Η ασθένεια μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ασθένειες είναι συνέπεια ενός ανθυγιεινού τρόπου ζωής, ο οποίος συνδέεται, μεταξύ άλλων, και με τη διάπραξη ορισμένων αμαρτημάτων. Ο καπνιστής αρρωσταίνει από καρκίνο του πνεύμονα, ο αλκοολικός έχει προβλήματα με το συκώτι, στον λαίμαργο διαταράσσεται ο μεταβολισμός του και αναπτύσσεται παχυσαρκία, ενώ ο τεμπέλης άνθρωπος, που αμελεί για τη φυσική του κατάσταση, υποφέρει από καρδιακή αρρυθμία. Πολλές ασθένειες είναι ψυχοσωματικού χαρακτήρα και έχουν τις ρίζες τους στην ψυχική οργάνωση του ανθρώπου.
Αλλά αυτό δεν ισχύει πάντα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ασθένεια πράγματι βρίσκει τον άνθρωπο λες και προέρχεται από το πουθενά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον εκ γενετής τυφλό: ποιος αμάρτησε, αυτός ή οι γονείς του, για να γεννηθεί τυφλός, ο Κύριος απάντησε: «οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ' ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ» (Ιω. 9:2-3). Η ασθένεια και ο θάνατος του Λάζαρου ανέδειξαν και αυτά τη δόξα του Θεού (Ιω. 11:4). Ο Απόστολος Παύλος, που έπασχε από κάποια σοβαρή ασθένεια, έχει εξηγήσει γιατί ο Θεός δεν εισάκουσε τις προσευχές του για θεραπεία ως εξής: «Καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί, ἄγγελος σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ» (Β’ Κορ. 12:7).
Από την ιστορία γνωρίζουμε πολλά παραδείγματα, στα οποία άγιοι άνθρωποι υπέφεραν από διάφορες ασθένειες. Ο Τιμόθεος, μαθητής του αποστόλου Παύλου, έπασχε από κάποια ασθένεια του στομάχου (Α’ Τιμ. 5:23). Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος βασανιζόταν συνεχώς από γαστρεντερικούς πόνους και πυρετό. Ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας, που αρρώσταινε συχνά και για μεγάλα χρονικά διαστήματα, περιέγραφε λεπτομερώς τις ασθένειές του στις επιστολές του: «...οπωσδήποτε δεν αγνοείτε πόσον σοβαρά είναι αυτή (η ασθένεια) εις την περίπτωσίν μου από την πρώτην ηλικίαν μέχρι του γήρατος τούτου, τραφείσα μαζί με εμέ και παιδεύουσά με κατα την δικαίαν κρίσιν του Θεού που οικονομεί τα πάντα εν σοφία». (...) Επειδή τα λείψανα της αρρώστειας μου είναι τέτοια που να μη μου επιτρέπουν ούτε την παραμικρόν κίνησιν». Η ασθένεια αποτέλεσε την αιτία της αποχώρησης από τον κόσμο του Αλεξάνδρου Γκρένκοφ, του μελλοντικού οσίου γέροντα Αμβροσίου της Όπτινα. Στο τελευταίο έτος των σπουδών του στη Θεολογική Σχολή του Λίπετσκ αρρώστησε βαριά και έκανε τάμα ότι, σε περίπτωση ανάρρωσης, θα λάμβανε μοναχικό σχήμα.
Επομένως, ακόμη και δίκαιος άνθρωπος, που βρίσκεται σε άμεση επικοινωνία με τον Θεό, μπορεί να υποφέρει από ασθένειες. Η ασθένεια δεν αποτελεί σημάδι απόρριψης από τον Θεό. Αντίθετα, μπορεί να αποτελέσει ένα είδος μέσου για πνευματική ωρίμανση, για την υπέρβαση ορισμένων κακών συνηθειών, για την απόκτηση εμπειρίας εμπιστοσύνης στον Θεό, ταπεινότητας και υπομονής. Είναι σημαντικό ο άνθρωπος να το καταλάβει αυτό από μόνος του. Τότε, αντί για γογγυσμό και απόγνωση, στην καρδιά του θα εγκατασταθούν η ταπεινότητα, η εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού και, όσο παράξενο κι αν φαίνεται, η ευγνωμοσύνη προς τον Δημιουργό για το ότι μέσω της ασθένειας μπόρεσε να συνειδητοποιήσει κάτι πολύ σημαντικό προσωπικά για τον ίδιο. Για παράδειγμα, έμαθε μέσω της ασθένειάς του να συμπονάει στις συμφορές των άλλων ή την χρησιμοποίησε για να δώσει παράδειγμα πίστης και υπομονής στους γύρω του. Γι' αυτό, μερικές φορές είναι πιο σωστό να αναρωτιόμαστε «για ποιο λόγο, τι πρέπει να κάνω τώρα;» και όχι «γιατί;» αρρώστησα.
Ο Θεός επιδιώκει να οδηγήσει τους ανθρώπους στην αιώνια χαρά και την αληθινή ευτυχία. Κάθε φορά που σκεπτόμαστε τα γεγονότα που συμβαίνουν σε εμάς και γύρω μας, που βλέπουμε τις δυστυχίες και τα βάσανα των άλλων, είναι σημαντικό να κατανοούμε ότι ο σκοπός της ζωής ενός χριστιανού δεν είναι η διατήρηση της υγείας, ούτε η απόκτηση προσωρινών αγαθών, αλλά η είσοδος στη Βασιλεία των Ουρανών, η οποία δεν βρίσκεται κάπου πέρα από τη ζωή, αλλά δίπλα, μάλιστα εντός μας. Έτσι, η θεραπεία μας και οι ασθένειές μας εξαρτώνται άμεσα από αυτόν τον κύριο στόχο: τη σωτηρία μας και το αιώνιο αγαθό.
5/19/2026
0 Σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου