ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος για τις σχέσεις των Ορθοδόξων με τους μη Ορθοδόξους

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<h3 class="post-title entry-title">
</h3>
<div class="post-header-line-1">
</div>
<div class="post-body entry-content">
<div style="text-align: justify;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqcJtDKQMJzsgwLGKcAKpve_zWYi1mHskcQaXvi4iLsVwQWqbrYJjUBNNEJg_MlKJPHGi4KPjUECPgD2f536R-XtIwKQkFweJmNnQxt3wcPz10TKWUTI5wHC0i4jsZFmGHQjuyQ__nN6X9/s1600/%CE%92%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqcJtDKQMJzsgwLGKcAKpve_zWYi1mHskcQaXvi4iLsVwQWqbrYJjUBNNEJg_MlKJPHGi4KPjUECPgD2f536R-XtIwKQkFweJmNnQxt3wcPz10TKWUTI5wHC0i4jsZFmGHQjuyQ__nN6X9/s1600/%CE%92%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82.jpg" width="320" /></a>Στην εναρκτήρια εισήγησή του στη Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Φανάρι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και στις σχέσεις των Ορθοδόξων με τους μη Ορθοδόξους. Μεταφέρουμε εδώ τα δύο συγκεκριμένα αποσπάσματα που περιέχουν σαφείς αιχμές εναντίον όσων αντιδρούν στα οικουμενιστικά ανοίγματα αλλά και τον σχεδιασμό για πανορθόδοξη απόφαση συνέχισης και ενίσχυσης του οικουμενιστικού βηματισμού.</div>
<div style="text-align: justify;">
Είπε λοιπόν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος: </div>
<div style="text-align: justify;">
<i>«<b>Πρό πεντηκονταετίας καί πλέον, ὅτε ὁ ἀοίδιμος ὁραματιστής Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας </b></i></div>
<a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><div style="text-align: justify;">
 <i><b>ἔκαμε τά πρῶτα βήματα, διά νά ἑνώσῃ τήν Ὀρθοδοξίαν, καθιερώθη ὁ θεσμός τῶν Πανορθοδόξων Διασκέψεων, ἀπό τάς ὁποίας προέκυψαν ἀποφάσεις κοιναί τῶν Ὀρθοδόξων ὡς πρός τά θέματα τά ἁπτόμενα τῶν σχέσεων μετά τῶν μή Ὀρθοδόξων. Αἱ ἀποφάσεις αὗται ἐθεωρήθησαν δεσμευτικαί δι᾿ ὅλας τάς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας ἐνσωματωθεῖσαι, οἱονεί, εἰς τό «ἐσωτερικόν δίκαιον» ἑκάστης ἐξ αὐτῶν. <span style="color: #cc0000;">Σήμερον αἱ ἀποφάσεις αὗται ἀμφισβητοῦνται ἤ καί βάλλονται ὅλως αὐθαιρέτως καί ἀντικανονικῶς ὑπό μερίδων ἐντός τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, αἱ ὁποῖαι μερίδες, δίκην οἰκουμενικῆς συνόδου, ἀμφισβητοῦν αὐτάς προκαλοῦσαι ἀναστάτωσιν εἰς τούς κόλπους τῶν πιστῶν.</span> Ἀτυχῶς, τό φαινόμενον τοῦτο γίνεται ἀνεκτόν καί ὑπό τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀρχῶν Ἐκκλησιῶν τινων μέ ἀπροβλέπτους συνεπείας διά τήν ἑνότητα τοῦ ποιμνίου των. Ἀλλά αἱ συνοδικαί ἀποφάσεις δέον νά εἶναι σεβασταί ὑπό πάντων, διότι μόνον τοιουτοτρόπως θά διατηρηθῇ ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας.</b></i></div>
<div style="text-align: justify;">
<i>…</i></div>
<div style="text-align: justify;">
<i>Ἀλλά καί τά <b>ἤδη προετοιμασθέντα πανορθοδόξως θέματα</b> περιλαμβάνουν μεταξύ αὐτῶν καί τινα, τά ὁποῖα <b>χρήζουν ποιᾶς τινος ἀναθεωρήσεως καί ἐκσυγχρονισμοῦ</b> ὡς διατυπωθέντα καί συμφωνηθέντα εἰς ἐποχήν παλαιοτέραν, ὅτε ἴσχυον διάφοροι συνθῆκαι καί προϋποθέσεις. Τοιαῦτα εἶναι, ἐπί παραδείγματι, τά ἀφορῶντα εἰς τάς κοινωνικάς συνθήκας τοῦ κόσμου, ὡς καί εἰς <b>τά τῶν σχέσεων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τούς μή Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, τήν Οἰκουμενικήν Κίνησιν κ.τ.τ..</b> Τά κείμενα ταῦτα δέον νά ἀναθεωρηθοῦν ὑπό εἰδικῆς πρός τοῦτο συγκροτουμένης Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς ὥστε νά ἔλθουν εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Σύνοδον προσηρμοσμένα εἰς τήν σημερινήν πραγματικότητα.»</i></div>
<div style="text-align: justify;">
<i><br /></i></div>
<div style="text-align: right;">
<i><br /></i></div>
<div style="text-align: right;">
<i><br /></i></div>
<div style="text-align: right;">
<i><b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ ''ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ''</span></b></i></div>
</div>
</div>

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος για τις σχέσεις των Ορθοδόξων με τους μη Ορθοδόξους

Στην εναρκτήρια εισήγησή του στη Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Φανάρι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αν...

Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<img alt="1" src="http://www.agioritikovima.gr/images/av8/metallhnos.jpg" style="background-color: white; border: 0px; float: left; font-family: verdana; height: 237px; line-height: 18px; margin: 0px 10px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px; text-align: justify; width: 213px;" /><em style="background-color: white; border: 0px; font-family: verdana; line-height: 18px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"></em><br />
<div style="text-align: justify;">
<em style="background-color: white; border: 0px; font-family: verdana; line-height: 18px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"><em style="border: 0px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"><strong style="background-color: transparent; border: 0px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"><span style="font-size: large;">Του πρωτ. Γεωργίου Μεταλληνού Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών</span></strong></em></em></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: verdana; line-height: 18px;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></div>
<span style="background-color: white; border: 0px; color: red; font-family: verdana; line-height: 18px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"><div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: large;"><span style="border: 0px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"><strong style="background-color: transparent; border: 0px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;">Οι Σύνοδοι του 14ου αιώνος διατυπώνουν την θεολογία περί της Θείας Χάριτος.</strong></span> Η Ορθόδοξη Παράδοση δέχεται αυτές τις Συνόδους ως 9η Οικουμενική και πανορθόδοξα γίνεται αυτό αποδεκτό από γνωστούς Θεολόγους. Διότι και η Σύνοδος αυτή, όπως και η 8η το 879, διαφοροποιούν ριζικά την ορθόδοξη Εκκλησία, στην πατερική συνέχειά της, από τον χριστιανισμό της Δύσεως. Ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, λοιπόν, με την θεολογία του, καρπό της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος μέσα στην φωτισμένη από το Άγιο Πνεύμα καρδιά του, είναι ο Πατέρας της 9ης Οικουμενικής Συνόδου.</span></div>
</span><div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: verdana; line-height: 18px;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></div>
<span style="font-size: large;"><span style="background-color: white; font-family: verdana; line-height: 18px;"><div style="text-align: justify;">
Ένα επίκαιρο ερώτημα είναι:<strong style="border: 0px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"> Η μέλλουσα να συνέλθει πανορθόδοξος Σύνοδος τι θα κάνει; Ετοιμάζεται αυτή η Σύνοδος, για να μας οδηγήσει, όπως διαβάζουμε και όπως βλέπουμε, στην αποδοχή του παπισμού και του Προτεσταντισμού</strong> ως αυθεντικών χριστιανισμών. Αυτό είναι το τραγικό. Εύχομαι να μη γίνει ποτέ. Αλλά εκεί οδηγούνται τα πράγματα. Εάν, λοιπόν, συνέλθει η Πανορθόδοξος Σύνοδος, που θα έχει τον χαρακτήρα για μας Οικουμενικής Συνόδου, εάν συνέλθει και δεν δεχθεί μεταξύ των Οικουμενικών Συνόδων την 8η και την 9η,<strong style="border: 0px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"> θα είναι ψευδοσύνοδος.</strong> </div>
</span><strong style="background-color: white; border: 0px; font-family: verdana; line-height: 18px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"><div style="text-align: justify;">
<strong style="border: 0px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;">Όπως η Σύνοδος Φεράρας - Φλωρεντίας</strong>. Και τότε επεβλήθη από κάποιους δεσποτάδες Ανατολικούς και Δυτικούς, επεβλήθη η Σύνοδος Φεράρας - Φλωρεντίας, αλλά ήταν αρκετή η αντίσταση εν Αγίω Πνεύματι κάποιων κορυφών της παραδόσεώς μας, όπως Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ώστε τελικά να χαρακτηριστεί ψευδοσύνοδος, αιρετική Σύνοδος, αποτυχημένη Σύνοδος, η Σύνοδος Φεράρας - Φλωρεντίας.</div>
</strong></span><div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: verdana; line-height: 18px;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></div>
<strong style="background-color: white; border: 0px; font-family: verdana; line-height: 18px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"><div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: large;"><strong style="border: 0px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;">Η μέλλουσα να συνέλθει, λοιπόν, Πανορθόδοξος Σύνοδος θα κριθεί σ αυτό το σημείο</strong>. Εάν παρακάμψει αυτές τις δύο Συνόδους που τοποθετούν την ορθοδοξία απέναντι στον Δυτικό χριστιανισμό. Εκεί είναι το κρίσιμο ερώτημα. Αυτοί θέλουν να παρουσιάσουν την ενότητα, ότι ο Δυτικός Χριστιανισμός είναι παράλληλη μορφή της Ορθοδοξίας των Αγίων Πατέρων. Εκεί κάποιοι εργάζονται, προς τα εκεί κάποιοι θέλουν να οδηγήσουν. Ο Θεός όμως είναι πάνω από όλους μας.</span></div>
</strong><div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: verdana; line-height: 18px;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></div>
<span style="background-color: white; font-family: verdana; line-height: 18px;"><div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: large;">Ένα ψευδοεπιχείρημα, λοιπόν, που κυκλοφορείται στο χώρο της δικής μας Θεολογίας, της Ακαδημαϊκής Θεολογίας, είναι ότι ουδεμία Οικουμενική Σύνοδος κατεδίκασε τον Δυτικό Χριστιανισμό. Και όμως έχουμε δύο Οικουμενικές Συνόδους, του 879 και εκείνης του 14ου αιώνος, που διαφοροποιούν την Ορθοδοξία από τον Δυτικό Χριστιανισμό.</span></div>
</span><div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: verdana; line-height: 18px;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></div>
<span style="background-color: white; font-family: verdana; line-height: 18px;"><div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: large;">Είναι τραγικό! Δεν επιχαίρω, ούτε θριαμβολογώ. Η επιθυμία όλων μας πρέπει να είναι να συναντηθούμε στην ενότητα των Προφητών, των Αποστόλων και των Πατέρων όλων των αιώνων. Διαφορετικά, κάθε ένωση θα είναι ψευδένωσις· και όχι μόνον αυτό, αλλά θα καταστρέφει και θα διαστρέφει κάθε προσπάθεια, ειλικρινή προσπάθεια, που θέλει να οδηγηθεί στο θέμα της σωτηρίας. Ο Άγιος Γρηγόριος Ο Παλαμάς ελέγχει την σημερινή κατάσταση της Ορθοδοξίας. Υπάρχει σύγχυση, σχετικοποίηση της πίστεως, πολιτικοί συμβιβασμοί. Οι διάλογοι οι εκκλησιαστικοί είναι απομίμηση των πολιτικών συζητήσεων. Έτσι, Ο Άγιος  Γρηγόριος Ο Παλαμάς -γι' αυτό δεν γίνεται ευχάριστα δεκτός- εμπνέει διάθεση, ομολογίας και μαρτυρίου ακόμη, αν Ο Θεός το επιτρέψει, στην εποχή μας. Βοηθεί, επίσης, στη συνέχεια της Ορθοδοξίας, της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Η επανέκφραση της Πίστεως με τα μέσα κάθε εποχής δεν έχει τίποτε το κοινό με την αναζητούμενη από δικούς μας θεολόγους Οικουμενιστές «επανερμηνεία» της πίστεως. Δεν είναι θέμα επανερμηνείας, πως θα κατανοήσουμε λ.χ. το παπικό πρωτείο. Συγγνώμη για την φράση, και Ο σκύλος χορτάτος και η πίτα αφάγωτη! Μα είναι αυτά σοβαρά πράγματα, όταν παίζουμε «εν ου παικτοίς»; όταν παίζουμε με τη σωτηρία; όταν παίζουμε με την αιωνιότητα; Διαγράφουμε όλους τους Αγίους εν ονόματι των Αγίων. <strong style="border: 0px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;">Διότι το πνεύμα, το όποιον κυριαρχεί, είναι να εκθειάζουμε τους Αγίους. Κι όπως, μακαρίτης τώρα, Αρχιεπίσκοπος έλεγε: Δεχόμεθα τον Μάρκο τον Ευγενικό και τον τιμάμε εκείνος έτσι έπρεπε να μιλήσει στην εποχή του, εμείς μιλούμε με τον δικό μας τρόπο στην δική μας εποχή.... Κάτι παρόμοιο ελέχθη</strong>. Ο Χριστός όμως είναι πάντα ο αυτός «παρατεινόμενος εις τους αιώνας». Και η πίστη που σώζει είναι μία συνταγή, ένα φάρμακο που δεν αλλοιώνεται, δεν δέχεται αλλαγές. Είναι μία και ενιαία η πίστις. Η αποδοχή του Λόγου του Θεού από την εμπειρία των Αγίων, για να γίνει και δική μας εμπειρία.Η κατανόηση, λοιπόν, των Αγίων, όπως Ο Άγιος Γρηγόριος Ο Παλαμάς, θέτει το πρόβλημα της αποδοχής της γλώσσας των Αγίων. Η γλώσσα των Αγίων είναι η έκφραση της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Με αυτή τη σκέψη καταλήγω κι εύχομαι Ο Άγιος Γρηγόριος Ο Παλαμάς να συνοδεύει τη ξωή μας. Καλόν το υπόλοιπον Στάδιον της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και Καλή Ανάσταση!</span></div>
</span><div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: verdana; line-height: 18px;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></div>
<em style="background-color: white; border: 0px; font-family: verdana; line-height: 18px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;"><span style="font-size: large;"><div style="text-align: justify;">
<em style="border: 0px; margin: 0px; outline: rgb(0, 0, 0); padding: 0px;">(απόσπασμα, από ομιλία στην Λάρισσα κατά την Β' Κυριακή των Νηστειών 2009, που εξεδόθη με τον τίτλο Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ Θ' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, έκδ. ί. μονής Μεγ. Μετεώρου, Αγ. Μετέωρα 2009, σσ. 28-31)</em></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: blue;"><b>ΠΗΓΗ ''ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ''</b></span></div>
</span></em></div>

Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ

Του πρωτ. Γεωργίου Μεταλληνού Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών Οι Σύνοδοι του 14ου αιώνος διατυπώνουν την θεολογία πε...

