ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Η Θαυμαστή δύναμη των Χαιρετισμών της Παναγίας.

Η Θαυμαστή δύναμη των Χαιρετισμών της Παναγίας.

ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: ''Ὁ ρασοφόρος εἶναι μοναχός καί ὄχι δόκιμος'' (Γ' ΜΕΡΟΣ)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: times; font-size: large;">ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ</span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMTy_kyyY2us6DDSThHcVaj1aac9f7neRsHMJdpMn0HOdk7RS9TXBDyYm-cQtcSsbuMlJa9tcFxPnInSUdqO3K-O_9aq8wob5zANqstLPYBUCxuKjs-_bRuStPWKlQ9bddSk6xY0K6/s1095/778.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="685" data-original-width="1095" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMTy_kyyY2us6DDSThHcVaj1aac9f7neRsHMJdpMn0HOdk7RS9TXBDyYm-cQtcSsbuMlJa9tcFxPnInSUdqO3K-O_9aq8wob5zANqstLPYBUCxuKjs-_bRuStPWKlQ9bddSk6xY0K6/s16000/778.png" /></a><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyEUzPa2jf4lofnNW9pQtNj41ZMWO-66ITxiQS7gF25ZVbPYkm8TVlaAyUoOAY_-LCW_UrFuLFb9uRyTh5o4DwcF2UdLDo9GcZcp7pGxlAFH1F9hXR61qrLndYe-17VwF-7iZpd3Ga/s1087/779.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="246" data-original-width="1087" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyEUzPa2jf4lofnNW9pQtNj41ZMWO-66ITxiQS7gF25ZVbPYkm8TVlaAyUoOAY_-LCW_UrFuLFb9uRyTh5o4DwcF2UdLDo9GcZcp7pGxlAFH1F9hXR61qrLndYe-17VwF-7iZpd3Ga/s16000/779.png" /></a></div><div style="background-color: white; text-align: right;"><span style="font-family: helvetica;"><b>''ΠΗΔΑΛΙΟΝ'' ΚΑΝΩΝ Ε΄ ΤΗΣ ΑΒ΄ ΣΥΝΟΔΟΥ</b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ</span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></u></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><b style="text-decoration-line: none;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/blog-post_68.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΥΠΟ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ: ''Ὁ ρασοφόρος εἶναι μοναχός καί ὄχι δόκιμος''</span></a></b></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><b style="text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/02/blog-post_27.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b> ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: ''Ὁ ρασοφόρος εἶναι μοναχός καί ὄχι δόκιμος'' (Β' ΜΕΡΟΣ)</b></span></a></div>

ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: ''Ὁ ρασοφόρος εἶναι μοναχός καί ὄχι δόκιμος'' (Γ' ΜΕΡΟΣ)

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ''ΠΗΔΑΛΙΟΝ'' ΚΑΝΩΝ Ε΄ ΤΗΣ ΑΒ΄ ΣΥΝΟΔΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣ...

"Δεν έχει σημασία τί λένε οι γιατροί, κάποιος πρέπει να λειτουργήσει!"

<p><span style="background-color: white;"> <span style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: large; text-align: justify;">Κατά την διετία 1968-1970 απείλησε την ανθρωπότητα η πανδημία της γρίπης του Χονγκ Κονγκ (Η3Ν2), με συνολικό αριθμό θυμάτων περίπου ένα εκατομμύριο. Μια ορθόδοξη μοναχή από το Σαντιάγκο της Χιλής, η Μητέρα Ιουλιανή, περιγράφει σε γράμμα της, το πως αντιμετώπισε την κατάσταση ο οικείος Αρχιερεύς, ο Αρχιεπίσκοπος Λεόντιος Φιλίπποβιτς [1]:</span><i style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: large; text-align: justify;"> </i></span></p><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-size: large;"><i><br /></i></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-size: large;">"<i>Την ημέρα της διακηρύξεως της αγιότητας του Αγίου Γερμανού </i>[2]<i>, ο δεσπότης μας, ο Αρχιεπίσκοπος Λεόντιος, είχε λάβει απαγορευτικές οδηγίες από τον γιατρό του </i>[3]<i> όχι μόνο να μη λειτουργήσει, αλλά και να μη βγει έξω από το δωμάτιό του. Αλλά ο Δεσπότης δεν άκουσε καμία από τις προειδοποιήσεις του γιατρού και ήρθε μαζί μας το Σάββατο το βράδυ στην Ολονύκτια Ακολουθία, η οποία εορτάστηκε πολύ πανηγυρικά. Η εικόνα που μας είχε σταλεί, εμφανίστηκε την ώρα που ψαλλόταν θριαμβευτικά ο Πολυέλεος. Αργότερα, ο δεσπότης μου είπε ότι δεν έχει σημασία τί λένε οι γιατροί, κάποιος πρέπει να λειτουργήσει! "Ο Άγιος Γερμανός θα μας βοηθήσει". Ο δεσπότης προσευχήθηκε για την υγεία του Αρχιμανδρίτη Βενιαμίν και των πολλών Ρώσων ενοριτών που δεν μπορούσαν να είναι στην εκκλησία λόγω της γρίπης του Χονγκ Κονγκ.</i></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-size: large;"><i>Το πρωί της Κυριακής, έγινε επίσημη Λειτουργία και υπήρχαν πολλοί άνθρωποι. Ο δεσπότης δεν μπόρεσε να κηρύξει, καθώς ακόμη και οι αιτήσεις του κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας μόλις που ακουγόντουσαν. Και έκανε και Παράκληση. Αυτή η μέρα πέρασε για εμάς με πολύ ζέση και προσευχή, ακόμη περισσότερο επειδή ήταν συνδεδεμένη με τον ουράνιο Θεραπευτή, τον Άγιο Παντελεήμονα. Στο ορφανοτροφείο </i>[4]<i> έχουμε 28 κορίτσια και γύρω στα εκατό παιδιά στο σχολείο. Όλα αυτά τα παιδιά γνωρίζουν πλέον για τον Άγιο Γερμανό, επειδή τους είπαν να προσευχηθούν σε αυτόν.</i></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-size: large;"><i>Τώρα βρισκόμαστε σε πολύ κρίσιμες στιγμές στη Χιλή. Ο Θεός ξέρει τι θα συμβεί!</i></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-size: large;"><i>Άγιε Πατέρα Γερμανέ, πρέσβευε στον Θεό για μας!</i></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><div style="text-align: right;"><span style="background-color: white;"><span style="font-size: large;"><i>Μητέρα Ιουλιανή</i>" [5]</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span></span></div><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqnK792FRUlrIvIWUoRSBXTTGcOo36FlzbdWQR7qcKwYaHfaHtSFnvk21CT7b452fnuGMnx72kTXY0aBWDIyCGAXsnzDxJyEN8qs0aA0LZbjEyR0BhUMLyvDl6hsxffzNPdEGZdXWYmuEz/s1600/1100.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><span style="background-color: white;"><span style="color: black;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1004" height="457" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqnK792FRUlrIvIWUoRSBXTTGcOo36FlzbdWQR7qcKwYaHfaHtSFnvk21CT7b452fnuGMnx72kTXY0aBWDIyCGAXsnzDxJyEN8qs0aA0LZbjEyR0BhUMLyvDl6hsxffzNPdEGZdXWYmuEz/s640/1100.jpg" style="border: none; position: relative;" width="640" /></span></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white;">Τέλη δεκαετίας του 1960 έξω από την εκκλησία της Αγίας Τριάδος στο Σαντιάγκο της Χιλής με τα παιδιά του Ορφανοτροφείου. Στο κέντρο, από αριστερά προς τα δεξιά, ο Αρχιεπίσκοπος Λεόντιος, ο Αρχιμανδρίτης Βασίλειος και η Μητέρα Ιουλιανή.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div></div><div><span style="background-color: white; font-size: large;">Όχι μόνο, κανείς από την ενορία δεν πέθανε τότε από την πανδημία, αλλά η Μητέρα Ιουλιανή (85 ετών σήμερα), καθώς και ο π. Βενιαμίν (95 ετών) ζούνε ακόμη!</span></div><div><span style="background-color: white; font-size: large;">Την ευχή τους να έχουμε!</span></div></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;">[1] Περί του σεπτού τούτου ανδρός:</span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><a href="https://katanixi.gr/2019/07/01/%ef%bb%bf%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%b5%cf%80%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8c%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%af%cf%80%cf%80%ce%bf%ce%b2%ce%b9%cf%84/" style="text-decoration-line: none;">https://katanixi.gr/2019/07/01/%ef%bb%bf%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%b5%cf%80%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8c%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%af%cf%80%cf%80%ce%bf%ce%b2%ce%b9%cf%84/</a><br />[2] Η αγιότητα του Αγίου Γερμανού της Αλάσκας διακηρύχθηκε από την Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς στις 27.7/9.8.1970.</span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;">[3] Εκτός του ότι η υγεία του δεν ήταν καλή, ανήκε και ηλικιακά σε ευπαθή ομάδα.<br />[4] Το Ορφανοτροφείο/Οικοτροφείο/Σχολείο "Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης" είχε ιδρυθεί τον Οκτώβριο του 1967 στο Σαντιάγκο από την Μητέρα Ιουλιανή με την ευλογία του Αρχιεπισκόπου Λεοντίου.<br />[5]<span style="font-size: large;"> </span><span style="text-align: right;">Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "The Orthodox Word" (αρ. 33, Ιούλ.-Οκτώβ. 1970).</span></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><span style="text-align: right;"><br /></span></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><span style="text-align: right;"><br /></span></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><span style="text-align: right;"><br /></span></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><span style="text-align: right;"><br /></span></span></div><div style="text-align: right;"><a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2020/06/blog-post_4.html?fbclid=IwAR0mnY5l-SfAFrxsKFf-JdkYvpDxbgV0Z_S1R3cV3Q6zSKs3SOVTc1DNHIk" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></div>

"Δεν έχει σημασία τί λένε οι γιατροί, κάποιος πρέπει να λειτουργήσει!"

Κατά την διετία 1968-1970 απείλησε την ανθρωπότητα η πανδημία της γρίπης του Χονγκ Κονγκ (Η3Ν2), με συνολικό αριθμό θυμάτων περίπου ένα εκ...

Χαρήτε, σκλάβοι, ήρθε ο Ελευθερωτής!

<p> <strong style="font-family: Arial, Georgia, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;">Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου</strong></p><h2 style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; font-size: 18px; margin: 0px; padding: 10px 10px 0px; text-align: center; text-transform: uppercase;"><span style="color: #993300;">ΧΑΡΗΤΕ, ΣΚΛΑΒΟΙ, ΗΡΘΕ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ!</span></h2><h3 style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; margin: 0px; padding: 0px; text-align: center;"><span style="color: blue;">«Εὐαγγελίζου, γῆ, χαρὰν μεγάλην· αἰνεῖτε, οὐρανοί, Θεοῦ τὴν δόξαν» (μεγαλυν. θ´ ᾠδ.)</span></h3><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: justify;"><strong><a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2014/06/%CF%86%CE%B1%CC%81%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B7-%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B1%CC%81%CF%82.jpg" rel="attachment wp-att-41712" style="background-color: transparent; text-decoration-line: none;"><img alt="φάτες και μη μιλάς" class="alignright wp-image-41712 size-medium" height="300" src="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2014/06/%CF%86%CE%B1%CC%81%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B7-%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B1%CC%81%CF%82-209x300.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: 2px solid rgb(255, 255, 255); display: inline; float: right; margin: 0px 0px 2px 4px; padding: 1px;" width="209" /></a>Σὲ μιὰ ἐποχή, ἀγαπητοί μου, ὅπως ἡ δική μας, ποὺ ἐπικρατεῖ ὑλισμὸς μὲ τὸ σύνθημα «Φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν» (Ἠσ. 22,13 = Α΄ Κορ. 15,32), σὲ τέτοια ἐποχὴ ἑορτὲς ὅπως αὐτὴ δὲν ἔχουν τὴν ἀνάλογη ἀπήχησι στὶς καρδιές. Γι᾽ αὐτὸ καὶ οἱ λόγοι ποὺ ἐκφωνοῦνται σήμερα, εἴτε μέσα στὴν ἐκκλησία εἴτε ἔξω, ἀποστρακίζονται, σὰν σφαῖρες ποὺ πέφτουν σὲ ἐπιφάνεια γρανίτου.</strong><br /><strong>Θὰ ἤθελα νὰ μπορῶ ν᾽ ἀκούσω τί θὰ συζητοῦν σήμερα στὰ σπίτια· θὰ συζητοῦν τὸ μήνυμα τοῦ Οὐρανοῦ καὶ τὸ μήνυμα τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ; Ἀλλοίμονο! ὅλα θὰ τὰ συζητήσουν πλὴν τοῦ μεγάλου μηνύματος ποὺ κάποτε δονοῦσε τὴν ἀγαπητή μας πατρίδα. Γι᾽ αὐτό, ὡς καλύτερο μνημόσυνο τῶν ἡρώων τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος, ἁρμόζει μᾶλλον σιωπὴ παρὰ λόγοι πατριωτικοὶ ποὺ ἀπὸ πολλοὺς ἀκούγονται μὲ κάποια δυσφορία. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως, σὲ ὁποιαδήποτε ἐποχή, δὲν θὰ παύσῃ νὰ σαλπίζῃ τὸ σάλπισμα τῆς αἰωνιότητος, τῆς ἐλευθερίας, τῆς δικαιοσύνης, καὶ νὰ ψάλλῃ· «Εὐαγγελίζου, γῆ, χαρὰν μεγάλην· αἰνεῖτε, οὐρανοί, Θεοῦ τὴν δόξαν» (μεγαλυν. θ´ ᾠδ.).</strong></p><h2 style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; margin: 0px; padding: 10px 10px 0px; text-align: center; text-transform: uppercase;"><span style="font-size: small;">* * *</span></h2><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: justify;"><strong>Διπλῆ ἡ χαρὰ σήμερα, ἀγαπητοί μου. Πρῶτον, διότι «ἄγγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη εἰπεῖν τῇ Θεοτόκῳ τὸ χαῖρε» (Ἀκάθ. ὕμν. Α). Εἶνε χαρὰ πανανθρώπινη· ἀφορᾷ ὄχι μόνο ἕνα ἔθνος, τὸ δικό μας, ἀλλὰ ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ πλήθη τῶν Χριστιανῶν σὲ ὁποιοδήποτε μέρος τῆς Γῆς. Καὶ δεύτερον ἡ χαρὰ πηγάζει ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἕνας ἐπίγειος ἄγγελος, ῥασοφόρος, ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, ἀπεσταλμένος τοῦ Θεανθρώπου, μετέδωσε στὴν Ἑλλάδα τὸ χαρμόσυνο μήνυμα τῆς ἐλευθερίας. Τὸ ἕνα εἶνε χαρὰ μερική, χαρὰ τῆς Ἑλλάδος, τὸ ἄλλο εἶνε χαρὰ ὅλου τοῦ κόσμου. Στὴν εὐγενῆ ψυχὴ τῶν Ἑλλήνων συνδυάζονται καὶ τὰ δύο.