ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Τα θαύματα του αγίου (απαντήσεις και σε σύγχρονους αγιομάχους....)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoJFnh7S4eFiDXFQdqEfshOxHE6HuUGZGRCyTNzWNq7G7PjzXbvH4QmGryzu33OFezw1cBuBhlUK5TeeaLt66QPK5Ma56qU8UKG9zp_UJfBahfEzEcN-FIfQyfNqxMgBokeWWQf2MHJgn5qXVQ-kzXTGsZDyWSCm90AbiFl469jwHEo3ZfVEn32E3G/s1536/63207b10-28c0-4dd5-89ae-619ca1d37ffb.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1536" data-original-width="1024" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoJFnh7S4eFiDXFQdqEfshOxHE6HuUGZGRCyTNzWNq7G7PjzXbvH4QmGryzu33OFezw1cBuBhlUK5TeeaLt66QPK5Ma56qU8UKG9zp_UJfBahfEzEcN-FIfQyfNqxMgBokeWWQf2MHJgn5qXVQ-kzXTGsZDyWSCm90AbiFl469jwHEo3ZfVEn32E3G/w266-h400/63207b10-28c0-4dd5-89ae-619ca1d37ffb.png" width="266" /></a></div>  Προκειμένου ἐν
συνεχείᾳ νὰ συμβιβάσῃ τὴν κατηγορίαν τοῦ αἱρετικοῦ καὶ τὴν ἐπιτέλεσιν τῶν
θαυμάτων, γράφει τὰ ἑξῆς: Τὰ θαύματα τοῦ Νεκταρίου ὀφείλονται: α) «ἢ εἰς τὰ
κατὰ ἐνέργειαν τῶν πονηρῶν δαιμόνων ἢ β) εἰς τὰ κατὰ παραχώρησιν τοῦ Θεοῦ, ὡς
ἀντιμισθίαν τοῦ τυχόντος ἠθικοῦ βίου αὐτοῦ». Ἴδωμεν λοιπὸν καὶ τὰς νέας απόψεις
τῆς ἱεροκατηγόρου. 
Καὶ διὰ μὲν τὴν α ́ κατηγορίαν γράφομεν
ὅτι οἱ δαίμονες οὐδέποτε ἐνεργοῦν θαύματα πρὸς τὸ καλὸν τῶν ἀνθρώπων, διὸ καὶ
ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ἀναφέρεται ὅτι, ὅταν οἱ κακόπιστοι Φαρισαῖοι ἀπέδωκαν λόγους
καὶ ἔργα τοῦ Κυρίου εἰς τὸν Σατανᾶ, (βλασφημοῦντες οὕτω εἰς τὸ Αγιον Πνεῦμα, ὡς
πράττει νῦν ἡ ἁγιομάχος Μοναχή), ὁ ἁπλοῦς καὶ πιστὸς λαὸς ἔλεγε: «Ταῦτα τὰ
ρήματα οὐκ ἔστι δαιμονιζομένου· μὴ δαιμόνιον δύναται τυφλῶν ὀφθαλμοὺς ἀνοίγειν;»
(Ιωάνν: 1,21), τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι τὰ δαιμόνια οὐδέποτε εὐεργετοῦν τοὺς
ἀνθρώπους, οὐδὲ κατέχουν δυνάμεις θαυματουργικάς, ὡς ὁ Θεός, διὸ καὶ ὡς γράφει
ἑρμηνευτὴς τοῦ παρόντος χωρίου: «ὁ σατανᾶς δὲν εἶναι φίλος τῶν ἀνθρώπων, ὥστε
διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ νὰ εὐεργετῇ τούτους. Καὶ θὰ ἐτύφλωνεν τὸ ταχύτερον τοὺς
ὀφθαλμοὺς τῶν ἀνθρώπων, ἐὰν ἐδίδετο ἐξουσίαν εἰς αὐτὸν παρὰ θὰ ἐθεράπευεν
αὐτούς», ὡς ἔπραξεν εἰς τὸν δίκαιον Ιώβ.