Οι Προκαθήμενοι συζητούν τις λεπτομέρειες της Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjK4msrJhThqRRV6yhzjeYzFyTN3r8J8I-th05pVWBCKxAzXlVY46m0zdgLy3vWjHlNkhiM_c5FJ6Ia5UFokh7-g40KJNkuszmwCM8nk77KXn810GQKxW6e8aCp4ZLMBbTPo2QvTHtQuctl/s1600/article_17166.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: black; font-size: large;"><img border="0" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjK4msrJhThqRRV6yhzjeYzFyTN3r8J8I-th05pVWBCKxAzXlVY46m0zdgLy3vWjHlNkhiM_c5FJ6Ia5UFokh7-g40KJNkuszmwCM8nk77KXn810GQKxW6e8aCp4ZLMBbTPo2QvTHtQuctl/s1600/article_17166.jpg" width="320" /></span></a></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: justify;">
<i style="margin: 0px; padding: 0px;"><span style="font-size: large;"><br /></span></i></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: justify;">
<span style="font-size: large;"><i style="margin: 0px; padding: 0px;">«Και ολόγυρα από το θρόνο υπάρχουν είκοσι τέσσερις θρόνοι, και σε αυτούς τους θρόνους είδα να κάθονται είκοσι τέσσερις  πρεσβύτεροι ντυμένοι με λευκά εξωτερικά ενδύματα, και πάνω στα κεφάλια τους χρυσά στέμματα» (Αποκαλυψη 4</i><i style="margin: 0px; padding: 0px;">:4)</i></span></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: justify;">
<i style="margin: 0px; padding: 0px;"><span style="font-size: large;"><br /></span></i></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px;">
</div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: justify;">
<span style="font-size: large;">Η αύξηση του αριθμού των Επισκόπων που θα συμμετάσχουν στην Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας, που θα πραγματοποιηθεί το 2016 στην Κωνσταντινούπολη, συζητήθηκε, μεταξύ άλλων, στο πρώτο μέρος της πρωινής συνεδρίασης της Συνάξεως των Προκαθημένων των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών που βρίσκεται σε εξέλιξη στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι. Σύμφωνα με πληροφορίες ύστερα από πρόταση του Αρχιεπισκόπου Τυράννων και πάσης Αλβανίας Αναστασίου ο αριθμός των Επισκόπων θα ανέλθει σε 24 αντί 20 σε μια συμβολική κίνηση, με αφορμή και την αναφορά στο παραπάνω χωρίο της Αποκαλύψεως του Ιωάννη.</span></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: justify;">
<span style="font-size: large;">Στο μεταξύ, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος φέρεται να εξέφρασε ερωτήματα «χωροταξικού» ενδιαφέροντος σχετικά με το πως θα καθίσουν οι Προκαθήμενοι κατά τη διάρκεια των εργασιών της Μεγάλης Συνόδου. Μάλιστα φέρεται να παρουσίασε φωτογραφίες από αγιογραφημένες απεικονίσεις Οικουμενικών Συνόδων όπου διακρίνεται εν τω μέσω των Επισκόπων ο Θρόνος με το Ευαγγέλιο ενώ διαφαινόταν έντονο το ενδιαφέρον του για την θέση που θα καθίσει ο Οικουμενικός Πατριάρχης.</span></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: justify;">
<span style="font-size: large;">Κατά τις ίδιες πληροφορίες ο Οικουμενικός Πατριάρχης φέρεται να του απάντησε ότι όλοι οι Προκαθήμενοι θα καθίσουν στο ίδιο επίπεδο και δεν πρόκειται ο Θρόνος του να είναι υπερυψωμένος. «Αυτά τα έχει εγκαταλείψει ο Πάπας και φοβάστε ότι θα τα κάνω εγώ;» φέρεται να απάντησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. </span></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: justify;">
<span style="font-size: large;">Παράλληλα ο Πατριάρχης Κύριλλος φέρεται να εξέφρασε και τον προβληματισμό του για ορισμένα ισλαμικά στοιχεία που έχουν προστεθεί στον ιστορικό Ναό της Αγίας Ειρήνης - παλαιό Καθεδρικό Ναό της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης όπου διεξήχθη η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος και ο οποίος ουδέποτε μετετράπη σε ισλαμικό τέμενος και σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο – όπως είναι η ημισέληνος στην κορυφή του τρούλου. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, έδειξε και κάποιες φωτογραφίες προκειμένου να ενισχύσει τα λεγόμενα του. Ωστόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης του υπενθύμισε πως στην κόγχη του κεντρικού κλίτους - πάνω από το ιερό βήμα – δεσπόζει μεγάλος ψηφιδωτός σταυρός, που διασώζεται από τον περίλαμπρο βυζαντινό ψηφιδωτό διάκοσμο του Ναού. <span style="line-height: 1.45em; margin: 0px; padding: 0px;">«Υπάρχει κάτι σημαντικότερο από αυτό, από τον σταυρό που θα μας σκέπει;» φέρεται να διερωτήθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης.</span></span></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: justify;">
<span style="line-height: 1.45em; margin: 0px; padding: 0px;"><span style="font-size: large;">Οι συζητήσεις και οι διεργασίες στη Σύναξη των Προκαθημένων συνεχίζονται με αμείωτη ένταση με σκοπό και την ολοκλήρωση του κοινού μηνύματος τους που θα αναγνωσθεί αύριο κατά τη Θεία Λειτουργία για την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Υπενθυμίζεται ότι όπως αποφασίσθηκε στη Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας, το 2016, κάθε Εκκλησία θα έχει μια "φωνή" - ουσιαστικά μια ψήφο - και οι όποιες αποφάσεις θα ληφθούν με συναίνεση και ομοφωνία. </span></span></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: justify;">
<span style="line-height: 1.45em; margin: 0px; padding: 0px;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: right;">
<span style="line-height: 23.200000762939453px;"><b><span style="color: blue; font-size: large;"><br /></span></b></span></div>
<div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; padding: 0px; text-align: right;">
<span style="line-height: 23.200000762939453px;"><b><span style="color: blue; font-size: large;">ΠΗΓΗ ''ΑΜΕΝ.GR''</span></b></span></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
</div>

Οι Προκαθήμενοι συζητούν τις λεπτομέρειες της Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας

«Και ολόγυρα από το θρόνο υπάρχουν είκοσι τέσσερις θρόνοι, και σε αυτούς τους θρόνους είδα να κάθονται είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι ντ...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ.

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiuffBblzEpdP3PAZw4KYo-YQhvu33werSq7Ymp6u0D7V00U8cm86QbHC_N9xdK1qMySdCYkEv56FjSJGVL-zblsKohW9HWPgZsdet5HXP8YWYUZMD8lGZrfRweclDCccfYOz7AfoyWktU/s1600/2014-03-08+13_17_00-%CE%95%CE%9A%CE%9A%CE%9B%CE%97%CE%A3%CE%99%CE%91+%CE%93.%CE%9F.%CE%A7.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="50" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiuffBblzEpdP3PAZw4KYo-YQhvu33werSq7Ymp6u0D7V00U8cm86QbHC_N9xdK1qMySdCYkEv56FjSJGVL-zblsKohW9HWPgZsdet5HXP8YWYUZMD8lGZrfRweclDCccfYOz7AfoyWktU/s1600/2014-03-08+13_17_00-%CE%95%CE%9A%CE%9A%CE%9B%CE%97%CE%A3%CE%99%CE%91+%CE%93.%CE%9F.%CE%A7.png" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="background-color: white; font-family: Arial, Verdana, sans-serif; font-size: 16px;"><br /></span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="background-color: white; font-family: Arial, Verdana, sans-serif; font-size: 16px;">«Προκαλεί θλίψη και αγανάκτηση για μια ακόμη φορά ο επιχειρούμενος διασυρμός της αγωνιζομένης Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. Ελλάδος, μέσω δημοσιευμάτων τα οποία επιχειρούν να εμφανίσουν πρόσωπο το οποίο ουδέποτε είχε την παραμικρή σχέση με την Εκκλησία μας ως τον «νέο Αρχιεπίσκοπο των Παλαιοημερολογιτών».</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: Arial, Verdana, sans-serif;"><br /></span></div>
<span style="background-color: white; font-family: Arial, Verdana, sans-serif; font-size: 16px;"><div style="text-align: justify;">
Μέσω αυτών των δημοσιευμάτων επιχειρείται με δόλιο τρόπο η παρουσίαση της Εκκλησίας μας ως τόπος απόθεσης των «απορριμμάτων» της κρατικής Εκκλησίας της Ελλάδος κάτι το οποίο επιχειρήθηκε και με την πρόσφατη εμφάνιση στους τηλεοπτικούς δέκτες «κληρικού», ο οποίος αποδείχθηκε εν τις πράγμασι πως όχι μόνο δεν υπήρξε ποτέ κληρικός της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος αλλά εν ενεργεία κληρικός της κρατικής Εκκλησίας.</div>
</span><div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: Arial, Verdana, sans-serif;"><br /></span></div>
<span style="background-color: white; font-family: Arial, Verdana, sans-serif; font-size: 16px;"><div style="text-align: justify;">
Ο κ. Βεζυρέας, υπήρξε πνευματικό ανάστημα και κληρικός της κρατικής Εκκλησίας της Ελλάδος από την οποία όπως είναι γνωστό τις πάσι έχει καθαιρεθεί αμετάκλητα στις τάξεις των λαϊκών. Ουδέποτε υπήρξε κληρικός -ούτε καν μέλος- της Εκκλησίας του Πατρίου ημερολογίου. Αντίθετα η «Εκκλησία» στην οποία δηλώνει πως ανήκει και η «Σύνοδος» η οποία υποτίθεται τον «εξέλεξε», είναι ένα μόρφωμα το οποίο αποτελείται από ομοίους του, δηλαδή πρώην κληρικούς της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι νομικά κενά και την προκλητική πλέον άρνηση της Πολιτείας να νομοθετήσει, προσποιούνται τους «αρχιερείς» της Εκκλησίας του Πατρίου εορτολογίου, καπηλευόμενοι αγώνες και σύμβολα.</div>
</span><div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: Arial, Verdana, sans-serif;"><br /></span></div>
<span style="background-color: white; font-family: Arial, Verdana, sans-serif; font-size: 16px;"><div style="text-align: justify;">
Για μια ακόμη φορά κάνουμε έκκληση προς κάθε αρμόδια κρατική και δικαστική αρχή να προστατεύσουν τις εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων πολιτών που ακολουθούν το Πάτριο εορτολόγιο αλλά και τον ευσεβή Ιερό Κλήρο μας που συστηματικά δέχονται επιθέσεις από πρόσωπα τα οποία εν τέλει δεν είναι τίποτε άλλο παρά έμποροι πίστεως.</div>
</span><div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: Arial, Verdana, sans-serif;"><br /></span></div>
<span style="background-color: white; font-family: Arial, Verdana, sans-serif; font-size: 16px;"><div style="text-align: justify;">
Ο Κανονικός Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Καλλίνικος όσο και η περί Αυτόν Ιερά Σύνοδος κάνουν έκκληση προς την Ελληνική Πολιτεία, να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να προστατεύσει τα νόμιμα δικαιώματα της Εκκλησίας μας.</div>
</span><div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: Arial, Verdana, sans-serif;"><br /></span></div>
<span style="background-color: white; font-family: Arial, Verdana, sans-serif; font-size: 16px;"><div style="text-align: justify;">
Ουδείς σήμερα δύναται, χωρίς να βρεθεί αυθημερόν έναντι της Δικαιοσύνης, να δηλώσει κληρικός της Εκκλησίας της Ελλάδος, ή της Ρωμαιοκαθολικής Αρχιεπισκοπής ή ακόμη και Μουσουλμάνος Ιμάμης. Αντιθέτως, ο οποιοσδήποτε το επιθυμεί με το πρόσχημα του «κατακερματισμού των Γ.Ο.Χ.» μπορεί να δηλώσει «Ιερέας», «Αρχιερέας» ακόμη και «Αρχιεπίσκοπος» των Παλαιοημερολογιτών.</div>
</span><div style="text-align: justify;">
<span style="font-family: Arial, Verdana, sans-serif;"><br /></span></div>
<span style="background-color: white; font-family: Arial, Verdana, sans-serif; font-size: 16px;"><div style="text-align: justify;">
Παρακαλούμε δε τους κ.κ. εκπροσώπους του Τύπου όταν ασχολούνται με τόσο λεπτά και σοβαρά θέματα να δίνουν βαρύτητα στην αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα και όχι σε εμπορικά αποδοτικούς τίτλους της τάξεως «Μοντέλο Αρχιεπίσκοπος των Παλαιοημερολογιτών» οι οποίοι εν τέλει ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα».</div>
</span></div>

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ.

«Προκαλεί θλίψη και αγανάκτηση για μια ακόμη φορά ο επιχειρούμενος διασυρμός της αγωνιζομένης Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. Ελλάδος, μέσω δημο...