</strong><br /><strong>⃝ Χαίρεται ἡ Ἑλλάδα. Γιατί;</strong><span id="more-87007"></span></p><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: justify;"><strong>Τί ἦταν πρὸ τοῦ ᾽21; Στοὺς χάρτες δὲν ὑπῆρχε· ἦταν μιὰ ἀσήμαντη ἐπαρχία τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ποὺ ἄρχιζε ἀπὸ τὸν Εὐφράτη κ᾽ ἔφτανε ὣς τὸ Δούναβι καὶ τὶς πυραμίδες τῆς Αἰγύπτου. Μέσα σ᾽ αὐτὸ τὸ χάος χανόταν ὄχι μόνο ἡ Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ λαοὶ τῶν Βαλκανίων.</strong><br /><strong>Οἱ ὀρθόδοξοι ὑπέφεραν. Ποιά γλῶσσα θὰ περιγράψῃ τὰ δεινὰ τῶν σκλάβων Χριστιανῶν; Ἔτρεμαν τὴ νύχτα οἱ μανάδες, γιατὶ οἱ Τοῦρκοι ἔμπαιναν στὰ σπίτια καὶ ἅρπαζαν ἀπὸ τὴν ἀγκάλη τους τὰ καλύτερα ἀγόρια γιὰ νὰ γίνουν γενίτσαροι. Τὰ καλύτερα κορίτσια ὡδηγοῦντο σὰν κοπάδια στὰ χαρέμια τῶν ἀγάδων. Τὸ κεφάλι τους δὲν τὸ ἐξουσίαζαν, ἔπρεπε νὰ πληρώνουν τὸν κεφαλικὸ φόρο. Θρησκεία δὲν μποροῦσαν νὰ ἀσκήσουν ἐλεύθερα, νὰ χτίσουν ἐκκλησίες, καμπάνα ἢ σήμαντρο ἀπαγορευόταν ν᾽ ἀκουστῇ. Κι ὅποιος τολμοῦσε ἁπλῶς νὰ πῇ γιὰ Ἀλλὰχ ἢ Μωάμεθ, ὑποχρεοῦτο ν᾽ ἀλλαξοπιστήσῃ, εἰδάλλως τὸν περίμενε θάνατος. Στὴν Ἀλβανία, ποὺ ἦταν ὅλοι ὀρθόδοξοι Χριστιανοί (ἐκεῖ ἦταν τὸ ἀρχαῖο Ἰλλυρικόν (βλ. ῾Ρωμ. 15,19), ἡ μεγάλη ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος μὲ πλῆθος ἐπισκοπὲς καὶ μοναστήρια), κάτω ἀπ᾽ τὸ σπαθὶ τῶν γενιτσάρων ἀναγκάστηκαν νὰ γίνουν μουσουλμᾶνοι· ἐλάχιστοι ἔμειναν πιστοί, μόνο στὴ Βόρειο Ἤπειρο, ὅπου κι αὐτοὶ θὰ ἐξαφανίζονταν ἐὰν δὲν πήγαινε ἐκεῖ ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ποὺ ἀπαγχονίστηκε στὴν ὄχθη τοῦ Ἀῴου ποταμοῦ (βλ. βιβλίο μας Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, Ἀθήνα 201331, σσ. 47 κ.ἑ.).</strong><br /><strong>Αὐτὴ ἦταν ἡ κατάστασι, κ᾽ ἔτσι ἡ Ἑλλάδα ἔμοιαζε μὲ νεκρὸ θαμμένο στὸ χῶμα. Ἀλλ᾽ ὅπως στὸ Εὐαγγέλιο βλέπουμε τὸ θαῦμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ τεταρταίου Λαζάρου, ἔτσι σὰν σήμερα καὶ ἡ Ἑλλάδα ἀναστήθηκε ἀπὸ τάφο τεσσάρων αἰώνων! καὶ ἡ ἀνθρωπότητα ἔμεινε ἔκθαμβη. Ἀναστήθηκε διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦ ἔρωτος τῆς ἐλευθερίας, διὰ τῆς θυσίας χιλιάδων τέκνων της.</strong><br /><strong>Ἡ 25η Μαρτίου λοιπὸν εἶνε χαρὰ τῆς Ἑλλάδος· ὅποιος δὲν τὴν αἰσθάνεται, ἔπαψε νά ᾽νε Ἕλληνας, δὲν εἶνε ἄνθρωπος εὐγενής.</strong><br /><strong>⃝ Ἀλλὰ σήμερα ἔχουμε καὶ χαρὰ πανανθρώπινη· εἶνε ἡ χαρὰ ποὺ μεταδίδει στὴν Παναγία ὁ ἄγγελος μὲ τὸ «Χαῖρε» (Λουκ. 1,28). Ἀλλὰ τὸ μὲν πατριωτικὸ συναίσθημα τὸ αἰσθανόμεθα, τὸ θρησκευτικὸ ὅμως, ποὺ εἶνε τὸ ἀνώτερο ὅλων; Εἶστε ἕτοιμοι νὰ …χασμουρηθῆτε. Ὅταν σᾶς μιλοῦν περὶ πατρίδος, κάτι αἰσθάνεστε· ὅταν σᾶς μιλοῦν περὶ θρησκείας, τίποτε! Καὶ ὅμως εἶνε μικρό τὸ μήνυμα τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν, ἀλλὰ μέγα, παμέγιστο καὶ αἰώνιο, τὸ μήνυμα τοῦ ἀρχαγγέλου ἐκ τῶν οὐρανῶν.</strong><br /><strong>Ποιό εἶνε τὸ μήνυμά του· Ψυχὲς σκλαβωμένες κάτω ἀπὸ δεσμὰ ἁμαρτωλῶν παθῶν, ψυχὲς φυλακισμένες στὸν κλοιὸ – κλουβὶ τῆς ἁμαρτίας, ψυχὲς ποὺ δὲν μπόρεσε νὰ σᾶς ἐλευθερώσῃ καμμιά φιλοσοφία Σωκράτους ἢ Πλάτωνος, ψυχὲς ποὺ αἰῶνες στενάζατε, χαρῆτε τώρα· ἔφτασε αὐτὸς ποὺ θὰ σᾶς ἐλευθερώσῃ, ἦρθε ὁ ἐλευθερωτής σας, ὁ Χριστός!</strong><br /><strong>Χρειάζεται νὰ πῶ περισσότερα; Ὅποιος θέλει νὰ δῇ τὴν ἀγωνία τῆς πρὸ Χριστοῦ ἀνθρωπότητος, ποὺ ζητοῦσε τὴ λύτρωσι – ἐλευθερία, νὰ σπάσουν οἱ ἁλυσίδες, ἂν εἶνε ἐγγράμματος κ᾽ ἐφ᾽ ὅσον θαυμάζει τὸν ἑλληνισμὸ ποὺ κ᾽ ἐγὼ θαυμάζω, ἂς ἀνοίξῃ νὰ διαβάσῃ ἕνα προφητικὸ δρᾶμα τοῦ μεγάλου τραγικοῦ Αἰσχύλου, τὸν Προμηθέα δεσμώτη. Ἐκεῖ ἡ φαντασία τοῦ Ἕλληνος αὐτοῦ ποιητοῦ ἐξέφραζε μία πραγματικότητα, τὴν ἀγωνία ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Ὁ Προμηθεύς, ἐπειδὴ ἁμάρτησε, δέθηκε στὴν κορυφὴ τοῦ Καυκάσου μὲ ἁλυσίδες, καὶ ἕνας γύπας, ὄρνεο γαμψώνυχο, ἐρχόταν τὴν ἡμέρα καὶ τοῦ κατέτρωγε τὸ συκώτι, ποὺ τὴ νύχτα ἀνεπλάθετο, ὥστε τὸ δρᾶμα του νὰ διαρκῇ. Προσπάθησαν διάφοροι νὰ τὸν βοηθήσουν, μάταια ὅμως. Κάποιος τέλος τοῦ λέει· Θὰ μένῃς ἔτσι ἐκεῖ, ἕως ὅτου ὁ Θεὸς στείλῃ κάποιον νὰ σ᾽ ἐλευθερώσῃ. Ὁ Προμηθεὺς δεσμώτης εἶνε ἀκριβῶς ὁ ἄνθρωπος, ὁ δοῦλος καὶ σκλάβος τῶν παθῶν, τὸν ὁποῖον ἐλευθέρωσε ὁ Χριστός (βλ. βιβλίο μας Χριστούγεννα, Ἀθήνα 1988, σσ. 65 κ.