ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος

<img alt="amfiloxios1" height="512" loading="lazy" src="https://www.romfea.gr/images/article-images/2020/10/romfea/amfiloxios1.jpg" style="border: 1px solid rgb(0, 0, 0); color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: middle;" width="770" />Του Αιμίλιου Πολυγένη<hr style="background-color: white; border-bottom-color: rgb(255, 255, 255); border-bottom-style: solid; border-image: initial; border-left: 0px; border-right: 0px; border-top-color: rgb(238, 238, 238); border-top-style: solid; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 20px 0px;" />Την τελευταία του πνοή άφησε σήμερα, Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2020 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας κ. Αμφιλόχιος σε ηλικία 82 ετών.Ο Σεβασμιώτατος τον τελευταίο καιρό έδινε μεγάλη μάχη με τον κορωνοϊό, τον οποίο τελικά δεν κατάφερε να νικήσει.Να αναφερθεί ότι από την πρώτη στιγμή που ο Σεβασμιώτατος νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο της Ποντγκόριτσα, οι θεράποντες ιατροί έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό.Τις τελευταίες ημέρες ο Μητροπολίτης Αμφιλόχιος παρότι όλα έδειχναν ότι θα ξεπεράσει τον κίνδυνο, εμφάνισε οξεία πνευμονία που είχε ως αποτέλεσμα τα χάσει την ζωή του.O κατά κόσμον Ρίστο Ράντοβιτς γεννήθηκε στην Μοράτσα του Μαυροβουνίου στις 7 Ιανουαρίου 1938.Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή Βελιγραδίου το 1962. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε το 1968.Στις 15 Ιουνίου 1973 ανακηρύχθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.Στις 16 Ιουνίου 1985 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Βανάτου.Τη χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Σερβίας Γερμανός, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη π. Κεφαλληνίας Προκόπιο (Εκκλησία της Ελλάδος) και τους Επισκόπους Ζίτσης Στέφανο, Σουμαδίας Σάββα και Δαλματίας Νικόλαο.Στις 30 Δεκεμβρίου 1990 εξελέγη Μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας. <a href="https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/40205-ekoimithi-o-mitropolitis-maurobouniou-amfiloxios" target="_blank">ΠΗΓΗ</a>

Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος

Του Αιμίλιου Πολυγένη Την τελευταία του πνοή άφησε σήμερα, Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2020 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθ...

Αναβάλλεται η μουσουλμανική «προσευχή» στη Μονή της Χώρας

<div class="articont_con_img" style="background-color: white; margin: 20px 0px 40px;"><img alt="Αναβάλλεται η μουσουλμανική «προσευχή» στη Μονή της Χώρας" itemprop="image" src="https://www.orthodoxianewsagency.gr/wp-content/uploads/2020/10/Ef8e5gCXgAIQ1y1.jpg" style="width: 835px;" /></div><div class="articont_con_content" itemprop="articleBody" style="background-color: white; padding-right: 0px;">Αναβάλλεται τελικά η μουσουλμανική φιέστα  για το άνοιγμα της Μονής της Χώρας ως τζαμί, που είχε προγραμματιστεί για αύριο 30 Οκτωβρίου. Όπως ανακοίνωσε η Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων DIYANET, η εκδήλωση δεν θα πραγματοποιηθεί καθώς οι προετοιμασίες δεν έχουν ολοκληρωθεί.<img alt="" class="alignnone size-full wp-image-332923" height="841" sizes="(max-width: 629px) 100vw, 629px" src="https://www.orthodoxianewsagency.gr/wp-content/uploads/2020/10/%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B7.jpg" srcset="https://www.orthodoxianewsagency.gr/wp-content/uploads/2020/10/μονη.jpg 629w, https://www.orthodoxianewsagency.gr/wp-content/uploads/2020/10/μονη-224x300.jpg 224w, https://www.orthodoxianewsagency.gr/wp-content/uploads/2020/10/μονη-449x600.jpg 449w" style="height: auto; max-width: 100%; width: auto;" width="629" /> Η απόφαση για αναβολή της εκδήλωσης προκαλεί προβληματισμό,  καθώς τουρκικά ΜΜΕ δημοσίευσαν ότι «οι εργασίες ολοκληρώθηκαν και αύριο θα πραγματοποιηθεί στο σημαντικό αυτό μνημείο της Ορθοδοξίας η πρώτη μουσουλμανική προσευχή παρουσία του ίδιου του Τούρκου προέδρου».Μάλιστα, την προσευχή ανακοίνωσε με ανάρτησή του στο Twitter ο ιμάμης επικεφαλής της DIYANET, Αλί Ερμπάς.Ο Αλί Ερμπάς, σε ανάρτησή του με τη φωτογραφία της Ιεράς Μονής της Χώρας, που την αποκαλεί «Καριγιέ Τζαμί», αναφέρει ότι αποφασίστηκε να ανοίξει ξανά για λατρεία την Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου.Εύχεται, επίσης, ο Αλλάχ να ευχαριστηθεί με τους ήχους των προσευχών από τους μιναρέδες.<div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1321087088947810304" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/index.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1321087088947810304&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.orthodoxianewsagency.gr%2Fepikairotita%2Fanavalletai-i-mousoulmaniki-proseyxi-sti-moni-tis-xoras%2F&theme=light&widgetsVersion=ed20a2b%3A1601588405575&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; height: 821px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div>Η Γενί Σαφάκ προαναγγέλλει, μάλιστα, ότι έχουν ήδη στρωθεί τα χαλιά για τη μουσουλμανική προσευχή και είναι ίδια με εκείνα που έχουν στρωθεί στην Αγιά Σοφιά. Οι εικόνες που δημοσιεύονται προκαλούν θλίψη αλλά και προβληματισμό, καθώς τα υπέροχα ψηφιδωτά και οι αγιογραφίες της Μονής της Χώρας καλύφθηκαν με γυψοσανίδες και λευκά πανιά, ο άμβωνας του Ιμάμη τοποθετήθηκε, ενώ στην είσοδο δημιουργήθηκαν προθήκες όπου θα αφήνουν οι πιστοί τα παπούτσια τους.<img alt="" class="alignnone size-full wp-image-332842" height="242" sizes="(max-width: 391px) 100vw, 391px" src="https://www.orthodoxianewsagency.gr/wp-content/uploads/2020/10/monh-2.jpg" srcset="https://www.orthodoxianewsagency.gr/wp-content/uploads/2020/10/monh-2.jpg 391w, https://www.orthodoxianewsagency.gr/wp-content/uploads/2020/10/monh-2-300x186.jpg 300w" style="height: auto; max-width: 100%; width: auto;" width="391" />Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία δηλώνει συγκλονισμένη από τις αλλαγές που έγιναν στο εσωτερικό της ιστορικής Μονής της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη, μετά την μετατροπή της σε τζαμί.Ο αναπληρωτής επικεφαλής του Συνοδικού Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων, του Πατριαρχείου Μόσχας, Πρωθιερέας Νικολάι Μπαλασόφ, δημοσίευσε δύο φωτογραφίες του ιστορικού αυτού μνημείου στη σελίδα του στο Facebook. Η μία φωτογραφία απεικονίζει τη Μονή πριν από τον Αύγουστο του 2020, όταν ήταν ακόμη μουσείο και η δεύτερη την δείχνει όπως έχει γίνει τώρα μετά τις παρεμβάσεις.«Αυτό είναι η Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη, αφού, μετά τις παρεμβάσεις για να χρησιμοποιηθεί ως τζαμί. Αυτή είναι η φρίκη της σύγχρονης βαρβαρότητας. Αυτό είναι μια καταστροφή για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς» ανέφερε. <a href="https://www.orthodoxianewsagency.gr/epikairotita/anavalletai-i-mousoulmaniki-proseyxi-sti-moni-tis-xoras/" target="_blank">ΠΗΓΗ</a><a href="https://www.orthodoxianewsagency.gr/epikairotita/anavalletai-i-mousoulmaniki-proseyxi-sti-moni-tis-xoras/" target="_blank"> </a></div>

Αναβάλλεται η μουσουλμανική «προσευχή» στη Μονή της Χώρας

Αναβάλλεται τελικά η μουσουλμανική φιέστα για το άνοιγμα της Μονής της Χώρας ως τζαμί, που είχε προγραμματιστεί για αύριο 30 Οκτωβρίου. Όπω...

