ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΙΑΝ ΑΝΑΣΑ Ο ΑΡΡΩΣΤΟΣ…

<p> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKf0if6MtDOLdxo_4PxEqchQOF3iFSwxeGKw3Hpf244HWKQuyjyd0ISBjhUbBUVP6J-kYuFEAkTC6NGux8wIn6lSJ3PG_7Tw2B1QWC0MUvLKQkuSsPRE75Sd9MSziKVbE1nZ3mb3Bhx0S8eBClrvlRwVBtF2AeguJ_S6eqrBN55Tm-fm3oVsvq1MGsQFs/s750/%CE%B1-410.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="750" height="379" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKf0if6MtDOLdxo_4PxEqchQOF3iFSwxeGKw3Hpf244HWKQuyjyd0ISBjhUbBUVP6J-kYuFEAkTC6NGux8wIn6lSJ3PG_7Tw2B1QWC0MUvLKQkuSsPRE75Sd9MSziKVbE1nZ3mb3Bhx0S8eBClrvlRwVBtF2AeguJ_S6eqrBN55Tm-fm3oVsvq1MGsQFs/w631-h379/%CE%B1-410.jpg" width="631" /></a></p> <p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%;">«<i>Είπε ο όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: “Όταν υπέφερα απ’ το πρώτο εγκεφαλικό, ήρθε ένας γιατρός από το Σωτηρία. Μου είπε: </i></span></p> <p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><i><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%;">- Γέροντα, και τα μάτια σου και το χέρι σου θα επανέλθουν. </span></i></p> <p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><i><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%;">Μεγάλη παρηγοριά μου έδωσε. Η αγάπη δεν εκδηλώνεται μόνο με το να δώσεις χρήματα. Πες στον άρρωστο έναν λόγο παρηγορητικό, να πάρει μιαν ανάσα…”</span></i><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%;">» (Από το βιβλίο του Μητρ. Αργολίδος Νεκταρίου, «Θα ’μαστε μαζί», Συντροφιά με τον άγιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη).</span></p> <p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%;">Ο μεγάλος σύγχρονος όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης, που και μόνο η μορφή και τα μάτια του προκαλούσαν ελέγχους συνειδήσεως και διάθεση μετανοίας, θίγει με τον προσωπικό και βιωματικό αυτόν λόγο του ένα πολύ κρίσιμο θέμα, που άπτεται της σχέσεως ιατρού και ασθενούς. Κι αξίζει ιδιαιτέρως να προσεχτούν τα λόγια του, διότι επρόκειτο περί ανθρώπου με ασυνήθιστη ευαισθησία στον πόνο και τη θλίψη, αφού όλη τη ζωή του σχεδόν την πέρασε μέσα στις δοκιμασίες, τον πόνο και τα βάσανα, με κατά καιρούς διαστήματα μεγάλης επισκέψεως του Θεού διά παρηγορίας και παρακλήσεως, ή καλύτερα: ζούσε την παρηγορία και την παράκληση της Χάρης του Θεού μέσα από τις θλίψεις αυτές. Γράφει εν προκειμένω ο γνωστός σοφός και άγιος Γέροντας, Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος, που ευλογήθηκε από τον Κύριο να γνωρίσει και να συναναστραφεί επί πολλά χρόνια τον όσιο Κατουνακιώτη: «<i>Πέρασε ο Γέροντας πολλές αρρώστιες και ταλαιπωρίες, ήταν συνεχώς στο κρεβάτι. Ήταν το 1976, που τον γνώρισα. Αλλά συνήθως ήτανε στο κρεβάτι, έτσι τον θυμάμαι. Μια φορά, μάλιστα, τον έπιασε απελπισία. Μου είπε: - Τόσα χρόνια στο κρεβάτι… Άμα σηκωθώ να κάνω ένα βήμα, ανοίγουν συνέχεια πληγές. Όταν με πλησίασε το πνεύμα της απογνώσεως, άκουσα τη φωνή της Παναγίας να μου λέει: “- Έτσι σε θέλεις ο Θεός”. Αυτός ήταν</i>!» Κι ακόμη άλλος επί χρόνια υποτακτικός του (π. Γ. Αθανασάκης) σημειώνει: «<i>Όλη του η ζωή ήταν μαρτυρική. Περισσότερο ήταν το μαρτύριο, παρά οι παρακλήσεις από τον Θεό. Είχε μεγάλες καταστάσεις Χάριτος, αλλά περνούσε και πνευματικές δυσκολίες</i>». </span></p> <p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%;">Λοιπόν, η γνώμη ενός τέτοιου έμπειρου στον πόνο και τις δοκιμασίες ανθρώπου αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Και τι λέει; Ότι γενικώς οι άνθρωποι, εξαιρέτως όμως ο γιατρός, λόγω και επαγγέλματος/λειτουργήματος, πρέπει να στέκει στο πλευρό του ασθενούς με τέτοια λεπτότητα και σεβασμό, που ο λόγος και η όλη στάση του να δημιουργεί κλίμα παρηγοριάς σ’ αυτόν, πράγματι στάση που όπως αφήνει να εννοήσουμε αποτελεί για τον άρρωστο το «φιλί της ζωής». Και δεν είναι υπερβολή: «<i>Να πάρει μια ανάσα</i>» σημειώνει. Γιατί; Διότι ένας αναγκεμένος άνθρωπος, είτε σωματικά είτε ψυχικά – αυτά τα δύο πάνε πάντοτε «παρέα» - βρίσκεται μπροστά στο φάσμα του θανάτου, χαρακτηρίζει ως «πνιγμό» σχεδόν την κατάστασή του. Ακόμη και για πιο ήπιες περιπτώσεις ασθένειας ο λογισμός της απώλειας της ζωής έρχεται υπόγεια στον νου του αρρώστου. Οπότε στην περίπτωση αυτή που βιώνεται μία υπαρξιακή στην ουσία κρίση, εκεί που ο άνθρωπος νιώθει να ταλαντεύεται στο μεταίχμιο των δύο κόσμων ή στην αίσθηση απώλειας της μέχρι τώρα πορείας του, εκεί χρειάζεται η υποστήριξη και η παρηγοριά. Κάποιος να του τονώσει το ηθικό, να του πει ότι δεν είναι μόνος, να του προσφέρει ένα αίσθημα ασφάλειας, μία όντως αγκαλιά. Κι αυτός – κι εδώ αναδεικνύεται το μεγαλείο του ως του πιο εγγύτερου προς τον ανθρώπινο πόνο – είναι ακριβώς ο γιατρός. </span></p> <p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%;">Ποιος δεν έχει ζήσει παρόμοιες καταστάσεις, όπως ο όσιος Γέροντας; Να κείτεσαι στο κρεβάτι του πόνου ή να αντιμετωπίζεις έστω μία απρόσμενη αρρώστια και ο γιατρός να έρχεται να σου δίνει ελπίδα. Ο λόγος του να γίνεται βάλσαμο στην καρδιά σου κι ίσως λιγότερο στο σώμα σου. Διότι διαρκώς επιβεβαιώνεται ότι ο ψυχολογικός παράγοντας είναι ό,τι ανώτερο και ισχυρότερο στη θεραπεία ενός ασθενούς. Ακόμη και στις περιπτώσεις των πασχόντων από καρκίνο, οι γιατροί το πρώτο που τονίζουν είναι η σημασία του ψυχολογικού παράγοντα. Διακεκριμένη πανεπιστημιακή ιατρός έλεγε προ ολίγο μόλις καιρού ότι ο ψυχολογικός παράγοντας υπερβαίνει κατά πολύ το πενήντα τοις εκατό για την ίαση των παθήσεων. Ποιος λοιπόν μπορεί να «συναγωνιστεί» έναν γιατρό, που εκ των πραγμάτων είναι ο ειδικός και έχεις εμπιστοσύνη στην εκτίμησή του; </span></p> <p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%;">Αλλά και αντιστρόφως δυστυχώς. Αρκετοί ασθενείς έχουν «εισπράξει» απόρριψη από τον γιατρό, ακόμη και στο… ιατρείο τους, λόγω της αποτομίας του χαρακτήρα του, λόγω της σκληρότητας του λόγου του – υπάρχουν κι εκείνοι που επιλέγουν το «σπαθί» για να μιλήσουν στον ασθενή – λόγω της όποιας πράγματι κούρασής του που τον κάνει να μη λαβαίνει υπ’ όψιν του τον ψυχολογικό παράγοντα και όσα παραπάνω αναφέραμε. Και ποιο το αποτέλεσμα; Η καταρράκωση του ασθενή, το σβήσιμο ίσως της ελπίδας μέσα του, ένα «πάγωμα» της καρδιάς του που του δίνει συντριπτικό κτύπημα για να βουλιάξει μέσα στην απόγνωσή του – το καλύτερο «φάρμακο» για να τελειώσεις τον ασθενή. Ποιος θα ήθελε να έχει έναν τέτοιο «γιατρό»; Πάντως όχι ο άγιος Εφραίμ αλλ’ ούτε και ο άγιος Πορφύριος που τόνιζε την ίδια αλήθεια: ότι η στάση του γιατρού επηρεάζει τα μέγιστα την κατάσταση και την πορεία του όποιου ασθενούς. </span></p> <p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%;">Και τι συμπληρώνει καίρια ο όσιος Γέροντας ως όρο για να λειτουργούν με τον σωστό τρόπο και ο γιατρός ασφαλώς αλλά και όλοι μας; Η αγάπη. Η αγάπη είναι η βάση που θα σε κάνει να δεις τον συνάνθρωπό σου, κατεξοχήν τον εν ανάγκαις ευρισκόμενο, ως άνθρωπο, ως… Χριστό! Ο ίδιος ο Κύριος έτσι δεν χαρακτήρισε ιδίως τον ελάχιστο συνάνθρωπο, που ψυχολογικά και σωματικά, είναι ο ασθενής; Ως τον Ίδιο! «Ό,τι κάνατε σ’ έναν από αυτούς τους ελαχίστους, σ’ εμένα το κάνατε». Κι ο απόστολος Παύλος θα το πει κι αλλιώς: «Αμαρτάνοντας στους αδελφούς και τραυματίζοντας τη συνείδησή του, στον Χριστό αμαρτάνετε!» Αλλά… πρέπει να είσαι έστω και λίγο χριστιανός! </span></p> <p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%;">Λόγος παρηγορητικός. Μια ανάσα! Ό,τι χρειαζόμαστε όλοι μας! Ό,τι πρέπει να κάνουμε όλοι μας!  <br /><br /><br /></span></p><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 13pt; text-indent: 36pt;"><a href="https://pgdorbas.blogspot.com/2025/10/blog-post_18.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></div><p></p>

ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΙΑΝ ΑΝΑΣΑ Ο ΑΡΡΩΣΤΟΣ…

  « Είπε ο όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: “Όταν υπέφερα απ’ το πρώτο εγκεφαλικό, ήρθε ένας γιατρός από το Σωτηρία. Μου είπε: - Γέροντα, κα...

Read more »

Μητροπολίτης Βενιαμίν της Πετρούπολης (2ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-dvJInLUP02WxJy0Tme_amvkkHOmtwCDpmFpFITTk4URsY_cJqG1TDBVE0mSXPYp8rp2mutgkg4FGKtAIWIB2aQ0ZECDNx7himdA8s2t2dARqpOHjGotsrvKzj3MnJAOVw0fjruxesPTc6Tzknh8GGVXz0rVB2M-CX3eiIJqosrgACNA0Y85VKtEc/s620/43.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="620" data-original-width="479" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-dvJInLUP02WxJy0Tme_amvkkHOmtwCDpmFpFITTk4URsY_cJqG1TDBVE0mSXPYp8rp2mutgkg4FGKtAIWIB2aQ0ZECDNx7himdA8s2t2dARqpOHjGotsrvKzj3MnJAOVw0fjruxesPTc6Tzknh8GGVXz0rVB2M-CX3eiIJqosrgACNA0Y85VKtEc/w494-h640/43.jpg" width="494" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><p></p><p></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="background-color: white; color: #101010; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Την επόμενη ημέρα, ο Μητροπολίτης εξέδωσε διάταγμα με το οποίο έθετε τον Βεντένσκι «εκτός της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας», εξηγώντας όλους τους λόγους που τον οδήγησαν σ’ αυτή την απόφαση. Ωστόσο, σημείωνε ότι ο αφορισμός μπορούσε να θεωρηθεί απλώς προσωρινό μέτρο, «έως ότου ο Βεντένσκι αναγνωρίσει το σφάλμα του και το αποκηρύξει».<br />Η διαταγή του Μητροπολίτη τυπώθηκε αμέσως σε όλες τις σοβιετικές εφημερίδες. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί ότι προκάλεσε έκπληξη και οργή ανάμεσα στους κομμουνιστές.<br />Ύστερα από λίγες ημέρες, ο Βεντένσκι, συνοδευόμενος από τον κομαντάντε της Πετρούπολης, Μπακάεφ, παρουσιάστηκε ενώπιον του Μητροπολίτη και του έφερε τελεσίγραφο: Ο Μητροπολίτης έπρεπε να διαλέξει: είτε να ανακαλέσει τη διαταγή του σχετικά με τον Βεντένσκι, είτε να είναι έτοιμος για δικαστική δίωξη εναντίον του ίδιου και πολλών άλλων κληρικών, σε σχέση με την υπόθεση της κατάσχεσης των εκκλησιαστικών θησαυρών. Προειδοποιήθηκε ότι από την επιλογή του θα εξαρτιόταν αν ο ίδιος θα καταδικαζόταν σε θάνατο μαζί με τα πλησιέστερά του πρόσωπα.</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Μητροπολίτης άκουσε με ηρεμία τις απειλές και αρνήθηκε κατηγορηματικά να υποταχθεί. Όταν ο Βεντένσκι και ο Μπακάεφ αποχώρησαν, ο Μητροπολίτης κατάλαβε πολύ καλά ότι οι απειλές τους ήταν ειλικρινείς· ότι, από τη στιγμή που αποφάσισε να αντιταχθεί στα σχέδιά τους να ιδρύσουν μια «επαναστατική Εκκλησία» καταστρέφοντας την αληθινή πίστη, είχε ουσιαστικά καταδικάσει τον εαυτό του σε θάνατο. Ωστόσο, δεν μπορούσε ούτε και ήθελε να εγκαταλείψει τον δρόμο που είχε επιλέξει.<br />Προβλέποντας το πλησίασμα του μαρτυρίου του, προετοιμάστηκε για ό,τι η μοίρα έμοιαζε να του επιφυλάσσει· έδωσε τις τελευταίες του εντολές για τη διοίκηση της μητροπόλεως, οργάνωσε τις τελευταίες συναντήσεις με φίλους και αποχαιρέτησε τους δικούς του.</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /></span></span><span style="background-color: white; color: #333333; font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="color: #101010;">Λίγες ημέρες αργότερα, όταν επέστρεψε στη Λαύρα από ένα σύντομο ταξίδι, βρήκε στα διαμερίσματά του ορισμένους «επισκέπτες»· τον ανακριτή, πολυάριθμους πράκτορες της Τσέκα και φρουρούς. Η μακρά και εξονυχιστική έρευνά τους στα δωμάτιά του αποδείχθηκε άκαρπη· τότε κατηγόρησαν τον Μητροπολίτη (καθώς και ορισμένους άλλους) για αντίσταση στην κατάσχεση των εκκλησιαστικών τιμαλφών. Τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό και, ύστερα από λίγες ημέρες, οδηγήθηκε στη φυλακή, όπου παρέμεινε μέχρι την ώρα του θανάτου του.<br />Η υπόθεση διεξήχθη όπως όλες οι «δίκες» της σοβιετικής δικαιοσύνης εκείνης της εποχής. Αυτή η τερατώδης δίκη προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση σε ολόκληρη την πόλη.<br />Πρώτα απ’ όλα, υπήρχε το ζήτημα της οργάνωσης της υπεράσπισης του Μητροπολίτη. Ορισμένοι οργανισμοί και σύλλογοι επιθυμούσαν να την αναθέσουν στον πρώην δημοφιλή δικηγόρο Ι. Σ. Γκουρόβιτς, έναν άνθρωπο που, αφότου οι κομμουνιστές ανέλαβαν την εξουσία, είχε εγκαταλείψει το δικηγορικό λειτούργημα και δεν συμμετείχε στα σοβιετικά δικαστήρια. Ο Γκουρόβιτς δίσταζε και ανέφερε μία ένσταση ως προς τη συγκατάθεσή του· την εβραϊκή του καταγωγή. Κανείς, όπως τόνισε, δεν είναι ασφαλισμένος απέναντι σε πιθανά σφάλματα· όμως, αν ένας Ρώσος δικηγόρος έκανε λάθος, δεν θα του το καταλόγιζαν, ενώ σε έναν Εβραίο συνήγορο θα το απέδιδαν σίγουρα, όσο έντιμος κι αν ήταν.<br />Όλες οι αμφιβολίες και οι συζητήσεις έλαβαν ξαφνικά τέλος, όταν ο Μητροπολίτης, μέσα από τη φυλακή, ζήτησε από τον Γκουρόβιτς να αναλάβει την υπεράσπισή του, προτρέποντάς τον να το δεχθεί χωρίς δισταγμό και προσθέτοντας ότι τον εμπιστευόταν πλήρως.<br />Όταν ο Μητροπολίτης Βενιαμίν εισήλθε στην αίθουσα του δικαστηρίου, φορώντας την αρχιερατική του στολή και κρατώντας τη ράβδο του, ακολουθούμενος από τον Επίσκοπο Βενέδικτο, άλλα μέλη του κλήρου και μερικούς λαϊκούς κρατουμένους, όλοι όσοι βρίσκονταν παρόντες σηκώθηκαν από τις θέσεις τους και παρακολούθησαν την πομπή μέσα σε απόλυτη σιωπή. Ο Μητροπολίτης τους ευλόγησε όλους.<br />Οι δικαστές άρχισαν την ανάκριση με τις συνηθισμένες τους δόλιες μεθόδους, προσπαθώντας να παγιδεύσουν τον Μητροπολίτη και να τον εξαναγκάσουν να αποκαλύψει ποιος τον ενέπνευσε και ποιος συνέταξε την πρόταση που είχε υποβάλει στην Επιτροπή της «Βοηθείας προς τους Πεινῶντας». Έδωσαν σαφείς υπαινιγμούς στον Μητροπολίτη ότι θα μπορούσε να σώσει τον εαυτό του απλώς και μόνο κατονομάζοντας «τους συντάκτες» ή ακόμη και αποκηρύσσοντας το περιεχόμενο της ίδιας του της πρότασης.<br />Το να σταλεί ο Μητροπολίτης Βενιαμίν στο εκτελεστικό απόσπασμα για το θάρρος των πεποιθήσεών του θα δημιουργούσε ένα είδος «δυσκολίας» για τους κομμουνιστές και θα τους εξέθετε. Αντίθετα, το να τον παρουσιάσουν ενώπιον των μαζών ως «μετανοημένο», ταπεινωμένο, ηθικά συντριμμένο — ως έναν άνθρωπο που είχε πλήρως υποταχθεί στις διαταγές των αρχών — θα αποτελούσε μια σοβιετική νίκη επί της Εκκλησίας.<br />Ο Μητροπολίτης προσποιήθηκε πως δεν πρόσεξε τα «σωσίβια» που του πρόσφεραν και, κοιτάζοντας κατευθείαν στα πρόσωπα των δικαστών, επανέλαβε με σταθερή φωνή: «Εγώ και μόνον εγώ το έκανα — τα σκέφθηκα όλα, συνέταξα, έγραψα και απέστειλα την πρόταση ο ίδιος. Δεν επέτρεψα σε κανέναν άλλον να συμμετάσχει στη λήψη αποφάσεων για τα ζητήματα που μου είχαν ανατεθεί ως αρχιερέα». Τα λόγια αυτά, φυσικά, υπέγραψαν την καταδίκη του. Όλοι όσοι παρευρίσκονταν στην αίθουσα του δικαστηρίου αντιλήφθηκαν το θάρρος και το μεγαλείο της ψυχής του, καθώς έτσι επιχειρούσε να προστατεύσει τους άλλους.<br />Όταν τελείωσε η ανάκριση, ο Μητροπολίτης, με αξιοπρέπεια και γαλήνη στο πρόσωπο, επέστρεψε στη θέση του, ενώ οι παρευρισκόμενοι αναστέναζαν και προσπαθούσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους. Μόνο ένας τόλμησε, στην αρχή της δίκης, να απευθυνθεί προς τον Μητροπολίτη με περιφρονητικό τόνο· ο συνήγορος υπεράσπισης, Γούροβιτς, αντέδρασε έντονα σε αυτή την ασέβεια.<br />Οι λοιποί κατηγορούμενοι —κληρικοί και λαϊκοί— διατήρησαν γενικώς την ψυχραιμία τους και δεν επιδίωξαν καμία εύνοια από τους δικαστές. Δεν υπήρξαν περιπτώσεις συκοφαντίας, καταγγελίας ή υπαινιγμών· κανείς δεν θέλησε να κατηγορήσει άλλον για να ελαφρύνει τη δική του μοίρα. Οι περισσότεροι από τους κατηγορουμένους στάθηκαν με αξιοπρέπεια, και μερικοί μάλιστα έδειξαν αληθινό ηρωισμό, δηλώνοντας ανοικτά τη συμφωνία τους με τη θέση του Μητροπολίτη.<br />Η δίκη διήρκεσε δύο εβδομάδες, και τότε το δικαστήριο άρχισε να καλεί τους μάρτυρες· ανάμεσά τους ήταν και κάποιος Κρασνίτσκι, ντυμένος με ιερατική στολή. Ο άνθρωπος αυτός ήταν προφανώς έμμισθος πράκτορας, οπλισμένος με ψευδείς κατηγορίες, αναιδείς ψευδολογίες και γενικολογίες. Στην παραφορά του να καταστρέψει τους αθώους και άδικα κατηγορουμένους, ξεπέρασε ακόμη και τα μέλη του δικαστηρίου. Έμοιαζε με αληθινό Ιούδα. Ακόμη και τα μέλη του δικαστηρίου κατέβασαν με αμηχανία τα μάτια τους κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του.<br />Επόμενος μάρτυρας ήταν ο ιερέας Μπογιάρσκι. Ήταν ένας από τους «δώδεκα» που είχαν υπογράψει την επιστολή που δημοσιεύθηκε στην <em data-end="135" data-start="127">Pravda</em>. Έμπειρος ρήτορας και δημοφιλής ιεροκήρυκας, αποδείχθηκε τελικά απογοήτευση για την κατηγορούσα αρχή, καθώς ο λόγος του υπήρξε φλογερή απολογία υπέρ του Μητροπολίτη και προκάλεσε μεγάλη εντύπωση σε όλους τους παρευρισκόμενους.<br />Ο επόμενος μάρτυρας, ο Εγκόροφ, καθηγητής του Τεχνολογικού Ινστιτούτου, εξήγησε με λεπτομέρεια τις διαπραγματεύσεις του Μητροπολίτη με την Επιτροπή. Η ειλικρινής του κατάθεση ανέτρεψε πλήρως τα προηγούμενα σημεία του κατηγορητηρίου. Τότε ο εισαγγελέας αμέσως κατηγόρησε τον Εγκόροφ ότι ήταν οπαδός του Μητροπολίτη και διέταξε τη σύλληψή του επί τόπου. Έτσι, ο Εγκόροφ προστέθηκε στους υπόλοιπους κρατούμενους. Τέτοια ήταν η θέση του μάρτυρα στα σοβιετικά δικαστήρια.</span></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span face=""Segoe UI","sans-serif""><br /></span></p><p style="text-align: justify;"><b style="color: #333333; text-align: right;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;">                                                                                                                                        </span>(συνεχίζεται)</span></b></p><p></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;"><o:p><b><span style="font-family: helvetica;"> </span></b></o:p></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><o:p><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><u><br /></u></b></span></o:p></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><o:p><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></b></span></o:p></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/blog-post_15.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Μητροπολίτης Βλαδίμηρος του Κιέβου και Γαλικίας</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/blog-post_16.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Μητροπολίτης Βενιαμίν της Πετρούπολης</span></b></a></p><p> </p><p style="text-align: justify;"><o:p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span></o:p></p><br /><p></p>

Μητροπολίτης Βενιαμίν της Πετρούπολης (2ο μέρος)

Την επόμενη ημέρα, ο Μητροπολίτης εξέδωσε διάταγμα με το οποίο έθετε τον Βεντένσκι «εκτός της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας», εξηγώντας όλους ...

Read more »

Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (2ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaMOF6qeCgWdMnvj42nQ4p-hY5vXyK3HYSK-0wBIihpcvlXMpIaRxIPo-yHsSjgFCDw7qUrBbrLOnDGsm5Z2vVAdfP3vSeHEg03-a0ueABVvm6H-jh4Xq0EpZHDyWtbN8z_-aePpsE5bWdx6MjBvq-hBZssJxG0W_QXAyKbr9kTv-EGObP3Ak_rol7/s300/90.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="276" data-original-width="300" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaMOF6qeCgWdMnvj42nQ4p-hY5vXyK3HYSK-0wBIihpcvlXMpIaRxIPo-yHsSjgFCDw7qUrBbrLOnDGsm5Z2vVAdfP3vSeHEg03-a0ueABVvm6H-jh4Xq0EpZHDyWtbN8z_-aePpsE5bWdx6MjBvq-hBZssJxG0W_QXAyKbr9kTv-EGObP3Ak_rol7/w400-h368/90.jpg" width="400" /></a></div><span style="font-size: medium;"><span style="color: #121212;"> <br /></span></span><p></p><p><span style="font-size: medium;"><strong style="color: #121212; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">4ος αιώνας</span></strong><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; text-align: justify;"><a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="color: #2b00fe;">[1]</span></b></a></span></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="204" data-start="18" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Ο πρώτος εκκλησιαστικός ιστορικός, ο Ευσέβιος Καισαρείας, δίνει μια εξαιρετικά δυσμενή εικόνα για την εκκλησιαστική ζωή κατά την περίοδο ανάμεσα στους διωγμούς στο τέλος του 3ου αιώνα:</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Και να, αυτή η πλήρης ελευθερία άλλαξε τη ροή των υποθέσεών μας· όλα άρχισαν να γίνονται όπως τύχαινε, χωρίς τάξη· αρχίσαμε να φθονούμε ο ένας τον άλλον, να περιλούζουμε ο ένας τον άλλον με προσβολές, και σχεδόν να φτάνουμε, με την πρώτη ευκαιρία, να πιανόμαστε στα όπλα· οι προεστώτες των Εκκλησιών να λογομαχούν μεταξύ τους, οι λαϊκοί να επαναστατούν εναντίον λαϊκών· η ανείπωτη υποκρισία και προσποίηση έφτασαν στο έσχατο όριο της αισχρότητας. Η κρίση του Θεού, κατά τη συνήθειά της, μας λυπόταν… Σαν να είχαμε στερηθεί κάθε λογική, δεν φροντίζαμε πώς να εξευμενίσουμε τον Θεό· σαν άθεοι, νομίζοντας πως τα έργα μας δεν αποτελούν αντικείμενο της φροντίδας Του, πράτταμε κακό πάνω σε κακό· και οι υποτιθέμενοι ποιμένες μας, απορρίπτοντας την εντολή της ευσεβείας, με όλο το πάθος και την μανία τους μπλέκονταν σε έριδες μεταξύ τους, αυξάνοντας μόνο ένα πράγμα: τον φθόνο, την αμοιβαία έχθρα και το μίσος, τις διχόνοιες και τις απειλές· και επιζητούσαν την εξουσία με την ίδια απληστία με την οποία οι τύραννοι επιδιώκουν την τυραννίδα. Τότε, ναι, τότε εκπληρώθηκε ο λόγος του Ιερεμία: “Σκότισε ο Κύριος εν τη οργή αυτού τη θυγατέρα Σιών, έρριψε εκ του ουρανού εις την γην την δόξαν Ισραήλ και κατέστρεψε πάντα τα περιφράγματά της” (πρβλ. Θρήν. 2, 1–2)… Όλα αυτά πράγματι εκπληρώθηκαν στις ημέρες μας. Με τα μάτια μας είδαμε πώς οι οίκοι προσευχής κατέρρεαν από τα θεμέλια ως την κορυφή, και τα θεία άγια βιβλία στη μέση της πλατείας παραδίδονταν στη φωτιά· πώς οι ποιμένες της Εκκλησίας κρύβονταν ντροπιασμένοι εδώ κι εκεί, πώς τους άρπαζαν βάναυσα και πώς τους περιγελούσαν οι εχθροί… Τότε, ακριβώς τότε, πολλοί προεστώτες των Εκκλησιών υπέμειναν με ανδρεία σκληρά μαρτύρια· πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν για τα κατορθώματά τους. Χιλιάδες άλλοι, μη έχοντας συνείδηση από τη δειλία τους, με την πρώτη επίθεση έχαναν κάθε δύναμη».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Η Εκκλησία γίνεται πλέον κυρίαρχη. Αλλά σημαίνει αυτό ότι γίνεται και πιο ευλογημένη ή πιο πνευματική; Όχι· το επίπεδο του κλήρου πέφτει ακόμη περισσότερο· η Εκκλησία δεν κινδυνεύει πια από έξω. Πρέπει να ανοίγονται πολλοί νέοι ναοί, χρειάζεται τεράστιος αριθμός νέων ιερέων. Το αποτέλεσμα; πολλοί γίνονται ποιμένες χωρίς να έχουν κλήση από τον Θεό.</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /> <br /> </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Δεν επαινώ την αταξία και την ακαταστασία που επικρατεί μεταξύ μας. Τώρα υπάρχει ο κίνδυνος μήπως ο άγιος βαθμός γίνει ο πιο περιγελασμένος, γιατί τα πρωτεία αποκτώνται όχι με την αρετή, αλλά με μηχανορραφίες... Δεν υπάρχει ιατρός που να μην μελετήσει πρώτα τη φύση των ασθενειών· ο προεστώς όμως της Εκκλησίας εύκολα βρίσκεται· χωρίς να έχει κοπιάσει, χωρίς να έχει προετοιμαστεί για τον βαθμό, μόλις τον σπείρεις, αμέσως φυτρώνει, όπως οι γίγαντες στους μύθους. Σε μία ημέρα κάνουμε αγίους και προστάζουμε να είναι σοφοί εκείνοι που τίποτε δεν έμαθαν και δεν έχουν μέσα τους τίποτε άλλο παρά τη θέλησή τους, όταν ανεβαίνουν στον βαθμό... Νομίζει πως, επειδή απέκτησε εξουσία, έγινε σοφότερος, τόσο λίγο γνωρίζει τον εαυτό του, τόσο πολύ η εξουσία τον στέρησε από τη δύναμη της κρίσεως!»<br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /> </span><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Ένας από τους λόγους, για τους οποίους ο ίδιος ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ύστερα από μακρές υπεκφυγές, τελικά αποδέχθηκε το ιερατικό αξίωμα, ήταν η ντροπή του για εκείνους που «</span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">χωρίς να είναι καλύτεροι από τους άλλους (αν δεν είναι και χειρότεροι), με χέρια – όπως λέει ο λόγος – ακαθάρτα και ψυχές ρυπαρές αναλαμβάνουν το πιο άγιο έργο και, πριν ακόμη γίνουν άξιοι να πλησιάσουν στο ιερατείο, εισβάλλουν στο ιερό, συνωστίζονται και σπρώχνονται γύρω από την Αγία Τράπεζα, θεωρώντας τον βαθμό αυτό όχι ως εικόνα αρετής, αλλά ως μέσο βιοπορισμού· όχι ως διακόνημα υπόλογο ενώπιον του Θεού, αλλά ως εξουσία που δεν δίνει λόγο. Και αυτοί οι άνθρωποι, φτωχοί σε ευσέβεια και αξιολύπητοι μέσα στη λάμψη τους, είναι σχεδόν πολυπληθέστεροι από εκείνους πάνω στους οποίους ηγούνται».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /> <br /> </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Κανείς ας μην μένει μακριά (από το ιερατικό αξίωμα): είτε είναι γεωργός, είτε ξυλουργός, είτε βυρσοδέψης, είτε κυνηγός, είτε σιδηρουργός· κανείς δεν αναζητεί άλλον οδηγό, δηλαδή ποιμένα επάνω του· καλύτερα να άρχεις, δηλαδή να ιερατεύεις, παρά να υποτάσσεσαι σε εκείνον που άρχει. Ρίξε από τα χέρια σου εσύ τη μεγάλη σφύρα, εσύ το ηνίο του αρότρου, εσύ τα φυσερά, εσύ τα ξύλα, εσύ τις λαβίδες και όλοι ελάτε εδώ, όλοι συνωστισθείτε γύρω από τη θεία τράπεζα».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Μερικοί έρχονται (στην ιερατική διακονία) κατευθείαν από το τραπέζι όπου αντάλλασσαν χρήματα, άλλοι, μαυρισμένοι από τον ήλιο, από το αλέτρι· άλλοι από τη σκαπάνη, άλλοι άφησαν το πηδάλιο του πλοίου και το στράτευμα, ακόμη μυρίζουν θαλασσινό νερό ή είναι γεμάτοι ουλές· άλλοι δεν έχουν καθαρίσει το δέρμα τους από τη μαυρίλα των καπνοδόχων· εσύ χθες ήσουν ακόμη στο θέατρο ανάμεσα στους κωμωδούς (και για όσα έκανες μετά το θέατρο είναι ντροπή να μιλήσω), και τώρα παίζεις εσύ μια καινούρια κωμωδία· μέχρι χθες ήσουν λάτρης των αλόγων και σήκωνες σκόνη ως τον ουρανό, χωρίς να έχεις άλλες προσευχές και ευσεβείς σκέψεις, και τώρα δείχνεις ταπεινός και ντροπαλός, αν και ίσως κρυφά επιστρέφεις στα παλιά σου ήθη· χθες, ως δικηγόρος, πουλούσες το δίκαιο και ερμήνευες τους νόμους πότε έτσι, πότε αλλιώς, και τώρα έγινες κριτής, δεύτερος προφήτης Δανιήλ· χθες καθόσουν στο δικαστήριο με γυμνό ξίφος και το βήμα σου το μετέτρεπες σε λησταρχείο νομιμοφανές, χθες δικαιολογούσες νομικά τη ληστεία και τη βία, και τώρα πόσο πράος και ταπεινός φαίνεσαι! Δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι κάποιος μπορεί τόσο εύκολα να αλλάξει ένδυμα, όπως εσύ άλλαξες τρόπο ζωής».<br /> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /> </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Δεν παρασύρθηκα από τον επισκοπικό ζήλο· δεν οπλίζομαι μαζί σας για να πολεμήσω, όπως πολεμούν τα σκυλιά μεταξύ τους για το κομμάτι που τους πέταξαν».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="2927" data-is-last-node="" data-start="2654" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Μη φοβείσθε ούτε το λιοντάρι ούτε τον ευγενή πάνθηρα· ακόμη και το φοβερό φίδι μπορεί να τραπεί σε φυγή. Ένα μόνο είναι φοβερό, πιστέψτε με· οι κακοί επίσκοποι! Μη τρέμετε τα ύψη του αξιώματος· διότι πολλοί φέρουν το αξίωμα, αλλά δεν έχουν όλοι τη χάρη».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /> <br /> </span><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Ως αποτέλεσμα, γράφει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος:</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br /> <br /> </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Με ρωτάς πώς έχουν τα πράγματά μας; Εξαιρετικά πικρά... Οι Εκκλησίες είναι χωρίς ποιμένες· το καλό χάνεται, το κακό προβάλλει· πρέπει να πλέουμε μέσα στη νύχτα και πουθενά δεν λάμπουν φώτα· ο Χριστός κοιμάται».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="982" data-start="293" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Όλοι μας θεωρούμε τους εαυτούς μας ευσεβείς μόνο και μόνο επειδή κατακρίνουμε την ασέβεια των άλλων... Δεν ανοίξαμε για όλους τις πύλες της δικαιοσύνης, αλλά τις πόρτες της κακολογίας και της αναίδειας ο ένας εναντίον του άλλου. Δεν θεωρείται πλέον τελειότερος εκείνος που, από φόβο Θεού, δεν λέει μάταιο λόγο, αλλά εκείνος που κακολογεί τον πλησίον του όσο μπορεί περισσότερο, είτε φανερά είτε με υπαινιγμούς, έχοντας τη νόσο κάτω από τη γλώσσα του. Κυνηγούμε τις αμαρτίες των άλλων, όχι για να τις θρηνήσουμε, αλλά για να τις σχολιάσουμε· όχι για να τις θεραπεύσουμε, αλλά για να τις πληγώσουμε, και τις πληγές του πλησίον τις χρησιμοποιούμε ως δικαιολογία για τα δικά μας ελαττώματα.<br /> Σ’ εμάς το κριτήριο του καλού και του κακού δεν είναι η ζωή, αλλά η φιλία ή η διαφωνία μαζί μας... Όπως σε μια νυχτερινή μάχη, χωρίς να διακρίνουμε τους εχθρούς από τους δικούς μας, επιτιθέμεθα ο ένας στον άλλο και αλληλοεξοντωνόμαστε. Και δεν είναι μόνο ο λαϊκός έτσι, ενώ ο ιερέας διαφορετικά· αντίθετα, μου φαίνεται ότι τώρα πραγματοποιείται φανερά η παλαιά κατάρα: “Ὡς ὁ λαός, οὕτως καὶ ὁ ἱερεύς”.<br /> Δεν κατακρίνω εκείνον που πάσχει αυτά εξαιτίας της υπεράσπισής του για την πίστη, για τις ύψιστες και πρωταρχικές αλήθειες· αλλά σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που, με έσχατη αμάθεια και αυθάδεια, μάχονται υπέρ μικροπραγμάτων και παντελώς αχρήστων... Ως εδώ μας έφεραν οι εσωτερικές διαμάχες· ως εδώ μας οδήγησαν εκείνοι που υπερβολικά αγωνίζονται για τον Αγαθό και Πράο, εκείνοι που “αγαπούν τον Θεό περισσότερο απ’ όσο πρέπει”... Μήπως λοιπόν εκείνος που αγωνίζεται για τον Χριστό, αλλά όχι σύμφωνα με τον Χριστό, μπορεί να ευαρεστήσει Εκείνον, πολεμώντας για Αυτόν με αθέμιτο τρόπο;... Δεν φοβάμαι τον εξωτερικό πόλεμο· αλλά για τον πόλεμο που με περιμένει, δεν ξέρω τι να κάνω, ποια βοήθεια να ζητήσω, ποιον λόγο σοφίας ή ποιο χάρισμα της χάριτος να επικαλεστώ».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Το λιοντάρι, η έχιδνα, είναι πιο μεγαλόψυχα και πράα σε σύγκριση με τους κακούς επισκόπους, που είναι γεμάτοι υπερηφάνεια και δεν έχουν ούτε σπινθήρα αγάπης. Κοίταξε και μέσα από το ένδυμα προβάτου θα δεις τον λύκο· κι αν δεν είναι λύκος, ας με πείσει γι’ αυτό όχι με λόγια, αλλά με έργα· γιατί δεν εκτιμώ τη διδασκαλία που είναι αντίθετη προς τη ζωή. Οι ποιμένες απέναντι στους αδύνατους είναι σαν λιοντάρια, ενώ απέναντι στους δυνατούς σαν σκυλιά, που παντού χώνουν τη μύτη τους και σέρνονται πιο συχνά στις πόρτες των ισχυρών παρά στις πόρτες των σοφών. Ο ένας καυχιέται για την ευγένειά του, ο άλλος για τη ρητορική του, ο τρίτος για τον πλούτο του, ο τέταρτος για τις γνωριμίες του· κι εκείνοι που δεν έχουν τίποτα απ’ αυτά να προβάλλουν, καυχιούνται για τα ίδια τους τα ελαττώματα.»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="950" data-start="844" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Η αφορμή των φιλονικιών μας είναι η Αγία Τριάδα, αλλά η αληθινή αιτία είναι η απίστευτη έχθρα.»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="1116" data-start="952" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Προφανώς, η παρούσα ζωή μας, έχει μείνει εντελώς χωρίς τη θεία πρόνοια, η οποία φύλαγε τις Εκκλησίες σε όλους τους προγενέστερους χρόνους.»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="1613" data-start="1118" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Το τάγμα μας, έχει ξεχάσει τον ίδιο του τον χαρακτήρα· εμείς, που ανεβήκαμε όχι για καλό στους υψηλούς θρόνους, εμείς, οι πρόεδροι του λαού, οι διδάσκαλοι του ωραίου... Και εκείνο το κιγκλίδωμα </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">(εννοεί το θυσιαστήριο χώρισμα, πρότυπο του σημερινού εικονοστασίου)</span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> μας χωρίζει όχι ως προς τον τρόπο ζωής, αλλά ως προς την υπεροψία.»