Πρωτοπρ. Άγγελος Αγγελακόπουλος, Ο εγκωμιαστής του «πρωτείου του πάπα» και του «κειμένου της Ραβέννας» Σεβ. Μητρ. Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος ( Μέρος Γ΄)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwJFOMcgv3HcX8JisSCXb7WZ6IKidItgZF3_fEXa6AaygIwc__RPZNV1YSa17gRnLAZQFAQLWsrsxHmpLxFSkqQCoXcoXoVStNC9K-HYo1gJt1hgZVxDXr83JObfZ532J3I7e6LrQQ9lsJ/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwJFOMcgv3HcX8JisSCXb7WZ6IKidItgZF3_fEXa6AaygIwc__RPZNV1YSa17gRnLAZQFAQLWsrsxHmpLxFSkqQCoXcoXoVStNC9K-HYo1gJt1hgZVxDXr83JObfZ532J3I7e6LrQQ9lsJ/s1600/images.jpg" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Εν Πειραιεί 1</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">2</span><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">-1-2014</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <b><span style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ο ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ «ΠΡΩΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΠΑ» ΚΑΙ ΤΟΥ «ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΡΑΒΕΝΝΑΣ» ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ      (ΜΕΡΟΣ Γ΄)</span></b></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <b><span style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Πρωτοπρεσβ. </span><a href="http://aktines.blogspot.gr/"><b><span style="color: black; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">π. Άγγελος Αγγελακόπουλος</span></b></a><b><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">,</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">εφημέριος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως Πειραιώς</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Συνεχίζοντας τήν σκέψη του </span><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">ὁ ἐλλογιμώτατος καθηγητής τοῦ τομέα Δογματικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. κ. <b>Δημήτριος Τσελεγγίδης</b>, στό κείμενό του μέ θέμα </span><i><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">«</span></i><b><i><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ὀρθόδοξοι προβληματισμοί μέ ἀφορμή τό κείμενο τῆς Ραβέννας»,</span></i></b><b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span></b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">σημειώνει : «Ὁ παρατιθέμενος στήν παράγραφο 3 προβληματισμός γιά τίς <b>ἐκκλησιολογικές καί κανονικές συνέπειες</b>, οἱ ὁποῖες ἀπορρέουν ἀπό τή <b>μυστηριακή φύση τῆς Ἐκκλησίας</b>, θά ἔπρεπε νά ἀφορᾶ ἀποκλειστικά καί μόνο τίς τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Δέν εἶναι θεολογικῶς ὀρθό, καί εἰδικότερα δέν εἶναι ἐκκλησιολογικῶς ἐπιτρεπτό, νά διερεύνουν οἱ Ὀρθόδοξοι ἀπό κοινοῦ καί «ἐπί ἴσοις ὄροις» μέ τούς ἑτεροδόξους ζητήματα, πού ἀπορρέουν ἀπό τή μυστηριακή φύση τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως εἶναι λ.χ. ἡ θεσμική δομή της. Κάτι τέτοιο δέν μαρτυρεῖται ἀπό τήν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, οὔτε ὑπάρχει ἱστορικό προηγούμενο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Καί τοῦτο, ἐπειδή τά θεολογικά καί θεσμικά ἐπίπεδα τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς ἑτεροδοξίας εἶναι ἀσύμπτωτα. Εἶναι φυσιολογικό ἡ δογματική διαφοροποίηση ἀνάμεσα στήν Ὀρθοδοξία καί τόν Ρωμαιοκαθολικισμό νά ἀντανακλᾶται ἀναπόφευκτα ὄχι μόνο στό θεσμικό ἐπίπεδο, ἀλλά καί στή σύνολη ἐκκλησιαστική ζωή τῶν πιστῶν τους.</span></div> <a href="" name="more"></a><br /> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">3. Στό τέλος τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ Κειμένου τῆς Ραβέννας γίνεται μία διευκρινιστική ὑποσημείωση. Τό περιεχόμενο τῆς ὑποσημειώσεως δημιουργεῖ ἔντονο προβληματισμό ὡς πρός τήν ὀρθότητά του. Ἡ ἄποψη τῆς Ὀρθόδοξης ἀντιπροσωπείας ὅτι <b>ἡ χρήση τῶν ὅρων «ἡ Ἐκκλησία», «ἡ ἀνά τόν κόσμον Ἐκκλησία», «ἡ ἀδιαίρετος Ἐκκλησία» καί «τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ» στό παρόν Κείμενο «δέν ὑπονομεύει τήν αὐτοαντίληψη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ὡς τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, περί τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ τό Σύμβολο τῆς Πίστεως», εἶναι ἄκρως μετέωρη ὡς πρός τό περιεχόμενο τοῦ κοινοῦ Κειμένου.</b> Καί τοῦτο, γιατί οἱ συνυπογράφοντες Ρωμαιοκαθολικοί δηλώνουν στήν ἴδια ὑποσημείωση ὅτι ἔχουν <i>«τήν αὐτοεπίγνωση»</i> ὅτι <i>«ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία ὑφίσταται ἐν τῆ Καθολικῆ Ἐκκλησία (Lumen Gentium, 8)»</i> καί ὅτι <i>«τοῦτο δέν ἀποκλείει τήν ἀναγνώριση ὅτι στοιχεῖα τῆς ἀληθοῦς Ἐκκλησίας εἶναι παρόντα ἐκτός τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας».</i> Ὁ αὐτοπροσδιορισμός τῶν Ὀρθοδόξων καί τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν ἀντίστοιχα εἶναι διαμετρικά ἀντίθετος. Εἶναι κραυγαλέα ἡ διαφωνία τῶν δύο διαλεγομένων μερῶν γιά τήν ταυτότητα τῆς ἐμπειρικῆς, τῆς ἱστορικῆς Ἐκκλησίας. Ἀπό τά παραπάνω εἶναι προφανές ὅτι τό χάσμα ἀνάμεσα στούς Ὀρθοδόξους καί στούς Ρωμαιοκαθολικούς εἶναι στήν πραγματικότητα τεράστιο καί πρός τό παρόν θεολογικῶς ἀγεφύρωτο.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κατά συνέπεια, κάθε ἄλλη ἐπιμέρους συμφωνία ἔχει πολύ μικρή σημασία, εἶναι συμφωνία ἐξωτερικῶν τύπων, ἀλλά οὐσιαστικά ἀθεμελίωτη καί ἀμφισβητούμενη, γιατί ἡ ὁποιαδήποτε συμφωνία θά πρέπει νά νοηματοδοτεῖται ἀπό τήν ταυτότητα καί τό χαρακτήρα τῆς Ἐκκλησίας, ὡς τοῦ μυστηριακοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι λογικῶς καί θεολογικῶς παράδοξο, πῶς μέ τίς παραπάνω διαμετρικά ἀντίθετες ἐκκλησιολογικές τοποθετήσεις προέκυψε Κείμενο κοινῆς ἀποδοχῆς γιά τή Μικτή Διεθνῆ Ἐπιτροπή.</span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ</span></b><b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">I. Συνοδικότητα</span></b><b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">4. Ὅσα ἀναφέρονται στίς παραγράφους 5 καί 6 τοῦ κειμένου γιά τή <b>συνοδικότητα τῆς Ἐκκλησίας</b> ὡς ἀντανακλάσεως τοῦ μυστηρίου τῆς Ἁγίας Τριάδος, προϋποθέτουν σιωπηρῶς ὅτι Ὀρθόδοξοι καί Ρωμαιοκαθολικοί εἴμαστε μέλη τῆς Μίας Ἐκκλησίας, πού ὁρίζει τό Σύμβολο τῆς Νικαίας. Ἡ δογματική, ὅμως, συνείδηση τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν, ὡς αὐτοσυνειδησία τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλά καί ἡ λειτουργική πράξη τῆς Ἐκκλησίας μας, πού ἐπιβεβαιώνει αὐτή τήν αὐτοσυνειδησία, περιορίζουν ἀποκλειστικά καί μόνον στούς Ὀρθοδόξους τήν ἰσχύ τῶν γραφομένων στίς δύο παραπάνω παραγράφους τοῦ Κειμένου, θεωρώντας παγίως τούς ἑτεροδόξους ἀκοινώνητους στά μυστήριά της.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">5. Ὡς λογική συνέπεια τῶν παραπάνω, τό κοινό Κείμενο, στήν ἑπόμενη παράγραφο 7, προϋποθέτει σαφῶς ὅτι Ὀρθόδοξοι καί Ρωμαιοκαθολικοί ἔχουν τά ἴδια <b>μυστήρια</b>. Ἀλλά κι ἐδῶ προσκρούουμε στή διαφορά τῆς <b>περί Χάριτος δογματικῆς διδασκαλίας</b>. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχει καθορίσει δογματικά πώς ἡ Χάρις, πού παρέχουν τά μυστήριά της, εἶναι ἡ ἄκτιστη καί μεθεκτή θεότητα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ἐνῶ οἱ Ρωμαιοκαθολικοί θεωροῦν τή Χάρη αὐτή ὡς κτιστή. Εἶναι φανερό ὅτι τό Κείμενο τῆς Ραβέννας ὁμογενοποιεῖ διαμετρικά ἀντίθετα πράγματα, ὁμογενοποιεῖ δηλαδή τό κτιστό μέ τό ἄκτιστο.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἐπιπροσθέτως, ἔχουμε τή γνώμη ὅτι ἡ τελευταία πρόταση τῆς παραγράφου 7 προκαλεῖ ἔντονα τή συνείδηση τῶν Ὀρθοδόξων. Ἡ διατύπωση τοῦ Κειμένου ἔχει ὡς ἑξῆς : <i>«Κοινή μας διδασκαλία εἶναι ὅτι ὁ λαός τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδέχθη τό χρίσμα ἀπό τοῦ Ἁγίου<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[1]</span></b></span></span>ἐν κοινωνία μετά τῶν ποιμένων του, δέν δύναται νά σφάλλη εἰς θέματα πίστεως»<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[2]</span></b></span></span>.</i>Ἐντελῶς αὐθόρμητα ἐδῶ γεννᾶται τό λογικό ἐρώτημα : Ἄν ἰσχύει τό παραπάνω λεχθέν, πῶς συνέβη νά σφάλλουν οἱ αἱρετικοί ὅλων τῶν ἐποχῶν πολλαπλῶς σέ θέματα πίστεως; Πῶς συνέβη νά σφάλλουν στήν πίστη Πάπες, ὅπως ὁ Ὀνώριος, καί Πατριάρχες τῆς Ἀνατολῆς, ὅπως ὁ Νεστόριος, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταδικαστεῖ ἀπό Οἰκουμενικές Συνόδους ὡς αἱρετικοί; Πάντως, θά πρέπει νά διευκρινισθεῖ ὅτι καί ὁ ὀρθόδοξος πιστός δέν διασφαλίζεται ἀπό τήν πλάνη μηχανιστικῶς, ἔχοντας λάβει ἁπλῶς τό χρίσμα καί εὐρισκόμενος σέ κοινωνία μέ τούς ποιμένες του. Ἀπό τήν πλάνη διασφαλίζεται ὁ πιστός μόνον, ὅταν παραμένει ζωντανός στό σῶμα τῆς Μίας Ἐκκλησίας. Καί παραμένει ζωντανός, ὅταν ἔχει καί ἐνεργό μέσα του τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἔλαβε μέ τό χρίσμα. Αὐτό, ὅμως, προϋποθέτει ὀρθή πίστη, τήρηση τῶν ἐντολῶν καί μυστηριακή ζωή. Μόνο μέ αὐτές τίς προϋποθέσεις ὁ λαός τοῦ Θεοῦ ἔχει ἐνεργό τήν ὀρθή δογματική συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας, ὁπότε εἶναι καί σέ θέση νά ἀνακρίνει τήν πίστη τῶν ποιμένων του καί τότε μόνον νά τούς ἀκολουθεῖ, σύμφωνα μέ ὅσα λέει καί ὁ <b>ἱερός Χρυσόστομος</b><span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[3]</span></span></span>, σχολιάζοντας τό χωρίο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου : <i>«μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν..., ὧν ἀναθεωροῦντες τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τήν πίστιν»<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[4]</span></b></span></span>.</i></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">6. Μέ βάση ὅλα ὅσα εἴπαμε μέχρι τώρα, ἠχεῖ προβληματικά ἡ διατύπωση τῆς 8^ηςπαραγράφου. Σημειώνεται σ' αὐτήν χαρακτηριστικά : <i>«Διακηρύσσοντες τήν πίστιν τῆς Ἐκκλησίας... οἱ ἐπίσκοποι»</i>, καί συνεχίζει μέ παράθεση ἀπό τό Κείμενο τοῦ Βάλαμο, παράγραφος 40 : <i>«Ὡς διάδοχοι τῶν Ἀποστόλων οἱ ἐπίσκοποι εἶναι ὑπεύθυνοι διά τήν κοινωνίαν ἐν τῆ ἀποστολικῆ πίστει...».</i> Κατ’ἀρχήν, ποιᾶς Ἐκκλησίας τήν πίστη διακηρύσσουν οἱ ἐπίσκοποι; Τῆς μίας Παγκόσμιας Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, στήν ὁποία μετέχουν ἰσοτίμως Ὀρθόδοξοι καί Ρωμαιοκαθολικοί; Ἄν πρόκειται γι' αὐτήν τήν ἐκκλησία, τότε γίνεται σαφές πλέον ὅτι οἱ σοβαρότατες διαφορές μας στό δόγμα δέν σημαίνουν τίποτε ἀπό ἐκκλησιολογική ἄποψη. Μία τέτοια, ὅμως, θεώρηση ἀντίκειται στό γράμμα καί στό πνεῦμα τῶν ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ὅπως προκύπτει ἀπό τήν μελέτη τῶν πρακτικῶν τους.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Καί ἕνα δεύτερο ἐρώτημα : Παραμένουν οἱ ἐπίσκοποι διάδοχοι τῶν Ἀποστόλων, ὅταν ἔμμονα σφάλλουν στό ἐκπεφρασμένο δόγμα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως λ.χ. οἱ Ρωμαιοκαθολικοί μέ τό Filioque; Ἄλλη ἀλήθεια πάντως ἐκφράζουν ἐδῶ τά πρακτικά τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων μέ τίς καθαιρέσεις καί τούς ἀφορισμούς τους. Εἶναι γι’αὐτό πρακτικῶς καί λογικῶς ἀσυνεπές γιά’μᾶς τούς Ὀρθοδόξους νά θεωρήσουμε τούς Ρωμαιοκαθολικούς ὡς ἐπισκόπους ὑπευθύνους <i>«διά τήν κοινωνίαν ἐν τῆ ἀποστολικῆ πίστει»,</i> ὅταν, κατά τούς Ὀρθοδόξους, οἱ Ρωμαιοκαθολικοί διά τοῦ Filioque φαλκίδευσαν τήν ἀποστολική πίστη τῆς Ἐκκλησίας.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">7. Στίς παραγράφους 9-11 καί 18-33 ἐπαναβεβαιώνεται ὅτι οἱ ἑκατέρωθεν ἐπίσκοποι θεωροῦνται ὡς ἐπίσκοποι τῆς Μίας Ἐκκλησίας καί οἱ κατά τόπους Ἐκκλησίες ὡς φανέρωση τῆς Μίας καί μόνης Ἐκκλησίας. Γι' αὐτό καί εὔλογα, ὅπως σημειώνεται στήν παράγραφο 11, <i>«ἡ διακοπή τῆς εὐχαριστιακῆς κοινωνίας σημαίνει τόν τραυματισμό ἑνός ἐκ τῶν οὐσιωδῶν χαρακτηριστικῶν τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή τῆς καθολικότητάς της».</i> Ἡ διατύπωση αὐτή τοῦ Κειμένου τῆς Ραβέννας ἀποτελεῖ πρόκληση στίς συνειδήσεις τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν, ἐπειδή γιά’μᾶς ἡ διακοπή τῆς διαμυστηριακῆς κονωνίας μέ τούς Ρωμαιοκαθολικούς θεωρεῖται παγίως ὡς φυσική συνέπεια τῆς μή ταυτότητάς μας μέ αὐτούς ὡς πρός τήν ὀρθή πίστη.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">II. Ἐξουσία</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">8. Στό κεφάλαιο γιά τήν ἐξουσία, παράγραφος 15, λέγει τό κοινό Κείμενο : <i>«Ἡ Ἐκκλησία, διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τό ὁποῖον εἶναι παρόν ἐν αὐτῆ, αὐθεντικῶς ἑρμηνεύει τήν Ἁγίαν Γραφήν...».</i> Ἐδῶ τίθεται εὔλογα τό ἐρώτημα : Ἡ ἐπίσημη προσθήκη τοῦ Filioque στό Σύμβολο τῆς Πίστεως ἀπό τούς Ρωμαιοκαθολικούς ἀποτελεῖ καί γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους αὐθεντική ἑρμηνεία τῆς Ἐκκλησίας διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος;</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">III. Ἡ τριπλῆ πραγμάτωσις τῆς Συνοδικότητας καί τῆς ἐξουσίας</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">9. Ἡ θεμελιακοῦ χαρακτήρα ἀσυμφωνία τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς Ρωμαιοκαθολικούς στήν Ἐκκλησιολογία τους συναντᾶται στήν παράγραφο 32, ὅταν, ὅμως, αὐτή συνδυαστεῖ μέ τήν  ὑποσημείωση 1 τῆς παραγράφου 4, στήν ὁποία ἤδη ἀναφερθήκαμε. Στήν παράγραφο 32 σημειώνεται τό ἑξῆς : <i>«Συμφώνως πρός τήν θέλησιν τοῦ Χριστοῦ, ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί ἀδιαίρετος, ἡ αὐτή πάντοτε καί πανταχοῦ. Ἀμφότεραι αἱ πλευραί ὁμολογοῦν εἰς τό Σύμβολον Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί καθολική».</i> Ἄν, ὅμως, ἰσχύει αὐτό καί γιά τίς δύο πλευρές, τότε σίγουρα μία ἀπό τίς δύο δέν μπορεῖ νά εἶναι Ἐκκλησία, σύμφωνα μέ τόν αὐτοπροσδιορισμό τους, πού γίνεται στήν ὑποσημείωση 1, παράγραφος 4, ἐπειδή ἐκεῖ καθεμία διεκδικεῖ τήν αὐθεντικότητα καί ἀποκλειστικότητα τῆς Μίας Ἐκκλησίας. Κατά συνέπεια, ἐμεῖς, τουλάχιστον, βλέπουμε ὅτι στήν πραγματικότητα τό ἐκκλησιολογικού χαρακτήρα χάσμα ἀνάμεσα στίς δύο πλευρές εἶναι πρός τό παρόν ἀγεφύρωτο. Καί αὐτό ὀφείλεται, κατά τήν γνώμη μας, στήν ἐσφαλμένη μέθοδο τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, στήν υἱοθέτηση δηλαδή τοῦ «ἐπί ἴσοις ὄροις» διαλόγου μέ παροῦσες τίς διαφορές στό δόγμα.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">10. Ἡ διατύπωση τοῦ κοινοῦ Κειμένου στήν παράγραφο 33 ὅτι «<i>μία τοπική Ἐκκλησία δέν δύναται νά ἀλλοιώση τό Σύμβολον τῆς Πίστεως, τό ὁποῖον διετυπώθη ὑπό τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων»,</i> καθώς καί ἡ διατύπωση στήν παράγραφο 35 ὅτι οἱ δογματικές ἀποφάσεις καί διατυπώσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων <i>«εἶναι δεσμευτικαί δι' ὅλας τάς Ἐκκλησίας καί ὅλους τούς πιστούς, εἰς οἱονδήποτε χρόνον καί τόπον»</i>, ἐμφανίζονται νά εἶναι θεωρητικές καί κενές περιεχομένου, ἐφόσον δέν γίνεται καμία ἀναφορά πουθενά στό Κείμενο γιά καταδίκη τοῦ Filioque ὡς προσθήκης, πού ἀντίκειται στίς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">11. Στήν παράγραφο 37 γίνεται λόγος οὐσιαστικά γιά τήν ἐκκλησιαστική δογματική συνείδηση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Ἐδῶ, ἡ λειτουργία τῆς δογματικῆς συνειδήσεως τῶν μελῶν τῆς Μίας Ἐκκλησίας ἐπεκτείνεται «ἐπί ἴσοις ὄροις» καί στούς ἑτεροδόξους. Ἡ ἐπέκταση αὐτή συνιστᾶ εἴτε τήν ἀκύρωση τῆς διαχρονικῆς λειτουργίας τῆς ὀρθῆς (ὀρθόδοξης) δογματικῆς συνειδήσεως, εἴτε τό λιγότερο σχετικοποιεῖ ἐπικίνδυνα τή σημασία της. Ὅμως, ἡ δογματική συνείδηση ἐξ ὁρισμοῦ δέν μπορεῖ νά λειτουργεῖ ἐκτός τῆς Μίας Ἐκκλησίας, δίνοντας ἔτσι ἄλλοθι ἐγκυρότητας στήν ἑτεροδοξία. Ἡ ὀρθή δογματική συνείδηση εἶναι καρπός τῆς ἐνεργοποιημένης παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σ' ἐκεῖνα τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας, πού βιώνουν «ἐν πάση αἰσθήσει» τήν ἄκτιστη θεοποιό Χάρη. Αὐτά τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας ἐξέφρασαν πάντοτε τή συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, τή διαχρονική δηλαδή ἐκείνη συνείδηση, πού εἶναι ἡ ὕψιστη αὐθεντία στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί ὑπέρκειται τῆς μονομεροῦς αὐθεντίας τῶν ἐπισκόπων, ἀλλά καί τῶν συνόδων<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[5]</span></span></span>.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">12. Τά μέλη τῆς Μικτῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς στήν παράγραφο 39 ἀποφαίνονται ὅτι τό <b>Σχίσμα</b> μεταξύ Ἀνατολῆς καί Δύσεως <i>«κατέστησεν ἀδύνατον τήν σύγκλησιν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἐν τῆ αὐστηρᾶ ἐννοία τοῦ ὄρου»</i>. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἐδῶ καταδικάζεται ὁ Ρωμαιοκαθολικισμός, ἐπειδή ἔχει πραγματοποιήσει μονομερῶς ἄλλες 14 κατ' αὐτόν Οἰκουμενικές Συνόδους καί ἔχει θεσπίσει νέα δόγματα; Ποιά εἶναι ἡ  ἀκριβής σημασία τοῦ <i>«ἐν τῆ αὐστηρᾶ ἐννοία τοῦ ὄρου»</i>; Κατά τή γνώμη μας, ὁ παραπάνω ἰσχυρισμός τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι αὐθαίρετος, ὡς ἀτεκμηρίωτος, καί ὀφείλεται μᾶλλον σέ σύγχυση ἐκκλησιολογικοῦ χαρακτήρα. Φαίνεται στήν πράξη ὡς νά μή λαμβάνει ὑπόψιν ὅσα ὀρθῶς γράφτηκαν στήν παράγραφο 32 τοῦ Κειμένου, ὅτι δηλαδή <i>«συμφώνως πρός τήν θέλησιν τοῦ Χριστοῦ, ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί ἀδιαίρετος, ἡ αὐτή πάντοτε καί πανταχοῦ».</i> Κατά συνέπεια, ἡ Ἐκκλησία θά ὑφίσταται ὡς τό ἕνα, τό πλῆρες καί ἀκέραιο Θεανθρώπινο σῶμα ἕως τῆς συντελείας, σύμφωνα μέ τήν ἁγιογραφική μαρτυρία. Καί φυσικά, θά ὑφίσταται μέ ὅλες ἀνεξαιρέτως τίς λειτουργίες της, ἀνεξάρτητα ἀπό τήν ἔκπτωση μεμονωμένων μελῶν της ἤ καί ὁλόκληρων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ἐξαιτίας σχίσματος ἤ αἱρέσεως. Δέν ὑπάρχει καμία πατερική θεμελίωση, κατά τή γνώμη μας, γιά τήν ἀδυναμία πραγματοποιήσεως Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἐξαιτίας σχισμάτων ἤ αἱρέσεων. Ἡ οἰκουμενικότητα δέν εἶναι ἁπλῶς γεωγραφική ἔννοια, ἀλλά καί ποιοτική ἔννοια, ἀκόμη καί ἔννοια διαχρονική.