ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 8ο)

<p><span style="background-color: white;"> <em style="box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: var(--wp--preset--font-size--medium); text-align: center;"><span style="font-size: medium;">Ἁγίου Μητροπολίτου Φιλαρέτου τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς</span></em></span></p><figure class="wp-block-image aligncenter size-full" style="border: 0px; box-sizing: inherit; clear: both; display: table; font-family: Roboto, sans-serif; margin: 2rem auto; outline: 0px; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white; font-size: medium;"><img alt="" class="wp-image-1372" height="548" sizes="(max-width: 375px) 100vw, 375px" src="https://imlp.gr/wp-content/uploads/2022/09/grafik-9.png" srcset="https://imlp.gr/wp-content/uploads/2022/09/grafik-9.png 375w, https://imlp.gr/wp-content/uploads/2022/09/grafik-9-205x300.png 205w" style="border-radius: inherit; border: 0px; box-sizing: inherit; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: bottom;" width="375" /></span></figure><p class="has-text-align-center has-medium-font-size" style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: var(--wp--preset--font-size--medium) !important; margin: 0px auto 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white; font-size: medium;"><span style="box-sizing: inherit; font-weight: 700;">8. Η πτώση και η μεταστροφή του αμαρτωλού</span><span style="box-sizing: inherit; font-weight: 700;"></span></span></p><p class="has-text-align-center has-medium-font-size" style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: var(--wp--preset--font-size--medium) !important; margin: 0px auto 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white; font-size: medium;"><em style="box-sizing: inherit;">Ανάλυση της Παραβολής του Ασώτου.</em><br style="box-sizing: inherit;" /><em style="box-sizing: inherit;">Τα τρία στάδια της πτώσης και της μεταστροφής του αμαρτωλού.</em></span></p><p class="has-text-align-justify has-medium-font-size" style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: var(--wp--preset--font-size--medium) !important; margin: 0px 0px 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white; font-size: medium;"><span style="box-sizing: inherit; font-weight: 700;">Αφού</span> εξετάσαμε το ζήτημα της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου και τις πρώτες και βασικές αρετές -ταπείνωση, πνευματικό πένθος και αγάπη για την αλήθεια του Θεού- πρέπει να κατανοήσουμε όλη τη διαδικασία μεταστροφής ενός απολεσθέντος αμαρτωλού στο μονοπάτι της δικαιοσύνης. Το καλύτερο παράδειγμα γι΄ αυτό είναι η Παραβολή του Ασώτου που βρίσκεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά<span style="box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[1]</span>. Η παραβολή μας μιλάει για έναν μικρό γιο που επιβαρύνθηκε από τη φροντίδα του πατέρα του και μέσα στην ανοησία του αποφάσισε να τον προδώσει. Παρακάλεσε τον πατέρα του για το μερίδιο της περιουσίας και πήγε σε μια «μακρινή χώρα». Είναι σαφές σε όλους ότι αυτός ο ανόητος γιος συμβολίζει, κατά το Ευαγγέλιο, κάθε αμαρτωλό. Σήμερα, η προδοσία ενός ανθρώπου προς τον Θεό εκφράζεται συνήθως στο γεγονός ότι, έχοντας λάβει από τον Θεό «το μερίδιό του» -όλα όσα του έδωσε ο Θεός στη ζωή, παύει να πιστεύει στον Θεό ζωντανά, παύει να Τον σκέφτεται και να Τον φοβάται και, στο τέλος, ξεχνά εντελώς τον νόμο Του. Αυτή δεν είναι η «κοσμική» ζωή πολλών από τους σημερινούς «διανοούμενους» που δεν παρατηρούν ότι στην πραγματικότητα ζουν σε απόσταση από τον Θεό;…</span></p><p class="has-text-align-justify has-medium-font-size" style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: var(--wp--preset--font-size--medium) !important; margin: 0px 0px 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white; font-size: medium;">Και στην μακρινή πλευρά, την τόσο δελεαστική από μακριά, ο ανόητος γιος δαπάνησε και σπατάλησε την περιουσία του, ζώντας πρόστυχα. Ομοίως, ο παράλογος αμαρτωλός σπαταλά την πνευματική και σωματική του δύναμη στην αναζήτηση αισθησιακών απολαύσεων και ζώντας «καυτή ζωή» απομακρύνεται όλο και περισσότερο, στην καρδιά και την ψυχή του, από τον Επουράνιο Πατέρα του.</span></p><p class="has-text-align-justify has-medium-font-size" style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: var(--wp--preset--font-size--medium) !important; margin: 0px 0px 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white; font-size: medium;">Αλλά ο άσωτος γιος σπατάλησε την περιουσία του, άρχισε να λιμοκτονεί και έγινε χοιροβοσκός (δηλαδή βοσκός γουρουνιών -ακαθάρτων ζώων κατά τον Μωσαϊκό Νόμο). Και θα του αρκούσε να χορταίνει με χοιροτροφή, αλλά κανείς δεν του έδινε… Δεν είναι αλήθεια ότι ένας αμαρτωλός, που βρίσκεται εντελώς μπλεγμένος στα δίχτυα της αμαρτίας, πεινά πνευματικά, υποφέρει και μαραζώνει; Σε έναν ανεμοστρόβιλο κενής διασκέδασης και ακολασίας, προσπαθεί να γεμίσει το πνευματικό του κενό. Αλλά όλα αυτά είναι απλώς χοιροτροφή που δεν μπορεί να ικανοποιήσει την ανάγκη της πείνας, από την οποία εξαντλείται το αθάνατο πνεύμα του…</span></p><p class="has-text-align-justify has-medium-font-size" style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: var(--wp--preset--font-size--medium) !important; margin: 0px 0px 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white; font-size: medium;">Και ο άτυχος άνθρωπος θα είχε χαθεί αν δεν ήταν η βοήθεια του Θεού, ο Οποίος είπε ο Ίδιος ότι δεν θέλει τον θάνατο ενός αμαρτωλού, αλλά «τὸ ἀποστρέψαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ καὶ ζῆν αὐτόν»<span style="box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[2]</span>. Ο άσωτος υιός άκουσε το σωτήριο κάλεσμα της χάριτος του Θεού -και δεν το απώθησε, δεν το απέρριψε, αλλά το δέχθηκε. Το δέχθηκε και συνήλθε, όπως συνέρχεται ένας ασθενής μετά από έναν οδυνηρό εφιάλτη. Και τότε ήρθε μια σωτήρια σκέψη: «Πόσοι μισθωτοί του Πατέρα μου έχουν άφθονο ψωμί, κι εγώ, ο γιος Του, πεθαίνω εδώ από την πείνα…»<span style="box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[3]</span>.</span></p><p class="has-text-align-justify has-medium-font-size" style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: var(--wp--preset--font-size--medium) !important; margin: 0px 0px 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white; font-size: medium;">«…Θα σηκωθώ», αποφασίζει αμέσως, «και θα πάω στον Πατέρα μου και θα του πω: Πατέρα, αμάρτησα στον ουρανό και ενώπιόν σου, και δεν είμαι πια άξιος να είμαι γιός Σου -πάρε με ανάμεσα στους μισθωτούς Σου»<span style="box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[4]</span>. Σταθερή πρόθεση, τελική απόφαση. Σηκώθηκε «και πήγε στον Πατέρα του…»<span style="box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[5]</span>.</span></p><p class="has-text-align-justify has-medium-font-size" style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: var(--wp--preset--font-size--medium) !important; margin: 0px 0px 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white; font-size: medium;">Πήγε -όλος εμποτισμένος με τύψεις, με φλεγόμενη συνείδηση της ενοχής και της αναξιότητάς του και ελπίδα για το έλεος του Πατέρα. Και ο δρόμος του δεν ήταν εύκολος. «Αλλά όταν ήταν ακόμη μακριά, τον είδε ο Πατέρας του (που σημαίνει ότι περίμενε και ίσως κάθε μέρα κοίταζε να δει αν ο γιος του επέστρεφε…) και τον λυπήθηκε και τρέχοντας έπεσε στο λαιμό του και τον φίλησε. Ο γιος άρχισε να ομολογεί: <em style="box-sizing: inherit;">«Πατέρα, αμάρτησα στον ουρανό και σε σένα, και δεν είμαι πια άξιος να λέγομαι γιός σου…»</em>»<span style="box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[6]</span>. Αλλά ο Πατέρας δεν τον άφησε να τελειώσει, έχει ήδη συγχωρήσει και ξεχάσει τα πάντα, και δέχτηκε ως αγαπημένο του γιο τον διαλυμένο και πεινασμένο χοιροβοσκό. «Υπάρχει περισσότερη χαρά στον ουρανό για έναν αμαρτωλό που μετανοεί», είπε ο Κύριος, «παρά για ενενήντα εννέα δίκαιους που δεν έχουν ανάγκη μετάνοιας…»<span style="box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[7]</span>.</span></p><p class="has-text-align-justify has-medium-font-size" style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: var(--wp--preset--font-size--medium) !important; margin: 0px 0px 1.6em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white; font-size: medium;">Έτσι λαμβάνει χώρα σταδιακά σε έναν άνθρωπο η διαδικασία της πτώσης και η μεταστροφή προς τον Θεό. Κάπως κατεβαίνει και ανεβαίνει τις σκάλες. Αρχικά, προδίδει τον Θεό, αφήνοντάς Τον «για μια μακρινή χώρα». Σε αυτή την αποξένωση από τον Θεό υπάρχει μια ολοκληρωτική υποδούλωση στην αμαρτία και τα πάθη. Τελικά, με την πλήρη πνευματική χρεοκοπία, την πνευματική πείνα και το σκοτάδι, ο αμαρτωλός έχει φτάσει στα βάθη της πτώσης. Αλλά τότε, σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο, «όπου πλεόνασε η αμαρτία, περίσσευσε άφθονη η Χάρη»<span style="box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[8]</span>, που νουθετεί τον άνθρωπο. Ο αμαρτωλός δέχεται μια σωτήρια και ευγνώμονα κλήση (ή μπορεί να μη τη δεχτεί και να χαθεί, και, αλίμονο, συμβαίνει). Την αποδέχεται και συνέρχεται. Συνέρχεται και αποφασίζει με σταθερότητα να σπάσει τον δεσμό με την αμαρτία και να επιστρέψει μετανοημένος στον Ουράνιο Πατέρα. Ακολουθεί το μονοπάτι της μετανοίας -και ο Πατέρας βγαίνει να τον συναντήσει και τον δέχεται με συγχώρεση και την ίδια αγάπη…</span></p><hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity" style="border-bottom-color: initial; border-bottom-style: solid; border-color: initial; border-image: initial; border-left-style: initial; border-left-width: 0px; border-left: 0px; border-right-style: initial; border-right-width: 0px; border-right: 0px; border-top-color: initial; border-top-style: solid; box-sizing: content-box; font-family: Roboto, sans-serif; height: 1px; margin: 0px 0px 1.5em; max-width: 100px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;" /><p style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="font-size: medium;"><span style="background-color: white; box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[1]</span><span style="background-color: white;"> Λουκ. ιε΄ 11-24.</span><br style="box-sizing: inherit;" /><span style="background-color: white; box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[2]</span><span style="background-color: white;"> Ιεζ. λγ΄ 11.</span><br style="box-sizing: inherit;" /><span style="background-color: white; box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[3]</span><span style="background-color: white;"> «Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι!» (Λουκ. ιε΄ 17).</span><br style="box-sizing: inherit;" /><span style="background-color: white; box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[4]</span><span style="background-color: white;"> «Ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου. Οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου» (Λουκ. ιε΄ 18-19).</span><br style="box-sizing: inherit;" /><span style="background-color: white; box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[5]</span><span style="background-color: white;"> «Καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ» (Λουκ. ιε΄ 20).</span><br style="box-sizing: inherit;" /><span style="background-color: white; box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[6]</span><span style="background-color: white;"> «Ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱός· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου» (Λουκ. ιε΄ 20-21).</span><br style="box-sizing: inherit;" /><span style="background-color: white; box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[7]</span><span style="background-color: white;"> «Λέγω ὑμῖν ὅτι οὕτω χαρὰ ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι ἢ ἐπὶ ἐνενήκοντα ἐννέα δικαίοις, οἵτινες οὐ χρείαν ἔχουσι μετανοίας (Λουκ. ιε΄ 7).<br style="box-sizing: inherit;" /><span style="box-sizing: inherit; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;">[8]</span><span> «Οὗ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις» (Ρωμ. ε΄ 20).</span></span></span></p><p style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></p><p style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></p><p style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><span style="background-color: white;"><a href="https://imlp.gr/2022/09/15/%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%bf%cf%88%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b7%ce%b8%ce%b9%ce%ba%ce%b7%cf%83-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%83-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82-8%ce%bf/" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe; font-size: medium;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p><p style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 17px; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><br /></p><p style="border: 0px; box-sizing: inherit; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 17px; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><br /></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: red;"><b><u><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></u></b></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/03/blog-post_70.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/03/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 2ο)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/04/3.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 3ο)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/05/4.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 4ο)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/06/5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 5ο)</span></span></b></a></p><p style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/09/6.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 6ο)</span></b></span></a></p><p style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/09/7.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 7ο)</span></b></a></p>

ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 8ο)

  Ἁγίου Μητροπολίτου Φιλαρέτου τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς 8. Η πτώση και η μεταστροφή του αμαρτωλού Ανάλυση της Παραβολής του Ασώτου. Τα τρία στά...

