Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ 1864

<p> </p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBt0rzBZ1GKsMZzfjETlkBZMN0IGM2GDO5Z6OGaDzOAFeA7HT3rRzSKiXLMihs30e013mrzWKUc1IUpwBzJhIXbWCBmAn7lPlCxJ9Wgwwe6B2b6lokWZLddeTwSUph30PbRA7xuU7V/s739/701.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="677" data-original-width="739" height="586" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBt0rzBZ1GKsMZzfjETlkBZMN0IGM2GDO5Z6OGaDzOAFeA7HT3rRzSKiXLMihs30e013mrzWKUc1IUpwBzJhIXbWCBmAn7lPlCxJ9Wgwwe6B2b6lokWZLddeTwSUph30PbRA7xuU7V/w640-h586/701.png" width="640" /></a></div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioGyU0DKjwPv3lztsXOd-C6b-C3FSQ_JzjKwkFosS7Ze9Ji1oGfUBTzz8RzdEbMn6NpQTy7gUOQx9u1xqjtT_VAM6VRblmYF-cOok6MePZq9ZzTkaZjZlXQYU495rjZW_J4nD2tpEN/s859/703.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="859" data-original-width="604" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioGyU0DKjwPv3lztsXOd-C6b-C3FSQ_JzjKwkFosS7Ze9Ji1oGfUBTzz8RzdEbMn6NpQTy7gUOQx9u1xqjtT_VAM6VRblmYF-cOok6MePZq9ZzTkaZjZlXQYU495rjZW_J4nD2tpEN/s16000/703.png" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><p></p>

Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ 1864

 

Read more »

Τρία ερωτήματα για τα εμβόλια

<h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"></h3><div class="post-header"><div class="post-header-line-1"></div></div><div class="post-body entry-content" id="post-body-5715598070839014999" itemprop="description articleBody"><p style="text-align: right;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOubsiiV7wQtFPFUJr85fqHPcviEbeSBRYHnEHyz4d2NVu5QQE8ce-yCm-eaPeM4rqo1wIDrsaVYv716ql3vX0SrW8mG5tewk8ZiArmxY14oyI0l6mk28QNXHLwyKbe_mFFRw4dccYAe-a/s960/Emvolio.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="254" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOubsiiV7wQtFPFUJr85fqHPcviEbeSBRYHnEHyz4d2NVu5QQE8ce-yCm-eaPeM4rqo1wIDrsaVYv716ql3vX0SrW8mG5tewk8ZiArmxY14oyI0l6mk28QNXHLwyKbe_mFFRw4dccYAe-a/w406-h254/Emvolio.jpg" width="406" /></a></span></p><div style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 115%;">Ως ιστολόγιο δεν ασχολούμαστε εκτενώς με το θέμα του εμβολιασμού κατά του </span><span lang="EN-US" style="line-height: 115%;">covid</span><span style="line-height: 115%;">-19. Μερικές όμως πληροφορίες των τελευταίων ημερών, που πέρασαν στα ψιλά των συστημικών ΜΜΕ, μας αναγκάζουν να θέσουμε τρία ερωτήματα.<a name="more"></a></span></span></div><div style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 115%;"><br /><o:p></o:p></span><strong><span style="line-height: 115%;">1. </span></strong><strong><span style="background: white; border: 1pt windowtext; font-weight: normal; line-height: 115%; padding: 0cm;">Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιά παρενέβη σήμερα για δηλώσεις του Μητροπολίτου Κυθήρων Σεραφείμ σχετικά με το εμβόλιο. Στις δηλώσεις αναφέρεται ότι στη διαδικασία παραγωγής του εμβολίου χρησιμοποιήθηκε υλικό από έκτρωση εμβρύου. Για το λόγο αυτό προφανώς ο τρόπος παραγωγής του εμβολίου ελέγχεται με τα κριτήρια της ορθόδοξης χριστιανικής (βιο)ηθικής. Άλλωστε, όπως πολλά ΜΜΕ μετέδωσαν τις προηγούμενες μέρες, τέτοιο ηθικό δίλημμα αντιμετώπισε και ο Πάπας, παίρνοντας τελικά την απόφαση να προτρέψει τους πιστούς του στον εμβολιασμό καθώς, όπως ανακοίνωσε το Βατικανό, <i>«</i></span></strong><span style="background: white; color: #212529; line-height: 115%;"><i>είναι ηθικά αποδεκτό να λαμβάνουμε εμβόλια κατά της Covid-19 που έχουν χρησιμοποιήσει κυτταρικές σειρές από αποβλημένα έμβρυα στη διαδικασία έρευνας και παραγωγής τους». </i>Το Βατικανό προσθέτει μάλιστα στην απόφασή του ότι <i>«η χρήση αυτών των εμβολίων δεν συνεπάγεται ηθική έγκριση της άμβλωσης»</i></span>. Η ανάγκη του Βατικανού να απαντήσει στο ζήτημα ηθικής προέκυψε από ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Βιοηθικής στην οποία αναφέρεται ότι βλαστοκύτταρα από αποβλημένα έμβρυα από τις δεκαετίες 1960, 1970 και 1980 – που αναπαράγονται στο εργαστήριο για δεκαετίες ως «κυτταρικές σειρές» – έχουν χρησιμοποιηθεί από πολλούς ερευνητές για το σχεδιασμό εμβολίων κατά της Covid-19, για παράδειγμα εντός των ομάδων των<b> </b><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="font-weight: normal;">Astra Zeneca, Moderna </span></strong>και <strong style="box-sizing: border-box;"><span style="font-weight: normal;">Pfizer. </span></strong></span></div><div style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="font-weight: normal;">Το δικό μας ερώτημα είναι εάν η Ορθόδοξη Εκκλησία αποδέχεται την απόφανση του Βατικανού ως ηθικά ορθή ή εάν η μέθοδος παραγωγής του εμβολίου και επομένως και το προϊόν της έρευνας (εμβόλιο) απορρίπτονται ως αντιβαίνοντα στην ορθόδοξη χριστιανική ηθική.<br /></span></strong><strong><span style="font-weight: normal; line-height: 115%;"><br /></span></strong></span></div><div style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><strong><span style="line-height: 115%;">2. </span></strong><strong><span style="background: white; color: #212529; font-weight: normal; line-height: 115%;">Ο Μητροπολίτης Ιλιού Αθηναγόρας πριν λίγες μέρες έκανε λόγο για πολυσέλιδη επιστολή της Επιτροπής Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος που εστάλη στη Σύνοδο σχετικά με τα εμβόλια. Ο Μητροπολίτης είπε ότι η επιστολή ουσιαστικά τέθηκε στο περιθώριο από τα μέλη της ΔΙΣ, επειδή δεν περιείχε σαφείς απαντήσεις για τον εμβολιασμό. Αναφέρεται άραγε το κείμενο αυτό και στο παραπάνω ζήτημα; Κι αν όχι, δεν θα πρέπει να υπάρξει σχετική γνωμοδότηση; Θα δημοσιευθεί το κείμενο της Επιτροπής Βιοηθικής που εστάλη στη Σύνοδο;</span></strong></span></div><div style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><strong><span style="background: white; color: #212529; font-weight: normal; line-height: 115%;"><br /></span></strong><strong><span style="color: #212529; line-height: 115%;">3.<span style="font-weight: normal;"> </span></span></strong><strong><span style="background: white; color: #212529; font-weight: normal; line-height: 115%;">Η καθηγήτρια Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Αθηνά Λινού απαντώντας σε δημοσιογραφικό ερώτημα σχετικά με τις παρενέργειες των εμβολίων είπε μεταξύ άλλων: <i>«Οι παρενέργειες συνήθως επικεντρώνονται την πρώτη εβδομάδα ή το πολύ στους δύο πρώτους μήνες. Τώρα, μακροχρόνια μπορεί να υπάρξει κάτι, δεν είμαστε θεοί να ξέρουμε τι θα γίνει μετά από 20 – 30 χρόνια. Αλλά σκεφθείτε την πιθανότητα, που είναι πάρα πολύ υψηλή, να χάσεις τη ζωή σου τώρα, σε σχέση με το να έχεις ένα ήπιο νόσημα…»</i>. Ο δημοσιογράφος διέκοψε το λόγο της κ. Λινού, για να μην εξηγήσει περισσότερο τη θέση της. Το ερώτημα είναι για τι είδους νόσημα μιλάει η κ. Λινού και επίσης, εάν τώρα γίνει ομαδικός εμβολιασμός, μετά από 20-30 χρόνια οι σημερινοί νέοι θα είναι ασθενείς με ήπιο νόσημα; Και το ερώτημα  αυτό αναζητά απαντήσεις από την Επιτροπή Βιοηθικής.</span></strong></span></div><div style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><strong><span style="background: white; color: #212529; font-weight: normal; line-height: 115%;"><br /><o:p></o:p></span></strong><strong><span style="background: white; color: #212529; font-weight: normal; line-height: 115%;">Κανένας δεν αρνείται ότι στα ζητήματα ιατρικής φύσεως τον πρώτο λόγο  έχουν οι γιατροί. Η σύγχρονη όμως ιατρική ακολουθεί πολλές φορές μονοπάτια που αντιβαίνουν τις αρχές της χριστιανικής διδασκαλίας. Το γεγονός αυτό άλλωστε γέννησε την επιστήμη της Βιοηθικής, η οποία και τώρα καλείται σε επίσημο και θεσμικό επίπεδο να δώσει απαντήσεις. Δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε με κλειστά μάτια τους γιατρούς πριν βεβαιωθούμε ότι οι ιατρικές τους μέθοδοι εκτός από ασφαλείς  είναι χριστιανικά ηθικές και πνευματικά ορθές.</span></strong></span></div><div style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"><span><strong><span style="background: white; color: #212529; font-family: helvetica; font-size: medium; font-weight: normal; line-height: 115%;"><br /></span></strong></span></div><div style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"><span><strong><span style="background: white; color: #212529; font-family: helvetica; font-size: medium; font-weight: normal; line-height: 115%;"><br /></span></strong></span></div><div style="margin-left: 18pt; text-align: right;"><span><strong><span style="background: white; line-height: 115%;"><a href="http://thriskeftika.blogspot.com/2020/12/blog-post_62.html" target="_blank"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΗΓΗ </span></a></span></strong></span></div></div>

Τρία ερωτήματα για τα εμβόλια

  Ως ιστολόγιο δεν ασχολούμαστε εκτενώς με το θέμα του εμβολιασμού κατά του covid -19. Μερικές όμως πληροφορίες των τελευταίων ημερών, που π...

Read more »

Ο Άγιος Βασίλειος του μύθου και της ιστορίας. (Αναφορά στο ομώνυμο ξωτικό - καρικατούρα των εορτών)

<p style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <img alt="Σχετική εικόνα" height="224" src="https://www.alphanews.live/sites/default/files/styles/media_image/public/2018-12/untitled-1_copy.png?h=b540e7bd&itok=y1mhAkuE" style="text-align: center;" width="400" /></span></p><h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"></h3><div class="post-header"><div class="post-header-line-1"></div></div><div class="post-body entry-content" id="post-body-5986885926902256547" itemprop="description articleBody"><div dir="ltr" trbidi="on"><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #993300;"></span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><b><span style="color: #c00000;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ<o:p></o:p></span></span></b></div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><b><span style="color: #c00000;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">(Αναφορά στο ομώνυμο ξωτικό - καρικατούρα των εορτών)<o:p></o:p></span></span></b></div><div align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><a href="http://aktines.blogspot.com/"><span color="windowtext">ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ</span></a></b> Θεολόγου - Καθηγητού<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">         Οι εορτές του δωδεκαημέρου, όπως ονομάζονται οι ημέρες των εορτών των Χριστουγέννων έως και των Θεοφανίων, αποτελούν ένα σημαντικό εορτολογικό σταθμό στη συνείδηση των ορθοδόξων νεοελλήνων. Για τους πιστούς αυτή η αγία περίοδος είναι ευκαιρία για πνευματική ανάταση και περισυλλογή. </span></div><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><a name="more"></a><br /></span><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Για τη συντριπτική όμως πλειοψηφία των ανθρώπων όμως είναι ευκαιρία για εφήμερες κοσμικές και φτηνές ενασχολήσεις. Υπό την επίδραση της δυτικοευρωπαϊκής κοσμικής και υλιστικής κουλτούρας παραμερίστηκε το πνευματικό νόημα των αγίων αυτών εορτών και δόθηκε προτεραιότητα σε κάθε είδους καταναλωτισμού και υλικών απολαύσεων. Τα Χριστούγεννα είναι γι’ αυτούς συνώνυμα πια με το εμπόριο και την ψυχαγωγία. Όχι βέβαια πως και αυτά δεν είναι μέρος της ζωής μας και θα πρέπει να εξοβελιστούν από αυτή, αλλά θα πρέπει να ασκούνται με μέτρο και να δίδεται προτεραιότητα στην ουσία που είναι ο εορτασμός του πιο σπουδαίου γεγονότος της ανθρώπινης ιστορίας, της ενανθρωπήσεως του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου, ως υπέρτατη δωρεά του θείου ελέους για το ανθρώπινο γένος και ολόκληρη τη δημιουργία.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">         Το κύριο «πρόσωπο» της εμπορικής δραστηριότητας αυτών των ημερών είναι ο «Αϊ-Βασίλης», ο γνωστός σε όλους μας στρουμπουλός καλοσυνάτος γέρος, με τα κόκκινα ρούχα, ο οποίος φορτωμένος με σάκο έρχεται κάπου από τον αρκτικό Βορρά και μοιράζει (υποτίθεται) δώρα στα παιδιά. Σε τηλεοπτικές διαφημίσεις μάλιστα οι αδίστακτοι έμποροι έφτασαν σε σημείο να τον παρουσιάζουν ακόμα και σε προκλητικές και αμαρτωλές σκηνές, πράγμα απαράδεκτο για άγιο της Εκκλησίας μας.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">        Έχει τονισθεί πολλές φορές από εκκλησιαστικούς παράγοντες πως ο απίθανος αυτός τύπος, πλάσμα της φαντασίας των δυτικοευρωπαίων, δεν έχει και ούτε μπορεί να έχει σχέση με κάποιον από τους σεβάσμιους και σοβαρούς αγίους της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, παρόλο που αυτός φέρει ονόματα επιφανών αγίων μας, όπως του αγίου Νικολάου στους ξένους (Santa Claus) και του αγίου Βασιλείου σε μας. Πρόσφατες έρευνες απέδειξαν πως η προέλευση αυτού του περίεργου πλάσματος των Χριστουγέννων έχει τις ρίζες του στην προχριστιανική παγανιστική αρχαιότητα. Στους αρχαίους Έλληνες ο πληθωρικός Ποσειδών και στους Λατίνους ο αντίστοιχος Νέπτων «έφερναν» δώρα στους ανθρώπους. Στους βορείους λαούς μοίραζε δώρα ο γέρο - Χειμώνας. Στη μεσαιωνική Ιταλία έφερνε τα δώρα η γριά - Μπεφάνα. Με άλλα λόγια η «μασκότ» των Χριστουγέννων, ο «Αϊ-Βασίλης», είναι  ένα ξωτικό, μια παγανιστική φανταστική φιγούρα, η οποία έγινε αναπόσπαστο μέρος της καταναλωτικής μανίας αυτών των ημερών.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">       Είναι γνωστό πως η καθιέρωση της εορτής των Χριστουγέννων έγινε τον Δ΄ μ .Χ. αιώνα στη Δύση και στην Ανατολή στις αρχές του Ε΄ μ .Χ. αιώνα, κυρίως σε αντικατάσταση της μεγάλης ειδωλολατρικής εορτής του «Αήττητου Ήλιου», του στρατιωτικού ιρανικού θεού Μίθρα, ο οποίος εορτάζονταν με μεγαλοπρέπεια στις 25 Δεκεμβρίου σε ολόκληρη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι πατέρες της Εκκλησίας μας όρισαν την ημέρα αυτή ως την ημέρα γέννησης του Χριστού, του νοητού Ηλίου της Δικαιοσύνης, καταφέρνοντας έτσι σε μικρό χρονικό διάστημα να εξοβελιστεί η ειδωλολατρική εορτή και να επικρατήσει η χριστιανική. Όμως οι ισχυρές συνήθειες του ειδωλολατρικού παρελθόντος δεν ήταν εύκολο να αποκοπούν από την ψυχή των ανθρώπων, γι' αυτό πολλά παγανιστικά στοιχεία δευτερευούσης σημασίας μεταλλάχτηκαν και εντάχθηκαν στη νέα πίστη και κυρίως ως φολκλόρ στις λαμπρές πλέον χριστιανικές εορτές. Στην προκείμενη περίπτωση ο προχριστιανικός <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">καλοσυνάτος γέρος έλαβε χριστιανικό όνομα και εντάχθηκε στη λαϊκή ψυχή ως αναπόσπαστο μέρος της θρησκευτικότητάς της.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">        Τα ονόματα που έλαβε, είτε του αγίου Νικολάου, είτε του αγίου Βασιλείου δεν είναι  τυχαία. Οι δύο αυτοί σημαντικοί άγιοι της αρχαίας Εκκλησίας μας υπήρξαν μεγάλοι ανθρωπιστές και κοινωνικοί εργάτες της κοινωνίας. Η άσκηση της φιλανθρωπίας από τον άγιο Νικόλαο, επίσκοπο Μύρων της Λυκίας (+340) υπήρξε παροιμιώδης. Το ιερό του συναξάρι είναι γεμάτο από άπειρα περιστατικά πραγματικής βοήθειας των αναξιοπαθούντων ανθρώπων της ευρύτερης περιοχής της επισκοπής του και από άτεγκτους ελέγχους κατά των αδίκων ισχυρών. Για τους πιστούς ορθοδόξους ο άγιος Νικόλαος είναι ο άγιος της καλοσύνης, του ελέους και της φιλανθρωπίας. Αλλά και ο άγιος Βασίλειος (+379) είναι ο κατεξοχήν κοινωνικός θεωρητικός και πρακτικός πατέρας της Εκκλησίας μας. Ολόκληρη η ζωή του υπήρξε ένας συνεχής αγώνας ανακούφισης της ανθρώπινης ένδειας και δυστυχίας. Η περίφημη «Βασιλειάδα» της Καππαδοκίας, έργο ζωής του αγίου και πρότυπο φιλανθρωπικό ίδρυμα για όλες τις εποχές, μαρτυρεί περίτρανα την υπέρτατη προσφορά του κορυφαίου αυτού εκκλησιαστικού άνδρα. Μέσα στη χριστιανική συνείδηση οι δυο αυτοί κοινωνικοί άγιοι πέρασαν ως οι αέναοι χορηγοί κάθε είδους φιλανθρωπίας και γι' αυτό οι προχριστιανικοί μυθικοί διανομείς δώρων στους ανθρώπους αντικαταστάθηκαν από αυτούς.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">         Κατά την γνώμη μου δεν είναι κακό, κατ' αρχήν, να καλλιεργείται μέσα στην  λαϊκή ψυχή και ιδιαίτερα στα παιδιά η ιδέα ότι κάποιος άγιος μοιράζει καλοσύνη και αγαθά στους ανθρώπους. Η σκληρή πραγματικότητα μας κάνει να έχουμε την ανάγκη της  εξωπραγματικής και μεταφυσικής βοήθειας. Ο «Αϊ-Βασίλης» είναι ο «από μηχανής θεός» που νικά τις αντικειμενικές δυσκολίες, όπως είναι η ανθρώπινη ανέχεια, και φέρνει (υποτίθεται) την ευτυχία. Το άσχημο της υπόθεσης είναι πως ο ευτραφής «Αϊ-Βασίλης», όπως εικονίζεται, δεν έχει σχέση με τον ασκητικότατο άγιο Βασίλειο, ο οποίος πέθανε νέος, 49 ετών σκελετωμένος και αποκαμωμένος από την αέναη κοινωνική εργασία και προσφορά. Το χειρότερο δε είναι πως η εμπορευματοποίηση των εορτών των Χριστουγέννων μετέβαλλαν αυτόν τον μυθικό έστω «Αϊ - Βασίλη» σε μέσο διαφήμισης των πάσης φύσεως προϊόντων, όπως οινοπνευματωδών ποτών, ακόμα και … γυναικείων εσωρούχων! <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">        Ζούμε δυστυχώς σε εποχή έντονου καταναλωτισμού. Ύψιστη αξία είναι  πλέον το κέρδος, στο βωμό του οποίου θυσιάζονται τα πάντα. Πίστη στο Θεό, ηθική, σεβασμός της  ανθρώπινης προσωπικότητας είναι παράμετροι υποδεέστεροι της οικονομικής ανάπτυξης, που είναι το υπέρτατο ζητούμενο του σύγχρονου ανθρώπου. Ο σημερινός άνθρωπος επιδιώκει να καλύψει όσο το δυνατόν περισσότερες οικονομικές ανάγκες του, νομίζοντας εσφαλμένα ότι έτσι μπορεί να ικανοποιήσει το υπαρξιακό κενό που έχει στην ψυχή του. Ο Ιησούς Χριστός ο κύριος του κόσμου και της ιστορίας, του οποίου τη θεία Γέννηση εορτάζουμε αυτές τις ημέρες, είναι για εκείνον σχεδόν άγνωστος. Η λυτρωτική Του δωρεά δεν τον αγγίζει καθόλου. Γι' αυτό αρέσκεται σε λυτρωτικά υποκατάστατα όπως είναι ο μυθικός «Αϊ-Βασίλης» των Χριστουγέννων. Αυτός ο «άγιος» του ταιριάζει, διότι είναι πλασμένος κατ’ εικόνα και ομοίωσή του: καταναλωτικός, ανέμελος, απροβλημάτιστος, χαζοχαρούμενος… Είναι ο νέος τύπος - πρότυπο ανθρώπου της «Νέας Εποχής», ο οποίος λανσάρει τον απροβλημάτιστο (ζωώδη) βίο, υποταγμένο στις «επιταγές» των σύγχρονων καιρών και ο οποίος αναγάγει την κατανάλωση ως ύψιστη αξία. Το ευτραφές ξωτικό - καρικατούρα των εορτών, που ακούει στο όνομα «Αϊ – Βασίλης», δείχνει το δρόμο για έναν τέτοιο τρόπο ζωής, επιφανειακά όμορφο και φανταχτερό, κατά βάθος όμως φρικιαστικό και απάνθρωπο, προμηνύοντας το μέλλον του κόσμου ζοφερό και αβέβαιο!</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><a href="http://aktines.blogspot.com/2010/12/blog-post_29.html" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></div></div></div>