Λάμπρος Σκόντζος, Η θεολογική και αισθητική αξία του Ακάθιστου Ύμνου

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr">
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<img src="http://www.pigizois.net/galery/xeretismoi%20theotikou/panimnite%20mitir.gif" /></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Η  
ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ  ΚΑΙ  ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ</span></b></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: right;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">                 
</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">                        <b><a href="http://aktines.blogspot.gr/"><span style="color: blue;">ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. 
ΣΚΟΝΤΖΟΥ</span></a></b></span><span style="color: blue;"><b><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 
</span></b><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Θεολόγου 
- Καθηγητού</span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: right;">
<span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">     
Η ορθόδοξη υμνολογία αποτελεί ένα κορυφαίο κεφάλαιο στον παγκόσμιο πολιτισμό. 
Είναι  η αδιάκοπη συνέχεια της ανεπανάληπτης αρχαιοελληνικής ποίησης, καθότι, 
όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα, ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός διασώθηκε και 
αναπτύχθηκε μέσα στο Χριστιανισμό. Η ορθόδοξη εκκλησιαστική ποίηση, ως  ύψιστη 
καλλιτεχνική έκφραση, κατέστη τα τελευταία χρόνια αντικείμενο μελέτης και 
θαυμασμού πολλών ξένων ετεροδόξων μελετητών.</span></div>
<a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br />
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">     
Ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα της εκκλησιαστικής μας ποίησης είναι και ο 
λαοφιλής Ακάθιστος Ύμνος, ο οποίος ψάλλεται όπως είναι γνωστό, τμηματικά, κάθε 
Παρασκευή βράδυ  στις τέσσερις πρώτες εβδομάδες της Μ. Τεσσαρακοστής και 
ολόκληρος το βράδυ της Παρασκευής της Ε΄ εβδομάδος των Νηστειών. Η αγάπη δε του 
πιστού λαού για την ακολουθία των Χαιρετισμών και του Ακαθίστου Ύμνου είναι τόσο 
μεγάλη ώστε κατακλύζει ασφυκτικά τους ναούς αυτές τις ημέρες.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">     
Ο Ακάθιστος Ύμνος ανήκει στην υμνολογική κατηγορία των κοντακίων, των υπέροχων 
εκείνων ύμνων που μεσουράνησαν από τον ΣΤ΄ έως τον Η΄ αιώνα στο Βυζάντιο. Ο 
ύμνος αυτός, όπως και όλα τα κοντάκια με τη σταθερή μορφή, αποτελείται από το 
προοίμιο, το οποίο είναι ένα τροπάριο εισαγωγικό και περιληπτικό του όλου ύμνου, 
το γνωστό μας «Τη υπερμάχω…» και ακολουθούν 24 στροφές (οι οίκοι), έχοντας 
ακροστιχίδα τα γράμματα της αλφαβήτου και ακροτελεύτιο, οι μεν δώδεκα περιττοί 
οίκοι το «Χαίρε νύμφη ανύμφευτε» και οι υπόλοιποι δώδεκα ζυγοί το «αλληλούια». 
Οι στίχοι των οίκων είναι αντίστοιχα ισοσύλλαβοι και ομότονοι έτσι ώστε η 
ισοσυλλαβία και η ομοτονία των αντιστοίχων στίχων των οίκων να δημιουργεί 
αξιόλογη ρυθμική τάξη.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">       
Ο ποιητής του θαυμαστού αυτού ποιήματος μας είναι άγνωστος, καθώς και ο χρόνος 
σύνθεσής του. Μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Κάποιοι δέχονται ως ποιητή τον 
Ρωμανό τον Μελωδό (6<sup>ος</sup>αιώνας), άλλοι τον πατριάρχη Σέργιο 
(7<sup>ος</sup> αιώνας), άλλοι τον Γεώργιο Πισίδη (7<sup>ος</sup> αιώνας), 
κάποιοι άλλοι τον πατριάρχη Γερμανό Α΄ (8<sup>ος</sup>αιώνας), τον ιερό Φώτιο 
(9<sup>ος</sup> αιώνας), την Κασσιανή (9<sup>ος</sup>αιώνας) κ.α. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">        
Πρόβλημα επίσης είναι και η αφορμή σύνθεσης του Ακαθίστου Ύμνου. Οι ερευνητές 
παίρνοντας αφορμή από το υπέροχο προοίμιο «Τη υπερμάχω στρατηγώ…» και 
εστιάζοντας στην φράση «Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια αναγράφω σοι η 
πόλις σου Θεοτόκε» επιχειρούν να προσδιορίσουν το πολεμικό γεγονός από το οποίο 
σώθηκε η Κωνσταντινούπολη, χάρη στην θαυματουργική επέμβαση της Θεομήτορος. Έτσι 
κάποιοι μιλούν για την στάση του νίκα (534), άλλοι για την επιδρομή των Αβάρων 
επί Μαυρικίου και επί Ηρακλείου (626), ή των Αράβων επί Κωνσταντίνου Δ΄του 
Πωγωνάτου (7<sup>ος</sup> αιώνας) και την εποχή του  Λέοντος Γ ΄του Ισαύρου 
(8<sup>ος</sup> αιώνας). Οι πιο πολλοί συγκλίνουν στην άποψη ότι ο Ακάθιστος 
Ύμνος συντέθηκε γύρω στον 6<sup>ο</sup> αιώνα ανεξάρτητα από κάποιο ιστορικό 
γεγονός με μοναδικό σκοπό να εξυμνηθεί το ιερό πρόσωπο της Θεοτόκου και κατά 
κύριο λόγο ο Ευαγγελισμός Της.    </span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">        
Την άποψη αυτή ενισχύει το γεγονός ότι το αρχικό προοίμιο του ύμνου ήταν άλλο, 
το «Το μυστικώς προσταχθέν λαβών εν γνώσει…», το οποίο έχει σχέση με το 
περιεχόμενο της εορτής του Ευαγγελισμού. Είναι όμως πολύ πιθανό, όπως βεβαιώνει 
και η παράδοση, το έτος 626, επί Ηρακλείου, χάρη στη θαυματουργική επέμβαση της 
Θεοτόκου για τη σωτηρία της Βασιλεύουσας από τους Αβάρους, να συντέθηκε άλλο 
επίκαιρο προοίμιο,  το «Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια…» από τον πατριάρχη 
Σέργιο, για να ταιριάζει στην περίσταση. Ο προϋπάρχων θαυμαστός ύμνος μαζί με το 
νέο προοίμιο, το οποίο επεκράτησε τελικά, ψάλθηκε από τον ευσεβή λαό της 
Πόλης</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> ως 
ευχαριστήρια ολονύκτια ωδή στην Υπέρμαχο Στρατηγό. Ονομάστηκε δε Ακάθιστος, 
διότι, σε ένδειξη σεβασμού, κλήρος και λαός, έψαλλαν όρθιοι τον επινίκιο αυτόν 
ύμνο στη Θεοτόκο. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">      
Ανεξάρτητα από τα προβλήματα αυτά, η καλλιέπεια του Ακαθίστου Ύμνου είναι 
πραγματικά θαυμαστή. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι η σπουδαιότερη υμνολογική 
σύνθεση της Εκκλησίας μας και ένα κορυφαίο ποίημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. 
Πραγματικά, τα εκφραστικά και αισθητικά στοιχεία του είναι πάμπολλα. Εξαιρετική 
εντύπωση προκαλούν οι παρομοιώσεις, οι ζωηρές εικόνες από την καθημερινή ζωή, το 
φυτικό και ζωικό βασίλειο, οι αντιθέσεις, τα αφηρημένα ουσιαστικά, τα οποία 
έπλεξε αριστοτεχνικά ο ποιητής σε κάθε στίχο. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">       
Ως περιεχόμενο του ύμνου περιλαμβάνεται ο Ευαγγελισμός, η επίσκεψη της Θεοτόκου 
στην Ελισάβετ, οι αμφιβολίες του μνήστορος Ιωσήφ, η προσκύνηση του Θείου Βρέφους 
από τους Μάγους της Ανατολής, η Υπαπαντή, η φυγή στην Αίγυπτο, το όλο μυστήριο 
της σαρκώσεως του Θεού Λόγου και η εν Αυτώ σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Μέσα 
από τη θαυμάσια ποιητική πλοκή προβάλλει το ιερότατο πρόσωπο της Θεομήτορος ως η 
αγνότερη, καθαρότερη και αγιότερη ανθρώπινη ύπαρξη, ο Οποία αξιώθηκε να γίνει το 
τίμιο και καθαρό δοχείο της θεότητας. Αξιώθηκε Αυτή να γίνει η καθέδρα του 
Βασιλέως και η νοητή κλίμαξ, η οποία ένωσε τη γη με τον ουρανό, τον άνθρωπο με 
το Θεό. Εξαίρεται επίσης με έμφαση η συμβολή της Θεοτόκου στο έργο της σωτηρίας 
του ανθρωπίνου γένους, η οποία χαρακτηρίζεται ως αναντικατάστατη. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">        
Ο υπέροχος αυτός ύμνος, με την ανεπανάληπτη ποιητική του αξία, ενέπνευσε κατά 
καιρούς πληθώρα καλλιτεχνών. Μεγάλοι ζωγράφοι ιστόρισαν με το χρωστήρα τους 
ατόφιες σκηνές του Ακαθίστου Ύμνου. Μεγάλοι ποιητές χρησιμοποίησαν αυτολεξεί 
φράσεις του θεσπεσίου ύμνου και δανείστηκαν από αυτόν καλλολογικά στοιχεία 
(Παλαμάς, Σικελιανός, Ελύτης). Σπουδαίοι ρήτορες δεν παραλείπουν να 
χρησιμοποιούν φραστικά σχήματα του Ακαθίστου Ύμνου στους λόγους τους. Επίσης η 
επίδραση του θαυμαστού ύμνου  στον απλό λαό υπήρξε τεράστια. Δεν είναι λίγες οι 
φράσεις που χρησιμοποιούνται με σημασία στον καθημερινό λόγο, παρμένες από το 
θεσπέσιο λειμωνάριο αυτού του ποιήματος, π.χ. «χαίρε βάθος 
δυσθεώρητον». </span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">        
Οι ακολουθίες των Χαιρετισμών και του Ακαθίστου γίνονται ευκαιρία για τους 
πιστούς να κατακλείσουν τους ναούς. Σπεύδουν να ακούσουν τον υπέροχο ύμνο και να 
σιγοψάλλουν το «Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε» στην Μεγάλη Μητέρα του κόσμου, το 
καταφύγιο κάθε πονεμένης ψυχής. Υπάρχουν πιστοί που έχουν αποστηθίσει ολόκληρο 
τον Ακάθιστο Ύμνο, τον οποίο ψάλλουν στην καθημερινή τους προσευχή, ως βάλσαμο 
ουράνιο και ύψιστη πνευματική τέρψη για τις ψυχές τους. Διότι μέσα από τους 
μελιστάλακτους στίχους του προβάλλει η γλυκιά μορφή της Παναγίας μας ως το 
αρχέτυπο της πραγματικής μητρικής αγάπης, της απύθμενης ευσπλαχνίας, της 
αείσκεπης προστασίας, της ταχείας βοηθείας. Γι' αυτό το υπέροχο αυτό ποίημα 
είναι τόσο αγαπητό στο ορθόδοξο πλήρωμα!</span><br />
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span>
<div style="text-align: right;">
<span style="color: blue; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><b>ΠΗΓΗ ''ΑΚΤΙΝΕΣ''</b></span></div>
</div>
</div>
</div>

Λάμπρος Σκόντζος, Η θεολογική και αισθητική αξία του Ακάθιστου Ύμνου

Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου...