Read more »

Ὁ λειτουργικῶς «ἄτακτος» Σεβ. Ναυπάκτου

<p style="text-align: center;"> <img src="https://orthodoxostypos.gr/wp-content/uploads/2018/11/naypaktoy_ierotheos.jpg" /></p><div class="entry-content" style="background-color: white; box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 45px;"><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Ὁ Σεβ. Ναυπάκτου ἐτέλεσεν εἰς τὸν Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Ἀντιρρίου ἐπιτάφιον, ἐγκώμια καὶ περιφορὰν τοῦ σώματος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τὴν 13ην Αὐγούστου. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἐθίμου σημειώνει ὁ κ. Π. Ἀνδριόπουλος εἰς τὴν ἱστοσελίδα «Φῶς Φαναρίου» τῆς 18ης Αὐγούστου 2022:</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">«…Μὲ ἀφορμὴ αὐτὴ τὴν κατάσταση ποὺ ἐμπεριέχει ἀρκετὴ δόση αὐθαιρεσίας καὶ ἄρα συν­ιστᾶ σημαντικὴ λειτουργικὴ ἀταξία, ἐπισημαίνουμε τὰ ἑξῆς: 1. Κανονικὰ ἡ Ἀκολουθία τῶν Ἐγκωμίων τῆς Παναγίας, ψάλλεται ὡς καὶ τοῦ Χριστοῦ (ὄρθρος Μ. Σαββάτου) μετὰ τὴν θ’ ὠδὴ πρὸ τοῦ ἐξαποστειλαρίου ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως… 2. Κανονικὰ τὰ Ἐγκώμια – εἶναι γνωστὸ – δὲν περιλαμβάνονται στὸ ἐπίσημο τυπικό τῆς ἑορτῆς… δὲν θὰ πρέπει νὰ ψάλλονται σὲ ὅλες τὶς ἐνορίες τοῦ κόσμου, ἀλλὰ μόνο ὅπου ὑπάρχουν θεομητορικὰ προσκυνήματα καὶ ὑπάρχει, ἐνδεχομένως, σχετικὴ παράδοση… 3. Στὰ Ἐγκώμια δὲν ὑπῆρχε ἡ παράδοση τοῦ “Σώματος” τῆς Παναγίας καὶ ἡ λιτάνευσή του. Ὁ Διονύσιος Παλαιῶν Πατρῶν τὸ 1541 τὸ γράφει καθαρά: “…προευτρεπισθέντος ἀναλογίου, τίθεται ἡ ἁγία εἰκὼν τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου”. Ἄρα τὸ “σῶμα” φοβοῦμαι πὼς ἀποτελεῖ παραφθορά… Μεγίστη δὲ γελοιότητα ἀποτελεῖ ἡ ὑπὸ τινῶν ἐφημερίων «περιφορὰ τοῦ Ἐπιταφίου της Παναγίας»… 4. Δυστυχῶς δὲν ἔχουμε μία ὁλοκληρωμένη μελέτη ἐπὶ τοῦ θέματος, γιά νὰ ξέρουμε πότε ἀκριβῶς καθιερώθηκαν τὰ Ἐγκώμια, στὰ Ἱεροσόλυμα ἀρχικῶς… 5. Τόσο τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὅσο καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀπαγόρευσαν τὴν τέλεση τῶν Ἐγκωμίων στὴν Παναγία, μὲ σχετικὲς ἐγκυκλίους, ἤδη ἀπὸ τὸν 19ο αἰώνα…».</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Ὁ Σεβασμιώτατος κατὰ τὸ κήρυγμα ἐπέκρινε τὴν τάσιν νὰ χρησιμοποιῆται ἡ εὐχὴ «Καλὴ Παναγιά». Ἡ τοποθέτησίς του αὐτὴ ἐξέγειρεν ἀντιδράσεις, ἐκ τῶν ὁποίων δημοσιεύομεν τὰς ἀκολούθους.</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">* * *</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">«Κι ὅμως, ἡ φράσις “Καλὴ Παναγιὰ” στέκεται καὶ λεκτικὰ ἀλλὰ καὶ θεολογικά!</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Ἐπειδὴ πολὺς λόγος ἔγινε τὶς προηγούμενες ἡμέρες, πρὶν ἀπὸ τὴν ἑορτὴ τῆς Παναγίας, γιὰ τὴ φράση – εὐχὴ “Καλὴ Παναγιά”, καλὸ θὰ ἦταν νὰ κάνουμε μία ἑρμηνεία αὐτῆς τῆς εὐχῆς. Τὸ ἐρώτημα, λοιπόν, εἶναι, γιατί στὶς ἀρχὲς τοῦ Δεκαπενταυγούστου, ἀλλὰ ὄχι μόνο, εὐχόμαστε μεταξὺ μας “Καλὴ Παναγιά”; Πρόκειται γιὰ ἐρώτημα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι λένε: “Καλὴ Παναγιά; Δηλαδή; Ὑπάρχει καὶ κακὴ Παναγιά”; Ἐκ πρώτης ὄψεως, φαίνεται νὰ ἔχουν δίκιο. Ὡστόσο, ἡ εὐχὴ “Καλὴ Παναγιὰ” ἔχει ἄλλο νόημα, ὅπως ἄλλο νόημα ἔχει καὶ ἡ εὐχὴ “Καλὴ Λευτεριά”.</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Λέμε, λοιπόν: “Καλὴ Λευτεριά”! Δηλαδή; Ὑπάρχει καὶ κακὴ λευτεριά; Ὄχι βέβαια. Ἡ ἐλευθερία εἶναι μία! Ἀλλά, τότε; Γιατί λέμε “καλὴ λευτεριά”; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅταν εὐχόμαστε “καλὴ λευτεριά”, ἐννοοῦμε: “Μὲ τὸ καλὸ (μὲ ἀγῶνες καὶ θυσίες), νὰ κατακτήσουμε τὴ λευτεριά μας”. (ΑΜΗΝ, Παναγία μου! ) .</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Καὶ ὅταν εὐχόμαστε “καλὴ Παναγιά”, ἐννοοῦμε: “Μὲ τὸ καλὸ (ἄρα, μὲ ὑγεία σωματικὴ καὶ μὲ προετοιμασία πνευματική), νὰ φτάσουμε μέχρι τὶς 15 Αὐγούστου, γιὰ νὰ γιορτάσουμε τὸ μεγάλο γεγονὸς τῆς κοίμησης τῆς Παναγίας”.</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Ἑπομένως, ἡ φράση “Καλὴ Παναγιὰ” στέκεται τόσο λεκτικὰ ὅσο καὶ θεολογικά.</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ, ΟΙ ΕΝΝΟΙΕΣ, ΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ…</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Γι’ αὐτό, λοιπόν, προτοῦ ποῦ­­με ἢ γράψουμε ὁτιδήποτε, ἂς βάλουμε τὸ μυαλό μας νὰ σκεφθεῖ τὸ τί μπορεῖ νὰ σημαίνει μία φράση. Εἶναι εὔκολο νὰ νομίζουμε ὅτι τὰ ξέρουμε ὅλα καὶ νὰ κάνουμε κριτική, ἀκόμη καὶ κριτικὴ καφενείου καὶ νὰ πετᾶμε λεκτικὲς “πέτρες” στοὺς ἄλλους, ὅτι δῆθεν δὲν ξέρουν τί λένε… Ἢ ἀκόμη καὶ νὰ τοὺς εἰρωνευόμαστε… Καὶ εἶναι δύσκολο νὰ μάθουμε νὰ σκεφτόμαστε…</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Τὸ ἔχω πεῖ πολλὲς φορές. Οἱ ΛΕΞΕΙΣ, ἰδίως οἱ ἑλληνικές, δὲν εἶναι μόνο ἁπλὲς λέξεις ἐπικοινωνίας. Εἶναι καὶ ΛΕΞΕΙΣ πού, συχνά, χρῄζουν ὀρθῆς ἑρμηνείας, ὥστε νὰ μποροῦμε νὰ ἐπικοινωνοῦμε ὀρθὰ μὲ τοὺς ἄλλους.</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Εἶναι ἀνάγκη νὰ καταλάβουμε ὅτι οἱ ΛΕΞΕΙΣ εἶναι (ἔχουν) καὶ ἔννοιες. Οἱ ΛΕΞΕΙΣ εἶναι (περιέχουν) καὶ γλωσσικοὺς κώδικες ποὺ μᾶς ὁδηγοῦν α) εἴτε στὸν ὀρθὸ δρόμο ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς ἄλλους, καθὼς καὶ στὸν ὀρθὸ δρόμο ἀποφάσεων ποὺ πρέπει νὰ πάρουμε στὴν προσωπική, πολιτική, κοινωνική, ἐκκλησιαστικὴ καὶ ἐθνικὴ ζωή μας, β) εἴτε οἱ ΛΕΞΕΙΣ μᾶς ὁδηγοῦν σὲ ἀδιέξοδο ἢ καὶ στὸν γκρεμό, ἐφόσον δὲν μποροῦμε ἢ δὲν θέλουμε νὰ τὶς ἑρμηνεύσουμε ὀρθὰ καὶ νὰ τὶς κατανοήσουμε!</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Ἀνδρέας Κατσιάπης, πτυχιοῦχος Θεολογικῆς Ἀθηνῶν, δημοσιογράφος στὴν Κατερίνη»</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">* * *</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">«Ὁ Ναυπάκτου διυλίζει τὸν κώνωπα</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Πρὶν ἀπὸ λίγες ἡμέρες ὁ Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος σὲ ὁμιλία του [1] ἐπέκρινε τὴν συνήθεια ποὺ ἔχουν οἱ νεότεροι Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες νὰ εὔχονται “Καλὴ Παναγιὰ” πρὶν τὴν ἔλευση τῆς Ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καὶ ἐπεσήμανε ὅτι αὐτὴ ἡ εὐχὴ δὲν στέκει οὔτε λεκτικά οὔτε θεολογικά. Τὸ τραγικό τῆς ὑποθέσεως ἐδῶ δὲν εἶναι ὅτι ἔχει (ἢ δὲν ἔχει) δίκαιο ὁ Μητρ. Ἱερόθεος (πάντως ὑπάρχει καὶ πολίχνη βορειοδυτικῶς τῆς Βεροίας, ἡ ὁποία μετονομάσθηκε “Καλὴ Παναγιὰ” ἀπὸ “Μπαλοὺκ Μουνάρ”, ποὺ ὀνομαζόταν ἐπὶ Τουρκοκρατίας [2]), ἀλλὰ ὅτι βρισκόμαστε ἐνώπιον μίας διυλίσεως τοῦ κώνωπος κατόπιν μάλιστα καταπόσεως τῆς καμήλου, ἥτις ἐστί:</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">α) ἡ ἀποδοχὴ καὶ ὑπεράσπιση τοῦ Οὐκρανικοῦ Σχίσματος μὲ ἐπιχειρήματα τόσο ἕωλα ποὺ ἐνῷ καταρρίφθηκαν πάραυτα [3], οὐδέποτε ὑπῆρξε ἀνάκλησή τους.</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">β) οἱ στενὲς σχέσεις μὲ τὶς σκοτεινὲς δυνάμεις τῶν Η.Π.Α. (ἀπὸ πρέσβεις μέχρι ΑΧΕΠΑ καὶ δὲν συμμαζεύεται [4]) μᾶλλον λόγῳ τοῦ φανατικοῦ ἀντιρωσσισμοῦ ποὺ κληρονόμησε ἀπὸ τὸν – σχεδὸν θεοποιημένο ἀπὸ κάποιους ὀπαδοὺς του – π. Ἰωάννη Ρωμανίδη,</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">γ) ἡ ὑπεράσπιση τῶν ἀντιεκκλησιαστικῶν μέτρων τῆς πολιτικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς ἡγεσίας στὴ διαχείριση τῆς λεγόμενης πανδημίας, καθὼς καὶ τὴν προώθηση τῶν ἀμφιλεγόμενων ἐμβολίων [5], καὶ</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">δ) ἡ ἐπιτέλεση τοῦ κακόζηλου ἐθίμου τοῦ μετ’ Ἐγκωμίων Ἐπιταφίου τῆς Παναγίας [6], ἡ ὁποία ἔχει ἀποδοκιμασθεῖ συν­οδικῶς τόσο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος [7], ὅσο καὶ ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο [8], καὶ τοῦτο διότι ὁ τάφος τῆς Θεοτόκου βρίσκεται στὴ Γεθσημανὴ καὶ μόνο ἐκεῖ θὰ μποροῦσε νὰ ἐπιτραπεῖ (κατ’ οἰκονομίαν τοῦ τοπικοῦ Τυπικοῦ) ἡ τέλεση Ἐπιταφίου Ἀκολουθίας, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἐπιταφίου τοῦ Μεγάλου Σαββάτου γίνεται σὲ κάθε ἱερὸ ναό, διότι κάθε Ἁγία Τράπεζα συμβολίζει τὸν Τάφο τοῦ Κυρίου.</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Τὸ μόνο πλέον ποὺ ταιριάζει στὴ περίσταση εἶναι νὰ εὐχηθοῦ­με “καλὰ μυαλὰ” καὶ “καλὴ ἀπολογία”…</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Σημειώσεις:</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">[1] youtube.com</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">[2] Μ. Χουλιαράκη, Γεωγραφική, διοικητικὴ καὶ πληθυσμιακὴ ἐξέλιξις τῆς Ἑλλάδος, 1821-1971, τόμος 3, Ἐθνικὸν Κέντρον Κοινωνικῶν Ἐρευνῶν, 1973, σελ. 249.</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">[3] Νικολάου Μάννη, “Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία” ἢ “Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησιολογία”: romfea.gr</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">[4] Βλ. ἐνδεικτικά: Στὸ Ἅγιον Ὄρος ὁ Τζέφρι Πάιατ (μὲ τὸν Ναυπάκτου): news247.gr Ὁ νέος πρέσβης τῶν Η.Π.Α. στὸν Μητροπολίτη Ναυπάκτου: orthodoxianewsagency.gr Ἑνότης: Φανάρι – ΗΠΑ – Ναύπακτος: ortho­doxostypos.gr Οἱ Ὕπατοι τῆς ΑΧΕΠΑ εἰς τὸν Σεβ. Ναυπάκτου: orthodoxostypos.gr/</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">[5] Βλ. ἐνδεικτικά: Ὁ ἅγιος Ναυπάκτου καὶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: orthodoxostypos.gr / Ὑποχρεωτικὸς ἐμβολιασμὸς κληρικῶν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος: orthodoxostypos.gr/ Ἐμβολιάστηκε ὁ πρῶτος ἱεράρχης, Μητροπολίτης ναυπάκτου Ἱερόθεος: ethnos.gr/</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">[6] Τὰ Ἐγκώμια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στὸ Ἀντίρριο: orthodoxianewsagency.gr/</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">[7] “… ἐπειδὴ ἡ τοιαύτη ἀκολουθία εἶναι ἀσυνήθης καὶ πάντη ξένη εἰς τὴν καθ’ ὅλου ὀρθόδοξον Ἀνατολικήν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, μήτε ἐγκεκριμένη, μηδ’ ἀνεγνωρισμένη πούποτε, ἡ Σύνοδος ἀπηγόρευσεν αὐτὴν” (Ἐγκύκλιος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος 135, ὑπ’ ἀρ. πρωτ. 4319/21-4-1865).</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">[8] “…ἀπαγορεύεται αὐστηρῶς τὸ ψάλλειν ἐπιτάφιον ἀκολουθίαν κατὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ὡς συνειθίζουσι τινὲς τῶν ἱερέων νὰ πράττωσιν. Ἐὰν δὲ γνωσθῆ ὅτι ἡ διάταξις τοῦ Τυπικοῦ τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας δὲν τηρεῖται, ἄλλαι δ’ ἀντ’ αὐτῆς συνήθειαι καὶ τελεταὶ εἰσάγονται καὶ ἐκτελοῦνται, ἢ ὅτι ψάλλεται ἐπιτάφιος ἀκολουθία κατὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, θέλετε θεωρηθῆ ἀπειθεῖς πρὸς τὰ ἐκκλησιαστικῶς ἐντελλόμενα καὶ ἑπομένως ὑπεύθυνοι ἀπέναντι τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας” (Ἐγκύκλιος ἐκ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στὶς 11-8-1880). “Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία κατακρίνουσα πᾶν ὅ,τι καινοφανὲς καὶ κακόζηλον, ἔστω καὶ γενόμενον πρὸς τιμὴν τῆς Θεοτόκου, ἀποδοκιμάζει ταῦτα ἐπισήμως καὶ ἀπαγορεύει μάλιστα αὐστηρῶς” (ἐκ τοῦ Τυπικοῦ Βιολάκη).</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;"><br /></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px 0px 15px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Νικόλαος Μάννης</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;">Ἐκπαιδευτικός</span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;"><br /></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;"><br /></span></p><p style="box-sizing: border-box; color: #323232; margin: 0px; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: large;"><br /></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px; text-align: right;"><a href="https://orthodoxostypos.gr/%e1%bd%81-%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%ba%e1%bf%b6%cf%82-%e1%bc%84%cf%84%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%83%ce%b5%ce%b2-%ce%bd%ce%b1%cf%85%cf%80%ce%ac%ce%ba/?fbclid=IwAR2h617moO7LosXGcHro0RfvyqTbNQAr4z44GzShDQsrfYSphub45De5-sM" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: large;">ΠΗΓΗ</span></b></a></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px; text-align: right;"><br /></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px; text-align: right;"><br /></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px; text-align: right;"><br /></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px; text-align: center;"><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><u><b>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</b></u></span></p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><br /></b></span></p><div class="post-body entry-content" dir="ltr" style="color: #333333; line-height: 1.5; margin: 0px 0px 0.75em; padding: 0px; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.com/2017/08/blog-post_20.html" itemprop="url" style="color: #222222;"><span style="color: blue;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Περί των Εγκωμίων και του Επιταφίου της Θεοτόκου</span></b></span></a></div><div class="post-body entry-content" dir="ltr" style="color: #333333; line-height: 1.5; margin: 0px 0px 0.75em; padding: 0px; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika1.blogspot.com/2017/08/blog-post_77.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: blue;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Τα Εγκώμια και ο Επιτάφιος της Παναγίας.Ένα καινοφανές έθιμο της «φολκλορικής» Ορθοδοξίας</span></b></span></a></div><div class="post-body entry-content" dir="ltr" style="line-height: 1.5; margin: 0px 0px 0.75em; padding: 0px; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/08/blog-post_16.html" itemprop="url"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b><span style="color: #333333;"> </span><span style="color: #2b00fe;">Το ανεπίτρεπτο των εγκωμίων στη Παναγία</span><span style="color: #333333;"> </span></b></span></a></div></div>

