Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης Γκολούμπεφ (+25 Μαρτίου 1978 π.η.): Ατρόμητος Ποιμένας εν μέσω λύκων

<div style="text-align: center;"><span style="background-color: #1c1c1c; color: #cccccc; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"> </span><a href="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ru/thumb/8/8e/%D0%95%D1%80%D0%BC%D0%BE%D0%B3%D0%B5%D0%BD_(%D0%93%D0%BE%D0%BB%D1%83%D0%B1%D0%B5%D0%B2).jpg/274px-%D0%95%D1%80%D0%BC%D0%BE%D0%B3%D0%B5%D0%BD_(%D0%93%D0%BE%D0%BB%D1%83%D0%B1%D0%B5%D0%B2).jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="361" data-original-width="274" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ru/thumb/8/8e/%D0%95%D1%80%D0%BC%D0%BE%D0%B3%D0%B5%D0%BD_(%D0%93%D0%BE%D0%BB%D1%83%D0%B1%D0%B5%D0%B2).jpg/274px-%D0%95%D1%80%D0%BC%D0%BE%D0%B3%D0%B5%D0%BD_(%D0%93%D0%BE%D0%BB%D1%83%D0%B1%D0%B5%D0%B2).jpg" style="border: none; position: relative;" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><i><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;">Νικολάου Μάννη</span></i></div><p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><span style="letter-spacing: -0.2pt;">Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης Γκολούμπεφ (κατά κόσμον Αλέξιος) γεννήθηκε το 1896 στο Κίεβο. Πατέρας του ήταν ο Στέφανος Γκολούμπεφ (+1920, Καθηγητής της Θεολογικής Ακαδημίας του Κιέβου, γιος του Πρωτοπρεσβυτέρου Τιμοθέου Γκολούμπεφ και γαμπρός του Καθηγητού της </span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας Φιλίππου Τερνόφσκι [+1884]</span><span style="letter-spacing: -0.2pt;">) και αδελφός του ο Βλαδίμηρος Γκολούμπεφ (+1914,  Πρόεδρος της πατριωτικής οργάνωσης "Δικέφαλος Αετός").</span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;">Απόφοιτος της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας, έγινε μοναχός το 1919 από τον μετέπειτα Ιερομάρτυρα Θεόδωρο Ποζντιέφσκι (+1937, ηγέτης της λεγόμενης ομάδας "Ντανίλοφ", δηλαδή των μη-μνημονευτών της Μονής Αγίου Δανιήλ Μόσχας, Ιερομαρτύρων Παρθενίου Μπριάνσκ, Δαμασκηνού Τσέντρικ και άλλων, μαρτυρησάντων το 1937, που διέκοψαν το μνημόσυνο του Μητροπολίτου Σεργίου, λόγω του συμβιβασμού του με το άθεο Σοβιετικό Κράτος) και το 1921 χειροτονήθηκε ιερομόναχος από τον ίδιο τον Πατριάρχη Μόσχας Άγιο Τύχωνα (+1925).</span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"></span></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjiQLtSGUDwaRDoBr5YQSXbn8ZD5LGjqePEA-WK5sQU5k_YUZkuhd1mAevB-nnr81tRF8vSBi5y2DsfVA668wOz_ewPC_qHE63Scf2Fjf6PmoknFcOSidfsYPlESYxufNOMXoeYPYBnVzW/s398/ERMOGENIS-+LEONTIOS.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="398" data-original-width="277" height="470" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjiQLtSGUDwaRDoBr5YQSXbn8ZD5LGjqePEA-WK5sQU5k_YUZkuhd1mAevB-nnr81tRF8vSBi5y2DsfVA668wOz_ewPC_qHE63Scf2Fjf6PmoknFcOSidfsYPlESYxufNOMXoeYPYBnVzW/w328-h470/ERMOGENIS-+LEONTIOS.jpg" style="border: none; position: relative;" width="328" /></a></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large; letter-spacing: -0.2pt;"><i style="letter-spacing: normal;">Ο π. Ερμογένης (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος) με τον δόκιμο Βασίλειο - μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Χιλής Λεόντιο - στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου το 1923.</i></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><i style="letter-spacing: normal;"><br /></i></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><span style="letter-spacing: -0.2pt;">Υπήρξε ο πρώτος πνευματικός πατέρας του Αρχιεπισκόπου Χιλής Λεοντίου (ο οποίος συμμετείχε στις χειροτονίες των Ελλήνων Παλαιοημερολογιτών Επισκόπων το 1962), τότε δόκιμου Βασιλείου, ο οποίος γράφει για τον π. Ερμογένη στα Απομνημονεύματά του: "<i>Ήταν τόσο λεπτός που φαινόταν ότι το δέρμα κρατούσε τα κόκαλα του. Ήταν σαν ένας σκελετός. Αλλά τα μάτια του ήταν ασυνήθιστα διαπεραστικά, σαν να μπορούσαν να δουν απευθείας μέσα στην ψυχή σου</i></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;">". </span></span></div><p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://spzh.news/mediafiles/images/Screenshot_17(5).jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><span style="background-color: white; font-size: large;"><span style="color: black; font-family: times;"><img border="0" data-original-height="621" data-original-width="750" height="406" src="https://spzh.news/mediafiles/images/Screenshot_17(5).jpg" style="border: none; position: relative;" width="489" /></span></span></a></div><p></p><p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Ο π. Ερμογένης είχε ιδρύσει και την "Αδελφότητα του Οσίου Θεοδώρου του Στουδίτου", με στόχο την πνευματική ενίσχυση του μοναχισμού. </span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Συνελήφθη για πρώτη φορά τη Μεγάλη Πέμπτη του 1923 και παρέμεινε εξόριστος μέχρι τον Δεκέμβριο του 1924, ενώ τ</span>ο 1926 εκλέχθηκε (παμψηφεί!) ηγούμενος των 600 διωχθέντων μοναχών της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου (η οποία είχε παραδοθεί από τους Μπολσεβίκους στους νεοημερολογίτες "Ανακαινιστές" της "Ζωντανής Εκκλησίας") μέχρι το 1931, έτος το οποίο συνελήφθη ξανά από τους Κομμουνιστές και καταδικάστηκε ως μέλος της "<i>εν Κιέβω αντεπαναστατικής οργανώσεως "Αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία"</i>" σε θανατική ποινή, η οποία μετεβλήθη σε δεκαετή κάθειρξη (απελευθερώθηκε στα οκτώ έτη, λόγω σοβαρής πνευμονικής νόσου που εμφάνισε).</span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><span style="letter-spacing: -0.2pt;">Μετά την απελευθέρωσή του υπηρέτησε στην πόλη Αστραχάν και μετέπειτα στην Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν μέχρι και το</span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"> </span><span style="letter-spacing: -0.2pt;">1953, έτος κατά το οποίο χειροτονήθηκε Επίσκοπος Τασκένδης (Καζακστάν) και Κεντρικής Ασίας. </span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><span style="letter-spacing: -0.2pt;">Έκτοτε εγκαινιάζει ένα νέο είδος αντιστάσεως κατά της αθεϊστικής δικτατορίας, πρωτοφανές και εντυπωσιακό! Χρησιμοποιεί τα ίδια τα κείμενα και τους νόμους των Κομμουνιστών και τα στρέφει εναντίον τους. </span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Εδώ πρέπει να σημειωθεί το εξής πολύ σημαντικό: το Σοβιετικό Κράτος δεν είχε ποινικοποιήσει επίσημα την πίστη στον Χριστό, αλλά δίωκε τους Χριστιανούς χρησιμοποιώντας άλλου είδους κατηγορίες, όπως: «αντισημιτισμός», «συμμετοχή σε αντεπαναστατική οργάνωση», «δυσφήμηση του σοβιετικού κράτους» και άλλες, ενώ ταυτόχρονα επέτρεπε την ηθική τους δολοφονία μέσω των Μέσων Ενημέρωσης (δηλαδή ότι περίπου γίνεται σήμερα και στα δεξιά αθεϊστικά Κράτη). Θεωρητικά λοιπόν εμφανιζόταν ως ένα απλά ανεξίθρησκο κράτος. Βλέποντας αυτήν την υποκρισία ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης, αποφάσισε να τους αντιμετωπίσει με τα ίδια τους τα όπλα.</span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Όταν προσπάθησαν να σφραγίσουν τους ναούς της επαρχίας του ε</span><span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">πισκέφθηκε τους αρμόδιους εκπροσώπους των αρχών και άρχισε να τους κατηγορεί για ...αντισοβιετισμό και σαμποτάζ εναντίον του σοβιετικού καθεστώτος, παρουσιάζοντάς τους αποσπάσματα από έργα του Λένιν, που είχε γράψει πως</span></span><span style="letter-spacing: -0.266667px;"> «<i>οι άνθρωποι πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από επαίσχυντες αστυνομικές διώξεις για την πίστη τους</i>»! </span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Ο Επίτροπος για τις Θρησκευτικές Υποθέσεις έγραψε στην έκθεσή του ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης ήρθε σε αυτόν και άρχισε να παραθέτει από το περιοδικό "Κομμουνιστής" αρ. 5 του 1962, αποσπάσματα από το άρθρο "Φιλοσοφικές αρχές του Βλαδιμήρου Λένιν" απαιτώντας την αυστηρή εφαρμογή τους! Η παράδοξη και επιθετική τακτική του Αρχιεπισκόπου έκανε τους αθέους να χάσουν το έδαφος κάτω από τα πόδια, χωρίς να ξέρουν πώς να αντιδράσουν!