Στις 30 Οκτωβρίου οι Τούρκοι θα προσευχηθούν στη Μονή της Χώρας

<img alt="moni horas tourkia 1" height="517" loading="lazy" src="https://www.romfea.gr/images/article-images/2020/10/romfea/moni_horas_tourkia_1.jpg" style="border: 1px solid rgb(0, 0, 0); color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: middle;" width="770" />Το ισλαμιστικό καθεστώς της Άγκυρας θα πραγματοποιήσει την πρώτη μουσουλμανική προσευχή στην Ιερά Μονή της Χώρας, που πρόσφατα μετέτρεψε από μουσείο σε τζαμί, την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, μετά από 72 χρόνια μη θρησκευτικής χρήσης του ελληνορωμαϊκού (βυζαντινού) μνημείου.Όπως μεταδίδει το τουρκικό «TRT HABER», την προσευχή ανακοίνωσε με ανάρτησή του στο Twitter ο ιμάμης επικεφαλής του Ιδρύματος Ντιγιανέτ, όπως ονομάζεται η τουρκική μουσουλμανική θρησκευτική Αρχή, Αλί Ερμπάς.Ο Αλί Ερμπάς, σε ανάρτησή του με τη φωτογραφία της Ιεράς Μονής της Χώρας, που την αποκαλεί «Καριγιέ Τζαμί», αναφέρει ότι αποφασίστηκε να ανοίξει ξανά για λατρεία την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου.Εύχεται επίσης, με θεοκάπηλη ρητορική, ο Θεός (Αλλάχ) να ευχαριστηθεί με τους ήχους των προσευχών από τους μιναρέδες.«Καλή τύχη στο έθνος μας και σε όλο τον μουσουλμανικό κόσμο», καταλήγει ο επικεφαλής ιμάμης του Ιδρύματος Ντιγιανέτ.Σύμφωνα με πληροφορίες, στην προσευχή θα παραστεί και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.Η Μονή της Χώρας, οι Τούρκοι την αποκαλούν «Καριγιέ Τζαμί», υπήρξε ελληνορθόδοξο χριστιανικό μοναστήρι στην Κωνσταντινούπολη που μετατράπηκε από τους Οθωμανούς σε τζαμί κατά το 16ο αιώνα.Το 1958 μετατράπηκε σε μουσείο.Μετά την απόφαση του τουρκικού Ανώτατου Δικαστηρίου το 2019 και την έκδοση ΦΕΚ στις 21 Αυγούστου 2020, μετατράπηκε ξανά σε τζαμί.<img alt="erbas" height="640" loading="lazy" src="https://www.romfea.gr/images/article-images/2020/10/romfea/erbas.jpg" style="border: 1px solid rgb(0, 0, 0); height: auto; max-width: 100%; vertical-align: middle;" width="408" /> <a href="https://www.romfea.gr/diafora/40157-stis-30-oktobriou-oi-tourkoi-tha-proseuxithoun-sti-moni-tis-xoras?fbclid=IwAR1w_HqKdMtQrPF36eQO-n5JDv0WfMyuFHepEwqU1vvmCRdP4xwoRcM0hl8" target="_blank">ΠΗΓΗ</a>

Στις 30 Οκτωβρίου οι Τούρκοι θα προσευχηθούν στη Μονή της Χώρας

Το ισλαμιστικό καθεστώς της Άγκυρας θα πραγματοποιήσει την πρώτη μουσουλμανική προσευχή στην Ιερά Μονή της Χώρας, που πρόσφατα μετέτρεψε α...

Με ψευδοροφές κι αστάρι ''εξαφανίζουν'' τις τοιχογραφίες της Μονής Χώρας

<img alt="moni xoras toixografies" height="457" loading="lazy" src="https://www.romfea.gr/images/article-images/2020/10/romfea2/agios-artemios/ag-dimitrios/moni-xoras-toixografies.png" style="border: 1px solid rgb(0, 0, 0); color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: middle;" width="770" />Οι εικόνες σοκάρουν και παραπέμπουν σε άλλους αιώνες, όταν το τσεκούρι έπεφτε πάνω σε αρχαία αγάλματα και ψηφιδωτά, η φωτιά έκαιγε περίτεχνα ξύλινα τέμπλα και ο ασβέστης κάλυπτε εικόνες και επιγραφέςH Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την επίσημη καταγραφή, διαθέτει 3.113 τζαμιά!Σύντομα θα αποκτήσει άλλο ένα: Η μετατροπή της Μονής της Χώρας σε τζαμί ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο όταν αναγγέλθηκε από τον Ταγίπ Ερντογάν, αμέσως μετά τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε μουσουλμανικό τέμενος.Αν όμως το καθεστώς του Μνημείου Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO προστατεύει – σχετικά – το αριστούργημα του Ιουστινιανού από ακραίες και μόνιμες αρχιτεκτονικές βαρβαρότητες, δε φαίνεται να ισχύει το ίδιο με τη Μονή της Χώρας, που κάτω από το ραντάρ της παγκόσμιας προσοχής μετατρέπεται άτσαλα σε τζαμί, με ταχύς ρυθμούς.Ψευδοροφές και βιαστικό αστάρωμα, ξυσίματα, σοβατίσματα και ισοπεδωτικό βάψιμο, επιστρατεύτηκαν όλα για να καλύψουν τις φανταστικές τοιχογραφίες και ψηφιδωτά του ναού, να ακυρώσουν το παιχνίδι τους με το φως από τα ανοίγματα και τα παράθυρα των τρούλων και να σβήσουν κάθε σημάδι της ορθόδοξης πίστης που ενέπνευσε την ανέγερση του.Η εικόνα του πριν και του μετά παγώνει – κι αποδεικνύει την αμέριμνη βεβήλωση της τέχνης από το καθεστώς Ερντογάν.Ανακαίνιση σε “ρυθμό Ερντογάν”; Σύντομα ο Τούρκος ηγέτης θα παραβρεθεί για τα εγκαίνια του τζαμιού και θα δούμε το τελικό αποτέλεσμα, κρυμμένο σίγουρα πίσω από εκατοντάδες σημαίες και προσκυνητές-χειροκροτητές που θα συνωστίζονται γύρω από τον “πρωταγωνιστή”.Όσο για τη Μονή της Χώρας, του 16ου αιώνα με την ταραχώδη ιστορία, είναι η δεύτερη φορά που μετατρέπεται σε τζαμί. Μακάρι οι τοιχογραφίες και οι ψηφίδες που δε θα αντικρίζουν ανθρώπων μάτια στο προσεχές μέλλον, να αντέξουν σε άλλη μια μακρά σιωπή μέχρις ότου μια ή ένας πιο πολιτισμένος ηγέτης στη γειτονική χώρα αντιληφθεί την αξία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, “απ’ όπου κι αν προέρχεται”. Τη φωτογραφία δημοσίευσε ο τούρκος αναλυτής @canokar στο twitter, και συγκέντρωσε πλήθως σχολίων Τούρκων που καταδίκασαν την “πολιτιστική βαρβαρότητα”. <a href="https://www.romfea.gr/diafora/40170-me-pseudorofes-ki-astari-ejafanizoun-tis-toixografies-tis-monis-xoras?fbclid=IwAR3gh9YK43bDoYVplkzAUDHHi95dpyeAqEUcBXTFJsmWMfEk9W61jeAhFLg" target="_blank">ΠΗΓΗ</a> ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/blog-post_82.html" itemprop="url">Η Αγία Σοφία ''τζαμί - αποθήκη''</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/08/blog-post_92.html" itemprop="url">Βάρβαροι!</a>

Με ψευδοροφές κι αστάρι ''εξαφανίζουν'' τις τοιχογραφίες της Μονής Χώρας

Οι εικόνες σοκάρουν και παραπέμπουν σε άλλους αιώνες, όταν το τσεκούρι έπεφτε πάνω σε αρχαία αγάλματα και ψηφιδωτά, η φωτιά έκαιγε περίτεχ...