Ὁ λειτουργικῶς «ἄτακτος» Σεβ. Ναυπάκτου

  Ὁ Σεβ. Ναυπάκτου ἐτέλεσεν εἰς τὸν Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Ἀντιρρίου ἐπιτάφιον, ἐγκώμια καὶ περιφορὰν τοῦ σώματος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τὴν 13η...

Read more »

Ἡ ἑορτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

<p><span style="background-color: white;"> </span></p><p><span style="background-color: white;"><br /></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: right; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;"><em style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;">Ἱερομ. Καλλινίκου Ἠλιοπούλου</span></span></em></strong></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white;"><span style="color: black; font-size: large;"> </span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;">Ἡ</strong></span> ἀρχαιότερη καί λαμπρότερη ἀφιερωμένη στόν Τίμιο Σταυρό ἑορτή εἶναι αὐτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεώς Του, ἡ ὁποία ἀνήκει στόν κύκλο τῶν Δεσποτικῶν Ἑορτῶν ὡς πρός τό περιεχόμενο (Δεσποτικές ὀνομάζονται οἱ πρός τιμήν τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ ἑορτές) καί στόν κύκλο τῶν Ἀκινήτων ὡς πρός τόν χρόνο (Ἀκίνητες ὀνομάζονται οἱ ἑορτές οἱ ὁποῖες ἑορτάζονται σέ σταθερή ἀκίνητη ἡμερομηνία κατά τήν διάρκεια τοῦ ἡμερολογιακοῦ λειτουργικοῦ ἔτους).</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;">Ἀ</strong></span>πό πολύ νωρίς ἡ Ἐκκλησία καθιέρωσε τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως, ἡ ὁποία ὅπως θά δοῦμε καί παρακάτω ἀναλυτικά, συνδέεται μέ τίς δύο ἐπίσημες ἀνυψώσεις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τήν πρώτη ἀπό τόν Πατριάρχη Μακάριο στίς 14 Σεπτεμβρίου τοῦ 335 μ.Χ στά Ἱεροσόλυμα πρός εὐλογία καί ἁγιασμό τοῦ πιστοῦ λαοῦ καί ἡ δεύτερη ἀπό τόν Πατριάρχη Ζαχαρία στίς 14 Σεπτεμβρίου τοῦ 630 μ.Χ ὕστερα ἀπό τήν λεηλασία καί τήν κλοπή τοῦ Σταυροῦ ἀπό τούς Πέρσες τό 629 μ.Χ καί τήν ἐπάνοδό του ἀπό τόν αὐτοκράτορα Ἡράκλειο, ἀλλά καί μέ τα ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">1</strong></span> .</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><img alt="y4wsy timioy 3yloy" height="682" src="https://www.ecclesiagoc.gr/images/stories/Photos_2022/y4wsy_timioy_3yloy.jpg" style="border: 0px; box-sizing: border-box; display: block; height: auto; margin-left: auto; margin-right: auto; max-width: 100%; transition: all 0.7s ease-in-out 0s; vertical-align: middle;" width="492" /></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;">Ἔ</strong></span>χει διαμορφωθεῖ ἡ ἄποψη<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">2</strong></span> ὅτι κατά τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως ἑορτάζουμε τήν ὕψωση τοῦ Σταυροῦ ἀπό τόν Πατριάρχη Μακάριο ἀμέσως μετά τήν θαυματουργική εὕρεσή Του ἀπό τήν βασιλομήτορα Ἑλένη τό 326 μ.Χ. Ὄντως ἡ Ἁγία Ἑλένη, μέ τήν συνδρομή τοῦ γιοῦ της, Αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου, ἔρχεται στά Ἱεροσόλυμα τό 326 μ.Χ καί εὑρίσκει τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου καθώς καί τόν Ζωοδόχο Τάφο<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">3</strong></span> , καί ἀνεγείρει περίλαμπρο Ναό, πάνω στόν τόπο ταφῆς τοῦ Χριστοῦ ὁ ὁποῖος ἐγκαινιάζεται στίς 13 Σεπτεμβρίου τοῦ 335 μ.Χ ἀπό τόν Πατριάρχη Μακάριο<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">4</strong></span>. Ἀμέσως ὅμως μετά τήν εὕρεση τοῦ Τιμίου Ξύλου ἡ Ἁγία Ἑλένη μαζί μέ τά μέλη τῆς συγκλήτου Τόν προσκυνοῦν, ἐπειδή ὅμως ἦταν ἀδύνατο ὅλος ὁ λαός νά προσκυνήσει αὐτήν τήν ἡμέρα, ὁ Πατριάρχης Μακάριος ἀνῆλθε στόν ἄμβωνα καί ἐκεῖ ὑψώνει τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ καί ὁ λαός βλέποντάς Τον μέ δέος καί εὐλάβεια ἔψαλε τό «Κύριε ἐλέησον» μέ ἀποτέλεσμα, σύμφωνα μέ αὐτήν τήν ἐσφαλμένη γνώμη , νά ἐπικρατήσει ἡ ἑορτή τῆς Ὑψώσεως<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">5</strong></span>. Αὐτή ὅμως ἡ ἑορτή τῆς Ὑψώσεως, ὕστερα ἀπό τήν εὕρεση τοῦ Σταυροῦ, τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία μας τιμάει στίς 6 Μαρτίου, εἶναι ἡ ἑορτή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, ὅπως καί θά δοῦμε παρακάτω.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;">Ἡ</strong></span> πρώτη Ὕψωση, πού ἑορτάζουμε κατά τήν ἡμέρα τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Σταυροῦ τήν 14ην Σεπτεμβρίου, εἶναι αὐτή ἐπί Πατριάρχου Μακαρίου καί συνδέεται ἱστορικά μέ τα ἐγκαίνια τοῦ Πανίερου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως στίς 13 Σεπτεμβρίου τοῦ 335 μ.Χ. Πλῆθος κληρικῶν καί πιστῶν εἶχαν προσέλθει στά Ἱεροσόλυμα γιά νά συμμετέχουν στό μεγάλο αὐτό γεγονός, καί ἔτσι ὁ Πατριάρχης Μακάριος τήν ἑπόμενη ἡμέρα, δηλαδή στίς 14 Σεπτεμβρίου ὑψώνει, γιά δεύτερη φορά ἱστορικά, τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου ἔτσι ὥστε νά Τόν δοῦν καί νά Τόν προσκυνήσουν<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">6</strong></span>. Ἐδῶ λοιπόν ἀνάγεται ἡ γένεση τῆς ἑορτῆς τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως (ἡ λεγόμενη ὡς «σταυροφάνεια») καί ἡ σύνδεσή της μέ τά ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ. Ἀναφέρει χαρακτηριστικά ὁ Ἅγιος Νεκτάριος « εἰ καί ἤδη ἀπό τοῦ ἔτους 326, καθ' ὅ ὁ ζωοποιός Σταυρός ὑπό τῆς Ἁγίας Ἐλένης εὑρέθη, τό σωτήριον ξύλον πανηγυρικῶς δημοσίᾳ ὑπό τοῦ ἐπισκόπου προετέθη καί ὡς λέγει τό Βασιλειανόν Μηνολόγιον ἐτυπώθη εἰς ὕψωσιν, οὐχ ἧτον ἡ σημερινή ἑορτή ἔσχε τήν ἀρχήν κυρίως ἐν ἱεροσολύμοις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 335, ἥτις ὑπῆρξεν ἡ ὑστεραία τῆς ἡμέρας, καθ΄ ἥν ἐγένετο ἡ καθιέρωσις τοῦ μαρτυρίου τῆς ἀναστάσεως, ὅτε δηλαδή ὁ Ἅγιος Σταυρός πάντων τῶν παρόντων ἐπισκόπων συναιρούντων, ἐπισήμως ἀνυψώθη καί τῷ λαῷ ἐκ τοῦ ἄμβωνος ὑπεδείχθη, πρός καθιέρωσιν διηνεκοῦς προσκυνήσεως. Ὅθεν τό πασχάλιον χρονικόν τήν προμνημονευθεῖσαν καθιέρωσιν προσέτι ὀνομάζει 'τά ἐγκαίνια τῆς ἐκκλησίας τοῦ ἁγίου Σταυροῦ τῆς ἐμφανίσεως΄, ἤτις εἶναι ἡ σημερινή ἑορτή»<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">7</strong></span> .</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><strong style="box-sizing: border-box;"><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;">Ἐ</span></strong>πίσης, ὅσον ἀφορᾶ τήν πρώτη αὐτή ὕψωση, ἔχουμε τήν ἐφαρμογή τῆς λειτουργικῆς συνήθειας τῆς συνδέσεως μεγάλων Δεσποτικῶν καί Θεομητορικῶν ἑορτῶν μέ τά ἐγκαίνια μεγάλων ναῶν πού ἀνεγέρθηκαν στά Ἱεροσόλυμα ἤ γενικά στούς τόπους πού συνέβησαν τά γεγονότα αὐτά, ὅπως παρατηρεῖ ὁ π. Κωνσταντῖνος Καραϊσαρίδης<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">8</strong></span> . Γιά παράδειγμα ἡ ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου στίς 6 Αὐγούστου συνδέεται μέ τήν ἡμέρα τῶν ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ στό Θαβώριον ὄρος, ἡ ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στίς 15 Αὐγούστου μέ τά ἐγκαίνια τοῦ Θεομητορικοῦ καθίσματος στά Ἱεροσόλυμα, ἡ ἑορτή τῶν Εἰσοδίων τῆς Παναγίας στίς 21 Νοεμβρίου μέ τά ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ «Ἅγια τῶν Ἁγίων» στή θέση τοῦ Ναοῦ τοῦ Σολομῶντα, ἔτσι καί ἡ ἑορτή τῆς Ὑψώσεως συνδέεται μέ τά ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ τοῦ Σταυροῦ στά Ἱεροσόλυμα στίς 13 Σεπτεμβρίου τοῦ 335 μ.Χ. Ἄλλωστε αὐτή ἡ ἄποψη ἐνισχύεται καί ἀπό τό γεγονός ὅτι ἡ ἑορτή τῆς Ὑψώσεως προσέλαβε τόν χαρακτῆρα Δεσποτικῆς ἑορτῆς, κι αὐτό φαίνεται ἀπό τήν καθορισθεῖσα τυπική διάταξη τῆς ἑορτῆς ἐάν τύχει ἡμέρα Κυριακή, τότε καταλιμπάνεται ἡ ἀναστάσιμη ἀκολουθία καί ψάλλεται μόνο ἡ ἀκολουθία τῆς 14ης Σεπτεμβρίου καθώς καί στόν μεθέορτο ἑσπερινό τῆς αὐτῆς ἡμέρας ψάλλεται τό μέγα προκείμενον «ὁ Θεός ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ...»<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">9</strong></span>, ὅπως ἔτσι ὁρίζει τό Τυπικό γιά ὅλες τίς Δεσποτικές ἑορτές<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">10</strong></span>.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;">Ἔ</strong></span>κτοτε μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου ἡ ἑορτή τῶν ἐγκαινίων τῆς 13ης Σεπτεμβρίου ἀτόνησε, παρόλο πού ἕως σήμερα ἔχει διατηρηθεῖ ὡς πλήρη ἀκολουθία στό Μηναῖο τοῦ Σεπτεμβρίου<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">11</strong></span>, ἀλλά πλέον παίζει ἕναν προεόρτιο ἑορταστικό ρόλο στήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως ἀφοῦ ἐμπεριέχει προεόρτια ὑμνολογία στό Σταυρό. Αὐτό μαρτυρεῖται καί ἀπό τό γεγονός ὅτι κατά τό διάστημα 13 ἕως καί 21 Σεπτεμβρίου, ἡ ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας μέσα ἀπό τό λειτουργικό βιβλίο τοῦ Μηναίου τοῦ Σεπτεμβρίου ἀναφέρεται στό Σταυρό τοῦ Κυρίου καί ὄχι στό γεγονός τῶν ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, τήν 13ην προεορτίως μέ καθίσματα, κανόνα καί αἴνους, την 14ην ἡ πλήρης Ἀκολουθία τῆς Ὑψώσεως, ἀπό τήν 15ην ἕως καί τήν 20ήν μεθεορτίως μέ καθίσματα, κανόνα καί αἴνους καί τήν 21ην μέ τήν Ἀπόδοση τῆς Ἑορτῆς<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">12</strong></span>. Αὐτήν τήν ἐπί ὀκτώ ἡμέρες πανήγυρη καί ἑορτή τοῦ Σταυροῦ μνημονεύει ὁ ἱστορικός Ἔρμειος Σωζόμενος «ἐτήσιον ταύτην ἑορτήν λαμπρῶς μάλα ἄγει ἡ τῶν ἱεροσολύμων Ἐκκλησία, ὡς ὀκτώ ἡμέρας ἐφεξῆς ἐκκλησιάζειν συνιέναι τε πολλούς σχεδόν ἐκ πάσης τῆς ὑφ' ἥλιον, οἵ καθ΄ ἱστορίαν τῶν ἱερῶν τόπων πάντοθεν συντρέχουσι κατά τόν καιρόν ταύτης τῆς πανηγύρεως»<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">13</strong></span>.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;">Ὅ</strong></span>σον ἀφορᾶ τήν δεύτερη ὕψωση τοῦ Σταυροῦ ἡ ὁποία τοποθετεῖται χρονολογικά περίπου τριακόσια ἔτη μετά τήν πρώτη ὕψωση, μεταφερόμαστε ἱστορικά στήν ἐκστρατεία τῶν Περσῶν στήν Παλαιστίνη περί τό 614 μ.