ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΣ ΠΙΟΤΟ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Ο Μάρκος 
κρατοῦσε τό γεμᾶτο πουγκί μέ τά χρήματα  πού τοῦ ᾽χαν βάλει στά 
χέρια του καί προσπαθοῦσε νά καταλάβει ἐπακριβῶς τί τοῦ ἔλεγαν. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">- ῾Λοιπόν; 
Εἴμαστε σύμφωνοι;᾽ ἄκουσε νά τοῦ λέει χαμηλόφωνα ὁ ἕνας ἀπό τούς τρεῖς 
προύχοντες τῆς πόλης τῶν Βόστρων πού εἶχε μπροστά του. ῾Κι αὐτά πού σοῦ δίνουμε 
εἶναι μόνο ἡ ἀρχή. ῞Οταν κάνεις τήν δουλειά θά σοῦ δώσουμε διπλάσια. Φτωχός 
ἄνθρωπος εἶσαι. ῎Εχεις οἰκογένεια κι εἶναι μεγάλη ἡ εὐκαιρία γρήγορα νά 
ἀποκτήσεις τόσα πού θά σοῦ ἀρκέσουν γιά πολύ καιρό. Καί μή φοβᾶσαι ὅτι μπορεῖ νά 
σέ κυνηγήσει κανείς, γιατί ὅλοι οἱ ἄρχοντες τοῦ τόπου τό θέλουν καί εἶναι 
σύμφωνοι᾽.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4lVbThDMzLb0env4Kq8SIOD6L74mSXabU4hu8_16kps8S5amY4xTKmFfR-NYr5xJ8b6k0hSVG-IUSDtGDv6rK28t4NtHn-ou6nVZ8jNYdRnwR8FZ91vygRGvERaGa8D_zaXHcxTH-MQw/s1600/%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%85%CC%81%CF%81%CE%B9%CE%B1.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4lVbThDMzLb0env4Kq8SIOD6L74mSXabU4hu8_16kps8S5amY4xTKmFfR-NYr5xJ8b6k0hSVG-IUSDtGDv6rK28t4NtHn-ou6nVZ8jNYdRnwR8FZ91vygRGvERaGa8D_zaXHcxTH-MQw/s1600/%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%85%CC%81%CF%81%CE%B9%CE%B1.jpg" /></a></div>
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Ο φτωχός 
ἄνθρωπος ἄρχισε νά μπαίνει καλά στό νόημα. ῎Οχι ὅτι δέν εἶχε καταλάβει ἀπό τήν 
ἀρχή πού βρέθηκε στό ἀρχοντικό ἑνός ἀπό τούς ἰσχυρούς τῆς πόλης περί τίνος 
ἐπρόκειτο. Αὐτός πού τοῦ εἶχε μηνύσει νά ἔλθει νύκτα στό σπίτι τοῦ ἄρχοντα κάτι 
τοῦ εἶχε πεῖ μέσες ἄκρες, ἀλλά δέν περίμενε μέ τόση ὠμότητα νά τοῦ τό θέσουν: ἔ 
π ρ ε π ε  ὁ νέος ἐπίσκοπος τῶν Βόστρων ᾽Ιουλιανός νά βγεῖ ἀπό τήν 
μέση κι ὁ ἴδιος ἦταν ὁ πιό κατάλληλος ὡς ὁ ὑπηρέτης του πού τοῦ φτιάχνει τό 
κρασί. Καθημερινά συναναστρέφεται τόν ἐπίσκοπο, ὁ ἐπίσκοπος τοῦ ἔχει ἀπόλυτη 
ἐμπιστοσύνη, λοιπόν δέν ἦταν δά καί πολύ δύσκολο τήν ὥρα πού θά τοῦ προσφέρει 
στό φαγητό του τό κρασί νά ἔχει ρίξει μέσα  δηλητήριο. Οὔτε πού θά 
τό πάρει εἴδηση κανείς. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;"> Δέν τοῦ 
εἶπαν πολλά πράγματα γιά τήν αἰτία τοῦ φόνου, ἀλλά δέν ἦταν καί κανένα χαϊβάνι ὁ 
φτωχός Μάρκος γιά νά μήν καταλάβει: ἀπό τήν ἀρχή πού τοποθετήθηκε στήν πόλη ὁ 
᾽Ιουλιανός  φάνηκε ὅτι δέν θά ᾽ναι εὔκολο νά γίνει ὑποχείριο 
κανενός. ῞Ολοι οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐξουσίας πού τόν πλησίασαν ἀπ᾽ τήν πρώτη στιγμή 
πού πάτησε τό πόδι του στήν πόλη, κατάλαβαν ὅτι ὁ νέος ἐπίσκοπος εἶναι ῾σκληρό 
καρύδι᾽. Δέν ἄφηνε περιθώρια γιά χαριεντισμούς καί φιλικά χτυπήματα στήν πλάτη. 
Δέν φαινόταν νά ῾κλίνει τό μάτι᾽ σέ ἠθικές παρεκκλίσεις ἤ σέ ῾φιλοδωρήματα᾽ γιά 
νά ἐξυπηρετοῦνται καταστάσεις. Τό στόμα του μᾶλλον δέν θά μποροῦσε κανείς νά τοῦ 
τό κλείσει γιά νά ᾽μαστε ὅλοι ῾ἥσυχοι᾽. Συνεπῶς ἡ θέση του ἦταν στούς ἐχθρούς. 
</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAZOZluASE8lICuuqCdPRcgqB19MsvEveZyuz_N6GGesSCYiiZoLEKC26xgwUtTLEzxKc5wrl46xEDlaAzqPD2x492BQtruVdyUe414oP8jmpUGHYPN4y7j58w7R1qHGi2fEKgMJlupT0/s1600/%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2585%25CC%2581%25CE%25B4%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAZOZluASE8lICuuqCdPRcgqB19MsvEveZyuz_N6GGesSCYiiZoLEKC26xgwUtTLEzxKc5wrl46xEDlaAzqPD2x492BQtruVdyUe414oP8jmpUGHYPN4y7j58w7R1qHGi2fEKgMJlupT0/s1600/%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2585%25CC%2581%25CE%25B4%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" /></a><span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Ο Μάρκος δέν 
ἄργησε νά συγκατανεύσει στό ὑποχθόνιο σχέδιο. Μπορεῖ νά εἶχε κάνει ἤδη τήν 
ἐκτίμησή του γιά τόν ἐπίσκοπο, ὅτι ἦταν πράγματι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὅμως ὁ ἴδιος 
δέν εἶχε καί πολλά ῾πάρε -δῶσε᾽ μέ τόν ῞Υψιστο. Περισσότερο τόν ἐνδιέφερε ὁ 
κόσμος μέ τά θέλγητρά του καί πάνω ἀπό ὅλα ἡ οἰκογένειά του. ῾Η γυναικούλα του, 
τά παιδάκια του. ῎Αν αὐτοί ἦταν καλά, τότε καί ἐκεῖνος ἦταν καλά. Καί τώρα 
μάλιστα πού ἔβλεπε στά χέρια του τό ζεστό χρῆμα ἦταν σά νά κρατοῦσε τήν εὐτυχία 
στά χέρια του. ῎Ω, ἦταν βέβαιος ὅτι ἡ ἐπιλογή πού ἔκαναν οἱ ἄνθρωποι τῆς 
ἐξουσίας στό πρόσωπό του δέν ἦταν τυχαία. Πρέπει νά ἤξεραν τήν ἀδυναμία του στά 
χρήματα, τά ὁποῖα ὅμως ποτέ δέν τοῦ ἦταν ἀρκετά. Τώρα λοιπόν μέ μιᾶς ἀπέκτησε 
ἀρκετά καί θά ἔρχονταν καί ἄλλα. ῾Η προσμονή καί τῶν ὑπολοίπων πολλαπλασίων 
χρημάτων τόν ἔκανε νά ριγήσει. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Σύμφωνοι᾽, 
εἶπε, καί σάν νά αἰσθάνθηκε τήν ὥρα πού τό ἐκστόμισε ἕνα τσίμπημα στήν καρδιά. 
῾Η εἰκόνα τοῦ ᾽Ιούδα ξάφνου σχηματίστηκε μέσα του. ῾Σύμφωνοι. ᾽Αφῆστε το ἐπάνω 
μου᾽. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLKX566qufXs0YUQSvd3S47uQfDjMz5uf_MV753vgpeIP7mkoCaVGSacTFgqD1gG-QOj7NJ0fr3D7tuOEqe5zSB9pbJukrf7zRYvqjc4UdkGL4eO-CwLr509WaELnlOEKlstVr7kpUnoA/s1600/%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CC%81+%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%B9%CC%81%CE%BF.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLKX566qufXs0YUQSvd3S47uQfDjMz5uf_MV753vgpeIP7mkoCaVGSacTFgqD1gG-QOj7NJ0fr3D7tuOEqe5zSB9pbJukrf7zRYvqjc4UdkGL4eO-CwLr509WaELnlOEKlstVr7kpUnoA/s1600/%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CC%81+%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%B9%CC%81%CE%BF.jpg" /></a></div>
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Ο ἐπίσκοπος 
᾽Ιουλιανός σηκώθηκε ἀπό τήν προσευχή του. Δέν εἶχε περάσει πολύς καιρός πού ἡ 
᾽Εκκλησία τόν εἶχε καλέσει νά ἀναλάβει τήν Μητρόπολη τῶν Βόστρων καί ἤδη ἔνιωθε 
ἀρκετά ἔξω ἀπό τά νερά του. Χρόνια στό κοινόβιο μοναστήρι του ζοῦσε τήν 
καλογερική ζωή μέ μεγάλη χαρά. Αἰσθανόταν εὐλογημένος ἀπό τόν Θεό πού εἶχε 
ἀνοίξει αὐτόν τόν συγκεκριμένο δρόμο στήν ζωή του καί πάλευε διαρκῶς ἀπό τήν ὥρα 
πού μπῆκε στό κοινόβιο γιά τήν κάθαρση τῆς καρδιᾶς του. Σύντομα ὁ ἡγούμενος εἶδε 
τήν ἁγνότητα καί τήν ἁγιότητα τῆς ζωῆς του καί τόν πρότεινε γιά διάκονο καί στήν 
συνέχεια γιά πρεσβύτερο. Καί νά λοιπόν πού τελικά ἡ ᾽Εκκλησία τόν ἀνύψωσε καί 
στόν ἀρχιερατικό θρόνο. Δέν ἤθελε, ἀρνήθηκε στήν ἀρχή, ἀλλά πείστηκε ὅτι δέν 
πρέπει νά ἐναντιώνεται στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τά Βόστρα ἐκεῖ στήν ᾽Αραβία θά ἦταν 
ἐφεξῆς ὁ χῶρος τῆς διακονίας του. ᾽Εκεῖ θά ἔπρεπε νά δίνει τίς μάχες ἀπέναντι 
στά πάθη του καί τόν πονηρό. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Ζήτησε νά μάθει 
καί τό ἐπιβεβαίωσε καί ὁ ἴδιος πώς ἡ πόλη τῆς ὁποίας ἀνέλαβε τήν διαποίμανση δέν 
ἦταν εὔκολη. ῾Υπῆρχαν βέβαια οἱ ἁπλοί ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, κι αὐτοί ἦταν ἡ 
παρηγοριά του, ἀλλά οἱ προεστοί καί οἱ ἰσχυροί, ὅπως κι ἕνα μεγάλο πλῆθος τοῦ 
λαοῦ, εἶχαν χαρακτηριστικά διαφθορᾶς. ᾽Ανηθικότητες, δολοπλοκίες, διαμάχες, 
ἔχθρες, βρίσκονταν στήν καθημερινή διάταξη. ῎Επρεπε νά βρίσκεται ἀδιάκοπα σέ 
ἐγρήγορση. Σκέφτηκε ὅτι ἄν ὁ ἀγώνας του στό μοναστήρι γινόταν μέ ἔνταση, αὐτή 
τώρα ἔπρεπε νά πολλαπλασιαστεῖ. Νά μή δώσει ῾τοῖς βλεφάροις του νυσταγμόν καί 
ὕπνον τοῖς κροτάφοις του᾽ κατά τόν ψαλμικό στίχο. Ζήτησε μέ πόνο τήν βοήθεια τοῦ 
Κυρίου καί τῆς Παναγίας Μητέρας Του. ῾Σύ, Κύριε᾽, ἔλεγε, ῾πού μέ ἔφερες ἐδῶ σ᾽ 
αὐτόν τόν τόπο, ἐνίσχυσέ με μέ τίς πρεσβεῖες τῆς ἁγίας Μητέρας Σου. Ξέρεις ὅτι 
δέν τό ἐπεδίωξα. Στό δικό Σου θέλημα ἀφέθηκα. Κύριε, ἐλέησον ἐμένα 
 καί τούς δούλους Σου στήν πόλη αὐτή᾽. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4ruq6HSnzetaw_prJAnmGjBOouNRnFWxeA86KLKBTb2NnjI-Oo1bE2AM4MQ70FPsXOI3IaQ6B60-YNaGK13sVKzoEw1A3U894Ed_O5nnH43mYz_jNQ7eYqOOv3yiaq2oO8tQw2sh5ZGs/s1600/%CE%93%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CC%81%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4ruq6HSnzetaw_prJAnmGjBOouNRnFWxeA86KLKBTb2NnjI-Oo1bE2AM4MQ70FPsXOI3IaQ6B60-YNaGK13sVKzoEw1A3U894Ed_O5nnH43mYz_jNQ7eYqOOv3yiaq2oO8tQw2sh5ZGs/s1600/%CE%93%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CC%81%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82.jpg" /></a></div>
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Τοῦ ἦρθε στόν 
νοῦ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Νεοκαισαρείας. Κι ἐκεῖνος εἶχε βρεθεῖ σέ τόπο πού ἦταν 
γεμᾶτος ἀπό εἰδωλολάτρες μέ ἐλάχιστους μόνον χριστιανούς. Καί τό ἀποτέλεσμα; 
῞Οταν κοιμήθηκε, ὁ τόπος ἦταν γεμᾶτος ἀπό χριστιανούς μέ ἐλάχιστους 
εἰδωλολάτρες. Μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί εἶχαν μεταστραφεῖ. Τόν ἅγιο 
Γρηγόριο τόν ἔκανε προστάτη του μετά τόν Κύριο καί τήν Παναγία. Τό δικό του 
παράδειγμα τόν ἠλέκτριζε ἔκτοτε καθημερινά. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Δέν ὑπῆρξε 
ἡμέρα πού νά μήν συνεχίζει τόν καθημερινό του κανόνα. Τό ὄνομα τοῦ Κυρίου δέν 
ἔφευγε καθόλου ἀπό τά χείλη του,  ἐνῶ ἔβαλε πρόγραμμα γιά 
καθημερινές λατρευτικές συνάξεις στούς ναούς, κήρυγμα τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, 
προσφορά στούς φτωχούς καί ἀναγκεμένους ἀνθρώπους, προσανατολισμός διαρκής στήν 
ἀληθινή πατρίδα, τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. ῾Ο κόσμος πολύ σύντομα διχάστηκε: οἱ 
καλοπροαίρετοι τόν ἀποκαλοῦσαν ἅγιο καί τόν θεωροῦσαν στήριγμα καί παρηγοριά 
τους, οἱ κακοπροαίρετοι ὑποκριτή πού ξέρει νά παίζει καλά τόν ρόλο του. Οἱ 
ἄγγελοι χαίρονταν, οἱ δαίμονες ἔφριτταν. Καί μέσα στούς δαίμονες βεβαίως ἦταν 
καί οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐξουσίας, οἱ ὁποῖοι βάλθηκαν ὅπως εἴδαμε νά τόν βγάλουν 
γρήγορα ἀπό τήν μέση. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdoRTIjWEh0QwDIUEwIOwFhnInEG3CAx261dOcRkNA0_3qInAbNSdVxxnsKZpLSuscN6mbRSz-iqU12FYCczKWOKnlaJu5Jpk0juTzUOKblVN4OXV68e2pm4GguaE9dMhn5Moh2XiEOpE/s1600/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CF%85%CF%87%CE%BF%CC%81%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%82.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdoRTIjWEh0QwDIUEwIOwFhnInEG3CAx261dOcRkNA0_3qInAbNSdVxxnsKZpLSuscN6mbRSz-iqU12FYCczKWOKnlaJu5Jpk0juTzUOKblVN4OXV68e2pm4GguaE9dMhn5Moh2XiEOpE/s1600/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CF%85%CF%87%CE%BF%CC%81%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%82.jpg" /></a></div>
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Ο ἄνθρωπος τοῦ 
Θεοῦ ᾽Ιουλιανός σηκώθηκε ἀπό τήν προσευχή του.  ῎Ενιωθε μιά βαθειά 
ἀγαλλίαση ἀλλά καί μιά ὀδύνη. ῾Ο Κύριος τοῦ εἶχε ἀποκαλύψει τήν σκευωρία πού 
ἐξύφαιναν πίσω ἀπό τήν πλάτη του. ῾Ωστόσο δέν εἶπε οὔτε ἔκανε τίποτε. ῾Απλῶς 
περίμενε. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Κάθησε στό 
μικρό γραφεῖο του γιά τό σερβίρισμα τοῦ λιτοῦ φαγητοῦ του. Πίσω του δέσποζε μία 
εἰκόνα τοῦ ᾽Εσταυρωμένου Κυρίου. ῾Ο Μάρκος ὁ ὑπηρέτης τοῦ Μητροπολίτη 
ἐμφανίστηκε στήν πόρτα ὅπως πάντα τήν καθιερωμένη ὥρα. ῾Υποκλίθηκε στόν ἐπίσκοπο 
καί σ᾽ ἕναν δίσκο τοῦ ἄφησε τό φαγητό. Μαζί ἦταν καί τό ποτήρι μέ τό κρασί. Μόνο 
πού ὁ Μάρκος ἤξερε ὅτι τό κρασί εἶχε μέσα καί τό δηλητήριο. Τά μάτια του ἔλαμψαν 
μέ μιά περίεργη λάμψη. ῾Η καρδιά του σάν νά σφίχτηκε. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Μάρκο, παιδί 
μου᾽, εἶπε μέ μεγάλη στοργή ὁ ᾽Ιουλιανός, ῾κάθησε σέ παρακαλῶ σήμερα μαζί μου᾽. 
Τοῦ ὑπέδειξε ἕνα κάθισμα μπροστά σχεδόν στό γραφεῖο του. Διστακτικά ὁ Μάρκος 
κάθησε χωρίς νά πεῖ τίποτα. Περίμενε μέ ἀγωνία νά φάει καί νά πιεῖ ὁ ἐπίσκοπος. 
</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">᾽Εκεῖνος ὅμως 
δέν ἔκανε καμμία κίνηση γιά φαγητό καί πιοτό. Οὔτε τήν καθιερωμένη προσευχή του. 
Πῆρε μόνο τό ποτήρι καί τό ἔβαλε στό κέντρο τοῦ δίσκου, ἀκριβῶς μπροστά του. ῾Η 
καρδιά τοῦ Μάρκου κόντευε νά σπάσει. Τό χέρι τοῦ θείου ᾽Ιουλιανοῦ κινήθηκε 
ἔπειτα σ᾽ ἕνα μικρό κουδούνι πάνω στό γραφεῖο. ᾽Αμέσως ἐμφανίστηκε ὁ διάκονός 
του. ῾Εὐλογεῖτε᾽, εἶπε σεμνά. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Σέ παρακαλῶ, 
διάκονε, στεῖλε ἀμέσως καί φώναξε ἐδῶ ὅλους τούς προύχοντες τῆς πόλης καί ὅλους 
ἐκείνους πού κατά καιρούς ἔχουν ἐκφράσει παράπονα ἐναντίον μου. Νά τούς πεῖς ὅτι 
εἶναι πολύ μεγάλη ἀνάγκη καί τούς παρακαλῶ προσωπικά ἐγώ νά ἔλθουν. Νά μή 
λείψει, εἰ δυνατόν, κανείς᾽. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Ο διάκονος 
ἔκανε πράξη τήν ἐντολή τοῦ ἁγίου ἐπισκόπου. ῾Ο Μάρκος συνέχιζε νά κάθεται μέ 
γουρλωμένα μάτια στήν θέση του, ἐνῶ τό ποτήρι μέ τό δηλητήριο ἦταν ἀνέγγιχτο 
μπροστά στόν ἐπίσκοπο. ῾Ο ᾽Ιουλιανός δέν ἔλεγε τίποτε στόν ὑπηρέτη ἐνῶ νοερῶς 
προσευχόταν ἀκατάπαυστα. ῾Ο Κύριος τοῦ εἶχε δώσει πληροφορία ἐπακριβῶς τό τί 
εἶχε συμβεῖ. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Δέν ἄργησαν νά 
προσέλθουν ὅλοι. Μέ ἔνοχη ἀπορία ζωγραφισμένη στά πρόσωπά τους κάθονταν τώρα 
ἔναντι τοῦ ἐπισκόπου, τοῦ ῾ἐχθροῦ᾽ τους, καί περίμεναν μέ ἀγωνία τόν λόγο 
του.  Ὅσο ἔβλεπαν τό ποτήρι τοῦ κρασιοῦ μπροστά στόν ᾽Ιουλιανό τόσο 
καί ἡ ἀγωνία τους κορυφωνόταν. ῾Η στάση τοῦ Μάρκου, ἔνοχη καί ταραγμένη καί 
αὐτοῦ, ἐπέτεινε τήν ψυχική τους ἄσχημη κατάσταση. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Νά μέ 
συγχωρεῖτε πού σᾶς κάλεσα ἔτσι ἀπότομα σήμερα ἐδῶ᾽,  ἀκούστηκε ἡ 
φωνή τοῦ ἁγίου, ῾ἀλλά ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νά σᾶς ἔχω κοντά μου γι᾽ αὐτό πού 
πρόκειται νά συμβεῖ τώρα᾽, εἶπε κοιτάζοντας μέ νόημα τό ποτήρι μέ τό δηλητήριο. 
Οἱ ἄλλοι ἀδυνατοῦσαν νά καταλάβουν τά λεγόμενα τοῦ ἐπισκόπου καί ὅ,τι 
διαδραματιζόταν. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῾Δέν θέλω νά 
σᾶς κρατῶ ἄλλο σέ ἀγωνία. Αὐτό πού ἔχω ὅμως νά σᾶς πῶ εἶναι τοῦτο᾽. Σηκώθηκε 
ὄρθιος ὁ ᾽Ιουλιανός καί κοίταξε ὅλους κατάματα. ῾῎Αν νομίζετε ὅτι θά σκοτώσετε 
τόν ταπεινό ᾽Ιουλιανό μέ δηλητήριο, νά πού τό πίνω μπροστά σας᾽. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">῞Υψωσε τό χέρι 
του καί μέ τά δάχτυλά του σταύρωσε τρεῖς φορές τό ποτήρι καί εἶπε: ῾Εἰς τό ὄνομα 
τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος πίνω τοῦτο τό ποτήρι᾽. 
</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2MLlnfy2jas8jO32irK0H5LY8AWmfpzcZomHPPpMaPy-uARnhbKcDLsHib0jmOuJs06ioOky-OS44uiV0Ck5GkKzDiTLNNNjPxyEz8sr285zTzVCEnWydvIu6sjJ9kKJJ5XOeB-h9zT0/s1600/%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B5%CC%81%CE%BD%CE%BF%CF%82.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2MLlnfy2jas8jO32irK0H5LY8AWmfpzcZomHPPpMaPy-uARnhbKcDLsHib0jmOuJs06ioOky-OS44uiV0Ck5GkKzDiTLNNNjPxyEz8sr285zTzVCEnWydvIu6sjJ9kKJJ5XOeB-h9zT0/s1600/%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B5%CC%81%CE%BD%CE%BF%CF%82.jpg" /></a></div>
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Τό ἤπιε ὅλο 
μέχρι τόν πάτο. Μπροστά σέ ὅλους. Τό ἄφησε κάτω σταθερά, τούς ξανακοίταξε μέ 
θλιμμένη ἀγάπη, καί τούς εἶπε: ῾Σᾶς συγχωρῶ ἀπό τήν καρδιά μου γι᾽ αὐτό πού 
θελήσατε νά πάθω. ῾Ο ᾽Εσταυρωμένος Κύριός μου Τόν ὁποῖο βλέπετε πάνω ἀπό τό 
γραφεῖο μου αὐτό μοῦ ἐπιτάσσει.  ῞Οπως ᾽Εκεῖνος συγχώρησε τούς 
σταυρωτές Του, ἔτσι κι ἐγώ μέ τήν χάρη Του συγχωρῶ κι ἐσᾶς. Δέν σᾶς κρατῶ καμμία 
κακία κι οὔτε πρόκειται νά σᾶς καταγγείλω. Τό μόνο πού θέλω νά ξέρετε εἶναι ὅτι 
ὁ Κύριός μας εἶναι ὁ Παντοδύναμος καί μόνον ἀληθινός Θεός᾽. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">Οἱ προεστοί καί 
ὅλοι οἱ ἐχθροί τοῦ Μητροπολίτη, ὁ Μάρκος ὁ ὑπηρέτης, ὁ διάκονος, ὅλοι οἱ 
παρευρισκόμενοι στέκονταν μαρμαρωμένοι. ῾Ο Θεός ἐπέτρεπε νά γίνονται θεατές ἑνός 
μεγάλου θαύματος, διάκονος τοῦ ὁποίου ἦταν ὁ ἐπίσκοπός τους. ῾Ο ᾽Ιουλιανός, 
ἀβλαβής καθ᾽ ὅλα μετά καί τήν πόση τοῦ δηλητηρίου, φαινόταν θεόρατος μπροστά 
τους. ᾽Αδυνατοῦσαν νά κατανοήσουν πῶς τό θανατηφόρο δηλητήριο γι᾽ αὐτόν 
λειτουργοῦσε ὡς τό νεράκι τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ἀκόμη περισσότερο δέν χωροῦσε τό μυαλό 
τους τήν γεμάτη στοργή καί ἀνεξικακία στάση του ἀπέναντί τους. Αὐθόρμητα ὁ 
καθένας ἔσκυψε καί τοῦ ᾽ βαλε μετάνοια. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<br /></div>
<br />
<div align="right" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;">(᾽Από τό ῾Λειμωνάριον᾽ 
τοῦ ᾽Ιωάννου Μόσχου)</span></div>
<div align="right" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;">
<span lang="EL" style="font-family: 'Arial Unicode MS'; font-size: 13pt;"><br /></span></div>
<div align="right" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;">
<span style="color: blue; font-family: Arial Unicode MS;"><span style="font-size: 17px;"><b><br /></b></span></span></div>
<div align="right" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;">
<span style="color: blue; font-family: Arial Unicode MS;"><span style="font-size: 17px;"><b><br /></b></span></span></div>
<div align="right" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;">
<span style="color: blue; font-family: Arial Unicode MS;"><span style="font-size: 17px;"><b>ΠΗΓΗ ''ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΝ''</b></span></span></div>
</div>

ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΣ ΠΙΟΤΟ

῾Ο Μάρκος κρατοῦσε τό γεμᾶτο πουγκί μέ τά χρήματα πού τοῦ ᾽χαν βάλει στά χέρια του καί προσπαθοῦσε νά καταλάβει ἐπακριβῶς τί τοῦ ἔλεγ...

ΠΟΣΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ Ο ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ;

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<br />
<div style="text-align: center;">
<b><span style="color: red;">ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ'': ΑΝΑΓΝΩΣΑΜΕ ΤΗΝ ΕΞΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΚ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΚΑΙ ΕΡΩΤΟΥΜΕ. ΠΟΣΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ Ο ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ;</span></b></div>
<br />
<br />
<br />
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 7ῃ Ὀκτωβρίου 2013<br />
<div style="text-align: center;">
ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ</div>
<div style="text-align: center;">
<span style="color: #660000;"><span style="font-size: medium;"><b>Θλιβερὲς διαπιστώσεις</b></span></span></div>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9T4vZcUF_zwwt362EwHEHL32mHp-TnkHjKKaoJjHVS1E9UEeRp6377ezPDZwQM-HU0coOaYTv6MYXfOVcYXWrThnmBHUUKEWlq5nYs40PZaws680ODB4GccDEWZjcUDjhLXJTWP3jrdt5/s1600/o-vartholomaios-symprosevxetai-me-12-igetes-allon-thriskeion-mprosta-sto-eidolio-tis-theas-gaias.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9T4vZcUF_zwwt362EwHEHL32mHp-TnkHjKKaoJjHVS1E9UEeRp6377ezPDZwQM-HU0coOaYTv6MYXfOVcYXWrThnmBHUUKEWlq5nYs40PZaws680ODB4GccDEWZjcUDjhLXJTWP3jrdt5/s320/o-vartholomaios-symprosevxetai-me-12-igetes-allon-thriskeion-mprosta-sto-eidolio-tis-theas-gaias.jpg" width="320" /></a></div>
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Δύο ἱστορικῆς σημασίας ἐπιστολές, κατὰ τὴν ἐκτίμηση πολλῶν, ἔγραψε καὶἀπέστειλε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Σεραφεὶμ στὸ πρόσφατο παρελθόν. Ἐπιστολὲς, ποὺ προκάλεσαν πανελλήνια αἴσθηση καὶ εὐρύτατο σχολιασμὸ ἀπὸ πολλούς, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς. </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ἡ πρώτη ἐγράφη τὸν παρελθόντα Μάϊο <a href="http://anavaseis.blogspot.gr/2013/05/blog-post_2525.html">πρὸς τὸν ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο Β΄καὶ τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ θέμα τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ</a>, στὴν ὁποία ὁ Σεβασμιώτατος ἐπισημαίνει τὴν ἐπείγουσα ἀναγκαιότητα συγκλήσεως τοπικῆς Συνόδου γιὰ τὴν ἄμεση καταδίκη της καθὼς καὶὅσων τὴν προωθοῦν: <b>«Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐκφράζοντες τὴν ἀγωνία μας, ἀπευθυνόμεθα πρός Σας,…ἰκετευτικῶς καὶ ταπεινῶς παροτρύνοντας καὶ προτείνοντας, ὅπως ἐμεῖς,…ἀναλάβωμεν τὰς εὐθύνας μας ἔναντι Αὐτοῦ καὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ Του καὶ ἀρθῶμεν στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ συγκαλέσωμε Τοπικὴ Σύνοδο, ἡ   ὁποία καθηκόντως ὀφείλει νὰ προχωρήσει στὴν ἐπίσημο συνοδικὴ καταδίκη της εἰρημένης κακοδοξίας καὶ δεινῆς αἱρέσεως».</b></span> <br />
<div class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: justify; text-indent: 7.1pt;">
<a href="" name="more"></a><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ἕνα θέμα καυτὸ, ἐπίκαιρο, φλέγον, πρώτης προτεραιότητος, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπίλυση καὶ ἡ συνοδικὴ ἀντιμετώπιση, χρονίζει δυστυχῶς ἐδῶ καὶ ἑκατὸ χρόνια. Ἕνα θέμα μεγίστης ἐπισκοπικῆς εὐθύνης, τὸ ὁποῖο θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε ἀπασχολήσει πρὸ πολλοῦ τούς ἱεράρχες μας, ἀφοῦ ἡ παναίρεση αὐτὴ ὁλοένα καὶ περισσότερο ἑξαπλοῦται ἐν εἴδει ἐπιδημικῆς νόσου, προξενοῦσα μεγίστη διάβρωση καὶ φθορὰ στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ἕνα θέμα γιὰ τὸ ὁποῖο Πανορθόδοξα Συνέδρια καὶ Ἡμερίδες ἔχουν διοργανωθῆ, βιβλία καὶ φυλλάδια ἔχουν γραφῆ, ὅπως τὸ ἱστορικὸ κείμενο τῆς Συνάξεως Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν <b>«Ὁμολογία πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»</b>, ἀποτειχίσεις μέρους τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ἔχουν σημειωθῆ. Ἕνα θέμα τὸ ὁποῖο, χάρις στὴν ἐπιστολὴ τοῦ Σεβασμιωτάτου, τίθεται πλέον ἐπισήμως σὲ ἐπίπεδο Ἱεραρχίας. </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ὡστόσο ἡ Ἱεραρχία μας, ὅπως ἦταν δυστυχῶς ἀναμενόμενο, σὲ πεῖσμα ὅλων των ἀνωτέρω, ἐξακολουθεῖ τὴν ἐκκωφαντικὴ σιωπή Της. Οὔτε καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ συγκλονιστικὴ στὸ περιεχόμενό της ἐπιστολὴ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας ἴσχυσε δυστυχῶς νὰ ἐπιδράση στὸ νοῦ καὶ τὶς καρδιὲς τῆς πλειονότητος τῶν ἱεραρχῶν μας, προκειμένου νὰ πράξουν τὸ αὐτονόητο καθῆκον των. Ἔχουν ἤδη παρέλθει ἕξι μῆνες ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἐπιστολῆς καὶ ὁ ἅγιος Πειραιῶς οὐδεμία ἐπίσημη συνοδικὴ ἀπάντηση ἔλαβε μέχρι σήμερα. </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Τὸ δὲ τραγικότερο εἶναι, ὅτι ἐλάχιστοι ἱεράρχες μέχρι σήμερα ἔσπευσαν νὰ ἐπιδοκιμάσουν δημοσίως καὶ νὰ ἐκφράσουν ἐπισήμως τὴν σύμφωνη γνώμη τους γιὰ τὴν ἀναγκαιότητα συγκλήσεως συνόδου. Μὲ θλίψη καὶ ἀπογοήτευση πληροφορηθήκαμε, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσει τὴν Ἱεραρχία κατὰ τὴν ἐτήσια τακτική της συνεδρία τοῦὈκτωβρίου. Παραμερίζεται λοιπὸν τὸ καυτὸ καὶ φλέγον, τὸ κολοσσιαίων διαστάσεων, <b>«τὸ ἐκρηκτικό, τὸ διαιρετικὸ τοῦ ποιμνίου, τὸ διαβρωτικό της Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ ζωῆς»</b> θέμα τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, Διαχριστιανικοῦ καὶ Διαθρησκειακοῦ, τὴν ὁποία αἵρεση σύγχρονοι Πατέρες καὶ ἅγιοι Γέροντες, ὅπως ὁἅγιος Ἰουστίνος ὁ Πόποβιτς χαρακτήρισαν ὡς τὴν χειρότερη ἐκκλησιολογικὴ αἵρεση ὅλων των αἰώνων. </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ἄφατη θλίψη καὶ ὀδύνη, ἀλλὰ καὶ δικαία ὀργὴ καὶ ἀγανάκτηση συνέχουν τὶς καρδιὲς τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Τί ἀπολογία θὰ δώσωμε στὸν Θεὸ ἐν ἡμέρα κρίσεως ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ βήματός Του γιὰ τὴν ἀδιαφορία, τὴν ἐγκληματική μας ἀμέλεια; Γιὰ τὸν βαρύτατο σκανδαλισμὸ τῶν πιστῶν; Γιὰ τὴν καταπάτηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ὅπως τοῦ 37ου Ἀποστολικοῦ, ὁ ὁποῖος ὁρίζει: <b>«Δεύτερον τοῦ ἔτους Σύνοδος γινέσθω τῶν ἐπισκόπων καὶ ἀνακρινέτωσαν ἀλλήλως τὰ δόγματα τῆς εὐσεβείας καὶ τὰς ἐμπιπτούσας ἐκκλησιαστικάς ἀντιλογίας διαλυέτωσαν…</b>» .  Τί ἀπολογία θὰ δώσωμε γιὰ τὴν ἔνοχη σιωπή μας, τὴν ὁποία μάλιστα ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς χαρακτηρίζει ὡς τρίτο εἶδος ἀθεΐας; <b>«τρίτον δὲ ἐστὶν εἶδος οὗ πόρρω τῆς ἀνωτέρω πονηρᾶς ξυνωρίδος, τὸ παραιτεῖσθαι τί λέγειν τῶν δεδογμένων περὶ Θεοῦ»</b> . </span></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: center; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">***</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: justify; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">    Καὶ ἐρχόμεθα στὴν δεύτερη <a href="" target="_blank">ἐπιστολὴ τοῦ Σεβασμιωτάτου πρὸς τὸνΠαναγιώτατον Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο.</a> Μιὰ βαρυσήμαντη ἐκτενέστατη ἐπιστολὴἀντι-οἰκουμενιστικοὺ χαρακτῆρος, στὴν ὁποία τὰ θιγόμενα θέματα, βαθείαν ἐσωτερικὴν σχέσιν ἔχοντα μεταξύ των, παραπέμπουν ὅλα σὲ ἕνα κοινὸ παρονομαστή, τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Στὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ ὁ Σεβασμιώτατος, σὲ καιροὺς πνευματικῆς ἀφασίας καὶ ἐπισκοπικῆς ἀδρανείας, πρώτον μὲν ἐπισημαίνει <b>«ἀδήριτη τὴν ἀνάγκη συγκλήσεως Πανορθοδόξου Συνόδου μὲ τὴν συμμετοχὴἁπάντων των Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν, Ἀρχιεπισκόπων, Μητροπολιτῶν καὶ Ἐπισκόπων καὶ λαϊκῶν θεολόγων, ἡὁποία θὰ ἔχει μέγα χρέος καὶ πρώτιστο καθῆκον νὰ καταδικάσει τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὑπὸ τὸ φῶς τῆς Ἁγιογραφικῆς, Ἁγιοπατερικῆς καὶ Ἱεροκανονικὴς διδαχῆς καὶ παραδόσεως…»</b>. </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Στὴ συνέχεια, σχολιάζων τὰ πραχθέντα καὶ λεχθέντα τοῦ Παναγιωτάτου στὸ Μιλάνο καὶ στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ ἀφορμὴ τὸν ἑορτασμὸ τῶν 1700 ἐτῶν ἀπὸ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ<b>«Διατάγματος τῶν Μεδιολάνων»</b>, καθὼς καὶ τὴν ἐπακολουθήσασα ἐπίσκεψή του στὴν Τσεχία καὶ Σλοβακία, ἀφ’ ἑνὸς μὲν θέτει ὁρισμένα καυτὰ ἐρωτήματα πρὸς Αὐτόν, καὶ ἀφ’ ἑτέρου καταλογίζει σ’ Αὐτὸν εὐθύνες γιὰ λόγους καὶ πράξεις του. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: justify; text-indent: 7.1pt;">
<br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Παραθέτουμε ὁρισμένα χαρακτηριστικὰ ἀποσπάσματα τῆς ἐπιστολῆς: <b>«Εἶναι πασιφανές, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὶς ὁμιλίες, ποῦἐκφώνησε ἡ Ὑμετέρα Παναγιότης στὸ Μιλάνο, ὅτι διδάσκετε καινοφανῆ, πρωτοφανῆ καὶ οἰκουμενιστικὴἐκκλησιολογία, ἡὁποία, βεβαίως, τυγχάνει ἀλλοτρία καὶ ξένη πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία.  Ἀποδέχεσθε τὶς κακόδοξες οἰκουμενιστικὲς θεωρίες περὶ “ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν” καὶ “δύο πνευμόνων”. Ἀναγνωρίζετε τὶς αἱρετικὲς παρασυναγωγὲς τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ (Λουθηρανοί, Μεταρρυθμισμένοι) ὡς “Ἐκκλησίες” ἰσότιμες καὶ ἰσάξιες της Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀναγνωρίζετε τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα, τοὺς Καρδιναλίους, τοὺς Πάστορες σὰν νὰ ἔχουν ἔγκυρη ἱερωσύνη, μυστήρια καὶἀποστολικὴ διαδοχή. Χρησιμοποιεῖτε ὁμοειδῆ θεολογία καὶ γιὰ τοὺς ἀλλοθρήσκους (Μουσουλμάνους, Ραββίνους). </b></span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";"><b>Γιά Σάς, Παναγιώτατε, ὅλες οἱ παραπάνω αἱρέσεις μαζὶ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀποτελοῦν ἤδη τὴ “Μία Ἐκκλησία”, ἡ ὁποία ὅμως, στὸν παρόντα καιρὸ εἶναι διηρημένη καὶ προχωρᾶ πρὸς τὴν ἑνότητά της»</b>. <b>«…Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω ἀπαραδέκτων ἐξ ἐπόψεως θεολογικῆς, δογματικῆς καὶ ἐκκλησιολογικὴς δηλώσεων Ὑμῶν, Παναγιώτατε Δέσποτα, ἐπισημαίνομεν ὅτι σφάλλετε</b>». </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";"><b>«…Μετὰ ταῦτα, ἐρωτοῦμεν Ὑμᾶς, Παναγιώτατε Δέσποτα: Πῶς χρησιμοποιεῖτε τὸν ὄρο “ἀδελφὲς ἐκκλησίες”, ὅταν αὐτὸς εἶναι ἁγιοπατερικῶς ἀμάρτυρος καὶ μάλιστα πανορθοδόξως ἔχει ἀπορριφθεῖ καὶ ἀκυρωθεῖ; Διατὶ κάνετε ἐπιλεκτικὴ χρήση τῶν πανορθοδόξων ἀποφάσεων;». «Ἀναγνωρίζετε, Παναγιώτατε Δέσποτα, τὸν Παπισμὸ ὡς “Ἐκκλησία;” Εἶναι, ὅμως, “ἐκκλησία” ἢ αἵρεσις; Πλῆθος Ὀρθοδόξων Συνόδων ἔχουν καταδικάσει τὸν Παπισμὸ ὡς αἵρεση…». «Ἀναγνωρίζετε, Παναγιώτατε Δέσποτα καὶ τὸν Προτεσταντισμὸ ὡς “Ἐκκλησία”.