«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (10ο ΜΕΡΟΣ)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFJhkWG4BwydhRJ_KOfa_OhcvBaMlEmiEz93YrppTO-iC-jMjKmINt-7tMqtKoT39K94uFTD2FmGS_QeZW9vam44ENrCaS5uMA_YdOktKG-dtCTkV-vuuqVw55TLhgmnQEC1j4jf9J/s640/5333.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="428" data-original-width="640" height="429" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFJhkWG4BwydhRJ_KOfa_OhcvBaMlEmiEz93YrppTO-iC-jMjKmINt-7tMqtKoT39K94uFTD2FmGS_QeZW9vam44ENrCaS5uMA_YdOktKG-dtCTkV-vuuqVw55TLhgmnQEC1j4jf9J/w640-h429/5333.jpg" width="640" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <b style="background-color: white; color: red; text-align: center;">ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><b style="background-color: white; color: red; text-align: center;"><br /></b></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ32TGQBvPb2NFntsZbqoaHt0rbRRj8wXSMVEuNjNDurC7YZyBJmsRtFD0M8VEJZX33MHRaUtgD-T2Gcpe1AjI2ysimm1Ppx6QPi6TCNraL0g4jR9su3laDBBQz86S-BsCbs5R_KbU/s2048/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70001.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2048" data-original-width="1369" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ32TGQBvPb2NFntsZbqoaHt0rbRRj8wXSMVEuNjNDurC7YZyBJmsRtFD0M8VEJZX33MHRaUtgD-T2Gcpe1AjI2ysimm1Ppx6QPi6TCNraL0g4jR9su3laDBBQz86S-BsCbs5R_KbU/s16000/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70001.png" /></a><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2SUGPT_AOIVJv185j12lEj2QlAza3S6sz42IWD_qg5KoxJOgW8eCo2qyaFt2X9Oi99-gxft1Xr2YbHwv5QcxjUSHOK5-etauCA7163E1I25K3UhlE9YdjfVVlZgurYGXGFE148AfR/s1875/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70001+-+%25CE%2591%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25AF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1875" data-original-width="1457" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2SUGPT_AOIVJv185j12lEj2QlAza3S6sz42IWD_qg5KoxJOgW8eCo2qyaFt2X9Oi99-gxft1Xr2YbHwv5QcxjUSHOK5-etauCA7163E1I25K3UhlE9YdjfVVlZgurYGXGFE148AfR/s16000/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70001+-+%25CE%2591%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25AF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF.png" /></a><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhflNvMB00qgo54X7cRGErNgpKYOvW3LLxwyVQopwKBBrkCRzQVdePAWy5WyasvDe2W2MOYA4F1L0YPc0o5YCeC2QaT0HzBxkaemKHdo3i-prSyVqrRb9W3R3RmQbLaVJ8rVCSgxNgd/s1905/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70002.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1905" data-original-width="1352" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhflNvMB00qgo54X7cRGErNgpKYOvW3LLxwyVQopwKBBrkCRzQVdePAWy5WyasvDe2W2MOYA4F1L0YPc0o5YCeC2QaT0HzBxkaemKHdo3i-prSyVqrRb9W3R3RmQbLaVJ8rVCSgxNgd/s16000/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70002.png" /></a><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPrB5Q-JmLV3Ch7qv2jM7IMs8JlzG2y_CtL6kJn5m9BudziDLYZchfkg7WdONapzfb2_MdxstyKzD4Shx123z2OXnHrxMdyLzUTbfLOHiiOXNYuC-V1hVVV05iGYJmtKy8kjA7CISq/s1337/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70002+-+%25CE%2591%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25AF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="585" data-original-width="1337" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPrB5Q-JmLV3Ch7qv2jM7IMs8JlzG2y_CtL6kJn5m9BudziDLYZchfkg7WdONapzfb2_MdxstyKzD4Shx123z2OXnHrxMdyLzUTbfLOHiiOXNYuC-V1hVVV05iGYJmtKy8kjA7CISq/s16000/%25CF%2583%25CE%25AC%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B70002+-+%25CE%2591%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25AF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF.png" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><u><b><span style="color: red; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></b></u></div><p></p><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/01/9.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b>«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (9ο ΜΕΡΟΣ)</b></span></a></div>

«οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου» (10ο ΜΕΡΟΣ)

  ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ «οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξου...

Read more »

Περί του μη εκπειράζειν τον Θεόν

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvan-jIvID8eunVE3JOa8roFET3hHPtQNLG_DBYNjJdJR2_aqxWHqXWrVZIFW-VDGbKG-6ymCdFkV_FOH-1Odir3FBOL6dPhkImMpewJaN56eB-KUQVD4GQKxuIIqeilMtjAzuWVOM/s1500/3211.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1027" data-original-width="1500" height="438" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvan-jIvID8eunVE3JOa8roFET3hHPtQNLG_DBYNjJdJR2_aqxWHqXWrVZIFW-VDGbKG-6ymCdFkV_FOH-1Odir3FBOL6dPhkImMpewJaN56eB-KUQVD4GQKxuIIqeilMtjAzuWVOM/w640-h438/3211.jpg" width="640" /></a></div><span style="font-size: large;"> <br /><strong><span style="font-family: times;">1.</span></strong></span><p></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;"><strong>Παναγ. Τρεμπέλα,</strong><br /><strong>Ὑπόμνημα εἰς τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον,</strong><br /><strong>ἐκδ. «Ο ΣΩΤΗΡ», Ἀθῆναι 1995, σελ. 153-154</strong></span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">«<strong><em>Οὐ δεῖ εἰς προφανεῖς κινδύνους ἐμβάλλειν τινὰ ἑαυτὸν δοκιμάζοντα εἰ βοηθήσει αὐτῷ ὁ Θεός</em></strong>» (γράφει ὁ Θεοφύλακτος).<br />«<em>Οὐ γὰρ τοῖς πειράζουσι χαρίζεται ὁ Θεὸς τὰς ἐπικουρίας, ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν εἰς αὐτόν. Οὐ γὰρ ἐπειδὴ φειδοῦς ἡμᾶς ἀξιοῖ, διὰ τοῦτο ἡμεῖς ἐπιδεικτιᾷν ὀφείλομεν. Πρὸς τούτοις οὐδέποτε Χριστὸς τοῖς πειράζουσιν αὐτὸν ἐδίδου σημεῖον· Γενεὰ γάρ, φησί, πονηρὰ σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ. Τοῦτο καὶ νῦν ἀκουέτω πειράζων ὁ Σατανᾶς</em>» (γράφει ὁ ἅγ. Κύριλλος Ἀλεξανδρείας).<br />Ἀξιοσημείωτος καὶ ἡ ἑπομένη παρατήρησις: Ὁ Κύριος χρησιμοποιεῖ ἐνταῦθα τὸ Δευτ. ϛ´ 16: «<em>Οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ὃν τρόπον ἐξεπειράσατε ἐν τῷ πειρασμῷ</em>». Ὅταν τις ἐπιθυμῇ νέον σημεῖον πρὸς ἀπόδειξιν θείας ἀποκαλύψεως, καθ᾽ ὃν χρόνον ἐδόθησαν ἤδη εἰς αὐτὸν ἐπαρκεῖς ἀποδείξεις τῆς περὶ αὐτοῦ προνοίας τοῦ Θεοῦ, ἐκπειράζει τὸν Θεόν. Οὕτω καὶ οἱ Ἰσραηλῖται εἶπον ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅταν ἐπείρασαν τὸν Θεόν: Ἔδωκεν ἡμῖν ὕδωρ ἐκ πέτρας. Μὴ καὶ ἄρτον δύναται δοῦναι ἡμῖν; Καὶ ὁ Χριστὸς ἤδη παρόμοιόν τι θὰ ἔλεγεν, ἐκπειράζων τὸν Πατέρα του: Ἀπέδειξεν ὅτι εἶμαι πράγματι ὀ Υἱός Του διὰ τῆς ἀποστολῆς τοῦ Πνεύματός Του ἐν τῷ Ἰορδάνῃ καὶ τῆς ἀμέσου μαρτυρίας του διὰ τῆς ἐνεχθείσης ἐκεῖ φωνῆς. Καὶ τὸ σημεῖον αὐτὸ ἦτο πολὺ μεγαλύτερον. Ἀλλ᾽ ἆρά γε δύναται καὶ τώρα νὰ διατάξῃ τοὺς ἀγγέλους του, ὅπως μὲ σηκώσουν εἰς τὰς χεῖράς των, τοῦθ᾽ ὅπερ εἶναι σημεῖον μικρότερον.