Ο Άγιος Βασίλειος του μύθου και της ιστορίας. (Αναφορά στο ομώνυμο ξωτικό - καρικατούρα των εορτών)

  Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (Αναφορά στο ομώνυμο ξωτικό - καρικατούρα των εορτών) ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητ...

Read more »

«Η ισχύς εν τη ενώσει» Άρθρο του Σεβ. Μητρ. Αττικής και Βοιωτίας κ. Χρυσοστόμου

<p><br /></p><div class="content clearfix"><p style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><img alt="IMG 5799040 1" height="640" src="https://www.imab.gr/images/A-2020/IMG_5799040-1.jpeg" width="457" /></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"> <strong>Β</strong>ρισκόμαστε αγαπητοί αδελφοί, στην αρχή ενός τέλους ή αλλιώς -όπως άλλοι έχουν πει- στο τέλος μιας αρχής. Αισθανόμαστε ότι έχουμε φτάσει στο αποκορύφωμα της εκδήλωσης του φαινομένου, που εδώ και καιρό μας  ταλαιπωρεί, σωματικά, ψυχικά, πνευματικά, κοινωνικά, οικονομικά και εθνικά. </span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"><strong> Έ</strong>χουν ακουστεί και έχουν γραφτεί πάμπολλες απόψεις και τοποθετήσεις γύρω από το θέμα, και έχουν καλλιεργηθεί και εκδηλωθεί πολλών ειδών συμπεριφορές, αντιδράσεις και αντιμετωπίσεις απ’ όλους μας. Ο καθένας έχει την άποψή του, το πιστεύω και την ερμηνεία του. Ο καθένας ακολουθεί την προσωπική του γραμμή και στάση απέναντι στην αόρατη αυτή απειλή, και το «καλύτερο», την επιβάλει στους άλλους, κρίνει τους διαφωνούντες μαζί του, άγεται και φέρεται χωρίς σεβασμό, ξεπερνά τα όρια της ελευθερίας του καταστρατηγώντας την ελευθερία των άλλων, κατηγορεί και τελικά εχθρεύεται.   </span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"> <strong>Α</strong>γαπητοί Χριστιανοί, με τη διχογνωμία, την πολυγνωμία, την πολυγνωσία, την παντογνωσία και κοινώς την «ξερολίαση» που διακρίνει κάποιους, το μόνο που έχουμε καταφέρει είναι το … «τελικά εχθρεύεται». Είναι αυτό που σίγουρα θα έπρεπε να έχουμε αποφύγει. </span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"> <strong>Κ</strong>άποιοι πιστεύουν στις συνωμοσιολογίες, κάποιοι αδιαφορούν, κάποιοι είναι σχολαστικά συνεπείς στην τήρηση των μέτρων. </span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"> <strong>Η</strong> πολυγνωμία που έχει αναπτυχθεί, έχει δημιουργήσει πρόβλημα και στο χώρο της Εκκλησίας, στις ενορίες και τους Ιερούς Ναούς. Οι διάφορες απόψεις προέρχονται από κληρικούς και λαϊκούς με καλοπροαίρετη επιμονή ένθεν και ένθεν. «Γιατί  η Εκκλησία να δεχθεί τα μέτρα της πολιτείας και να κλείσουν οι Ιεροί Ναοί;». «Γιατί να μην εκκλησιάζεται το ποίμνιο, αφού είναι όλα ψέματα και δεν υπάρχει κορονοϊός;», ισχυρίζονται κάποιοι που παράλληλα δείχνουν είτε να αδιαφορούν, είτε φέρονται με προκλητικότητα. Άλλοι πάλι, σέβονται και τηρούν τα μέτρα ασφαλείας, και είτε αναγκάζονται να «υποφέρουν» από την χωρίς προστασία συμπεριφορά των συνανθρώπων τους, είτε την αντικρούουν με επιθετικότητα και κατηγορίες για ανευθυνότητα. Κι έτσι δημιουργούνται οι διαφωνίες και οι αλληλοκατηγορίες μεταξύ των Χριστιανών και τελικά, ο διχασμός. Η Εκκλησία μας είχε και έχει σκοπό και προορισμό για τις ψυχές των ανθρώπων την Θέωση. Είναι ποτέ δυνατόν η Εκκλησία ως Θεοσύστατος Οργανισμός, είτε να κάνει την «αστυνομία», είτε να «αδιαφορεί» για το παγκόσμιο κακό που τόσο ραγδαία έχει εξαπλωθεί ανάμεσά μας;</span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"> <strong>Ά</strong>παντες οι διοικούντες στην Εκκλησία, είμαστε σε δύσκολη θέση. Βιώνουμε με υπομονή καταστάσεις που δεν ταιριάζουν στο χώρο μας, δεν ταιριάζουν στον πιστό λαό του Θεού και ουδεμία σχέση έχουν με τη ζωή της Εκκλησίας. </span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"><strong> Ε</strong>ιδικά σήμερα, δεν υπάρχουν περιθώρια για διαφωνίες. Δεν υπάρχει χρόνος για συζητήσεις ατέρμονες που τελικά μας απομακρύνουν. Πάγωσαν σχέσεις, ψυχράνθηκαν φιλίες, δημιουργήθηκαν ψευτο-συμπάθειες, ψευτο-ταυτίσεις, μικρο-συσπειρώσεις και μικρο-ομαδούλες βασιζόμενες στις εξελίξεις κορονοϊού και των εμβολίων. </span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"> <strong>Ε</strong>ίτε οι μεν, είτε οι δε μπορούν να παραμείνουν και να επιμείνουν στα προσωπικά τους «πιστεύω». Να ταυτίζονται με όσους επιθυμούν και να αγαπούν κατά το δοκούν. Εμείς, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί όμως έχουμε ένα «Πιστεύω» και είναι κοινό από αρχαιοτάτων χρόνων. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία που αξιώνει πρωτίστως την ενότητα των μελών του Σώματός του Χριστού, την πραότητα, τον αλληλοσεβασμό, την ελευθερία την προσωπική και του συνανθρώπου, δεν χωρά ο διχασμός.</span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"> <strong>Κ</strong>αθήκον και ιερά υποχρέωση λοιπόν όλων μας είναι να έρθουμε εις εαυτόν, σε επίγνωση, και κατόπιν να προσεγγίσουμε συνειδητά πλέον τον Άρχοντα της Πίστεώς μας.</span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"> <strong>Ε</strong>πιτακτική ανάγκη είναι να γυρίσουμε πίσω τις σελίδες της εκκλησιαστικής ιστορίας και να δούμε, πώς οι Άγιοι, οι μάρτυρες και οι αληθιν οί Χριστιανοί αντιμετώπισαν παρόμοια προβλήματα και πανδημίες. Προφανώς και ήταν όλοι ενωμένοι, ήταν όλοι αγαπημένοι. Ήταν όλοι έτοιμοι -και κατά το δυνατόν καθαροί- προσέρχονταν στο Ποτήριο της Ζωής και εν συνεχεία προχωρούσαν στο μαρτύριο.</span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"> <strong>Δ</strong>εν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Χριστιανοί που λέγεται ότι ανήκουν στους «συνωμοσιολόγους», ή εκείνοι που αγωνίζονται να τηρούν τα μέτρα ασφαλείας, τις περισσότερες φορές κινούνται καλοπροαίρετα και με καλή πρόθεση. Όλοι μιλούν για το καλό όλων μας. Όλοι επιθυμούν το καλό όλων, και σίγουρα κανείς δεν θέλει να βλάψει τον άλλο. Κι εδώ φαίνεται η κρυφή αγάπη που έχουμε μέσα μας, όσο παράξενο κι αν ακούγεται αυτό. Όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι εκδήλωση και έκφραση αγάπης.</span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"> <strong>Α</strong>ν όλοι μαζί ενώσουμε αυτή την αγάπη που ο καθένας έχει στον εσώψυχο κόσμο του, και που ποικιλοτρόπως εκδηλώνεται, πόσο δυνατοί θα είμαστε! Πόσο εύκολα θα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε όλους, όσοι μας επιβάλλονται, μας εξαπατούν και μας εμπαίζουν.</span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"><strong> Ι</strong>διαιτέρως αυτές τις άγιες ημέρες που έρχονται τα Χριστούγεννα και που θα γιορτάσουμε την Μητροπολιτική εορτή του Χριστιανισμού, έχουμε την ανάγκη να είμαστε ψυχικά ενωμένοι, με περισσότερη καρδιακή προσευχή προς Εκείνον ζητώντας Του να απαλλαγεί η ανθρωπότητα από αυτούς που παραβιάζουν την ελευθερία μας.</span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"><strong> Η</strong> ανθρωπότητα θα ελευθερωθεί από κάθε κακό, όταν εμείς καταφέρουμε να είμαστε, στο όνομα του Θεού, ενωμένοι, εφαρμόζοντας και βιώνοντας το «η ισχύς εν τη ενώσει».</span></span></p><p><span style="font-family: "times new roman", times;"><span style="font-size: large;"><br /></span></span></p><p style="text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: times new roman, times; font-size: large;"><a href="https://www.imab.gr/index.php/latest-news/2050-i-isxys-en-ti-enosei-arthro-tou-sev-mitr-attikis-kai-voiotias-k-xrysostomou" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></p></div>

«Η ισχύς εν τη ενώσει» Άρθρο του Σεβ. Μητρ. Αττικής και Βοιωτίας κ. Χρυσοστόμου

  Β ρισκόμαστε αγαπητοί αδελφοί, στην αρχή ενός τέλους ή αλλιώς -όπως άλλοι έχουν πει- στο τέλος μιας αρχής. Αισθανόμαστε ότι έχουμε φτάσει ...

Read more »

«ΟΥΚ ΗΝ ΑΥΤΟΙΣ ΤΟΠΟΣ»