</b> «<b>Ὡς φυσικὸς ἀπότοκος τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν αἱρέσεων ὡς “Ἐκκλησιῶν” ἐκ μέρους Ὑμῶν, Παναγιώτατε Δέσποτα, ἀκολουθεῖ ἡ ἀναγνώριση  ἐγκυρότητος τοῦ βαπτίσματος, τῆς ἱερωσύνης καὶ τῶν μυστηρίων τους». </b></span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";"><b>«Εἶναι φανερὸ πλέον, Παναγιώτατε Δέσποτα, ὅτι διαχέετε τὸ πνεῦμα τοῦ συγχρόνου διαχριστιανικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι’αὐτὸ καὶ δέχεσθε, ὀνομάζετε καὶ ἀναγνωρίζετε τὶς αἱρέσεις ὡς  “Ἐκκλησίες”, ἐρχόμενος σὲ πλήρη ἀντίθεση καὶἀντίφαση μὲ τὴν διαχρονικὴ παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». «Ταπεινῶς ἐρωτῶμεν, Παναγιώτατε Δέσποτα: Διατί, ἐνῶ  ἀποδίδετε τίτλους ἐκκλησιαστικότητος στοὺς πρόδηλα κακοδόξους αἱρετικούς, δὲν προβαίνετε στὴν μαζί τους διαμυστηριακὴ κοινωνία;» «…προσπαθεῖτε νὰ στηρίξετε τὴν παναίρεση τοῦ συγκρητιστικοῦ διαχριστιανικοῦ καὶ διαθρησκειακοὺ Οἰκουμενισμοῦ,βασιζόμενος στὴν ἀνεξιθρησκεία τοῦ Διατάγματος, τὸ ὁποῖο, ὅμως, δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ ὅσα σήμερα τεκταίνονται στὸ χῶρο τοῦ διαθρησκειακοῦ καὶ διαχριστιανικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν προβάλλει τὴν μοναδικότητα τοῦ Εὐαγγελίου, δὲν εὐνοεῖ τὸ Χριστιανισμό, ὅπως τὸν εὐνόησε τὸ “Διάταγμα τῶν Μεδιολάνων” καὶ ἡ μετέπειτα ἰσαπόστολη δράση τοῦ Μ. Κωνσταντίνου». «Εἶναι ἡλίου φαεινότερον, Παναγιώτατε Δέσποτα, ὅτι Ὑμεῖς, ἐκφράζετε καὶ υἱοθετεῖτε τὴ θεωρία περὶ “διηρημένης Ἐκκλησίας”, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία, ἡ Ἐκκλησία εἶναι διηρημένη σὲ ἐπὶ μέρους “ἐκκλησίες” (ὄχι τοπικές, ἀλλ’ ὁμολογιακὲς- δογματικές, βλ. τὸ κείμενο τοῦ Porto Alegre) καὶ χρήζει ἑνώσεως. Ἡ τοιαύτη θεώρησις τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πέραν πάσης σοβαρῆς, ἔστω βασικῆς, κατανοήσεως τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας».</b></span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: justify; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">   </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Παρῆλθον ἤδη 4 μῆνες ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἐπιστολῆς καὶ ὁ Σεβασμιώτατος, ὅπως ἦταν ἀναμενόμενον, οὐδεμία ἀπάντηση ἔλαβε ἀπὸ τὸν Παναγιώτατον. Πῶς ὅμως ἐξηγεῖται νὰ μὴν δέχεται διάλογο ὁ Παναγιώτατος μὲ τοὺς ἐντός της Ἐκκλησίας ὁμοδόξους, καθ’ ὃν χρόνον ἐμφανίζεται ὁ κατ’ ἐξοχὴν θιασώτης καὶ ὑπέρμαχος τῶν διαλόγων μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, παρὰ τὸ γεγονὸς μάλιστα ὅτι οἱ τελευταῖοι ἔχουν ἀποτελματωθῆ καὶ χρεοκοπήσει; </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ἀντὶ ἄλλης ἀπαντήσεως περιορίστηκε νὰ κάνη μιὰ σύντομη ἀναφορὰ στὸ θέμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν διαλόγων, στὸν χαιρετισμό, τὸν ὁποῖον ἀπηύθυνε πρὸς τὸν Μακαριώτατον Πατριάρχη Βουλγαρίας κ. Νεόφυτον, κατὰ τὴν εἰρηνικὴ ἐπίσκεψή του στὸ Φανάρι στίς 20-9-2013. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: justify; text-indent: 7.1pt;">
<br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Στὶς δηλώσεις του προσπαθεῖ νὰ ἀπορρίψει, ἀνεπιτυχῶς βέβαια, τὴν κατηγορία, ὅτι κατέχεται ἀπὸ οἰκουμενιστικὲς ἀντιλήψεις. Λέγει ἐπὶ λέξει: <b>«…Διὰ τῆς τακτικῆς ταύτης δὲν προδίδομεν τὴν Ὀρθοδοξίαν, ὡς κατηγορούμεθα, οὔτε ὑποστηρίζομεν οἰκουμενιστικάς ἀντιλήψεις, ἀλλὰ κηρύσσομεν πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους καὶ πρὸς πάντας τὴν Ὀρθόδοξον ἀλήθειαν»</b>. </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ὡστόσο ἡ διπλωματικοῦ χαρακτῆρος αὐτὴ ἀόριστη δήλωση κανέναν δὲν πείθει πλέον. Ἀκριβῶς τὸἀντίθετο συμβαίνει. Ὑπάρχει ἕνα μπαρὰζ λόγων καὶ πράξεων στὴν ἐπὶ 22 χρόνια πατριαρχική Του πρωθιεραρχία, ποὺ ἐπιβεβαιώνει τὴν ἀλήθεια αὐτή. </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Εἰλικρινὰ θὰ θέλαμε πολύ, νὰ πιστεύσωμε στὴ διακήρυξή Του αὐτή. Ἀναγνωρίζοντας ἐκκλησιαστικὴ ὑπόσταση καὶ ἀποστολικὴ διαδοχὴ στὶς αἱρετικὲς προτεσταντικὲς καὶ παπικὲς κοινότητες, ἀποκαλώντας αὐτὲς <b>«ἀδελφὲς ἐκκλησίες»</b>, κηρύσσει <b>«πρὸς πάντας τὴν Ὀρθόδοξον ἀλήθειαν;»</b>.  </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ὅταν συμπροσεύχεται μὲ αἱρετικούς, ἀλλοθρήσκους, μάγους καὶ εἰδωλολάτρες μπροστά σε ὁμοίωμά της ... «θεᾶς» Γαίας στὴ Γροιλανδία, κηρύσσει <b>«πρὸς πάντας τὴν Ὀρθόδοξον ἀλήθειαν;»</b>. </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ὅταν προσφέρει τὸ Κοράνιο, τὸ ὁποῖο μάλιστα χαρακτηρίζει ὡς «ἅγιο», ὡς δῶρο στὸν πρόεδρο τῆς Κόκα Κόλα κ. Μουχτάρ, ἀντὶ Ἁγίας Γραφῆς, κηρύσσει  <b>«πρὸς πάντας τὴν Ὀρθόδοξον ἀλήθειαν;»</b>. Ὅταν χαρακτηρίζει τοὺς ἁγίους Πατέρες ὡς «<b>κληροδοτήσαντες εἰς ἠμᾶς τὴν διάσπασιν</b>» καὶ ὡς «<b>θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως</b>» κηρύσσει <b>«πρὸς πάντας τὴν Ὀρθόδοξον ἀλήθειαν;</b>». </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ὅταν ὑποδέχεται τὸν αἱρεσιάρχη τῆς Ρώμης Πάπα Βενέδικτο τὸν 16ο στὸ Φανάρι τὸ 2006 μὲ κωδωνοκρουσίες, θυμιατίσματα, ἀσπασμούς, λειτουργικὲς δεήσεις καὶ αἰτήσεις ὑπὲρ αὐτοῦ, <b>«εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος»,</b> πολυχρόνια, κοινὴ εὐλογία, δῶρα, ἀπαγγελία τοῦ <b>«Πιστεύω</b>» καὶ τοῦ <b>«Πάτερ ἠμῶν</b>», κηρύσσει «<b>πρὸς πάντας τὴν Ὀρθόδοξον ἀλήθειαν;</b>». </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ὅταν ἰσχυρίζεται, ὅτι «<b>ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δὲν ἐπιδιώκει νὰ πείση τοὺς ἄλλους περὶ συγκεκριμένης τινὸς ἀντιλήψεως τῆς ἀληθείας ἢ τῆς ἀποκαλύψεως, οὔτε ἐπιδιώκει νὰ τοὺς μεταστρέψει εἰς συγκεκριμένον τινὰ τρόπον σκέψεως»,</b> κηρύσσει <b>«πρὸς πάντας τὴν Ὀρθόδοξον ἀλήθειαν</b>;». Ὅταν διακηρύσσει, ὅτι <b>«…Ρωμαιοκαθολικοὶ καὶ Ὀρθόδοξοι, Προτεστάντες καὶ Ἑβραῖοι, Μουσουλμάνοι καὶἸ νδοί, Βουδιστὲς καὶ Κομφουκιανοί, ἦλθε ὁ καιρὸς ὄχι ἁπλῶς γιὰ προσέγγιση, ἀλλὰ γιὰ μιὰ συμμαχία καὶ συλλογικὴ προσπάθεια πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς καθοδηγήσεως τοῦ κόσμου, μακράν των ψευδοπροφητῶν τοῦ ἐξτρεμισμοῦ καὶ τῆς μισαλλοδοξίας», κηρύσσει «πρὸς πάντας τὴν Ὀρθόδοξον ἀλήθειαν;»</b>. </span><br /><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Δὲν εἶναι δυνατὸν βέβαια νὰ ἀπαριθμηθοῦν ὅλα αὐτὰ (λόγοι καὶ ἔργα) ἕνα πρὸς ἕνα, στὰ πλαίσια ἑνὸς ἄρθρου, τὰ ὁποῖα ὡστόσο κατὰ καιροὺς ἔχουν ἐπισημανθῆ καὶ δημοσιευθῆ μὲ ἄρθρα καὶ μελέτες στὸν ἔντυπο καὶ ἠλεκτρονικὸ τύπο. Τέτοιου εἴδους διπλωματικοὶ ἑλιγμοὶ δὲν ὀφελοῦν, διότι ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ ἔχει πρὸ πολλοῦ ἀφυπνιστῆ καὶ εὐαισθητοποιηθῆ ἀπέναντι στὴν φοβερὴ αὐτὴ αἵρεση. </span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: justify; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ματαίως ἐπίσης προσπαθεῖ νὰ πείσει τὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ, ὅτι οἱ Διαχριστιανικοὶ Διάλογοι δῆθεν «<b>δὲν ἀποσκοποῦν, ὡς ἐγράφη καὶ ἐν Βουλγαρία καὶ ἀλλαχοῦ, εἰς τὴν δημιουργίαν ἑνὸς κοινῶς ἀποδεκτοῦ “συνονθυλεύματος” δοξασιῶν. Δηλαδή, δὲν ἐπιδιώκεται διὰ τῆς λεγομένης οἰκουμενικῆς κινήσεως ἡἀποδοχὴ μιᾶς “χριστιανικῆς συγκρητιστικῆς ὁμολογίας”, ἀλλὰ ἡ ἐμβάθυνσις εἰς τὴν Χριστιανικὴν Ὀρθόδοξον πίστιν καὶ εἰς τὴν κοινωνικὴν συνεργασίαν τῶν ἐπικαλουμένων τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ»</b>. Τὰ συμφωνηθέντα στὸ Balamand τοῦ Λιβάνου τὸ 1993 καὶ στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε της Βραζιλίας τὸ 2006, γιὰ νὰ περιοριστούμε μόνον σ’ αὐτά, ἐπιβεβαιώνουν τὸν ἰσχυρισμὸ Του αὐτὸν ἢ μαρτυροῦν τὸἀντίθετο;</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: justify; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">    </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";"> Στὴν προσπάθειά Του νὰ δικαιώσει τοὺς Διαλόγους ὁ Παναγιώτατος ἐπιχειρεῖ νὰ τοὺς θεμελιώσει πατερικῶς, ἐπικαλούμενος τοὺς ἁγίους Ἰωάννην τῆς Κλίμακος καὶ Ἰωάννην τὸν Χρυσόστομον. Λέγει ὁ πρῶτος ἐξ’ αὐτῶν: <b>«Ἐν τοῖς μὲν κακοθελῶς ἠμὶν μαχομένοις ἀπίστοις, ἢ κακοπίστοις, μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν παυσώμεθα. Ἐν δὲ τοῖς τὴν ἀλήθειαν μαθεῖν βουλομένοις, τὸ καλὸν ποιοῦντες, ἕως αἰῶνος μὴ ἐκκακῶμεν. Πλήν, καὶ πρὸς στηριγμὸν ἠμῶν τῆς καρδίας ἐν ἀμφοτέροις χρησώμεθα»</b> (Κλίμαξ, Λόγος ΚΣΤ΄, περὶ διακρίσεως, 2,11). </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ἐδῶ ὁ ἅγιος οὐδόλως δογματίζει ἀτέρμονες διαλόγους μὲ τοὺς αἱρετικούς. Ἀπεναντίας σαφέστατα διευκρινίζει τοὺς ὅρους καὶ τὶς προϋποθέσεις τοῦ διαλόγου, ἐρχόμενος σὲ πλήρη συμφωνία μὲ τὴν παραγγελία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στὴν πρὸς Τίτον ἐπιστολὴ του (Τίτ.3,10). </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ὅταν εὐρισκόμεθα πρὸ αἱρετικῶν καὶ ἀθέων («<b>ἀπίστοις ἢ κακοπίστοις»</b>), οἱὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν καλὴ διάθεση καὶ θέληση <b>(«κακοθελῶς»</b>), νὰ γνωρίσουν τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ ἀντίθετα μάλιστα ἐναντιώνονται μὲ πεῖσμα <b>(«μαχομένοις ἠμὶν»</b>) καὶἐπιμένουν στὴν πλάνη τους, τότε ὀφείλομε μετὰἀπὸ μία πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν, νὰ σταματήσωμε τὸν διάλογο <b>(«μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν παυσώμεθα»</b>). Μόνον ὅταν διαπιστώνουμε διάθεση μαθητείας <b>(«τοῖς τὴν ἀλήθειαν μαθεῖν βουλομένοις»</b>), ἃς εἴμαστε ἀκούραστοι στὸ νὰ κάνουμε τὸ καλὸ ἀκατάπαυστα <b>(«το καλὸν ποιοῦντες, ἕως αἰῶνος μὴἐκκακῶμεν</b>»). </span><br /><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Τί συμβαίνει λοιπὸν μὲ τοὺς <b>«κακοπίστους</b>» καὶ αἱρετικοὺς Παπικοὺς καὶ Προτεστάντες; Ἔδειξαν μέχρι τώρα κάποια διάθεση μαθητείας καὶ ἀποδοχῆς τῆς ἀλήθειας τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, στοὺς μέχρι τώρα γενομένους διαλόγους; Καμμία ἀπολύτως.Ὄχι μόνο σημάδια ἐπιστροφῆς καὶ προσεγγίσεως πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία δὲν διαπιστώθηκαν, ἀλλὰ τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο. Μὲ κάθε τρόπο καὶ μέσον, θεμιτὸ καὶ ἀθέμιτο, μὲ τὴν διπλωματία, μὲ τὸν προσηλυτισμὸ καὶ τὴν Οὐνία, μὲ τὸ πρόσχημα τῆς ἀγάπης (διάλογος τῆς ἀγάπης), μὲ τὴν βία (σταυροφορίες, φραγκοκρατία, γενοκτονία τῶν Σέρβων τὸ 1941, βομβαρδισμοὶ στὴ Σερβία τὸ 1999 κ.λ.π.), καὶ μὲ τοὺς ἐπὶ αἰῶνες μέχρι τώρα γενομένους θεολογικοὺς  διαλόγους, προσπάθησαν  νὰ προσελκύσουν στὶς πλάνες τους τοὺς Ὀρθοδόξους μὲ σκοπὸ νὰἐξαφανίσουν, ἢ δυνατόν, τὴν Ὀρθοδοξία. Παραθέτει ἐπίσης ὁ Παναγιώτατος μία φράση τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου: «<b>Ὁ Θεὸς ἀεὶ μεθ’ ἠμῶν διαλέγεται»</b>. Δὲν διευκρινίζει ὅμως, ποῦ ὁ ἅγιος εἶπε αὐτὴ τὴν φράση, ὥστε ἀπὸ τὰ συμφραζόμενα νὰ προσδιορίσουμε τὸ πραγματικὸ νόημά της.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: justify; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">    Περαίνοντες, υἱϊκῶς παρακαλοῦμεν τὸν Παναγιώτατον γιὰ ἀλλαγὴ πορείας πλεύσεως μὲ ἀμετάκλητη στροφὴ πρὸς τὴν ἁγιοπατερικὴ μας παράδοση, ἡ ὁποία θὰ ἐπισφραγισθῆ μὲ τὴν σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου, ἡ ὁποία θὰ καταδικάσει τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Πράγμα τὸ ὁποῖον εὐχόμεθα ἀπὸ καρδίας!</span></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: center; text-indent: 7.1pt;">
<br /></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: center; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ἐκ τοῦ Γραφείου Αἱρέσεων καὶ Παραθρησκειῶν.</span></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: center; text-indent: 7.1pt;">
<br /></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: center; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ὁ <a href="http://www.blogger.com/null" name="_GoBack" target="_blank"></a>ὑπεύθυνος</span></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: center; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ἀρχ. Παῦλος Δημητρακόπουλος.</span></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: center; text-indent: 7.1pt;">
<br /></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: center; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">Ὁ Γραμματέας</span></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-right: 4.2pt; text-align: center; text-indent: 7.1pt;">
<span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: "Arial Unicode MS";">κ. Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος</span></div>
</div>

ΠΟΣΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ Ο ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ;

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ'': ΑΝΑΓΝΩΣΑΜΕ ΤΗΝ ΕΞΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΚ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΚΑΙ ΕΡΩΤΟΥΜΕ. ΠΟΣΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ...

Ο Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος για τη διακοπή μνημοσύνου και την αποτείχιση από τους οικουμενιστές

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
<span style="font-size: medium;"><span style="color: #444444; font-family: 'Times New Roman', serif;"><br /></span></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbaYlVkNmRGjerRipCaBMtK3RhAj46_7cyHhIC8YogT0dKATsxOvxLJQMQzXRmnPk6bXglgSjUU10wCUVaBomDuFtMnzHU71VJjyaDDTWS1_g55-gJ7kQEs03_WaZkINWGw6QH6BZ-KRP8/s1600/amvrosios_nikolaou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbaYlVkNmRGjerRipCaBMtK3RhAj46_7cyHhIC8YogT0dKATsxOvxLJQMQzXRmnPk6bXglgSjUU10wCUVaBomDuFtMnzHU71VJjyaDDTWS1_g55-gJ7kQEs03_WaZkINWGw6QH6BZ-KRP8/s1600/amvrosios_nikolaou.jpg" /></a></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
<span style="font-size: medium;"><span style="color: #444444; font-family: 'Times New Roman', serif;"><br /></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
<span style="font-size: medium;"><span style="color: #444444; font-family: 'Times New Roman', serif;">Ο αείμνηστος αγωνιστής Ιεράρχης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος (+1984), υπήρξε ο πρώτος, εκ των νεοημερολογιτών Επισκόπων της Ελλάδος, που είχε διακόψει το μνημόσυνο του ονόματος του αιρετικού πατριάρχου Αθηναγόρα. Αυτό συνέβη το 1970. Όπως και σήμερα πολεμούνται οι αποτειχιζόμενοι από τους οικουμενιστές ψευδοποιμένες, από δήθεν αδελφούς ορθοδόξους και μάλιστα "αντιοικουμενιστές", έτσι και ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος πολεμήθηκε την εποχή εκείνη, τόσο από την τότε Ιερά Σύνοδο της κρατούσης Εκκλησίας, όσο και από "θεολόγους" και "επιστήμονες" της εποχής. Ένας από αυτούς, ο Ιωάννης Παναγόπουλος, δικηγόρος, γνώστης τάχα και του κανονικού δικαίου της Εκκλησίας και φίλος του Αθηναγόρα, επέκρινε σφοδρότατα τον Αμβρόσιο, αλλά και τους άλλους δύο Επισκόπους που αποτειχίσθηκαν από τον Αθηναγόρα (Φλωρίνης Αυγουστίνο και Παραμυθίας Παύλο), χαρακτηρίζοντας τη διακοπή του μνημοσύνου ως αντικανονική και απαιτώντας την τιμωρία τους. Παραθέτουμε από την απάντηση του Μητροπολίτου</span><span style="color: #444444; font-family: 'Times New Roman', serif;"> </span><span style="color: #444444; font-family: 'Times New Roman', serif;">Αμβροσίου (δημοσιεύθηκε στον "Ορθόδοξο Τύπο" στις 15-4-1971) ορισμένα αποσπάσματα προς ωφέλεια των αδελφών μας που έχουν πειστεί από τους σημερινούς πολέμιους της αποτείχισης ότι με τη διακοπή της κοινωνίας με τους οικουμενιστές ψευδεπισκόπους δήθεν τιθόμαστε εκτός Εκκλησίας. Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί να υπάρχει τέτοια πολεμική ενάντια στην Αποτείχιση. Η απάντηση είναι απλή. Αποτείχιση και διακοπή μνημοσύνου σημαίνει για τον κληρικό που θα την τολμήσει καθαίρεση και στέρηση του κρατικού μισθού, για τον λαϊκό, όνειδος και περιφρόνηση. Οι "συντηρητικοί" "αντιοικουμενιστές" ελεγχόμενοι από την συνείδησή τους ως κοινωνούντες με τους οικουμενιστές, προσπαθούν να πείσουν τους ορθοδόξους χριστιανούς, μα περισσότερο τον ίδιο τους τον εαυτό, ότι η Αποτείχιση είναι άκρο, η διακοπή του μνημοσύνου παρεκτροπή από την "βασιλική οδό" που τάχα αυτοί βαδίζουν. Η εκκλησιαστική ιστορία και οι πράξεις των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας βοούν, όμως αυτοί στην καλύτερη περίπτωση κωφεύουν , αν δεν θεωρούν την προβαλλόμενη στάση των Πατέρων ως παλαιοημερολογιτικό τέχνασμα. Αφού δεν ακούν τους Πατέρες, ας ακούσουν έναν δικό τους Επίσκοπο, από τους λίγους αγωνιστές που έβγαλε η επίσημη Εκκλησία.</span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif;"><o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
<span style="font-size: medium;"><span style="color: #444444; font-family: 'Times New Roman', serif;"><br /></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
<span style="color: #444444; font-family: 'Times New Roman', serif;"><span style="font-size: medium;">Γράφει ο αείμνηστος Αμβρόσιος:</span></span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif;"><o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
<span style="color: #444444; font-family: 'Times New Roman', serif;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
<i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">"...</span></i><b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Διατί αγνοεί ο γνωμοδοτήσας ότι εν τη εκκλησιαστική ζωή και ιστορία επανειλημμένως η ευθιξία των Ορθοδόξων συνειδήσεων ωδήγησεν εις διακοπήν μνημοσύνου όχι μόνον προ Συνοδικής καταδίκης του ενόχου, αλλά και προ της διά ρητού Κανόνος παροχής τοιούτου δικαιώματος;</span></i></b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Αναφέρω μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Όταν ο Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος απέρριψε τον όρον "Θεοτόκος", πολλοί των υπ' αυτών Κληρικών έπαυσαν αμέσως το μνημόσυνόν του, καίτοι ακόμη ούτε ο Νεστόριος είχε δικασθή, ούτε ο όρος αυτός είχε δογματισθή δι' επισήμου Συνοδικής αποφάσεως, ούτε καν υπήρχεν ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ο δίδων δικαίωμα της παύσεως μνημοσύνου διά κηρυσσόμενα</span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> αιρετικά φρονήματα. Οι Κληρικοί ούτοι κατεδικάσθησαν Συνοδικώς υπό του Νεστορίου, ως αντικανονικώς ενεργήσαντες (αυτό ακριβώς ζητεί και δι' ημάς ο γνωμοδοτών!). Τί συνέβη μετά ταύτα; Πρώτον: Ο Άγιος Κύριλλος και ολόκληρος η Εκκλησία Αλεξανδρείας ηγνόησαν τελείως την καταδίκην των εν λόγω Κληρικών, επήνεσον αυτούς δι' ό,τι έπραξαν και εδέχοντο αυτούς εις εκκλησιαστικήν κοινωνίαν. Δεύτερον: Η μετ' ολίγον συνελθούσα Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος, εξετάσασαν την διδασκαλίαν του Νεστορίου και ευρούσα αυτήν μη Ορθόδοξον, κατεδίκασεν μεν αυτόν, εδικαίωσε δε όσους είχον παύσει το μνημόσυνόν του προ Συνοδικής καταδίκης, ως ορθώς ενεργήσαντας. Και ταύτα επαναλαμβάνομεν αιώνας όλους</span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></i><b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">πριν</span></i></b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">υπάρξει επίσημον κανονικόν θέσπισμα (ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας) το οποίον να παρέχει ρητώς δικαίωμαν παύσεως μνημοσύνου "προ Συνοδικής διαγνώσεως"! Τα αγνοεί αυτά ο γνωμοδοτήσας;</span></i><span style="font-family: 'Times New Roman', serif;"><o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
<i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">...Ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας δεν αξιοί να έχη καταδικασθή υπό Οικουμενικής Συνόδου μία διδασκαλία ως αίρεσις, ίνα θεμελιωθή δικαίωμα παύσεως μνημοσύνου του κηρρύσοντος ταύτην. Λέγει απλώς: "Δι' αίρεσιν τινά παρά των αγίων Συνόδων ή Πατέρων</span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> κατεγνωσμένην...". Αρκεί λοιπόν και η γνώμη των επί μέρους Πατέρων! (Άλλωστε ουκ ολίγα Δόγματα φέρονται εν τη ζωή και τη πράξει και τη διδασκαλία της Εκκλησίας και δεν έτυχον διατυπώσεως παρ' ουδεμιάς Οικουμενικής Συνόδου).<o:p></o:p></span></i></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
<i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">...Με ερωτά ο γνωμοδοτών: Έπρεπεν ο Πατριάρχης να ηρωτήση προηγουμένως εμέ αν ενέκρινον τα διάφορα διαβήματά του; Βεβαίως όχι! Ποίος είμαι εγώ ώστε να με ερωτήση ο Πατριάρχης; Θα ήτο τραγική δι' εμέ τοιαύτη αξίωσις! Είχον όμως μίαν άλην αξίωσιν:</span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></i><b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Να ερωτήση τας Συνόδους του 867, του 879, του 1009, του 1054, του 1341, του 1347, του 1351, του 1440, του 1441, του 1443, του 1450, του 1484, του 1722, του 1727, του 1838, του 1848, του 1895, να ερωτήση τους αγίους Πατέρας και τους σοφούς Διδασκάλους της Εκκλησίας, να ερωτήση τον άγιον Φώτιον, τον ιερόν Θεοφύλακτον, τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμάν, Συμεών τον Θεσσαλονίκης, τον άγιον Μάρκον Ευγενικό, τον Ευγένιον Βούλγαριν, τον Νικηφόρον Θεοτόκην, τον άγιον Νικόδημον, τον άγιον Νεκτάριον και λοιπούς και λοιπούς και λοιπούς, να ερωτήση πολλώ μάλλον, τας σεπτάς και θεοκινήτους Οικουμενικάς Συνόδους</span></i></b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">, αι οποίαι διά των αγίων και ιερών Κανόνων των απαγορεύουν, επί ποινή καθαιρέσεως, (ή όχι κ. Παναγόπουλε;), πάσαν συμπροσευχήν μετά αιρετικών, σχισματικών ή και ακοινωνήτων, και αν όλοι ενέκρινον τα διαβήματά του, τας δηλώσεις του, τας συμπροσευχάς του, τους εν γένει τρόπους του, τότε μάλιστα! Ουδείς θα είχε δικαίωμα να διαφωνήση, ουδείς να διαμαρτυρηθή, ουδείς να εμποδίση. Όταν όμως ο Παναγιώτατος ενεργή αντιθέτως προς Συνόδους, προς Πατέρας, προς Κανόνας,</span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></i><b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">ως εάν πάντες αυτοί να μη είχοναληθινήν αγάπην και να μη ενδιεφέροντο διακαώς διά την πλήρωσιν του Κυρίου "ίνα πάντες εν ώσιν", αλλά να ήσαν πλήρεις μίσους και αδιαφορίας</span></i></b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">, τότε και ημείς δικαιούμεθα (</span></i><b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">δικαιούμεθα ή υποχρεούμεθα</span></i></b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">, εκόντες άκοντες;) να ενεργήσωμεν αντιθέτως προς τον Παναγιώτατον!</span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></i><b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Δι' ημάς υπέρ πάντα Πατριάρχην κείνται οι άγιοι Πατέρες, αι σεπταί Σύνοδοι, οι ιεροί Κανόνες. Και, ευρισκόμενοι τυχόν προ θλιβερών διλημμάτων υπακοής, θα προτιμήσωμεν (και ήδη προτιμώμεν) την υπακοήν προς τους Πατέρας, τας Συνόδους, τους Κανόνας!</span></i></b><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></i><i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Λυπηρά και συγκλονιστικά τα οιαδήποτε διλήμματα, αλλ' όταν τίθενται, κάποια φευ! Η εκλογή πρέπει αφεύκτως να γίνη! Και δι' ημάς ερρίφθη ήδη ο κύβος! Ο Θεός μεθ' ημών!"<o:p></o:p></span></i></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
<i><span style="color: blue; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><br /></span></i></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right;">
<span style="color: lime; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><b><br /></b></span></div>
<div class="MsoNormal" style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right;">
<span style="color: #274e13; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><b>ΠΗΓΗ ''ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ''</b></span><br />
<span style="color: #274e13; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><b><br /></b></span>
<strong style="background-color: white;"><span style="color: blue;">(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΜΑΣ BLOG)</span></strong></div>
</div>

Ο Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος για τη διακοπή μνημοσύνου και την αποτείχιση από τους οικουμενιστές

Ο αείμνηστος αγωνιστής Ιεράρχης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος (+1984), υπήρξε ο πρώτος, εκ των νεοημερολογιτών Επισκόπων της Ελλάδος, πο...

Αυγουστίνος Καντιώτης: Πως φθάσαμε στην διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχου Αθηναγόρα το 1970