ἑ.).</strong><br /><strong>Αὐτὰ λοιπὸν εἶνε τὰ δύο γεγονότα· τὸ ἕνα, σὲ μικρὴ κλίμακα, εἶνε ἡ ἐλευθερία τῆς πατρίδος· τὸ ἄλλο, σὲ παγκόσμια κλίμακα, εἶνε ἡ ἐλευθερία τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὴν ἁμαρτία.</strong></p><h2 style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; margin: 0px; padding: 10px 10px 0px; text-align: center; text-transform: uppercase;"><span style="font-size: small;">* * *</span></h2><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: justify;"><strong>Σήμερα ἐμᾶς, ἀγαπητοί μου, μᾶς συγκινοῦν αὐτά; Τὸ εἴπαμε, εἶνε ἐποχὴ ὕλης. Τόσο ἡ ἀριστερὰ ὅσο καὶ ἡ δεξιὰ τὸ ἴδιο ὑλιστικὸ φρόνημα ἔχουν. Πές μου τί σκέπτεσαι, τί λές, τί τραγουδᾷς, νὰ σοῦ πῶ τί φρονεῖς. Σήμερα, ὅταν καθήσετε στὸ τραπέζι, τί θὰ πῇς στὰ παιδιά σου, ἐσὺ ὁ πατέρας; γιὰ φαγητά, θεάματα, ἀθλητισμό, ποδόσφαιρο…, μικρὰ καὶ ἀσήμαντα. Φύγαμε ἀπὸ τὸ φρόνημα τῶν προγόνων μας.</strong><br /><strong>Ξέρετε πῶς ἑώρτασαν ἐκεῖνοι τὸ 1838 τὴν πρώτη ἐπέτειο τῆς ἐθνικῆς αὐτῆς ἑορτῆς στὴ μικρὴ τότε Ἀθήνα; Ζοῦσαν ἀκόμη μεγάλοι ἀγωνισταί (Κανάρης, Κολοκοτρώνης κ.ἄ.). Ἔκλαιγαν γιατὶ ζοῦσαν τὴν ἐλεύθερη πατρίδα καὶ μὲ τὴ φουστανέλλα σκούπιζαν τὰ δάκρυα. Μετὰ τὴ δοξολογία βγῆκαν ἀπὸ τὴν ἐκκλησία κι ἀπὸ τὴ χαρά τους ἔλεγαν πατριωτικὰ τραγούδια καὶ στοὺς Στύλους τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς ἄρχισαν νὰ χορεύουν χοροὺς ποὺ μύριζαν λιβάνι καὶ θυμάρι. Τότε πλησίασε μία ἡλικιωμένη γυναίκα ντυμένη στὰ μαῦρα καὶ εἶπε· Σταματῆστε, παιδιά· ἐγὼ θ᾽ ἀρχίσω τὸ χορό, γιατὶ ἔδωσα θύματα γιὰ τὴ λευτεριά μας τοὺς δύο ἀδελφούς μου καὶ τὸ μονάκριβο γυιό μου… Κι ἄρχισε ἡ γριούλα νὰ τραγουδάῃ ἕνα γλυκύτατο τραγούδι τῆς ἐλευθερίας· δὲν ἔμεινε μάτι ἀδάκρυτο (βλ. βιβλίο μας Ἐθνικὰ προβλήματα, Ἀθήνα 1961, σσ. 327-8). Τὸ ἴδιο βράδυ ἥρωες ἀγωνισταὶ ἀνέβηκαν στὸ Λυκαβηττό, ἄναψαν δᾳδιὰ καὶ μ᾽ αὐτὰ σχημάτισαν πελώριο σταυρό, ποὺ φαινόταν ἀπὸ παντοῦ καὶ θύμιζε τὸ «Ἐν τούτῳ νίκα». Βλέποντας τὸ σταυρὸ γονάτισαν ὅλοι καὶ ἐπὶ ὥρα προσεύχονταν, εὐχαριστώντας μὲ δάκρυ τὸν Κύριο γιὰ τὴν ἐλευθερία ποὺ τοὺς χάρισε, ὅπως λέει ὁ ἱστορικὸς Ε. Κυριακίδης στὸ ἔργο του Σύγχρονος Ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ (Ἀθῆναι 1892, τ. Α΄, σ. 340). Ἐρωτῶ· ἔχουμε καμμία σχέσι μ᾽ αὐτούς;</strong><br /><strong>Ἔρχομαι στὸ δεύτερο. Χαρὰ ἐθνικὴ δὲν αἰσθανόμαστε· χαρὰ χριστιανικὴ αἰσθανόμαστε; Τὴν αἰσθάνονται μόνο αὐτοὶ ποὺ πιστεύουν στὸ ὑπερπέραν. Στὸ Μιλάνο πρὸ καιροῦ ἕνας φτωχὸς ζητιάνος ἔπαιζε βιολὶ σὲ σταυροδρόμι καὶ τραγουδοῦσε, ἔλαμπε ἀπὸ χαρά, κ᾽ ἔκανε κ᾽ ἐκείνους ποὺ τὸν ἄκουγαν νὰ ξεχνοῦν τὰ βάσανά τους. Τὸν ρωτάει κάποιος, ἕνας καθηγητής· –Πῶς ἐσὺ ὁ φτωχὸς κάνεις τοὺς ἀνθρώπους νὰ εἰρηνεύουν καὶ νὰ αἰσθάνωνται χαρά; –Ὤ, λέει, πιστεύω στὸ Χριστό, καὶ σ᾽ αὐτὸν βρῆκα τὴ χαρά.</strong><br /><strong>Αὐτὴ τὴ χαρὰ ἐμεῖς τὴν ἔχουμε; Ὄχι. Εἴμαστε Προμηθεῖς δεσμῶται, δοῦλοι τῶν παθῶν. Ἀλλ᾽ αὐτὸς ἀκριβῶς εἶνε καὶ ὁ σκοπὸς αὐτῶν τῶν ἑορτῶν· νὰ αἰσθανθοῦμε χαρά, σὰν Ἕλληνες γιὰ τὴν ἐθνικὴ παλιγγενεσία καὶ σὰν Χριστιανοὶ γιατὶ ὁ Χριστὸς εἶνε ὁ ἐλευθερωτὴς τῶν ψυχῶν μας, ὁ Θεὸς ὁ αἰώνιος· ὅν, παῖδες, ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. «Εὐαγγελίζου, γῆ, χαρὰν μεγάλην· αἰνεῖτε, οὐρανοί, Θεοῦ τὴν δόξαν».</strong></p><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: center;"><strong>(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος</strong></p><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: center;"><strong>(ἱ. ναὸς Ἁγ. Παντελεήμονος [ὑπόγειο τοῦ νέου] Φλωρίνης 25-3-1972 Σάββατο πρωὶ</strong></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><strong><br /></strong></p><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=87007" target="_blank"><span style="color: #2b00fe;"><b>ΠΗΓΗ</b></span></a></p>