Οἱ πατέρες ἐπίσης λέγουν ὅτι τὰ ὑπὸ
τῶν δαιμόνων καλούμενα θαύματα δὲν εἶναι ἀληθινὰ «οὐκ ἐν ἀληθείᾳ ἀλλ' ἐν
φαντασίᾳ» γιγνόμενα. (Μ. Αθανάσιος, Ιππόλυτος κ.λ.π.). Οὕτως, ἐνῷ φαίνεται ὅτι ἐπιτελοῦνται θαύματα, ἢ ἀκόμη καὶ νεκρός τις νὰ ἀνίσταται, στὴν πραγματικότητα ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς ὑποδύεται τὸν ἀναστάντα, χωρὶς ὁ νεκρὸς νὰ ἔχῃ ὄντως ἀναστηθῇ!<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9D%CE%AD%CE%BF%20%CE%88%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20Microsoft%20Office%20Word.docx#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a>
Τοῦτο κηρύττει χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ καὶ ἡ Μοναχὴ γράφουσα: «Θαύματα κάμνουν καὶ οἱ ἄνθρωποι τοῦ Σατανᾶ, τὰ δὲ θαύματα αὐτῶν εἶναι κυρίως φανταστικά διενεργούμενα διὰ τῆς δυνάμεως τῶν πονηρῶν πνευμάτων» (σ. 237). Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως τοῦ ἁγίου Νεκταρίου τὰ θαύματα δὲν εἶναι φανταστικά, ἀλλὰ πραγματικά, καὶ μάλιστα μεγαλειώδη καὶ ἀναρίθμητα καὶ συνεπῶς οὐδεμία διέξοδος ἀπομένει διὰ τὴν ἱεροκατήγορον! 
Ας ἴδωμεν νῦν καὶ τὴν δ ̓ ἄποψιν, ὅπως τὴν ἀναφέρει εἰς τὸ βιβλίον της γράφουσα: «Εν τούτοις ἀναγνῶστα, μὴ ἐκθαμβῆσαι ἀπὸ τὰ φανταστικὰ ψευδοθαυματάκια τοῦ αἱρετικοῦ Νεκταρίου Κεφαλᾶ, ὁ ὁποῖος εἰς τὰ τέλη τῶν αἰώνων, ἀνεδείχθη καὶ αὐτὸς ἅγιος ἀπὸ ἕνα Μασῶνον πατριάρχην. Σου λέγομεν λοιπόν, συνεχίζει, ὅτι ἴσως-ἴσως ὁ Νεκτάριος Κεφαλᾶς νὰ ἦτο ἠθικὸς καὶ καλὸς ἄνθρωπος καὶ νὰ ἔπραξεν ἔργα ἄξια ἀνταποδόσεως παρὰ τοῦ δικαιοκρίτου Χριστοῦ. Ἐπειδὴ ὅμως ὑπῆρξεν, ὡς διεπίστωσες μέγας αἱρετικός, ἠθέλησεν ὁ Κύριος, ὥστε διὰ τῶν ψευδοθαυμάτων αὐτῶν νὰ λάβῃ εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν πᾶσαν ἀνταμοιβήν, ὥστε εἰς τὴν ἄλλην νὰ μὴ χρεωστῇ ὁ Κριτὴς εἰς αὐτὸν παρὰ μόνον βάσανον καὶ ὀδύνην....» (σ. 245).Διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ δὲ τοὺς ἀνωτέρω λόγους της ἐπικαλεῖται ἕνα πατερικὸν χωρίον, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «Πλὴν δεῖ καὶ τοῦτο γιγνώσκειν, ὅτι πολλάκις τινὲς ΚΑΚΟΠΙΣΤΟΙ καμάτους πολλοὺς δι' ἀσκήσεως τῷ Θεῷ προσήγαγον καὶ τὴν ἀντιμισθίαν αὐτῶν ἔλαβον ἐν τῷ νῦν αἰῶνι ἐκ Θεοῦ, τὸ τῶν ἰαμάτων καὶ προρρήσεων χάρισμα, ἵνα ἐν τῷ μέλλοντι ἀκούσωσι: ἀπελάβετε τὰ ἀγαθὰ ὑμῶν...» Εξετάσωμεν λοιπὸν ἕκαστον τῶν ἀνωτέρω καὶ ἴδωμεν ἐὰν ὑπάρχῃ, ἔστω καὶ ἴχνος ἀληθείας παρ' αὐτοῖς. α) Κατ' ἀρχὴν πῶς τὰ χαρακτηρίζει «ψευδοθαυματάκια» ἐφ' ὅσον τὰ θεωρεῖ ὡς ἀνταμοιβήν διδομένην ὑπὸ τοῦ Θεοῦ διὰ τὸν καλόν του βίον;Μὲ ψευδοθαύματα