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="1817" data-start="1615" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Άλλα πάθη άλλοτε ενισχύονταν, άλλοτε υποχωρούσαν· αλλά ποτέ, ούτε τώρα ούτε παλαιότερα, δεν υπήρξε τόση πληθώρα αισχρών έργων και αμαρτιών μεταξύ των χριστιανών, όση υπάρχει σήμερα.»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="1982" data-start="1819" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Οι Εκκλησίες βρίσκονται σχεδόν στην ίδια κατάσταση με το σώμα μου: δεν φαίνεται καμία καλή ελπίδα· όλα τα πράγματα πάνε συνεχώς προς το χειρότερο.»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="2176" data-start="1984" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Οι επίσκοποι που είναι σε κοινωνία μαζί μου, είτε από ραθυμία είτε από καχυποψία ή από ανειλικρινή διάθεση, δεν θέλουν να με βοηθήσουν· δεν με στηρίζουν ούτε στα πιο αναγκαία.»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="2464" data-start="2178" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Όταν κάποτε βρέθηκα σε πνευματική σύναξη, συνάντησα μόλις έναν αδελφό που, όπως φαινόταν, φοβόταν τον Κύριο· αλλά ήταν δαιμονιζόμενος. Πολλά βέβαια άκουσα τότε λόγια ψυχωφελή· ωστόσο, σε κανέναν από τους διδασκάλους δεν βρήκα αρετή ανάλογη με τα λόγια του.»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br data-end="2448" data-start="2445" /> <br /> </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Πολύ με λυπεί το γεγονός ότι οι πατερικοί κανόνες δεν ισχύουν πια στις Εκκλησίες».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="385" data-start="125" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Η αγάπη έχει ψυχρανθεί, η διδασκαλία των Πατέρων καταστρέφεται, συχνές είναι οι καταρρεύσεις στην πίστη, τα στόματα των ευσεβών σιωπούν... Και παρότι οι θλίψεις είναι βαρύτατες, πουθενά δεν υπάρχει μαρτύριο, επειδή οι διώκτες φέρουν το ίδιο όνομα με εμάς».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="519" data-start="387" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Όταν στρέφουμε την προσοχή μας στα έργα, περιπίπτουμε σε πλήρη απόγνωση για τον εαυτό μας. Ολόκληρη η Εκκλησία έχει εξασθενήσει».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="660" data-start="521" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Από τους κατοίκους αυτού του τόπου, καμία άλλη μορφή ζωής δεν θεωρείται πλέον τόσο ύποπτη για κακία όσο ο βίος της ασκητικής αφιέρωσης».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="721" data-start="662" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Όσους δίδαξα, επέστρεψαν στην παλιά τους συνήθεια ζωής».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="833" data-start="723" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Ο Κύριος εγκαταλείπει ορατά εμάς, στους οποίους, εξαιτίας της πληθώρας της ανομίας, έχει στερέψει η αγάπη».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="1052" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="835" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Τότε, στους παλαιούς καιρούς, εμείς οι χριστιανοί διατηρούσαμε μεταξύ μας την ειρήνη, εκείνη την ειρήνη που μας άφησε ο Κύριος· τώρα όμως δεν υπάρχει ούτε ίχνος της, τόσο σκληρά την διώξαμε ο ένας από τον άλλον!»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p style="text-align: justify;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="font-size: medium;">«Δεν μπορώ να μην αναστενάξω από τον πόνο! Κάποτε η αγάπη ήταν το κτήμα μας, αυτή ήταν η πατρική μας κληρονομιά, την οποία ο Κύριος, μέσω των μαθητών Του, έκανε δικό μας θησαυρό. Αυτή την κληρονομιά οι επόμενοι διάδοχοι την παρέδιδαν ο ένας στον άλλον, τη διαφύλατταν έως και τους πατέρες μας· μόνο η διεφθαρμένη αυτή γενιά δεν την διατήρησε. Πώς αυτός ο θησαυρός της ζωής μας ξέφυγε και χάθηκε από τα χέρια μας; Φτωχύναμε σε αγάπη, και άλλοι καυχώνται για τα δικά μας αγαθά… Αυτοί (οι αιρετικοί) είναι ενωμένοι μεταξύ τους, ενώ εμείς απομακρυνόμαστε ο ένας από τον άλλον. Αυτοί αλληλοπροστατεύονται, κι εμείς καταστρέφουμε τα δικά μας τείχη… Οι καρδιές των αδελφών σκληρύνθηκαν και παραμένουν αμετανόητες· επικαλούνται τους κοινούς Πατέρες, αλλά δεν δέχονται την κληρονομιά που εκείνοι άφησαν· διεκδικούν την κοινή ευγένεια, αλλά αποξενώνονται από τη συγγένειά μας. Πολεμούν τους εχθρούς μας, αλλά είναι εχθρικοί και προς εμάς».</span></span></p><o:p><span style="font-size: medium;"> </span><o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="2028" data-start="1577" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Αν υπήρχε μεγάλη χάρη μέσα στα τείχη της Ιερουσαλήμ, η αμαρτία δεν θα είχε κατοικήσει στους κατοίκους της. Μα τώρα δεν υπάρχει είδος ακαθαρσίας στο οποίο να μην τολμούν· υπάρχει πανουργία, μοιχεία, κλοπή, ειδωλολατρία, δηλητηρίαση, φθόνος και φόνος· ιδίως το τελευταίο κακό είναι τόσο συνηθισμένο εκεί, ώστε πουθενά αλλού δεν υπάρχει τέτοια προθυμία για φόνο· οι ομοεθνείς ζητούν το αίμα ο ένας του άλλου σαν θηρία, για την αχρειότερη κερδοσκοπία».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="2279" data-start="2030" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Πόσα ναυάγια έχουν ήδη συμβεί μέσα στην Εκκλησία εξαιτίας της απειρίας των κυβερνητών της! Ποιος θα μετρήσει τις συμφορές που είδαμε με τα μάτια μας, οι οποίες δεν θα είχαν συμβεί αν οι προεστώτες της Εκκλησίας είχαν έστω λίγη διοικητική σύνεση;»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="2473" data-start="2281" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Η ευσέβεια εξέλιπε από τον κόσμο, η αλήθεια απομακρύνθηκε από εμάς· άλλοτε τουλάχιστον το όνομα της ειρήνης ήταν στα χείλη όλων μας, τώρα όμως δεν έχουμε ούτε ειρήνη ούτε καν το όνομά της».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="3448" data-start="2475" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Μέσα στην Εκκλησία εγκαταστάθηκε μια θανατηφόρα ραθυμία».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br data-end="2536" data-start="2533" /> <br /> </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Πονά η καρδιά μου, πάσχει η ψυχή μου! Πού να βρω δάκρυα και στεναγμούς για να θρηνήσω την έλλειψη αγιότητας ανάμεσά μας; Πού είναι οι πατέρες μας; Πού οι άγιοι; Πού οι αγρυπνούντες; Πού οι νηφάλιοι; Πού οι ταπεινοί; Πού οι πράοι; Πού οι ησυχαστές; Πού οι εγκρατείς; Πού οι φοβούμενοι τον Θεό; Πού οι συντετριμμένοι την καρδία, που θα στέκονταν ενώπιον του Κυρίου σαν Άγγελοι και θα πότιζαν τη γη με τα δάκρυα της κατανύξεως; Πού οι ακτήμονες, που δεν θα αποκτούσαν τίποτα φθαρτό στη γη, αλλά θα ακολουθούσαν αδιάκοπα τον Χριστό στον στενό δρόμο, με τον σταυρό στο στήθος, έτοιμοι για κάθε σταυρό της ζωής; Δεν υπάρχουν πια ανάμεσά μας οι αρετές τους, δεν υπάρχει η άσκησή τους. Η εγκράτειά τους μας είναι βαριά, για την προσευχή είμαστε νωθροί, δεν θέλουμε ησυχία, ενώ στην πολυλογία είμαστε πρόθυμοι· για το καλό δεν έχουμε διάθεση, για το κακό είμαστε πάντοτε έτοιμοι, ιδού, σε τι καιρούς ζούμε».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="3675" data-start="3450" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Οι χριστιανοί καταστρέφουν όσα ανήκουν στον Χριστό περισσότερο κι από τους εχθρούς Του».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><br data-end="3542" data-start="3539" /> <br /> </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Κατ’ όνομα είμαστε αδελφοί, μα στις πράξεις εχθροί· λεγόμαστε μέλη ενός σώματος, μα είμαστε αλλότριοι ο ένας του άλλου σαν θηρία».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="4128" data-start="3677" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Αλήθεια, όλοι έπεσαν και δεν θέλουν να σηκωθούν· και πρέπει να διδάσκουμε όχι να μη πέφτουν, αλλά οι πεσμένοι να προσπαθούν να σηκωθούν. Ας αναστηθούμε λοιπόν, αγαπητοί! Ως πότε θα μένουμε πεσμένοι; Έτσι όλοι έγιναν κουφοί απέναντι στη διδασκαλία της αρετής και γι’ αυτό γέμισαν από πλήθος κακιών! Αν μπορούσε κανείς να απογυμνώσει τις ψυχές, όπως μετά από μάχη βλέπει κανείς νεκρούς και τραυματίες, τέτοιο θέαμα θα βλέπαμε και μέσα στην Εκκλησία».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="4448" data-start="4130" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Οι άγγελοι που μας προσέχουν είναι όλοι βυθισμένοι στη λύπη· κανείς δεν μετανοεί, όλα χάνονται άδικα, και εμείς φαινόμαστε ενώπιόν σας σαν γελωτοποιοί… Ο καθένας φροντίζει πώς να αυξήσει τα χρήματά του, και κανείς δεν φροντίζει πώς να σώσει την ψυχή του. Ένας φόβος κυριεύει τους πάντες: μήπως γίνουμε φτωχοί».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="4748" data-start="4450" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Η καταστρεπτική φωτιά του φθόνου περιζώνει τους ιερείς. Όπως ο τύραννος φοβάται τους σωματοφύλακές του, έτσι και ο ιερέας φοβάται τους οικείους και τους συλλειτουργούς του περισσότερο απ’ όλους, γιατί κανείς δεν επιθυμεί τόσο τη θέση του και δεν γνωρίζει τόσο καλά τις πράξεις του όσο αυτοί».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="5423" data-start="4750" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Πού είναι ο Μαρκίων, πού ο Ουαλεντίνος, πού ο Μάνης, πού ο Βασιλείδης, πού ο Νέρων, πού ο Ιουλιανός, πού ο Άρειος; Πού είναι όλοι αυτοί που πολέμησαν την αλήθεια, για τους οποίους η Εκκλησία φώναζε: “Περικύκλωσάν με πολλοί κύνες”; Διασκορπίστηκαν, γιατί τότε βρήκαν αντιπάλους τους προεστώτες των Εκκλησιών· εκείνοι οι προεστώτες ήταν αληθινοί ποιμένες! Μα βλέπω μεγάλη διαφορά ανάμεσα στους τότε και στους σημερινούς ποιμένες· εκείνοι ήταν μαχητές, αυτοί είναι φυγάδες· εκείνοι ασκούνταν στα βιβλία και στη διδασκαλία, αυτοί τελειοποιούνται στα στολίδια και στους στολισμούς. Αυτοί, σαν μισθωτοί, εγκαταλείπουν τα πρόβατα και φεύγουν, ενώ εκείνοι έδιναν τη ζωή τους για τα πρόβατα».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="5589" data-start="5425" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Παίρνουν για ιερείς ανθρώπους τιποτένιους και τους καθιστούν υπεύθυνους για έργα, για τα οποία ο Μονογενής Υιός του Θεού δεν αρνήθηκε να ταπεινώσει τη δόξα Του».</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="5758" data-start="5591" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Δεν γνωρίζεις ότι το σώμα της Εκκλησίας υπόκειται σε μεγαλύτερες αρρώστιες και θλίψεις απ’ ό,τι η σάρκα μας, ότι αρρωσταίνει πιο εύκολα και θεραπεύεται πιο αργά;»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="6234" data-start="5760" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Στη Θεία Κοινωνία </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«πλησιάζουν όχι με δέος, αλλά με συνωστισμό, χτυπώντας τους άλλους, φλογισμένοι από θυμό, φωνάζοντας, κακολογώντας, σπρώχνοντας τους πλησίον τους, γεμάτοι σύγχυση»</span><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">. Πολλοί βγαίνουν από τον ναό αμέσως μετά τη μετάληψή τους, χωρίς να περιμένουν να κοινωνήσουν όλοι. Και ο άγιος αναφωνεί: </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Όταν είσαι καλεσμένος σε δείπνο, δεν τολμάς να φύγεις πριν από τους φίλους σου… και εδώ, ενώ ακόμη τελούνται τα Μυστήρια του Χριστού, εσύ τα αφήνεις όλα και φεύγεις;!»</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="6716" data-start="6236" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Και αυτός ο «χρυσός αιώνας της πατερικής γραμματείας» έμοιαζε με τον δικό μας ακόμη και στο ότι οι ακροατές του Ιωάννη του Χρυσοστόμου και του Γρηγορίου του Θεολόγου ήταν οι τόσο γνώριμές μας «γιαγιάδες»: </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Εμείς είμαστε οι Γαλιλαίοι, οι περιφρονημένοι άνθρωποι, μαθητές των ψαράδων, εμείς που καθόμαστε και ψάλλουμε μαζί με τις γριές».</span><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";"> Και ένα ακόμη γνώριμο γνώρισμα: και τότε </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«τα αυτιά του λαού αποδεικνύονταν αγιότερα από τις καρδιές των ιεραρχών» (άγιος Ιλάριος Πικταβιανός).