ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Ὁ Παπαδιαμάντης κατὰ τῆς Ἡμερολογιακῆς Καινοτομίας

ΚΑΘΕ ἀναφορὰ στὸν Ἀλέξανδρο Παπαδιαμάντη († 1911),
τὸν κορυφαῖο λογοτέχνη πεζογράφο τῆς Πατρίδος
μας, ἔχει βαρύτητα
καὶ σοβαρότητα μεγίστη,
καὶ ὡς ἐκ τούτου πρέπει νὰ γίνεται μὲ δέος καὶ εὐσυνειδησία.</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ἡ ἀξία του εἶναι μοναδικὴ
καὶ τὸ μήνυμά του διαχρονικὸ
καὶ ἀφυπνιστικό. Τὸ ὅτι βίωνε τὴν Πίστι τῶν προγόνων
μας μὲ συνέπεια θαυμαστὴ καὶ ἐξυμνοῦσε αὐτὴν περιπαθῶς καὶ ἐγκαρδίως εἶναι κάτι γνωστόν.
Τὸ ὅτι θεωροῦσε τὴν Ὀρθοδοξία μας ὡς σπονδυλικὴ στήλη τοῦ ἐθνικοῦ μας σώματος,
ὡς τὸ κυρίαρχο στοιχεῖο τῆς πνευματικῆς μας ταυτότητος, εἶναι
διαπιστωμένο καὶ παραδεκτό.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ἐπειδὴ γνώριζε καὶ ἐκτιμοῦσε τὴν Παράδοσί μας, ὡς ἄριστα ἐξοικειωμένος μὲ αὐτήν, γι’ αὐτὸ καὶ πονοῦσε ὑπερβολικὰ τὰ Πάτρια καὶ ἀντιτασσόταν μὲ σθένος σὲ κάθε ἰδέα μεταβολῆς
τους, ποὺ πρόθυμα
καὶ πρόχειρα ἐξέφραζαν διάφοροι «ἐκσυγ χρονιστὲς»
στὴν ἐποχή του, κυρίως δυτικόπληκτοι «γραικύλοι». Αὐτοὶ ἦταν, ἀλλὰ καὶ εἶναι, ὅσοι νοσοῦν βαρύτατα
ἀπὸ τὸ σύμπτωμα μειονεξίας ἔναντι
τῆς Δύσεως καὶ τῶν δῆθεν περιφήμων καὶ καταπληκτικῶν προόδων
της σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς,
δια κρινόμενοι ἀπὸ αἴσθημα προκαταλήψεως κατὰ τοῦ Βυζαντίου, ἀπὸ τραγικὴ ἄγνοια τῆς ἑλληνορθοδόξου θεάσεως τοῦ κόσμου.
Ἐπακόλουθο εἶναι νὰ πάσχουν ἀπὸ κρίσι ταυτότητος,
ἀπὸ μιμητισμὸ καὶ ξενομανία.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ὁ Παπαδιαμάντης, ὡς γνήσιος φορέας τοῦ Ἑλληνορθοδόξου πνεύματος, γνωρίζει ὅτι κάθε ἀποκοπὴ ἀπὸ τὶς Πάτριες ρίζες, ἕνεκα δῆθεν ἐκσυγχρονισμοῦ, σημαίνει
θανάσιμο πλῆγμα στὴν ψυχὴ τοῦ Γένους.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Γνωρίζει καὶ περιγράφει
ἄριστα τοὺς ἡρωϊκοὺς ἀγῶνες τῶν Ὀρθοδόξων προ μάχων τοῦ ἐνδόξου παρελθόντος μας γιὰ τὴν διαφύλαξι τῆς Πίστεως ἀνοθεύτου
ἀπὸ τὴν Παπικὴ
ἀπολυταρχία καὶ τὸν «λατινικὸν δόλον»
καὶ ἀπορεῖ ὑπέρμετρα, πῶς εὑρίσκονται καὶ «ἡμέτεροι τινὲς τόσον ἐκφυλισμένοι», οἱ ὁποῖοι νὰ θαυμάζουν
τὰ ἐφευρήματα τῶν Παπιστῶν.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Καὶ πράγματι, στὸ δεύτερο μισὸ τοῦ ΙΘ΄ αἰῶνος, ὅταν δρᾶ δημιουργικὰ ὁ Παπα διαμάντης,
ὑπῆρχε ἤδη συζήτησις καὶ περὶ τοῦ Ἡμερολογιακοῦ ζητήματος καὶ ἠκούοντο ἀντιπαραδοσιακὲς φωνὲς γιὰ ἀποδοχὴ τοῦ Φραγκικοῦ Γρηγοριανοῦ Ἡμερολογίου, ἤ κάποιου
ἄλλου νέου τελειοτέρου ἐπιστημονικῶς.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ὁ Παπαδιαμάντης δὲν φαίνεται νὰ εἰσέρχεται στὴν συζήτησι εὐθέως,
ἀλλὰ ὅπως συνήθιζε καὶ ἐν σχέσει
μὲ ἄλλα θέματα
προβαίνει σὲ μία θὰ λέγαμε
ἔμμεση παρέμβασι μὲ τὸν δικό του μοναδικὸ
τρόπο, ἀναφερόμενος μάλιστα
πρὸς τοῦτο καὶ στὴν ἰσχύουσα
δυστυχῶς διαπίστωσι περὶ τῆς «νεοελληνικῆς ραστώνης καὶ ἀταλαιπωρίας».</div>
</div>

<div class="Section2">
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ὁ Συγγραφέας μας βλέπει τὴν Ἐκκλησιαστικὴ Παράδοσι μὲ σεβασμὸ
καὶ ἑνοποιημένα, ὄχι
ἀποσπασματικά, γνωρίζον τας ὅτι ἡ ἐμμονὴ
καὶ προσκόλλησι ἀκόμη καὶ σὲ λεπτομέρειες, τὶς ὁποῖες οἱ «σοφοὶ» καὶ «συζητητὲς τοῦ αἰῶνος τούτου» ἀντιμετωπίζουν μὲ περιφρόνησι καὶ διάθεσι «διορθώσεως», συνιστᾶ ἔργο ἱερὸ καὶ θεάρεστο, ἐφ’ ὅσον ἡ νόθευσις ἤ ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ μέρους, ἐπιφέρει
ἀναπόφευκτα ἀρνητικὰ ἀποτελέσματα στὸ ὅλον.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Πῶς γίνεται αὐτὴ ἡ παρέμβασίς του; Μὲ τρόπο ἀδιόρατο καὶ ἀφανῆ, ὅπως ἦταν ἄλλωστε
καὶ ὅλη ἡ ζωή του, καὶ μάλιστα μέσῳ κειμένου, τὸ ὁποῖο δὲν προσέχθηκε στὴν ἐποχή του, διότι τελικὰ δὲν δημοσιεύθηκε! Ὅμως, στὴν ἐποχή μας ποὺ προφανῶς εἶναι ἀναγκαῖο νὰ ἀκουσθῆ καὶ αὐτὴ ἡ μαρτυρία, ἐρχόμαστε νὰ τονίσουμε τὸ ἐν πολλοῖς
ἄγνωστο αὐτὸ στοιχεῖο,
γιὰ νὰ προβληθῆ καὶ ἀξιολογηθῆ δεόντως.</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Πρόκειται λοιπὸν γιὰ ἀνέκδοτο μέχρι
πρότινος κείμενο τοῦ Συγγραφέως μας, τὸ ὁποῖο εἶχε γραφῆ τὸ 1892 καὶ προοριζόταν γιὰ τὸν «Καζαμίαν* τῆς Ἀκροπόλεως» (τιτλοφορούμενο «Ἄρθρον διὰ τὸν Καζαμίαν») τοῦ 1893, ἀλλὰ ἔμεινε τελικὰ ἀδημοσίευτο. Εἶναι ἕνα αὐτόγραφο
16 σελίδων, ἀνολοκλήρωτο (κολοβό), τὸ ὁποῖο βρέθηκε σὲ φάκελο τοῦ ἀρχείου τοῦ ἐκδότου Βλάση Γαβριηλίδη καὶ πρωτο δημοσιεύθηκε μόλις τὸ 1987. Τὸν Ὀκτώβριο
δὲ τοῦ ἔτους ἐκείνου δόθηκε
γιὰ συμπερίληψι στὸν πέμπτο τόμο τῶν Ἁπάντων τοῦ Παπαδιαμάντη τῶν ἐκδόσεων «Δόμος», ποὺ κυκλοφόρησε τὸ 1988 (βλ. Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη, Ἅπαντα, τ. Ε΄, κριτικὴ ἔκδοση Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος, ἐκδ. «Δόμος», Ἀθήνα,
α΄ ἔκδ. 1988, α΄ ἐπανέκδ. 1998, β΄ ἐπανέκδ.
2005, σσ. 302308).</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Στὸ κείμενο αὐτὸ ὁ Παπαδιαμάντης ἀσχολεῖται ἀρχικῶς μὲ προβλήματα ἀπὸ τὰ περιεχόμενα τοῦ λεγομένου «Καζαμία»
σχετικὰ μὲ ψευδοπροφητεῖες προρρήσεων γιὰ δῆθεν φοβερὰ γεγονότα,
τὶς ὁποῖες ἔγραφαν
ἀσυνείδητοι νεαροὶ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν δημοσιογραφία, πρὸς ἄγραν ἀγοραστῶν, ποὺ ὅμως πίστευαν
αὐτὲς καὶ γέμιζαν μὲ τρόμο, πρὸς γελοιοποίησιν θρησκείας καὶ ἐπιστήμης
καὶ ἐκφόβισιν τοῦ πλήθους.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ,
ὁ Παπαδιαμάντης διεκτραγωδεῖ τὴν κατάστασι τῶν Ἡμερο λογίων, τὰ ὁποῖα ἐξεδίδοντο ἐτησίως
στὴν ἐποχή του, διακρινόμενα γιὰ «ἐπι πολαιότητα
καὶ ἀδιαφορία αὐτόχρημα ρωμέϊκη» (σ. 303), ἐφ’ ὅσον καμμία ἀκρίβεια καὶ τάξις δὲν διέκρινε
αὐτά, οὔτε στὴν ἀναγραφὴ τῶν ἑορτῶν –κινητῶν
καὶ ἀκινήτων οὔτε στὴν ὀρθογραφία
καὶ ὀρθὴ ἐκφορὰ τῶν ὀνομάτων τῶν Ἁγίων. Δὲν ἠδυνήθη
δὲ νὰ ἀποφύγη, ὡς ἐκ τούτου, τὴν σύγκρισι μὲ ὅσα συνέβαιναν στὴν Δύσι τὸν ἴδιο καιρὸ στὸν τομέα αὐτό, μεταξὺ
τῶν ἑτεροδόξων καὶ δὴ τῶν Παπικῶν:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
«Τοὺς Φράγκους,
ἡμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, δὲν εἶναι δυνατὸν
νὰ θεωρή σωμεν ὡς Χριστιανικωτέρους ἡμῶν αὐτῶν, καὶ ὅμως οἱ Φράγκοι ἐκδίδουν
ἐν τελειοτάτῃ ἀκριβείᾳ καὶ τάξει τὰ ἡμερολόγιά των, θρησκευτικά τε καὶ ἄλλα» (σ. 304).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Στὰ παρ’ ἡμῖν, διαπιστώνει ὁ Συγγραφέας μας, ὅπως ὅλα τὰ πράγματα στοὺς νεωτέρους  Ἕλληνες
 διεξάγονται  μὲ  «ραστώνην  καὶ  νωχέλειαν»
 (σ.  304), μὲ τέτοια «ἐπιπολαιότητα καὶ ὀλιγωρίαν συντάσσονται καὶ τὰ ἡμερολόγια» (σ. 304). Ἐνῶ θὰ ἦταν εὔκολο, μὲ τήρησι κάποιων
ὀλίγων κανόνων, «καὶ ἡ σαφήνεια καὶ ἀκρίβεια νὰ ἐπιτευχθῇ, καὶ ἡ συντομία νὰ μὴ λείψῃ» (σ. 304), δίδων παραδείγματα ὀρθῆς
καὶ συντόμου ἀποδόσεως Ἁγίων κατὰ ἡμέραν.</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
</div>
<div class="Section3">
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ὅμως, συμπεραίνει μὲ δυσθυμία: «Ἀλλὰ ποῦ τὰ ἀκούει
ὁ Ρωμιὸς αὐ τά, φίλε μου. Ρωμιὸς εἶσαι καὶ τὰ ἠξεύρεις. Ὅλοι, καὶ πρὸ πάντων σεῖς οἱ ἐπιχειρηματικοὶ ἄνδρες,
ζητεῖτε εἰς πάντα τὴν εὐκολίαν, ὄχι τὴν ἀκρίβειαν. Ὁ Ρωμιὸς δὲν τὸ ἔχει διὰ τίποτε
ν’ ἀντιγράψῃ τὸ ἐφετινὸν ἡμερολόγιον ἀπὸ τὸ περυσινόν, ἀδιάφορον
ἄν αἱ ἡμέραι τοῦ μηνὸς δὲν συμπίπτουν πλέον μὲ τὰς ἡμέρας
τῆς ἑβδομάδος» (σ. 305). Ἐπ’ αὐτοῦ δὲ παρέχει χαρακτηριστικὰ παραδείγματα ἐξ ἰδίας γνώσεως, προξενοῦντα τῶ ὄντι κλαυσιγέλωτα! Ἐν συνεχείᾳ, δίδει χρησιμώτατες ὁδηγίες γιὰ τὴν ὀρθὴ ἀναφορὰ
τῶν Ἑορτῶν στὰ Ἡμερολόγια
καὶ μάλιστα τοῦ κινητοῦ Ἑορτολογίου, ὡς καὶ τοῦ Κυριακοδρομίου, διότι τὸ «θρησκευτικὸν ἡμερολόγιον» τοῦ ἔτους χρησιμεύει ἀκριβῶς «ὡς χρήσιμον βοήθημα ὅλου τοῦ θρησκευτικοῦ ἔτους» καὶ ἄρα ὀφείλει νὰ εἶναι «σχετικῶς τέλειον» (σ. 306) ἤ νὰ μὴν ὑπάρχη
καθόλου.</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Μάλιστα, ἀφοῦ ἔκανε
μνεία τῶν λατινικῶν ἡμερολογίων, προβαίνει σὲ παρουσίασι τῆς μεθοδικότητός τους, συντομίας, τάξεως καὶ ἀκριβείας, ὥστε νὰ καθίστανται ἄξια μιμήσεως.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Κατόπιν δὲ τούτου, σπεύδει νὰ ἀντιμετωπίση τὴν ἀναμενόμενη αὐτονόητη
πρό τασι: «Ἴσως τις, μὲ τὴν συνήθη πάλιν νεοελληνικὴν ἀνυπομονησίαν καὶ ἰταμό τητα... ἐνταῦθα ἀνακράξῃ:
“Ἀφοῦ λοιπὸν οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν τόσον καλὰ τὸ ἡμερολόγιόν των, καὶ τὸ ἰδικόν μας εὑρίσκεται εἰς τόσον ἀθλίαν
κατάστασιν, ἄς παραδεχθῶμεν μία φορὰν διὰ πάντα τὸ Γρηγοριανὸν ἡμερολόγιον, διὰ νὰ ἡσυχάσωμεν...”. Βλέπεις;
Τί σοῦ ἔλεγα ἐγώ!... Εὐκολίαν
ζητεῖ ὁ Ρωμιός, ραστώνην ζητεῖ καὶ  ἀνάπαυσιν...
 Θέλει
 τὸ
 λατινικὸν
 ἡμερολόγιον
 διὰ
 νὰ τὸ ἀντιγράφῃ
εὐκόλως, νὰ μὴ τὸ ἀντιγράφῃ μάλιστα, νὰ τὸ κρεμνᾶ εἰς τὸν τοῖχον, νὰ τὸ ἔχῃ πρόχειρον, καὶ νὰ μὴ σκοτίζεται... Ἀλλ’
ὦ φίλτατε Ρωμιέ, ἐγὼ δὲν σοῦ εἶπα ὅτι τὸ ἡμερολόγιον τὸ ἰδικόν μας εἶναι ἐσφαλμένον, καὶ ὅτι τὸ φράγκικον
εἶναι σωστόν. Ἄπαγε! Τόσον σοφὸς δὲν εἶμαι. Ἀλλὰ σὺ ἐκλαμβάνεις τὴν σκιὰν ὡς πρᾶγμα, κάμνεις δηλαδή, κιπρόκο
[λάθος/ παραποίησι], ὡς λέγουν
οἱ Φράγκοι. Ἐγὼ εἶπα ὅτι αἱ ἡμέραι
αἱ τακταί, αἱ ἐκ συνθήκης ἑορταί,
αἱ μνῆμαι τῶν Ἁγίων, ὡς
ἔχουσι παρ’ αὐτοῖς,
ἐσφαλμένως βέβαια, σημειοῦνται ἀκριβῶς
ἐπὶ τοῦ χάρτου· ἐνῷ παρ’
ἡμῖν, ἐνῷ ἔχουσιν ὀρθῶς, σημειοῦνται ἀνακριβῶς καὶ συγκεχυμένως, καὶ τοῦτο ἐκ ραστώνης καὶ ἀταλαιπωρίας νεοελληνικῆς» (σ. 307).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Καὶ συνεχίζει τὶς
σκέψεις του ὁ ἐθνικὸς διηγηματογράφος μας: «Ἐνταῦθα
ὁ λόγος κυρίως εἶναι περὶ ἡμερολογίων καὶ ὄχι περὶ Ἡμερολογίου, almanachs καὶ ὄχι Calendrier. Τὸ ἐπ’ ἐμοί, φοβοῦμαι μήπως ὄχι μόνον οἱ Δυτικοί,
ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ἀκόμη βαίνομεν ἐμπρὸς
ὡς πρὸς τὸν ἀκριβῆ χρόνον,
ὅταν π.χ. κρυολογῶ τὸν Ἰούνιον
ἐν Ἀθήναις, καὶ ὑποπτεύω ὅτι εἶναι ἀκόμη Ἀπρίλιος. Ἀνησυχοῦντες ἄν μετὰ δισχίλια
ἔτη ὁ παρ’ ἡμῖν Μάρτιος
θὰ εἶναι ὁ Ἰούλιος τῶν Εὐρωπαίων, ἐνῷ οὐδόλως εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θὰ ὑπάρχῃ κόσμος μετὰ δισχίλια ἔτη, ὑπερακοντίζομεν τὸν ἀρχαῖον
Σχολαστικόν, ὅστις ἔτρεφε κόρακα διὰ νὰ πεισθῇ ἰδίοις ὄμμασιν ὅτι ὁ ὄρνις οὗτος ζῇ ὑπὲρ τὰ διακόσια ἔτη. Οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία οὐδέποτε θ’ ἀσπασθῇ τὸ Γρηγοριανὸν Ἡμερολόγιον. Ἀλλὰ
καὶ ἄν οἱ εὐρωπαΐζοντες ἐν τῇ Ἀνατολῇ ἐνεκολποῦντο τὸ Ἡμερολόγιον τοῦτο εἰς τὰς πρὸς ἀλλήλους
σχέσεις, ἐν τοῖς ἡμετέροις ἡμερολογίοις οὐδέποτε θ’ ἀναγραφῶσι τὰ Πέντε Τραύματα
τοῦ Κυρίου, οὔτε
ἡ Ἱερὰ Καρδία
τοῦ Ἰησοῦ, οὔτε
τῆς Παναγίας τὰ Δάκρυα,
οὔτε οἱ Χαιρετισμοὶ τοῦ Ἁγίου Ἰωσήφ. Ἀδύνατον δὲ νὰ τιμηθῶσι
παρ’ ἡμῖν ὁ ἅγ. Λουδοβίκος καὶ ὁ ἅγ. Φραγκίσκος καὶ ὁ ΣὰνΚάρλος, ὅστις, ἄν δὲν ἀπατῶμαι, ἔφαγεν ἐννέα κοφίνια σαλιάγκους – καὶ πάλιν τὰ κοφίνια εὑρέθησαν γεμᾶτα. Τὸ Ἡμερολόγιον ἄρα τὸ ἡμέτερον θὰ διαφέρῃ οὐσιωδῶς
τοῦ παρὰ Δυτικοῖς καὶ Διαμαρτυρομένοις ἡμερολογίου,
καὶ ἐπειδὴ μόνον περὶ τάξεως μεθόδου
πρόκειται, εὐκόλως δύναται μετά τινος προσοχῆς
νὰ καταρτίζωνται μεθοδικῶς
τὰ ἐνιαύσια θρησκευτικὰ ἡμερολόγια τῇ βοηθείᾳ
τῶν οἰκείων βιβλίων
τῆς Ἐκκλησίας» (σ. 307308).</div>
</div>
<div class="Section4">
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Σὲ αὐτὴ τὴν περιστασιακὴ καὶ σύντομη ἀναφορά,
ἐξ ἀφορμῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ πρακτικοῦ θέματος
ὀρθοῦ καταρτισμοῦ τῶν κατ’ ἔτος Ἡμερολογίων, ὁ Σκιαθίτης
Κοσμοκαλόγερος εἶναι ὄχι μόνον ἀπόλυτος
ἤ καυστικὸς καὶ σατιρικός, ἀλλὰ καὶ ὑπερβέβαιος
γιὰ τὴν μὴ πιθανότητα εἰσαγωγῆς τοῦ Γρηγοριανοῦ ἤ Νέου Ἡμερο λογίου στὴν Ὀρθοδοξία γιὰ ἐκκλησιαστικὴ χρῆσι,
βέβαιος ὤν γιὰ τὴν ὀρθότητα
τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἡμερολογίου καὶ γιὰ τὸ ἐσφαλμένον τοῦ φραγκικοῦ τοιούτου.</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ἐν τούτοις, γνωρίζει
ὅτι οἱ δυτικότροποι καὶ δυτικόφιλοι τῆς ἄρχουσας τάξης καὶ τῶν κυβερνώντων στρέφονται
στὴν Δύσι, ὅπως ἐπίσης φοβεῖται καὶ τὴν ραστώνη καὶ νωχέλεια τοῦ μέσου νεοέλληνος, ὁ ὁποῖος ἀναζητεῖ
ἐναγωνίως τὴν διευκόλυνσι καὶ τὴν ἀποφυγὴ
εὐθύνης καὶ κόπου.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Παρὰ λοιπὸν τὸ ὅτι οἱ συνθῆκες δὲν εὐνοοῦσαν τὴν ἐπικράτησι τῆς ἰδικῆς του θεωρήσεως ὡς πρὸς τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς θεσμούς,
ἐν τούτοις γνωρίζουμε ὅτι αὐτὸς ἐξέφραζε τὴν ὄντως
ὀρθόδοξη ταυτότητα τοῦ Γένους μας, βασισμένη στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐμπειρία, γι’ αὐτὸ καὶ πίστευε στὸ ἀσύμβατον Ὀρθοδόξου Παραδόσεως καὶ ἐκδυτικισμοῦ σὲ ἐκκλησιαστικὸ ἐπίπεδο.
Ἔχει τὴν ἐλπίδα
του στὸν Χριστὸ καὶ στοὺς πραγματικὰ πιστούς
Του, παρὰ τὸ ὅτι οἱ «ἐκσυγχρονιστές», ὄχι μόνον
πολιτικοί, ἀλλὰ δυστυχῶς
καὶ ἐκκλησιαστικοί, ἐπιθυμοῦν
τὴν σύμπλευσι μὲ τὴν Δύσι.
Ἄλλωστε ἡ ἀλλαγὴ
τοῦ Ἡμερολογίου σὲ αὐτὸ ἀπέβλεπε
καὶ τὸ ὅτι εἰσήχθη ἐν μέρει τὸ Γρηγοριανὸ Ἡμερολόγιο γιὰ τὶς ἀκίνητες
καὶ ὄχι γιὰ τὶς κινητὲς
ἑορτές, δὲν σημαίνει
μὴ ἀποδοχή του, οὔτε σώζει
τὴν κατάστασι τὸ ὅτι δὲν υἱοθετήθησαν οἱ ἀναφερόμενες ὡς ἄνω καθαρὰ
παπικὲς ἑορτές.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Γι’ αὐτὸ καὶ ὅταν ὁ Παπαδιαμάντης ἀπευθύνη
τὶς γνωστὲς προτροπές
του γιὰ φύλαξι τῶν Πατρίων, δὲν αἰθεροβατεῖ, παρὰ ἐκφράζει τὸ ὀρθόδοξο βίωμά του, τὸ ὁποῖο φυλάσσει στὰ κατάβαθά της
ἡ ἀμόλευτη ὀρθόδοξη ἑλληνικὴ ψυχή, στὴν
ὕπαρξι καὶ στὴν δύναμι τῆς ὁποίας προφανῶς
πίστευε καὶ ὑπολόγιζε:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
«Νὰ παύσῃ ἡ συστηματικὴ περιφρόνησις τῆς  θρησκείας
 ἐκ
 μέρους τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, ἐπιστημόνων, λογίων, δημοσιογράφων καὶ ἄλλων. Ἡ λεγομένη ἀνωτέρα τάξις
νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὰ ἔθιμα τῆς χώρας,
ἄν θέλῃ νὰ ἐγκλιματισθῇ ἐδῶ. Νὰ γίνῃ προστάτις τῶν πατρίων, ὄχι διώκτρια. Νὰ ἀσπασθῇ καὶ ἐγκολπωθῇ
τὰς ἐθνικὰς παραδόσεις. Νὰ μὴ περιφρονῇ ἀναφανδὸν ὅ,τι παλαιόν, ὅ,τι ἐγχώριον, ὅ,τι ἑλληνικόν. Νὰ καταπολεμηθῇ ὁ ξενισμός, ὁ πιθηκισμός, ὁ φραγκισμός. Νὰ μὴ νοθεύωνται τὰ θρησκευτικὰ καὶ οἰκογενειακὰ ἔθιμα. Νὰ καλλιεργηθῇ ἡ σεμνοπρεπὴς βυζαντινὴ παράδοσις εἰς τὴν Λατρείαν, εἰς τὴν διακόσμησιν τῶν Ναῶν, τὴν μουσικὴν καὶ τὴν ζωγραφικήν. Νὰ μὴ μιμώμεθα
πότε τοὺς Παπιστὰς καὶ πότε τοὺς Προτεστάντας. Νὰ μὴ χάσκωμεν
πρὸς τὰ ξένα. Νὰ στέργωμεν
καὶ νὰ τιμῶμεν τὰ πάτρια.
Εἶναι τῆς ἐσχάτης
ἐθνικῆς ἀφιλοτιμίας νὰ ἔχωμεν κειμήλια
καὶ νὰ μὴ φροντίζωμεν νὰ τὰ διατηρήσωμεν. Ἄς σταθμίσωσι καλῶς τὴν εὐθύνην των, οἱ ἔχοντες
τὴν μεγίστην εὐθύνην»
(Στὸ κείμενο
τοῦ 1896: Ἱερεῖς τῶν πόλεων καὶ Ἱερεῖς
τῶν χωρίων, Ἅπαντα, τ. Ε΄, σελ. 198).</div>
</div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ὁ Παπαδιαμάντης εἶναι σαφῶς διορατικὸς στὴν θεώρησί του. Δὲν στοχεύει σὲ μία παραδοσιαρχία, ἀλλὰ στὴν εὐλαβικὴ
διατήρησι τῶν παραδεδομένων ὡς ζῶσα πηγὴ ἀναβαπτισμοῦ. Ὅπως καὶ στὸ προηγούμενο κείμενό
του ἔτσι καὶ ἐδῶ, κρούει οὐσιαστικὰ τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ὅτι μὲ τὴν ἀπεμπόλησι τῶν ἐκκλησιαστικῶν παραδόσεων καὶ θεσμῶν, ὅπως
φυσικὰ καὶ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου ἐν ὅλῳ ἤ ἐν μέρει,
καὶ τὴν στροφὴ
πρὸς τὸν φραγκισμό, ἀλλὰ καὶ τὴν «ἐθνικὴ» ραστώνη καὶ νωχέλεια, δὲν θὰ διατηρήσουμε τὴν ψυχὴ καὶ τὴν συνείδησί μας, τὴν ταυτότητα, τὴν ἀποστολὴ καὶ τὸν στόχο μας, ἀλλὰ θὰ συγχυσθοῦμε καὶ θὰ ξεφτίσουμε, καὶ θὰ γίνουμε ἐμεῖς, οἱ ἄλλοτε ἔνδοξοι, ὄνειδος ἐθνῶν!<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Τελικά, αὐτὰ ποὺ ἠρνεῖτο ὅτι πρόκειται νὰ συμβοῦν (Ἡμερολογιακὴ Μεταρ ρύθμισις) καὶ αὐτὰ ποὺ εὐχόταν νὰ συμβοῦν (προσκόλλησις στὴν Παράδοσι καὶ ἄρνησις τοῦ φραγκισμοῦ) φαίνεται
νὰ μὴν ἐπαληθεύθηκαν. Ὅ,τι δὲν ἔπρεπε νὰ συμβῆ, συνέβη·
καὶ ὅ,τι ἔπρεπε
νὰ συμβῆ, δὲν
συνέβη!...<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ὅμως, ἐπειδὴ ὁ Παπαδιαμάντης διασώζει
καὶ ἐνσαρκώνει τὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλη νικὴ ψυχή,
ἐπειδὴ δὲν εἶναι
ὀπισθοδρομικὸς ἤ ξενοφοβικός, ἀλλὰ ἦταν καὶ παραμένει ἐπίκαιρος,
δυνάμενος νὰ ἀντιταχθῆ κριτικὰ στὶς ἐκ Δυσμῶν προκλήσεις, πιστεύουμε ὅτι οὐσιαστικὰ δὲν διαψεύσθηκε. Ἡ μαγιά, τὸ «λεῖμμα
τῆς Χάριτος», οἱ πνευματικοί του ἐπίγονοι ἀντιτάχθηκαν ἐξ ἀρχῆς στὸ κτύπημα κατὰ τῆς Παραδόσεως καὶ Πίστεως τοῦ 1924 καὶ ἑξῆς, γιὰ νὰ διασώσουν
τὴν Ἐλπίδα. Ὅσοι ἀπέρριψαν τὴν Ἡμερολογιακὴ
Καινοτομία καὶ συνέχισαν νὰ ἀγωνίζωνται κατὰ τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς τῶν πάντων ἰσοπεδώσεως, διακρατοῦν τὴν ἱερὴ φλόγα ποὺ πυρπολοῦσε καὶ τὰ στήθη
τοῦ Παπαδιαμάντη, χάριτι
δὲ Θεοῦ δὲν θα προδώσουν τὴν Παρακαταθήκην, ἀλλὰ
θὰ ἀγωνισθοῦν μὲ τὶς ὅποιες
δυνάμεις τους γιὰ τὴν ταυτότητα καὶ τὴν πνευματικὴ ὑπόστασί μας· γιὰ ὅσα ἀξίζει
κανεὶς νὰ θυσιάζεται, προκειμένου νὰ μείνη ἀδούλωτος στὸ φρόνημα καὶ πραγματικὰ ἐλεύθερος, μὲ ἀνοικτοὺς τοὺς ὁρίζοντες τῆς θείας ἀπεραντοσύνης!<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
 
