ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

ΠΡΙΝ ΜΕ ΒΡΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ!

<p><span style="background-color: white;"> </span></p><p><span style="background-color: white;"><br /></span></p><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhlNV7mJiV2HHFyGx59TmCGqNE9OsYAKZaa3KnShCcivl0B7JUw-GZuyBt-RZ5aPgLZuaJQOggqhqxSrjsnMB5zOGA8c_lIc0tDWj1h6AD7Bl0tSl8HRLfn54y2ddMKwjohL6MmdrGMbzDszfQJAlZ75YcvFaL6n_XrxMktL8-_XIizGcE2SRgvfIAA=s940" imageanchor="1" style="color: #da1700; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="940" height="256" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhlNV7mJiV2HHFyGx59TmCGqNE9OsYAKZaa3KnShCcivl0B7JUw-GZuyBt-RZ5aPgLZuaJQOggqhqxSrjsnMB5zOGA8c_lIc0tDWj1h6AD7Bl0tSl8HRLfn54y2ddMKwjohL6MmdrGMbzDszfQJAlZ75YcvFaL6n_XrxMktL8-_XIizGcE2SRgvfIAA=w536-h256" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="536" /></a></span></div><p style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px;"></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;"><span style="font-family: Arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;">ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ</span></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Ἡμάρτηκα ὑπέρ πάντας ἀνθρώπους ὁ ἄθλιος, καί ἀμετανόητα ὡς Μανασσῆς ἐπλημμέλησα˙ τρόπους μετανοίας μοι ποίησον, Κύριε, πρίν με λύσῃ θάνατος</i>» (ωδή δ΄ Τριωδίου Πέμπτης της Τυρινής).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Αμάρτησα πιο πολύ από όλους τους ανθρώπους ο άθλιος και έπεσα χωρίς μετάνοια σε πλημμελήματα σαν τον Μανασσή. Γι’ αυτό, Κύριε, πριν με διαλύσει ο θάνατος κάνε με να ακολουθήσω τους δρόμους της μετάνοιας).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Είναι η κραυγή του γνησίως μετανοούντος, όπως την καταγράφει ο πράγματι γνήσιος εργάτης της μετανοίας άγιος Ιωσήφ ο υμνογράφος. Ποια τα στοιχεία της γνήσιας αυτής μετάνοιας; Η συναίσθηση πρώτον των αμαρτιών του. Ο πιστός αισθάνεται ότι βρίσκεται σε κατάσταση αθλιότητας. Όχι γιατί είναι φτωχός υλικά ή δεν έχει «πρόσωπο» στην κοινωνία - ένα είδος «Αθλίων» του Ουγκώ – αλλά γιατί δεν βλέπει τίποτε καλό στον εαυτό του: είναι φτωχός από πλευράς πνευματικής, τόσο που μοιάζει με τον βασιλιά των Ιουδαίων Μανασσή που διακρινόταν για την κακότητά του, τις αδικία του, την ειδωλολατρία του. Και μάλιστα φτάνει στο σημείο να κατατάσσει τον εαυτό του στον «πάτο» των αμαρτωλών. «Αμάρτησα πιο πολύ από όλους τους ανθρώπους»! Αλλά γι’ αυτό ακριβώς και επισημαίνεται εδώ η μεγάλη χαρισματική κατάσταση στην οποία ζει. Διότι για να δει κανείς τον εαυτό του αμαρτωλό και μάλιστα χειρότερο όλων απαιτείται ιδιαίτερος φωτισμός από τον Θεό, ένας φωτισμός που ανοίγει τα μάτια για να καταλάβει τα πραγματικά όρια της κτιστότητάς του. Αυτό δεν είπε και ο Κύριος; «Χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε». Από μόνος του ο άνθρωπος είναι ένα «τίποτε». Γιατί δεν μπορεί να κάνει οτιδήποτε καλό. Ο σύγχρονός μας όσιος Παΐσιος ο αγιορείτης το εξέφραζε, ως γνωστόν, με τον μοναδικό δικό του τρόπο: «Αυτό που έχω δικό μου είναι ό,τι κατεβάζει η…μύτη μου!» Άλλωστε ο Κύριος πάλι, αυτόν τον άνθρωπο πρώτα από όλους μακάρισε: αυτόν που αισθάνεται την πνευματική του φτώχεια. «<i>Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστιν η Βασιλεία των Ουρανών</i>». Είναι το πνευματικό ύψος του αποστόλου Παύλου, ο οποίος με πλήρη επίγνωση ομολογούσε: «Ο Χριστός ήλθε να σώσει τους αμαρτωλούς, πρώτος των οποίων είμαι εγώ». Οπότε, για την πίστη μας ο πνευματικός αγώνας εκεί είναι προσανατολισμένος: να φτάσουμε στην όραση του αληθινού εαυτού μας˙ να βλέπουμε τον άδη μας και τα μαύρα χάλια μας!<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Η παραπάνω χαρισματική κατάσταση της αληθινής θέασης του εαυτού μας ισχύει όμως, κι είναι το δεύτερο που επισημαίνει ο άγιος υμνογράφος, όταν συνυπάρχει με την ελπίδα στον Χριστό. Σ’ Αυτόν προστρέχει ο πιστός για να του δώσει τη μετάνοια. Γιατί η μετάνοια δεν είναι κτήμα δικό μας. Βιώνεται από εμάς όταν ο Κύριος δει την καλή μας διάθεση και μας την παρέχει ως δώρο. Όπως το ομολογούμε παρακλητικά διαρκώς στην Εκκλησία μας τις Σαρακοστές: «<i>Της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας, ζωοδότα</i>», άνοιξέ μου, ζωοδότη Κύριε, τις πύλες της μετάνοιας. Είναι καρπός συνέργειας Θεού και ανθρώπων η μετάνοια. Κι όχι μόνο τούτο. Ο σοφός υμνογράφος κάνει και δύο ακόμη σημαντικές παρατηρήσεις: η μετάνοια έχει πολλούς τρόπους – μπορεί κανείς να αλλάξει ζωή και να σχετιστεί με τον Κύριο από όποιον δρόμο είναι προσφορότερος προς εκείνον. Είτε λέγεται προσευχή ο δρόμος αυτός είτε πένθος και δάκρυα είτε στεναγμός βαθύς της ψυχής είτε καταβολή κόπου και ασκητικής προσπάθειας, όλα αυτά και πολλά άλλα συνιστούν δωρεές του Κυρίου στις ψυχές που τελικώς στρέφονται προς Αυτόν και ζητούν το έλεός Του. Κι ακόμη: σημειώνει ο άγιος Ιωσήφ το σπουδαιότερο όπλο του ανθρώπου για να προκληθεί στη μετάνοια˙ τη μνήμη του θανάτου. Πράγματι, η υπενθύμιση στον εαυτό μας ότι δεν είμαστε αιώνιοι στον κόσμο τούτο κι ότι έρχεται το τέλος το οποίο μάλιστα είναι άδηλο – μπορεί η κάθε ώρα και ημέρα μας να είναι και η ώρα κλήσεως φυγής μας από εδώ – δεν λειτουργεί για τον σοβαρά σκεπτόμενο και έχοντα λίγη πίστη άνθρωπο ως το όριο που τον κινητοποιεί να μετανοήσει, να δει τον εαυτό του και να πάρει τον δρόμο επιστροφής προς τον Κύριο; Κι είναι τούτο ό,τι σημαντικότερο για τη ζωή μας. Διότι ο Χριστός μας αυτό καθόρισε ως τρόπο ζωής με τον ερχομό Του: «Μετανοείτε. Γιατί έφτασε η Βασιλεία του Θεού». Τελικώς υπάρχουν πολλοί δρόμοι μετανοίας, πολλά μονοπάτια για να την περπατήσει κανείς, αλλά δεν παύει όμως να αποτελεί τον ένα δρόμο της αληθινής ζωής, τον μονόδρομο για τον κάθε πιστό.</span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="font-family: Arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2022/03/blog-post_3.html" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></span></p>

ΠΡΙΝ ΜΕ ΒΡΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ!

ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ « Ἡμάρτηκα ὑπέρ πάντας ἀνθρώπους ὁ ἄθλιος, καί ἀμετανόητα ὡς Μανασσῆς ἐπλημμέλησα˙ τρόπους μετανοίας μοι ποίησον, Κύριε...

ΠΟΙΑ ΝΗΣΤΕΙΑ ΜΙΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ!

<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEg37bggt4GtDNRJiSFk8B-qzFwI5WM3cTJzN42hOnOelA1PU48trkQFJSS6Icd9lTKzbEZ5gHXLWoHLLqG88uzI8lWUAOXNJBzCqw8OUdFI3O-OsZ59IQx8BQCnSDbCUw9ogdcpDtu6YnSDy4E6gdR50YOxv9S0DUDmDm-VIjWPjsGyLaQpNn-jz_a_=s600" imageanchor="1" style="background-color: white; color: #da1700; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="600" height="382" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEg37bggt4GtDNRJiSFk8B-qzFwI5WM3cTJzN42hOnOelA1PU48trkQFJSS6Icd9lTKzbEZ5gHXLWoHLLqG88uzI8lWUAOXNJBzCqw8OUdFI3O-OsZ59IQx8BQCnSDbCUw9ogdcpDtu6YnSDy4E6gdR50YOxv9S0DUDmDm-VIjWPjsGyLaQpNn-jz_a_=w509-h382" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="509" /></a></div><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Βρωμάτων νηστεύουσα ψυχή μου, καί παθῶν μή καθαρεύουσα, μάτην ἐπαγάλλῃ τῇ ἀτροφίᾳ∙ εἰ μή γάρ ἀφορμή σοι γένηται πρός διόρθωσιν, ὡς ψευδής μισεῖται παρά Θεοῦ, καί τοῖς κακίστοις δαίμοσιν ὁμοιοῦσαι, τοῖς μηδέποτε σιτουμένοις∙ μή οὖν ἁμαρτάνουσα, τήν νηστείαν ἀχρειώσῃς, ἀλλ’ ἀκίνητος, πρός ὁρμάς ἀτόπους μένε, δοκοῦσα παρεστάναι ἐσταυρωμένῳ τῷ Σωτῆρι, μᾶλλον δέ συσταυροῦσθαι, τῷ διά σέ σταυρωθέντι, ἐκβοῶσα πρός αὐτόν∙ Μνήσθητί μου Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου</i>» (Ἀπόστιχα τῶν Αἴνων, Ἰδιόμελον, ἦχος α΄).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Ψυχή μου, μέ τό νά νηστεύεις ἀπό φαγητά, ἀλλά νά μή καθαρίζεσαι ἀπό τά πάθη σου, μάταια χαίρεσαι πού δέν τρῶς. Διότι ἄν ἡ νηστεία δέν σοῦ γίνεται ἀφορμή γιά διόρθωσή σου, προκαλεῖ τήν ἀποστροφή τοῦ Θεοῦ ὡς ψεύτικη, κι ἐσύ γίνεσαι ὅμοιος μέ τούς δαίμονες, οἱ ὁποῖοι δέν σιτίζονται καθόλου. Μήν ἐξαχρειώσεις λοιπόν τή νηστεία μέ τίς ἁμαρτίες σου, ἀλλά μένε ἀκίνητος, χωρίς να στρέφεσαι πρός τίς ἄτοπες ὁρμές. (Κι αὐτό θά τό καταφέρεις) μέ τή σκέψη ὅτι βρίσκεσαι μπροστά στόν Ἐσταυρωμένο Σωτήρα Χριστό, ἤ μᾶλλον ὅτι εἶσαι σταυρωμένος μαζί μ’ Ἐκεῖνον πού σταυρώθηκε γιά σένα, φωνάζοντας δυνατά πρός Αὐτόν: Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Τό συγκεκριμένο τροπάριο εἶναι ἀπό τά πιό συγκλονιστικά ὅλου τοῦ Τριωδίου. Ὁ ὑμνογράφος μέ κρυστάλλινη διαύγεια καί ἀμεσότητα, μέ προφητική δύναμη πού θυμίζει τούς παλαιούς μεγάλους Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τονίζει τόν ἀληθινό χαρακτήρα τῆς νηστείας, ἡ ὁποία ὄχι μόνον δεν ἐξαντλεῖται στόν περιορισμό τῶν τροφῶν ἤ και στήν ἀποχή ἀπό αὐτές, ἀλλά γίνεται ἀποδεκτή ἀκριβῶς στόν βαθμό πού ὁδηγεῖ στή διόρθωση τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, ὡς ἀπομάκρυνση  καί κάθαρσή του ἀπό τά ψεκτά πάθη τοῦ ἐγωισμοῦ καί τῆς φιλαυτίας∙ πού θα πεῖ ὅτι, ἀφοῦ διορθώνει τον ἄνθρωπο, γίνεται τό μέσον γιά στροφή του πρός τόν Θεό, ἄρα πρός ἀπόκτηση περισσότερης ἀγάπης. Ἄν δέν κατανοηθεῖ ἔτσι ἡ νηστεία τοῦ πιστοῦ, τότε ἀφενός προκαλεῖ την ἀποστροφή τοῦ Θεοῦ ὡς ψεύτικη και φαρισαϊκή, ἀφετέρου ἐξομοιώνει τόν ἄνθρωπο μέ τούς ἴδιους τούς δαίμονες, ἀφοῦ κι ἐκεῖνοι ἀπέχουν ὁλιωσδόλου ἀπό φαγητά. Τί προτείνει λοιπόν ὁ ὑμνογράφος ὡς στόμα τῆς Ἐκκλησίας; Νά κρατάει ὁ πιστός τήν ἀληθινή νηστεία, ἀποφεύγοντας τίς ἁμαρτίες καί μένοντας σταθερός σ’ αὐτό πού ἔχει κληθεῖ ὡς μέλος Χριστοῦ: νά εἶναι πάντα ἐνώπιον τοῦ Ἐσταυρωμένου, πού σημαίνει νά βλέπει τόν ἑαυτό του συσταυρωμένο μέ Ἐκεῖνον. Στήν πνευματική αὐτή κατάσταση τό μόνο πού ἀπαιτεῖται εἶναι νά φωνάζει κι αὐτός σάν τόν ληστή πάνω στόν Σταυρό: «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθεις στή Βασιλεία Σου». Εἶναι περιττό βεβαίως νά σημειώσουμε ὅτι ὁ ὑμνογράφος, μολονότι μᾶς διδάσκει καί μᾶς καθοδηγεῖ, δέν γίνεται καθόλου ἀπόμακρος ἤ ἀποκρουστικός, γιατί ἀπευθύνεται πρωτίστως στόν ἑαυτό του καί τήν ψυχή του, ὁπότε ὁ λόγος του ἀποκτᾶ τή δραματική ἔνταση τοῦ πιστοῦ πού πάσχει κι ἀγωνίζεται κατά τῆς ἁμαρτίας καί τῶν διαστροφῶν της.</span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="font-family: Arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2022/03/blog-post_2.html" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></span></p><p><br /></p>