Καθαρὰ Δευτέρα - Περὶ μετανοίας. (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr">
<br />
<div align="center" class="MsoNormal" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;">
</div>
<br />
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Περὶ 
μετανοίας</span></b></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">«Πάντες 
ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν· οὐκ ἔστι ποιῶν  χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός» 
(Ψαλμ. 13,3 = ῾Ρωμ. 3,12)</span></b></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<i><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">(<span style="color: black;"><a href="http://aktines.blogspot.com/">Ομιλία 
του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)</a></span></span></i></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<i><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></i></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<a href="http://www.razbointrucuvant.ro/wp-content/uploads/2011/09/311.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://www.razbointrucuvant.ro/wp-content/uploads/2011/09/311.jpg" width="131" /></a><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Σήμερα, 
ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ ἀρχὴ τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς. Ἐὰν προσέξουμε τὶς ἀκολουθίες 
ποὺ τελοῦνται τώρα, θὰ δοῦμε ὅτι τὴν περίοδο αὐτὴ ἐπαναλαμβάνονται συχνὰ δυὸ 
λέξεις· ἁμαρτία – μετάνοια  . Ἡ ἁμαρτία εἶνε ἡ ἀσθένεια τῆς ψυχῆς καὶ ἡ μετάνοια 
τὸ φάρμακο. Ἰατρὸς εἶνε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἰατρεῖο καὶ νοσοκομεῖο 
εἶνε ἡ Ἐκκλησία. Αὐτὴ μὲ λίγα λόγια εἶνε ἡ οὐσία τῆς Με-γάλης Σαρακοστῆς. 
Ἐπαναλαμβάνω· ἡ ἁμαρτία εἶνε ἡ ἀσθένεια, ἡ μετάνοια τὸ φάρμακο.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Περὶ 
τῆς μετανοίας λοιπὸν θὰ εἶνε ὁ λόγος. Τί εἶνε ἡ μετάνοια;</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἡ 
μετάνοια εἶνε σύνθεσις πολλῶν στοιχείων. Ὅπως τὸ μύρο , μὲ τὸ ὁποῖο μυρωνόμεθα 
μετὰ τὸ βάπτισμα (κατασκευάζεται στὸ Πατριαρχεῖο τὴ Μεγάλη Πέμπτη), δὲν εἶνε μία 
οὐσία, ἀλλὰ εἶνε μεῖγμα πολλῶν εὐωδῶν οὐσιῶν καὶ ἀρωμάτων, ἔτσι καὶ ἡ μετάνοια 
εἶνε σύνθεσις πολλῶν θείων πραγμάτων.</span></div>
<a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br />
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">⃝</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 
<b>Ἡ μετάνοια εἶνε πίστις</b> . Πίστις, ὅτι ὑπάρχει Θεός, ὅτι ὁ Θεὸς εἶνε 
δίκαιος, ὅτι τιμωρεῖ τὸ κακὸ καὶ ἀμείβει τὸ καλό. Ὅποιος δὲν ἔχει πίστι δὲν 
μετανοεῖ· δὲν ἔχει ῥίζα νὰ στηρίξῃ τὴ μετάνοιά του. Σ᾿ αὐτοὺς ποὺ πιστεύουν 
«ἔδωκεν ὁ Θεὸς τὴν μετάνοιαν εἰς ζωήν» (Πράξ. 11,18).</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">⃝</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 
Ἡ μετάνοια ἀκόμη εἶνε ἐλπίδα. Τί ἐλπίδα;Ὅτι ὁ Θεὸς εἶνε πατέρας γεμᾶτος στοργή, 
πολυέλεος καὶ πολυεύσπλαχνος, ὅτι δέχεται κ᾿ ἐμᾶς μὲ ἀνοικτὲς ἀγκάλες ὅπως τὸν 
ἄσωτο υἱό.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">⃝</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 
Ἡ μετάνοια εἶνε καὶ γνῶσις . Ὄχι γνῶσις ἐπιστημονική, τῶν ἀστέρων καὶ τοῦ ὑλικοῦ 
σύμπαντος, ἀλλὰ γνῶσις τοῦ ἑαυτοῦ μας, τὸ «γνῶθι σαυτὸν» ποὺ ζητοῦσαν οἱ 
πρόγονοί μας. Ὁ ἰατροφιλόσοφος Καρρὲλ στὸ βιβλίο του «Ὁ ἄνθρωπος, αὐτὸς ὁ 
ἄγνωστος» λέει ὅτι ὁ ἄνθρωπος, παρ᾿ ὅλη τὴν πρόοδο, παραμένει ὁ ἄγνωστος «Χῖ»· 
τὸν ἀγνοοῦμε στὸ βάθος του.Ἡ μετάνοια, ποὺ προϋποθέτει γνῶσι τῶν ἁ-μαρτημάτων 
μας, βοηθεῖ νὰ γνωρίσουμε τὸν ἑαυτό μας.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">⃝</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 
Μετάνοια ὅμως εἶνε κάτι περισσότερο ἀπὸγνῶσι. Εἶνε συναίσθησι καὶ αὐτομεμψία . 
Πολλοὶ διηγοῦνται μὲ ἀναίδεια τὰ βρωμερὰ «κατορθώματά» τους καὶ γελᾶνε 
οἱ ἀσυναίσθητοι. Ὄχι ἔτσι· αὐτὸ εἶνε σατανικὴ ἐξομολόγησι. Ἡ μετάνοια ἔχει 
συντριβὴ καὶ πένθος.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">⃝</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 
Νὰ προχωρήσω; Μετάνοια εἶνε τὰ δάκρυα ,ποὺ ῥέουν ἀπὸ τὰ μάτια τοῦ 
μετανοοῦντος.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">⃝</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 
Μετάνοια κυρίως εἶνε ἡ ἐξομολόγησι στὸν πνευματικὸ πατέρα, καὶ μετὰ 
τὴν ἐξομολόγησι ἡ ἀλλαγὴ βίου , τρόπου ζωῆς· ἡ παῦσις τοῦκακοῦ καὶ ἡ ἔναρξις τοῦ 
καλοῦ.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">⃝</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 
Ἡ μετάνοια, τέλος, βεβαιώνεται ἀπὸ τοὺς καρποὺς τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ὅπως 
τοὺςπεριγράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος (βλ. Γαλ. 5,22) .Ἰδού, ἀγαπητοί μου, ποιά εἶνε 
ἡ «σύνθεσι» τοῦ οὐρανίου μύρου τῆς μετανοίας. Ἀπὸ αὐτὰ ἕνα στοιχεῖο θὰ τονίσω· 
τὴ γνῶσι τῶν ἁμαρτημάτων μας . Περὶ αὐτῆς τῆς γνώσεως μίλησαν κι ἄλλοι, ἀλλὰ 
ἰδιαιτέρως ὁ Δαυΐδ, ὁ ὁποῖος ἔγραψε αὐτὸ ποὺ εἶπα στὴν ἀρχή· «Πάντες ἐξέκλιναν, 
ἅμα ἠχρειώθησαν· οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός» (Ψαλμ. 13,3 = 
Ῥωμ. 3,12) . Αὐτὸ τὸλέει σ᾿ ἕνα ψαλμό του, τὸν 13ο, ποὺ θέλω ἀπόψε νὰ 
μελετήσετε. Τί λέει ὁ Δαυΐδ, ποὺ γνώρισε ὅσο λίγοι τὸν ἄνθρωπο; Ἐξ ἰδίας πείρας 
λέει, ὅτι ἡ ἁμαρτία εἶνε παγκόσμιο φαινόμενο . Αὐτὸ σημαίνει τὸ «Πάντες 
ἐξέκλιναν» .Δὲν ἐξαιρεῖται κανείς, ἀπολύτως κανείς. «Πάντες» . Δηλαδή, κι αὐτοὶ 
ποὺ κάθονται στὰ μέγαρα, τὰ ἀνάκτορα καὶ τοὺς οὐρανοξύστεςτῆς Νέας Ὑόρκης, ἀλλὰ 
καὶ οἱ πάμπτωχοι Ἀφρικανοὶ καὶ Ἀσιᾶτες. Αὐτοὶ ποὺ κατέχουν ὑ- ψηλὰ ἀξιώματα, 
ἀλλὰ καὶ οἱ φτωχοὶ καὶ ἄσημοι</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Αὐτοὶ 
ποὺ σπούδασαν σὲ πανεπιστήμια κ᾿ ἔμαθαν γλῶσσες, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀγράμματοι, ποὺδὲν 
εἶνε εἰς θέσιν νὰ βάλουν τὴν ὑπογραφήτους. Αὐτοὶ ποὺ κολυμποῦν στὰ 
δολλάρια καὶτὶς λίρες, ἀλλὰ κ᾿ ἐκεῖνος ποὺ ἀπόψε θὰ πέσῃνὰ κοιμηθῇ νηστικός. Καὶ 
οἱ μαῦροι καὶ οἱ ἄσπροι, καὶ οἱ ἐρυθρόδερμοι καὶ οἱ κίτρινοι καὶ ὅλων τῶν 
χρωμάτων. «Πάντες» . Δηλαδή, οἱ θνητοὶ ὅλων τῶν αἰώνων καὶ τῶν ἐποχῶν, ἀπὸτὸν 
καιρὸ τοῦ Ἀδὰμ μέχρι τῆς συντελείας. Οἱ ἄντρες καὶ οἱ γυναῖκες, οἱ ἀσπρομάλληδες 
γέροντες ποὺ ἔχουν τὸ ἕνα πόδι στὸν τάφο,ἀλλὰ καὶ οἱ νέοι ποὺ σφύζουν ἀπὸ ζωή. 
«Πάντες» , ὅλοι ἀνεξαιρέτως θὰ δώσουμε λόγο.Θὰ σᾶς φέρω δύο εἰκόνες τῆς ἁμαρτίας 
. Ἡ πρώτη εἶνε τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ὁ ὁποῖος γράφει· «Συνέκλεισεν ὁ Θεὸς τοὺς 
πάντας εἰς ἀπείθειαν» (Ῥωμ. 11,32) καὶ ἀλλοῦ «Συνέκλεισεν ἡ γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ 
ἁμαρτίαν» (Γαλ. 3,22) . Τί θὰ πῇ «συνέκλεισε»; Τρόπον τινὰ ὅλοι 
εἶνε φυλακισμένοι σὲ μιὰ ἀπέραντη δυσώδη καὶ ἀπαισία φυλακή , ποὺ λέγεται 
ἁμαρτία.Τὴν ἄλλη εἰκόνα ἀναφέρει κάποιος ἄλλος. Εἶνε ἡ θάλασσα , ἡ πλατειὰ καὶ 
βαθειά. Ὑπάρχει σημεῖο στὸν Εἰρηνικὸ ὠκεανὸ ποὺ ἔχει βάθος 10.000 μέτρα· σκότος, 
ἄβυσσος. Ὅποιος βυθιστῇ ἐκεῖ, θὰ πνιγῇ. Ἀλλὰ κ᾿ ἕνας ποὺ θὰ βυθι-στῇ στὰ 9.000 ἢ 
στὰ 5.000 ἢ στὰ 1.000 μέτρα,κι αὐτὸς θὰ πνιγῇ. Κι ὁ ἄλλος ποὺ θὰ βυθιστῇστὰ 500 
μέτρα ἢ στὰ 200 ἢ στὰ 100 ἢ στὰ 10μέτρα, κι αὐτὸς πνίγεται. Ἀλλὰ θὰ πνιγῇ καὶ 
αὐτὸς ποὺ τὸ κεφάλι του εἶνε μιὰ πιθαμὴ κάτω ἀπ᾿ τὸ νερό. Ὅλοι ἑπομένως 
πνιγόμεθα μέσα στὴν ἁμαρτία. Μὴ ἐξετάζουμε τὸ βάθος. Ὅλοι βρισκόμαστε «ὑπὸ 
ἁμαρτίαν» (Ῥωμ. 3,9) . Καὶ οἱ ἁγιώτεροι ἄνθρωποι ἔχουν τὴν ἁμαρτία τους καὶ 
βρίσκονται ὑπόδικοι. Αὐτὸ σημαίνει τὸ «Πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν· οὐκ 
ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός».</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Καὶ 
λοιπόν; θ᾿ ἀπελπισθοῦμε; Ὄχι, ἀδελφοί μου, ὑπάρχει ἐλπίδα· ἀλλοίμονο ἂν δὲν 
ὑπῆρχε. Ὑπάρχει ἕνας, ποὺ ἔμεινε ἐκτὸς ἁμαρτίας, ἔξω ἀπὸ τὴ θάλασσα αὐτή. Ἡ 
κεφαλή του δὲν βυθίστηκε· ὑπερέχει, ἐπιπλέει, ἵπταται ἐπάνω τοῦ ὠκεανοῦ. Ποιός 
εἶνε; «Εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός· ἀμήν»(Φιλ. 
2,11 καὶ θ. Λειτ.). Αὐτὸς εἶνε ἡ ἐλπίδα μας. Καὶ τὴν ἐλπίδα σ᾿ αὐτόν, ποὺ 
χαρίζει στὸν ἁμαρτωλὸ ἡ μετάνοια , τονίζει ἡ ἁγία μας Ἐκκλησίακατ᾿ ἐξοχὴν τὴν 
περίοδο αὐτή.Μὲ τί εἰκόνες νὰ παραστήσω τὴν ἐλπίδα τῆς μετανοίας; Ἐγὼ εἶμαι ἀπὸ 
νησί, καὶ οἱ νησιῶτες εἶνε ναυτικοί. (Εὐχαριστῶ τὸ Θεὸ ποὺ γεννήθηκα σὲ χωριὸ 
κοντὰ σ᾿ ἕνα μοναστήρι, ὅπου ἡγούμενος ἦταν ὁ πάτερ Φιλόθεος ὁ Ζερβάκος, ἕνας 
ἅγιος τῶν ἡμερῶν μας). Μοῦ ᾿λεγε λοιπὸν κάποιος γέρος ἀπόμαχος ναυτικὸς τὸ ἑξῆς. 
Μία μέρα, λέει, ἐκεῖ ποὺ πλέαμε στὸν ὠκεανό, κάποιος ἐπιβάτης γλίστρησε ἀπ᾿ τὸ 
κατάστρωμα κ᾿ ἔπεσε στὴ θάλασσα. Ποιός νὰ τὸν σώσῃ; Ὁ καπετάνιος σταματάει τὸ 
πλοῖοκαὶ ῥίχνει πάνω ἀπὸ τὴ γέφυρα ἕνα σχοινί . Τὸ εἶδε ὁ ναυαγὸς νὰ αἰωρῆται 
καὶ ἔκανε πολλὲς φορὲς προσπάθεια νὰ τὸ πιάσῃ. Ἐπὶ τέλους,μὲ τὴ φωνὴ «Παναγία, 
βοήθα με», ἁρπάζει τὸσχοινί. Ἔτσι τὸν ἔσυραν πάνω στὸ καράβι,καὶ ἦταν πλέον 
ἀσφαλὴς στὸ κατάστρωμα· τὰ χέρια του ὅμως δὲν ξεκολλοῦσαν ἀκόμη ἀπὸ τὸ σχοινί, 
εἶχε νιώσει ὅτι σ᾿ αὐτὸ εἶνε ἡ ἐλπίδα του. Ἤ, ὅπως λένε οἱ πατέρες, ἡ μετάνοια 
εἶνε σανίδα σωτηρίας · ἀντὶ σχοινὶ πετοῦν στὸν αυαγὸ μιὰ σανίδα, καὶ πιάνοντάς 
την ἐπιπλέει καὶ σῴζεται. Ἤ, μὲ σύγχρονη εἰκόνα, ἡ μετάνοια εἶνε τὸ σωσίβιο , 
ποὺ ἔχουν ὅλα τὰ πλοῖα γιὰ νὰ σῴζωνται οἱ ναυαγοί.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Εὐλογητὸς 
ὁ Θεός, ποὺ ὑπάρχει τὸ ναυαγοσωστικὸ πλοῖο, ὑπάρχει ἡ Ἐκκλησία! Ναυαγοὶ εἴμαστε 
ὅλοι· ἀλλὰ ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ μᾶς ῥίχνει σχοινί. Ποιό εἶνε τὸ σχοινί; Ἡ 
μετάνοια.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἅρπαξέ 
την! ὅπως ἐκεῖνος ὁ ναυαγός. Ἀλλὰ γιὰ ν᾿ ἁρπάξουμε τὸ σκοινὶ αὐτό, πρ πει νὰ 
συναισθανθοῦμε τὴν ἁμαρτωλότητά μας καὶ ἀπ᾿ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μας νὰ ποῦμε 
«Κύριε, τῶν δυνάμεων, μεθ᾿ ἡμῶν γενοῦ…» (Μ.Ἀπόδειπνο) . Ὄχι ψυχρά, ἀλλὰ μὲ θερμὴ 
καρδιά.Νὰ προσέχετε, ἀγαπητοί μου, τὰ λόγια τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἔρχεστε τακτικὰ 
στὶς κατανυκτικὲς αὐτὲς ἀκολουθίες. Καὶ σύνθημά μας «Κανείς ἀνεξομολόγητος!» . 
Σᾶς συνιστῶ ἐπίσης τὸ μικρὸ βιβλιαράκι «Μετάνοια» τοῦ ἀειμνήστου ἀρχιμανδρίτου 
Σεραφεὶμ Παπακώστα· προτοῦ νὰ ἐξομολογηθῆτε διαβάστετο, νὰ λάβετε γνῶσι τῶν 
ἁμαρτημάτων μας. Καὶ ὁ Θεὸς τοῦ ἐλέους νὰ γίνῃ ἵλεως καὶ σ᾿ ἐμένα τὸν ἐπίσκοπο 
καὶ σ᾿ ἐσᾶς, γιὰ ν᾿ ἀνεβοῦμε τὰ σαράντα σκαλιά. Κουράγιο, ὑπομονή! Μὲ νηστεία, 
μὲ προσευχή, μὲ κατάνυξι, μὲ συγχώρησι, μὲ ἔλεος καὶ ἐλεημοσύνη, ἀτενίζοντας στὸ 
πρότυπο, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ διὰ πρεσβειῶν τῆς ὑπεραγίας 
Θεοτόκου, νὰ φθάσουμε στὸ Μέγα Σάββατο καὶ τὴ νύχτα τῆς Ἀναστάσεως, καὶ νὰ 
ψάλουμε τὸ ὡραιότατο ἐκεῖνο τροπάριο·«Τὴν ἀνάστασίν σου, Χριστὲ Σωτήρ, ἄγγελοι 
ὑμνοῦσιν ἐν οὐρανοῖς· καὶ ἡμᾶς τοὺς ἐπὶ γῆς καταξίωσον ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ σὲ 
δοξάζειν»· ἀμήν</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><a href="http://aktines.blogspot.gr/"><span style="color: black;">† ἐπίσκοπος 
Αὐγουστῖνος-</span></a></span></b></div>
<br />
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἀπομαγνητοφωνημένη 
ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης τὴν 17-3-1986 
.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: right;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: right;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: right;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ ''ΑΚΤΙΝΕΣ''</span></b></span></div>
</div>
</div>

Καθαρὰ Δευτέρα - Περὶ μετανοίας. (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Περὶ μετανοίας «Πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν· οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός» (Ψαλμ. 13,3 = ῾Ρωμ. 3,12) ...