Ο Αριστοτέλης για την ανδρεία και την ακολασία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5s64PimNrIn85sFKDh5-UKv1prM4eMNubXF3htSlcq4p3pYDVonPTbnfItDc8Ac8wAwiDkVegEU3yNM5Sz2807B895EyAnWVvphZYp8HDmcDPpLrQrMA_OX9yrSnH9S26PkTrdHz3/s842/789.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="842" data-original-width="720" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5s64PimNrIn85sFKDh5-UKv1prM4eMNubXF3htSlcq4p3pYDVonPTbnfItDc8Ac8wAwiDkVegEU3yNM5Sz2807B895EyAnWVvphZYp8HDmcDPpLrQrMA_OX9yrSnH9S26PkTrdHz3/w343-h400/789.jpg" width="343" /></a></div>  <div class="entry" style="height: auto !important;">Γράφει ο Θανάσης ΜπαντέςΓια τον Αριστοτέλη το ζήτημα της ευχαρίστησης (και της λύπης) είναι αλληλένδετο με την ανθρώπινη συμπεριφορά, αφού τελικά όλοι θα πράξουν αυτό που θα τους δώσει ευχαρίστηση. Ακόμη και ο εγκρατής, που έχει τη δύναμη να αρνηθεί πρόσκαιρες ηδονές, θα το κάνει προς υλοποίηση μεταγενέστερων και πιο σημαντικών απολαύσεων αντιλαμβανόμενος ότι η εγκράτεια θα τον ωφελήσει περισσότερο.Μπορεί κανείς να δείξει εγκράτεια στο φαγητό τρώγοντας αυτά που πρέπει χωρίς υπερβολές, όχι επειδή αρνείται την ηδονή της τροφής, αλλά γιατί με αυτό τον τρόπο επενδύει στην υγεία του. Η καλή υγεία που εξασφαλίζει η σωστή διατροφή θα επιφέρει σωματική ευεξία και τη δυνατότητα να συνεχίζει κανείς να απολαμβάνει το φαγητό για πολύ μεγαλύτερο διάστημα. Από την άλλη, ο ακόλαστος αδυνατώντας να αντισταθεί στις γαστριμαργικές ηδονές υπερβάλλει στο φαγητό υπονομεύοντας την υγεία του και εκτιθέμενος στον κίνδυνο να το στερηθεί υπακούοντας στις οδηγίες του γιατρού του. (Εκτός εάν προτιμήσει τον πρόωρο θάνατο).Από αυτή την άποψη, τα κίνητρα είναι τα ίδια και για τον ακόλαστο και για τον εγκρατή. Αυτό που διαφέρει είναι η αντίληψη για τον τρόπο ζωής που θα επιφέρει τις μεγαλύτερες και διαρκέστερες ηδονές.Η προτίμηση του Αριστοτέλη για τις πνευματικές ηδονές θα πρέπει να ερμηνευτεί με τον ίδιο τρόπο. Δεν πρόκειται για άρνηση των σωματικών ηδονών –κάτι τέτοιο θα ήταν αντίθετο με τη φύση– αλλά για την ιεράρχηση των απολαύσεων στο σύνολό τους καταδεικνύοντας το αστείρευτο το πνευματικών ηδονών σε αντίθεση με το πεπερασμένο της ευχαρίστησης (και χρονικά και ποσοτικά και ποιοτικά) που μπορεί να προσφέρει το σώμα.Το κίνητρο της ηδονής είναι κοινό και για τις ενάρετες πράξεις και για τις αντίθετες με την αρετή, αφού και ο ανδρείος και ο θρασύς νιώθουν ευχαρίστηση από τη συμπεριφορά τους. Η ίδια η αίσθηση του κινδύνου ενδέχεται για κάποιους να λειτουργεί ηδονικά: «Μερικοί, πάλι, αντέχουν το φόβο λόγω κάποιων ηδονών σαν το αίσθημα του θυμού· γιατί και ο θυμός προκαλεί κάποια ηδονή, αφού συνδέεται με την ελπίδα της εκδίκησης» (1229b 39-41).Όμως, ο ανδρείος δεν πρέπει να ορίζεται με τέτοια κριτήρια ευχαρίστησης. Ο θυμός και η εκδίκηση δεν αρμόζουν στο πλαίσιο της αρετής. Μια τέτοια εκδοχή ευχαρίστησης αρμόζει περισσότερο στη ρηχότητα του θράσους: «Αλλά το χαρακτηρισμό του ανδρείου δεν το δικαιούται κανένας από όσους αντέχουν του θάνατο χάριν αυτής της ηδονής ή κάποιας άλλης ή για να αποφύγουν ακόμα πιο μεγάλο πόνο» (1229b 41-44).Με δυο λόγια, ανδρείος δεν είναι εκείνος που κινείται από τα ευτελή κίνητρα της εκδίκησης ή της χαράς του κινδύνου. Ανδρείος είναι ο άνθρωπος που ξέρει να αντέχει το φόβο του θανάτου προκειμένου να υπερασπίσει τις αξίες που ορίζονται από το πνεύμα της αρετής κι αυτός είναι ο λόγος που η ανδρεία διέπεται απόλυτα από το μέτρο και τη λογική.Όσο για εκείνον που προτιμά το θάνατο για να αποφύγει χειρότερες συμφορές, η πράξη του αποτελεί περισσότερο τρόπο διαφυγής παρά γενναιότητα. Οι αφόρητοι πόνοι που καθιστούν το θάνατο προτιμότερο δεν καταδεικνύουν το θάρρος του ανθρώπου που επιλέγει να πεθάνει αλλά το αδιέξοδο της ζωής του. Το μέγεθος μιας τέτοιας οδύνης μπορεί να επιφέρει τη λύπη για τα άτομα που την υφίστανται αλλά δε σηματοδοτούν την ανδρεία.Μια τέτοια επιλογή όμως, δε σημαίνει ότι ο θάνατος πρέπει να εκληφθεί ως κάτι ευχάριστο: «Δεν είναι, βέβαια, ηδύ ο ίδιος ο θάνατος, αφού τότε οι ακόλαστοι, από αδυναμία θέλησης, θα διάλεγαν πολλές φορές να πεθάνουν· και ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι ηδύς ο ίδιος ο θάνατος αλλά μερικά απ’ αυτά που τον προκαλούν, πολλοί από αδυναμία πέφτουν εν γνώσει τους σε αυτά· κανέναν από αυτούς δε θα τον χαρακτηρίζαμε ανδρείο, μολονότι είναι απολύτως έτοιμος να πεθάνει» (1229b 44-50).Το συμπέρασμα του Αριστοτέλη είναι ότι η ανδρεία πριν από όλα πρέπει να σχετίζεται με το αίσθημα της αιδούς: «Αλλά από όλες τις περιπτώσεις ανδρείων που αναφέραμε, πιο πολύ φαίνονται ανδρείοι όσοι από αιδώ αντέχουν το φόβο, όπως ο Έκτορας που λέει ο Όμηρος ότι άντεξε το φόβο του για τον Αχιλλέα: “αιδώς κυρίεψε τον Έκτορα και πρώτος ο Πολυδάμαντας θα βγει να με ντροπιάσει”, και αυτή είναι η πολιτική ανδρεία» (1230a 22-29).Ωστόσο, το αναμφισβήτητο ότι η εκδοχή της ανδρείας με γνώμονα την αιδώ υπερέχει όλων των άλλων δε σημαίνει ότι κρίνεται και ως ιδανική: «Αλλά η αληθινή ανδρεία δεν είναι ούτε η πολιτική ούτε καμία από τις υπόλοιπες· μοιάζει, βέβαια, με αυτές, όπως μοιάζει και η ανδρεία των θηρίων που ορμούν εξαγριωμένα εκεί που θα δεχτούν το χτύπημα. Δεν πρέπει κανείς να μπαίνει σε κίνδυνο ούτε από ντροπή ούτε από οργή ούτε επειδή πιστεύει πως δε θα πεθάνει ούτε επειδή έχει δύναμη να προφυλαχτεί. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ούτε καν υπόνοια πραγματικού φόβου δε θα έχει» (1230a 30-35).Σε τελική ανάλυση, ως ανδρεία ορίζεται η δυνατότητα χαλιναγώγησης του φόβου για το θάνατο. Η ασφάλεια της σωστής στρατιωτικής θέσης και της πολεμικής πείρας που εν τέλει εκμηδενίζουν τον κίνδυνο είναι αδύνατο να θεωρηθούν ανδρεία, αφού δεν υπάρχει ούτε η υπόνοια του θανάτου. Από την άλλη, οι συναισθηματικές εξάρσεις (είτε της ντροπής, είτε της εκδίκησης, είτε της απώλειας, είτε της οργής) που αδρανοποιούν τη λογική αφαιρούν κάθε έννοια συνείδησης με αποτέλεσμα η δράση να είναι αντανακλαστική, όπως και του θηρίου.Η ανδρεία ορίζεται μόνο μέσα στο πλαίσιο της λογικής που πιστοποιεί τη συνειδητή πράξη. Κι αυτό εξασφαλίζεται από την προϋπόθεση της ελεύθερης βούλησης. Τα άτομα που ενεργούν σε συναισθηματική έξαρση δε λειτουργούν ελεύθερα, αλλά κατευθύνονται με τρόπο αυτόματο από τα συναισθήματά τους. Κατά κάποιο τρόπο είναι σαν να χάνουν τον εαυτό τους. Γι’ αυτό κι ενδέχεται να προβούν σε πράξεις για τις οποίες θα μετανιώσουν. Μια τέτοια συμπεριφορά είναι αδύνατο να εκληφθεί ως ανδρεία.Ο Αριστοτέλης είναι σαφής: «… κάθε αρετή βασίζεται στην προαίρεση (έλλογη προτίμηση) (πώς το εννοούμε αυτό, το είπαμε προηγουμένως: με κάποιο τελικό σκοπό μάς οδηγεί η αρετή σε όλες τις επιλογές μας, και αυτός ο τελικός σκοπός δεν είναι άλλος από το καλό)· έτσι είναι φανερό ότι και η ανδρεία, ως αρετή που είναι, με κάποιο τελικό σκοπό θα μας κάνει να αντέχουμε το φόβο» (1230a 36-40).Το τελικό συμπέρασμα προκύπτει αβίαστα: «Άρα, ούτε από άγνοια (τουναντίον, μας κάνει να κρίνουμε σωστά) ούτε από ηδονή, αλλά για το καλό γινόμαστε ανδρείοι, αφού αν δεν είναι για το καλό μα για μια τρέλα, δεν μπαίνει κανείς σε κίνδυνο, πράγμα που θα ήταν αισχρό» (1230a 41-44).