ΠΟΙΑ ΝΗΣΤΕΙΑ ΜΙΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ!

« Βρωμάτων νηστεύουσα ψυχή μου, καί παθῶν μή καθαρεύουσα, μάτην ἐπαγάλλῃ τῇ ἀτροφίᾳ∙ εἰ μή γάρ ἀφορμή σοι γένηται πρός διόρθωσιν, ὡς ψευδής ...

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (5ον ΜΕΡΟΣ)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjsU8D-zdrDnZU1a4aqQuiMxBLo8RHCDwhaMl8pod4-__deWdiSLl2D9T7nDQsNRvJwXj56MSaXKiBFqD4lCJEj8SfmZT2uzNcylazAHMWRV-TZsgyBrOT_WSacU7oJcALuu33wtvqgkQ97XQJYqDEuiSNCB10W7yIGNVfLLxUDEfXgUZZ0UWJkfg=s269" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="136" data-original-width="269" height="136" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjsU8D-zdrDnZU1a4aqQuiMxBLo8RHCDwhaMl8pod4-__deWdiSLl2D9T7nDQsNRvJwXj56MSaXKiBFqD4lCJEj8SfmZT2uzNcylazAHMWRV-TZsgyBrOT_WSacU7oJcALuu33wtvqgkQ97XQJYqDEuiSNCB10W7yIGNVfLLxUDEfXgUZZ0UWJkfg" width="269" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj7DGc2vuXS9N-nOAWM0GYpfH3iXtbg7NFjBIiu6QC7_ljXfZHJbnlC1uYB-tuvfQVsp4AGC3G4D69pI3s5aH21BOEP0q4oIXoOb29SBABQ6duS0nIb4wnfXWsn8t3o7wErleIAKvPTVOTwov52jQSUU6SbC3Brig5wiWBvCW0UoSXjBhuBKb57pw=s563" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="563" data-original-width="263" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj7DGc2vuXS9N-nOAWM0GYpfH3iXtbg7NFjBIiu6QC7_ljXfZHJbnlC1uYB-tuvfQVsp4AGC3G4D69pI3s5aH21BOEP0q4oIXoOb29SBABQ6duS0nIb4wnfXWsn8t3o7wErleIAKvPTVOTwov52jQSUU6SbC3Brig5wiWBvCW0UoSXjBhuBKb57pw=s16000" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><p></p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></u></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><div class="separator" style="background-color: white; clear: both;"><div class="separator" style="clear: both;"><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (1ον ΜΕΡΟΣ)</span></span></b></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (2ον ΜΕΡΟΣ)</span></span></b></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/3.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (3ον ΜΕΡΟΣ)</span></span></b></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/4.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (4ον ΜΕΡΟΣ)</b></span></a></div></div></div></div><p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /> <p></p>

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (5ον ΜΕΡΟΣ)

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (1ον ΜΕΡΟΣ) ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (2ον ΜΕΡΟΣ) ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (3ον ΜΕΡΟΣ) ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙ...