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἀντιλαμβανόμαστε τή λογική τοῦ κοινοῦ Κειμένου, ἀλλά δέν συμφωνοῦμε μέ αὐτήν. Ὅλο τό Κείμενο, ὅπως καί ἡ παροῦσα παράγραφος, θεωρεῖ ἐσφαλμένα, κατά τή γνώμη μας, ὅτι Ὀρθόδοξοι καί Ρωμαιοκαθολικοί συνιστοῦν τοπικές Ἐκκλησίες, πού βρίσκονται σέ σχίσμα, ἀλλά παρά ταῦτα ἀμφότερες ἀνήκουν στή Μία Ἐκκλησία ἤ, κατά τήν ὑποσημείωση 1, ἔχουν τήν αὐτοσυνειδησία ὅτι κάθε μία συνιστᾶ κατά ἀποκλειστικότητα τή Μία Ἐκκλησία.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Δέν συμφωνοῦμε ἐπιπροσθέτως καί μέ τόν χαρακτηρισμό τοῦ Σχίσματος γιά τόν προσδιορισμό τῆς σχέσεως τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολῆς μέ τή Λατινική Δύση. Μέ τόν χαρακτηρισμό αὐτό ἐλαχιστοποιοῦνται οἱ διαφορές μεταξύ Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν, ἐνῶ εἶναι γνωστό ὅτι πρόκειται γιά μεγάλες δογματικές διαφορές, οἱ ὁποῖες δυστυχῶς πρός τό παρόν δέν ἔγιναν ἀντικείμενο συζητήσεως στούς Θεολογικούς Διαλόγους τῆς Μικτῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">13. Θεολογικά, ἀτυχῶς, ἡ Μικτή Διεθνής Ἐπιτροπή στήν παράγραφο 41 θεωρεῖ τήν <b>Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ σήμερα διηρημένη καί κάνει λόγο γιά «τήν περίοδο τῆς ἀδιαιρέτου Ἐκκλησίας», τῆς πρώτης Ἐκκλησίας.</b>Τοῦτο, ὅμως, εἶναι ἐκκλησιολογικῶς ὄχι μόνον ἀπαράδεκτο, ἀλλά ἔρχεται καί σέ ἐσωτερική ἀντίφαση πρός τό ἴδιο τό κοινό Κείμενο, ἀφοῦ στήν παράγραφο 32, ὅπως εἴδαμε, ἡ Ἐκκλησία θεωρεῖται ὡς «μία καί ἀδιαίρετος».</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">14. Τό <b>θέμα τοῦ ἐπισκόπου Ρώμης καί τό εἶδος τοῦ πρωτείου του</b> στήν κοινωνία ὅλων τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν προαναγγέλεται στήν παράγραφο 45, ὅτι <i>«ἀναμένεται νά μελετηθῆ εἰς μεγαλύτερον βάθος»</i>. Ἐπειδή, ὅπως γνωρίζουμε, προβλέπεται νά συζητηθεῖ στήν ἑπόμενη Συνέλευση τῆς Μικτῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς, δέν θά προχωρήσουμε τώρα σέ θεολογική κριτική τῶν ὅσων ὑπό μορφή προβληματισμῶν γράφονται στό παρόν Κείμενο. Μόνο τοῦτο θά ποῦμε, ὅτι <b>ποτέ ἡ Ἐκκλησία κατά τήν πρώτη χιλιετία δέν ἀνεγνώρισε στόν ἐπίσκοπο Ρώμης αὐθεντία σέ παγκόσμιο ἐπίπεδο. Ἡ ὑπέρτατη αὐθεντία στήν ἀνά τήν οἰκουμένη Ἐκκλησία ἀσκεῖτο πάντοτε καί μόνον ἀπό τίς Οἰκουμενικές Συνόδους.</b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Θά θέλαμε, ὅμως, νά θέσουμε ἐδῶ καί κάποια εὔλογα ἐκκλησιολογικοῦ χαρακτήρα ἐρωτήματα :</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Εἶναι δυνατόν, ὡς Ὀρθόδοξοι, νά δεχθοῦμε τό παπικό πρωτεῖο, ὅπως αὐτό κατανοήθηκε καί ἑρμηνεύτηκε ἀπό τήν Α΄ Βατικανή Σύνοδο;</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Μποροῦμε δηλαδή νά δεχθοῦμε τό παπικό πρωτεῖο τῆς λεγομένης ἐξουσίας - διακονίας, πού λειτουργεῖ στήν πραγματικότητα ὡς ὑπερεκκλησία, ἀφοῦ ὁ Πάπας, ὡς ἀλάθητος ἐκφραστής τῆς συνειδήσεως τῆς Ἐκκλησίας, μπορεῖ νά εἶναι ἀντίθετος ἀκόμη καί μέ τίς ἀποφάσεις μίας Οἰκουμενικῆς Συνόδου;</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Εἶναι δυνατόν νά δεχθοῦμε ἕναν ἄνθρωπο στήν Ἐκκλησία ὡς ἀλάθητο; Εἶναι δυνατόν δηλαδή νά δεχθοῦμε ἕναν ἄνθρωπο νά παίρνει τή θέση τοῦ Πνεύματος τῆς Ἀληθείας;</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Μποροῦμε νά συνυπάρξουμε ἐκκλησιολογικά μέ τόν Ρωμαιοκαθολικισμό, ὅταν αὐτός, διατηρώντας τό Filioque καί τό παπικό πρωτεῖο τῆς ὑπερεκκλησίας, ἀκυρώνει οὐσιαστικά τήν Ἐκκλησία ὡς «κοινωνία θεώσεως» τοῦ ἀνθρώπου;</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Μήπως οἱ Ρωμαιοκαθολικοί μᾶς ἔδωσαν δείγματα ἀλλαγῆς τῆς θεολογίας καί τῆς Ἐκκλησιολογίας τους;</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἤ μήπως ὁδεύουμε μέ τούς Ρωμαιοκαθολικούς σέ μία ἑνότητα πλήρους κοινωνίας μεταξύ μας, χωρίς νά ἀφαιρεθεῖ τίποτε τό οὐσιῶδες ἀπό κανέναν, διατηρώντας ἔτσι ἀμοιβαίως τήν διαφορετικότητά μας, ὅπως δηλαδή ὁραματίζεται τήν ἑνότητα αὐτή ὁ <b>Καρδινάλιος κ. Κάσπερ</b>, σύμφωνα μέ τήν συνέντευξή του στό Ἀθηναϊκό Πρακτορεῖο Εἰδήσεων, τόν Νοέμβριο τοῦ 2008; Μία τέτοια ἑνότητα, ὅμως, μέ πλήρη κοινωνία ἀπό τή μία καί διαφορετικότητα στό δόγμα ἀπό τήν ἄλλη ἐμφορεῖται ἀπό ὁποιοδήποτε ἄλλο πνεῦμα, ἐκτός ἀπό τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας. Γι' αὐτό καί μία τέτοια ἑνότητα δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει ποτέ στήν Ἐκκλησία.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Σέ τελευταία ἀνάλυση, μήπως αὐτήν τήν <b>οὐνιτικοῦ προτύπου ἑνότητα ζητᾶ ὁ Πάπας μέ τήν ἀναγνώριση τοῦ πρωτείου του</b> ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία;</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">15. Στήν τελευταία παράγραφο 46, τά μέλη τῆς Μικτῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς γιά τόν Θεολογικό Διάλογο δηλώνουν πώς εἶναι πεπεισμένα ὅτι τό κοινό Κείμενο <i>«παρουσιάζει θετικήν καί σημαντικήν πρόοδον εἰς τόν διάλογόν μας καί ὅτι παρέχει σταθεράν βάσιν διά μελλοντικήν συζήτησιν τοῦ ζητήματος τοῦ πρωτείου εἰς τό παγκόσμιον ἐπίπεδον ἐντός τῆς Ἐκκλησίας».</i>Μετά, ὅμως, ἀπ' ὅσα ἐκθέσαμε στήν εἰσήγησή μας, εἶναι προφανές ὅτι ἀμφισβητοῦμε καίρια ὄχι μόνο τήν <i>«θετική καί σημαντική πρόοδο»</i> τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, ἀλλά κυρίως <i>«τήν σταθερή βάση»</i> γιά τήν μελλοντική συζήτηση τοῦ πρωτείου.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἡ ἐκφραζόμενη, ἄλλωστε, ἐλπίδα τῶν μελῶν τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς <i>«νά οἰκοδομήσωμεν ἐπί τῆς ἤδη ἐπιτευχθείσης συμφωνίας»</i>, εἶναι καί παραμένει, κατά τή γνώμη μας, μετέωρη. Καί τοῦτο, ἐπειδή αὐτή ἡ ἐλπίδα ἐπιχειρεῖται νά θεμελιωθεῖ στήν προσευχή τοῦ Χριστοῦ <i>«ἵνα πάντες ἕν ὦσιν...»<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[6]</span></b></span></span>, </i>τή στιγμή πού ἡ προσευχή τοῦ Χριστοῦ στό βιβλικό κείμενο προϋποθέτει τήν ἀποδοχή καί μετοχή τῶν πιστῶν στήν ἄκτιστη θεία δόξα Του, τῆς ὁποίας τόν ἄκτιστο χαρακτήρα ἀπορρίπτουν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί. Παραμένει, ὅμως, μετέωρη ἡ ἐλπίδα καί γιατί ἡ <i>«ὑπακοή στό Ἅγιο Πνεῦμα»</i>, τήν ὁποία ἐπικαλοῦνται,  προϋποθέτει θεολογικά τήν Πνευματολογία τῆς πρώτης χιλιετίας, ἡ ὁποία ἀνατρέπεται κατάφορα ἀπό τήν παραμονή τοῦ Filioque στό Σύμβολο Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Εἶναι γι' αὐτό σαφής καί προφανής ἡ ἀντίφαση, μέ τήν ὁποία ὁλοκληρώνεται τό Κείμενο. Ὁμολογεῖται καί ἀπό τά δύο μέρη ὡς κοινή ἡ πίστη τους, παρά τό γεγονός ὅτι, σύμφωνα μέ τήν αὐτοσυνειδησία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἡ διακοπή τῆς διαμυστηριακῆς κοινωνίας τους ὀφείλεται οὐσιαστικά στίς δογματικές ἀποκλίσεις τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν ἀπό τήν κοινή πίστη τῶν πρώτων χριστιανικῶν αἰώνων. </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ε­ΠΙ­ΛΟ­ΓΟΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Συνοψίζοντας τήν κριτική μας στά προβληματικά σημεῖα τοῦ κοινοῦ Κειμένου τῆς Ραβέννας ἀπό ὀρθόδοξη ἄποψη, θά μπορούσαμε νά ποῦμε τά ἑξῆς :</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Στό κοι­νό Κεί­με­νο (της Ραβέννας) ἡ Ὀρ­θό­δο­ξη Ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γί­α ἐ­πε­κτεί­νε­ται καί ἐ­φαρ­μό­ζε­ται ἀνεπίτρε­πτα καί στούς ἑ­τε­ρο­δό­ξους. Αὐ­τό γί­νε­ται ἀ­προ­ϋ­πό­θε­τα, χω­ρίς δη­λα­δή νά λαμ­βά­νον­ται ὑ­πό­ψιν οἱ ὑ­φι­στά­με­νες δογματικές δι­α­φο­ρές, πράγ­μα πού νο­μι­μο­ποι­εῖ ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κά τήν ἑ­τε­ρο­δο­ξί­α καί τήν ἐ­ξι­σώ­νει μέ τήν Ὀρ­θο­δο­ξί­α.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Ὁ ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κός αὐ­τός νε­ω­τε­ρι­σμός δι­α­πο­τί­ζει ὅ­λο τό κοι­νό Κεί­με­νο καί ἐκ­βάλ­λει σέ ἐπιμέρους ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κές πα­ρα­δο­ξό­τη­τες<span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif';"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[7]</span></span></span></span>, οἱ ὁ­ποῖ­ες ἀλ­λοι­ώ­νουν τήν ἕ­ως τώ­ρα αὐ­το­συ­νει­δη­σί­α τῆς Ὀρθο­δο­ξί­ας. Τό κοι­νό Κεί­με­νο δη­λα­δή φαί­νε­ται νά προ­ϋ­πο­θέ­τει σα­φῶς ὅ­τι Ὀρ­θό­δο­ξοι καί παπι­κοί ἀνή­κουν στή «Μία Ἐκ­κλη­σί­α» καί ὅ­τι οἱ παπι­κοί ἔ­χουν κοι­νή μέ μᾶς ἀ­πο­στο­λι­κή πί­στη, πα­ρά τήν ταύτι­ση  οὐ­σί­ας καί ἐ­νέρ­γει­ας στό Θε­ό, πα­ρά τό F­i­l­i­o­q­ue, πα­ρά τήν ἐ­σφαλ­μέ­νη δογ­μα­τι­κή δι­δα­σκα­λί­α τους γι­ά τόν κτι­στό χα­ρα­κτή­ρα τῆς ἀκτί­στου καί θε­ο­ποι­οῦ Χά­ρι­τος. Ὅ­λα τά πα­ρα­πά­νω, στά ὁ­ποῖ­α παρα­μέ­νουν στα­θε­ρά μέ­χρι σή­με­ρα οἱ παπι­κοί, ἀ­κυ­ρώ­νουν στήν πρά­ξη τό χα­ρα­κτή­ρα </span><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας ὡς «κοι­νω­νί­ας θεώσεως»<span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif';"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[8]</span></span></span></span>, μέ τήν ὀν­το­λο­γι­κή ση­μα­σί­α τοῦ ὅ­ρου, πραγ­μα­τι­κή δη­λα­δή καί ὄ­χι συμ­βο­λι­κή με­το­χή τοῦ ἀν­θρώ­που στή θεί­α ζω­ή. Ἀ­κυ­ρώ­νουν, ὅ­μως, ταυ­τό­χρο­να καί τόν οὐ­σι­α­στι­κό χα­ρα­κτή­ρα τῶν μυ­στη­ρί­ων της. </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Στη­ρι­ζό­με­νοι στή διατύπω­ση τοῦ κοι­νοῦ κει­μέ­νου - καί χω­ρίς νά ἐ­πε­κτα­θοῦ­με στίς ἄλλες δογ­μα­τι­κές δι­α­φο­ρο­ποι­ή­σεις τῶν παπι­κῶν, οἱ ὁ­ποῖ­ες ἀ­να­φέ­ρον­ται στό πρω­τεῖ­ο, τό ἀ­λά­θη­το, τό κα­θαρ­τή­ρι­ο πῦρ, τήν ἄ­σπι­λη σύλ­λη­ψη κ.λπ. - μπο­ροῦ­με ἀ­σφα­λῶς νά ὑ­πο­στη­ρί­ξου­με ὅ­τι ἡ βά­ση τοῦ διαλό­γου, θεολογικῶς κρι­νό­με­νη, εἶ­ναι, δυ­στυ­χῶς, τε­λεί­ως ἐ­σφαλ­μέ­νη. Καί τοῦ­το, γι­α­τί πα­ρα­με­ρί­στη­καν θεμελιώ­δεις βι­βλι­κές καί πα­τε­ρι­κές προ­διαγραφές-προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Γι’ αὐ­τό καί ἡ οὐ­σι­α­στι­κή  ἀ­πο­τυ­χί­α τοῦ πραγ­μα­τι­κοῦ Θε­ο­λο­γι­κοῦ Δι­α­λό­γου εἶναι προ­δι­κα­σμέ­νη. Ὁ Θε­ο­λο­γι­κός Δι­ά­λο­γος ὁ­δή­γη­σε ἤ­δη τή Μι­κτή Δι­ε­θνῆ Ἐ­πι­τρο­πή σέ κα­τά­θε­ση δέκα κοι­νῶν κει­μέ­νων χω­ρίς τίς πα­ρα­πά­νω προ­ϋ­πο­θέ­σεις, ἀ­φοῦ σέ κα­νέ­να κοι­νό κεί­με­νο δέν γί­νε­ται λό­γος γι­ά σα­φῆ κα­τα­δί­κη τῶν και­νο­φα­νῶν δογ­μά­των τοῦ παπισμοῦ, ὅ­πως λ.χ. τοῦ F­i­l­i­o­q­ue. Τήν πρα­κτι­κή αὐ­τή βλέπον­τας μέ ἔκ­δη­λη πνευ­μα­τι­κή ἀ­νη­συ­χί­α ὁ μακα­ρι­στός <b>Γέ­ρον­τας π. Πα­ΐ­σι­ος ὁ Ἁ­γι­ο­ρεί­της</b>, πα­ρα­τή­ρη­σε εὔ­στο­χα καί προ­φη­τι­κά : <i>«Γι­ά ἀλ­λοῦ ξεκινή­σα­με καί ἀλ­λοῦ πη­γαί­νου­με, χω­ρίς νά τό κα­τα­λα­βαί­νου­με, ὅταν δέν ἀ­κο­λου­θοῦ­με τά χνά­ρι­α τῶν Ἁγί­ων Πα­τέ­ρων».</i></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">            Ἀ­πό τίς ἀρ­χές τοῦ 20^οῦ αἰ­ώ­να, μέ τή γνω­στή Πατρι­αρ­χι­κή Ἐγ­κύ­κλιο τοῦ 1920, ἄρχισε νά παραμερίζεται οὐ­σι­α­στι­κά ἡ σύ­στα­ση τοῦ ἁ­γί­ου Γρη­γο­ρί­ου Παλα­μᾶ πρός τούς παπι­κούς, ὅτι ὁ θεολογικός διάλογος μέ τούς παπικούς μπορεῖ νά γίνει μόνο μετά τήν ἀφαίρεση τοῦ κακῶς προστεθέντος στό Σύμβολο τῆς Πίστεως </span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Filioque<span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif';"><span class="MsoFootnoteReference"><span lang="EN-US" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[9]</span></span></span></span></span><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">, καί νά υἱοθετοῦν­ται ἄλ­λες προϋποθέ­σεις γι­ά τό Θεολο­γι­κό Δι­ά­λο­γο μέ τούς ἑ­τε­ρο­δό­ξους. Ἔτ­σι, ἐγ­και­νι­ά­στη­κε μι­ά ἄλ­λη μή Πα­τε­ρι­κή πο­ρεί­α, μέ ἀναπόφευ­κτη συ­νέ­πει­α τώ­ρα «νά πη­γαί­νου­με ἀλ­λοῦ, χω­ρίς (ἴ­σως) νά τό καταλαβαί­νου­με». Τό κεί­με­νο τῆς Ραβέννας πα­ρου­σι­ά­ζει εὔ­γλω­ττα τίς ἀρ­νη­τι­κές συ­νέ­πει­ες τῶν ἐ­σφαλ­μέ­νων προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων τοῦ Θεο­λο­γι­κοῦ Δι­α­λό­γου καί προ­δι­α­γρά­φει τό ποι­όν, ἐ­κτός καί ἄν στό με­τα­ξύ ἀλλάξουν οἱ προ­ϋ­πο­θέ­σεις τοῦ Δι­α­λό­γου».</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <br /> <br /> <div> <br clear="all" /> <hr align="left" size="1" width="33%" /> <br /> <div id="ftn1"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[1]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Α΄ Ίω. 2, 20, 27.</span></div> </div> <div id="ftn2"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[2]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> πρβλ. Ἰω. 16, 13.</span></div> </div> <div id="ftn3"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[3]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Βλ. <i>Ὑπόμνημα εἰς τήν πρός Ἑβραίους Ἐπιστολήν, Ὁμιλία ΙΔ ', 1, </i>ΕΠΕ 25, σ. 372 : «Πώς οὔν ὁ Παῦλος φησί˙ 'πείθεσθε τοῖς ἠγουμένοις ὑμῶν καί ὑπείκετε'; Ἀνωτέρω εἰπῶν, 'ὧν ἀναθεωροῦντες τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τήν πίστιν', τότε εἶπε, 'πείθεσθε τοῖς ἠγουμένοις ὑμῶν καί ὑπείκετε'. Τί οὔν, φησίν, ὅταν πονηρός ἧ, καί μή πειθώμεθα; Πονηρός, πῶς λέγεις; εἰ μέν πίστεως ἕνεκεν, φεῦγε αὐτόν καί παραίτησαι, μή μόνον ἄν ἀνθρωπoς ἧ, ἀλλά κἄν ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ κατιών˙ εἰ δέ βίου ἕνεκεν, μή περιεργάζου. Καί τοῦτο οὐκ οἴκοθεν λέγω τό ὑπόδειγμα, ἀλλ' ὑπό τῆς θείας Γραφῆς .... ἐπεῖ καί τό 'μή κρίνετε, ἴνα μή κριθῆτε', περί βίου ἐστίν. Οὐ περί πίστεως».</span></div> </div> <div id="ftn4"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[4]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Ἑβρ. 13, 7.</span></div> </div> <div id="ftn5"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[5]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Βλ. <i>Ἐγκύκλιος τῶν τεσσάρων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς πρός τόν Πάπα Πίον Θ ' (1848): </i>«παρ' ἠμίν oύτε Πατριάρχαι οὔτε Σύνοδοι ἐδυνήθησαν πότε εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὁ ὑπερασπιστής τῆς θρησκείας ἐστίν αὐτό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτός ὁ λαός, ὅστις θέλει τό θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καί ὁμοειδές τῷ τῶν Πατέρων αὐτοῦ», στό : ΙΩ. ΚΑΡΜΙΡΗ, <i>Τά Δογματικά καί Συμβολικά Μνημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας</i>, τ. Β', Ἀθῆναι 1961, σ. 920. Πρβλ ΑΡΧΙΜ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΨΑΝΗΣ, <i>Ἡ ποιμαντική διακονία κατά τούς ἱερούς Κανόνας,</i> Πειραιεύς 1976, σσ. 110-112 : «Ὅσον ἀφoρά δέ εἰς τήν διοίκησιν καί τήν διδασκαλίαν ἡ συμμετοχή τοῦ λαοῦ εἶναι θεμελιώδης ἐφ' ὅσον oύτoς, χαρισματοῦχος ὧν καί διδακτός Θεοῦ, ἀποτελεῖ μετά τοῦ κλήρου τήν ἀγρυπνoύσαν συνείδησιν τῆς Ἐκκλησίας, ἤτις μαρτυρεῖ (κρίνει, διακρίνει, ἐγκρίνει καί ἀποδέχεται, ἤ κατακρίνει καί ἀπορρίπτει) τήν διδασκαλίαν καί τάς πράξεις τῆς ἱεραρχίας, ὡς ἀπεφάνθησαν καί οἱ Πατριάρχαι τῆς Ἀνατολῆς ἐν τῆ Ἐγκυκλίω αὐτῶν τῆς 6^ης Μαΐου 1948». Σχετικῶς βλ. ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΒΛΑΧΟΣ, <i>Ἀνατολικά</i>, τόμ. Α ', σσ. 381-382, καί ΠΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, <i>Ἡ Ἱερά Σύνοδος καί ὁ Πάπας</i>, Θεσ/κη 2001.</span></div> </div> <div id="ftn6"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[6]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Ἰω. 17, 21.</span></div> </div> <div id="ftn7"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[7]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Λ.χ. συ­νο­δι­κό­τη­τα μέ ὀρ­θο­δό­ξους καί ἑ­τε­ρο­δό­ξους ἰ­σό­τι­μα - ταυ­τό­τη­τα μυ­στη­ρί­ων Ὀρ­θο­δό­ξων καί ἑ­τε­ρο­δό­ξων -ἐ­πέ­κτα­ση τῆς δογ­μα­τι­κῆς συνει­δή­σε­ως στούς ἑ­τε­ρο­δό­ξους - «τραυ­μα­τι­σμός» τῆς κα­θο­λι­κό­τη­τας τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ἐ­ξαι­τί­ας δι­α­κο­πῆς τῆς εὐ­χα­ρι­στι­α­κῆς κοι­νω­νί­ας - ἀποστο­λι­κή δι­α­δο­χή - δι­η­ρη­μέ­νη ἡ Μί­α Ἐκ­κλη­σί­α.</span></div> </div> <div id="ftn8"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[8]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Γι­ά τούς Ὀρ­θο­δό­ξους Ἐκ­κλη­σί­α εἶ­ναι τό μυ­στη­ρι­α­κό σῶ­μα τοῦ Χρι­στοῦ, πού τό συ­νι­στοῦν ὁ λα­ός τοῦ Θε­οῦ μέ τήν ἡ­γε­σί­α του ὡς «κοι­νω­νί­α θε­ώ­σε­ως». Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α, ὅ­ταν παύ­ει νά λει­τουρ­γεῖ ὡς «κοι­νω­νί­α θε­ώ­σε­ως», παύ­ει νά ὑ­πάρ­χει καί ὡς Ἐκ­κλη­σί­α. Ὁ ἄν­θρω­πος σώ­ζε­ται, ὅ­ταν ἐλευ­θε­ρώ­νε­ται ἀ­πό τή φθο­ρά καί τό θά­να­το. Καί αὐ­τό πραγ­μα­το­ποι­εῖ­ται μό­νο μέ τήν προ­σω­πι­κή με­το­χή στήν ἄ­κτι­στη θεί­α ζω­ή, πού παρέχεται μό­νο στήν Ἐκ­κλη­σί­α ὡς «κοι­νω­νί­ας θε­ώ­σε­ως». Σχ. βλ. Γ. ΜΑΝΤΖΑΡΙΔΗΣ, «Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στήν ἱστορία καί τό παρόν», στό συλλογικό τόμο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπαιδίου, Πρακτικά Διεθνῶν Ἐπιστημονικῶν Συνεδρίων Ἀθηνῶν καί Λεμεσοῦ, Ἅγιον Ὄρος 2000, σ. 59.<b></b></span></div> </div> <div id="ftn9"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[9]</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ, Πε­ρί τῆς ἐκ­πο­ρεύ­σε­ως τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος, Λό­γος Α΄, 4, 27-31, Π. Χρή­στου, τ. Α΄, σ. 31: «Ἦν οὖν ἄ­ρα τῶν δικαι­ο­τά­των μη­δέ λό­γον ἀ­ξι­οῦν ὑ­μᾶς, εἰ μή τοῦ προ­στι­θέ­ναι τῷ ἱ­ε­ρῷ συμ­βό­λῳ παύ­ση­σθε, τῆς δέ πα­ρ’ ὑ­μῶν προ­σθή­κης πα­ρ’ ὑ­μῶν ἐκβεβλημένης πρό­τε­ρον, ἔ­πει­τα ζη­τεῖν, εἰ καί ἐκ τοῦ υἱ­οῦ ἤ οὐ­χί καί ἐκ τοῦ υἱ­οῦ τό πνεῦ­μα τό ἅ­γι­ον, καί τό ἀ­να­φέν τοῖς θε­ο­φό­ροις συν­δο­κοῦν κυ­ροῦν».</span></div> </div> </div> </div>