Ο Κατανυκτικός Εσπερινός και η κατάνυξη της καρδιάς

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div align="center" style="text-align: justify;">
</div>
<div align="center" style="text-align: justify;">
<br /></div>
Πύλη και εναρκτήρια ακολουθία για 
την είσοδό μας στο στάδιο των αρετών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αποτελεί ο 
Εσπερινός της Κυριακής της Τυροφάγου, ο επονομαζόμενος και ως Α’ Κατανυκτικός 
Εσπερινός. Όλοι οι Εσπερινοί των Κυριακών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ονομάζονται 
Κατανυκτικοί, διότι κατά τη διάρκειά τους ψάλλονται κατανυκτικά τροπάρια από το 
Τριώδιο, που το περιεχόμενο τους διαποτίζεται από τη συναίσθηση της 
αμαρτωλότητας, του πένθους, της συντριβής, της μετάνοιας και της θερμής ικεσίας 
για άφεση αμαρτιών.<br />
<div align="center" style="text-align: justify;">
</div>
<div style="text-align: justify;">
<a href="http://pemptousia-2.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2014/03/katanyktikos1.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="katanyktikos1" class="aligncenter size-full wp-image-63520" height="149" src="http://pemptousia-2.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2014/03/katanyktikos1.jpg" width="200" /></a>Από όλους αυτούς τους κυριακάτικους, 
σαρακοστιανούς Εσπερινούς μόνο ο σημερινός λέγεται «<i>Εσπερινός της 
Συγνώμης</i>». Η ονομασία αυτή αποδόθηκε, διότι στο τέλος της ακολουθίας ο λαός 
ασπάζεται το Ευαγγέλιο ζητώντας από τον ιερέα συγνώμη και στη συνέχεια και 
μεταξύ τους, ώστε συγχωρημένοι να αρχίσουν τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Αυτή η 
ευλαβής συνήθεια διατηρείται σε πολλές μητροπόλεις και κατά τόπους ναούς.</div>
<div style="text-align: justify;">
Ένα άλλο χαρακτηριστικό των Εσπερινών αυτών είναι 
ότι μετά την Είσοδο και το «<i>Εσπέρας Προκείμενον</i>», αλλάζει ο διάκοσμος της 
Αγίας Τραπέζης και η στολή του Ιερέως, από χαρμόσυνη λόγω της Κυριακής, γίνεται 
πένθιμη λόγω της Σαρακοστής. Στο τέλος του Εσπερινού ψάλλονται τα τροπάρια 
«<i>Θεοτόκε Παρθένε</i>», «<i>Βάπτισμα του Χριστού</i>» και ακολουθεί η ευχή του 
Οσίου Εφραίμ του Σύρου «Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου», όπου κλήρος και λαός 
σχηματίζουν τρεις μεγάλες και δώδεκα μικρές μετάνοιες. Τέλος, επαναλαμβάνεται η 
φράση της ευχής «<i>Ναι Κύριε, Βασιλεύ</i>», κάνοντας και τέταρτη μεγάλη 
μετάνοια.</div>
<div style="text-align: justify;">
Σκοπός του Εσπερινού αυτού είναι να συγχωρέσουμε 
ο ένας τον άλλο, ώστε όλοι μαζί και σε πνεύμα εν Χριστή κοινωνίας να εισέλθουμε 
στους πνευματικούς αγώνες της Μεγάλης Σαρακοστής.<b> </b>Ο ίδιος ο Κύριος είπε, 
όπως βλέπουμε στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, «<i>εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους, 
ότι κακό έχουν κάνει, θα συγχωρήσει κι εσάς ο Πατέρας σας ο ουράνιος. Εάν όμως 
δεν συγχωρήσετε τους ανθρώπους, τότε ούτε και ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα 
παραπτώματά σας</i>» (Μτθ. 6,14). Όμως, πριν από αυτό είχε διδάξει ήδη την 
Κυριακή Προσευχή «<i>Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς</i>» (Μτθ. 6,9), στην οποία 
όλα τα αιτήματα προς τον Θεό δεν έχουν προϋποθέσεις· λέμε να αγιάζεται το όνομά 
Του, να έλθει η βασιλεία Του, να γίνει το θέλημα Του. Από τα αιτήματα αυτά, μόνο 
το αίτημα «<i>άφες ημίν τα οφειλήματα</i>» που σημαίνει συγχώρησε ότι κακό 
έχουμε κάνει, το εξαρτά από το «<i>ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών</i>» 
δηλαδή όπως και εμείς συγχωρούμε εκείνους που μας έχουν βλάψει. Επομένως, όπως 
αναφέρει και ο π. Αλέξανδρος Σμέμαν, το να συγχωρήσω κάποιον σημαίνει να βάλω 
ανάμεσα σε μένα και σε εκείνον την ακτινοβόλα συγχώρεση του ίδιου του Θεού. 
<b></b></div>
<div style="text-align: justify;">
Σύμφωνα με το Συναξάριο του Τριωδίου, η Κυριακή 
αυτή μας θυμίζει την «<i>από του Παραδείσου της τρυφής εξορία του Πρωτόπλαστου 
Αδάμ</i>». Η εξορία αυτή δεν αφορά μόνο τον Αδάμ και την Εύα, αλλά και όλους 
εμάς τους απογόνους τους, καθώς τις επιπτώσεις της κληρονομούμε όλοι μας. Κι 
αυτό συμβαίνει γιατί οι πρωτόπλαστοι μετά την παρακοή δεν μετανοούν για την 
πράξη τους και δεν ζητούν συγχώρεση από τον Θεό. Όταν ο Θεός ρωτά τον Αδάμ 
«<i>Μήπως έφαγες από το δέντρο που σου είχα απαγορεύσει να φας;</i>», ο Αδάμ του 
λέει «<i>Η γυναίκα που μου έδωσες, εκείνη μου πρόσφερε έναν καρπό και 
έφαγα</i>». Όταν ο Θεός ρωτά τη γυναίκα, δηλαδή την Εύα, «<i>Γιατί το έκανες 
αυτό;</i>» εκείνη του απαντά «<i>Το φίδι με εξαπάτησε κι έφαγα</i>» (Γεν. 3,11). 
Έτσι η αμαρτία τους απομάκρυνε από την ευλογημένη ζωή και έκλεισε πίσω τους την 
πόρτα του Παραδείσου. Η ύπαρξή τους στη γη γίνεται πλέον εξορία.</div>
<div style="text-align: justify;">
Η πολυώδυνη βιωτή στον μετά την πτώση μακρυσμένο 
από τον Θεό κόσμο φαίνεται απελπισμένη και αδιέξοδη. Όμως, θα έρθει ο Χριστός 
και θα ανοίξει πάλι την πόρτα του Παραδείσου σε όποιον Τον ακολουθεί. Έτσι, 
ολόκληρη η ζωή μας μεταβάλλεται από κυκλική πορεία στα κάτεργα της αμαρτίας σε 
μια προσκυνηματική πορεία προς την ουράνια πατρική γη, δηλαδή την επιστροφή στον 
Παράδεισο.</div>
<div style="text-align: justify;">
Επομένως, η Μεγάλη Τεσσαρακοστή μας βρίσκει στο 
ξεκίνημά της σαν τον Αδάμ, που όπως περιγράφουν τα τροπάρια του Εσπερινού είναι 
έξω από τον Παράδεισο και καθήμενος απέναντί του οδύρεται για το λάθος του. 
Όμως, μέσα από τη νηστεία, τη μετάνοια και τη συγχωρητικότητα, που διδάσκει και 
προτείνει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, χορηγείται η δυνατότητα να 
επαναπροσανατολιστούμε προς τη Βασιλεία των Ουρανών.</div>
<div style="text-align: justify;">
Αν, λοιπόν, συγχωρέσουμε τον διπλανό μας, στην 
ουσία έχουμε καταφέρει να μας συγχωρέσει ο ίδιος ο Θεός· άλλωστε το αγαπημένο 
δημιούργημα Του δεν το άφησε ποτέ απροστάτευτο. Ακόμα και όταν ο Αδάμ κάνει 
λάθος και χάνει τον Παράδεισο, ο Θεός Πατέρας στέλνει τον δεύτερο Αδάμ, τον 
Χριστό, για να οδηγήσει τον άνθρωπο ξανά σε αυτόν. Όπως λέει και ένας σύγχρονος 
άγιος, η καλοσύνη του Θεού είναι τόσο μεγάλη που δεν θα μπορούσαμε να την 
καταγράψουμε ακόμα και αν χρησιμοποιούσαμε για μελάνι το νερό όλων των ωκεανών 
και το σύμπαν για χαρτί.</div>
<div style="text-align: justify;">
Ωστόσο, δεν επιβάλλει τίποτα στον άνθρωπο. Μας 
δίνει τη δυνατότητα να επιλέγουμε εμείς από την αρχή της δημιουργίας μας. Μας 
εφοδιάζει με το αυτεξούσιο. Μας χορηγεί απόλυτη ελευθερία. Η επιλογή για το αν 
θα ξανά προσανατολιστούμε στην Βασιλεία των Ουρανών είναι δική μας. Μια στιγμή 
πραγματικής μετάνοιας αρκεί για να κερδίσουμε τη Βασιλεία. Μια στιγμή μετάνοιας 
ήταν αυτή που οδήγησε τον άσωτο υιό της παραβολής στον πατέρα του· μία στιγμή 
μετάνοιας ήταν αυτή που οδήγησε τον ληστή στον Παράδεισο, μία στιγμή ήταν αυτή 
που προσανατόλισε  την άλλοτε γυναίκα της αμαρτίας Οσία Μαρία την Αιγύπτια στην 
εν Χριστώ ζωή.</div>
<br />
<div style="text-align: justify;">
Στη δική μας ελεύθερη επιλογή μένει να έχουμε μια 
Τεσσαρακοστή γεμάτη πνευματικό αγώνα, χαρακτηριζόμενη από αισθήματα ταπείνωσης 
και συγχωρητικότητας. Μια Τεσσαρακοστή λουσμένη από δάκρια αυθεντικής μετάνοιας, 
δηλαδή μεταστροφής του νου μας από τα φθαρτά και γήινα, στα αθάνατα και 
επουράνια. Το ζήτημα είναι η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η οποία ξεκινά με τον 
Κατανυκτικό Εσπερινό, να μας δωρίζει όντως <i>κατά-νυξη</i>. Ο Άγιος Πορφύριος ο 
Καυσοκαλυβίτης αντιλαμβάνεται την κατάνυξη ως διαμπερές τρύπημα της καρδιάς του 
πιστού από την αγάπη του Θεού. Αυτή η ευγενική αλλοίωση της ανθρώπινης καρδιάς 
από τη θεία αγάπη αξίζει να γεμίσει και να «πληγώσει» την καρδιά μας, ώστε να 
αναρρώσει πλήρως στο τέλος της περιόδου που ανοίγεται με τον Εσπερινό της 
Συγνώμης, όταν λάμψει μέσα της το Αναστάσιμο φως.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: right;">
<br /></div>
<div style="text-align: right;">
<br /></div>
<div style="text-align: right;">
<b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ ''ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ''</span></b></div>
</div>

Ο Κατανυκτικός Εσπερινός και η κατάνυξη της καρδιάς

Πύλη και εναρκτήρια ακολουθία για την είσοδό μας στο στάδιο των αρετών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αποτελεί ο Εσπερινός της Κυριακής τη...

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Το κλειδί του χαμένου παραδείσου (Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Τυρινής)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr">
<br />
<div style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;">
</div>
<br />
<div align="center" class="MsoNormal" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;">
</div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ΤΟ 
ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ</span></b></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">(Θεολογικό 
σχόλιο στην Κυριακή της Τυρινής)</span></b></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;">
<b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span style="color: black;"><a href="http://aktines.blogspot.gr/">ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. 
ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού</a></span></span></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<div>
<a href="http://www.imaik.gr/wp-content/uploads/img048.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://www.imaik.gr/wp-content/uploads/img048.jpg" width="160" /></a><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">      
Η τέταρτη Κυριακή του Τριωδίου, η Κυριακή της Τυρινής όπως ονομάζεται, είναι 
αφιερωμένη στην ενθύμηση της εξόδου των Πρωτοπλάστων από τον παράδεισο της 
τρυφής. Στην πικρή ανάμνηση του πιο τραγικού γεγονός της ανθρώπινης 
ιστορίας.</span></div>
</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<div>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">      
Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από το Θεό ως το τελειότερο και εκλεκτότερο δημιούργημα 
Του, ως <b>«εικόνα και καθ’ ομοίωσις»</b> Αυτού (Γέν.1,26). Πλάστηκε να ζει 
αιώνια μέσα στη χάρη και τις ευλογίες του Θεού, ατέρμονο βίο άπαυτης 
ευδαιμονίας. Αυτή τη σημασία έχει η βιβλική διήγηση περί του κήπου της Εδέμ 
(Γεν.2<sup>ο</sup>κεφ.). Ο άνθρωπος όμως έκαμε κακή χρήση της ελεύθερης βούλησής 
του και προτίμησε το κακό. Ο αρχέκακος διάβολος τον παρέσυρε στην πτώση και την 
καταστροφή. Αυτή η επιλογή του στέρησε τον Παράδεισο, δηλαδή την αέναη και 
ζωοποιό κοινωνία με το Θεό και τη στέρηση των ακένωτων ευλογιών 
Του.</span></div>
<a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<div>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">      
Μέγα χάσμα ανοίχτηκε ανάμεσά τους (Εφ.2,13). Η αγία Γραφή αναφέρει συμβολικά πως 
οι πρωτόπλαστοι διώχτηκαν από τον κήπο της Εδέμ και δύο αγγελικά όντα τάχθηκαν 
να φυλάγουν με πύρινες ρομφαίες την πύλη του, για να μην μπορούν να την 
παραβιάσουν αυτοί. Το ατέλειωτο δράμα του ανθρωπίνου γένους άρχισε! Ο Αδάμ και η 
Εύα τότε κάθισαν απέναντι από τον κήπο της τρυφής και θρηνούσαν για το κακό που 
τους βρήκε. Αναλογίζονταν την πρότερη ευδαιμονία τους, την σύγκριναν με την 
τωρινή δυστυχία τους, προβλέποντας το μέλλον ζοφερό και γι’ αυτό έκλαιγαν γοερά. 
Τα καυτά τους δάκρυα πότιζαν την άνυδρη γη και οι σπαραχτικές κραυγές τους 
έσπαζαν την ηρεμία της έξω του παραδείσου ερήμου, όπου ήταν αναγκασμένοι να 
ζήσουν. Όμως δυστυχώς ο θρήνος τους δεν ήταν αποτέλεσμα μεταμέλειας για την 
ανυπακοή και την ανταρσία τους κατά του Θεού. Δεν ήταν πράξη μετάνοιας και 
αίτημα συγνώμης προς το Θεό, αλλά ωφελιμιστικός σπαραγμός. Δε θρηνούσαν για τη 
χαμένη αθωότητα και αγιότητα, αλλά για τη χαμένη υλική ευμάρεια του παραδείσου. 
Ούτε ένας λόγος μετάνοιας δεν ακούστηκε από τα χείλη τους! Οι Πατέρες της 
Εκκλησίας μας λένε πως αν εκείνη την τραγική στιγμή οι προπάτορές μας 
μετανοούσαν ειλικρινά και ζητούσαν ταπεινά συγνώμη από τον απόλυτα φιλάνθρωπο 
Θεό, θα είχαν αποκατασταθεί στην πρότερη της πτώσεως κατάστασή 
τους. </span></div>
</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<div>
<span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">  
   Αλλά ο Θεός οικονόμησε ώστε το ανθρώπινο γένος να σωθεί δια του νέου Αδάμ, 
του Υιού και Λόγου Του, του Ιησού Χριστού, ο Οποίος καταδέχτηκε να γίνει όμοιος 
με τον πρώτο χοϊκό Αδάμ, χωρίς όμως την αμαρτία, για να λυτρώσει </span><b style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">«παγγενή 
τον Αδάμ»</b><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">, 
δηλαδή ολόκληρο το γένος εκείνου. Δια του επί γης σωτηρίου έργου Του επιτέλεσε 
τη σωτηρία υπακούοντας στο θέλημα του Ουράνιου Πατέρα </span><b style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">«</b><span class="style7" style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">εγώ 
σε εδόξασα επὶ της γης, το έργον ετελείωσα ο δέδωκάς μοι ίνα 
ποιήσω»</span></div>
<div>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">(Ιωάν.17,4), </span><b style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">«γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, 
θανάτου δε σταυρού» </b><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">(Φιλιπ.2,8). Αν η ανυπακοή του πρώτου 
Αδάμ έφερε την συμφορά και την καταστροφή στο ανθρώπινο γένος και ολόκληρη τη 
δημιουργία, η υπακοή του δευτέρου Αδάμ έφερε την ευλογία, την καταλλαγή και την 
απολύτρωση. Ο πρώτος άνθρωπος έκλεισε την πόρτα του Παραδείσου και ο δεύτερος 
την άνοιξε διάπλατα, να εισέρχονται, δι’ Αυτού, όσοι το επιθυμούν και έχουν 
διάθεση να αγωνισθούν.</span></span></div>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<div>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">     
Την ημέρα αυτή μας διδάσκει η εκκλησία μας να μιμηθούμε το Χριστό μας 
συγχορώντας τα παραπτώματα των συνανθρώπων μας. Όπως Εκείνος πήρε επάνω Του τις 
αμαρτίες όλων των ανθρώπων, και <b>«το καθ’ ημών εξαλείψας 
χειρόγραφον…προσηλώσας αυτό τω σταυρώ»</b>(Κολ.2,14), οφείλουμε και εμείς να 
συγχωρούμε τα παραπτώματα των αδελφών μας, αφού η συγχώρηση των δικών μας 
αμαρτιών από το Θεό, προϋποθέτει την συγχώρηση των παραπτωμάτων εναντίον μας, 
σταυρώνοντας τον εγωισμό μας και το μίσος μας για τους αδελφούς 
μας.</span></div>
</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<div>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">     
Η συγχώρηση αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται και από έμπρακτα έργα αγάπης. 
Καλούμαστε να ανοίξουμε τις αποθήκες  της ψυχής μας και συνάμα τις αποθήκες των 
υλικών θησαυρών μας και να μοιράσουμε την αγάπη μας σε όσους την έχουν ανάγκη. Η 
ελεημοσύνη δεν είναι μιαν τυπική εντολή, αλλά τρόπος  ζωής για τον πιστό, διότι 
η «<b>ελεημοσύνη εκ θανάτου ρύεται, και αύτη αποκαθαριεί πάσαν αμαρτίαν»</b> 
(Τωβίτ12,9). Η ελεημοσύνη θα πρέπει να εξαλείψει το αμαρτωλό πάθος μας για τη 
συσσώρευση υλικών αγαθών, την πλεονεξία μας. Καλούμαστε να πάψουμε να 
αποθηκεύουμε στις γήινες αποθήκες, αλλά στις ουράνιες, με την αγαθοεργία μας. 
Μόνο που αυτή θα πρέπει να μην έχει υποκριτικό και εγωιστικό χαρακτήρα, να 
γίνεται <b>«εν τω κρυπτώ»</b>, χωρίς την παραμικρή επίδειξη της φιλανθρωπίας 
μας. </span></div>
</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<div>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">    
Ακόμη μας συμβουλεύει η Εκκλησία μας πως η νηστεία και γενικά ο πνευματικός μας 
αγώνας αυτή την ιερή περίοδο μπορεί να μας ωφελήσει υπό μια προϋπόθεση. Ο 
Κύριος, έχοντας υπόψη του την υποκριτική νηστεία των φαρισαίων της εποχής του, 
μας συμβουλεύει να νηστεύουμε με διακριτικότητα και ταπείνωση, κρυφά από τα 
μάτια των ανθρώπων, ώστε να μην εγείρεται στην ψυχή μας ίχνος εγωπάθειας για το 
«κατόρθωμά» μας. Η νηστεία είναι άλλωστε το πολύτιμο μέσο για την  ψυχοσωματική 
κάθαρση, διότι, όπως μας διαβεβαίωσε ο Κύριος <b>«<span style="color: #222222;">τούτο το γένος εν ουδενί δύναται εξελθείν </span>ει μη 
εν<span style="color: #222222;"> εν </span>προσευχή<span style="color: #222222;"> 
και </span>νηστεία<span style="color: #222222;">»</span></b><span style="color: #222222;"> (Μαρκ.9,29). </span>Δια της ηδονής, της λαιμαργίας και 
της ακράτειας γίναμε ξένοι του Θεού και απομακρυνθήκαμε, σαν τον Άσωτο, της 
πατρικής οικίας. Δια της νηστείας επιστρέφουμε και πάλι στην αγκαλιά του Θεού 
Πατέρα και στην πατρική μας εστία.             </span></div>
</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<div>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">     
Η ενθύμηση του αδαμιαίου θρήνου αυτή την ημέρα είναι επιβεβλημένη από την 
Εκκλησία μας, διότι από την επόμενη ημέρα αρχίζει η αυστηρή νηστεία της Μεγάλης 
Τεσσαρακοστής και ο αγώνας κατά των ψυχοκτόνων παθών μας, <b>«το στάδιον των 
αρετών ηνέωκται», «έφθασε καιρός, η των πνευματικών αγώνων αρχή, η κατά των 
δαιμόνων νίκη, πάνοπλος εγκράτεια», «ο καλός της νηστείας αγών», </b>όπως ψάλλει 
η Εκκλησία μας. Οι προπάτορές μας αποτελούν ιδανικό παράδειγμα συνετισμού μας. Η 
λαιμαργία τους, τους οδήγησε στην απώλεια. Η ψυχοσωματική νηστεία η δική μας και 
η άσκηση των αρετών μας φέρνει στην ουρανοδρόμο πορεία για να συναντήσουμε ξανά 
το Θεό. Μόνο που ο θρήνος μας δεν θα πρέπει να είναι ωφελιμιστικός, όπως των 
πρωτοπλάστων, αλλά οντολογική συντριβή και μετάνοια για την αμαρτωλότητά μας. 
Είναι το μόνο αντίδοτο για την ύβρη μας απέναντι στο Θεό και ο μόνος τρόπος της 
σωτηρίας μας.</span></div>
</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
<div>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">      
Η Εδέμ βρίσκεται δίπλα μας, κλεισμένη. Όμως ο φιλάνθρωπος Θεός μας έδωσε το 
κλειδί να ανοίξουμε τη θύρα και να εισέλθουμε, με την ειλικρινή μετάνοιά μας και 
την προσαρμογή της ζωής μας στη ζωή του Χριστού, <b>«<span class="ft"><span style="color: #222222;">άχρις ου </span></span></b><em><span style="color: #222222;">μορφωθή Χριστός εν ημίν</span></em><span class="ft"><span style="color: #222222;">» (Γαλ.4,19). Η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι μια 
καλή ευκαιρία για να αξιωθούμε της εν Χριστώ μορφοποίησής μας, με</span></span> 
προσευχή, νηστεία, εκκλησιασμό, μετάνοια,  εξομολόγηση,  Θεία Κοινωνία, μελέτη 
της Αγία Γραφής και άλλων πνευματικών και ψυχωφελών αναγνωσμάτων. Ας αρχίσουμε 
από αύριο τον καλό αγώνα μας για προσωπική σωματική και ψυχική κάθαρση από τα 
πάθη μας και τις αμαρτωλές μας έξεις, <b>«ειδότες τον καιρόν, ότι ώρα ἡμᾶς ήδη 
εξ ύπνου εγερθῆναι· νυν γαρ εγγύτερον ημών η σωτηρία ή ότε επιστεύσαμεν. Η νυξ 
προέκοψεν, η δε ημέρα ήγγικεν. Αποθώμεθα ουν τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα 
τα όπλα του φωτός. Ως εν ημέρᾳ ευσχημόνως περιπατήσωμεν, μη κώμοις και μέθαις, 
μη κοίτας και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλῳ, ἀλλ᾿ ενδύσασθε τον Κύριον Ιησοῦν 
Χριστόν, και της σαρκὸς πρόνοιαν μη ποιείσθε εις επιθυμίας»</b> (Ρωμ.13,11-14). 
Ας πάρουμε λοιπόν τη μεγάλη απόφαση, να βρούμε το χαμένο Παράδεισο και να τον 
ανοίξουμε, ξεκλειδώνοντάς τον  με τη σώζουσα χάρη του Χριστού και τη δική μας 
συντριβή και μετάνοια!   </span></div>
<div>
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div style="text-align: right;">
<span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ ''ΑΚΤΙΝΕΣ''</span></b></span></div>
</div>
</div>
</div>

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Το κλειδί του χαμένου παραδείσου (Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Τυρινής)

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ (Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Τυρινής) ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού ...