</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="8037" data-start="6718" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Και τίποτα δεν μας είναι ξένο σε μια τέτοια εικόνα: </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Ντρέπομαι να το πω, πόσα κορίτσια χάνουν καθημερινά την αγνότητά τους, πόσες απ’ αυτές τις απορρίπτει από την αγκάλη της η Μητέρα Εκκλησία. Δες πόσες, γινόμενες χήρες πριν ακόμη γίνουν σύζυγοι, καλύπτουν τη μολυσμένη συνείδησή τους με απατηλή ενδυμασία. Αν δεν τις προδώσει η διογκωμένη κοιλιά ή το κλάμα του βρέφους, περπατούν με βήμα χορευτικό και το κεφάλι ψηλά. Μερικές πίνουν εκ των προτέρων φάρμακα κατά της συλλήψεως και διαπράττουν φόνο ανθρώπου πριν ακόμη γεννηθεί· άλλες, αφού συλλάβουν εν αμαρτία, καταφεύγουν σε δηλητήρια για να αποβάλουν, και συχνά πεθαίνουν οι ίδιες, κατεβαίνοντας στον Άδη ένοχες για τρία εγκλήματα: αυτοκτονία, πνευματική μοιχεία προς τον Χριστό, και φόνο του αγέννητου παιδιού. Αυτές είναι που λένε: “Για τους καθαρούς όλα είναι καθαρά· η συνείδησή μου μού αρκεί· ο Θεός θέλει καθαρή καρδιά· γιατί να αποφεύγω την τροφή που ο Θεός δημιούργησε για μας;” Και όταν, για να φαίνονται ευχάριστες και ζωηρές, μεθούν με ανέρωτο κρασί, και η οινοποσία τους συνδυάζεται από χυδαία βωμολοχία, λένε: “Μη γένοιτο να αρνηθώ το Αίμα του Χριστού!” Κι αν δουν κάποια γυναίκα χλωμή και λυπημένη, την αποκαλούν αθλία, μοναχή, μανιχαία ή άλλα τέτοια, γιατί για αυτές η νηστεία είναι αίρεση… Ντρέπομαι να μιλώ γι’ αυτά· λυπηρό, μα έτσι έχουν τα πράγματα»</span><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">.</span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"></span><o:p></o:p></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="8545" data-start="8039" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Παρεμπιπτόντως, από κείμενο του αγίου Κυπριανού (γ΄ αι.) οι λογοκριτές του περασμένου αιώνα είχαν αφαιρέσει αυτή τη λεπτομέρεια: </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«Ας μην πει καμία παρθένος ότι μπορεί εύκολα να εξεταστεί από μαία και να βεβαιωθεί η παρθενία της· μήπως το μάτι και το χέρι της μαίας δεν μπορούν να σφάλουν;</span><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Και ακόμα κι αν το μέρος του σώματος μέσω του οποίου ατιμάζεται μια γυναίκα ήταν άθικτο, είναι πραγματικά τόσο δύσκολο για μια παρθένα να διαπράξει μια ατιμία στο σώμα της που ούτε η πιο προσεκτική εξέταση θα μπορούσε να αποκαλύψει;»</span></span></span></p> <o:p><span style="font-size: medium;"> </span><p data-end="8799" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="8547" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #121212; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Ωστόσο, όχι μόνο η ζωή των λαϊκών προκαλεί θλίψη στον μακάριο Ιερώνυμο· χειρότερο είναι ότι </span><span style="color: #2b00fe; font-family: "Segoe UI","sans-serif";">«δεν είναι όλοι οι επίσκοποι αληθινοί επίσκοποι. Εσύ βλέπεις τον Πέτρο, αλλά μην ξεχνάς και τον Ιούδα. Ο εκκλησιαστικός βαθμός δεν κάνει τον άνθρωπο χριστιανό».</span></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p></o:p> <div style="mso-element: footnote-list;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="color: #121212; font-family: arial;"><br clear="all" /> </span><hr align="left" size="1" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p><span style="color: #121212; font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Ευσέβιος Παμφίλου. Εκκλησιαστική Ιστορία. 1993. Σ. 286–288.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="142" data-start="70"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Λόγος 43 // Συγγρ. Τ. 1. Σ. 620.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="208" data-start="144"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Λόγος 3 // Συγγρ. Σ. 26.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="289" data-start="210"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Προς Επισκόπους // Συγγρ. Τ. 2. Σ. 399.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="375" data-start="291"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Λεμπέντεφ Α. Π. Ο Κλήρος της αρχαίας καθολικής Εκκλησίας. Σ. 262.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="475" data-start="377"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Επιστολή 49 προς τον Μέγα Βασίλειο // <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Συγγρ. Τ. 2. </span></p> <p><span style="color: #121212; font-family: arial;">Ιερομόναχος Δαμασκηνός. Συγγρ. Σ. 409. <span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;">Patrologiae cursus completus: Series Graeco-Latina / Accurante S. P. Migne. </span>Παρίσι. V. XXXVII. 1192–1193.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="859" data-start="760"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Επιστολή 71 προς τον ρήτορα Ευδοξίο // Συγγρ. Τ. 2. Σ. 460.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="934" data-start="861"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Λόγος 3 // Συγγρ. Τ. 1. Σ. 53–55.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1020" data-start="936"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Λεμπέντεφ Α. Π. Ο Κλήρος της αρχαίας καθολικής Εκκλησίας. Σ. 296.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1101" data-start="1022"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Προς Επισκόπους // Όπ. Συγγρ. Τ. 2. Σ. 400.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1212" data-start="1103"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Επιστολή 2 προς Νεκτάριο, επίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως // Συγγρ. Σ. 6.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1308" data-start="1214"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ποίημα που περιγράφει τη ζωή του // Συγγρ. Σ. 350–351.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1380" data-start="1310"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Λόγος 3 // Συγγρ. Τ. 1. Σ. 26.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1474" data-start="1382"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Βασίλειος ο Μέγας. Επιστολές // Έργα: Σε 7 τμχ. 1892. Τ. 6. Σ. 77.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1502" data-start="1476"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Συγγρ. Σ. 282.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1530" data-start="1504"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Συγγρ. Σ. 103.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1558" data-start="1532"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Συγγρ. Σ. 135.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1586" data-start="1560"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Συγγρ. Σ. 319.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1614" data-start="1588"><span style="color: #121212; font-family: arial;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Συγγρ. Σ. 181.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1642" data-start="1616"><span style="color: #121212; font-family: arial;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Συγγρ. Σ. 242.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1670" data-start="1644"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Συγγρ. Σ. 267.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1698" data-start="1672"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Συγγρ. Σ. 282.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1726" data-start="1700"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Συγγρ. Σ. 318.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1840" data-start="1728"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης. Περί της χειροτονίας του // Έργα: Σε 8 τμχ. 1862. Τ. 4. Σ. 365 και 367.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="1940" data-start="1842"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης. Επιστολή 1 προς Φλαβιανό // Έργα. Τ. 8. 1872. Σ. 442–443.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="2061" data-start="1942"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης. Επιστολή 2, Περί των ταξιδευόντων στην Ιερουσαλήμ // Έργα. Τ. 8. 1872. Σ. 452.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="2174" data-start="2063"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης. Επιστολή 17 προς πρεσβυτέρους Νικομηδείας // Έργα. Τ. 8. 1872. Σ. 501.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="2270" data-start="2176"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης. Επιστολή 1 προς Φλαβιανό // Έργα. Τ. 8. 1872. Σ. 439.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="2385" data-start="2272"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Όσιος Εφραίμ ο Σύρος. Περί αδελφικής νουθεσίας // Έργα: Σε 6 τμχ. 4η έκδ. 1901. Τ. 5. Σ. 227.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="2531" data-start="2387"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Έξι λόγοι περί ιερωσύνης // Έργα: Σε 12 τμχ. 1898. Τ. 1, Βιβλ. 2. Σ. 438.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="2777" data-start="2660"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Ομιλίες επί Β΄ προς Κορινθίους // Συγγρ. 1904. Τ. 9, Βιβλ. 2.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="2913" data-start="2779"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Ομιλίες επί Α΄ προς Κορινθίους 23,4 // Έργα Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Τ. 10, Βιβλ. 1. Σ. 229.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="3076" data-start="2915"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Λόγος 44, Περί ταπεινώσεως, υπομονής και ευχών για μελλοντικά αγαθά και περί Δευτέρας Παρουσίας // Έργα. Τ. 12, τ.2. Σ. 869.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="3165" data-start="3078"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Έξι λόγοι περί ιερωσύνης // Τ. 1, Βιβλ. 2. Σ. 436.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="3285" data-start="3167"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Λόγος περί ψευδοπροφητών και ψευδοδιδασκάλων // Συγγρ. Τ. 8, Βιβλ. 2. Σ. 704.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="3370" data-start="3287"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Έξι λόγοι περί ιερωσύνης // Συγγρ. Σ. 438.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="3470" data-start="3372"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Έξι λόγοι περί ιερωσύνης // Συγγρ. Τ. 1, Βιβλ. 2. Σ. 453.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="3567" data-start="3472"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Λόγος κατά Θεοφανείων // Συγγρ. Τ. 2, Βιβλ. 1. Σ. 412.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="3595" data-start="3569"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Συγγρ. Σ. 413.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="3672" data-start="3597"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Λόγος 5 // Συγγρ. Τ. 1. Σ. 134–135.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="3751" data-start="3674"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιερώνυμος. Επιστολή προς Ευστοχία, Περί Παρθενίας // Άγιος Ιερώνυμος. Περί Παρθενίας. 1897. Σ. 17–19.<o:p></o:p></span></p> <p data-end="3969" data-start="3885"><span style="font-family: arial;"><span style="color: #121212;">Λεμπέντεφ Α. Π. Ο Κλήρος της αρχαίας καθολικής Εκκλησίας. Σ. 278. και Α<o:p></o:p></span><span dir="auto" style="vertical-align: inherit;">usgewahlte Schriften des heiligen </span><em><span dir="auto" style="vertical-align: inherit;">Cyprian,</span></em><span dir="auto" style="vertical-align: inherit;"> Bischofs von Carthage und Martyrs, nach dem Urtexte ubersatzt. Σύνοψη IV, 3 // Bibliothek der Kirchenvater. Bd. 2. Kempten, 1879. S. 25-26; </span><em><span dir="auto" style="vertical-align: inherit;">Cuprien de Carthage.</span></em><span dir="auto" style="vertical-align: inherit;"> Letter LXI: a Pomponius, a 1'occasion de quelques vierges / Ouvrage publie par M. de Genoude et dedie a monseigneurs de Quelen // Les Peres de l'Eglise, trad. en français. Τ. 5 (δις). Παρίσι, 1842. Σ. 206.</span></span></p> <p data-end="4089" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="3971"><span style="color: #121212; font-family: arial;">Άγιος Ιερώνυμος ο Στριδώνιος. Επιστολή 14 προς τον μοναχό Ηλιόδωρο // Έργα: Σε 27 τμχ. 1893. Τ. 1. Σ. 39.</span></p> <p class="MsoFootnoteText" style="text-align: center;"><o:p><span style="color: #121212; font-family: arial; font-size: medium;"><br /></span></o:p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: center;"><o:p><span style="color: #121212; font-family: arial; font-size: medium;"><br /></span></o:p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: center;"><o:p><span style="color: red; font-size: medium;"><b><span style="font-family: arial;"> </span><span style="font-family: helvetica;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></b></span></o:p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: center;"><o:p><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/1_15.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (1ο μέρος)</span></b></a></o:p></p> </div> </div><br />

Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (2ο μέρος)

  4ος αιώνας [1] Ο πρώτος εκκλησιαστικός ιστορικός, ο Ευσέβιος Καισαρείας, δίνει μια εξαιρετικά δυσμενή εικόνα για την εκκλησιαστική ζωή...

Read more »

Μητροπολίτης Βενιαμίν της Πετρούπολης

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVFKHKbBRc9KWHjvHjd2-B2t8DF8xEM0W2ZqBX0xNK1n4NAo8J3J9rL14pSTuaYAk2aXr5NKi9y90YTdVmk16_r12hyphenhyphenYsvvrKsQWZk7wopNl9hdYzruvJ1BHW9ZISAXrx5OsxEmnv3id4GEhP_QvVJZdlnlipRkiNo9Sfo79Sq0hxNGoeUvMHj4S9V/s500/%D0%A1%D1%89%D0%BC%D1%87._%D0%92%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B0%D0%BC%D0%B8%D0%BD_(%D0%9A%D0%B0%D0%B7%D0%B0%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9).jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="393" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVFKHKbBRc9KWHjvHjd2-B2t8DF8xEM0W2ZqBX0xNK1n4NAo8J3J9rL14pSTuaYAk2aXr5NKi9y90YTdVmk16_r12hyphenhyphenYsvvrKsQWZk7wopNl9hdYzruvJ1BHW9ZISAXrx5OsxEmnv3id4GEhP_QvVJZdlnlipRkiNo9Sfo79Sq0hxNGoeUvMHj4S9V/s320/%D0%A1%D1%89%D0%BC%D1%87._%D0%92%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B0%D0%BC%D0%B8%D0%BD_(%D0%9A%D0%B0%D0%B7%D0%B0%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9).jpg" width="252" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p style="text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Ο βικάριος-επίσκοπος Βενιαμίν, αφού εξελέγη με πλειοψηφία ψήφων του λαού της Πετρούπολης (συμπεριλαμβανομένων και των εργατών) στον βαθμό του μητροπολίτη, διορίστηκε Μητροπολίτης Πετρούπολης το καλοκαίρι του 1917, κατά την περίοδο της «Προσωρινής Κυβέρνησης» της Δούμας. Οι πολίτες γνώριζαν τον Μητροπολίτη Βενιαμίν από καιρό και ήταν βαθιά δεμένοι μαζί του για την καλοσύνη και την απλότητά του, για τη διαρκή του ευγένεια και τη φροντίδα του προς την ενορία του και τις ανάγκες κάθε ξεχωριστού μέλους της.<br /> Αν, κατά τη διάρκεια αυτής της ταραγμένης εποχής, υπήρξε στη Ρωσία ένας ειλικρινά «μη πολιτικός» άνθρωπος, αυτός ήταν ο Μητροπολίτης Βενιαμίν. Η αδιαφορία του για την πολιτική ήταν φυσική· δεν προερχόταν από κάποια εσωτερική πάλη ή πνευματικές συγκρούσεις. Παρέβλεπε την πολιτική σε όλες του τις προσωπικές και δημόσιες δραστηριότητες. Ήταν αυτός που, ως επικεφαλής της Επισκοπής Πετρούπολης, έπρεπε να αντιμετωπίσει την <span data-end="975" data-start="935"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">δήμευση των εκκλησιαστικών κειμηλίων, </span></span>μια πράξη που ήδη είχε ποτιστεί με ανθρώπινο αίμα.<br /> Η δήμευση των εκκλησιαστικών κειμηλίων από τους κομμουνιστές άρχισε στην Πετρούπολη στα μέσα Μαρτίου του 1922. Πραγματοποιήθηκε υπό το πρόσχημα της βοήθειας προς τον ρωσικό λαό, ο οποίος εκείνη την εποχή πράγματι λιμοκτονούσε. Έτσι, για χάρη του λαού, ο Μητροπολίτης Βενιαμίν δεν έφερε αντίρρηση. Θεωρούσε κάθε θυσία δικαιολογημένη, ακόμη κι αν επρόκειτο να σωθεί μόνο μία ανθρώπινη ζωή από την πείνα και τον θάνατο. Μάλιστα, έφτασε να προχωρήσει ακόμη και πέρα από τον ίδιο τον Πατριάρχη, δίνοντας τη συγκατάθεσή του να παραδοθούν τα ιερά σκεύη των εκκλησιών, προκειμένου να εκπληρωθεί το ανθρώπινο και χριστιανικό καθήκον.<br /> Ωστόσο, ο Μητροπολίτης Βενιαμίν επιθυμούσε η παράδοση να είναι εθελοντική — όχι επιβεβλημένη. Η χρήση βίας ήταν, κατά τη γνώμη του, περιττή και αποτελούσε προσβολή προς εκείνους που ενεργούσαν από αγαθότητα.<br /> Πίστευε ακράδαντα ότι ο λαός έπρεπε να έχει τον έλεγχο της διάθεσης των δωρεών. Οι πολλές προηγούμενες ταραχές σε άλλες πόλεις είχαν προκληθεί από την έλλειψη εμπιστοσύνης προς την κομμουνιστική κυβέρνηση. Οι κομμουνιστές μπορούσαν να επέμβουν στα θρησκευτικά πράγματα, μπορούσαν να απογυμνώσουν τους πιστούς απ’ ό,τι ιερό και ωραίο κοσμούσε τους ναούς επί αιώνες. Όμως ο λαός δεν είχε αυταπάτες πως οι κομμουνιστές θα έδιναν έστω και μια δεκάρα από τα κατασχεμένα ιερά αντικείμενα για τον υποτιθέμενο «ανθρωπιστικό» τους σκοπό.<br /> Ο Μητροπολίτης Βενιαμίν, προβλέποντας ότι και η Πετρούπολη θα μπορούσε να υποστεί τα ίδια, θεώρησε συνετό να τεθεί ο έλεγχος των δωρεών στα χέρια των ενοριτών. Δεν μπορούσε να ευλογήσει την κατάσχεση των ιερών σκευών, την οποία θεωρούσε ιεροσυλία. Η ευλογία, όμως, των εθελοντικών προσφορών ήταν κάτι διαφορετικό· στην πραγματικότητα, ήταν ιερό του καθήκον ως επικεφαλής της Μητροπόλεως.<br /> Με τη συγκατάθεση των κομμουνιστικών αρχών στις «δωρεές» και στον «έλεγχο» τους, η δυσπιστία των μαζών θα εξαφανιζόταν, και ο σκοπός της βοήθειας προς τους λιμοκτονούντες θα ερχόταν σε πρώτη προτεραιότητα. Ο Μητροπολίτης Βενιαμίν πίστευε ότι αυτό μπορούσε να επιτευχθεί, καθώς θα ωφελούσε και την ίδια την κομμουνιστική κυβέρνηση, επιτρέποντάς της να πραγματοποιήσει την κατάσχεση χωρίς να προκαλέσει αντίσταση ή ταραχές.<br /> Στην αρχή, οι κομμουνιστές της Πετρούπολης είχαν υιοθετήσει μια συμφιλιωτική στάση, έχοντας ως κύριο σκοπό απλώς την απόκτηση των εκκλησιαστικών θησαυρών. Στις 6 Μαρτίου 1922, ο Μητροπολίτης Βενιαμίν προσκλήθηκε, γι’ αυτόν τον λόγο, στην Επιτροπή «Βοήθειας προς τους Πεινασμένους». Εκεί έγινε δεκτός, και οι προτάσεις του σχετικά με τις εθελοντικές δωρεές και τον έλεγχο των συγκεντρωθέντων χρημάτων από αντιπροσώπους των διαφόρων ενοριών κρίθηκαν αποδεκτές. Η γενική ατμόσφαιρα ήταν τόσο φιλική, ώστε ο Μητροπολίτης ευλόγησε όλους τους παρευρισκομένους και, με δάκρυα στα μάτια, δήλωσε ότι θα ήταν έτοιμος να αφαιρέσει με τα ίδια του τα χέρια το πολύτιμο αργυρό ένδυμα από την εικόνα της Παναγίας του Καζάν και να το προσφέρει στους πεινασμένους αδελφούς του.<br /> Οι εφημερίδες (περιλαμβανομένης της <em data-end="825" data-start="815"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Izvestia</span></em> της Μόσχας) δημοσίευσαν τη συμφωνία που είχε συναφθεί. Τα δημοσιογραφικά σχόλια επαινούσαν τον Μητροπολίτη και τον κλήρο της Πετρούπολης, εγκρίνοντας την ειλικρινή τους διάθεση και την προθυμία τους να εκπληρώσουν το κοινωνικό τους καθήκον χάριν της φιλανθρωπίας.<br /> Όμως το Κέντρο της Μόσχας δεν ενέκρινε τις ενέργειες των κομμουνιστών της Πετρούπολης, οι οποίοι, όπως φαινόταν, είχαν παρερμηνεύσει τον πραγματικό σκοπό της «επίθεσης του προλεταριάτου» ενάντια στον εκκλησιαστικό πλούτο. Οι εθελοντικές δωρεές θα ανύψωναν το κύρος του κλήρου, κάτι εντελώς ανεπιθύμητο για το Κομμουνιστικό Κόμμα. Οι ηγέτες του κόμματος δεν επιθυμούσαν συνεργασία, αλλά διάσπαση· δεν ήθελαν ειρήνη, αλλά πόλεμο. Τέτοιο ήταν το σύνθημα του Κομμουνιστικού Κόμματος, γεγονός που η Επιτροπή δεν είχε ακόμη υποπτευθεί.<br /> Όταν οι αντιπρόσωποι του Μητροπολίτη επισκέφθηκαν την Επιτροπή λίγες ημέρες αργότερα, τους απάντησαν ψυχρά ότι δεν μπορούσε να γίνει λόγος ούτε για «δωρεές» ούτε για «έλεγχο» εκ μέρους των μελών της Εκκλησίας σχετικά με τη διανομή του εκκλησιαστικού πλούτου. Τα ιερά κειμήλια, είπαν, θα κατάσχονταν από την κυβέρνηση «κανονικώς», σύμφωνα με τη συνήθη διαδικασία.<br /> Η κατάσχεση της εκκλησιαστικής περιουσίας άρχισε από τους μικρούς ναούς της Πετρούπολης· εξοργισμένα πλήθη συγκεντρώνονταν γύρω από τις εκκλησίες, εκφράζοντας την αγανάκτησή τους και φωνάζοντας συνθήματα εναντίον των κομμουνιστών και των «προδοτών» ιερέων που συνεργάζονταν μαζί τους. Κατά διαστήματα πετούσαν πέτρες στους κομμουνιστές πράκτορες και μάλιστα τους ξυλοκοπούσαν, αλλά επειδή δεν συνέβη κάτι κρίσιμο, οι αρχές δεν θεώρησαν αναγκαίο να επέμβουν. Ωστόσο, πλησίαζε η ημέρα της κατάσχεσης των μεγάλων εκκλησιαστικών θησαυρών· οι κομμουνιστές προετοίμαζαν «έκτακτα μέτρα». Ο πληθυσμός της πόλης ήταν ανήσυχος, καθώς προμηνυόταν αναταραχή.<br /> Εκείνη την εποχή, κανείς ακόμη δεν είχε σκεφτεί το ενδεχόμενο μιας διάσπασης μέσα στους κόλπους του κλήρου. Υπήρχαν, βέβαια, διαφορές απόψεων, και μπορούσε κανείς να αισθανθεί ένα ανήσυχο πνεύμα σε ορισμένους ιερείς· κάποιοι ίσως να περνούσαν στο πλευρό των κομμουνιστών, αλλά τέτοιοι «αποστάτες» ήταν λίγοι και αδύναμοι, και κανείς δεν τους έπαιρνε στα σοβαρά.<br /> Στις 24 Μαρτίου 1922, η εφημερίδα της Πετρούπολης <em data-end="424" data-start="415"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";">Πράβντα</span></em> δημοσίευσε μια επιστολή με δώδεκα υπογραφές, που ανήκαν, ως επί το πλείστον, σε εκείνους που αργότερα θα αποτελούσαν τους βασικούς πυλώνες της διαίρεσης, εκείνης που οι κομμουνιστές αποκαλούσαν «Ζωντανή Εκκλησία».<br /> Οι συντάκτες της επιστολής διακήρυξαν ότι διαχωρίζουν σαφώς τη θέση τους από τον υπόλοιπο κλήρο· κατηγόρησαν τους αδελφούς τους ιερείς ότι «αναμειγνύονται στην πολιτική» και ότι είναι «αντεπαναστάτες», φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να τους θεωρήσουν υπεύθυνους για τον λιμό. Απαιτούσαν την άμεση δήμευση όλων των εκκλησιαστικών τιμαλφών ή την άνευ όρων παράδοσή τους στις σοβιετικές αρχές. Ο κλήρος της Πετρούπολης έμεινε συγκλονισμένος και αγανακτισμένος διαβάζοντας την επιστολή των «δώδεκα», και δικαίως την θεώρησε πολιτική καταγγελία.<br /></span><span style="font-family: Segoe UI, sans-serif;">Με τη συνήθη ψυχραιμία, ο Μητροπολίτης Βενιαμίν προσπάθησε να κατευνάσει την οργή των ιερέων. Το σημαντικότερο για εκείνον ήταν να αποτραπούν αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ του λαού και των οργάνων της εξουσίας. Δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο· μέρα με τη μέρα, η κατάσταση γινόταν ολοένα πιο τεταμένη. Τότε αποφασίστηκε να γίνει μία ακόμη προσπάθεια διαλόγου με τις αρχές.</span><br /><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Το έργο αυτό ανατέθηκε στους Βεντένσκι και Μπογιάρσκι, δύο από τους «δώδεκα», οι οποίοι πλέον έχαιραν της εύνοιας της κομμουνιστικής κυβέρνησης. Η επιλογή τους αποδείχθηκε επιτυχής, καθώς οι νέοι απεσταλμένοι κατάφεραν σύντομα να επιτύχουν μια συμφωνία. Το μεγαλύτερό τους επίτευγμα ήταν ότι εξασφάλισαν την άδεια να αντικατασταθούν τα ιερά αντικείμενα με άλλα περιουσιακά στοιχεία ίσης αξίας.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Μητροπολίτης υποσχέθηκε να απευθυνθεί στον λαό με μια κατάλληλη έκκληση. Αν και δεν απαρνιόταν τις αληθινές του πεποιθήσεις και αρχές, ικέτευσε τον λαό να μην αντισταθεί στις αρχές, αλλά να παραδώσει τα τιμαλφή σε περίπτωση αναγκαστικής δήμευσης.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η κατάσχεση των θησαυρών υπήρξε, τελικά, τόσο επιτυχής, ώστε ο επικεφαλής της τοπικής αστυνομίας αναγκάστηκε να δηλώσει στην επίσημη αναφορά του ότι η επιχείρηση είχε στεφθεί με μεγάλη επιτυχία και είχε ολοκληρωθεί εντελώς ειρηνικά. Ωστόσο, η αναταραχή ξέσπασε, αν και για εντελώς διαφορετικούς λόγους.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Βεντένσκι, ο Μπογιάρσκι και μερικοί άλλοι δεν μπόρεσαν, και δεν ήθελαν, να σταματήσουν εκεί. Παροτρυνόμενοι από τις σοβιετικές αρχές, που ήταν έτοιμες να συνεργαστούν μαζί τους, είχαν στο μυαλό τους ένα τεράστιο σχέδιο: την κατάληψη της εκκλησιαστικής εξουσίας, για να τη χρησιμοποιήσουν σύμφωνα με το θέλημά τους, υπό την προστασία της κομμουνιστικής κυβέρνησης.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Στις αρχές Μαΐου, διαδόθηκε στην Πετρούπολη μια φήμη για μια «επανάσταση» στις εκκλησιαστικές υποθέσεις, που είχε πραγματοποιηθεί από την προαναφερθείσα ομάδα. Σύμφωνα με τη φήμη, ο Πατριάρχης Τύχων είχε στερηθεί την εξουσία του σε θέματα της Εκκλησίας.<br /></span></span><span style="color: #090909; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: medium;">Ο Βεντένσκι εμφανίστηκε στην Πετρούπολη, πήγε στον Μητροπολίτη και τον ενημέρωσε για την «επανάσταση». Δήλωσε ότι είχε εγκαθιδρυθεί μια νέα εκκλησιαστική διοίκηση, διορίζοντας τον ίδιο, τον Βεντένσκι, ως εκπρόσωπό της στη Μητρόπολη της Πετρούπολης. Ο Μητροπολίτης μπορούσε να είναι πολύ ευέλικτος όταν επρόκειτο απλώς για εκκλησιαστικά κειμήλια. Αλλά μετά τη συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο με έναν από τους καταληψίες της εκκλησιαστικής εξουσίας, ο Μητροπολίτης κατάλαβε ότι ένα κύμα εξέγερσης ήδη απειλούσε την Εκκλησία και την αληθινή θρησκεία.</span></p><p style="text-align: justify;"><span style="color: #090909; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: medium;"><br /></span><br /></p><div style="text-align: right;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">(συνεχίζεται)</span></b></div><p></p> <p style="text-align: justify;"><o:p><b><span style="font-family: helvetica;"> </span></b></o:p></p> <p style="text-align: center;"><o:p><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><u><br /></u></b></span></o:p></p><p style="text-align: center;"><o:p><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><u> ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></b></span></o:p></p><p style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/blog-post_15.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Μητροπολίτης Βλαδίμηρος του Κιέβου και Γαλικίας</span></b></a></p> <p style="text-align: justify;"><o:p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span></o:p></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p><br /><p></p>

Μητροπολίτης Βενιαμίν της Πετρούπολης

  Ο βικάριος-επίσκοπος Βενιαμίν, αφού εξελέγη με πλειοψηφία ψήφων του λαού της Πετρούπολης (συμπεριλαμβανομένων και των εργατών) στον βαθμό ...

