ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΚΟ ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΚΟ: ''Ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός διδάσκει τήν ἀποτείχιση ἀπό τούς Λατινόφρονας καί πάντας τούς αἱρετικούς''

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgumHasbXUyOoTxMIAhd6-_wuKmzqXwHgUMK6-Yk2_vcFC8pClMEMCTdLnSsdKehzWmoXVbBX81QlCgB1IvkFFzpE0pLf3OQHKqKwWHDd5bP-isV-dp5oqB3yqMfocBnJsDRxqnRjHlq_r4/s1600/2014-07-06+20_19_39-%CE%9A%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CF%85%CE%B2%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82+2014.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgumHasbXUyOoTxMIAhd6-_wuKmzqXwHgUMK6-Yk2_vcFC8pClMEMCTdLnSsdKehzWmoXVbBX81QlCgB1IvkFFzpE0pLf3OQHKqKwWHDd5bP-isV-dp5oqB3yqMfocBnJsDRxqnRjHlq_r4/s1600/2014-07-06+20_19_39-%CE%9A%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CF%85%CE%B2%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82+2014.png" width="320" /></a></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, ὡς σημεῖον
ἀντιλεγόμενον, ἀπεδοκιμάζετο μὲν ἀπὸ
τοὺς Λατινόφρονας ἐπισκόπους, ἀλλὰ ἐτιμᾶτο
ὑπὸ τοῦ λαοῦ μετὰ τὴν ψευδένωσιν Φεράρας-Φλωρεντιας. Κατὰ τὴν διάρκεια τῶν
συνοδικῶν ἔργασιῶν οἱ ἐχθροί του διέδωσαν, ὅτι παρεφρόνησε, καὶ σύγχρονοί του
Λατινόφρονες τὸν ἀπεκαλοῦσαν Ἰούδα καὶ αἱρεσιάρχη... ἐνῶ ταυτοχρόνως ὁ λαὸς τῆς
Κωσταντινουπόλεως τὸν ἀνευφημοῦσε ζῶντα ὡς ἅγιον καὶ τὸν προσκαλοῦσε νὰ ἀνέλθη
στὸν πατριαρχικὸ θρόνο! Ἀποθνήσκων δὲ ὁ μέγας τῆς Ὀρθοδοξίας ἀθλητὴς καὶ Ὁμολογητὴς
Μᾶρκος ἀνεκηρύττετο ἅγιος, ἐγκώμια δὲ καὶ ἐκκλησιαστικὲς ἀκολουθίες ἀφιερώνονταν
στὴν μνήμη του.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὁ αὐτοκράτωρ Ἰωάννης ὁ Η’ ὁ Παλαιολόγος, μολονότι ἦταν
Λατινόφρων, βλέποντας τὸν θαυμασμὸ τοῦ λαοῦ πρὸς τὸν Ἅγιον Μᾶρκον, τὸν ἐκάλεσε
νὰ ἀνέλθη στὸν κενὸν πατριαρχικὸν θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὁ Ἅγιος ἀρνήθηκε νὰ ἀνέλθη στὸν λάμποντα πατριαρχικὸν θρόνον
ἀλλὰ καὶ νὰ ἔλθη σὲ ὁποιαδήποτε ἐπαφὴ μὲ τὸν νέον Λατινόφρονα πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως
Μητροφάνην καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ὁμόφρονές του ἐπισκόπους.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὁ Ἅγιος, αἰτιολογῶντας τὴν ἄκαμπτη στάσιν του ἔναντι τοῦ πατριάρχου
καὶ τῶν Λατινοφρόνων ἐπισκόπων, γράφει:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
“Οὔτε θέλω καθόλου, οὔτε δέχομαι τὴν κοινωνίαν αὐτοῦ ἢ μὲ αὐτόν...Καὶ ὅπως ἀκριβῶς δὲν δέχομαι, ὅτι ἔχει γίνει ἕνωσις οὔτε τὰ λατινικὰ δόγματα δέχομαι, τὰ ὁποῖα δέχθηκε αὐτὸς καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ... Διότι
ἔχω πεισθεῖ ἀκριβῶς, ὅτι ὅσον ἀπομακρύνομαι ἀπὸ αὐτὸν (σ.σ. τὸν Λατινόφρονα πατριάρχην) καὶ ἀπὸ τοὺς τοιούτους,
πλησιάζω εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς ὅλους τοὺς πιστοὺς καὶ Ἁγίους Πατέρας, εἰς τοὺς
Θεολόγους τῆς Ἐκκλησίας...” (Μάρκου Ἐφέσου, Ἀπολογία, P.G. 160, 536 CD).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ἐκάλεσε τὸν ὀρθόδοξο λαὸ νὰ μὴν ἔχῃ, καμμία ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τὸν πάπα καὶ τοὺς Λατίνους καὶ Λατινόφρονες καὶ νὰ ἀγνοήση τὴν ψευδένωσιν τῆς Φλωρεντίας:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
“Φεύγετε καὶ ὑμεῖς ἄδελφοὶ τὴν πρὸς τοὺς ἀκοινωνήτους κοινωνίαν καὶ τὸ μνημόσυνον τῶν ἀμνημονεύτων. Ἴδε ἐγὼ Μᾶρκος ὁ ἁμαρτωλὸς λέγω ὑμῖν, ὅτι ὁ μνημονεύων τοῦ πάπα ὡς ὀρθοδόξου ἀρχιερέως, ἐνοχός ἐστι πάντα τὰ τῶν Λατίνων ἐκπληρῶσαι μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς κουρᾶς τῶν γενείων καὶ ὁ Λατινοφρονῶν μετὰ τῶν Λατίνων κριθήσεται καὶ ὡς παραβάτης τῆς πίστεως λογισθήσεται.” (Ἐπιστολὴ πρὸς Θεοφάνην,
P.G. 160, 1097D, 1100Α).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὅσοι ἀπεσχίσθησαν τότε ἀπὸ τοὺς Λατινόφρονες Ἀρχιερεῖς καὶ τὸν Λατινόφρονα πατριάρχη Μητροφάνη δὲν ἔκαναν σχίσμα, ὅπως καὶ σήμερα, ὅσοι δὲν μνημονεύουν τὸν ἀρχιοικουμενιστὴ καὶ Λατινόφρονα Βαρθολομαῖο καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν Ἀρχιερεῖς τοῦ ἐσβεσμένου Φαναρίου, βρίσκονται σὲ συμφωνία πίστεως μὲ τὸν Ἅγιο Μάρκο τὸν Εὐγενικὸν καὶ ὅλους τοὺς Ἁγίους Πατέρας, μὲ τὸ σῶμα τῶν Ἁγίων, τὸ μυστικὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ μας, δηλ. μὲ τὴν Θριαμβεύουσα Ἐκκλησία.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Οἱ ἀποτειχιζόμενοι ἀκολουθοῦν, ὅπως τότε, τὴν προτροπὴν τοῦ Ἁγίου Μάρκου νὰ μὴ συλλειτουργοῦν μὲ τοὺς Λατινόφρονας καὶ μηδόλως νὰ τοὺς μνημονεύουν, οὔτε κἄν σὰν χριστιανούς, ὄχι μόνον τὸν Λατινόφρονα πατριάρχη Μητροφάνη καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν Λατινόφρονας ἀλλὰ καὶ ὅλους ἐκείνους πού ἤσαν κοινωνικοὶ πρὸς αὐτούς:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
“Περιωρίσθην παρὰ τοῦ Βασιλέως. Ἀλλ' ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται, τρέχει δὲ μᾶλλον καὶ εὐοδοῦται καὶ οἱ πλείονες τῶν ἀδελφῶν τῇ ἐμοὶ ἐξορίᾳ θαρροῦντες βάλλουσι τοῖς ἐλέγχοις τοὺς ἀλιτηρίους καὶ παραβάτας τῆς ὀρθῆς πίστεως καὶ τῶν πατρικῶν θεσμῶν καὶ ἐλαύνουσι πανταχόθεν αὐτοὺς ὡς καθάρματα, μήτε συλλειτουργεῖν αὐτοῖς ἀνεχόμενοι, μήτε μνημονεύοντες ὅλως αὐτῶν ὡς χριστιανῶν”. (P.G.
160, 1097ΑΒ).</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ἐνῶ στὴν Κωνσταντινούπολιν ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ἔγινε δεκτὸς θριαμβευτικῶς, στὴν Ἐφεσο ἀπεδοκιμάσθη ἀπὸ τοὺς ψευδοενωτικοὺς καὶ ἀναγκάσθηκε νὰ φύγη γιὰ τὸ Ἅγιον Ὅρος, ἀλλὰ καθ᾿ ὁδὸν κρατήθηκε στὴν Λῆμνον ὡς ἐξόριστος μὲ διαταγὴ τοῦ Βασιλέως. Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ἐξωρίσθη χάριν τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται (Β’ Τιμ. Β’ 9).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὁ Μέγας ἐξόριστος, εὑρισκόμενος στὴν Λῆμνον, συνέταξε τὴν ὀνομαστὴ ἐγκύκλιό του «Τοῖς ἁπανταχοῦ τῆς γῆς καὶ τῶν νήσων εὐρισκομένοις ὀρθοδόξοις χριστιανοῖς», μὲ τὴν ὁποίαν κατεπολέμησε τὴν ψευδῆ ἕνωσιν τῆς Φλωρεντίας.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος, οἰκουμενικὸς πλέον διδάσκαλος, εἶχε γίνει τὸ στόμα τῆς Ὀρθοδοξίας. Οἱ ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Ὀρθόδοξοι ἤκουον τὰ πνευματικὰ σαλπίσματα τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ καὶ προφυλάσσονταν ἀπὸ κάθε κοινωνία μὲ τοὺς Λατίνους καὶ τοὺς Γραικολατίνους
Λατινόφρονας:</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Φεύγετε αὐτούς, ἀδελφοί, καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς κοινωνίαν· Οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ. Καὶ οὐ θαυμαστὸν· αὐτὸς γὰρ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός».<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
“Οὐ θαῦμα οὒν, εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης, ὧν τὸ τέλος ἔσται κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν... Στήκετε κρατοῦντες τὰς παραδόσεις, ἅς παρελάβετε, τὰς τε ἐγγράφους καὶ τὰς ἀγράφους, ἵνα μὴ τῇ τῶν ἀθέσμων πλάνῃ, συναπαχθέντες ἐκπέσητε τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ.” (Σ. Μπιλάλη, Ὀρθοδοξία καὶ παπισμός, τόμ. Β΄, Ἀθῆναι 1969, σελ. 67).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ἐδῶ θὰ πρέπη ν᾿ ἀναφερθοῦμε πλατύτερον στὴν δρᾶσιν μερικῶν “θεοφορουμένων” ἱερομονάχων καὶ μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι περιέρχονται ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικόν, καί μάλιστα, ὅπου ἀνθεῖ τὸ παλαιοημερολογιτικὸν στοιχεῖον, ὥστε νὰ προκαλέσουν καὶ ἐκεῖ φθορὰ καὶ σύγχυσιν στοὺς ἁπλοϊκούς, ἀφοῦ καὶ ἐκεῖνοι μὲ τὸ παλαιὸ πᾶνε καὶ καταδικάζουν τὸν Οἰκουμενισμόν, ἀλλὰ δὲν διακόπτουν τὸ μνημόσυνον καὶ τὴν κοινωνία μὲ τὸν πατριάρχην, διὰ νὰ μὴ βρεθοῦν τάχα ... «ἐκτὸς Ἐκκλησίας»!!!<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ξέρουν νὰ λέγουν ὡραῖα καὶ ἀληθινὰ πράγματα γιὰ τὴν ζωὴ τῆς προσευχῆς καὶ τῆς ἀσκήσεως, ἀλλὰ ὅταν τοὺς ρωτήση κανεὶς γιὰ ζητήματα πίστεως λέγουν, ὅτι τὰ θέματα αὐτὰ δὲν κάνουν καλὸ στὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ ὅτι οἱ χριστιανοὶ δὲν πρέπει νὰ ἀσχολοῦνται μὲ αὐτά.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Σὰν νὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρξη χάρις Θεοῦ χωρὶς ὀρθόδοξο φρόνημα!<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ, ἐπειδὴ δὲν ἀγωνίζονται γιὰ τὴν πίστιν δὲν θίγουν κανένα καὶ τὰ ἔχουν καλὰ μὲ ὅλους.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὅλοι λέγουν καλὰ λόγια γιὰ αὐτοὺς καὶ τοὺς ὀνομάζουν ἁγίους. Αὐτοὶ κάνουν τὸ μεγαλύτερο κακὸ στὶς ἁπλὲς καὶ καλοπροαίρετες ψυχές, τὶς ὁποῖες πείθουν νὰ κλείσουν τὰ μάτια καὶ νὰ ἀκολουθοῦν χωρὶς ἐρωτήσεις τὸν «πατριάρχη» καὶ τὴν «ἐκκλησία». Αὐτοὶ εἶναι οἱ πιὸ ἀποτέλεσματικοὶ σύμμαχοι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἡ φοβερὴ αὐτὴ αἵρεσις, (σ.σ. τοῦ Οἰκουμενισμοῦ), δὲν θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ πιάση ρίζες χωρὶς αὐτούς, γιατί αὐτοὶ ἀφοπλίζουν αὐτοὺς ἀκριβῶς, πού θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι οἱ πιὸ ζωντανοὶ μαχηταὶ τῆς Ὀρθοδοξίας. (Ἀ. Καλομοίρου, Τὸ Σύγκριμα, σ. 16).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ἔτσι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, ἔχοντας διδασκάλους τέτοιους “θεοφορουμένους” ἀλλὰ καὶ λαϊκοὺς τελευταίως, συνεχίζει νὰ ὑπακούη σὲ ψευδοποιμένες, ὅπως τοὺς χαρακτηρίζει ὁ ΙΕ κανὼν τῆς ΑΒ΄ Συνόδου, διότι, ἀκολουθῶντας τοὺς ψευδοδιδασκάλους του, φοβᾶται νὰ ἀντιδράση.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Γιατί φοβᾶται;<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Φοβᾶται μὴ βρεθῆ ... «ἐκτὸς ἐκκλησίας»!!!<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὁποία παραποίησις τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως!<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Οἱ μὲν Ἅγιοι Πατέρες καὶ οἱ ἱεροὶ Κανόνες νὰ ἐπαινοῦν τοὺς
ἀποτειχιζομένους ἀπὸ τὸν κακόδοξον ποιμένα τους, καὶ αὐτοὶ, χωρὶς κανένα πατερικὸ
στήριγμα, νὰ λένε, ὅτι θὰ βρεθοῦν ... «ἐκτὸς ἐκκλησίας», ὅσοι ἀντιδράσουν!!!
Δηλαδὴ κατὰ τὴν νεοορθόδοξον αὐτὴν διδασκαλίαν ... “ἐντός τῆς ἐκκλησίας” θεωρεῖται,
ὅποιος κοινωνεῖ μὲ τοὺς πατριάρχες, ἐπισκόπους κ.λ.π., καὶ ἂς κηρύσσουν αὐτοὶ αἱρετικά, ... ἐκτὸς δὲ Ἐκκλησίας θεωρεῖται, ὅποιος δὲν κοινωνεῖ μὲ αὐτούς!!!<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὁποία πλάνη!!!<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς ἀληθείας εἰσὶν», βοᾶ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ἀντιθέτως, ὅσοι δὲν εἶναι μὲ τὴν ἀλήθεια, οὔτε μὲ τὴν Ἐκκλησία
εἶναι, «καὶ οἱ μὴ τῆς ἀληθείας ὄντες, οὐδὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας
εἰσίν».<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Ἐγὼ εἰμί ἡ ἀλήθεια», εἶπεν
ὁ Κύριος, ὁ ἱδρυτὴς τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ κεφαλὴ Αὐτῆς. Ὅποιος εἶναι μὲ τὴν ἀλήθειά
Του, πού ἐκφράζει ἡ Παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι καὶ τῆς Ἐκκλησίας Του,
καὶ ἂς μὴ κοινωνεῖ μὲ τοὺς κακοδόξους ποιμένας της. Ὅταν οἱ Ὀρθόδοξοι, τελικῶς,
θριαμβεύουν στὸν ἀγῶνα τους κατὰ τῆς αἱρέσεως, αὐτὸ γίνεται, διότι τὸ μέτωπό
τους, χωρὶς νὰ κοινωνῆ πρὸς τοὺς ἀντιπάλους, κατορθώνει τελικῶς, μετὰ ἀπὸ ἔτη ἢ
δεκαετίες νὰ ἐπιβληθῆ, καθόσον “οὐδὲν ἰσχυρότερον ἀληθείας.” (Βλ.
Ἁγιορείτην, 13, (51), σελ. 3 ).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὅπως ἀντιλαμβάνεται κάθε καλοπροαίρετος, τὸ πρωτεῦον εἶναι
νὰ εὑρίσκεται κανεὶς ἡνωμένος μὲ τὴν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὄχι νὰ κοινωνῆ μὲ
τὸν οἱονδήποτε ἐπὶσκοπον, ἔστω καὶ κακόδοξον, ἀπὸ φόβον μὴ βρεθῆ ... «ἐκτός ἐκκλησίας»!
Γιαὐτὸ καὶ ὁ Ἅγιος Μάξιμος, ὅταν ρωτήθηκε, μὲ ποιὰ Ἐκκλησία κοινωνεῖ, ἀφοῦ ὅλες
ἑνώθηκαν καὶ συμφώνησαν μὲ τὴν κακοδοξοῦσαν Κωνσταντινούπολιν, ἀπάντησε:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
“Καθολικὴν Ἐκκλησίαν τὴν ὀρθὴν καὶ σωτήριόν τῆς εἰς αὐτὸν
πίστεως ὁμολογίαν... ὁ τῶν ὅλων εἶναι Θεὸς ἀπεφήνατο”. (P.G. 90, 132).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Πρέπει νὰ μένουμε “μέσα στὴν ἐκκλησία” τονίζουν συνεχῶς οἱ Νεοορθόδοξοι «θεοφορούμενοι», στηριζόμενοι σὲ μιὰ νέα, δική τους ἐκκλησιολογία, ἀφοῦ γι᾿ αὐτοὺς μέσα στὴν ἐκκλησία εἶναι αὐτοὶ πού μνημονεύουν τοὺς αἱρετικοὺς Πατριάρχες καὶ τοὺς κακοδόξους ἐπισκόπους τῶν Ρωμαίικων Πατριαρχείων καὶ τῆς κρατούσης Ἐκκλησίας.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Γιὰ νὰ στηρίξουν, ὅμως, τὸ αὐθαίρετο αὐτὸ κήρυγμά τους δὲν ἐπικαλοῦνται οὔτε ἕνα Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας, ἀντιθέτως, ἀναφέρουν γνῶμες διαφόρων νεοφανῶν, ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων καὶ ὄχι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τιμωμένων ὡς ἁγίων, πού ἡ διδασκαλία τους στὰ θέματα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεσι μὲ τὴν ὁμόφωνη Ἁγιοπατερικὴ Παράδοσιν καὶ στάσιν.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Δηλαδὴ, μᾶς λένε, μὲ ἄλλα λόγια, δὲν πρέπει ποτὲ νὰ ἀποτειχίζωνται οἱ πιστοὶ ἀπὸ τὸν κακόδοξο ποιμένα τους, γιατί τότε θὰ βρεθοῦν τάχα «ἐκτὸς ἐκκλησίας». Τὸ ἀπατηλὸ αὐτὸ σύνθημα ἀλλοιώνει τὴν Πατερικὴ ὁμολογιακὴ παράδοσιν, ἐπισείει ἀπειλὴ στοὺς πιστοὺς, καὶ τοὺς ἀποτρέπει ἀπὸ τὸ νὰ ἀκολουθήσουν τὸν δρόμο τῶν Ἁγίων Πατέρων τους.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Τὸ μνημόσυνον, ὅμως, τοῦ κακοδόξου ἐπισκόπου ἀπὸ τὸν ἱερέα καὶ ἡ κοινωνία τῶν πιστῶν μὲ τὸ θυσιαστήριό του σημαίνει ταυτότητα πίστεως μὲ τὸν αἱρετικὸ ἐπίσκοπο καὶ ἄρα κοινωνία μὲ τὴν αἴρεσιν καὶ μολυσμὸν ἐξ αὐτῆς.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ἡ Ἁγιοπατερικὴ Παράδοσις διδάσκει, ὅτι ὅποιος φεύγει τὸ μνημόσυνο τοῦ κακοδὸξου ἐπισκόπου καὶ χωρίζεται ἀπ᾿ αὐτόν, ὄχι μόνον δὲν καταδικάζεται γιὰ τὸν χωρισμό, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐνδεδειγμένης τιμῆς ἀξιοῦται, ὡς Ὀρθόδοξος, ἐπειδὴ ἐλευθερώνει τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὸ σχίσμα καὶ τὴν αἵρεσι τοῦ ψευδεπισκόπου, ὅπως ἑρμηνεύει τὸν ΙΕ’ κανόνα τῆς ΑΒ΄ Συνόδου, ὁ μέγας Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης. Ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος, θέλοντας νὰ προφυλάξη τοὺς πιστοὺς ἀπὸ μερικοὺς ψευδοδιδασκάλους καὶ ψευδοαγίους τῆς ἐποχῆς του ἔγραφε:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Καθένας πού διδάσκει παρὰ τὰ διατεταγμένα, ἔστω καὶ ἂν νηστεύη καὶ ἂν παρθενεύη, καὶ ἂν κάνη θαύματα, νὰ τὸν θεωρῆς ὡς λύκον μὲ δέρμα προβάτου πού προκαλεῖ τὴν φθορὰ τοῦ ποιμνίου».<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γιὰ κάθε ἕναν πού διαστρέφει τὶς ὀρθόδοξες Πατερικὲς διδαχές, προσθέτει: «ἔστω καὶ ἂν αὐτὸς εἶναι ἄγγελος ἀπὸ τὸν οὐρανό, ἀνάθεμα ἔστω».<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ἂς παραμείνουν, ὅσοι θέλουν σὲ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς, καὶ νὰ νομίζουν, ὅτι ἔτσι εἶναι μέσα στὴν Ἐκκλησία, παρὰ τὶς ἀντίθετες φωνὲς τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων καὶ ἄς ἀφήσουν ἐμᾶς νὰ εἴμαστε σὲ συμφωνία πίστεως μὲ τὴν ἑνιαία Ἀποστολικὴ καὶ Πατερικὴ Παράδοσιν καὶ Πίστιν τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν καί Πανορθοδόξων Συνόδων, καὶ νὰ εἴμασε ἑνωμένοι μὲ τὴν Θριαμβεύουσαν Ἐκκλησία, τὸ σῶμα τῶν μεγάλων Πατέρων καὶ Ἁγίων – τῆς ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι ἐδιώχθησαν γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη ὁμολογία τους ἀπὸ τὰ ἐπίσημα Πατριαρχεῖα καὶ τὴν τότε κρατοῦσα «ἐκκλησία».</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Σὲ καιρὸ κηρυσσομένης αἱρέσεως, ὅπως σήμερα, ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς ἐγκατέλειψε τὸν θρόνο του καὶ διέκοψε τὴν κοινωνία μὲ τοὺς κακοδόξους καὶ Λατινόφρονας, ὅπως μαρτυρεῖ ὁ βίος του καὶ τὰ κείμενά του, γι' αὐτὸ καὶ ἐξωρίσθη καὶ ἐδιώχθη ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Καὶ σήμερα, ὅπως τότε στὴν Φλωρεντία, ὑπεγράφη ἐνωτικὴ συμφωνία στὸ Μπάλαμαντ καὶ στὸ Σαμπεζὺ καὶ ὅλα τὰ Ρωμαίικα Πατριαρχεῖα κοινωνοῦν μὲ τὸ θυσιαστήριο τοῦ Ἀντιοχείας, πού βρίσκεται σὲ πλήρη κοινωνία μὲ τοὺς Μονοφυσίτες καὶ μὲ τὸ θυσιαστήριο τοῦ Βαρθολομαίου, πού ἐπικύρωσε μὲ τὸ οὐνιτικὸ συλλείτουργό του στὸ Βατικανὸ καὶ ἐν συνεχείᾳ, στὸ κοινὸ ἀνακοινωθὲν μὲ τὸν ἀντίχριστο πάπα, τὴν ἐπαίσχυντη συμφωνία τοῦ Μπάλαμαντ.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ο Ἃγιος Μᾶρκος διέκοψε τὴν κοινωνίαν πρὸς τὴν τοπικὴν Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ πρὸς ὅλους τους ἁπανταχοῦ τῆς γῆς ἑνωτικοὺς, ὅπως μαρτυρεῖται ἀπὸ τοὺς λόγους του, πού ἤδη ἀναφέραμε:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Καὶ οἱ περισσότεροι ἀδελφοὶ, παίρνοντας θάρρος ἀπὸ τὴν δική μου ἐξορία, ἀρχίζουν νὰ ἐκτοξεύουν ἐλέγχους πρὸς τοὺς ἀλιτηρίους καὶ παραβάτας τῆς ὀρθης πίστεως καὶ τῶν πατερικῶν θεσμῶν καὶ νὰ τοὺς διώχνουν ἀπὸ παντοῦ ὡς μιαροὺς, καὶ νὰ μὴν ἀνέχωνται νὰ συλλειτουργοῦν μαζί τους, οὔτε νὰ τοὺς μνημονεύουν καθόλου ὡς χριστιανούς.»<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Σήμερα τὰ πράγματα εἶναι πολὺ χειρότερα ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἁγίου Μάρκου, γιατί βεβαίως δὲν κοινωνοῦν ἁπλῶς τῇ αἱρέσει μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Λατίνους και τοὺς Μονοφυσίτες, ἀλλὰ εἶναι οἱ ἴδιοι αἱρετικοὶ, γιατί ἔργῳ τε καὶ λόγῳ, μὲ τὶς λειτουργικὲς συμπροσευχές τους μὲ τοὺς αἱρετικοὺς, καὶ μέ τὶς συγκρητιστικές τους διακηρύξεις ἐπ᾿ ἐκκλησίαις, σὲ κάθεπερίστασιν, κηρρύσουν τὴν φοβερώτερη ὅλων τῶν αἱρέσεων ὅλων τῶν ἐποχῶν, τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τοῦ συγκρητισμοῦ, ποὺ εἶναι ἄρνησις τῆς ὑποστάσεως τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;">
Ὁ μολυσμὸς τοῦ Ὀρθοδόξου θυσιαστηρίου ἀπὸ τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Ὅποιος μνημονεύει τὸν κηρύσοντα αἵρεσιν ἐπίσκοπον, κοινωνεῖ
μὲ τὴν αἵρεσίν του καὶ μολύνεται ἀπὸ τὴν αἵρεσιν, ὄχι μόνον ἂν εἶναι ἱερεὺς ἀλλὰ
καὶ τὸ ποίμνιον πού τὸν ἀκολουθεῖ κι αὐτό μολύνεται.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Γι αὐτὸ ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικὸς γράφει:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας, ὅλες οἱ Θεῖες
Γραφὲς μᾶς προτρέπουν νὰ φεύγουμε τοὺς ἐτερόφρονας καὶ νὰ μὴν ἔχουμε κοινωνία μὲ
αὐτοὺς”. (P.G. 99, 1049Α).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Ἐπειδὴ ἔχει μολυσμὸν ἡ κοινωνία καὶ μόνον μὲ τὴν ἀναφορὰν
τοῦ ὀνόματος, -(σ. σ. : τοῦ αἱρετικοῦ εἰκονομάχου
δηλ. ἐπισκόπου ἐπί εἰκονομαχίας ἢ τοῦ αἱρετικοῦ Οἰκουμενιστοῦ σήμερον),
ἔστω καὶ ἂν εἶναι ὀρθόδοξος ὁ ἀναφέρων» κατὰ τὸν Ἅγιον Θεόδωρον τὸν
Στουδίτην (P.G. 99, 1669Α).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Καὶ πάλιν ὁ Ἅγιος διδάσκει, ἀναφερόμενος στὸν Ἅγιο Ἰωάννη
τὸν Χρυσόστομο:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Ὁ Χρυσόστομος κατηγορηματικὰ καὶ μὲ μεγάλη σαφήνεια δὲν
θεώρησε μόνον τοὺς αἱρετικοὺς ἐχθροὺς τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐκείνους ποῦ κοινωνοῦν
μὲ αὐτούς”. (P.G. 99, 1049 Α).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Καὶ οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες, γράφοντες πρὸς τὸν Λατινόφρονα αὐτοκράτορα
Μιχαὴλ Παλαιολόγον, ἀποφαίνονται:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Καὶ πῶς θὰ τὰ ἀνεχθῆ ἡ ψυχὴ τοῦ Ὀρθοδόξου αὐτὰ καὶ δὲν θὰ
χωρισθῆ ἀμέσως ἀπὸ τὴν κοινωνία τῶν μνημονευσάντων, καὶ πῶς δὲν θὰ τοὺς θεωρήση,
ὅτι καπηλεύθηκαν τὰ Θεῖα;...<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Διότι ἔχει μολυσμόν ἡ κοινωνία καὶ μόνον ἀπὸ τὴν ἀναφορὰν
αὐτοῦ (σ.σ. τοῦ Λατινόφρονος), ἔστω
καὶ ἂν εἶναι ὀρθὸδοξος ὁ ἀναφέρων». (Βλ. Θεοδωρήτου Ἱερομονάχου, «Τό
ἀντίδοτον», Ἀθῆναι 1990, σελ. 148).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Καὶ πάλιν ὁ Ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης διδάσκει:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Φυλάξετε ἀκόμη τοὺς ἑαυτούς σας ἀπὸ τὴν ψυχοφθόρον αἵρεσιν
τῆς ὁποῖας ἡ κοινωνία εἶναι ἀποξένωσις ἀπὸ τὸν Χριστὸν» καὶ «Οἱ μὲν (σ.σ. αἱρετικοὶ) ναυάγησαν ἐντελῶς
εἰς τὴν πίστιν οἱ δέ, ἂν καὶ δὲν κατεποντίσθησαν στὸ φρόνημα, ὅμως χάνονται μαζὶ
μὲ αὐτούς, ἐπειδὴ κοινωνοῦν μὲ τὴν αἵρεσιν»! (P.G. 99, 1275 C, 1164
A)<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
“Ἔχει διορίσει γιὰ τοὺς ἱερωμένους πού ἔχουν ἁλωθεῖ ἀπὸ
τὴν κοινωνίαν μὲ τοὺς αἱρετικοὺς νὰ ἐμποδίζωνται ἀπὸ τὸ νὰ ἱερουργοῦν... Διότι
διαφορετικὰ, πῶς θὰ φανῆ ἡ διαφορὰ ἀνάμεσα σ᾿αὐτοὺς πού πρόδωσαν
τὴν ἀλήθεια καὶ σ᾿ αὐτοὺς πού ἔμειναν ὀρθόδοξοι; (σ.σ. Πῶς θά φανῆ
ἡ διαφορά) ἀνάμεσα σ᾿ αὐτοὺς πού μὲ γενναιότητα ἔχουν ἀθλήσει (σ. σ. ὑπὲρ
τῆς Πίστεως) καὶ σ᾿ ἐκείνους πού καθόλου δὲν θέλησαν νὰ πάθουν τὸ παραμικρὸ
γιὰ τὸ καλό;... (P.G. 1636 D ἑξ.). Ἂν δεχθοῦμε αὐτοὺς πού κοινωνοῦν
μὲ τὸ κακόδοξο θυσιαστήριο τοῦ πατρ. Βαρθολομαίου καὶ τοὺς μνημονεύοντες
αὐτόν, καὶ ἂν ποῦμε, ὅτι τάχα δὲν ὑπάρχει κανένας κίνδυνος μολυσμοῦ,
τότε πότε καὶ ποιὸς θὰ κατορθώση νὰ σταματήση τὴν πορεία τῶν
κακοδόξων; Πότε οἱ πιστοὶ θὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι κηρύσσεται αἵρεσις προκειμένου
νὰ ἀντιδράσουν;<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
Καὶ γι' αὐτὸ ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, ἀπερίφραστα διδάσκει
καὶ προτρέπει στὴν ἀποτείχισι ἀκόμη καὶ στὸ τέλος τῆς ζωῆς του μὲ τὴν διαθήκη
του:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
 
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
«Ὅπως σὲ ὅλη μου τὴν ζωὴ ἤμουν διαχωρισμένος ἀπὸ αὐτούς, ἔτσι
καὶ τὸν καιρὸ τῆς ἐξόδου μου καὶ ἐπίσης μετὰ τὴν ἀποδημία μου, ἀποστρέφομαι τὴν
σχέσιν καὶ ἕνωσιν μαζί τους, καὶ σας ἐξορκίζω καὶ σᾶς παραγγέλλω κανένας ἀπὸ αὐτοὺς
νὰ μὴν πλησιάση στὴν κηδεία μου ἢ στὰ μνημόσυνά μου ἢ σὲ ὁποιαδήποτε ἄλλη ἐκδήλωσιν
τῆς δικῆς μας μερίδος, ὥστε νὰ ἐπιχειρήσουν νὰ συναχθοῦν ἀπὸ κοινοῦ ἢ νὰ
συλλειτουργήσουν μὲ τοὺς ἰδικούς μας. Διότι αὐτὸ θὰ σήμαινε νὰ ἀναμειχθοῦν αὐτὰ
πού δὲν ἀναμειγνύονται. Καὶ πρέπει ἐκεινοι εἰς ὅλα νὰ εἶναι χωρισμένοι ἀπὸ ἐμᾶς,
μέχρις ὅτου δώσει ὁ Θεὸς τὴν καλὴν διόρθωσιν καὶ εἰρήνην τῆς Ἐκκλησίας Αὐτοῦ. (Patrologia Orientalis, Τόμος 25, σελ. 347, 348,
Βέλγιο, 1973).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: right;">
ΠΗΓΗ: π. Νικολάου Δημαρᾶ Dr.Jur.«Ἃγιοι Κολλυβάδες»</div>
</div>

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΚΟ ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΚΟ: ''Ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός διδάσκει τήν ἀποτείχιση ἀπό τούς Λατινόφρονας καί πάντας τούς αἱρετικούς''

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, ὡς σημεῖον ἀντιλεγόμενον, ἀπεδοκιμάζετο μὲν ἀπὸ τοὺς Λατινόφρονας ἐπισκόπους, ἀλλὰ ἐτιμᾶτο ὑπὸ τοῦ λαοῦ...

Είναι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος "Οικουμενικός"; Ποιός λέγεται ''Οικουμενικός'';

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div style="text-align: center;">
 </div>
<div style="text-align: center;">
ΑΠΑΝΤΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ (ΠΗΔΑΛΙΟ, 4η 
ΕΚΔ., ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΕΛ. 174):</div>
<div style="text-align: center;">
</div>
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdMksOZUS7jAyfGDjOM9tXjwEiCf-x9YjsFD617RUgl8wHvVefBn5hEKvhXsoD4SpeBopjdU4-vHDO_Y2vyzHw021uYVFlG6l06lDt2omjmxOtsDq03OOysKX2VhWyYOHYrgozvWZjVgzh/s1600/%CE%A0%CE%97%CE%94%CE%91%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%9D,+%CE%A3%CE%95%CE%9B.+174+%28%CE%94%CE%84+%CE%95%CE%9A%CE%94%CE%9F%CE%A3%CE%97%29.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdMksOZUS7jAyfGDjOM9tXjwEiCf-x9YjsFD617RUgl8wHvVefBn5hEKvhXsoD4SpeBopjdU4-vHDO_Y2vyzHw021uYVFlG6l06lDt2omjmxOtsDq03OOysKX2VhWyYOHYrgozvWZjVgzh/s1600/%CE%A0%CE%97%CE%94%CE%91%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%9D,+%CE%A3%CE%95%CE%9B.+174+%28%CE%94%CE%84+%CE%95%CE%9A%CE%94%CE%9F%CE%A3%CE%97%29.jpg" /></a></div>
 
 
 
<div style="text-align: right;">
ΠΗΓΗ ''ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ''</div>
</div>

Είναι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος "Οικουμενικός"; Ποιός λέγεται ''Οικουμενικός'';

ΑΠΑΝΤΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ (ΠΗΔΑΛΙΟ, 4η ΕΚΔ., ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΕΛ. 174): ΠΗΓΗ ''ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ''