</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">—————</span></p><p><strong><span style="font-family: times; font-size: large;">2.</span></strong></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;"><strong>Θρησκευτικὴ καὶ Ἠθικὴ Ἐγκυκλοπαιδεία [Θ.Η.Ε.]</strong><br />τόμ.10, σελ. 252-253</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Ἐκτὸς τῶν ἐσωτερικῶν πειρασμῶν ὑπάρχουν καὶ ἄλλου τινὸς εἴδους πειρασμοί, ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἀπαγορεύει ἡ ἐντολὴ «<em>οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου</em>» (Δευτερ. ϛ´ 16). Ἐκπειράζειν τὸν Θεόν σημαίνει τὸ νὰ ὑποβάλλῃ τις τὸν Θεόν εἰς δοκιμασίαν, προκαλῶν αὐτόν νὰ φανερώσῃ μίαν ἢ περισσοτέρας τῶν ὑπερφυῶν αὐτοῦ ἰδιοτήτων κατὰ τρόπον ὑποκείμενον εἰς τὴν πεῖραν αὐτοῦ. Τοιοῦτος πειρασμὸς π.χ. εἶναι ἡ πρόκλησις τοῦ Θεοῦ, ἐκ μέρους τοῦ ἀνθρώπου, νὰ ἐνεργήσῃ θαῦμα τι, ἢ καταστροφὴν ὡς ἀπόδειξιν τῆς ὑπάρξεώς του. <strong>Ἐπίσης ἐκπειράζει τις τὸν Θεόν ὅταν ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου ἐκθέτῃ εἰς προφανῆ κίνδυνον τὴν ἰδίαν ζωὴν ἐπὶ τῇ ἐλπίδι ὅτι ὁ Θεὸς θὰ σώσῃ αὐτόν θαυματουργικῶς</strong> (πρβλ. Ματθ. δ´ 6,7). Πᾶς τρόπος, δι᾿ οὗ πειρᾶταί τις νὰ ὑποβάλῃ εἰς δοκιμασίαν τὸν Θεόν, δύναται νὰ ἐκφράζεται διὰ λόγου ἢ προσευχῆς ἢ προκλήσεως, μὲ τὴν σαφῆ πρόθεσιν νὰ βεβαιωθῇ ἐμπειρικῶς περὶ τῆς παντοδυναμίας ἢ περὶ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ.</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Τὸ ἐκπειράζειν τὸν Θεόν ἀποτελεῖ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν θανάσιμον ἁμάρτημα, ὡς σαφῶς διδάσκει ἡ Ἁγ. Γραφὴ (Ἔξ. ιζ´ 7, Δευτερ. ϛ´ 16, Ματθ. δ´ 7, Κορ. ι´ 9). Εἶναι ἀπόδειξις ἐλλείψεως σεβασμοῦ πρὸς τὸν Θεόν, διότι εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ νὰ ζητῶμεν ἀπὸ τὸν Θεόν νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν πεῖραν ἡμῶν ἰσοδυναμεῖ πρὸς ἀσέβειαν εἰς τὸν ὑπερθετικόν βαθμόν. Τὸ ὑποβάλλειν εἰς δοκιμασίαν τὸν Θεόν εἶναι προσέτι ἔκφρασις ἐλαττωματικῆς πίστεως, ἀσταθοῦς ἐμπιστοσύνης εἰς τὸν θεῖον λόγον καὶ εἰς πλείστας περιπτώσεις νοσηρᾶς φιλοπεριεργείας. Ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, <strong>τὸ ἐκπειράζειν τὸν Θεὸν εἶναι ταυτόσημον πρὸς θρασύτητα, ἀσέβειαν, βλασφημίαν καὶ τοῦτ᾿ αὐτὸ πρὸς αἵρεσιν</strong>, διότι ὁ θέλων νὰ ὑποβιβάσῃ τὸν Θεόν εἰς τὴν τάξιν τῶν ἀντικειμένων, τῶν ὁποίων ἡ πειραματικὴ γνῶσις ἀποτελεῖ ἱκανοποίησιν τῆς περιεργείας αὐτοῦ, σημαίνει ὅτι ἔχει αἱρετικὴν ἀντίληψιν περὶ τῆς οὐσίας καὶ τῶν ἰδιοτήτων τοῦ Θεοῦ. Τὸ ἐκπειράζειν τὸν Θεόν κατεδίκασεν αὐτὸς ὁ Χριστὸς ὡς ἁμαρτίαν θανάσιμον, ὅταν ἐπετίμησε τὸν Σατανᾶν προτείνοντα εἰς αὐτόν νὰ βάλῃ ἑαυτὸν κάτω ἐκ τοῦ πτερυγίου τοῦ ναοῦ ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι ὁ Θεὸς θὰ διατάξῃ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ νὰ ἄρουν αὐτὸν εἰς τὰς χεῖρας των, ἵνα μὴ προσκόψῃ πρὸς λίθον τὸν πόδα του, εἰπὼν εἰς αὐτόν· «<em>γέγραπται· οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου</em>» (Ματθ. δ´ 6-7).</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Ἀλλ᾿ ἡ παράκλησις πρὸς τὸν Θεόν ὅπως ἐπιδείξῃ θαυμαστῶς τὴν εὔνοιαν του πρὸς τὸν παρακαλοῦντα εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις δὲν συνιστᾷ ἀναγκαίως πειρασμὸν τοῦ Θεοῦ. Τὸ νὰ ζητῶμεν ἀπὸ τὸν Θεόν <strong>ἐν πάσῃ ταπεινοφροσύνῃ</strong> θαυμαστόν τι σημεῖον ἐν ἐπειγούσῃ ἢ ἐξαιρετικῇ ἀνάγκῃ, ἔχοντες ἐν νῷ μόνον τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν σωτηρίαν ψυχῶν, οὐδόλως σημαίνει ὅτι ἐκπειράζομεν τὸν Θεόν. Τοῦτο εἶναι μᾶλλον πρᾶξις μαρτυροῦσα μεγάλην ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ἀγαθότητα καὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἀντιθέτως, <strong>ὅταν τις παρακαλῇ τὸν Θεὸν νὰ θεραπεύσῃ θαυματουργικῶς σοβαρὰν τινα νόσον, ἀπορρίπτῃ δὲ ἐντελῶς τὴν ἐκ τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης βοήθειαν</strong>, ὡς καὶ πᾶσαν ἐκ μέρους ἀνθρώπων δυνατὴν θεραπείαν, ἐκπειράζει τὸν Θεόν. Τέλος, <strong>ἡ παραμέλησις τῶν συνήθων μέσων καὶ τῶν ἀπαιτουμένων ἐνεργειῶν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντος ἡμῶν νὰ προάγωμεν τὴν ἀποστολὴν ἡμῶν ὡς χριστιανῶν ἐπὶ τῇ ἐλπίδι θαυματουργικῆς ἐπεμβάσεως τοῦ Θεοῦ, συμφώνως πρὸς ἀφελῆ ἐμπιστοσύνην εἴς τινα ἀποκάλυψιν ἢ προσωπικὴν ἔμπνευσιν, δὲν ἀποτελεῖ τόσον πειρασμὸν τοῦ Θεοῦ ὅσον ἀσύγγνωστον ἔνοχον δεισιδαίμονα πίστι</strong>ν καὶ παραμέλησιν τοῦ καθήκοντος.</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">——————</span></p><p><strong><span style="font-family: times; font-size: large;">3.</span></strong></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;"><strong>Ἀπὸ τὸ βιβλίο:</strong><br /><strong>«ΣΥΝΑΓΩΓΗ τῶν θεοφθόγγων ρημάτων καὶ διδασκαλιῶν…»</strong><br /><strong>[«Εὐεργετινός»],</strong><br />δεύτερο βιβλίο, ὑπόθεσις ΛΕ´ (35),<br />ἐν Κωνσταντινουπόλει 1861, σελ. 104.