Χ. ὅπου λεηλατοῦν τούς Ἁγίους Τόπους καί κλέβουν τόν Τίμιο Σταυρό. Ὁ Αὐτοκράτορας Ἡράκλειος ξεκινάει ἐκστρατεία κατά τῶν Περσῶν περί τό 628 μ.Χ., ὅπου τούς κατατροπώνει μέ τή δύναμη τοῦ Σταυροῦ καί ἐπαναφέρει τόν Σταυρό στά Ἱεροσόλυμα. Συγκινητικό τό γεγονός ὅτι φέροντας στόν ὦμο του τό Τίμιο Ξύλο εἰσῆλθε μέ λιτανεία στό Ναό τῆς Ἀναστάσεως καί Τό παρέδωσε στόν Πατριάρχη καί ἐν συνεχείᾳ ὁ Πατριάρχης ὑψώνει Αὐτόν πανηγυρικά ψάλλοντας κλῆρος καί λαός τό Ἀπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς «Σῶσον Κύριε τόν λαόν σου»<span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">14</strong></span></span>.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;">Ὁ</strong></span> Ἅγιος Νεκτάριος ἀναφέρεται ἐκτενῶς σέ αὐτό τό γεγονός: «Χοσρόης ὁ τῶν Περσῶν ἀρχηγός, κατακυριεύσας τῆς Παλαιστίνης καί ἱερουσαλήμ, ἤγαγε πολλούς χριστιανούς αἰχμαλώτους εἰς Περσίαν, ἐν οἷς καί τόν Πατριάρχην Ζαχαρίαν, οὕς ἐπί 14 ὅλα ἔτη κατεκράτει παρ΄ αὐτῷ, συγχρόνως δέ ἀφαρπάσας ἔφερε μεθ΄ ἑαυτοῦ καί τό ἥμισυ ξύλον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Κατά τοῦ Χοσρόου ἐξεστράτευσεν ὁ Αὐτοκράτωρ ἡράκλειος καί κατετρόπωσεν αὐτόν ἠλευθέρωσε τῆς αἰχμαλωσίας τόν Πατριάρχην καί τούς συναιχμαλώτους αὐτῷ καί τό ξύλον τοῦ Σταυροῦ. Ἐπειδή δέ ὁ Αὐτοκράτωρ πρίν ἐκστρατεύσῃ ἐκ Κωνσταντινουπόλεως προσέταξεν νά τελεσθῇ καθ΄ ἅπασαν τήν Πόλιν δέησις πρός τόν Θεόν, ἥν ὁ Πατριάρχης ἐτέλεσε μεθ΄ ὅλου τοῦ κλήρου καί ἐν ᾗ παρίστατο καί ὁ Αὐτοκράτωρ κατανυκτικῶς παρακολουθῶν καί τό πλῆθος τῶν χριστιανῶν καί ηὐχήθησαν ὑπέρ τῆς νίκης τοῦ αὐτοκράτορος καί τῶν στρατευμάτων αὐτοῦ, καί τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ τιμίου ξύλου καί τῶν αἰχμαλώτων. Μετά τήν ἔνδοξον κατά τῶν Περσῶν νίκην καί τήν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Σταυροῦ καί τῶν αἰχμαλώτων, φόρον εὐγνωμοσύνης τῷ Θεῷ ἀποτίων ὁ βασιλεύςπροσέταξεν ἵνα ἐνιαυσίως τελῆται ἡ ἀνάμνησις τῆς καί τό δεύτερον ἀνυψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐν ἱεροσολύμοις τῆς γενομένης μετά τήν ἐπιστροφήν αὐτῶν ἐκ τοῦ πολέμου. Ἡ δευτέρα αὕτη ὕψωσις ἐγένετο ἐπί Ζαχαρίου ἐν ἱεροσολύμοις, ἐκεῖθεν δέ καί καθ΄ ὅλον τό κράτος καί τελῆται μέχρι σήμερον»<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">15</strong></span>.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;">Ἄ</strong></span>ρα ἡ ἑορτή τῆς Ὑψώσεως ἀποκτᾶ πλήρη λαμπρότητα μετά τήν δεύτερη ἱστορικά ὕψωση τό 630 μ.Χ. ἐπί Πατριάρχου Ζαχαρίου στά Ἱεροσόλυμα<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">16</strong></span> καί ἐν συνεχείᾳ ἐξαπλώνεται σέ Ἀνατολή καί Δύση περί τά μέσα τοῦ 7ου αἰῶνος μ.Χ. καί καταχωρεῖται ὡς ξεχωριστή ἑορτή μέ πλήρη ἀσματική ἀκολουθία στά λειτουργικά βιβλία τῆς Ἐκκλησίας. Στήν ἐξάπλωση καί διάδοση τῆς ἑορτῆς συνέβαλε καί ἡ μεταφορά τοῦ Τιμίου Ξύλου ἀπό τά Ἱεροσόλυμα στήν Κωνσταντινούπολη γιά περισσότερη ἀσφάλεια περί τό 634-635 μ.Χ., ὅπου ἦταν ἡ πρωτεύουσα τῆς Αὐτοκρατορίας ἀλλά καί λειτουργικό κέντρο τῆς Ἐκκλησίας<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">17</strong></span>. Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος λέει χαρακτηριστικά «...Ἀπό τῆς ἐποχῆς ὅμως τοῦ ἡρακλείου ἡ ἑορτή τῆς ὑψώσεως τοῦ Σταυροῦ κατά πάσας τάς ἐκκλησίας τῆς Ἀνατολῆς ἐγένετο γενικωτάτη. Συγχρόνως ἐγένετο ἀσπαστή καί ὑπό τοῦ Πάπα Ὀνωρίου καί ἐξηπλώθη ἀνά πάσας τάς Ἐκκλησίας τῆς Δύσεως»<span style="box-sizing: border-box; line-height: 0; position: relative; top: -0.5em; vertical-align: baseline;"><strong style="box-sizing: border-box;">18</strong></span>.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" /><span style="box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><strong style="box-sizing: border-box;">Σ</strong></span>υνοψίζοντας ἡ ἑορτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως ἀνάγει τήν γένεσή της περί τίς ἀρχές τοῦ 4ου αἰῶνος στά Ἱεροσόλυμα, ὕστερα ἀπό τήν εὕρεση τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ περί τό 326 μ.Χ. ἀπό τήν Ἁγία Ἑλένη ἀλλά καί τά ἐγκαίνια τοῦ Πανίερου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως στίς 13 Σεπτεμβρίου τοῦ 335 μ.Χ., ὅπου τήν ἑπόμενη ἡμέρα 14ην Σεπτεμβρίου τοῦ 335 μ.Χ. τελεῖται ἡ ἱστορική ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀπό τόν Πατριάρχη Μακάριο στά Ἱεροσόλυμα, καί μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου ἐξελίχθηκε χρονικά ἕως καί τά μέσα τοῦ 7ου αἰῶνος, ὅπου ἐπικράτησε πλήρης ἀκολουθία στά λειτουργικά βιβλία καί ἐξαπλώθηκε τοπικά στήν Ἀνατολή ἀλλά καί στή Δύση, ὕστερα ἀπό τήν δεύτερη ἱστορική ὕψωση τοῦ Σταυροῦ ἀπό τόν Πατριάρχη Ζαχαρία στά Ἱεροσόλυμα στίς 14 Σεπτεμβρίου τοῦ 630 μ.Χ. καί τήν μεταφορά τοῦ Τιμίου Ξύλου ἀπό τά Ἱεροσόλυμα στήν Κωνσταντινούπολη τό 634-635 μ.Χ. γιά λόγους ἀσφαλείας.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white;"><span style="color: black; font-size: large;"> </span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;">1. Πρβλ. Κωνσταντίνου Καραϊσαρίδη (Πρωτοπρεσβυτέρου), «Οἱ ἑορτές τοῦ Τιμίου Σταυροῦ», Η΄ Πανελλήνιο Λειτουργικό Συμπόσιο Στελεχῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων, Τό Χριστιανικόν Ἑορτολόγιον, 18-20 Σεπτεμβρίου 2006, σελ. 5. </span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />2 Βλ. Θρησκευτική καί Ἠθική Ἐγκυκλοπαίδεια (ΘΗΕ), 11ος τόμος, σελ. 436.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />3 «Πρώτη δέ αὐτῆς φροντίς ὑπῆρξεν ἡ ἀναζήτησις τοῦ Τάφου τοῦ Σωτήρος· ἀλλ΄οἱ ἐθνικοί φθόνῳ πρός τούς Χριστιανούς κείμενοι τιμῶντας ἰδιαζόντως τό μνῆμα τοῦ Σωτῆρος εἶχον πρό πολλοῦ ἤδη χρόνου ἐπιχώσει αὐτόν· καί ἵνα τελείως τήν μνήμην αὐτοῦ ἐξαλείψωσιν ἀνῳκοδόμησαν ἐπί τοῦ οὕτω τελεσθέντος λόφου, ἐν ᾧ ὁ τάφος τοῦ Σωτῆρος, ναόν τῆς Ἀφροδίτης καί ξόανα ἐν αὐτῷ ἔστησαν» βλ. Νεκταρίου Κεφαλᾶ Μητροπολίτου Πενταπόλεως, Ἱστορική Μελέτη περί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, Ἐν Ἀθήναις 1912, σελ. 20.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />4 Βλ. Θρησκευτική καί Ἠθική Ἐγκυκλοπαίδεια (ΘΗΕ), ὄπ.π. σελ. 434-435· πρβλ. Εὐσεβίου Καισαρείας, Εἰς τόν βίον τοῦ μακαρίου Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως, κεφ. κη΄-λα΄, PG 20, 944-948.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />5 Βλ. Θρησκευτική καί Ἠθική Ἐγκυκλοπαίδεια (ΘΗΕ), 11ος τόμος, σελ. 436.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />6 Βλ. Κωνσταντίνου Καραϊσαρίδη (Πρωτοπρεσβυτέρου), ὅπ.π.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />7 Βλ. Νεκταρίου Κεφαλᾶ Μητροπολίτου Πενταπόλεως, Ἱστορική Μελέτη περί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, Ἐν Ἀθήναις 1912, σελ. 32.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />8 Βλ. Κωνσταντίνου Καραϊσαρίδη (Πρωτοπρεσβυτέρου), ὅπ.π.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />9 Βλ. Μηναῖον Σεπτεμβρίου, Ἀποστολικῆς Διακονίας, ἔκδ. β΄, Ἀθήνα 2002, σελ. 252.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />10 Πρβλ. Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια (ΘΗΕ), 11ος τόμος, σελ. 437.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />11 Βλ. Κωνσταντίνου Καραϊσαρίδη (Πρωτοπρεσβυτέρου), ὅπ.π., σελ. 5.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />12 Πρβλ. Θρησκευτική καί Ἠθική Ἐγκυκλοπαίδεια (ΘΗΕ), ὅπ.π., σελ. 432.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />13 Βλ. Ἐρμείου Σωζομένου Σαλαμινίου Ἐκκλησιαστική Ἱστορία τόμος Β΄, κεφ.στ΄ «Περί τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις νεώ, ὅν ὁ μέγας ἔκτισε Κωνσταντίνος ἐν Γολγοθᾷ καί περί τῶν ἐγκαινίων αὐτοῦ», PG 67, 1008-1009.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />14 Βλ. Θρησκευτική καί Ἠθική Ἐγκυκλοπαίδεια (ΘΗΕ), 11ος τόμος, σελ. 436· πρβλ. Νεκταρίου Κεφαλᾶ Μητροπολίτου Πενταπόλεως, Ἱστορική Μελέτη περί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, Ἐν Ἀθήναις 1912, σελ. 31.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />15 Βλ. Νεκταρίου Κεφαλᾶ Μητροπολίτου Πενταπόλεως, Ἱστορική Μελέτη περί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, Ἐν Ἀθήναις 1912, σελ. 31.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />16 Πρβλ. ὅπ.π., σελ. 32.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />17 Πρβλ. Κωνσταντίνου Καραϊσαρίδη (Πρωτοπρεσβυτέρου), «Οἱ ἑορτές τοῦ Τιμίου Σταυροῦ», Η΄ Πανελλήνιο Λειτουργικό Συμπόσιο Στελεχῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων, Τό Χριστιανικόν Ἑορτολόγιον, 18-20 Σεπτεμβρίου 2006, σελ. 6-7.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br style="box-sizing: border-box;" />18 Βλ. Νεκταρίου Κεφαλᾶ Μητροπολίτου Πενταπόλεως, ὅπ.π., σελ. 32· πρβλ. Θρησκευτική καί Ἠθική Ἐγκυκλοπαίδεια (ΘΗΕ), 11ος τόμος, σελ. 436-437.</span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br /></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: justify; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="background-color: white; box-sizing: border-box; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: black; font-size: large;"><br /></span></span></p><p style="box-sizing: border-box; font-family: "Palatino Linotype"; margin: 0px 0px 10px; text-align: right; transition: all 0.7s ease-in-out 0s;"><span style="color: #2b00fe; font-size: large;"><span style="background-color: white;"><a href="https://www.ecclesiagoc.gr/index.php/%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7/%E1%BC%84%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC/2051-eorti-ypsoseos-stavrou-p-kallinikou" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></span></p>