Χαρήτε, σκλάβοι, ήρθε ο Ελευθερωτής!

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου ΧΑΡΗΤΕ, ΣΚΛΑΒΟΙ, ΗΡΘΕ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ! «Εὐαγγελίζου, γῆ, χαρὰν μεγάλην· αἰνεῖτε, οὐρανοί, Θεοῦ τὴν δόξ...

Η κληρονομιά των Νεομαρτύρων ως κινητήριος μοχλός των εθνικών αγώνων

<div style="text-align: center;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi580E8aaAJjFjOfGk2-9yoRYJbZJnqhnFToeRuUUllcn3AnNxx-GLW6JfByrnRJxY__QPTGnxCpqHDgs4yokKGsgV4cFWowo1vVq5vk7R7sCS2HS8_vnIrW2_I7CdDVhyphenhyphenhe4VcVekN9ZC5/w400-h251/%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25BF%25CE%25BC.jpg" /></div><h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"></h3><div class="post-header"><div class="post-header-line-1"></div></div><div class="post-body entry-content" id="post-body-45980351727641717" itemprop="description articleBody"><p class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Γράφει ο Δημήτριος Βερδελής*</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">25η Μαρτίου του 1821: μία ημερομηνία που στο άκουσμά της ξυπνούν πολλά συναισθήματα και πολλές σκέψεις είτε τυπώνονται πάνω σε χαρτί, είτε διαπερνούν τον αέρα ως ομιλία. Ελευθερία, Πατρίδα, Πίστη είναι κάποιες από τις λέξεις, με τις οποίες συνδέεται αυτή η ημερομηνία και με τις οποίες σχετίζονται αυτές οι σκέψεις.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Τι είναι αυτό που σε κάνει να αποφασίζεις να μπεις σε έναν αγώνα που ίσως να σου στοιχίσει τη ζωή; Πολλά τα ερωτήματα. Λίγος ο χώρος για να απαντηθούν. Μεγάλης έκτασης οι απαντήσεις που θα δοθούν και νέες συζητήσεις θα προκύψουν.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Τι είναι η ελευθερία; Ένας πρόχειρος ορισμός θα ήταν «η δυνατότητα να ορίσεις τη ζωή σου, κατά το δυνατόν, όπως εσύ επιθυμείς.» Μέχρι το 1821 σε πολλά μέρη που ζούσαν οι Ρωμηοί και κατά μείζονα χρονικά διαστήματα δεν υπήρχε η δυνατότητα να οργανώσουν το βίο τους όπως αυτοί επιθυμούσαν. Η Θεία λατρεία και η Ελληνική λαλιά σε πολλές περιπτώσεις απαγορεύονταν και ο σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας που υπάρχει στο Κοράνιο αντικαθίστατο από το παιδομάζωμα.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Την εποχή, λοιπόν, όπου όλα «τα ‘σκιαζ’  η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά» στο δρόμο του Γένους βρέθηκαν κάποιοι φωτεινοί οδοδείκτες που έδωσαν τη ζωή τους «για του Χριστού την πίστη την Αγία» και έγιναν παράδειγμα προς μίμηση για όσους γενναίους και ζωντανούς έδωσαν τη ζωή τους «για της Πατρίδος την Ελευθερία».</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Το γνωστότερο παράδειγμα νεομάρτυρα είναι ο Ισαπόστολος Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Η ιστορία του είναι, λίγο ή πολύ, γνωστή σε όλους μας. Αγιορείτης, από τους πρώτους αποφοίτους της Αθωνιάδος σχολής πήρε εντολή από τον τότε Πατριάρχη Κων/πόλεως να κηρύξει το Ευαγγέλιο στους υπόδουλους Ρωμηούς σε όλον τον χώρο που σήμερα αποτελεί την επικράτεια της Ελλάδος. Μαζί με Εκκλησίες ήθελε να κτίζονται και σχολεία για να μαθαίνουν οι νέοι γράμματα όπως έλεγε ο ίδιος. Ο πατρο-Κοσμάς έδωσε τη ζωή του λόγω της συκοφαντίας των Εβραίων της Ηπείρου ότι υπέσκαπτε τα θεμέλια του Οθωμανικού κράτους, διότι επέμενε να λέει ότι οι Εβραίοι δεν τηρούν την αργία της Κυριακής στήνοντας παζάρια τις Κυριακές.</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrD5YbSlw_7d1ZJbPoEy6827Tmio0400DVmhOJC2kf_0aYcfNFqxRJFka-GhWjhV_EN_Vwq4O9LOfLHg0b-8i_Hj7jmkjIq-BwG3lqQt3m8wNDXY-1MCI2PDg4jIUhJ7BaDuU5NdTZMeSN/s510/%25CE%2599%25CF%2589%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="335" data-original-width="510" height="263" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrD5YbSlw_7d1ZJbPoEy6827Tmio0400DVmhOJC2kf_0aYcfNFqxRJFka-GhWjhV_EN_Vwq4O9LOfLHg0b-8i_Hj7jmkjIq-BwG3lqQt3m8wNDXY-1MCI2PDg4jIUhJ7BaDuU5NdTZMeSN/w400-h263/%25CE%2599%25CF%2589%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Άλλη μια περίπτωση νεομάρτυρα και παιδομάρτυρα είναι ο άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας, ο οποίος γεννήθηκε το 1805 μ. Χ. Παιδί οικογένειας με Πίστη στο Χριστό, φιλοπατρία και συμμετοχή στους αγώνες του έθνους ο γιός του Σταματέλου Σταματελόπουλου και της Σοφίας, αδελφής της συζύγου του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη και αδελφός του Νικηταρά καταγόταν από το χωριό Τουρκολέκα της Αρκαδίας. Το 1816 σε ηλικία 11 ετών ο μικρός Ιωάννης συνόδευε τον πατέρα του και τον Αναγνώστη γιο του γνωστού αγωνιστή Ζαχαριά οι οποίοι πήγαιναν στα Κύθηρα αλλά λόγω κακοκαιρίας βρέθηκαν στη Νεάπολη της Λακωνίας εκεί συνελήφθησαν και διετάχθη από τον Βοεβόδα του Μυστρά ο αποκεφαλισμός και των τριών. Πρώτα αποκεφαλίστηκαν ο Σταματέλος και ο Αναγνώστης. Μετά πρότειναν στον μικρό Ιωάννη να αλλάξει την Πίστη του για να κερδίσει τη ζωή του. Ο μικρός Ιωάννης αρνήθηκε, αποκεφαλίστηκε και ως επιβεβαίωση της αγιότητας του το αίμα του σχημάτισε Σταυρό. Ο αποκεφαλισμός και των τριών έγινε στις 16 Οκτωβρίου 1816.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Μια σχετικά άγνωστη νεομάρτυρας είναι η αγία Ακυλίνα από το Ζαγκλιβέρι της Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας της σκότωσε έναν Οθωμανό Τούρκο και για να μην τον τιμωρήσουν αυτός αλλαξοπίστησε. Οι Οθωμανοί ήθελαν όμως να αλλαξοπιστήσει και η οικογένειά του. Ούτε όμως η Ακυλίνα, ούτε η μητέρα της αλλαξοπίστησαν. Η αγία Ακυλίνα πέθανε μετά από πολυήμερο ραβδισμό σε ηλικία 19 ετών στις 27 Σεπτεμβρίου του 1764.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Πολλές ακόμη ιστορίες νεομαρτύρων υπάρχουν στο βιβλίο Νέο Μαρτυρολόγιο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Αναζητήστε το για να μάθετε την ιστορία τους/μας γιατί αυτή οδήγησε σε όλα τα επαναστατικά κινήματα που έγιναν από την Άλωση μέχρι το 1821.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Εκτός από τους αγωνιστές του 1821 συνεχιστές των νεομαρτύρων υπήρξαν και πιο πρόσφατα στην ιστορία του Γένους. Η ΕΟΚΑ προτού συγκροτηθεί ως οργάνωση διδάχθηκε και διαμορφώθηκε μέσα στα κατηχητικά και είμαι σίγουρος ότι ο ανθός της Ελληνικής νεολαίας στην Κύπρο θα είχε ακούσει ότι στα χρόνια της σκλαβιάς υπήρξαν μάρτυρες και ήρωες για την Ελευθερία, για την Πίστη, για την Πατρίδα.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Όταν οι σημερινοί γονείς ψάχνουν πρότυπα για τα παιδιά τους είναι ανάγκη να γνωρίζουν τους νεομάρτυρες μας, τον Παύλο Μελά, τον Κυριάκο Μάτση, τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη.  Οι νεομάρτυρές μας είναι οι ήρωες του Γένους, παραδείγματα αυταπάρνησης και ελευθερίας που πολλοί θέλουν να ξεχάσουμε στο όνομα ενός δήθεν εκσυγχρονισμού αλλά δεν πρέπει να τους ξεχάσουμε γιατί αυτοί μας δείχνουν το δρόμο του καλού αγώνα που πρέπει να αγωνίζεται κανείς για να τηρεί την πίστη του.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Εις έτη πολλά και καλό μας αγώνα συνΈλληνες.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">*Νομικός, φοιτητής πολιτικών επιστημών<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><p class="MsoNormal"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ:</span></b><span style="color: #2b00fe;"><b> www.antibaro.gr/ <a href="https://metemorfothis.blogspot.com/2021/03/blog-post_27.html" target="_blank">Μετεμορφώθης</a></b></span></p></div>

Η κληρονομιά των Νεομαρτύρων ως κινητήριος μοχλός των εθνικών αγώνων

Γράφει ο Δημήτριος Βερδελής* 25η Μαρτίου του 1821: μία ημερομηνία που στο άκουσμά της ξυπνούν πολλά συναισθήματα και πολλές σκέψεις είτε τυπ...

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ.«Μην προσπαθήσετε να ωφελήσετε αυτόν που υπερηφανεύεται..............