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<span style="clear: left; color: red; float: left; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><b><br /></b></span><span style="clear: left; color: red; float: left; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><b>Τί προηγήθηκε (Φεβρ. 1970).</b></span><strong style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; text-align: justify;"></strong><br />
<b style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px;"><span style="text-align: justify;"><br /></span></b><strong style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; text-align: justify;"><span style="color: #444444;"><br /></span></strong><br />
<strong style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; text-align: justify;"><span style="color: #444444;"><br /></span></strong>
<strong style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; text-align: justify;"><span style="color: #444444;">Μόλις ἔγινα ἐπίσκοπος ὡρισμένοι παλαιοημερολογῖται μὲ κατηγοροῦσαν, ὅτι δὲν ἔπαυσα τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα, ποὺ δὲν ὀρθοτομεῖ τὸν λόγο τῆς ἀληθείας, καὶ δὲν τὸν ἀπεκήρυξα ὡς αἱρετικό.</span></strong><br />
<span style="color: #444444; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px;"><br /></span><span style="background-color: white; color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px;"></span>
<br />
<div style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; text-align: justify;">
<a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2013/08/%ce%95%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8.-%ce%96%cf%89%cf%83%ce%b1-%ce%95%ce%ba..%ce%bc.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; color: #99e9e9; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><span style="color: #444444;"><img alt="Ελευθ. & Ζωσα Εκ..μ" border="0" class="alignright size-full wp-image-36173" height="180" src="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2013/08/%ce%95%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8.-%ce%96%cf%89%cf%83%ce%b1-%ce%95%ce%ba..%ce%bc.jpg" style="border: 1px solid rgb(90, 90, 95); padding: 4px;" width="200" /></span></a><strong><span style="color: #444444;">Τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου στὴν θ. λειτουργία, τὸ «Ἐν πρώτοις μνήσθητι, Κύριε, … ὃν χάρισαι ταῖς ἁγίαις σου ἐκκλησίαις ἐν εἰρήνῃ, σῷον, ἔντιμον,  ὑγιᾶ, μακροημερεύοντα καὶ ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς σῆς ἀληθείας», ὅπως παρατηρεῖ ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, δὲν ἔχει τὴν ἔννοια βεβαιώσεως ὅλων αὐτῶν· ἐκφράζει εὐχή, ὁ Κύριος νὰ χαρίζῃ στὸν ἐπίσκοπο ἢ στὸν πατριάρχη ψυχικὴ εἰρήνη, σωματικὴ ὑγεία, ἀγαθὴ φήμη, καὶ διδασκαλία κατὰ πάντα ὀρθόδοξη.</span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;">Ὁ πατριάρχης Ἀθηναγόρας χωρὶς ἀμφιβολία εἶχε προβῆ σὲ ἐνέργειες, ποὺ τὸν ἔφεραν μακριὰ ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα· μοῦ ζητοῦσαν λοιπὸν νὰ τὸν κηρύξω γι᾿ αὐτὲς αἱρετικό, νὰ τὸν διαγράψω ἀπὸ τὰ δίπτυχα καὶ νὰ παύσω τὸ μνημόσυνό του.</span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;">Τοὺς ἀπήντησα, ὅτι </span><span style="color: red;">ὡρισμένες ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου ἦταν παραβάσεις ἱ. κανόνων πού, ἂν ἀποδειχθοῦν ἀληθινές, συνεπάγονται καθαίρεσι. Ἀλλὰ ποιός θὰ τοῦ ἐπιβάλῃ τὴν καθαίρεσι;</span> <span style="color: #444444;">Τὸ ἁρμόδιο ὄργανο γιὰ κληρικοὺς εἶνε ἡ Σύνοδος, καὶ γιὰ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη ἡ Ἱεραρχία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν κατέστη ὑπόδικος ἐνώπιον αὐτῆς, καὶ ἔτσι παρέμενε στὸ θρόνο.</span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;">Ὅπως ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος μητροπολίτης πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης ὁ ἀρχιεπίσκοπος τῶν παλαιοημερολογιτῶν,</span> <span style="color: red;">ἡ καθαίρεσι καὶ ὁ ἀφορισμὸς διακρίνονται σὲ «δυνάμει» καὶ σὲ «ἐνεργείᾳ». Κληρικὸς ποὺ ξέφυγε ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, μέχρις ὅτου κριθῇ ἀπὸ Σύνοδο, μπορεῖ νὰ θεωρηθῇ δυνάμει καθῃρημένος· ἐνεργείᾳ καθῃρημένος καθίσταται μόνο μετὰ ἀπὸ συνοδικὴ κρίσι. Τὸ ίδιο λέει καὶ ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στὸ Πηδάλιο (Ἀθῆναι 19829, σ. 4-5).</span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;">Αὐτὰ ἰσχύουν γιὰ τὶς ἀντικανονικὲς ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου. Γιὰ παραβάσεις δηλαδὴ ἱ. κανόνων ἐθεωρεῖτο δυνάμει καθῃρημένος, δὲν ἦταν ὅμως καὶ ἐνεργείᾳ. Ἀλλ᾿ ὑπῆρχαν καὶ ἐνέργειές του ποὺ ἔθιγαν δόγματα. Καὶ στὴν περίπτωσι αὐτή, ἀφοῦ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» κηρύττει διδασκαλίες ἀντορθόδοξες, δὲν ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἀπόφασι καθαιρέσεως ἀπὸ ἁρμόδιο συνοδικὸ δικαστήριο· ἡ καθαίρεσις ἐπέρχεται αὐτομάτως κατὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τὸν ὁποῖο καὶ ἐγὼ ὡς ἱεροκῆρυξ εἶχα μνημονεύσει καὶ εἶχα ζητήσει ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ τὸν ἐφαρμόσουν καὶ νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη. Γιατί τώρα, μὲ ρωτοῦσαν, ποὺ γίνατε ἐπίσκοπος τῆς Βορείου Ἑλλάδος, δὲν ἐφαρμόζετε ὁ ίδιος τὸν κανόνα καὶ δὲν διακόπτετε τὴν πνευματικὴ σχέσι μὲ τὸν πατριάρχη;</span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;">Ἀπάντησις. Ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω ὅ,τι πίστευα καὶ τότε. Δὲν ἐφαρμόζω ὅμως ἀκόμη τὸν κανόνα αὐτόν, ὄχι διότι φοβοῦμαι· διεκινδύνευσα ἤδη τὸ θρόνο κατ᾿ ἐπανάληψιν γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ ἱ. κανόνων. Ἀλλ᾿ ἐνῷ ἔχω τὴν ἀπόφασι νὰ τὸν ἐφαρμόσω, τρέμω καὶ ἰλιγγιῶ ἐμπρὸς στὴν εὐθύνη ἀπέναντι στὸ Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους γιὰ μία ἐνέργεια ποὺ θὰ ἔχῃ χαρακτῆρα δονήσεως μέσα στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία. Ἐρευνῶ λοιπὸν καὶ βασανίζω τὸ πρᾶγμα βαθύτερα, καὶ περιμένω πληροφορία τῆς συνειδήσεώς μου, ἡ ὁποία ἰσχυρῶς νὰ μὲ πείθῃ ὅτι ἤγγικεν ἡ ὥρα. </span><span style="color: blue;">Παρακολουθῶ μὲ προσοχὴ καὶ ἀγωνία τὴν ἐξέλιξι τῆς καταστάσεως. Βλέπω, ὅτι καὶ ἄλλοι ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀνησυχοῦν καὶ διερωτῶνται· ποῦ πᾶμε; Κάτι φοβερὸ ἐγκυμονοῦν οἱ καιροί μας. Συνεχῶς προετοιμάζω τὴν ψυχή μου, τὸ ποίμνιό μου, καθὼς καὶ τὶς ψυχὲς τῶν φίλων ἀναγνωστῶν, γιὰ τὴν κρίσιμη ὥρα τῆς Ὀρθοδοξίας. Είθε ὁ Κύριος ἀποτρέψῃ ἀπὸ μᾶς τὸ πικρὸ ποτήριο. Είθε νὰ μὴ διασπασθῇ ἡ ἑνότης διὰ τῆς πραγματοποιήσεως ἐνδομύχων πόθων ὡρισμένων οἰκουμενιστῶν ταγῶν τῆς Ἐκκλησίας.</span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;">Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει τὸ πότε καὶ πῶς θὰ ἐφαρμόσω τὸν ἀνωτέρω κανόνα, δὲν θὰ μοῦ τὸ ὑποδείξουν ἀνεύθυνα πρόσωπα, ἀλλὰ ἡ συνείδησί μου, ἀκούγοντας καὶ τὴ φωνὴ τοῦ λαοῦ ἐκείνου ποὺ ἀγωνίσθηκε μαζί μου σὲ ἡμέρες σκληρᾶς δοκιμασίας (Ἡ κανονικότης τῆς ἐκλογῆς καὶ χειροτονίας μου, Ἀθῆναι 1990, σσ. 144-151).</span></strong></div>
<h2 style="color: #66ff66; font-family: 'Trebuchet MS', Trebuchet, Arial, Verdana, sans-serif; font-size: 11px; font-weight: normal; letter-spacing: 0.2em; line-height: 1.4em; margin: 1.5em 0px 0.75em; text-align: center; text-transform: uppercase;">
<span style="color: #444444;">* * *</span></h2>
<div style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; text-align: justify;">
<strong><span style="color: red;">Ἡ</span><span style="color: navy;"><span style="color: red;"> παῦσις ἔγινε πλέον (Μάρτιο 1970).</span> </span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;"><br /></span></strong><strong><span style="color: #444444;">Ἐπικροτῶ τὴν πρᾶξι τοῦ μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβροσίου, ποὺ ἔπαυσε τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα ἐξ αἰτίας καὶ νεωτέρων δηλώσεών του περὶ κοινοῦ ποτηρίου, πρωτείου, ἀλαθήτου καὶ φιλιόκβε. Ἡ παῦσις ὁπωσδήποτε θὰ ἐπεκταθῇ. Καὶ ἄλλοι ἱεράρχαι  ἑτοιμάζονται νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Ἡ κατάστασι ἐκτραχύνεται. Τὸ σκάνδαλο παίρνει διαστάσεις. Τὸ γόητρο τοῦ Πατριαρχείου πέφτει. Πλησιάζει κάποια τρομακτικὴ διάσπασις τῆς ἑνότητος τοῦ ὀρθοδόξου κόσμου· θὰ ἐπακολουθήσῃ πνευματικὸς ὄλεθρος. Νά τ᾿ ἀποτελέσματα τοῦ διαλόγου ποὺ ἄρχισαν πάπας καὶ πατριάρχης. Ὁ διάλογος εἶνε πονηρὴ παγίδα τοῦ παπισμοῦ γιὰ νὰ διαλύσῃ τὴν Ὀρθοδοξία. Ἡ Διαρκὴς Ἱ. Σύνοδος, ὅπως παρετήρησαν καὶ ἄλλοι, δὲν μπορεῖ ν᾿ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασι. Εἶνε ἀνάγκη νὰ συγκληθῇ ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία στὸ κεφαλαιῶδες τοῦτο ζήτημα εἶμαι βέβαιος ὅτι μὲ θαυμαστὴ ἑνότητα θὰ στηλιτεύσῃ τὶς παρεκκλίσεις ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ θ᾿ ἀπευθύνῃ διάγγελμα πρὸς ὅλο τὸν ὀρθόδοξο κόσμο, ποὺ εἶνε ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὶς ἀντικανονικὲς καὶ ἀντορθόδοξες ἐνέργειες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἴσως ὁ πατριάρχης, πρὸ τοῦ κινδύνου καταδίκης του ἀπὸ ὅλη τὴν Ἱεραρχία, ν᾿ ἀνανήψῃ.</span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;">Ἡ Διαρκὴς Ἱ. Σύνοδος, ἀμέσως μετὰ τὴ δημοσίευσι τῶν φρικωδῶν δηλώσεων τοῦ πατριάρχου περὶ πρωτείου, ἀλαθήτου τοῦ πάπα καὶ φιλιόκβε, θὰ ἔπρεπε νὰ συγκληθῇ σὲ ἔκτακτη συνεδρίασι, ν᾿ ἀπευθύνῃ ἐρώτημα στὸν πατριάρχη ἂν εἶνε ἀκριβεῖς ἢ ὄχι οἱ δηλώσεις, καὶ νὰ καθησυχάσῃ τὸν ὀρθοδόξου λαοῦ. Ἱεράρχαι ποὺ διαμαρτυρήθηκαν ἢ καὶ ἔπαυσαν τὸ μνημόσυνο, ὄχι μόνο ἀπαλλάσσονται ἀπὸ εὐθύνη, ἀλλὰ εἶνε καὶ ἄξιοι ἐπαίνου, διότι ἑρμήνευσαν ὀρθὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Δημιουργήθηκε σοβαρὸ ζήτημα πίστεως καὶ κρίσεως τῆς ὀρθοδόξου συνειδήσεως, τὸ ὁποῖο μόνο ἡ Ἱεραρχία μπορεῖ ν᾿ ἀντιμετωπίσῃ. Τὶς τυχὸν ἐναντίον διαμαρτυρομένων ἱεραρχῶν φωνὲς ἀπίστων, ἀθέων,  πνευματιστῶν, μασόνων, οἱ ὁποῖοι εἶνε ψυχροὶ καὶ ἀδιάφοροι καὶ ληξιαρχικῶς μόνο ἀνήκουν στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, πρέπει νὰ περιφρονήσουμε σὰν γαυγίσματα μικρῶν σκύλων, ὅπως διδάσκουν ἀείμνηστοι πρόμαχοι τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἂς ἀκούσουμε τὰ πιστὰ τέκνα τῆς Ὀρθοδοξίας, τὰ ὁποῖα ἀπὸ κάθε σημεῖο τῆς Ἑλλάδος στρέφουν ἐναγωνίως τὰ βλέμματά τους πρὸς τοὺς ποιμένας, ζητώντας ῥωμαλέα ὑπεράσπισι τῆς πατροπαραδότου εὐσεβείας (Ἀπολογισμὸς μιᾶς 4ετίας, Ἀθῆναι 1971, σσ. 123-125).</span></strong></div>
<h2 style="color: #66ff66; font-family: 'Trebuchet MS', Trebuchet, Arial, Verdana, sans-serif; font-size: 11px; font-weight: normal; letter-spacing: 0.2em; line-height: 1.4em; margin: 1.5em 0px 0.75em; text-align: center; text-transform: uppercase;">
<span style="color: #444444;">* * *</span></h2>
<div style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; text-align: justify;">
<strong><span style="color: red;">Μετὰ τὴν διακοπή (Φεβρ. 1973).</span><span style="color: #444444;"> </span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;"><br /></span></strong><strong><span style="color: #444444;">Μᾶς κατηγοροῦν, ὅτι δὲν σεβόμεθα τὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὅλως αὐθαιρέτως διεκόψαμε τὸ μνημόσυνο τοῦ ὀνόματος τοῦ πατριάρχου.</span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;">Ὄχι, ἀδικοῦν τὴν ἀλήθεια ὅταν λένε «ὅλως αὐθαιρέτως». Τὸ ἀληθὲς εἶνε τὸ τελείως ἀντίθετο. Ἐὰν ἀνοίξετε τὸ Πηδάλιο καὶ μελετήσετε τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τότε θὰ δῆτε ὅτι ὄχι «ὅλως αὐθαιρέτως» ἀλλὰ «ὅλως κανονικῶς» διεκόψαμε τὴ μνημόνευσι τοῦ πατριάρχου. Τὴν διεκόψαμε μετὰ ἀπὸ φρικώδεις δηλώσεις του περὶ πρωτείου καὶ ἀλαθήτου τοῦ πάπα, περὶ φιλιόκβε κ.λπ.. «Γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» διεκηρύσσοντο, σὲ παγκόσμιο κλίμακα, ἀντορθόδοξες διδασκαλίες, ποὺ ἔχουν καταδικασθῆ ἀπὸ πλῆθος Συνόδους. Οἱ δὲ τρεῖς μητροπολῖται τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι μὲ πόνο ψυχῆς προχωρήσαμε στὴν διακοπὴ τοῦ πατριαρχικοῦ μνημοσύνου, μὲ ἔγγραφο πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο δηλώσαμε ὅτι, ἐὰν ὁ πατριάρχης διέψευδε τὶς σχετικὲς δηλώσεις, ἐμεῖς θὰ ἐπαναλαμβάναμε τὸ μνημόσυνο. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἐκεῖνος ἐπέμεινε στὶς πεπλανημένες ἀντιλήψεις του. Τὸ δὲ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἱ. Σύνοδος, παρ᾿ ὅλες τὶς πιέσεις ποὺ δέχθηκε, δὲν προχώρησε νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις ἐναντίον μας, δείχνει ὅτι κατὰ βάθος ἀνεγνώριζε τὴν ὀρθότητα τῆς ἐνεργείας μας. Προσέφερε δὲ ἡ ἐνέργειά μας αὐτὴ ὑψίστη ὑπηρεσία στὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὑπῆρξε ἕνα φρένο στὸν πατριάρχη, ποὺ ἔσπευδε πυραυλοκινήτως πρὸς ἄκαιρον ἕνωσιν μὲ τοὺς παπικούς (Ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων, Ἀθῆναι 1973, σσ. 49-50).</span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;"><br /></span></strong><strong><span style="color: #444444;"><br /></span></strong></div>
<div style="color: #ffff66; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.828125px; text-align: center;">
<strong><span style="color: #444444;">† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος</span></strong><br />
<strong><span style="color: #444444;"><br /></span></strong><strong><span style="color: #444444;"><br /></span></strong><br />
<div style="text-align: right;">
<strong><span style="color: #444444;"><br /></span></strong></div>
<div style="text-align: right;">
<strong><span style="color: #444444;"><br /></span></strong></div>
<div style="text-align: right;">
<strong><span style="color: #444444;"><br /></span></strong></div>
<div style="text-align: right;">
<strong><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ ''Π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ''</span></strong></div>
<div style="text-align: right;">
<strong><span style="color: blue;"><br /></span></strong></div>
<div style="text-align: right;">
<strong><span style="color: blue;">(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΜΑΣ BLOG)</span></strong></div>
</div>
</div>

Αυγουστίνος Καντιώτης: Πως φθάσαμε στην διακοπή του μνημοσύνου του πατριάρχου Αθηναγόρα το 1970

Τί προηγήθηκε (Φεβρ. 1970). Μόλις ἔγινα ἐπίσκοπος ὡρισμένοι παλαιοημερολογῖται μὲ κατηγοροῦσαν, ὅτι δὲν ἔπαυσα τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχ...

Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗΝ ''ΠΑΤΕΡΙΚΗ'' ΣΤΑΣΗ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ!

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἀναγνώσαμε ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὸ ἰστολόγιο
''ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ'', τὸ ὁποῖο ἀναφέρει σχετικὸ διάλογο τοῦ π. Εὐθυμίου
Τρικαμηνᾶ καὶ τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς διὰ τὸ θέμα τῆς ἡμερίδος περὶ Ἀποτειχίσεως
ποὺ θὰ ὀργανώσει ἡ Μητρόπολη.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Ἐμεῖς δὲν θὰ σχολιάσουμε τὸ ἄρθρο,
ἀλλὰ θὰ ἐπικεντρωθοῦμε εἰς τὴν ''ὁμολογία'' ποὺ κάνει ἡ Μητρόπολη Πειραιῶς ἀναφέροντας
ὅτι:<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhneZSkTQbEw4-1q-i2TeRlPk0FSlRYnCsrPBRiBTF7BpMYG_mRuTnQ74oYKfpgIQyLbPXkho-H9FsaSFl_qmhRS2BK7WvwqIIKhFMKHaXJxCiWxkmuhGmEX_D8YimCAIzaRXFWQw0Bxorz/s1600/2013-10-16+22_26_47-%CE%A0%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B7+%CE%BA%CE%B1%CE%AF+%CE%9F%E1%BC%B0%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="211" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhneZSkTQbEw4-1q-i2TeRlPk0FSlRYnCsrPBRiBTF7BpMYG_mRuTnQ74oYKfpgIQyLbPXkho-H9FsaSFl_qmhRS2BK7WvwqIIKhFMKHaXJxCiWxkmuhGmEX_D8YimCAIzaRXFWQw0Bxorz/s640/2013-10-16+22_26_47-%CE%A0%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B7+%CE%BA%CE%B1%CE%AF+%CE%9F%E1%BC%B0%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82.png" width="640" /></a></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Δυστυχῶς, ἡ Μητρόπολη Πειραιῶς
δὲν μᾶς λέγει ποιοὶ εἶναι οἱ ''παλαιοὶ πατέρες'' οἱ ὁποῖοι ''συμφωνοῦν'' μὲ τὰ
πιστεύω τὰ δικά τους! Μάλιστα ἐτήρησαν καὶ διαφορετικὴ στάση σὲ σχέση μὲ τοὺς
σημερινοὺς χριστιανοὺς ποὺ ἀποτειχίζονται ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς! Θὰ
θέλαμε νὰ δοῦμε τὰ παραδείγματα αὐτῶν τῶν ''παλαιῶν πατέρων'', ποὺ δὲν
διευκρινίζει ποιοὶ εἶναι αὐτοί, ποὺ μᾶς λέγει ἡ Μητρόπολη Πειραιῶς.<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἀφοῦ ἀκολουθοῦν τούτη τὴν ''Πατερικὴ
στάση'', τότε δυστυχῶς δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς εὐχηθοῦμε ''καλό ἀγώνα'', διότι ἡ
στάση ποὺ ἀκολουθοῦν, οὔτε ἀγώνα περιέχει, οὔτε ὁμολογία <b>ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ</b>, ἀλλὰ ἕναν
χαρτοπόλεμο λόγων καὶ ἰδεῶν χωρὶς κάποιο ὄφελος. Μᾶλλον ὑπάρχει ὄφελος τὸ ὁποῖο
μόνο τους Οἰκουμενιστὲς ἱκανοποιεῖ.</span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Δεῖτε καὶ ὁλόκληρη τὴν ἐπιστολὴ<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQXs2HrXRZyK-4m6J17fCK3cQ6CzYadjerO0bjwh1INpX2_62qFAgB9F0T3TRTUfyv6Zi7P4rWydJV8Hb819rSS33_y58SMWxh9L-YTwx5STdUFEkLcf1R-mk3rktkmJRUBScd7IsvWpIl/s1600/000-7777799.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQXs2HrXRZyK-4m6J17fCK3cQ6CzYadjerO0bjwh1INpX2_62qFAgB9F0T3TRTUfyv6Zi7P4rWydJV8Hb819rSS33_y58SMWxh9L-YTwx5STdUFEkLcf1R-mk3rktkmJRUBScd7IsvWpIl/s640/000-7777799.jpg" width="424" /></a></div>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1RuKL4vpSz6zrr-JRBTkJVPwOash0JtDlBMpG1SlDeU9xgeYzYdjDpsc61CDZ5sTLrywykBo5Tkljq8Lh42v6VEsPJoW0w9oUWs5fXEfAPUz9RK4sITFpFAkBIEJpnDbOrtN5Z4wC_OjH/s1600/000-7777799B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1RuKL4vpSz6zrr-JRBTkJVPwOash0JtDlBMpG1SlDeU9xgeYzYdjDpsc61CDZ5sTLrywykBo5Tkljq8Lh42v6VEsPJoW0w9oUWs5fXEfAPUz9RK4sITFpFAkBIEJpnDbOrtN5Z4wC_OjH/s640/000-7777799B.jpg" width="426" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgohHcJcQDMcQUchvqVn791QQgOLl43qAbLsPGKdrRFjKDgAkYRswywxY4C5zjGRsV4ZxcvqTRFXAvsjEfKVoMMwgMYha7EZu_OMxMUtIdFb8eSCmzBcHq0PAx1PcEIMPMA9bSnjD3yFaBd/s1600/000-77~2.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="100" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgohHcJcQDMcQUchvqVn791QQgOLl43qAbLsPGKdrRFjKDgAkYRswywxY4C5zjGRsV4ZxcvqTRFXAvsjEfKVoMMwgMYha7EZu_OMxMUtIdFb8eSCmzBcHq0PAx1PcEIMPMA9bSnjD3yFaBd/s400/000-77~2.JPG" width="400" /></a></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
<span style="font-family: "Arial","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
</div>

Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗΝ ''ΠΑΤΕΡΙΚΗ'' ΣΤΑΣΗ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ!

