Μερικοί από αυτούς τους ταλαιπωρημένους αδελφούς, μεταβαίνουν από χώρο σε χώρο διότι δεν αναπαύονται πουθενά για πολλούς και διάφορους λόγους τους οποίους συχνά επικαλούνται. Θυμόμαστε μία ιστορία από το γεροντικό:
«Ἕνας νέος μοναχός ἐπεσκέφθη τόν Ἀββᾶ Θεόδωρο προκειμένου νά τοῦ πῆ μιά μεγάλη στενοχώρια πού εἶχε.
· Στόν κόσμο Γέροντα, εἶπε ὁ μοναχός, ἤμουν καλύτερος. Νήστευα πιό πολύ, ἔκανα πολλές προσευχές, ἀγρυπνίες, εἶχα κατάνυξη, ἔκανα ἀγαθοεργίες. Ἐδῶ στήν ἔρημο, τά ἔχασα αὐτά καί φοβᾶμαι μήπως χάσω καί τήν ψυχή μου.
· Ἔχεις δίκηο, τοῦ εἶπε ὁ σοφός καί διορατικός Γέροντας. Ἀλλά αὐτά πού ἔκανες στόν κόσμο δέν ἦταν τίποτε ἄλλο παρά ἔργο κενοδοξίας καί τό μόνο πού ἐπιζητοῦσες ἦταν ὁ ἀνθρώπινος ἔπαινος. Ἤθελες νά σοῦ λένε μπράβο οἱ ἄνθρωποι. Ὅμως ὁ Θεός δέν τά δεχόταν τά ἔργα σου καί τίς πράξεις σου. Ἀντίθετα ὁ διάβολος χαιρόταν μέ τήν ἐπίπλαστη εὐσέβειά σου. Τώρα ὅμως πού ἀποφάσισες νά ἀγωνιστῆς σωστά καί κατατάχτηκες ὁριστικά στό στρατό τοῦ Κυρίου, ὁ διάβολος λυπήθηκε καί ὁπλίστηκε δυνατά ἐναντίον σου. Ἐδῶ δέν δέχεσαι τούς ἐπαίνους τῶν κοσμικῶν, ἀλλά μαθαίνεις τήν ταπείνωση. Ἐδῶ συντρίβεται τό ἐγώ σου καί βρίσκεις σιγά σιγά τήν πνευματική σου ἰσορροπία. Μάθε παιδί μου, ὅτι ἀρέσει πιό πολύ στόν Κύριό μας ἕνας μόνο ψαλμός,ὅταν τόν λές μέ ταπείνωση καί συντριβή καρδίας, παρά χίλιοι ψαλμοί σάν αὐτούς πού ἔλεγες στόν κόσμο γιά νά ἐπιδεικνύης τήν δῆθεν εὐσέβειά σου καί νά ἀπολαμβάνης τούς ἐπαίνους τῶν ἀνθρώπων,νομίζοντας ὅτι κάποιος εἶσαι. Ὅ,τι ἔκανες στόν κόσμο ἦταν ἀποτέλεσμα τῆς κενοδοξίας σου.
Ὁ νέος ἐπέμεινε. Γέροντα ἐδῶ δέν κάνω τίποτα. Ἐκεῖ ἤμουν καλύτερος.
· Ἄκουσε, παιδί μου, εἶπε μέ αὐστηρότητα ὁ φωτισμένος Ἀββάς,καί αὐτό πού κάνεις αὐτή τή στιγμή, νά ἐπιμένης νομίζοντας ὅτι στόν κόσμο ἤσουν καλύτερος, εἶναι ὑπερηφάνεια. Θυμᾶσαι τόν Φαρισαῖο τῆς παραβολῆς; Καί αὐτός τήν ἴδια γνώμη εἶχε γιά τόν ἑαυτό του καί καταδικάστηκε. Εἶχε ὑψηλόφρονες, ὑπερήφανους λογισμούς. Νόμιζε ὅτι αὐτός ἦταν ὁ καλύτερος. Ὅτι οἱ ἄλλοι δέν ἦταν τίποτα μπροστά του. Πίστευε ὅτι ἦταν ὁ πιό εὐσεβής καί ὁ καλύτερος τηρητής τοῦ νόμου.
Ἐπίσης, θυμᾶσαι τόν τελώνη; Δικαιώθηκε γιατί εἶχε αὐτογνωσία τήν ὁποία πέτυχε μέσα ἀπό τήν ταπείνωση. Πιό ἀρεστός εἶναι στό Θεό ὁ ἁμαρτωλός, μέ τή συντετριμμένη καρδιά καί τίς ταπεινές σκέψεις, παρά ὁ ὑψηλόφρων «ἐνάρετος».