Οι μηχανισμοί αμύνης που προστατεύουν το εγώ

<p style="text-align: center;"><span style="color: black; font-family: times; font-size: medium;"><img border="0" data-original-height="390" data-original-width="570" height="219" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEh108esTfZH6THzh1j-DcNXGs5yQ7klUgyIp3joBkRv6y39k3DCOSFf22us7Tp-65VrgxiCNN1spmzpnbzPww0ccyN1YaRIDtFxKR0jdQAVE0UUV6M-2nyNKo4wTbUC80lq7AjleTT7_Hz5Zc1GCexojpL6uHDYQbIIO9GfBXUqvF5TzrHYEbRwyAuh=s320" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="320" /></span><span style="background-color: white;"><span style="font-family: times; font-size: medium;"> </span></span></p><p><span style="background-color: white;"><span style="font-family: times; font-size: medium;"><br /></span></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEh108esTfZH6THzh1j-DcNXGs5yQ7klUgyIp3joBkRv6y39k3DCOSFf22us7Tp-65VrgxiCNN1spmzpnbzPww0ccyN1YaRIDtFxKR0jdQAVE0UUV6M-2nyNKo4wTbUC80lq7AjleTT7_Hz5Zc1GCexojpL6uHDYQbIIO9GfBXUqvF5TzrHYEbRwyAuh=s570" style="background-color: white; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"></a></div><p style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; text-align: left;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">Δεν αρκεί απλώς να κάνει κανείς κάποιες θρησκευτικές πράξεις: να ψελλίζει απλώς κάποια λόγια προσευχής ή να κάνει απλώς το σημείο του σταυρού ή να πάει και να ξαναπάει στην εκκλησία ή ό,τι άλλο. Δεν αρκούν αυτά. Καμιά φορά μας κάνουν και κακό· όταν δηλαδή τα νιώθουμε έτσι, σαν να λέμε στον Θεό: «Ό,τι σου χρωστούσα, Θεέ μου, το έκανα. Ήθελες να κάνω μερικούς σταυρούς; Τους έκανα. Ήθελες να έρθω στην εκκλησία; Ήρθα». Δεν αγγίζει τελικά η αλήθεια του Θεού την ψυχή μας.</span></span></p><p style="text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><span style="font-family: times; font-size: medium;">   Και μάλιστα, αν χρονίσει κανείς σ’ αυτή την κατάσταση, δεν αλλάζει εύκολα· είναι όπως οι χρόνιες ασθένειες που δεν θεραπεύονται. Έτσι πάει ύστερα αυτός ο χριστιανός. Είναι σαν μια χρόνια ασθένεια αυτή η αναισθησία. Και όλο αυτό συμβαίνει, γιατί φυλάγουμε τον εαυτό μας.</span></span></p><div><div style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: medium;">  Νομίζω, διάβαζα χθες ή άκουσα – αυτό που το έχουμε πει, το ξέρουμε, αλλά μου έκανε εντύπωση που το έλεγε κάποιος – ότι ο άνθρωπος έχει πολλούς αμυντικούς μηχανισμούς. Και βέβαια αυτοί οι μηχανισμοί υπηρετούν και το αίσθημα αυτοσυντηρήσεως, κυρίως όμως οι μηχανισμοί αυτοί λειτουργούν για να προστατέψουν το εγώ έτσι όπως το ξέρει ο καθένας μας. Και αυτό το βλέπουμε και στα μικρά παιδιά.</span></div><span style="background-color: white; font-size: medium;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times;"><br /></span></div><span style="font-family: times;"><div style="text-align: justify;">  Ο καθένας γεννιέται με την προπατορική αμαρτία μέσα του. Καθώς βαπτίζεται, απαλλάσσεται από αυτήν, και από κάποια πλευρά μπορεί να γίνει αληθινός χριστιανός, αφού είναι βαπτισμένος. Δεν γίνεται όμως, και να μη μας παραξενεύει αυτό το πράγμα.</div><div style="text-align: justify;">  Εδώ οι πρωτόπλαστοι, ενώ και ηλικία είχαν – δεν ήταν μωρά παιδιά – και εμπειρίες είχαν, αμάρτησαν. Και ο Αδάμ και η Εύα είχαν αυτή την εμπειρία: </div></span></span></div><div><div style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: times; font-size: medium;">«Τι ωραία να είναι κανείς με τον Θεό, να είναι εκεί που τον έβαλε ο Θεός, να κάνει αυτό που του είπε ο Θεός!» Απόλαυση ήταν η όλη ζωή τους. Παρά ταύτα όμως, παρά ταύτα αμάρτησαν.</span></div><span style="background-color: white;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times; font-size: medium;"><br /></span></div><span style="font-family: times; font-size: medium;"><div style="text-align: justify;">  Βαπτίζεται κανείς νήπιο, αλλά, καθώς μεγαλώνει ένα παιδί – ειδικά μάλιστα όπως μεγαλώνει σήμερα ένα παιδί – έως ότου να έρθει σε ηλικία που θα αρχίσει να σκέπτεται, θα αρχίσει να δουλεύει το λογικό του, η βούλησή του, γενικότερα ο νους και η ψυχή του, έως ότου να φθάσει σ’ αυτή την ηλικία, ήδη έχει γίνει το κακό.</div><div style="text-align: justify;">  Και αυτό συμβαίνει πιο πολύ, επειδή ακριβώς δεν βοηθάει η κοινωνία. Και η μητέρα μέσα στο σπίτι, μπορεί να είναι πολύ καλή, αλλά σαν αβάπτιστη ζει. Δεν έχει γίνει το θαύμα στην ψυχή της, ώστε να είναι όλες οι εκδηλώσεις της, όλες οι πράξεις της εκδηλώσεις και πράξεις βαπτισμένου ανθρώπου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και στη μητέρα και στον πατέρα και στους συγγενείς κυριαρχεί αυτό, το εγώ, και όλοι οι αμυντικοί μηχανισμοί υπάρχουν και δουλεύουν υπέρ του εγώ. Και δημιουργείται μια χρόνια άρρωστη κατάσταση· και γίνεται αναίσθητος κανείς. Προσεύχεται, αλλά δεν ωφελείται. Κάνει θρησκευτικά καθήκοντα, έχει θρησκευτικές εκδηλώσεις, αλλά δεν ωφελείται.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γιατί; Διότι όλος ο δυναμισμός που έχει κανείς μέσα του, που είναι η ελεύθερη βούληση, η ελεύθερη σκέψη, η κίνηση του ανθρώπου προς τον Θεό, όλα αυτά είναι αιχμαλωτισμένα, παγιδευμένα από τους μηχανισμούς αμύνης υπέρ του εγώ. Το βλέπουμε στην πράξη. Αν δεν αποφασίσει κανείς να πάθει, θα μείνει όπως είναι. Μένει δηλαδή σε μια αναίσθητη κατάσταση και χρονίζουσα αρρώστια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και για να μπορέσουμε λίγο να συνεννοηθούμε, να έρθουμε λίγο στα δικά μας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Για παράδειγμα, σε αδικούν. Σε αδικούν, και δεν μπορείς να κάνεις τίποτε· το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να το δεχθείς γενναία αυτό. Όμως, δεν κάνεις έτσι· σε τρώει. Σε τρώει, όχι μόνο με την έννοια ότι να, σε αδικούν και χάνεις κάτι, αλλά και με την έννοια ότι τελικά σε ταπεινώνουν και δεν το δέχεσαι αυτό. Θέλεις να είσαι εκείνος που κανένας δεν θα τον πειράξει. Αναφέρουμε κάτι απλό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Ποιος έχει τέτοιο φρόνημα μέσα του, ώστε να μπορεί να πει: «Αχ, Θεέ μου, κι εγώ ας στερηθώ κάτι»· είτε με την έννοια ότι χάνω κάτι, δηλαδή με υποτιμούν, δεν με λογαριάζουν, είτε με την έννοια ότι ζημιώνομαι ακόμη και υλικά. Και να το θεωρήσει κανείς σαν μια καλή ευκαιρία να προσφέρει αυτή τη μικρούλα θυσία στον Χριστό για την αγάπη του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Δεν το κάνει όμως· δεν τον αφήνει το εγώ να το κάνει. Αμέσως δραστηριοποιούνται οι μηχανισμοί αμύνης που προστατεύουν το εγώ, τίθενται σε λειτουργία και φέρνουν επιχειρήματα, δικαιολογίες, φέρνουν προσκόμματα. Και ορθώνει κανείς το ανάστημά του, θυμώνει, εκνευρίζεται και σαν να λέει: «Θα τους δείξω εγώ». Χριστιανός κατά τα άλλα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> Το θέμα δεν είναι ο χριστιανός να έχει μια ηττοπάθεια ή να παίρνει μια στάση σαν να κάνει το θύμα. Όχι, όχι· δεν έχει καμιά σχέση με αυτά ο χριστιανός. Άλλο είναι αυτό το πνεύμα. Ο χριστιανός έχει πνεύμα ανδρείο και προσφέρεται θυσία στον Χριστό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><br /></b></div><div style="text-align: justify;"><i><b>Από το βιβλίο: π. Συμεών Κραγιοπούλου, “Θέλεις να αγιάσεις;”, Οκτώβριος, Πανόραμα Θεσσαλονίκης, 2018, σελ. 94 (αποσπάσματα).</b></i></div><div style="text-align: justify;"><i><b><br /></b></i></div><div style="text-align: justify;"><i><b><br /></b></i></div><div style="text-align: justify;"><i><b><br /></b></i></div><div style="text-align: justify;"><i><b><br /></b></i></div><div style="text-align: right;"><b><a href="https://proskynitis.blogspot.com/2022/02/blog-post_400.html" target="_blank">ΠΗΓΗ</a></b></div></span></span></div>