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ -ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr">
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEdOaCgR87Tb2Jg4weN3xJq8HjPGyZFAlW30cR-ss6IO8aN-i9IieFYuyYSRSxAmltaJ4ucoqAwCv_Cs5HSzvQdDWyBPbrQyuVTVeQheaypn1YPwpEltwGt0j-bQ8h79o8h370r-i_Ncc/s1600/%CE%B1%CC%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%A0%CE%B1%CF%85%CC%81%CE%BB%CE%BF%CF%82.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEdOaCgR87Tb2Jg4weN3xJq8HjPGyZFAlW30cR-ss6IO8aN-i9IieFYuyYSRSxAmltaJ4ucoqAwCv_Cs5HSzvQdDWyBPbrQyuVTVeQheaypn1YPwpEltwGt0j-bQ8h79o8h370r-i_Ncc/s1600/%CE%B1%CC%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%A0%CE%B1%CF%85%CC%81%CE%BB%CE%BF%CF%82.jpg" /></a></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;">
 </div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;">
῾Νυνί δέ 
ἐλευθερωθέντες ἀπό τῆς ἁμαρτίας δουλωθέντες δέ τῷ Θεῷ ἔχετε τόν καρπόν ὑμῶν εἰς 
ἁγιασμόν, τό δέ τέλος ζωήν αἰώνιον᾽ (Ρωμ. 6, 
22)</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
α. ῾Ο ἄνθρωπος 
τῆς ἁμαρτίας σέ ἀντιπαράθεση πρός τόν ἄνθρωπο τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ καί οἱ 
συνέπειες τῶν ἐπιλογῶν τοῦ καθενός εἶναι τό κεντρικό θέμα τοῦ ἀποστολικοῦ 
ἀναγνώσματος τῆς Κυριακῆς Δ´ Ματθαίου ἀπό τήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή τοῦ 
ἀποστόλου Παύλου. Μέ ξεκάθαρο τρόπο ὁ ἀπόστολος ἀναφέρει ὅτι ἡ ἐπιλογή τῆς 
ἁμαρτίας μπορεῖ νά συνιστᾶ ἐλευθερία ἀπό τόν Θεό καί τό ἅγιο θέλημά Του, συνιστᾶ 
ὅμως ὑποδούλωση στά πάθη μέ ἀποτέλεσμα τόν θάνατο. ῾Ψωνίζεις θάνατο μέ τήν 
ἁμαρτία᾽ κατά τήν διατύπωσή του. ῾Η ἐπιλογή ὅμως τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, ἡ 
ἀπόφαση νά εἶναι κανείς δοῦλος τοῦ Θεοῦ ὁδηγεῖ στήν ἀπελευθέρωση τοῦ ἀνθρώπου 
ἀπό τά πάθη τῆς ἁμαρτίας, φέρνει τόν ἁγιασμό του, ζεῖ ὁ ἄνθρωπος ἤδη ἀπό τώρα 
τήν αἰώνια ζωή πού ἔφερε ὁ Χριστός. ᾽Ελευθερία ἀπό τήν ἁμαρτία ὡς ὑποδούλωση 
στόν Θεό, ἁγιασμός, αἰώνια ζωή: ἡ καταγραφή τῆς πορείας τοῦ ἐν Χριστῷ ἀνθρώπου. 
</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
β. 1. Κι εἶναι 
ἀλήθεια ὅτι ἐπανειλημμένως ὁ ἀπόστολος στίς ἐπιστολές του τονίζει τήν ὀδυνηρή 
καί τραγική γιά τόν ἄνθρωπο κατάληξη τῆς ἁμαρτίας: τόν ἴδιο τόν θάνατο. ῞Ο,τι ἡ 
Γένεση, τό πρῶτο βιβλίο τῆς ῾Αγίας Γραφῆς ἤδη ἀπό τά πρῶτα κεφάλαιά της, 
καταγράφει ὡς δραματική πορεία τοῦ πρώτου ἀνθρώπου, κατά τήν ὁποία ἡ ἐπιλογή τῆς 
ἁμαρτίας ὁδήγησε στόν πνευματικό θάνατο πρῶτα, δηλαδή τήν 
 ἀπομάκρυνση ἀπό τόν Θεό, καί τήν συνέπειά του ἔπειτα, τόν σωματικό 
θάνατο, τό ἴδιο ἀναφέρει καί ὁ ἀπόστολος. Κι αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ ἁμαρτία δέν 
μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ἠθικολογικά: ἀπλῶς ὡς μία ἀπόκλιση τοῦ ἀνθρώπου ἤ ὡς μία 
παράβαση ἑνός καθήκοντος, συνεπῶς δέν ἀλλοιώνει κάτι ἀπό τήν φύση τοῦ ἀνθρώπου. 
Μία τέτοια ἐπιφανειακή κατανόησή της μπορεῖ νά γίνεται ἀποδεκτή ἀπό τούς 
ἑτεροδόξους, δέν συνιστᾶ ὅμως τήν ἀποκαλυμμένη πραγματικότητα, ἀλλ᾽ οὔτε καί τήν 
ἐμπειρία τῆς ἴδιας τῆς ζωῆς. Κι ἡ πραγματικότητα κι ἡ ἐμπειρία εἶναι ὅτι ὁ 
ἄνθρωπος μέ τήν ἁμαρτία ζεῖ κάθε φορά πού τήν πραγματοποιεῖ τόν ἴδιο τόν θάνατό 
του, ἤ μέ ἄλλη διατύπωση: κάθε φορά πού ἁμαρτάνει ὑποδουλώνεται ὅλο καί 
περισσότερο στά πάθη του καί τόν ὑποκινοῦντα αὐτά πονηρό διάβολο, γενόμενος ἔτσι 
κι αὐτός σατανάς, ἀντικείμενος δηλαδή στόν Θεό, εἰσπράττοντας τά ἀνάλογα 
ἐπίχειρα: τήν θλίψη καί τήν στενοχώρια καί τό ἄγχος.  ῾ᾯ τις 
ἤττηται, τούτῳ καί δεδούλωται᾽: σέ ὅ,τι κανείς ἔχει νικηθεῖ, σ᾽ αὐτό καί 
ἔχει ὑποδουλωθεῖ, κατά τήν ἄλλη γνωστή φράση τῆς Γραφῆς. ῞Οπως καί: ῾θλίψις 
καί στενοχωρία παντί τῷ ἐργαζομένῳ τό κακόν᾽. </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
2. ᾽Από αὐτήν 
τήν τραγικότητα μᾶς ἔσωσε ὁ Κύριος ᾽Ιησοῦς Χριστός σημειώνει ὁ ἀπόστολος. ῏Ηλθε 
ὁ Κύριος, σήκωσε ἐπάνω Του διά τῆς σταυρικῆς Του θυσίας τήν ἁμαρτία τοῦ κόσμου, 
κατεπάτησε τόν καρπό της τόν θάνατο, μᾶς ἔδωσε καί πάλι τήν ζωή. ᾽Εν Χριστῷ 
Ἰησοῦ ὁ ἄνθρωπος ἀνέπνευσε καί πάλι τόν ἀέρα τῆς ἐλευθερίας καί ἤδη ἀπό τήν 
φθαρτή αὐτή ζωή ἀπολαμβάνει τήν αἰώνια ζωή πού δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τόν ῎Ιδιο. 
῾Τό δέ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωή αἰώνιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν᾽ (Τό 
δῶρο πού χαρίζει ὁ Θεός εἶναι ἡ αἰώνια ζωή, τήν ὁποία ἔφερε ὁ ᾽Ιησοῦς Χριστός, ὁ 
Κύριός μας). Κι αὐτό συμβαίνει γιατί ὁ Κύριος προσέλαβε τόν ἄνθρωπο μέσα στόν 
῾Εαυτό Του, συνεπῶς ὅλα τά καλά ἀποτελέσματα ἀπό τήν νίκη Του ἀπέναντι στήν 
ἁμαρτία καί τόν θάνατο μεταβιβάζονται καί σ᾽ αὐτόν. ᾽Αρκεῖ ἀσφαλῶς ὁ ἄνθρωπος νά 
θέλει τόν Χριστό, πού θά πεῖ νά πιστέψει σ᾽ Αὐτόν ὡς Σωτήρα τῆς ζωῆς του. Κι ἡ 
πίστη αὐτή ὡς γνωστόν δέν ἔχει θεωρητικό χαρακτήρα. Ξεκινᾶ ἀπό τήν ὥρα πού ὁ 
ἄνθρωπος θά βαπτιστεῖ στό ἅγιο ὄνομά Του καί θά χριστεῖ ἀπό τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, 
ἐνῶ τελειώνεται ἀδιάκοπα στόν βαθμό πού ὁ πιστός θά μετέχει τοῦ σώματος καί τοῦ 
αἵματος τοῦ Κυρίου καί θά ἐπιβεβαιώνει τήν χαρισματική αὐτή κατάσταση μέ τήν 
τήρηση τῶν ἁγίων ἐντολῶν Του. </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
3. Αὐτή δέν 
εἶναι ἡ πραγματικότητα πού βλέπουμε σέ ὅλους τούς ἁγίους μας; ῾Η ὑπακοή στό 
θέλημα τοῦ Θεοῦ, λέει ὁ ἀπόστολος, φέρει ὡς καρπό τόν ἁγιασμό τοῦ ἀνθρώπου. 
῾῎Εχετε τόν καρπόν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν᾽.  ῎Αν οἱ ἅγιοί μας 
ἅγιασαν, ἦταν ὄχι ἀσφαλῶς γιατί εἶχαν κάποια περίεργα καί παράδοξα ἰδιώματα ὡς 
ἄνθρωποι, ὄχι γιατί ἦταν διαφορετικοί – πολλοί ἀπό αὐτούς ἦταν πολύ πιό ἄγριοι 
ἀπό ἐμᾶς ὡς πρός τόν χαρακτήρα τους - ἀλλά γιατί πίστεψαν στόν Χριστό καί ἄφησαν 
τήν χάρη Του νά ἐνεργήσει μέσα στήν ὕπαρξή τους. ῎Εγιναν δηλαδή μέλη Χριστοῦ καί 
ἔνιωσαν ὅτι μπορεῖ καί ὁ δικός τους ἑαυτός νά γίνει δίοδος γιά νά φανερώνεται ἡ 
ζωή τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο. Μέ ἄλλα λόγια ὁ κάθε ἅγιος τῆς ᾽Εκκλησίας μας, 
συνεπῶς καί ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς δυνάμει, συνιστᾶ τόν σαφή ὑπομνηματισμό τῶν λόγων 
σήμερα τοῦ ἀποστόλου: ῾ἐλευθερώθηκαν ἀπό τήν ἁμαρτία, ἔγιναν δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ, 
ἁγίασαν, ζοῦν τήν αἰώνια ζωή᾽. Δέν εἶναι τυχαῖο γι᾽ αὐτό πού τούς ἁγίους μας 
τούς χαρακτηρίζουμε ὡς ῾ἐφαρμοσμένο Εὐαγγέλιο᾽ ἤ πού σ᾽ αὐτούς βλέπουμε τήν 
καθαρότητα τῆς ὀρθῆς χριστιανικῆς  πίστης μας, ὁπότε προσβλέποντας 
πάντοτε σ᾽ αὐτούς καί ἐμβαπτιζόμενοι στήν κατά Χριστόν ζωή τους δοξολογοῦμε 
σωστά τόν Θεό, μέ τήν ἔννοια καί τῆς ὀρθῆς δόξας-πίστης σ᾽ Αὐτόν καί τῆς ὀρθῆς 
ὑμνολόγησής Του. </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
4. Δύο 
παρατηρήσεις ὅμως εἶναι ἀναγκαῖες ἀκόμη στά λόγια τοῦ ἀποστόλου. </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
(α) Μιλάει 
καταρχάς ὁ ἅγιος Παῦλος γιά ἐλευθερία ἀπό τήν ἁμαρτία καί δουλεία στόν Θεό. Δέν 
πρέπει νά κατανοήσουμε τήν σχέση αὐτή παρατακτικά: τό ἕνα μετά τό ἄλλο. Δέν 
ἐλευθερώνεται δηλαδή ὁ ἄνθρωπος πρῶτα ἀπό τήν ἁμαρτία καί ἀκολουθεῖ ἔπειτα ἡ 
δουλεία στόν Θεό. Κατά τήν πίστη μας ὁ ἄνθρωπος ἐλευθερώνεται ἀπό τήν ἁμαρτία 
(καί τόν θάνατο καί τόν διάβολο βεβαίως) τήν ὥρα πού ὑποδουλώνεται στόν Κύριο. 
῾Χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν᾽ εἶπε ὁ ῎Ιδιος. ῞Οσο μέ ἄλλα λόγια 
στρέφεται ὁλοκληρωτικά ἡ ἀνθρώπινη ὕπαρξη στόν Θεό καί γίνεται δούλη ᾽Εκείνου, 
τόσο καί ἀπελευθερώνεται ἀπό τήν ἁμαρτία καί τά πάθη της. ῞Οπως συμβαίνει μέ τόν 
ἄνθρωπο πού στρεφόμενος πρός τό φῶς φεύγει ἀπό τό σκοτάδι, κατά τόν ἴδιο τρόπο 
καί ἐδῶ. Συνεπῶς ἡ ἐλευθερία ἀπό τήν ἁμαρτία καί τά πάθη εἶναι εὐθέως ἀνάλογη 
πρός τήν δουλεία στόν Θεό. ῎Ετσι κατανοεῖται καί ἡ ἐπιμονή τῶν ἁγίων μας, 
παλαιοτέρων καί νεωτέρων, νά μήν ἀσχολούμαστε πολύ πολύ μέ τόν διάβολο καί τίς 
σκοτεινές διδασκαλίες πού ὑποβάλλει, ἀλλά μέ τόν Κύριο καί τά ἁγιασμένα λόγια 
Του. Θέλω νά γεμίσω μέ φῶς τήν ζωή μου καί μέσα στήν ταλαιπωρία τοῦ ἁμαρτωλοῦ 
αὐτοῦ κόσμου ἡ καρδιά μου νά εἶναι εὐωδιαστός λειμώνας; ᾽Αδιάκοπα νά μνημονεύω 
τό ἅγιο ὄνομα τοῦ Κυρίου καί νά πλατύνεται ἡ διάνοιά μου στά λόγια Του εἴτε ἀπό 
τό Εὐαγγέλιο εἴτε ἀπό τούς ὕμνους τῆς ᾽Εκκλησίας μας εἴτε ἀπό τά συναξάρια τῶν 
ἁγίων Του. ῾Ο Χριστός καί ὄχι ὁ ἀντίχριστος νά εἶναι τό μέλημά μου. 
</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
(β) Καί 
δεύτερον, ὅταν ὁ ἀπόστολος μιλάει γιά δουλεία στόν Θεό δέν ἐννοεῖ τήν δουλεία 
ἐκείνη πού κατανοεῖται κατά τά ἀνθρώπινα: ὡς ὑποβάθμιση καί καταβαράθρωση τῆς 
ἀνθρώπινης ὕπαρξης. ῾Η κατανόηση αὐτή ἀποτελεῖ διαστροφή τοῦ ἀνθρώπου καί 
ἀλλοίωση ὅλης τῆς ἐν Χριστῷ ἀποκάλυψης. ῾Ο ἀπόστολος χρησιμοποιεῖ τόν ὅρο ὡς 
φυσικό παράδειγμα γιά νά ἐκφράσει πιό ἄμεσα τήν σκέψη του, ἀλλά πάντοτε μέ τίς 
προϋποθέσεις τοῦ Κυρίου, ὁ ῾Οποῖος εἶπε: ῾Οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους. ῾Υμεῖς 
φίλοί μου ἐστέ᾽. Δέν πρέπει νά μᾶς διαφεύγει τό γεγονός ὅτι ὁ Κύριος μᾶς 
δημιούργησε ῾κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσίν᾽ Του, συνεπῶς μέ θεοείδεια 
τέτοια πού παραπέμπει ἀκριβῶς στόν ῎Ιδιο. ᾽Απαρχῆς ὁ ἄνθρωπος χαρακτηρίζεται ὡς 
υἱός τοῦ Θεοῦ - ῾ἐγώ εἶπα υἱοί Θεοῦ ἐστε καί υἱοί ῾Υψίστου πάντες᾽ - 
συνεπῶς ὁ Κύριος ἔρχεται στόν κόσμο ὥστε τόν ὑπόδουλο πιά στήν ἁμαρτία καί τόν 
