας»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn9" name="_ftnref9" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[9]</a>. Ἡ χριστιανική στάση διαφέρει επίσης καί ἔναντι τῆς στωϊκῆς, σύμφωνα μέ τήν ὁποία ἡ νίκη ἐπί τοῦ θανάτου εἶναι προδήλως πνευματική και ψυχολογική, ἤτοι ἐπί τῶν ἀντιλήψεων πού μᾶς κάνουν να φοβόμαστε τόν θάνατο. Αντιθέτως, γιά τόν χριστιανό εἶναι σημαντικό, ὅταν σκέφτεται ἢ δέχεται τόν θάνατο, νά ζεῖ ἐν Χριστῷ ἐγγύς τοῦ Θεοῦ. Ὑπό τό πνεῦμα αὐτό, ὁ Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας γράφει: «Καλύτερα για μένα να πεθάνω για τον Χριστό Ιησού, παρά να βασιλεύω στα πέρατα της γης... Εκείνον ζητώ, που πέθανε για μας... Και η γέννηση για μένα πλησιάζει. Συγχωρήστε με, αδελφοί... Μην κηρύσσετε τον Ιησού Χριστό αλλά επιθυμείτε τον κόσμο... Διότι, ενώ ζω, σας γράφω, ποθώντας να πεθάνω. Ο δικός μου έρωτας έχει σταυρωθεί, και δεν υπάρχει μέσα μου φωτιά σαρκική· αλλά νερό ζωντανό που μιλάει σε μένα μέσα μου, και μου λέει από μέσα: Έλα στον Πατέρα.»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn10" name="_ftnref10" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[10]</a>. Παρόμοια εἶναι καί ἡ στάση πού μᾶς περιγράφει ὁ Γρηγόριος Νύσσης, αναφερόμενος στον θάνατο τῆς ὁσίας Μακρίνης: «Αλλά όσο πλησίαζε στην έξοδο, καθώς έβλεπε όλο και περισσότερο την ομορφιά του Νυμφίου, με πιο έντονη βιασύνη ορμούσε προς εκείνον που ποθούσε, λέγοντας αυτά όχι πια προς εμάς που ήμασταν παρόντες, αλλά προς εκείνον τον ίδιο, στον οποίο ατένιζε αδιάκοπα με τα μάτια της.»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn11" name="_ftnref11" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[11]</a>. Στή συνέχεια τοῦ κειμένου, ὁ Γρηγόριος Νύσσης παραθέτει τήν προσευχή τῆς ἐκπνέουσας ὁσίας Μακρίνης, τά λόγια τῆς ὁποίας ανακεφαλαιώνουν τα προειρηθέντα καί μποροῦν νά χρησιμεύσουν ὡς κατακλεῖδα τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ: «Εσύ, λέει, Κύριε, διέλυσες τὸ φόβο μας γιὰ τὸ θάνατο. Ἐσὺ ἔκανες ἀρχὴ τῆς ἀληθινῆς ζωῆς τὸ τέλος τῆς ἐδῶ ζωῆς μας. Ἐσὺ γιὰ ἕνα διάστημα ἀναπαύεις μὲ ὕπνο τὰ σώματά μας καὶ τὰ ξυπνᾶς πάλι μὲ τὴν ἔσχατη σάλπιγγα (Α' Κορ. 15,52). Ἐσὺ δίνεις ὡς παρακαταθήκη στὴ δική σου γῆ, τὴ γῆ τοῦ σώματός μας, που διαμόρφωσες μὲ τὰ ἴδια σου τὰ χέρια καὶ παίρνεις πάλι πίσω ὅ,τι ἔχεις δώσει μεταμορ φώνοντας μὲ τὴ χάρη σου τὴ θνητή μας καὶ ἀσχημάτιστη φύση σὲ ἄφθαρτη. Ἐσὺ μᾶς ἔσωσες ἀπὸ τὴν κατάρα καὶ τὴν ἁμαρτία, ἀφοῦ ἔγινες γιὰ χάρη μας καὶ τὰ δύο. Ἐσὺ συνέτριψες τὰ κεφάλια τοῦ δράκοντα (Ψαλμ. 73,14) ποὺ ἀνοίγοντας τὸ πελώριο χάσμα τοῦ λαιμοῦ του μὲ τὴν παρακοὴ κατάπιε τὸν ἄνθρωπο. Ἐσὺ μᾶς ἄνοιξες τὸ δρόμο γιὰ τὴν ἀνάσταση συντρίβοντας τις πύλες τοῦ ἅδη' καὶ ἐξουδετερώνοντας τὸν κυρίαρχο τοῦ θανάτου….»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/4.html#_ftn12" name="_ftnref12" style="background-color: white; color: #007abe; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" title="">[12]</a>.<div style="mso-element: footnote-list;">

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> Πρός Θαλάσσιον, 42, CCSG 7, σ. 285.

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a>  ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εἰς τό κατά
Ματθαῖον, XXXΙ, 3.

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a> 107. Βλ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ, Ἐπιστολή
πρός Αὐτόλυκον, II, 267. ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ, Εἰς τήν Ἀνάστασιν, XL, XLIII.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Περί θανάτου, PG 46, 516C. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Περί
ἀναστάσεως νεκρῶν, 7. Ὁμιλίαι εἰς τήν Β' προς Κορινθίους ἐπιστολήν, Χ. 3.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, Κεφάλαια..., 54.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> Βλ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εἰς τήν πρός
Εβραίους ἐπιστολήν, IV, 4.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a> Βλ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εἰς τούς
Ψαλμούς, XLVIII, V.

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a>  Βλ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ, Πρός
Ρωμαίους, VI, 2.

</div>

<a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title="">[7]</a> Ἐγκώμιον εἰς τοὺς ἁγίους πάντας τούς ἐν
τῷ ὅλῳ τῷ κόσμῳ μαρτυρήσαντας, 1.

</div>

<a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title="">[8]</a> Βλ. ἐπί παραδείγματι Μ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Εἰς
τήν ἐνανθρώπησιν, 28-29 Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Εἰς τόν μάρτυρα Βαρλαάμ, 1.

</div>

<a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title="">[9]</a>  «La doctrine de la mort chez les
Pères de l'Église», εἰς Le
Mystère de la mort et sa célébration, Paris 1956, σελ. 143-144. Υπενθυμίζουμε ὅτι ἡ σάρκα τόσο γιά τόν
ἀπόστολο Παῦλο, ὅσο καί γιά τούς Πατέρες γενικότερα δεν περιγράφει τό σῶμα,
ἀλλά ὅ,τι ἀντιτίθεται στο πνεῦμα.

</div>

<a href="#_ftnref10" name="_ftn10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title="">[10]</a> Πρός Ρωμαίους, PG 5, 692-693.

</div>

<a href="#_ftnref11" name="_ftn11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title="">[11]</a>  Εἰς τόν βίον τῆς ὁσίας Μακρίνης,
23. 116.

</div>

<a href="#_ftnref12" name="_ftn12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title="">[12]</a>  Ἔνθ. ἀνωτ.., 24.

<o:p> </o:p>

</div>

</div> <div style="text-align: center;">ΠΗΓΗ: JEAN-CLAUDE LARCHET,</div><div style="text-align: center;">H ζωή μετά θάνατον</div><div style="text-align: center;">ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ</div><div style="text-align: center;">σελ. 43-52</div><div style="text-align: center;">ΑΠΟΔΟΣΗ ΜΕΡΙΚΩΝ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ:</div><div style="text-align: center;">IΣΤΟΛΟΓΙΟ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ''.</div><div style="text-align: center;"> </div> ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (1ο μέρος) </a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/2_13.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (2ο μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/3_17.html" itemprop="url"> Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (3ο μέρος)</a>

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (4ο μέρος)

Πέρα ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ θάνατος ἔχασε την πνευματική ἐξουσία του ἐπί τοῦ ἀνθρώπου, ἔπαυσε πλέον νά εἶναι τό βέβαιο τέλος και κατέστη ἡ ἀρχ...