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVn4eOQ6uNRb63YimnnWJLkBt2D2CXkvDwqUirkkPZ_UWWnqLa8Rz0MtgMZ8FE_5Gj33YasiRqgYRXjumEFFYL2o0IS4SS17pG_aKFTKBl2zM5yh1pK7TSgYko_EijbW4nSxgaZWd0/s603/gennisi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="603" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjVn4eOQ6uNRb63YimnnWJLkBt2D2CXkvDwqUirkkPZ_UWWnqLa8Rz0MtgMZ8FE_5Gj33YasiRqgYRXjumEFFYL2o0IS4SS17pG_aKFTKBl2zM5yh1pK7TSgYko_EijbW4nSxgaZWd0/w640-h424/gennisi.jpg" width="640" /></span></a></div><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /> <strong style="color: maroon; text-align: center;">«Οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι»</strong></span><p></p><p class="has-text-align-center" style="text-align: center;"><span style="color: navy;"><strong><span style="font-family: times; font-size: large;">τοῦ Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη</span></strong></span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">.                      Τότε δὲν θέλησαν οἱ ἄνθρωποι τῆς Βηθλεὲμ καὶ τὰ πανδοχεῖα της ν’ ἀνοίξουν τὴν πόρτα τους καὶ νὰ ὑποδεχτοῦν τὸν <strong>Οὐράνιο ἐπισκέπτη</strong>. Ξένος ὁ ἐρχόμενος Χριστός, πού ὅμως ὁ Ἴδιος εἶναι ἡ παγκόσμια ξενία, ἀφοῦ στὴ Σάρκα πού προσέλαβε φιλοξενεῖ ὅλο τὸν κόσμο. Σήμερα ὑπάρχουν τόποι ἀφιερωμένοι στὸν σαρκωμένο Θεό, στὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό. Ἂν κάθε ναὸς καὶ ξωκκλήσι λογίζεται, καὶ εἶναι, μία ὁρατὴ φάτνη τοῦ Χριστοῦ, ὑπάρχουν δεκάδες χιλιάδες τόποι τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι βεβαίως ὁ Χριστὸς καὶ ἡ <strong>οὐ – τοπία</strong>, ἀλλ᾽ εἶναι καὶ ὁ <strong>τόπος</strong>. Οὐ – τοπία ὡς Θεός. Δὲν χωράει ὁ Θεὸς σὲ ἕνα τόπο. Ὡς ἄνθρωπος ὅμως εὐδόκησε νὰ ταπεινωθῆ, νὰ μπῆ στὰ ἀνθρώπινα μέτρα καὶ νὰ βρίσκεται καὶ σὲ ἕνα τόπο, εἴτε ὁ τόπος αὐτὸς εἶναι ἕνας Ναός, εἴτε εἶναι μία σύναξις, εἴτε εἶναι μία εὐσεβὴς καρδιά.<br />.                      Ἄρα δὲν μποροῦμε νὰ ἐπαναλάβουμε γιὰ τὰ σύγχρονα Χριστούγεννα τὸ «ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι» (Λουκ. β´ 7). Ἐκεῖνος ἔχει τὸν τόπο Του, τὸν συγκεκριμένο, ἂν θέλετε, τόπο, τὸ Ναό Του, ποὺ συνάγεται τὸ σῶμα Του, οἱ πιστοὶ μαθητές Του. Γιὰ τὴν λαχτάρα τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν τῆς Πατρίδας μας μποροῦμε νὰ ποῦμε, ὅτι ὁ συγκεκριμένος τόπος τοῦ Χριστοῦ εἶναι δυστυχῶς ἀπροσπέλαστος. Τόπος ὑπάρχει· <strong>τρόπος</strong> νὰ προσέλθουν «ὅσοι πιστοὶ» στὸν ἱερὸ τόπο δὲν ὑπάρχει.</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">• Μᾶς λένε, ὅτι μποροῦμε νὰ κάνουμε Χριστούγεννα καὶ μὲ κλειστὲς τὶς ἐκκλησίες. Νὰ ἀνοίξουμε διάπλατα τά <strong>φυλλοκάρδια</strong> τῆς ὕπαρξής μας, γιὰ νὰ γεννηθῆ ὁ δι’ ἡμᾶς σαρκωθείς. Ἀσφαλῶς ἡ καρδιὰ μας εἶναι ὁ πιὸ εὐλογημένος γιὰ τὸν καθένα τόπος τοῦ Χριστοῦ. Μὰ ὁ πιστὸς δὲν θέλει τὸν Χριστὸ μόνο ὡς ἱερὸ βίωμα τῆς καρδιᾶς του. Τὸν θέλει καὶ <strong>Οἰκοδεσπότη</strong> τοῦ μεγάλου Δείπνου. Δὲν Τὸν θέλει μόνο ὡς συναίσθημα. Τὸν θέλει καὶ ὡς «τροφὴν τοῦ παντὸς κόσμου». Δὲν Τὸν θέλει μοναχικά. Τὸν θέλει καὶ ἐκκλησιαστικά. Τὸν θέλει καὶ στὸ <strong>Εὐχαριστιακό</strong> Του τραπέζι.</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Ὁ Χριστός, σὲ ἀντίθεσι μὲ ὅσους καὶ ὅσα ἐμποδίζουν τὸν ἐκκλησιασμό μας, θὰ μᾶς προσκαλῆ, λέγοντας: «Καὶ ἔτι τόπος ἐστὶν» (Λουκ. ιδ’ 22). Ὄχι γιὰ 1, ὄχι γιὰ 9, ὄχι γιὰ 15, ὄχι γιὰ 25, ὄχι γιὰ 50, ἄλλα γιὰ ὅλους…</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">• Βέβαια οἱ συνθῆκες μὲ ἀφορμὴ τὸν κορωνοϊὸ δὲν ἐπιτρέπουν <strong>συνωστισμοὺς</strong> σ’ ὁποιοδήποτε τόπο, ἀκόμα καὶ στὸ Ναό. Αὐτὸ τὸ δέχονται οἱ πιστοί, ὄχι μόνο ὡς ὑπακοὴ στοὺς λοιμωξιολόγους καὶ ὡς <strong>ἐφαρμογὴ</strong> τῶν ὑγειονομικῶν μέτρων, ἀλλά καὶ ὡς δεῖγμα <strong>ἀγάπης</strong>. Γιὰ τὸν ἰὸ τῆς παρούσης πανδημίας δὲν ὑφίσταται τόπος ἄβατος!</span></p><p><span style="color: maroon;"><strong><span style="font-family: times; font-size: large;">Στὸ ἕνα ἄκρο, λοιπόν, βρίσκονται ὅσοι ἀρνοῦνται νὰ τηρήσουν τὰ ὑγειονομικὰ μέτρα. Στὸ ἄλλο ὅσοι κλείδωσαν τοὺς Ναούς, ἢ τώρα τοὺς ἀνοίγουν γιὰ ἐλαχίστους γιὰ τὶς μεγάλες γιορτές.</span></strong></span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">• Μερικοὶ κατηγοροῦν τὴ διοίκησι τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι δὲν «ξεσηκώνεται», νὰ κηρύξη «ἐπανάστασι». <strong><span style="color: maroon;">Πιθανὸν νὰ μὴ καταλαβαίνουν οἱ «θερμόαιμοι» καὶ ἀπερίσκεπτοι, ὅτι σὲ μία περίοδο πού οἱ ΜΕΘ ἦσαν (ἢ καὶ εἶναι) γεμᾶτες, δὲν πρέπει ἢ Ἐκκλησία νὰ ζητήση χαριστικὴ μεταχείρισι.</span></strong></span></p><p><strong><span style="color: maroon;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></span></strong></p><p style="text-align: right;"><strong><a href="https://christianvivliografia.wordpress.com/2020/12/30/%ce%bf%e1%bd%90%ce%ba-%e1%bc%a6%ce%bd-%ce%b1%e1%bd%90%cf%84%ce%bf%e1%bf%96%cf%82-%cf%84%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%82/" target="_blank"><span style="color: #2b00fe; font-family: times; font-size: large;">ΠΗΓΗ</span></a></strong></p>

«ΟΥΚ ΗΝ ΑΥΤΟΙΣ ΤΟΠΟΣ»

  «Οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι» τοῦ Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη .                      Τότε δὲν θέλησαν οἱ ἄνθρωποι τῆς Βηθλεὲμ καὶ τὰ παν...

Read more »

Να μη χάσουμε το μέτρο…

<p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <img alt="" data-original-height="467" data-original-width="700" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZFncedtczqmVnTcG9C_p33skivO-SYJ2FTY9lFiaDzNWOHPTy0Ok5fQxOz5wBt1iRY_ufaJohJ4XPF5alTUcA3OA44UvvBYbQykOVpoj0i5BrNpJc4KoHEqqZBtGDyxjeC7toB_ZfdQyS/w640-h426/image.png" style="text-align: center;" width="640" /></span></p><h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"></h3><div class="post-header"><div class="post-header-line-1"></div></div><div class="post-body entry-content" id="post-body-6459222104341189098" itemprop="description articleBody"><p style="text-align: center;"></p><p></p><p align="center" class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Να μη χάσουμε το μέτρο…<o:p></o:p></span></span></b></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><a href="http://aktines.blogspot.com/"><span style="color: windowtext;">Στέφανος  Κισιώτης</span></a>,</b> θεολόγος<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Εόρτια περίοδος των Χριστουγέννων. «Άνοιξαν» οι εκκλησίες με περιορισμένο αριθμό πιστών. Το «σταγονόμετρο» ήταν το χρήσιμο  εργαλείο για την καταμέτρηση των πιστών από το εντεταλμένο «όργανο» που έπρεπε να κάνει «επίσκεψη» ιεροπρεπή… Ήρθε, είδε και κράτησε σημειώσεις… Η παρουσία του εξυπηρετούσε και την «ψυχολογία». Πώς το λέγαμε παλιά; «κάτσε φρόνιμα, γιατί θα φωνάξω τον χωροφύλαξ»!! Αρχίζουμε και χάνουμε το μέτρο… αλλά και την ουσία. Είναι φανερό πως κάτι ενοχλεί με αυτή τη συμπεριφορά. Το αντιλαμβάνονται όλοι. Υπάρχει έλλειμμα ελευθερίας, αξιών και πιστευμάτων. </span></p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><a name="more"></a></span><p></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Γίνεται προσπάθεια να ασκηθεί έλεγχος  από τα καθιερωμένα μέσα. Και κάπου εκεί δίπλα βρίσκονται για να βοηθήσουν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και αποπροσανατολισμού. Κι ακούς ειδήσεις ενορχηστρωμένες και πανομοιότυπες, ομαδικούς «πυροβολισμούς» από τα υπάρχοντα δημοσιογραφικά κέντρα. Κι από το πολύ πες-πες, κάτι μένει. Σίγουρα ο φόβος απλώνεται στο λαό, στους πολίτες. Αυτή την γιορτινή περίοδο, δεν βλέπεις πρόσωπα χαρούμενα στους δρόμους. Οι άνθρωποι είναι «σφιγμένοι». Η ανασφάλεια κυριαρχεί. Πιο ασφαλές είναι να πειθαρχείς χωρίς όρια, χωρίς σκέψη, χωρίς υποθετικά… Σύγχρονο αποδεικτικό στοιχείο η επίθεση, αυτές τις άγιες μέρες, στην Θεία Κοινωνία!! Βλέπεις δημοσιογράφους να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, να σκίζουν τα ρούχα τους, κατά την λαϊκή έκφραση, ακούγοντας ότι κάποιοι πιστοί πήγαν να Κοινωνήσουν. Ή ότι κάποιος παπάς κοινώνησε  μικρά παιδιά… Και ο χαφιές «της διπλανής πόρτας», παλιό επάγγελμα στα ελληνικά δρώμενα ανά τους αιώνες, που μάλλον τώρα ανήκει στον «προοδευτικό» χώρο, να εξυμνείται ως υπηρέτης – υπερασπιστής της υγείας του λαού… Δεν χρειάζεται να κάνουμε συνειρμούς πάνω  σ’ αυτές τις «ειδήσεις». Οι δημοκράτες έζησαν λίαν πρόσφατα στο πετσί τους αυτές τις συμπεριφορές, αλλά και τις συνέπειές τους…<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Χριστούγεννα, λοιπόν, και φέτος, το σωτήριον έτος 2020 μ. Χ. Αυτό το  μ. Χ. πολύ ενοχλεί!! Πώς, όμως, να το διαγράψεις; Είναι ιστορικό ντοκουμέντο!!        <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Στην Ορθόδοξη πατρίδα μας, ενώ στα εξωτερικά ζητήματα της ζωής συμβαίνουν αυτά που περιγράψαμε και χάσαμε το μέτρο, στα εσωτερικά της Εκκλησίας όλα λειτουργούν σε πλήρη συνέχεια, ως Παράδοση, όταν Λειτουργούν οι ναοί. Οι ύμνοι μάς καλούν «να δούμε πού γεννήθηκε ο Χριστός». «Να ακολουθήσουμε το αστέρι των Μάγων». Να συμψάλλουμε μαζί με τους Αγγέλους τον ουράνιο ύμνο, που είναι μαζί και δοξολογία προς τον Θεό, που καταδέχθηκε  να περιβληθεί την ανθρώπινη φύση. Αλλά και μαζί με τους Ποιμένες να πλησιάσουμε το Σπήλαιο και να δούμε στην Φάτνη τον ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού. Γράφει ο ποιητής:<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Δεύτε ίδωμεν πιστοί, πού εγεννήθη ο Χριστός.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ακολουθήσωμεν λοιπόν, ένθα οδεύει ο Αστήρ, <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">μετά των Μάγων ανατολής των Βασιλέων. <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Άγγελοι υμνούσιν ακαπαύστως εκεί, Ποιμένες αγραυλούσιν,<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> ωδήν επάξιον, Δόξα εν υψίστοις λέγοντες, τω σήμερον <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">εν Σπηλαίω τεχθέντι εκ της Παρθένου και Θεοτόκου,<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας». <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Και οι ύμνοι μεγαλόπρεποι, αρμονικοί, αποκαλυπτικοί και καθοδηγητικοί, μας χειραγωγούν προς το Σπήλαιο. Ο Ρωμανός ο μελωδός μας επισημαίνει, «εκεί Παρθένος τεκούσα  βρέφος, την δίψαν έπαυσεν ευθύς, την του Αδάμ και του Δαυίδ». Δηλ. αυτό που αναζητούσαν οι άνθρωποι  μέσα στους αιώνες∙ αυτό για το οποίο «δίψαγαν»∙ την λύτρωση, την σωτηρία, την ολοκλήρωση, την θέωση… την βρήκαν «ένδον του Σπηλαίου»… «ού ετέχθη παιδίον νέον, ο προ αιώνων Θεός». Κι ακόμη μας υπενθυμίζει ο μελίρρυτος ποιητής ότι: «Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει…». Αλλά κι ο Κοσμάς ο μελωδός μας συνεγείρει καλώντας όλους να συμψάλλουμε: «Χριστός γεννάται, δοξάσατε…». Κι ακολουθεί ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός επισημαίνοντας: «Έσωσε λαόν θαυματουργών Δεσπότης, υγρόν θαλάσσης κύμα χερσώσας πάλαι…». Και στην ερώτηση που τίθεται: Πότε συνέβησαν αυτά; Έρχεται πρόθυμα και μας ενημερώνει η Κασσία η μοναχή γράφοντας: «Αυγούστου μοναρχίσαντος επί της γης…»∙ τότε, στα χρόνια που ήταν μονάρχης στον κόσμο ο Καίσαρας Αύγουστος.   <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Αλλά και πολλοί άλλοι ποιητές Έλληνες ή ελληνόφωνοι έγραψαν ποίηση υμνώντας το γεγονός της Θείας Γέννας. Κι ο λόγος τους πλούσιος, μοναδικός, υψηλός σε νοήματα και σε μέτρα ποιητικά, μένει υπηρετικός της Ορθόδοξης Θεολογίας μέσα στους αιώνες. Και η μουσική απόδοσή τους πολυποίκιλη και εκφραστική. Όπου τελικά, βιώματα πνευματικά, χαρίσματα ποιητικά, δάκρυα κατανύξεως και κυρίως Άκτιστη Χάρη συνθέτουν την Ορθόδοξη Λατρεία…<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Κι εμείς οι πιστοί, οι ελάχιστοι, γινόμαστε φορείς  και πνευματικοί αχθοφόροι, κρατώντας στους ισχνούς ώμους μας, αυτή την τεράστια Παράδοση… Όπου στους ναούς μας ζούμε ή καλύτερα συζούμε τα μέγιστα αυτά γεγονότα μαζί με τους Αγίους μας, οι οποίοι ιστορούνται στους τοίχους των Εκκλησιών και στα εικονοστάσια, δίνοντας χαρά και λάμψη φωτός ουρανίου στα ασκητικά τους πρόσωπα. Κι όλοι μαζί ως Εκκλησία, ως Σώμα Χριστού, ζούμε και βιώνουμε στο μέτρο που πιστεύουμε, ό,τι οι αιώνες μάς κληρονόμησαν ως θησαυρό πολύτιμο και μοναδικό. Και καλούμαστε με όσα συμβαίνουν γύρω μας, να κρατήσουμε αυτόν τον θησαυρό, την  Παράδοσή μας, χωρίς να χάσουμε το μέτρο και την ουσία…<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Και είναι εύκολο  και επικίνδυνο  να ευτελίσουμε  το μεγάλο και υψηλό της Ορθόδοξης Θεολογίας και Ζωής, αν πέσουμε στον πειρασμό και αποδεχτούμε αυτό που ονομάζεται <b>εκκοσμίκευση</b>. Γιατί έχει αρχίσει αυτό το υπέροχο χριστουγεννιάτικο πνευματικό κλίμα να αλλοιώνεται  μέσα από τα πολλά  δυτικά χριστουγεννιάτικα στοιχεία  που εισρέουν  στην Πατρίδα μας με πολλούς τρόπους. Έτσι βλέπουμε μπαλίτσες πολύχρωμες να κρεμιούνται στους πολυελαίους ή πάνω ή αριστερά και δεξιά της Ωραίας Πύλης του Ιερού. Ακόμη ολόκληρα χριστουγεννιάτικα δένδρα στολισμένα να βρίσκονται μέσα στους ναούς. Ή φωτάκια γύρω από την εικόνα της Γεννήσεως, αλλά και φάτνες με ολόκληρη την παχυλή υλικότητα που εκφράζουν… μετατρέποντας τον κατανυκτικό Ορθόδοξο ναό σε βιτρίνα καταστήματος!! Έτσι στέλνεται λάθος μήνυμα στους πιστούς για το περιεχόμενο της Εορτής και τον τρόπο εορτασμού της. Όλα μοιάζουν εύκολα, επιδερμικά, συναισθηματικά, ξεκομμένα από το Ορθόδοξο βίωμα και την γνήσια κατάνυξη που δημιουργούν οι Ορθόδοξες ακολουθίες των Ημερών. Όμως το πιο επικίνδυνο είναι ότι αυτά συμβαίνουν με τις «ευλογίες»  αυτών που έπρεπε να κρατούν την Ορθόδοξη Παράδοση μακριά από τα κοσμικά - δυτικά στοιχεία… Έτσι που πάμε, μπορεί σε λίγα χρόνια να εντάξουμε στην ακολουθία του όρθρου των Χριστουγέννων και την «Άγια νύχτα»…!!!<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Αν κάνουμε μια περιήγηση μέσω του διαδικτύου στις διάφορες μητροπόλεις, θα διαπιστώσουμε την αλήθεια των όσων περιγράφουμε. Το ίδιο θα αποδειχθεί, αν επισκεφτούμε ναούς αυτήν την περίοδο. <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Εδώ χρειάζεται ο πνευματικός «χωροφύλαξ», για να ελέγξει τα πράγματα και να επαναφέρει την τάξη. Για τα Ορθόδοξα Εκκλησιαστικά δεδομένα ο χειρότερος σύμβουλος επισκόπων και ιερέων είναι ο <b>υποκειμενισμός </b>συνδυασμένος με την<b> εκκοσμίκευση</b>. Τότε πραγματικά χάνεται το μέτρο και η ουσία. Δια τούτο πρόσχωμεν.   \</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: right;"><a href="http://aktines.blogspot.com/2020/12/blog-post_820.html" target="_blank"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΗΓΗ </span></b></a><span style="font-size: 12pt;"><o:p></o:p></span></p></div>

Να μη χάσουμε το μέτρο…

  Να μη χάσουμε το μέτρο… Στέφανος  Κισιώτης , θεολόγος Εόρτια περίοδος των Χριστουγέννων. «Άνοιξαν» οι εκκλησίες με περιορισμένο αριθμό πι...