τί εἴδους ανταμοιβὴ παρέχεται, ἀφοῦ τοιούτου εἴδους θαύματα εἶναι τῶν δαιμόνων;Β ́) 'Αναφορικῶς δὲ μὲ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ ἁγίου ὑπὸ τοῦ αἱρετικοῦ  ̓Αθηναγόρου, τοῦτο οὐδόλως μειώνει τὴν ἀξίαν καὶ ἁγιότητα τοῦ πατρός, καθόσον ἡ ἀνακήρυξις ὑπὸ τοῦ Πατριαρχείου ἁγίου τινός, δὲν σημαίνει ὅτι τὸ Πατριαρχεῖον ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ἅγιον, ἀλλ' ὅτι τὴν πεποίθησιν καὶ τὸ πιστεύω τοῦ πιστοῦ λαοῦ διὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ α' ἢ β' προσώπου ἔρχεται νὰ τὴν ἐπισφραγίσῃ καὶ ἀναγγείλῃ ἐπισήμως καὶ ἐπ' ἐκκλησίας. Διὰ τοῦτο ἄλλως τε καὶ ἡ ἱεροκατήγορος τιμᾷ καὶ προσκυνᾷ ἰδιαζόντως τὸν ἅγιον Νικόδημον τὸν  ̔Αγιορείτην, καίτοι ἀνεκηρύχθη καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ αἱρετικοῦ  ̓Αθηναγόρου ἅγιος!...Γ ́) Περὶ δὲ τοῦ πατερικοῦ χωρίου, ὡς εὐκόλως δύνασαι νὰ παρατηρήσῃς, πρόκειται περὶ δικαίας τιμωρίας θαυματουργησάντων μὲν πλὴν ὅμως ΚΑΚΟΠΙΣΤΩΝ, ὡς ἀναφέρει τὸ κείμενον, ἐνῷ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἁγίου μας οὐδεμία κακοπιστία ὑπάρχει παρ' αὐτῷ, καθόσον τὰ γραφέντα περὶ αὐτοῦ ὡς κακοπίστου καὶ μεγάλου αἱρετικοῦ τυγχάνουν κυήματα καὶ μόνον τῆς ἀρρώστου διανοίας καὶ ψυχῆς τῆς ἱεροκατηγόρου, ὡς ἄλλως τε σαφῶς ἀπεδείχθη ἐν τοῖς προηγουμένοις. Σημείωσαι δὲ καὶ ἑτεραν παρερμηνείαν ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω πατερικοῦ χωρίου, ὁμιλοῦντος περὶ θαυματουργησάντων ἐν τῷ βίῳ αὐτῶν, ἤτοι ἐν ὅσῳ ἔζων, διὸ καὶ ἀναφέρει καὶ «τὸ τῶν προρρήσεων χάρισμα» καὶ συνεπῶς δικαίως ν' ἀκούσουν εἰς τὸν ἄλλον βίον «ἀπελάβετε τὰ ἀγαθὰ ἡμῶν καὶ τοὺς καμάτους ὑμῶν». Διότι ἐάν, ὡς εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἁγίου μας, ἐγίνοντο θαύματα ὑπ' αὐτῶν καὶ μετὰ τὴν τελευτήν των, πῶς θὰ ὡμίλει ἡ περικοπὴ περὶ ἀντιμισθίας αὐτῶν «ἐ ν τῷ νῦν αἰῶνι καὶ τί εἴδους αντιμισθία θὰ ἦτο αὕτη, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι καὶ πρὸ τῆς γενικῆς κρίσεως θὰ εὑρίσκον. το ἐν βασάνοις κακόπιστοι ὄντες;<o:p></o:p>

Δ ́) Τέλος, ὡς πρὸς τὸ ἐπιχείρημα τῆς Μοναχῆς, ὅτι ὑπάρχουν καὶ θαυματουργοὶ ποὺ κολάζονται κατὰ τὸ Γραφικόν: «Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;» σοῦ λέγω τὰ ἑξῆς: Οἱ ἅγιοι πατέρες ἑρμηνεύοντες τὸ ἀνωτέρω χωρίον λέγουν ὅτι, τοῦτο ἔπαθον, διότι δὲν είχον ἀρετὴν «διὸ καὶ κολάζεσθαι δίκαιον, λέγουν, ὅτι περὶ τὸν οὕτω τιμήσαντα (αὐτούς), ὡς καὶ ἀναξίοις δοῦναι τὴν χάριν, ἀγνώμονες γεγόνασι καὶ ἀναίσθητοι». Καὶ καταλήγει συμπερασματικῶς ὁ μέγας Χρυσόστομος:
