Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Ο Πάπας δεν βλέπει εμπόδια στην ευχαριστιακή ένωση με τους Ορθοδόξους...

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0pt; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDBS1aTvOjpz4Gsz_Luuq9OGGQZcPiqtLY5SwqQMGOqazlhempXzXA3HFiOlPVjdzBelfq6aN8-NPSw_OTBfpS5zMTJQodkQ6GBew42UL6F3RUcvs_KVskc18UB1Y3pSGHYKTJ5CTiSBg/s1600/papas.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDBS1aTvOjpz4Gsz_Luuq9OGGQZcPiqtLY5SwqQMGOqazlhempXzXA3HFiOlPVjdzBelfq6aN8-NPSw_OTBfpS5zMTJQodkQ6GBew42UL6F3RUcvs_KVskc18UB1Y3pSGHYKTJ5CTiSBg/s320/papas.jpg" width="320" /></a><span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;"><b><span style="color: #cc0000;">Ο Πάπας δεν βλέπει εμπόδια στην ευχαριστιακή ένωση με τους Ορθοδόξους...</span></b></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0pt; text-align: center;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;"><b><span style="color: #cc0000;"><br /></span></b></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;"><i><span style="color: blue;">Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου</span></i></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;"><i><br /></i></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;">Ο Πάπας Φραγκίσκος στο μήνυμα που απέστειλε προς τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίο, με την ευκαιρία της  θρονικής εορτής του Αγίου Ανδρέου, τονίζει ότι <b>«δεν υπάρχουν πλέον εμπόδια στην ευχαριστιακή κοινωνία μεταξύ καθολικών και ορθοδόξων». </b>Η είδηση κάνει τον γύρο του κόσμου. Τα Ρωμαιοκαθολικά ΜΜΕ τονίζουν ότι η ένωση τους είναι προ των πυλών...</span></span></div> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><span style="font-family: inherit; font-size: medium;"></span><br /> <br /> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-indent: 36pt;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;">Ο Πάπας στην προσαγόρευσή του γράφει ότι ο κ. Βαρθολομαίος <b>«προεδρεύει της Ορθοδόξου Εκκλησίας», </b>προφανώς επειδή πιστεύει ότι «ένας είναι ο ηγεμών του Χριστιανισμού». Πάντως  δεν ασπάζεται τις καινοφανείς απόψεις του Φαναρίου, περί του Πρωτείου του κ. Βαρθολομαίου στην Ορθοδοξία, όπως εκείνος το κατέχει στη Δύση... </span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-indent: 36pt;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;">Στην αρχή του μηνύματός του ο Πάπας σημειώνει ότι η συμμετοχή, όπως κάθε χρόνο, στην εορτή του Αγίου Ανδρέου, της αντιπροσωπείας του Βατικανού στη Θεία Λειτουργία της οποίας προΐσταται ο Πατριάρχης υπογραμμίζει <b>«την πνευματική προσέγγιση της Εκκλησίας της Ρώμης προς τον ίδιο τον Πατριάρχη, όπως επίσης προς τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, τον κλήρο, τους μοναχούς και όλους τους πιστούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου».</b> </span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;">          Στη συνέχεια υπενθυμίζει την προ 50 ετών άρση των αφορισμών εκ μέρους του Πατριάρχου Αθηναγόρα και του Πάπα Παύλου Στ΄, η οποία, όπως γράφει, <b>«αντικατέστησε τη λογική του ανταγωνισμού με τη λογική της αγάπης και της αδελφοσύνης»</b> και προσθέτει πως  <b>«δεν υπάρχει πλέον κανένα εμπόδιο για να υπάρξει μεταξύ τους ευχαριστιακή κοινωνία». </b>Τονίζει επίσης ότι <b>« οι καθολικοί και οι ορθόδοξοι οφείλουν σήμερα να ζητήσουν συγγνώμη από τον Θεό και μεταξύ τους για τους χωρισμούς που επέφεραν στο Σώμα του Χριστού».</b> Σημειώνει ακόμη ο Πάπας ότι παρά τις υφιστάμενες διαφορές <b>«υπάρχουν τώρα οι αναγκαίες συνθήκες για την πορεία προς την πλήρη κοινωνία της πίστεως, της αδελφικής συμφωνίας και της μυστηριακής ζωής, οι οποίες υφίσταντο τα πρώτα χίλια χρόνια της ζωής της Εκκλησίας».</b></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;">          Πολλά και σοβαρά τα ζητήματα που θέτει ο Πάπας. </span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;">          <b>Πρώτον</b>. Γράφει  στον κ. Βαρθολομαίο ότι <b>«δεν υπάρχουν πλέον εμπόδια στην πλήρη ένωση»</b>. Αν αυτό το εξάγει εκ της όλης πολιτικής του Φαναρίου, όταν ο ίδιος αναγνωρίζει ότι ο κ. Βαρθολομαίος απλώς προεδρεύει των συνάξεων των Ορθοδόξων Προκαθημένων πώς θεωρεί ότι ο λόγος του, όποιος και αν είναι, δεσμεύει όλους τους Ορθοδόξους; Η απολυταρχία του Βατικανού δεν ισχύει στην Ορθοδοξία. </span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;">          <b>Δεύτερον.</b> Στο διάλογο που διεξάγεται μεταξύ των Λατίνων και των Ορθοδόξων έχει συμφωνηθεί κάτι που δεν έχει γίνει γνωστό ευρύτερα; Το παγκοίνως γνωστό είναι πως δεν υπάρχει θέμα που να έχει υπάρξει συμφωνία. Από πού λοιπόν τεκμαίρει ο Πάπας ότι είμαστε κοντά στην Ένωση; Γνωρίζει κάτι περισσότερο από όσα όλοι γνωρίζουμε;...</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;">          <b>Τρίτον.</b> Δυο φορές γράφει για «τη λογική της αγάπης». Είναι η ασθένεια της παποσύνης. Τα πάντα εκλογικεύονται. Ακόμη και η αγάπη. </span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: inherit; font-size: medium;"><span style="line-height: 150%;">          <b>Τέταρτον.</b> Ζητεί και από τους Ορθοδόξους να ζητήσουν συγγνώμη από τον Θεό «για τους χωρισμούς που επέφεραν στο Σώμα του Χριστού». Δηλαδή θύτες και θύματα στην ίδια κατηγορία. Όχι ότι οι Ορθόδοξοι δεν πρέπει να ζητούν τη συγγνώμη και το έλεος του Θεού για τα λάθη τους. Αλλά όχι για την Δ΄ Σταυροφορία και την άλωση της Πόλης, όχι για τις κακοδοξίες του Πάπα, όχι για τις σε βάρος τους προσηλυτιστικές εκστρατείες των Ιησουιτών και των άλλων Ταγμάτων, όχι για την παπική καταπίεση στα μέρη που κατείχαν οι Φράγκοι, όχι για τους θρησκευτικούς πολέμους της Δύσης, όχι για την Ιερά Εξέταση και τον </span><span lang="EN-US" style="line-height: 150%;">index</span><span style="line-height: 150%;">, όχι για τη Διαμαρτύρηση και την αθεΐα στη Γαλλία. Ο Πάπας  Ιωάννης Παύλος Β΄  ζήτησε συγγνώμη από τους Ορθοδόξους για τα όσα οι Λατίνοι έχουν διαπράξει σε βάρος τους. Ο σημερινός Πάπας τον διορθώνει και γράφει ότι και οι Ορθόδοξοι πρέπει να ζητήσουν συγγνώμη γιατί και αυτοί προκάλεσαν τον χωρισμό του Χριστιανισμού...</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="line-height: 150%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;">          <b>Πέμπτον.</b> Στα πρώτα χίλια χρόνια της Εκκλησίας οι Χριστιανοί ήσαν ενωμένοι, όμως το Βατικανό επιχειρεί να διορθώσει την ιστορική πραγματικότητα και να πείσει τους Ορθοδόξους ότι το Πρωτείο του Πάπα υπήρχε πάντοτε, όπως σήμερα...</span></span></div> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;">          <b>Έκτον.</b> Ο κ. Βαρθολομαίος,  με τη συμπεριφορά του, έχει δώσει το δικαίωμα στον Πάπα να γράφει με αυτό τον τρόπο. Ένα είναι το βέβαιο. Οποιοι και αν είναι οι σχεδιασμοί του ιησουίτη Πάπα και όπως και να συμπεριφέρεται το Φανάρι, οι Ορθόδοξοι δεν θα υποταγούν στον Πάπα, δεν θα προδώσουν την Πίστη τους, δεν θα γίνουν Μαρωνίτες.</span></span><br /> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;"><br /></span></span> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;"><br /></span></span> <div style="text-align: right;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;"><b><span style="color: blue;"><br /></span></b></span></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;"><b><span style="color: blue;"><br /></span></b></span></span></div> <div style="text-align: right;"> <span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: inherit; font-size: medium;"><b><span style="color: blue;">ΠΗΓΗ: ''ΑΚΤΙΝΕΣ''</span></b></span></span></div> </div>

Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Ο Πάπας δεν βλέπει εμπόδια στην ευχαριστιακή ένωση με τους Ορθοδόξους...

Ο Πάπας δεν βλέπει εμπόδια στην ευχαριστιακή ένωση με τους Ορθοδόξους... Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου Ο Πάπας Φραγκίσκος στ...

Read more »

Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος ''Ἡ Θ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας''

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><span style="color: #003366;"><strong><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><br /></span></strong></span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><span style="color: #003366;"><strong><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">Ἱερὸς Καθεδρικὸς Ναὸς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Πειραιῶς, </span></strong></span><br /><span style="color: #003366;"><strong><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">Τρίτη, 18.11/1.12.2015</span></strong></span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: center;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: center;"> <strong><span style="background-color: white; color: maroon; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 14pt;">Ἡ Θ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας</span></strong></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: center;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: right;"> <span style="background-color: white;"><strong><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">+ Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος</span></strong><br /><strong><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">Γραμματέως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου</span></strong></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: maroon;">Μ</span>ακαριώτατε, </span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: maroon;">Ἅ</span>γιοι Ἀρχιερεῖς,</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: maroon;">Ἀ</span>γαπητοὶ Πατέρες καὶ Ἀδελφοί·</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <strong><span style="background-color: white; color: maroon; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366;">1.</span> Εἰσαγωγικὰ</span></strong></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ</span></strong> καὶ ἡ σημασία τοῦ θέματος περὶ τῶν θεωρουμένων ὡς Η΄ καὶ Θ΄ Οἰκουμενικῶν Συνόδων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη σήμερα, ἐν ὄψει μάλιστα τῆς προκλήσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.</span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><img alt="9hoikoum1" src="http://www.ecclesiagoc.gr/images/stories/Photos_2015/9hoikoum1.jpg" style="border: 0px;" /></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Κ</span></strong>αὶ ἡ μὲν Σύνοδος τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ 879, ἐπὶ Μεγάλου Φωτίου, ἡ ὁποία ἀπέρριψε τὴν αἵρεσι τοῦ Filioque καὶ περιέστειλε τὴν παπικὴ ἐπεκτατικότητα, ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς τὴν Η’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅπως σὺν τοῖς ἄλλοις ἀπέδειξε καὶ ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς κ. Κυπριανός, καὶ παλαιότερα^{<span style="color: #003366;"><strong>1</strong></span>} καὶ διὰ τῆς προηγηθείσης Εἰσηγήσεώς του.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ὡ</span></strong>ς ὀργανικὴ δὲ συνέχεια τούτου, εἶναι ἀναγκαία ἡ συμπερίληψις καὶ τῶν Ἡσυχαστικῶν Συνόδων τοῦ ΙΔ’ αἰῶνος, ἐπὶ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ὡς ἡ Θ’ Οἰκουμενικὴ Συνόδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.</span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἀ</span></strong>κόμη καὶ ἐντὸς τῆς Καινοτόμου ἐκκλησίας τοῦ Νέου Ἡμερολογίου Ἑλλάδος, ὑπῆρξαν καὶ ὑπάρχουν φωνὲς γιὰ τὴν ἐπίσημη διακήρυξι τῆς Οἰκουμενικότητος τῶν Συνόδων αὐτῶν, ἀλλὰ δὲν συναντοῦν τὴν ἀπαιτούμενη συνοδικὴ ἀνταπόκρισι στὸν χῶρο τους. Καὶ τοῦτο, διότι ὅπως γίνεται ἀντιληπτό, οἱ διακηρύξεις αὐτὲς θὰ ἀποτρέψουν δραστικὰ τὴν ἐνδοτικὴ οἰκουμενιστικὴ πορεία, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται ἀπὸ ἀρκετῶν δεκαετιῶν, καὶ θὰ θέσουν τὰ πράγματα σὲ μία διαφορετικὴ προοπτική. Τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι ἀποδεκτὸ ἤ καὶ δυνατὸν ἀπὸ τὶς ψυχρανθεῖσες στὴν Πίστι Καινοτόμες ἱεραρχίες, στὶς ὁποῖες ὁ κατὰ Θεὸν ζῆλος ἐσβέσθη πρὸ πολλοῦ, ἐπικρατεῖ δὲ ἡ συμβατικὴ κοσμικὴ διπλωματία καὶ διαπλοκή, γιὰ ἐξυπηρέτησι κυρίως ἐγκοσμίων ἐπιδιώξεων καὶ ὠφελημάτων.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἐ</span></strong>μεῖς, οἱ ἐλέῳ Θεοῦ διακρατοῦντες τὴν Πίστιν ἀκαινοτόμητον καὶ ἐκπροσωποῦντες τὴν Συνείδησι τῆς Ἐκκλησίας καθαρὰ καὶ ἀλύμαντο, ἔχουμε χρέος νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν ἐπιτακτικὴ αὐτὴ ἐκκρεμότητα, πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ ἱεροῦ καθήκοντός μας ἔναντι Θεοῦ, Ἐκκλησίας καὶ Ἱστορίας. Ἤδη μάλιστα στὴν ἀπὸ Δεκεμβρίου τοῦ 2014 ἐγκριθεῖσα ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδό μας «Ὁμολογία Πίστεως Γνησίου Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ», βεβαιώνουμε σὺν τοῖς ἄλλοις, ὅτι οἱ δύο ὡς ἄνω Σύνοδοι ἔχουν οἰκουμενικὴ καὶ καθολικὴ ἰσχὺ καὶ αὐθεντία στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία<strong><span style="color: #003366;">²</span></strong>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <strong><span style="background-color: white; color: maroon; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366;">2.</span> Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς</span></strong></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">ΠΡΙΝ</span></strong> νὰ ἀναφερθοῦμε μὲ συντομία στὶς Ἡσυχαστικὲς Συνόδους τοῦ ΙΔ’ αἰ., εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπενθυμίσουμε λίγα στοιχεῖα περὶ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, καθοριστικοῦ παράγοντος στὶς Συνόδους αὐτές. Γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολι τὸ 1296 ἀπὸ εὐγενῆ οἰκογένεια εὐλαβῶν γονέων. Διαποτίσθηκε μὲ τὴν εὐσέβεια ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων καὶ ἀνέπτυξε στὸ ἔπακρο τὰ φυσικὰ καὶ ἐπίκτητα χαρίσματά του. Σπούδασε φιλοσοφία καὶ ἐπρόκειτο νὰ διαπρέψη κατὰ κόσμον σὲ θέσεις ὑψηλὲς τῆς κρατικῆς ἱεραρχίας. Ὅμως, ὁ πόθος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος τὸν κατέτρωγε, ὡδήγησε τὰ βήματά του στὴν Μοναχικὴ ἀποταγή. Ἀσκήθηκε μὲ αὐταπάρνησι καὶ βαθειὰ ἐπίγνωσι στὸ Παπίκιον ὄρος τῆς Θράκης, στὸ Ἅγιον Ὄρος κυρίως καὶ στὴν Σκήτη τῆς Βεροίας. Ἔζησε μὲ ὑπακοή, ταπείνωσι, προσευχή, μετάνοια, ἐγκράτεια, αὐτοκυριαρχία, μελέτη καὶ διακονία. Καθάρθηκε καὶ ἐλλάμφθηκε ἀπὸ τὸ θεῖον Φῶς, τὸν Ὁποῖον ἐκζητοῦσε ἀπὸ νεότητος μὲ ἀληθινὴ δῖψα πνεύματος («φώτισόν μου τὸ σκότος»!). Ἔδωσε αἷμα καὶ ἔλαβε πνεῦμα<span style="color: #003366; font-size: 10pt;"><strong>³</strong></span>.</span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: maroon;"><strong>Ἔ</strong></span>λαβε τὸ χάρισμα τῆς Θεολογίας ἄνωθεν, ἔγινε Θεολόγος ἀπλανὴς τῆς Παραδόσεως καὶ κατεστάθη ὄντως Στόμα Θεοῦ, Κῆρυξ τῆς Χάριτος καὶ Μάστιγα τῶν αἱρέσεων. Ἀνεδείχθη Ὁμολογητὴς τῆς Πίστεως, φυλακίσθηκε τὸ 1343, ἀφωρίσθηκε ἀπὸ τοὺς φιλαιρετικοὺς τὸ 1344, κατόπιν ὅμως δικαιώθηκε καὶ χειροτονήθηκε Ἀρχιερεὺς τὸ 1347, καὶ ἐν τέλει ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ τὸν Νοέμβριο τοῦ 1359. Τὸ δὲ 1368 διεκηρύχθη ἡ Ἁγιότητά του μὲ ἐπίκλησι τῶν πολλῶν καὶ ἐντυπωσιακῶν Θαυμάτων του.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <strong><span style="background-color: white; color: maroon; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366;">3.</span> Ἡσυχασμὸς</span></strong></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ο ΑΓΙΟΣ</span></strong> Γρηγόριος Παλαμᾶς εἶναι γνωστὸς ὡς Ἡσυχαστὴς Θεολόγος καὶ ὡς ὑπέρμαχος τοῦ Ἡσυχασμοῦ.</span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ὁ</span></strong> Ἡσυχασμὸς δυνάμεθα νὰ ὑποστηρίξουμε ὅτι ἐνυπάρχει στὴν οὐσία καὶ στὸν πυρῆνα τῆς Εὐαγγελικῆς Πίστεώς μας. Εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη εὐσέβεια, ἡ ὁδὸς καὶ ἡ μέθοδος ἐσωτερικῆς καθάρσεως τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἐπανόδου του στὸν Θεό. Εἶναι ἡ ἄσκησι καὶ ὁ ἀγώνας κατὰ τῶν παθῶν μὲ μετάνοια καὶ ἀρετή. Εἶναι ἡ προσεκτικὴ καὶ ἐπίμονη ἀποδίωξις τῶν ἐμπαθῶν καὶ ἐφαμάρτων λογισμῶν ἀπὸ τὸν ἔσω ἄνθρωπο, ἀπὸ τὴν καρδία, καὶ ἡ περιφρούρησίς της, ὥστε νὰ ἀποτελέση κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ ἐν Πνεύματι. Εἶναι ἡ νῆψις, δηλαδὴ ἡ συγκέντρωσις τοῦ νοῦ στὴν καρδιά, κυρίως μὲ τὴν μονολόγιστη Εὐχὴ «Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με»! Εἶναι τὸ πένθος, ἡ κατάγνωσις καὶ ἡ αὐτομεμψία, ὁ πόνος, τὸ σωματικὸ ἄλγος, ἡ ἀλλαγὴ προσανατολισμοῦ γιὰ ὀρθὴ πορεία καὶ ἐπιλογὴ στὴν ζωή, ὥστε νὰ ἑλκυσθῆ τὸ θεῖον Ἔλεος. Εἶναι ἡ διάνοιξις τῶν ὀφθαλμῶν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ θεῖον Φῶς. Εἶναι μετοχὴ στὴν πνευματικὴ εὐφροσύνη τῆς θείας Λατρείας, εἶναι Εὐχαριστιακὴ λειτουργικὴ συμμετοχή, ἀλλὰ καὶ ἕνωσις μὲ τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἐν Ἀληθείᾳ καὶ Χάριτι. Εἶναι ὑγιὴς κοινωνικὴ ζωὴ θυσίας καὶ προσφορᾶς.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἀ</span></strong>πὸ τὴν Ἁγιοπνευματικὴ πεῖρα τους, οἱ Ἡσυχαστὲς Ἅγιοι καὶ μάλιστα ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, γνωρίζουν ὅτι ὁ Θεός, ὅπως ὁ Ἴδιος ὑποσχέθηκε4, γίνεται προσιτὸς καὶ κατοικεῖ στὸν ἄνθρωπο καὶ ἑνώνεται μαζί του καὶ τοῦ μεταδίδει τὴν θεία Ζωή Του, τὸν καθιστᾶ Θεὸν κατὰ χάριν, τὸν θεώνει.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ὁ</span></strong> Θεὸς ἐνεργεῖ καὶ ἡ Ἐνέργειά Του, ἡ Ὁποία προέρχεται φυσικῶς ἐκ τῆς Οὐσίας Του, εἶναι Θεία καὶ Ἄκτιστη, γίνεται δὲ μεθεκτὴ ὡς Φῶς· τὸ Φῶς αὐτὸ εἶναι τὸ Φῶς τῆς Μεταμορφώσεως, τὸ Ὁποῖο ἔλαμψε διὰ τοῦ Χριστοῦ στὸ Ὄρος Θαβὼρ καὶ εἶναι ἀπείρως ἀνώτερο ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη γνῶσι καὶ κατάληψι.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἐ</span></strong>κ τούτου ἐξάγεται, ὅτι στὸν Θεὸ ἔχουμε διάκρισι Οὐσίας, ἡ Ὁποία εἶναι ἐντελῶς ἀπρόσιτη καὶ ἀμέθεκτη γιὰ τὰ δημιουργήματα, καὶ Ἐνεργείας, ἡ Ὁποία εἶναι προσιτὴ καὶ μεθεκτή, ἁγιάζουσα τὸν ἄνθρωπο.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <strong><span style="background-color: white; color: maroon; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366;">4.</span> Ἡ ἐπίθεσις τοῦ Λατινόφρονος Βαρλαὰμ Καλαβροῦ</span></strong></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">ΑΥΤΟΣ</span></strong> ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν τῆς ἐμπειρίας τῶν Ἁγίων, ὄχι μόνον ἀμφισβητήθηκε, ἀλλὰ καὶ εὐτελίσθηκε καὶ ὑβρίσθηκε ἀπὸ τὸν Βαρλαὰμ Καλαβρό, σχολαστικὸ θεολόγο καὶ φιλόσοφο, ὁ ὁποῖος ἦλθε ἀπὸ τὴν Δύσι γιὰ νὰ διδάξη στὴν Ἀνατολή, χρησιμοποιώντας τὴν λογικὴ καὶ τὸν στοχασμὸ σὲ βάρος τῆς θεοπτίας<span style="color: #003366;"><strong>⁵</strong></span>.</span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἡ</span> </strong>ἐπίθεσίς του κατὰ τῶν Μοναχῶν, κατὰ τῆς προσευχῆς, ὅπως καὶ τῆς διακρίσεως στὸν Θεὸ «Οὐσίας» καὶ «Ἐνεργείας», δὲν ἄργησε νὰ ἐκδηλωθῆ. Περιέπαιξε τὴν Νοερὰ Προσευχή, ἀρνήθηκε τὴν διάκρισι Οὐσίας καὶ Ἐνεργείας στὸν Θεὸ καὶ ὅτι ἡ Ἐνέργεια εἶναι Ἄκτιστη, ἀποκαλοῦσε πλανεμένους ὅσους δέχονταν τὸ θεῖον Φῶς, τὸ δὲ Θαβώριον Φῶς τὸ θεωροῦσε κατώτερο τῆς νοήσεώς μας, ἐνῶ τὰ θεωρήματα τοῦ νοῦ μας ἀσυγκρίτως καλύτερα ἐκείνου, δίδοντας ἔτσι «λυτρωτικὴ» σημασία στὴν φιλοσοφία<span style="color: #003366;">^{<strong>6</strong>}</span>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἄ</span></strong>ν ὅμως δὲν ὑπάρχει διάκρισις Οὐσίας καὶ Ἐνεργείας στὸν Θεό, ἄν ἡ Ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι κτιστή, ὅπως ὑποστήριζε ὁ Βαρλαὰμ καὶ ὅπως ὑποστηρίζουν οἱ Παπικοί, τότε δὲν ὑπάρχει δυνατότητα σωτηρίας.