<div class="MsoNormal" style="text-align: right;">
† Ἐ.Γ.Κ.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: right;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: right;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: center;">
ΠΗΓΗ: http://www.ecclesiagoc.gr/images/stories/ArticlesPDF/Papadiamantis-KataKainotomia.pdf</div>
</div>

Ὁ Παπαδιαμάντης κατὰ τῆς Ἡμερολογιακῆς Καινοτομίας

ΚΑΘΕ ἀναφορὰ στὸν Ἀλέξανδρο Παπαδιαμάντη († 1911), τὸν κορυφαῖο λογοτέχνη πεζογράφο τῆς Πατρίδος μας, ἔχει βαρύ...

Π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΗΜΑΡΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ 2017

Π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΗΜΑΡΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ 2017

Ο ΕΥΣΕΒΙΣΜΟΣ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div style="text-align: justify;">
 </div>
<div style="text-align: justify;">
 </div>
<div style="text-align: justify;">
Τό «μή κρίνετε, ίνα μή κριθήτε (Ματθ. ζ' 1) περί βίου εστίν, ού περί πίστεως» (Χρυσοστόμου, PG. 63, 232). «Οράς ότι ού περί δογμάτων εστίν ο λόγος, αλλά περί βίου καί έργων;» (τού ιδίου). Διότι περί πίστεως ισχύει ή εντολή, «την δικαίαν κρίσιν κρίνατε» (Ιωάν. ζ΄ 24).  «Πώς ουν Παύλος φησίν, πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε; Ανωτέρω ειπών ων αναθεωρούντες την έκβασιν της αναστροφής, τότε είπε πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε τι ουν; φησίν, όταν πονηρός ή και μη πειθώμεθα; Πονηρός πώς λέγεις; Ει μέν πίστεως ένεκεν φεύγε και παραίτησαι: μη μόνον αν άνθρωπος ή, αλλά καν άγγελος εξ ουρανού κατιών. Ει δε βίου ένεκεν, μη περιέργάζου » (PG. 63, 232) </div>
<div style="text-align: justify;">
 «Οὐδέν γάρ ὄφελος βίου καθαροῦ, δογμάτων διεφθαρμένων· ὥσπερ οὖν οὐδέ τοὐναντίον, δογμάτων ὑγιῶν, ἐάν βίος ᾖ διεφθαρμένος» (᾿Ιω. Χρυσοστόμου ΡG. 59, 369).</div>
<div style="text-align: justify;">
  «τά ὑγιῆ δόγματα σπουδάζωμεν ἐναποτίθεσθαι ταῖς ἑαυτῶν ψυχαῖς καί μετά τούτων καί βίου ἀκρίβειαν ἐπιδείκνυσθαι, ἵνα καί ὁ βίος μαρτυρῇ τοῖς δόγμασι...» (Κλήμεντος ᾿Αλεξανδρέως, Στρωματεῖς 7, 15· ΡG 9, 525Α· ΕΠΕ 4, 452-454). </div>
<div style="text-align: justify;">
Αναγνώσαμε σε σελίδα στο facebook ότι μοίραζαν σε Ναούς το κάτωθι φυλλάδιο:</div>
<div style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6UR-_AKimrhAQglLaEsL7xK6etYd9gyG0Jh_SL8YUe1kM1bEEVhEOOQ_5GSmWy6Q46qkqKHCN9y_8vYIP56GzNheO8CxHpAjNCHXIYf6cvGV0ZwVUp5Tf-V-kS7x6EXIe2OW-aUacNjA/s1600/19420879_1595542023791897_4878442331060748761_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="724" data-original-width="960" height="482" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6UR-_AKimrhAQglLaEsL7xK6etYd9gyG0Jh_SL8YUe1kM1bEEVhEOOQ_5GSmWy6Q46qkqKHCN9y_8vYIP56GzNheO8CxHpAjNCHXIYf6cvGV0ZwVUp5Tf-V-kS7x6EXIe2OW-aUacNjA/s640/19420879_1595542023791897_4878442331060748761_n.jpg" width="640" /></a></div>
<div style="text-align: justify;">
 </div>
<div style="text-align: justify;">
Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε σε ποιούς Ναούς μοιράζονται τα εν λόγω φυλλάδια και είναι πολύ λυπηρό να βλεπουμε να διαστρεβλώνουν  τα λεγόμενα αλλοιώνοντας και την σημασία της ηθικής αλλά και να υποβιβάζουν και την σημασία του Δόγματος! Γνωρίζετε πως καλείται στη θεολογική γλώσσα η στάσις αυτή; ''Ευσεβισμός''. </div>
<div style="text-align: justify;">
 </div>
<div style="text-align: justify;">
Αυτό μπορεί κανείς να το προσέξη στον άμβωνα· έχει χαθή τελείως το αντιαιρετικόν έργον· όλοι ομιλούν περί των καλών έργων, ελεημοσύνης, πραότητος και ταπεινοφροσύνης και γενικώς μίας ασπονδύλου δογματικής ευσεβολογίας, η οποία θεωρεί την θέωση του ανθρώπου ηθικήν βελτίωσιν του χαρακτήρος του. Τα πάντα αποβλέπουν σε πρακτικές κοινωφελείς δραστηριότητες, εξ΄ου και η μεγάλη δίψα και ο συναγωνισμός των επισκόπων εις έργα κοινωνικής ωφελείας, αγνοούντες ότι ένα όχι στην αίρεση, ή ο προσωπικός των δι΄ ασκήσεως αγιασμός, έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία δια την Εκκλησία απ΄ όλα τα άλλα. Ενώ στα ηθικά ζητήματα υπάρχει υποκριτική ευαισθησία, στα ζητήματα πίστεως επιδεικνύεται απεριόριστος ανοχή και αδιαφορία. Τους είναι αδύνατο να συλλάβουν ότι κοινωνούντες με την αίρεσιν, σιγά σιγά θα χάσουν την ορθήν πίστιν, για να καταντήσουν εν συνεχεία και χωρίς ηθικήν, όπως συνέβη στη Δύση.</div>
<div style="text-align: justify;">
 </div>
<div style="text-align: justify;">
Ειδικά σήμερα που βλέπουμε εν ιδίοις όμμασιν μίαν Παναίρεσιν να αλλοιώνει τις συνειδήσεις των Χριστιανών, πρέπει να ενθυμούμαστε ότι το δόγμα επέχει έναντι της ηθικής εντολής θέσιν «κυριωτέρου καί μείζονος» καί «τής μεγάλης καί πρώτης ελπίδος», ήτις όμως δέν συμπαρίσταται «έν περί το δόγμα πλάνη τοίς απατηθείσιν» (Γρηγορίου Νύσσης, PG 46, 1089). Η παράβασις τής ηθικής εντολής, έν συγκρίσει πρός τήν περί τό δόγμα πλάνην, φέρει «μικροτέραν τή ψυχή τήν ζημίαν» (αυτόθι), ή δέ δευτέραν τήν μεγαλυτέραν. Μή υπάρχοντος τού ορθού δόγματος, «μηδέ είτι διά τών εντολών κατορθωθή κέρδος» (αυτόθι) δύναται νά παραμείνει είς τήν ψυχήν. Όπως «ή πίστις χωρίς των έργων νεκρά εστίν» (Ιακ. β΄ 20), ούτω καί τα έργα, καί πολλώ μάλλον, άνευ τής ορθής πίστεως είναι ανώφελα. </div>
<div style="text-align: right;">
 </div>
<div style="text-align: right;">
 </div>
<div style="text-align: right;">
Ι.Ν.Π.</div>
<div style="background-color: white; text-align: justify;">
 </div>
<div style="text-align: justify;">
 </div>
</div>

Ο ΕΥΣΕΒΙΣΜΟΣ

Τό «μή κρίνετε, ίνα μή κριθήτε (Ματθ. ζ' 1) περί βίου εστίν, ού περί πίστεως» (Χρυσοστόμου, PG. 63, 232) . «Οράς ότι ού περί δογμ...

ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΙ ''ΠΡΩΤΟΙ'' ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΤΑ ΕΝΩΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ; (3)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
Έγραφε τo 1921 ο γνωστός Καθηγητής της Ιστορίας Π. Καρολίδης:</div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjStzPXdMj_mW0KucNj0bnRid3v3AzeUiRBgJ7k0JQLe6j4O26R41upcxzF3ODyjU9rnBMUPFZlERhvDgtofLowqFh1qy6HvHZ02_8EQYpuCEJiVdiDjHZgffCAUXML6oL58vF1xbZ9I7c/s1600/3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="296" data-original-width="644" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjStzPXdMj_mW0KucNj0bnRid3v3AzeUiRBgJ7k0JQLe6j4O26R41upcxzF3ODyjU9rnBMUPFZlERhvDgtofLowqFh1qy6HvHZ02_8EQYpuCEJiVdiDjHZgffCAUXML6oL58vF1xbZ9I7c/s1600/3.jpg" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiP87vQTp_D3mZRu4roV-MiB4dAU1EY1nl8L5SQMDe8TGmhlxtQFAPv4G34F_qi55tfpDgvMzvnsQNdwq-pAWE7jCyFxkyutVaVxvKQ0dLpTh4mEI03oxT0RZAx8bFWJRD4Zc6gbHY271A/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="153" data-original-width="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiP87vQTp_D3mZRu4roV-MiB4dAU1EY1nl8L5SQMDe8TGmhlxtQFAPv4G34F_qi55tfpDgvMzvnsQNdwq-pAWE7jCyFxkyutVaVxvKQ0dLpTh4mEI03oxT0RZAx8bFWJRD4Zc6gbHY271A/s1600/1.jpg" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlAinpLlRa8VxpEMaQtGKQJxv5Gwzvf9OEYGK4_NdKsKvy9iRyzC_WQlXplYplgEdSNaLsAbz0d052NIRA5qiy_BT-DnQ6SmJZS1gis71eXns4yhHs4YtWKM7UCigVh8SQFf9kzK_LCt8/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="167" data-original-width="638" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlAinpLlRa8VxpEMaQtGKQJxv5Gwzvf9OEYGK4_NdKsKvy9iRyzC_WQlXplYplgEdSNaLsAbz0d052NIRA5qiy_BT-DnQ6SmJZS1gis71eXns4yhHs4YtWKM7UCigVh8SQFf9kzK_LCt8/s1600/2.jpg" /></a></div>
<div style="text-align: right;">
 </div>
<div style="text-align: right;">
 («Mήνυσις εναντίον Μελετίου Μεταξάκη», Αθήναι 1921)</div>
 