Πρωτοπρ. Άγγελος Αγγελακόπουλος, Ο εγκωμιαστής του «πρωτείου του πάπα» και του «κειμένου της Ραβέννας» Σεβ. Μητρ. Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος ( Μέρος Γ΄)

Εν Πειραιεί 1 2 -1-2014 Ο ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ «ΠΡΩΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΠΑ» ΚΑΙ ΤΟΥ «ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΡΑΒΕΝΝΑΣ» ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ...

Read more »

Η ΤΥΠΙΚΗ ''ΕΝΟΤΗΤΑ'' ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ!

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8XMdhJXsW76QaMVQVDy_S2TDfbZwRqyWU0JAsv0sK5eNr8_nwXC4TVcgS9GS7KU496D5OcBg7TEAVocm_v-gVBGAgsna8Ald67Ul-SyJrjWLk8M-QacvxUb2FWng_a1MlbQ7OFYPAY_UD/s1600/proka.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8XMdhJXsW76QaMVQVDy_S2TDfbZwRqyWU0JAsv0sK5eNr8_nwXC4TVcgS9GS7KU496D5OcBg7TEAVocm_v-gVBGAgsna8Ald67Ul-SyJrjWLk8M-QacvxUb2FWng_a1MlbQ7OFYPAY_UD/s1600/proka.jpg" width="400" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "MgOldTimes UC Pol"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "MgOldTimes UC Pol"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Πολλὲς φορὲς κατηγοροῦνται οἱ παλαιοημερολογίτες διὰ τὴν μὴ ἑνότητα μεταξύ τους. Κατηγοροῦνται ἀπὸ αὐτοὺς ποῦ ἔχουν ἀληθινὴ ἑνότητα ἡ τυπικὴ διὰ διάφορους λόγους ποῦ δὲν εἶναι ἐπὶ τοῦ παρόντος; Δὲν ὁμιλοῦμε βέβαια διὰ τὰ ζητήματα πίστεως! ἄλλοι θεωροῦν τὸν Οἰκουμενισμὸ ὡς μιὰ κίνηση ἀγάπης καὶ ἑνότητος πρὸς τὶς ὑπόλοιπες «ἐκκλησίες», ἐνῶ ἄλλοι ὄχι! τὸν Παπισμὸ ὡς κανονικὴ Ἐκκλησία μὲ μυστήρια, ἐνῶ ἄλλοι ὄχι κ.λπ.!<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "MgOldTimes UC Pol"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "MgOldTimes UC Pol"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἀναφέρει ἡ σημαντικὴ ἀνάρτηση τῆς<b><span style="color: blue;"> ΡΟΜΦΑΙΑΣ</span></b>:<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "MgOldTimes UC Pol"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Αρνητικά απαντούν, σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr, οι Προκαθήμενοι των Ορθόδοξων Εκκλησιών στο «κάλεσμα ενότητας» που τους έχει απευθύνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας έχει απευθύνει πρόσκληση στους ηγέτες των Ορθόδοξων Εκκλησιών ώστε να βρεθούν, όλοι μαζί, στο Φανάρι την Κυριακή της Ορθοδοξίας.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Στις 9 Μαρτίου, σχεδόν δύο μήνες από σήμερα, επιθυμία του Οικουμενικού Πατριάρχη είναι να εορτάσουν όλοι μαζί την μεγάλη γιορτή της αναστήλωσης των εικόνων και να στείλουν ένα μήνυμα ενότητας και κοινής, αν όχι πορείας, έστω συναντίληψης όλων των Ορθοδόξων.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Τα μηνύματα που έρχονται, ωστόσο, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι απογοητευτικά και δείχνουν, ταυτόχρονα, πόσο δύσκολη, αν όχι απίθανη, θεωρείται η σύγκληση στο άμεσο μέλλον μίας νέας Οικουμενικής Συνόδου.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Στο Φανάρι θεωρούν δεδομένη την απουσία του Πατριάρχη Αντιοχείας κ. Ιωάννη την Κυριακή της Ορθοδοξίας.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Ο κυριότερος λόγος είναι η συνεχιζόμενη διαφωνία του με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλο για το θέμα της Αρχιεπισκοπής του Κατάρ.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Στο επόμενο δίμηνο δεν προβλέπεται καμία πρόοδος στις σχέσεις των δύο Εκκλησιών και θεωρείται, σχεδόν σίγουρο, πως ο Πατριάρχης Αντιοχείας δεν θα βρεθεί στην Κωνσταντινούπολη.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Αβέβαιη θεωρείται για τους ίδιους λόγους και η παρουσία του Πατριάρχη Ρουμανίας κ. Δανιήλ στην έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ρουμανίας έχει αγεφύρωτες, ακόμη, διαφορές με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων παραμένει ανυποχώρητος στις δικές του θέσεις απέναντι στους Πατριάρχες Ρουμανίας και Αντιοχείας, όμως θεωρείται πιθανότερο ο ίδιος να παραστεί στις εκδηλώσεις.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Η μεγάλη συζήτηση που άνοιξε προ ημερών για το «πρωτείο» ανάμεσα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Πατριαρχείο της Μόσχας μηδενίζει τις πιθανότητες παρουσίας και του Πατριάρχη Μόσχας κ. Κυρίλλου στο συλλείτουργο που θα πραγματοποιηθεί στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Για τους δικούς τους λόγους οι Πατριάρχες Βουλγαρίας και Σερβίας θα αποφασίσουν, λένε οι πληροφορίες της Romfea.gr, την τελευταία στιγμή για το αν θα παραστούν στις εκδηλώσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου.</b></i></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 18px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; padding: 0px; text-align: justify;"> <i><b>Δεδομένη, τέλος, πρέπει να θεωρείται η παρουσία του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου και των Αρχιεπισκόπων Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου, Κύπρου Χρυσοστόμου και Αλβανίας Αναστασίου. </b></i></div> </div>

Η ΤΥΠΙΚΗ ''ΕΝΟΤΗΤΑ'' ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ!

Πολλὲς φορὲς κατηγοροῦνται οἱ παλαιοημερολογίτες διὰ τὴν μὴ ἑνότητα μεταξύ τους. Κατηγοροῦνται ἀπὸ αὐτοὺς ποῦ ἔχουν ἀληθινὴ ἑνότητα ἡ ...

Read more »

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ!