Read more »

ΑΡΣΕΝΙΟΥ Κ. ΚΟΜΠΟΥΓΙΑ - ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (ΜΕΡΟΣ Β΄ 2.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUkCDrQDWHNvX4mHyEl7rx6DLKay5Ea2t1rzdv4mbqEn6mL7fV0hZi6S8bm-ttCjVvepWhNq0nh69ao8TBkasA_AgaFY9W5GDv2UMYPlUfmyBP-_3cJtvbXCyeqlyBpFcsuMRYO5Gc-5w/s1600/%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%2584.jpg" imageanchor="1" style="font-size: large; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1600" data-original-width="1029" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUkCDrQDWHNvX4mHyEl7rx6DLKay5Ea2t1rzdv4mbqEn6mL7fV0hZi6S8bm-ttCjVvepWhNq0nh69ao8TBkasA_AgaFY9W5GDv2UMYPlUfmyBP-_3cJtvbXCyeqlyBpFcsuMRYO5Gc-5w/w413-h640/%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%2584.jpg" width="413" /></a></div><p><span style="font-family: times;"> </span></p><p style="text-align: justify;"><span style="font-family: times;"><span style="font-size: large;"></span></span></p><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><br /></span></span><p></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;"></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><span lang="el-GR"><b>Η </b></span><b> ἵδρυσις τοῦ κράτους τοῦ Ὶσραὴλ καὶ ἢ κατάληψις τῆς </b><span lang="el-GR"><b>“Ιερουσαλὴμ</b></span></span></span></div><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τὸ ὅτι <span lang="el-GR">ευρισκόμεθα</span> ἴσως εἰς τὰς παραμονὰς τῆς <span lang="el-GR">συντε</span>λείας τοῦ κόσμου, δὲν εἶναι μόνον ἣ γνώμἡ τῶν πολλῶν <span lang="el-GR">Πατέρων</span> τῆς ᾿<span lang="el-GR">Εκκλησίας</span>, κατὰ τοὺς ὁποίους αὕτη θὰ γίνῃ τὸν <span lang="el-GR">ἕβδομον</span> αἰῶνα, δηλαδὴ τὴν <span lang="el-GR">ἑβδόμην</span> <span lang="el-GR">χιλιετηρίδα</span> ἀπὸ ᾽<span lang="el-GR">Α</span>δάμ, <span lang="el-GR">κ</span>αὶ μάλιστα εἰς τὸ μέσον αὐτῆς, ποὺ εἶναι τὸ 2.000 <span lang="el-GR">περίπου</span>. Εἶναι ταυτοχρόνως καὶ διάχυτος γνώμη παρὰ τῷ <span lang="el-GR">ἁπλοίκῷ</span> λαῷ, ἀλλὰ καὶ μεταξὺ πολλῶν ἐπιστημόνων, ὡς <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ξένων <span lang="el-GR">κ</span>οσμικῶν ἀνθρώπων <span lang="el-GR">κ</span>αὶ συγγραφέων. <span lang="el-GR">Ε</span>ἷς ἐξ αὐτῶν, ὁ ᾿Αμερικανὸς <span lang="en-US">Henry Cumbnik</span> εἰς τὸ πολύκροτον <span lang="el-GR">βιβλίον</span> τοῦ «Ὃ τρόμος τοῦ <span lang="el-GR">2</span>.000» γράφει: «Πλησιάζει τὸ τέλος τοῦ <span lang="el-GR">κ</span>όσμου. Τὸ ἔτος 2.000 φαίνεται γιὰ πολλοὺς τὸ μοιραῖο τέλος, τὸ ἀδιαπέραστο τεῖχος, πάνω εἰς τὸ ὁποῖον θὰ συγκρουσθῇ ὁ <span lang="el-GR">κ</span>όσμος μας διὰ νὰ <span lang="el-GR">κονιορτοποιηθῇ</span>». ᾿Αλλὰ <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἣ Γαλλὶς ἀρχαιολόγος <span lang="en-US">Souzan Zecemen</span> εἰς <span lang="el-GR">το βιβλίον</span> τῆς ποὺ <span lang="el-GR">τ</span>μ<span lang="el-GR">ή</span>ματα <span lang="el-GR">τ</span>ούτου <span lang="el-GR">ἐδημοσιεύθησαν</span> πρὸ ἐτῶν εἰς τὴν ἐφημερίδα τῶν ᾿Αθηνῶν «Τὸ Βῆμα», γύρω ἀπὸ τὰς ἐρεύνας της εἰς <span lang="el-GR">τ</span>ὰς πυραμίδας τῆς <span lang="el-GR">Α</span>ἰγύπτου, ἰσχυρίζεται, ὅτι ἀνεκάλυψε <span lang="el-GR">κρυπτογραφικὰ</span> γράμματα καὶ ἀριθμοὺς ἐπὶ τῶν πυραμίδων <span lang="el-GR">κ</span>αὶ <span lang="el-GR">η</span>ρμήνευσεν, ὅτι ὁμιλοῦν διὰ τὸ τέλος τῆς <span lang="el-GR">ἀνθρωπότητος</span> γύρω ἀπὸ τὸ ἔτος 2.000.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">᾿Ἐπίσης καὶ ὁ <span lang="el-GR">Ά</span>γγλος συγγραφεὺς <span lang="en-US">Bertrant Rasell</span> εἰς τὸ <span lang="el-GR">βιβλίον</span> του «Τί πιστεύω» καὶ εἰς τὴν σελίδα <span lang="el-GR">220</span> <span lang="el-GR">ἐπικαλεῖται</span> μαρτυρίας ἐρευνητῶν τῶν πυραμίδων τῆς Αἰγύπτου, οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται, ὅτι ἀνεκάλυψαν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ αὐτοὶ <span lang="el-GR">γράμματα</span> <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἀριθμοὺς ποὺ ὁμιλοῦν «πὼς θὰ γίνῃ ἕνας μεγάλος <span lang="el-GR">κ</span>αὶ <span lang="el-GR">τρομακτικὸς</span> πόλεμος, καὶ μετὰ τὴν κατάπαυσιν τούτου <span lang="el-GR">οι </span>Ἰσραηλῖται θὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Παλαιστίνην <span lang="el-GR">κ</span>αὶ θὰ ἱδρύσουν ἴδιον Κράτος, καὶ μετὰ παρέλευσιν μερικῶν ἐτῶν θὰ γίνῃ τὸ τέλος τοῦ κόσμου καὶ ἣ Δευτέρα Παρουσία». ᾿Ιδοὺ <span lang="el-GR">ἀκόμη</span> δύο παραδείγματα ἀπὸ τὰ πολλὰ ποὺ ἔρχονται σὲ φῶς, ποὺ τὸ ἕνα εἶναι ἀπὸ εἰδωλολάτρας ἐπιστήμονας τῆς διαστ<span lang="el-GR">ημ</span>ικῆς τεχνολογίας <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὸ ἄλλο ἀπὸ μία ᾿Ιταλίδα <span lang="el-GR">σκηνοθέτην</span>. <span lang="el-GR">'Ε</span>νταῦθα μεταφέρομεν ἀμφότερα ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Νέα»:</div><div style="text-align: justify;"><span lang="el-GR"><i>«ΕΤΟΣ</i></span><i> 1999 Τ</i><span lang="el-GR"><i>Ο</i></span><i> </i><span lang="el-GR"><i>ΤΕΛΟΣ</i></span><i> Τ</i><span lang="el-GR"><i>ΟΥ</i></span><i> ΚΟΣΜΟΥ». Τὸ ἔχει </i><span lang="el-GR"><i>προβλέψει</i></span><i> καὶ ὁ Νοστράδαμος). ΤΟΚΙΟ Μάρτιος «Πολλὲς χιλιάδες Γιαπωνέζοι, ποὺ πηγαίνουν κάθε μέρα στὴν δουλειά τοὺς, συνεχίζοντας τὸ </i><span lang="el-GR"><i>βιομηχανικὸ</i></span><i> θαῦμα. τῆς </i><span lang="el-GR"><i>Ι</i></span><i>απωνίας ἀναρωτιοῦνται σήμερα, ἃν ὅλος αὐτὸς ὁ κόπος ἀξίζει, ἂν ὁ πολιτισμός μας θὰ ἐξαφανισθῇ σὲ 19 χρόνια. </i></div><div style="text-align: justify;"><i>Οἱ </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>προβλέψεις</i></span><i> τοὺς </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>ξεκίνησαν</i></span><i> ἀπὸ ἕνα ντοκυμανταὶρ ποὺ μετεδόθη πρόσφατα ἀπὸ πὴν τηλεόρασιν. Οἱ θεατὲς εἶδαν δύο εἰδικοὺς νὰ φθάνουν στὸ ἴδιο συμπέρασμα. Ἣ ἀνθρωπίνη ὕπαρξη θὰ σταματήσῃ τὸ ἔτος 1999. Οἱ </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>προβλέψεις</i></span><i> τῶν δύο Γιαπωνέζων ἐπιστημόνων συμπίπτουν μὲ τὶς </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>προβλέψεις</i></span><i> τοῦ Νοστράδαμου, τοῦ </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>Γ</i></span><i>άλλου γιατροῦ (καὶ μοναχοῦ πρὶν 100 χρόνια).</i></div><div style="text-align: justify;"><i>Ὁ </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>καθηγητὴς</i></span><i> ᾿Ιτοκά</i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>β</i></span><i>α, κάνοντας ὑπολογισμοὺς μὲ τὴν </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>β</i></span><i>οήθεια ἑνὸς </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>ἠλεκτρονικοῦ</i></span><i> ὑπολογιστῇ, ἀνεκάλυψε ὅτι τὸ 1999 οἱ πλανῆτες ποὺ περιστρέφονται γύρω ἀπὸ τὸν ἥλιο, θὰ παραταχθοῦν μὲ τέτοιο τρόπο, ὥστε νὰ σχηματίζουν ἕνα σταυρό. Τὸ φαινόμενο αὐτὸ λέει ὁ Γιαπωνέζος καθηγητὴς θὰ συμπέσῃ </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>μ</i></span><i>ὲ τὴν καταστροφὴ τῆς ἀνθρωπότητος, τῆς ἃνθρωπίνης </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>κ</i></span><i>οινωνίας στὴν γῇ» (ἐφημερὶς «Ν</i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>Ε</i></span><i>Α» Τετάρτη </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>5 </i></span><i>Μαρτίου 1980).</i></div></span></span><p></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: times;"><span style="font-size: large;"></span></span></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;"></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;">Τὸ πεῤίεργον αὐτὸ ἀστρονομικὸν φαινόμενον τοῦ 1999 μήπως ἔχει σχέσιν μὲ τὴν <span lang="el-GR">πρόβλεψιν</span> τοῦ <span lang="el-GR">Κυρίου</span>, ὅτι πρὸ τῆς παρουσίας Του θὰ ἐμφανισθῇ ὁ Τίμιος Σταυρός; «Καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ» (Ματθ. ΚΔ 30). Ὁ Κύριος οἶδεν.</span></span></div><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><i><div style="text-align: justify;"><i>«ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙ</i><span lang="el-GR"><i>Α</i></span><i> ΝΕΑ ΚΙΒΩΤΟ ΤΟΥ ΝΩ</i><span lang="el-GR"><i>Ε</i></span><i>»</i></div></i><i><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i>Μία ταινία γιὰ τὴν σύγχρονη ζωη. Ἢ γνωστὴ ᾿</i><span lang="el-GR"><i>Ιταλίδα</i></span><i> </i><span lang="el-GR"><i>σκηνοθέτης</i></span><i> Λίνα Βελτμύλλερ, παρουσιάζει αὐτὲς τὶς ἡμέρες τὴν </i><span lang="el-GR"><i>ν</i></span><i>έα ταινία της. Ἔχει ἕνα περίεργο τίτλο: «Τέλος τοῦ κόσμου στὸ μοναχικό μας </i><span lang="el-GR"><i>κρεβάτι</i></span><i>, μιὰ νύχτα μὲ πολὺ </i><span lang="el-GR"><i>β</i></span><i>ροχή» . Εἶναι ἐνδεχόμενον ὅπως εἶπε νὰ χρειασθῇ, νὰ ἀλλάξῃ τὸν τίτλο, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι </i><span lang="el-GR"><i>σημαντικό</i></span><i>. Δὲν ἀναφέρεται στὸ τέλος τοῦ </i><span lang="el-GR"><i>κ</i></span><i>όσμου μὲ τὴν ἔννοια τοῦ κατακ</i><span lang="el-GR"><i>λυ</i></span><i>σμοῦ ἢ τῆς Δευτέρας </i><span lang="el-GR"><i>Π</i></span><i>αρουσίας. Δὲν ἔχε</i><span lang="el-GR"><i>ι</i></span><i> καμιὰ σχέσ</i><span lang="el-GR"><i>ι</i></span><i> μὲ τὴν </i><span lang="el-GR"><i>θρησκεία</i></span><i>. Εἶναι ἕνα ἔργο ποὺ </i><span lang="el-GR"><i>ἐπισημαίνει</i></span><i> ὅτι ἔχουμε φθάσε</i><span lang="el-GR"><i>ι</i></span><i> εἰς τὸ χεῖλος τῆς καταστροφῆς... </i><span lang="el-GR"><i>κ</i></span><i>αὶ ἐνῶ πραγματ</i><span lang="el-GR"><i>ικ</i></span><i>ὰ ἔρχεται τὸ τέλος τοῦ κόσμου, ἐμεῖς καθόμαστε στὸ </i><span lang="el-GR"><i>κρεβάτι</i></span><i> μᾶς </i><span lang="el-GR"><i>κ</i></span><i>αὶ </i><span lang="el-GR"><i>παρακολουθοῦμε</i></span><i> ἀμέριμνοι τὴν </i><span lang="el-GR"><i>ἀνθρώπινη</i></span><i> τραγωδία, χωρὶς νὰ κάνουμε τίποτε. Ἔξω </i><span lang="el-GR"><i>β</i></span><i>ρέχει... (ἐφημερὶς «Ν</i><span lang="el-GR"><i>ΕΑ</i></span><i>» 18.1.1978).</i></div></i><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θὰ γεννηθῇ τὸ ἐρώτημα. Μὰ εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ ὅλο<span lang="el-GR">ι,</span> ἄλλοι αἱρετικοί, ἄλλοι εἰδωλολάτραι, νὰ <span lang="el-GR">προβλέπουν</span> κάτι τὸ σωστὸ καὶ ἀλ<span lang="el-GR">ηθ</span>ινό, ἢ ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλεῖ εἰς αὐτοὺς <span lang="el-GR">κ</span>αὶ νὰ <span lang="el-GR">ἀποκαλύπτῃ</span> τὸ Αγιον Πνεῦμα, τὰς <span lang="el-GR">β</span>ουλὰς τοῦ Κυρίου; Μάλ<span lang="el-GR">ισ</span>τα ἠμπορεῖ, διότι «Τὸ Αγιον Πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ<span lang="el-GR">»</span> (Ἰωᾶν. <span lang="el-GR">3-</span>8).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ας ἐνθυμηϑῶμεν ὅτι διὰ τὴν γέννησιν τοῦ Μεσσίου, δὲν ὡμίλησεν ὁ Κύριος μόνον διὰ τῶν Προφητῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ στόματος τῶν μαντείων, <a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/04/blog-post_0.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">τῶν </span></b></a><span lang="el-GR"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/04/blog-post_0.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">σιβυλλῶν</span></b></a>,</span> τῶν πυραμίδων, τῶν σοφῶν τῆς ἀρχαιότητος, κ.