Ανάσταση του Χριστού: το κεντρικό γεγονός του χριστιανισμού, που κανείς δεν είδε…

<div class="block-doc__above" style="background-color: white; border: 0px; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; font-size: 18px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><p class="block-doc__author" style="border: 0px; clear: both; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://gr.pravoslavie.ru/124691.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Πρωτοπρεσβύτερος Μαξίμ Κοζλόφ</a></div><article style="background-color: white; border: 0px; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; font-size: 18px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">Η Ανάσταση του Χριστού έλαβε χώρα την πρώτη ημέρα της εβδομάδας σύμφωνα με το αρχαίο εβραϊκό ημερολόγιο ή την Κυριακή, σύμφωνα με το σύγχρονο ημερολόγιο, την τρίτη ημέρα μετά τη σταύρωση. Οι πρώτοι που το έμαθαν ήταν οι φρουροί που είχαν τοποθετηθεί στον τάφο από τους Ιουδαίους άρχοντες. Ο λίθος που έκλεινε την είσοδο του τάφου βρέθηκε να έχει αποκυλισθεί, και ο τάφος ήταν άδειος. Τρομαγμένοι με αυτό που είχε γίνει, οι φρουροί έτρεξαν στην πόλη, όπου έλαβαν εντολή να διαδίδουν ότι το σώμα είχε κλαπεί από τους μαθητές.Το πρωί της Κυριακής, οι γυναίκες που ήρθαν στον Τάφο του Κυρίου, τον βρήκαν άδειο. Αυτές ήταν οι πρώτες που συνάντησαν τον αναστημένο Ιησού, αν και αρχικά δεν Τον αναγνώρισαν, καθώς Τον νόμιζαν για κηπουρό. Εκπληρώνοντας το αίτημα του Σωτήρα, οι γυναίκες έσπευσαν στους μαθητές Του για να τους ενημερώσουν για το συμβάν.<span class="content_image center link zoom" data-href="https://pravoslavie.ru/sas/image/104874/487481.b.jpg?mtime=1776244068" data-id="0" style="border: 0px; color: #555555; cursor: pointer; display: block; font-family: inherit; font-size: 14px; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: inherit; margin: 0px auto; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;" title="Απόσπασμα τοιχογραφίας του Τζιότο, πριν το 1305"><img alt="Απόσπασμα τοιχογραφίας του Τζιότο, πριν το 1305" src="https://pravoslavie.ru/sas/image/104874/487481.p.jpg?mtime=1776244068" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;" /><span class="content_image_text" style="border: 0px; display: block; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;">Απόσπασμα τοιχογραφίας του Τζιότο, πριν το 1305Μιλώντας για την Ανάσταση, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε το ότι παρόλο που πρόκειται για το κεντρικό γεγονός του χριστιανισμού, δεν το είδε κανείς... Είναι Μυστήριο.Η Ανάσταση είναι αδύνατο να απεικονιστεί. Πώς ανασταίνεται ένα νεκρό σώμα; Πώς η ψυχή, που κατέβηκε στον Άδη και συνάντησε τις ψυχές εκείνων που είχαν πεθάνει, επανέρχεται στη ζωή; Με ποιον τρόπο η πληρότητα του Προσώπου, το Οποίο ποτέ δεν χωρίζεται από τα άλλα Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας, περνά από την κατάσταση του θανάτου στην κατάσταση της Ανάστασης; Αυτό δεν το γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε μόνο ότι αυτό πράγματι συνέβη.Άλλαξε ο Χριστός μετά την Ανάσταση; Ναι. Το ανθρώπινο σώμα Του έγινε όπως ήταν το σώμα του ανθρώπου πριν από την πτώση του Αδάμ. Ο Χριστός μπορούσε να διαπερνά τους τοίχους: μπήκε στο δωμάτιο των μαθητών, παρόλο που οι πόρτες ήταν κλειδωμένες· μπορούσε να γίνεται αόρατος· κάτι διαφορετικό εμφανίζεται στην εμφάνισή Του. Φεύγει αυτό που οι άγιοι πατέρες αποκαλούν «πάχος σαρκός».Οι θετικιστικές θεωρίες του 19ου αιώνα παρουσίαζαν την Ανάσταση ως ψευδαίσθηση, απάτη, βεβήλωση. Αλλά δεν ήταν οι πρώτοι. Ήδη οι Ιουδαίοι αρχιερείς είχαν λύσει το ζήτημα απλά και πρακτικά από την άποψη, για να το πούμε με τη σύγχρονη γλώσσα, του «δημοσίων σχέσεων»: δωροδόκησαν τους στρατιώτες, ώστε να ανακοινώσουν στον λαό ότι το σώμα το είχαν κλέψει οι μαθητές. Και αυτός ο μύθος έφτασε ακόμη και στα βιβλία των ειδικών επιστημονικού αθεϊσμού του περασμένου αιώνα.Αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι η Ανάσταση του Χριστού, εκτός από τα περιστατικά εμφάνισης του Χριστού στους μαθητές, επιβεβαιώνεται από τις συνέπειες που είχε αυτό το γεγονός στη ζωή τους.Οι άνθρωποι που Τον ακολουθούσαν, δεκαπέντε περίπου από τους πιο στενούς μαθητές του και μερικές δεκάδες μαθητές του ενδιάμεσου κύκλου, δέχονται όλα αυτά ως αναμφισβήτητο γεγονός, ως κάτι που καθορίζει τα πάντα στη μετέπειτα ζωή τους. Σταματούν να φοβούνται. Εκεί που ο Πέτρος έτρεμε, όταν η υπηρέτρια τον αναγνώρισε ως μαθητή του Σωτήρα, στη συνέχεια όμως κηρύττει ανοιχτά μπροστά στους Ιουδαίους και είναι έτοιμος να υποστεί τον θάνατο. Και οι άλλοι απόστολοι πηγαίνουν ατρόμητοι μπρος στον θάνατο. Όλους τους, εκτός από τον Ιωάννη, θα τους σκοτώσουν. Αυτό δεν είναι καθόλου «θάνατος για μια ιδέα», παρόμοιος με τον θάνατο για τα παιδιά, για τη γυναίκα, για τα ιδανικά, για την πατρίδα. Οι ακόλουθοι του Χριστού γνωρίζουν ότι η Ανάσταση είναι ήδη εδώ, και δεν είναι τρομερό να πεθαίνει κανείς. Ο θάνατος δεν υπάρχει πια.Η Ανάσταση του Χριστού μας βοηθά να καταλάβουμε ότι ο χριστιανισμός δεν είναι φιλοσοφία, ούτε κοσμοθεωρία, ούτε σύστημα ηθικών κανόνων. Είναι ζωή. Ξέρω ότι η καρδιά μου χτυπά, μπορεί να με δέρνουν, να με βασανίζουν, αλλά αυτή τη γνώση δεν θα μου την πάρουν. Το ίδιο ισχύει και για τη γνώση του αναστημένου Χριστού, που χαρίζει την αιώνια ζωή.Όλοι ερχόμαστε σε επαφή με αυτή τη γνώση της Ανάστασης. Φυσικά, η έντασή της άλλαζε με την πάροδο των αιώνων. Η γνώση αυτή εκδηλωνόταν πιο έντονα στους αγίους, τους μάρτυρες και τους οσίους. Σε εμάς, τους απλούς χριστιανούς, είναι μικρότερη. Αυτή η γνώση σαν να μας αγγίζει ελάχιστα. Για παράδειγμα, αυτό συμβαίνει καμιά φορά στη νυχτερινή πασχαλινή λειτουργία, όταν ξαφνικά «διαπερνά» ακόμα και τον πιο σκληροτράχηλο άνθρωπο. Ή τη στιγμή της Θείας Κοινωνίας, όταν φαίνεται ότι μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα χωράει η αιωνιότητα. Πιθανώς, σχεδόν ο καθένας μπορεί να θυμηθεί μια παρόμοια εμπειρία στη ζωή του.Φυσικά, πρέπει να προσπαθούμε να εδραιώσουμε μέσα μας τη σκέψη ότι ο Χριστός πράγματι αναστήθηκε. Απλώς δεν πρέπει να προκαλούμε τεχνητά τέτοια συναισθήματα. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αντικαθιστούμε τη Χάρη με παιχνίδια της φαντασίας. Η Ανάσταση δεν είναι ψευδαίσθηση, είναι εμπειρία, για την οποία ο καθένας από εμάς πρέπει να ωριμάσει.</article><div class="block-doc__under" style="background-color: white; border: 0px; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; font-size: 18px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><p class="block-doc__author" style="border: 0px; clear: both; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://gr.pravoslavie.ru/124691.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Πρωτοπρεσβύτερος Μαξίμ Κοζλόφ</a> Μετάφραση για την πύλη gr.pravoslavie.ru: <a href="https://gr.pravoslavie.ru/123988.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Αναστασία Νταβίντοβα</a><p class="block-doc__source" style="border: 0px; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://foma.ru/voskresenie-xristovo.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;" target="_blank">foma.ru</a><p class="block-doc__date" style="border: 0px; clear: both; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">4/15/2026</div>

Ανάσταση του Χριστού: το κεντρικό γεγονός του χριστιανισμού, που κανείς δεν είδε…

Πρωτοπρεσβύτερος Μαξίμ Κοζλόφ Η Ανάσταση του Χριστού έλαβε χώρα την πρώτη ημέρα της εβδομάδας σύμφωνα με το αρχαίο εβραϊκό ημερολόγιο ή την ...

Περί ενός πλαστού κειμένου αποδιδόμενου στον Συμεών Θεσσαλονίκης

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEghuZrNwwCeqXj6cR2mf9Vf2t4BfsVK-_DtCnX5dLyOJ4VxvsS_9NeUvh3B5h5VKqL1aPStEG0RfNkwxc-Sh6i9m--3wZplHR7sguE_ASF5UgUqpWIEpvwo4BpcLsNZuR0_XgjbPB8_SAZ5AT36tbuatRpd0LhyyyXXxBywQ7Gpk5C2Aj4KUAQQsD-aaAqA" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="960" data-original-width="720" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEghuZrNwwCeqXj6cR2mf9Vf2t4BfsVK-_DtCnX5dLyOJ4VxvsS_9NeUvh3B5h5VKqL1aPStEG0RfNkwxc-Sh6i9m--3wZplHR7sguE_ASF5UgUqpWIEpvwo4BpcLsNZuR0_XgjbPB8_SAZ5AT36tbuatRpd0LhyyyXXxBywQ7Gpk5C2Aj4KUAQQsD-aaAqA=w480-h640" style="border: none; position: relative;" width="480" /></a> Το ανωτέρω απόσπασμα χρησιμοποιούν ως κύριο επιχείρημα οι πολέμιοι της συνεχούς Θείας Κοινωνίας και οπαδοί του "τριημέρου", αποδίδοντάς το στον Συμεών Θεσσαλονίκης, σπουδαίο Πατέρα και Διδάσκαλο του ΙΕ΄ αιώνος. Δεν είναι όμως κείμενο του Συμεώνος. Ας δούμε πως προέκυψε η πλαστογραφία. Η α΄ έκδοση των έργων του Συμεώνος έγινε το 1683 στο Ιάσιο από τον Δοσίθεο Ιεροσολύμων.<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: x-large; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiMapzwI31nTjyw5I6orCJdMatl-nVecNe45yiOH4C9rQUQ3ihX5hQf1wiJk3J1sEmKvcczq2DAu-jp2Yd9nF6oUSE_9CDTbKKR6tcVg7gzMrN3TMnEMpPvgM1NQnPG1SssJpBohHF3Xf87OUqD9yjuttE_XFYiKYAo8dauXmQCWfq5MADoaQgR9vthA5ch" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="2720" data-original-width="1695" height="520" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiMapzwI31nTjyw5I6orCJdMatl-nVecNe45yiOH4C9rQUQ3ihX5hQf1wiJk3J1sEmKvcczq2DAu-jp2Yd9nF6oUSE_9CDTbKKR6tcVg7gzMrN3TMnEMpPvgM1NQnPG1SssJpBohHF3Xf87OUqD9yjuttE_XFYiKYAo8dauXmQCWfq5MADoaQgR9vthA5ch=w325-h520" style="border: none; position: relative;" width="325" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;">(Το εξώφυλλο της α΄ εκδόσεως)</div> Το 1791 ο Πολυζώης Λαμπανιτζιώτης εξέδωσε το παραπάνω έργο σε απλοελληνική μετάφραση προσθέτοντας ανωνύμως στο τέλος το (πιθανώς δικό του) κείμενο "Διδασκαλία προς τους Ιερείς και Διακόνους".<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: x-large; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEigGJyLsKISsJMwpqiDIBCf5s0uDwTnyU7WsJflBiDZRCGeQMJ7Li4u8sRORQe8NCLwvSbi1CI6iohuOoVmcbwQkUBBvN0-Yy_uAtkrrEOAXjWke9SAmvAOYC0u3gPUO0HZ4mVBEUx6lfvlKsJNFlSlLmVAL4pPFoUgEQf7udL9GpTw7XHW6ZQ0WC4nSxtg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="762" data-original-width="554" height="371" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEigGJyLsKISsJMwpqiDIBCf5s0uDwTnyU7WsJflBiDZRCGeQMJ7Li4u8sRORQe8NCLwvSbi1CI6iohuOoVmcbwQkUBBvN0-Yy_uAtkrrEOAXjWke9SAmvAOYC0u3gPUO0HZ4mVBEUx6lfvlKsJNFlSlLmVAL4pPFoUgEQf7udL9GpTw7XHW6ZQ0WC4nSxtg=w269-h371" style="border: none; position: relative;" width="269" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;">(Άνω: Το εξώφυλλο της εκδόσεως του Λαμπανιτζιώτη. Κάτω: Ο πλήρης τίτλος της προσθήκης του έργου του "Διδασκαλία", το οποίο αναφέρεται ότι επιθεωρήθηκε από τον Κωνσταντινουπόλεως Καλλίνικο, πρόσωπο ανύπαρκτο την εποχή που έζησε ο Συμεών Θεσσαλονίκης)</div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: x-large; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi9G78gMc5hmMtrMkaH5qOH6tpsBDN-3kgXZ8pDi6Le4n2jFi3TfKcMsxkBqfGYust6GXvtQjIJib3WJlyyAdzuwrfYepIZR6Li7IyT7RHmA-6apqf-kE5sOiQbbKIjoQ-lfTihe6mDnyvFeNNbQRIDjGp_oKyIn81qUso5TQ2WYGaOUGyo32ebv1Ggt_jV" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="350" data-original-width="574" height="208" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi9G78gMc5hmMtrMkaH5qOH6tpsBDN-3kgXZ8pDi6Le4n2jFi3TfKcMsxkBqfGYust6GXvtQjIJib3WJlyyAdzuwrfYepIZR6Li7IyT7RHmA-6apqf-kE5sOiQbbKIjoQ-lfTihe6mDnyvFeNNbQRIDjGp_oKyIn81qUso5TQ2WYGaOUGyo32ebv1Ggt_jV=w342-h208" style="border: none; position: relative;" width="342" /></a></div> </div>Όλες οι επόμενες επανεκδόσεις βασίστηκαν στην έκδοση του Λαμπανιτζιώτη και το προστεθέν κείμενο θεωρήθηκε ως δήθεν κείμενο του Συμεώνος Θεσσαλονίκης. Βεβαίως, αυτό δεν ισχύει, αφού ούτε ο Migne το συμπεριέλαβε στον Πατρολογία, ούτε οι βιογράφοι του Συμεώνος το κατέγραψαν στην εργογραφία του Αγίου, ούτε φυσικά βρίσκεται ή μαρτυρείται σε κάποιο χειρόγραφό του. <div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgZjHtPXmMK0gCF7a9_m7fw9yHFh-3xXaoBdQmf2740NLOLaDdJEQkvmxYlxcnJBEUPR8u9O01GEIlOzoBkWdZg4BSX26EoYar489R8hjVHowiUatA7sI8L1F30v-T6pqkHT3XkD1nHaEamVKr6QYnUaK4ioXbOLoMRD7nZKWz3ZOzXUNHApU-MvGIIPika" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="5562" data-original-width="3471" height="349" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgZjHtPXmMK0gCF7a9_m7fw9yHFh-3xXaoBdQmf2740NLOLaDdJEQkvmxYlxcnJBEUPR8u9O01GEIlOzoBkWdZg4BSX26EoYar489R8hjVHowiUatA7sI8L1F30v-T6pqkHT3XkD1nHaEamVKr6QYnUaK4ioXbOLoMRD7nZKWz3ZOzXUNHApU-MvGIIPika=w218-h349" style="border: none; position: relative;" width="218" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;">(Το εξώφυλλο της εκδόσεως του Migne)</div>Για την Ιστορία, πρώτος την πλαστότητα του κειμένου, ως δήθεν έργο του Συμεώνος, απέδειξε ο μακαριστός μοναχός Θεοδόσιος Αγιοπαυλίτης (βλ. Ορθόδοξος Τύπος, 1-10-1972).Κλείνοντας παραθέτουμε από το γνήσιο κείμενο του Αγίου Συμεώνος (τόσο από το πρωτότυπο, όσο και από τη μετάφραση του Λαμπανιτζιώτη) τη γνώμη του για το ζήτημα της συχνής Θείας Κοινωνίας, η οποία επιβεβαιώνει το consensus patrum.<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjV82YAmOsXZf4NZZHYO1ACXEfdVf4jFQdZklq1gZGbW8Tx2rD3veOCsy3dYQxCXymy3w9QA1WBiWnsDOYGM1Eoi17smDrkkbsP5HLfroeghba2bY0XqlyssS03NG4TFldWPFSd8Tnko1-dbR1wpo4FrJ71Vw9rl868qe25-ztx_3bQr_7Ei1Z4lEuh6oVd" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img alt="" data-original-height="630" data-original-width="1575" height="256" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjV82YAmOsXZf4NZZHYO1ACXEfdVf4jFQdZklq1gZGbW8Tx2rD3veOCsy3dYQxCXymy3w9QA1WBiWnsDOYGM1Eoi17smDrkkbsP5HLfroeghba2bY0XqlyssS03NG4TFldWPFSd8Tnko1-dbR1wpo4FrJ71Vw9rl868qe25-ztx_3bQr_7Ei1Z4lEuh6oVd=w640-h256" style="border: none; position: relative;" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgmv2F-LZtRiiRE1tMNrFPBOW1dDKYg3BozeR39Y-Z8E8xxOlnUl-Aj4Bu3kcC3BAgWNyKEfPLuFzOu-KYrdCrfAfwmQ2Vno4cR-4vY0j09Is4vqvn_oPh4hTNcxQeQSSkq3qMUP_VPDL1VKer1C4JAW5-F6aq7ZGhYA9yMvfykgPaSwZ5G0WPlYhOC5CSV" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" data-original-height="392" data-original-width="343" height="583" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgmv2F-LZtRiiRE1tMNrFPBOW1dDKYg3BozeR39Y-Z8E8xxOlnUl-Aj4Bu3kcC3BAgWNyKEfPLuFzOu-KYrdCrfAfwmQ2Vno4cR-4vY0j09Is4vqvn_oPh4hTNcxQeQSSkq3qMUP_VPDL1VKer1C4JAW5-F6aq7ZGhYA9yMvfykgPaSwZ5G0WPlYhOC5CSV=w510-h583" style="border: none; position: relative;" width="510" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> </div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> </div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> </div><div class="separator" style="clear: both;">ΠΗΓΗ: <a href="http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/04/blog-post_18.html">http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2026/04/blog-post_18.html</a></div></div>