Ἀναγνώσαμε ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὸ ἰστολόγιο ''ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ'', τὸ ὁποῖο ἀναφέρει σχετικὸ διάλογο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ...

Ο ΦΟΒΟΣ (1ο ΜΕΡΟΣ)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div style="text-align: justify;">
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br />
</span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhA4J8VY4Hbp2oKAXvxXQucbvji1fAEW5yTjf26rBtrq1IYd0cOCfwpUkQkwRF4vllGr0r4A8S6HlPzqzWgwLUj1Z3Tfa3dUOW0G0A2KK0mKCVQZeQPQZNNvb5VRWLtOMcObLDYe7UKY_Tp/s1600/fovos_xoris_theo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhA4J8VY4Hbp2oKAXvxXQucbvji1fAEW5yTjf26rBtrq1IYd0cOCfwpUkQkwRF4vllGr0r4A8S6HlPzqzWgwLUj1Z3Tfa3dUOW0G0A2KK0mKCVQZeQPQZNNvb5VRWLtOMcObLDYe7UKY_Tp/s320/fovos_xoris_theo.jpg" width="320" /></a></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<i><div style="text-align: center;">
<i style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Οι Πατέρες συμπεριλαμβάνουν στα πάθη τον φόβο<span class="apple-converted-space"> </span>και
τις συγγενείς προς αυτόν καταστάσεις, που συνιστούν μορφές ή διαβαθμίσεις
του, όπως τη φοβία, το δέος, τον τρόμο και επιπλέον το άγχος, την αγωνία,
την αδημονία.</span></b></i></div>
</i><o:p></o:p><br />