ἃ. Εἶναι ὁ λεγόμενος σπερματικὸς λόγος. Καὶ ἐνῶ διὰ τὴν πρώτην παρουσίαν ἐχρησιμοποιήθη ὁ <span lang="el-GR">ἀποκαλυπτικὸς</span> <span lang="el-GR">κ</span>αὶ <span lang="el-GR">σπερματικὸς</span> λόγος, διατί νὰ <span lang="el-GR">ἀποκλείωμεν</span> τὰς <span lang="el-GR">ἀποκαλύψεις</span> τοῦ Κυρίου καὶ διὰ τὴν Δευτέραν Του Παρουσίαν διὰ στόματος ὄχι μόνον τούτων, ἀλλὰ <span lang="el-GR">κ</span>αὶ μέσου τοῦ σπερματικοῦ λόγου, καὶ αὐτῆς τῆς Ὄνου, ὅπως <span lang="el-GR">συνέβη</span> εἰς τὴν Παλαιὰν <span lang="el-GR">Διαϑήκην</span>;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">᾿Εκτὸς λοιπὸν τοῦ ὅτι <span lang="el-GR">κ</span>αὶ <span lang="el-GR">κοσμικοὶ</span> μὴ ὀρθόδοξοι συγγραφεῖς καὶ ἀρχαιολόγοι ἀνησυχοῦν, ἐρευνοῦν καὶ γράφουν, ὅτι πλησιάζει ἢ συντέλεια τοῦ κόσμου, καὶ συγχρόνως διάχυτος πεποίθησις παρὰ τῷ ἁπλοϊκῷ λαῷ ὑπάρχει, ἔρχονται <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὰ ἀνησυχητικὰ σημεῖα τῶν καιρῶν, τὰ ὁποῖα <span lang="el-GR">βεβαιώνουν</span> <span lang="el-GR">κ</span>αὶ δικαιολογοῦν τὰς ἐρεύνας, ὑπονοίας <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἀνησυχίας αὐτάς.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πολλὰ εἶναι τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν, ὡς ἤδη ἀναφέραμεν. Καὶ ἕν ἐκ τῶν <span lang="el-GR">κ</span>υριωτέρων εἶναι ἣ περίεργος προφητεία τοῦ Κυρίου περὶ τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τοῦ <span lang="el-GR">διασκορπισμοῦ</span> τῶν <span lang="el-GR">Ἑβραίων</span> εἰς ὅλα τὰ ἔθνη, ὡς καὶ τῆς ἐπισυναγωγῆς τούτων <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἱδρύσεως ὑπ᾽ αὐτῶν εἰς τὴν παλαιάν των πατρίδα ἰδίου <span lang="el-GR">κ</span>ράτους <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς <span lang="el-GR">ἐπανακτήσεως</span> τῆς πόλεως τῶν ὀνείρων των, τῆς Ἱερουσαλήμ. Συγχρόνως αἱ πυρετώδεις προετοιμασίαι τούτων διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ <span lang="el-GR">κ</span>ατεστραμμένου <span lang="el-GR">μοναδικοῦ</span> Ναοῦ των, τοῦ Ναοῦ τοῦ Σολομῶντος. Καὶ εἶναι τὸ ἰσχυρότερον <span lang="el-GR">σημεῖον</span>, ἐπειδὴ ὁ Κύριος προεφήτευσεν, ὅτι τόσον ἣ περίφημος πόλις των Ἱερουσαλήμ, <span lang="el-GR">ό</span>σον <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὸ ἕθνος των θὰ εὑρίσκωνται ὑπὸ κατοχὴν οὐχὶ ἑνὸς ἔθνους, ἀλλὰ πολλῶν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ διαφόρων ἐθνῶν, μέχρι «πληρωθῶσι <span lang="el-GR">κ</span>αιροὶ ἐθνῶν». ᾿Ιδοὺ ἣ <span lang="el-GR">περίφημος</span> καὶ περίεργος διὰ τοὺς <span lang="el-GR">κ</span>αιρούς μᾶς ἀλλὰ συγχρόνως καὶ ἣ τόσον πολὺ παρε<span lang="el-GR">ρ</span>μηνευθεῖσα ὑπὸ παλαιῶν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἰδίως νεωτέρων <span lang="el-GR">ἑρμηνευτῶν</span> <span lang="el-GR">προφητεία</span> τοῦ Κυρίου:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i>«Πεσοῦνται στόματι μαχαίρας, καὶ αἰχμαλωτισθήσονται εἰς πάντα τὰ ἔθνη, καὶ Ἱερουσαλὴμ. ἔσται πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν, ἄχρι πληρωθῶσι </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>κ</i></span><i>αιροὶ ἐθνῶν» (Λουκ. </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>κ</i></span><i>α΄ 24)</i><i>. </i>Ἢ ὡς ἄνω προφητεία τοῦ Κυρίου ἤρχισε νὰ ἐφαρμόζεται μετὰ τὴν σταύρωσιν Του, κατὰ τὸ 70 μ.Χ., ὁπότε ὕστερον ἀπὸ πενταετῆ <span lang="el-GR">πολιορκίαν</span> τῆς πόλεως <span lang="el-GR">᾿Ιερουσαλὴμ</span> ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ τῶν Ρωμαίων Τίτου, μετὰ ταῦτα αὐτοκράτορος τῆς Ῥώμης, κατελήφθη αὕτη καὶ κατεστράφη τελείως μαζὶ μὲ τὸν <span lang="el-GR">ἱστορικὸν</span> καὶ <span lang="el-GR">μοναδικὸν</span> ναόν, τὸν Ναὸν τοῦ Σολομῶντος, <span lang="el-GR">κ</span>αὶ συγχρόνως τὸν <span lang="el-GR">διασκορπισμὸν</span> τῶν ᾿Ιουδαίων εἰς ὅλον τὸν <span lang="el-GR">κ</span>όσμον. Τὴν <span lang="el-GR">τρομακτικὴν</span> αὐτὴν καταστροφήν, ποὺ προεἶπεν ὁ Κύριος περιγράφει μὲ τὰ μελανώτερα, καὶ <span lang="el-GR">τρομακτικώτερα</span> χρώματα ὁ σύγχρονος ᾿Ιουδαῖος ἱστορικός, ὁ <span lang="el-GR">Φλάβιος</span> ᾿Ιώσηπος, εἰς τὴν «᾿Ιουδαϊκην ᾿Αρχαιολογίαν». Ὃ <span lang="el-GR">᾿Ιώσῆπος</span> σημειώνει, ὅτι ἦτο ἣ ἑορτὴ τοῦ ᾿Ιουδαϊκοῦ <span lang="el-GR">Π</span>ἀσχα. ὅταν ἐξέσπασεν ὁ πόλεμος, καὶ εἶχον συγκεντρωθή ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη περὶ τὸ ἕν <span lang="el-GR">ἑκατομμύριον</span> '<span lang="el-GR">Ε</span>βραϊκοῦ λαοῦ εἰς τὴν <span lang="el-GR">Ἱερουσαλήμ </span>διὰ τὴν ἑορτὴν. Κατὰ τὸ διάστ<span lang="el-GR">ημ</span>α τῆς πολιο<span lang="el-GR">ρκ</span>ίας ὁ ἐχθρὸς συνέλαβε περὶ τὰς <span lang="el-GR">πεντακοσίας</span> χιλιάδας, τοὺς ὁποίους ἐσταύρωσεν, οἱ ὑπόλοιποι ἐθανατώθησαν εἰς <span lang="el-GR">τ</span>ὰς μάχας καὶ οἱ ἄλλοι ἔφαγον ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ἐκ τῆς <span lang="el-GR">τρομακτικῆς</span> πείνης. “Ὅταν <span lang="el-GR">ἐκυριεύθη</span> ἣ πόλις, ὑπῆρχον ἐν αὐτῇ μόνον <span lang="el-GR">ἐνενήκοντα</span> χιλιάδες λαοῦ, τοὺς ὁποίους ἠχμαλώτισε <span lang="el-GR">κ</span>αὶ διεσκόρπισεν εἰς ὅλα τὰ ἔθνη. Καὶ οὕτω συγχρόνως ἣλθεν ἣ κατάρα, τὴν ὁποίαν <span lang="el-GR">ἐπεκαλέσθησαν,</span> τότε μὲν ἐπὶ τῶν <span lang="el-GR">κ</span>εφαλῶν των, ὕστερον δέ, εἰς τὰς ἡμέρας τοῦ Χίτλερ, ἐπὶ τὰ <span lang="el-GR">τέκνα</span> αὐτῶν. Διότι οὗτος ἐθανάτωσε <span lang="el-GR">κ</span>ατὰ τὴν <span lang="el-GR">διάρκειαν</span> τοῦ Παγκοσμίου πολέμου 1940 <span lang="el-GR">-</span>4<span lang="el-GR">5</span> περὶ τὰ ἐξ <span lang="el-GR">ἑκατομμύρια</span> Ἑ<span lang="el-GR">βρ</span>αίους! <i>«Τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ᾽ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>τέκνα</i></span><i> ἢμῶν» (Ματθ. </i><span lang="el-GR" style="font-style: italic;"><i>κ</i></span><i>ζ΄ 25).</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἤρχισε, λοιπόν, ἣ προφητεία τοῦ Κυρίου περὶ τοῦ ᾽Ιουδαϊκοῦ λαοῦ καὶ τῆς πόλεώς των νὰ ἐφαρμόζεται ἀπὸ τότε, διὰ νὰ <span lang="el-GR">ὁλοκληρωθῇ</span> προφανῶς ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ποὺ ὄντως ἔληξεν αὕτ<span lang="el-GR">η</span>, μὲ τὴν <span lang="el-GR">ἐπανάκτησιν</span> τόσον τῆς ἀπολεσθείσης πατρίδος των, ὅσον <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τῆς πόλεώς τῶν “ἱερουσαλ<span lang="el-GR">ήμ</span>. Πλὴν ἣ προφητεία αὐτὴ δὲν παύει νὰ εἶναι δυσερμήνευτος <span lang="el-GR">κ</span>αὶ <span lang="el-GR">παρανοημένη</span>, ὡς πρὸς τὴν ἔννοιαν τῶν τελευταίων <span lang="el-GR">λέξεων</span> τοῦ Κυρίου. Τί δηλαδὴ ἐννοοῦσε ὁ Κύριος μὲ τὰς <span lang="el-GR">λέξεις,</span> ὅτι ἢ πόλις ᾿Ἱερουσαλὴμ θά εἶναι <span lang="el-GR">κ</span>αταπατουμένη ὑπὸ διαφόρων ἐθνῶν «ἄχρι πληρωθῶσι <span lang="el-GR">κ</span>αιροὶ ἐθνῶν»; Τί ἐννοοῦσε <span lang="el-GR">μ</span>ὲ τὸ «ἄχρι πληρωθῶσι <span lang="el-GR">κ</span>αιροὶ ἐθνῶν»;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><span lang="el-GR"><div style="text-align: justify;"><span lang="el-GR">Ε</span>ντεῦθεν αἱ λέξεις τοῦ χωρίου τούτου εἶναι σημεῖον ἀντιλεγόμενον καὶ πηγὴ παρερμηνειῶν. Τὸ χωρίον <span lang="el-GR">τ</span>οῦτο ἀλλος ἀπὸ τὸν <span lang="el-GR">Ι</span>ερὸν Χρυσόστομον δὲν φαίνεται νὰ ἡρμήνευσεν ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς <span lang="el-GR">Πατέρας</span>, καὶ τὸν <span lang="el-GR">Ευσέβιον</span> Καισαρείας.</div></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">᾽Αλλ᾽ ἣ ἑρμηνεία τοῦ ἱεροῦ Πατρός, ἐκ τοῦ <span lang="el-GR">σημερινοῦ</span> ἀποτελέσματος, φαίνεται ὁπωσδήποτε ἐσφαλμένη, διὰ <span lang="el-GR">ν</span>ὰ <span lang="el-GR">ἐπακολουθήσουν</span> ἕτεροι νεώτεροι θεολόγοι μὲ ἄλλας παρερμ<span lang="el-GR">ην</span>είας. Ὁ ἱερὸς Πατὴρ διατείνεται, ὅτι ὁ Κύριος μὲ τὴν ὡς ἄνω προφητείαν ἐννοοῦσε, ὅτι τόσον τὸ <span lang="el-GR">κρ</span>άτος, ὅσον <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὴν πόλιν <span lang="el-GR">Ι</span>ερουσαλ<span lang="el-GR">ή</span>μ, δὲν θὰ <span lang="el-GR">ἐπανακτήσουν</span> ποτὲ μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων οἱ Ἕ<span lang="el-GR">β</span>ραῖοι, οὔτε <span lang="el-GR">βεβαίως</span> <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὸν Ναὸν θὰ <span lang="el-GR">ἀνοικοδομήσουν</span> ποτέ: <i>«οὔτε ἀναστήσεται λοιπὸν ὅ ναός, οὐδὲ εἰς τὴν προτέραν ἐπανήξουσι πολιτείαν... </i><span lang="el-GR"><i>Παρέξομεν</i></span><i> δὲ μάρτυρα τούτων οὖ</i><span lang="el-GR"><i>κ</i></span><i> ἄγγελον, οὖκ ἀρχάγγελον, ἀλλ᾽ αὐτὸν τὸν τῆς οἴκουμένης ἅπάσης Δεσπότην, τὸν Κύριον ἡμῶν </i><span lang="el-GR"><i>᾿Ιησοῦν</i></span><i> Χριστόν. Εἰσελθὼν γὰρ εἷς τὰ </i><span lang="el-GR"><i>Ι</i></span><i>εροσόλυμα καὶ τὸν ναὸν ἰδών, ἔλεγεν ὅτι ἔσται ἡ </i><span lang="el-GR"><i>᾿Ιερουσαλὴμ</i></span><i> πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν πολλῶν, ἕως οὗ πληρωθῶσι καιροὶ ἐθνῶν πολλῶν, τὸν μέχρι συντελείας λέγων χρόνον». «΄Ηρκει μὲν οὖν τὰ εἰρημένα πρὸς ἀπόδειξιν ὑμῖν τοῦ μηδέποτε τὸν ναὸν ἀναστήσεσθαι... τὰ εὐαγγέλια ἀφείς, ἐπὶ τοὺς προφήτας τρέψομαι, οἷς μάλιστα δοκοῦσι πιστεύειν</i><span lang="el-GR"><i>·</i></span><i> καὶ ἀπ᾽ ἔκείνων ποιήσομαι φανερόν, ὅτι οὔτε τὴν πόλιν, οὔτε τὸν ναὸν λοιπὸν ἀπολήψονται»</i>. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ ἱερὸς Πατὴρ <span lang="el-GR">παρατηρεῖ</span>: <span lang="el-GR"><i>«</i></span><i>..οὗτος ὁ Χριστὸς προεῖπεν ὅτι καὶ ὃ ναὸς πεσεῖται καὶ τὰ </i><span lang="el-GR"><i>“Ιεροσόλυμα</i></span><i> ἁλώσεται καὶ οὐκέτι τῶν ᾿Ιουδαίων ἔσται </i><span lang="el-GR"><i>πόλις</i></span><i> ἡ πόλις καθάπερ καὶ πρότερον. Εἶ μὲν οὖν </i><span lang="el-GR"><i>ἔψεύσα</i></span><i>το πάντα ἐκεῖνα καὶ μὴ </i><span lang="el-GR"><i>ἔλαβε</i></span><i> τέλος, ἀπίστει καὶ τούτοις».</i> <i>(</i><span lang="el-GR"><i>Βιβλιοθ.</i></span><i> Ἑλλήνων Πατέρων, τόμος </i><span lang="el-GR"><i>Ε</i></span><i>΄, σελ. </i><span lang="el-GR"><i>1</i></span><i>8</i><span lang="el-GR"><i>)</i></span><i>.</i></div></span></span><p></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><i>«Προστίθεσι δὲ ταῖς αὐτοῦ προρρήσεσι ὃ Σωτὴρ χρόνον <span lang="el-GR">ορίζων,</span> μέχρι τίνος ἔσται ᾿<span lang="el-GR">Ι</span>ερουσαλὴμ πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν λέγει δ᾽ οὖν, "'ἄχρι οὗ πληρωθῶσι καιροὶ ἐθνῶν᾽᾽ οὕτω σημάνας τὴν τοῦ <span lang="el-GR">β</span>ίου συντέλειαν». Ἐ<span lang="el-GR">υσεβίου Περί</span> Θεοφανείας. (Βι<span lang="el-GR">βλιοθ</span>. Ἑλλήνων Πατέρων, τόμος 28ος σελὶς 155). </i> </span></span></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;">Πολλοὶ τῶν συγχρόνων ἑρμηνευτῶν τοῦ εὐαγγελικοῦ χωρίου, προπαντὸς Προτεστάνται, ὡς καὶ μερικοὶ ᾿Ορθόδο<span lang="el-GR">ξ</span>οι, ὑποστηρίζουν τὸ ὅλως ἀντίθετον, ὅτι δηλαδὴ μὲ τὸ «πλήρωμα τῶν ἐθνῶν» ὁ Κύριος ἐννοοῦσε, ὅτι ἢ πόλις Ἰερουσαλῃμ θὰ <span lang="el-GR">κ</span>αταπατῆται, θὰ κατέχεται ὑπὸ διαφόρων ἐθνῶν, <span lang="el-GR">εἰδωλολατρικῶν</span> ἢ ἀκόμη καὶ <span lang="el-GR">χριστιανικῶν,</span> ἕως ὅτου ὅλα τὰ <span lang="el-GR">μη </span>Χριστιανικὰ ἔθνη καὶ τελευταῖον τὸ ᾿Ισραὴλ, ἀσπασθοῦν τὸν Χριστιανισμόν. ᾿Ακόμη μερικοὶ λέγουν καὶ γράφουν, ὅτ<span lang="el-GR">ι</span> ἣ προφητεία τοῦ Κυρίου περὶ τῆς ᾿<span lang="el-GR">Ιερουσαλήμ</span>, «ἔσται πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν», ἐννοοῦσε δῆθεν, ὅτι θὰ <span lang="el-GR">κ</span>αταπατ<span lang="el-GR">ήται</span> αὕτη ὑπὸ ἐθνικῶν, δηλαδὴ εἰδωλολατρικῶν <span lang="el-GR">κ</span>ρατῶν, καί, ὅταν τὴν <span lang="el-GR">καταλάβουν</span> Χριστιανοί, τότε λήγει ἢ προφητεία τοῦ <span lang="el-GR">Κ</span>υρίου. Καὶ τὸ ἀκόμη χειρότερον, οὗτοι ἰσχυρίζονται, ὅτι δ<span lang="el-GR">ή</span>θεν <span lang="el-GR">οι Εβραίοι </span>θεωροῦνται ἐθνι<span lang="el-GR">κοί, </span>εἰδωλολάτραι!