</span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large; letter-spacing: -0.2pt;">Το 1956 εξαπάτησε το Σοβιετικό Κράτος ζητώντας άδεια για την αναστήλωση τάχα παλαιού ιστορικού ναού του Αγίου Παντελεήμονος, την οποία χρησιμοποίησε για την ανέγερση του νέου εντυπωσιακού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, χωρητικότητας 4.000 πιστών. Με την ίδια τακτική αναστήλωσε και έκτισε και άλλους ναούς.</span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large; letter-spacing: -0.2pt;"></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/%D0%A3%D1%81%D0%BF%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%BA%D0%B0%D1%84%D0%B5%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D1%8B%D0%B9_%D1%81%D0%BE%D0%B1%D0%BE%D1%80_%D0%B2_%D0%A2%D0%B0%D1%88%D0%BA%D0%B5%D0%BD%D1%82%D0%B5.JPG/1280px-%D0%A3%D1%81%D0%BF%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%BA%D0%B0%D1%84%D0%B5%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D1%8B%D0%B9_%D1%81%D0%BE%D0%B1%D0%BE%D1%80_%D0%B2_%D0%A2%D0%B0%D1%88%D0%BA%D0%B5%D0%BD%D1%82%D0%B5.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><span style="background-color: white; font-size: large;"><span style="color: black; font-family: times;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="341" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/%D0%A3%D1%81%D0%BF%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%BA%D0%B0%D1%84%D0%B5%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D1%8B%D0%B9_%D1%81%D0%BE%D0%B1%D0%BE%D1%80_%D0%B2_%D0%A2%D0%B0%D1%88%D0%BA%D0%B5%D0%BD%D1%82%D0%B5.JPG/1280px-%D0%A3%D1%81%D0%BF%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%BA%D0%B0%D1%84%D0%B5%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D1%8B%D0%B9_%D1%81%D0%BE%D0%B1%D0%BE%D1%80_%D0%B2_%D0%A2%D0%B0%D1%88%D0%BA%D0%B5%D0%BD%D1%82%D0%B5.JPG" style="border: none; position: relative;" width="512" /></span></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><i>Ο Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Τασκένδη.</i><span style="letter-spacing: -0.2pt; text-align: justify;">  </span></span></div><p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><span style="letter-spacing: -0.2pt;">Για τις παραπάνω ενέργειες τ</span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">ο 1960 εκδιώχθηκε από την έδρα ανεπισήμως (το Κράτος του έδωσε "υποχρεωτική άδεια" για ...ενάμιση χρόνο!).</span><span style="letter-spacing: -0.266667px;"> </span><span style="letter-spacing: -0.2pt;">Το 1963 ανέλαβε την Αρχιεπισκοπή Καλούγκα και Μπορόφσκ μέχρι την αποπομπή του το 1965, εξαιτίας της συνεχούς αντιδράσεώς του στις ενέργειες του Σοβιετικού Κράτους. Ήδη από</span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"> τ</span><span style="letter-spacing: -0.266667px; text-align: left;"><span>ο 1959, ο Κρατικός Επίτροπος Θρησκευτικών Υποθέσεων του Ουζμπεκιστάν έγραφε: "<i>Παρατηρώντας τις δραστηριότητες του Αρχιεπισκόπου Ερμογένη με έπεισε ότι είναι πολύ εχθρικός προς τη Σοβιετική πραγματικότητα. Χωρίς να ικανοποιείται από τον ρόλο της Εκκλησίας που καθορίστηκε από τη Σοβιετική Πολιτεία, ο Ερμογένης με τις δραστηριότητές του καταπατά κατάφωρα τη σοσιαλιστική νομιμότητα, όντας οπαδός του εχθρού του σοβιετικού συστήματος - του πρώην Πατριάρχη Tύχωνα</i>".</span></span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="letter-spacing: -0.266667px; text-align: left;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;">Ο υπ᾿ αυτού χειροτονηθείς π. Παύλος Αντίλγκιμ (+2013, επίσης φυλακισθείς επί τριετία για "συκοφαντική δυσφήμιση του σοβιετικού συστήματος" και δολοφονηθείς από έναν δαιμονισμένο, ο οποίος μαχαιρώνοντάς τον φώναξε: "<i>Αυτό διατάζει ο Σατανάς!</i>") θυμάται για τον Αρχιεπίσκοπο Ερμογένη: "<i>Στα σοβιετικά χρόνια, υπήρχε μια αυστηρή διαδικασία για τη χειροτονία του κληρικού. Ο επίσκοπος έπρεπε να "συμφωνήσει" με την Κυβέρνηση για την υποψηφιότητα του ιερέα πριν από το χειροτονία και το διορισμό του</i> (σημ. ημ. έτσι μέσω της Δεσποτοκρατίας ελέγχουν τα άθεα Κράτη την επίσημη Εκκλησία)<i>. Φαίνεται απίστευτο, αλλά ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης δεν τήρησε αυτήν την εντολή... Επίσης με Διάταγμά του απαγόρευε στους κατώτερους κληρικούς να δίνουν δώρα σε όσους βρίσκονται σε ανώτερες θέσεις και μόνο οι ανώτεροι επιτρεπόταν να δίνουν δώρα στους νεότερους. Αυτή η απόφαση κατέστησε αδύνατη τη Σιμωνία και τη διαφθορά. Τέλος, για τη σταθερότητα και την πίστη του στο καθήκον του Επισκόπου, ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης έχασε τη θέση του</i>".</span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Εκείνη την εποχή, ετοιμαζόταν μια ριζική μεταρρύθμιση της ενοριακής διοίκησης, σύμφωνα με την οποία ο ιερέας στερούταν κάθε δικαίωμα στην ενορία. Ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης ήταν ένθερμος αντίπαλος αυτής της μεταρρύθμισης. Για αυτόν τον λόγο, δεν προσκλήθηκε στην Αρχιερατική Σύνοδο. Εν </span></span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">συνεχεία, έγραψε επιστολές διαμαρτυρίες προς τον Χρουστσόφ και σε άλλους υψηλόβαθμους Κομμουνιστές, όπου αναφέρει λεπτομερώς άρθρα του Συντάγματος, διατάγματα του Λένιν και αποφάσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, που </span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">καταπατούνται από τις τοπικές αρχές</span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">. </span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Η επιχειρηματολογία της καταπάτησης των ίδιων αποφάσεων της ηγεσίας του κόμματος ήταν τόσο τεκμηριωμένη που προκάλεσε πανικό στους διώκτες. Ταυτόχρονα, ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης ανέφερε πολλά συγκεκριμένα παραδείγματα για το παράνομο κλείσιμο εκκλησιών και την παραβίαση των δικαιωμάτων των πιστών, ενώ αρνήθηκε απότομα να συμμορφωθεί με την εντολή του Επιτρόπου Θρησκευμάτων για να του δώσει λίστες με εκείνους τους ανθρώπους που έρχονται να βαπτίσουν τα παιδιά τους! </span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Ταυτόχρονα, η αθεϊστική προπαγάνδα εντάθηκε επειγόντως στην επαρχία του Αρχιεπισκόπου Ερμογένους· μόνο το 1965, έγιναν 2.768 αθεϊστικές διαλέξεις, δηλαδή 7 διαλέξεις ανά ημέρα, ενώ το όνομα του ηρωϊκού Αρχιεπισκόπου δυσφημούταν καθημερινά στα τοπικά μέσα ενημέρωσης με κάθε δυνατό τρόπο. Αυτό όμως δεν είχε αποτέλεσμα, αφού ο Επίτροπος αναγκάστηκε να αναφέρει στις αρχές ότι ο αριθμός των βαπτισμένων αυξήθηκε στις περιοχές αυτές από 60 σε 87%, ενώ αυξήθηκε κατακόρυφα και ο αριθμός των ενοριτών.</span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiXjUSmtU0TVsGjlBKMkuXjPfqr4PI0cqGm35gPkENWErfGc-UpALG4Pg0RzJYevU9ouniyWhxrN5wwd3pM2jtQFG0lfH62nfcwZ5RFyo3Sl2fzd_wZ4EVQ6dS00E6mriekV3ySRuZUCFQ/s367/%25CE%2591%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B9%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25AF%25CF%2583%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BC%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="196" height="373" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiXjUSmtU0TVsGjlBKMkuXjPfqr4PI0cqGm35gPkENWErfGc-UpALG4Pg0RzJYevU9ouniyWhxrN5wwd3pM2jtQFG0lfH62nfcwZ5RFyo3Sl2fzd_wZ4EVQ6dS00E6mriekV3ySRuZUCFQ/w199-h373/%25CE%2591%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B9%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25AF%25CF%2583%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BC%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" style="border: none; position: relative;" width="199" /></a></span></div><p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Οι αρχές συνειδητοποίησαν ότι στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Ερμογένη είχαν έναν πολύ δύσκολο και αποφασισμένο αντίπαλο, με τον οποίο δεν μπορούσαν να αναμετρηθούν. Επιπλέον, οι επιστολές διαμαρτυρίες του έγιναν γνωστές και στο εξωτερικό. Αυτό το γεγονός ληταν αρκετό για να κατηγορηθεί για αντικρατικές δραστηριότητες και υποστήριξη του ...ιμπεριαλισμού και του παγκόσμιου καπιταλισμού!</span></span><span style="letter-spacing: -0.266667px;"> Το  1965 το υποταγμένο στο Σοβιετικό Κράτος Πατριαρχείο τον έθεσε σε αργία και ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης τέθηκε σε περιορισμό στην ιστορική Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Ζιροβίτσκι της Λευκορωσίας, στην οποία έζησε τα τελευταία δεκατρία χρόνια της ζωής του.