θάνατο ἄνθρωπο νά τόν ἀποκαταστήσει στήν πρώτη του κι ἀκόμη περισσότερο 
κατάσταση. Εἴπαμε: οἱ ἅγιοι – καί μέσα σ᾽ αὐτούς εἴμαστε κι ὅλα τά πιστά μέλη 
τοῦ ζωντανοῦ σώματός Του τῆς ᾽Εκκλησίας – συνιστοῦν μία ἄλλη παρουσία ᾽Εκείνου, 
προέκτασή Του στόν κόσμο, κλαδιά στό δένδρο Αὐτοῦ. </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
γ. ῎Αν οἱ 
χριστιανοί συνεχίζουμε νά ἁμαρτάνουμε καί νά μήν συνειδητοποιοῦμε τήν 
τραγικότητα στήν ὁποία περιπίπτουμε, τραγικότητα μέ ὀλέθρια ἀποτελέσματα καί ἐδῶ 
καί  αἰωνίως, εἶναι προφανῶς γιατί δέν ζοῦμε ὅσο πρέπει τήν 
μεγαλειώδη προοπτική τῆς ζωῆς πού μᾶς ἔφερε καί μᾶς προσφέρει ὁ Κύριος στήν 
᾽Εκκλησία Του, καί τό φῶς μέ τό ὁποῖο μᾶς περιλούζει. Προσκολλημένοι συνήθως στά 
ψεκτά πάθη μας νομίζουμε ὅτι ἐκεῖ βρίσκεται ἡ ζωή μας. Καί δέν καταλαβαίνουμε 
ὅτι ἔτσι ροκανίζουμε τό κλαδί πάνω στό ὁποῖο βρισκόμαστε καί ρουφᾶμε τό ἴδιο τό 
αἷμα μας. Ἡ ζωή ὅμως, ὡς πραγματική καί αἰώνια ζωή, βρίσκεται στό δέντρο πού 
εἶναι ὁ Χριστός καί στήν βρώση καί τήν πόση τοῦ δικοῦ Του αἵματος. </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
<div dir="ltr" style="text-align: left;">
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYHGMfRkxIkxFq2YpVMZWJeh6xwG9VJi_CLLRKkTCnyJB9R3xJa5DwoDZS4FVl7HgM9VkMMOF4hchXidsZVDYpX5_TuS3HNiesXMG5g2CLV8I3oHKAxHL8drwnl6JsdnSHSanWw43ujqo/s1600/%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%B7%CC%81+%CE%94%C2%B4+%CE%9C%CE%B1%CF%84%CE%B8%CE%B1%CE%B9%CC%81%CE%BF%CF%85.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYHGMfRkxIkxFq2YpVMZWJeh6xwG9VJi_CLLRKkTCnyJB9R3xJa5DwoDZS4FVl7HgM9VkMMOF4hchXidsZVDYpX5_TuS3HNiesXMG5g2CLV8I3oHKAxHL8drwnl6JsdnSHSanWw43ujqo/s1600/%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%B7%CC%81+%CE%94%C2%B4+%CE%9C%CE%B1%CF%84%CE%B8%CE%B1%CE%B9%CC%81%CE%BF%CF%85.jpg" /></a></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;">
 </div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: center; text-indent: 36pt;">
῾οὐδέ ἐν τῷ ᾽Ισραήλ 
τοσαύτην πίστιν εὗρον᾽ (Ματθ. 8, 
10)</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
α. Στό γνωστό 
περιστατικό τῆς θεραπείας τοῦ δούλου τοῦ ἑκατοντάρχου μᾶς παραπέμπει τό 
εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Δ´ Κυριακῆς τοῦ Ματθαίου, κατά τό ὁποῖο ὁ Κύριος 
῾ἐντυπωσιασμένος᾽ ἀπό τήν πίστη ἑνός ἑκατοντάρχου, ἑνός δηλαδή εἰδωλολάτρη στήν 
οὐσία, τόν ἐπαινεῖ γι᾽ αὐτήν καί ἀνταποκρίνεται στό αἴτημά του: ῾ὡς 
ἐπίστευσας, γενηθήτω σοι᾽. Ἡ προσέγγιση τῆς πίστης αὐτῆς τοῦ ρωμαίου 
ἀξιωματούχου λειτουργεῖ καί ἐδῶ - γιά νά χρησιμοποιήσουμε ἕνα σύγχρονο 
ψυχολογικό ὅρο - ἀρχετυπικά.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
β. 1. ῎Εχει ἐπισημανθεῖ 
ὅτι δύο φορές ὁ Κύριος ἐπαίνεσε τήν πίστη τῶν ἀνθρώπων σ᾽ ᾽Εκεῖνον ὡς τή 
φανέρωση τοῦ Θεοῦ: στήν περίπτωση τῆς Χαναναίας γυναίκας, πού παρακαλοῦσε τόν 
Κύριο γιά τή δαιμονισμένη κόρη της, καί στήν περίπτωση τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελικοῦ 
ἀναγνώσματος, δηλαδή στίς περιπτώσεις δύο θεωρουμένων εἰδωλολατρῶν. ᾽Ενῶ 
κανονικά θά ἔπρεπε στούς ῾υἱούς τῆς βασιλείας᾽, τούς ᾽Ισραηλίτες, νά ὑπάρχει ἡ 
πίστη αὐτή, διότι ἡ πίστη στόν Θεό εἶναι τό χαρακτηριστικό τοῦ λαοῦ πού 
ἐπιλέχθηκε ἀπό Αὐτόν πρός σωτηρία τοῦ κόσμου, τοῦτο δέν συμβαίνει. Τό ἀντίθετο 
μάλιστα. Τό σύνηθες δυστυχῶς στόν λαό αὐτό τοῦ Θεοῦ ἦταν ἡ ἀπιστία καί ἡ 
σκληροκαρδία, καταστάσεις, πού ἔλεγχαν διαρκῶς οἱ ἀπεσταλμένοι ἀπό τόν Θεό 
προφῆτες, ἤδη ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη. Κι αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ πίστη εἶναι ἕνα 
λουλούδι, πού φυτρώνει ὄχι ἐκεῖ, πού νομικά, θά ἔλεγε κανείς, ὑπάρχει τό ἔδαφός 
της, στά πλαίσια δηλαδή ἑνός συγκεκριμένου λαοῦ, ἀλλά ἐκεῖ πού ὑπάρχει ῾καρδιά᾽, 
δηλαδή καλή διάθεση καί ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας, ἄρα ὁπουδήποτε στόν κόσμο καί σ᾽ 
ὁποιονδήποτε ἄνθρωπο.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
2. Ἡ ἐπαινουμένη ἀπό 
τόν Κύριο μεγάλη πίστη τοῦ ἑκατοντάρχου, ὅπως καί ἡ ἀνάλογη βεβαίως τῆς 
Χαναναίας, δέν ἐξαντλεῖται σέ μία ἀποδοχή ἁπλῶς τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἑνός δασκάλου 
καί καθοδηγητῆ. ᾽Ακόμη καί ἡ ἀποδοχή Του ὡς υἱοῦ τοῦ Θεοῦ σέ ἕνα νοησιαρχικό καί 
ἰδεολογικό ἐπίπεδο ἀπορρίπτεται ἀπό Αὐτόν. Διότι ῾καί τά δαιμόνια πιστεύουσι 
καί φρίττουσι᾽ (ἅγιος ᾽Ιάκωβος), ὅπως καί ῾οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι Κύριε, 
Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τήν βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν, ἀλλ᾽ὁ ποιῶν τό θέλημα τοῦ 
πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς᾽ (ὁ Κύριος). ᾽Εκεῖνο πού γίνεται ἀποδεκτό ὡς 
πίστη εἶναι αὐτό πού  ἐνεργοποιεῖ τή ζωή τοῦ ἀνθρώπου.  Αὐτό μέ ἄλλα λόγια πού 
κάνει τόν ἄνθρωπο νά φεύγει ἀπό τήν ῾ἡσυχία᾽ του καί τήν ἄνεση τῶν παθῶν του καί 
νά στρέφεται μέ ἐμπιστοσύνη στόν Θεό, ἀλλάζοντας ἑπομένως τρόπο ζωῆς. Αὐτή ἡ 
πίστη, πού χαρακτηρίζεται μεγάλη, ῾συγκινεῖ᾽ τόν Χριστό καί Τόν κάνει νά 
ἀνταποκρίνεται ὁλοπρόθυμα καί ἄμεσα: ῾ἐγώ ἐλθών θεραπεύσω αὐτόν᾽. Καί ναί 
μέν δέν ἐπῆγε τελικῶς ὁ ῎Ιδιος, ἀλλά ἡ ἀπάντησή Του ὁδήγησε στό ἴδιο ἀποτέλεσμα: 
῾ὡς ἐπίστευσας, γενηθήτω σοι᾽. ῎Ετσι ἡ μεγάλη πίστη εἶναι ἐκείνη πού 
γίνεται θεραπευτική ἐνέργεια γιά τόν ἄνθρωπο καί τούς οἰκείους του.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
3. Ποιά τά γνωρίσματα 
τῆς μεγάλης πίστης, ὅπως αὐτά φαίνονται στήν παραπάνω περίπτωση;</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
(1) ἡ ἀπόλυτη 
ἐμπιστοσύνη στόν Χριστό καί τά λόγια Του, ὅτι δηλαδή εἶναι ᾽Εκεῖνος στόν Ὁποῖο 
φανερώνεται ὁ Θεός, ᾽Εκεῖνος στόν Ὁποῖο ὑπάρχει ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ. Συνεπῶς ἡ 
μεγάλη πίστη ὑπερβαίνει ὁποιαδήποτε ἀμφιβολία καί δυσπιστία, πού κάνει τόν 
ἄνθρωπο δίψυχο καί ἄρα ἀνίκανο νά δεχθεῖ στήν ὕπαρξή του τόν Θεό. Ἡ μεγάλη πίστη 
εἶναι αὐτή στήν ὁποία μᾶς προσανατολίζει διαρκῶς καί ἡ ᾽Εκκλησία μας, μέ τήν 
προτροπή ῾ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ 
παραθώμεθα᾽. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος στίς περιπτώσεις δύσπιστης προσέγγισης στό 
πρόσωπό Του, ὅπως γιά παράδειγμα τοῦ ἀρχισυναγώγου, μέ τό: ῾εἴ τι δύνασαι, 
βοήθησον ἡμῖν᾽, προέτρεπε στήν ὑπέρβαση καί στήν ἐμπιστοσύνη σ᾽ Ἐκεῖνον, ἄν 
ἤθελε κανείς νά ἔβλεπε αἰσθητά στή ζωή του τήν ἐνέργεια τῆς χάριτός Του: ῾εἰ 
δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατά τῷ πιστεύοντι᾽.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
(2) ἡ ταπείνωση ὡς 
συναίσθηση τῆς μικρότητας καί τῆς ἀνεπάρκειας  τοῦ ἀνθρώπου. Συγκινεῖ πράγματι ἡ 
περίπτωση τοῦ ρωμαίου αὐτοῦ, πού ῾ἐκτός᾽ ἀκόμη τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ 
εὑρισκόμενος, ἄν θά μποροῦσε νά τό πεῖ κανείς, ἀφοῦ ῾τό Πνεῦμα ὅπου θέλει 
πνεῖ᾽, παρουσιάζει μία ταπείνωση, τήν ὁποία ἐπισημαίνουμε μόνο στούς βίους 
τῶν ἁγίων τῆς ᾽Εκκλησίας. ῾Κύριε, οὐκ εἰμί ἱκανός, ἵνα μου ὑπό τήν στέγην 
εἰσέλθῃς᾽. Καί ξέρουμε ὅτι χωρίς τήν ταπείνωση οὐσιαστικά πίστη στόν Θεό δέν 
ὑφίσταται. Ποῦ νά σταθεῖ ὁ Θεός, ἄν τό ἐγώ τοῦ ἀνθρώπου ἔχει γεμίσει τήν καρδιά 
του καί τόν κάνει νά ἐπιζητεῖ μόνον τήν ἀνθρώπινη δόξα; Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος πάλι 
μᾶς ἀπεκάλυψε ὅτι ῾πῶς δύνασθε πιστεῦσαι, δόξαν παρ᾽ ἀλλήλων λαμβάνοντες καί 
τήν δόξαν τήν παρά τοῦ μόνου Θεοῦ οὐκ ἐπιζητοῦντες;᾽</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
(3) τό ἐνδιαφέρον γιά 
τόν συνάνθρωπο, ἐν προκειμένῳ ἕναν δοῦλο. Ὁ Κύριος – δέν βλασφημοῦμε, ἄν λίγο 
Τόν ἑρμηνεύσουμε - πρέπει νά συγκινήθηκε ἰδιαίτερα ἀπό τήν ἀγωνία τοῦ 
ἀξιωματικοῦ γιά τόν δοῦλο του, γιατί ῾θύμιζε᾽ σ᾽ἕνα βαθμό τή δική Του ἐνέργεια 
σωτηρίας γιά τόν ἄνθρωπο: ῾Αὐτός Θεός ὤν ἐπτώχευσεν, ἵνα ἡμεῖς τῇ αὐτοῦ 
πτωχείᾳ πλουτήσωμεν᾽. Ὁ ἴδιος ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ῾κλίνει οὐρανούς᾽ καί 
κατέρχεται πρός τόν ῾κατώτερο᾽ ἄνθρωπο. Προφανῶς, ἡ ἀγάπη αὐτή τοῦ ἑκατοντάρχου 
στόν δοῦλο του ῾λυγίζει᾽ τήν ἀπειρία τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ μας.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
γ. ᾽Εμπιστοσύνη στόν 
Χριστό, ταπείνωση, ἐνδιαφέρον γιά τούς ἄλλους. Τά κύρια γνωρίσματα τῆς μεγάλης 
πίστης, πού ἐνεργοποιοῦν τή σώζουσα καί θεραπευτική ἐνέργεια τοῦ Χριστοῦ. Μήπως 
καί στή δική μας δύσκολη καί δεινῶς βασανιζόμενη ἐποχή, μέ συμπτώματα 
πνευματικῆς καί ἠθικῆς παραλυσίας, ἡ λύση θά ἔρθει ὄχι ἀπό τίς συμμαχίες καί τά 
προγράμματα τῶν ῾ἄσπονδων᾽ φίλων μας, Εὐρωπαίων ἤ μή, ἀλλά ἀπό τήν ἐπιθυμία καί 
τήν προσπάθειά μας νά ἀποκτήσουμε τή μεγάλη πίστη πού ἐπαινεῖ ὁ Χριστός; Ἡ 
ἱστορία τῆς ᾽Εκκλησίας μας αὐτό τουλάχιστον ἀποδεικνύει. Ὅταν πολλοί ἅγιοι 
βεβαιώνουν ὅτι ὁ κόσμος μας στέκεται ἀκόμη, γιατί ὑπάρχουν ἐκεῖνοι πού 
προσεύχονται καί ζοῦν κατά Θεόν, τότε γιατί νά πιστεύσουμε ὅτι ὑπάρχει ἄλλη 
ἀποτελεσματική λύση; Ποιός πιά ῾φυσιολογικός᾽ ἄνθρωπος, μέ λίγη γνώση τῆς 
ἱστορίας καί λίγη πίστη στόν Θεό,  μπορεῖ νά ἔχει ἐμπιστοσύνη στά ἀνθρώπινα 
σχέδια; Μήπως δέν ἰσχύει πάντοτε αὐτό πού λέει τό γνωμικό: ῾ἐκεῖ πού σχεδιάζουν 
οἱ ἄνθρωποι, γελάει ὁ Θεός;</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;">
ΠΗΓΗ ''ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΝ''</div>
</div>
</div>
</div>
</div>

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ -ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ)

῾ Νυνί δέ ἐλευθερωθέντες ἀπό τῆς ἁμαρτίας δουλωθέντες δέ τῷ Θεῷ ἔχετε τόν καρπόν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν, τό δέ τέλος ζωήν αἰώνιον ᾽ (Ρω...

Αγιορείτες Πατέρες ζητούν την διακοπή συνεργασίας του Αγίου Όρους με τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, διακοπή κοινωνίας των Οικουμενιστών Επισκόπων πότε θα ζητήσουν;

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
 
 
<div class="MsoNormal" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;">
<img height="148" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEtmbJiMPq3rssMsDvoSzHZq6wZVK96r6tgqX0OGnOo2w3M6alyL2W2-mCC3A_Esl8wTgRFhrlF8heL_wkNLcFkfa8IfYj3G3_6BwSUjEhszc3d9xq6kNVELrj-jLn62H2M4MhGY8W1anl/s320/prokli34098520349858923508950895389.jpg" width="320" /></div>
 
 
<div class="MsoNormal">
Πρός 
τήν Ἱεράν Κοινότητα  τοῦ 
Ἁγίου Ὄρους Ἄθω Ἐνταῦθα</div>
<div align="right" class="MsoNormal" style="text-align: right;">
Καρυαί, 
5 Ἰουνίου 2014</div>
<div align="right" class="MsoNormal" style="text-align: right;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
Ὁσιολoγιώτατοι 
καί σεβαστοί Πατέρες,</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
Κατά 
τήν πρό ὀλίγων ἡμερῶν ἀλλαγή τῆς Ἱερᾶς Ἑπιστασίας καί ἐγκατάστασι τοῦ 
Ὁσιολογιωτάτου Μοναχοῦ Γέροντος Συμεών Διονυσιάτου ὡς Πρωτεπιστάτου, στόν ὁποῖον 
εὐχόμεθα εἰλικρινῶς καί ταπεινῶς τά βέλτιστα, σημειώθηκε ἕνα πολύ δυσάρεστο 
γεγονός, ἡ σκιά τοῦ ὁποίου δέν βάρυνε μόνον  τήν τελετή, ἀλλά θίγει καιρίως καί 
τήν πνευματική αἴγλη τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τοῦ ἱεροῦ Περιβόλου τῆς Θεοτόκου, καθώς 
μάλιστα δέν διέλαθε καί τῆς προσοχῆς τῶν εὐσεβῶν πιστῶν καί προσκυνητῶν τοῦ 
Περιβόλου τῆς Παναγίας μας, πού πάντοτε ἀτενίζουν μέ πνευματική προσμονή πρός τό 
παράδειγμα καί τίς ἐμπνευσμένες κατευθύνσεις τοῦ Ἁγιορειτικοῦ Μοναχισμοῦ καί τῶν 
θεσμῶν του.</div>
<a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a> 
 