Οι μηχανισμοί αμύνης που προστατεύουν το εγώ

Δεν αρκεί απλώς να κάνει κανείς κάποιες θρησκευτικές πράξεις: να ψελλίζει απλώς κάποια λόγια προσευχής ή να κάνει απλώς το σημείο του σταυ...

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΝ

<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi4w7JEEfwLo_407p97GI6_FcV1IpP6ixbLggZD361jjh8AxSxRzAWMFwOVGOmDPOAuxHtf5hH9B61n7bDb6Fk0-m7fJqCiw4wBL_2xJmtfXH1OGYROcSa04G8YUzjatXy1T5G0Ex9Y7w-vv8BDe974fWniwNThGqaoCjUGc3YdPqyei8h4Uqx9-6or=s488" imageanchor="1" style="background-color: white; color: #da1700; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="325" data-original-width="488" height="341" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi4w7JEEfwLo_407p97GI6_FcV1IpP6ixbLggZD361jjh8AxSxRzAWMFwOVGOmDPOAuxHtf5hH9B61n7bDb6Fk0-m7fJqCiw4wBL_2xJmtfXH1OGYROcSa04G8YUzjatXy1T5G0Ex9Y7w-vv8BDe974fWniwNThGqaoCjUGc3YdPqyei8h4Uqx9-6or=w512-h341" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="512" /></a></div><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Είναι γνωστό ότι για την Εκκλησία μας, μολονότι το κάθε Σάββατο το έχει αφιερωμένο στους αγίους μάρτυρες και στους κεκοιμημένους πιστούς της, δύο είναι τα ψυχοσάββατα: αυτό της παραμονής της Κυριακής των Απόκρεω και αυτό της παραμονής της αγίας Πεντηκοστής. Γι’  αυτό και κατά τις δύο αυτές ημέρες ακούμε το συναξάρι να σημειώνει: «<i>Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνείαν πάντων τῶν ἀπ’ αἰῶνος κοιμηθέντων εὐσεβῶς, ἐπ’ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου, οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν</i>» (Την ίδια ημέρα, οι θειότατοι Πατέρες θέσπισαν να θυμόμαστε όλους τους απαρχής ευσεβώς κεκοιμημένους, αυτούς δηλαδή που έφυγαν από τον κόσμο αυτόν με την ελπίδα της αναστάσεως της αιώνιας ζωής).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Για την Εκκλησία οι κεκοιμημένοι δεν αποτελούν τμήμα του κόσμου που «τελείωσε και έφυγε» – ό,τι πιστεύουν πολλοί που την ύπαρξή τους την έχουν περικλείσει στα ασφυκτικά πλαίσια του κόσμου τούτου, γιατί έχουν διαγράψει τον Θεό και τον Χριστό από τη ζωή τους. Οι κεκοιμημένοι συνιστούν οργανικό κομμάτι της Εκκλησίας, κομμάτι δηλαδή του σώματος του Χριστού, διότι ο θάνατος δεν είναι η θύρα που οδηγεί στην ανυπαρξία, αλλά η θύρα που εκβάλλει στην αγκαλιά του Χριστού. Όπως οι πιστοί ζούμε στην αγκαλιά αυτή στον κόσμο τούτο, το ίδιο και ακόμη περισσότερο συμβαίνει και την ώρα του θανάτου μας και μετέπειτα. Μας το λέει με άμεσο τρόπο ο απόστολος Παύλος, βασισμένος βεβαίως στην Ανάσταση του ίδιου του Κυρίου Ιησού Χριστού: «<i>ἐάν τε ζῶμεν, ἐάν τε ἀποθνῄσκωμεν, τοῦ Κυρίου ἐσμέν</i>» (είτε είμαστε στη ζωή αυτή είτε φεύγουμε από τη ζωή αυτή, στον Κύριο ανήκουμε).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Κι είναι ευνόητο: ο Κύριος ως Παντοκράτωρ, ως Δημιουργός και Προνοητής και Κυβερνήτης του κόσμου όλου, ως «<i>ὁ ἐξ Οὗ καί δι’ Οὗ καί εἰς Ὅν τά πάντα ἔκτισται</i>», μάς δίνει τη δυνατότητα να ζούμε και εδώ στον κόσμο τούτο ψυχοσωματικά, αλλά και μετά τον θάνατό μας ως ψυχές, πολύ περισσότερο έπειτα μετά τη Δευτέρα Του Παρουσία που θα αναστήσει τα σώματά μας για να ενωθούν και πάλι με τις ψυχές μας, ώστε ολόκληροι να ζούμε μέσα στην παρουσία Του, είτε θετικά (Παράδεισος) είτε δυστυχώς αρνητικά (Κόλαση). Αν υπάρχει δηλαδή και υφίσταται η ζωή, αυτό οφείλεται στην πηγή της που είναι ο ίδιος ο Θεός. «<i>Ἐγώ εἰμι ὁ Ὤν</i>». «<i>Ὅτι παρά Σοί πηγή ζωῆς». «Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή</i>». Ο Κύριος είναι ο Θεός των ζώντων και των κεκοιμημένων.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Αυτούς λοιπόν τους κεκοιμημένους, ιδίως τους εν πίστει κεκοιμημένους, θυμόμαστε τα Σάββατα και κατεξοχήν τα ψυχοσάββατα, σαν το σημερινό, με σκοπό αφενός να προσευχηθούμε για την εν Κυρίῳ ανάπαυσή τους – ως άνθρωποι μπορεί να μην είχαν ολοκληρώσει τη μετάνοιά τους – αφετέρου να προκληθούμε οι εν κόσμῳ ακόμη ευρισκόμενοι ώστε να βαθύνουμε τη μετάνοιά μας, να νιώσουμε ενόψει του ορίου του θανάτου ότι η αληθινή ζωή είναι η ζωή που έχει αιώνιο χαρακτήρα και δεν είναι αυτή που εκτρέφει απλώς τα πάθη μας, κατεξοχήν τον εγωισμό και τα όποια παρακλάδια του - να προσανατολίσουμε την καρδιά και τη σκέψη μας στην εντολή του Κυρίου «<i>ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην Αὐτοῦ καί ταῦτα πάντα (</i>όλα τα απαραίτητα για τα προς το ζην<i>) προστεθήσεται ὑμῖν</i>».