Πόσο απλά και κατανοητά μας τα λέγουν οι άγιοί μας! Μήπως λοιπόν μερικοί, είτε εν γνώση είτε εν αγνοία, επιζητούν τον ''έπαινο'' τον οποίο στους χώρους που μετείχαν δεν τον ελάμβαναν; Οι δικαιολογίες όμως δεν σταματούν από τους ίδιους αδελφούς, και ας τις στιγματίζουν οι Πατέρες μας λέγοντας:
«χωρίς να εννοούν ούτε εκείνα που λέγουν ούτε εκείνα τα οποία προφέρουν με τόσον αυθεντικάς τάχα και κατηγορηματικάς διαβεβαιώσεις» (Α΄ Τιμ. 1,7), τολμούν μόνον να δογματίζουν αμαθώς και να αναθεματίζουν εκείνα που δεν γνωρίζουν, ώστε να περιγελώνται τα ιδικά μας από τους αλλοπίστους....
Και ποιός είσαι σύ ο οποίος έχεις τόση μεγάλη εξουσίαν και δύναμιν; Διότι τότε θα καθίσει επάνω εις τον θρόνον του ο Υιός του Θεού και θα τοποθετήσει τα πρόβατα εκ δεξιών, τα ερίφια εξ΄ αριστερών. Διατί λοιπόν επιζητείς τόσον μεγάλην αξίαν, την οποίαν ηξιώθη να λάβη μόνον ο όμιλος των αποστόλων και οι κατ΄ απόλυτον ακρίβειαν γενόμενοι διαδόχοι αυτών, οι οποίοι είναι πλήρεις χάριτος και δυνάμεως;....» (ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, 31, 451-456)
Αυτούς στιγματίζει και ο Μ. Βασίλειος λέγοντας:
«Ἀκόμα δὲ κι ἡ δῆθεν ὑπεράσπιση τῆς ὀρθοδοξίας ἔχει ἐπινοηθεῖ ἀπὸ μερικοὺς σὰν ὅπλο στὴ μεταξύ τους διαμάχη καὶ κρύβοντας τὶς δικές τους ἔχθρες, καμώνονται πὼς ἐχθρεύονται γιὰ χάρη τῆς ὀρθοδοξίας. Κι ἄλλοι, ξεφεύγοντας τὸν ἔλεγχο γιὰ τὶς μεγάλες ντροπές τους, ἀνάβουν στὰ πλήθη μανία στὴ μεταξύ τους φιλονικία, ὥστε νὰ σκεπάσουν μὲ τὰ γενικὰ κακὰ τὸ δικό τους.....» (Μ. Βασιλείου Ἐπιστολὴ 92).
όπως πολλές φορές έχουμε αναφέρει! Δια τούτο με λύπη συνεχίζει και λέγει:
«.....μας περιβάλλουν, όπως φαίνεται, δυστυχίαι παραπλήσιαι μ΄ εκείνας που κατέλαβαν τα Ιεροσόλυμα κατα την πολιορκίαν του Βεσπασιανού. Οι Ιουδαίοι δηλαδή ταυτοχρόνως και από τον ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ πόλεμον επιέζοντο και από την ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΝ ΣΤΑΣΙΝ των ομοφύλων των κατεστρέφεντο». (Μ. Βασιλείου Ἐπιστολὴ 92).
Δεν το βλέπουμε αυτό σήμερα; Δεν βλέπουμε τις εξωτερικές πιέσεις σε εθνικά (και όχι μόνο) ζητήματα; Δεν βλέπουμε την εσωτερική στάση διαφόρων ομοφύλων αδελφών μας, με συνέπεια να έχουν δημιουργηθεί διαμάχες-διασπάσεις Παλ/των, Αποτειχισμένων και πόσα ακόμη που δεν έχουν τελειωμό; Τι φταίει;
Εν κατακλείδα και κατά την ταπεινή μας άποψη, το πρόβλημα ξεκινά από λόγους τους οποίους θα απαριθμήσουμε μερικώς:
1) Από την ''κατάκριση'' εις την οποία ουδείς δίνει πια σημασία εφευρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες.
2) Από την ''μη θεραπεία'' των παθών μας.
3) Από την ''κακή κρίση''.
4) Από το ''κυνήγι του επαίνου'', με αποτέλεσμα να δίνουμε τροφή στον εγωισμό μας.
5) Από την ''αρπαγή'' εξουσίας δίχως να είμασθε αρμόδιοι.
6) Από την ''υποκρισία'' ότι χάριν της Ορθοδοξίας αγωνιζόμαστε.
και πολλά άλλα που κατά καιρούς έχουμε αναφέρει....
Ευχόμαστε αυτήν την νηστεία της Σαρακοστής, όντως να την κάνουμε όπως πρέπει, είτε δια λόγων είτε δια έργων, ώστε τους καρπούς των αγώνων μας να τους δει πρώτα ο Θεός, έπειτα εμείς, και έπειτα οι άλλοι.......
Καλή νηστεία και καλόν αγώνα σε όλους!
Ι.Ν. Παπαρρήγας