</span></p><p><strong><span style="font-family: times; font-size: large;">Ὅτι οὐ δεῖ ἐπιτρέχειν τῷ θαυματουργεῖν,<br />ἀλλὰ παραιτεῖσθαι τοῦτο ἐκ ταπεινώσεως</span></strong></p><p><em><span style="font-family: times; font-size: large;">(ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστιαν. Βιβλιογραφίας»)</span></em></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Παρεγένοντο ποτὲ εἰς τὸ Μοναστήριον τὸ ὑπὸ τὸν Ἅγιον Παχώμιον αἱρετικοί τινες ἀσκηταί, τριχίνοις ἐνδύμασι τὸν ἔνδοθεν κατακρύπτοντες λύκον, καὶ ἐπιστάντες τῷ πυλῶνι, τοῖς ἀδελφοῖς ἔλεγον ὑπὸ τοῦ ἰδίου πατρός εἰς τὸν μέγαν ἀπεσταλμένοι εἶναι· εἰσελθόντες οὖν εἴπατε αὐτῷ, εἰ ἀληθῶς ἄνθρωπος εἶ τοῦ Θεοῦ καὶ πέποιθας εἰσακούειν σου τὸν Θεόν, δεῦρο δὴ κοινῶς τοῖς ἡμετέροις ποσὶ τὸν ποταμὸν διαβῶμεν τοῦτον, ὅπως γνῶσι πάντες τίς ἡμῶν παῤῥησίαν κέκτηται μᾶλλον πρὸς τὸν Θεόν.</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Ἀναγγειλάντων δὲ τῶν ἀδελφῶν ταῦτα τῷ Παχωμίῳ ἀγανακτήσας ἔφη πρὸς αὐτούς· ὅλως γὰρ εἴπατέ μοι, κατεδέξασθε κλῖναι τὰ ὦτα αὐτοῖς; οὐκ ἔγνωτε ὅτι ταῦτα τὰ προβλήματα, ἀλλότρια τυγχάνει Θεοῦ; καὶ ξένα παντελῶς, οὐ λέγω τῆς ἡμετέρας πολιτείας ἀλλὰ καὶ κοσμικῶν τῶν εὖ φρονούντων, καὶ ἀληθῶς ὄντων Χριστιανῶν; ποῖος γὰρ νόμος ἐπιτρέπει ἡμῖν ταῦτα προβάλλεσθαι καὶ ποιεῖν; τί δὲ ἀθλιώτερον τῷ ὄντι τῆς ἀγνοίας ταύτης καθέστηκε, τὸ καταλείψαντά με πενθεῖν τὰς ἐμὰς ἁμαρτίας καὶ ὅπως ὀφείλω φυγεῖν τὴν αἰώνιον κόλασιν; νηπιάζειν ταῖς φρεσὶ καὶ προβλήματα σχᾶσθαι τοιαῦτα;</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Εἶπον οἱ ἀδελφοὶ πρὸς αὐτόν· ἆρα οὖν αἱρετικοὶ ὄντες οὖτοι καὶ ἀλλότριοι τοῦ Θεοῦ προσκαλέσασθαί σε εἰς τοιοῦτον ὕψος τεθαῤῥήκασιν; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· ναὶ τῶν αἱρετικῶν τοῦ τοὸ πρόβλημα, οὐκ ἀνέγνωτε τὴν ῥῆσιν τὴν ἀποστολικὴν τὴν λέγουσαν, κατὰ δὲ τὴν σκληρότητα αὐτῶν καὶ ἀμετανόητον καρδίαν, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν; οὗτοι κατὰ συγχώρησιν Θεοῦ ἠδύναντο ἴσως τὸν ποταμὸν περᾶσαι ὡς διὰ ξηρᾶς, συνεργοῦντος αὐτοῖς τοῦ διαβόλου πρὸς τὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἀσεβείας αὐτῶν τοῖς ἐπερειδομένοις ἐπ᾽ αὐτῷ βεβαιωθῆναι καὶ τῷ δράματι τούτῳ πίστιν τισὶ τῶν ἤδη ἠπατημένων παρ᾽ αὐτοῦ παρασχεῖν, ἐμοὶ δὲ οὐκ ἀναγκαῖον τοῦτο.