Περί ενός πλαστού κειμένου αποδιδόμενου στον Συμεών Θεσσαλονίκης

Το ανωτέρω απόσπασμα χρησιμοποιούν ως κύριο επιχείρημα οι πολέμιοι της συνεχούς Θείας Κοινωνίας και οπαδοί του "τριημέρου", αποδ...

''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (ΙΑ΄)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCGL6eOTW3KlmVMndbPFgzJ5UsoTGrSsBgiXCWLTOqHsejVK79AmJiP6L3g68OLxpftPr3VZNvKPZ36GXAzeTrS6qOZsMuajVzNcUzq1ysZhPeUxAA4hcujiKIoExQWwoyG4Heg6Jvh5U0KFipUbVwZrgiO8s7nT_FcRtBldbqKX9vAtluZHmIpuUk/s823/99%CE%B1.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="173" data-original-width="823" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCGL6eOTW3KlmVMndbPFgzJ5UsoTGrSsBgiXCWLTOqHsejVK79AmJiP6L3g68OLxpftPr3VZNvKPZ36GXAzeTrS6qOZsMuajVzNcUzq1ysZhPeUxAA4hcujiKIoExQWwoyG4Heg6Jvh5U0KFipUbVwZrgiO8s7nT_FcRtBldbqKX9vAtluZHmIpuUk/s16000/99%CE%B1.jpg" /></a></div> <iframe height="480" src="https://drive.google.com/file/d/1o_6sg94yute3QnliaCy8NgdyHVjCx49i/preview" width="640"></iframe><div> ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_20.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_25.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Β΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Γ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_18.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Δ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ε΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/03/blog-post_6.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (ΣΤ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/blog-post_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ζ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Η΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/blog-post_11.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Θ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/blog-post_13.html" itemprop="url">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ι΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_23.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_97.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική β΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική γ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_26.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική δ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/07/blog-post_5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική ε΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_88.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική στ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_24.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική ζ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/04/blog-post_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική η΄ μέρος)</a></div><div> </div>

''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (ΙΑ΄)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Β΄) ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ...