</span></span></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;"></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;">Ἑπομένως ἣ προφητεία τοῦ Κυρίου περὶ ἀπελευθερώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ εἰς τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν δὲν ἔληξε μὲ τὴν ὑπὸ τῶν ᾿<span lang="el-GR">Εβραίων</span> <span lang="el-GR">κατάληψιν</span> <span lang="el-GR">κ</span>αὶ <span lang="el-GR">ἐπανάκτησιν</span> <span lang="el-GR">της</span> πόλεως, ἐπειδὴ <span lang="el-GR">δ</span>εν <span lang="el-GR">ἠλευθερώθη</span> ὑπὸ χριστιανῶν ἀλλὰ ὑπὸ <span lang="el-GR">των Εβ</span>ραίων, ποὺ εἶναι δῆθεν εἰδωλολάτραι! Ἢ γνώμη, ὅτ<span lang="el-GR">ι </span>οἱ “<span lang="el-GR">Εβ</span>ραῖοι εἶναι εἰδωλολάτραι, ἐπειδὴ δὲν εἶναι χριστιανοί, εἶναι λίαν ἐσφαλμένη, διότι ὁ <span lang="el-GR">Ἑβραϊκὸς</span> λαὸς ἔχει τὴν ᾿Αγίαν <span lang="el-GR">Γ</span>ραφην, τὴν ὁποίαν ἔχομεν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἡμεῖς ἐν χρήσει, καὶ ἣ ὁποία εἶναι πρόδρομος τοῦ <span lang="el-GR">Ἐυαγγελικοῦ</span> Νόμου καὶ τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος διεκήρυξε, <i>«Μ</i><i><span lang="el-GR">ή</span> νομίσητε ὅτι <span lang="el-GR">ήλ</span>θον <span lang="el-GR">κ</span>αταλῦσαι τὸν νόμον καὶ τοὺς προφήτας<span lang="el-GR">·</span> οὐκ <span lang="el-GR">ή</span>λθον <span lang="el-GR">καταλῦσαι</span>, ἀλλὰ πληρῶσαι» (<span lang="el-GR">Μα</span></i><i>τθ. ε΄ 17</i>).</span></span></div><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἡ θεωρία, ὅτι τὴν <span lang="el-GR">Ἱερουσαλήμ </span>πρέπει νὰ καταλάβουν Χριστιανοί, εἰναι ἐσφαλμένη, διότι οἱ <span lang="el-GR">Εβραῖοι</span> ναι μὲν δὲν εἶναι <span lang="el-GR">Χ</span>ριστιανοί, δὲν εἶναι ὅμως καὶ εἰδωλολάτρα<span lang="el-GR">ι</span>. Ὁ δὲ Κύριος μὲ τοὺς λόγους τούτους διὰ τὴν λῆξιν τῶν <span lang="el-GR">καιρ</span>ὧν τῶν ἐθνῶν, ποὺ μέχρι τότε ἢ Ἱερουσαλήμ θὰ <span lang="el-GR">καταπατήται </span>ἀπὸ διάφορα κράτη, δὲν ἐννοοῦσε ὅτι θὰ τὴν <span lang="el-GR">ἐλευθερώσουν</span> ὁπωσδήποτε χριστιανοί, ἀλλ᾽ ὅτι μετὰ τὴν λῆξιν τῶν καιρῶν θὰ τὴν ἐλευθερώσουν καὶ θὰ τὴν καταλάβουν οἱ ἴδιοι οἱ <span lang="el-GR">Ἔβραῖοι</span>, ὅπως <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἔγινε.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αἱ λέξεις πλήρωμα καιρῶν ἐθνῶν, καθὼς <span lang="el-GR">β</span>λέπομεν, ἔτυχον πολλῶν παρανοήσεων <span lang="el-GR">κ</span>αὶ παρερμηνειῶν ὑπὸ τῶν παλαιῶν Πατέρων ὡς ὁ ᾿Ιωάν. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος <span lang="el-GR">δ</span>ιατείνεται ὅτι μέχρι συντελείας τοῦ κόσμου δὲν θὰ <span lang="el-GR">ἐπανακτήσουν οι</span> <span lang="el-GR">Ἑβραῖοι</span> <span lang="el-GR">τ</span>ὴν πόλιν Ἱερουσαλήμ, οὔτε κράτος θὰ κάμουν, οὔτε <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὸν ναὸν θὰ ἀνοικοδομήσουν, ἐνῷ ἤδη <span lang="el-GR">κ</span>αὶ κράτος <span lang="el-GR">ἔκαμον</span> καὶ τὴν πόλιν <span lang="el-GR">κατέλαβον,</span> ἀκόμη δὲ <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὸν ναόν, ὡς κατωτέρω γράφομεν, ἑτοιμάζονται νὰ ἀνοικοδομήσουν. ᾽<span lang="el-GR">Α</span>λλὰ <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ὅλοι οἱ σύγχρονοι ᾿<span lang="el-GR">Ορθόδοξοι</span> καὶ Προτεστάνται <span lang="el-GR">ερμηνευταὶ</span> τὸ ἴδιον ἔπαθον! Ἐπειδὴ <span lang="el-GR">κ</span>αὶ οἱ τελευταῖο<span lang="el-GR">ι</span> οὗτο<span lang="el-GR">ι</span> διατείνονται, ὅτι ὁ Κύριος μὲ τὸ «πλήρωμα ἐθνῶν» <span lang="el-GR">ἐννοοῦσε</span> τὴν πλήρη <span lang="el-GR">ἐπικράτησιν</span> τοῦ Χριστιανισμοῦ εἰς ὅλον τὸν πλανήτην, δηλαδὴ τὴν <span lang="el-GR">ἐκχριστιάνισιν</span> ὅλου τοῦ <span lang="el-GR">εἰδωλολατρικ</span>οῦ <span lang="el-GR">κ</span>όσμου <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τῶν ᾿Ισραηλιτῶν, μεθ᾽ ὃ οὗτοι θὰ <span lang="el-GR">ἔκαμνον</span> <span lang="el-GR">κ</span>ράτος <span lang="el-GR">κ</span>αὶ θὰ <span lang="el-GR">κατελάμβανον</span> τὴν πόλιν. ᾿Αλλ᾽ ἰδοὺ οὗτοι <span lang="el-GR">κ</span>αὶ <span lang="el-GR">κ</span>ράτος <span lang="el-GR">ἔκαμον</span> καὶ τὴν πόλιν <span lang="el-GR">κατέλαβον</span> καὶ ἐν τούτοις οὐδεὶς εἰδωλολατρικὸς λαὸς οὔτε καὶ τὸ ᾿Ισραὴλ ἐξεχριστ<span lang="el-GR">ι</span>ανίσθη. Τὸ ἴδιον <span lang="el-GR">συμβαίνει</span> καὶ μὲ τὴν τρίτην ἑρμηνείαν, ὡς ἀνωτέρω ἐθίξαμεν, τὸ ὅτι δηλαδὴ ἢ προφητεία αὔτ<span lang="el-GR">η</span>, τοῦ Κυρίου θὰ ἐκπληρωθῇ ὅταν δῆθεν τὴν Ἱερουσαλὴμ καταλά<span lang="el-GR">β</span>ουν Χριστιανοί, ἕνα ἀπὸ τὰ <span lang="el-GR">Χριστιανικὰ</span> <span lang="el-GR">κ</span>ράτη!</div></span></span><p></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;">Ἔν τοιαύτῃ δὲ περιπτώσει, ποῖον ἀπὸ ὅλα τὰ Χριστιανικὰ <span lang="el-GR">κ</span>ράτη θὰ τὴν <span lang="el-GR">καταλάβῃ</span>; ᾿Ορθόδοξον, Καθολικόν, <span lang="el-GR">Προτεσταντικόν</span>; <span lang="el-GR">Αρκεῖ</span> δὲ τὸ Εθνος νὰ <span lang="el-GR">ὀνομάζεται</span> Χριστια<span lang="el-GR">νι</span>κὸν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἃς εἶναι <span lang="el-GR">αἱρετικόν</span>; Καὶ ἐὰν εἶνα<span lang="el-GR">ι</span> <span lang="el-GR">Ὀρθόδοξον</span>, <span lang="el-GR">ποίον</span> ἐκ τῶν ᾿Ορθοδόξων; <span lang="el-GR">Ῥῶσσοι,</span> Βούλγαροι, <span lang="el-GR">Σἐρβοι</span>, <span lang="el-GR">Έλληνες; </span></span></span></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;"></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><span lang="el-GR">Α</span>ὐτὴν τὴν παιδαριώδη ἑρμηνείαν ἔδωκε καὶ ὁ ἄλλοτε Μητροπολίτης ᾿Αλεξανδρουπόλεως <span lang="el-GR">Σεβαστιανός</span>, γράφων εἰς σὐγγραμά του «᾿Ἀντιχιλιαστικά», 1931, σελὶς <span lang="el-GR">1</span>91, ὅτι <span lang="el-GR">κα</span>τόπιν τῆς <span lang="el-GR">κ</span>αταλήψεως τῆς ᾿Ϊερουσαλὴμ τὸ 1918 ὑπὸ Χ<span lang="el-GR">ρι</span>στιανῶν ᾿Αγγλων ἐξεπληρώθη ἣ προφητεία τοῦ Κυρίου, «ἕστα<span lang="el-GR">ι</span> πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν», ἐννοῶν μὲ τὸ «ἐθνῶν» ὄχι ὅπως λέγομεν <span lang="el-GR">κράτη-ἐθνη</span>, ἀλλ᾽ ἐθνικοὺς ἤτοι εἰδωλολάτρας. Καὶ ἐν συνεχείᾳ προσθέτει αὐθαιρέτως χωρία τοῦ Δανιὴλ, τὰ <span lang="el-GR">δ</span>ἤθεν <span lang="el-GR">45</span> Δανιήλεια ἔτη, καὶ <span lang="el-GR">ἐπισημαίνει</span> τὸ τέλος τοῦ κόσμου κατὰ τὸ 19<span lang="el-GR">63</span> περίπου! Ὅλαι ὅμως αἱ ἑρμηνεῖα<span lang="el-GR">ι</span> καὶ τῶν πρώτων <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τῶν δευτέρων καὶ τῶν τρίτων ἐκ τῶν πρα<span lang="el-GR">γ</span>μάτων πλέον διεψεύσθησαν, διότι ἢ πόλις κατελήφθη, ὑπὸ τῶν ἰδίων τῶν <span lang="el-GR">Ἑβραίων</span>, ὅπως καὶ ἐννοοῦσε ὁ Κύριος, <span lang="el-GR">κ</span>αὶ δὲν ὑπάρχει πιθανότης νὰ τὴν χάσουν πλέον ἀπὸ τὰς χεῖρας των, <span lang="el-GR">ἐκτὸς</span> ἐὰν διαλυθῇ ἐ<span lang="el-GR">κ</span> νέου τὸ <span lang="el-GR">κ</span>ρᾶτος των. <span lang="el-GR">Άλλά και η </span>πρώτη περίπτωσις, ὅτι δῆθεν, ὅταν <span lang="el-GR">καταληφθῇ</span> ἣ ᾿Ιερουσαλὴμ, θὰ ἐπιστρέψουν τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη καὶ τὸ <span lang="el-GR">Ισραήλ</span> εἰς τὸν Χριστόν, ἀποδεικνύεται μῦθος καὶ πλάνη ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῶν γεγονότων σήμερον. ᾿Εκτὸς ἐὰν γίνῃ μετὰ τὴν ἵδρυσιν <span lang="el-GR">Ἑβραϊκοῦ</span> <span lang="el-GR">κ</span>ράτους <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὴν κατάληψιν τῆς πόλεως <span lang="el-GR">η κ</span>λῆσις <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἐπιστροφὴ τῶν ᾿<span lang="el-GR">Εβραίων</span> ἀποτόμως καὶ <span lang="el-GR">θαυματουργικῶς</span> μίαν <span lang="el-GR">ημέ</span>ραν, ἢ τὸ ἴδιον θὰ εἶναι ἐὰν αὖτη <span lang="el-GR">γίνει</span> ἔστω εἰς <span lang="el-GR">πεντακόσια</span> ἢ χίλια ἔτη!</span></span></div><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἐντεῦθεν ἢ ἑρμηνεία τοῦ δυσνοήτου χωρίου τούτου τοῦ Κυρίου, δηλαδὴ τῶν λέξεων «ἄχρι πληρωθῶσι καιροὶ ἐθνῶν», <span lang="el-GR">κ</span>ατὰ πᾶσαν πιθανότητα εἶναι αὕτη: Ἢ μὲν <span lang="el-GR">κ</span>αταπάτησις ὑπὸ ἐθνῶν <span lang="el-GR">σημαίνει</span>, ὅτι ἢ πόλις θὰ <span lang="el-GR">κ</span>αταπατῆται ἀπὸ διάφορα <span lang="el-GR">κ</span>ράτη, τὸ δὲ ἐν συνεχείᾳ «ἄχρι πληρωθῶσι καιροὶ ἐθνῶν» σημαίνει, μέχρι νὰ συμπληρωθοῦν οἱ <span lang="el-GR">κ</span>αιροὶ (χρόνοι) τῶν εἰδωλολατρικῶν λαῶν, ποὺ θὰ παραμένουν εἰς τὴν πλάνην.<b> Καὶ πλέον συγκεκριμένως: Η λῆξις τῆς χρονικῆς προθεσμίας, ποὺ ὥρισεν ὃ Κύριος διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐθνικῶν καὶ τοῦ ᾿Ισραὴλ εἷς τὸν Χριστὸν (<span lang="el-GR">Χριστιανισμόν</span>). (Διότι ἀσφαλῶς ὃ Κύριος δὲν θὰ ἀναμένῃ αἷωνίως, ἐπὶ δεκάδας χιλιάδας ἔτη, τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐθνῶν). <span lang="el-GR">Κ</span>αὶ συγχρόνως, πλέον πιθανὸν νὰ ἔννοῇ τὴν λῆξιν (τὴν πλήρωσιν τοῦ ποτηρίου), τὴν συμπλήρωσιν τοῦ χρόνου, ποὺ ὥρισεν ὃ Κύριος ἐπὶ τῆς <span lang="el-GR">ζ</span>ωῆς τοῦ κόσμου, τῶν ἐθνῶν καὶ ἐθν<span lang="el-GR">ικών· </span>ὅταν συμπληρωθῇ ὃ προσδιορισθεὶς χρόνος καὶ καιρός, θὰ <span lang="el-GR">ἐπακολουθήση</span> ἡ συντέλεια τῶν ἐθνῶν, τοῦ κόσμου, ἢ Δευτέρα Παρουσία.</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">᾿Εθεωρήσαμεν <span lang="el-GR">κ</span>αλὸν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ προσ<span lang="el-GR">θ</span>έσωμεν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὴν ἑρμηνείαν ἐπὶ τοῦ χωρίου τούτου «ἄχρι πλ<span lang="el-GR">η</span>ρωθῶσι καιροὶ ἐθνῶν». Τοῦ μεγάλου <span lang="el-GR">κ</span>αὶ πρώτου συγγραφέως τῆς ᾿<span lang="el-GR">Εκκλησιαστικῆς</span> ἱστορίας <span lang="el-GR">Εὐσεβίου</span> Καισαρείας, ἣ ὁποία ἑρμηνεία παραδόξως ἀρκετὰ συμπίπτει μὲ τὴν ἡμετέρᾶν τοιαύτην καὶ τὴν ὁποίαν δὲν εἴχομεν ὑπόψιν εἰς τὴν πρώτὴν <span lang="el-GR">ἔκδοσιν</span> τοῦ <span lang="el-GR">βιβλίου</span> μας, ἤδη τὴν καταχωροῦμεν τώρα. <b><i>«Πότε δὲ ταῦτα ἔσται; Ὅταν πληρωθῶσι καιροὶ ἐθνῶν. Περαιωθείσης γὰρ τῆς ὡρισμένης τοῖς ἔθνεσι </i><span lang="el-GR"><i>προθεσμίας</i></span><i> ἔσται σημεῖα τῆς τοῦ κόσμου συντελείας»... «Ποῖα ταῦτα γενόμενα ἀλλ᾽ ἢ καὶ προλεγόμενα; </i><span lang="el-GR"><i>Ι</i></span></b><i><b>ερουσαλὴμ πατουμένην ὑπὸ ἐθνῶν, τὴν συμπλήρωσιν τῶν καιρῶν τῶν ἐθνῶν, τοὺς τῆς ἀποστασίας χρόνους τὰ ἐν τοῖς φωστῆρσι καὶ τοῖς ἄστροις σημεῖα, τὴν ἐπὶ γῆς συνοχὴν τῶν ἐθνῶν...»</b> (</i><span lang="el-GR"><i>Βιβλιοθήκη Ε</i></span><i>ἰλλήνων Πατέρων, τόμ. </i><span lang="el-GR"><i>23ος</i></span><i> σελ. </i><span lang="el-GR"><i>293</i></span><i> -</i><span lang="el-GR"><i>9</i></span><i>4 -</i><span lang="el-GR"><i>9</i></span><i>5</i><span lang="el-GR"><i>)</i></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἐντεῦθεν φαίνεται, ὅτι εἶναι ἐσχατολογικὸν τὸ χωρίον τοῦτο, ἐπειδὴ πρέπει τὸν τελευταῖον <span lang="el-GR">κ</span>αιρὸν πρὸ τῆς συντελείας τοῦ <span lang="el-GR">κ</span>όσμου νὰ συγκεντρωθοῦν οἱ '<span lang="el-GR">Εβ</span>ραῖοι εἰς τὰ ἴδια, διότι θὰ γίνῃ ἣ τελευταία κλῆσις τούτων εἰς τὸν Χριστόν, διὰ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἣ Δευτέρα Παρουσία <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἣ Κρίσις. Πρᾶγμα ποὺ κατὰ τὸ πρῶτον μέρος, τὴν ἐπισυναγωγὴν δὴλαδή, ἔγινεν ἤδη, ὑπολείπεται δὲ νὰ γίνῃ καὶ τὸ ἕτερον, <span lang="el-GR">η ο</span>ριστικὴ κλῆσις τοῦ ᾿Ισραὴλ, διὰ νὰ <span lang="el-GR">ἐπακολουθήσῃ</span> ἣ Δευτέρα <span lang="el-GR">Π</span>αρουσία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τὸ ὅτι ὁ Κύριος ὥρισε καιρὸν δι᾿ ὅλα τὰ πράγματα, ἴδίως διὰ τὰ μεγάλα <span lang="el-GR">κ</span>οσμοϊστορικὰ γεγονότα ποὺ ἔγιναν καὶ θὰ γίνουν, εἶναι <span lang="el-GR">ἀναμφισβήτητον</span>. Οὕτως ὥρισε χρόνον <span lang="el-GR">κ</span>αὶ <span lang="el-GR">κ</span>αιρὸν διὰ τὴν <span lang="el-GR">κ</span>λῆσιν τῶν εἰδωλολατρικῶν ἢ <span lang="el-GR">ἐξωχριστιανικῶν</span> λαῶν, ὡς καὶ τοῦ Ἰσραήλ, ἀκόμη <span lang="el-GR">κ</span>αὶ διὰ τὴν <span lang="el-GR">κ</span>λῆσιν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ μετάνοιαν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ σωτηρίαν ἑνὸς <span lang="el-GR">ἑκάστου</span>, καθὼς λέγει ὃ ἴδιος εἰς τὴν Γραφήν: «Καιρῷ <span lang="el-GR">δεκτῷ</span> ἐπήκουσά σου <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας <span lang="el-GR">ἐβοήθησά</span> σοι» (Ἡσαΐου μθ΄ 8). 