Ἡ ἑορτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

  Ἱερομ. Καλλινίκου Ἠλιοπούλου   Ἡ  ἀρχαιότερη καί λαμπρότερη ἀφιερωμένη στόν Τίμιο Σταυρό ἑορτή εἶναι αὐτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεώς Του, ἡ ὁπ...

Read more »

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΘΩΝΗΣ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ: «ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ» (2022)

<p> <iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/dvon21NSgyY" title="YouTube video player" width="560"></iframe></p>

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΘΩΝΗΣ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ: «ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ» (2022)

 

Read more »

Τα ψεύδη του Ερντογάν για τα γεγονότα του 1919-1922

<p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <img height="360" src="https://konstantinosholevas.gr/wp-content/uploads/2022/02/Smyrna1922_v2-768x431.jpg" style="border: 1px solid rgb(82, 139, 197); padding: 4px; text-align: justify;" width="640" /></span><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span></p><div class="post-body entry-content" id="post-body-8262652731590684727" itemprop="description articleBody" style="background-color: white; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em;"><p style="color: #333333; text-align: center;"></p><p align="center" class="MsoNormal" style="color: #333333; line-height: normal; text-align: center;"><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Τα ψεύδη του Ερντογάν για τα γεγονότα του 1919-1922<o:p></o:p></span></span></b></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Κωνσταντίνος Χολέβας</b>, Πολιτικός Επιστήμων <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η ρητορική του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν κατά της Ελλάδος εμπλουτίσθηκε φέτος, εκατό χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, με το επιχείρημα ότι οι Έλληνες και όχι οι Τούρκοι διέπραξαν Γενοκτονία κατά τη δραματική εκείνη περίοδο. Αλλά και στην Ελλάδα ορισμένοι διερωτώνται: Οι δικοί μας δεν διέπραξαν βιαιότητες; Είναι χρήσιμο, λοιπόν, να θυμίσουμε ορισμένα στοιχεία.</span></p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><a name="more"></a><o:p></o:p></span><p></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η Γενοκτονία των Χριστιανών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας άρχισε το 1894 με τον διωγμό των Αρμενίων από τον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και συνεχίσθηκε κατά την περίοδο 1914-1922 από το καθεστώς των Νεοτούρκων (Κομιτάτο Ένωση και Πρόοδος) και από την Κυβέρνηση του Μουσταφά Κεμάλ. Όλοι οι ανεξάρτητοι μελετητές, ακόμη και σοβαροί Τούρκοι ιστορικοί, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η εξόντωση των Ελλήνων και των Αρμενίων ήταν ένα σχέδιο οργανωμένο άνωθεν και εφαρμόσθηκε με τη συμμετοχή Στρατού, Χωροφυλακής, τοπικών διοικητών, συμμοριών ατάκτων, αλλά και απλών Τούρκων πολιτών.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Στην περίπτωση της άσκησης βίας από Έλληνες στρατιώτες ή πολίτες κατά Τούρκων αμάχων έχουμε κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχει άνωθεν εντολή. Μεμονωμένοι Έλληνες όντως προέβησαν σε πράξεις απαράδεκτες και καταδικαστέες. Η διαφορά, όμως, είναι ότι οι Ελληνικές Αρχές στη Μικρά Ασία τιμώρησαν όσους Έλληνες συνέλαβαν. Άλλωστε ο Ελληνικός Στρατός μετέβη στη Σμύρνη τον Μάιο 1919 με πενταετή εντολή από τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων. Μετά από 5 χρόνια προβλεπόταν δημοψήφισμα για το μέλλον του βιλαετίου της Σμύρνης. Η Ελληνική Διοίκηση είχε συμφέρον να είναι ήπια και φιλική προς τον εντόπιο μουσουλμανικό πληθυσμό, ο οποίος θα ψήφιζε στο δημοψήφισμα.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Καλό είναι να θυμόμαστε ότι λίγες ημέρες μετά την αποβίβαση του Ελληνικού Στρατού στη Σμύρνη εκτελέσθηκαν δύο Έλληνες στρατιώτες με απόφαση στρατοδικείου. Επρόκειτο για πράξη παραδειγματισμού, πιθανόν αυστηρή, που έδινε το μήνυμα ότι οι Ελληνικές Αρχές τιμωρούν τις πράξεις βίας κατά των εντοπίων Μουσουλμάνων.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Οι Ισραηλινοί συγγραφείς και ερευνητές Benny Morris και Dror Ze’evi στο πρόσφατο και άριστα τεκμηριωμένο βιβλίο τους «Η Τριακονταετής Γενοκτονία, ο αφανισμός των Χριστιανικών μειονοτήτων της Τουρκίας (1894-1924)» καταθέτουν μαρτυρίες από έγγραφα δυτικών διπλωματών και ιεραποστόλων της περιόδου εκείνης και καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα. Η Τουρκική ηγεσία είχε προσχεδιάσει την εξόντωση των Ελλήνων και των Αρμενίων για να παραμείνει η χώρα τους αμιγώς τουρκική και μουσουλμανική. Η Γενοκτονία ήταν κρατική πολιτική. Στην περίπτωση των Ελλήνων που διέπραξαν βιαιότητες αναφέρονται μεμονωμένα περιστατικά και μάλιστα σε πλήρη αντίθεση με τις εντολές που είχαν άνωθεν. Οι συγγραφείς καταγράφουν ότι τον Απρίλιο του 1920 τρεις Έλληνες «αρχηγοί ληστών» απαγχονίσθηκαν δημοσίως με εντολή του Αρμοστή-Διοικητή της Σμύρνης Αριστείδη Στεργιάδη, διότι διέπραξαν φόνους μουσουλμάνων αμάχων.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Οι δύο Ισραηλινοί συγγραφείς κατόπιν εξαντλητικής έρευνας στα έγγραφα της εποχής εκείνης διαπιστώνουν ότι πολλές από τις καταγγελίες που έκαναν οι Τούρκοι για δήθεν εγκλήματα Ελλήνων αποδείχθηκαν ψευδείς και αβάσιμες. Επίσης τονίζουν ότι στις σπάνιες περιπτώσεις, κατά τις οποίες Χριστιανοί επιτέθηκαν σε Μουσουλμάνους κατά την περίοδο 1894-1924, ουδείς Ορθόδοξος κληρικός συμμετείχε. Αντιθέτως από την τουρκική πλευρά υπήρχε θρησκευτικός φανατισμός, γι’ αυτό πολλοί Έλληνες και Αρμένιοι εξισλαμίσθηκαν δια της βίας.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Την Ιστορία γράφουν τα ντοκουμέντα και όχι ο Ερντογάν.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Άρθρο στα <u>ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ</u> 24.9.2022<span style="color: #333333;"><o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></b></u></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/09/blog-post_14.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>Δεν ήταν συνωστισμός, ήταν προσχεδιασμένη γενοκτονία</b></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/05/blog-post_26.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Το Χρονικό της Γενοκτονίας</span></b></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/05/blog-post_29.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΤΟ ''ΚΟΜΙΤΑΤΟ'' ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΙΝΑ....</span></b></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/05/blog-post_36.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Ισότητα, Αδερφοσύνη.....»</span></b></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/06/c.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο «C»......</span></b></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/06/blog-post_92.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΜΑΡΚ Λ. ΜΠΡΙΣΤΟΛ.....</span></b></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/07/blog-post_72.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Τζαβίτ Μπέης...</span></span></b></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/08/blog-post_44.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Νεότουρκοι και Μασονία....</span></span></b></a></div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></p><div style="color: #333333;"><span style="font-size: 12pt;"><br /></span></div><div style="clear: both; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em;"></div></div><div class="post-footer" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 11.31px; line-height: 1.3em; margin: 0px 0px 0.75em;"></div>

Τα ψεύδη του Ερντογάν για τα γεγονότα του 1919-1922

    Τα ψεύδη του Ερντογάν για τα γεγονότα του 1919-1922 Κωνσταντίνος Χολέβας , Πολιτικός Επιστήμων  Η ρητορική του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν...