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXwrSowKmCbQv2AXaU50lunprqFP_s-R6bs0KggqYBsU5veB2lZHdJkL9QlYvRevEYmyjGaci9Z8Y0FF3VBufiiwEQRUzssuYFjMsppCHll6GWjyh69P_1PIpaA3Dnawycj9At_nkO91xx/s1600/012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXwrSowKmCbQv2AXaU50lunprqFP_s-R6bs0KggqYBsU5veB2lZHdJkL9QlYvRevEYmyjGaci9Z8Y0FF3VBufiiwEQRUzssuYFjMsppCHll6GWjyh69P_1PIpaA3Dnawycj9At_nkO91xx/s1600/012.jpg" width="265" /></a></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;">Διαβάζουμε ἀπὸ τὸ Πατριαρχικὸ  </span><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;">''ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ'':</span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <b><span style="color: #660000;"><i>Ένα ηχητικό ντουκουμέντο από το Αρχείο του Άρχοντος Ιερομνήμονος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας καθηγητού Αριστείδη Πανώτη. </i></span></b></div> <div style="text-align: justify;"> <i>Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την ιστορική εκείνη συνάντηση του αοιδίμου Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρα με τον μακαριστό Πάπα Παύλο ΣΤ΄ (4/1/1964 - 8/1/1964), στην Ιερουσαλήμ. </i></div> <div style="text-align: justify;"> <i>Η συνάντηση αυτή σήμανε την αμοιβαία άρση των αναθεμάτων που είχαν χωρίσει τους Ορθόδοξους και Ρωμαιοκαθολικούς Χριστιανούς από το Σχίσμα του 1054. Αυτή η συμβολική χειρονομία άνοιξε τη δυνατότητα του αυθεντικού διαλόγου μεταξύ των Ορθόδοξων και Ρωμαιοκαθολικών για πρώτη φορά μετά από αιώνες. Όπως γράφει και ο καθηγητής Αριστείδης Πανώτης "Μια συνάντηση που άργησε 525 χρόνια". </i></div> <div style="text-align: justify;"> <i><b><span style="color: #660000;">Στο ηχητικό ντοκουμέντο που παρουσιάζουμε εδώ, ο Πατριάρχης Αθηναγόρας και ο Πάπας Παύλος ΣΤ' κατά την συνάντηση του 1964,</span></b> διαβάζουν εναλλάξ ένα απόσπασμα από την Αρχιερατική Προσευχή του Κυρίου (Ιω. ιζ', 1-26) και μαζί την Κυριακή Προσευχή (Πάτερ ημών). </i></div> <div style="text-align: justify;"> <i>Στο τέλος του ηχητικού ντοκουμέντου υπάρχουν <b><span style="color: #660000;">οι Πολυχρονισμοί Πατριάρχη και Πάπα,</span></b> αλλά όχι από την συνάντηση του 1964. Οι Πατριαρχικοί Χοροί υπό τον αείμνηστο Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ.τ.Χ.Ε. Βασίλειο Νικολαϊδη, ψάλλουν τους Πολυχρονισμούς σε ήχο πλ.δ', κατά την συνάντηση των δύο στο Φανάρι στις 25 Ιουλίου 1967, όταν ο Πάπας Παύλος επισκέφθηκε την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. </i></div> <div style="text-align: justify;"> <i>Το ηχητικό ντοκουμέντο πλαισιώνεται από φωτογραφικό υλικό πάλι από το Αρχείο του Αριστείδη Πανώτη. </i></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><i><br /></i></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> </div> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="//www.youtube.com/embed/SYUSe7arYVQ" width="420"></iframe></div>

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ!

Διαβάζουμε ἀπὸ τὸ Πατριαρχικὸ   ''ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ'': Ένα ηχητικό ντουκουμέντο από το Αρχείο του Άρχοντος Ιερομνήμονο...

Read more »