</span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large; letter-spacing: -0.266667px;">Σε αυτήν τον προσέγγισε, κατόπιν συστάσεως του Αρχιεπισκόπου Χιλής Λεοντίου και ένας μοναχός για να χειροτονηθεί ιερέας για την Εκκλησία των Κατακομβών, αλλά ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης τον ενημέρωσε πως ακόμη και στην απομόνωση που βρίσκεται παρακολουθείται στενά από κομμουνιστές πράκτορες και αν τον χειροτονήσει ίσως θέσει σε κίνδυνο τους πιστούς των Κατακομβών, που θα αποκαλύπτονταν.</span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large; letter-spacing: -0.266667px;">Το 1967, από την απομόνωση, ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης απέστειλε μία φοβερή Επιστολή με την οποία δήλωσε πως παρά την παρουσία Χάρης στο Πατριαρχείο Μόσχας, η Ιεραρχία του δεν είναι νόμιμη, επειδή οι Αρχιερείς δεν εκλέγονται από τον πιστό κλήρο και λαό, αλλά διορίζονται από το άθεο Κράτος. Πρέσβευε πως πρέπει να επέλθει πραγματικός διαχωρισμός Εκκλησίας - Κράτους, ώστε η πρώτη να καταστεί, ως οργανισμός, πραγματικά ανεξάρτητη από το δεύτερο,  και μάλιστα βάσει της ίδιας της νομοθεσίας που αυτό δημιούργησε για την ταπείνωση και τη φθορά της.</span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large; letter-spacing: -0.266667px;">Ακόμη και κατά τον 13ετή εγκλεισμό του στο μοναστήρι δεν αφέθηκε ήσυχος. Του απαγορεύτηκε αρχικά να λειτουργεί, μετά να κηρύττει, έπειτα να ψάλλει και στο τέλος ακόμη και απλά να παρευρίσκεται μέχρι το τέλος των Ακολουθιών, επειδή πλήθος ανθρώπων τον περιέβαλε και ζητούσε την ευλογία του!  </span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://ru.openlist.wiki/images/e/ed/%D0%95%D1%80%D0%BC%D0%BE%D0%B3%D0%B5%D0%BD_(%D0%93%D0%BE%D0%BB%D1%83%D0%B1%D0%B5%D0%B2_%D0%90%D0%BB%D0%B5%D0%BA%D1%81%D0%B5%D0%B9_%D0%A1%D1%82%D0%B5%D0%BF%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87)-9.jpg" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><span style="color: black; font-family: times; font-size: large;"><img border="0" data-original-height="350" data-original-width="247" src="https://ru.openlist.wiki/images/e/ed/%D0%95%D1%80%D0%BC%D0%BE%D0%B3%D0%B5%D0%BD_(%D0%93%D0%BE%D0%BB%D1%83%D0%B1%D0%B5%D0%B2_%D0%90%D0%BB%D0%B5%D0%BA%D1%81%D0%B5%D0%B9_%D0%A1%D1%82%D0%B5%D0%BF%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87)-9.jpg" style="border: none; position: relative;" /></span></a></div><p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">Ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης κοιμήθηκε περιφρονημένος το 1978, στις 25 Μαρτίου, με το παλαιό ημερολόγιο, ημέρα του Ευαγγελισμού (την ίδια ημέρα με τον Πατριάρχη Μόσχας Άγιο Τύχωνα, 53 χρόνια μετά) και προβλέποντας την κοίμησή του ζήτησε να ταφεί στο αγαπημένο του Κίεβο, στο οποίο άρχισε τους, υπέρ της Ορθοδοξίας, αγώνες του.</span></span><span style="letter-spacing: -0.266667px;"> Σε δύο γυναίκες που τον είχαν συναντήσει λίγες μέρες πριν την κοίμησή του είχε πει: "Ελάτε στο Κίεβο, θα σας δω σύντομα". Η σοβιετική κυβέρνηση που τον φοβόταν ακόμη και νεκρό, επί δύο εβδομάδες δεν έδινε άδεια για την ταφή του. Όμως, παρά μια τέτοια καθυστέρηση, και σύμφωνα με μααρτυρίες αρκετών αυτοπτών, το σώμα του κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αλλά και μέχρι την ταφή του (</span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">στο νεκροταφείο Κορτσεβάτσκι στο Κίεβο</span><span style="letter-spacing: -0.266667px;">), όχι μόνο δεν υπέστη φθορά, αλλά άρχισε και να ευωδιάζει πιστοποιώντας την αγιότητα του. </span></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><a href="https://church.necropol.org/ermogen-golubev1.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="740" data-original-width="555" height="512" src="https://church.necropol.org/ermogen-golubev1.jpg" style="border: none; position: relative;" width="384" /></a></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large; letter-spacing: -0.266667px;">Υπάρχει ένας θρύλος ότι το σώμα του Αρχιεπισκόπου Ερμογένους δεν βρίσκεται τώρα στον τάφο. Μεταφέρθηκε κρυφά από κάποιους πιστούς για να μη συληθεί από τους Μπολσεβίκους. Ένας μικρός κύκλος ανθρώπων γνωρίζει που βρίσκονται τα λείψανα και διαβεβαιώνουν πως είναι άφθαρτα.</span></span></div><div style="text-align: justify;"><span><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large; letter-spacing: -0.266667px;">Να έχουμε την ευχή του!</span></span></div><div style="text-align: justify;"><span><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: large; letter-spacing: -0.266667px;"><br /></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://holycross.ucoz.ru/_ph/1/2/353875901.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="385" src="https://holycross.ucoz.ru/_ph/1/2/353875901.jpg" style="border: none; position: relative;" /></span></a></div><span style="font-family: Garamond, serif; font-size: large;"><br /></span><span style="font-family: Garamond, serif; letter-spacing: -0.266667px;"><br /></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"><span style="background-color: white;">ΠΗΓΕΣ:</span></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"><a href="https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%95%D1%80%D0%BC%D0%BE%D0%B3%D0%B5%D0%BD_(%D0%93%D0%BE%D0%BB%D1%83%D0%B1%D0%B5%D0%B2)" style="background-color: white; text-decoration-line: none;"><span style="color: black;">https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%95%D1%80%D0%BC%D0%BE%D0%B3%D0%B5%D0%BD_(%D0%93%D0%BE%D0%BB%D1%83%D0%B1%D0%B5%D0%B2)</span></a></div><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><p style="text-align: center;"><span style="background-color: white;"><span face="Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif" style="font-size: large; text-align: start;"></span><span face="Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif" style="font-size: large; text-align: start;"></span><span style="font-family: Garamond, serif; font-size: 14.85px; letter-spacing: -0.266667px; text-align: justify;"><a href="https://spzh.news/ru/istorija-i-kulytrua/70209-kak-arkhijepiskop-jermogen-uchil-kommunistov-sledovaty-zavetam-lenina" style="text-decoration-line: none;">https://spzh.news/ru/istorija-i-kulytrua/70209-kak-arkhijepiskop-jermogen-uchil-kommunistov-sledovaty-zavetam-lenina</a></span></span></p><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px;"><span style="background-color: white;"><a href="http://volgeparhia.ru/2020/05/19/arxiepiskop-ermogen-golubev-i-arximandrit-mixej-xarxarov-kak-zhilos-v-zhirovickom-monastyre-gonimym-vlastyu/" style="text-decoration-line: none;">http://volgeparhia.ru/2020/05/19/arxiepiskop-ermogen-golubev-i-arximandrit-mixej-xarxarov-kak-zhilos-v-zhirovickom-monastyre-gonimym-vlastyu/</a><br /></span><p></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><a href="https://psmb.ru/a/sorabotnik-boga.html" style="background-color: white; text-decoration-line: none;"><span style="color: black;">https://psmb.ru/a/sorabotnik-boga.html</span></a></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><a href="http://www.regels.org/Hermogen-Yakunin.htm" style="background-color: white; text-decoration-line: none;"><span style="color: black;">http://www.regels.org/Hermogen-Yakunin.htm</span></a></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: Garamond, serif; letter-spacing: -0.266667px;"><a href="https://www.pravmir.ru/byt-svobodnym-vo-xriste-arxiepiskop-ermogen-golubev/" style="text-decoration-line: none;">https://www.pravmir.ru/byt-svobodnym-vo-xriste-arxiepiskop-ermogen-golubev/</a></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white;">Νικολάου Μάννη, Ο Λέων της Ορθοδοξίας: Ο Αρχιεπίσκοπος Χιλής Λεόντιος (1904-1971) και η προσφορά του στην Αληθινή Ορθοδοξία (υπό έκδοση).</span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><br /></span></p><p class="MsoFootnoteText" style="text-align: right;"><span style="background-color: white;"><a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2021/04/25-1978.html?fbclid=IwAR0tiCZSxtC10XAxiPtn1DKt8mBAbIXYEvz6wA3Vdikpf4OjnIjWgxC3_XI" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></p></div>

Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης Γκολούμπεφ (+25 Μαρτίου 1978 π.η.): Ατρόμητος Ποιμένας εν μέσω λύκων

  Νικολάου Μάννη Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης Γκολούμπεφ (κατά κόσμον Αλέξιος) γεννήθηκε το 1896 στο Κίεβο. Πατέρας του ήταν ο Στέφα...

Read more »

''ΓΕΝΟΙΤΟ ΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΡΗΜΑ ΣΟΥ''

<p> </p><h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"></h3><div class="post-header"><div class="post-header-line-1"></div></div><div class="post-body entry-content" id="post-body-917860275195120122" itemprop="description articleBody"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe frameborder="0" height="360" src="https://youtube.com/embed/lffHWOOXfAk" style="background-image: url("https://i.ytimg.com/vi/lffHWOOXfAk/hqdefault.jpg");" width="480"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><h3 style="text-align: center;"><span style="color: red; font-family: Palatino Linotype;">Μητροπολίτης Ωρωπού και Φυλής κ. Κυπριανός Β'</span></h3><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Palatino Linotype;">της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Palatino Linotype;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Palatino Linotype;"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-family: Palatino Linotype;"><a href="https://353agios.blogspot.com/2021/04/blog-post_7.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></div></div>

''ΓΕΝΟΙΤΟ ΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΡΗΜΑ ΣΟΥ''

  Μητροπολίτης Ωρωπού και Φυλής κ. Κυπριανός Β' της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών ΠΗΓΗ

Read more »

Συνεργασία ΔΙΣ με τις αρμόδιες Αρχές για την καλύτερη λύση για το Πάσχα

<p> <img alt="dis tilediaskepsi 2" loading="lazy" src="https://www.romfea.gr/images/article-images/2021/04/romfea2/osia_maria/stavroproskinisi/dis-tilediaskepsi-2.jpg" style="border: 1px solid rgb(0, 0, 0); color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: middle;" /></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Συνήλθε χθες και σήμερα, 6 και 7 Απριλίου 2021, μέσω τηλεδιασκέψεως, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 164ης Συνοδικής Περιόδου, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.</span><br /><span style="color: black;"></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η ΔΙΣ απεφάσισε την συνεργασία με τις αρμόδιες Αρχές, ως προς την εξεύρεση της καλύτερης λύσης για την λειτουργία όλων των Ιερών Ναών και των Ιερών Μονών, ιδιαιτέρως κατά την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος καθώς και της Διακαινησίμου, τηρουμένων των απαραιτήτων υγειονομικών μέτρων.</span><br /><span style="color: black;"></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Επιπλέον η ΔΙΣ ενέκρινε αποσπάσεις κληρικών, ασχολήθηκε με θέματα Ιερών Μητροπόλεων, Συνοδικών Επιτροπών και με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.</span><br /><span style="color: black;"></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Τέλος, η ΔΙΣ απεφάσισε να συνέλθει εκ νέου για τον μήνα Απρίλιο, την εβδομάδα προ της Κυριακής των Βαΐων.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px; text-align: center;"><strong><span style="color: black;">Εκ της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου</span></strong><br /><strong><span style="color: black;">της Εκκλησίας της Ελλάδος</span></strong></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px; text-align: center;"><strong><span style="color: black;"><br /></span></strong></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px; text-align: center;"><strong><span style="color: black;"><br /></span></strong></p><p style="background-color: white; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px; text-align: right;"><b><a href="https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/42842-synergasia-dis-me-tis-armodies-arxes-gia-tin-kalyteri-lysi-gia-to-pasxa" target="_blank"><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></a></b></p>

Συνεργασία ΔΙΣ με τις αρμόδιες Αρχές για την καλύτερη λύση για το Πάσχα

  Συνήλθε χθες και σήμερα, 6 και 7 Απριλίου 2021, μέσω τηλεδιασκέψεως, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 164ης Συνοδικής ...

Read more »

ΤΕΤΑΡΤΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

<div style="text-align: center;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgshWh4AVVmlK8A-rC0V2YeJfkE-_tBGV8XsO-XHWl0tW9XeY3qf1eTIsQ3hibZJpDWE5QcKG3XUuDcJZT6zQLgJ8ernzffcY-AGD9u1rUfJx3fQ5oD0WCWXC_86Woqr-nXJXrIrwTuRKs/w481-h460/CrossSea.jpg" /></div><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Πυρί με καθάρισον τῶν ἐντολῶν σου, φιλάνθρωπε, και σοῦ τά σωτήρια δίδου Παθήματα νῦν θεάσασθαι, καί πόθῳ προσκυνῆσαι, Σταυρῷ τειχιζόμενον καί συντηρούμενον»</i> (ωδή α΄Τριωδίου).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Φιλάνθρωπε Κύριε, καθάρισέ με με τη φωτιά των εντολών σου, και δώσε μου να δω τώρα τα Παθήματά Σου που έσωσαν το ανθρώπινο γένος, και να τα προσκυνήσω με πόθο, καθώς ο Σταυρός είναι ο φρουρός και ο φύλακάς μου).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Ο άγιος υμνογράφος Θεοφάνης σε λίγες λέξεις περικλείει όλο το βάθος θα λέγαμε της θεολογίας του Σταυρού. Τι επισημαίνει;<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><i><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="font-size: 13pt; line-height: 26px;">Πρώτον,</span></i><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="font-size: 13pt; line-height: 26px;"> ότι ο Σταυρός για τον πιστό, τον ίδιο και τα άλλα μέλη της Εκκλησίας, συνιστά το τείχος του, τον φύλακα και τον φρουρό του. Διότι ως μέλος Χριστού και της Εκκλησίας, είναι ενδεδυμένος Εκείνον – «<i>ὅσοι γάρ εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε</i>» - συνεπώς τον  Σταυρό έχει εγκολπωθεί, που θα πει ότι η ζωή του στον κόσμο τούτο αν θέλει να είναι χριστιανός έχει χαρακτήρα σταυρικό. Ο ίδιος ο Κύριος δεν το απεκάλυψε; «<i>Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι</i>». Κι ο απόστολος Παύλος φανερώνοντας το εσωτερικό του βίωμα σημείωνε: «<i>Χριστῷ συνεσταύρωμαι˙ ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός</i>». Συνεπώς, ο Σταυρός του Κυρίου δεν τελειώνει σ’ Εκείνον μόνον. Γίνεται «<i>ζυγός</i>», «<i>χρηστός</i>» όμως, για κάθε χριστιανό - Χριστός και πιστός συνθεωρούνται πάντοτε και συνορώνται.<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><i><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="font-size: 13pt; line-height: 26px;">Δεύτερον</span></i><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="font-size: 13pt; line-height: 26px;">, παρ’ όλη τη συγκλονιστική αυτή θεώρηση του χριστιανού ως συνέχειας του Χριστού, απαιτείται διαρκώς η συνέργειά του για να ενεργοποιείται η δοσμένη σ’ αυτόν χάρη. Μπορεί δηλαδή ο Θεός να μας τα έχει δώσει όλα, αν όμως δεν βρίσκεται και η δική μας θέληση στην ίδια πορεία θελήσεως Εκείνου, τότε  όλα «ακυρώνονται», με την έννοια ότι ενώ υπάρχουν, παραμένουν ανενέργητα και λειτουργούν δυστυχώς προς «<i>κρίμα και κατάκριμα»</i> του ανθρώπου. Γι’ αυτό και ο άγιος Θεοφάνης ενώ αναγνωρίζει ως πιστός ότι ο Χριστός με τη Σταυρική Του θυσία κυρίως έσωσε τον άνθρωπο: μπορεί και πάλι να έχει ζωντανή συνειδητή σχέση με τον Δημιουργό του, όμως ζητά από τον Κύριο να του δώσει τη δωρεά να δει, να μετάσχει δηλαδή, στα Παθήματά Του, με τον τρόπο που αναφέραμε παραπάνω: να ζει κι ο ίδιος σταυρικά τη ζωή του, με θυσιαστική αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, γεγονός που ισοδυναμεί με την αληθινή και με πόθο  προσκύνηση του Σταυρού.<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Και <i>τρίτον</i>, η θέα του Σταυρού του Χριστού ως αληθινή προσκύνησή Του με την έννοια της συσταύρωσης του πιστού με τον Χριστό – και πάλι το τονίζουμε: βλέπει και προσκυνά τον Σταυρό μόνον εκείνος που αγωνίζεται να ζει την αγάπη του Εσταυρωμένου Χριστού – απαιτεί την κάθαρση της καρδιάς από ό,τι εμπαθές ταλαιπωρεί αυτήν στον κόσμο τον πεσμένο στην αμαρτία. «<i>Καθάρισέ με με τη φωτιά των εντολών Σου</i>», είναι η προϋπόθεση για όλες τις χαρισματικές μεγάλες δωρεές του Κυρίου στον πιστό άνθρωπο. Κι αυτό διότι ο απόλυτα καθαρός από αμαρτία Θεός μπορεί να προσεγγιστεί μόνον από εκείνον που αγωνίζεται να καθαρίσει με τη δύναμη του Θεού την καρδιά του. Ο λόγος του υμνογράφου αγίου Θεοφάνους έχει την ίδια σημασία μ’ αυτό που ο ίδιος ο Κύριος απεκάλυψε ήδη από τον πρώτο μακαρισμό του στην επί του Όρους ομιλία Του: «<i>μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοί τόν Θεόν ὄψονται»</i>. Θα δει τον Θεό, θα δει συνεπώς το μυστήριο και το βάθος του Σταυρού ως σωτηρίας του κόσμου, μόνον εκείνος που έχει καθαρή την καρδιά. (Θυμόμαστε εν προκειμένω την περίπτωση της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, που μόνον όταν μετανόησε και άρχισε να καθαρίζεται η καρδιά της μπόρεσε να προσεγγίσει τον Σταυρό!)<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Και η συμβολή εν προκειμένω του αγίου υμνογράφου είναι η συγκεκριμενοποίηση του τρόπου καθάρσεως της καρδιάς: διά των εντολών του Χριστού, που λειτουργούν στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου ως φλόγα, ως πυρ. Κι αξίζει την εικόνα αυτή, εικόνα πάλι της αγίας Γραφής, να την έχουμε συχνά πυκνά μπροστά στα μάτια μας: οι εντολές του Χριστού όταν τίθενται σε εφαρμογή από τον χριστιανό, έχουν τη δύναμη του πυρός, που οδηγεί σε διπλό αποτέλεσμα: κατακαίει όλα τα αγκάθια των παθών και της αμαρτίας, φωτίζει την ψυχή του ανθρώπου. Όπου είναι ο Χριστός δηλαδή: μέσα στις εντολές Του, στο σώμα και το αίμα Του, στο ζωντανό σώμα Του την Εκκλησία, εκεί έχουμε την παρουσία της καθαρτικής και φωτιστικής φωτιάς. Άλλωστε ο Ίδιος το είπε: «<i>Πῦρ ἦλθον βαλεῖν επί τῆς γῆς καί τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη</i>». Φωτιά ήλθε να βάλει με το Πνεύμα Του και η χαρά Του είναι ακριβώς αυτή!<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Λοιπόν: η αγία Σαρακοστή ως η κατεξοχήν περίοδος προβολής και θέασης του Σταυρού του Κυρίου (και της ακολουθούσης βεβαίως Ανάστασής Του) είναι σαν καμίνι. Πρέπει να είμαστε φωτιά κι εμείς για να μπορούμε να πούμε ότι σωστά την «περπατάμε». Να πορευόμαστε δηλαδή στον δρόμο των αγίων εντολών του Κυρίου!  </span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span face=""Arial","sans-serif"" lang="EL" style="background-color: white; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/04/blog-post_7.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p>

ΤΕΤΑΡΤΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

« Πυρί με καθάρισον τῶν ἐντολῶν σου, φιλάνθρωπε, και σοῦ τά σωτήρια δίδου Παθήματα νῦν θεάσασθαι, καί πόθῳ προσκυνῆσαι, Σταυρῷ τειχιζόμενον ...

Read more »

ΤΡΙΤΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

<p></p><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNkwH1vlkQ4B9XyfY8Egtk2JP8GzIu-XcXwQK6yyDxGczenT5ugcnc-v-DGoIKVQMddphZsIulAaY0g-P2NETH2WcevUZD6uv8WfEqhBtBD8f7cD2ip1ECQ8fJ4CQtR6k1QfWvbgKy3Vg/s652/11259852.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; color: #da1700; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="652" height="373" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNkwH1vlkQ4B9XyfY8Egtk2JP8GzIu-XcXwQK6yyDxGczenT5ugcnc-v-DGoIKVQMddphZsIulAaY0g-P2NETH2WcevUZD6uv8WfEqhBtBD8f7cD2ip1ECQ8fJ4CQtR6k1QfWvbgKy3Vg/w488-h373/11259852.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="488" /></a></div> <p></p><p><span style="background-color: white;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Τίς μή θρηνήσει σε; τίς μή πενθήσει σε, ψυχή, ποθοῦσαν τά πονηρά, οὐκ ἐζητοῦσαν πόθῳ τά ἀγαθά, δικαίου Κριτοῦ δέ καταφρονοῦσαν ἀεί, μακροθυμοῦντος ἐπί σοί</i>;» (ωδή β΄ Τριωδίου).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Ποιος δεν θα σε θρηνήσει; Ποιος δεν θα σε πενθήσει, ψυχή μου, που ποθείς τα πονηρά, δεν εκζητείς με πόθο τα αγαθά, κι από την άλλη καταφρονείς πάντοτε τον δίκαιο Κριτή που μακροθυμεί για σένα;)<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Πλήρης κατανύξεως ο ύμνος του αγίου Ιωσήφ του υμνογράφου, ο οποίος διεκτραγωδεί την κατάσταση όχι κάποιου άλλου αμαρτωλού, αλλά του ίδιου του εαυτού του! Γιατί το σημείο του ορθοφρονούντος πιστού αυτό είναι: να κατακρίνει πρωτίστως τον εαυτό του και μόνον αυτόν, καθώς ο Θεός τού ανοίγει τα μάτια για να βλέπει την έσχατη κατάπτωσή του. Είναι καίρια αλήθεια της χριστιανικής πίστεως ότι όσο κανείς προσεγγίζει τον Θεό, τόσο και διανοίγονται οι πνευματικοί οφθαλμοί του για να βλέπει την πραγματικότητα του εαυτού του. Διαρκώς η Εκκλησία μας, ιδίως την περίοδο της Σαρακοστής, μάς το υπενθυμίζει: «<i>Δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τά ἐμά πταίσματα καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου</i>». Και πώς να είναι αλλιώς τα πράγματα, όταν ο ίδιος ο Κύριος, μέσα στο πλαίσιο της άπειρης φιλανθρωπίας Του, μάς έχει πει ποιοι τελικώς είμαστε, μετά την πτώση μας στην αμαρτία; Τι είμαστε οι άνθρωποι; Επιλέγουμε τα λόγια του Κυρίου: «ἄπιστοι», «ὀλιγόπιστοι», «το τίποτε», «πονηροί», «διεστραμμένοι», «σατανάδες», «ἀχρεῖοι»! Κι όμως εμάς μάς κατέστησε η αγάπη Του ίδιους με Εκείνον! Μας ενσωμάτωσε στον Εαυτό Του και μας έδωσε και μας δίνει τις δυνάμεις Του και τα χαρίσματά Του! Και μας υποσχέθηκε την Ουράνια Βασιλεία Του και τα αγαθά Της, γιατί Εκείνος έγινε «<i>ὁ πρωτότοκος ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς</i>»! Όπως το σημειώνει μεταξύ άλλων και ο απόστολος Παύλος: «<i>Ἅ ὀφθαλμός οὐκ εἶδε καί οὗς οὐκ ἤκουσε, καί ἐπί καρδίαν οὐκ ἀνέβη, ἅ ὁ Θεός ἡτοίμασε τοῖς ἀγαπῶσιν Αὐτόν</i>!»<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Κι όμως! Παρ’ όλες τις δωρεές και τα χαρίσματα, παρ’ όλη την απειρία της προσφοράς του Θεού μας, εξακολουθούμε συχνά να διαγράφουμε τον Θεό μας, έστω και κατά διάνοια, και να επιλέγουμε ό,τι συνιστά καταστροφή μας – η έσχατη αφροσύνη και παράνοια! Όπως το σημειώνει το Γεροντικό της Εκκλησίας μας μέσα από τον προβληματισμό ενός παιδιού: Υπάρχει κάποιος πλούσιος που με αγαπά, αλλά εγώ δεν τον θέλω και αγαπώ έναν φτωχό που με μισεί. Αυτό δεν κάνουμε οι θεωρούμενοι πιστοί του Χριστού; Δεν επιλέγουμε όχι μία ή δύο, αλλά πολλές φορές στη ζωή μας αυτό που αποτελεί δόλωμα του Πονηρού, κάνοντας πέρα τα πλούσια αγαθά του Κυρίου μας;<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Λοιπόν, ο άγιος υμνογράφος, διαπιστώνοντας την τραγωδία της ύπαρξής του: να συνεχίζει να ποθεί τα πονηρά και όχι τα αγαθά, να καταφρονεί και να περιφρονεί τον Κύριο που τον αγαπά σε απόλυτο βαθμό, πιάνει το πένθος και τους θρήνους. Σε έναν τέτοιον άνθρωπο, με τέτοια παραφροσύνη, μόνον αυτό ταιριάζει. Κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με τον άγιο Ανδρέα Κρήτης, ο οποίος και αυτός, έχοντας την ίδια χάρη αυτογνωσίας, στον Μεγάλο Κανόνα του έτσι ξεκινάει: «<i>Πόθεν ἄρξομαι θρηνεῖν τάς τοῦ ἀθλίου μου βίου πράξεις; Ποίαν ἀπαρχήν ἐπιθήσω, Χριστέ, τῇ νῦν θρηνωδίᾳ</i>;» Η παράνοια και η ανοησία φτάνει στο απώγειο, όταν επισημαίνει ο υμνογράφος: ο Κύριος που με αγαπά υπέρμετρα, είναι και ο Κριτής μου. Και η κρίση Του, επειδή είναι Δίκαιος, θα είναι δίκαια και απέναντί μου. «<i>Ἕκαστος περί ἑαυτοῦ λόγον δώσει τῷ Κυρίῳ</i>». Ο καθένας ανάλογα με τις πράξεις, τις διαθέσεις του, τους λόγους του, τις σκέψεις και τους λογισμούς του, θα κριθεί. Τα δάκρυα έτσι πολλαπλασιάζονται!</span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/04/blog-post_6.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p>

ΤΡΙΤΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

  « Τίς μή θρηνήσει σε; τίς μή πενθήσει σε, ψυχή, ποθοῦσαν τά πονηρά, οὐκ ἐζητοῦσαν πόθῳ τά ἀγαθά, δικαίου Κριτοῦ δέ καταφρονοῦσαν ἀεί, μακρ...