'Επομένως ὥρισε χρόνον διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐθνικῶν εἰς τὸν <span lang="el-GR">Χριστιανισμόν.</span> Καὶ ὅταν ἐξ<span lang="el-GR">αντληθ</span>ῇ ἢ <span lang="el-GR">προθεσμία, </span> ὁ <span lang="el-GR">χ</span>ρόνος <span lang="el-GR">της </span>ἀναμονῆς τοῦ Κυρίου, θὰ <span lang="el-GR">ἐπακολουθήσῃ</span> τὸ τέλος τοῦ <span lang="el-GR">κ</span>ὁσμου, ἣ Δευτέρα Παρουσία. ᾿Εντεῦθεν ἑρμηνεύεται <span lang="el-GR">κ</span>αὶ δι<span lang="el-GR">κ</span>αιολογεῖται ἣ ἐπισυναγωγὴ τῶν <span lang="el-GR">᾿Εβραίων</span> σήμερον καὶ ἐπιστροφὴ καὶ ἐγκατάστασις τούτων εἰς τὴν παλαιὰν ἑστίαν των, τὴν <span lang="el-GR">Π</span>αλαιστίνην, καὶ ἣ ἐπανίδρυσις ὑπ᾽ αὐτῶν <span lang="el-GR">κ</span>ράτους, ὡς καὶ ἣ <span lang="el-GR">ἐπανάκτησις</span> τῆς Ἱερουσαλήμ. <span lang="el-GR">᾿Επειδὴ</span> πρῶτον πρέπει νὰ <span lang="el-GR">συγκεντρωθοῦν</span> ὅλοι ἐπὶ τὸ αὐτό, ἵνα ἐν συνεχείᾳ ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν των διαδραματισθοῦν τὰ τελευταῖα <span lang="el-GR">φοβερὰ</span> <span lang="el-GR">κ</span>αὶ <span lang="el-GR">τρομακτικὰ</span> γεγονότα <span lang="el-GR">κ</span>αὶ σημεῖα, ἐκ τοῦ ψευδομεσσίου ἰδίως προερχόμενα, καὶ ἐκ τούτων <span lang="el-GR">συμβῇ</span> ἀφύπνισις <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἀναγνώρισις τής πλάνης των <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἐπιστροφὴ των εἰς τὸν Χριστόν. Εἶναι λίαν ἐσφαλμέν<span lang="el-GR">η</span>, ἢ γνώμη <span lang="el-GR">κ</span>αὶ θεωρία τινῶν, ὅτι οἱ ᾿Ισραηλῖται θὰ γίνουν Χριστιανοὶ πρὸ τοῦ ᾿Αντιχρίστου, ἐπειδὴ εὔλογον γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, πῶς θὰ πιστεύσουν εἰς τὸν Χριστόν, ἐνῷ δύο χιλιάδας ἔτη, ἀναμένουν τὸν ἰδικόν των Μεσσίαν; <span lang="el-GR">Π</span>οῖον θὰ <span lang="el-GR">λάβουν</span> ὡς Μεσσίαν ἐὰν εἶναι Χριστιανοί; Εἰς ποίους θὰ <span lang="el-GR">β</span>ασιλεύσῃ ὁ ἀνα<span lang="el-GR">μ</span>ενόμενος ψευδομεσσίας; Καὶ πῶς θὰ <span lang="el-GR">ἐκπληρωθοῦν</span> οἱ λόγοι τοῦ Κυρίου: «ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ <span lang="el-GR">Π</span>ατρός μου καὶ οὐ <span lang="el-GR">λαμβάνετέ</span> <span lang="el-GR">με· ἐὰν</span> ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ ἐκεῖνον λήψεσθε»; (Ἰωάν. ε΄ 4<span lang="el-GR">3</span>). Θὰ πιστεύσουν <span lang="el-GR">βεβαίως</span> πολλοὶ τὸν ἀριθμόν, ἀλλὰ μετὰ τὴν διαπίστωσίν των, ὅτι <span lang="el-GR">ο</span> ἀναμενόμενος καὶ ἐμφανισθεὶς ὡς Μεσσίας δὲν εἶναι ὁ ἀληθινὸς <span lang="el-GR">Μ</span>εσσίας, ἀλλὰ πλάνος <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἀγύρτης. ᾿Επίσης εἶναι λίαν <span lang="el-GR">ἀμφίβολον</span>, ἐὰν οὗτοι θὰ πιστεύσουν ὡς σύνολον, ὡς <span lang="el-GR">κ</span>ράτος, ἢ μέρος ἐκ τῶν <span lang="el-GR">εὐσεβῶν</span> ᾿Ισραηλιτῶν. Πρῶτον μὲν διότι μεταξὺ τούτων, ὅπως <span lang="el-GR">κ</span>αὶ σήμερον, πολὺ δὲ <span lang="el-GR">περισσότερον</span> τότε, θὰ ὑπάρχουν ἀδιάφοροι, ἄπιστοι, ἄθεοι, μασῶνοι, ἀνεπίδεκτοι ἐπιστροφῆς <span lang="el-GR">κ</span>αὶ σωτηρίας. Καὶ δεύτερον, πῶς θὰ ἐπιστρέψῃ ὁλόκληρον τὸ ἔθνος κατὰ τὴν τριετῇ σαταν<span lang="el-GR">ικ</span>ὴν ἐπικράτειαν καὶ <span lang="el-GR">β</span>ασιλείαν τοῦ ᾿Αντιχρίστου, ὁ ὁποῖος <span lang="el-GR">κ</span>ατὰ τὸν προφήτην Δανιὴλ θὰ πολεμήσῃ τοὺς ἁγίους, θ<span lang="el-GR">α κ</span>αταργήσῃ τὴν παντοτεινὴν θυσίαν καὶ θὰ νικήσῃ τοὺς ἀγίους (χριστιανούς), τόσον εἰς τὸν ᾿Ισραὴλ, ὅσον καὶ ὅπου θὰ <span lang="el-GR">ἀσκῇ</span> ἐπιρροὴν καὶ θὰ ἔχῃ κυριαρχίαν, καὶ ἀφοῦ ἣ <span lang="el-GR">σατανικὴ</span> ἐξουσία του θὰ καταλυθῇ κατὰ τὸν θεῖον Παῦλον διὰ τῆς Παρουσίας τοῦ Κυρίου; (Β΄ Θεσσ. β΄ <span lang="el-GR">3</span>, 8).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἕπομένως δὲν θὰ <span lang="el-GR">δυνηθοῦν</span> ἐντὸς τοῦ ὀλίγου αὐτοῦ διαστ<span lang="el-GR">ή</span>ματος καὶ μέσα εἰς τὴν <span lang="el-GR">καταστρεπτικὴν</span> δίνην καὶ τὸν <span lang="el-GR">τρομακτικὸν</span> διωγμὸν τῶν πιστῶν ὑπὸ τοῦ Αντιχρίστου νὰ γίνουν ὡς σύνολον Χριστιανοί, πολὺ περισσότερον νὰ <span lang="el-GR">δ</span>ὼσουν νέα φῶτα, εἰς τὴν ἀνθρωπότητα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἔ<span lang="el-GR">ξ'</span> ὅλων <span lang="el-GR">καταδεικνύεται</span>, ὅτι μᾶλλον οἱ καλοπροαίρετοι Ἰσραηλῖται θὰ πιστεύσουν, ἴσως πολλοὶ τὸν ἀριθμόν, καὶ τότε θὰ ἀναφωνήσουν <span lang="el-GR">ἐκεῖνο</span> ποὺ εἶπεν ὁ Κύριος. «Εὐλογ<span lang="el-GR">η</span>μένος ὃ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου». Καὶ τοῦτο θὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς ὡς τελευταία χάρις καὶ δωρεά, ἐπειδὴ ἧσαν ἄλλοτε ὁ περιούσιος λαὸς τοῦ Κυρίου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τὸ ὅτι οἱ Ἑβραῖοι ὁπωσδήποτε θὰ δεχθοῦν τὸν <span lang="el-GR">Αντίχριστον</span> ὡς Μεσσίαν, εἶναι καὶ καθολικὴ γνώμη τῶν <span lang="el-GR">Π</span>ατέρων <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τῆς ᾿Ε<span lang="el-GR">κκ</span>λησίας. ᾿Εντεῦθεν πάντοτε μέν, ἰδίως δὲ σήμερον, ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, ἀναμένουν τὴν <span lang="el-GR">ἐμφάνισίν</span> του! ᾿Επίσης, ὅτι θὰ ζήσουν ἐν τῇ πλάνῃ ἄνευ Χριστοῦ μέχρι τῆς Παρουσίας Του, τὸ διετύπωσεν ὁ ἴδιος ὁ Κύριος <span lang="el-GR">πολλάκις</span>, ἰδίως μὲ τὴν <span lang="el-GR">περίφημον</span> δι’ αὐτοὺς <span lang="el-GR">προφητείαν</span>, <i>«<b>᾿Ιδοὺ ἀφίεται ὃ οἵκος ὑμῶν ἔρημος. Λέγω δὲ ὑμῖν, ὅτι οὗ μή με ἴδητε ἕως ἂν ἤξῃ ὅτε εἴπητε</b></i><span lang="el-GR"><i><b>·</b></i></span><i><b> εὐλογημένος ὃ ἐρχόμενος ἕν ὀνόματι Κυρίου»</b> (</i><span lang="el-GR"><i>Λουκ.</i></span><i> ιγ΄ 3</i><span lang="el-GR"><i>5</i></span><i>. Ματθ. </i><span lang="el-GR"><i>κ</i></span><i>γ' 39).</i> Καὶ Πατέρες τῆς ᾿<span lang="el-GR">Εκκλησίας</span> μὲ τὸ χωρίον τοῦτο τὴν μέχρι τῆς Παρουσίας πλάνην ἐννοοῦν τῶν ᾿<span lang="el-GR">Ισραηλιτῶν</span>. Ὁ δὲ ἱερὸς Χρυσόστομος ἀναφέρει, ὅτι οἱ μαθηταὶ τοῦ Κυρίου ἀπὸ τὸ χωρίον τοῦτο ἐγνώριζον <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἐπίστευον, ὅτι ὁ Κύριος μὲ αὐτὸ ἐννοοῦσε τὴν συντέλειαν. <b><span lang="el-GR"><i>«</i></span><i>Εἶτα, ἐπειδὴ εἶπε τοῖς ᾿Ιουδαίοις, “οὐ μή με ἴδητε, ἕως ἂν εἴπητε, εὐλογημέγος ὃ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι </i><span lang="el-GR"><i>Κ</i></span><i>υρίου”, ὦοντο (ἐνόμιζον) οἱ μαθηταὶ ἅμα τῇ κατασκαφῇ (τῶν </i><span lang="el-GR"><i>Ι</i></span></b><i><b>εροσολύμων) καὶ τὴν συντέλειαν ἔσεσθαι</b>» (</i><span lang="el-GR"><i>Α</i></span><i>παντα τῶν ἁγίων </i><span lang="el-GR"><i>Π</i></span><i>ατέρων, τόμος </i><span lang="el-GR"><i>6</i></span><i>8, σελ. 371). <b>«Κατὰ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν, ὅτε θεώμενοι αὐτὸν μετὰ τῆς ἐνθέου δόξης καὶ σὺν ἀγγέλων δορυφορίᾳ ἐρχόμενον ἐξ οὐρανῶν ὁμολογεῖν ἀναγκασθήσονται αὐτὸν εἶναι τὸν ἐρχόμενον ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ ἑαυτοῦ Πατρός»</b> (</i><span lang="el-GR"><i>Ἑυσέβιος</i></span><i> Καισαρείας). <b>«Πότε τοῦτο εἴπωσιν; </b></i><b><span lang="el-GR"><i>Ἕκόντες</i></span><i> μὲν οὐδέποτε (θεληματικῶς ποτέ), ἄκοντες δὲ </i><span lang="el-GR"><i>(</i></span><i>χωρὶς νὰ τὸ θέλουν) κατὰ τὸν καιρὸν τῆς δευτέρας αὐτοῦ παρουσίας, ὅταν ἥξῃ μετὰ </i><span lang="el-GR"><i>δυνάμεως</i></span><i> δόξης πολλῆς, ὅταν οὐδὲν αὐτοῖς ὄφελος τῆς ἐπιγν</i><span lang="el-GR"><i>ώ</i></span></b><i><b>σεως»</b> (</i><span lang="el-GR"><i>Ζυγαβηνός</i></span><i>). <b>«Τὸ δὲ οὗ μή με ἴδητε ἄχρις ἂν εἴ</b></i><b><span lang="el-GR"><i>π</i></span><i>ητε, εὐλογημένος ὃ ἐρχόμενος ἔν ὀνόματι Κυρίου, τὴν Δευτέραν Παρουσίαν σημαίνει</i><span lang="el-GR"><i>·</i></span><i> διότι τότε καὶ μὴ θέλοντες θέλουν τὸν ὁμολογήσει Θεὸν καὶ σωτῆρα Κύριον, ὅταν δὲν εἶναι κανένα ὄφελος εἷς αὐτούς</i><span lang="el-GR"><i>·</i></span><i> τί λοιπόν, δὲν τὸν εἶδαν αὐτόν, ἀφοῦ εἶπαν αὐτά; ναί, μάλιστα τότε τὸν εἶδαν. Διότι, ὅταν λέγῃ ὅτι οὗ μή με ἴδητε ἀπὸ τοῦ νῦν, δὲν σημαίνει ἀπ᾽ ἐκείνην τὴν ὥραν, ἀλλὰ τὸν ἀπὸ τὸν Σταυρὸν καὶ ὕστερα καιρόν</i><span lang="el-GR"><i>·</i></span></b><i><b> ὡσὰν νὰ ἤθελεν εἰπῇ ὅτι, ἀφοῦ μὲ σταυρώσετε, πλέον δὲν θέλετε μὲ ἰδῇ, ἕως νὰ ἔλθω πάλιν»</b> </i><span lang="el-GR"><i>(Θεοφυλάκτου</i></span><i> Βουλγαρίας, ᾿Ἑρομηνεία εἰς τὰ τέσσαρα </i><span lang="el-GR"><i>Ἐυαγγέλια</i></span><i>, τόμος Α΄, σελὶς 359)</i>.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Καθὼς <span lang="el-GR">β</span>λέπομεν, αἱ γνῶμαι <span lang="el-GR">κ</span>αι ἑρμηνεῖαι τῶν <span lang="el-GR">Πα</span>τέρων τῆς ᾿<span lang="el-GR">Εκκλησίας</span> γύρω ἀπὸ τὸ ὡς ἄνω χωρίον τοῦ <span lang="el-GR">Κυρίου</span>, «οὐ μὴ με ἴδητε», ἀναφερόμενον εἰς τοὺς <span lang="el-GR">Ἑβραίους, </span>ἐχοῦν οὐρανομήκη διαφορὰν ἀπὸ ἕρμηνείας συγχρόνων <span lang="el-GR">Προτεσταντῶν</span> <span lang="el-GR">κ</span>αὶ Καθολικῶν θεολόγων, ὡς <span lang="el-GR">κ</span>αὶ μερικῶν <span lang="el-GR">η</span>μετέρων <span lang="el-GR">᾿Ορθοδόξων,</span> οἱ ὁποῖοι, ὅλοι ὡς ἐ<span lang="el-GR">κ</span> συμφώνου <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἐν χορῷ πιστεύουν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ γράφουν τὸ ὅλως ἀντίθετον πρὸς τοὺς ἀρχαίους Πατέρας τῆς ᾿<span lang="el-GR">Εκκλησίας</span>. Ὅτι δηλαδὴ ὁπωσ<span lang="el-GR">δή</span>ποτε οἱ ᾿Ισραηλῖται θὰ γνωρίσουν τὸν Χριστόν, πρὸ τῆς <span lang="el-GR">Δευτέρας</span> <span lang="el-GR">Π</span>αρουσίας, καὶ ὅτι ἢ γνωριμία αὐτὴ θεωρεῖται ὡς ἔλευσις τοῦ Κυρίου, «ἕως ἂν <span lang="el-GR">ή</span>ξῃ».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ὅλων λοιπὸν τῶν ἀρχαίων Πατέρων τῆς <span lang="el-GR">᾿Εκκλησίας</span> αἱ ἑρμηνεῖαι καὶ γνῶμαι συγκλίνουν, ὅτι οἱ ᾿Ισραηλῖται ὃπωσδήποτε ἔχασαν καὶ τὴν χάριν καὶ τὰ προνόμια διὰ παντός, μεταφερθέντα εἰς τοὺς Χριστιανούς. Καὶ ἑπομένως μέχρι τὴν παραμονὴν τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου στεροῦνται τῆς χάριτος νὰ τὸν γνωρίσουν. ᾿Εντεῦθεν εἶναι λίαν ἀμφίδολον ἂν ὁ θεῖος Παῦλος μὲ τὸ «ἄχρις οὗ τὸ <span lang="el-GR">πλήρωμα</span> τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ» (Ῥωμ. Ια΄ <span lang="el-GR">25,</span> 26) ὁπωσδήποτε ἐννοοῦσε τὴν πρὸ τοῦ ᾿Αντιχρίστου ἐπιστροφὴν ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν <span lang="el-GR">εἰδωλολατρικῶν</span> ἐθνῶν καὶ τοῦ ᾿Ισραὴλ εἰς τὸν Χριστιανισμόν, ὅπως οἱ Προτεστάνται ἑρμηνεύουν! ᾿Επίσης καὶ τὸ «ἀρθήσεται ἀφ᾽ ὑμῶν ἣ <span lang="el-GR">β</span>ασιλεία» (Ματθ. κα΄ 43) αὐτοὺς ἐννοοῦσε, χωρὶς νὰ λέγῃ ὅτι θὰ ἔλθῃ ἐποχὴ νὰ τὴν <span lang="el-GR">λάβουν</span> πάλιν. Καὶ ἣ ξηρανθεῖσα συκῇ εἰς αὐτοὺς ἀναφέρεται.