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhajaziaR9cZnaO3q_WFqIsWquybfnL1Hn7vqYpFO7xAx6rBWc6KeuWGBUAZk2zSv4myTGE4wxa3qHTdGSKyB6dG5szCp6Kpt1OfZ0EUv47V0mTNgevWZZM0MqyN7yniRsfLiOf0IZp/s511/78.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="511" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhajaziaR9cZnaO3q_WFqIsWquybfnL1Hn7vqYpFO7xAx6rBWc6KeuWGBUAZk2zSv4myTGE4wxa3qHTdGSKyB6dG5szCp6Kpt1OfZ0EUv47V0mTNgevWZZM0MqyN7yniRsfLiOf0IZp/s320/78.jpg" width="320" /></a></div><br /> <b><span style="font-family: arial; font-size: large;"><span style="background-color: white; vertical-align: inherit;">«Μην προσπαθήσετε να 
ωφελήσετε αυτόν που υπερηφανεύεται για αρετές με 
επιδείξεις.</span></span></b><p></p>
<p><b><span style="font-family: arial; font-size: large;"><span style="background-color: white; vertical-align: inherit;"> Γ</span><span style="background-color: white; vertical-align: inherit;">ιατί αυτός που αγαπά να 
δείξει τον εαυτό του δεν μπορεί να είναι λάτρης της αλήθειας. 
"</span></span></b></p><p><b><span style="font-family: arial; font-size: large;"><span style="background-color: white; vertical-align: inherit;"><br /></span></span></b></p><p style="text-align: right;"><b><span style="font-family: arial; font-size: large;"><span style="background-color: white; vertical-align: inherit;"><a href="http://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/03/blog-post_246.html" target="_blank"><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></a></span></span></b></p>

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ.«Μην προσπαθήσετε να ωφελήσετε αυτόν που υπερηφανεύεται..............

«Μην προσπαθήσετε να ωφελήσετε αυτόν που υπερηφανεύεται για αρετές με επιδείξεις. Γ ιατί αυτός που αγαπά να δείξει τον εαυτό του δεν ...

Β΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

<p></p><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMH9DrpU8LLXH0ltvn3ynBKABlut-Xq_yx4_JtkcMZ410edIIdTR116CdewzPhXrEz5xBwSSnD3lF8iL23PRJ-JBViyZ-x98eDUiONv4pXcQVFB5-XsnlyuPGINLnqjVbNxhtHzH3cU8o/s940/panagia-parhgoritria-first.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; color: #da1700; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="529" data-original-width="940" height="309" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMH9DrpU8LLXH0ltvn3ynBKABlut-Xq_yx4_JtkcMZ410edIIdTR116CdewzPhXrEz5xBwSSnD3lF8iL23PRJ-JBViyZ-x98eDUiONv4pXcQVFB5-XsnlyuPGINLnqjVbNxhtHzH3cU8o/w547-h309/panagia-parhgoritria-first.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="547" /></a></div> <p></p><p><span style="background-color: white;"><br /></span></p><p align="center" class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Χαῖρε, τῶν Ἀθλοφόρων τό ἀνίκητον θάρσος</i>»</span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Η Γέννηση του Χριστού</span></b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"> στον κόσμο από την Παναγία είναι το περιεχόμενο της δεύτερης στάσης των Χαιρετισμών κι ο παραπάνω χαιρετισμός αναφέρεται στο πιο χτυπητό αποτέλεσμα που έφερε ο ερχομός Του: το θάρρος ως υπέρβαση κάθε φόβου. «Χαίρε Παναγία, που είσαι το ανίκητο θάρρος των αθλητών της πίστεως».<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">1. <b>Θα πρέπει να θυμηθούμε</b> ότι ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε για να φοβάται. Μέτοχος της δόξας του Δημιουργού Του, «<i>κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν</i>» Εκείνου, είχε τη δοσμένη εξουσία να «άρχει» επί όλων των δημιουργημάτων, όπως φανερώνεται και από το γεγονός ότι μπορούσε να δώσει όνομα σε όλα τα ζώα – να τα «ορίσει», να θέσει δηλαδή πλαίσιο και όριο σ’ αυτά. Εννοείται ότι η «αρχή» και η εξουσία του αυτή κατενοείτο ως συνέχεια της πρώτης Αρχής του ίδιου του Θεού της Αγάπης, ως έκφραση συνεπώς του σεβασμού και της αγάπης του προς αυτά. Αυτή δεν είναι και η αποκάλυψη της κυριότητας του Θεού και του Χριστού επί των ανθρώπων; Είναι Κύριος ο Θεός, γιατί μας αγαπά και μας σέβεται σε βαθμό άπειρο, φτάνοντας στο σημείο η παντοδυναμία Του να αποκορυφωθεί πάνω στον Σταυρό! Η (απόλυτη) εξουσία ως (απόλυτη) διακονία. «<i>Ἐγώ δέ εἰμί ἐν μέσῳ ὑμῶν ὡς ὁ διακονῶν». «Εἴ τις θέλει πρῶτος εἶναι ἔστω πάντων ἔσχατος καί πάντων διάκονος</i>».<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">2. Φόβος λοιπόν δεν υπήρχε στους πρωτόπλαστους, γιατί ζούσαν την αγάπη του Δημιουργού τους με αυξητική προοπτική – η παρρησία και το θάρρος ήταν το χαρακτηριστικό τους. Κι όσο αγαπούσαν, τόσο και μεγάλωναν το θάρρος και η δύναμή τους, γιατί τόσο και πλάταινε η αγκαλιά τους – όλος ο κόσμος κομμάτι τους και «παιδί» τους. Επαναστάτησαν όμως κατά του Δημιουργού, αμάρτησαν, σταμάτησαν δηλαδή να αγαπούν, οπότε εισήλθε μεταξύ των άλλων και ο φόβος στην καρδιά τους, σε σημείο που αυτός να τους προσδιορίζει και να τους βασιλεύει. «<i>Ἤκουσα τῆς φωνῆς Σου καί ἐφοβήθην</i>!» Κι ο φόβος αυτός έναντι του Πατέρα τους έγινε και φόβος του ενός προς τον άλλον, φόβος κι έναντι της ίδιας της (αδελφής) φύσεως, ακόμη και έναντι του ίδιου τους του εαυτού! «<i>Στένων και τρέμων ἔσῃ ἐπί τῆς γῆς</i>» ακούει αίφνης ο Κάιν μετά τον φόνο που διέπραξε κατά του αδελφού του. Κι αυτό θα πει: ο φόβος αποτελεί έκφραση της έλλειψης της αγάπης, δηλαδή του εγωισμού, και σύμπτωμα της πιο μεγάλης αδυναμίας. Φοβάται ο αδύναμος, ο ανίσχυρος, ο ανασφαλής, που νιώθει ότι από παντού τον περικυκλώνουν όλοι οι κίνδυνοι, κυρίως δε πια ο «<i>ἔσχατος ἐχθρός</i>» ο θάνατος!<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">3. Ήρθε όμως ο Χριστός, ο ενανθρωπήσας Θεός. Προσέλαβε τον άνθρωπο, τον έκανε δικό Του κομμάτι, μέλος Του, και του ξανάδωσε όλες τις χαμένες δυνάμεις του κι ακόμη περισσότερο: ό,τι είχε κι έχει Εκείνος να το έχει και το αγαπημένο χαμένο και «νεκρό» πλάσμα Του. Αρκεί βεβαίως το πλάσμα Του να Τον πιστέψει. Να Τον αποδεχτεί ως πηγή της ύπαρξής του, που σημαίνει να ανοίξει τα μάτια του για να δει την πραγματικότητα. Διότι βεβαίως δεν παύει ποτέ ο Θεός ως «<i>ὁ Ὤν</i>» να είναι η πηγή της Ζωής και του Είναι – όλοι και όλα από Εκείνον έχουν τη δυνατότητα να ζουν και να υφίστανται. Οπότε ο πιστός ως συνέχεια του Χριστού, ως άλλος Χριστός στον κόσμο, (αγωνίζεται να) ζει και την Αγάπη του Χριστού, δηλαδή ζει κι αυτός σταυρωμένα θυσιαζόμενος για τους άλλους, με πρώτο αποτέλεσμα την υπέρβαση και την εξάλειψη κάθε φόβου. Το θάρρος γίνεται και πάλι το συνοδευτικό στοιχείο της ζωής του και σ’ αυτήν την κατάσταση προσανατολίζει ο ίδιος ο Χριστός. «<i>Θαρσεῖτε. Μή φοβεῖσθε. Μή ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία. Μή φοβοῦ, μόνον πίστευε</i>», ακούνε τα λόγια του Διδασκάλου οι Απόστολοι. Κι ο άγιος Ιωάννης έρχεται να το εκφράσει και αξιωματικά: «<i>Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον</i>». Η πίστη ως αγάπη και θάρρος.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">4. Κι η Παναγία Μητέρα του Κυρίου και δική μας, Αυτή διά της οποίας έγινε άνθρωπος ο Υιός και Λόγος του Θεού, καθίσταται έτσι το θάρρος όλων των πιστών. Θάρρος μάλιστα που δεν ηττάται ποτέ, γιατί έφερε τον Παντοδύναμο στον κόσμο που μας μετέδωσε την παντοδυναμία Του. Κι η πρώτη που αποδέχτηκε και έχει την παντοδυναμία αυτή είναι η ίδια η Παναγία. Δι’ Αυτής λοιπόν σχετιζόμαστε με τον Κύριο και Θεό μας, αλλά και Αυτήν επικαλούμαστε όταν κινδυνεύουμε με τις ολιγοπιστίες και τις απιστίες μας – «<i>Ὅτι οὐκ ἔχομεν παρρησίαν διά τά πολλά ἡμῶν ἁμαρτήματα, σύ τόν ἐκ σοῦ γεννηθέντα δυσώπησον, Θεοτόκε Παρθένε</i>».  Τα συναξάρια των αγίων μας βρίθουν από περιστατικά που φανερώνουν την πραγματικότητα αυτή. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας από τους πονηρότερους πειρασμούς του διαβόλου είναι να μας απομακρύνει από την επίκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Γιατί ξέρει ότι αρχίζουμε να μπαίνουμε στο δικό του κλίμα, το κλίμα του φόβου, συνεπώς εύκολα έχει τη δυνατότητα στη συνέχεια να μας παρασύρει στην κόλασή του.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white;"><b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Δύσκολη η ζωή στον κόσμο τούτο</span></b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">, πολλές οι παγίδες του, απανωτές οι θλίψεις και οι δοκιμασίες. Μα έχουμε και «βαριά όπλα» στα χέρια μας. Πρώτο από όλα, το όνομα του Κυρίου Ιησού. Κι έπειτα η επίκληση της Παναγίας Μητέρας. Ιδίως τις ώρες που ο φόβος πάει να μας καταβάλει, τις ώρες δηλαδή – και πάλι το επαναλαμβάνουμε – που η πίστη και η αγάπη μας στον Χριστό μειώνεται, τότε ας κραυγάσουμε προς τον Κύριο κι ας στρέψουμε το βλέμμα σ’ Εκείνη τη Μοναδική. Αμέσως θα δούμε τη δύναμη του Κυρίου δι’ Αυτής να εισέρχεται στην καρδιά μας και να θερμαίνει την καρδιά μας.</span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/03/blog-post_53.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p>