</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Ἐξελθόντες οὖν εἴπατε αὐτοῖς, τάδε λέγει ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ Παχώμιος, ὁ ἐμὸς ἀγὼν καὶ ἡ πᾶσά μου σπουδὴ οὐ τὸ πεζοπορεῖν ἐστι ποταμὸν ἢ διαπτῆναι ὄρη ἢ ἐπιτάττειν θηρίοις ἀλλὰ διαλαβεῖν ἐν ἑαυτῷ τὴν κρίσιν τοῦ Θεοῦ, καὶ ὑπερπηδᾷν τὰς διαβολικὰς μεθοδείας τῇ τοῦ Κυρίου δυνάμει, τοῦ πατεῖν κελεύσαντος ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ· τούτων γάρ μοι παρὰ Κυρίου δωρηθέντων καὶ τὰ λοιπὰ πάντα ἐπακολουθήσει· καὶ ταῦτα εἰπὼν παρεγγυᾶτο τοῖς ἀδελφοῖς μὴ ἐπὶ οἰκείοις κατορθώμασι μέγα φρονεῖν, μηδὲ ἐπτοῆσθαι ὀπτασίαις τισι, μηδὲ πειράζειν διὰ τοιούτων αἰτήσεων τὸ θεῖον, ὅτι πολλαὶ αἱ μηχαναὶ τοῦ ἀντιπάλου καὶ ὅτι τοιαῦτα πάντα παντὶ ἀνθρώπῳ περιττὰ καὶ ἐπικίνδυνα ὑπάρχει, φήσαντος πρὸς τὸν ἐχθρὸν τοῦ σωτηρίου λόγου, <em>οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου</em>».</span></p><p><strong><span style="font-family: times; font-size: large;">Νεοελληνικὴ ἀπόδοση:</span></strong></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Πῆγαν κάποτε στὸ μοναστήρι τοῦ ἁγίου Παχωμίου μερικοὶ αἱρετικοὶ ἀσκητές, ποὺ ἔκρυβαν μέσα τους τὸν λύκο κάτω ἀπὸ τρίχινα ἐνδύματα. Φτάνοντας στὴν πύλη, εἶπαν στοὺς ἀδελφοὺς ὅτι τοὺς ἔστελνε ὁ γέροντάς τους στὸν μέγα Παχώμιο, καὶ προσέθεσαν: «Πηγαίνετε λοιπὸν νὰ τοῦ πεῖτε· ἂν εἶσαι ἀληθινὰ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ πιστεύεις ὅτι σὲ εἰσακούει ὁ Θεός, ἔλα νὰ περάσουμε μαζὶ αὐτὸν τὸν ποταμὸ μὲ τὰ πόδια, γιὰ νὰ μάθουν ὅλοι ποιός ἀπὸ ἐμᾶς ἔχει μεγαλύτερη παρρησία πρὸς τὸν Θεό».</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Ὅταν οἱ ἀδελφοὶ τὰ εἶπαν αὐτὰ στὸν Παχώμιο, ἐκεῖνος ἀγανάκτησε καὶ τοὺς εἶπε: «Πεῖτε μου, καταδεχτήκατε ἀκόμη καὶ νὰ τοὺς ἀκούσετε; Δὲν ξέρετε ὅτι τέτοιου εἴδους προβλήματα δὲν ἔχουν καμία σχέση μὲ τὸν Θεὸ καὶ εἶναι ἐντελῶς ἀνάρμοστα ὄχι μόνο στὴ μοναχικὴ ζωή, ἀλλὰ καὶ σὲ καλῶς σκεπτομένους λαϊκοὺς (ποὺ ζοῦν στὸν κόσμο) καὶ εἶναι ἀληθινοὶ χριστιανοί; Ποιός νόμος δηλαδὴ μᾶς ἐπιτρέπει νὰ θέτουμε καὶ νὰ κάνουμε τέτοια; Καὶ ἆραγε τί εἶναι ἀθλιότερο ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀνοησία, ἀπὸ τὸ νὰ ἀφήσω δηλαδὴ τὸ πένθος γιὰ τὶς ἁμαρτίες μου καὶ τὴ φροντίδα πῶς νὰ ἀποφύγω τὴν αἰώνια κόλαση καὶ νὰ παιδιαρίζω καὶ νὰ ἀσχολοῦμαι μὲ τέτοια προβλήματα;»</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Τὸν ρώτησαν τότε οἱ ἀδελφοί: «Ἄρα λοιπὸν αὐτοί, ἐπειδὴ εἶναι αἱρετικοὶ καὶ ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸν Θεό, γι’ αὐτὸ τόλμησαν νὰ σὲ προσκαλέσουν σὲ τέτοιο ὑψηλὸ κατόρθωμα;»</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">«Ναί», τοὺς ἀποκρίθηκε, «αἱρετικῶν εἶναι αὐτὴ ἡ πρόταση. Δὲν διαβάσατε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ ἀπόστολος· “Γιὰ τὴ σκληρότητα