<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Και πρέπει να τονίσουμε ότι τα δύο αυτά: προσευχή υπέρ των κεκοιμημένων, πρόκληση να μετανοήσουμε αληθινά, δεν είναι απλώς προσθετικές καταστάσεις με την έννοια  να κάνουμε το ένα, αλλά ευκαιρία να κάνουμε και το άλλο. Κι αυτό γιατί το ένα συνιστά προϋπόθεση του άλλου. Μετανοώ σημαίνει ότι αλλάζω νου, αλλάζω τρόπο θέασης των πραγμάτων, αλλάζω ζωή – επιστρέφω προς τον Θεό μένοντας πάνω στο άγιο θέλημά Του, την αγάπη. Κι αυτό θα πει ότι αρχίζω, κατά την αναλογία της μετάνοιάς μου, να αγαπώ σωστά και τον Θεό και τον συνάνθρωπό μου, τον συνάνθρωπο μάλιστα που ευρίσκεται όπου γης αλλά και σε οποιοδήποτε βάθος χρόνου. Μη ξεχνάμε ότι κατά την πίστη μας ο χριστιανός συνιστά «<i>μίμημα Χριστού</i>» ως κατ’ εικόνα Εκείνου δημιουργημένος, συνεπώς το φρόνημα Χριστού που περιέκλειε μέσα Του σύμπασα την ανθρωπότητα, τοπικά και χρονικά, αποτελεί όριο και του κάθε χριστιανού, οπότε και ο μετανοών χριστιανός τον όποιο συνάνθρωπο, στην όποια τοπική αλλά και χρονική έκταση, τον περικλείει στην ύπαρξή του, θεωρώντας τον οργανικό κομμάτι δικό του. Η προσευχή του λοιπόν και για τους κεκοιμημένους είναι όχι απλώς ευκταία κατάσταση, αλλά δεδομένη πραγματικότητα της συνείδησής του, οφειλή που χωρίς αυτήν εκπίπτει σχεδόν από την πίστη του. «<i>Ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν</i>».<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Κι η Εκκλησία μας λοιπόν με αφορμή το όριο του θανάτου μάς καλεί σε μετάνοια, σ’ αυτήν την απεραντοσύνη της εν Κυρίῳ εμπειρίας της, στην αληθινή ζωή με βάση τις εντολές του Θεού. Γιατί είναι δυστυχώς πολύ εύκολο στον κόσμο τούτο που ευρισκόμαστε, τον πεσμένο στην αμαρτία, να εκτραπούμε από την Οδό του Χριστού και να προσκολληθούμε στα πάθη μας που ελκύονται από τη γοητεία της σαρκολατρείας του κόσμου. Ένας ύμνος μάλιστα από τους πολλούς που μας προσφέρει είναι πολύ χαρακτηριστικός για την αποτίναξη της πλάνης των αισθήσεων και το άνοιγμα των οφθαλμών στην όντως πραγματικότητα του Θεού.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Πάντες οἱ τῷ βίῳ προστετηκότες, δεῦτε ἐν τοῖς τάφοις ἐξεστηκότες, ἐγκύψατε, ἴδετε τοῦ κόσμου τήν ἀπάτην∙ ποῦ νῦν τοῦ σώματος τό κάλλος καί ἡ δόξα τοῦ πλούτου; Ποῦ δέ ἡ ἔπαρσις τοῦ βίου; Ὄντως μάταια πάντα∙ διό κράξωμεν πρός τόν Σωτῆρα∙ Οὕς ἐξελέξω ἐκ τῶν προσκαίρων ἀνάπαυσον, διά τό μέγα σου ἔλεος</i>».<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Όσοι είστε προσκολλημένοι εμπαθώς στη ζωή αυτή, εμπρός σκύψτε προσεκτικά πάνω στους τάφους έκθαμβοι και δείτε την απάτη του κόσμου. Πού είναι τώρα η ομορφιά του σώματος και  η δόξα του πλούτου; Πού είναι η αλαζονεία της ζωής; Πράγματι, όλα είναι μάταια. Γι’ αυτό ας φωνάξουμε δυνατά προς τον Σωτήρα Χριστό: Αυτούς που πήρες από τα πρόσκαιρα ανάπαυσέ τους, λόγω του μεγάλου Σου ελέους).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Αναφέρεται σε όλους εμάς που δεν βρισκόμαστε στο κανονικό επίπεδο των αληθινών υιών: να είμαστε προσκολλημένοι στον Κύριο από την αγάπη μας γι’ Αυτόν. Προσκολλημένοι συχνά – ή ίσως διαρκώς; - στις μέριμνες του βίου, γοητευμένοι από τα πάθη μας, ξεχνάμε το ουσιαστικότερο για τη σωτηρία μας: την αιώνια ζωή ως ζωντανή σχέση με τον Θεό. Κι έρχεται η επαφή μας με τους τάφους, λόγω και της ημέρας, να θυμηθούμε ότι τελικά ό,τι κάνουμε και επιδιώκουμε στη ζωή αυτή, αν δεν χρωματίζεται από τον Χριστό, είναι μάταιο: ομορφιά, πλούτος, θέσεις, αξιώματα. Πόσο θα πρέπει να θυμόμαστε τα λόγια της Γραφής ήδη από την Παλαιά Διαθήκη: «<i>Ματαιότης ματαιοτήτων, τά πάντα ματαιότης</i>». Καί: «<i>μιμνῄσκου τά ἔσχατά σου καί οὐ μή ἁμάρτῃς εἰς τόν αἰῶνα</i>» (θυμήσου το τέλος σου και ποτέ δεν θα αμαρτήσεις). Αν δεν μας κινεί η αγάπη του Θεού, τουλάχιστον ας μας κινεί ο φόβος του θανάτου. Μπορεί να μην είναι ό,τι καλύτερο, τουλάχιστον όμως μπορεί να αποβεί σωτήριο.</span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span lang="EL" style="background-color: white; font-family: Arial, "sans-serif"; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2022/02/blog-post_26.html" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></span></p><p><br /></p>