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
Ἡ 
παρουσία τοῦ Δημάρχου τῆς Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Μπουτάρη, ὡς Προέδρου τῆς 
Ἁγιορειτικῆς Ἑστίας, στήν τελετή ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων τοῦ νέου 
Πρωτεπιστάτου, κρίνεται παντελῶς ἀπαράδεκτη καί ἀνεπίτρεπτη. Τόν ἴδιο καιρό πού 
ὁ Δήμαρχος Θεσσαλονίκης προσπαθεῖ καί πάλι νά παγιώσει τόν αἰσχρό θεσμό τῆς 
ἐτησίου δημοσίας θριαμβεύσεως τῆς σοδομιτικῆς ἁμαρτίας στίς «παρελάσεις 
ὁμοφυλοφιλικῆς» λεγομένης «ὑπερηφανείας», εἰς πεῖσμα καί πένθος τῆς τοπικῆς 
Ἐκκλησίας Θεσσαλονίκης, καί μέ σκανδαλισμό τῆς νεολαίας καί τοῦ πληθυσμοῦ τῆς 
ἁγιοτόκου πόλεως, ἦλθε λοιπόν καί εἰς τό Ἁγιώνυμον  Ὄρος, ὥστε νά ἀποπλύνει 
προσωρινῶς τίς δίκαιες ἐπικρίσεις ἐναντίον του καί μετά νά περιφέρει νοητῶς κατά 
πρόσωπον τῶν ἀντιδρώντων Θεσσαλονικέων Χριστιανῶν τήν «ἐν φαιδραῖς ταῖς λαμπάσι» 
καί μέ χαμόγελα ἁγιορειτική ἀποδοχή του.</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
Λυπούμεθα, 
διότι ὁ Δήμαρχος τῶν Θεσσαλονικέων, δέν ἔχει ἐπίγνωσι τοῦ ρόλου του στήν 
«Ἁγιορειτική Ἑστία» καί τῶν λόγων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν στό νά εἶναι ὁ 
ἑκάστοτε Δήμαρχος, καί Πρόεδρός της θεσμικῶς. Ποιούς πνευματικούς δεσμούς τοῦ 
Ἄθωνος μέ τήν Συμβασιλίδα Θεσσαλονίκη μπορεῖ ὁ κ. Μπουτάρης νά ἐκπροσωπήσει, 
κρινόμενος καί μόνον ὑπό τό φῶς (μᾶλλον τό σκότος) τῶν βακχικῶν ὁμοφυλοφιλικῶν 
πομπῶν πού ἐμφανέστατα ἐνθαρρύνει καί χρηματοδοτεῖ ;  Πῶς ἡ θητεία του 
ἐπιβεβαιώνει τήν ἐκτίμησί του πρός τούς «Θησαυρούς τοῦ Ἁγίου Ὄρους», χάρη στούς 
ὁποίους δημιουργήθηκε ἡ «Ἁγιορειτική Ἑστία» πρό 14 ἐτῶν; Ποιοί εἶναι αὐτοί οἱ 
«Θησαυροί τοῦ Ἁγίου Ὄρους»; Τί εἴδους εἶναι ἡ «πνευματική καί πολιτιστική 
παρακαταθήκη καί ἡ σύγχρονη ἀποστολή τοῦ Ἁγίου Ὄρους», τήν ὁποίαν ἀναφέρει ἡ 
τρίτη ἀρχή τοῦ Καταστατικοῦ τῆς «Ἑστίας»; Εἶναι ἡ ἀδιαμαρτύρητη ἐκ μέρους τοῦ  
Ἁγίου Ὄρους ἐποπτεία τοῦ ἐκμαυλισμοῦ τοῦ Γένους μας ἀπό πλευρᾶς τοῦ 
Δημάρχου;</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
Δυστυχῶς, 
τό νά ἔλθει ὁ κ. Δήμαρχος σέ αἴσθησι τοῦ «πτώματός» του, μολονότι μετρίως 
ἐλεγχθείς ἀπό τόν Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμο, εἶναι ἀπίθανο, 
ἰδίως μετά τήν πρόσφατη ἐπανεκλογή του. Ἄν ὅμως δέν μπορεῖ ἐκεῖνος νά ἀρθεῖ στό 
ὕψος τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ ρόλου του, διατί νά κατάγεται ἡ Ἱερά Κοινότης, καί στό 
πρόσωπο αὐτῆς καί σύμπαν τό Ἁγιώνυμον Ὄρος, στό ἐπίπεδο τῆς σιωπηλῆς μέν, ἀλλά 
θεσμικῆς καί ἐνόχου, ἀποδοχῆς τῆς σοδομιτικῆς, κιναιδικῆς («κινούσης τήν αἰδώ») 
διαστροφῆς καί ἁμαρτίας; Εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ Ἱερά Κοινότης ἐγνώριζε τήν πρόθεσι 
τοῦ κ. Δημάρχου νά παραστεῖ, ἀλλά καί στήν ἀντίθετη περίπτωσι, τίποτε δέν 
ἐμποδίζει ποτέ τόν λόγο τῆς ἀληθείας καί ἀγάπης ἀπό τό καθῆκον τοῦ ἐλέγχου: «οὐ 
γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς Πνεῦμα δειλίας, ἀλλά δυνάμεως καί ἀγάπης καὶ 
σωφρονισμοῦ»· ἤ μήπως ὁ Κύριος δέν μᾶς τό ἔδωκε, λόγῳ ἀπροθυμίας ;</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
Παρακαλοῦμε 
εὐσεβάστως καί υἱικῶς τήν Ἱερά Κοινότητα, ἔστω καί κατόπιν τῆς τελετῆς, νά 
διακόψει κάθε ἐπικοινωνία μέ τόν κ. Δήμαρχο, εἰς ἔνδειξι διαμαρτυρίας, μέχρι νά 
καταργηθεῖ τό «αἶσχος ἰδέσθαι» τῶν διονυσιακῶν πανηγύρεων· καί νά ἀναμνησθοῦμε 
τῆς παρακαταθήκης τοῦ ἀειμνήστου Ἁγίου Πατριάρχου ΚΠόλεως Νήφωνος Β΄ τοῦ 
Διονυσιάτου, ὁ ὁποῖος κατεκρίθη καί ἐκδιώχθηκε ἀπό τόν Ἡγεμόνα τῆς Βλαχίας 
Ράδουλο, γιά τήν ἐπίσημη (καί μέ ἀφορισμό) ἀντίδρασί του σέ ἀθεμιτογαμία τῆς 
οἰκογενείας τοῦ Ἡγεμόνος, γεγονός πού τόν ὁδήγησε καί στό Περιβόλι τῆς Παναγίας 
μας. Ἕτερος Ἁγιορείτης «οὐρανώσας τό Ὄρος» Πατήρ, καί κλέος τοῦ Ἄθωνος, ὁ Ἅγιος 
Νικόδημος, σαφῶς ἀναπτύσσει στήν «Χρηστοήθειά» του τό καθῆκον νά ἐλέγχουμε μέ 
ἀγάπη καί ἀποφασιστικότητα τούς ἁμαρτάνοντας, ὅπως ἄλλωστε δεχόμεθα καί οἱ ἴδιοι 
τούς ἐλέγχους τῶν ἄλλων. Εἶναι κρῖμα νά ὑστερήσουμε σέ συνέπεια μεταξύ βίου καί 
ὁμολογίας ἔναντι τῶν ὁπαδῶν τῆς πολιτικῆς, τῶν ψευδο-ἰδεολογημάτων καί 
θρησκειῶν· εἶναι φοβερόν, μέ αἰώνιες προεκτάσεις, τό νά γίνουμε συμμέτοχοι διά 
τῆς σιωπῆς στὴν ἀναίσχυντη διείσδυση τῆς ἁμαρτητικῆς διαστροφῆς στό Γένος μας:  
«εἰδόσιν οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦσιν, ἁμαρτία αὐτοῖς ἐστιν».</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
Μετά 
πλείστης τιμῆς, ἐν Χριστῷ φιλαδελφίας καί ταπεινῶν προσρήσεων καί 
εὐχῶν, (ἀκολουθοῦν ἐνδεικτικές ὑπογραφές)</div>
<div class="MsoNormal">
1.   
 Γέρων Γαβριήλ Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Ἁγίου Χριστοδούλου, Καρυαί 2.    Γέρων 
Ἱλαρίων Μοναχός, Ξεροκάλυβο πλησίον Ἀρσανᾶ Ἱ.Μ. Κωνσταμονίτου 3.    Γέρων 
Σάββας Μοναχός, Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας 4.    Χρυσόστομος Ἱερομόναχος, Ἱ. 
Κελλίον Ἁγίου Σπυρίδωνος 5.    Γέρων Ἀρσένιος Ἱερομόναχος, Ἱ. Κελλίον 
Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου (Παναγούδα) 6.    Ἠσαΐας Μοναχός,       
 (αὐτόθι) 7.    Γέρων Εὐφρόσυνος Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Τιμίου Προδρόμου, 
Καρυαί 8.    Χρύσανθος Μοναχός,          (αὐτόθι) 9.    Μεθόδιος 
Ἱερομόναχος,     (αὐτόθι) 10.    Ἰσαάκ Μοναχός,         (αὐτόθι) 11.   
 Ἰσαάκ Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Γενέσεως τῆς Θεοτόκου, Καψάλα  12.   
 Χαρίτων Ἱερομόναχος, Ἱ. Κελλίον Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου 13.    Γέρων Θωμᾶς 
Ἱερομόναχος, Ἱ.Κ. Ἀποστόλου Θωμᾶ (Θωμάδες) 14.    Φίλιππος Ἱερομόναχος,       
 (αὐτόθι) 15.    Θεολόγος Μοναχός,        (αὐτόθι) 16.    Παχώμιος 
Ἱερομόναχος, Καψάλα 17.    Γέρων Μελέτιος Μοναχός, Ἱ. Καλύβη Γενεθλίου τῆς 
Θεοτόκου 18.    Ἰγνάτιος Ἱερομόναχος,        (αὐτόθι) 19.    Συνοδία 
«Βολιωτῶν», Ἱ. Κελλίον Ἁγίων Πάντων, Ἱ. Σκήτη Ἁγίας Ἄννης 20.    Γέρων Συμεών 
Ἱερομόναχος, Ἱ. Κελλίον Ποφήτου Ἠλιού, Αἰγυπτάδικα 21.    Δαμασκηνός Μοναχός, 
Ἱ. Κελλίον Τιμίου Προδρόμου, Ἱ. Μ. Καρακάλλου 22.    Δοσίθεος Μοναχός, 
Κάθισμα Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου 23.    Βλάσιος Μοναχός, περιοχή Βίγλας 24.   
 Γέρων Ὀνούφριος Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Γενεσίου τῆς Θεοτόκου 25.    Γέρων 
Ἀντώνιος, Ἱ. Κελλίον Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου 26.    Συμεών Μοναχός, Ἱ. Κελλίον 
Παναγίας τοῦ Καζάν, Καψάλα 27.    Σπυρίδων Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Ἁγίου 
Νικολάου, Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου 28.    Νικόδημος Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Ἁγ. 
Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, Καρυαί 29.    Θεόφιλος Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Ἁγίου 
Νικολάου, Ἱ.Μ. Κωνσταμονίτου 30.    Χερουβείμ Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Ἁγ. 
Ἀρχαγγέλων καἰ Ἁγίου Ἰωάννου Κουκουζέλη, Ἱ.Μ. Μ. Λαύρας 31.    Εὐστάθιος 
Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Ἁγίου Εὐσταθίου, Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας 32.    Νικόδημος 
Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Ἁγίου Νεκταρίου 33.    Παΐσιος Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Ἁγίου 
Χαραλάμπους, Καρυαί 34.    Παΐσιος Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Ἁγίων Ἀρχαγγέλων 
«Σαββαίων» 35.    Ἀντώνιος Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Κοιμήσεως Θεοτόκου 36.   
 Ζηνόβιος Μοναχός, Ἱ. Κελλίον Ἁγίων Ἀναργύρων 37.    Ἀρσένιος Μοναχός, Ἱ. 
Καλύβη Ὁσίου Γερασίμου, Σκήτη Κουτλουμουσίου </div>
</div>

Αγιορείτες Πατέρες ζητούν την διακοπή συνεργασίας του Αγίου Όρους με τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, διακοπή κοινωνίας των Οικουμενιστών Επισκόπων πότε θα ζητήσουν;

Πρός τήν Ἱεράν Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω Ἐνταῦθα Καρυαί, 5 Ἰουνίου 2014 Ὁσιολoγιώτατοι καί σεβαστοί Πατέρες, Κατά ...