«Ο γὰρ δεῖξαι ἐσπούδακε, τοῦτό ἐστιν· ὅτι οὔτε πίστις, οὔτε θαύματα ἰσχύει,
ΒΙΟΥ ΜΗ ΠΑΡΟΝΤΟΣ». Συνεπῶς καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὁ ἅγιος Νεκτάριος
δὲν πρόκειται ν ̓ ἀκούσῃ λόγον τοιοῦτον ἀπὸ τὸν Κύριον κατὰ τὴν δευτέραν αὐτοῦ
παρουσίαν, διότι πιστῶς ἐτήρησε τὰς ἐντολάς, διαλάμψας μὲ ἔνθεον βίον ἐπὶ τῆς
γῆς!<o:p></o:p>

<o:p> </o:p><div style="mso-element: footnote-list;">

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9D%CE%AD%CE%BF%20%CE%88%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20Microsoft%20Office%20Word.docx#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Calibri","sans-serif"; font-size: 10.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: "Times New Roman"; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">[1]</a> Τοῦτο
θὰ
πράξῃ
καὶ
ὁ
ἐλθὼν
Αντίχριστος, ἵνα
τὰ
πλήθη
νομίση
θεωρεῖν
νεκρὸν
ἐγειρόμενον
τὸν
μὴ
ἐγειρόμενον, καὶ
χωλούς
περιπατοῦντας
καὶ
τυφλοὺς
ἀναβλέποντας, μὴ
γενομένης
τῆς
ἰάσεως» ὡς
γράφει
ὁ
ἅγιος
Κύριλλος
Ιεροσολύμων. (ΒΕΠΕΣ
39, 190). ΠΗΓΗ: ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ, ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΜΙΑΣ ΑΓΙΟΜΑΧΟΥ ΜΟΝΑΧΗΣ <o:p></o:p>

</div>

Τα θαύματα του αγίου (απαντήσεις και σε σύγχρονους αγιομάχους....)

Προκειμένου ἐν συνεχείᾳ νὰ συμβιβάσῃ τὴν κατηγορίαν τοῦ αἱρετικοῦ καὶ τὴν ἐπιτέλεσιν τῶν θαυμάτων, γράφει τὰ ἑξῆς: Τὰ θαύματα τοῦ Νεκταρίο...

Τα σφάλματα των αγίων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN3PUzpmrHlBdifWgMaC4fGYeIBQW1bDM6Px1tYuSB8JFlghFZFxtLB8Ejnq0jJ9O1VzM6rNmVhZS6cV8JUg9-jP5aDhcwYNaNeEMWn8ifMw4nZ5xbRMUwEfwWcQkBA_palBPQ6Fznhi-3dQM6v7ZiFALApfr1xPOV7wzg__qYbcb5ay5lQglw_YOL/s1536/4dc0a397-3913-4be1-9ceb-c90913f56425.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1536" data-original-width="1024" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiN3PUzpmrHlBdifWgMaC4fGYeIBQW1bDM6Px1tYuSB8JFlghFZFxtLB8Ejnq0jJ9O1VzM6rNmVhZS6cV8JUg9-jP5aDhcwYNaNeEMWn8ifMw4nZ5xbRMUwEfwWcQkBA_palBPQ6Fznhi-3dQM6v7ZiFALApfr1xPOV7wzg__qYbcb5ay5lQglw_YOL/w266-h400/4dc0a397-3913-4be1-9ceb-c90913f56425.png" width="266" /></a></div>  Η ἱεροκατήγορος δυστυχῶς δὲν ἠδυνήθη ν'
ἀντιληφθῇ ὅτι ἅγιος δὲν σημαίνει ἀναμάρτητος διότι μόνον Εἷς εἶναι
τοιοῦτος, ὁ Θεὸς ἀλλὰ πορεία ψυχῆς συνεχῶς μετανοούσης καὶ διὰ τὰ κρείττονα
βιαζομένης, κατὰ τὸν ἅγιον Ισαάκ, ἔστω καὶ ἂν σημειοῦνται μικραὶ ἢ μεγάλαι πως
πτώσεις κατὰ τὴν ἀνωτέρω πορείαν, ὡς βλέπομεν τοῦτο σαφέστατα εἰς τοὺς βίους
τῶν ἁγίων τῆς Εκκλησίας μας. 