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἄ</span></strong>ν ὁ Νοητὸς Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης ὑπάρχει μέν, ἀλλὰ δὲν καταυγάζει μὲ τὶς θεῖες Ἀκτῖνες Του τὸν κόσμο καὶ ἐμᾶς, γιὰ νὰ μᾶς ζωογονήση καὶ νὰ μᾶς ἀνασύρη ἀπὸ τὰ βάθη τῶν πτώσεών μας στὸ Φῶς τῆς ἁγιότητος, τότε δὲν σχετίζεται μὲ μᾶς, δὲν μᾶς ἐπηρεάζει ἄμεσα, καὶ ἔτσι παραμένουμε ἀλύτρωτοι στὰ θλιβερὰ δεσμά μας καὶ στὸν ἀπέλπιδα ἀγνωστικισμό μας<strong><span style="color: #003366;">⁷</span></strong>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἡ</span> </strong>ἔλλειψις αὐτῆς τῆς διακρίσεως, ὡδήγησε τὸν Παπισμὸ στὸ Filioque, στὸν νομικισμό, στὸν ἠθικισμό, στὴν θεώρησι τοῦ Πάπα ὡς ἐνδιαμέσου γῆς καὶ οὐρανοῦ, στὴν διπλῆ ἐξουσία του ὡς «ὑπερεπισκόπου» καὶ «βασιλέως-αὐτοκράτορος» κοσμικοῦ κράτους, στὴν ὑποτίμησι τοῦ ὑλικοῦ στοιχείου, στὴν γενικὴ-ὑποχρεωτικὴ ἀγαμία τοῦ Κλήρου, στὸν ραντισμὸ κατὰ τὴν Βάπτισι, στὴν διαφορετικὴ θεολογικὴ θεώρησι τῆς Ἐνανθρωπήσεως («ἐξιλέωσις») καὶ τοῦ Σταυροῦ («δικανικὴ ἱκανοποίησις»), στὴν ποικιλόμορφη ἐκκοσμίκευσι κλπ.<span style="color: #003366;"><strong>⁸</strong></span>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἡ</span> </strong>ἐκ Δυσμῶν αὐτὴ ἐπιδρομή, ἀποτελοῦσε οὐσιαστικὰ ἕνα κτύπημα στὴν καρδιὰ τῆς Ἀνατολῆς, στὸν Ἡσυχασμό.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἀ</span></strong>λλὰ ὁ Ἡσυχασμός, Προνοίᾳ Θεοῦ, εἶχε ὑπερασπιστὴ τὴν στιγμὴ τῆς μεγάλης ἀνάγκης τὸν πλέον ἔξοχο ἐκπρόσωπό του, τὸν Ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ. Ὁ Ἅγιος ἀνέλαβε τὸ βάρος τοῦ ἀγῶνος κατὰ τῆς ἐπιβουλῆς καὶ πρωτοστάτησε στὴν διὰ ἐκκλησιαστικοῦ παραδοσιακοῦ τρόπου ἐπίλυσι τῆς διαφορᾶς. Ὁ ἀγώνας δὲν ἦταν προσωπικὸς ἤ καιρικός. Ἡ Πίστις ἔπρεπε νὰ ὁριοθετηθῆ καὶ νὰ διασφαλισθῆ ἀπὸ κάθε παρόμοια μελλοντικὴ ἐπίθεσι, καὶ ὁ τρόπος ἦταν ὁ γνωστὸς καὶ καθιερωμένος στὴν Ἐκκλησία: διὰ Συνόδου Ἐκκλησιαστικῆς.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <strong><span style="background-color: white; color: maroon; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366;">5.</span> Ἡ ἀναγκαιότης Συνοδικῆς ἀντιμετωπίσεως</span></strong></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: maroon;"><strong>Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ </strong></span>Ἐκκλησία, θεωρεῖ ὡς ἀνώτερο κριτήριο ἐκκλησιαστικότητος τὴν Μεγάλη Σύνοδο καὶ μάλιστα τὴν Οἰκουμενική, ἡ ὁποία ἀντιμετωπίζει τὰ σοβαρὰ προβλήματα Πίστεως καὶ Τάξεως στὴν Ἐκκλησία, ἰδίως ὅταν ἡ σωτηρία διακυβεύεται. Ἀσχολεῖται δηλαδὴ μὲ ζωτικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ἄμεσα στὴν ἐν Χριστῷ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων<span style="color: #003366;"><strong>⁹</strong></span>.</span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Σ</span></strong>τὴν προκειμένη περίπτωσι, ἐφ’ ὅσον μέσῳ τοῦ Βαρλαὰμ καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ὑποστηρικτῶν καὶ συνεχιστῶν του Ἀκινδύνου καὶ Γρηγορᾶ εἴχαμε σύγκρουσι Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως<span style="color: #003366; font-size: 10pt;"><strong>¹⁰</strong></span>, μὲ τὴν ἀπόπειρα μεταφορᾶς τῆς δυτικῆς αἱρετικῆς ἀλλοτριώσεως στὴν Ἀνατολή, τὸ καίριο τοῦτο πρόβλημα ἔχρηζε Συνοδικῆς ἀντιμετωπίσεως καὶ μάλιστα διευρυμένης.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Τ</span></strong>ὸ κύριο θέμα ἦταν δογματικὸ καὶ ἀφοροῦσε ἄμεσα στὴν σωτηρία. Ὅπως οἱ παλαιοὶ αἱρετικοὶ Ἀρειανοὶ μία χιλιετία νωρίτερα πρέσβευαν ὅτι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι κτίσμα, ἔτσι καὶ ὁ Βαρλαὰμ δίδασκε ὅτι ἡ Ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ εἶναι κτιστή<span style="color: #003366;"><strong><span style="font-size: 10pt;">¹¹</span></strong></span>. Τὸ θέμα αὐτὸ ἀποτελοῦσε συνέχεια τῆς περί Θελήσεων καὶ Ἐνεργειῶν στὸν Χριστὸ διδασκαλίας τῆς ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ὅπως ἡ ἀνθρώπινη Φύσι στὸν Χριστὸ εἶχε Θέλησι καὶ Ἐνέργεια κτιστή, ἔτσι καὶ ἡ θεία Φύσι Του εἶχε Θέλησι καὶ Ἐνέργεια Ἄκτιστη.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><img alt="9hoikoum4" src="http://www.ecclesiagoc.gr/images/stories/Photos_2015/9hoikoum4.jpg" style="border: 0px;" /></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: center;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <strong><span style="background-color: white; color: maroon; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366;">6.</span> Ἡ πρώτη Ἡσυχαστικὴ Σύνοδος τοῦ 1341</span></strong></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Η ΠΡΩΤΗ</span></strong> Ἡσυχαστικὴ Σύνοδος<span style="color: #003366; font-size: 10pt;"><strong>¹²</strong></span> συνῆλθε τὴν 10η Ἰουνίου τοῦ 1341 στὸν Ναὸ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας στὴν Κωνσταντινούπολι. Συνεκλήθη ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα Ἀνδρόνικο Γ’ τὸν Παλαιολόγο, ὁ ὁποῖος ἔλαβε μέρος ὡς Πρόεδρος, καὶ συμμετεῖχαν ὁ Πατριάρχης Ἰωάννης Καλέκας, Ἐπίσκοποι, Ἀρχιμανδρῖται, Ἡγούμενοι, Συγκλητικοὶ καὶ ἄλλοι ἀξιωματοῦχοι, ὡς καὶ πλῆθος λαοῦ. Οἱ Συνεδριάσεις ἦσαν δημόσιες καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς κοινῆς γνώμης ἔντονο.</span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ο</span></strong>ἱ κατηγορίες τοῦ Βαρλαὰμ κατὰ τῶν Ἡσυχαστῶν ἐστράφησαν ἐναντίον τοῦ Θαβωρίου Φωτὸς καὶ τῆς Προσευχῆς τοῦ Ἰησοῦ. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὡς Ἁγιορείτης Ἱερομόναχος καὶ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Ἡσυχαστῶν, ὑπερασπίσθηκε τὴν ὀρθὴ δόξα ἐπὶ τῶν θεμάτων τούτων. Τὸ Φῶς τῆς Μεταμορφώσεως, ὑπεστήριξε ἐκ τῆς ἁγιασμένης πείρας του, δὲν ἦταν ὑλικὸ καὶ πεπερασμένο, δὲν ἦταν ἐξωτερικὴ δόξα τοῦ σώματος, ἀλλὰ Δόξα καὶ Λαμπρότητα τῆς ὑποστατικὰ ἑνωμένης μὲ τὸ σῶμα Θεότητος. Ἐπίσης, δὲν ἦταν Οὐσία Θεοῦ, ἀλλὰ Ἐνέργεια καὶ Χάρις, προσιτὴ καὶ μεθεκτὴ στοὺς ἀξίους. Ἔτσι ἀναγνωρίσθηκε πανηγυρικὰ ἡ «ἀπόρρητος διάκρισις» καὶ «ὑπερφυὴς ἕνωσις» Οὐσίας καὶ Ἐνεργείας στὸν Θεὸ καὶ καταρρίφθηκε ἡ κατηγορία γιὰ δῆθεν διθεΐα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἡ</span></strong> δὲ Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ ἔλαβε τὴν Ἁγιογραφικὴ καὶ Πατερικὴ θεμελίωσί της καὶ ἀπορρίφθηκε κάθε κατηγορία ἐναντίον της.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ὁ</span></strong> Βαρλαὰμ εὑρισκόμενος σὲ δυσχερῆ θέσι, ζήτησε συγγνώμην καὶ ἐπικαλέσθηκε ἄγνοια, ἀλλὰ ὅπως φάνηκε ἐν συνεχείᾳ, ἐφ’ ὅσον ἐξήμεσε καὶ πάλι τὸ δηλητήριο τῆς αἱρέσεώς του καὶ κατέφυγε στὴν Ἰταλία, ὅπου ὁ Πάπας τὸν ἐχειροτόνησε ἐπίσκοπο, ἡ μεταμέλειά του ἦταν ὑποκριτικὴ καὶ ἐπίπλαστη.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">●</span></strong> Μετὰ τὴν φυγὴ τοῦ Βαρλαάμ, τὸν ἀντι-ησυχαστικὸ ἀγῶνα συνέχισε ὁ Γρηγόριος Ἀκίνδυνος, ὁ ὁποῖος ἀμφισβήτησε ὅτι εἶχε λυθῆ τὸ δογματικὸ ζήτημα διακρίσεως Οὐσίας καὶ Ἐνεργείας στὸν Θεό. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, χρειάσθηκε νὰ συγκληθῆ νέα Σύνοδος<span style="font-size: 10pt;">^{<strong><span style="color: #003366;">13</span></strong>}</span>, ὡς συνέχεια τῆς προηγουμένης, τὸν Αὔγουστο τοῦ 1341, στὸν Ναὸ καὶ πάλι τῆς Ἁγίας Σοφίας, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Μεγάλου Δομεστίκου Ἰωάννου Καντακουζηνοῦ, προσωρινοῦ Ἐπιτρόπου τοῦ ἀνηλίκου Αὐτοκράτορος Ἰωάννου Ε’ τοῦ Παλαιολόγου, ἐφ’ ὅσον στὸ μεταξὺ ὁ Αὐτοκράτορας Ἀνδρόνικος Γ’ εἶχε ἀποβιώσει αἰφνιδίως λίγες ἡμέρες μετὰ τὴν προηγουμένη Σύνοδο τοῦ Ἰουνίου. Ἔλαβαν μέρος ὁ Πατριάρχης Ἰωάννης Καλέκας καὶ ὅσοι συμμετεῖχαν στὴν προηγουμένη Σύνοδο. Ἡ Σύνοδος κατεδίκασε τὸν Ἀκίνδυνο καὶ τοὺς ὁμόφρονάς του ὡς ὁμοδόξους τοῦ αἱρετικοῦ Βαρλαάμ.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Κ</span></strong>ατόπιν αὐτοῦ, συντάχθηκε Τόμος τῆς κοινῆς θεωρουμένης Συνόδου τοῦ Ἰουνίου καὶ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1341<strong>^{<span style="color: #003366; font-size: 10pt;">14</span>}</strong>, τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ ὁποίου εἶναι ἀφιερωμένο στὸ δογματικὸ ζήτημα τοῦ Θαβωρίου Φωτὸς καὶ ἐκφράζει τὶς θέσεις τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">●</span> </strong>Ἐνωρίτερα, περὶ τὰ τέλη τοῦ 1340, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς γιὰ νὰ ἐνισχύση τὸν ἐπικείμενο ἀγῶνα του κατὰ τοῦ Βαρλαάμ, μετέβη ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ συνέταξε τὸν περίφημο «Ἁγιορειτικὸν Τόμον ὑπὲρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων», ἕνα κείμενο δογματικό, τὸ ὁποῖο εἶχε ἀποφασιστικὴ σημασία στὴν ἐξέλιξι τῆς διαμάχης, ὡς πρὸς τὴν ἐπικράτησι τῶν Ὀρθοδόξων ἀπόψεων. Ἐντὸς αὐτοῦ συνοψίζεται ἔξοχα ἡ Ἡσυχαστικὴ Θεολογία<span style="color: #003366; font-size: 10pt;"><strong>¹⁵</strong></span>. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος, διεκήρυσσε ἐκ τῶν ὑστέρων, «ὅ τε γὰρ Ἁγιορειτικὸς καὶ ὁ Συνοδικὸς Τόμος, ἡ ἡμετέρα ὁμολογία ἐστίν»<span style="color: #003366;"><strong><span style="font-size: 10pt;">¹⁶</span></strong></span>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">Μετὰ δὲ τὴν Σύνοδο τοῦ 1341, ἅπαντες οἱ ἐκ τῶν προυχόντων, ἀποκαλοῦσαν τὸν θεῖο Γρηγόριο «διδάσκαλον εὐσεβείας καὶ κανόνα δογμάτων ἱερῶν καὶ στύλον τῆς ὀρθῆς δόξης καὶ πρόμαχον τῆς Ἐκκλησίας»<span style="font-size: 10pt;">^{<strong><span style="color: #003366;">17</span></strong>}</span>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <strong><span style="background-color: white; color: maroon; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366;">7.</span> Ἡ δευτέρα Ἡσυχαστικὴ Σύνοδος τοῦ 1347</span></strong></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">ΤΗΝ</span> </strong>ἑπομένη περίοδο, εἴχαμε ἔκρηξι θλιβεροῦ ἐμφυλίου πολέμου στὴν Πολιτεία, μὲ ἀνάμιξι τοῦ πολιτικῶς φιλοδόξου Πατριάρχου Ἰωάννου Καλέκα καὶ μία ἀνανέωσι τῆς λεγομένης «ἡσυχαστικῆς ἔριδος». Ὁ Πατριάρχης καὶ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος διεφώνησαν ὡς πρὸς τὶς ἀντιμαχόμενες παρατάξεις, καὶ ὁ Ἀκίνδυνος ἐπανῆλθε στὸ προσκήνιο καὶ ἄρχισε καὶ πάλι ἀντι-ησυχαστικὴ δρᾶσι μὲ τὴν κάλυψι τοῦ ἐκπεσόντος πλέον πατριάρχου<span style="font-size: 10pt;"><strong>^{<span style="color: #003366;">18</span>}</strong></span>. Ὁ δὲ Ἅγιος διακόψας τὴν κοινωνία μετὰ τοῦ πατριάρχου, εὑρέθη στὴν φυλακὴ (1343) μὲ τὴν καταγγελία μάλιστα καὶ τῆς αἱρέσεως<strong><span style="font-size: 10pt;">^{<span style="color: #003366;">19</span>}</span></strong> (!) καὶ ὑπέστη δῆθεν ἀφορισμὸ (1344) ἀπὸ τὸν ἀκινδυνιστὴ πατριάρχη, ὁ ὁποῖος εἶχε καταστῆ πλέον ἄκρως ἐπικίνδυνος καὶ πολυκίνδυνος, τὸν ὁποῖον (ἀφορισμὸν) ὁ Ἅγιος βεβαίως δὲν ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν του καὶ τὸν θεώρησε, ὅπως καὶ ἦταν, ἄκυρο κατὰ πάντα.