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (3ο μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghI9IhYs4xb8ZF0D9NOV8QQwKw4rcYiOehcllBG8CU1ny3jF2oQtXkOC4yRTiHO9DRd-qNhiIo9biAJiLosmN7xH-LgIV3iaJ_rj5abea8s-b4Nj_Hv8EmTpHXozaSnfDhXyyEhgkyBN3ArjPYafii1ZRy6C8IrIIUJd-Jn0pjjQG3JRT1KxV1iLDR/s2560/5e989cbb300000b406154555.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2560" data-original-width="1708" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghI9IhYs4xb8ZF0D9NOV8QQwKw4rcYiOehcllBG8CU1ny3jF2oQtXkOC4yRTiHO9DRd-qNhiIo9biAJiLosmN7xH-LgIV3iaJ_rj5abea8s-b4Nj_Hv8EmTpHXozaSnfDhXyyEhgkyBN3ArjPYafii1ZRy6C8IrIIUJd-Jn0pjjQG3JRT1KxV1iLDR/w267-h400/5e989cbb300000b406154555.jpg" width="267" /></a></div>Όπως προαναφέραμε, οἱ
Πατέρες θεωροῦσαν ὅτι ὁ θάνατος ἐπετράπη ἀπό τόν Θεό προκειμένου τό κακό καί ἡ
μεταπτωτική κατάσταση τῆς ἀνθρωπότητας νά μήν καταστούν αἰώνιες. Συγχρόνως ὅμως
ἐδίδασκαν ὅτι ὁ θάνατος καταργήθηκε ἀπό τόν Χριστό ὥστε ἡ θνητή κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου
νά μήν καταστεί ἀνερμάτιστη καί ὁ θάνατός του νά μήν γίνει αἰώνιος. Κάτι τέτοιο
θά ἀντιστρατευόταν πλήρως τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ να δημιουργήσει τόν ἄνθρωπο γιά
νά ζήσει καί ὄχι για να πεθάνει. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ὅτι ἡ πονηρία τοῦ ὄφεως
θά ἐπικρατοῦσε τῆς θείας βουλήσεως<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</a>. 
Διά τοῦ σωτηριολογικοῦ ἔργου τοῦ Χριστοῦ, ὁ θάνατος ἔχασε τόν ὁριστικό
χαρακτήρα πού εἶχε πρωτύτερα. Ὅπως τονίζει ὁ Μ. Αθανάσιος: «Δεν πεθαίνουμε
πλέον τώρα ως καταδικασμένοι, αλλά ως εκείνοι που πρόκειται να αναστηθούν,
αναμένουμε την κοινή ανάσταση όλων, την οποία στους κατάλληλους καιρούς θα
φανερώσει ο Θεός που και αυτήν πραγματοποίησε και χάρισε. Αυτή λοιπόν είναι η
πρώτη αιτία της ενανθρώπησης του Σωτήρα.<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</a>».
Μέχρι τά ἔσχατα τοῦ χρόνου και την ανάσταση νεκρῶν, ὁ θάνατος συνεχίζει να
υφίσταται για ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα, όσοι όμως διά τοῦ μυστηριακοῦ βίου και τῆς
τηρήσεως τῶν θείων ἐντολῶν ζοῦν ἐν Χριστῷ ἀπαλλάσσονται ἀπὸ τὴν τυραννία του.
Συμβαίνει μέν ὡς φυσικό γεγονός, παύει ὅμως νὰ θεωρεῖται ὡς ἐκμηδενισμός, καθώς
πλέον θεωρείται ὡς ἀνάπαυση ἡ ὕπνος<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</a>.
Σε πνευματικό επίπεδο ἀπώλεσε την ἐξουσία του, την τυραννία του, δεν προκαλεί
πλέον τέτοιο φόβο που να οδηγεῖ στὴν ἁμαρτία. Υπό τήν ἔννοια αὐτή, ὁ χριστιανός
ἀπελευθερώνεται ἀπό τόν θάνατο. Στο πλαίσιο αυτό ὁ Μ. Ἀθανάσιος γράφει: «Διότι
το ότι ο θάνατος έχει καταργηθεί και ότι ο σταυρός έχει γίνει νίκη εναντίον
του, και ότι πλέον δεν έχει καμία δύναμη αλλά είναι πραγματικά νεκρός, αποτελεί
όχι μικρό γνώρισμα και φανερή απόδειξη το ότι από όλους τους μαθητές του
Χριστού καταφρονείται, και όλοι επιτίθενται εναντίον του και δεν τον φοβούνται
πια, αλλά με το σημείο του σταυρού και με την πίστη στον Χριστό τον καταπατούν
ως νεκρό… όλοι όσοι ζουν εν Χριστώ τον καταπατούν, και μαρτυρώντας για τον
Χριστό περιγελούν τον θάνατο, τον εμπαίζουν και λένε τα λόγια που έχουν γραφεί
εναντίον του: Πού είναι, θάνατε, η νίκη σου; Πού είναι, άδη, το κεντρί σου;<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</a>»
(Α' Κορ. 15,55). Ὑπό τό αὐτό πνεῦμα ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος γράφει γιά τόν
θάνατο: «Δεν είναι πλέον φοβερός, αλλά έχει καταπατηθεί, έχει καταφρονηθεί,
είναι ευτελής και δεν αξίζει τίποτε… Διότι εκείνος που φοβάται τον θάνατο είναι
δούλος και υπομένει τα πάντα για να μην πεθάνει· ή αυτό, ότι όλοι ήταν δούλοι
του θανάτου, λέει, και επειδή δεν είχε ακόμη καταργηθεί, βρίσκονταν υπό την
εξουσία του· ή ότι οι άνθρωποι ζούσαν διαρκώς μέσα σε φόβο… διότι εκείνος που
δεν φοβάται τον θάνατο βρίσκεται έξω από την τυραννία του διαβόλου.<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</a>».
Αλλά και στην ομιλία του εἰς τὸ ἅγιον Πάσχα ἀναφέρει ὅτι ὁ θάνατος, ὁ ὁποῖος ἐθεωρεῖτο
τρομερός προ της ἐλεύσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατέστη όμως αμελητέος μετά τήν Ἀνάστασή
Του, διά τῆς ὁποίας οἱ πειρασμοί τοῦ διαβόλου ἔχασαν τήν ἐπήρειά τους. Πράγματι,
διά της Αναστάσεως αδιαφοροῦμε γιά τόν θάνατο, θέτουμε ἑαυτούς υπεράνω του παρόντος
βίου και μολονότι ἔχουμε υλικά σώματα, απολαμβάνουμε τά ἴδια προνόμια μέ τίς ἀσώματες
δυνάμεις<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</a>. 
Χάρις στη θυσία τοῦ Χριστοῦ, ὁ θάνατος ἔλαβε εντελώς νέο νόημα. Ὁ Ἰωάννης ὁ
Χρυσόστομος υπογραμμίζει το παράδοξο, ὅτι διά τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ
κατέστημεν ἀθάνατοι<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[7]</a>.
Υπό τό αὐτό πνεῦμα θέτει καί τό ἐρώτημα: «Βλέπεις τη σοφία του Θεού, πώς το
μεγαλύτερο από τα κακά, το κεφάλαιο της δικής μας συμφοράς, εκείνο που εισήγαγε
ο διάβολος, εννοώ τον θάνατο, αυτό το μετέβαλε σε τιμή και δόξα για εμάς· γι’
αυτό και οι αθλητές αγωνίζονται για τα βραβεία του μαρτυρίου;<a href="#_ftn8" name="_ftnref8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[8]</a>».
Ο ίδιος τονίζει σέ ἄλλο σημεῖο: «Μάθε λοιπόν τον προηγούμενο φόβο του, για να
θαυμάσεις, βλέποντας τη σημερινή του καταφρόνηση, τον Θεό που είναι η αιτία της
μεταβολής· μάθε την παλαιότερη δύναμή του, για να ευχαριστήσεις τον Χριστό που
στο τέλος τον αποδυνάμωσε, βλέποντας τη σημερινή του αδυναμία. Τίποτε δεν ήταν
παλαιότερα ισχυρότερο από εκείνον, αγαπητέ, και τίποτε ασθενέστερο από εμάς·
αλλά τώρα τίποτε δεν είναι ασθενέστερο από εκείνον και τίποτε ισχυρότερο από
εμάς. Είδες πόσο άριστη έγινε η μεταβολή; Πώς τα ισχυρά τα έκανε ασθενή και τα
ασθενή τα κατέστησε ισχυρά ο Θεός, δείχνοντάς μας και από τα δύο μέρη τη δύναμή
Του;<a href="#_ftn9" name="_ftnref9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[9]</a>».<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>                                                                                                                        συνεχίζεται<div style="mso-element: footnote-list;">

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a>  ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΛΥΏΝΟΣ, Κατά αἱρέσεων,
ΙΙΙ, 23, 1.