Η Εκκλησία τότε μόνον καταδικάζει συγγράμματα ἁγίων ἀνδρῶν ἢ καὶ τοὺς ἰδίους, ὅταν δὲν συμμορφωθοῦν εἰς τὰς ὑποδείξεις της να διορθώσουν τὸ τυχὸν κακῶς ἔχον ἐν αὐτοῖς· διαφορετικά απορρίπτει τὸ πεπλανημένον φρόνημά των, χωρὶς ὅμως ν' ἀφαιρέσῃ ἀπ' αὐτοὺς καὶ τὸν τίτλον τῆς ἁγιότητος, ἰδοῦσα μετὰ σοφίας ὅτι, οὐχὶ ἀπὸ κακόδοξον διάθεσιν ἔγραψαν ἢ εἶπαν κάτι τὸ ἀντορθόδοξον, ἀλλὰ παρασυρθέντες ὡς ἄνθρωποι θνητοὶ εἰς τὰς κρίσεις των, ἢ ὅπως λέγει ὡραιότατα ὁ μέγας πατὴρ ἡμῶν Βαρσανούφιος, διότι δὲν προσευχήθησαν προηγουμένως νὰ τοὺς πληροφορήσῃ ὁ Θεὸς ἂν αὐτὸ ποὺ παρέλαβον ἀπὸ τοὺς πρὸ αὐτῶν διδασκάλους εἶναι ὀρθόν. Τὰ ἀνωτέρω σχολιάζων ὁ ἅγιος Νικόδημος γράφει:
«Τοιοῦτόν τι φαίνεται ὅτι ἠκολούθησε καὶ εἰς τὸν ἀνωτέρω διαληφθέντα θεῖον
Νύσσης Γρηγόριον· παραλαβὼν γὰρ τὸ περὶ ἀποκαταστάσεως φρόνημα παρὰ τῶν πρὸ
αὐτοῦ διδασκάλων ἀπεριέργως, οὐκ ἐδεήθη τοῦ Θεοῦ ἵνα φανερώσῃ αὐτῷ, εἰ ἀληθές
ἐστιν. Οθεν καὶ εὑρίσκεται εἰς τὰ συγγράματα αὐτοῦ παρενεσπαρμένον πολλαχοῦ,
καὶ μάλιστα εἰς τὰ καλούμενα Μακρίνεια· ὅτι δὲ οἰκεῖον αὐτοῦ ἐστὶ τὸ φρόνημα
τοῦτο, συνομολογεῖ τῷ θείῳ τούτῳ Βαρσανουφίῳ καὶ ὁ μέγας Μάξιμος, ἑρμηνεύων
πρὸς τὸν ὀρθὸν σκοπὸν τὰ τοῦ Νύσσης λόγια· καὶ Γεννάδιος ὁ Σχολάριος, εἰ καὶ ὁ
ἀνόθευτος τοῦ Κων)λεως Γερμανοῦ λόγος, θέλει ὅτι τοῦτο εἶναι ἐπισπορὰ τῶν αἱρετικῶν.
Σημειω τέον ὅμως καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ ἅγιος τοῦτό φησιν οὐ μετὰ πεισμονῆς, οὐδὲ
κατὰ συνοδικὴν περὶ τούτου διάγνωσιν· ὕστερον γὰρ ἡ Οικουμενικὴ ΣΤ ́ τὸ φρόνημα
τοῦτο ὡς βλάσφημον ἀπερράπισε». ('Απόκρισις χδ' τῆς Βίβλου τοῦ Βαρσανουφίου,
σελ: 287). 