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΝ

Είναι γνωστό ότι για την Εκκλησία μας, μολονότι το κάθε Σάββατο το έχει αφιερωμένο στους αγίους μάρτυρες και στους κεκοιμημένους πιστούς της...

ΦΟΒΕΡΑ Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ - ΟΜΙΛΙΑ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΜΠΑΤΙΣΤΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (4ον ΜΕΡΟΣ)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjWXgMXGIP-Fs6f3OGtN8oWBWU_09_pOzaJCdECu5JUjKNYyNwK3-O8YLyAMAqfF2artQk6WSYk3uNT3Y7W9n3YaKupoxI0WHRwMabf_ac86r-WEKRV9dD2oUOD06JVmp7eoAicsRBBE5zzk97XEjX9g-k1f3qRhC7M5nZOz15L7puZbmVccxnX1A=s485" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="485" data-original-width="263" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjWXgMXGIP-Fs6f3OGtN8oWBWU_09_pOzaJCdECu5JUjKNYyNwK3-O8YLyAMAqfF2artQk6WSYk3uNT3Y7W9n3YaKupoxI0WHRwMabf_ac86r-WEKRV9dD2oUOD06JVmp7eoAicsRBBE5zzk97XEjX9g-k1f3qRhC7M5nZOz15L7puZbmVccxnX1A=s16000" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhoJ5uJWxsfkzckvNRKNi2gpSaB-FR47Iq_lYyy0DpbpncV9D4zvRgIncUoMjm11gJza0e-IWr-LsL-2P9PvPqHYFQhfcgfc3pbZWv92Dw_lPpgOe86TTLJxzGGwFngkzjDxQSnsxAEKE94_ctASAV-xzGnqXXFxgdsdzg-9n-u98Ril2Ue2K6RDw=s410" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="410" data-original-width="264" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhoJ5uJWxsfkzckvNRKNi2gpSaB-FR47Iq_lYyy0DpbpncV9D4zvRgIncUoMjm11gJza0e-IWr-LsL-2P9PvPqHYFQhfcgfc3pbZWv92Dw_lPpgOe86TTLJxzGGwFngkzjDxQSnsxAEKE94_ctASAV-xzGnqXXFxgdsdzg-9n-u98Ril2Ue2K6RDw=s16000" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><p></p><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></u></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><div class="separator" style="background-color: white; clear: both;"><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (1ον ΜΕΡΟΣ)</span></span></b></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (2ον ΜΕΡΟΣ)</span></span></b></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/3.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (3ον ΜΕΡΟΣ)</span></b></a></div></div></div><p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> </span><br /></p>

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (4ον ΜΕΡΟΣ)

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (1ον ΜΕΡΟΣ) ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (2ον ΜΕΡΟΣ) ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟΝ (3ον ΜΕΡΟΣ)

Ο φοβερότερος απὀ όλους τους πολέμους!