</span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ὅ</span></strong>μως, ἡ συνεχὴς ἄνοδος τοῦ γοήτρου τοῦ Ἁγίου -ὁ ὁποῖος συνέχισε τὸν ἀντι-αιρετικὸ ἀγῶνα κυρίως μὲ συγγραφές, ἀλλὰ καὶ τὴν σύνταξι ἐξόχων πνευματικῶν ἔργων-, οἱ λανθασμένες καὶ ἀλλοπρόσαλλες ἐνέργειες τοῦ Λατινόφρονος πατριάρχου καὶ ἡ τροπὴ τῶν πολιτικῶν πραγμάτων, ὡδήγησαν στὴν σύγκλησι νέας Συνόδου στὰ Ἀνάκτορα, στὴν Κωνσταντινούπολι, στὶς 2 Φεβρουαρίου τοῦ 1347<span style="color: #003366;"><strong><span style="font-size: 10pt;">²⁰</span></strong></span>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Σ</span></strong>ὲ αὐτὴν προήδρευσε ἡ Βασίλισσα Ἄννα Παλαιολογίνα μὲ τὸν ἀνήλικο υἱό της Ἰωάννη Ε’ Παλαιολόγο. Ὁ ὑπόδικος πατριάρχης Ἰωάννης Καλέκας δὲν ἔλαβε μέρος, ἀλλὰ συμμετεῖχαν Ἀρχιερεῖς, Συγκλητικοί, ὁ Πρῶτος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, Μοναχοὶ καὶ ἀνώτεροι κρατικοὶ ὑπάλληλοι. Ὁ Τόμος τοῦ 1341 ἐπικυρώθηκε, τὰ γραπτὰ τοῦ πατριάρχου Ἰωάννου Καλέκα ἐξετάσθηκαν καὶ ἀπεδείχθησαν κακόδοξα καὶ ἔτσι καταδικάσθηκε ὁριστικῶς ὁ Ἀκίνδυνος, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος εὐφημίσθηκε, ὁ δὲ πατριάρχης κηρύχθηκε ἔκπτωτος καὶ καθαιρέθηκε, γιὰ ἀπόκλισι ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία «πρὸς τὰ κακόδοξα δόγματα τῆς λατινικῆς Ἐκκλησίας, ἐν οἷς καὶ ἡ ἀναγνώρισις τοῦ πρωτείου τοῦ πάπα»<span style="font-size: 10pt;">^{<strong><span style="color: #003366;">21</span></strong>}</span>, ἐπίσης γιὰ τὴν ἄδικη καταδίκη τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου, ὡς καὶ γιὰ τὸ ὅτι χειροτόνησε κληρικὸ τὸν αἱρετικὸ Ἀκίνδυνο<span style="color: #003366; font-size: 10pt;"><strong>²²</strong></span>. Ἡ Σύνοδος εἶχε καὶ ἄλλες Συνεδριάσεις καὶ ἐξέδωσε Τόμο<span style="font-size: 10pt;"><strong><span style="color: #003366;">²³</span></strong></span>, τὸν ὁποῖον ὑπέγραψαν συνολικὰ τριάντα Ἐπίσκοποι. </span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">Πατριάρχης χειροτονήθηκε ὁ Ἡσυχαστὴς Ἰσίδωρος Βουχερᾶς, ὁ δὲ ἱερὸς Γρηγόριος ἐκλέχθηκε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="color: maroon;"><strong><span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366;">8.</span> Ἡ τρίτη Μεγάλη Ἡσυχαστικὴ Σύνοδος τοῦ 1351</span></strong></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">ΜΕΤΑ</span></strong> τὸν θάνατο τοῦ Ἀκινδύνου καὶ τοῦ πρώην πατριάρχου Ἰωάννου Καλέκα, τὴν σκυτάλη τοῦ ἀντι-ησυχαστικοῦ ἀγῶνος παρέλαβε ὁ πολυμερὴς λόγιος Νικηφόρος Γρηγορᾶς, ὁ ὁποῖος ἤδη ἀπὸ τοῦ 1346 ἄρχισε νὰ γράφη ἀντιρρητικοὺς λόγους κατὰ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ. Μετὰ μάλιστα τὴν Κοίμησι τοῦ Ἁγίου Πατριάρχου Ἰσιδώρου καὶ τὴν ἀνάρρησι στὸν Πατριαρχικὸ Θρόνο τοῦ ἐπίσης Ἡσυχαστοῦ Ἁγιορείτου Καλλίστου (1350), ὁ ὁποῖος εἶχε προστριβὲς μὲ τοὺς Ἀκινδυνιστές, κρίθηκε ὅτι χάριν τῆς εἰρηνεύσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς καταστάσεως ἀπαιτεῖτο νέα Σύνοδος, γιὰ ὁριστικὴ κατάπαυσι τῆς διαμάχης.</span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἡ</span> </strong>τρίτη Ἡσυχαστικὴ «θεία καὶ ἱερὰ Σύνοδος»<span style="font-size: 10pt;">^{<strong><span style="color: #003366;">24</span></strong>}</span> συνεκλήθη στὶς 28 Μαΐου τοῦ 1351 στὰ Ἀνάκτορα τῶν Βλαχερνῶν στὴν Κωνσταντινούπολι ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα Ἰωάννη Καντακουζηνὸ καὶ τὸν Πατριάρχη Ἅγιο Κάλλιστο. Αὐτὴ ὑπερέβαινε τὶς προηγούμενες δύο σὲ ἀριθμὸ συμμετεχόντων Ἀρχιερέων, ὡς καὶ λογίων καὶ σοφῶν ἀνδρῶν. Συμμετεῖχαν 32 Ἐπίσκοποι, βεβαίως καὶ ὁ Θεσσαλονίκης Γρηγόριος, ἐπιφανῆ μέλη τῆς Αὐτοκρατορικῆς οἰκογενείας, μέλη τῆς Συγκλήτου, Ἄρχοντες, Ἡγούμενοι, Ἀρχιμανδρῖτες, Ἱερεῖς, Μοναχοὶ καὶ λαϊκοί. Ἡ ἀντίπαλη παράταξις τοῦ Νικηφόρου Γρηγορᾶ περιελάμβανε τοὺς καθαιρεθέντας ἀπὸ τὴν Σύνοδο τοῦ 1347 μητροπολίτας Ἐφέσου Ματθαῖο καὶ Γάνου Ἰωσὴφ καὶ ἄλλους κληρικούς, στοὺς ὁποίους προσετέθη καὶ ὁ μητροπολίτης Τύρου Ἀρσένιος, ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ πατριάρχου Ἀντιοχείας.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ο</span></strong>ἱ ἀντι-ησυχαστὲς ἀρχικῶς ἐξέφρασαν τὴν ἀντίδρασί τους γιὰ τὴν προσθήκη ἡσυχαστικῶν ἐκφράσεων στὴν ὁμολογία Πίστεως τῶν νεοχειροτονουμένων Ἀρχιερέων καὶ γιὰ ὡρισμένες ἐκφράσεις στὰ Ἀντιρρητικὰ ἔργα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, ἀλλὰ ἀντιμετωπίσθησαν καταλλήλως. Στὴν δεύτερη Συνεδρίασι, ὁ ἱερὸς Παλαμᾶς ἐπὶ κατηγοριῶν ἐναντίον του κατέθεσε Ὁμολογία Πίστεως τῆς ἀκριβοῦς δογματικῆς τοποθετήσεώς του, ἡ ὁποία ἐπιδοκιμάσθηκε. Στὶς ἑπόμενες ἐπίσης δύο Συνεδριάσεις, ἡ Ἀλήθεια διέλαμψε, οἱ Τόμοι τῶν Συνόδων τοῦ 1341 καὶ 1347 ἀπέδειξαν τὴν κακοδοξία καὶ καταδίκη τῶν ἀντι-ησυχαστῶν καὶ σὲ μία τελευταία πέμπτη Συνεδρίασι, συνεζητήθησαν καὶ ἀπαντήθησαν ἐπιγραμματικῶς καὶ ὀρθοδόξως σὲ ἕξι δογματικὰ «Κεφάλαια» τὰ ἐρωτήματα τῶν ἀντιπάλων, τὰ ὁποῖα συνοψίζονται ὡς ἑξῆς:</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">«<strong><span style="color: maroon;">1.</span></strong> Ὑπάρχει διάκρισις μεταξὺ θείας οὐσίας καὶ θείας ἐνεργείας. Διαφέρουν μεταξύ τους σὲ αὐτό, ὅτι ἡ μὲν θεία ἐνέργεια μετέχεται καὶ διαμερίζεται ἀμερίστως καὶ ὀνομάζεται καὶ κάπως κατανοεῖται ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματά της, ἄν καὶ ἀμυδρῶς, ἐνῶ ἡ θεία οὐσία εἶναι ἀμέθεκτος καὶ ἀμέριστος καὶ ἀνώνυμος, δηλαδὴ ἐντελῶς ὑπερώνυμος καὶ ἀκατάληπτος.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">2.</span></strong> Ἡ θεία ἐνέργεια εἶναι ἄκτιστος.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">3.</span> </strong>Αὐτὸ δὲν προκαλεῖ στὸν Θεὸ καμμία σύνθεσι.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">4.</span></strong> Ἡ θεία καὶ ἄκτιστος ἐνέργεια ὀνομάζεται ἀπὸ τοὺς ἁγίους Θεότης.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">5.</span></strong> Γνωρίζουμε ὅτι ἡ θεία οὐσία καὶ ἡ θεία φυσικὴ ἐνέργεια εἶναι ἀχώριστες. Διότι δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχη ἐνέργεια χωριστὰ ἀπὸ τὴν οὐσία στὴν ὁποίαν ἀνήκει.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">6.</span> </strong>Τὸ φῶς τῆς μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου εἶναι ἄκτιστο»<span style="color: #003366;"><strong><span style="font-size: 10pt;">²⁵</span></strong></span>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἡ</span></strong> Σύνοδος ἐπεκύρωσε τοὺς Τόμους τῶν Συνόδων τοῦ 1341 καὶ 1347, ἀναθεμάτισε τοὺς Βαρλαὰμ καὶ Ἀκίνδυνο καὶ ἀπέκοψε τῆς Ἐκκλησίας τοὺς ὁμόφρονάς των, ἐπιβάλλουσα στοὺς κοινωνοῦντας ἐν γνώσει μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἐπίσης τὸ ἀνάθεμα καὶ θεωροῦσα τοὺς κληρικοὺς ἐξ αὐτῶν ἐστερημένους «πάσης ἱερατικῆς λειτουργίας»<span style="color: #003366; font-size: 10pt;"><strong>²⁶</strong></span>. </span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">Μετὰ τὸ πέρας τῆς Συνόδου, συντάχθηκε Τόμος, ὁ ὁποῖος ὑπογράφθηκε ἐν τέλει ἀπὸ τρεῖς Αὐτοκράτορες, τρεῖς Πατριάρχες, καὶ ἀπὸ 50 καὶ πλέον Ἀρχιερεῖς<strong>^{<span style="color: #003366;">27</span>}</strong>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">●</span> <span style="color: maroon;">Ἡ</span></strong> δὲ Ἡσυχαστικὴ διδασκαλία περιελήφθη στὸ Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸ ὁποῖο ἀναγινώσκεται τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ἑκάστου ἔτους, ὡς σύμφωνη κατὰ πάντα «μὲ τὴν θεόπνευστη θεολογία τῶν ἁγίων καὶ τὸ φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας»<span style="font-size: 10pt;"><strong><span style="color: #003366;">²⁸</span></strong></span>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"> <img alt="9hoikoum3" src="http://www.ecclesiagoc.gr/images/stories/Photos_2015/9hoikoum3.jpg" style="border: 0px;" /></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <strong><span style="background-color: white; color: maroon; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366;">9.</span> Ἡ Σύνοδος τοῦ 1351 εἶναι Σύνοδος Οἰκουμενικὴ</span></strong></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">ΣΕ</span></strong> σχετικὰ πρόσφατο κείμενο, ὑπάρχει ἡ ἑξῆς ἐπιχειρηματολογία ὑπὲρ τῆς θεωρήσεως τῆς Συνόδου τοῦ 1351 ὡς Θ’ Οἰκουμενικῆς<strong><span style="color: #003366; font-size: 10pt;">²⁹</span></strong>:</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 14pt;"><strong><span style="color: #003366;">−</span> </strong></span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">συμπεριελήφθησαν σὲ Αὐτὴν καὶ οἱ Τόμοι τῶν προηγουμένων Ἡσυχαστικῶν Συνόδων τοῦ 1341 καὶ 1347 καὶ ἔτσι δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ἀπὸ κοινοῦ ὡς μία Σύνοδος, καταδικάσασα τοὺς αἱρετικοὺς Βαρλαάμ, Ἀκίνδυνο καὶ Γρηγορᾶ, καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς·</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366; font-size: 14pt;"><strong>−</strong> </span>θεωροῦσε ἑαυτὴν συνέχεια τῶν προηγουμένων Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ μάλιστα τῆς ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς·</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="font-size: 14pt;"><strong><span style="color: #003366;">−</span> </strong></span>κατέγραψε τὶς ἀπόψεις τῶν ἀνωτέρω αἱρετικῶν, οἱ ὁποῖες ἀναφέρονται στὴν ἄκτιστη Ἐνέργεια καὶ τὴν μέθεξι Αὐτῆς ἀπὸ τοὺς Ἁγίους καὶ ἀπέδειξε τὸν αἱρετικὸ χαρακτῆρα τους, ἀνακηρύσσουσα τὸν Ἡσυχασμὸ ὡς προϋπόθεσι μεθέξεως τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ὡς καὶ γνήσιας λειτουργικῆς θείας ἐμπειρίας·</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366; font-size: 14pt;">− </span>τεκμηρίωσε τὴν Ἡσυχαστικὴ Θεολογία στὰ κείμενα τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τέλος</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="font-size: 14pt;"><strong>− </strong></span>ἐπικύρωσε τὰ δίκαια ἀναθέματα κατὰ τῶν αἱρετικῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν μετενόησαν, τοὺς δὲ ὁμόφρονάς τους θεώρησε ὡς «ἀποκηρύκτους τε καὶ ἀποβλήτους τῆς καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας».</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἔ</span></strong>χει δὲ ἐκφρασθῆ καὶ ἄλλοτε ἡ σοβαρὰ ἄποψις, ὅτι ἡ Σύνοδος τοῦ 1351 </span><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">«ἀξίζει νὰ συναριθμῆται εἰς τὰς Οἰκουμενικὰς Συνόδους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τῶν ὁποίων δὲν ὑστερεῖ εἰς τίποτε ὡς πρὸς τὴν σωτηριολογικὴν σημασίαν τῆς θεολογίας της. Ἡ Σύνοδος αὕτη ἀποτελεῖ τὴν ἀπόδειξιν τῆς συνεχείας τῆς συνοδικότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῆς ζώσης ἐμπειρίας καὶ θεολογίας περὶ τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας»<span style="font-size: 10pt;"><strong><span style="color: #003366;">³⁰</span></strong></span>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἡ</span></strong> ὑποστήριξις περὶ τῆς Θ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἐξεφράσθη ἤδη ἀπὸ τοῦ ΙΔ’-ΙΕ’ αἰῶνος ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Ρόδου Νείλου (εἰδικῶς περὶ τῆς Συνόδου τοῦ 1341)<span style="font-size: 10pt;"><strong><span style="color: #003366;">³¹</span></strong></span>, στὰ δὲ νεώτερα χρόνια ὑπεστήριξαν καὶ ὑποστηρίζουν τὴν ἄποψι αὐτὴ γνωστοὶ Θεολόγοι (Ἰωάννης Ρωμανίδης, Γεώργιος Μεταλληνός, Θεόδωρος Ζήσης, Ἱερόθεος Βλάχος, Ἀθανάσιος Γιέβτιτς κ.