Σύγκρινον νῦν καὶ θαύμασον, αγαπητέ μοι 'Ακάκιε.
Μία ολόκληρος Οἰκ. Σύνοδος μὲ τοὺς 250 περίπου ἁγίους ἐν αὐτῇ πατέρας νὰ
ἐξετάζῃ τὰ ἔργα τοῦ ἁγίου Γρηγορίου καὶ ν' ἀπορρίπτῃ ὅ,τι τὸ ἐν αὐτοῖς σαθρόν,
τὸν δὲ ἅγιον πατέρα νὰ συνεχίζῃ νὰ τιμᾷ, ὡς καὶ σύμπασα ἡ Ἐκκλησία ὡς «πατέρα
πατέρων», καίτοι πεσόντα εἰς μέγα δογματικόν σφάλμα. 
θὰ πρέπῃ νὰ θεωρήσωμεν ὡς προδότην τῆς πίστεως καὶ
τὸν ἅγιον Μᾶρκον τὸν Εὐγενικόν, ὅστις 400 περίπου χρόνια μετὰ τὸ σχίσμα τῶν
Ἐκκλησιῶν 'Ανατολῆς καὶ Δύσεως δέχεται, ὅτι οἱ ἐπιστρέφοντες εἰς τὴν Ορθοδοξίαν
παπικοὶ εἶναι ἀρκετὸν νὰ χρίωνται μόνον διὰ μύρου, οὐδὲν ἀναφέρων περὶ
ἀναβαπτισμοῦ των, ὡς ἔδει. 
̓Αλλὰ τί λέγω μόνον τὸν ἅγιον Μᾶρκον; Παρομοίως
πρέπει νὰ διαγράψῃ ἐκ τῶν διπτύχων τῶν ἁγίων καὶ τὸν ἅγιον 'Αρσάκιον, διάδοχον
τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου εἰς τὸν θρόνον τῆς Κων)λεως, ἀφοῦ οὐδείς, ἢ μᾶλλον πάντες
οἱ φίλοι τοῦ Χρυσορρήμονος ἐπίσκοποι οὐδὲ νὰ κοινωνήσουν ἐκκλησιαστικῶς
ἐπεθύμουν μετ' αὐτοῦ. Ἐν συνεχείᾳ θὰ πρέπῃ νὰ διαγράψωμεν ἐκ τοῦ Πηδαλίου καὶ
τοὺς Κανόνας τοῦ Θεοφίλου Αλεξανδρείας, ὁ ὁποῖος ὡς γνωστὸν ἐγένετο ὁ κύριος
αἴτιος τῆς ἐξορίας τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου, συγκροτήσας τὴν παράνομον ἐκείνην,
τὴν καὶ ληστρικὴν ἀποκληθεῖσαν Σύνοδον τῆς Δρυός, ἥτις κατεδίκασε τὸν μέγα
πατέρα.  ̓Αλλὰ μήπως μόνον τὰ ἀνωτέρω ἀδύνατα καὶ σκιερὰ σημεῖα συναντῶμεν
εἰς τοὺς βίους τῶν ἁγίων; Σοῦ ἀπαριθμῶ μερικάς εἰσέτι ἀδυναμίας μεγάλων ἀνδρῶν
τῆς Ἐκκλησίας μας: 
Ὁ ἅγιος Επιφάνιος Κύπρου λ.χ. συνεκρούσθη μετὰ τοῦ
ἁγίου Χρυσοστόμου ἐν Κων)λει καὶ ἀπεχωρίσθησαν αλλήλων χωρὶς νὰ φιλιωθοῦν· ὁ
ἅγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ἐθεώρει ὡς δικαίως ἐξορισθέντα τὸν μέγαν 'Ιωάννην
Χρυσόστομον, διὸ καὶ ἐπὶ ἔτη πολλὰ δὲν κατεχώρει εἰς τὰ δίπτυχα τὸ ὄνομά
του πρὸς μνημόνευσιν· ὁ ἅγιος Γερμανὸς Κων/λεως, ὡς καὶ ὁ ἅγιος Ανδρέας Κρήτης
υπέγραψαν, ἔστω καὶ ἀνεπιγνώστως, κατά τινας, βασιλικὴν διαταγὴν κατὰ τῶν
ἀποφάσεων τῆς ΣΤ ́ Οἰκουμενικῆς· οἱ πατριάρχαι Φώτιος καὶ Ἰγνάτιος ἐπὶ ἔτη
διετέλουν ἀκοινώνητοι καὶ ἀλληλοαφορισθέντες, φιλιωθέντες μόλις ἓν ἔτος πρὸ τοῦ
τέλους τοῦ  ̔Αγίου Ιγνατίου. Καὶ ταῦτα πάντα, διότι, ὡς γράφει εὐστόχως
εὐσεβὴς σύγχρονος ἐπιστήμων «καὶ οἱ ἅγιοι ὑπόκεινται εἰς τοὺς ὅρους τῆς
ἀνθρωπίνης φύσεως καὶ δύνανται νὰ διαπράξουν σφάλματα καθὼς ἀγωνίζονται «τοῦ
Θεοῦ συνεργοῦντος» νὰ ὑπερβοῦν τὰ σύνορα μεταξὺ οὐρανοῦ γῆς». 