Read more »

ΔΕΥΤΕΡΑ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

<p> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhKQBitzivKBTnDVDNgNxJAjNm8kHNmH6ZLjsRmcV-CYW2O2ArA-qgr-a9VOSTbh4CwawjeHXb7Q4smM2sOJQFde7OOi60BbAPLcJQpjYb82XtsUL8whJWWfQ_53G40DxwNxB4sO5N67U/s595/%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2580%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2586%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%258D%25CE%25BD%25CE%25B7-595x399.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="399" data-original-width="595" height="357" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhKQBitzivKBTnDVDNgNxJAjNm8kHNmH6ZLjsRmcV-CYW2O2ArA-qgr-a9VOSTbh4CwawjeHXb7Q4smM2sOJQFde7OOi60BbAPLcJQpjYb82XtsUL8whJWWfQ_53G40DxwNxB4sO5N67U/w531-h357/%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2580%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2586%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%258D%25CE%25BD%25CE%25B7-595x399.jpg" width="531" /></a></p><h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"></h3><div class="post-header"><div class="post-header-line-1"></div></div><div class="post-body entry-content" id="post-body-7837308581195354587" itemprop="description articleBody"><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; mso-add-space: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: EL;">«<i>Ἀρίστην ὁδόν ὑψώσεως, Χριστέ, τήν ταπείνωσιν ἔδειξας, σεαυτόν κενώσας καί μορφήν δούλου λαβών, τοῦ Φαρισαίου τήν μεγάλαυχον εὐχήν μή προσιέμενος˙ τοῦ δέ Τελώνου τόν συντετριμμένον στεναγμόν, ὡς ἱερεῖον ἄμωμον, ἐν τοῖς ὑψίστοις προσδεχόμενος˙ διό κἀγώ βοῶ σοι˙ Ἱλάσθητι ὁ Θεός, ἱλάσθητι Σωτήρ μου καί σῶσόν με</i>» (απόστιχα Αίνων, πλ. β΄). <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; mso-add-space: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: EL;">(Έδειξες την ταπείνωση, Χριστέ, ως την άριστη οδό που ανυψώνει τον άνθρωπο στον Ουρανό, αφού άδειασες τον εαυτό σου και έλαβες μορφή δούλου, με το να μην επιδοκιμάσεις την όλο καύχηση προσευχή του Φαρισαίου, κι από την άλλη με το να αποδεχθείς ως Θεός στον Ουρανό ως καθαρά θυσία τον γεμάτο συντριβή  στεναγμό προσευχής του Τελώνη. Γι’ αυτό κι εγώ σου φωνάζω: Ελέησέ με, Θεέ μου, ελέησέ με, Σωτήρα μου, και σώσε με).</span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; mso-add-space: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: EL;">Με απόλυτη καθαρότητα ο άγιος υμνογράφος προβάλλει ενώπιόν μας τον μόνο δρόμο που οδηγεί στη Βασιλεία του Θεού. Κι ο δρόμος αυτός βεβαίως είναι ο δρόμος της μετάνοιας, όπως ο Κύριος εξαρχής κήρυξε, με το κύριο χαρακτηριστικό της την αγία ταπείνωση. Και πρέπει να προσδιορίζουμε την ταπείνωση με το επίθετο αγία, διότι ως λέξη κατανοείται με πολλές κοσμικές παραλλαγές, με πιο κύρια αυτήν της αναξιότητας και της μίζερης κατάστασης. Λοιπόν, μιλάμε για την αγία ταπείνωση, όπως συνήθιζε να τονίζει και ο μεγάλος όσιος της εποχής μας  Γέροντας Πορφύριος, η οποία αποτελεί όχι απλώς μία αρετή, αλλά ό,τι εκφράζει τη μεγαλωσύνη και την παντοδυναμία του Θεού μας, κι ακόμη την απειρία της αγάπης Του. Πρόκειται λοιπόν για ένα μυστήριο που λειτουργεί στον άνθρωπο μόνον κάτω από την προϋπόθεση της μεγάλης χάρης που έχει λάβει από τον Θεό μας. Κι απόδειξη το γεγονός, κατά τον άγιο υμνογράφο, ότι συνιστά την οδό που οδηγεί στη Βασιλεία του Θεού – ο άνθρωπος ταπεινούμενος, δηλαδή αναγνωρίζοντας την εσωτερική του πτώχεια και αδυναμία, υψώνεται: κατεβαίνοντας ανεβαίνει! <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; mso-add-space: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: EL;">Ο Ιωσήφ ο υμνογράφος κινείται εντελώς αγιογραφικά σε αυτό που λέει: στηρίζεται στον λόγο του ίδιου του Κυρίου, που κάθε λόγος Του συνιστά αποκάλυψη, δηλαδή μνημονεύει την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου, σύμφωνα με την οποία η υπερηφάνεια του «αγίου» θεωρουμένου Φαρισαίου, έστω και «προσευχομένου», καταδικάζεται, ενώ η ταπείνωση του αμαρτωλού Τελώνου δικαιώνεται – «<i>ἐξῆλθεν δεδικαιωμένος οὗτος</i> (ο Τελώνης) <i>ἤ ἐκεῖνος</i> (ο Φαρισαίος)». Ποια άλλη απόδειξη απαιτείται, όταν έχουμε τον λόγο του ίδιου του ενανθρωπήσαντος Θεού μας να το λέει; Και την οδό αυτή έπειτα προβάλλει διαρκώς και στους μαθητές Του μέχρι την τελευταία στιγμή. Ιδίως στον Μυστικό Δείπνο, λίγο πριν οδηγηθεί στο Πάθος Του, τους δείχνει έμπρακτα αλλά και με τον λόγο Του στη συνέχεια ότι εφεξής στη ζωή τους, αν επιθυμούν να λέγονται μαθητές Του, αυτήν την οδό θα πρέπει να ακολουθούν: πλένει τα πόδια τους και τους λέει ότι και αυτοί αντιστοίχως θα πρέπει να είναι έτοιμοι να πλένουν και τα πόδια των συνανθρώπων τους, δηλαδή με ταπείνωση και αγάπη να προσεγγίζουν τους πάντες. «<i>Εἰ ἐγώ ὁ Διδάσκαλος ὑμῶν ἔνιψα ὑμῶν τούς πόδας, καί ὑμεῖς ὀφείλετε ἀλλήλων νίπτειν τούς πόδας</i>». Όχι απλώς αν έχετε διάθεση, αλλά οφείλετε. <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; mso-add-space: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: EL;">Και βεβαίως, ο Κύριος όχι μόνον τότε, αλλά σε ολόκληρη την επί γης ζωή Του όπως είπαμε, με αποκορύφωση τη Σταυρική θυσία Του, την ταπείνωση αυτή απεκάλυπτε, (σε σημείο να προκαλούνται διαρκώς οι μαθητές Του μέχρις ότου  λάβουν το  Πνεύμα Του και Τον κατανοήσουν), ταπείνωση όμως που παρέπεμπε και στην ίδια τη Θεότητά Του! Κι ο άγιος Ιωσήφ αυτό σημειώνει με έμφαση στον ύμνο: ο Κύριος στη ζωή Του στη γη φανέρωνε και ό,τι έκανε ως Θεός.  Ήταν ο Θεός, ο Οποίος όμως δεν θεώρησε ως κάτι υποτιμητικό γι’ Αυτόν να προσλάβει τη φύση του δημιουργήματός Του, του ανθρώπου, να γίνει κι Αυτός άνθρωπος και να φτάσει στο έσχατο σημείο ταπείνωσης, να σταυρωθεί με τον πιο ατιμωτικό τρόπο –η ταπείνωσή Του «έσβηνε» την υπερηφάνεια της ανυπακοής του ανθρώπου. Είναι αυτό που σημειώνει έκθαμβος και με φόβο πολύ ο απόστολος Παύλος στην προς Φιλιππησίους επιστολή του, προβάλλοντας το φρόνημα του Χριστού μας, φρόνημα έκτοτε της Παναγίας και όλων των αγίων – δεν μπορεί κανείς να «ξεφύγει» από αυτό αν θέλει να είναι με τον Χριστό! «<i>Τοῦτο φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὅ καί ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμόν ἡγήσατο τό εἶναι ἴσα Θεῷ, ἀλλ’ ἑαυτόν ἐκένωσε μορφήν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος, καί σχήματι εὑρεθείς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτόν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ</i>» (Να έχετε το φρόνημα που είχε και ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος, παρ’ όλο ότι είχε τον θείο τρόπο υπάρξεως, δεν θεώρησε την ισότητά του με τον Θεό προϊόν αρπαγής, αλλ’ ο ίδιος με τη θέλησή του απέβαλε τον θείο τρόπο υπάρξεως και προσέλαβε τη μορφή κτίσματος, γενόμενος όμοιος με ανθρώπους, και αφού πήρε το σχήμα του ανθρώπου (εξωτερικά), ταπεινώθηκε με τη θέλησή του σε σημείο να υποβληθεί ακόμα και στον θάνατο, και μάλιστα θάνατο επί του σταυρού). <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; mso-add-space: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: EL;">Το «<i>Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με</i>» καί τό «<i>Κύριε, σῶσόν με</i>» αποτελεί πια για τον χριστιανό, όπως το λέει ο υμνογράφος, τη μόνιμη κραυγή του.</span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; mso-add-space: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: EL;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 150%; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: EL;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/04/blog-post_8.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ </span></b></a><o:p></o:p></span></p></div>

ΔΕΥΤΕΡΑ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

  « Ἀρίστην ὁδόν ὑψώσεως, Χριστέ, τήν ταπείνωσιν ἔδειξας, σεαυτόν κενώσας καί μορφήν δούλου λαβών, τοῦ Φαρισαίου τήν μεγάλαυχον εὐχήν μή προ...