Πρωτοπρ. Άγγελος Αγγελακόπουλος, Ο εγκωμιαστής του «πρωτείου του πάπα» και του «κειμένου της Ραβέννας» Σεβ. Μητρ. Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος (B΄)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvvhOu25BsfBoDMmQCPfGiDjwzaUo_c2AwlzVzQCffBjsOAPy9GhNqibpJkippPE7YOBbyUWNKdt1HnyQ9PKq9MxVPK_bm6v42hwOIx_10z_AiY8UleOap2Ioym0qKihrXg2pc5WONLT15/s1600/_1_~1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvvhOu25BsfBoDMmQCPfGiDjwzaUo_c2AwlzVzQCffBjsOAPy9GhNqibpJkippPE7YOBbyUWNKdt1HnyQ9PKq9MxVPK_bm6v42hwOIx_10z_AiY8UleOap2Ioym0qKihrXg2pc5WONLT15/s1600/_1_~1.JPG" /></a></div> <div align="right" class="MsoNormal" style="background: white; line-height: 12.65pt; margin-bottom: 9pt; text-align: right;"> <span style="font-family: inherit;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; line-height: 12.65pt; margin-bottom: 9pt; text-align: right;"> <div align="right" class="MsoNormal" style="background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; margin-bottom: 9pt;"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Εν Πειραιεί 1</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">1</span><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">-01-2014</span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <b><span style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ο ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ «ΠΡΩΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΠΑ» ΚΑΙ ΤΟΥ «ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΡΑΒΕΝΝΑΣ» ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ     (ΜΕΡΟΣ </span></b><b><span lang="EN-US" style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">B</span></b><b><span style="color: #c00000; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">΄)</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Πρωτοπρεσβ. <b><a href="http://aktines.blogspot.gr/"><span style="color: black;">π. Άγγελος Αγγελακόπουλος</span></a>,</b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">εφημέριος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως Πειραιώς</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Συνεχίζοντας τήν σκέψη του ὁ ἅγιος Καθηγούμενος παν. ἀρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, στό κείμενό του</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> μέ θέμα <b><i>«Τό κείμενο τῆς Ραβέννας καί τό Πρωτεῖο τοῦ Πάπα»,</i></b><i> </i>ὑπογραμμίζει<span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;"> : «Γνωρίζοντες τήν στρατηγική τοῦ Βατικανοῦ θεωροῦμε ὅτι οἱ Ρωμαιοκαθολικοί δέν ἠμποροῦν νά ἀποβάλουν τόν παποκεντρισμό τους, τόν ἀρχαῖο καί τόν νεώτερο, διότι τόν ἔχουν ἐπισφραγίσει μέ τίς ἀποφάσεις δεκατριῶν «οἰκουμενικῶν» τους συνόδων. Θυμίζουμε τίς τελευταῖες διακηρύξεις τοῦ Πάπα Ἰωάννη Παύλου ΙΙ μέ τήν <b>Ἐγκύκλιο Ut Unum Sint</b> (1995)<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[1]</span></span></span>: <i>«Ἡ Καθολική Ἐκκλησία ἔχει τήν πεποίθηση ὅτι διατήρησε τή διακονία τοῦ διαδόχου τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης, πού ὁ Θεός ἵδρυσε ‘‘ὡς παντοτεινή καί ὁρατή ἀρχή καί θεμέλιο τῆς ἑνότητας’’»</i> (παράγρ. 88). Καί, <i>«Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἔχω στό σημεῖο αὐτό μιά ἰδιαίτερη εὐθύνη ... νά βρίσκω μιά μορφή ἄσκησης τοῦ πρωτείου, τό ὁποῖο, χωρίς ν’ ἀποποιηθῶ μέ κανένα τρόπο τήν οὐσία τῆς ἀποστολῆς του, ν’ ἀνοίγεται σέ μιά νέα κατάσταση»</i> (παράγρ. 95). Γνωστή ἄλλωστε εἶναι καί ἡ διακήρυξις τοῦ παπικοῦ Πρωτείου ἀπό τόν Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ’ στό Φανάρι τό 2006.</span></span></div> <a href="" name="more"></a><br /> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἐπιπλέον, καί ἄν ἀκόμη συμβῇ σέ ἕνα εἰλικρινῆ διάλογο νά μή ἀκολουθηθῇ ἡ γραμμή τοῦ Βατικανοῦ, ἡ τακτική εἶναι νά ἀνατρέπωνται οἱ συμφωνίες τῶν θεολόγων, ὁσάκις δέν εἶναι σύμφωνες μέ τήν γραμμή τῆς κουρίας. Νά θυμίσουμε τήν ὑποχώρησι τῶν Ὀρθοδόξων στό θέμα τῆς παρουσίας οὐνιτῶν στόν διάλογο, ἅμα τῇ ἐνάρξει του, παρά τίς πανορθόδοξες συνοδικές διαβεβαιώσεις γιά ἀνυποχώρητη στάσι στό θέμα αὐτό. Νά θυμίσουμε ἀκόμη τήν ἀνατροπή τῆς πορείας τοῦ διαλόγου περί τῆς οὐνίας καί τήν ἄτακτη ὑποχώρησί μας μέχρι τῆς ταπεινωτικῆς γραμμῆς τοῦ κειμένου τοῦ Balamand. Νά θυμίσουμε τέλος τήν σκαιά παπική παρέμβασι κατά τήν Θ’ Συνέλευσι τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς στήν Βαλτιμόρη καί τό ναυάγιο τῶν κατά τῆς οὐνίας Ὀρθοδόξων προσδοκιῶν. Καί ἄς μή λησμονοῦμε τήν παπική Ὁδηγία τοῦ Ἰουλίου 2006. Φοβούμεθα, ὅσον ἀφορᾶ τήν συζήτησι περί Πρωτείου στίς ἑπόμενες συνελεύσεις τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι ἡ γραμμή τοῦ Βατικανοῦ θά ἐπιβληθῇ μέ τήν ἀναγνώρισι στόν Πάπα τῆς Ρώμης ἑνός εἴδους παγκοσμίου πρωτείου, ἴσως ὑπό τήν δελεαστική μορφή (ἐν <i>«ὑποχριστιανίζοντι κωδίῳ»,</i> κατά <b>Μελέτιον Πηγᾶν</b>), τῆς διακονίας τῆς καθόλου Ἐκκλησίας, ἀλλά πάντως ἀγνώστου καί ἀπαραδέκτου στήν ἀρχαία Ἐκκλησία. Τό φοβούμεθα, διότι ἤδη κάτι ἀρχίζει ἀμυδρά νά διαφαίνεται μέ τήν παράγρ. 41 τοῦ «Κειμένου τῆς Ραβέννας».</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">ε) Εὐχή καί ἐλπίδα μας πάντως εἶναι νά ἀποβάλουν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί τήν παποκεντρική τους ἑρμηνεία ἐπί τῶν ἱστορικῶν στοιχείων τῆς πρώτης χιλιετίας, καθώς καί τό συνεπακόλουθο πρωτεῖο παγκοσμίου δικαιοδοσίας. Ἴσως ἔτσι, αἱρομένου τοῦ αἰτίου, πού εἶναι ἡ παπική ἡγεμονική διάθεσις, διορθωθοῦν καί οἱ δογματικές συνέπειες. Ὁ <b>ὅσιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς</b> συνδέει ὡς αἴτιο μέ αἰτιατό τό παπικό πρωτεῖο μέ τίς παπικές κακοδοξίες : <i>«Τό ὀρθόδοξον δόγμα, μᾶλλον δέ τό παν-δόγμα περί τῆς Ἐκκλησίας, ἀπερρίφθη καί ἀντικατεστάθη διά τοῦ λατινικοῦ αἱρετικοῦ παν-δόγματος περί τοῦ πρωτείου καί τοῦ ἀλαθήτου τοῦ πάπα, δηλαδή τοῦ ἀνθρώπου. Ἐξ αὐτῆς δέ τῆς παναιρέσεως ἐγεννήθησαν καί γεννῶνται συνεχῶς ἄλλαι αἱρέσεις : τό Filioque, ἡ ἀποβολή τῆς Ἐπικλήσεως, τά ἄζυμα, ἡ εἰσαγωγή τῆς κτιστῆς χάριτος, τό καθαρτήριον πῦρ, τό θησαυροφυλάκιον τῶν περισσῶν ἔργων...»<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[2]</span></b></span></span></i>.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Μέ τήν εὐχή καί τήν προοπτική νά ἀποβάλουν οἱ Λατῖνοι τοῦ 15^ου αἰῶνος τούς δογματικούς νεωτερισμούς τους ὁ <b>ἅγιος Μάρκος ὁ Ἐφέσου</b> πῆγε στήν Σύνοδο τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας, ἀλλά προσέκρουσε στήν παπική ὑπεροψία τοῦ Εὐγενίου Δ’. Μέ τήν ἴδια εὐχή καί προοπτική, νά ἀποβάλουν δηλαδή οἱ Πάπαι καί οἱ θεολόγοι τους τόν παποκεντρισμό τους, ὁ ἱερός <b>Δοσίθεος Ἱεροσολύμων</b> εἶχε συγγράψει τήν Δωδεκάβιβλο ἤ Ἱστορία περί τῶν ἐν Ἱεροσολύμοις πατριαρχευσάντων<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[3]</span></span></span>, ὅπως σημειώνει ὁ διάδοχός του στόν θρόνο τῶν Ἱεροσολύμων καί ἐκδότης της, ὁ ἀοίδιμος <b>Χρύσανθος</b> : <i>«Κἄν διά τῆς παρούσης βίβλου ὡς διά τῶν θεοκηρύκων Ἀποστόλων καί τῶν θεοφόρων Ἀνατολικῶν καί Δυτικῶν Πατέρων ἐλθόντες εἰς αἴσθησιν, καί παρακινούμενοι καί οἴκοθεν οἱ τῆς δυτικῆς Ἐκκλησίας Ἄρχοντες, τοῦτο αὐτό κατορθώσωσι, καί ἑνώσωσι τάς Ἐκκλησίας, θείῳ ζήλῳ κινούμενοι, καί παύσωσι τά σχίσματα καί τά σκάνδαλα τοῦ διαβόλου τά ὄργανα»<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[4]</span></b></span></span></i>. Μάλιστα ὁ Χρύσανθος παρατηρεῖ μετ’ ἐλπίδος : <i>«Εἰ δέ καί δέξεται διόρθωσιν ἡ δυτική Ἐκκλησία, καί ρίψει τούς νεωτερισμούς, καί ὅσα οὐκ εἶχεν ὅτε ἦν σύμφωνος τῇ Ἀνατολικῇ Ἐκκλησίᾳ, τότε καί ὁ Ρώμης βέβαια ἄδεται ὡς εἰκός εἰς πᾶσαν τήν ὑφ’ Ἥλιον ὡς πρῶτος τῇ τάξει τῶν Πατριαρχῶν, καί φημίζεται παρρησίᾳ παρά τῶν μεγίστων Ἐκκλησιῶν καί τῶν τῆς Οἰκουμένης Ἀρχιερέων πρῶτος ἐν ταῖς ἐκφωνήσεσι, καί ἐν τοῖς διπτύχοις ταχθήσεται ὡς ἦν καί ἀνέκαθεν πρό τοῦ σχίσματος, ἀλλά δή καί τά προνόμια καί πρεσβεῖα αὐτοῦ τά δίκαια καί τήν τιμήν ἡ τῶν Ἐκκλησιῶν ἕνωσις ἀνακαινίζει καί ἀποδίδωσιν αὐτῷ μετά μεγάλης χαρᾶς καί εὐχαριστήσεως»<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[5]</span></b></span></span></i>. Ἀλλά, ὡς γνωστόν ἡ Α’ καί ἡ Β’ Σύνοδοι τοῦ Βατικανοῦ ἐδογμάτισαν ἕνα αὐστηρότερο παπικό θεσμό.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ὁ θεολογικός διάλογος, ὅταν γίνεται μέ Ὀρθόδοξες ἐκ μέρους μας προϋποθέσεις, δέν εἶναι κακός. Θά μποροῦσε νά θεωρηθῇ ἡ ἰδική μας ἀνθρωπίνη συνεργία στό ἔργο τοῦ Θεοῦ νά ἐπανακάμψουν, ἄν εἶναι δυνατόν, οἱ ἑτερόδοξοι στήν πίστι καί τήν κοινωνία τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Μεταξύ αὐτῶν τῶν προϋποθέσεων, σημαντική ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ <b>ἀταλάντευτη ἐμμονή μας στήν συνοδικῶς κατοχυρωμένη στάσι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἔναντι τοῦ παπισμοῦ, τόσον ὡς φορέως σωρείας ἑτεροδιδασκαλιῶν, ὅσο καί ὡς φορέως τοῦ παποκεντρικοῦ ἡγεμονισμοῦ ἐπί τῆς καθόλου Ἐκκλησίας.</b> Δυστυχῶς στό «Κείμενο τῆς Ραβέννας» δέν παρατηρεῖται ἡ σαφής καί ἀδιαμφισβήτητα πατερική καί συνοδική Ὀρθόδοξος στάσις. Λείπει τό πνεῦμα, μέ τό ὁποῖο διαπραγματεύθηκε τήν ἕνωσι τῶν Ἐκκλησιῶν ὁ <b>ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός</b> στήν Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας, ὅταν προέβαλε εὐθύς ἐξ ἀρχῆς ὡς βάσιν συζητήσεως τό ἀκαινοτόμητον τοῦ Συμβόλου καί τήν Ὀρθόδοξο ἑρμηνεία του. Λείπει τό ἐκκλησιολογικό φρόνημα τῶν συνοδικῶν ἀποφάσεων τῶν <b>Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς </b>ἐπί τουρκοκρατίας. Λείπει τό πνεῦμα τῆς εὐθύτητος, μέ τό ὁποῖο ὁμιλεῖ ὁ <b>ἅγιος Νεκτάριος</b> Πενταπόλεως στό ἔργο του <i>«Περί τῶν αἰτίων τοῦ σχίσματος»</i>. Κυριαρχεῖ ἀντίθετα μία ἀμφίλογη «ἐκκλησιολογία τῆς κοινωνίας», στήν ὁποία ἡ κοινωνία δέν νοεῖται μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων κατά τήν πίστι τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ἀλλά μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς ἑτεροδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης. Σημειωτέον, μάλιστα, ὅτι δέν γίνεται λόγος γιά «ἐκκλησιαστική κοινωνία», ἀλλά γιά «ἐκκλησιακή κοινωνία» (ecclesial communion). Στήν ὡς ἄνω «ἐκκλησιολογία τῆς κοινωνίας» ὑποβαθμίζεται ἡ σημασία, πού ἔχουν πρῶτον τό ἀκαινοτόμητον τῆς ἀποστολικῆς Πίστεως, τό ὁποῖο στό «Κείμενο τῆς Ραβέννας» μένει ἁπλῆ ἀναφορά, χωρίς τήν βαρύνουσα σημασία, πού ἔχει γιά τήν διάκρισι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀπό τήν ἑτεροδοξοῦσα Ρώμη, καί δεύτερον ἡ ἐντολή τῶν ἱερῶν Κανόνων περί ἀκοινωνησίας μέ τούς αἱρετικούς στά Μυστήρια καί μάλιστα στήν Εὐχαριστία, ἐντολή ἡ ὁποία ἐντελῶς ἀποσιωπᾶται. Πάντως καί τά δύο αὐτά στοιχεῖα εἶναι θεμελιώδη στήν Ὀρθόδοξο διδασκαλία περί τῆς Ἐκκλησίας ὡς κοινωνίας.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Στό «Κείμενο τῆς Ραβέννας» διαφαίνεται ἡ τάσις νά ἀντιμετωπισθῇ τό ζήτημα τοῦ παπικοῦ Πρωτείου ὡς «διακανονισμός» τῶν παπικῶν προνομίων καί ὄχι ὡς βαθύ θεολογικό πρόβλημα πού ἀφορᾶ αὐτό τοῦτο τό μυστήριο τοῦ Χριστοῦ. <b>Ἡ παραδοχή πρωτείου δικαιοδοσίας ἐπί τῆς καθόλου Ἐκκλησίας, δηλαδή τό νά εἶναι ἕνας ἐπίσκοπος κεφαλή καί ἀρχή ὅλης τῆς Ἐκκλησίας, ἔστω ἐπιφορτισμένος μέ ἕνα ρόλο διακονίας, εἶναι βλασφημία κατά τοῦ Προσώπου τοῦ Χριστοῦ ὡς μοναδικῆς Κεφαλῆς τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας.</b> <b>Τό πρωτεῖο δικαιοδοσίας συνιστᾶ ἀνατροπή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας, σύμφωνα μέ τήν ὁποία ὑπεράνω πάντων τῶν ἐπισκόπων εἶναι ἡ Οἰκουμενική Σύνοδος.</b> Σέ αὐτήν προεκάθητο μέν ἐν ἀγάπῃ ὁ ἐπίσκοπος Ρώμης ὡς ἴσος τῶν συνεπισκόπων του, ἐν τῷ μέσῳ ὅμως τῶν ἐπισκόπων ἐτοποθετεῖτο τό ἱερό Εὐαγγέλιο ὡς σύμβολο τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ, τῆς μοναδικῆς Κεφαλῆς τῆς καθόλου Ἐκκλησίας. Τό μοναδικό προνόμιο τοῦ ἐπισκόπου Ρώμης (ὅταν σημειωτέον ἦταν Ὀρθόδοξος), πού εἶναι ἀποδεκτό ἀπό Ὀρθοδόξου ἀπόψεως, εἶναι ἡ ἐν συνόδοις πρωτοκαθεδρία (πρεσβεῖα τιμῆς) μεταξύ τῶν πέντε Ὀρθοδόξων πατριαρχῶν καί ἡ συνεπείᾳ αὐτῆς μνημόνευσίς του πρώτου μεταξύ τῶν λοιπῶν πατριαρχῶν στά Δίπτυχα. Αὐτό βεβαιώνεται ἀπό τό γράμμα καί τό πνεῦμα τοῦ 28^ου κανόνος τῆς Δ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Τά λοιπά προνόμια τοῦ ἐπισκόπου Ρώμης καί ὁ ρόλος τους δέν εἶναι ἀποδεκτά ἀπό τήν Ἐκκλησία. Χρειάζεται ἑπομένως πολλή προσοχή στήν νοηματοδότησι τῆς φράσεως, πού δεσπόζει στό «Κείμενο τῆς Ραβέννας» καί διατυμπανίσθηκε στήν Ἑσπερία ὡς δῆθεν ἀναγνώρισις γιά πρώτη φορά ὑπό τῶν Ὀρθοδόξων τοῦ Πρωτείου τοῦ Πάπα<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[6]</span></span></span>. Ἡ περίφημη φράσις λέγει : <i>«οἱ πρῶτοι δέον ὅπως ἀναγνωρίζωσι τίς ἐστιν ὁ πρῶτος μεταξύ αὐτῶν»</i> (παράγρ. 