καὶ τὴν ἀμετανοησία τους, ὁ Θεὸς τοὺς παρέδωσε στὴ μωρία τους”; (Ρωμ. ε´ 5· α´ 28) Αὐτοί, κατὰ παραχώρηση Θεοῦ, θὰ μποροῦσαν ἴσως νὰ διαβοῦν τὸν ποταμὸ σὰν νὰ ἦταν στεριά, καθὼς τοὺς βοηθᾶ ὁ διάβολος, ὁ ὁποῖος ἐπιδιώκει νὰ βεβαιωθοῦν γιὰ τὴν ἀσεβῆ αἵρεσή τους αὐτοὶ ποὺ στηρίζονται σὲ αὐτὸν καὶ νὰ δώσει, μὲ τὴ θεαματικὴ αὐτὴ πράξη, μίαν ἀπόδειξη σὲ μερικοὺς ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἔχει ἤδη ἐξαπατήσει. Ἐγὼ ὅμως δὲν ἔχω ἀνάγκη ἀπὸ κάτι τέτοιο.</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Πηγαίνετε λοιπὸν ἔξω καὶ πεῖτε τους· “Νὰ τί σᾶς ἀπαντᾶ ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ Παχώμιος: Ὁ δικός μου ἀγώνας καὶ ὅλη μου ἡ προσπάθεια δὲν εἶναι νὰ περάσω ποταμὸ μὲ τὰ πόδια ἢ νὰ πετάξω ἐπάνω ἀπὸ βουνὰ ἢ νὰ διατάζω θηρία, ἀλλὰ νὰ ἔχω στὴ σκέψη μου τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ὑπερπηδῶ τὶς παγίδες τοῦ διαβόλου μὲ τὴ δύναμη τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔδωσε ἐντολὴ νὰ πατᾶμε ἐπάνω σὲ φίδια καὶ σκορπιοὺς καὶ σὲ ὅλη τὴ δύναμη τοῦ ἐχθροῦ (Λουκ. ι´ 19). Γιατί ἄν μοῦ χαρίσει ὁ Κύριος αὐτά, τότε θὰ ἀκολουθήσουν καὶ ὅλα τὰ ἄλλα”».</span></p><p><span style="font-family: times; font-size: large;">Μετὰ ἀπὸ τὰ λόγια αὐτὰ ὁ γέροντας συνέχισε προτρέποντας τοὺς ἀδελφοὺς νὰ μὴν ὑπερηφανεύονται γιὰ τὰ κατορθώματά τους, μήτε νὰ ἐπιθυμοῦν ὀπτασίες, μήτε νὰ δοκιμάζουν τὸν Θεὸ ζητώντας του τέτοια πράγματα, γιατί εἶναι πολλὲς οἱ παγίδες τοῦ διαβόλου ποὺ μᾶς πολεμᾶ καὶ ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι περιττὰ καὶ ἐπικίνδυνα γιὰ κάθε ἄνθρωπο, ἀφοῦ (καὶ ὁ Ἴδιος) εἶπε στὸν ἐχθρὸ (διάβολο) τοῦ σωτηρίου λόγου: «<em>Δὲν πρέπει νὰ ὑποβάλεις σὲ δοκιμασία τὸν Κύριο, τὸν Θεό σου</em>» (Ματθ. δ´ 7).</span></p><p><em>(Πηγή: <a href="https://christianvivliografia.wordpress.com/">christianvivliografia.wordpress.com</a>)</em></p><p><em>ΚΑΙ</em></p><p><i><a href="https://fdathanasiou.wordpress.com/2021/03/29/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%af-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b7-%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9%ce%bd-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b8%ce%b5%cf%8c%ce%bd/" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">εδώ</span></b></a></i></p>

Περί του μη εκπειράζειν τον Θεόν

  1. Παναγ. Τρεμπέλα, Ὑπόμνημα εἰς τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον, ἐκδ. «Ο ΣΩΤΗΡ», Ἀθῆναι 1995, σελ. 153-154 « Οὐ δεῖ εἰς προφανεῖς κινδύνους ἐμβ...