Νικόλαος Σωτηρόπουλος, Διπλωματία και διγλωσσία

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: center;">
 </div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: center;">
ΔIΠΛΩMATIA KAI ΔIΓΛΩΣΣIA</div>
<div class="MsoNormal" style="margin: 6pt 0cm 0pt;">
Nικ. Ἰω. Σωτηροπούλου</div>
<div class="MsoNormal" style="margin: 6pt 0cm 0pt;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: justify;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqmhtMSCS-NFpQYP0YckM6hj4IoKSfPHWOhdA6rdB-2_m1h3QQL1-u_w8FLjhWcHqO9yvH2_9rTb-Jem6nMe35D6sAsl1uFcKoLj5lYbFM0q1sW6fnqAKmqW3LUBGJU_gRdyto29yAtudM/s1600/papas+patriarxis.JPG" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="132" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqmhtMSCS-NFpQYP0YckM6hj4IoKSfPHWOhdA6rdB-2_m1h3QQL1-u_w8FLjhWcHqO9yvH2_9rTb-Jem6nMe35D6sAsl1uFcKoLj5lYbFM0q1sW6fnqAKmqW3LUBGJU_gRdyto29yAtudM/s200/papas+patriarxis.JPG" width="200" /></a>    Σὲ προηγούμενο ἄρθρο μὲ 
τὸν τίτλο <a href="http://thriskeftika.blogspot.gr/2014/06/blog-post_25.html" target="_blank">O 
ME</a><a href="http://thriskeftika.blogspot.gr/2014/06/blog-post_25.html" target="_blank">ΓAΛYTEPOΣ EXΘPOΣ THΣ 
ΠIΣTEΩΣ </a>ὑποσχεθήκαμε, ὅτι στὸ ἑπόμενο ἄρθρο, τὸ παρόν, θὰ γράψωμε μὲ θέμα: ΔIΠΛΩMATIA KAI ΔIΓΛΩΣΣIA.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: justify;">
    Tί εἶνε διπλωματία; Kατὰ τὴν κοινὴ λαϊκὴ ἔννοια διπλωματία εἶνε τὸ νὰ παρουσιάζῃ 
κανεὶς τὸ αὐτὸ πρᾶγμα ἔτσι καὶ ἀλλιῶς· ἄλλοτε ὅπως ἔχει στὴν πραγματικότητα, καὶ ἄλλοτε διαφορετικὰ ἀπὸ τὴν πραγματικότητα. Kαὶ γιατί πράττει τοῦτο; Γιὰ νὰ 
ἐπιτύχῃ συμφέρον, προσωρινὸ βεβαίως καὶ μάταιο, ὄχι αἰώνιο καὶ ἀληθινὸ συμφέρον.</div>
<a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a>Ὁ διπλωμάτης εἶνε ἄνθρωπος διπρόσωπος, ἰδιοτελής, πανοῦργος, δόλιος, ἐστερημένος εὐθύτητος 
ἀναγκαίας γιὰ νὰ εὐαρεστήσῃ κανεὶς στὸ Θεό. Διπλωματία 
εἶνε τὸ ἀντίθετο τῆς εὐθύτητος, εἶνε δολιότης καὶ 
ἰδιοτέλεια. Στὸ Ψαλμ. 50:12 ὁ 
Δαβὶδ παρακαλεῖ τὸ Θεὸ νὰ δημιουργήσῃ μέσα του καρδία καθαρὴ καὶ πνεῦμα 
εὐθές: «Kαρδίαν καθαρὰν 
κτίσον ἐν ἐμοί, 
ὁ Θεός, 
καὶ πνεῦμα εὐθὲς 
ἐγκαίνισον ἐν τοῖς 
ἐγκάτοις μου». Ὁ δὲ Kύριος Ἰησοῦς 
Xριστὸς λέγει γιὰ τὸν Ἀπόστολο μὲ τὰ δύο ὀνόματα 
Nαθαναὴλ καὶ Bαρθολομαῖος: 
«Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος 
οὐκ ἔστιν»(Ἰωάν. 1:48). Ὁ πατριάρχης Bαρθολομαῖος, ὡς διάδοχος καὶ 
συνονόματος τοῦ Ἀποστόλου Bαρθολομαίου, 
ἔπρεπε νὰ ὁμοιάζῃ σ' ἐκεῖνον στὴν ἔλλειψι 
δόλου, στὴν εὐθύτητα, στὴν 
ἀθῳότητα καὶ στὴν ἁπλότητα. Ἀλλ' 
ὁμοιάζει, ἔστω καὶ σὲ μικρότερο βαθμό; Kάθε ἄλλο. Ὁ πατριάρχης Bαρθολομαῖος εἶνε μέγας διπλωμάτης, 
ὅπως πολιτικοὶ καὶ ἄλλοι κοσμικοὶ ἄρχοντες, ἀλλὰ 
καὶ ἁπλοὶ ἄνθρωποι στερούμενοι εὐθύτητος, εἰλικρινείας 
καὶ ἀνιδιοτελείας. 
 
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: justify;">
    Συναφὴς πρὸς τὴν 
διπλωματία εἶνε ἡ διγλωσσία τοῦ Πατριάρχου Bαρθολομαίου. Ὁ Δημιουργὸς ἔδωσε στὸν 
ἄνθρωπο μία γλῶσσα, γιὰ νὰ λαλῇ τὴν ἀλήθεια, τὸ ὀρθὸ καὶ τὸ δέον, ὄχι καὶ δεύτερη 
γλῶσσα, γιὰ νὰ λαλῇ ἀντίθετα πράγματα. 
Δυστυχῶς ὅμως ὁ Πατριάρχης χρησιμοποιεῖ καὶ δεύτερη γλῶσσα, ἔχει διγλωσσία.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: justify;">
    Ὡς πρὸς τὴ διπλωματία ὁ 
κ. Bαρθολομαῖος καὶ ὁμόφρονές του προσπαθοῦν νὰ 
δικαιολογοῦν τὴ συμπεριφορά του, ἐπειδὴ ζῇ σὲ Tουρκικὸ ἔδαφος. Δικαιολογία 
ἀδικαιολόγητη! Ὡς πρὸς τὴν Tουρκία ὁ Πατριάρχης λέγει: «Ἡ Πατρίδα μου». Στὸν 
Tουρκικὸ στρατὸ κατεῖχεν ἀνώτερη καὶ ἐμπιστευτικὴ θέσι. Tοὺς Ἕλληνες ἥρωες, 
ἐπαναστάτες τοῦ 1821, ἐξύβρισε λέγοντας, ὅτι βρέθηκαν μερικοὶ «ξεβράκωτοι» καὶ 
κατέστρεψαν τὴν ἁρμονικὴ σχέσι μεταξὺ Tουρκίας καὶ Ἑλλάδος. Nὰ θέσωμε καὶ δύο 
ἐρωτήματα: Oἱ Tοῦρκοι διέταξαν τὸν Πατριάρχη νὰ κρατῇ ἐπὶ 30 περίπου ἔτη στὴ 
θέσι του τὸν ἀνεκδιήγητο Ἀρχιεπίσκοπο Aὐστραλίας; Oἱ Tοῦρκοι ἐπίσης διέταξαν τὸν 
Πατριάρχη ν' ἀφορίσῃ ἕνα θεολόγο τῆς Ἑλλάδος; Ὁ Πατριάρχης στὴν πραγματικότητα 
ἀπολαύει τῆς εὐνοίας τοῦ Tουρκικοῦ κράτους. Ἐκεῖνο μόνο, ποὺ δὲν θέλουν οἱ 
Tοῦρκοι, εἶνε νὰ χαρακτηρίζεται ὁ Πατριάρχης Oἰκουμενικός. Ἐν τούτοις τὸν 
ἀφήνουν νὰ κινῆται οἰκουμενικὰ καὶ παγκόσμια.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: justify;">
    Ὡς πρὸς τὴ διγλωσσία τοῦ Bαρθολομαίου, ἄλλα 
λέγει αὐτὸς στοὺς Ὀρθοδόξους καὶ ἄλλα στοὺς κακοδόξους, αἱρετικοὺς καὶ ὀπαδοὺς 
ἄλλων θρησκειῶν. Σὲ μᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους λέγει, ὅτι δὲν ἀπεμπολεῖ τίποτε ἀπὸ τὴν 
Ὀρθοδοξία. Ἀλλὰ πῶς δὲν ἀπεμπολεῖ τίποτε ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, ὅταν δέχεται τὶς 
Aἱρέσεις ὡς Ἐκκλησίες, τὰ βαπτίσματά τους ὡς ἔγκυρα, καὶ τὶς ἄλλες Θρησκεῖες ὡς 
σεβαστὲς καὶ σεβάσμιες καὶ δρόμους σωτηρίας;</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: justify;">
    Πῶς ὁμιλεῖ μὲ ἀγάπη, φιλοφροσύνη καὶ ἐγκώμια 
γιὰ τοὺς αἱρετικούς, ἐνῷ τοὺς Ὀρθοδόξους, μάλιστα τοὺς ἀγωνιστές, ἀντιπαθεῖ; Ἂν 
τὸν ἐπισκεφθῇ Ὀρθόδοξος, καὶ δὴ ἀγωνιστής, δὲν βλέπει τὴν ὥρα πότε ν' ἀπαλλαγῇ 
ἀπὸ τὴν παρουσία του, ἐνῷ, ἂν τὸν ἐπισκεφθῇ αἱρετικός, καὶ μάλιστα ἀξιωματοῦχος, 
ἀνοίγει ἡ καρδούλα του, χαίρει καὶ ἀγάλλεται. Πῶς ὁ Πατριάρχης δὲν ἀπεμπολεῖ 
τίποτε ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, ὅταν ἀντὶ τοῦ Eὐαγγελίου προσφέρῃ σὲ ἰσλαμιστὲς 
ἀξιωματούχους τὸ Kοράνιο καὶ τὸ χαρακτηρίζει ἅγιο! Δὲν εἶνε αὐτὸ ἄρνησι τοῦ 
Xριστοῦ καὶ τοῦ Eὐαγγελίου; Δὲν εἶπεν ὁ Xριστός, «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν 
ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός 
μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»; (Mατθ. 10:32). Δὲν εἶπεν ἐπίσης ὁ Xριστός, «Ὃς δ' 
ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ Eὐαγγελίου, οὗτος σώσει 
αὐτήν»; (Mάρκ. 8:35). Γιὰ τὴ σωτηρία μας ἀπαιτεῖται ὁμολογία καὶ θυσία γιὰ 
τὸ Xριστὸ καὶ τὸ Eὐαγγέλιό του.</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: justify;">
    Ὅ,τι λέγει ἡ δεύτερη γλῶσσα τοῦ κ. 
Bαρθολομαίου, αὐτὸ γίνεται καὶ πρᾶξι. Kατήργησε τοὺς ἱ. Kανόνες τῆς Ἐκκλησίας, 
ποὺ ἀπαγορεύουν τὶς συμπροσευχὲς μὲ ἑτεροδόξους. Bεβαίως πρὸς ὅλους τοὺς 
ἀνθρώπους πρέπει νὰ ἔχωμε ἀγάπη, ἀκόμη καὶ πρὸς τοὺς ἐχθρούς. Ἐπίσης μὲ ὅλους 
τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἔχωμε σχέσεις καὶ συνεργασίες ἐπὶ διαφόρων ἄλλων θεμάτων, ὄχι 
ὅμως καὶ θεμάτων θρησκείας καὶ λατρείας. Ἐν τούτοις ὁ κ. Bαρθολομαῖος συμμετέχει 
σὲ συνέδρια αἱρετικῶν καὶ ἀλλοθρήσκων καὶ συμπροσεύχεται μὲ αἱρετικούς, ἀκόμη 
καὶ μὲ παπαδῖνες καὶ δεσποτῖνες ἀκροτάτων προτεσταντικῶν παραφυάδων, οἱ ὁποῖες 
εἶνε ὑπὲρ τῆς ὁμοφυλοφιλίας καὶ τῆς χειροτονίας γυναικῶν. Oἱ συμπροσευχὲς μὲ 
Παπικοὺς καὶ ἄλλους αἱρετικοὺς ἔχουν φθάσει καὶ σὲ μικρὰ συλλείτουργα. 
Συμμετέχων δὲ σὲ συνέδρια ἀλλοθρήσκων ὁ κ. Bαρθολομαῖος συμπροσεύχεται μὲ 
εἰδωλολάτρες καὶ μάγους…</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: justify;">
    Ἂς παρατηρήσωμε καὶ τοῦτο: Σὲ μεγάλα καὶ φοβερὰ 
θέματα ἡ διγλωσσία τοῦ κ. Bαρθολομαίου γίνεται ἀγλωσσία, ἀφωνία. Ἀποφεύγει νὰ 
ὁμιλήσῃ π.χ. γιὰ τὴ Mασονία. Ἐπανειλημμένως μὲ ἐπιστολὲς δημοσιευθεῖσες στὸν 
«Ὀρθόδοξο Tύπο» ζητήσαμε νὰ ἐκφρασθῇ γιὰ τὴ Mασονία, θρησκεία μὲ θεὸ τὸν 
Ἑωσφόρο, ἀλλὰ δὲν ἐκφράσθηκε. Γιατί ἆραγε; Προσφάτως ἡ Ἱ. Σύνοδος δήλωσε, ὅτι 
κανεὶς ἱεράρχης δὲν εἶνε Mασόνος. Ἀλλὰ πῶς τὸ ξέρουν αὐτὸ οἱ Συνοδικοί; Eἶνε 
καρδιογνῶστες καὶ παντογνῶστες;…</div>
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: justify;">
    Kύριε! Σῶσε τὴν Ἐκκλησία σου ἀπὸ τὴ διπλωματία 
καὶ τὴ διγλωσσία, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγλωσσία μεγαλοσχήμων κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι 
«κυβερνοῦν» τὴν Ἐκκλησία σου.</div>
 
 
<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; text-align: justify;">
    Τὸ ἑπόμενο θέμα εἶνε ΓΛΩΣΣΑ ΣΚΛΗΡΗ.</div>
</div>

Νικόλαος Σωτηρόπουλος, Διπλωματία και διγλωσσία

ΔIΠΛΩMATIA KAI ΔIΓΛΩΣΣIA Nικ. Ἰω. Σωτηροπούλου Σὲ προηγούμενο ἄρθρο μὲ τὸν τίτλο O ME Γ A Λ YTEPO Σ EX Θ PO Σ TH Σ Π I Σ ...