Read more »

Χριστιανισμός, εθνικισμός και ρατσισμός

<p style="text-align: center;"><span style="font-family: times; font-size: large;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhru-NDS263ySVYAgbzJuAKUC3SMCzSeqMzIz7GpxKhXb8f81VbltLa1RjK9dStbfa69mT9Y6PZzhh0T3xNVZVKvoXZnOIGx5SDaMxlBn2W4UPLOPJWyBvdTLnuy9E9OnpCx6FtBNajMM2OucivfMoqMjL-Yqbk89bEEvg9tAesa7Tw93ECGp_IJ5_N/s740/%CE%A1%CE%BF%CF%85%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%93%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%B1.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="608" data-original-width="740" height="263" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhru-NDS263ySVYAgbzJuAKUC3SMCzSeqMzIz7GpxKhXb8f81VbltLa1RjK9dStbfa69mT9Y6PZzhh0T3xNVZVKvoXZnOIGx5SDaMxlBn2W4UPLOPJWyBvdTLnuy9E9OnpCx6FtBNajMM2OucivfMoqMjL-Yqbk89bEEvg9tAesa7Tw93ECGp_IJ5_N/s320/%CE%A1%CE%BF%CF%85%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%93%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%B1.jpg" style="border: none; padding: 8px; position: relative;" width="320" /></a></span><span style="background-color: white;"><span style="font-family: times; font-size: large;"> </span></span></p><p style="text-align: left;"><strong style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; text-align: right;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Θεόδ. Ι. Ρηγινιώτης</span></strong></p><p style="text-align: center;"><strong style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; text-align: right;"><span style="font-family: times; font-size: large;"><br /></span></strong></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;"><span style="background-color: white;"></span></span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Η εποχή μας είναι μια εποχή πανικού. Οικονομική κρίση που πλήττει ολοένα και περισσότερο τους ασθενέστερους, ψυχική πίεση (την οποία επιτείνει η – με ή χωρίς εισαγωγικά – πανδημία), σοβαρό έλλειμμα παρουσίας του κράτους στην υποστήριξη του πολίτη, εξωτερικές απειλές (Τουρκία) και ένα σωρό άλλα ακανθώδη ζητήματα δοκιμάζουν την υπομονή και τις αντοχές μας, κουρελιάζοντας την αξιοπρέπεια όλων μας και θέτοντας σε κίνδυνο το αίσθημα ασφάλειας που θα έπρεπε να αισθάνεται ο καθένας, όχι απλώς μέσα στην ίδια τη χώρα του αλλά ακόμη και ως μετανάστης σε κάθε «ελεύθερη» (τι είναι αυτό;) και ευνομούμενη χώρα.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Δεν είμαστε βέβαιοι ούτε ότι αύριο θα μπορούμε να ανάψουμε το φως, να έχουμε νερό στο ποτήρι μας και φαγητό στο πιάτο μας. Δε μιλάω για δωρεάν περίθαλψη, παιδεία, μόνιμη εργασία κ.τ.λ. (αυτά σχεδόν τα ξεχάσαμε). Επίσης δεν είμαστε βέβαιοι αν μας παρακολουθούν ή μας… «ψεκάζουν», αν έχουμε ήδη μετατραπεί σε απρόσωπους αριθμούς ενός ηλεκτρονικού υπερσυστήματος, που αύριο κιόλας θα κατευθύνει την καθημερινότητά μας όπου επιθυμούν κάποιοι χωρίς να μας ρωτήσουν.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Φυσικά υπάρχουν χιλιάδες συνάνθρωποί μας που έτσι κι αλλιώς στερούνται όλα αυτά τα βασικά αγαθά (ακόμη και το νερό και την καθημερινή τροφή), αλλά εμείς, οι «πολλοί», εδώ και δεκαετίες τα θεωρούσαμε αυτονόητα. Όμως, όπως πληροφορούμαστε από τα ΜΜΕ και από τους λογαριασμούς που μας έρχονται κάθε μήνα, δεν είναι αυτονόητα πλέον.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Όπως σε κάθε εποχή πανικού, έτσι και σήμερα, οι συνθήκες ευνοούν την ανάδειξη των <strong style="box-sizing: border-box;">ακραίων πολιτικών τάσεων</strong>, που υπόσχονται στους ανθρώπους απελευθέρωση από τα επώδυνα δεσμά τους. Γι’ αυτό και βλέπουμε ναζιστικές ομάδες και ακροδεξιά κόμματα να μπαίνουν στη Βουλή και οι ιδέες τους να βρίσκουν οπαδούς ακόμη και ανάμεσα στους ανθρώπους που δεν τα ψηφίζουν.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Μεταξύ των άλλων, σε στοιχείο πολιτικής ιδεολογίας μετατρέπεται και ο <strong style="box-sizing: border-box;">χριστιανισμός</strong>. Είναι φυσικό, επειδή ο χριστιανισμός έχει κοινωνικό μήνυμα (που είναι αυτόματα και πολιτικό μήνυμα), αλλά και επειδή στο παρελθόν η χριστιανική πίστη έχει εμπνεύσει πολλές φορές τις απελευθερωτικές επαναστάσεις του λαού μας, όπως και άλλων λαών.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Γινόμαστε λοιπόν <strong style="box-sizing: border-box;">πολιτικοποιημένοι ως χριστιανοί</strong>. Φυσικά δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο χριστιανισμός είναι πρωτίστως πνευματική υπόθεση και ότι στο παρελθόν μετατράπηκε σε δεκανίκι της δικτατορίας, όπως και στο Μεσαίωνα παραμορφώθηκε σε μέσο τρομοκρατίας και καταπίεσης των δυτικοευρωπαϊκών λαών από τη λεγόμενη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, καθώς και από τους Ευρωπαίους βασιλείς. Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή και επίγνωση ότι ο χριστιανισμός δεν μπορεί να μετατραπεί σε πολιτική παράταξη, αλλά επίσης επίγνωση ότι <strong style="box-sizing: border-box;">οφείλει να εμπνέει πολιτική στάση</strong>, προς όφελος των ανθρώπων. Η άποψη ότι ο χριστιανισμός δεν πρέπει να εκφράζεται δημόσια, είναι όχι μόνο εσφαλμένη, αλλά και ύποπτη, γιατί ο χριστιανισμός είναι επαναστατικός και απελευθερωτικός.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Η πολιτική στάση που εμπνέει ο αυθεντικός χριστιανισμός χαρακτηρίζεται από δικαιοσύνη, φιλανθρωπία προς όλους (ακόμη και προς τους εγκληματίες), σεβασμό προς κάθε άνθρωπο, ανιδιοτέλεια και διάθεση αυτοθυσίας και αυτοπροσφοράς.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Βεβαίως ένας χριστιανός (πολιτικοποιημένος ή μη) δεν μπορεί να μείνει απαθής απέναντι σε ζητήματα όπως η <strong style="box-sizing: border-box;">κοινωνική αδικία</strong>, η <strong style="box-sizing: border-box;">οικονομική εξαθλίωση</strong>, η <strong style="box-sizing: border-box;">εκμετάλλευση των εργαζομένων </strong>(σε αυτά άσκησαν σφοδρή κριτική ακόμη και οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας, όπως οι Τρεις Ιεράρχες, που συγκρούστηκαν με την εξουσία της εποχής τους διακινδυνεύοντας τη ζωή τους!), αλλά και ζητήματα που εκ πρώτης όψεως δεν φαίνονται πολιτικά, όπως ο <strong style="box-sizing: border-box;">διασυρμός του ανθρώπινου σώματος</strong>, με τη μετατροπή του σε σεξουαλικό αντικείμενο, και η <strong style="box-sizing: border-box;">ομοβροντία μηνυμάτων βίας</strong> και αλλοφροσύνης που υφίσταται ιδίως η γενιά των εφήβων (αλλά και των παιδιών) μέσω μιας «ψυχαγωγίας» που περιλαμβάνει σκηνές φόνων και βασανιστηρίων, ιστορίες τρόμου και κανιβαλισμού, τερατόμορφους και δαιμονικούς «ήρωες» κ.τ.λ. Τα στοιχεία αυτά – όπως και πολλά άλλα δυστυχώς! – ήδη έχουν δείξει τους πικρούς καρπούς τους στη ζωή νέων ανθρώπων αλλά και ολόκληρων οικογενειών και της κοινωνίας συνολικότερα.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><strong style="box-sizing: border-box;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Καταδικαστέες ακρότητες</span></strong></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Καταδικαστέες ακρότητες, ασυμβίβαστες με τη χριστιανική πίστη, που όμως συχνά μπερδεύονται με μια ιδεολογική ετικέτα «χριστιανισμού» και προκαλούν σύγχυση (και εκτροπές), είναι ιδέες όπως ο <strong style="box-sizing: border-box;">εθνικισμός</strong>, ο <strong style="box-sizing: border-box;">ρατσισμός</strong>, η αποδοχή της <strong style="box-sizing: border-box;">βίας υπό όρους</strong> (κατά των ενόχων π.χ.), ακόμη και η αποδοχή του <strong style="box-sizing: border-box;">φασισμού</strong> διαφόρων αποχρώσεων.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ο εθνικισμός και ο ρατσισμός, υπό τον συμπεριληπτικό όρο «εθνοφυλετισμός», έχουν καταδικαστεί ρητά από την Ορθόδοξη Εκκλησία το 1872, με απόφαση της Μεγάλης Τοπικής Συνόδου στην ΚΠολη, εξαιτίας του τότε βουλγαρικού εθνικισμού, που είχε μετατρέψει την Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας σε όπλο κυριαρχίας του λαού στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία και Θράκη, πράγμα που πυροδότησε το Μακεδονικό Αγώνα γύρω στο 1900, με τη συμμετοχή και πλήθους Κρητών. Είχε προηγηθεί βέβαια η ελλαδική εθνικιστική κίνηση (των Βαυαρών, που κυβερνούσαν την Ελλάδα το 1833) της αποκοπής της Εκκλησίας της Ελλάδος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που τελικά το Πατριαρχείο την αναγνώρισε κάνοντάς την Αυτοκέφαλη Εκκλησία.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Σήμερα βλέπουμε ανάλογες τάσεις σε κάποιες χώρες (ή «χώρες») και προκαλεί μάλιστα προβληματισμούς η θετική στάση του Οικουμενικού Πατριαρχείου απέναντι σε ομάδες, όπως οι εθνικιστικού χαρακτήρα «Εκκλησίες» της Ουκρανίας και των Σκοπίων («Μακεδονική Εκκλησία»), που, από αντικανονικές και περιθωριακές (σχισματικές), ανακηρύχθηκαν κανονικές, νόμιμες Εκκλησίες των περιοχών αυτών και αυτοκέφαλες (δηλ. ανεξάρτητες από κάποιο Πατριαρχείο ή άλλη τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία). Ποιες θα είναι οι μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτής της πρακτικής (θεραπευτικές ή τραυματικές;), μόνο ο Θεός ξέρει.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Να προσθέσουμε εδώ την <strong style="box-sizing: border-box;">καταδίκη της δουλείας</strong> <strong style="box-sizing: border-box;">των μαύρων</strong> στις ΗΠΑ από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ιωακείμ Β΄ το 1862 (με άρθρο του στο περιοδικό του Οικουμενικού Πατριαρχείου «Ανατολικός Αστήρ», που αναδημοσιεύθηκε στην Αμερική), όπως και ότι ο ορθόδοξος αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος μετέβη στη Σέλμα της Αλαμπάμα και στάθηκε δίπλα στον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στη δεύτερη πορεία διαμαρτυρίας υπέρ των δικαιωμάτων των μαύρων, το Μάρτιο του 1965.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Εξάλλου, αν είμαστε Έλληνες, που ζούμε μέσα στην πολιτισμική μας παράδοση, δεν μπορούμε να είμαστε εθνικιστές. Φιλοπάτριδες ναι (δηλ. πατριώτες), αλλά όχι εθνικιστές.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Ο <strong style="box-sizing: border-box;">εθνικισμός</strong> είναι καρπός των προσπαθειών των δυτικοευρωπαϊκών λαών να απελευθερωθούν από τη φεουδαρχία και τις καταπιεστικές αυτοκρατορίες που έκλεβαν την ίδια τη ζωή τους. Εμείς το πρόβλημα αυτό το αντιμετωπίσαμε την εποχή της Τουρκοκρατίας, όμως μέχρι τότε (ή ακόμη και τότε) στον πολιτισμό και την ιστορία μας ανήκαμε για αιώνες σε μια κοινωνία πολυεθνική, τα μέλη της οποίας συνδέονταν με τις κοινές ηθικές αξίες και τα κοινά ιδανικά τους. Η κοινωνία αυτή ήταν η χριστιανική ρωμαϊκή αυτοκρατορία (ή «Ρωμανία», όπως ονομάστηκε τους τελευταίους αιώνες της ιστορίας της), δηλαδή αυτό που επικρατεί σήμερα να λέμε «Βυζάντιο».</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Λόγω του ονόματος «Ρωμανία» (απ’ όπου και το όνομα της Ρουμανίας) όλοι εμείς, οι απόγονοι των «Βυζαντινών», χαρακτηριζόμαστε Ρωμιοί και το σύνολο όλων των λαών που κάποτε ήταν «βυζαντινοί» χαρακτηρίζεται <strong style="box-sizing: border-box;">Ρωμιοσύνη</strong>. Η Ρωμιοσύνη (η πολυτραγουδισμένη και από το Γιάννη Ρίτσο και το Μίκη Θεοδωράκη) είναι χριστιανική, αλλά όχι εθνικιστική. Ρωμιός είναι κάθε ορθόδοξος χριστιανός, όχι μόνο των Βαλκανίων, αλλά και της Τουρκίας (π.χ. ο άγιος Αχμέτ, που τον σκότωσε το οθωμανικό κράτος επειδή έγινε χριστιανός), της Συρίας, της Αιγύπτου, της Παλαιστίνης και πολλών άλλων λαών. Αυτό εξάλλου ήταν και το ιδεώδες του Ρήγα Φεραίου.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Όλοι αυτοί είμαστε ένα, όπως είμαστε ένα και με κάθε ορθόδοξο χριστιανό όλων των λαών, όπου γης (από την Ουγκάντα π.χ. ώς την Αλάσκα και φυσικά τη Ρωσία, την Ουκρανία κ.τ.λ. – γι’ αυτό και είναι διπλή η θλίψη μας για τον ρωσοουκρανικό πόλεμο). Μας ενώνει το κοινό ποτήριο της θείας μετάληψης, το οποίο δεν επιτρέπεται να μας στερεί κανείς, ούτε εν ονόματι του φόβου κάποιας πανδημίας, ούτε για κανένα λόγο.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Με τους λοιπούς χριστιανούς, και τους πιστούς των άλλων θρησκειών, δεν μας ενώνει το κοινό ποτήριο, αλλά φυσικά μας συνδέει η διδασκαλία του Ιησού Χριστού περί αγάπης προς όλους τους ανθρώπους – και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ, μα ποτέ.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Η Ρωμιοσύνη είναι «οικουμενική» (δηλ. τείνει να αγκαλιάσει όλους τους λαούς), αλλά συγχρόνως είναι αντίθετη με τον προσανατολισμό της σύγχρονης <strong style="box-sizing: border-box;">Παγκοσμιοποίησης</strong>, ο οποίος είναι πρωτίστως ιδιοτελής (ο καθένας κοιτάζει το συμφέρον του δηλαδή), βρίσκεται στα χέρια πανίσχυρων κέντρων οικονομικής και πολιτικής εξουσίας και φυσικά κάθε άλλο παρά στοχεύει στην προσέγγιση του ανθρώπου προς το Θεό, που είναι το σημαντικότερο στοιχείο και ο πιο επιθυμητός στόχος στη ζωή των χριστιανών.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Με πολιτικούς όρους, η Παγκοσμιοποίηση είναι αποικιοκρατική. Η Ρωμιοσύνη είναι το αντίθετό της.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Όσο για τη <strong style="box-sizing: border-box;">βία υπό όρους</strong> (με συνθήματα του τύπου «να τους κρεμάσουν στο Σύνταγμα» τους παιδεραστές, τους βιαστές, τους εμπόρους ναρκωτικών ή ακόμη και τους πολιτικούς), νομίζω πως είναι ξεκάθαρο ότι δεν ταιριάζουν σε ανθρώπους που συγχρόνως επιθυμούν να είναι ορθόδοξοι χριστιανοί. Φυσικά είναι <strong style="box-sizing: border-box;">απαραίτητη η καταδίκη</strong>, ο περιορισμός και η φυλάκιση των εγκληματιών, ιδίως των ενόχων για αποτρόπαια εγκλήματα! Όμως η καταδίκη αυτή δεν μπορεί να είναι εκδικητική και συγχρόνως να είμαστε και χριστιανοί. Πρέπει να αποσκοπεί στην προστασία της κοινωνίας και στο σωφρονισμό, δηλ. τη διόρθωση (αν και όπου είναι δυνατόν) των ίδιων των ενόχων.</span></p><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι – υπεράνθρωπο! – να νικήσει κάποιος τη φυσική ροπή προς το μίσος και την εκδίκηση. Όμως ένας χριστιανός δεν πρέπει να είναι φυσικός άνθρωπος, αλλά <strong style="box-sizing: border-box;">υπερφυσικός</strong>. Πρέπει να είμαστε άνθρωποι που απογειώνονται από τη γη προς τον ουρανό, για να γίνουν άγγελοι – ακόμη περισσότερο από άγγελοι: να γίνουμε «τέκνα Θεού». Γι’ αυτό και ο Χριστός (ο μονογενής Υιός του Θεού) μας δίδαξε να λέμε το Θεό «Πάτερ ημών», σαν να είμαστε εμείς ο Χριστός, να είμαστε δηλαδή εμείς γιοι και θυγατέρες του Θεού. Ας το προσέξουμε αυτό και τουλάχιστον ας το τιμήσουμε.</span></p><p class="has-text-align-right" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; line-height: 1.72; margin-bottom: 24px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: large;">Φωτογραφία: Ο επίσκοπος του Μπουρούντι και της Ρουάντα (Αφρικής) Ιννοκέντιος σε προσκύνημα Αφρικανών ορθοδόξων χριστιανών στα βουνά του Καυκάσου, προς τιμήν της αγίας Νίνας, που τον 4ο αιώνα έφερε το χριστιανισμό στη χώρα της Γεωργίας (από ορθόδοξο ιστολόγιο για την υπεράσπιση της Αφρικής: <a href="http://grforafrica.blogspot.com/2018/06/he-sunday-of-all-saints-sunday-after.html" style="background: transparent; box-sizing: border-box; color: #dd3333; text-decoration-line: none;">http://grforafrica.blogspot.com/2018/06/he-sunday-of-all-saints-sunday-after.html</a>)</span></p><p class="has-text-align-right"><br /></p><p class="has-text-align-right"><br /></p><p class="has-text-align-right"><br /></p><p class="has-text-align-right" style="text-align: right;"><span style="color: #2b00fe; font-family: times; font-size: large;"><span style="background-color: white;"><b><a href="https://rethemnos.gr/christianismos-ethnikismos-kai-ratsis/" target="_blank"><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></a></b></span></span></p>

Χριστιανισμός, εθνικισμός και ρατσισμός

    Θεόδ. Ι. Ρηγινιώτης Η εποχή μας είναι μια εποχή πανικού. Οικονομική κρίση που πλήττει ολοένα και περισσότερο τους ασθενέστερους, ψυχική ...

Read more »

Ο Άγιος Σέργιος του Ράντονεζ: Ο Ρώσος ησυχαστής ενάντια στην πνευματική εξαγρίωση

<p> </p><p><br /></p><div class="block-doc__above" style="background-color: white; border: 0px; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; font-size: 18px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><p class="block-doc__author" style="border: 0px; clear: both; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://gr.pravoslavie.ru/148391.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Μαρία Χορκόβα</a></p></div><article style="background-color: white; border: 0px; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; font-size: 18px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;"><p class="os" data-enum="p1" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Η ζωή του Οσίου Σεργίου συνέπεσε με την περίοδο που η Ρωσία ήταν υπό τον ταταρο-μογγολικό ζυγό. Η ζωή κάτω από τον σκληρό έλεγχο της Χρυσής Ορδής είχε οδηγήσει τον απλό άνθρωπο σε ηθική κατάπτωση: τον ενδιέφεραν τα επίγεια πολύ περισσότερο από τα ουράνια.</p><p class="os" data-enum="p2" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Σε αυτές τις συνθήκες ο ηγούμενος Σέργιος από το Ράντονεζ συνετέλεσε στην αναγέννηση του ρωσικού μοναχισμού, κατάφερε να ενώσει το λαό, να εμψυχώσει τους Ρώσους πρίγκιπες στην πάλη ενάντια στους ξένους κατακτητές και να προσδώσει νέο προσανατολισμό στον πολιτισμό.</p><p class="os" data-enum="p3" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Μάλλον, δεν υπερβάλλουμε αν ισχυριστούμε ότι το κυριότερο θαύμα του Οσίου Σεργίου υπήρξε ο ίδιος</p><p class="os" data-enum="p4" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"><span class="content_image center link zoom" data-href="https://pravoslavie.ru/sas/image/103911/391109.b.jpg?mtime=1663922258" data-id="0" style="border: 0px; color: #555555; cursor: pointer; display: block; font-family: inherit; font-size: 14px; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: inherit; margin: 0px auto; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 700px;" title="Α.Μ.Βασνετσόβ. «Η Λαύρα της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Σεργίου», 1908-1913. Καλλιτεχνικό Μουσείο της Σεβαστούπολης «Μ.Π.Κροσίτσκιϊ»."><img alt="Α.Μ.Βασνετσόβ. «Η Λαύρα της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Σεργίου», 1908-1913. Καλλιτεχνικό Μουσείο της Σεβαστούπολης «Μ.Π.Κροσίτσκιϊ»." src="https://pravoslavie.ru/sas/image/103911/391109.p.jpg?mtime=1663922258" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;" /><span class="content_image_text" style="border: 0px; display: block; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;">Α.Μ.Βασνετσόβ. «Η Λαύρα της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Σεργίου», 1908-1913. Καλλιτεχνικό Μουσείο της Σεβαστούπολης «Μ.Π.Κροσίτσκιϊ».</span></span></p><p class="os" data-enum="p5" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"><strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-size: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; line-height: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ο ειρηνοποιός μοναχός και η ευλογία του στον πρίγκιπα</strong></p><p class="os" data-enum="p6" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ο Όσιος Σέργιος έχει γραφεί στην ιστορία ως ο μοναχός που ευλόγησε τον πρίγκιπα της Μόσχας Δημήτριο, γνωστό ως Ντονσκόϊ, στην πάλη με τους ταταρο-μογγόλους. «Πήγαινε, κύριε, στους αισχρούς πόλοβτσι, ζητώντας τη βοήθεια του Θεού και ο Κύριος θα είναι βοηθός και προστάτης σου. Θα νικήσεις, κύριε, τους εχθρούς σου, όπως σου αρμόζει, κυβερνήτη μας» - είπε ο ηγούμενος και έστειλε στο πεδίο της μάχης δύο μεγαλόσχημους μοναχούς της μονής του, τους έμπειρους μαχητές Ανδρέα Οσλιάμπια και Αλέξανδρο Περεσβέτ.</p><p class="os" data-enum="p7" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Αυτή η ιστορία έχει περιγραφεί λεπτομερώς στην «Αφήγηση περί της μάχης με τον Μαμάϊ», χειρόγραφο κείμενο του 15<sup style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px;">ου</sup> αιώνα. Το χρονικό αυτό περιγράφει τη μάχη στην πεδιάδα Κουλικόβο που έγινε το 1380, στην οποία ο πρίγκιπας Δημήτριος εμφανίζεται όχι μόνο ως πολεμιστής απελευθερωτής, αλλά και ως προστάτης της πίστης, ενώ ο Μαμάϊ ως διώκτης των χριστιανών. Η αναφερόμενη στο κείμενο ευλογία του Αγίου Σεργίου υπογραμμίζει το θεάρεστο χαρακτήρα της μάχης με τους Τατάρους, όπως επίσης και την σύμπνοια του πρίγκιπα με το λαό και την Ορθόδοξη Εκκλησία μπροστά στον εξωτερικό εχθρό.  </p><p class="os" data-enum="p8" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Στη διάρκεια των αιώνων η μνήμη για όλα αυτά φυλασσόταν ως πνευματικός θησαυρός. Ο Μπορίς Ζάϊτσεβ στον πρόλογο του βιβλίου του «Ο Όσιος Σέργιος του Ράντονεζ» υποστήριξε καταλήγοντας ότι: «Στη διαμάχη της Ρωσίας με τον Χαν, το όνομα του Αγίου Σεργίου είναι για πάντα συνδεδεμένο με την υπόθεση συγκρότησης της Ρωσίας».</p><p class="os" data-enum="p9" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Μετά την μάχη στο πεδίο Κουλικόβο, ο πρίγκιπας άρχισε να περιβάλλει με ακόμα μεγαλύτερες τιμές τον ηγούμενο Σέργιο. Έτσι, το 1389, τον είχε καλέσει να επισφραγίσει την πνευματική διαθήκη που νομιμοποιούσε τη νέα σειρά διαδοχής του θρόνου: από τον πατέρα στον μεγαλύτερο γιο και όχι στα μικρότερα αδέρφια, όπως συνέβαινε πριν, γεγονός που προκαλούσε, μέχρι τότε, έριδες και αντιπαλότητες ανάμεσα στα αδέρφια.</p><p class="os" data-enum="p10" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ο Άγιος Σέργιος είχε κύρος και ανάμεσα σε άλλους πρίγκιπες: συμφιλίωσε τους κυβερνήτες του Νόβγκοροντ και έπεισε τον πρίγκιπα της πόλης Ριαζάν Ολέγκ να εγκαταλείψει τα πολεμικά σχέδια εναντίον της Μόσχας.</p><p class="os" data-enum="p11" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"><strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-size: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; line-height: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Σε τι συνίσταται η δύναμη του Αγίου Σεργίου;</strong></p><p class="os" data-enum="p12" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"><span class="content_image center link zoom" data-href="https://pravoslavie.ru/sas/image/103911/391110.b.jpg?mtime=1663922261" data-id="1" style="border: 0px; color: #555555; cursor: pointer; display: block; font-family: inherit; font-size: 14px; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: inherit; margin: 0px auto; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 700px;" title="Μ.Β.Νέστεροβ. «Οι ασχολίες του Οσίου Σεργίου». Τρίπτυχο, 1896 -1897. Κρατική Πινακοθήκη Τρετιακόβ, Μόσχα."><img alt="Μ.Β.Νέστεροβ. «Οι ασχολίες του Οσίου Σεργίου». Τρίπτυχο, 1896 -1897. Κρατική Πινακοθήκη Τρετιακόβ, Μόσχα." src="https://pravoslavie.ru/sas/image/103911/391110.p.jpg?mtime=1663922261" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;" /><span class="content_image_text" style="border: 0px; display: block; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;">Μ.Β.Νέστεροβ. «Οι ασχολίες του Οσίου Σεργίου». Τρίπτυχο, 1896 -1897. Κρατική Πινακοθήκη Τρετιακόβ, Μόσχα.</span></span></p><p class="os" data-enum="p13" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ο Όσιος Σέργιος ήταν ένας από τους πρώτους Ρώσους οπαδούς του ησυχασμού. Η δύναμη της προσευχής του ήταν προφανής για τους συγχρόνους του. Ωστόσο, ο Όσιος δεν φορούσε σιδερένιες αλυσίδες και δεν παρέμενε σε στύλο. Η άσκησή του ήταν, πρώτα από όλα, η νηστεία και η εργασία.</p><p class="os" data-enum="p14" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Οι Ρώσοι ησυχαστές κατακτούσαν τη «νοερά προσευχή», στηριζόμενοι στην αρχαία αγιοπατερική παράδοση και στα έργα Οσίου Γρηγορίου του Σιναΐτου, που ήταν σύγχρονος με αυτούς και είχε επαναφέρει την άσκηση της προσευχής του Ιησού στο Άγιο Όρος (οι μεταφράσεις των έργων του, που έγιναν τον 14<sup style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px;">ο</sup> αιώνα, υπήρχαν στη βιβλιοθήκη της ιδρυθείσας από τον Άγιο Σέργιο μονής. Ορισμένοι ερευνητές θεωρούν ότι ο ηγούμενος και ο ίδιος γνώριζε Ελληνικά). Εκτός από αυτό, πολλοί μοναχοί, εκείνο το διάστημα, επιχειρούσαν προσκυνήματα στο Άγιο Όρος και εκεί διδάσκονταν την προσευχή του Ιησού. «Οι ησυχαστές έβαζαν το εσωτερικό πάνω από το εξωτερικό, την ησυχία πάνω από το τελετουργικό… Το επίκεντρο των νέων αυτών εξελίξεων ήταν η Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδας» - έγραφε ο Δημήτριος Λιχατσιόβ.