<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Γενικά,<span class="apple-converted-space"> </span><b>ο
φόβος προκαλείται από τον κίνδυνο στέρησης ή πόνου/δοκιμασίας</b>, μέσω της
ιδέας ή του αισθήματος ότι θα χάσουμε ή ενδεχομένως θα χάσουμε αυτό, που
επιθυμούμε ή αυτό στο οποίο είμαστε προσκολλημένοι.<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ωστόσο, ο<span class="apple-converted-space"> </span><a href="http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/2013/05/blog-post_7182.html"><span style="color: black; mso-themecolor: text1;">φόβος</span></a>, -που ορίζεται κατ'
αυτό τον τρόπο- είναι δυνατόν ν' αποτελεί αρετή παρά πάθος. <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Σημειώνει σχετικά<span class="apple-converted-space"> </span><b>ο Κλήμης ο Αλεξανδρέας:</b><span class="apple-converted-space"> </span>«Ει και πάθος ο φόβος, ως βούλονταί
τινες, ότι φόβος εστί πάθος, ουχ ο πας φόβος πάθος». <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Πρέπει λοιπόν να διακρίνουμε δύο είδη φόβου.<o:p></o:p></span></b></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">1) Το πρώτο είδος φόβου, που ο Θεός ενέβαλε
στον άνθρωπο κατά τη δημιουργία του, -συνεπώς ανήκει στην ανθρώπινη φύση-,<span class="apple-converted-space"> </span>έχει διπλή μορφή.<o:p></o:p></span></b></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">α) Η<span class="apple-converted-space"><b> </b></span><b>πρώτη
του μορφή<span class="apple-converted-space"> </span></b>είναι μια δύναμη,
που συνδέει τον άνθρωπο με την ίδια την ύπαρξή του και τον κάνει να φοβάται
για την απώλεια της ίδιας της ψυχής και του σώματός του. Μέσω αυτού του φόβου
στις στοιχειωδέστερες εκδηλώσεις του, ο άνθρωπος προσαρμόζεται στη ζωή και το
είναι, ενώ φοβάται ο,τιδήποτε θα ήταν δυνατόν να τα διαβρώσει και να τα
καταστρέψει [Σ.τ.μ.: Τη ζωή και το είναι]. <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Επιπλέον αποστρέφεται<span class="apple-converted-space"> </span><b>το μη-είναι και την ανυπαρξία</b>,
όπως το εξηγεί<span class="apple-converted-space"> </span><a href="http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/search/label/%CE%9C%CE%AC%CE%BE%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%82%20%CE%9F%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%82"><span style="color: black; mso-themecolor: text1;">ο Άγιος Μάξιμος</span></a>,
που υπογραμμίζει ότι<span class="apple-converted-space"> </span><b>η
συγκεκριμένη ροπή είναι φυσική, δηλαδή ανήκει στην ίδια τη φύση του ανθρώπου</b>:
«Ει γαρ εξ ουκ όντων τα όντα γενόμενα, και του όντος, ου του μη όντος, έχουσι
ανθεκτικήν δύναμιν· ταύτης δε κατά φύσιν ίδιον η προς τα συστατικά ορμή, και
προς τα φθαρτικά αφορμή»· μετέχει των λόγων, «των δημιουργικώς αυτή [Σ.τ.μ.:
«Τη ανθρωπίνη φύσει»] παρ' α(Α)υτού εντεθέντων». Και ο ίδιος γράφει σε άλλο
σημείο: «Εστί γαρ και κατά φύσιν και παρά φύσιν δειλία [Σ.τ.μ.: Φόβος]· και
κατά φύσιν δειλία εστί, δύναμις κατά συστολήν του όντος ανθεκτική».<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ακριβώς με την ίδια έκφραση, «δύναμιν κατά
συστολήν του όντος ανθεκτικήν», χαρακτηρίζει το φόβο,<span class="apple-converted-space"> </span><a href="http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/search/label/%CE%99%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82%20%CE%94%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CF%8C%CF%82"><span style="color: black; mso-themecolor: text1;">ο Αγιος Ιωάννης Δαμασκηνός<span class="apple-converted-space"> </span></span></a>και συμπληρώνει ότι θα
μπορούσαμε να πούμε, ότι αντιστοιχεί στο<span class="apple-converted-space"> </span><b>ένστικτο
της αυτοσυντήρησης</b>, την ορμή της ζωής, την έμφυτη ροπή ότι οφείλουμε να
παραμείνουμε στο είναι και να διαιωνίσουμε την ύπαρξή μας. Ιδιαίτερα
εκδηλώνεται ως<span class="apple-converted-space"> </span><a href="http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/2013/05/blog-post_5748.html"><span style="color: black; mso-themecolor: text1;">φόβος του θανάτου</span></a><span class="apple-converted-space"> </span>που συνιστά φυσική ροπή, καθώς ο
Δημιουργός μας έδωσε τη ζωή για να τη διατηρήσουμε και η φθορά και ο θάνατος
αποτελούν φαινόμενα αντίθετα στη φύση.<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">β) Η δεύτερή του μορφή<span class="apple-converted-space"> </span>είναι ο «φόβος του Θεού», που στην
αρχική βαθμίδατου είναι ο φόβος της θείας τιμωρίαςκαι στην ανώτερη βαθμίδα του
ο φόβος της απομάκρυνσης και του αποχωρισμού από το Θεό. Η δεύτερη μορφή φόβου
συνδέεται φυσικά με την προηγούμενη: ο προσκολλημένος στη ζωή και το είναι του
άνθρωπος, φοβούμενος την απώλειά τους, εάν γνωρίζει την πραγματική φύση τους,
τρέμει πιθανόν τον χωρισμό από το Θεό, που είναι η αρχή και το τέλος τους, η
πηγή και το νόημά τους. Ακόμη υψηλότερα από τη βιολογική ζωή, για τον άνθρωπο
που συνειδητοποιεί το θεμέλιο της πραγματικότητας, βρίσκεται η εν Χριστώ ζωή,
για την απώλεια της οποίας φοβάται. Να γιατί στον πνευματικό άνθρωπο, ο φόβος
του Θεού και ο φόβος αυτών που είναι δυνατόν να τον χωρίσουν από τον Θεό, -της
αμαρτίας και του Πονηρού που οδηγούν στο θάνατο της ψυχής (πρβλ.
Ματθ. 10, 28. Λουκ. 12, 5)-, εξαφανίζουν το φόβο του θανάτου.<span class="apple-converted-space"> </span>Ο θάνατος της ψυχής είναι ο μόνος, που
οφείλει να φοβάται ο άνθρωπος, καθώς του στερεί οριστικά όλη τη ζωή, ενώ ο
βιολογικός θάνατος μόνο πρόσκαιρα χωρίζει την ψυχή από το σώμα και αποσυνθέτει
μόνο τη γήινη και φθαρτή μορφή της ύπαρξης.<o:p></o:p></span></b></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Το πρώτο είδος του φόβου, που μόλις
παρουσιάσαμε στις δύο μορφές του, συνιστά αρετή, που κατείχε ο Αδάμ στην
προπτωτική κατάστασή του. <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Πράγματι,<b> ο προορισμός του Αδάμ ήταν
να γίνει κατά χάρη αθάνατος,</b> αλλ' ήταν επιδεκτικός θανάτου εξαιτίας
της ελεύθερης βούλησής του, εάν μέσω αυτής ερχόταν σε αντίθεση με το θέλημα του
Θεού.<span class="apple-converted-space"> </span>Να γιατί ο Θεός λέγει στον
Αδάμ και την Εύα: «Από δε του ξύλου του γινώσκειν καλόν και πονηρόν, ου φάγεσθε
απ' αυτού· η δ' αν ημέρα φάγητε απ' αυτού, θανάτω αποθανείσθε» (Γεν. 2,
17). <b>Ο φόβος</b>, (συγχρόνως, του θανάτου και του χωρισμού από το
Θεό),ήταν ένα από τα μέσα που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο, για να τον βοηθήσει να
τηρεί την εντολή Του και να προφυλάσσεται από τ' αποτελέσματα της παράβασής
της.<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">2) Το δεύτερο είδος φόβου, το οποίο<span class="apple-converted-space"> </span>οι Πατέρες θεωρούν ως πάθος, αποτελεί
συνέπεια του προπατορικού αμαρτήματος. Εκδηλώνεται πάντα με τη μορφή
αποστροφής, που νιώθει ο άνθρωπος έναντι αυτού που είναι δυνατόν να φθείρει
και να καταστρέφει την ύπαρξή του· ο όρος ύπαρξη δεν αναφέρεται όμως στο κατά
Θεόν είναι του ανθρώπου, αλλά στο πεπτωκός είναι του, στο οποίο προσκολλάται με
τη φιλαυτία.<span class="apple-converted-space"> </span>Εμφανίζεται πάντα
πριν από κάθε φόβο θανάτου, αλλά πλέον για διαφορετικό λόγο σε σχέση με την
πρώτη μορφή. Λαμβάνει πολυποίκιλες μορφές, και θα ήταν κουραστικό να τις
απαριθμήσουμε στο σημείο αυτό. Θ' αναφέρουμε μαζί με τον<span class="apple-converted-space"> </span>Αγιο Μάξιμο, για να χαρακτηρίσουμε το
συγκεκριμένο φόβο ότι συμμετέχει στα πάθη που οφείλονται στη στέρηση της
ηδονήςκαι έρχεται όπως εκείνα<span class="apple-converted-space"> </span>ως
αποτέλεσμα αυτού που η φιλαυτία κατεργάζεται μέσω της οδύνης ψυχής και
σώματος: ο άνθρωπος φοβάται μήπως χάσει ένα αισθητό αντικείμενο, η κατοχή του
οποίου (πραγματική ή φανταστικά πρόωρη) του παρέχει συγκεκριμένη αισθητή
απόλαυση. Φοβάται επίσης και την αιτία της πιθανής απώλειας του αντικειμένου.
Η ιδέα ή η αίσθηση της πιθανής αυτής απώλειας γεννά στην ψυχή του κατάσταση
δυσφορίας και ταραχής, των οποίων τις συνέπειες υφίσταται και στο σωματικό
πεδίο εξίσου: «Ποτέ μεν η ψυχή, ποτέ δε το σώμα προεδειλίασε, και τω ετέρω του
πάθους μετέδωκεν», σημειώνει<span class="apple-converted-space"> </span>ο
Αγιος Ιωάννης της Κλίμακος.<o:p></o:p></span></b></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Σε όλες τις περιπτώσεις ο φόβος-πάθος
αποκαλύπτει πρόσδεση και αγάπη στον κόσμο τούτο:</span></b><span class="apple-converted-space"><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span></span><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">στα αγαθά του, στην αισθητή ηδονή τους, καθώς
επίσης και στο συγκεκριμένο τρόπο ζωής, καθώς αυτή η ζωή κατανοείται ως
προϋπηρεσία για να φτάσει κάποιος στην απόλαυση. Από τότε είναι δυνατόν να
επανασυνδέσουμε στη συγκεκριμένη μορφή φόβου, κάθε φόβο θανάτου, που δεν υπήρχε
πριν για παράδειγμα, όπως στο πλαίσιο του φυσικού φόβου μπορούμε να συνάψουμε
το φόβο απώλειας της ζωής, ο οποίος αναγνωρίζεται: <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">α)<span class="apple-converted-space"> </span>ως
αγαθό που προσφέρεται από το Θεό και προϋπηρεσία για να ενωθούμε μαζί Του,<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">β) ως απώλεια των αισθητών ηδονών του κόσμου,
τις οποίες η ζωή επιτρέπει ν' απολαύσουμε. Η βασική αυτή σχέση του πάθους του
φόβου και της κοσμικής ζωής, -που κατανοείται και βιώνεται σαρκικά-,
αξιολογείται συχνά στο πλαίσιο της διδασκαλίας των Πατέρων. <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ο Άγιος Ισαάκ γράφει:<span class="apple-converted-space"> </span></span></b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">«Ότε [άνθρωπος] εν τη γνώσει και τη πολιτεία του σώματος
ίσταται, εκ του θανάτου πτοείται». Ένα απόφθεγμα αναφέρει: «Ρωτήθηκε ένας
Γέροντας: "Γιατί φοβάμαι όταν περπατώ στην έρημο;» Και
απάντησε: «Γιατί εξακολουθείς να ζεις"!». Και ένα ακόμη: «Αδελφός ρώτησε
ένα Γέροντα: "Γιατί με καταλαμβάνει φόβος όταν μου τυχαίνει να βγαίνω
μόνος τη νύκτα;" Και ο Γέροντας απαντά:«Γιατί η ζωή τού κόσμου
εξακολουθεί να έχει αξία για σένα»».<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ενώ το πρώτο είδος του φόβου είναι «κατά
φύσιν», το δεύτερο, που συνιστά κακό πάθος, είναι «παρά φύσιν» και «παρά
λόγον».</span></b><span class="apple-converted-space"><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span></span><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Οφείλεται στο γεγονός ότι ο άνθρωπος απομάκρυνε το διπλό σκοπό του
φόβου, -φυσιολογικό και φυσικό-, που τον συνέδεε με το αληθινό είναι του και το
Θεό, για να τον καταστήσει φόβο απώλειας του πεπτωκότος είναι τού αποχωρισμού
από τον αισθητό κόσμο, και απώλειας της εμπαθούς ζωής και της αντίστοιχης, προς
αυτή, ηδονής. Αντί να φοβάται ό,τι απειλεί την ύπαρξή του και ιδιαίτερα την
πνευματική του ύπαρξη, ο άνθρωπος αρχίζει να φοβάται ό,τι θέτει σε κίνδυνο το
αισθητό είναι του και τις απολαύσεις, που καρπώνεται απ' αυτό.<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Στο σημείο αυτό φαίνεται ότι<span class="apple-converted-space"> </span><b>ο κατά Θεόν φόβος και ο «κοσμικός»
φόβος</b><span class="apple-converted-space"> </span>δε συνιστούν δύο
διαφορετικές στάσεις εκ φύσεως, αλλά ουσιαστικά την ίδια διάθεση και στάση,
προσανατολισμένη προς δύο διαφορετικούς σκοπούς. Τούτο προκύπτει από τις
πατερικές διδασκαλίες, όπου οι δύο σκοποί παρουσιάζονται ως αποκλείοντες ο ένας
τον άλλο: αν φοβόμαστε κάποιο πράγμα του κόσμου αυτού, τούτο συμβαίνει γιατί
δε φοβόμαστε το Θεό· αντίστροφα, όποιος φοβάται το Θεό, δεν έχει τίποτε να
φοβηθεί: «ο δούλος Κυρίου γενόμενος τον οικείον Δεσπότην και μόνον φοβηθήσεται·
ο δε τούτον ούπω φοβούμενος, την εαυτού σκιάν πολλάκις πεφόβηται», γράφει για
παράδειγμα ο Αγιος Ιωάννης της Κλίμακος. Για το λόγο αυτό εξάλλου οι Πατέρες
αναφέρουν ότι ο φόβος-πάθος ευνοείται από την ακαρπία της ψυχής, εξαιτίας της