Τέλος, θὰ πρέπῃ νὰ παύσῃ νὰ ἐκθειάζῃ συνεχῶς καὶ νὰ
ἀποκαλῇ «τρίσοφον» καὶ «ἅγιον» καὶ «Τριαδικὸν θεολόγον» τὸν πατριάρχην Δοσίθεον
Ἱεροσολύμων, παραπέμπουσα ἡμᾶς συνεχῶς εἰς τὰ ἔργα του, ἀφοῦ, ἀκουσον ἀδελφὲ
καὶ φρίξον, εἰς τὴν «Ορθόδοξον Ὁμολογίαν» του ἄρθρον ιε' ΔΕΧΕΤΑΙ ΩΣ ΕΓΚΥΡΟΝ ΤΟ
ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ»!<a href="https://www.blogger.com/blog/post/edit/7277640590316391687/8889650126056706012" title="">[1]</a> 
Αναφορικῶς δὲ μὲ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ ἁγίου ὑπὸ τοῦ
αἱρετικοῦ 'Αθηναγόρου, τοῦτο οὐδόλως μειώνει τὴν ἀξίαν καὶ ἁγιότητα τοῦ πατρός,
καθόσον ἡ ἀνακήρυξις ὑπὸ τοῦ Πατριαρχείου ἁγίου τινός, δὲν σημαίνει ὅτι τὸ
Πατριαρχεῖον ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ἅγιον, ἀλλ' ὅτι τὴν πεποίθησιν καὶ τὸ πιστεύω τοῦ πιστοῦ
λαοῦ διὰ τὴν ἁγιό τητα τοῦ α' ἢ β' προσώπου ἔρχεται νὰ τὴν ἐπισφραγίσῃ καὶ
ἀναγγείλῃ ἐπισήμως καὶ ἐπ' ἐκκλησίας. Διὰ τοῦτο ἄλλως τε καὶ ἡ ἱεροκατήγορος
τιμᾷ καὶ προσκυνᾶ ἰδιαζόντως τὸν ἅγιον Νικόδημον τὸν  ̔Αγιορείτην, καίτοι
ἀνεκηρύχθη καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ αἱρετικοῦ Αθηναγόρου ἅγιος!...<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

</div>

<a href="https://www.blogger.com/blog/post/edit/7277640590316391687/8889650126056706012" title="">[1]</a> Ι. Καρμίρη, Δoγματικά και
Συμβολικά Μνημεία, τομ. Β΄ σελ. 757 [838] 
 
ΠΗΓΗ: ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ, ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΧΟΝΤΑ ΤΟΝ ΝΟΣΟ ΤΗΣ ΑΓΙΟΜΑΧΙΑΣ
ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΜΟΝΑΧΗ<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

Τα σφάλματα των αγίων

Η ἱεροκατήγορος δυστυχῶς δὲν ἠδυνήθη ν' ἀντιληφθῇ ὅτι ἅγιος δὲν σημαίνει ἀναμάρτητος διότι μόνον Εἷς εἶναι τοιοῦτος, ὁ Θεὸς ἀλλὰ πορεί...