10). Ἡ ἀμφιλογία τῆς ἐκφράσεως εἶναι προφανής. Ἡ Ἐκκλησία πάντοτε ἀνεγνώριζε πρωτοκαθεδρία στόν ἐπίσκοπο Ρώμης, ἐνόσῳ βεβαίως αὐτός ὀρθοδοξοῦσε, οὐδέποτε ὅμως μέχρι σήμερα ἀποδέχθηκε κάποιο πρωτεῖο ἤ αὐθεντία του ἐφ’ ὅλης τῆς Ἐκκλησίας, πολλῷ μᾶλλον ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρώμης ἐπιμένει στά αἱρετικά της δόγματα.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Κατά τίς ἑπόμενες συνελεύσεις τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς ἀναμένεται νά συζητηθῇ ὁ ρόλος τοῦ ἐπισκόπου Ρώμης καί τό εἶδος τοῦ πρωτείου του στήν «κοινωνία τῶν ἐκκλησιῶν»! Οἱ Ὀρθόδοξοι, ὅμως, δέν εἶναι δυνατόν νά ἀποδεχθοῦμε μία παποκεντρική ἐπανερμηνεία τοῦ πρωτείου τοῦ ἐπισκόπου Ρώμης. Ἐξ αἰτίας τῆς παποκεντρικῆς ἑρμηνείας τοῦ πρωτείου, ὁ Πάπας περιεβλήθη ἐντελῶς ἀπαράδεκτα προνόμια, χωρίς τήν συγκατάθεσι τῶν λοιπῶν Ἐκκλησιῶν τῆς ἀρχαίας πενταρχίας καί μᾶλλον εἰς ἀνατροπήν τῆς κανονικῆς (συνοδικῶς βεβαιωμένης) τάξεως τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας. Ὡρισμένα ἀπό αὐτά, τά ὁποῖα διεξοδικῶς, μέ πολλή δύναμι λόγου καί μέ ἱκανή θεολογική κατοχύρωσι ἔχουν ἐλεγχθῆ ἀπό Ὀρθοδόξου πλευρᾶς (ἐμεῖς παραπέμπουμε ἐνδεικτικῶς στούςἀοιδίμους πατριάρχας <b>Δοσίθεο Ἱεροσολύμων</b> καί <b>Μελέτιο Ἀλεξανδρείας τόν Πηγᾶ</b>), εἶναι τά ἀκόλουθα :</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">1. Τό πρωτεῖον ἐξουσίας, ἐπειδή δῆθεν ὁ ἀπόστολος Πέτρος ἦταν ἡ κεφαλή τοῦ κολλεγίου τῶν Ἀποστόλων καί εἶχε ἐπ’ αὐτῶν πρωτεῖον ἐξουσίας<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[7]</span></span></span>.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">2. Τό Ἀλάθητον τοῦ Πάπα<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[8]</span></span></span>.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">3. Τό νά εἶναι ὁ Πάπας ὑπεράνω τῶν συνόδων<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[9]</span></span></span>.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">4. Τό νά ὑπερέχῃ ὁ Ρώμης τῶν λοιπῶν Πατριαρχῶν<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[10]</span></span></span>.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">5. Τό νά εἶναι ὁ θρόνος τῆς Ρώμης κριτής πάντων καί νά μή ὑπόκειται εἰς τήν κρίσιν οὐδενός<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[11]</span></span></span>.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">6. Τό νά ἔχῃ ὁ θρόνος τῆς Ρώμης τό ἔκκλητον ἐπί τῆς καθόλου Ἐκκλησίας<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[12]</span></span></span>.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">7. Τό νά θεωρῆται ὁ Πάπας ἐπίσκοπος τῆς Καθολικῆς (δηλ. τῆς ἀνά τήν οἰκουμένην) Ἐκκλησίας<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[13]</span></span></span>. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι ὁ Πάπας μέχρι σήμερα ὑπογράφει (αὐτός μόνος!) : Ἐπίσκοπος τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">8. Τό νά εἶναι ὁ <b>Πάπας ἡ καθολική κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας μέ ἀποστολή διακονίας</b>. Αὐτό εἶναι ἕνα σημεῖο, στό ὁποῖο ἐπενδύει ἡ ρωμαιοκαθολική πλευρά καί σήμερα, ἄν θυμηθοῦμε τήν περίφημη ἔκφρασι ὅτι ὁ <b>Πάπας εἶναι «δοῦλος τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ»!</b>Τό «Κείμενο τῆς Ραβέννας» ὁμιλεῖ γιά πρωτεῖο διακονίας τοῦ Πάπα τῆς Ρώμης καί γι’ αὐτό χρειάζεται ἰδιαίτερη προσοχή. Ὁ προσφάτως καταταγείς στό Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ἱερώτατος <b>Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Μελέτιος ὁ Πηγᾶς,</b> γράφει μεταξύ ἄλλων ἐπ’ αὐτοῦ :</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <i><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">«Ἀλλά, λέγουν, πρέπει κάποιος ἀπό τούς ἐπισκόπους καί μεταξύ τῶν ἐπισκόπων νά ὑπερέχῃ. Μάλιστα αὐτόν τόν ὀνομάζουν διακονική κεφαλή ... Ἀλλά ὅλων αὐτῶν τῶν ἐπισκόπων μόνον ὁ Χριστός εἶναι ἡ ἀρχή καί ἡ κεφαλή ... Αὐτοί [σ.σ. οἱ Λατῖνοι] παραχωροῦν στήν διακονική αὐτή κεφαλή ἀπεριόριστη ἐξουσία καί ἐπί τῆς πίστεως καί ἐπί τῆς Ἐκκλησίας ... Ἐνῶ δείχνουν ἕνα προσωπεῖο διακονικῆς κεφαλῆς, συμπεριφέρονται μέ μία τυραννία πιό αὐταρχική ἀπό κάθε αὐταρχική ἐξουσία»<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">[14]</span></b></span></span></span></i><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">.</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἀπό τά ἀνωτέρω γίνεται κατανοητό ὅτι ἡ συμφωνία τῆς Ραβέννας περί συνοδικότητος καί αὐθεντίας δέν πληροῖ τά Ὀρθόδοξα ἐκκλησιολογικά κριτήρια, ὥστε νά ἀποτελέσῃ ἀσφαλῆ βάσιν περαιτέρω συζητήσεως περί τοῦ παπικοῦ πρωτείου. Ἐν τούτοις, ἄν ἀκολουθήσῃ συζήτησις περί τοῦ πῶς ἑρμηνεύθηκε τό παπικό Πρωτεῖο κατά τήν δευτέρα χιλιετία καί ἀπό τίς Α’ καί Β’ Βατικάνειες Συνόδους, αὐτή ὀφείλει νά γίνῃ ἐκ μέρους τῶν Ὀρθοδόξων ἀντιπροσώπων μέ γνώμονα τήν Ὀρθοδοξία τῶν Ἁγίων Πατέρων καί ὄχι τήν συμβιβαστική νοοτροπία τῶν καιρῶν ἤ τήν ἡγεμονική διάθεσι τοῦ Βατικανοῦ. Ἡ ἀναγνώρισις κάποιου ἀπό τά ἀνωτέρω ‘‘προνόμια’’ τοῦ Πάπα ἤ ἡ συμφωνία σέ κάποιο παρόμοιο, πού ἀντίκειται στήν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησιολογία, ἀναμφίβολα σημαίνει οὐνιτική ἕνωσι, μέ τήν ὁποία δέν θά συμφωνήσουμε. Καί τοῦτο ἐπειδή ὀφείλουμε νά διαφυλάξουμε τόν ἑαυτό μας καί τόν Ὀρθόδοξο λαό ἀπό ἕνα σύγχρονης μορφῆς ἐξουνιτισμό, πού πέραν τῶν ἄλλων συνεπειῶν εἶναι διακινδύνευσις τῆς αἰωνίου σωτηρίας μας. Καί ἐπειδή ὀφείλουμε παραλλήλως νά βοηθήσουμε, ἄν εἶναι δυνατόν, καί τούς <i>«ἄρχοντας τῆς δυτικῆς Ἐκκλησίας, νά ἔλθωσιν εἰς αἴσθησιν»,</i> ὅπως ἔλεγε ὁ ἀοίδιμος πατριάρχης <b>Ἱεροσολύμων Χρύσανθος</b>, καί νά ἀποβάλουν τόν παπισμό τους ἐπί σωτηρίᾳ τῶν ἰδίων καί τοῦ λαοῦ των, ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ τήν Ὀρθοδοξία».</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <b><u><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ο ΕΛΛΟΓΙΜΩΤΑΤΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ                                                                   ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ Α.Π.Θ. κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗΣ</span></u></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Στό ἵδιο ἀκριβῶς πνεῦμα κινεῖται καί ὁ ἐλλογιμώτατος καθηγητής τοῦ τομέα Δογματικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. κ. <b>Δημήτριος Τσελεγγίδης</b>, ὁ ὁποῖος στό κείμενό του μέ θέμα </span><i><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">«</span></i><b><i><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ὀρθόδοξοι προβληματισμοί μέ ἀφορμή τό κείμενο τῆς Ραβέννας»<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[15]</span></b></span></span>,</span></i></b><b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span></b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">σημειώνει τα ἐξῆς :</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">«Ὡς πρός τόν Θεολογικό Διάλογο Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν, θά πρέπει νά ὑπενθυμίσουμε ὅτι ἀποσκοπεῖ ἐπισήμως στήν ἐκκλησιαστική ἕνωσή μας. Ἡ ἕνωση αὐτή δηλαδή οὐσιαστικά δέν ἔχει γίνει ἀκόμα. Τό συγκεκριμένο, ὅμως, Κείμενο τῆς Ραβέννας δίνει μᾶλλον τήν ἐντύπωση ὅτι ἡ ἕνωση ὑπάρχει, καί τώρα πρέπει νά διευθετηθοῦν κάποια ἐπιμέρους προβλήματα, πού προέκυψαν μέσα σ' αὐτήν τήν ἕνωση.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Σύμφωνα μέ τήν πατερική θεώρηση, θεμελιώδης προϋπόθεση γιά τήν πραγματική ἕνωσή μας μέ τούς ἑτεροδόξους Ρωμαιοκαθολικούς, ὅπως ἄλλωστε καί γιά τήν μεταξύ μας ἑνότητα ὡς ὀρθοδόξων πιστῶν, εἶναι ἡ συμφωνία τῆς πίστεώς μας στήν ἀποκαλυφθεῖσα ἀλήθεια<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[16]</span></span></span>.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο Παλαμά, οἱ Ρωμαιοκαθολικοί δέν πληροῦν τίς παραπάνω θεολογικές προϋποθέσεις. Ἀλλά καί μέχρι σήμερα, τίποτε οὐσιαστικά δέν ἄλλαξε πρός τό καλύτερο, μᾶλλον προστέθηκαν ἐκ μέρους τους καί ἄλλες μεγάλες δογματικές ἀποκλίσεις, πού δυσχεραίνουν ἀκόμη περισσότερο τίς μεταξύ μας σχέσεις.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Στήν προκειμένη περίπτωση τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, πάντως, ὁ κορυφαῖος θεολόγος τοῦ ΙΔ΄  αἰώνα εἶναι θεολογικά ρηξικέλευθος καί κατεξοχήν προσανατολιστικός. Ἑστιάζοντας ὁ ἴδιος στήν ταυτότητα τῆς πίστεως κυρίως, ὑποστηρίζει ξεκάθαρα ὅτι θεολογικός διάλογος μέ τούς Ρωμαιοκαθολικούς μπορεῖ νά γίνει μόνο μετά τήν ἀφαίρεση τοῦ κακῶς προστεθέντος στό Σύμβολο τῆς Πίστεως Filioque<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[17]</span></span></span>.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἡ θέση αὐτή τοῦ ἁγίου Γρηγορίου, πού ἔχει σαφῶς ἐκκλησιολογικές προϋποθέσεις, στίς ὁποῖες θά ἀναφερθοῦμε στό σχολιασμό τῆς παραγράφου 1 τοῦ Κειμένου, φαίνεται ἐκ πρώτης ὄψεως ὡς ἀκραία καί μή ρεαλιστική, ἐνῶ οὐσιαστικά εἶναι βιβλική<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[18]</span></span></span>καί πατερική. Ἀποτελεῖ σαφῆ πατερική θέση ὅτι δέν μπορεῖ νά προηγεῖται ἡ ἐξέταση κάποιου ἄλλου πράγματος πρίν ἀπό ἐκείνη τήν ἐξέταση, πού ἀφορᾶ ἄμεσα τήν πίστη. Πρέπει δηλαδή νά προηγηθεῖ ἡ ἄρση κάθε διαφωνίας ὡς πρός τήν πίστη καί τότε μόνο νά ἀκολουθήσει ἡ ὁποιαδήποτε ἔρευνα γιά τά ἄλλα πράγματα. Αὐτά ἀκριβῶς ὑποστηρίζει ὁ <b>Μέγας Ἀθανάσιος</b> θεμελιώνοντας τή θέση του αὐτή στόν ἴδιο τό Χριστό, ὁ ὁποῖος θεράπευε τούς πάσχοντες μόνο μετά τήν ὁμολογία τῆς πίστεώς τους πρός Αὐτόν. Ἀλλά, καί σέ καμία περίπτωση δέν ἐπιτρέπει ὁ Μέγας Ἀθανάσιος τήν συναρίθμηση ἐν συνόδω Ὀρθοδόξων καί ἑτεροδόξων<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[19]</span></span></span>.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <b><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ΤΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">1. Στήν πρώτη παράγραφο τῆς Εἰσαγωγῆς τοῦ κοινοῦ Κειμένου γίνεται ἀναφορά στήν <b>Ἀρχιερατική προσευχή τοῦ Χριστοῦ,</b>προκειμένου νά θεμελιωθεῖ βιβλικῶς ἡ ἐπιδιωκόμενη ἑνότητα μεταξύ τῶν δύο μερῶν. Ἡ ἀναφορά, ὅμως, αὐτή εἶναι ἀτυχῶς πολύ ἐλλιπής, μέ ἀποτέλεσμα νά δημιουργεῖ τεράστια σύγχυση καί ἐσφαλμένες θεολογικά ἐντυπώσεις στούς ἀναγνῶστες.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Συγκεκριμένα, στό κοινό Κείμενο παρατίθεται ἐπιλεκτικά μόνον ὁ στίχος 21 τῆς Ἀρχιερατικῆς προσευχῆς, ὅπου ὁ Χριστός ἀπευθυνόμενος στόν Θεό Πατέρα λέει :<i> «ἵνα πάντες ἕν ὦσι, καθώς σύ, Πάτερ, ἐν ἐμοί καγῶ ἐν σοι, ἵνα καί αὐτοί ἐν ἡμῖν ἕν ὦσιν, ἵνα ὁ κόσμος πιστεύση ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας»<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[20]</span></b></span></span>.</i>Ἡ ἄμεση συνέχεια, ὅμως, τοῦ χωρίου, πού παρέχεται στόν ἑπόμενο στίχο 22, ἀποτελεῖ τό νοηματικό «κλειδί» γιά τήν ὀρθή κατανόηση τῆς Ἀρχιερατικῆς προσευχῆς, ἐπειδή στό στίχο 22 γίνονται ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό γνωστές πλέον σέ μᾶς οἱ θεολογικές - ἁγιοπνευματικές προϋποθέσεις γιά τή ζητούμενη ἑνότητα. Ὁ στίχος 22 ἔχει ὡς ἑξῆς : <i>«καγώ τήν δόξαν, ἥν δέδωκάς μοι, δέδωκα αὐτοῖς, ἵνα ὦσιν ἕν, καθώς ἡμεῖς ἕν»<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><b><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[21]</span></b></span></span>.</i>Ἐδῶ εἶναι φανερό ὅτι οἱ προϋποθέσεις, πού τίθενται βιβλικῶς ἀπό τόν Θεό Λόγο, εἶναι ἡ κοινή καί ἀΐδιος δόξα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Μέ ἄλλα λόγια, ἡ ἑνότητα τοῦ κτιστοῦ ἀνθρώπου μέ τόν ἄκτιστο Θεό πραγματοποιεῖται μόνον μέ τήν ἄκτιστη θεοποιό ἐνέργεια καί δόξα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ἀλλά, αὐτή ἡ θεοποιός δόξα παρέχεται διά τοῦ Χριστοῦ ἐν Ἁγίω Πνεύματι ἀποκλειστικά καί μόνον στό μυστηριακό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τήν Ἐκκλησία.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ὅταν, ὅμως, συμβαίνει οἱ Ρωμαιοκαθολικοί νά ἀπορρίπτουν δογματικῶς τόν <b>ἄκτιστο χαρακτήρα τῆς θεοποιοῦ Χάριτος</b>, τότε ὁποιαδήποτε ἑνότητα καί ἄν πραγματοποιοῦμε μαζί τους εἶναι καί παραμένει μόνο σέ ἀνθρώπινο καί κτιστό ἐπίπεδο. Ὅπως γνωρίζουμε ἀπό τόν θεολόγο τῆς θεοπτίας, ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμά, οἱ Ρωμαιοκαθολικοί κάνουν σύγχυση Θεολογίας καί Οἰκονομίας στόν Τριαδικό Θεό, ὁρατός καρπός τῆς ὁποίας εἶναι τό <b>Filioque.