</p><p class="os" data-enum="p15" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ο ιστορικός Βασίλιϊ Κλιουτσέβσκιϊ τονίζει ότι ο Όσιος Σέργιος με τη ζωή του έδειξε στο λαό ότι είναι δυνατός αυτός ο τρόπος ζωής, τους έδωσε να καταλάβουν ότι μέσα τους δεν είχε σβήσει η φλόγα της πίστης και ότι ακόμα σιγοκαίει, ότι μπορούν να βγουν από το σκοτάδι τους.</p><p class="os" data-enum="p16" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ρώσοι του 14<sup style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px;">ου</sup> αιώνα θεώρησαν θαύμα αυτήν την πνευματική αναγέννηση, που ήταν εμπνευσμένη από έναν σεμνό μοναχό.</p><p class="os" data-enum="p17" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"><strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-size: inherit; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; line-height: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Σμήνος μαθητών και πνευματική αποίκηση</strong></p><p class="os" data-enum="p18" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"><span class="content_image center link zoom" data-href="https://pravoslavie.ru/sas/image/103911/391111.b.jpg?mtime=1663922264" data-id="2" style="border: 0px; color: #555555; cursor: pointer; display: block; font-family: inherit; font-size: 14px; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: inherit; margin: 0px auto; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 700px;" title="Π.Ριζένκο. «Ο Σέργιος του Ράντονεζ». Φωτογραφία: pinterest.com"><img alt="Π.Ριζένκο. «Ο Σέργιος του Ράντονεζ». Φωτογραφία: pinterest.com" src="https://pravoslavie.ru/sas/image/103911/391111.p.jpg?mtime=1663922264" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;" /><span class="content_image_text" style="border: 0px; display: block; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px; overflow-wrap: break-word; padding: 0px; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;">Π.Ριζένκο. «Ο Σέργιος του Ράντονεζ». Φωτογραφία: pinterest.com</span></span></p><p class="os" data-enum="p19" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Οι σύγχρονοι του Οσίου Σεργίου συχνά θεωρούσαν τον μοναχισμό κυριολεκτικά «δεύτερο βάπτισμα», κάτι σαν «εισιτήριο για τον παράδεισο» (ακριβώς για αυτό, ήταν πολύ διαδεδομένες οι προθανάτιες κουρές, στον κύκλο των αριστοκρατών). Ο Όσιος Σέργιος με το παράδειγμά του επανέφερε στο μοναχισμό το αληθινό του νόημα: η κουρά δεν είναι η εγγύηση της σωτηρίας, αλλά μόνο η δυνατότητα για αυτήν.</p><p class="os" data-enum="p20" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Μετά την εισβολή των μογγόλων (στα μέσα του 13<sup style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px;">ου</sup> αιώνα), τα ρωσικά μοναστήρια γνώρισαν παρακμή. Τα περισσότερα καταστράφηκαν. Τα κοινόβια – η βάση της μοναχικής ζωής – σχεδόν εξαφανίστηκαν. Έμειναν ολιγάριθμα ιδιόρρυθμα μοναστήρια, μέλη των οποίων ζούσαν ξεχωριστά ο ένας από τον άλλον και συναντιόντουσαν μόνο στις ιερές ακολουθίες στην εκκλησία. Δεν υπήρχε πνευματική καθοδήγηση και κοινοτικό πνεύμα. Ένας μοναχός από αριστοκρατική οικογένεια ήταν δυνατόν να ζει ουσιαστικά με όλες τις ανέσεις, ενώ ένας μοναχός από τις φτωχότερες τάξεις ήταν πιθανόν να πεινάει. Τέτοια μοναστήρια, συνήθως, βρίσκονταν στις πόλεις και είχαν κτιστεί από πρίγκιπες ή μέλη αριστοκρατικών οικογενειών, και η κατάσταση σε αυτά δεν ήταν ευνοϊκή για ασκητικούς αγώνες.   </p><p class="os" data-enum="p21" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Ο Όσιος Σέργιος (τότε ακόμα Βαρθολομαίος) είχε αρχίσει την πορεία του ως ερημίτης, κάτι που ήταν ασυνήθιστο. Στην έρημο, σύμφωνα με την παράδοση, αναχωρούσαν έμπειροι μοναχοί, γέροντες. Σιγά-σιγά, γύρω του συγκροτήθηκε αδελφότητα.</p><p class="os" data-enum="p22" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Η ακριβής ημερομηνία ίδρυσης της μονής, της μετέπειτα Λαύρας της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Σεργίου, δεν είναι γνωστή. Μια από τις υποθέσεις είναι ίσως το έτος 1342. Όταν ο Άγιος Σέργιος ίδρυσε την κοινότητα, απαγόρευσε στην αδελφότητα να ζητάει ελεημοσύνη και έβαλε ως κανόνα, ώστε όλοι οι μοναχοί να ζουν από την εργασία τους, δίνοντας ο ίδιος το παράδειγμα.</p><p class="os" data-enum="p23" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Οι ερευνητές ανάγουν την καθιέρωση του κοινοβίου στη θέση της ιδιορρυθμίας σε αυτή τη μονή κατά την περίοδο 1364 – 1376. Αυτό σήμανε την επιστροφή στις παραδόσεις των μοναστηριών της Ρωσίας του Κιέβου. Η εφαρμογή της κοινοβιακής μεταρρύθμισης είχε προκαλέσει αγανάκτηση σε ένα μέρος της αδελφότητας, επειδή δεν ήθελαν να έχει την πρωτοκαθεδρία ο Σέργιος. Τις βλέψεις του για την πρωτοκαθεδρία είχε προβάλει ο μεγαλύτερος αδελφός του Σεργίου Στέφανος, με τον οποίον είχαν ξεκινήσει μαζί την ερημιτική ζωή.</p><p class="os" data-enum="p24" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Για να αποφύγει τη σύγκρουση, ο Σέργιος εγκατέλειψε την μονή. Παρά ταύτα το κοινοβιακό τυπικό επικράτησε.</p><p class="os" data-enum="p25" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Στο βίο του Οσίου Σεργίου περιγράφεται ένα θαυμαστό όραμα: μια φορά, ενώ είχε σκοτεινιάσει ήδη, ο ουρανός ξαφνικά φωτίστηκε και ο Σέργιος «είδε πάρα πολλά πουλιά, πολύ όμορφα πουλιά, που ήρθαν όχι μόνο στο μοναστήρι, αλλά και στα περίχωρα του μοναστηριού. Και ακούστηκε μια φωνή να λέει: “Όπως πολλά είναι αυτά τα πουλιά που είδες, έτσι και το ποίμνιο των μαθητών σου δε θα εκλείψει και μετά από σένα, αν θελήσουν να πορεύονται στα χνάρια σου”». Αυτό το όραμα αποδείχτηκε προφητικό. Ο Όσιος, όσο ζούσε, ο ίδιος ίδρυσε αρκετά μοναστήρια. Πάνω από 40 μονές ίδρυσαν οι μαθητές του. Και ακόμα περίπου 50 μονές ίδρυσαν οι επόμενοι μαθητές τους.  </p><p class="os" data-enum="p26" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Αν παλαιότερα τα μοναστήρια εμφανίζονταν όλα στις πόλεις ή κοντά σε αυτές, τώρα πλέον, είχε εμφανιστεί η τάση για «πνευματική αποίκηση»: τα νέα μοναστήρια όλο και πιο συχνά άρχισαν να εμφανίζονται στους ερημικούς άγονους τόπους και τα ίδια γίνονταν πόλος έλξης. Το πνευματικό τοπίο της βορειοανατολικής Ρωσίας έχει αλλάξει τελείως!</p><p class="os" data-enum="p27" data-field=" paragraph" style="border: 0px; font: inherit; margin: 0px 0px 1em; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Σήμερα, ο Όσιος Σέργιος του Ραντονεζ τιμάται όχι μόνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία σε όλο τον κόσμο, αλλά και από καθολικούς, ακόμα και από αγγλικάνους. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 5/18 Ιουλίου (ημέρα εύρεσης των ιερών λειψάνων του) και στις 25 Σεπτεμβρίου/8 Οκτωβρίου (η ημέρα της κοίμησής του).</p></article><div class="block-doc__under" style="background-color: white; border: 0px; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; font-size: 18px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; text-align: right; vertical-align: baseline;"><p class="block-doc__author" style="border: 0px; clear: both; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://gr.pravoslavie.ru/148391.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Μαρία Χορκόβα</a><br />Μετάφραση και επιμέλεια για την πύλη gr.pravolsavie.ru: <a href="https://gr.pravoslavie.ru/123988.html" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;">Αναστασία Νταβίντοβα</a></p><p class="block-doc__source" style="border: 0px; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="https://www.miloserdie.ru/article/sergij-radonezhskij-russkij-isihast-protiv-duhovnogo-odichaniya/" style="border: 0px; color: #007c5b; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-decoration-line: none; vertical-align: baseline;" target="_blank">miloserdie.ru</a></p><p class="block-doc__date" style="border: 0px; clear: both; font-family: inherit; font-size: 1em; font-stretch: inherit; font-style: italic; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 1.4; margin: 0px 0px 26px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">9/23/2022</p></div>

Ο Άγιος Σέργιος του Ράντονεζ: Ο Ρώσος ησυχαστής ενάντια στην πνευματική εξαγρίωση

  Μαρία Χορκόβα Η ζωή του Οσίου Σεργίου συνέπεσε με την περίοδο που η Ρωσία ήταν υπό τον ταταρο-μογγολικό ζυγό. Η ζωή κάτω από τον σκληρό έλ...

Read more »