Β΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

« Χαῖρε, τῶν Ἀθλοφόρων τό ἀνίκητον θάρσος » Η Γέννηση του Χριστού στον κόσμο από την Παναγία είναι το περιεχόμενο της δεύτερης στάσης των...

ΤΕΤΑΡΤΗ Β΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

<p></p><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh21XuqHpYMYNTh1306Y3Ulhq9pJDL2ggnapFm9wb_W7vqTD8iwkY9anQhJgbdtBklR1x54t2aj2eIzLS6mwQ9H4dybWBGUdkMctQ1ciWUbbcD-Qfx8dzG8jdFpmY84mH8AkP-oQCDG6Jg/s696/02-4.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; color: #da1700; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="343" data-original-width="696" height="251" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh21XuqHpYMYNTh1306Y3Ulhq9pJDL2ggnapFm9wb_W7vqTD8iwkY9anQhJgbdtBklR1x54t2aj2eIzLS6mwQ9H4dybWBGUdkMctQ1ciWUbbcD-Qfx8dzG8jdFpmY84mH8AkP-oQCDG6Jg/w508-h251/02-4.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="508" /></a></div> <p></p><p><span style="background-color: white;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Σταυρῷ παλάμας ἐξεπέτασας, τῆς ταθείσης πάλαι χειρός τοῦ Ἀδάμ, πρός τό τῆς γνώσεως φυτόν, ἀναιρῶν τό ἁμάρτημα, διά σπλάγχνα οἰκτιρμῶν, Λόγε Θεοῦ ὑπεράγαθε</i>» (ὠδή α΄Τριωδίου).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Υπεράγαθε Λόγε Θεού, άπλωσες τις παλάμες Σου στον Σταυρό, διαγράφοντας έτσι το αμάρτημα του Αδάμ, όταν παλιά στον Παράδεισο άπλωσε εκείνος το χέρι στο δένδρο της γνώσης του καλού και του κακού. Διότι είσαι γεμάτος αγάπη για εμάς).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Ο άγιος υμνογράφος Ιωσήφ αναφέρεται στη λυτρωτική θυσία του Κυρίου πάνω στον Σταυρό. Όλη η ζωή του Κυρίου βεβαίως ήταν ένα Πάθος, όμως η αποκορύφωση ήλθε όταν «<i>ἑκουσίᾳ βουλῇ</i>» ανέβηκε στον Σταυρό. Ο Σταυρός περικλείει το μυστήριο της σωτηρίας του ανθρώπου, διότι εκεί ο Κύριος «<i>κατήργησε τόν τό κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοὐτέστιν τόν διάβολον</i>». Στον Σταυρό δηλαδή ο πιστός με τη χάρη του Θεού δεν βλέπει έναν άνθρωπο που πάσχει, αλλά τον Θεό που πάσχει εν σαρκί σηκώνοντας την αμαρτία του σύμπαντος κόσμου, συνεπώς καταργώντας και καταπατώντας τον διάβολο και τον θάνατο. Ο Χριστός είναι «<i>ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου</i>» κατά τη Γραφή, που θα πει ότι μετά τον Σταυρό δεν υπάρχει αμαρτία ασυγχώρητη – ο κάθε άνθρωπος αν μετανοήσει γίνεται μέτοχος, διά της πίστεως και της ενώσεώς του με τον Χριστό, της Βασιλείας του Θεού, αναπνέοντας πια τον αληθινό αέρα της ελευθερίας και της ζωής.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Κι ο άγιος υμνογράφος, αποκαλύπτοντας και το μέγεθος του ποιητικού του χαρίσματος, με ρωμαλέο πράγματι τρόπο προβαίνει στη σύνδεση: οι απλωμένες παλάμες του Χριστού πάνω στο Τίμιο Ξύλο ήταν η πέραν κάθε ανθρώπινης φαντασίας απάντησή Του ως Δημιουργού στη μικρόψυχη, παράλογη και αδιανόητη ενέργεια του πρώτου δημιουργήματος: να απλώσει αυτός το χέρι σ’ αυτό που σήμαινε την ανυπακοή και την επιλογή του θανάτου του. Το απλωμένο χέρι του ανθρώπου προς αμαρτία, τα απλωμένα χέρια του Δημιουργού προς σωτηρία. Το τραύμα και η θεραπεία. Αυτή ήταν η «τιμωρία» του ανθρώπου για την τραγικότητα της παρακοής του: να τον αγκαλιάσει ο Πατέρας του, αναλαμβάνοντας ο Ίδιος τις συνέπειες του εγκλήματός του. Η εικόνα ως ποιητική σύλληψη (που επαναλαμβάνεται και αλλού, όπως κάθε φορά στην ώρα στ΄: «<i>Ὁ ἐν ἕκτῃ ἡμέρᾳ τε καί ὥρᾳ τῷ σταυρῷ προσηλώσας τήν ἐν τῷ παραδείσῳ τολμηθεῖσαν τῷ Ἀδάμ ἁμαρτίαν</i>…») είναι πράγματι μεγαλοφυής. Κι αξίζει να σημειώσουμε ότι εδώ ο υμνογράφος μας, στοιχώντας στη θεολογία της Αγίας Γραφής, μας δίνει και τη θεώρηση της ιστορίας από πλευράς χριστιανικής: όλα τα γεγονότα θεωρούνται ενοποιημένα. Δεν υπάρχει τίποτε τυχαίο. Γιατί πίσω από όλα, ως Δημιουργός, ως Προνοητής, ως Διακυβερνήτης είναι ο Τριαδικός Θεός και ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Ο Κύριος και της ιστορίας.  <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Είναι περιττό να πούμε ότι η παραπάνω αλήθεια προσφέρεται από την υμνολογία της ημέρας και με συμπληρωματικά στοιχεία που δείχνουν τον τρόπο που ο άνθρωπος γίνεται μέτοχος των δωρεών του Σταυρού: διά της εργασίας των εντολών του Κυρίου που αποτελούν την αληθινή τροφή του πιστού. Ενδεικτικά παραθέτουμε το ιδιόμελο των αποστίχων των αίνων, σε ήχο βαρύ.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Ὁ διά σταυροῦ σου Κύριε, λύσας θάνατον, ἐπεισαχθέντα τῷ Κόσμῳ, διά ξύλου βρῶσιν, ἥν ἀπηγόρευσας ἐν Παραδείσῳ˙ αὐτός, διά τῆς ἐνεστώσης Νηστείας ἡμᾶς ρῦσαι πάσης ἡδονῆς ψυχοφθόρου, καί ἀξίωσον ἐργάζεσθαι τήν Μένουσαν Βρῶσιν, εἰς ζωήν αἰώνιον, ἵνα τύχωμεν τῶν στεφάνων τῆς ἀφθάρτου τρυφῆς, ὧν ἡτοίμασας τοῖς ἀληθέσι νηστευταῖς δεόμεθα</i>».<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Κύριε, Συ που κατέλυσες δια του σταυρού Σου τον θάνατο που εισήλθε στον κόσμο λόγω της απαγορευμένης τροφής από το δένδρο του Παραδείσου, ο Ίδιος, Σε παρακαλούμε, με την παρούσα Νηστεία σώσε μας από κάθε καταστρεπτική ηδονή και αξίωσέ μας να εργαζόμαστε για τη μόνιμη τροφή που οδηγεί στην αιώνια ζωή, προκειμένου να επιτύχουμε τα στεφάνια της άφθαρτης τρυφής και χαράς που ετοίμασες για τους αληθινούς νηστευτές).  </span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/03/blog-post_74.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p>