Read more »

Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (1ο μέρος)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJ82Woe9Tbo2N3uyw_0vhSpP-hmgAIVOwkwZjEX4Hu8uSI-b0O_Hswyx2ZZ0tLge3XLH2543H9XjGzItH3M6sTDwHphgGGy_EcBR2O_qlMvnrVPQF5DSHdyqbVqeRInGFIlEUFYuwrp7zX1L1dmgdJFaTIMZ_T-dkarXthxtLqo2hGBzayaFnqarNE/s640/emporoi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="387" data-original-width="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJ82Woe9Tbo2N3uyw_0vhSpP-hmgAIVOwkwZjEX4Hu8uSI-b0O_Hswyx2ZZ0tLge3XLH2543H9XjGzItH3M6sTDwHphgGGy_EcBR2O_qlMvnrVPQF5DSHdyqbVqeRInGFIlEUFYuwrp7zX1L1dmgdJFaTIMZ_T-dkarXthxtLqo2hGBzayaFnqarNE/s16000/emporoi.jpg" /></a></div><span style="color: #100f0f;"> <br /></span><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #100f0f;">Όταν το πονηρό πνεύμα θέλει να κρατήσει ένα άτομο μακριά από την Εκκλησία, το κάνει με ποικίλους τρόπους. Μερικές φορές εμφυτεύεται στο μυαλό ενός ατόμου η σκέψη ότι η Εκκλησία είναι ένας τόπος για άθλιους Φαρισαίους, άπληστους ανθρώπους και απατεώνες και του υπαγορεύει το συμπέρασμα: </span><span style="color: #990000;">«Καταλαβαίνεις και ο ίδιος, εσύ, ένας αξιοπρεπής άνθρωπος, δεν έχεις θέση εκεί!»</span><br /><span style="color: #100f0f;"> Άλλες φορές ένα άτομο απομακρύνεται από την Εκκλησία με έναν εντελώς αντίθετο συλλογισμό. Φαντάζεται την Εκκλησία ως μια σύναξη αγίων και μόνο αγίων (και η αγιότητα νοείται ως απόλυτη απάθεια, αναμαρτησία και “αγγελική” πραότητα). </span><span style="color: #990000;">«Εκεί είναι τόσο πνευματικοί άνθρωποι — κι εγώ... όχι, δεν έχω θέση εκεί μέσα.»</span><span style="color: #100f0f;"> Έτσι, μέσα του διαμορφώνεται μια υπερβολικά υψηλή, υπερβολικά εξιδανικευμένη αντίληψη για τη ζωή της Εκκλησίας· κι ύστερα, όταν το βλέμμα του πέσει όχι καν σε κάποιο αμάρτημα, αλλά απλώς σε κάποια καθημερινή, ανθρώπινη λεπτομέρεια της ζωής των εκκλησιασμένων ανθρώπων  να το αποτέλεσμα: </span><span style="color: #990000;">«Απογοητεύτηκα...» </span><br /><span style="color: #100f0f;"> Θυμάμαι κι εγώ ο ίδιος πόσο εξιδανικευμένες ήταν οι αντιλήψεις μου για τους πιστούς την εποχή που ακόμη στεκόμουν στο κατώφλι της πίστης. Οι μοναχοί, νόμιζα, θα είναι όλοι ασκητές: τρώνε ένα πρόσφορο τη μέρα και το βρέχουν με ένα κουταλάκι αγιασμό... Οι παπάδες δεν χρησιμοποιούν τουαλέτα... Οι σπουδαστές των ιερατικών σχολών περπατούν όλη μέρα με τα “χεράκια” σταυρωμένα στο στήθος, σαν τα χερουβείμ στις καθολικές εικόνες... Και τότε μια μέρα, ίσως για πρώτη φορά που επισκέπτομαι συνειδητά τη Λαύρα ως προσκυνητής, βλέπω ξαφνικά έναν παχύσαρκο μοναχό στο δρόμο μου. Έκπληκτος, σκέφτομαι και λέω </span><span style="color: #990000;">«μα, καθόλου ασκητισμός!»</span><span style="color: #100f0f;">. Και τότε σαν να διάβασε τη σκέψη μου, γυρίζει και μου λέει: </span><span style="color: #990000;">«Ξέρεις γιατί έγινα τόσο παχύς; Γιατί, όταν ήμουν νέος, κατέκρινα έναν χοντρό μοναχό!»</span><span style="color: #100f0f;"> (Πρέπει να σημειώσω ότι τότε ήμουν κι εγώ αρκετά λεπτός...).</span><br /><span style="color: #100f0f;"> Αργότερα, μου διηγήθηκε ένας αρχιερέας ότι κι εκείνος από μια τέτοια απλή, “καθημερινή” λεπτομέρεια λίγο έλειψε να μείνει εκτός ιερωσύνης.</span><br /><span style="color: #100f0f;"> Πήγε να δώσει εξετάσεις για το ιερατικό σεμινάριο, μπήκε κατευθείαν από το τρένο στη λειτουργία του όρθρου και ξαφνικά βλέπει τον διάκονο, περιμένοντας τη δική του εκφώνηση, να χασμουριέται. </span><span style="color: #990000;">«Ε, όλα ξεκαθάρισαν! Τώρα βλέπω τι “προσευχόμενοι” και “άγιοι” είναι αυτοί εδώ! Όλα υποκρισία και επίδειξη!»</span><span style="color: #100f0f;"> — πέρασε σαν αστραπή από το μυαλό του μελλοντικού υποψηφίου. Και του χρειάστηκε πολύς κόπος για να συνειδητοποιήσει από πού προερχόταν αυτός ο δήθεν “ευσεβής” λογισμός, να τον αποδιώξει και, τελικά, να εισέλθει στον δρόμο της διακονίας της Εκκλησίας.</span><br /><span style="color: #100f0f;"> Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 είδα και σε άλλους ανθρώπους πώς εργάζεται αυτός ο πειρασμός. </span><br /><span style="color: #100f0f;"> Γινόταν συνέδριο δασκάλων της πόλης. Μετά τη διάλεξή μου, σηκώνεται μια δασκάλα και λέει: </span><span style="color: #990000;">«Μας μιλούσατε για τη “πνευματικότητα”. Ίσως να υπάρχει πνευματικότητα, αλλά στη δική μας πόλη καθόλου. Να φανταστείτε: μπαίνω κάποτε σε έναν ναό. Γινόταν κάποια λειτουργία σας εκεί και στη μέση στέκεται ο παπάς, με τα χρυσά άμφια. Και φανταστείτε σκάλιζε τη μύτη του! Ε, τι είδους “πνευματικότητα” είναι αυτή;!»</span><span style="color: #100f0f;"> Τα ’χασα. </span><span style="color: #990000;">«με αποστόμωσε!»</span><span style="color: #100f0f;"> Ενώ ακόμη προσπαθούσα να βρω τι να απαντήσω, έρχεται προς βοήθειά μου ένας σοφός και έμπειρος ιερέας, παίρνει από τα ψυχρά μου χέρια το μικρόφωνο και απευθύνεται στην κυρία: </span><span style="color: #990000;">«Συγγνώμη, καλή μου, δεν κατάλαβα την ερώτησή σας. Αν μπαίνετε στον ναό και βλέπετε ότι ο παπάς σκαλίζει τη μύτη του, αυτό σημαίνει πως ο παπάς έχει μύξες. Τι σχέση έχει αυτό με την πνευματικότητα;!»</span><br /><span style="color: #100f0f;"> Αυτό ήταν ένα θαυμάσιο δείγμα νηφαλιότητας. Αν όμως ο άνθρωπος δεν έχει αυτήν την ικανότητα να διακρίνει νηφάλια την ανθρώπινη αδυναμία από τη δύναμη του Θεού· αν δεν έχει τη δύναμη να ελέγχει τις πρώτες του εντυπώσεις, τότε πολύ εύκολα μπορεί να πέσει στην πλάνη. Στην πλάνη εκείνη, που κάνει τον άνθρωπο να μετρά σχολαστικά τα «σημεία» της «επικείμενης βασιλείας» του Αντιχρίστου. </span><span style="color: #990000;">«Ε, δεν μπορεί, το τέλος του κόσμου πλησιάζει!». «Άκουσες τι έγινε στην ενορία εκείνη; Αν τέτοιο είναι πια και το ιερατείο μας, τότε σίγουρα το τέλος είναι κοντά!».</span><span style="color: #100f0f;"> Έτσι, η διάθεση πολλών ανθρώπων να πιστεύουν και να διαδίδουν πως «ήδη ήρθαν οι έσχατες ημέρες» τρέφεται όχι μόνο από φυλλάδες και βιβλία, αλλά και από τις καθημερινές, απλές παρατηρήσεις.</span><br /><span style="color: #100f0f;"> Για τον πιστό άνθρωπο είναι οδυνηρό να βλέπει αταξίες και ασθένειες μέσα στην εκκλησιαστική ζωή: </span><span style="color: #990000;">«το βδέλυγμα της ερημώσεως εν τω τόπω τω αγίω» (πρβλ. Ματθ. 24,15).</span><span style="color: #2b00fe;"> </span><span style="color: #100f0f;">Μα όσο πιο σκοτεινή του φαίνεται η παρούσα κατάσταση της Εκκλησίας, τόσο πιο φωτεινή και εξιδανικευμένη του φαίνεται η παρελθούσα εποχή και αυτό ακριβώς τον ωθεί μακριά από την Εκκλησία.</span><br /><span style="color: #100f0f;"> Η εκκλησιαστική ιστορία παρουσιάζεται συνήθως ως ιστορία αγίων. Κι έτσι στη μνήμη μένουν μόνο τα ονόματα αγίων ή αιρετικών. Ακριβώς αυτή η ευθυμία γεννά έναν αποκαλυπτικό φόβο, που παραλύει τη σκέψη και το αίσθημα μόλις αντικρίσουν τη ζωντανή πραγματικότητα της Εκκλησίας. </span><span style="color: #990000;">«Παλιά — κάθε μοναχός κι ένας όσιος, κάθε επίσκοπος κι ένας άγιος· τώρα εξέλιπε ο όσιος!»</span><span style="color: #100f0f;"> Και τότε γίνεται σχεδόν αδύνατο να μη καταφύγεις σε σχίσμα “διαμαρτυρίας”, και τόσο πολύ θέλεις όλα να λυθούν με μιαν αστραπή της Αποκαλύψεως. Γι’ αυτό έχει νόημα να θυμηθούμε τον θρήνο που διαπερνά ολόκληρη τη φιλοπατερική γραμματεία, αλλά δεν χωρά στις σελίδες των σχολικών εγχειριδίων εκκλησιαστικής ιστορίας.</span><br /><span style="color: #100f0f;"> Έχει νόημα να θυμηθούμε ότι ποτέ, σε καμιά εποχή της Εκκλησίας, δεν υπήρξε αιώνας που να θεωρεί τον εαυτό του “χρυσό”. Δεν υπάρχει περίοδος στην ιστορία του Χριστιανισμού χωρίς προβλήματα. Δεν μάθαμε να αμαρτάνουμε με καινούριο τρόπο.</span><br /><span style="color: #100f0f;"> Ήδη οι ίδιοι οι απόστολοι αναγκάζονταν να γράφουν πικρά λόγια για τους μαθητές τους:</span><br /><span style="color: #2b00fe;"> «εἰ δὲ ἀλλήλους δάκνετε καὶ κατεσθίετε, βλέπετε μὴ ὑπ᾿ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε» (Γαλ. 5,15). <br /> οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ (Φιλ. 2,21).</span><br /><span style="color: #100f0f;"> Ήδη ο απόστολος Ιωάννης είχε ακούσει φοβερά λόγια για τις πρώτες χριστιανικές εκκλησίες, θυμηθείτε όσα λέγονται προς την Εκκλησία της Λαοδίκειας </span><span style="color: #2b00fe;">(Αποκ. 3,15–17).</span><span style="color: #100f0f;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #100f0f;"><b>Β΄ αιώνας.</b><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #2b00fe;">«Σε εσάς τώρα μιλώ, εσείς που είστε προεστώτες της Εκκλησίας και προεδρεύετε: μη γίνεστε όμοιοι με τους κακοποιούς. Οι κακοποιοί, τουλάχιστον, κρατούν το δηλητήριό τους μέσα σε δοχεία, ενώ εσείς φυλάτε το φαρμάκι και το δηλητήριό σας μέσα στην καρδιά σας.</span><a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="color: #100f0f;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</span><!--[endif]--></span></a><span style="color: #100f0f;">»</span><br /> <br /><b style="color: #100f0f;"> Γ΄ αιώνας.</b><span style="color: #100f0f;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #100f0f;">Ο Ωριγένης, πεπεισμένος ότι η εκκλησιαστική ζωή της εποχής του ήταν πολύ χειρότερη από εκείνη των παλαιότερων χρόνων </span><span style="color: #2b00fe;">(βλ. Ομιλία 4 στον Προφήτη Ιερεμία, 3· Υπομνήματα στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, 17, 24),</span><span style="color: #100f0f;"> εξηγεί ως εξής την αλήθεια της ευαγγελικής προειδοποίησης για το πλήθος των αναξίων χριστιανών:<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #2b00fe;">«Είναι φανερό ότι και στο δίχτυ αυτό της Εκκλησίας υπάρχουν και καλοί και κακοί. Αν όλοι ήταν καθαροί, τι θα απέμενε για την κρίση του Θεού;<br /> Σύμφωνα με άλλη παραβολή, στο αλώνι συνυπάρχουν το σιτάρι και το άχυρο. Δεν λέω ότι το αλώνι είναι ολόκληρος ο κόσμος, αλλά η σύναξη του χριστιανικού λαού. Το αλώνι περιγράφεται ως γεμάτο από σιτάρι και άχυρο· δεν είναι όλο σιτάρι, αλλά ούτε και όλο άχυρο· έτσι και στην επίγεια Εκκλησία: ο ένας είναι σιτάρι, ο άλλος άχυρο. Αν κάποιος δει στις συνάξεις μας έναν αμαρτωλό, ας μη σκανδαλιστεί και μη λέει πως “να, ένας αμαρτωλός ανάμεσα στους αγίους”. Όσο είμαστε σε αυτόν τον αιώνα, δηλαδή στο αλώνι και στο δίχτυ, και οι καλοί και οι κακοί βρίσκονται μαζί». (Ομιλία 1 στον Προφήτη Ιεζεκιήλ, 11).</span><br /> <br /><span style="color: #100f0f;"> Και προσθέτει:</span><br /> <br /><span style="color: #2b00fe;"> «Αν ο Ιησούς είχε λόγο να θρηνεί για την Ιερουσαλήμ, πολύ περισσότερο έχει λόγους να θρηνεί για την Εκκλησία, η οποία ιδρύθηκε για να γίνει οίκος προσευχής, αλλά από την αισχρή φιλαργυρία και το σκοτισμένο μίσος ορισμένων (δυστυχώς τόσων πολλών!) έχει μετατραπεί σε “ληστρική σπηλιά”.<br /> Έτσι ο Ιησούς θα μπορούσε, βλέποντας τους αμαρτωλούς που κατοικούν στο ζωντανό θυσιαστήριο που ο Ίδιος έκτισε, να επαναλάβει τα λόγια του ψαλμωδού: “τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου ἐν τῷ καταβαίνειν με εἰς διαφθοράν;” (Ψαλμ. 29,10).<br /> Περιπλανιέται αναζητώντας τους καρπούς του τρύγου, αλλά βρίσκει μόνο λίγες πατημένες ρόγες και ελάχιστους θλιβερούς καρπούς. Κανένας ωραίος καρπός· και από τους κακούς, ελάχιστοι. Ποιος από εμάς θα μπορούσε να Του προσφέρει τα τσαμπιά της αρετής; Ποιος θα μπορούσε να προσφέρει καρπούς με τη χάρη του Θεού;»<br /> (Υπομνήματα στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, 16,21· Ομιλία 15 στον Προφήτη Ιερεμία, 3).</span><br /> <br /><span style="color: #100f0f;"> Επίσης παραπονιέται για την ανάπτυξη δεσποτισμού μέσα στην Εκκλησία, διότι </span><span style="color: #2b00fe;">«οι επίσκοποι έπαψαν να είναι δούλοι του Χριστού και έγιναν μέσα στην Εκκλησία σαν κύριοι. Ξέχασαν τις εντολές του Χριστού για επιείκεια προς όλους, για πραότητα απέναντι στους αντιφρονούντες, για την υποστήριξη και ενθάρρυνση των αδυνάτων... Εκείνοι στους οποίους έχει ανατεθεί η φροντίδα να θρέφουν τους πεινασμένους — οι ποιμένες — γιορτάζουν μαζί με τους μέθυσους και επιδίδονται σε άλλες παρόμοιες καταχρήσεις. Οι διάκονοι, έχοντας μερίδιο στη διαχείριση των εκκλησιαστικών χρημάτων, τα χρησιμοποιούν για προσωπικό τους όφελος: για να πλουτίσουν, δανείζουν χρήματα με τόκο, μετατρεπόμενοι έτσι σε τοκογλύφους».