Κι αφού εξετάστηκε επαρκώς το ζήτημα της ανδρείας, σειρά έχει η διερεύνηση της ακολασίας: «… ενώ υπάρχουν πολλές σημασίες της λέξης ακολασία, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτή σχετίζεται σε κάθε περίπτωση με ορισμένες ηδονές και λύπες· και ανάλογα με τον τρόπο της σχέσης, διακρίνονται είδη ακολασίας αλλά και η ίδια η ακολασία από άλλες κακίες» (1230b 9-13).Με δεδομένο ότι η ακολασία έγκειται στο εσφαλμένο πεδίο της υπερβολής, η αναισθησία βρίσκεται στο άλλο άκρο της έλλειψης: «Απέναντι, λοιπόν, στις ηδονές των ακόλαστων κάποιοι από αναισθησία παραμένουν απαθείς· αυτούς άλλοι τους λένε αναίσθητους, άλλοι αλλιώς. Όμως αυτό το πάθος δεν το βλέπουμε εύκολα ούτε είναι και πολύ συνηθισμένο, αφού όλοι τείνουν πιο πολύ προς το αντίθετο σφάλμα, και στη φύση όλων είναι να νικιούνται από αυτές τις ηδονές και να τις βιώνουν» (1230b 14-21).Η  μεσότητα της αρετής ανάμεσα στα άκρα της ακολασίας και της αναισθησίας εκφράζεται από τη σύνεση του φρόνιμου ανθρώπου: «Αφού, τώρα, ο σώφρων έχει να κάνει με ορισμένες ηδονές, υποχρεωτικά θα έχει να κάνει και με τις αντίστοιχες επιθυμίες. Πρέπει, λοιπόν, να δούμε ποιες είναι αυτές. Διότι ο σώφρων δε χαρακτηρίζεται έτσι για τη στάση απέναντι σε οποιαδήποτε ηδονή και σε οτιδήποτε ηδύ, αλλά –έτσι θεωρείται– απέναντι σε δύο μόνο αντικείμενα της αίσθησης, το αντικείμενο της γεύσης και το αντικείμενο της αφής, στην ουσία όμως μόνο της αφής» (1230b 24-29).Για τον Αριστοτέλη οι αισθήσεις που ωθούν στην ακολασία είναι η γεύση και η αφή και πρωτίστως η αφή, αφού ακόμη και για τις γαστριμαργικές καταχρήσεις το όργανο που προσφέρει τη μεγαλύτερη ηδονή είναι ο φάρυγγας: «Όσον αφορά […] τις ηδονές της γεύσης, τα άγρια ζώα δεν τα αγγίζουν όλες οι ηδονές, ειδικά εκείνες στις οποίες το αίσθημα εντοπίζεται μόνο στο άκρο της γλώσσας, αλλά όσες προκαλούν αίσθηση στο φάρυγγα. Και το αίσθημα ταιριάζει πιο πολύ στην αφή παρά στη γεύση. Γι’ αυτό και οι λαίμαργοι δεν εύχονται να έχουν γλώσσα μακριά αλλά φάρυγγα γερανού…» (1231a 16-21).Για να συνοψίσει: «Με ένα λόγο, λοιπόν, με την αφή έχει να κάνει η ακολασία, και αντίστοιχα με τις ηδονές της αφής ο ακόλαστος. Η ασυδοσία στο πιοτό, δηλαδή, και η γαστριμαργία και η λαγνεία και η λαιμαργία και όλα τα παρόμοια σχετίζονται με αισθήματα γεύσης ή αφής, και αντίστοιχα προκύπτουν και τα είδη της ακολασίας» (1231a 23-28).Οι άλλες αισθήσεις κρίνονται ουδέτερες από άποψη αρετής, αφού δεν επισύρονται χαρακτηρισμοί ηθικής ποιότητας ούτε για λόγους ακοής ούτε για λόγους όσφρησης ή όρασης: «Δε μιλάμε, δηλαδή, για άνθρωπο σώφρονα όταν πρόκειται για την οπτική ηδονή από τα ωραία (αρκεί να μην υπάρχει ερωτική επιθυμία) ή τη λύπη για τα άσχημα· ούτε όταν πρόκειται για την ακουστική ηδονή ή λύπη από την ηχητική αρμονία ή δυσαρμονία· ούτε για την οσφρητική ηδονή ή λύπη από τα ευώδη ή τα δυσώδη. Εξάλλου, ούτε για τον ακόλαστο μιλάμε στις αντίστοιχες περιπτώσεις» (1230b 30-37).Κανείς δε θεωρείται σώφρων ή ακόλαστος από τα ακούσματα ή τα θεάματα που τον ευχαριστούν, «αρκεί να μην υπάρχει ερωτική επιθυμία». (Αν το θέαμα ή το ακρόαμα έχει να κάνει με την καθαρά σαρκική εκδοχή του έρωτα, τότε ασφαλώς τίθεται στο πλευρό της ακολασίας): «Εάν […] κάποιος θεάται έναν ωραίο ανδριάντα ή ίππο ή άνθρωπο, ή εάν ακούει έναν τραγουδιστή, και δεν επιθυμεί ούτε να φάει ούτε να πιεί ούτε να προβεί σε ερωτικές πράξεις, αλλά μόνο να θεάται το ωραίο και να ακούει το τραγούδι, δεν μπορεί να θεωρηθεί ακόλαστος…» (1230b 37-41).Σε τελική ανάλυση, η ακολασία δεν μπορεί παρά να σχετίζεται με το ζωώδες. Αυτός είναι και ο λόγος που αφορά τη γεύση και πρωτίστως την αφή: «Η ακολασία συνδέεται μόνο με δύο αντικείμενα των αισθήσεων, με εκείνα που και τα άγρια ζώα συμβαίνει να αισθάνονται απόλαυση ή λύπη, δηλαδή τα αντικείμενα της γεύσης και της αφής. Απέναντι σε ηδονικά αντικείμενα των άλλων αισθήσεων όλα τα ζώα παρομοίως φαίνονται αναίσθητα, π.χ. απέναντι στην ηχητική αρμονία ή το οπτικό κάλλος. Με τη θεωρία των ωραίων και την ακρόαση των αρμονιών δε φαίνεται να νιώθουν τίποτε άξιο λόγου, εκτός αν συμβαίνει κάτι τελείως αφύσικο» (1230b 43-46 και 1231a 1-6).Το ότι σύγχρονες μελέτες έχουν καταδείξει ότι και κάποια ζώα είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται τις μουσικές αρμονίες κι (ενδεχομένως) να επηρεάζονται από αυτές δεν αναιρεί ότι η μουσικότητα αφορά πρωτίστως τους ανθρώπους. Η ουσία του αριστοτελικού συλλογισμού που θέλει την ακολασία να προσδιορίζεται από το ζωώδες παραμένει αναλλοίωτη. Και βέβαια, η απόλαυση της μουσικής αρμονίας είναι αδύνατο να σχετίζεται με το ζωώδες. Ακόμα και στην περίπτωση που κάποιος ευχαριστιέται με ακροάματα χαμηλού επιπέδου, θα ήταν παράλογο να χαρακτηριστεί ακόλαστος.Το ίδιο και με την όσφρηση: «… το ίδιο ισχύει και με τα ευώδη και δυσώδη, παρόλο που τα ζώα έχουν οξύτερες από τον άνθρωπο αισθήσεις. Και από τις οσμές τα ζώα απολαμβάνουν όσες τα ευφραίνουν όχι αυτές καθαυτές αλλά κάτι τυχαίο που συνδέεται με αυτές» (1231a 6-10).Για να διευκρινιστεί αμέσως: «… όταν λέω “όχι αυτές καθαυτές”, εννοώ αυτές που τις απολαμβάνουμε με την ελπίδα για κάτι άλλο ή τη μνήμη, π.χ. τις οσμές των φαγητών και των ποτών τις απολαμβάνουμε λόγω μιας άλλης ηδονής, να φάμε ή να πιούμε· ενώ με το “αυτές καθαυτές” εννοώ οσμές σαν αυτές των λουλουδιών» (1231a 10-14).Πράγματι, μια καθαυτή οσμή, όπως των λουλουδιών είναι αδύνατο να επισύρει ηθικούς προσδιορισμούς. Οι ηθικοί προσδιορισμοί έχουν να κάνουν με την άσκηση της αρετής που υποδεικνύεται από τη μεσότητα μέσα στο πλαίσιο της λογικής. Το άρωμα των λουλουδιών, καθώς και οι σχετικές προτιμήσεις που μπορεί να έχει κάθε άνθρωπος, δεν εντάσσονται σε αυτό το πλαίσιο.Ο ακόλαστος χαρακτηρίζεται από την έλλειψη εγκράτειας σε ζητήματα που εν τέλει είναι ικανά να βλάψουν τον εαυτό του. Κι αυτή είναι η δυστυχία του. Αν και γνωρίζει ότι σφάλλει, είναι αδύναμος να επιδείξει την πρέπουσα θέληση, ώστε να καταφέρει να επιβληθεί στα πάθη του. Δεν είναι απίθανο να τα ιδεολογικοποιήσει κιόλας επικαλούμενος το εφήμερο της ζωής και την αξία των απολαύσεων. Αναγκαστικά θα παρουσιάσει τον εγκρατή για αναίσθητο, ανίκανο να αισθανθεί τις χαρές της ζωής. Κάθε τέτοια προσπάθεια προϋποθέτει τη διαστρέβλωση των εννοιών.Το βέβαιο είναι ότι παρόλο που τοποθετεί τις απολαύσεις σε αξία ζωής ουσιαστικά αποκλείει τον εαυτό του από τις σπουδαιότερες, αφού επιδίδεται διαρκώς στις ηδονές που αφορούν και τα ζώα. Οι απολαύσεις του έρωτα και του φαγητού, ως κυρίαρχες ασχολίες του ακόλαστου, έχουν να κάνουν με το ζωώδες, καθώς απευθύνονται εξίσου και σε αυτά. Οι πνευματικές απολαύσεις που διαχωρίζουν τον άνθρωπο από τα ζώα καθιστώντας τον ανώτερο συνήθως δεν ενδιαφέρουν τον ακόλαστο που καταδικάζεται στην ευτέλεια της ζωώδους χαράς. Κι αυτή είναι η ύψιστη δυστυχία του.Αριστοτέλης: «Ηθικά Ευδήμια», βιβλίο τρίτο, μετάφραση Βασίλειος Μπετσάκος, εκδόσεις ΖΗΤΡΟΣ, Θεσσαλονίκη 2018. <a href="http://eranistis.net/wordpress/2020/10/28/37145%ce%bf-%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+eranistis/tgxj+%28%CE%95%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82%29" target="_blank">ΠΗΓΗ</a></div>