</b> Συγκεκριμένα, ἀποκλείοντας τήν ἐμπειρία τῆς ἄκτιστης θείας Χάριτος καί τῆς θεοποιοῦ ἄκτιστης δόξας, ἀρνοῦνται οὐσιαστικά τήν κοινωνία κτιστοῦ καί ἀκτίστου, ἀρνοῦνται δηλαδή τό μυστήριο τῆς πραγματικῆς κοινωνίας Θεοῦ καί ἀνθρώπου<span class="MsoFootnoteReference"><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">[22]</span></span></span>ὡς ἐκκλησιαστικό γεγονός. Ἀρνοῦνται στήν πράξη τήν ἴδια τήν ἔννοια τῆς Ἐκκλησίας. Ὅλα τά παραπάνω συνδέονται ἄρρηκτα μέ τό Filioque, γιά τήν ἀποδοχή τοῦ ὁποίου εἰδικότερα συγχέουν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί τά ὑποστατικά μέ τά φυσικά προσόντα τοῦ Θεοῦ καί εἰδικότερα συγχέουν τήν ἀΐδια ἐκπόρευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὡς θείου Προσώπου, μέ τή φανέρωση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὡς κοινῆς ἄκτιστης ἐνέργειας τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Σύμφωνα, ὅμως, μέ τήν ὀρθόδοξη δογματική διδασκαλία καί τήν ἁγιοπνευματική ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας μας, αὐτή ἀκριβῶς ἡ ἔκφανση, ὡς Οἰκονομία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού φανερώνεται καί λειτουργεῖ ἐκ Πατρός δι' Υἱοῦ ἐν Ἁγίω Πνεύματι, εἶναι ἐκείνη πού μᾶς ἑνοποιεῖ ἀκτίστως μέ τόν Τριαδικό Θεό.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κατά συνέπεια, ἐνόσω δέν γίνεται δεκτή ἡ <b>περί ἀκτίστου Χάριτος θεολογία</b>, πράγμα πού ἐκφράζεται θεσμικά καί μέ τό Filioque, δέν εἶναι ἐφικτή καμιά οὐσιαστική, θεολογική, ἐκκλησιολογική καί ἁγιοπνευματική ἑνότητα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καί τοῦ Ρωμαιοκαθολικισμοῦ. Οὐσιαστικά δηλαδή δέν ὑπάρχουν οἱ θεολογικές καί ἐκκλησιολογικές προϋποθέσεις, <i>«ὥστε νά ἀνταποκριθῶμεν ἀπό κοινοῦ ἐν ὑπακοῆ εἰς αὐτήν τήν προσευχήν τοῦ Ἰησοῦ»</i>, ὅπως θέλουν τά μέλη τῆς Μικτῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς γιά τόν Θεολογικό Διάλογο Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">2. Στίς ἑπόμενες παραγράφους 2 καί 3 γίνεται ἀναφορά στά κοινά Κείμενα τῆς Μικτῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς ἀπό τό 1980 καί ἑξῆς, τά ὁποία ἐσφαλμένως ἀφήνεται νά ἐννοηθεῖ ὅτι εἶναι πλήρως ἀποδεκτά ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Τοῦτο βεβαίως δέν ἀληθεύει, ἐπειδή, ὡς γνωστόν, ὑπῆρξε σέ κάποιο τουλάχιστον ὀξεία κριτική ἀπό ὁρισμένες τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Ἄλλωστε, ἀπ' ὅσο γνωρίζουμε, δέν τοποθετήθηκαν ἐπισήμως στά κοινά αὐτά Κείμενα οἱ τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Ἐπειδή τό σύστημα διοικήσεως τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας εἶναι συνοδικό, καί ἐπειδή γιά τά παραπάνω Κείμενα δέν ἐλήφθησαν συνοδικές ἀποφάσεις τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, δέν πρέπει νά  προβάλλονται τά ἐν λόγω Κείμενα ὡς ἐκφράζοντα ὁπωσδήποτε καί τήν πίστη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Στό Κείμενο τῆς Ραβέννας φαίνεται νά γίνεται ἡ λήψη τοῦ ζητουμένου.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἐκεῖνο, τό ὁποῖο εἶναι σοβαρότατο ἀπό δογματικῆς ἀπόψεως στίς δύο αὐτές παραγράφους καί τό ὁποῖο διαπερνᾶ ἀξονικά ὅλο τό Κείμενο τῆς Ραβέννας εἶναι ὅτι παρέχεται σαφῶς ἡ ἐντύπωση στόν ἀναγνώστη, πώς ὑπάρχει <b>Μία ἀόριστη, ἀλλά ὑπερκείμενη ὅλων τῶν ἐπί μέρους Ἐκκλησιῶν, Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ.</b>Αὐτό, ὅμως, κατανοεῖται μᾶλλον προτεσταντικῶς. Στήν περίπτωση αὐτή φαίνεται νά ἀπορρίπτεται ἡ ὕπαρξη τῆς Μίας ἀδιαίρετης Ἐκκλησίας σέ θεσμικό ἐπίπεδο. Ὅμως, παράλληλα γίνεται σαφές ὅτι μέ τήν ὑπερκείμενη Μία Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ, πού ἐκτείνεται σ' ὁλόκληρο τόν κόσμο (Κείμενο τοῦ Μονάχου 1982), κοινωνοῦν ὅλες οἱ κατά τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, καθώς καί οἱ ἑτερόδοξοι Ρωμαιοκαθολικοί, ὡς νά μήν ὑφίσταται καμία δογματικοῦ χαρακτήρα διαφοροποίηση μεταξύ μας ὡς πρός τήν πίστη, τή δομή καί τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Ἐδῶ εἶναι ἐμφανής μία ἰδιότυπη ἀποδοχή ἐξ ἀμφοτέρων τῶν διαλεγόμενων μερῶν τῆς προτεσταντικῆς <b>θεωρίας τῶν κλάδων</b>(Branch Theory).</span></div> <br /> <br /> <div> <br clear="all" /> <hr align="left" size="1" width="33%" /> <br /> <div id="ftn1"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[1]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> ΠΑΠΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΥΛΟΣ ΙΙ, <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἐγκύκλιος Ἐπιστολή ΙΝΑ ΠΑΝΤΕΣ ΕΝ ΩΣΙΝ (UT UNUM SINT) γιά τό οἰκουμενικό καθῆκον, ἔκδ. Βατικανοῦ, σσ. 106, 114.</span></span></div> </div> <div id="ftn2"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[2]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> ΟΣΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ<span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">, <i>Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί Οἰκουμενισμός,</i> ἔκδ. Ὀρθόδοξος Κυψέλη, Θεσ/κη 1974, σ. 224.</span></span></div> </div> <div id="ftn3"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[3]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">ΔΟΣΙΘΕΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, <i>Δωδεκάβιβλος</i>, ἔκδ. Ρηγόπουλος, Θεσ/κη 1982.</span></span></div> </div> <div id="ftn4"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[4]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἔνθ’ ἀνωτ., σ. 14.</span></span></div> </div> <div id="ftn5"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[5]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἔνθ’ ἀνωτ., σσ. 13, 14.</span></span></div> </div> <div id="ftn6"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[6]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Βλ. π.χ. τήν ἀμφίλογη διατύπωσι : «Ἡ σημαντική ἐξέλιξις [στήν Ραβέννα] εἶναι ὅτι γιά πρώτη φορά οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες εἶπαν : ναί, αὐτό τό παγκόσμιο ἐπίπεδο τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχει, καί ἐπίσης ὅτι στό παγκόσμιο ἐπίπεδο ὑπάρχει συνοδικότης καί αὐθεντία. Αὐτό σημαίνει ὅτι ὑπάρχει ἐπίσης ἕνα Πρωτεῖο. Σύμφωνα μέ τήν πρακτική τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας, ὁ πρῶτος ἐπίσκοπος εἶναι ὁ ἐπίσκοπος Ρώμης» (Βάλτερ Κάσπερ, VIS 15/11/2007). Βλ. ἐπίσης The Times, 16/11/2007.</span></span></div> </div> <div id="ftn7"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[7]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">ΔΟΣΙΘΕΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, <i>Δωδεκάβιβλος</i>, ἔνθ’ ἀνωτ., σσ. 65-66, 72.</span></span></div> </div> <div id="ftn8"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[8]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἔνθ’ ἀνωτ., σ. 519.</span></span></div> </div> <div id="ftn9"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[9]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἔνθ’ ἀνωτ., σσ. 279, 343 , 132-133.</span></span></div> </div> <div id="ftn10"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[10]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἔνθ’ ἀνωτ., σ. 301.</span></div> </div> <div id="ftn11"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[11]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἔνθ’ ἀνωτ., σσ. 188-190, 191, 346.</span></span></div> </div> <div id="ftn12"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[12]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἔνθ’ ἀνωτ., σσ. 338, 343.</span></span></div> </div> <div id="ftn13"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[13]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">Ἔνθ’ ἀνωτ., σσ. 149-150.</span></span></div> </div> <div id="ftn14"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[14]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <span style="border-bottom: windowtext 1pt; border-left: windowtext 1pt; border-right: windowtext 1pt; border-top: windowtext 1pt; padding-bottom: 0cm; padding-left: 0cm; padding-right: 0cm; padding-top: 0cm;">ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΠΗΓΑΣ, «Κατά τῆς ἀρχῆς τοῦ Πάπα», ἐν ΔΟΣΙΘΕΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, <i>Τόμος Χαρᾶς</i>, ἔκδ. Ρηγόπουλος, Θεσ/κη 1985, σσ. 493-497 (ἡ μετάφρασις ἰδική μας).</span></span></div> </div> <div id="ftn15"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[15]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗΣ, «Ὀρθόδοξοι προβληματισμοί μέ ἀφορμή τό κείμενο τῆς Ραβέννας», <i>Ἐν Συνειδήσει. Οἰκουμενισμός. Ἱστορική καί κριτική προσέγγιση,</i> ἔκδ. Ἱ. Μ. Μ. Μετεώρου, Ἅγια Μετέωρα, Ἰούνιος 2009, σσ. 100-111, http://paterikiorthodoxia.pblogs.gr/2009/06/orthodoxoi-problhmatismoi-me-aformh-to-keimeno-ths-rabennas.html.</span></div> </div> <div id="ftn16"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[16]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Ἡ συμφωνία τῆς πίστεως ἐδῶ δέν θά πρέπει νά νοηθεῖ ὡς τυπική ἁπλῶς ἀποδοχή τῆς ἀποκαλυφθείσας ἀλήθειας, ἀλλά θά πρέπει νά νοηθεῖ καί δυναμικά, ὡς ἐνεργός μετοχή ὅλων μας στήν ἄκτιστη θεία δόξα, ἐδῶ καί τώρα. Αὐτή, ὅμως, ἡ ἐνεργός μετοχή στήν ἄκτιστη θεία Χάρη καί δόξα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ προϋποθέτει ὁπωσδήποτε ὄχι μόνο τήν ἀπόλυτη ταυτότητα τῆς ὀρθῆς πίστεως, ἀλλά καί τά θεουργά μυστήρια, μαζί μέ τήν ἔμπονη ἀγαπητική τήρηση τῶν ἐντολῶν.</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> </div> <div id="ftn17"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[17]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Βλ. <i>Περί τῆς ἐκπoρεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, Λόγος Α ',</i> 4, 27-31, Π. Χρήστου, τ. Α ' , σ. 31 : «Ἤν οὔν ἄρα τῶν δικαιoτάτων μηδέ λόγον ἀξιοῦν ὑμᾶς, εἰ μή τοῦ προστιθέναι τῷ ἱερῶ συμβόλω παύσησθε, τῆς δέ παρ' ὑμῶν προσθήκης παρ' ὑμῶν ἐκβεβλημένης πρότερον, ἔπειτα ζητεῖν, εἰ καί ἐκ τοῦ υἱοῦ ἤ οὐχί καί ἐκ τοῦ υἱοῦ τό πνεῦμα τό ἅγιον, καί τό ἀναφέν τοῖς θεοφόροις συνδοκοῦν κυροῦν».</span></div> </div> <div id="ftn18"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[18]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Εἶναι σαφές ἀπό τήν Ἁγία Γραφή ὅτι πρίν τήν ἀποδοχή τῆς πίστεως τῆς 'Ἐκκλησίας ἀπό τούς ἐτεροδόξoυς ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μιλᾶ ὄχι γιά θεολογικό διάλογο, ἀλλά γιά παραίνεση καί νουθεσία μέ σαφεῖς περιoρισμoύς (ἕως δύο φορές). Βλ. Τίτ. 3,10 : «αἱρετικόν ἄνθρωπον μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτού, ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος ὧν αὐτοκατάκριτος». Ἐδῶ πρόκειται γιά συμβουλή μέ εὐσπλαχνικό, παρηγορητικό, ἐνθαρρυντικό καί ταπεινό τρόπο, χωρίς φανατισμό καί μισαλλοδοξία, γιά τήν ἐπάνοδο στήν βιούμενη ἐν Ἁγίω Πνεύματι ἐκκλησιαστική ἀλήθεια, στήν πίστη τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας.</span></div> </div> <div id="ftn19"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[19]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Βλ. </span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Μ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, </span><i><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Περί τῶν γεγενημένων παρ' Ἀρειανῶν 36, </span></i><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Β.Ε.Π. 31, 260-261 : «Οὐ γάρ οἶον τε συνόδω συναριθμηθῆναι τούς περί πίστιν ἀσεβοῦντας, oυδέ προκρίνεσθαι πράγματος ἐξέτασιν τῆς περί πίστεως ἐξετάσεως. Χρή γάρ πρῶτον πάσαν περί τῆς πίστεως διαφωνίαν ἐκκόπτεσθαι καί τότε τήν περί τῶν πραγμάτων ἔρευναν πoιεῖσθαι. Καί γάρ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός οὐ πρότερον ἐθεράπευσε τούς πάσχοντας, πρίν ἄν δείξωσι καί εἴπωσιν ὁποίαν πίστιν εἶχον εἰς αὐτόν. Ταῦτα παρά τῶν Πατέρων ἐμάθομεν…». Ὁ Χριστός δηλαδή καί ἡ Ἐκκλησία Τοῦ ἐνεργοῦν θεραπευτικά μόνο μέ τήν προϋπόθεση τῆς ὀρθῆς καί θερμῆς πίστεως. Πρβλ. Μάρκ, 9, 23-25.</span></div> </div> <div id="ftn20"> <div class="MsoNormal"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[20]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Ἰω. 17, 21.</span></div> </div> <div id="ftn21"> <div class="MsoNormal"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[21]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Ἰω. 17, 22, πρβλ. 24.</span></div> </div> <div id="ftn22"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">[22]</span></span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Ἡ ἄποψη ὅτι δέν ὑπάρχει πραγματική κοινωνία Θεοῦ καί ἀνθρώπου, κατά τόν ἅγιο Συμεών τόν Νέο Θεολόγο, «πάσαν ἀνατρέπει τοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χ ριστοῦ τήν οἰκονομίαν καί φανερῶς ἀπαρνεῖται τήν ἀνακαίνιοιν τῆς φθαρείσης εἰκόνος» (Κατηχήσεις 32, 49-58, SC τ. 113, σ. 242).</span><span style="font-family: 'Segoe UI','sans-serif'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div> </div> </div> </div> </div> </div>