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a>  Περί ἐνανθρωπήσεως 10, PG 25b, 113C.

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a> Βλ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ὁμιλία εἰς τό
ὄνομα τοῦ κοιμητηρίου και εἰς τόν σταυρόν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ, 1. Ὁμιλία εἰς τό ἅγιον Πάσχα, 2. Ὁμιλίαι εἰς τήν Γενέσιν, XXIX,
7.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> Περί ένανθρωπήσεως 27, Πρβλ. 28-30.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a>  Εἰς
τήν πρός Εβραίους, IV 4. PG 63, 41-42.

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a>  Εἰς τό ἅγιον Πάσχα, 2.

</div>

<a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title="">[7]</a> Ὁμιλία
εἰς τό ὄνομα τοῦ κοιμητηρίου καί εἰς τόν σταυρόν του Κυρίου καί Θεοῦ καί
Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, 2.

</div>

<a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title="">[8]</a> Ἐγκώμιον εἰς τούς ἁγίους πάντας τούς ἐν
τῷ ὅλῳ τῷ κόσμῳ μαρτυρήσαντας, PG 50, 707.

</div>

<a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title="">[9]</a> Ὁμιλία εἰς τὰς ἁγίας Μάρτυρας Βερνίκην
και Προσδόκην παρθένους, καί Δομνίναν την μητέραν αὐτῶν, ὁμιλία ἐγκωμιαστική, 1.

<o:p> </o:p>

</div>

</div> ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (1ο μέρος) </a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/2_13.html" itemprop="url">Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (2ο μέρος)</a>

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (3ο μέρος)

Όπως προαναφέραμε, οἱ Πατέρες θεωροῦσαν ὅτι ὁ θάνατος ἐπετράπη ἀπό τόν Θεό προκειμένου τό κακό καί ἡ μεταπτωτική κατάσταση τῆς ἀνθρωπότητας ...

''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ι΄)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxvVUrvI5CbdCONuWWPK6KaAB9AJRry8uIiCJBd0IOWyLWN9dWoJFcpHIZz5Yl9DbQp33t1KY69DqD3WTP-jUtR8LbZT7OA-Rmc-f3u3v19yqqvUH7lA4EKgTrWpcBUTYttbndTgphr3-h-DwzH6qPGPRkZXZBVbqr515R6ik9KcPXdxilxEMAX08x/s659/101.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="181" data-original-width="659" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxvVUrvI5CbdCONuWWPK6KaAB9AJRry8uIiCJBd0IOWyLWN9dWoJFcpHIZz5Yl9DbQp33t1KY69DqD3WTP-jUtR8LbZT7OA-Rmc-f3u3v19yqqvUH7lA4EKgTrWpcBUTYttbndTgphr3-h-DwzH6qPGPRkZXZBVbqr515R6ik9KcPXdxilxEMAX08x/s16000/101.jpg" /></a></div><iframe height="480" src="https://drive.google.com/file/d/1oPOQ7pZa7FVgwGTBqJSPGaDlXk1uoVnm/preview" width="640"></iframe><div> </div><div> ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_20.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_25.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Β΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Γ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_18.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Δ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ε΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/03/blog-post_6.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (ΣΤ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/blog-post_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ζ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Η΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/blog-post_11.html" itemprop="url">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Θ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_23.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_97.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική β΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική γ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_26.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική δ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/07/blog-post_5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική ε΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_88.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική στ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_24.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική ζ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/04/blog-post_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική η΄ μέρος)</a><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> </div>

''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ι΄)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Β΄) ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'...