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
Ο Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης την 3 Φεβρουαρίου 1923
αποστέλλει γράμματα πρός τους Πατριάρχας και Προέδρους των Εκκλησιών, και
εζήτει να στείλουν αντιπροσώπους των δια συγκρότησιν συνεδρίου.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
Συνεκάλεσε λοιπόν ένα
συνέδριο απο 10 Μαίου έως 8 Ιουνίου 1923 το οποίο κακώς απεκαλέσθη ''Πανορθόδοξο''
και έλαβε αποφάσεις σοβαρές δια την Εκκλησία.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
Αποτελείτο από τον Μελέτιο Μεταξάκη,  5 Αρχιερείς, ένα Αρχιμανδρίτη, ένα
Αρχιγραμματέα του Πατριαρχείου Κων/πόλεως και 2 λαικούς.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
Τα Πατριαρχεία Ιεροσολύμων, Αλεξανδρείας και Αντιοχείας δεν
συμμετείχαν. Τα δύο πρώτα δεν ανεγνώριζαν τον καλούντα το συνέδριον ως
κανονικώς κατέχοντα τον Οικουμενικόν θρόνον, 
και το Αντιοχείας διότι δεν θεώρησε, όπως και τα άλλα βέβαια,
συμφέρουσαν εις την Εκκλησίαν την μελετωμένη διαρρύθμιση των Εκκλησιαστικών
πραγμάτων.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 16.4pt; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
Ανέφερε ο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος
Καβουρίδης:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 16.4pt; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-indent: 0cm;">
</div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 16.4pt; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
«...Ὅτι
δὲ τοιοῦτος εἶναι ὁ μύχιος πόθος: "νὰ προσεγγίσωσι πάσῃ θυσίᾳ τὴν
Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν μὲ τὰς Ἐκκλησίας τῆς Δύσεως") καὶ σκοπὸς τῶν
δύο τούτων μεταρρυθμιστῶν (σ.σ. Μεταξάκη καὶ Παπαδόπουλου) τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δείκνυται τόσῳ ἐκ μιᾶς ἐρωτήσεως, ἥν
ἀπηύθυνε ὁ Ἀντιπρόσωπος τοῦ Μακαριωτάτου ἐν τῷ Πανορθοδόξῳ λεγομένῳ Συνεδρίῳ
τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅσῳ καὶ ἡ ἐκ τῆς ἀποκρίσεως ἥν ἔδωκεν ὁ προεδρεύων
Οἰκουμενικός τότε Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης. Εἰς πίστωσιν παραθέτομεν
αὐτουσίας τὴν ἐρώτησιν καὶ τὴν ἀπόκρισιν. Ἐρώτησις: "Εἶναι ἀνάγκη νὰ
μεταρρυθμισθῇ καὶ τὸ Πασχάλιον, ἤ ἀρκεῖ μόνη ἡ προσαρμογὴ τῶν ἀκινήτων ἑορτῶν
πρὸς τὰς ἀντιστοίχους ἡμερομηνίας τοῦ πολιτικοῦ ἡμερολογίου;". Ἀπόκρισις:
"Μετὰ τὴν ἀποδοχὴν ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ νέου ἡμερολογίου διὰ τὰς ἀνἀγκας
τὰς βιοτικὰς, ἡ προσαρμογὴ πρὸς αὐτὸ, καὶ δὴ ταχέως, καὶ τοῦ ἑορτολογίου
ἀποβαίνει ἀναπόφευκτος. Ἄλλος λόγος ἐπὶ πλέον πρὸς ἄμεσον προσαρμογὴν καὶ τοῦ
Πασχαλίου εἶναι ἡ μεγάλη ἠθικὴ σημασία καὶ ἐντύπωσις, ἥν θὰ παραγάγῃ εἰς ὅλον
τὸν πεπολιτισμένον κόσμον ἡ διὰ τῆς ἀβιάστου πρωτοβουλίας ταύτης προσεγγίσις
τῶν δύο Χριστιανικῶν κόσμων τῆς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Δύσεως ἐν τῷ ἐορτασμῷ τῶν
μεγάλων Χριστιανικῶν ἐορτῶν" (Γρηγορίου Ευστρατιάδου, περὶ ἡμερολ. σελ.
7). (Τὸ ἐκκλησιαστικόν ἡμερολόγιον ὡς κριτήριον τῆς Ὀρθοδοξίας, Ι.Μ.
Ἁγ. Διονυσίου Ὀλύμπου) <o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 16.4pt; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
Αναφέρουμε κάποιες από τις αποφάσεις αυτού του Συνεδρίου ενδεικτικά:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
ΑΠΟΦΑΣΙΣ Α΄ <o:p></o:p></div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify; text-indent: 0cm;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
1. ΑΠΑΛΕΙΦΟΝΤΑΙ ΑΙ 13 ΗΜΕΡΑΙ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑΝ ΑΥΤΟΥ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΠΌ ΤΗΣ ΕΝ
ΝΙΚΑΙΑ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΗΛΙΑΚΑ ΕΤΗ <o:p></o:p></div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
 2. ΑΙ ΕΟΡΤΑΙ ΤΩΝ
ΑΠΑΛΕΙΦΘΗΣΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΘΑ ΕΟΡΤΑΣΘΩΣΙ Η ΑΠΑΣΑΙ ΟΜΟΥ ΤΗΝ 14Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
1923 Η ΩΣ ΘΕΛΕΙ ΟΡΙΣΕΙ ΤΟΥΤΟ Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ <o:p></o:p></div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
ΑΠΟΦΑΣΙΣ
Β΄<o:p></o:p></div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
1. ΠΑΡΑΚΑΛΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
ΟΠΩΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΝ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΙΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΔΗΛΩΣΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΟΤΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΟΘΥΜΩΣ ΘΕΛΕΙ ΑΠΟΔΕΧΘΗ ΤΟ
ΜΕΛΛΟΝ ΝΑ ΕΞΕΥΡΕΘΗ ΝΕΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ…</div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
 4. ΕΚΦΡΑΖΕΙ  ΤΗΝ
ΕΥΧΗΝ ΌΠΩΣ Η ΤΟΙΑΥΤΗ ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, ΔΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ
ΚΑΘΟΡΙΖΟΜΕΝΗΝ .</div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent">
Ενώ συνεχίζοντο οι εργασίες του συνεδρίου την
1ην Ιουνίου 1923 πλήθος πολύ λαού απεδοκίμασε το συνέδριο. </div>
<div class="MsoBodyTextIndent">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent">
Ιδού πως περιγράφει την αντίδρασιν του λαού το περιoδικό ''ΕΚΚΛΗΣΙΑ'':<o:p></o:p></div>
<div class="MsoBodyTextIndent">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_6Bo0vHKRtlY3L8HTpTsJtOCxGN4nIN-w2uKftW8MEDy6CBPFIh8dfqoW_icEDASD_nV87HspQ6yqiDGqm6aKoP73GlRLF9T0BX0IQeCGekGW_6_xt7AET_6n9fKNtQyzuSeBgF1f1kM/s1600/4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="143" data-original-width="953" height="96" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_6Bo0vHKRtlY3L8HTpTsJtOCxGN4nIN-w2uKftW8MEDy6CBPFIh8dfqoW_icEDASD_nV87HspQ6yqiDGqm6aKoP73GlRLF9T0BX0IQeCGekGW_6_xt7AET_6n9fKNtQyzuSeBgF1f1kM/s640/4.jpg" width="640" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe4eZ14x9bg793sNiHqMaORERepkKzc_j7b_3JC2AaSCg3GI6aVzF9PhNtPLgadTYtBrIwQJJmmYFbLJr7vmOYS2l0qLwzycfoYecCjDXLE4EkErd_SDDKFk-aJ9aCbd2OxyEvHJuZ8gs/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="252" data-original-width="445" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe4eZ14x9bg793sNiHqMaORERepkKzc_j7b_3JC2AaSCg3GI6aVzF9PhNtPLgadTYtBrIwQJJmmYFbLJr7vmOYS2l0qLwzycfoYecCjDXLE4EkErd_SDDKFk-aJ9aCbd2OxyEvHJuZ8gs/s1600/1.jpg" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIbCZjd2HdpsDduipSXTdIf92DNi6-0n56oJnwe7rXLyKGUN27vjQmQVuc5JgvitkIesugecEs6wgSSaEoRtvn5RVFG4OKDEh3rfbTvpmLehRq-ZpNHictzpaopt6ozGmYgMca_gBmZAU/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="667" height="510" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIbCZjd2HdpsDduipSXTdIf92DNi6-0n56oJnwe7rXLyKGUN27vjQmQVuc5JgvitkIesugecEs6wgSSaEoRtvn5RVFG4OKDEh3rfbTvpmLehRq-ZpNHictzpaopt6ozGmYgMca_gBmZAU/s640/2.jpg" width="640" /></a></div>
<div class="MsoBodyTextIndent">
 </div>
<div style="text-align: right;">
 («Εκκλησία» 6 Δεκεμβρίου 1923, αρ. φυλ. 28)</div>
<div class="MsoBodyTextIndent">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent">
 </div>
<div class="MsoBodyTextIndent" style="text-align: justify;">
Επίσης διαβάζουμε στην Εφημερίδα «Σκρίπ» της 7ης Απριλίου 1924 ότι στον Εσπερινό της εορτής του Ευαγγελισμού:</div>
<div class="MsoBodyTextIndent">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8xPc5uMfINI4yqsADwAgTxJAdnPjgMmAXkU8rRDIp1fbTwmPBsBH7eCDL_CU79tt0LUIb4a1PaT1gkkG-Y7xLZAnahpXnI-ARAkqFMY6PRAhz04A5ijhku10wnwzSAYjVC-aBKSKA_C0/s1600/6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="238" data-original-width="1321" height="113" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8xPc5uMfINI4yqsADwAgTxJAdnPjgMmAXkU8rRDIp1fbTwmPBsBH7eCDL_CU79tt0LUIb4a1PaT1gkkG-Y7xLZAnahpXnI-ARAkqFMY6PRAhz04A5ijhku10wnwzSAYjVC-aBKSKA_C0/s640/6.jpg" width="640" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIHp_tdsI4YRr5MiuzwKx9b99AU0zbvmMaZ9J1L111LhM0Ndmlf_0p_3AwTv8-iYtChNdDUV0D8VVuAd3eYt2xBDsTWnwoYHg0XNHtKZ2N0GqxKruigwce9jVBW8lxdGRDWKbh1LuaN9A/s1600/7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="248" data-original-width="891" height="178" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIHp_tdsI4YRr5MiuzwKx9b99AU0zbvmMaZ9J1L111LhM0Ndmlf_0p_3AwTv8-iYtChNdDUV0D8VVuAd3eYt2xBDsTWnwoYHg0XNHtKZ2N0GqxKruigwce9jVBW8lxdGRDWKbh1LuaN9A/s640/7.jpg" width="640" /></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8ZR-FjbB6zH0UAmJUyr5s0Szooci5YfcbfWN1XhlzIpavHeVs46tvQO6LZuXB-_8qy_TXRkINH6aFnKnHskWK4m991KN71GjXAZHiilhFj0NdRuEZvnHeDzXf3cnGwaXdBIqavLKX8Wc/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="355" data-original-width="492" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8ZR-FjbB6zH0UAmJUyr5s0Szooci5YfcbfWN1XhlzIpavHeVs46tvQO6LZuXB-_8qy_TXRkINH6aFnKnHskWK4m991KN71GjXAZHiilhFj0NdRuEZvnHeDzXf3cnGwaXdBIqavLKX8Wc/s1600/5.jpg" /></a></div>
<div class="MsoBodyTextIndent">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="MsoBodyTextIndent">
 </div>
<div style="text-align: right;">
 </div>
 
<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: right;">
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ</div>
<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: right;">
 </div>
<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center;">
 </div>
<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center;">
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</div>
<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center;">
 </div>
<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; text-align: center;">
<a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/06/blog-post_37.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;">ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΙ ''ΠΡΩΤΟΙ'' ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΤΑ ΕΝΩΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ;</a></div>
<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; text-align: center;">
 </div>
<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; text-align: center;">
<a href="http://entoytwnika1.blogspot.gr/2017/06/2.html" itemprop="url"> ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΙ ''ΠΡΩΤΟΙ'' ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΤΑ ΕΝΩΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ; (2)</a></div>
<div>
 </div>
</div>

ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΙ ''ΠΡΩΤΟΙ'' ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΤΑ ΕΝΩΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ; (3)

Έγραφε τo 1921 ο γνωστός Καθηγητής της Ιστορίας Π. Καρολίδης: («Mήνυσις εναντίον Μελετίου Μεταξάκη», Αθήναι 1921) Ο...

ΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΩΦΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥΣ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<h3 class="post-title entry-title" itemprop="name">
</h3>
<div class="post-header">
<div class="post-header-line-1">
</div>
</div>
<div class="post-body entry-content" id="post-body-3078714195637358950" itemprop="description articleBody">
<div dir="ltr" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZiqozcwtZB9AX97BvLLlecAvGDeLD4EzQ01WMAfuljCoPASkXoWEHwvHu8EirnLaRNbPr-mKFImIqGIg3eiE8qn3MfSNnHpsrKhNUUcBiit0oM65LvV8ub4UxeJnIwlNVsbOhsMEvLhET/s1600/pidalion.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="317" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZiqozcwtZB9AX97BvLLlecAvGDeLD4EzQ01WMAfuljCoPASkXoWEHwvHu8EirnLaRNbPr-mKFImIqGIg3eiE8qn3MfSNnHpsrKhNUUcBiit0oM65LvV8ub4UxeJnIwlNVsbOhsMEvLhET/s1600/pidalion.jpg" width="400" /></a></div>
 
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Μας παρέδωσε λοιπόν ο Άγιος το Πηδάλιον, περιλαμβάνον συλλογήν και ερμηνείαν συνοδικών και πατερικών θεσπισμάτων, τουτέστιν εν σημαντικόν μέρος της Ιεράς Παραδόσεως της Ορθοδοξίας, δια να το έχωμεν μετά την Αγίαν Γραφήν ως δεύτερα θεόπνευστα λόγια.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Συνέβη όμως με το Πηδάλιον, ό,τι και με την Αγίαν Γραφήν. Τα βιβλία της Αγίας Γραφής συνεγράφησαν προς σωτηρίαν των ανθρώπων. Και όμως εχρησιμοποιήθησαν και χρησιμοποιούνται υπό πολλών δια καταδίκας συνανθρώπων των, δια να στηρίξουν έριδας και μίση, δια να δημιουργήσουν σχίσματα και αιρέσεις. Αναρίθμητα εγκλήματα διεπράχθησαν εν ονόματι της Αγίας Γραφής! Από αυτήν εξεκίνησαν και όλοι οι αιρετικοί και διαστρεβλούντες το νόημα του περιεχομένου της διήρεσαν τους Χριστιανούς και έσχισαν τον άρραφον χιτώνα του Χριστού...</div>
<a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><o:p></o:p> 
 
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Παρομοίως και το Πηδάλιον κατήντησε το ακένωτον οπλοστάσιον δια μάχας και έριδας μεταξύ αδελφών Ορθοδόξων Χριστιανών, οι οποίοι κατηγορούν και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον δια παραβάσεις Κανόνων και αντικανονικάς ενεργείας. Και όμως το Πηδάλιον, όπως η Αγία Γραφή, έχει σκοπόν την ψυχικήν ωφέλειαν και σωτηρίαν, όχι την αλληλοεξόντωσιν των ανθρώπων. Ο Άγιος Νικόδημος το θεωρεί «πολυωφελές και μεγαλωφελές» βιβλίον. Εγράφη και ετυπώθη δια να φωτισθούν οι Χριστιανοί «φωτισμό γνώσεως αιώνιον». Δια τούτο αναφωνεί ο Άγιος: «Μακάριοι εστέ, Χριστιανοί αδελφοί, ότι δια της Βίβλου ταύτης ηξιώθητε να γνωρίσετε τα ευάρεστα τω Θεώ πατρικά και συνοδικά παραγγέλματα». Δια την πλήρη κατανόησιν των παραγγελμάτων αυτών προσετέθη η εξήγησις των Ιερών Κανόνων, «αναγκαιοτάτη ούσα προς την κοινήν απάντων των Χριστιανών σωτηρίαν». Το Πηδάλιον απευθύνεται εις κάθε Χριστιανόν δια να τον οδηγή εις την σωτηρίαν, δεικνύων δια των Κανόνων την ευθείαν οδόν. Διότι ο Ιερός Κανών είναι όπως ο Κανών (χάραξ) των τεχνιτών, το «ξύλον, κοινώς πήχυς ονομαζόμενον, το οποίον μεταχειρίζονται οι τεχνίται δια να ισάζουν τα ξύλα, και τας πέτρας, οπού δουλεύουσι. Βάλλοντες γαρ τον πήχυν τούτον εις τα δουλευόμενα παρ’ αυτών, εάν ταύτα είναι στραβά, έσω, ή έξω, ισάζουσιν αυτά, και ευθέα κατασκευάζουσιν».<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Εκείνος βεβαίως, ο οποίος δεν ενδιαφέρεται δια την διόρθωσιν του εαυτού του, αλλά δια τον έλεγχον μόνον των άλλων, δύναται, εάν θέλη, να αναζητή και να ανευρίσκη εντός του Πηδαλίου Ιερούς Κανόνες, επί τη βάσει των οποίων θα καταδικάζη τους αδελφούς του δια κανονικά παραπτώματα. Όποιος όμως με ειλικρινή διάθεσιν μελετήση ολόκληρον το Πηδάλιον, θα ανακαλύψη πλήθος ιδικών του παραπτωμάτων, θα οδηγηθή εις βαθείαν ταπείνωσιν, δια της οποίας μόνης δύναται να διαφύγη τας παγίδας του εχθρού, θα δυσκολεύεται πλέον να κατακρίνη τον αδελφόν του και θα επικαλήται το έλεος του Θεού και την βοήθειάν Του δια να λυτρωθή εκ των αμαρτιών του.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Τούτο επεδίωκεν ο Άγιος Νικόδημος δια της εκδόσεως του Πηδαλίου: να έλθουν οι Χριστιανοί εις γνώσιν του ορθού και να επιζητήσουν οι ίδιοι την διόρθωσίν των. Δεν ήθελε να αυξήση τας έριδας και διαμάχας μεταξύ των, ούτε να πληθύνη τας καταδίκας και αφορισμούς. Αντιθέτως μάλιστα, ο ίδιος κατέβαλε προσπαθείας να περιορισθούν και να μετριασθούν οι βαρείς αφορισμοί, οι οποίοι ευκολώτατα εξαπελύοντο κατά την εποχήν του, συνοδευόμενοι υπό φρικτών καταρών. Γράφων το «Συμβουλευτικόν εγχειρίδιον» προς τον εξάδελφόν του Μητροπολίτην Ευρίπου Ιερόθεον, τον προτρέπει: «Μάλιστα δε σπούδαζε δι’ αγάπην Χριστού να μη καταράσαι και να αφορίζης απλώς και ως έτυχε· βαρβάρων γαρ τούτο και απαιδεύτων ανθρώπων ίδιον· αλλά και κωλύεται τούτο υπό των θείων Κανόνων και ανοίκειον πάντη είναι εις τον αρχιερατικόν χαρακτήρα· διότι ο αρχιερεύς πρέπει να εύχηται πάντοτε και να ευλογή το ποίμνιόν του και ουχί να το καταράται». Μόνον εις εσχάτην ανάγκην επιτρέπεται ο αφορισμός, αλλά και τότε δεν πρέπει να εξαπολύεται (όπως είχε γίνει συνήθεια) ως κατάρα και ανάθεμα, το οποίον σημαίνει χωρισμό του ανθρώπου από τον Θεόν και παράδοσιν εις τον Διάβολον, αλλά να είναι, κατά την αρχαίαν τάξιν της Εκκλησίας, μόνον αποκλεισμός από τα Μυστήρια και χωρισμός από τους πιστούς. Και εις το Πηδάλιον ζητεί ο Άγιος Νικόδημος να καταργηθή ο φρικτός τύπος αφορισμού της εποχής του, ο οποίος δεν διέφερε του αναθέματος. Ομιλών δε και περί του αναθέματος, αποτρέπει τελείως απ’ αυτού.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Παρομοίαν διαφώτισιν περί των αφορισμών είχεν επιχειρήσει προηγουμένως και ο άλλος μέγας Αγιορείτης του 18ου αιώνος, Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Παρεκάλει να μην προβαίνουν οι κληρικοί εις αφορισμούς, έστω και αν τους προσέφερον «χίλια πουγγιά» (500.000 γρόσια!) δια να το πράξουν.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Αντί να κατακρίνωμεν, καταδικάζωμεν και αφορίζωμεν, ο Άγιος Νικόδημος μας προτρέπει να προσπαθώμεν να βοηθήσωμεν τον αδελφόν μας να απαλλαγή εκ του αμαρτήματός του, μας βεβαιώνει δε ότι αμαρτάνομεν, εάν αδιαφορήσωμεν και τον αφήσωμεν να απολεσθή. Αλλ’ η προσπάθεια δια την διόρθωσιν του αδελφού δεν πρέπει να γίνεται με απότομον τρόπον, αλλά με ταπείνωσιν και υπομονήν. Εις το βιβλίον του «Χρηστοήθεια των Χριστιανών» ο Άγιος Νικόδημος γράφει πολλά περί των τρόπων του αδελφικού ελέγχου και των συμβουλών προς τον αμαρτάνοντα: «Πρώτον λοιπόν … μη τον ελέγχης παρρησία και φανερά έμπροσθεν εις άλλους, αλλά μυστικά μεταξύ σού και αυτού μόνου … Και δεύτερον, να ελέγχης αυτόν, όχι ονειδίζοντάς τον και κατακρίνοντας, αλλ’ ως συλλυπούμενος και πονών δια την σωτηρίαν του». «Με τοιούτον τρόπον όταν γίνεται ο έλεγχος, Χριστιανοί, ευκόλως τον παραδέχεται ο ακούων αδελφός και ωφελείται και διορθώνεται». Αυτούς δε τους «μαλακούς και παρακαλεστικούς» τρόπους πρέπει να μεταχειρίζωνται όχι μόνον οι όμοιοι προς τους ομοίους, αλλά και οι ανώτεροι προς τους κατώτερους, δηλ. οι πατριάρχαι προς τους αρχιερείς, οι αρχιερείς προς τους ιερείς, οι ιερείς προς τους λαϊκούς. Και αυτοί «πρέπει πάντοτε να σμίγουσι με τον έλεγχον και παρακάλεσιν ταπεινή, μιμούμενοι τους ιατρούς, οίτινες δεν κόπτουσι μόνον την πληγήν, αλλά και βάλλουσιν εις αυτήν έμπλαστρον και γλυκείαν αλοιφήν. Επειδή μόνος ο έλεγχος όταν γίνεται, είναι ανυπόφορος, καθώς λέγει ο Χρυσόστομος»…<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Το αυστηρόν πνεύμα, το οποίον διέπει τας ερμηνείας και τα σχόλια του Αγίου Νικοδήμου εις τους Κανόνας, δημιουργεί εις πολλούς το αίσθημα ότι το Πηδάλιον εκφράζει έναν ακραίον συντηρητισμόν, ο οποίος τυραννεί τον άνθρωπον και τον καταδικάζει εις παθητικήν στασιμότητα.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Εάν θέλωμεν όμως να κατανοήσωμεν περισσότερον το πνεύμα του Πηδαλίου, πρέπει εξ αρχής να διακρίνωμεν την διαφοράν μεταξύ συντηρητισμού αφ’ ενός και αγάπης προς την Ορθόδοξον Παράδοσιν αφ’ ετέρου.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ο συντηρητισμός είναι δουλική προσήλωσις εις ό,τιδήποτε μας έχουν παραδώσει οι προηγούμεναι γενεαί, αδιακρίτως εάν τούτο είναι καλόν ή κακόν. Και την χειροτέραν κληρονομίαν του παρελθόντος την θεωρεί «παράδοσιν» και εκφράζει φόβον και μίσος προς κάθε απόπειραν μεταβολής, ασχέτως εάν αυτή επιφέρη βελτίωσιν και διόρθωσιν της καταστάσεως. Δια τούτο ο συντηρητισμός είναι αληθής ασθένεια του ανθρωπίνου πνεύματος, η οποία με την στατικότητά της έχει ως αποτέλεσμα την διαιώνισιν των κακών του παρελθόντος.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Η αγάπη προς την Ορθόδοξον Παράδοσιν είναι κάτι πολύ διαφορετικόν. Είναι έρως προς ό,τι ωραίον, γνήσιον, αληθινόν και αιώνιον εδώρησεν εις τους ανθρώπους η αγάπη του Θεού και ό,τι πολύτιμον προσέφερε λατρευτικώς εις τον Θεόν η ευγνωμοσύνη των ανθρώπων. Είναι αγάπη της ιδίας της αγάπης, η οποία ενώνει τον Θεόν με τους ανθρώπους. Εις αυτήν την αγάπη δεν υπάρχει χώρος δια το ψεύδος και την υποκρισίαν, δια τας ασχημίας και κατωτερότητας. Ο φλεγόμενος υπ’ αυτής ποθεί να φύγη από την ανθρωπότητα το σαπρόν και να επικρατήση το υγιές. Δεν είναι η αγάπη αυτή στείρος συναισθηματισμός, αλλά δύναμις ζώσα, δημιουργική και ανακαινίζουσα, οδηγούσα τον άνθρωπον εις διαρκή πορείαν προς τα ανώτερα, εις διαρκή αγώνα δια τα ευγενέστερα. <o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoHJA-YRVFywwElOfcWJG-05CeKLznMUGDjvb50-_0-8puGDcPQhkwb038R9_Mg32VD49O-3r9-BTm47CgV2qFc_XprzLHdAH4craJh5L4i7wrXY1R694IXVBZUxiwTHlzopw83W7twHYv/s1600/st-nikodimos-agioritis.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoHJA-YRVFywwElOfcWJG-05CeKLznMUGDjvb50-_0-8puGDcPQhkwb038R9_Mg32VD49O-3r9-BTm47CgV2qFc_XprzLHdAH4craJh5L4i7wrXY1R694IXVBZUxiwTHlzopw83W7twHYv/s1600/st-nikodimos-agioritis.jpg" width="266" /></a></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ακριβώς αυτή η αγάπη της Ορθοδόξου Παραδόσεως, σφοδρός έρως Ορθοδοξίας, συνείχε τον Άγιον Νικόδημον και τον ωδήγησεν εις αγώνας δια πράγματα αληθώς επαναστατικά διά την εποχήν του, όπως ήσαν η συνεχής θεία Μετάληψις και η μετάφρασις και διάδοσις ιερών κειμένων εις την γλώσσαν του λαού.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Αντιθέτως, πολλάς φοράς συνήντησε δυσκολίας και αντιμετώπισεν αντιδράσεις εκ μέρους αμεταπείστων συντηρητικών, οι οποίοι επέμενον να διατηρούν «κακάς συνηθείας των μωρών και διεφθαρμένων ανθρώπων … αλόγους προλήψεις μερικών ανοήτων … παρανόμους και ασυλλογίστους παραδόσεις, τας οποίας εφεύρηκαν μεν οι παλαιοί άνθρωποι, τας ηκουλούθησαν δε ως τυφλοί και τας εφύλαξαν οι μεταγενέστεροι».<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Δεν πρέπει λοιπόν να βλέπωμεν το Πηδάλιον ως τέκνον στείρου συντηρητισμού. Διότι εις την πραγματικότητα το βιβλίον τούτο είναι καρπός της δημιουργικής και αεικινήτου αγάπης του Αγίου Νικοδήμου προς την Ορθόδοξον Παράδοσιν, η οποία μεταφράζετο εις αγάπην προς την Εκκλησίαν και συνεπως εις αγάπην προς τα μέλη της Εκκλησίας, τους Χριστιανούς, χάριν των οποίων ακριβώς το Πηδάλιον εγράφη και ετυπώθη.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Είναι βέβαια αυστηρόν και ασκητικόν το πνεύμα του Πηδαλίου. Όμως η αυστηρότης αυτή δεν προέρχεται εκ σκληρότητας και απανθρωπίας. Πηγάζει ακριβώς εξ αγάπης προς τον άνθρωπον, εις τον οποίον αποκαλύπτει την οδόν της τελειότητος και την διαγράφει μετ’ ακριβείας. Ολόκληρον το Πηδάλιον είναι έκφρασις του πόθου της τελειότητος και συγχρόνως πρόσκλησις προς την τελειότητα και διαρκής υπόμνησις της θείας προτροπης: «Έσεσθε ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο πατήρ υμών ο εν τοις ουρανοίς τέλειος εστιν» (Ματθ. ε΄ 48).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Ο Άγιος Νικόδημος, όπως όλοι οι Άγιοι όλων των εποχών, εφλέγετο υπό του πόθου της τελειότητος. Όμως η πρόσκλησις προς την τελειότητα, την οποίαν μας απευθύνει δια του Πηδαλίου, δεν ευρίσκει ευκόλως ανταπόκρισιν. Ο άνθρωπος συνήθως δειλιά προ της αυστηρότητος και τους ασκητικού πνεύματος, βλέπει τον δρόμον των Αγίων ως αβάστακτον στέρησιν ηδονών. Δια τούτο διστάζει και αναβάλλει. Δεν υποψιάζεται καν ότι η στέρησις των αισθητών ηδονών είναι μία μόνον πλευρά της ζωής των Αγίων· ότι υπάρχει και άλλη πλευρά, μυστικωτέρα, αλλά ουσιαστική· και ότι αυτή είναι πρόγευσις της αιωνίου μακαριότητος, η γεύσις ανωτέρων πνευματικών ηδονών ήδη κατ’ αυτήν την ζωήν. Όταν ο άνθρωπος γνωρίση την γλυκύτητά των, δεν ελκύεται πλέον ευκόλως υπό των σωματικών ηδονών και η στέρησις των απολαύσεων του κόσμου παύει να έχη σημασίαν δι’ αυτόν. «Ο γευσάμενος των άνω, ευχερώς των κάτω καταφρονεί, ο δε εκείνων άγευστος, επί προσκαίροις αγάλλεται» λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης. Ο Άγιος Νικόδημος, όταν μας προσκαλή εις την ζωήν της κανονικής ακριβείας και τελειότητος, μας προσκαλεί ακριβώς εις την γεύσιν των ανωτέρων αυτών ηδονών, περί των οποίων θαυμασίως ομιλεί εις το «Συμβουλευτικόν εγχειρίδιον» του.<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Προτρέπων ο Άγιος όλους τους Χριστιανούς να τηρούν την ακρίβειαν των ιερών Κανόνων, εγνώριζε βεβαίως πόσον τούτο είναι δύσκολον εξ αιτίας των ανθρωπίνων αδυναμιών. Παρατηρών κατ’ αρχήν μετά πόνου τας διαρκείς παραβάσεις Κανόνων λόγω αγνοίας, ηθέλησε δια της εκτυπώσεως του Πηδαλίου να βοηθήση εις την διόρθωσιν της καταστάσεως, προσφέρων εις όλους την γνώσιν του ορθού. Είδεν όμως και μετά ταύτα να συνεχίζεται το κακόν. Δεν παρεσύρθη εν τούτοις εις προσωπικάς επιθέσεις και δημοσίας καταδίκας των παραβατών, ούτε εδημιούργησε παρατάξεις και σχίσματα. Χάριν της ειρήνης της Εκκλησίας, παρεκάλει τουλάχιστον να μην εμποδίζωνται εις την τήρησιν της ακριβείας, όσοι την επιθυμούν. Δια τους άλλους, ας επεκράτει η οικονομία, η οποία ανέκαθεν συγκαταβατικώς εφηρμόζετο εν τη Ορθοδοξία. Ο ίδιος γράφει: «δύω είδη κυβερνήσεως ευρίσκονται εν τη του Χριστού Αγία Εκκλησία· και το μεν πρώτον είδος, ονομάζεται Ακρίβεια, το δε άλλο, ονομάζεται Οικονομία, και συγκατάβασις». Αναφερόμενος εις τας έριδας και ταραχάς περί της ημέρας τελέσεως των μνημοσύνων, αι οποίαι από του 1754 επί πολλάς δεκαετίας συνεχίζοντο εν Αγίω Όρει, και δεχθείς προσωπικώς υβριστικάς κατηγορίας δια το θέμα αυτό, ο ίδιος απεδέχετο την «οικονομίαν», την οποίαν προς ειρήνευσιν μετεχειρίσθη ο Πατριάρχης Σωφρόνιος Β΄, ορίσας να γίνωνται τα μνημόσυνα «απαρατηρήτως» (χωρίς παρατήρησιν ημερών) είτε εν Σαββάτω, είτε εν Κυριακή. Επεξηγών τούτο σαφέστερον γράφει: «Και δια να ειπώ καθαρώτερα, εάν εσύ αδελφέ θέλης να ποιής τα μνημόσυνα εν Κυριακή φυλάττων την οικονομίαν της Εκκλησίας, και συγκατάβασιν· ημείς δεν πρέπει να σε παρατηρώμεν και να σε κατηγορώμεν δια τούτο, ούτε να σε βιάζωμεν δια να τα κάνης Σαββάτω· και αντιστρόφως, εάν ημείς ποιώμεν τα μνημόσυνα εν Σαββάτω, φυλάττοντες την ακρίβειαν, και την αρχαίαν της Εκκλησίας παράδοσιν· εσύ δεν πρέπει να μας παρατηρής και να μας κατηγορής δια τούτο, δυσφημών ημάς με ονόματα δύσφημα, αλλά μάλλον και να μας επαινής». <o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Εκ των ανωτέρω σαφέστατα καταφαίνεται πόσον ο Άγιος Νικόδημος απεστρέφετο τας έριδας και επόθει την ειρήνη της Εκκλησίας. Δια την επικράτησίν της ήτο έτοιμος να δεχθή οικονομίας και συγκαταβάσεις και να ανεχθή αποκλίσεις των άλλων εκ της ακριβείας των Κανόνων. <o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Και όμως πόσοι Χριστιανοί σήμερον χρησιμοποιούν το Πηδάλιον του Αγίου Νικοδήμου δια να κατηγορούν διαρκώς και μετά πάθους τους αδελφούς των! Πόσοι το χρησιμοποιούν εις προσωπικάς διαμάχας! Πόσοι δημιουργούν σχίσματα στηριζόμενοι εις αυτό!<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Αξίζει δια τούτο να ακούσωμεν την έκλησιν εκείνην, την οποίαν μετά βαθέους ψυχικού πόνου απηύθυνεν ο θείος συγγραφεύς του Πηδαλίου προς ωρισμένους εριστικούς μοναχούς της εποχής του, αλλά και προς όλα τα εριστικά μέλη της Εκκλησίας όλων των εποχών, ικετεύων να παύσουν τας έριδας και να αγαπήσουν την ειρήνην:<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
«Αδελφοί και Πατέρες, εάν δεν εκριζώσετε το μίσος από την καρδίαν σας, και δεν εμφυτεύσετε την αγάπην, και εάν δεν παύσετε από τας κατά των αδελφών σας δυσφημίας, να ηξεύρετε (και σύγγνωτε ημίν δια την τόλμην) ότι ματαίως κατοικείτε εις τα όρη και τα βουνά· μάταιοι είναι όλοι οι ασκητικοί σας αγώνες και κόποι και ιδρώτες· να ειπούμεν και μεγαλύτερον; μαρτύριον αισθητόν εάν υπομείνητε δια τον Χριστόν, έχετε δε μίσος, και δεν αγαπάτε τους αδελφούς σας, μάταιον είναι το τοιούτον μαρτύριόν σας· και τούτο δεν είναι λόγος εδικός μου, αλλά του χρυσού τον νουν και την γλώτταν Ιωάννου· ούτω γαρ εκείνος φησίν· “Αγάπης ουδέν, ούτε μείζον ούτε ίσον εστιν, ουδέ αυτό το Μαρτύριον, ό πάντων εστι κεφάλαιον των αγαθών· και πως; άκουσον. Αγάπη  μεν, και χωρίς μαρτυρίου, ποιεί μαθητάς του Χριστού· Μαρτύριον δε, χωρίς αγάπης, ουκ αν ισχύσειε τούτο εργάσασθαι”. (Λόγ. εις τον Μεγαλομάρτυρα Ρωμανόν).<o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
Αφίνοντες λοιπόν, Αδελφοί και Πατέρες, εις ένα μέρος το μίσος και τον φθόνον, και τας κατά των αδελφών δυσφημίας, ας αναλάβωμεν το σημείον και το γνώρισμα των μαθητών του Χριστού, την Αγάπην, και την προς αλλήλους ειρήνην και ομόνοιαν και συμψυχίαν εναγκαλισώμεθα, και ούτως ας προσφέρωμεν εν ειρήνη τας ευχάς μας τω ειρηνάρχη Θεώ, τω ειρηνοποιήσαντι ημάς δια του Αίματος του Σταυρού αυτού, και ειρήνην δόντι τοις μακράν και τοις εγγύς, κατά τον Απόστολον· δοξάζοντες εν ενί στόματι, και μια καρδία, το πανάγιον Όνομα του Πατρός, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος, της μιας εν Τριάδι Θεότητος· ή πρέπει πάσα δόξα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».                 <o:p></o:p></div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">
 </div>
 