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ (ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr">
<br />
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;">
<br />
<div class="separator" style="clear: both;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidspVocc3m046HHJ7VBJgBp2XvyHQYS-tI79z2PXTx4mDayzC828Hdq4KMeLvQ7Cc8lABSUJOziC2OCeioYzIYS5V3_-6JU0jyoIi_lwzrsdg0nyVBCDSNxIkqCDmxI1sKmSBPiB9cqGU/s1600/%CE%B5%CC%81%CE%BE%CF%89%CF%83%CE%B7+%CE%B1%CF%80%CE%BF%CC%81+%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CC%81%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BF.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidspVocc3m046HHJ7VBJgBp2XvyHQYS-tI79z2PXTx4mDayzC828Hdq4KMeLvQ7Cc8lABSUJOziC2OCeioYzIYS5V3_-6JU0jyoIi_lwzrsdg0nyVBCDSNxIkqCDmxI1sKmSBPiB9cqGU/s1600/%CE%B5%CC%81%CE%BE%CF%89%CF%83%CE%B7+%CE%B1%CF%80%CE%BF%CC%81+%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CC%81%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BF.jpg" width="320" /></a></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾᾽<i>Αποθώμεθα τά ἔργα 
τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ φωτός</i>᾽ (Ρωμ. 13, 12)</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">α. Μετά τήν 
προετοιμασία τῶν τριῶν εἰσαγωγικῶν γιά τήν Μ. Τεσσαρακοστή ἑβδομάδων, ὅπου 
διαρκῶς ἡ ᾽Εκκλησία μας πρόβαλλε τήν μετάνοια ὡς τόν μοναδικό δρόμο ὀρθῆς βίωσης 
τῆς εὐλογημένης αὐτῆς περιόδου, ἔρχεται σήμερα, παραμονή τῆς εἰσόδου μας στήν 
Τεσσαρακοστή μέ τήν Κυριακή τῆς Τυροφάγου καί μάλιστα διά τοῦ ἀποστολικοῦ 
ἀναγνώσματος νά διασαλπίσει ἔντονα ἐκεῖνο κυρίως τό λόγιο τοῦ ἀποστόλου Παύλου 
πού μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ἡ σφραγίδα τῆς περιόδου, τό ῾σύνθημα᾽ κυριολεκτικά  τῶν 
πιστῶν πού πρέπει διαπαντός νά ἔχουμε πρό ὀφθαλμῶν καί μέσα στήν καρδιά μας: ἡ 
κλήση γιά ἀποτίναξη τῶν σκοτεινῶν ἁμαρτωλῶν ἔργων μας καί γιά ἔνδυσή μας μέ τά 
ὅπλα τοῦ φωτός. ῾᾽<i>Αποθώμεθα τά ἔργα τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ 
φωτός</i>᾽.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">β. 1. Τό πρῶτο βεβαίως 
πού μᾶς ἐπισημαίνει ὁ ἀπόστολος εἶναι νά ἀποδεχθοῦμε ὅτι πολύ συχνά βρισκόμαστε 
σέ κατάσταση σκότους, δηλαδή ἁμαρτίας, γι᾽ αὐτό καί τά ἔργα μας εἶναι ἔργα 
ἁμαρτωλά. Κι εἶναι γεγονός ὅτι δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος καί μάλιστα Χριστιανός, πού 
νά μήν ὁμολογεῖ μέ εὐκολία τήν ἁμαρτωλότητά του σ᾽ ἕνα γενικό καί ἀόριστο 
ἐπίπεδο. ῾Καί ποιός δέν εἶναι ἁμαρτωλός;᾽ ἀκοῦμε ἀπό τόν καθένα στήν ὅποια 
συζήτηση πού μποροῦμε νά κάνουμε μαζί του. Μία τέτοια ὁμολογία ὅμως πού 
καλύπτεται κάτω ἀπό τήν ἀοριστολογία καί τήν γενικολογία δέν φαίνεται νά εἶναι 
αὐτό πού ἔχει κατά νοῦ ὁ ἀπόστολος. Καί τοῦτο γιατί ἡ ἀόριστη ἀποδοχή τῆς 
ἁμαρτωλότητός μας κατά πᾶσα πιθανότητα λειτουργεῖ ὡς ἄλλοθι τῆς ἴδιας τῆς 
ἁμαρτίας μας, ἀφοῦ τελικά ὅλοι τό...ἴδιο κάνουμε καί στήν ἴδια κατάσταση 
βρισκόμαστε. Μέ ἄλλα λόγια ὁμολογοῦμε τήν ἁμαρτωλότητα τῆς ἀνθρώπινης φύσης μας 
γιά νά τή δικαιώσουμε ὡς κάτι τό φυσικό!</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">2. Ὁ ἀπόστολος ὅμως μέ 
τήν πρόσκλησή του ν᾽ ἀποτινάξουμε τά ἔργα τοῦ σκότους καί τῆς ἁμαρτίας δίνει 
δραματικό χαρακτήρα στόν λόγο του:  ὅ,τι κάνουμε, ὅ,τι λέμε, ὅ,τι ἀκόμη 
σκεφτόμαστε, ἄν εἶναι ἀποκομμένο ἀπό τόν Χριστό, τήν πηγή τοῦ φωτός, εἶναι 
ἁμαρτία καί ἄρα σκοτάδι. Τελικῶς, ὁ μή ἐν Χριστῷ ἐνεργῶν ζεῖ καί κινεῖται στήν 
ἀνυπαρξία, ἔστω κι ἄν φαίνεται σπουδαῖο καί σημαντικό αὐτό πού ἐπιτελεῖ στόν 
κόσμο. Κι ἴσως ἡ ἐποχή μας εἶναι τέτοια ἐποχή ἀνυπαρξίας ἀπό πλευρᾶς 
πνευματικῆς, ἀφοῦ ὄχι μόνον οἱ ἐκτός τῆς ᾽Εκκλησίας, ἀλλά πολλές φορές καί οἱ 
ἴδιοι οἱ Χριστιανοί ζοῦμε καί συμπεριφερόμαστε σά νά μήν ἔχουμε καμμία σχέση μέ 
τόν Χριστό, σάν νά εἴμαστε στήν πρό Χριστοῦ ἀκόμη ἐποχή. Πρόκειται δυστυχῶς γιά 
τήν κατάσταση τῆς ἐκκοσμίκευσης, ὅπως ἔχει ἐπισημανθεῖ πρό πολλοῦ, κατά τήν 
ὁποία ἔχει ἀποδεσμευτεῖ ἡ ζωή μας ἀπό τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ καί συνεπῶς ἡ 
ἀθεΐα μέ τήν πρακτική της μορφή εἶναι τό γνώρισμα τῆς ζωῆς μας.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Ἡ τραγικότητα ὅμως τῆς 
καταστάσεως αὐτῆς ἔχει ὑποδειχθεῖ ἤδη ἀπό τόν Κύριο: εἶναι ζωή ἐν θανάτῳ. 
᾽Εκεῖνος πού δέν προσδιορίζεται στή ζωή του ἀπό τίς προϋποθέσεις τοῦ Χριστοῦ 
στήν πραγματικότητα εἶναι νεκρός. Τά λόγια τοῦ ῎Ιδιου ἐν προκειμένῳ ἠχοῦν πολύ 
ξερά καί πένθιμα: ῾῎<i>Αφες τούς νεκρούς θάψαι τούς ἑαυτῶν νεκρούς</i>᾽. Εἶναι 
νεκρός ὅποιος δέν Τόν ἀποδέχεται καί δέν θέλει νά Τόν ἀκολουθεῖ ὡς μαθητής Του. 
Σάν τήν περίπτωση τοῦ ἀσώτου υἱοῦ πού ὄντως ἡ κατάστασή του λόγω τῆς 
ἀπομακρύνσεώς του ἀπό τόν Πατέρα του ἦταν κατάσταση ἀνυπαρξίας καί θανάτου. Νά 
ἀποθέσουμε λοιπόν τά ἔργα τοῦ σκότους σημαίνει νά πετάξουμε ἀπό πάνω μας κάθε τι 
πού ἀποτελεῖ κεντρί τοῦ θανάτου, κάθε τι πού μᾶς στερεῖ τήν ἰκμάδα τῆς 
ζωῆς.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">3. Πῶς θά γίνει αὐτό; 
Μέ ποιόν τρόπο μποροῦμε νά ξεφύγουμε ἀπό τά θανατερά αὐτά δίχτυα; Ὁ ἀπόστολος 
εἶναι σαφής καί κατηγορηματικός: μόνο μέ τή στροφή μας πρός τό φῶς. 
῾᾽<i>Ενδυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ φωτός</i>᾽. Μόνο μέ τό θετικό ξεπερνιέται τό 
ἀρνητικό. Τό σκοτάδι δέν... σκοτώνεται πυροβολώντας το. Κατά φυσικό τρόπο 
ἐξαφανίζεται, μόλις ἔρχεται τό φῶς. Ἡ νύχτα πάντα ὑποχωρεῖ, μόλις ξεπροβάλλει ἡ 
αὐγή καί ὁ ἥλιος. ῎Ετσι καί τό σκότος τῆς ἁμαρτίας ἐξαφανίζεται, μόλις ὁ 
ἄνθρωπος στραφεῖ πρός τό φῶς τό πνευματικό, πρός τόν Ἥλιο τῆς Δικαιοσύνης, τόν 
Κύριο ᾽Ιησοῦ Χριστό. Καί στροφή πρός τό φῶς σημαίνει ἔνδυση τοῦ ᾽Ι. Χριστοῦ, 
ὅπως τό λέει καί ὁ ἴδιος ὁ ἀπόστολος: ῾᾽<i>Ενδύσασθε τόν Κύριον ᾽Ιησοῦ 
Χριστόν</i>᾽.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Πῶς νά ντυθῶ ὅμως τόν 
Χριστό, τόν ῾Οποῖο ἤδη ἔχω ἐνδυθεῖ διά τοῦ ἁγίου βαπτίσματός μου; Ὁ λόγος τοῦ 
Θεοῦ ἔχει ἀποκαλύψει ὅτι ῾<i>ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν 
ἐνεδύσασθε᾽</i>. Πῶς λοιπόν νά ντυθῶ τό ἴδιο ἔνδυμα μέ τό ὁποῖο ἤδη εἶμαι 
καλυμμένος; Γιά μᾶς τούς Χριστιανούς λοιπόν πού εἴμαστε ἐνδεδυμένοι τόν Κύριο, ἡ 
προτροπή τοῦ ἀπ. Παύλου πρέπει νά ἐννοηθεῖ ὡς ἐπανεύρεση τοῦ ἐνδύματός μας. Καί 
μετά τό βάπτισμα δυστυχῶς ἁμαρτάνουμε. Ἡ ἀμέλειά μας μᾶς κάνει νά ξεφτίζουμε 
αὐτό πού πάντα ἔπρεπε νά διατηρεῖται καινούργιο. ῎Αρα ντύνομαι τόν Χριστό 
σημαίνει, γιά μένα τόν βαπτισμένο, ζωή μετάνοιας. Καλοῦμαι νά ζῶ ἐν μετανοίᾳ, 
γιά νά καθαρίζω τό ἔνδυμα πού ἔλαβα στό βάπτισμα. Γι᾽ αὐτό ἄλλωστε οἱ Πατέρες 
μας χαρακτηρίζουν τήν μετάνοια ὡς ἀνανέωση τοῦ βαπτίσματος καί δεύτερο βάπτισμα. 
Σταματῶ λοιπόν νά εἶμαι στό σκοτάδι, ὅταν παίρνω τό δρόμο τῆς μετάνοιας, μέ τήν 
ὁποία καί πάλι ξαναβρίσκω τόν ἀληθινό μου ἑαυτό, τό φῶς πού μέ πλημμύρισε τήν 
ἡμέρα τῆς ἀναγεννήσεώς μου μέ τήν ἔνταξή μου στήν ᾽Εκκλησία.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">4. Κι αὐτή ἡ ἐπανεύρεση 
τοῦ ἐνδύματος διά τῆς μετανοίας εἶναι ζωή δύναμης καί ἐξουσίας. Γιατί, λέει, 
῾<i>ἐνδύσασθε τά ὅ π λ α τοῦ φωτός</i>᾽. Τό φῶς τοῦ Χριστοῦ μᾶς δίνει ὅπλα καί 
φανερώνει τήν ἐξουσία πού λάβαμε ὡς τέκνα πιά Θεοῦ. ῾<i>Ὅσοι ἔλαβον τόν Χριστόν 
ἔδωκεν αὐτοῖς τήν ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι</i>᾽. Ποιά εἶναι αὐτά τά ὅπλα; 
Εἶναι ἡ πανοπλία τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἡ πανοπλία τοῦ Σταυροῦ. Ὁ ὑμνογράφος τῆς 
᾽Εκκλησίας μας, βασισμένος σέ ἀνάλογη περιγραφή τοῦ ἀπ. Παύλου, θά ἀναγγείλει: 
῾<i>Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται. Οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε...Καί 
ἀναλαβόντες τήν πανοπλίαν τοῦ Σταυροῦ, τῷ ἐχθρῷ ἀντιμαχησώμεθα, ὡς τεῖχος 
ἄρρηκτον κατέχοντες τήν πίστιν, καί ὡς θώρακα τήν προσευχήν, καί περικεφαλαίαν 
τήν ἐλεημοσύνην. ᾽Αντί μαχαίρας τήν νηστείαν, ἥτις ἐκτέμνει ἀπό καρδίας πᾶσαν 
κακίαν</i>᾽. (Τό στάδιο τῶν ἀρετῶν ἔχει ἀνοίξει. Ὅσοι θέλετε νά ἀγωνιστεῖτε 
εἰσέλθετε... Καί ἀφοῦ φορέσαμε τήν πανοπλία τοῦ Σταυροῦ, ἄς πολεμήσουμε τόν 
ἐχθρό, ἔχοντας τήν πίστη σάν στέρεο τεῖχος καί σάν θώρακα τήν προσευχή καί 
περικεφαλαία τήν ἐλεημοσύνη. Στήν θέση τοῦ μαχαιριοῦ τήν νηστεία, ἡ ὁποία βγάζει 
ἀπό τήν καρδιά κάθε κακία).</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">γ.  Πίστη, προσευχή, 
ἀγάπη κι ἐλεημοσύνη, νηστεία: νά τά ὅπλα τῆς πνευματικῆς μας πανοπλίας, μέ τά 
ὁποῖα καλούμαστε νά βαδίσουμε κατά τήν εὐλογημένη περίοδο τῆς Μ. Σαρακοστῆς, 
ἀλλά καί καθ᾽ ὅλη τήν ζωή μας. Δέν ἔχουμε παρά νά συναισθανθοῦμε τήν ἐξουσία πού 
μᾶς ἔχει δοθεῖ καί νά τήν ἐνεργοποιήσουμε. Τό τέλος προβάλλει ἐμπρός μας λαμπρό 
καί γεμάτο χάρη: ἡ συμμετοχή μας στήν ᾽Ανάσταση, ἡ πληρότητα τῆς ἔνταξής μας 
στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τήν ἀληθινή πατρίδα μας!</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br />
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;">
<div class="separator" style="clear: both;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1dzocNIoWUGAx_p5H5fg3LPgCajlsKVV3QLCI4Si4p72sWJdLL8kNO4OlYTjBycepeJxTG02FaFpEyMaJHM5Q8jjNdMMO6JxkoUnpLldqJQMmpgLoz-VcdaUGnPrQDpMz2Mfn3PEz2TU/s1600/%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CC%81%CF%82+%CF%86%CF%89%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CC%81%CF%82.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1dzocNIoWUGAx_p5H5fg3LPgCajlsKVV3QLCI4Si4p72sWJdLL8kNO4OlYTjBycepeJxTG02FaFpEyMaJHM5Q8jjNdMMO6JxkoUnpLldqJQMmpgLoz-VcdaUGnPrQDpMz2Mfn3PEz2TU/s1600/%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CC%81%CF%82+%CF%86%CF%89%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CC%81%CF%82.jpg" /></a></div>
<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Arial Unicode MS';"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 17px;"><br /></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<i><span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">«᾽Εάν μή ἀφῆτε τοῖς 
ἀνθρώποις τά παραπτώματα αὐτών, οὐδέ ὁ πατήρ ὑμῶν ἀφήσει τά παραπτώματα 
ὑμῶν</span></i><span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">» 
(Ματθ. 6, 15)</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">α. Στο τελευταίο 
σκαλοπάτι για την είσοδό μας στην Μεγάλη Σαρακοστή η Εκκλησία μας έρχεται διά 
του ευαγγελικού αναγνώσματος – τμήματος της επί του Όρους ομιλίας του Κυρίου από 
το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο – να επιτείνει ό,τι ετόνισε στις προηγούμενες 
εισαγωγικές Κυριακές του Τριωδίου: ότι δεν είναι δυνατόν να πορευτούμε την 
ευλογημένη αυτήν περίοδο, που εκβάλλει στον Σταυρό και την Ανάσταση του Κυρίου, 
ότι δεν μπορούμε να έχουμε δηλαδή πραγματική σχέση με τον Θεό μας, αν δεν 
πετάξουμε από πάνω μας τις «μάσκες» της υποκρισίας και δεν σταθούμε έναντι Αυτού 
με το αυθεντικό πρόσωπό μας, αυτό που δημιουργεί η αληθινή μετάνοια: χωρίς τις 
επακαλύψεις της μνησικακίας, με αληθινή νηστεία που γίνεται για εμάς τους 
ίδιους, με συναίσθηση ότι το κέντρο βάρους της ζωής μας, ο αληθινός θησαυρός 
μας, βρίσκεται όχι στα ασφυκτικά πλαίσια του κόσμου τούτου του παρερχομένου, 
αλλά στη Βασιλεία του Θεού. Κι αυτό σημαίνει ότι η Μεγάλη Σαρακοστή λειτουργεί 
ως τύπος όλης της ζωής μας, αφού ο καθημερινός αγώνας του χριστιανού είναι πώς 
να διατηρηθεί ακέραιο το αυθεντικό του πρόσωπο, εκείνο που βγήκε από την αγία 
κολυμβήθρα της Εκκλησίας μας ως μέλος Χριστού. Ο Κύριος λοιπόν τονίζει: κανείς 
δεν μπορεί να είναι με τον Θεό και να διατηρεί το δώρο της χάρης Του, χωρίς 
 πρώτα από όλα να δίνει αδιάκοπα τη συγγνώμη του στον συνάνθρωπό του. Κατά τη 
διατύπωση του Ίδιου: «<i>᾽Εάν μή ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τά παραπτώματα αὐτῶν, οὐδέ 
ὁ πατήρ ὑμῶν ἀφήσει τά παραπτώματα ὑμῶν</i>».</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">β. 1. Κι είναι αλήθεια 
ότι η επισήμανση του Κυρίου είναι καίριας και αποφασιστικής σημασίας, δεδομένου 
ότι η μνησικακία, ως μνήμη της κακίας των άλλων και αδυναμία συνεπώς προσφοράς 
της συγγνώμης μας για τα τυχόν παραπτώματά τους απέναντί μας, αποτελεί ένα από 
τα βασικά και μόνιμα σχεδόν προβλήματα στις σχέσεις μας με αυτούς. Λόγοι 
προσβλητικοί, κακές συμπεριφορές, στάσεις αδιαφορίας του άμεσου ή ευρύτερου 
περίγυρού μας, έρχονται πολλές φορές να προκαλέσουν τον υπάρχοντα εγωισμό μας, ο 
οποίος απαιτεί την αποδοχή και τον έπαινο, ίσως μάλιστα και την κυριαρχία επί 
των άλλων, ακυρώνοντας έτσι τη μοναδική και αποκλειστική σχεδόν προϋπόθεση 
παρουσίας του Θεού στη ζωή μας: την αγάπη. Με άλλα λόγια η μνησικακία αποτελεί 
το μεγαλύτερο φράγμα για να παραμένουμε εν τω Θεώ, αφού «<i>ο Θεός αγάπη 
εστί</i>», ενώ αποκαλύπτει περίτρανα τον εγωισμό που έχει θρονιαστεί ως βασιλιάς 
στην καρδιά μας, συνεπώς και την κατίσχυση της αμαρτίας πάνω μας.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">2. Ο Κύριος λοιπόν 
είναι σαφής: αν δεν αποτινάξουμε από την καρδιά μας, δηλαδή από τον βαθύτερο 
εαυτό μας, την όποια μνησικακία μας, αν δεν αγωνιζόμαστε να είμαστε ανεξίκακοι 
με αγάπη μέσα μας, πρόσωπο Θεού δεν πρόκειται να δούμε, ούτε εν τω νυν ούτε εν 
τω μέλλοντι αιώνι. Κι από την άποψη αυτή καταλαβαίνουμε ότι ο αγώνας αυτός δεν 
είναι μία απομείωσή μας: χάνουμε κάτι,  αλλά ο κατεξοχήν εμπλουτισμός μας: 
διώχνουμε αυτό που συνιστά δηλητήριο της ψυχής μας και ενέργεια δαιμονική και 
κρατάμε και αυξάνουμε τη χάρη του Θεού. Την αλήθεια αυτή ο Κύριος δεν την κήρυξε 
μόνον με τα παραπάνω λόγια, με θετική και αρνητική διατύπωση, που και μόνον αυτά 
ήταν βεβαίως υπεραρκετά για τη συνειδητοποίηση της φοβερής σημασίας της 
ανεξικακίας, αλλά και με τα λόγια της προσευχής που μας έμαθε να λέμε, στην 
Κυριακή λεγόμενη προσευχή, στο γνωστό «Πάτερ ημών»: «<i>και άφες ημίν τα 
οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών</i>»: συγχώρησε τις 
αμαρτίες μας, όπως και εμείς συγχωρούμε τις αμαρτίες των άλλων. Η συγγνώμη του 
Θεού προς εμάς έχει ως μοναδική προϋπόθεση τη συγγνώμη τη δική μας προς τους 
συνανθρώπους μας. Ο Κύριος δηλαδή «έδεσε» τη σωτηρία μας με την καλή σχέση μας 
προς τους άλλους. Αυτό που τόνισε το ευαγγέλιο της κρίσεως της προηγουμένης 
Κυριακής, έρχεται σήμερα να τονιστεί και με έναν άλλον τρόπο.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">3. Εκεί όμως που ο 
Κύριος έδωσε το συγκλονιστικότερο «μάθημα» της ανεξικακίας ήταν με την ίδια τη 
ζωή Του, όταν βρισκόταν μάλιστα πάνω στον Σταυρό. Ο Σταυρός Του, που περικλείει 
όλη την τελειότητα (όσιος Μάρκος ο ασκητής),  ήταν η αποκάλυψη της άπειρης 
αγάπης Του και της ανεξικακίας Του, απέναντι μάλιστα σε μία ανθρωπότητα, η οποία 
τόσο είχε εκτροχιαστεί, ώστε θέλησε να σκοτώσει τον ίδιο τον Δημιουργό και 
Ευεργέτη της. «<i>Πάτερ, άφες αυτοίς• ου γαρ οίδασι τι ποιούσι</i>» είναι τα 
λόγια προσευχής Του υπέρ των σταυρωτών Του. Και το παράδειγμα αυτό συγγνώμης και 
ανεξικακίας συνέχισαν, με τη βοήθεια και τη χάρη βεβαίως του Ίδιου, και οι 
απόστολοι και οι μάρτυρες και οι λοιποί άγιοι της Εκκλησίας. Ο άγιος Στέφανος 
για παράδειγμα: τι άλλο κάνει όταν την ώρα που λιθοβολείται από τους 
εξαγριωμένους Ιουδαίους επαναλαμβάνει, απλώς παραλλαγμένα, τα ίδια λόγια του 
Κυρίου; «<i>Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην</i>»; Το ίδιο και ο 
νεώτερος άγιος, για να μνημονεύσουμε και έναν ακόμη, Διονύσιος Αιγίνης: κρύβει 
και καλύπτει από το απόσπασμα που τον κυνηγά, τον φονιά του αδελφού του και στη 
συνέχεια τον φυγαδεύει.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Έτσι όρος, προϋπόθεση 
για να είναι κανείς Χριστιανός, είναι η βίωση της ανεξικακίας και της συγγνώμης. 
Δεν μπορεί κανείς να λέγεται Χριστιανός, χωρίς να συγχωρεί τους πάντες, έστω κι 
αν αυτοί είναι εχθροί του. Κι αυτό άλλωστε, ως γνωστόν, είναι το διακριτικό που 
ξεχωρίζει τον χριστιανό μάρτυρα από οποιοδήποτε άλλο είδος μάρτυρα: ο χριστιανός 
πεθαίνει προσευχόμενος υπέρ των διωκτών του, επιβεβαιώνοντας με τον τρόπο αυτό 
τη γνησιότητα της πίστης του στον Χριστό.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">4. Βεβαίως η απόκτηση 
της ανεξικακίας δεν είναι κάτι εύκολο. Απαιτεί αγώνα διαρκή και επίπονο. 
Χρειάζεται να «ματώσει» κανείς εσωτερικά, για να μπορέσει να σταθεί με καθαρή 
καρδιά απέναντι στον συνάνθρωπό του. Είναι πολύ χαρακτηριστικό το παράδειγμα του 
ασκητή εκείνου στο Γεροντικό, που έφτυνε αίμα τη στιγμή που τον πλησίασε ένας 
άλλος αδελφός. Και στην ερώτηση του αδελφού τι συνέβη, εκείνος απάντησε: Πριν 
από λίγο ένας αδελφός με πίκρανε. Και παρακάλεσα τον Θεό να μου βγάλει την πίκρα 
από μέσα μου. Και να, ο Θεός με άκουσε και έκανε αίμα την πίκρα μου και την 
έβγαλα.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Θα πρέπει μάλιστα να 
διέλθει ο πιστός από ορισμένα στάδια, που μας τα έχουν υποδείξει και καθορίσει 
οι ασκητικοί Διδάσκαλοι και Πατέρες της Εκκλησίας. Ο άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, 
για παράδειγμα, ο επονομαζόμενος της Κλίμακος, μας μιλάει για τρεις βαθμίδες 
στην ανεξικακία. Πρώτη βαθμίδα, γράφει, είναι να αποδέχεται κανείς τις προσβολές 
και τις ατιμίες, έστω με οδύνη και πικρία ψυχής. Στη δεύτερη βαθμίδα φθάνουν 
αυτοί που έχοντας πια περάσει από την πρώτη, δεν θλίβονται  για τις προσβολές 
και τις αναποδιές που τους συμβαίνουν, αλλά και δεν χαίρονται βεβαίως. Και η 
τρίτη βαθμίδα, το στάδιο των τελείων, είναι γι’ αυτούς που όχι μόνον δεν πονούν 
και δεν πικραίνονται, αλλά θεωρούν ως επαίνους τις ατιμίες. Πρόκειται για στάδιο 
τελείωσης που χαρακτηρίζεται από το σύγχρονο λογικοκρατούμενο και αυτονομημένο 
άνθρωπο ως τρέλα. «<i>Αρχή ανεξικακίας</i> – λέει επακριβώς –<i>εν πικρία και 
οδύνη ψυχής τας ατιμίας καταδέχεσθαι. Μεσότης, αλύπως εν ταύταις διακείσθαι. 
Τέλος δε, ως ευφημίας ταύτας λογίζεσθαι</i>».</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">5. Ο ίδιος μάλιστα 
άγιος προβαίνει και σε άλλα σημεία των λόγων του και σε συγκεκριμένες συμβουλές, 
που μπορούν να βοηθήσουν κάποιον να ξεπεράσει τη μνησικακία. Μερικά 
παραδείγματα.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">- Αν αισθάνεσαι πικρία 
και μίσος απέναντι σε κάποιον αδελφό και δεν έχεις τη δύναμη να τον αγαπήσεις με 
την καρδιά σου, τουλάχιστον να μετανοείς απέναντί του και να τον πλησιάζεις με 
τα λόγια, με το στόμα. Ίσως έτσι ντραπείς τα λόγια σου και τον αγαπήσεις 
πραγματικά.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">- Αν ακούσεις ότι 
κάποιος αδελφός σε κατηγόρησε, μην αφεθείς εσύ στο πάθος της μνησικακίας, αλλά 
ξεπέρασέ το λέγοντας γι’ αυτόν επαινετικά λόγια.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">- Αν δεις ή ακούσεις 
κάτι που σου κινεί το πάθος της κατακρίσεως (καρπού της μνησικακίας), μη λες ότι 
από αγάπη κατακρίνεις, διότι η αγάπη οδηγεί σε κρυφή προσευχή υπέρ αυτού που 
έσφαλε, και όχι σε κατηγόρια. Αυτός ο τρόπος αντιδράσεως μάλιστα – προσευχή υπέρ 
αυτών που μας φταίνε – αποτελεί κατά τον άλλον μεγάλο ασκητικό διδάσκαλο όσιο 
Μάρκο τον ασκητή, «κτύπημα και πληγή των δαιμόνων».</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">γ. Η ανεξικακία, ενόψει 
μάλιστα της Σαρακοστής που μας ωθεί με όλες τις εκφράσεις της στην αποκάλυψη του 
γνήσιου εαυτού μας, όπως είπαμε, παρ’ όλες τις δυσκολίες αποκτήσεως και βιώσεώς 
της, είναι ό,τι πιο απαραίτητο για την πορεία μας ως χριστιανών. Δεν θα σωθούμε 
από τις τυχόν νηστείες ή τις ελεημοσύνες ή τις προσευχές μας, αν όλα αυτά δεν 
βρίσκουν την κατάληξή τους στην ανεξικακία ή και δεν την έχουν ως προϋπόθεσή 
τους. Διότι, και πάλι θα το πούμε, η αρετή αυτή είναι έκφραση της αγάπης και η 
αγάπη είναι και θα είναι το απόλυτο κριτήριο της ζωής μας.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;">
<span style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;"><b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ ''ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΝ''</span></b></span></div>
</div>
</div>
</div>

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ (ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ)

῾᾽ Αποθώμεθα τά ἔργα τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ φωτός ᾽ (Ρωμ. 13, 12) α. Μετά τήν προετοιμασία τῶν τριῶν εἰσαγω...