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (2ο μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixXhyCvkFMfPcVr05kCVeHzNoVL3nDdNiycQDUcWkKofrBpBV6ZwhIAdl_kL0mj-1VBWCC16HQU0jJ9Kq26UDQqbyZXCx7GUMcotjti86zshso7T4bfW6vOURqilogAEZBqQcUI7yiQCCzcfgSotmt0TVppXB_nb-KrDqIcOcpghFX22RzhRr1V4gU/s1521/234.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1521" data-original-width="1076" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixXhyCvkFMfPcVr05kCVeHzNoVL3nDdNiycQDUcWkKofrBpBV6ZwhIAdl_kL0mj-1VBWCC16HQU0jJ9Kq26UDQqbyZXCx7GUMcotjti86zshso7T4bfW6vOURqilogAEZBqQcUI7yiQCCzcfgSotmt0TVppXB_nb-KrDqIcOcpghFX22RzhRr1V4gU/w453-h640/234.jpg" width="453" /></a></div>Δέν θά πρέπει ὅμως νά
λησμονοῦμε ὅτι ὁ θρίαμβος τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου εἶναι ἐπίσης και μία
πνευματική νίκη. Διά τοῦ σταυρικοῦ του θανάτου ὁ Χριστός παρέδωσε τόν θάνατο
στήν ἁμαρτία καί ἀπάλειψε τίς ἁμαρτίες ὅλων τῶν ἀνθρώπων. 
Ἐπιπλέον ὁ Χριστός ἐνίκησε καί τήν πνευματική ἐξουσία, πού ἀσκοῦν ἐπί τῆς ἀνθρωπότητος
ὁ διάβολος<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</a>
καί οἱ δαίμονες, διά τοῦ θανάτου Αὐτοῦ, καί μάλιστα πρίν νά ἀπεθάνει ὁ ἴδιος, ἤδη
κατά τη διάρκεια τοῦ σταυρικοῦ του πάθους, τῆς ἀγωνίας Του καί κατά το σταυρικό
του μαρτύριο, όταν δηλαδή ήδη παρουσιάσθηκε ἐνώπιον του ἡ προοπτική τῆς
θανατώσεώς Του καί ὁ διάβολος τόν ὑπέβαλε σε μία σωρεία πειρασμῶν πού
σχετίζονται μέ αὐτόν τόν θάνατο<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</a>.
Πράγματι, ὁ διάβολος προσπάθησε νά ἐμφυσήσει στον Χριστό τον φόβο θανάτου, νά
τοῦ προκαλέσει ἀπελπισία, νά τόν κάνει νά ἀπορρίψει τό θεῖο θέλημα καί νά ἀπομακρυνθεῖ
ἀπό τόν Θεό ἤ ἀκόμη καί νά τόν ἐξεγείρει κατά τοῦ Θεοῦ. Ὁ Χριστός ὑπερίσχυσε τῶν
πειρασμῶν αὐτῶν ἀποδεικνυόμενος ἀπρόσβλητος, κρατώντας τό ἀνθρώπινο θέλημα
πάντοτε σύμφωνο πρός τό θεῖο θέλημα<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</a>,
διασφαλίζοντας ἔτσι σέ ὅσους ἑνώνονται μαζί Του και δέχονται τήν χάρη του, να
νικήσουν δι' αὐτῆς ὅταν τούς προκληθοῦν ἀντίστοιχοι πειρασμοί. Ἡ ἀγωνία τοῦ
Χριστοῦ στή Γεθσημανῆ ἀποτελεῖ κομβικό σημεῖο αὐτῆς τῆς σωτηριώδους
διαδικασίας. Ἡ φράση τοῦ Χριστοῦ «Πάτερ μου, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελθέτω ἀπ ̓ ἐμοῦ
τό ποτήριον τοῦτο· πλήν οὐχ ὡς ἐγώ θέλω, ἀλλ' ὡς σύ» (Μτθ. 26,39), μαρτυρᾶ τήν ἀπόρριψη
τοῦ πειρασμοῦ νά ὑποχωρήσει ἐνώπιον τοῦ φόβου του (ὅπως ἐκφράζεται στο α ́
μέρος του χωρίου) διά τῆς διατηρήσεως τῆς συμφωνίας τῆς ἀνθρώπινης βουλήσεως μέ
τό θεῖο θέλημα τοῦ Πατρός Του (ὅπως αὐτό ἐκφράζεται στο β ́ μέρος του χωρίου)<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</a>.
Υπό τό πνεῦμα αὐτό, ὁ Χριστός μᾶς ἔδειξε την οδό που πρέπει να ακολουθήσουμε ὅταν
μᾶς παρουσιασθεῖ ἀντίστοιχος πειρασμός, καθιστώντας μας ἔτσι ἱκανούς νά τόν ἀντιμετωπίσουμε
στον βαθμό που εἴμαστε ενωμένοι με Αὐτόν. Πράγματι, ὅπως ἀκριβῶς ἡ ἀνθρώπινη
θέληση τοῦ Χριστοῦ ἔλαβε ὑποστήριξη και δύναμη από τη θεία φύση του μέ τήν ὁποία
ήταν ενωμένη στο πρόσωπό Του, ἔτσι καί ἐμεῖς, παρά τίς ἀνθρώπινες αδυναμίες
μας, στηριζόμαστε καί ἀντλοῦμε δύναμη ἀπό τήν φώτιση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού μᾶς
ἀποστέλλει ὁ Χριστός, εφόσον είμαστε ἑνωμένοι μαζί Του. 
Ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου καί τῆς φθορᾶς εἶναι μέν φυσικό φαινόμενο,
αλλά συγχρόνως εἶναι καί νίκη ἐπί τῆς ἁμαρτίας καί ἐπί τῶν παθῶν πού ἐμφανίζονται
καί ἀναπτύσ σονται ἐνόψει τοῦ ἐπικειμένου θανάτου καί τῆς φοβίας πού προκαλεῖ
τό γεγονός αυτό. Γι' αὐτό καί ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου δέν ἀποκτά νόημα
γιά τούς ἀνθρώπους μόνον στα ἔσχατα τοῦ χρόνου, ὅταν ὅλοι θά ἀναστηθοῦμε, οὔτε ἁπλῶς
λειτουργεῖ ὡς πηγή ἐλπίδας και βεβαιότητος ὅτι ἡ πίστη μας δέν εἶναι μάταια (Α'
Κορ. 15,17). Ἡ πίστη αυτή συνεπάγεται γιά τήν πνευματική ζωή κάθε πιστοῦ τήν ἀπελευθέρωσή
του ἀπό τόν θάνατο, τήν ἁμαρτία, τά πάθη καί τόν διάβολο. Για τόν λόγο αὐτόν, ὁ
θάνατος καί ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ προ- σλαμβάνονται ἀπό τήν ἱερά Παράδοση, για
κάθε βαπτισμένο πιστό πού δέχεται τή θεία χάρη, καθιστοῦν τόν θάνατο μία ἀναγέννηση
πνευματική, σημαίνουν τον θάνατο τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου καί τήν γέννηση τοῦ νέου
(Β ́ Κορ. 5,17). 
Τα σχετικά βιβλικά χωρία παρουσιάζουν τον θρίαμβο του Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου ὡς
ὑπερίσχυση ἔναντι τῆς ἁμαρτίας ὄχι μόνον γιατί ὁ θάνατος θεωρείται συνέπεια τοῦ
προπατορικού ἁμαρτήματος, ἀλλά καί ἐπειδή γιά τήν πεπτωκυῖα ἀνθρώπινη φύση ὁ
θάνατος ἀποτελεῖ δυνητική πηγή τῆς ἁμαρτίας, ένα ἐργαλεῖο στα χέρια τοῦ διαβόλου
για να οδηγήσει τούς ἀνθρώπους στήν ἁμαρτία και στα χειρότερα πάθη. Πρόκειται
για ἕνα μέσο ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου βασιλεύει στην ανθρωπότητα ὁ νόμος τῆς ἁμαρτίας.
Γι' αὐτό ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφει: «καί αὐτός παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν, ἵνα
διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν το κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ' ἔστι τὸν
διάβολον, καί ἀπαλλάξη τούτους, ὅσοι φόβω θανάτου διά παντός τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν
δουλείας» (Εβρ. 2,14-15). 
Ἡ Ἁγία Γραφή καί οἱ Πατέρες παρουσιάζουν επίσης την νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ
θανάτου ὡς νίκη ἐπί τοῦ διαβόλου, ἀφοῦ ὁ θάνατος εἰσῆλθε στὴν ἀνθρώπινη φύση λόγω
της ένδοτικότητας τῶν πρωτοπλάστων στον πειρασμό, καί συνεπῶς, στο θέλημα τοῦ
διαβόλου, ἀφοῦ αὐτός χρησιμοποιεί τον φόβο τοῦ θανάτου ὡς ὄργανο χειραγώγησης
τοῦ ἀνθρώπου καί ὑποταγῆς του στήν ἁμαρτία και στα πάθη.<o:p></o:p>

<div style="mso-element: footnote-list;"> </div><div style="text-align: center;">                                                                                                                               συνεχίζεται</div><div style="mso-element: footnote-list;">

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> Βλ. ΜΑΞΙΜΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ, Εἰς τό Πάτερ ἡμῶν,
CCSG 23, σ. 36

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a> ΜΑΞΙΜΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ, Πρός Θαλάσσιον, 21,
CCSG 7, σ. 131.

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a> Βλ. ΜΑΞΙΜΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ, Πρός Θαλάσσιον,
21, CCSG 7, σ. 129-131- 42,
CCSG 7, σ. 287.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a>  Βλ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΑΖΑΝΖΗΝΟΥ, Λόγος
Λ'. ΜΑΞΙΜΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ, Προς Μαρίνον,
VI, PG 91, 65A-68D. VII, PG 91, 80C XVI, PG 91, 1961- III, PG 91, 48C XV,
PG 91, 160C, 164C, 165AB. 169C.

<o:p> </o:p> ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/04/1.html" itemprop="url">Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (1ο μέρος) </a>

</div>

</div>

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (2ο μέρος)

Δέν θά πρέπει ὅμως νά λησμονοῦμε ὅτι ὁ θρίαμβος τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου εἶναι ἐπίσης και μία πνευματική νίκη. Διά τοῦ σταυρικοῦ του θανά...