Πρωτοπρ. Άγγελος Αγγελακόπουλος, Ο εγκωμιαστής του «πρωτείου του πάπα» και του «κειμένου της Ραβέννας» Σεβ. Μητρ. Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος (B΄)

Εν Πειραιεί 1 1 -01-2014 Ο ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ «ΠΡΩΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΠΑ» ΚΑΙ ΤΟΥ «ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΡΑΒΕΝΝΑΣ» ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟ...

Read more »

ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ (ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ 1983)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtEu4wK-AfGy7bhyNFiY9DrCw2VPhrsBI5i3yFG6zIp3dQfPc0uh7JJD4yXJCmQpAnZtvV2m3Lv1xV4ebdEenuAnXJQ0ACrFpC7H9m69URakzX_zMgSihjy3wErRgPGZEAd5T0rtJmiJvN/s1600/2014-01-04+16_07_43-57746623-o-agioritis-18.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtEu4wK-AfGy7bhyNFiY9DrCw2VPhrsBI5i3yFG6zIp3dQfPc0uh7JJD4yXJCmQpAnZtvV2m3Lv1xV4ebdEenuAnXJQ0ACrFpC7H9m69URakzX_zMgSihjy3wErRgPGZEAd5T0rtJmiJvN/s640/2014-01-04+16_07_43-57746623-o-agioritis-18.png" width="512" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWq5wrwenxlGR5YUFqhOm56niePdGIuIXgcoTPaS8h6a7o841e9Xqx0dEB9Ux5e_qsR9zO8sZDodNAWfj-qURqdOWQ09wfhH7pGI2cAijgF-0j31X7VBwommnmwLhE0n1nVSCX_eTChFlm/s1600/2014-01-04+16_06_54-cFosSpeed+v6.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="504" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWq5wrwenxlGR5YUFqhOm56niePdGIuIXgcoTPaS8h6a7o841e9Xqx0dEB9Ux5e_qsR9zO8sZDodNAWfj-qURqdOWQ09wfhH7pGI2cAijgF-0j31X7VBwommnmwLhE0n1nVSCX_eTChFlm/s640/2014-01-04+16_06_54-cFosSpeed+v6.png" width="640" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjinsOH1G1POLkqxVIakpkjzuIR-i-vdS3dn9jA0m-p-S84y6ZQgA4pAjIqq23qBT9LKGp457736iYYf7dPPA6KjLROwI7MRw51uqlB8FdBHe4EWVE-ZkMEHSPBCu3i0A_6qQpZyd-plBra/s1600/1.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjinsOH1G1POLkqxVIakpkjzuIR-i-vdS3dn9jA0m-p-S84y6ZQgA4pAjIqq23qBT9LKGp457736iYYf7dPPA6KjLROwI7MRw51uqlB8FdBHe4EWVE-ZkMEHSPBCu3i0A_6qQpZyd-plBra/s640/1.png" width="574" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3Q5sqs6M08V_m754BcVBeHjrnxNhhJ3eNtk2lgQYyMzgmhCwm6hXQpUBAjUlfZmFgdMDdp4Yuq3JNapR46EZHNYPyXPcCQkC7bfoBlYd0l-qBGbYQc2z5meDd0j9oCFOH_pT9wtc9R5TH/s1600/2.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3Q5sqs6M08V_m754BcVBeHjrnxNhhJ3eNtk2lgQYyMzgmhCwm6hXQpUBAjUlfZmFgdMDdp4Yuq3JNapR46EZHNYPyXPcCQkC7bfoBlYd0l-qBGbYQc2z5meDd0j9oCFOH_pT9wtc9R5TH/s640/2.png" width="520" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEib8gmCfVhciKFJ5ROBzB1FPlP8sBtAK5bar15G8FKY6bfQ37YiEUCdfxePUwLxcH9b2qkiWpwh8X72BYZGO9YqHmfTbZY3vIJ67cJrGyurws-3-Q8OKOJkxEBE1WfguWU2IVxSGIfBZMcV/s1600/3.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEib8gmCfVhciKFJ5ROBzB1FPlP8sBtAK5bar15G8FKY6bfQ37YiEUCdfxePUwLxcH9b2qkiWpwh8X72BYZGO9YqHmfTbZY3vIJ67cJrGyurws-3-Q8OKOJkxEBE1WfguWU2IVxSGIfBZMcV/s640/3.png" width="488" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2Se7h-TQ03EaYE9Eyg5t4JpschrC-uzzAAY1ZItwn8n8qydzwXwIYCN3pY2GOv6avtwr90EyOOWNhek1f_aCh160lqO8taee-A798aXPMsVh3zjBx3YlrX6mec_-rUH8-LOPD9duOA4Jz/s1600/4.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2Se7h-TQ03EaYE9Eyg5t4JpschrC-uzzAAY1ZItwn8n8qydzwXwIYCN3pY2GOv6avtwr90EyOOWNhek1f_aCh160lqO8taee-A798aXPMsVh3zjBx3YlrX6mec_-rUH8-LOPD9duOA4Jz/s640/4.png" width="502" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1JEMGHJz3fEdTLHkrBzAf-3N67jhyz015CkAn9V9IWhTlfWt-j_UDvmRatRAqIoia8TWd2TuSK3LQdjlAvDT553Rxdc8o02zdT1rDQzAFud48FqKNaFL6KNw-WyLtQUOKVx7Md6_f6fEq/s1600/5.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1JEMGHJz3fEdTLHkrBzAf-3N67jhyz015CkAn9V9IWhTlfWt-j_UDvmRatRAqIoia8TWd2TuSK3LQdjlAvDT553Rxdc8o02zdT1rDQzAFud48FqKNaFL6KNw-WyLtQUOKVx7Md6_f6fEq/s640/5.png" width="494" /></a></div> <br /></div>

ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ (ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ 1983)

Read more »