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἐκ τῆς ἀνωτέρω προφητείας τοῦ Κυρίου σαφῶς <span lang="el-GR">κα</span>ταφαίνεται, ἀλλὰ <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἐκ τῆς ἑρμηνείας τῶν ἁγίων <span lang="el-GR">Π</span>ατέρων διαπιστοῦται, ὅτι, ἐπειδὴ ὁ ᾿<span lang="el-GR">Εβραϊκὸς</span> λαὸς <span lang="el-GR">ἔκλεισε</span> τὰ ὦτα αὐτοῦ εἰς τὴν <span lang="el-GR">κ</span>λήσιν τοῦ Κυρίου, καὶ ἐν συνεχείᾳ παραμένει ἐπὶ δύο χιλιάδας ἔτη τυφλός, καὶ ὄχι μόνον <span lang="el-GR">τ</span>οῦτο, ἄλλὰ πολεμεῖ μὲ λύσσαν τὸν Χριστόν, μὲ τὸν Σιωνισμόν, <span lang="el-GR">Μ</span>ασωνισμόν, Χιλιασμόν, Κομμουνισμὸν καὶ χιλίους ἄλλους <span lang="el-GR">σκοτεινοὺς</span> τρόπους, <span lang="el-GR">ἐκτὸς</span> τῆς στυγερωτέρας ἁμαρτίας τῶν αἰώνων, τῆς σταυρώσεως τοῦ <span lang="el-GR">σαρκωθέντος</span> Θεοῦ, <span lang="el-GR">ἔκλεισε</span> <span lang="el-GR">δ</span>ι αὐτούς, μέχρι τοὐλάχιστον τῶν παραμονῶν τῆς Δευτέρας Παρουσίας ὁ δρόμος τῆς σωτηρίας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Καὶ ἃς μὴ μᾶς φαίνεται παράξενον τὸ πρᾶγμα. <span lang="el-GR">Άρκεῖ</span> <span lang="el-GR">ν</span>ὰ <span lang="el-GR">σκεφθῶμεν</span>, ὅτι διὰ μίαν <span lang="el-GR">μικρὰν</span> <span lang="el-GR">παρακοὴν</span> οἱ πρωτόπλαστοι <span lang="el-GR">ἐξεβλήθησαν</span> τοῦ Παραδείσου, ἀλλὰ καὶ ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι <span lang="el-GR">κατεδικάσθησαν</span> ὑπὸ τοῦ Κυρίου λόγῳ τῆς παρα<span lang="el-GR">ραβά</span>σεως αὐτῆς, διὰ τῆς διαδοχικῆς κληρονομίας τῆς προπατορικῆς ἁμαρτίας εἰς ὅλους, ποὺ γεννῶνται ἐπὶ τῆς γῆς, διὰ τοῦ λεγομένου <span lang="el-GR">προπατορικοῦ</span> ἁμαρτήματος, ὥστε νὰ χρείασϑῇ <span lang="el-GR">σάρκωσις</span> καὶ σταύρωσις ἑνὸς Θεοῦ διὰ νὰ σώζεται πλέον ἄνθρωπος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ἐντεῦθεν συμπεραίνομεν τὸ μέγεθος <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὴν εὐθύνην τῆς <span lang="el-GR">Θεοκτονίας</span> τῶν ᾿<span lang="el-GR">Ἑβραίων.</span> Οὕτω πρέπει νὰ ἑρμηνευθῇ <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὸ τοῦ θείου Παύλου, «πώρωσις ἀπὸ μέρους τῷ ᾿Ισραὴλ γέγονεν, ἄχρις οὗ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ, <span lang="el-GR">κ</span>αὶ οὕτω πᾶς ᾿Ισραὴλ σωθήσεται» (Ρωμ. ια΄ 25 <span lang="el-GR">-</span>26). Δηλαδὴ οἱ Ισραηλῖται ἔμεινον καὶ θὰ μείνουν πωρωμένοι, ἕως ὅτου λήξῃ ἢ προθεσμία τῆς <span lang="el-GR">κ</span>λήσεως ὅλων τῶν ἐθνῶν καὶ ἐθνικῶν εἰς τὸν Χριστόν, καὶ τότε θὰ <span lang="el-GR">κληθοῦν</span> καὶ αὐτοὶ διὰ <span lang="el-GR">τελευταίαν</span> φορὰν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τότε «πᾶς ᾿Ισραὴλ» (ποὺ θὰ πιστεύσῃ) «σωθήσεται», θὰ σωθῇ. ᾿<span lang="el-GR">Ακόμη</span> ὑπάρχει πιθανότης, ὅτι ὁ <span lang="el-GR">θείος</span> Παῦλος μὲ «τὸ ἄχρις οὗ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθη» ἐννοεῖ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν προωρισμένων <span lang="el-GR">εἰδωλολατρικῶν</span> ἐθνῶν εἰς τὸν <span lang="el-GR">Χ</span>ριστιανισμόν, ὅσων ἤδη ἐκλήθησαν καὶ <span lang="el-GR">ὅσοι</span> <span lang="el-GR">πι</span>θανὸν θὰ <span lang="el-GR">κληθ</span>οῦν ἀκόμη μέχρι τῆς <span lang="el-GR">συντελείας</span>, καὶ οὐχὶ πάντων ἀνεξαιρέτως τῶν ἐθνῶν, ποὺ <span lang="el-GR">κ</span>ατὰ πᾶσαν πιθαν<span lang="el-GR">ότητα </span>θὰ παραμείνουν δυστυχῶς εἰς τὴν πλάνην μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων. Δυνάμεθα ὅμως νὰ ὑποθέσωμεν <span lang="el-GR">ό</span>τι ὁ θεῖος Παῦλος ὁμιλεῖ ἔτσι ὡς ἄνθρωπος, διακατεχόμενος ὑπὸ σφοδρᾶς ἐπιθυμίας διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν συμπατριὠτῶν του, ὁ ὁποῖος προτιμᾷ νὰ γίνῃ αὐτὸς «ἀνάθεμα» διὰ τὴν σωτηρίαν των. <i>«Ηὐχόμην γὰρ αὐτὸς ἐγὼ ἀνάθεμα εἰναι ἀπὸ Χριστοῦ, ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου, τῶν συγγενῶν μου </i><span lang="el-GR"><i>κ</i></span><i>ατὰ </i><span lang="el-GR"><i>σάρκα</i></span><i>» (Ῥωμ. θ΄ </i><span lang="el-GR"><i>3</i></span><i>).</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θὰ <span lang="el-GR">η</span>ὔχετο δηλαδὴ νὰ <span lang="el-GR">κ</span>ολασθῇ αὐτός, <span lang="el-GR">ἀρκεῖ</span> νὰ σωθοῦν οἱ Ἑβραῖοι ἀδελφοί τοῦ! Καὶ ἑπομένως δὲν θὰ εἶναι <span lang="el-GR">υπερβολή</span> νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ χωρίον τοῦτο ἴσως νὰ εἶναι <span lang="el-GR">σκοτεινὸν</span> ἢ <span lang="el-GR">ὑπερβολικόν.</span> Τοῦτο συμπεραίνεται καὶ ἀπὸ πολλὰ ἄλλα δυσερμήνευτα καὶ δυσνόητα χωρία τοῦ <span lang="el-GR">Π</span>αὐλου, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ ᾿Απόστολος Πέτρος <span lang="el-GR">χαρακτηριστικῶς</span> γράφε<span lang="el-GR">ι</span>: <i>«Καθὼς </i><span lang="el-GR"><i>κ</i></span><i>αὶ ὁ ἀγαπητὸς ἡμῶν ἀδελφὸς Παῦλος κατὰ τὴν αὐτῶ δοθεῖσαν σοφίαν ἔγραψεν ὑμῖν... ἐν </i><span lang="el-GR"><i>ο</i></span><i>ἷς ἐστι </i><span lang="el-GR"><i>δυσνόητα</i></span><i> τινα, ἃ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι </i><span lang="el-GR"><i>στρεβλοῦσιν</i></span><i>...» (Β΄ Πέτρου γ΄ 1</i><span lang="el-GR"><i>5-</i></span><i>16). </i>Ἢ ἀκόμη δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὑπάρχουν δύο <span lang="el-GR">ἐκδοχαὶ</span> γύρω ἀπὸ τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ᾿Αποστόλου Παύλου <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὸ χρησιμοποιηθὲν συγχρόνως ὑπ᾿ αὐτοῦ χωρίον, <span lang="el-GR">τ</span>οῦ Ἡσαΐου, <i>«πώρωσις ἀπὸ μέρους τῷ ᾿Ισραὴλ γέγονεν </i><span lang="el-GR"><i>ἀχρις οὗ</i></span><i> τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ (Ῥωμ. ια΄ 25)</i>, καί, <i>«ἥξει ἐ</i><span lang="el-GR"><i>κ</i></span><i> Σιὼν ὁ ρυόμενος </i><span lang="el-GR"><i>κ</i></span><i>αὶ ἀποστρέψει </i><span lang="el-GR"><i>ἀσεβείας</i></span><i> ἀπὸ ᾿</i><span lang="el-GR"><i>Ιακώβ</i></span><i>» (Ρωμ. ια΄ 2306, Ἡσαΐου νθ΄ 20).</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η μία ἐχδοχὴ εἶναι, ὅτι τὸ μὲν χωρίον τοῦ Ἡσαίου, «Καὶ ἥξεις ἕνεκεν Σιὼν», ἐφηρμόσθη κατὰ τὴν γνώμην πολλῶν Πατέρων <span lang="el-GR">κ</span>αὶ ἑρμηνευτῶν εἰς τὴν πρώτην Παρουσίαν <span lang="el-GR">τ</span>οῦ Κυρίου (ἰδὲ καὶ ὑπόμνημα εἰς τὴν Κ. Διαθ<span lang="el-GR">ήκ</span>ην, τόμος <span lang="el-GR">Α</span>΄, σελὶς 173 ὑπὸ Παναγ. Τρεμπέλα). Τότε ὁ Κύριος ἢλθεν ὡς ρυόμενος ἐκ τῆς πλάνης <span lang="el-GR">κ</span>α<span lang="el-GR">ι</span> τῶν ἁμαρτιῶν τὸν ᾽Ισραὴλ καὶ ὅλον τὸν κόσμον. Τὸ πῶς ὅμως τὸ χωρίον τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐφαρμογὴν εἰς τὴν τότε <span lang="el-GR">κ</span>λῆσιν ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ τόσον τῶν <span lang="el-GR">Ἑβραίων</span> ὅσον καὶ τῶν ἐθνῶν, ὁ θεῖος Παῦλος χρησιμοποιεῖ διὰ τὴν ἐκ δευτέρου <span lang="el-GR">κ</span>λῆσιν τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς <span lang="el-GR">μελλοντικοὺς</span> χρόνους καὶ ἴσως πρὸ τῆς παρουσίας <span lang="el-GR">τ</span>οῦ ᾿Αντιχρίστου, τοῦτο ἀποτελεῖ <span lang="el-GR">μυστήριον</span>.</div></span></span><p></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;">Δευτέρα <span lang="el-GR">ἐκδοχὴ</span> εἶναι, ὅτι ὁ Προφήτης ἠμπορεῖ <span lang="el-GR">ν</span>ὰ <span lang="el-GR">ωμί</span>λει συγχρόνως <span lang="el-GR">κ</span>αὶ διὰ τὴν Δευτέραν <span lang="el-GR">Π</span>αρουσίαν, ποὺ ὁντως τότε ὁ Κύριος θὰ ἔλθῃ μὲ <span lang="el-GR">τρομακτικὰ</span> σημεῖα, τῆς <span lang="el-GR">Π</span>αρουσίας του. <i>«... ἥξει γὰρ ὡς ποταμὸς </i><span lang="el-GR"><i>β</i></span><i>ίαιος ἣ ὀργὴ παρᾶ Κυρίου, ἥξει μετὰ θυμοῦ» (Ἡσαΐου νθ΄ 19),</i> ὡς εἰς τὸν ἀμέσως προηγούμενον στίχον περὶ κλήσεως τῶν πεπωρωμένων ᾿Ισραηλιτῶν ὁ θεῖος Παῦλος ὁμιλεῖ. <b><span lang="el-GR"><i>«</i></span><i>Ἤξει ἡ ὀργὴ καθάπερ τις </i><span lang="el-GR"><i>β</i></span><i>ιαιότατος ποταμὸς πάντα κατασύρων καὶ </i><span lang="el-GR"><i>ἁπρόσβλητον</i></span></b><i><b> ἔχων τὴν τῶν ναμάτων καταφορὰν»</b> (Κύρίλλος ᾿Αλεξανδρείας)</i>. Πότε ἦλθεν ἐν ὀργῇ ὁ Κύριος; <span lang="el-GR">Α</span>ὶ γνῶμαι <span lang="el-GR">διίστανται.</span> Οἱ Πατέρες ὁμιλοῦν, ὅτι τὸ χωρίον ἀναφέρεται τόσον εἰς τὴν πρώτην Παρουσίαν τοῦ Κυρίου, ὅσον <span lang="el-GR">κ</span>αὶ εἰς τὴν Δευτέραν. <b>«Πρὸς αὑτοὺς γὰρ πρώτους ὃ Σωτὴρ παρεγένετο καὶ πρώτων αὑτῶν τὴν </b><b><span lang="el-GR">ἀσέβειαν</span> λῦσαι. Τοῦτο δὲ πρὸς αὐτοὺς ἔλεγεν<span lang="el-GR">·</span> οὖκ ἀπεστάλην εἶ μὴ εἰς τὰ <span lang="el-GR">πρόβατα</span></b><b> τὰ ἀπολωλότα οἴκου ᾿Ισραήλ» </b>(Θεοδώρητος). Ἔ<span lang="el-GR">κ</span> Σιὼν ἦλθεν ἀλλὰ τὸν κατεφρόνησαν, τὸν ἐσταύρωσαν, ἔμειναν ἐπὶ δύο χιλιάδας ἔτη ἄπιστοι. ᾽<span lang="el-GR">Ε</span>κ Σιὼν θὰ ἐπανελθῃ ἄράγε διὰ νὰ σώσῃ τὸ ᾿Ισραὴλ ἢ νὰ <span lang="el-GR">κ</span>ρίνῃ αὐτοὺς καὶ ὅλον τὸν κόσμον;</span></span></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><span lang="el-GR">᾿Ακόμη</span> ὑπάρχουν γνῶμαι εἰς μερικοὺς ἐγγίζουσα<span lang="el-GR">ι</span> τὸ ἀστεῖον καὶ τὸν παραλογισμὸν γύρω ἀπὸ τὴν κλῆσιν <span lang="el-GR">κ</span>αὶ τὴν σωτηρίαν τῶν ᾿<span lang="el-GR">Εβ</span>ραίων. Ὅτι τὸ ᾿Ισραὴλ δῆθεν, παρὰ τὴν <span lang="el-GR">Θεοκτονίαν</span> ποὺ διέπραξε, <span lang="el-GR">ἔγκλημα</span> ποὺ <span lang="el-GR">ὑπερβαίνει</span> εἰς <span lang="el-GR">μέγεθὸς</span> τὴν ἀνατίναξιν τοῦ πλανήτου καὶ ὅλων τῶν <span lang="el-GR">Γ</span>αλαξιὧν εἰς τὸν ἀέρα καὶ παρὰ τὴν ἄρνησιν ἐπὶ δεκάδας αἰώνων νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὸν Χριστόν, <span lang="el-GR">κ</span>αὶ παρὰ τὸν ἐν συνεχεῖα πόλεμον κατὰ τοῦ Χριστοῦ, δὲν ἔπαυσε οὔτε θὰ παύσῃ νὰ εἶνα<span lang="el-GR">ι</span> ὁ <span lang="el-GR">ἐκλεκτὸς</span> λαὸς τοῦ Κυρίου! Καὶ ἑπομένως ὁ Κύριος <span lang="el-GR">θα</span> τοὺς σώσῃ καὶ θὰ τοὺς ὁδηγήσῃ ἐνωρίτερον τοῦ ᾽Αντιχρίστου εἰς τὴν πίστιν! Καὶ μάλιστα προχωροῦν <span lang="el-GR">περισσότερον</span>, ὅτι δῆθεν, διὰ τοῦ πιστεύσαντος εἰς αὐτὸν ᾿Εβραϊκοῦ λαοῦ, θὰ δοθοῦν εἰς τὰ ἔθνη νέαι ἐπαγγελίαι, νέα<span lang="el-GR">ι</span> εὐλογία<span lang="el-GR">ι, </span>νέα φῶτα! Πόσον ἀπίθανοι <span lang="el-GR">σκέψεις</span> ἀπὸ ᾿Ορθοδόξους! <span lang="el-GR">Ώ</span>στε λοιπὸν δὲν ἐξεπληρώθησαν διὰ τοῦ <span lang="el-GR">Ιησού</span> Χριστοῦ ὅλαι αἱ ἐπαγγελίαι τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν Παλαιὰν <span lang="el-GR">Διαθήκην</span>; Δὲν <span lang="el-GR">ηυ</span>λογήθησαν πάντα τὰ ἔθνη διὰ τῆς μεταδοθείσης πίστεως καὶ σωτηρίας; Δὲν <span lang="el-GR">ὡλοκληρώθησαν</span> πάντα ταῦτα ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Κυρίου μας ᾿<span lang="el-GR">Ι</span>ησοῦ Χριστοῦ;</span></span></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><br /></span></span></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><br /></span></span></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: times; font-size: medium;"><a href="https://oaskhths.blogspot.com/2020/12/2.html" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; text-align: center;"><span style="line-height: 13.8px;"><o:p><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><u> <span style="white-space: pre-wrap;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></b></span></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; text-align: center;"><span style="line-height: 13.8px;"><o:p><b style="text-decoration-line: none;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/11/blog-post_29.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΑΡΣΕΝΙΟΥ Κ. ΚΟΜΠΟΥΓΙΑ - ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (ΜΕΡΟΣ Α΄)</span></a></b></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/12/1.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b> ΑΡΣΕΝΙΟΥ Κ. ΚΟΜΠΟΥΓΙΑ - ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (ΜΕΡΟΣ Β΄ 1.)</b></span></a></p><p style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: times;"><br /></span></span></p>

ΑΡΣΕΝΙΟΥ Κ. ΚΟΜΠΟΥΓΙΑ - ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (ΜΕΡΟΣ Β΄ 2.)

  Η ἵδρυσις τοῦ κράτους τοῦ Ὶσραὴλ καὶ ἢ κατάληψις τῆς “Ιερουσαλὴμ Τὸ ὅτι ευρισκόμεθα ἴσως εἰς τὰς παραμονὰς τῆς συντε λείας τοῦ κόσμου, δ...

Read more »