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhP5Zm_5sbyHjOHoXCjUpA7ZGciF2wF5lYWJlpSSOWQe0TI07e2wm_uuq2jX1Pym22iq0bpOufgHcD9ReHPu1jqcVw8AF2HCx2IqIfjP6D286_Fq3nz8EHUjp7b1ym3unRdrwOOlOE6HDxJqI1yNoptbIi9ZmY5tAWepc6mIcUbK05jbFcp24nfEw=s2159" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1895" data-original-width="2159" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhP5Zm_5sbyHjOHoXCjUpA7ZGciF2wF5lYWJlpSSOWQe0TI07e2wm_uuq2jX1Pym22iq0bpOufgHcD9ReHPu1jqcVw8AF2HCx2IqIfjP6D286_Fq3nz8EHUjp7b1ym3unRdrwOOlOE6HDxJqI1yNoptbIi9ZmY5tAWepc6mIcUbK05jbFcp24nfEw=s16000" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiqc9wrRreEAvTxqCfHclrMmZSVAocjxxPN0faYAgY3G4xjZyy3x9TBZZswGp8CEcch02_NCALhaHyREKQS69iNasi18qusO7G1iNOeozV1_cFJ4Fbyq9dpEqV5Kf924vzHC2CJhuolj4ncpXsguVgVoyZTnmzOx8Svbq-TpG57tsuVguJfw3dIeA=s2175" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2175" data-original-width="2159" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiqc9wrRreEAvTxqCfHclrMmZSVAocjxxPN0faYAgY3G4xjZyy3x9TBZZswGp8CEcch02_NCALhaHyREKQS69iNasi18qusO7G1iNOeozV1_cFJ4Fbyq9dpEqV5Kf924vzHC2CJhuolj4ncpXsguVgVoyZTnmzOx8Svbq-TpG57tsuVguJfw3dIeA=s16000" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiVaVK6h-m6TV5uEKgDU8gdyfmNYQwgH3a_sr_6H5f5lvMC5JGp8t0MSpu9OcQk8yHVrogX8iMCnnZbjprMXtkwUQyYXLgOHggcmkrQc-AiBd-6yNLQ8vcuJyASinC9XelajPZ4-NpuLubDRv0E3cmwZNsyfPPr5d6cYNkmY3WpGE9XfINj6v-MGQ=s2218" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1164" data-original-width="2218" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiVaVK6h-m6TV5uEKgDU8gdyfmNYQwgH3a_sr_6H5f5lvMC5JGp8t0MSpu9OcQk8yHVrogX8iMCnnZbjprMXtkwUQyYXLgOHggcmkrQc-AiBd-6yNLQ8vcuJyASinC9XelajPZ4-NpuLubDRv0E3cmwZNsyfPPr5d6cYNkmY3WpGE9XfINj6v-MGQ=s16000" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"><b>ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ε.Π.Ε. 23. ΚΑΙ 36</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"><b><br /></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"><b><br /></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><br /></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><br /></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><br /></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/11.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (11ο ΜΕΡΟΣ)</b></span></a></div><span style="color: #2b00fe;"><b><br /></b></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #2b00fe;"><b><br /></b></span></div><span style="color: #2b00fe;"><b> </b></span><br /><p></p>

Ο φοβερότερος απὀ όλους τους πολέμους!

ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ε.Π.Ε. 23. ΚΑΙ 36 ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ «οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας,...

«Εἶναι ἀσφαλέστερο καὶ πιὸ ἀκίνδυνο να περιμένωμε τὴν ἔκβασι τῆς προφητείας, παρά με εἰκασίες να προσπαθοῦμε να βροῦμε ἢ να μαντεύσωμε τὸ ὄνομα».

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjxLL2xuPPpGScOmjNodN9ntj-g58UCPeX0QU94SPKe6TNeGErpkm6M0TD4MSEDg3FXoYvT79sJJ6tR6ZOxhBEub1ixOyvZrLYtUqyzar0SeVFppmPSxNWE4-36xdnMzf3eANfRE8Ko7qqlYMjJmPw1XIosPO_kdbjVqBo1_lrwwmyzLaBT0A3WNA=s678" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="350" data-original-width="678" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjxLL2xuPPpGScOmjNodN9ntj-g58UCPeX0QU94SPKe6TNeGErpkm6M0TD4MSEDg3FXoYvT79sJJ6tR6ZOxhBEub1ixOyvZrLYtUqyzar0SeVFppmPSxNWE4-36xdnMzf3eANfRE8Ko7qqlYMjJmPw1XIosPO_kdbjVqBo1_lrwwmyzLaBT0A3WNA=s16000" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjSjUzpOdRla5wP2PHxyf2GMZZ7Yst5fewiTWoW8CrprSULskf8V4NCcVkXH_T0UJSKzrJDezl3z5r_XCosYnNRB7ydDB6BuInl0yvHw5D-i4Cdwcv5LXZNOCBDD0b9mFqbC1lVc9hTWbZm1YisAgezTJJvdc3jDTLevYPjFrYunZ1IyOZ0PXIwDA=s664" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="85" data-original-width="664" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjSjUzpOdRla5wP2PHxyf2GMZZ7Yst5fewiTWoW8CrprSULskf8V4NCcVkXH_T0UJSKzrJDezl3z5r_XCosYnNRB7ydDB6BuInl0yvHw5D-i4Cdwcv5LXZNOCBDD0b9mFqbC1lVc9hTWbZm1YisAgezTJJvdc3jDTLevYPjFrYunZ1IyOZ0PXIwDA=s16000" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhWncDp8sMRBfyBZRzfLV9vAagXIJ8HFieOG3nbVd23JU6YZYuzm2bGOPPQwY9qS_lfHtX4ounnbN4aieoiFUOIW6cCKqVSTk416L9XiDV2ZmMEp0EU5AOKx1GO_C9bLz9g_okOJ1tcnDpbn05qyUzeM55Q2XMwIBRPshfqo0MmsCdQ5MghG8FOKA=s667" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="78" data-original-width="667" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhWncDp8sMRBfyBZRzfLV9vAagXIJ8HFieOG3nbVd23JU6YZYuzm2bGOPPQwY9qS_lfHtX4ounnbN4aieoiFUOIW6cCKqVSTk416L9XiDV2ZmMEp0EU5AOKx1GO_C9bLz9g_okOJ1tcnDpbn05qyUzeM55Q2XMwIBRPshfqo0MmsCdQ5MghG8FOKA=s16000" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhwI8LqzjokwkLBxeR9GttOaIpGTMuGdliXqC7VLQwPjzZZ6JP1SaYXKFru9kdgBDlD23dhPXzEtJZTgP53l_irxA8EubZUAk7Q9Vex7l9dqspQdxJ7WBJyGjR4vqL2gnd-qaYlq5GUBRFpOuFq6EfYD9KbVDDHloVBzTJCF_BznbEYOLCf5Iny9A=s686" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="137" data-original-width="686" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhwI8LqzjokwkLBxeR9GttOaIpGTMuGdliXqC7VLQwPjzZZ6JP1SaYXKFru9kdgBDlD23dhPXzEtJZTgP53l_irxA8EubZUAk7Q9Vex7l9dqspQdxJ7WBJyGjR4vqL2gnd-qaYlq5GUBRFpOuFq6EfYD9KbVDDHloVBzTJCF_BznbEYOLCf5Iny9A=s16000" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"><b>ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ, ''ΚΑΤΑ ΑΙΡΕΣΕΩΝ'' ΒΙΒΛΙΟ Ε΄</b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"><b><br /></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><br /></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><br /></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><br /></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;"><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/04/2_19.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>ΠΕΡΙ ΑΣΑΦΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ (2)</b></span></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /> <p></p>