ἄ.).</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἐ</span></strong>φ’ ὅσον οἱ Σύνοδοι αὐτὲς συνεκλήθησαν μὲ διαταγή, παρουσία καὶ συμμετοχὴ Αὐτοκρατόρων, ἀσχολήθηκαν μὲ θέματα δογματικὰ καὶ ὄχι κανονιστικά, ἀφορῶντα ἄμεσα στὴν σωτηρία καὶ ὄχι θεωρητικά, προσετέθησαν μάλιστα τὰ συμπεράσματά τους στὸ Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ διεκήρυξαν κατὰ τρόπον δεσμευτικὸν τὶς ἀποφάσεις τους γιὰ τὸ Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, τὸ ὁποῖο ἐπεδοκίμασε αὐτές, ἐμπεριέχουν σαφέστατα τὸν χαρακτῆρα τῆς οἰκουμενικότητος<span style="color: #003366;"><strong><span style="font-size: 10pt;">³²</span></strong></span>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <br /></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="color: maroon;"><strong><span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: #003366;">10.</span> Ἡ ἀνάγκη ἐπισήμου διακηρύξεως τῆς Θ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου</span></strong></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white; font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><span style="color: maroon;"><strong>Ο ΑΙΩΝΑΣ </strong><span style="color: black;">ποὺ παρῆλθε, ἦταν ὁ αἰώνας τῆς οἰκουμενιστικῆς</span></span> αἰχμαλωσίας τοῦ πλείστου μέρους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Τὰ οἰκουμενιστικὰ δεσμά, τὰ ὁποῖα ἐχαλκεύθησαν μετὰ μάλιστα τὴν Β’ Βατικανὴ σύνοδο τῶν Παπικῶν καὶ τὴν λεγομένη Ἄρσι τῶν Ἀναθεμάτων πρὸ 50ετίας, ὡς καὶ τὸν ἔκδηλο φιλοπαπισμὸ τῶν ἡγητόρων τῆς ἐπισήμου λεγομένης ὀρθοδόξου ἐκκλησίας, ἔγιναν ἰδιαιτέρως συνθλιπτικά. Ὁ λόγος γιὰ διακήρυξι τῆς Η’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἐπὶ Μεγάλου Φωτίου καὶ τῆς Θ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἐπὶ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ εἶναι -ὅπως τονίσθηκε- ἄκρως ἐπίκαιρος, εἶναι σαφῶς Θέλημα Θεοῦ. Ἡ καταδίκη τῶν «λατινιζόντων» ἀντι-ησυχαστῶν τοῦ ΙΔ’ αἰ. στρέφεται ἐν γένει κατὰ τῶν Λατινοφρόνων καὶ κατὰ τῆς «Λατινικῆς Ἐκκλησίας»33, ἡ ὁποία διακρατεῖ μέχρι σήμερα τὶς Βαρλααμιτικὲς καὶ λοιπὲς ἀντι-ησυχαστικὲς διδασκαλίες, ὡς καὶ ὅλες τὶς πλάνες καὶ αἱρέσεις ποὺ σχετίζονται ἄμεσα ἤ ἔμμεσα πρὸς αὐτές.</span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἡ</span></strong> νίκη κατὰ τοῦ Βαρλαὰμ ἦταν νίκη κατὰ τῆς Δύσεως, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωποῦσε ἐκεῖνος, καὶ κατὰ τοῦ Λατινισμοῦ, ἡ δὲ καταδίκη τοῦ Βαρλαὰμ ἦταν καταδίκη «κατ’ αὐτῆς τῆς Λατινικῆς Ἐκκλησίας», ἡ ὁποία ἀναθεματίζεται καὶ ἀπὸ τὸ Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας<span style="font-size: 10pt;"><strong><span style="color: #003366;">³⁴</span></strong></span>.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ὅ</span></strong>μως, ἐδῶ ἔγκειται ἡ τραγικότητα τῆς σήμερον:</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">Οἱ Οἰκουμενισταὶ καὶ Λατινόφρονες πατριάρχαι, ἀρχιερεῖς, κληρικοὶ καὶ ὅλοι οἱ ἀκόλουθοι αὐτῶν, προσπαθοῦν διὰ συνόδου, τῆς ἀπὸ 50ετίας προετοιμαζομένης καὶ ὡς «Ἁγίας καὶ Μεγάλης» ὑπ’ αὐτῶν χαρακτηριζομένης, νὰ ἐπιβάλλουν καὶ ἐπευλογήσουν/καθιερώσουν τὰ θανατηφόρα ἐκκλησιολογικῶς οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα καὶ «ἐπιτεύγματά» τους· καὶ ὄχι μόνον δὲν διανοοῦνται νὰ καταδικάσουν τὶς «Ἀδελφὲς Ἐκκλησίες» τους τῆς αἱρετικῆς Δύσεως, ἀλλ’ ὅλως ἀντιθέτως ἐπιθυμοῦν τὴν ἐπίσημη ἀναγνώρισι καὶ ἀμνήστευσί τους, καὶ τὴν παραδοχὴ καὶ ἀποδοχὴ γενικὰ τοῦ ἀλλοτριωμένου καὶ αἱρετικοῦ χριστιανισμοῦ, ὡς αὐθεντικοῦ! Τοῦτο ἀναμένεται νὰ συμβῆ, ἀνοικτῶς ἤ συγκεκαλυμμένως, τὸν Ἰούνιο τοῦ 2016 στὴν Κωνσταντινούπολι.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἐ</span></strong>ξ αὐτοῦ, εἶναι σαφὲς ὅτι ἀπωλέσθησαν ἀπὸ τοὺς ἡγήτορας τῶν ἐξ ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν, τὰ αὐθεντικὰ κριτήρια τῆς Ἀληθείας, δηλαδὴ τὰ Ἡσυχαστικά, καὶ ἔτσι συναπωλέσθηκε ἡ αἴσθησις ἀναγνωρίσεως τῆς ἀληθινῆς ἁγιότητος καὶ σωτηρίας, δηλαδὴ τῆς γνησίας Χάριτος, ἀπὸ τὴν νόθα τοιαύτη, τὴν πλανερὴ καὶ σφαλερή! Εἶναι βέβαιον ὅτι γιὰ τὸν σκοτασμὸ αὐτὸ τῶν ψυχῶν τῶν συγχρόνων «πατέρων», εὐθύνεται ἡ ἔλλειψις ταυτότητος βιώματος πρὸς τοὺς Ἁγίους Πατέρας τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ καὶ ὁ ἐπηρεασμὸς ἀπὸ τὸν οἰκουμενιστικὸ συγχρωτισμό τους μὲ τοὺς πολυποικίλους αἱρετικούς, ὡς καὶ ὁ σύγχρονος ἐκκοσμικευμένος τρόπος ζωῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄκρως ἀντι-ησυχαστικός. Ὁπότε, οἱ σύγχρονοι ταγοὶ τῆς ἐπισήμου λεγομένης ὀρθοδοξίας ἀντὶ νὰ ἀντλήσουν «ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρίου» καὶ νὰ διέλθουν τὴν καθαρτικὴν ὁδὸν τῆς ἀσκήσεως, τῆς ὑπακοῆς καὶ τῆς ἀδιαλείπτου νοερᾶς προσευχῆς, ὡς ἀπαραιτήτων προϋποθέσεων γιὰ ὄντως εὐχαριστιακὴ μετοχὴ καὶ ἐμπειρία, ὥστε νὰ λάβουν Φῶς ἐκ Φωτός, καὶ νὰ μεταδώσουν αὐτὸ στοὺς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ καθημένους, ἐτράπησαν ἀλλοῦ γιὰ ψευδο-φωτισμό· ἐκεῖ, ὅπου δὲν ἐκπέμπεται τὸ θεῖον καὶ ἱλαρὸν Φῶς τῆς Ἀληθείας, ἀλλὰ τὸ σκότος τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς πλάνης τῆς αὐταρεσκείας, τῆς λογικοκρατίας καὶ τοῦ ἰδίου θελήματος, δηλαδὴ τοῦ Βαρλααμισμοῦ, τοῦ κυρίου αὐτοῦ ἰδιώματος τοῦ Λατινισμοῦ καὶ ὅλων τῶν ἐξ αὐτοῦ πλανῶν, ὧν τὸ ὄνομα «λεγεών»...</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ἐ</span></strong>νώπιον αὐτῆς τῆς θλιβερᾶς διαπιστώσεως, ἔχει ὀρθῶς ἐπισημανθῆ, ὅτι ὁποιαδήποτε Σύνοδος -ἡ ὁποία θὰ ἤθελε νὰ χαρακτηρίζεται καὶ νὰ εἶναι ὄντως Πανορθόδοξος-, δὲν διακηρύξη πρωτίστως τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους Η’ καὶ Θ’, θὰ εἶναι καὶ θὰ χαρακτηρίζεται κατὰ τοῦτο ὡς Ψευδοσύνοδος<span style="font-size: 10pt;"><strong><span style="color: #003366;">³⁵</span></strong></span>! Διότι, οἱ Σύνοδοι αὐτὲς ἀποτρέπουν τὸν σχετικισμό, τὴν πλάνη, τὴν ἐκκοσμίκευσι καὶ τὸν Οἰκουμενισμό, προτείνουν δὲ καὶ διδάσκουν τὴν Ἀληθινὴ Ἑνότητα, Κοινωνία καὶ Σωτηρία στὸ ἕνα καὶ μοναδικὸ Σῶμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τοῦ Ἑνὸς καὶ Μοναδικοῦ Σωτῆρος τοῦ κόσμου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ὑ</span></strong>πάρχει σήμερα μεγάλη σύγχυσις καὶ ἐκτροπὴ στὶς διαχριστιανικὲς καὶ διαθρησκειακὲς σχέσεις τοῦ πανθομολογουμένως συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὁ παναιρετικὸς Παπισμός, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἀμετανόητο Πάπα, διεκδικεῖ νὰ ἀποτελῆ τὸ ἑνοποιητικὸ κέντρο μιᾶς παγκοσμιοποιημένης θρησκείας ἑνὸς παγκοσμιοποιουμένου κόσμου.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: center;"> <span style="background-color: white;"><img alt="9hoikoum2" height="269" src="http://www.ecclesiagoc.gr/images/stories/Photos_2015/9hoikoum2.jpg" style="border: 0px;" width="193" /></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ὁ</span></strong> Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἐν προκειμένῳ, ἐμπνέει διάθεσι ὁμολογίας, ἀλλὰ καὶ μαρτυρίου. Καλεῖ σὲ μετάνοια, ὄχι σὲ ἐπανάπαυσι. Βεβαίως καὶ δὲν μᾶς προτείνει ἕνα αὐτάρεσκο κλείσιμο στὸ ἐγώ μας, προσωπικῶς καὶ ἐκκλησιαστικῶς. Ἀλλά, μᾶς παραδίδει τὴν μέθοδο γιὰ τὴν ἀπόθεσι τῶν παθῶν καὶ τὴν ἀνακάλυψι τῆς κρυμμένης Χάριτος ἐντὸς ἡμῶν, πρὸς ἐπίτευξιν ἀληθοῦς κοινωνίας, ἐκκλησιαστικῶς δὲ μᾶς προτρέπει σὲ παραδοσιακὴ καὶ δημιουργικὴ διατύπωσι τῆς Πίστεως, ἀναλόγως τῶν προκλήσεων καὶ τῶν ἀναγκῶν τοῦ σήμερα, ὄχι ὅμως σὲ ἐπανερμηνεία ἤ νοθεία Αὐτῆς. </span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">Ἐπίσης, ὁ Ἅγιος μᾶς ὑποδεικνύει τὴν Συνοδικὴ ὁδό, ὡς τὴν ἁρμοδία πρὸς τελεσίδικον ἐπίλυσιν τῶν ἀντιλεγομένων ζητημάτων καὶ μάλιστα τῶν ἑτεροδιδασκαλιῶν στὴν Ἐκκλησία. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου ὁριοθετεῖται ἡ Ἀλήθεια, βάσει τοῦ κριτηρίου τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, καὶ στηλιτεύεται καὶ καταδικάζεται ἡ πλάνη καὶ ἡ αἵρεσις· περὶ δὲ τῶν ἀμετανοήτων αἱρετικῶν διακηρύσσεται ἡ ὑφισταμένη ἔκπτωσίς τους ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Ε</span></strong>ἴθε τὰ ὑγιῆ ἡσυχαστικὰ κριτήρια νὰ μὴ ἀπωλεσθοῦν ἀπὸ ὅσους τουλάχιστον ἐκπροσωποῦν τὴν Γνησία Ὀρθοδοξία, δηλαδὴ τὴν Συνείδησι τῆς Ἐκκλησίας στὴν μεγάλη σύγχρονη ἀποστασία, ἀλλὰ νὰ ἀποτελέσουν τὴν βάσι γιὰ τὴν μαρτυρία τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Ἐλπίδος καὶ τὴν καταδίκη κάθε κακοδοξίας.</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;"><strong><span style="color: maroon;">Σ</span></strong>ὲ αὐτὴ τὴν προοπτικὴ κινεῖται ἡ ἑνωμένη μάλιστα -στὸ μεγαλύτερο μέρος της- ἀπὸ τοῦ Μαρτίου τοῦ παρελθόντος ἔτους Γνησία Ὀρθοδοξία, διὰ τοῦ γνωστοῦ Ὁμολογιακοῦ Ἑνωτικοῦ Κειμένου Αὐτῆς: «Ἡ Γνησία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔναντι τῆς Αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ - Θέματα Δογματικὰ καὶ Κανονικά»<span style="color: #003366; font-size: 10pt;"><strong>³⁶</strong></span>, μὲ τὴν πρόβλεψι ὅπως ἐν Συνόδῳ Μεγάλῃ καὶ Γενικῇ Αὐτῆς διακηρύξη πανηγυρικῶς τὴν Οἰκουμενικότητα τῶν Συνόδων Η’ καὶ Θ’ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καθὼς καὶ ὅτι ἀποτελεῖ τὴν ὀργανικὴ συνέχεια Αὐτῶν διὰ τῆς διαπιστώσεως τῆς πλήρους καὶ ὁριστικῆς ἀντιθέσεως Ὀρθοδοξίας καὶ Συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὡς ἀλληλο-αποκλειομένων, πρὸς δόξαν τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, Θεομητορικαῖς, Ἀποστολικαῖς καὶ Πατερικαῖς πρεσβείαις. <span style="color: maroon;">Ἀ</span>μήν!</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12pt;">Φυλὴ Ἀττικῆς, Νοέμβριος 2015</span></span></div> <hr style="border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-top-color: rgb(221, 221, 221); border-top-style: solid; color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; height: 1px; line-height: 20px; margin: 15px 0px; padding: 0px;" /> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">Παραπομπές:</span></span></div> <div style="color: #291608; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; margin-bottom: 15px; margin-top: 15px; text-align: justify;"> <span style="background-color: white;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">1. Ἐπισκόπου Ὠρεῶν Κυπριανοῦ, «Ὁ Μέγος Φώτιος καὶ ἡ Η’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος – Πατερικὴ Συνοδικότης καὶ Παπισμός», στὸ περιοδ. «Ὀρθόδοξος Ἔνστασις καὶ Μαρτυρία», Περ. Γ’, Ἀριθ. 5/Δεκέμβριος 2011, σσ. 40-48.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">2. Βλ. www.ecclesiagoc.gr/index.php/ekklisiologika/800-omologia-pistews . </span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">3. Περὶ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ ἐγράφησαν πολλὰ ἔργα· ἐνδεικτικῶς, βλ. Παναγιώτου Κ. Χρήστου, Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου, Ὁ Κῆρυξ τῆς Χάριτος καὶ τοῦ Φωτός, ἔκδ. Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ Κουφαλίων Θεσσαλονίκης, 1984, σσ. 146, καὶ Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου, Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἔκδ. β’, Ἅγιον Ὄρος – Θεσσαλονίκη 1984, σσ. 290. Σὲ αὐτὰ παρουσιάζεται καὶ ὁ ἐν συνεχείᾳ ἀναφερόμενος Ἡσυχασμός, περὶ τοῦ ὁποίου βλ. ἐνδεικτικὰ καὶ κείμενο τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἱεροθέου: www.paterikiorthodoxia.com/2012/05/663. html </span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">4. Βλ. Ἰωάν. ιδ’ 23: «ἐάν τις ἀγαπᾷ με, τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν».</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">5. Βλ. Ἀρχιμ. Ἱεροθέου Σ. Βλάχου, «Τὸ “Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας”», στὸ Ἐκκλησία καὶ ἐκκλησιαστικὸ φρόνημα, ἔκδ. Ἱερᾶς Μονῆς Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου (Πελαγίας), Λεβάδεια 1990, σελ. 270.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">6. Γενικά, οἱ ἀντι-ησυχαστὲς «ἐπίστευον ὅτι μόνον ἡ φυσικὴ γνῶσις τῶν ὄντων ὁδηγεῖ εἰς τὴν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ καὶ ὅτι αὕτη λειτουργεῖ ὡς ὄργανον ἀπαραίτητον εἰς τὴν λύτρωσιν τοῦ ἀνθρώπου» (Χαραλάμπους Γ. Σωτηροπούλου, «Οἱ καταδικασθέντες αἱρετικοὶ ὑπὸ τῶν Ἱερῶν Συνόδων πολέμιοι τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ», στὸν Τόμο Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στὴν Ἱστορία καὶ τὸ Παρόν, ἔκδ. Ἱερᾶς Μεγίστης Μονῆς Βατοπαιδίου, Ἅγιον Ὄρος 2000, σελ. 575). </span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">7. Βλ. Πρωτ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, «Τὸ Μήνυμα τῆς Διδασκαλίας τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ εἰς τὴν Ἐποχήν μας» (Μάϊος 2010), βλ. www.impantokratoros.gr/grigorios-palamas-metallinos.el.aspx</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">8. Αὐτόθι.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">9. Πρωτ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς Πατέρας τῆς Θ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἔκδ. Ἱερᾶς Μονῆς Μεγάλου Μετεώρου, 2009, σελ. 13-14· ἐπίσης, Ἀθανασίου Γιέβτιτς, «Παράδοσις καὶ Ἀνανέωσις ἐν τῷ θεσμῷ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων», στὸ Χριστὸς Ἀρχὴ καὶ Τέλος, ἔκδ. Ἱδρύματος Γουλανδρῆ-Χόρν, Ἀθήνα 1983, σσ. 149-199. </span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">10. Πρωτ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς..., ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 18. Ἐπίσης, Χρήστου Γιανναρᾶ, Ὀρθοδοξία καὶ Δύση στὴ Νεώτερη Ἑλλάδα, ἐκδ. Δόμος, Ἀθήνα 1996, σελ. 79.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">11. Ἀρχιμ. Ἱεροθέου Σ. Βλάχου, «Τὸ “Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας”», ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 258.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">12. Βλ. Βενιζέλος Χριστοφορίδης, Οἱ Ἡσυχαστικὲς Ἔριδες κατὰ τὸν ΙΔ΄ αἰῶνα, ἐκδ. «Παρατηρητής», Θεσσαλονίκη 1993, σελ. 49-56.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">13. Αὐτόθι, σελ. 56-60.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">14. Βλ. Ἰωάννου Καρμίρη, Τὰ Δογματικὰ καὶ Συμβολικὰ Μνημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τ. Ι, ἐν Ἀθήναις 1960, σελ. 354-366.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">15. Βλ. Βενιζέλος Χριστοφορίδης, ἐνθ’ ἀνωτ., σελ. 43· ἀνάλυσι αὐτοῦ βλ. Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 152-162.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">16. Βλ. Βενιζέλος Χριστοφορίδης, ἐνθ’ ἀνωτ., σελ. 63 («Ἀναίρεσις Γράμματος Καλέκα», 45, Συγγράμματα, Β’, σελ. 621).</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">17. Βλ. Βενιζέλος Χριστοφορίδης, ἐνθ’ ἀνωτ., σελ. 66 (PG 151, στλ. 600Α).</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">18. Ὡς γνωστόν, ὁ Πατριάρχης Ἰωάννης Καλέκας μετὰ τὴν Σύνοδο τοῦ 1341 καὶ ἐξ αἰτίας ἀκόμη καὶ πολιτικῶν φιλοδοξιῶν, ἔλαβε ὡς σύμμαχό του τὸν Ἀκίνδυνο (βλ. Βενιζέλος Χριστοφορίδης, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 72)· τότε ὅμως ὁ Ἅγιος Γργόριος διέκοψε τὴν κοινωνία μετ’ αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον κατέστη πλέον ἀκοινώνητος-πεπτωκώς, χωρὶς ἀκόμη ὁ πατριάρχης νὰ ἔχη κριθῆ καὶ κατακριθῆ ἀπὸ Σύνοδο. Ἄλλωστε, ἐγράφη μὲ σαφήνεια νωρίτερα, περὶ τέλη τοῦ 1340, στὸν περίφημο «Ἁγιορειτικὸν Τόμον»: «τὸν μὴ συμφωνοῦντα τοῖς Ἁγίοις καθὼς καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ μικρῷ πρὸ ἡμῶν Πατέρες ἡμῶν, ἡμεῖς τὴν αὐτοῦ κοινωνίαν οὐ παραδεξόμεθα». Ἐκ τούτου συνάγεται τὸ προφανὲς καὶ πολὺ σημαντικὸ γιὰ ἐμᾶς σήμερα, ὅτι δὲν τίθεται θέμα προηγουμένης Συνοδικῆς καταδίκης γιὰ διακοπὴ κοινωνίας μὲ ἐκτρεπομένους στὴν Πίστι. Γιὰ νὰ συμβῆ τοῦτο, ἀρκεῖ ἡ διακηρυγμένη καὶ μάλιστα ἐπίμονη καὶ ἀνυποχώρητη, λόγοις καὶ ἔργοις, μὴ συμφωνία τῶν ἐκτρεπομένων πρὸς τοὺς Ἁγίους στὴν Πίστι. Αὐτὴ εἶναι ἡ «χρυσὴ μεσότητα τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας», καὶ ὄχι ἡ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστὰς τῆς σήμερον, οἱ ὁποῖοι –εἴτε λόγοις εἴτε κυρίως ἔργοις- διαφωνοῦν μὲ τοὺς Ἁγίους στὴν Πίστι. </span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">19. Steven Runciman, Ἡ Βυζαντινὴ Θεοκρατία, ἐκδ. Δόμος, δεύτερη ἐπανέκδοση, Ἀθήνα 2005, σελ. 152. </span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">20. Βλ. Βενιζέλος Χριστοφορίδης, ἐνθ’ ἀνωτ., σελ. 75-79.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">21. Κατὰ τὸν ἐπιφανῆ Καθηγητὴ Γρηγόριο Παπαμιχαὴλ (βλ. Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 229).</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">22. Χαραλάμπους Γ. Σωτηροπούλου, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 589· βλ. ἐπίσης, Ἀριστείδη Παπαδάκη-John Meyendorff, Ἡ Χριστιανικὴ Ἀνατολὴ καὶ ἡ Ἄνοδος τοῦ Παπισμοῦ - Ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ τὸ 1071 ὥς τὸ 1453, Κεφ. Ζ’: «Ἡ Ἡσυχαστικὴ Ἔριδα», σελ. 437, ἔκδ. Μορφωτικοῦ Ἱδρύματος Ἐθνικῆς Τραπέζης, Ἀθήνα 2003. Σημειωτέον, ὅτι ὁ πατριάρχης Ἰωάννης Καλέκας εἶχε ἀποκηρυχθῆ ἀπὸ Σύνοδο στὴν Ἀδριανούπολι τὸν Μάϊο τοῦ 1346, γιὰ τὴν ἀντικανονικὴ χειροτονία τοῦ Ἀκινδύνου (Βλασίου Φειδᾶ, Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία – Πανεπιστημιακαὶ Παραδόσεις, τ. Β’, Ἀθῆναι 1972, σελ. 509).</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">23. Βλ. Ἰωάννου Καρμίρη, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 366-374.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">24. Βλ. Βενιζέλος Χριστοφορίδης, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 85-99.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">25. Παν. Χρήστου, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 126-127.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">26. Βενιζέλος Χριστοφορίδης, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 98-99· Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἱεροθέου, «Μία κυοφορούμενη αἵρεση στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία», βλ. www.romfea.gr (Τετάρτη, 13 Ἰουλίου 2011).</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">27. Βενιζέλος Χριστοφορίδης, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 100· τὸν Τόμο, βλ. Ἰωάννου Καρμίρη, ἔνθ’ ἀνωτ., σσ. 374-410. </span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">28. Βενιζέλος Χριστοφορίδης, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 101.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">29. Ναυπάκτου Ἱεροθέου, «Μία κυοφορούμενη αἵρεση...», ἔνθ’ ἀνωτ.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">30. Ἀθανάσιος Γιέβτιτς, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 195.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">31. Βλ. Γ. Ῥάλλη-Μ. Ποτλῆ, Σύνταγμα τῶν Θείων καὶ Ἱερῶν Κανόνων..., τ. Α’, Ἀθήνησιν 1852, σελ. 394-395· ἐπίσης, Ἰωάννου Καρμίρη, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 351, καὶ Παναγιώτου Ν. Τρεμπέλα, Δογματικὴ τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τ. Α’, ἔκδ. γ’, «Ὁ Σωτήρ», Ἀθῆναι 1997, σελ. 136.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">32. Ἀρχιμ. Ἱεροθέου Σ. Βλάχου, «Τὸ “Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας”», ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 259. ● Εἶναι σημαντικὰ καὶ τὰ ἑξῆς χαρακτηριστικὰ περὶ τῆς Θ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου: «Οἰκουμενικὸ χαρακτῆρα ἔχουν καὶ οἱ Κανόνες τῆς Ἡσυχαστικῆς Συνόδου, ποὺ συνῆλθε κι αὐτὴ στὴν Κωνσταντινούπολη (1351 μ.Χ.). Σ’ αὐτὴ τὴ Σύνοδο ὑπεράσπισαν τὴ θεϊκὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας περὶ τοῦ ἀκτίστου Θαβωρίου Φωτός· αὐτὸ σημαίνει περὶ τῶν ἀϊδίων Θείων Ἐνεργειῶν, μὲ τὶς ὁποῖες ὁ Τριαδικὸς Θεὸς πραγματικὰ εἶναι Παρὼν στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου. Προφυλάσσοντας τὴν ὀρθὴ πίστη ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Βαρλααμίτες καὶ μαρτυροῦντες τὴν ἀλήθεια τῆς διαφορᾶς μεταξὺ θείας Οὐσίας καὶ θείας Ἐνέργειας, οἱ Πατέρες αὐτῆς τῆς Συνόδου, μὲ ἀρχηγὸ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ, ὑπερασπίστηκαν ὅλη τὴν Ἀποκάλυψη καὶ τὸν αἰώνιο θησαυρὸ ἐμπειρίας τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως καὶ τὴ δυνατότητα τῆς πραγματικῆς κοινωνίας μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου. Μ’ αὐτὰ ὑπερασπίστηκαν τὴν μόνη ἐλπίδα τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν δυνατότητα τῆς δικῆς του ἀσύνορης ἀνάπτυξης μὲ τὴν αἰώνιο καὶ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Θεοῦ. Οἱ Ἀποφάσεις αὐτῆς τῆς Συνόδου εἶναι σὰν ἡ κορυφὴ καὶ τὸ κλείσιμο ὅλων τῶν Κανόνων, ὅλων τῶν μέχρι τότε Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων. Αὐτὲς οἱ Σύνοδοι φανερὰ ἀποκαλύπτουν τὰ αἰώνια θεμέλια στὸν ὅλο κόσμο καὶ στὸν ἄνθρωπο, τὴν ἄκτιστη ὡραιότητα στὴν Ἐκκλησία, σὰν Θεανθρώπινο καὶ Πνευματοφόρο Ἐργαστήρι Σωτηρίας, Θεώσεως καὶ Θαβωρικῆς Μεταμορφώσεως» (Μητροπολίτου Μαυροβουνίου Ἀμφιλοχίου-Ἐπισκόπου Βουδαπέστης [Βουδιμίου] Δανιήλ, Ὀρθόδοξη Παιδαγωγία, μτφρ.-ἐπιμ. Ἀλεξίου Παναγοπούλου, ἔκδ. Διψῶ, Πάτρα 1995, σελ. 86-87). ● Πραγματικά, ἐὰν δὲν κατωχυρώνετο τὸ Δόγμα περὶ τῶν Ἀκτίστων Ἐνεργειῶν, ἡ μὲν σωτηριολογικὴ ἀποστολὴ τῆς Ἐκκλησίας θὰ ἐσχετικοποιεῖτο, «ὁ δὲ ἄνθρωπος, ὡς πλάσμα Θεοῦ, θὰ ἐχάνετο εἰς τὸ κενόν, ἐφ’ ὅσον ὁ συνδετικὸς ἱστὸς Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου, αἱ θεῖαι ἐνέργειαι, δὲν θὰ ὑπῆρχον» (Χαραλάμπους Γ. Σωτηροπούλου, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 591). </span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">33. Ἰωάννου Καρμίρη, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 348.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">34. Κατὰ τὸν ἐπιφανῆ Καθηγητὴ Γρηγόριο Παπαμιχαὴλ (βλ. Ἰωάννου Καρμίρη, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 353).</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">35. Βλ. Πρωτ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς..., ἔνθ’ ἀνωτ., σελ. 29· Τοῦ αὐτοῦ, «Τὸ Μήνυμα τῆς Διδασκαλίας...», ἔνθ’ ἀνωτ.</span><br /><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 10pt;">36. Βλ. «Ἡ Φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας», ἀρ.φ. 979 / Μάρτιος-Ἀπρίλιος 2014, σελ. 9-17.</span></span></div> </div>

Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος ''Ἡ Θ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας''

Ἱερὸς Καθεδρικὸς Ναὸς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Πειραιῶς,  Τρίτη, 18.11/1.12.2015 Ἡ Θ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ...

Read more »

Χαιρετισμὸς του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου πρὸς την Παπική Αντιπροσωπεία της Ρώμης κατὰ την Θρονική Εορτὴ του Οικουμενικού Πατριαρχείου

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="__feedview__feedItemPubDateAndAuthor"> </div> <div class="__feedview__feedItemBody"> <div dir="ltr"> <br /> <div align="center" class="MsoNormal" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"> <img height="212" src="http://www.enimerosi.de/News/varth.jpg" width="320" /></div> <br /> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <span style="color: #c00000; font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Χαιρετισμὸς τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου<br />κ. κ. Βαρθολομαίου πρὸς τὴν Ἀντιπροσωπείαν τῆς Ἐκκλησίας Ρώμης  κατὰ τὴν Θρονικήν Ἑορτὴν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου</span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span style="color: #c00000;"><br /></span><b>(Φανάριον, 30 Νοεμβρίου 2015)</b></span></div> <div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><b><br /></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <b><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κύριε Kurt Koch</span></b><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">, μετὰ τῆς ἐντίμου Συνοδείας ὑμῶν τῆς ἀποτελούσης τὴν ἐπίσημον Ἀντιπροσωπείαν τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης,</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <b><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κύριε Reinhard Marx, Ἀρχιεπίσκοπε Μονάχου</span></b><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">καί Freising, Πρόεδρε τῆς Συνόδου τῶν Ἐπισκόπων τῆς Γερμανίας,</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἐν ἀγάπῃ βαθείᾳ καὶ ἐξιδιασμένῃ τιμῇ χαιρετίζομεν τὴν ἐνταῦθα παρουσίαν ὑμῶν, κομιστῶν τῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης καὶ τῶν συγχαρητηρίων εὐχῶν <b>τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος τοῦ Πάπα Φραγκίσκου, πεφιλημένου ἡμῖν ἀδελφοῦ</b>, πρὸς τὸν ὁποῖον ἐκφράζομεν τὰς θερμὰς εὐχαριστίας ἡμῶν προσωπικῶς καὶ τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως διὰ τὴν ἐν τῷ προσώπῳ ὑμῶν φιλόφρονα συμμετοχὴν τῆς Ἐκκλησίας αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸν ἐφετεινὸν ἑορτασμὸν τῆς Θρονικῆς ἡμῶν Ἑορτῆς.</span></div> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Μετ᾿ ἰδιαιτέρας χαρᾶς καὶ εὐγνωμοσύνης ἀναμιμνησκόμεθα τῆς κατὰ τὴν εὔσημον τ</span><span style="font-family: 'Segoe UI', sans-serif; font-size: 12pt; line-height: 115%;">αύτην ἡμέραν τοῦ παρελθόντος ἔτους προσωπικῆς παρουσίας τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ αὖθις ἐκφράζομεν τὰς θερμὰς ἡμῶν εὐχαριστίας, ἐκτιμῶντες αὐτὴν ὡς ἐκδήλωσιν τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία, κατὰ τὸν Ἀπόστολον, «συνέχει ἡμᾶς» (Β΄ Κορ. 5, 14), καὶ ὡς συμπαράστασιν καὶ στήριξιν τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν ἐν τῷ ἀγῶνι τῆς μαρτυρίας τοῦ Εὐαγγελίου εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον. </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἡ σημερινὴ θρονικὴ ἑορτὴ τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ἐν πολλοῖς ἑορτὴν κοινὴν τῶν δύο Ἐκκλησιῶν, Παλαιᾶς καὶ Νέας Ρώμης. Καὶ τοῦτο διότι οἱ ἱδρυταὶ αὐτῶν, Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Ἀνδρέας ὑπῆρξαν κατὰ σάρκα αὐτάδελφοι, ἀλλὰ καί, κατὰ τὴν διήγησιν τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, τὴν ὁποίαν ἠκούσαμεν ἀναγινωσκομένην κατὰ τὴν σημερινὴν Θείαν Λειτουργίαν, ἀπὸ κοινοῦ συνήντησαν τὸν Κύριον καὶ ἀνεγνώρισαν Αὐτὸν ὡς τὸν Μεσσίαν καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου. Ἔκτοτε ἐπὶ μίαν περίπου χιλιετίαν αἱ δύο Ἐκκλησίαι, τὰς ὁποίας οὗτοι ἵδρυσαν διὰ τοῦ κηρύγματος καὶ τοῦ μαρτυρίου των, συνεπορεύθησαν ἐν τῇ αὐτῇ πίστει, ἡνωμέναι ἐν τῷ κοινῷ Ποτηρίῳ τῆς ζωῆς, ἔχουσαι κοινοὺς Πατέρας καὶ διδασκάλους, τιμῶσαι τοὺς αὐτοὺς ἁγίους καὶ κατ᾿ ἐξοχὴν τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον. Τὴν πλήρη ταύτην κοινωνίαν καὶ ἕνωσιν ἐπιδιώκουν ἤδη αἱ δύο αὗται Ἐκκλησίαι νὰ ἐπανεύρουν ὑπερβαίνουσαι καὶ θεραπεύουσαι τὰς ἐπενεχθείσας κατὰ τὴν δευτέραν χιλιετίαν εἰς τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας πληγὰς διὰ τοῦ διαλόγου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀληθείας, ὁ ὁποῖος ἤρξατο τῇ ἱστορικῇ πρωτοβουλίᾳ ἀοιδίμων ἡγετῶν ἀμφοτέρων τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ συνεχίζεται, θείᾳ χάριτι, μέχρι σήμερον.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἐκ τῶν διαλόγων τούτων, ὁ διάλογος τῆς ἀγάπης ἤρξατο διὰ μιᾶς ἐξόχως συμβολικῆς Πράξεως ἀμφοτέρων τῶν Ἐκκλησιῶν, τῆς ἐν ἔτει 1965 ἄρσεως τῶν ἑκατέρωθεν ἀναθεμάτων, διὰ τῶν ὁποίων, κρίμασιν οἷς οἶδε Κύριος, αἱ Ἐκκλησίαι Ρώμης καὶ Κωνσταντινουπόλεως ἀπεσχίσθησαν ἀλλήλων κατὰ τὸ Σχῖσμα τοῦ 1054 μ.Χ., τὴν ἀπαρχὴν ταύτην τῶν θλιβερῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἐπηκολούθησαν εἰς τὰς σχέσεις τῶν Ἐκκλησιῶν Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως ἐπὶ χίλια περίπου ἔτη. Τῆς ἱστορικῆς ταύτης Πράξεως τῆς ἄρσεως τῶν ἀναθεμάτων ἑορτάζομεν ἐφέτος τὴν πεντηκοστὴν ἐπέτειον δοξάζοντες τὸν Θεὸν τῆς ἀγάπης, διότι ἀπήλειψεν ἀπὸ τῶν καρδιῶν ἡμῶν πᾶν ἴχνος μνησικακίας δι᾿ ὅσα κατὰ τὴν δευτέραν χιλιετίαν διετάραξαν τὰς ἀδελφικὰς σχέσεις τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν, καὶ διὰ τῆς «καθάρσεως τῆς μνήμης» κατέστησεν αὐτὰς καὶ πάλιν «ἀδελφὰς Ἐκκλησίας» ἀποζητούσας διὰ τοῦ διαλόγου τῆς ἀληθείας τὴν πλήρη ἀποκατάστασιν τῆς ἑνότητος αὐτῶν ἐν τῇ κοινωνίᾳ τῆς Εὐχαριστιακῆς Τραπέζης. Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον διὰ τὴν ἀποκατασταθεῖσαν ἀγάπην, ἥτις εἴθε νὰ παραμείνῃ ἀρραγὴς εἰς τοὺς αἰῶνας! </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Τοὺς ἀγλαοὺς καρποὺς τοῦ διαλόγου τῆς ἀγάπης δρέπομεν καὶ ἀπολαμβάνομεν ἐν τῷ καθ᾿ ἡμέραν βίῳ τῶν πιστῶν ἡμῶν, ἰδίᾳ ἐν τῇ Διασπορᾷ καὶ εἰς τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι παραδοσιακῶς ἀνῆκον πάντοτε εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῆς Ἐκκλησίας Ρώμης, ἔνθα ἡ ἁρμονικὴ καὶ δημιουργικὴ συνύπαρξις καὶ συνεργασία Ρωμαιοκαθολικῶν καὶ Ὀρθοδόξων εἶναι ἰδιαιτέρως ἰσχυρά. Τοιοῦτος χῶρος ἀγαστῆς καὶ ἀδελφικῆς συνεργασίας τοῦ κλήρου καὶ τῶν πιστῶν τῶν δύο Ἐκκλησιῶν ἡμῶν εἶναι καὶ ἡ Γερμανία, διό καὶ δραττόμεθα τῆς εὐκαιρίας τῆς ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν παρουσίας τῆς ὑμετέρας Σεβασμιότητος, Καρδινάλιε κ. Reinhard Marx, Ἀρχιεπίσκοπε τοῦ Μονάχου καὶ τοῦ Freising καὶ Πρόεδρε τῆς Συνόδου τῶν Καθολικῶν Ἐπισκόπων τῆς Γερμανίας, ὅπως ἐκφράσωμεν πρὸς ὑμᾶς προσωπικῶς καὶ τὴν ἧς ἡγεῖσθε τοπικὴν Ἐκκλησίαν τὰς θερμὰς εὐχαριστίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῆς ἡμετέρας Μετριότητος διὰ τὴν πολλαπλῆν καὶ πολύτιμον βοήθειαν, τὴν ὁποίαν προσφέρετε πρὸς τὸν ἀγαπητὸν ἀδελφόν Μητροπολίτην Γερμανίας κ. Αὐγουστῖνον καὶ τοὺς Ὀρθοδόξους κληρικοὺς καὶ πιστοὺς αὐτοῦ, εἰς τὴν ἀπρόσκοπτον ἐπιτέλεσιν τοῦ ἔργου καὶ τῆς ἀποστολῆς αὐτῶν ἐν ἀγαστῇ συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν ἀδελφῶν των. Εἴθε ἡ ἁρμονικὴ αὕτη συνύπαρξις καὶ συνεργασία νὰ ἑδραιῶται καὶ ἀναπτύσσηται διαρκῶς καὶ περισσότερον πρὸς προαγωγὴν τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καὶ προβολὴν τοῦ μηνύματος τοῦ Εὐαγγελίου εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον. </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Μετὰ πολλῆς προσοχῆς καὶ ἀνυστάκτου προσευχῆς παρακολουθοῦμεν ὡσαύτως ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ τούτου Κέντρου καὶ τὴν πορείαν τοῦ "διαλόγου τῆς ἀληθείας", τοῦ ἑτέρου τούτου πυλῶνος τῶν διμερῶν σχέσεων τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν, ὅστις ἀπὸ τοῦ ἔτους 1980 καὶ ἑξῆς συνοδεύει σταθερῶς τὸν διάλογον τῆς ἀγάπης. Γνωρίζομεν καὶ ἀναγνωρίζομεν τὰς δυσκολίας, τὰς ὁποίας ὁ διάλογος οὗτος διέρχεται, ἰδίᾳ κατὰ τὴν παροῦσαν φάσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξετάζονται ἀκανθώδη ζητήματα, ὡς ἐκεῖνο τοῦ Πρωτείου ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ἀναθαρροῦμεν ὅμως διαπιστοῦντες ὅτι ἐτέθησαν ἤδη ἰσχυραὶ καὶ ὀρθαὶ βάσεις ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος ἐν τῷ ἐξαιρέτῳ κοινῷ Κειμένῳ τῆς Ραβέννης, τὸ ὁποῖον θέτει τὸ πλαίσιον καὶ τὰς προϋποθέσεις ἀσκήσεως τοῦ Πρωτείου ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, τὸ ὁποῖον εἶναι πρωτεῖον διακονίας, ἐρριζωμένον εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν φύσιν τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄκρως ἀναγκαῖον διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς ἐν τῷ κόσμῳ. Ἐκτιμῶμεν βαθύτατα τοὺς κόπους, τοὺς ὁποίους καταβάλλει ἡ ὑμετέρα Σεβασμιότης, Καρδινάλιε κ. Kurt Koch, μετὰ τοῦ Ὀρθοδόξου συμπροέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Διαλόγου Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου καὶ εὐχόμεθα ὅπως συνεχίσῃ ὁ Διάλογος οὗτος τὸ ἔργον αὐτοῦ, ἐνισχυόμενος ὑπὸ τῶν πλέον ἱκανῶν θεολογικῶν δυνάμεων καὶ μακρὰν οἱασδήποτε μορφῆς σκοπιμοτήτων πέραν τὴς μαρτυρίας τῆς ἀληθείας ἐν ἀγάπῃ.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ἡ πορεία αὕτη πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς πλήρους ἑνότητος τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν πραγματοποιεῖται ἐν τῷ μέσῳ ἑνὸς κόσμου σπαρασσομένου ὑπὸ μίσους καὶ ποικίλων ταραχῶν. Καθ᾿ ἡμέραν γινόμεθα μάρτυρες συγκρούσεων καὶ ἐπιθέσεων πολλάκις κατὰ ἀθώων ἀνθρώπων, μάλιστα δὲ καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ. Τῆς καταστάσεως ταύτης θύματα εἶναι καὶ οἱ χριστιανοὶ εἰς τοὺς τόπους, ἔνθα ἐνεφανίσθη καὶ ἡδραιώθη ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὑποχρεούμενοι ἄλλοτε νὰ ἐγκαταλείψουν τὰς προγονικὰς ἑστίας των καὶ ἄλλοτε νὰ ὑποστοῦν μαρτύρια καὶ αὐτὸν τὸν θάνατον. Τὸ ἀνθρώπινον πρόσωπον καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ ἀνθρωπίνη ζωὴ τείνουν νὰ ἀπολέσουν τὴν ἀξίαν των καὶ ὁ κόσμος βυθίζεται εἰς πρωτόγνωρον σκότος. Ἡ καρδία ἡμῶν σπαράσσεται ἀπὸ πόνον καὶ ὀδύνην, καὶ ἡ προσευχὴ ἡμῶν πρὸς τὸν Θεὸν τῆς ἀγάπης ἐντείνεται ἐκζητοῦσα τὴν παρέμβασιν Αὐτοῦ. Συγχρόνως, καθίσταται πλέον ἐπιτακτικὸν τὸ χρέος ἡμῶν ὅπως ἐντείνωμεν τὰς προσπαθείας διὰ νὰ γίνωμεν οἱ εἰς Χριστὸν πιστεύοντες μάρτυρες τοῦ Εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀγάπης "ἐν μέσῳ γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης" (Φιλ. 2, 15) παρέχοντες ἡμεῖς πρῶτοι τὸ ὑπόδειγμα τῆς καταλλαγῆς καὶ τῆς ἀγάπης. Οὐδέποτε, ἴσως, ἄλλοτε ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἑνότητος τῶν χριστιανῶν ἦτο τόσον ἐπιτακτικὴ καὶ ἐπιβεβλημένη ὅσον σήμερον.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> Εἴθε ὁ Κύριος, διὰ πρεσβειῶν τοῦ σήμερον ἑορταζομένου Ἀποστόλου Του Ἁγίου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου καὶ τοῦ αὐταδέλφου αὐτοῦ Ἀποστόλου Ἁγίου Πέτρου, ἐπὶ τοῦ κηρύγματος καὶ τοῦ μαρτυρίου τῶν ὁποίων ἐθεμελιώθησαν αἱ Ἐκκλησίαι ἡμῶν, νὰ αὐξήσῃ τὴν συνδέουσαν ἡμᾶς ἀγάπην ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης ἐπ᾿ ἀγαθῷ τοῦ δεινῶς δοκιμαζομένου σήμερον ἀνθρώπου καὶ πρὸς δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ἡμῶν.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Μετὰ τῶν σκέψεων καὶ αἰσθημάτων τούτων ὑποδεχόμεθα ὑμᾶς ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν κατὰ τὴν εὔσημον ἡμέραν ταύτην, εὐχαριστοῦντες καὶ αὖθις ἀπὸ καρδίας ὑμᾶς τε καὶ τὸν ἀποστείλαντα ὑμᾶς Ἁγιώτατον ἀδελφὸν Ἐπίσκοπον Ρώμης σὺν πάσῃ τῇ Ἐκκλησίᾳ αὐτοῦ.</span></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">"Ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ᾿ ἡμῶν" (πρβλ. Β΄ Κορ. 13, 11). Ἀμήν!</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: right;"> <span style="color: blue; font-family: Segoe UI, sans-serif;"><span style="line-height: 18.4px;"><b><br /></b></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: right;"> <span style="color: blue; font-family: Segoe UI, sans-serif;"><span style="line-height: 18.4px;"><b><br /></b></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: right;"> <span style="color: blue; font-family: Segoe UI, sans-serif;"><span style="line-height: 18.4px;"><b>ΠΗΓΗ: ''ΑΚΤΙΝΕΣ''</b></span></span></div> </div> </div> </div>