απώλειας της θείας παρουσίας σ' αυτήν: «Εφοβήθην ότι γυμνός ειμί»,
εξομολογείται ο Αδάμ, μετά το αμάρτημά του (Γεν. 3, 10).<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Όπως όλα τα υπόλοιπα πάθη,<span class="apple-converted-space"> </span><b>ο φόβος παρουσιάζεται από τους
Πατέρες ως νόσος</b>.<span class="apple-converted-space"><b> </b></span><b>Κύριος
λόγος, που μόλις παρουσιάσαμε είναι η διαστροφή της ενάρετης φυσικής διάθεσης
και στάσης σε παρά φύση πάθος. Δευτερεύοντα λόγο συνιστούν οι ταραχές που γεννά
ο φόβος.</b><o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κατά πρώτον, ο φόβος αποκαλύπτει παθολογική
σχέση του ανθρώπου προς το Θεό. Ο άνθρωπος αποστρέφεται το Θεό, την πηγή της
ζωής του, την αρχή και το τέλος τού είναι του, το νόημα της ύπαρξής του και
τοποθετεί το κέντρο των μερίμνων του στην αισθητή πραγματικότητα που γίνεται
γι' αυτόν το Απόλυτο:<span class="apple-converted-space"> </span><b>φοβούμενος
την απώλεια κάποιου αγαθού του κόσμου και κάποιας αισθητής ηδονής, αντί να
φοβάται την απώλεια του Θεού και συνεπώς του ίδιου του εαυτού του,
απομακρύνεται τελικά από το Θεό. Όλη η διαδικασία του προπατορικού
αμαρτήματος, εντοπίζεται και πάλι στη συγκεκριμένη στάση, όπως βλέπουμε μαζί με
όλες τις συνέπειές της προφανώς.</b><o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ο έμφοβος</span></b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">, όμως δεν έχει λησμονήσει το Θεό μόνο ως αρχή και τέλος
τού είναι και του βίου, αλλά και ως νόημα και κέντρο της ύπαρξης: Τον έχει
εξίσου απαρνηθεί και αγνοήσει· έχει αρνηθεί την Πρόνοια και την προστασία, με
την οποία περιβάλλει κάθε ύπαρξη. Ο φόβος αποκαλύπτει την παραίσθηση, την οποία
έχει ο παραδομένος στον εαυτό του άνθρωπος: να μη μπορεί ή να μη πρέπει να
βασίζεται στις δικές του δυνάμεις, να αποστερείται της βοήθειας του Θεού.
«Ρώτησαν ένα Γέροντα: «Γιατί φοβάμαι διασχίζοντας την έρημο;» Και αυτός
απάντησε: «Γιατί νομίζεις ότι είσαι μόνος και δε βλέπεις το Θεό δίπλα
σου». Η διδασκαλία του ίδιου του Χριστού έρχεται ν' ακυρώσει και να διαλύσει
την ψευδαίσθηση, υπενθυμίζοντας στον άνθρωπο ότι ο Θεός προνοεί αδιάκοπα γι'
αυτόν (Ματθ. 10, 29-31. Λουκ. 12, 6-7). Ακόμη ο φόβος είναι τεκμήριο και σημείο
απώλειας της πίστης στη Θεία Πρόνοια: «Τί δειλοί εστε ούτω; πώς ουκ έχετε πίστιν;»
λέγει ο Χριστός στους κατατρομαγμένους από τη θύελλα μαθητές του (Μάρκ. 4,
36-40). <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Επιπλέον, ο φόβος εκφράζει απώλεια πίστης</span></b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> και στα πνευματικά αγαθά. Διότι αν ο
άνθρωπος είχε συνδεθεί μ' αυτά, μόνο αυτά θα φοβόταν μήπως χάσει: «μίαν οδύνην
ειδώς, την τούτων [θείων] αποτυχίαν», αναφέρει σχετικά<span class="apple-converted-space"> </span>ο Αγιος Μάξιμος. Τα θεία αγαθά είναι
πραγματικά τα μόνα, τα οποία έχουν για τον άνθρωπο απόλυτη αξία και ζωτική
σημασία. Ο άνθρωπος, που έχει εμπιστοσύνη στο Θεό, γενόμενος μέτοχος της
Αναστάσεως του Χριστού και της θείας ζωής, οφείλει να μη φοβάται καμιά επίθεση
κατά της ψυχής ή κατά του σώματός του, ούτε ακόμη την επίθεση του θανάτου που
σκοτώνει προσωρινά το σώμα, αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτε περισσότερο (Ματθ.
10, 28. Λουκ. 12, 4).<span class="apple-converted-space"> </span><b>Όποιος
ενώνεται με το Θεό, βρίσκει σ' Αυτόν την πληρότητα των αγαθών και δε φοβάται
μήπως στερηθεί κάποιου αισθητού αγαθού.</b><o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Βεβαίως, ο φόβος δεν αφορά μόνο στην έλλειψη
πίστης προς τα πνευματικά αγαθά, τα μόνα αληθινά. Ο ίδιος αποδίδει μάταιη πίστη
στα αισθητά αγαθά, των οποίων η πραγματικότητα είναι απατηλή και η παρουσία
σύντομη όπως του άνθους και της χλόης. Αποτελούν θησαυρούς, που αφανίζουν η
αποσύνθεση και ο σκόρος και κλέβουν οι κλέφτες (Ματθ. 6, 19. Λουκ. 12, 33). Ο
άνθρωπος, αργά ή γρήγορα, χάνει τα αισθητά αγαθά, εξαιτίας του πρόσκαιρου και
παροδικού χαρακτήρα τους ή λόγω του θανάτου του. Μαζί τους χάνεται και η
συνδεδεμένη μ' αυτά ηδονή, η οποία άλλωστε όπως έχουμε δει, είναι πενιχρή σε
σύγκριση με την απόλαυση των αγαθών της Βασιλείας του Θεού. Για το λόγο αυτό ο
πεπτωκώς άνθρωπος σφάλλει ως προς την αληθινή ουσία των πραγμάτων και των
αισθητών ηδονών στις οποίες προσκολλάται. Μάλιστα είναι δυνατόν ο ίδιος να
κατέχεται από φόβο: αν γνώριζε τη φύση των αγαθών, η ενδεχόμενη απώλειά τους
θα του ήταν αδιάφορη.<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Το γεγονός ότι συνολικά <b>ο φόβος είναι
ανωφελής</b> συνιστά ένα ακόμη λόγο εξαιτίας του οποίου παρουσιάζεται ως
ασύνετη και παράλογη στάση. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να εμποδίσει με το φόβο
ο,τιδήποτε του συμβαίνει ούτε ν’ αποφύγει τον κίνδυνο ή τη στέρηση που φοβάται,
αν υποθέσουμε ότι πράγματι θα επισυμβούν: «Τις εξ υμών μερίμνων δύναται
προσθείναι επί την ηλικίαν αυτού πήχυν ένα;» (Ματθ. 6, 27). <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ο Αγιος Ιωάννης Δαμασκηνός<span class="apple-converted-space"> </span>στον αναποτελεσματικό φόβο και την
ατελέσφορη μέριμνα, τους οποίους<span class="apple-converted-space"> </span><b>ο
Χριστός κατηγορεί με τους λόγους Του</b>, αντιπαραθέτει την ενεργή [Σ.τ.μ.: Ή
αποτελεσματική] αμεριμνησία αυτού, που αποθέτει τον εαυτό του για τα πάντα στη
θεία Πρόνοια.<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Η παθολογία του φόβου εμφανίζεται</span></b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> και στο, περισσότερο ή λιγότερο
σημαντικό,<b> τμήμα της φαντασίας</b>, το οποίο τον δέχεται γενικά. Με τη
φαντασία του ο άνθρωπος παραμορφώνει την πραγματικότητα, της αποδίδει
διαστάσεις που δεν έχει, μεγεθύνοντας για παράδειγμα τους κινδύνους ή θεωρώντας
επικείμενη την απώλεια κάποιου αντικειμένου. Η φαντασία όμως προβάλλει και
ανύπαρκτες πραγματικότητες: κατασκευάζει, προδικάζει ή και οδηγεί στην αποδοχή
ως βέβαιον, -στο παρόν ή το εγγύς μέλλον- γεγονότων που δεν έχουν συμβεί και
για τα οποία κανένας αντικειμενικός λόγος δεν εγγυάται την πραγματοποίησή
τους. <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Έτσι <b>ο Άγιος Ιωάννης της
Κλίμακος δίνει για το φόβο τον εξής ορισμό</b>: «Φόβος εστί προμελετώμενος
κίνδυνος [...], σύντρομος αίσθησις καρδίας περί αδήλων συμφορών κλονουμένη και
ασχάλλουσα» [Σ.τ.μ.: Αγωνιώδης]. Παρατηρεί επιπλέον πως ο φόβος θέτει
ερωτηματικά και για τα πλέον βέβαια πράγματα (στο όνομα του αντικειμένου του)
και το ρόλο που αναλαμβάνει η φαντασία στο σημείο αυτό: «Φόβος εστί πληροφορίας
[Σ.τ.μ.: Η ακλόνητη βεβαιότητα για κάποιο θέμα με την επίνευση της Θείας Χάρης]
στέρησις». Και ακολουθούν τα παθολογικά σημεία του παραληρήματος: παραμόρφωση
της πραγματικότητας, όχι αντίληψη του συμβαίνοντος ή του γεγονότος, αντίληψη
ανύπαρκτης πραγματικότητας. Από τον τρόπο, που το πραγματικό γίνεται αντιληπτό
και βιώνεται, ο φόβος αποκαλύπτει πάντα ότι η φαντασία δίνει το βήμα και στις
υπόλοιπες δυνάμεις και επιβάλλει τις παραστάσεις της σ' αυτές. <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">«Κατάπληξις δε φόβος εκ μεγάλης φαντασίας»,
παρατηρεί ο Αγιος Ιωάννης Δαμασκηνός. Ενώ ο φόβος και η κατάπληξις μόνο μερικώς
διεγείρονται από αντικειμενικούς λόγους, αποτελούν συχνότατα ισχυρό τμήμα τής
φαντασίας. Οι περισσότερες όμως από τις υπόλοιπες μορφές φόβου, και ιδιαίτερα
το άγχος και η αγωνία, χαρακτηρίζονται από την απουσία αντικειμενικών λόγων
θεμελίωσης·<span class="apple-converted-space"> </span><b>στο άτομο που
είναι υποχείριο του φόβου σημαντικό ρόλο ασκεί η επιρροή του παραλόγου</b>.
Στον έμφοβο άνθρωπο, μοιάζουν κατεσταλμένες οι δυνάμεις, που θα του επέτρεπαν
να εκτιμά τα πράγματα και τα γεγονότα στις ακριβείς τους διαστάσεις. Ο
συγγραφέας του βιβλίου<span class="apple-converted-space"> </span>Σοφία
Σολομώντος<span class="apple-converted-space"> </span>αναφέρει: «ουθέν γαρ
εστι φόβος ει μη προδοσία των από λογισμού βοηθημάτων» (17, 11).<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ενδεχομένως, η γέννηση και η ανάπτυξη του
φόβου, υποκινούνται ή εννοούνται από διάφορα πάθη. Στην πρώτη θέση, η
υπερηφανία, η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με το φόβο. Συναφής είναι η
παρατήρηση του Αγίου Ισαάκ: «Ο ταύτης [της ταπεινώσεως] ελλείπων, ελλιπής εστι
και από της τελειώσεως· και ο από ταύτης ελλιπής, αεί περίφοβός εστι». <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ο Αγιος Ιωάννης της Κλίμακος συμπληρώνει
σχετικά: «Υπερήφανος ψυχή, δειλίας δούλη· εφ' εαυτή πεποιθυΐα, και κτύπους
κτισμάτων και σκιάς δεδοικυΐα». Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος υπενθυμίζει ότι
ο φόβος συνδέεται προφανέστατα και με το πάθος τής δειλίας.<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Σύμφωνα με τη διδασκαλία του<span class="apple-converted-space"><b> </b></span>Αποστόλου Παύλου,<span class="apple-converted-space"> </span><b>ο φόβος είναι δυνατόν να γεννάται
από την αμαρτία</b>: «Θλίψις και στενοχωρία επί πάσαν ψυχήν ανθρώπου του
κατεργαζομένου το κακόν» (Ρωμ. 2, 9). <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος επισημαίνει:
«Οι εν αμαρτίαις όντες και φόβω συζώσι διηνεκεί· και καθάπερ οι δια νυκτός
ασελήνου βαδίζοντες τρέμουσι, καν μηδείς ο φοβών παρή, ούτω και οι την αμαρτίαν
εργαζόμενοι, θαρρείν ουκ έχουσι, καν μηδείς ο ελέγχων η· αλλά πάντα δεδοίκασι,
και υποπτεύουσιν, υπό του συνειδότος κεντούμενοι, και πάντα αυτοίς δέους και
αγωνίας εστί μεστά, πάντα περιβλέπονται, πάντα φοβούνται».Οι συγκεκριμένες
θέσεις φαίνεται ότι δεν πρέπει να αναφέρονται μόνο σ' όσους υποκρίνονται ότι
ζουν σύμφωνα με τις εντολές ή ότι τουλάχιστον τις γνωρίζουν, ενώ τις έχουν
παραβεί και κατά συνέπεια υφίστανται τον έλεγχο της συνείδησής τους. Πρέπει να
εφαρμόζονται και σε όσους, ενώ ζουν έξω από την πίστη, αγνοώντας τους κανόνες
και τις εντολές της, έχουν εντούτοις κάποια αόριστη και ασαφή αίσθηση της
αμαρτωλότητάς τους. Φαίνεται ακόμη ότι η ισχύς της αμαρτητικής κατάστασης που
υποκινεί το φόβο με τη μορφή του άγχους και της αγωνίας είναι τόσο μεγαλύτερη,
όσο το υποκείμενο δεν έχει συνειδητοποιήσει σαφώς το ελάττωμα και το σφάλμα
του. <o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Υπενθυμίζοντας «την της ψυχής δειλίαν της
εαυτών κακίας»<span class="apple-converted-space"> </span>ο Άγιος Διάδοχος
Φωτικής<span class="apple-converted-space"> </span>συμβουλεύει το χριστιανό
να επαγρυπνεί και να φροντίζει την εξομολόγηση ιδίως των ακουσίων αμαρτημάτων
του και μάλιστα των ασυνείδητων από την πρώτη στιγμή. Πάλι ο ίδιος γράφει:
«εάν γαρ μη πρεπόντως και περί αυτών [των ασυνειδήτων] εξομολογησώμεθα, δειλίαν
τινα άδηλον [...] ευρήσομεν εν εαυτοίς».<o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal">
<br /></div>
<div class="MsoNormal">
<b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Όπως και τα υπόλοιπα πάθη, ο φόβος έχει άμεσα
μερίδιο στη δαιμονική ενέργεια</span></b><span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">, συνδεδεμένος με τους δαίμονες, οι οποίοι συμβάλλουν στην εμφάνισή του,
και επωφελούνται πολύ από την παρουσία του, καθώς συνιστά ιδιαίτερα ευνοϊκό
έδαφος για τη δράση τους. Βρίσκουν στο φόβο το σύμμαχό τους, παρατηρεί<span class="apple-converted-space"> </span>ο Άγιος Διάδοχος<span class="apple-converted-space"> </span>υπενθυμίζοντας σύνδεση φόβου και
αμαρτίας. </span></div>
<div class="MsoNormal">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: right;">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: right;">
<span style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ</span></b><o:p></o:p></span></div>
<div class="Default">
<br /></div>
</div>
</div>

Ο ΦΟΒΟΣ (1ο ΜΕΡΟΣ)

Οι Πατέρες συμπεριλαμβάνουν στα πάθη τον φόβο και τις συγγενείς προς αυτόν καταστάσεις, που συνιστούν μορφές ή διαβαθμίσεις του,...