Read more »

ΣΑΒΒΑΤΟΝ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

<div style="text-align: center;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCGDMl8PGa5DTzK7_Froo2gXNgzL6PxWAXfz0BwwLaFNlmhLWHfoBko1Bdthk0RxlgYj2jiJ6vyhsqNMpe2H0YV3xKmjUtPCX2-pv7eRJNdBoAyTIa5l_ejEahD8nN2iJ0GVPUTaHywfw/w511-h340/gerontas-proseuxh-ieramonopatia.jpg" /></div><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Τίνι στέργουσα τά πάθη τῶν ἀλόγων ἀληθῶς, ψυχή, ἐξωμοίωσαι; τίνα ὑπερβάλλοντα ἔσχες ἐν ἁμαρτίαις; βόησον τῷ Χριστῷ˙ Σῶσόν με Ἀγαθέ</i>» (ωδή ζ΄).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Ψυχή μου, με τι εξομοιώθηκες αγαπώντας παράφορα τα πάθη των αλόγων ζώων; (Ασφαλώς εξομοιώθηκες με αυτά). Ποιον έχεις να σε ξεπερνά στις αμαρτίες; Φώναξε δυνατά στον Χριστό: Σώσε με, Αγαθέ).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Ο αγαπημένος άγιος υμνογράφος Ιωσήφ μας θέτει και πάλι στη μόνη οδό που μπορεί να πορευτεί ο άνθρωπος μετά τον ερχομό του Κυρίου Ιησού Χριστού προκειμένου να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού: την οδό της μετανοίας. Κι είναι η μόνη οδός, διότι από τη στιγμή που ο άνθρωπος αμάρτησε, εξέκλινε από τον δρόμο τον κανονικό, παραστράτησε, διαφθάρηκε, έχασε τον εαυτό του, νεκρώθηκε. Κι ήρθε ο ενανθρωπήσας Θεός να τον πάρει από το χέρι: που θα πει να τον εντάξει μέσα στον εαυτό Του αν πιστέψει, ώστε μαζί με Εκείνον να είναι μέτοχος της Βασιλείας του Θεού, ο Χριστός να είναι ο «<i>πρωτότοκος</i>» μεταξύ των πολλών αδελφών Του. Η μόνη προϋπόθεση της σχέσεως μαζί Του είναι ακριβώς η πίστη σ’ Αυτόν, η αποδοχή Του, κι αυτή η πίστη και αποδοχή συνιστά το γεγονός της μετανοίας, όπως ο Ίδιος ο Κύριος το εκήρυξε απαρχής του ερχομού Του: «<i>μετανοεῖτε, ἤγγικε γάρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν</i>». Μπροστά στον Χριστό λοιπόν δεν υπάρχει άλλη στάση, ειμή της μετανοίας. Κι είναι αυτονόητο ότι μιλώντας για τη μετάνοια αυτή την εννοούμε όχι απλώς ως μία αλλαγή θεώρησης της ζωής – και αυτό βεβαίως! – αλλά αλλαγή που ανατρέπει κυριολεκτικά όλη τη ζωή του ανθρώπου: μία κινητοποίηση που απεμπλέκει τον άνθρωπο από τον εγωισμό και τα πάθη του και τον θέτει σε πορεία ακολουθία του Χριστού. «<i>Ἐν Αὐτῷ περιπατεῖτε</i>», είναι πια μετά τον Χριστό το «σύνθημα» ζωής για τον πιστό. Και περιπατεί κανείς κατά Χριστόν όταν Τον ακολουθεί σε όλες τις φάσεις της ζωής του, όπως Εκείνος και πάλι το εξήγγειλε: «<i>Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι</i>». Το να ακολουθεί κανείς τον Χριστό, δηλαδή να μετανοεί, σημαίνει επιλογή μαρτυρίου και θανάτου, για να βρει όμως την ίδια στιγμή τον Θεό ως πηγή της Ζωής παρόντα μέσα στην ύπαρξή του.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Ο άγιος υμνογράφος μας με τον βαθύ και κατανυκτικό λόγο του επισημαίνει τα δύο πιο καίρια στοιχεία της μετανοίας ως ακολουθίας του Χριστού – κάτι που ο Κύριος προέβαλε με τον πιο ανάγλυφο τρόπο στην παραβολή του ασώτου υιού. Πρώτον, τη συναίσθηση της αμαρτίας λόγω της απομάκρυνσης από τον Θεό. Δεύτερον, τη στροφή με πίστη και ελπίδα στον μόνο που μπορεί να σώσει τον άνθρωπο, τον αγαθό και φιλεύσπλαχνο Πατέρα. Και τα δύο στοιχεία πρέπει να πούμε ότι συνυπάρχουν. Ένα από τα δύο αν λείπει, δεν έχουμε την αληθινή μετάνοια – μόνη η συναίσθηση της αμαρτίας οδηγεί σε απελπισία˙ μόνη η πίστη στην αγάπη του Θεού φανερώνει έλλειψη αυτογνωσίας, συνεπώς έλλειψη στο βάθος και πραγματικής πίστης. Κι είναι σημαντική η παρατήρηση του υμνογράφου: τόσο πιο βαθειά και έντονη είναι η μετάνοια του ανθρώπου, όσο πιο βαθειά και έντονη είναι η αίσθηση της αμαρτωλότητάς του: ομοιώθηκα με τα κτήνη, επισημαίνει˙ βρίσκομαι στη χειρότερη κατάσταση σε σχέση με όλους τους άλλους συνανθρώπους μου. Η τελευταία μάλιστα επισήμανσή του συνιστά και την απόδειξη της πιο μεγάλης χάρης που μπορεί να αποκτήσει ο άνθρωπος, γιατί φανερώνει και το μέγεθος της ταπείνωσής του – ταπείνωση και μετάνοια συνυπάρχουν, μετάνοια χωρίς ταπείνωση είναι ψεύτικη μετάνοια. Το μυαλό μας πηγαίνει στον τρισμέγιστο απόστολο Παύλο, ο οποίος ζώντας μέσα στο κλίμα της μεγάλης μετάνοιας αποκαλύπτει και το ύψος της μεγάλης του ταπείνωσης: «Ναι, ο Χριστός ήλθε για να σώσει τους αμαρτωλούς. Πρώτος όμως των αμαρτωλών είμαι εγώ!» - «<i>Χριστός ἦλθεν ἁμαρτωλούς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ</i>». Αυτό είναι το όριο! Όχι μόνο να βλέπουμε αμαρτωλό τον εαυτό μας, αλλά πιο κάτω από όλους. «<i>Τό ἔχειν ἑαυτόν ὑποκάτω πάσης τῆς κτίσεως</i>», κατά τον Πατερικό λόγο. Κι αλλού ο απόστολος Παύλος θα ξαναπεί: «<i>Τῇ ταπεινοφροσύνῃ ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν</i>», με την ταπείνωση να θεωρούμε ότι οι άλλοι είναι πιο πάνω από τον εαυτό μας. Αλλά το ξανατονίζουμε: πρόκειται για υψηλή χαρισματική κατάσταση – ο Θεός μάς φωτίζει να ανοίξουν οι «κόρες» των πνευματικών οφθαλμών μας για να δούμε τα χάλια του εαυτού μας.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Μία τέτοια προσέγγιση του Θεού μας, με αληθινή αυτογνωσία και με ελπίδα στην αγάπη Του, το μόνο που συναντά ασφαλώς είναι η ανοιχτή αγκαλιά Του. Ο Πατέρας που μας κάνει ίδιους μ’ Εκείνον!  </span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="color: #2b00fe; font-family: Arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/04/blog-post_3.html" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></span></p>

ΣΑΒΒΑΤΟΝ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

« Τίνι στέργουσα τά πάθη τῶν ἀλόγων ἀληθῶς, ψυχή, ἐξωμοίωσαι; τίνα ὑπερβάλλοντα ἔσχες ἐν ἁμαρτίαις; βόησον τῷ Χριστῷ˙ Σῶσόν με Ἀγαθέ » (ωδή ...

Read more »

«ἕκαστος τῶν βαπτιζομένων μὴ ταράττηται»

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKC4WEjTBtZisGceARKcGRSwuKt5SPdbzy50o-iBqGbb4v6mfSmXveCxANmRNJ7jV6BzFB3OLlRZRyx9xE6PEEJm4i2xKcgRLb1AZDbjPCLbRzO5d7aCysAc5NpNuBoAwlevm0n2hZ/s551/876.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="551" data-original-width="533" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKC4WEjTBtZisGceARKcGRSwuKt5SPdbzy50o-iBqGbb4v6mfSmXveCxANmRNJ7jV6BzFB3OLlRZRyx9xE6PEEJm4i2xKcgRLb1AZDbjPCLbRzO5d7aCysAc5NpNuBoAwlevm0n2hZ/s16000/876.png" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL7HUssYiNM7vb8JJRZr36PxbcFlYEC6oC4t12oG1y2NQbo4UTlTKCCX0FZ_qCIrntuzNKE67liMQblhh4seL2AY38XEjYceczFDkC9XgoGm2IHbJBMyfIxsEu21jdjxADsCE0k1fX/s729/877.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="729" data-original-width="538" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL7HUssYiNM7vb8JJRZr36PxbcFlYEC6oC4t12oG1y2NQbo4UTlTKCCX0FZ_qCIrntuzNKE67liMQblhh4seL2AY38XEjYceczFDkC9XgoGm2IHbJBMyfIxsEu21jdjxADsCE0k1fX/s16000/877.png" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"><span style="background-color: white; color: #050505; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; text-align: start; white-space: pre-wrap;"><b>(I. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ε.Π.Ε. 9.36)</b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><p></p>

«ἕκαστος τῶν βαπτιζομένων μὴ ταράττηται»

(I. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ε.Π.Ε. 9.36)

Read more »

Κυριακή Γ' Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως)