Ο Αριστοτέλης για την ανδρεία και την ακολασία

Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Για τον Αριστοτέλη το ζήτημα της ευχαρίστησης (και της λύπης) είναι αλληλένδετο με την ανθρώπινη συμπεριφορά, αφ...

Ο Μαρμαρωμένος βασιλιάς, δεν υπάρχει - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiW9wjsD-zTd19I1j3aK2VMGsdzWBaIm0iu_OgPd8SH8dmwMk2RutuHCQyNe5o4vGHmOHFQelFyXy3LKOmX1JyW1F-GYyHQ1CqSw6tHD2SMqh8UVtgwlh4Ox4JGYh4ls4Enovf8IlCt/s895/678.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="589" data-original-width="895" height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiW9wjsD-zTd19I1j3aK2VMGsdzWBaIm0iu_OgPd8SH8dmwMk2RutuHCQyNe5o4vGHmOHFQelFyXy3LKOmX1JyW1F-GYyHQ1CqSw6tHD2SMqh8UVtgwlh4Ox4JGYh4ls4Enovf8IlCt/w640-h422/678.png" width="640" /></a></div> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> ΤΟ ΕΠΙΜΑΧΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΣΤΟ 4:30 ΚΑΙ ΜΕΤΑ</div><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/IYp39ji7MzI" width="560"></iframe><div> </div><div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center; white-space: pre-wrap;"> </div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center; white-space: pre-wrap;"> </div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"> </div><div dir="auto" style="background-color: white; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_38.html" itemprop="url">Ο Αγαθάγγελος και οι … «προφητείες» του! </a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"> </div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_79.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">Τό σπαθί βγήκε ἀπό τό θηκάρι....</a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"> </div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/blog-post_6.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΣΥΓΧΥΣΙΣ! (Β΄ ΜΕΡΟΣ)</a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"> </div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_50.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΟΙ ΔΗΘΕΝ ''ΧΡΗΣΜΟΙ-ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ'' ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΑΡΑΣΙΟΥ!</a></div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"> </div><div dir="auto" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: pre-wrap;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/06/3.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"> ΠΕΡΙ ΤΟΥ «ΒΑΣΙΛΕΑ» ΙΩΑΝΝΗ! (3)</a></div></div>

Ο Μαρμαρωμένος βασιλιάς, δεν υπάρχει - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

ΤΟ ΕΠΙΜΑΧΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΣΤΟ 4:30 ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ Ο Αγαθάγγελος και οι … «προφητείες» του! Τό σπαθί βγήκε ἀπό τό θηκάρι.... ΣΥΓΧΥΣΙΣ! (...

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΕΞ΄ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ - ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ (ΟΛΟΚΛΗΡΟ)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUjbPvvwwR2U1qRxtQgn2iS3ixF3FLYFoHHRZndhx2MlhscbDlCvKHHdgH0hj0Er9QitHrrRxNLXhI-jfc47QBG8WQeU_hON2jg1PM-RkNS0e4gkYrXvM4f-Q3zwPrHtEsI0cDTmf8/s499/987.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="457" data-original-width="499" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUjbPvvwwR2U1qRxtQgn2iS3ixF3FLYFoHHRZndhx2MlhscbDlCvKHHdgH0hj0Er9QitHrrRxNLXhI-jfc47QBG8WQeU_hON2jg1PM-RkNS0e4gkYrXvM4f-Q3zwPrHtEsI0cDTmf8/w400-h366/987.png" width="400" /></a></div> <iframe height="480" src="https://drive.google.com/file/d/1k859x6rq25AAlkK4zcqlFkRl9IoPih10/preview" width="640"></iframe><div> </div><div> </div><div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.com/2018/01/blog-post_73.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΑΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ: ''ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ''</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.com/2018/06/blog-post_78.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;">ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΕΞ΄ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ - ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/06/2_18.html" itemprop="url">ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΕΞ΄ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ - ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ (2ο ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika.blogspot.com/2010/03/blog-post_7191.html"> ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ </a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika.blogspot.com/2010/03/blog-post_08.html"> ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ (Β΄ ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika.blogspot.com/2010/03/blog-post_2037.html"> ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ (Γ΄ ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> <div style="line-height: 21.8333px;"><a href="https://www.scribd.com/doc/38584653/%CE%9A%CE%A9%CE%9D%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A5-%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%A5-%CE%95%CE%9E-%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%A9%CE%9D-%CE%A4%CE%91-%CE%A3%CE%A9%CE%96%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91-%CE%95%CE%9A%CE%9A%CE%9B%CE%97%CE%A3%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%91-%CE%A3%CE%A5%CE%93%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%9C%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91-%CE%A4%CE%9F%CE%9C-%CE%91" style="color: #999999; text-decoration-line: none;" target="_blank">ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΕΞ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ ΤΑ ΣΩΖΟΜΕΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ (ΤΟΜ. Α)</a></div><div style="line-height: 21.8333px;"> </div><div style="line-height: 21.8333px;"><a href="https://www.scribd.com/doc/38604700/%CE%9A%CE%A9%CE%9D%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A5-%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%A5-%CE%95%CE%9E-%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%A9%CE%9D-%CE%A4%CE%91-%CE%A3%CE%A9%CE%96%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91-%CE%95%CE%9A%CE%9A%CE%9B%CE%97%CE%A3%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%91-%CE%A3%CE%A5%CE%93%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%9C%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91-%CE%A4%CE%9F%CE%9C-B" style="color: #999999; text-decoration-line: initial;" target="_blank">ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΕΞ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ ΤΑ ΣΩΖΟΜΕΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ (ΤΟΜ. B΄)</a></div> <div style="line-height: 21.8333px;"><a href="https://www.scribd.com/doc/38622635/%CE%9A%CE%A9%CE%9D%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A5-%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%A5-%CE%95%CE%9E-%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%A9%CE%9D-%CE%A4%CE%91-%CE%A3%CE%A9%CE%96%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91-%CE%95%CE%9A%CE%9A%CE%9B%CE%97%CE%A3%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%91-%CE%A3%CE%A5%CE%93%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%9C%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91-%CE%A4%CE%9F%CE%9C-%CE%93" style="color: #999999; text-decoration-line: initial;" target="_blank">ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΕΞ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ ΤΑ ΣΩΖΟΜΕΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ (ΤΟΜ. Γ)</a></div></div></div>

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΕΞ΄ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ - ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ (ΟΛΟΚΛΗΡΟ)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΑΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ: ''ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ'' ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΕΞ΄ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ - ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΚΩΝΣ...