Η νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου και η σημασία της (1ο μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTJmqoALggiOiBHeMMtrU9b9f9AXqOiitx7cAh71LMcIz-Xx5gNRW3nzflHNuj6fvuhV_mWdOo8L4MOhLVb7LNinB0ARfUX3j2_u6przYzktIAgN6O_SaRtucdxna6MfyOgoQAU7sbBMSOygdgmDu15o3oKfG-WR6Ekl0iQHSiVZvnoyHJISSvhKCj/s620/11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="434" data-original-width="620" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTJmqoALggiOiBHeMMtrU9b9f9AXqOiitx7cAh71LMcIz-Xx5gNRW3nzflHNuj6fvuhV_mWdOo8L4MOhLVb7LNinB0ARfUX3j2_u6przYzktIAgN6O_SaRtucdxna6MfyOgoQAU7sbBMSOygdgmDu15o3oKfG-WR6Ekl0iQHSiVZvnoyHJISSvhKCj/s16000/11.jpg" /></a></div>Ὁ Χριστός, διὰ τῆς σωτηριώδους
οικονομίας του, ἀπελευθέρωσε τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸν θάνατο και του χάρισε την
αιώνια ζωή. Γιὰ τοὺς Πατέρες ἐπρόκειτο για τον κύριο σκοπό της ένσαρκώσεώς του.
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης γράφει με μοναδικό τρόπο ἐπί τοῦ θέματος τά ἑξῆς: «Ίσως
δε κάποιος, αν εξετάσει με ακρίβεια το μυστήριο, θα έλεγε ορθότερα ότι δεν
συνέβη ο θάνατος εξαιτίας της γέννησης, αλλά ότι, αντίθετα, για χάρη του
θανάτου προσλήφθηκε η γέννηση· διότι δεν ενδύεται τη σωματική γέννηση εκείνος
που ζει πάντοτε, έχοντας ανάγκη να ζήσει (ο Χριστός), αλλά επειδή μας ανακαλεί
από τον θάνατο προς τη ζωή.»<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</a>. 
Ὁ Κύριος ἐβίωσε οἰκειοθελῶς τόν θάνατο, ἀφοῦ ἔχοντας συλληφθεῖ θαυματουργικῶς ἀπό
τήν Παρθένο δέν ὑπέκειτο σέ αὐτόν φύσει καί συνεπῶς εἶχε ἐξαιρεθεῖ ἀπό τή
βιολογική μεταβίβαση τῶν συνεπειῶν τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</a>,
παρέμεινε δέ απρόσβλητος ἀπό τήν φθορά, ἀφοῦ ἡ σάρξ Του ἦταν αὐτή τοῦ θείου
Λόγου<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</a>
ή πάλι, ἐφόσον ἡ θνητή ἀνθρώπινη φύση Του ἦταν ἑνωμένη μέ τήν ἄφθαρτη θεία φύση
Του και ἀπολάμβανε συνεπῶς τῶν ἐνεργειῶν της<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</a>.
Διά τῆς Ἀναστάσεώς Του οἱ ἄνθρωποι ἔπαυσαν νά εἶναι καταδικασθέντες στον θάνατο
καί στήν φθορά, ἀφοῦ τους διασφάλισε τήν διά τῆς χάριτος ἀνάσταση στα ἔσχατα
διά τῆς ἐπανενώσεως τοῦ ἀναγεννηθέντος σέ ἀνωτέρα μορφή σώματός τους μετά τῆς
ψυχῆς τους, ὑπό ἄφθαρτη μορφή καί μή ὑποκείμενο πλέον στις μεταπτώσεις τῆς ὕλης
καί τοῦ χρόνου<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</a>. 
Γιά τούς Πατέρες, ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ σημαίνει «θάνατος τοῦ θανάτου»<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</a>,
ἡ δέ Ἀνάστασις Αὐτοῦ νίκη καί θρίαμβος όριστικός τῆς ζωῆς, αἰώνια καί ἄφθαρτη
ζωή. Γι' αὐτό τήν ἡμέρα τοῦ Πάσχα καί τίς ἑβδομάδες πού ἀκολουθοῦν στήν Ὀρθόδοξη
Ἐκκλησία ψάλλεται ἀδιαλείπτως «Θανάτω θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι
ζωήν χαρισάμενος». Ὁ Χριστός ἔχοντας προσλάβει στο πρόσωπό Του ὁλόκληρη τήν ἀνθρώπινη
φύση, ἀπελευθέρωσε τό σῶμα ὅλων τῶν ἀνθρώπων ἀπό τή φθορά καί τό ἀνέστησε διά
τοῦ σώματός Του<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[7]</a>.
Υπό το πνεῦμα αὐτό, ὁ Χριστός παρουσιάζεται ὡς ὁ νέος Ἀδάμ, ὁ ὁποῖος ἀντιστρέφει
την πορεία τῆς πτώσεως: «Ἐπειδὴ δὲ ὁ θάνατος ἦλθε διὰ μέσου τοῦ ἀνθρώπου, γι’ αὐτὸ
καὶ ἡ ἀνάστασι τῶν νεκρῶν ἔρχεται διὰ μέσου ἀνθρώπου. 
Ὅπως δηλαδὴ ἐξ αἰτίας τῆς συγγενείας μὲ τὸν Ἀδὰμ ὅλοι πεθαίνουν, ἔτσι καὶ ἐξ αἰτίας
τῆς συγγενείας μὲ τὸ Χριστὸ ὅλοι θὰ ζωοποιηθοῦν.» (Α' Κορ. 15,21). 
Πρέπει να τονισθεῖ ὅτι ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου εἶναι, ὄχι μόνον
πνευματική, ἀλλά καί φυσική πραγματικότητα, ἀφοῦ πράγματι καί μέ τρόπο ἀντικειμενικό
ὁ Χριστός συνέτριψε τόν θάνατο καί ἀναστήθηκε μέ τήν ἀνθρώπινη φύση Του για ὅλη
τήν ἀνθρωπότητα. Δεν πρόκειται περί μιᾶς ὑποκειμενικῆς ἀπόψεως τῆς πίστεώς μας,
ὅπως τήν θεώρησαν πολλοί ὑποτίθεται χριστιανοί θεολόγοι τις τελευταίες
δεκαετίες, ἰσχυριζόμενοι τήν «ἀπομυθοποίηση» τοῦ Χριστιανισμοῦ. Στο σημείο αὐτό,
ὀφείλουμε νά ἐπικαλεσθοῦμε τους λόγους τοῦ ἀποστόλου Παύλου: «Καὶ ἂν ὁ Χριστὸς
δὲν ἀναστήθηκε, ματαία εἶναι ἡ πίστι σας. Ἀκόμη εἶσθε μέσα στὶς ἁμαρτίες σας»
(Α' Κορ. 15,17) καί νά λάβουμε ὑπ' ὄψιν τό γεγονός ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι, σύμφωνα με
μία παλαιότατη παράδοση, ἀπό τήν Ἀνάσταση καί καθ' ὅλη τή διάρκεια τῶν ἑβδομάδων
πού ἀκολουθοῦν αὐτήν δέν λένε ἁπλῶς «Χριστός Ανέστη!», ἀλλά τό συνοδεύουν καί ἀπό
τήν ἐπιβεβαιωτική ἀπάντηση «Ἀληθῶς ὁ Κύριος!».  συνεχίζεται<o:p></o:p>

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> Λόγος Κατηχητικός ΛΑ', PG 45, 80Α.

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a> Βλ. ΜΑΞΙΜΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ, Πρός Θαλάσσιον ἀπορίες
ΞΑ'. ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, ΙΙΙ, 1

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a>  Πρβλ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ, Εἰς
τήν ἐνσάρκωσιν τοῦ Λόγου, 20. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ, Εἰς τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιον,
V, 19.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> Πρβλ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ, Πασχάλιες
ὁμιλίες, ΙΙ, 5.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a>  Βλ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ὁμιλίαι
εἰς τήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολήν, Χ. 2. Εἰς τό κατά Ἰωάννην εὐαγγέλιον, XXV, 2.
Εἰς τήν ἀνάληψιν, 2.

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a>  Βλ. ἐπί παραδείγματι ΜΕΘΟΔΙΟΥ
ΟΛΥΜΠΟΥ, Εἰς τήν Ἀνάστασιν, ΙΙΙ, 23. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εἰς τήν πρός
Κολοσσαείς, VI, 3. Ομιλία εἰς μάρτυρας, 1.

</div>

<a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title="">[7]</a> Βλ. Μ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Περί ἐνανθρωπήσεως τοῦ
Λόγου, 20.

<o:p> </o:p>

</div>

</div>