</span><br /> <br /><span style="color: #100f0f;"> Η ζωή των λαϊκών δεν ήταν πολύ πιο παρήγορη από εκείνη του κλήρου:</span><br /> <br /><span style="color: #2b00fe;"> «Δεν πρέπει άραγε να κλαίμε και να στενάζουμε, βλέποντας ότι εσείς δεν έρχεστε να ακούσετε τον λόγο του Θεού, ότι εμφανίζεστε στην εκκλησία μόνο κατά τις εορτές, και μάλιστα όχι τόσο από επιθυμία να ακούσετε τον λόγο του Θεού, όσο παρασυρμένοι από τη λαμπρότητα της εορτής ή με το πρόσχημα της συμμετοχής στη δημόσια τελετή;<br /> Το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου σας, θα έλεγα, σχεδόν όλος ο χρόνος σας , περνά σε δημόσιους τόπους, σε κοσμικές ασχολίες ή σε εμπορικές δραστηριότητες. Όσο για τον λόγο του Θεού, κανείς δεν μεριμνά γι’ αυτόν ή, τουλάχιστον, ελάχιστοι είναι εκείνοι που βρίσκουν ευχαρίστηση στο να τον ακούνε.<br /> Αλλά γιατί να θρηνούμε για τους απόντες; Ακόμη και εσείς που βρίσκεστε μέσα στην εκκλησία αποδεικνύεστε μη προσεκτικοί· δούλοι της συνήθειας, γυρίζετε την πλάτη στον λόγο του Θεού ή στο ιερό κείμενο που σας διαβάζεται.<br /> Φοβάμαι μήπως ο Κύριος εφαρμόσει και σε εσάς τα λόγια του προφήτη: “Μου γύρισαν την πλάτη, αντί να στρέψουν προς Εμένα το πρόσωπο” (πρβλ. Ιερ. 2,27).<br /> Ποιο μέσο υπάρχει για να μεταφερθούν αυτά τα μαργαριτάρια του αγίου λόγου στα αυτιά του λαού που τα αποστρέφεται;»<br /> (Ωριγένης, Ομιλία 10 στην Γένεση)</span><span style="color: #100f0f;"><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #2b00fe;">«Επειδή η παρατεταμένη ειρήνη έβλαψε τη διδασκαλία που μας παραδόθηκε από ψηλά, η ίδια η θεία Πρόνοια ανέστησε την πίστη που είχε πέσει και, αν μπορεί κανείς να το πει έτσι, σχεδόν είχε αδρανήσει... Όλοι άρχισαν να φροντίζουν για την αύξηση της κληρονομικής τους περιουσίας και, λησμονώντας πώς ενεργούσαν οι πιστοί την εποχή των αποστόλων και πώς πρέπει πάντοτε να ενεργούν, με ακόρεστη επιθυμία ρίχθηκαν στη συσσώρευση υλικών αγαθών. Δεν φαινόταν πλέον στους ιερείς ειλικρινής ευσέβεια, στους λειτουργούς καθαρή πίστη, στα έργα έλεος, στα ήθη ευπρέπεια. Με υπεροπτική αλαζονεία περιφρονούν τους προεστώτες της Εκκλησίας, με φαρμακερά στόματα συκοφαντούν ο ένας τον άλλον, με πεισματώδες μίσος προκαλούν μεταξύ τους διχόνοιες. Πολλοί επίσκοποι, που όφειλαν να νουθετούν τους άλλους και να είναι γι’ αυτούς παράδειγμα, παύοντας να φροντίζουν για τα θεία, άρχισαν να φροντίζουν για τα εγκόσμια· εγκαταλείποντας την καθέδρα τους και το ποίμνιό τους, περιπλανώνται σε ξένες περιοχές, προσπαθώντας να μη χάσουν καμία εμπορική ευκαιρία για ιδιοτελές κέρδος· και ενώ οι αδελφοί στην Εκκλησία πεινούν, αυτοί, παρασυρμένοι από τη φιλαργυρία, με δόλο ιδιοποιούνται τα αδελφικά εισοδήματα και, δανείζοντας συχνότερα, αυξάνουν τα κέρδη τους... Μόλις ακούστηκαν τα πρώτα λόγια απειλής από τον εχθρό, πλήθος αδελφών πρόδωσαν την πίστη τους και, μη ανατρεπόμενοι από την θύελλα του διωγμού, μόνοι τους έριξαν τον εαυτό τους στην πτώση. Δεν περίμεναν καν να συλληφθούν· να αρνηθούν όταν τους ανακρίνουν. Πολλοί νικήθηκαν πριν από τη μάχη, καταβλήθηκαν χωρίς αγώνα και ούτε καν διατήρησαν κάποιο φανερό πρόσχημα ότι δήθεν θυσίασαν στα είδωλα από εξαναγκασμό»</span><a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="color: #100f0f;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</span><!--[endif]--></span></a><span style="color: #100f0f;">.<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><span style="color: #2b00fe;">«Στους παλαιότερους χρόνους χρησιμοποιούσαν αποφασιστικά τη συντομία στην ερμηνεία, γιατί δεν επεδίωκαν να προσφέρουν ευχαρίστηση, αλλά να ωφελήσουν τους παρόντες. Αργότερα όμως, όταν η εξήγηση των Γραφών έγινε χωρίς καμία δυσκολία επιτρεπτή σε όλους, και όλοι, γεμάτοι αυτοπεποίθηση, έγιναν ράθυμοι στο έργο του αγαθού και άρχισαν να προκόβουν στη ρητορική, τότε στράφηκαν σε μάταιες διαμάχες και βλασφημίες»</span><a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="color: #100f0f;" title=""><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</span><!--[endif]--></span></a><span style="color: #100f0f;">.</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="line-height: 115%;"><span style="color: #100f0f;"><br /><br /><br /></span></span></p><div style="text-align: right;"><span style="color: #100f0f;"><b><span style="font-family: helvetica;">(συνεχίζεται)</span></b></span></div><b style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;"><o:p></o:p></b><p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><o:p><b> </b></o:p></span></p><div style="mso-element: footnote-list;"> <hr align="left" size="1" width="33%" /> <!--[endif]--> <div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="font-family: arial;"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[1]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Ερμᾶς, <em data-end="136" data-start="128">Ποιμήν</em> // <em data-end="173" data-start="140">Οι Πρώτοι Πατέρες της Εκκλησίας</em>, 1988, σ. 179.</span></p> </div> <div id="ftn2" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="font-family: arial;"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[2]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Άγιος Κυπριανός Καρχηδόνος, <strong data-end="58" data-start="28"><span style="font-weight: normal;">Βίβλος περί των πεπτωκότων</span></strong> // <em data-end="124" data-start="62">Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας του Γ΄ αιώνα: Ανθολογία</em>, σε 2 τόμους. 1996, τόμ. 2, σ. 280–282.</span></p> </div> <div id="ftn3" style="mso-element: footnote;"> <p class="MsoFootnoteText"><span style="font-family: arial;"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span class="MsoFootnoteReference"><span style="mso-special-character: footnote;"><!--[if !supportFootnotes]--><span class="MsoFootnoteReference"><span style="line-height: 115%;">[3]</span></span><!--[endif]--></span></span></a> Άγιος Μεθόδιος, επίσκοπος και μάρτυρας, Πατέρας της Εκκλησίας του Γ΄ αιώνα, <strong data-end="108" data-start="76"><span style="font-weight: normal;">Πλήρης Συλλογή των Έργων του</span></strong><b style="mso-bidi-font-weight: normal;">. </b>1877, σ. 176.</span></p> </div> </div><br /><p></p><div style="background-color: white;"><div id="ftn15"><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></u></b></div><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></u></b></div><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></u></b></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></u></b></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></u></b></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/pdf.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η Εσχατολογία του «Κινήματος κατά των Κωδικών - αριθμών» στο Φως της Ορθόδοξης Παράδοσης. (Ολόκληρο pdf)</span></b></span></a></div><div><b><u><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></u></b></div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΜΗΠΩΣ ΕΝΑΣ «ΑΡΙΘΜΟΣ» ΣΤΕΡΕΙ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ; (ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΑΝΤΡΕΪ ΚΟΥΡΑΓΙΕΦ)</span></b></span></a></div><div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_11.html?m=0" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἡ ἰδέα τῆς ἀσυνειδήτου ἀποδοχῆς τῆς σφραγῖδος τοῦ Ἀντιχρίστου ἀντιφάσκει εἰς τὰ λεγόμενα τῶν Πατέρων.</span></span></b></a></div></div><div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_18.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο φόβος του επερχόμενου συστήματος αποθαρρύνει τους σύγχρονους Χριστιανούς.</span></span></b></a></div></div><div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Το «χάραγμα του θηρίου».</span></span></b></a></div><div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_26.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Το «χάραγμα του θηρίου». (2ον μέρος)</span></span></b></a></div></div><div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_38.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η λήψη του αριθμού σημαίνει αποδοχή του Αντιχρίστου;</span></span></b></a></div><div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">Η λήψη του αριθμού σημαίνει αποδοχή του Αντιχρίστου; (2ον μέρος)</span></b></span></a></div></div><div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div><div style="color: black; text-align: start;"><div id="ftn15"><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_28.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Στερεί ένας υπολογιστής την ελευθερία ενός ατόμου;</span></span></b></a></div></div></div><p style="text-align: start;"></p><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Στερεί ένας υπολογιστής την ελευθερία ενός ατόμου; (2ο μέρος)</span></b></span></a></div><div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/3.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Στερεί ένας υπολογιστής την ελευθερία ενός ατόμου; (3ο μέρος)</span></span></b></a></div></div></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></u></b></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Υπάρχει αμαρτία στην αποδοχή ενός αριθμού; (1ο μέρος)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/2_5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">Υπάρχει αμαρτία στην αποδοχή ενός αριθμού; (2ο μέρος)</span></b></span></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/1_7.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ποια είναι τα συμπεράσματα; (1ο μέρος)</span></span></b></a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/10/2_12.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Ποια είναι τα συμπεράσματα; (2ο μέρος)</span></b></a></div></div></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/05/blog-post_71.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Ο δρόμος προς τον Αντίχριστο είναι ιδεολογικός, όχι τεχνολογικός».</span></b></span></a></div><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 18.4px;"></span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="background-color: white; color: #333333; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><o:p></o:p></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><strong data-end="4961" data-start="4912" style="text-align: left;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><div style="text-align: center;"><strong data-end="4961" data-start="4912"><span style="color: #2b00fe;"><br /></span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong data-end="4961" data-start="4912"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/07/blog-post_29.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;">Ερωτήσεις προς τον π. Δανιήλ Σισόγιεφ</span></b></a></strong></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/08/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"> Ερωτήσεις προς τον π. Δανιήλ Σισόγιεφ (2)</span></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/04/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;">Δανιήλ Σισόγιεφ - Ερμηνεία της Αποκάλυψης Δ΄ Μέρος (αποσπάσματα)</span></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><p style="box-sizing: inherit; font-weight: 400; margin: 0px auto 1.41575em;"><span style="box-sizing: inherit;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Αποσπάσματα)</span></b></a></span></p><p style="box-sizing: inherit; font-weight: 400; margin: 0px auto 1.41575em;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_10.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Β΄ Αποσπάσματα)</span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="font-weight: 400; line-height: normal; text-align: left;"><span style="color: #0b0b0b;"><o:p></o:p></span></p><p style="box-sizing: inherit; font-weight: 400; margin: 0px auto 1.41575em;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_11.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Γ΄ Αποσπάσματα)</span></b></a></p><p style="box-sizing: inherit; font-weight: 400; margin: 0px auto 1.41575em;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Δ΄ Αποσπάσματα)</span></b></a></p><p style="box-sizing: inherit; font-weight: 400; margin: 0px auto 1.41575em;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_17.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Ε΄ Αποσπάσματα)</span></b></a></p></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (ΣΤ΄ Αποσπάσματα)</span></a></div></span></strong></div>

Αναζητώντας τη «Χρυσή Εποχή» (1ο μέρος)

  Όταν το πονηρό πνεύμα θέλει να κρατήσει ένα άτομο μακριά από την Εκκλησία, το κάνει με ποικίλους τρόπους. Μερικές φορές εμφυτεύεται στο μυ...

Read more »