"Νομιμότητα" και Ορθοδοξία

Σχόλιο "Κρυφού Σχολειού": Δημοσιεύουμε για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα ένα συγκλονιστικό απόσπασμα από το κείμενο "One Μan in the Face of Apostasy", που συνέγραψε για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αβέρκιο (+1976), ο γνωστός λόγιος ιερομόναχος π. Δαμασκηνός Christensen (συγγραφέας του περίφημου βιβλίου για τη ζωή και το έργο του μακαριστού π. Σεραφείμ Ρόουζ), και το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "The Orthodox Word"  το 1986. Ας μας προβληματίσει όλους μας.<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; text-align: center;"><a href="https://images.gr-assets.com/authors/1376744319p5/5712486.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="266" data-original-width="146" height="312" src="https://images.gr-assets.com/authors/1376744319p5/5712486.jpg" style="border: none; position: relative;" width="171" /></a></div>O Αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος υπογράμμισε τους κινδύνους της επιδίωξης αποδοχής ή αναγνώρισης από κάθε είδους αρχή μόνο και μόνο λόγω του «νομικού» τους καθεστώτος:«Οποιαδήποτε προσπάθεια εκ μέρους μας να προσεγγίσουμε εκείνους που «κατέχουν την εξουσία» αυτή τη στιγμή, όταν οι «πολλοί αντίχριστοι» (πρβλ. Α΄ Ιω. β΄ 18) που αγωνίζονται φανερά ή κρυφά ενάντια στον Χριστό και την Εκκλησία Του έχουν τόσο προφανή έλεγχο, οποιαδήποτε λοιπόν προσπάθεια να τους ευχαριστήσουμε δουλικά, να τους κολακεύσουμε και να κάνουμε ό,τι  θέλουν, ακόμη και η προσπάθεια για κάποιο βαθμό «νομιμοποίησης» από αυτούς είναι προδοσία του Σωτήρα Χριστού μας και εχθρότητα απέναντί Του, ακόμα κι αν αυτοί που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο φέρουν το σχήμα των κληρικών» (The just shine like the stars, p. 18).Σε αυτή τη δήλωση, ο Αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος δίνει μια καλή εξήγηση της αρχής του Σεργιανισμού. Αυτή η αρχή, με την οποία ο Μητροπολίτης Σέργιος συνθηκολόγησε με την άθεη σοβιετική εξουσία για να παραμείνει «νόμιμος» και να διατηρήσει τη λειτουργία του εκκλησιαστικού θεσμού, δεν είναι απλώς κάτι που συνέβη κάπου αλλού, στη Σοβιετική Ρωσία. Πρόκειται για μια γενική κατηγορία της ανθρώπινης ψυχής η οποία έτυχε να λάβει μια δραματική μορφή στο πρόσωπο του Μητροπολίτη Σεργίου: είναι το να κάνεις κάτι λάθος ή το να αποδεχθείς ένα ψέμα για να αποκτήσεις το πρόσκαιρο πλεονέκτημα του να είσαι «επίσημος», έστω και «για το καλό της Εκκλησίας».<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; text-align: center;"><a href="https://i.ytimg.com/vi/yV0K7rQ67NI/maxresdefault.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="800" height="312" src="https://i.ytimg.com/vi/yV0K7rQ67NI/maxresdefault.jpg" style="border: none; position: relative;" width="556" /></a></div>«Έτσι», έγραψε ο π. Σεραφείμ Ρόουζ στο πνεύμα του Αρχιεπισκόπου Αβερκίου, «μερικοί άνθρωποι μπορούν να βρεθούν σε μια θέση που μπορεί να είναι «νομικά σωστή», αλλά ταυτόχρονα να είναι βαθύτατα μη-χριστιανική - σαν να είναι η χριστιανική συνείδηση υποχρεωμένη να υπακούει σε οποιαδήποτε εντολή των εκκλησιαστικών αρχών, αρκεί αυτές οι αρχές να είναι «κανονικές». Αυτή η τυφλή έννοια της υπακοής αφεαυτής είναι μια από τις κύριες αιτίες για την επιτυχία του Σεργιανισμού στον αιώνα μας - τόσο εντός όσο και εκτός του Πατριαρχείου της Μόσχας» (Russia's Catacomb Saints, p. 257).Η τελική εκδήλωση της Σεργιανιστικής αρχής θα είναι η υποβολή ακόμη και των πιο «παραδοσιακών» Χριστιανών στον ίδιο τον Αντίχριστο. Δεν θα αναγκαστούν να συμφωνήσουν με τις ιδέες και τις μεθόδους του Αντίχριστου. Το μόνο που θα απαιτηθεί από αυτούς θα είναι η αναγνώριση της εξουσίας του, την οποία θα προσφέρουν για να διατηρήσουν την Ιεραρχία, την εκκλησιαστική οργάνωση, τις εκκλησιαστικές Ακολουθίες και τη δυνατότητα φανερής λήψης των Μυστηρίων. Η προδοσία τους δεν θα συνίσταται στην προσκόλλησή τους σε Κανονικές μορφές, αλλά μάλλον στην τοποθέτηση αυτών των μορφών πάνω από την πίστη στον Χριστό, που είναι η πρώτη ευθύνη της Εκκλησίας.Οι Άγιοι Πατέρες έχουν μια πολύ συγκεκριμένη διδασκαλία σχετικά με αυτό, με βάση την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Σχολιάζουν το γεγονός ότι η σφραγίδα του Αντιχρίστου δεν θα τοποθετηθεί ταυτόχρονα στο μέτωπο και στο χέρι, αλλά στο μέτωπο ή στο χέρι (Αποκ. ιγ΄ 16). Σύμφωνα με τον Άγιο Ανδρέα Καισαρείας, όσοι το λαμβάνουν στα μέτωπά τους θα μοιράζονται τον τρόπο σκέψης του Αντίχριστου, ενώ όσοι το λαμβάνουν στα δεξιά τους χέρια θα αναγνωρίσουν μόνο την εξουσία του, λέγοντας ότι είναι επιτρεπτό να το κάνουμε αυτό «αν μόνο κάποιος παραμένει χριστιανός στην ψυχή του... Η εκδίωξη της χάρης του Αγίου Πνεύματος μέσα από το σημάδι του θηρίου γεμίζει την καρδιά όλων αυτών με το πρώτο σημάδι - τον φόβο - που θα τους φέρει σε μια εύκολη καταστροφή» (Russia's Catacomb Saints, p. 222).Ενόψει αυτής της πατερικής διδασκαλίας, ο Αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος μπορούσε εύκολα να προβλέψει πώς όλοι οι εκκλησιαστικοί οργανισμοί - οικουμενιστικοί και αντι-οικουμενιστικοί, καινοτόμοι και παραδοσιακοί - μια μέρα θα υποκύψουν μπροστά στον Αντίχριστο. Εκείνοι των οποίων ο φόβος της πρόσκαιρης εξουσίας υπερισχύει του φόβου τους για τον Θεό θα βασίζονται στην πεπτωκυία διάνοιά τους για να δικαιολογήσουν αυτήν την υποταγή, γιατί οι καρδιές και οι συνειδήσεις τους δεν θα μπορούν ποτέ να την δικαιολογήσουν. Θα προσπαθήσουν να διατηρήσουν τους εκκλησιαστικούς τους θεσμούς εγκαταλείποντας την πνευματική ελευθερία και την ηρωική ομολογία, η οποία, όπως επανέλαβε ο Αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος, θα στηρίξει μόνη της το ανίκητο Σώμα του Χριστού. Έτσι θα επαληθευθεί η πρόβλεψη του Αγίου Επισκόπου Ιγνάτιου Μπριαντσανίνοφ που αναφέρεται από τον Αρχιεπίσκοπο Αβέρκιο:«Μπορεί κανείς να υποθέσει επίσης ότι ο θεσμός της Εκκλησίας που κλονίζεται για τόσο καιρό θα πέσει τρομερά και ξαφνικά. Πράγματι, κανείς δεν μπορεί να το σταματήσει ή να το αποτρέψει. Τα σημερινά μέσα για τη διατήρηση της θεσμικής Εκκλησίας προέρχονται από τα στοιχεία αυτού του κόσμου, πράγματα εχθρικά προς την Εκκλησία και η συνέπεια θα είναι μόνο να επιταχυνθεί η πτώση της…. Είθε ο φιλεύσπλαχνος Κύριος να υπερασπιστεί το λείμμα (=υπόλοιπο, πρβλ. Ρωμ. ια΄ 5) που πιστεύει σε Αυτόν. Αλλά αυτό το λείμμα είναι λιγοστό, και γίνεται όλο και λιγότερο» [Stand Fast in the Truth, p. 5]. ΠΗΓΗ: <a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2020/10/blog-post_27.html?fbclid=IwAR0kDOVtivQo6Wxr_S9EhD79RaFPOMOnHwBfZMGUSyJ-heP9ff1I98jVC8w">https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2020/10/blog-post_27.html?fbclid=IwAR0kDOVtivQo6Wxr_S9EhD79RaFPOMOnHwBfZMGUSyJ-heP9ff1I98jVC8w</a>

"Νομιμότητα" και Ορθοδοξία

Σ χόλιο "Κρυφού Σχολειού": Δημοσιεύουμε για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα ένα συγκλονιστικό απόσπασμα από το κείμενο "One ...

Η σημασία των εθνικών εορτών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><img alt="αγωνιστειτε εν" class="alignleft wp-image-71686 size-thumbnail" height="320" src="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2019/03/%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%B5-%CE%B5%CE%BD-150x150.jpg" width="320" /></div><h1 style="text-align: center;"></h1>Τὰ ἔθνη, ἀγαπητοί μου, ἔχουν ἱστορία. Ὅπως ἱστορία ἔχουν καὶ τὰ ἄτομα. Κάθε ἄνθρωπος γράφει τὴν ἱστορία του πάνω στὴ γῆ. Κλείνει μέσα του θεϊκὲς δυνάμεις, ποὺ ἡ καλλιέργειά τους δημιουργεῖ μιὰ ποικιλία ἔργων, δημιουργεῖ πολιτισμό. Μικρὸς θεὸς ἀναδεικνύεται ὁ ἄνθρωπος ἀναπτύσσοντας τὸ «κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» (Γέν. 1,26) ποὺ ἔλαβε. Ἀλλ᾽ ἐὰν ὁ ἄνθρωπος παραμελήσῃ τὴν καλλιέργεια τῶν θεϊκῶν στοιχείων του καὶ θάψῃ τὰ τάλαντά του στὸν τάφο τῆς ὀκνηρίας καὶ πονηρίας, τότε καταντᾷ ἕνα ἁπλὸ βιολογικὸ ὄν, μὲ φυσικὲς μόνο ἀνάγκες, ἕνας πεπτικὸς σωλήνας ποὺ ἀκατάπαυστα γεμίζει καὶ ἀδειάζει, ἕνα ζῷο ποὺ βόσκει. Ἀλλ᾽ εἶνε δυνατὸν νὰ σβηστῇ τελείως ὁ σπινθήρας τῆς θεϊκῆς του προελεύσεως; Ὅσοι ἄνθρωποι ζοῦν σὰν τὰ κτήνη, μὲ ἔμβλημα τὸ ἐπικούρειο «Φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν» (Ἠσ. 22,13. Α´ Κορ. 15,32), αὐτοὶ ποὺ ἔπνιξαν τὸ πνεῦμα στὴν ὕλη, δὲν γράφουν ἱστορία, ἀφοῦ ἱστορία εἶνε ἡ ἐξιστόρησι εὐγενῶν καὶ ὑψηλῶν πράξεων. Λαοὶ μὲ ἐπικούρεια νοοτροπία, χωρὶς ἀνατάσεις, δὲν γράφουν ἱστορία. Ἡ διάβασί τους δὲν ἀφήνει ἴχνη. Πράξεις ἀξιομνημόνευτες γιὰ τοὺς ἀπογόνους τους δὲν ὑπάρχουν. Σὰν ἀγέλες ἔρχονται καὶ παρέρχονται, ἔστω κι ἂν ἡ ζωή τους ἀριθμῇ χιλιετίες. Καμμία λάμψι. Σκοτάδι καὶ ἔρεβος ἡ ζωή τους. Πνεῦμα σ᾿ αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει «διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας» (Γέν. 6,3).<h2 style="text-align: center;">* * *</h2>Τὸ δικό μας ἔθνος, ἀγαπητοί μου, δὲν ὑπάγεται σ᾽ αὐτοὺς τοὺς λαούς. Ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα χρόνια, διακρίθηκε. Ἀνέπτυξε τέχνες καὶ ἐπιστῆμες, δημιούργησε ἕναν ἰδιαίτερο πολιτισμό, ποὺ σὲ πολλὲς περιπτώσεις ἔγινε πρότυπο γιὰ ἄλλους λαούς. Ἀγωνίστηκε «ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν». Ἀγωνίστηκε κατὰ τῆς βαρβαρότητος, ποὺ ἔτεινε νὰ κατακλύσῃ τὴν ἀνθρωπότητα. Τὸ μικρὸ τοῦτο ἔθνος κατέπληξε τὸν κόσμο μὲ πράξεις ἀφθάστου μεγαλείου. Αὐτὸς ποὺ μελετᾷ τὴν ἱστορία μας διακρίνει τὸν δάκτυλο τῆς θείας πρόνοιας, ἡ ὁποία ἀνέθεσε στὴν Ἑλλάδα ἐξαιρετικὴ ἀποστολή· νὰ εἶνε φῶς γνώσεως καὶ ἐπιστήμης, πρόδρομος τοῦ Χριστιανισμοῦ μεταξὺ τῶν εἰδωλολατρῶν, κήρυκας καὶ ἀπόστολος καὶ ὑπερασπιστὴς τῆς Χριστιανικῆς πίστεως στὰ ἔθνη, σκεῦος ἐκλογῆς καὶ δεύτερος Ἰσραὴλ στὸν κόσμο. Ἡ ἱστορία τοῦ μικροῦ τούτου ἔθνους εἶνε ἀπὸ τὶς συγκινητικώτερες καὶ διδακτικώτερες. Ἂν καταρτιζόταν καὶ δημοσιευόταν ἕνας χρονολογικὸς πίνακας ὅλων τῶν σπουδαίων ἐνεργειῶν τοῦ ἀνθρώπου, σημειώνοντας σὲ παράλληλες στῆλες τὰ ἐπιτεύγματα τῶν διαφόρων ἐθνῶν, ποιά στήλη θὰ ἦταν ἡ πλουσιώτερη; Δὲν εἶνε ἀνάγκη νὰ τὸ ποῦμε ἐμεῖς, τὸ φωνάζει ἡ Ἱστορία. Καὶ «οἱ λίθοι κεκράξονται» (πρβλ. Λουκ. 19,40). Ἕνας ἱστορικὸς ἡμεροδείκτης τῆς πατρίδος μας, ποὺ θὰ συνέτασσαν εἰδήμονες, ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα, στὸ φύλλο τῆς κάθε ἡμέρας θὰ σημείωνε ὄχι μία μόνο ἀξιοθαύμαστη πρᾶξι τῶν προγόνων μας ἀλλὰ πολλές. Ἄλλων ἐθνῶν οἱ ἱστορικοὶ ἡμεροδεῖκτες θὰ εἶχαν τὰ περισσότερα φύλλα τους λευκά· ὁ ἡμεροδείκτης τῆς Ἑλλάδος θὰ ἦταν κατάμεστος. Δὲν ὑπάρχει ἡμέρα τοῦ ἔτους κατὰ τὴν ὁποία ἡ Ἑλλάδα δὲν παρουσίασε διὰ τῶν εὐγενῶν της τέκνων, τῶν ἡρώων καὶ ἁγίων της, μία ἀξιομνημόνευτη πρᾶξι. Καὶ ἂν ἐπρόκειτο ὅλες αὐτὲς οἱ πράξεις νὰ πανηγυρίζωνται στὴν ἐπέτειό τους, ἡ Ἑλλάδα θὰ ἔπρεπε νὰ βρίσκεται σὲ διαρκῆ σημαιοστολισμό.<h2 style="text-align: center;">* * *</h2>Ἀπ᾿ ὅλες τὶς χρονολογίες τοῦ ἱστορικοῦ ἡμεροδείκτη τῆς Ἑλλάδος μερικὲς διακρίνονται, ὅπως λ.χ. ἡ σημερινή. Εἶνε οἱ ἐπέτειοι μεγάλων γεγονότων, ποὺ μποροῦν νὰ ὀνομασθοῦν ὁρόσημα τῆς ἐθνικῆς μας ἱστορίας, δεῖκτες ποὺ δείχνουν πρὸς ποιές κατευθύνσεις πρέπει νὰ πορεύεται τὸ γένος μας. Ὅταν ὑπὸ τὴν ἔνδοξη ἡγεσία τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ ὁ Ἰσραὴλ κατὰ θαυμαστὸ τρόπο πέρασε τὸν Ἰορδάνη καὶ μπῆκε στὴ γῆ τῆς ἐπαγγελίας, ὁ Κύριος διέταξε νὰ στήσουν 12 λίθους, ὅσες καὶ οἱ φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ, γιὰ νὰ διατηρῆται ζωηρὴ ἡ ἀνάμνησι τοῦ θαυμαστοῦ γεγονότος, στὸ ὁποῖο γιὰ μία ἀκόμη φορὰ φάνηκε ἡ θεία πρόνοια. «Γιὰ νὰ τοὺς ἔχετε αὐτοὺς σὰν σημάδι ποὺ θὰ μένῃ ἐκεῖ γιὰ πάντα, ὥστε ὅταν σὲ ρωτάῃ αὔριο ὁ γυιός σου καὶ λέῃ, Γιατί τοὺς ἔχουμε αὐτοὺς τοὺς λίθους; ἐσὺ θὰ ἐξηγήσῃς στὸ γυιό σου καὶ θὰ πῇς· Ἐπειδὴ σταμάτησε ὁ Ἰορδάνης ποταμὸς ἐμπρὸς στὴν κιβωτὸ τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου ὅλης τῆς γῆς, ὅταν τὸν περνοῦσε· καὶ θὰ σᾶς εἶνε αὐτοὶ οἱ λίθοι ὑπενθύμισι γιὰ τοὺς Ἰσραηλῖτες αἰωνίως» (Ἰησ. Ναυ. 4,6-7). Καὶ ἐμεῖς, ὅπως ὁ Ἰσραήλ, πρέπει νὰ ἀναζωογονοῦμε στὴ μνήμη τῶν νεωτέρων τὴν ἀνάμνησι τοῦ ἐνδόξου παρελθόντος μὲ κάθε τρόπο· ν᾽ ἀνοικοδομήσουμε, ὅπως ὁ Σολομῶν καὶ ὁ Ἰουστινιανός, ναὸ περίλαμπρο μὲ πέτρες ἀπ᾽ ὅλη τὴ γῆ τῆς Ἑλλάδος, γιὰ νὰ ἐκπληρώσουμε ἱερὸ τάμα τῶν προγόνων μας· νὰ στήνουμε μνημεῖα, ἀναμνηστικὲς στῆλες καὶ προτομὲς ἡρώων· νὰ ἐκδίδουμε βιβλία· νὰ κάνουμε ὁμιλίες καὶ διαλέξεις· νὰ παρουσιάζουμε στὴ νεολαία κινηματογραφικὰ ἔργα καὶ θεατρικὲς παραστάσεις, μὲ τὶς ὁποῖες θ᾽ ἀναπαριστάνωνται ζωηρὰ ἱστορικὲς στιγμὲς τοῦ ἔθνους. Μόνο ἐχθροὶ τῆς πατρίδος ἀποστρέφονται καὶ μισοῦν τὶς ἐθνικὲς ἐπετείους. Κρυφὴ ἐπιθυμία τους εἶνε αὐτὲς νὰ καταργηθοῦν. Ὀπαδοὶ αὐτοὶ νέων κοσμοθεωριῶν, ξένοι πρὸς τὴν ἱστορία μας, θὰ ἤθελαν νὰ ἑορτάζουμε ἄλλες ἐπετείους… Τὰ χρόνια τῆς Κατοχῆς (1941-1944) οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος δὲν ἤθελαν νὰ ἑορτάζεται ἡ 25η Μαρτίου. Ἔτρεμαν μήπως ἡ ἀνάμνησί της ξεσηκώσῃ τοὺς Ἕλληνες καὶ σπάσουν τὰ νέα δεσμά. Οἱ ἐχθροὶ τῆς πατρίδος μας εἶνε ὅπως ἐκεῖνος ὁ Ἀντίγονος πού, ὅταν κατέκτησε διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου τὸν Ἰσραήλ, ἀπηγόρευσε τὶς ἑορτὲς καὶ πανηγύρεις του. Τὸ διάταγμά του ἦταν· «οὔτε νὰ τηροῦν τὴν ἀργία τοῦ Σαββάτου οὔτε νὰ κρατοῦν τὶς πατροπαράδοτες ἑορτὲς οὔτε κἂν νὰ ὁμολογοῦν ὅτι εἶνε Ἰουδαῖοι» (Β΄ Μακκ. 6,6), ἀλλὰ νὰ ἑορτάζουν τὴν …ἡμέρα τῶν γενεθλίων τοῦ τυράννου τους μὲ διονυσιακὲς ἐκδηλώσεις. Οἱ γενναῖοι ὅμως Μακκαβαῖοι περιφρόνησαν τὸ διάταγμα, ἀντιστάθηκαν καὶ ἑώρταζαν τὶς ἑορτές τους στὰ βουνά, καὶ ἔτσι διέσῳζαν τὴ μνήμη τοῦ παρελθόντος τους. Στὰ αὐτιὰ τῶν γενναίων ἐκείνων παιδιῶν ἔφθανε ἡ φωνὴ τοῦ προφήτου· «Ἑόρταζε, Ἰούδα, τὶς ἑορτές σου, ἀνάπεμψε τὶς προσευχές σου» (Ναούμ 2,1). Καὶ σύ, πατρίδα μας Ἑλλάδα, ἑόρταζε τὶς ἑορτές σου, ἀνάπεμψε τὶς προσευχές σου, γιὰ νὰ δοξολογῆται ὁ Θεός, γιὰ νὰ μνημονεύωνται μὲ εὐγνωμοσύνη οἱ ἥρωές σου, γιὰ νὰ εὐφραίνεται ὁ λαός σου, γιὰ νὰ χαίρωνται οἱ φίλοι σου καὶ νὰ λυποῦνται οἱ ἐχθροί σου.<h2 style="text-align: center;">* * *</h2>Ἡ Ἑλλάδα, ἀγαπητοί μου, δὲν συμπλήρωσε τὴν ἱστορία της. Στὸ βιβλίο της μένουν ἀκόμη πολλὲς ἄγραφες σελίδες. Τί θὰ φέρῃ ἡ ἑπομένη ἡμέρα εἶνε ἄγνωστο· ἀνεξιχνίαστες οἱ βουλὲς τοῦ Θεοῦ. Δέος κυριεύει τὶς ψυχές μας, ἀλλὰ καὶ κάποια γλυκειὰ ἐλπίδα τὶς ζωογονεῖ, ὅταν ἀναλογιζώμαστε ὅτι ἡ Ἑλλάδα, ποὺ βρέθηκε καὶ ἄλλοτε μπροστὰ στὸ χεῖλος τῆς καταστροφῆς, σώθηκε μὲ τὸν ἰσχυρὸ βραχίονα τοῦ Ὑψίστου. Εὐλογητὸς ὁ Θεός, ποὺ δὲν ἐγκατέλειψε τὴν πατρίδα μας. Καὶ νὰ ἡ Ἑλλάδα, ἀνάμεσα σὲ ὑφάλους καὶ σκοπέλους, ἀνάμεσα σὲ κλυδωνισμοὺς, ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικούς, συνεχίζει τὴν πορεία της. Τὸ μέλλον της, μετὰ τὸ Θεό, ἐμπιστεύεται στὰ παιδιά της ποὺ νιώθουν πίστι στὸν Κύριο καὶ ἀγάπη στὴν πατρίδα, τὸ ἐμπιστεύεται στὶς νέες γενιὲς ποὺ ἔρχονται. Ἂς μὴ λησμονοῦν οἱ νεώτεροι ὅτι χίλια χρόνια ἀγώνων καὶ θυσιῶν δὲν ἀρκοῦν γιὰ τὴν ἀνάστασι καὶ δημιουργία ἑνὸς ἔθνους, ἐνῷ μιὰ στιγμὴ ἀπροσεξίας, ἀφροσύνης καὶ ἐγκληματικότητος μπορεῖ νὰ τὸ καταστρέψῃ. Μοιραῖες ὀνομάζουν κάποιοι ἱστορικοὶ τέτοιες στιγμές. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει μοῖρα καὶ τύχη καὶ μοιραῖα γεγονότα. Ἡ Θεία Πρόνοια διέπει τὰ ἀνθρώπινα. Ὁ Θεὸς δικάζει τὰ ἔθνη, ὑψώνει καὶ ταπεινώνει. Ἡ «μοιραία» στιγμὴ εἶνε ἀποτέλεσμα πνευματικῆς καταπτώσεως, διαβρώσεως τοῦ ἁγνοῦ θρησκευτικοῦ καὶ ἐθνικοῦ βίου. Καί, γιὰ νὰ μιλήσουμε μὲ τὴ γλῶσσα τῆς Γραφῆς, οἱ συμφορὲς ἢ ἡ καταστροφὴ ἑνὸς ἔθνους εἶνε τὸ ἀποτέλεσμα ἁμαρτιῶν ἀρχόντων καὶ ἀρχομένων. Διότι «ἡ δικαιοσύνη ἀνυψώνει ἕνα ἔθνος, ἐνῷ οἱ ἁμαρτίες ἐλαττώνουν τὶς φυλές»· καὶ «ὃ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει», ὅ,τι θὰ σπείρῃ κανεὶς αὐτὸ καὶ θὰ θερίσῃ (Παρ. 14, 34. Γαλ. 6,7). Εἴθε νὰ μὴν κυριεύσῃ τὶς νέες γενεὲς τῶν Ἑλλήνων ἡ λησμονιά, ἀλλὰ ἡ μνήμη τοῦ παρελθόντος νὰ διατηρῆται ζωηρή, κίνητρο γιὰ μεγαλουργία, γιὰ τὴν ὁποία καὶ πλάστηκαν οἱ νέοι. Εἴθε οἱ νέοι μας, ἐνθουσιαζόμενοι ἀπὸ ἱερὲς ἐπιθυμίες καὶ φλογεροὺς πόθους, νὰ γράψουν νέες σελίδες τιμῆς καὶ δόξης καὶ νὰ ἐπαναλάβουν τὸ τραγούδι τῶν νέων τῆς ἀρχαίας Σπάρτης· «Ἐμεῖς θὰ γίνουμε πολὺ καλύτεροι».(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Πρόλογος βιβλίου ποὺ γράφτηκε τὴν 24-2-1970 στὴν καθαρεύουσα. Μεταγλώττισις καὶ σύντμησις 28-10-2011 <a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=84064" target="_blank">ΠΗΓΗ</a>

Η σημασία των εθνικών εορτών

Τὰ ἔθνη, ἀγαπητοί μου, ἔχουν ἱστορία. Ὅπως ἱστορία ἔχουν καὶ τὰ ἄτομα. Κάθε ἄνθρωπος γράφει τὴν ἱστορία του πάνω στὴ γῆ. Κλείνει μέσα του ...