<p> <span style="color: #444444; font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; text-align: justify;">ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Ἑβρ. δ΄ 14 - ε΄ 6</span></p><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Μάρκ. η΄ 34 - θ΄ 1</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: center;"><b><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></b></div><div align="center" class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: center;"><b><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ</span></span></b></div><div align="center" class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: center;"><b><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: center;"><b><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><a href="http://aktines.blogspot.gr/" style="color: #66ffff; text-decoration-line: none;"><span style="color: #444444;">1. Νὰ ἀπαρνηθοῦμε τὸν ἑαυτό μας</span></a></span></b></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></b></div></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpzrfjmzgq_N9cnUHhaQjB92sfaJM8THuXNXvWY7aM9zUL0rILTXKvC5TM6WpEFwOMHCLbYvsL-2ViN2XGsg7flaFeuub_Jmjz4EaTGU1snzw6BcMZ3RgHQyMw9cBXzgZ0jfKvZYLdzGQ/s1600/stayros18.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; color: #66ffff; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><span style="color: #444444;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpzrfjmzgq_N9cnUHhaQjB92sfaJM8THuXNXvWY7aM9zUL0rILTXKvC5TM6WpEFwOMHCLbYvsL-2ViN2XGsg7flaFeuub_Jmjz4EaTGU1snzw6BcMZ3RgHQyMw9cBXzgZ0jfKvZYLdzGQ/w194-h320/stayros18.jpg" style="border-width: 0px;" width="194" /></span></a><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"></span><br /><div><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;">Ὁ Σταυρὸς τοῦ Κυρίου ποὺ προβάλλει σήμερα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία σὲ κεντρικὴ καὶ περίοπτη θέση γιὰ νὰ Τὸν προσκυνήσουμε καὶ νὰ λάβουμε χάρη καὶ δύναμη, ἀποτελεῖ παράλληλα καὶ μοναδικὸ μάθημα ἐποπτικῆς διδασκαλίας.</span></span></div></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">Διότι ὅ,τι διδάσκει σήμερα καὶ κηρύττει τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, αὐτὸ ἀκριβῶς παρουσιάζει σὲ πλήρη ἐφαρμογὴ ὁ Τίμιος Σταυρός. Τί μᾶς διδάσκει ὁ Κύριος στὸ Εὐαγγέλιο;... «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι». Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ γίνει δικός μου καὶ νὰ μὲ ἀκολουθεῖ ὡς μαθητής μου, ὀφείλει νὰ διακόψει κάθε φιλία καὶ σχέση μὲ τὸν ἁμαρτωλὸ ἑαυτό του καὶ νὰ πάρει τὴ σταθερὴ ἀπόφαση νὰ ὑποστεῖ γιὰ μένα ὄχι μόνο κάθε θλίψη καὶ δοκιμασία, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ θάνατο σταυρικό, καὶ τότε ἂς μὲ ἀκολουθεῖ μιμούμενος τὸ παράδειγμά μου.</span></span></div><div style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="color: #444444;"><a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4986205915082970367" name="more" style="color: #66ffff; text-decoration-line: none;"></a><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">Τί ζητᾶ λοιπὸν ὁ θεῖος Διδάσκαλος;... Αὐταπάρνηση. Νὰ σταματήσει ἐπιτέλους νὰ ζεῖ ὁ καθένας γιὰ τὸν ἑαυτό του καὶ τὰ προσωπικά του συμφέροντα καὶ νὰ ἀρχίσει νέα ζωή, ποὺ θὰ εἶναι εὐεργετικὴ πρὸς τοὺς ἄλλους καὶ πλήρως ὑποταγμένη στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸν τὸν δρόμο τῆς αὐταπαρνήσεως ἀκολούθησε καὶ ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος καθ’ ὅλη τὴν ἐπίγεια ζωή Του καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς μᾶς διδάσκει καὶ ὁ Τίμιος Σταυρὸς ποὺ προσκυνοῦμε σήμερα. Διότι ἐπάνω στὸ Σταυρὸ ὁ Κύριος Ἰησοῦς δίδαξε τὴν τέλεια αὐταπάρνηση προσφέροντας τὴ ζωή Του ὡς θυσία γιὰ τὴ σωτηρία ὅλου τοῦ κόσμου.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></div><div align="center" class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: center;"><b><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><a href="http://aktines.blogspot.gr/" style="color: #66ffff; text-decoration-line: none;"><span style="color: #444444;">2. Η ἀξία τῆς ψυχῆς</span></a></span></b></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></b></div></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">Ὁπωσδήποτε εἶναι σκληρὸς ὁ ἀγώνας καὶ μεγάλη ἡ ἀπόφαση νὰ ἀκολουθεῖ κάποιος τὸν Χριστὸ μέχρι θανάτου. Ὅμως ἀξίζει κάθε τέτοια θυσία, διότι αὐτὸ γιὰ τὸ ὁποῖο ἀγωνίζεται εἶναι ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς του· κι ἡ ψυχὴ ἔχει ἀνυπολόγιστη ἀξία. Ὅπως εἶπε στὴ συνέχεια ὁ Κύριος, «τί ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;».</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">Πραγματικά, τί θὰ ὠφελήσει τὸν ἄνθρωπο, ἐὰν ὑποθέσουμε ὅτι θὰ κερδίσει τὸν κόσμο ὅλο, μὲ ὅλες τὶς δόξες καὶ τὰ πλούτη καὶ τὶς ἀπολαύσεις του, στὸ τέλος ὅμως χάσει τὴν ψυχή του;...</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">Ἡ ψυχή μας ἔχει ἀνυπολόγιστη ἀξία, διότι εἶναι θεόσδοτη καὶ θεόσωστη. Τὴ δημιούργησε ὁ Θεός, ὅταν «ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ (τοῦ Ἀδάμ) πνοὴν ζωῆς» (Γεν. β΄ 7). Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴν ἀποστασία Του ἔγινε αἰχμάλωτος στὸ σατανᾶ, ὁ Κύριος ἔδωσε τὸ πανάγιο Αἷμα Του γιὰ νὰ λυτρώσει τὴν καθεμιὰ ψυχή. Ἀλήθεια ποιὸς μπορεῖ νὰ ὑπολογίσει τὴν ἀξία τῆς ψυχῆς ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Κύριος τὴν ἐξαγόρασε μὲ τὸ πάντιμο Αἷμα Του;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">Ἡ σωτηρία λοιπὸν τῆς ψυχῆς μας δὲν εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ θέματα τῆς ζωῆς μας. Εἶναι τὸ πιὸ καίριο καί σημαντικό· ζήτημα αἰωνίου ζωῆς ἢ αἰωνίου θανάτου. Μᾶς συγκλονίζει τὸ ζήτημα αὐτό; Τὸ ἐπιμελούμαστε ὡς τὸ σπουδαιότερο τῆς ζωῆς μας;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: center;"><b><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><a href="http://aktines.blogspot.gr/" style="color: #66ffff; text-decoration-line: none;"><span style="color: #444444;">3. Μετὰ τὸ Σταυρὸ ἔρχεται ἡ Ανάσταση!</span></a></span></b></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></b></div></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">Τὰ λόγια τοῦ Κυρίου στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο κλείνουν μ’ ἕνα μήνυμα ἐλπίδας πρὸς τοὺς μαθητές Του. Ἀφοῦ τοὺς εἶπε πολλὰ γιὰ τὸν σταυρὸ καὶ τὸν θάνατο ποὺ ἐπρόκειτο νὰ ὑποστεῖ ὁ Ἴδιος, κατέληξε μὲ τὴ διαβεβαίωση ὅτι πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ Τὸν ἄκουγαν τὴν ὥρα ἐκείνη θὰ ζοῦσαν καὶ θὰ ἔβλεπαν «τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει». Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐδῶ ὁ Κύριος ἑννοεῖ τὴν Ἐκκλησία Του.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">Καὶ αὐτὴν ἐπρόκειτο νὰ δοῦν, μετὰ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νὰ θεμελιώνεται μὲ δύναμη ὑπερφυσικὴ καὶ ἀκαταγώνιστη ὡς ἄλλη βασιλεία τοῦ Θεοῦ πάνω στὴ γῆ.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">Πράγματι ἔζησαν οἱ μαθητές Του καὶ εἶδαν τὴ δόξα τῆς Μεταμορφώσεως, τὴ νίκη τῆς Ἀναστάσεως, τὴν ἀκατανίκητη δύναμη τῆς Ἐκκλησίας. Κι ἐμεῖς σήμερα ποὺ ἀτενίζουμε τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου καὶ τὸν προσκυνοῦμε μὲ πίστη καὶ εὐλάβεια, ἂς μὴν ξεχνοῦμε ὅτι πίσω ἀπὸ τὴ θλίψη καὶ τὰ βάσανα ποὺ συνοδεύουν τὴν ἄρση τοῦ Σταυροῦ κρύβεται ἡ χαρὰ καὶ ἡ δόξα τῆς Ἀναστάσεως.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;">Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι ὁ «κανόνας» καὶ οἱ «καταβασίες» τῆς σημερινῆς ἑορτῆς τοῦ Σταυροῦ ψάλλονται στὸ ἴδιο ἀναστάσιμο μέλος ὅπως καὶ ὁ «κανόνας» τοῦ Πάσχα: «Ἀναστάσεως ἡμέρα». Μὲ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἀναστάσιμη ἐλπίδα ψάλλουμε πανηγυρικά: «Προσκυνήσε ως ἡμέρα τοῦ τιμίου Σταυροῦ, δεῦτε πρὸς τοῦτον πάντες· τῆς γὰρ Ἐγέρσεως Χριστοῦ τὰς αὐγὰς φωτοβολῶν...» (Τροπάριο α΄ ὠδῆς). Ἡμέρα προσκυνήσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, σήμερα, ἐλᾶτε ὅλοι κοντά Του· διότι αὐτὸς εἶναι ποὺ ἀκτινοβολεῖ τὸ φῶς τῆς αὐγῆς ποὺ προμηνύει τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: right;"><i><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></i></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: right;"><i><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></i></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: right;"><i><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><span style="color: #444444;"><br /></span></span></i></div><div class="MsoNormal" style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small; text-align: right;"><span style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 18.4px;"><b><span style="color: blue;">“Ο ΣΩΤΗΡ”1/04/2013</span></b></span></div><span style="font-family: "Georgia Serif"; font-size: small;"><br /><br /><br /></span>

Κυριακή Γ' Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως)

  ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Ἑβρ. δ΄ 14 - ε΄ 6 ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Μάρκ. η΄ 34 - θ΄ 1 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ 1. Νὰ ἀπαρνηθοῦμε τὸν ἑαυτό μας Ὁ Σταυρὸς τοῦ Κυρ...

Read more »