Χαιρετισμὸς του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου πρὸς την Παπική Αντιπροσωπεία της Ρώμης κατὰ την Θρονική Εορτὴ του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Χαιρετισμὸς τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου πρὸς τὴν Ἀντιπροσωπείαν τῆς Ἐκκλησίας Ρώμης  κ...

Read more »

Η ΕΓΩΙΣΤΙΚΗ ΝΟΣΗΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQGSyg9uTp5BAFbfS8o4yq5KPbcSwZsEpqMydWrBRaUJTQ2iP9Edlr2tGb-kl2UHBwuBq_LGRA6yI58E4FAmpOPCWHhMUiT18xrKR1zNbLVV_t58LWAPQE9hRCdKg4yloKDOWWzCLx2Xvl/s1600/nikias.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQGSyg9uTp5BAFbfS8o4yq5KPbcSwZsEpqMydWrBRaUJTQ2iP9Edlr2tGb-kl2UHBwuBq_LGRA6yI58E4FAmpOPCWHhMUiT18xrKR1zNbLVV_t58LWAPQE9hRCdKg4yloKDOWWzCLx2Xvl/s1600/nikias.jpg" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzrkd_BI6aLKlSGVvxzw8UFUvQ6QKGKgG8h5Owfa-ZNNvTxZmiHBOvdq2GqZ0XpZvguEQBgyMxU6lUT1IE9lvzhw51Gl6L1PoykddS1uJMGFq7Ev7UHYR9lA_SQgEn8sikOuzQEmSCk-K4/s1600/2015-11-28+13_48_27-%25CE%259D%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+-+%25CE%259D%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2591%25CE%25B8%25CE%25AE%25CE%25BD%25CE%25B1+-+%25CE%259F+%25CE%2591%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%2588%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%259D%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzrkd_BI6aLKlSGVvxzw8UFUvQ6QKGKgG8h5Owfa-ZNNvTxZmiHBOvdq2GqZ0XpZvguEQBgyMxU6lUT1IE9lvzhw51Gl6L1PoykddS1uJMGFq7Ev7UHYR9lA_SQgEn8sikOuzQEmSCk-K4/s1600/2015-11-28+13_48_27-%25CE%259D%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+-+%25CE%259D%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2591%25CE%25B8%25CE%25AE%25CE%25BD%25CE%25B1+-+%25CE%259F+%25CE%2591%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%2588%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%259D%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif; font-size: large;"><span style="background-color: white; line-height: 19.2px;"><div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;">Την έχουν εκείνοι  που μ’  ευκολία   επικαλούνται  την χριστιανική θύραθεν  παιδεία  τους  και μ’ όσα εκείνη φιλοξενεί. Ταυτόχρονα, κατ' αυτούς πρέπει  οι υπόλοιποι -υπεύθυνοι  και μη -  ν’  αποδεχθούν  τις κάποιες  γνώσεις  τους. </span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;"><br /></span></div> </span><span style="background-color: white; line-height: 19.2px;"><div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;">Το θέμα  γίνεται όμως  δύσκολο  και  λαμβάνει άλλες  διαστάσεις  όταν γίνεται  υπόμνηση του λάθους,   άσχετα πού υπάρχει   ευθύνη   γι’  αυτό. Τότε,  με  περισσή  αυταρέσκεια  και  εμφανή εγωισμό  δεν  διορθώνουν τα κακώς κείμενα,  παρά   ορθώνουν αντιλογία  χωρίς   ουσιαστικό περιεχόμενο.   Λείπει η ταπείνωση δυστυχώς πρώτιστα από τους θρησκευόμενους. Η παραδοχή  των σφαλμάτων  τους  είναι μόνο άκουσμα  σε  κηρύγματα  και ποτέ  αφορμή ή όρος για σωτήρια.   Έτσι, η επιχειρούμενη ανατροπή  των λαθεμένων γνώσεών τους  ακουμπά  την επανάστασή τους,  την  απαξίωση  του συνομιλητή  τους  και φτάνει και στην….. κόλασή τους («με κολάσατε») . Ταυτόχρονα  αποθέτουν  την ευθύνη της  αποστασίας τους από την Εκκλησία   σ’ όσους τους παρατηρούν  για τα   στραβά που  ξέρουν   ή και πράττουν   («μάς διώχνεται  από την Εκκλησία» η προσφιλέστατη  έκφρασή τους), παρά στην σθεναρή και αδικαιολόγητη άρνηση ν' ακούσουν.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;"><br /></span></div> </span><span style="background-color: white; line-height: 19.2px;"><div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;">Δεν θέλουν   να  αποχωρισθούν  τα   στρεβλά που γνωρίζουν   ή επιλέγουν.  Μπορεί στην ζωή τους  όλα να τα έχουν -σαν  τον  πρωταγωνιστή  του αυριανού  Ευαγγελίου-, τους λείπει  όμως η διάθεση   υπακοής και με   επιπολαιότητα  φεύγουν.  Με την τακτική τους αυτή συντηρούν  απλά  την νοσηρή  πνευματικότητά  τους,  εκείνη παραχωρεί  θέση  στην έλλειψη  μαθητείας  και καταλήγει σε πνεύμα   ανυπακοής.   Τους  αρέσει  να  κατευθύνουν την σκέψη  τους  και την πρακτική  τους  μόνο σ’ όσα πατροπαράδοτα  έμαθαν  από  αδαείς. Εξυπηρετείται ποικιλότροπα  μόνο το προσωπικό τους συμφέρον.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;"><br /></span></div> </span><span style="background-color: white; line-height: 19.2px;"><div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;">Βέβαια   δεν ευθύνονται  μόνο αυτοί  που έπλασαν δική τους λειτουργική πράξη και θεολογική σκέψη. Τους ευνόησε και η νοοτροπία αρκετών να συντηρήσουν σχέσεις συμφέροντος  με  το  λιβανωτό του λαϊκισμού και της επιδοκιμασίας  για τα έργα  τους,  τις απαιτήσεις τους, τις απόψεις τους και γενικά με το  «χάϊδεμα»  των  αυτιών.  Γίνονται τα παραπάνω  σε  συνδυασμό  με την νωθρότητα, την  ραστώνη,  την παραίτηση όλων όσων   δεν  θέλουν  να ταράξουν  νερά  λιμνάζοντα   αμαθείας  ή  ημιμάθειας, μαζί με την διατήρηση και συντήρηση σχέσεων ποικίλων συμφερόντων. Είναι όλοι όσοι  αφήνουν  υποτίθεται συνειδητούς χριστιανούς, να υπερηφανεύονται  ότι εκείνοι μόνο γνωρίζουν το σωστό, αυτό που έμαθαν από έναν κληρικό ή είδαν σε κάποιο πρόγονό τους. Η    εμμονή  τους  να μη αναθεωρήσουν τις ιδέες τους είναι πεισματική και πειρασμική.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;"><br /></span></div> </span><span style="background-color: white; line-height: 19.2px;"><div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;">Η επίδειξη   γνώσεων  ύποπτης προέλευσης και η αποφυγή  τεκμηριωμένης   αναίρεσης  αυτών,  οδηγούν   πολλούς στην λεκτική ειρωνική  αντιμετώπιση,  ενώ  στην  καλύτερη περίπτωση υπάρχει το  υποκριτικό   «συγνώμη».  Αφού έχει γίνει το λάθος,   τότε  αντιλαμβάνονται  ότι  έπρεπε να  είχαν  ρωτήσει, όπως  κάνουν  αλλού (π.χ. σε  γιατρούς).  Τότε  η επίκληση της  συγχώρεσης  έρχεται   ως  εύκολη  δικαιολογία  και κάλυψη   αφέλειας ή και υστεροβουλίας. </span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;"><br /></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;">Προτιμότερη   γι’ αυτούς   είναι η  παραπληροφόρηση   παρά  η  υποχώρηση από την πολυπραγμωσύνη.  Πλούτο  δεν έχουμε  μόνο χρημάτων,  αλλά και γνώσεων.   Η πηγή,  η χρήση και η επίδειξή  τους  έχει σημασία. "Στην ημιμάθεια, καλύτερη είναι η αμάθεια", λέει ο λαός μας. Τα λάθη   πρέπει να τα διορθώνουμε,  όταν  μας  γίνεται  υπόδειξη.    Η φυγή  δείχνει  εγωπάθεια,   για την οποία  χαίρεται   ο διάβολος.</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;"><br /></span></div> </span><span style="background-color: white; line-height: 19.2px;"><div style="text-align: justify;"> <span style="line-height: 19.2px;">Μπορεί να τα έχουμε όλα ως χριστιανοί και να μας λείπει  το πνεύμα ανατροπής,   η προθυμία    αποδοχής  και η απόφαση αλλαγής. Σε  κάθε  άλλη περίπτωση  θα  απομακρυνόμαστε στην ουσία από την Εκκλησία,  θα παραμένουμε   στις  ψευδογνώσεις μας και θα ζούμε  με την έπαρση  του  ανίδεου -  πολύξερου.</span></div> </span></span></div>

Η ΕΓΩΙΣΤΙΚΗ ΝΟΣΗΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Την έχουν εκείνοι  που μ’  ευκολία   επικαλούνται  την χριστιανική θύραθεν  παιδεία  τους  και μ’ όσα εκείνη φιλοξενεί. Ταυ...

Read more »