<div style="text-align: center;">
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ «ΠΗΔΑΛΙΟΥ» ΤΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΣ. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ ΘΕΣ/ΚΗ 1998 </div>


<div style="text-align: center;">
 </div>

<div style="text-align: center;">
 </div>
<div style="text-align: center;">
 </div>
<div style="text-align: center;">
 </div>
<div style="text-align: right;">
ΠΗΓΗ: http://antiairetikos.blogspot.gr/2017/06/blog-post_44.html</div>
</div>
</div>
</div>

ΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΩΦΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥΣ

Μ ας παρέδωσε λοιπόν ο Άγιος το Πηδάλιον, περιλαμβάνον συλλογήν και ερμηνείαν συνοδικών και πατερικών θεσπισμάτων, τουτέστιν εν...

ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΙΩΤΟΥ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdDKKPSzve0KcBUG71Aj64LpaF-LTGuVJvxxyFP7Iw5sNTIlbTk8pGg-gscZifMb90Q_AZhPec9On_AgAPUZaUc5rZ9JeK8KDsQEUeaiCL_e-r0r3rJrSEd4UDV1ebD_5I6dGe6u5a6oE/s1600/%25CE%2591%25CE%25BD%25CF%258E%25CE%25BD%25CF%2585%25CE%25BC%25CE%25BF-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="708" data-original-width="790" height="573" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdDKKPSzve0KcBUG71Aj64LpaF-LTGuVJvxxyFP7Iw5sNTIlbTk8pGg-gscZifMb90Q_AZhPec9On_AgAPUZaUc5rZ9JeK8KDsQEUeaiCL_e-r0r3rJrSEd4UDV1ebD_5I6dGe6u5a6oE/s640/%25CE%2591%25CE%25BD%25CF%258E%25CE%25BD%25CF%2585%25CE%25BC%25CE%25BF-2.jpg" width="640" /></a></div>
 
 
<div style="text-align: center;">
ΠΗΓΗ: http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2017/06/2462017.html</div>
</div>

ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΙΩΤΟΥ

ΠΗΓΗ: http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2017/06/2462017.html

Αναγνώστηκε ξανά το Κοράνι μέσα στην Αγιά Σοφιά!

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
 
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<img alt="imamis agia sofia 1" height="408" src="https://www.romfea.gr/images/article-images/2017/06/romfea2/petras/porfyrios/imamis-agia-sofia-1.jpg" style="border: 1px solid rgb(0, 0, 0); height: auto; max-width: 100%; vertical-align: middle;" width="770" /></div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
Η τελετή, μάλιστα, μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση της Τουρκίας - Για «απαράδεκτη πρόκληση στο θρησκευτικό συναίσθημα των απανταχού Χριστιανών» κάνει λόγο το ΥΠΕΞ σε ανακοίνωσή του</div>
<hr style="background-color: white; border-bottom-color: rgb(255, 255, 255); border-bottom-style: solid; border-image: initial; border-left: 0px; border-right: 0px; border-top-color: rgb(238, 238, 238); border-top-style: solid; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 20px 0px;" />
<div style="background-color: white; font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: right;">
ΑΠΟ ΡΟΜΦΑΙΑ.GR</div>
<div style="text-align: right;">
 </div>
<div style="text-align: right;">
 </div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
Σε νέα πρόκληση προχώρησε το βράδυ της Τετάρτης η Τουρκία καθώς παρουσία του επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της τουρκικής πρωθυπουργίας (Diyanet) τελέστηκε προσευχή και αναγνώστηκε το Κοράνι μέσα στην Αγία Σοφία.</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
Η τελετή για τη νύχτα του Καντίρ στην οποία οι Μουσουλμάνοι γιορτάζουν την αποκάλυψη των πρώτων στίχων του Κορανίου στον Μωάμεθ μεταδόθηκε, μάλιστα, από την κρατική τηλεόραση της Τουρκίας.</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
H Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων ανήρτησε, μάλιστα, στο Twitter το βίντεο «σφραγίζοντας» την κάλυψη της τουρκικής κυβέρνησης στην προκλητική αυτή κίνηση.</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι Τούρκοι προχωρούν στην ίδια πρόκληση καθώς το ίδιο είχε συμβεί και το 2016 με τον τότε αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Νίκο Ξυδάκη να δηλώνει ότι «δεν είναι έλλειψη σεβασμού να διαβαστεί ένα θρησκευτικό κείμενο...».</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
Σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Εξωτερικών καταδικάζει τη συγκεκριμένη τελετή υπενθυμίζοντας ότι η Αγία Σοφία είναι «ένα μνημείο που έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO ως παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά» καθώς και ότι ενέργειες όπως αυτή «προσβάλει τη διεθνή κοινότητα, η οποία οφείλει να κινητοποιηθεί δεόντως και να αντιδράσει».</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
Το ΥΠΕΞ κάνει ακόμα λόγο για μια «καταφανώς απαράδεκτη πρόκληση στο θρησκευτικό συναίσθημα των απανταχού Χριστιανών» και καλεί την Τουρκία «να επιδείξει συμπεριφορά σύγχρονης και δημοκρατικής χώρας και να προστατεύσει τον οικουμενικό χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας, σεβόμενη την μακραίωνη παράδοση του πανανθρώπινου αυτού μνημείου».</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
Η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ έχει ως εξής:</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
«Καταδικάζουμε την ανάγνωση του Κορανίου και την τέλεση προσευχής παρουσία του επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της τουρκικής πρωθυπουργίας εντός της Αγίας Σοφίας, η οποία μεταδόθηκε τηλεοπτικά από την κρατική τηλεόραση της Τουρκίας.</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
Η Αγία Σοφία είναι ένα μνημείο που έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO ως παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Η απόπειρα μετατροπής της σε τέμενος, μέσω της ανάγνωσης του κορανίου, της τέλεσης προσευχής και σειράς άλλων ενεργειών, προσβάλει τη διεθνή κοινότητα, η οποία οφείλει να κινητοποιηθεί δεόντως και να αντιδράσει.</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
Πρόκειται για μία καταφανώς απαράδεκτη πρόκληση στο θρησκευτικό συναίσθημα των απανταχού Χριστιανών και όσων τιμούν την πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας, η οποία σημειώνεται σε μία περίοδο που θα έπρεπε να προάγεται αντί να υπονομεύεται ο διαθρησκειακός διάλογος.</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px;">
<div style="text-align: justify;">
Καλούμε την Τουρκία να επιδείξει συμπεριφορά σύγχρονης και δημοκρατικής χώρας και να προστατεύσει τον οικουμενικό χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας, σεβόμενη την μακραίωνη παράδοση του πανανθρώπινου αυτού μνημείου».</div>
</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; text-align: center;">
Το βίντεο με την προκλητική τελετή μέσα στην Αγιά Σοφιά:</div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; text-align: center;">
 </div>
<div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; text-align: center;">
 </div>
</div>
<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="480" src="https://www.youtube.com/embed/bhvz5EhVGuM" width="853"></iframe></div>

Αναγνώστηκε ξανά το Κοράνι μέσα στην Αγιά Σοφιά!

Η τελετή, μάλιστα, μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση της Τουρκίας - Για «απαράδεκτη πρόκληση στο θρησκευτικό συναίσθημα των απανταχ...