ΤΕΤΑΡΤΗ Β΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

« Σταυρῷ παλάμας ἐξεπέτασας, τῆς ταθείσης πάλαι χειρός τοῦ Ἀδάμ, πρός τό τῆς γνώσεως φυτόν, ἀναιρῶν τό ἁμάρτημα, διά σπλάγχνα οἰκτιρμῶν, Λ...

Ἡ Ἐπιδημία τῆς χολέρας καὶ ἡ λιτανεία στὴν Ἀθῆνα τὸ 1854

<p> <span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ἀπόσπασμα ἀπὸ ἐπεισόδιο τῆς ἐκπομπῆς ''Ἡ Μηχανὴ τοῦ Χρόνου'' μὲ τίτλο  «Ἀπὸ τὴν χολέρα τῆς Ἀθήνας στὴν δημιουργία τοῦ Κολωνακίου». Οἱ Ἀθηναῖοι ἦταν πλέον ἀπελπισμένοι, καθὼς καμία ἰατρικὴ φροντίδα δὲν  μποροῦσε νὰ σταματήσει τοὺς θανάτους. Ἔτσι στράφηκαν στὸν Θεό, ζητώντας  βοήθεια καὶ ἔλεος. Οἱ ἱερεῖς κάνουν μία μεγάλη λιτανεία γύρω ἀπὸ τὴν  πόλη τῆς Ἀθήνας, ἔχοντας μαζί τους λείψανα πολλῶν Ἁγίων καὶ τὴν ἑπόμενη  ἡμέρα, τὸ... θανατικὸ ἀρχίζει νὰ ὑποχωρεῖ…</span></p><p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/GxT8paJFyFU" title="YouTube video player" width="560"></iframe> </span></p><p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Μακάρι νὰ εἴχαμε καὶ σήμερα τὴν ἴδια πίστη καὶ τὴν ἴδια ἀντιμετώπιση  στὴν κατάσταση ποὺ ἀντιμετωπίζουμε…</span></p><p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><u><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></u></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica;"><br /></span></span></b></u></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></b></u></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica;"><br /></span></span></b></u></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/03/blog-post_53.html" itemprop="url"><span style="font-family: helvetica;"><b><span style="color: #2b00fe;">ΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΑΙ</span></b><span style="color: #333333;"> </span></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica;"><br /></span></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><b><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/blog-post_15.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica;"><span style="color: #2b00fe;">ΛΙΤΑΝΕ</span><span style="color: #2b00fe;">Ι</span><span style="color: #2b00fe;">Α</span></span></a></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;"><br /></span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/03/blog-post_15.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="font-family: helvetica;"><span style="color: #2b00fe;">Ο ΑΓΙΟΣ</span> <span style="color: #2b00fe;">ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΩΛΗ</span></span></b></a></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/11/blog-post_64.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica;"><b><span style="color: #2b00fe;">«Τὴν νόσον ὡς ἄθλησιν οἱ δίκαιοι δέχονται, μεγάλους ἐπὶ τῇ ὑπομονῇ ἀναμένοντες τοὺς στεφάνους»</span></b> </span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;"><br /></span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><p style="background-repeat: no-repeat; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 1em;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_2.html" style="color: #0e0e0e; display: block; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: 600; line-height: 1.4em; margin: 5px 0px 0px; max-height: 36px; overflow: hidden; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;">ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ</span></span></b></a></p><p style="background-repeat: no-repeat; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 1em;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/blog-post_57.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;">ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ Η ΑΜΑΡΤΙΑ. ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΟΥΤΟ ''ΣΤΕΦΑΝΩΝ ΥΠΟΘΕΣΙΣ ΓΙΝΕΤΑΙ''</span></span></b></a></p><p style="background-repeat: no-repeat; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 1em;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/blog-post_86.html" style="color: #0e0e0e; display: block; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: 600; line-height: 1.4em; margin: 5px 0px 0px; max-height: 36px; overflow: hidden; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;">ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ - ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΙΚΟΣ</span></span></b></a></p><p style="background-repeat: no-repeat; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 1em;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/blog-post_15.html" style="color: #0e0e0e; display: block; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: 600; line-height: 1.4em; margin: 5px 0px 0px; max-height: 36px; overflow: hidden; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;">ΕΝΑΡΕΤΟΙ ΚΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ</span></span></b></a></p><p style="background-repeat: no-repeat; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 1em;"><a class="titlex" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/03/o.html" style="color: #0e0e0e; display: block; font-stretch: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; font-weight: 600; line-height: 1.4em; margin: 5px 0px 0px; max-height: 36px; overflow: hidden; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;">ΠOΘΕΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ; Ο άνθρωπος βγήκε από τα χέρια του Θεού τέλειος</span></span></b></a></p><p style="background-repeat: no-repeat; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 1em;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/03/blog-post_56.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;">«Εἴτε οὖν ῥομφαία ἐπαχθῇ, εἴτε λοιμός, εἴτε λιμός, εἴτε θάνατος, εἴτε ἕτερόν τι τῶν δοκούντων λυπηρῶν εἶναι, πάντα πρὸς σωφρονισμὸν καὶ ἐπανόρθωσιν ἐπιφέρεται τῇ γῇ....]</span></span></b></a></p><p style="background-repeat: no-repeat; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 1em;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/11/blog-post_91.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;">Η αντιμετώπιση των ασθενειών</span></span></b></a></p></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/05/blog-post_26.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="font-family: helvetica;"><span style="color: #2b00fe;">ΕΤΣΙ ΝΙΚΗΣΕ Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΔΗΜΙΑ - ΛΟΙΜΟ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ</span> <span style="color: #2b00fe;">ΑΘΗΝΑ! (ΒΙΝΤΕΟ)</span></span></b></a></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica;"><br /></span></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/04/430.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica;">Ο λοιμός της Αθήνας, 430 π.Χ.</span></b></span></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica;"><br /></span></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><b><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/01/blog-post_25.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;">Ο Δίας, ο Αρειμάνιος, ο λοιμός και ο λιμός</span></span></a></b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;"><br /></span></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/blog-post_73.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica;">«.....λιμοὶ καὶ λοιμοὶ....»</span></span></b></a></span></div>