Read more »

ΤΡΙΤΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

<p></p><div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVKQbiCkATUNEWbSymLQzaw4C6sgZ7k-B_F52bVqtqzAYYTlfge5RQVeUMMNAzIYCC0W57t_1CcgA1oeYqc-69HjubOeJCSVIYx3bweohmxZu4lOdUo3UT9XgUB7zCeGW-LKKJypG_nLk/s698/proseuxi.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; color: #da1700; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="466" data-original-width="698" height="329" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVKQbiCkATUNEWbSymLQzaw4C6sgZ7k-B_F52bVqtqzAYYTlfge5RQVeUMMNAzIYCC0W57t_1CcgA1oeYqc-69HjubOeJCSVIYx3bweohmxZu4lOdUo3UT9XgUB7zCeGW-LKKJypG_nLk/w493-h329/proseuxi.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="493" /></a></div> <p></p><p><span style="background-color: white;"><br /></span></p><p style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px;"></p><p class="MsoNormalCxSpFirst" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">«<i>Ἥμαρτον ὁμολογῶ σοι Κύριε, ὁ ἄσωτος ἐγώ˙ οὐ τολμῶ ἀτενίσαι εις Οὐρανόν τό ὄμμα˙ ἐκεῖθεν γάρ ἐκπεσών, ἐγενόμην ἄθλιος. Ἥμαρτον εἰς τόν Οὐρανόν καί ἐνώπιόν σου, καί οὐκ εἰμί ἄξιος κληθῆναι υἱός σου˙ ἐμαυτόν ἀποκηρύττω, οὐ χρήζω κατηγόρων, οὐδέ πάλιν μαρτύρων˙ ἔχω θριαμβεύουσάν μου τήν ἀσωτίαν˙ ἔχω στηλιτεύουσαν τήν φαύλην πολιτείαν˙ ἔχω καταισχύνουσαν τήν παροῦσάν μου γύμνωσιν, πρός ἐντροπήν δέ τά ράκη, ἅ περιβέβλημαι. Εὔσπλαγχνε Πάτερ, Υἱέ μονογενές, τό Πνεῦμα τό ἅγιον, μετανοοῦντά με δέξαι, καί ἐλέησόν με»</i> (απόστιχα Αίνων, ήχος βαρύς).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">(Αμάρτησα, Σου το ομολογώ, Κύριε, εγώ ο άσωτος. Δεν τολμώ να ατενίσω το βλέμμα στον Ουρανό. Γιατί από κει ξέπεσα κι έγινα άθλιος. Αμάρτησα στον Ουρανό και ενώπιόν Σου και δεν είμαι άξιος να ονομαστώ υιό Σου. Αποκηρύσσω τον εαυτό μου, δεν χρειάζομαι κατηγόρους κι ούτε πάλι μάρτυρες. Έχω την αμαρτία μου να το διακηρύσσει. Έχω τον πονηρό τρόπο ζωής μου να με στηλιτεύει. Έχω την τωρινή μου γύμνωση να με ντροπιάζει, κι είναι πράγματι για ντροπή μου τα ράκη που είμαι ντυμένος. Εύσπλαχνε Πατέρα, Υιέ μονογενή Χριστέ, Πνεύμα άγιον, δέξου με μετανοημένο και ελέησέ με).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Συγκλονιστικό το τροπάριο του αγίου υμνογράφου Ιωσήφ, ο οποίος συνέδεσε προκειμένου να περιγράψει τον μετανοημένο άνθρωπο τις παραβολές και του ασώτου υιού και του τελώνου και φαρισαίου. Ο τελώνης δεν ήταν εκείνος που έχοντας συναίσθηση της αμαρτωλότητάς του δεν τολμούσε να σηκώσει το βλέμμα του στον Ουρανό; – έβλεπε ένδακρυς μόνο τη γη, γιατί χώμα είχε κάνει με τις αμαρτίες του τη ζωή του. Και το μόνο που κατόρθωνε να ψελλίζει ήταν «Θεέ μου, ελέησέ με τον αμαρτωλό». Το ίδιο συνέβη και με τον άσωτο της άλλης πιο γνωστής και μεγάλης παραβολής του Κυρίου: κι εκείνος φτάνει η ώρα που νιώθει την κατάντια του. Και παίρνει τον δρόμο της επιστροφής για να συρθεί ενώπιον του Πατέρα του. Κι εδώ αρχίζει το έργο του αγίου υμνογράφου: με μετοχή καρδιάς προβαίνει στην περιγραφή της όλης εσωτερικής διεργασίας που διαδραματίζεται στην καρδιά και των δύο, δηλαδή στην καρδιά του κάθε πιστού που έχει επίγνωση όντως και της δικής του τραγικότητας. Γιατί στο πρόσωπο ασφαλώς και του τελώνη και του ασώτου καλεί η Εκκλησία μας διά του αγίου ποιητή να δει ο καθένας τον εαυτό του. Η περιγραφή είναι ανθρώπου που «ζωγραφίζει». Η κάθε λέξη του Ιωσήφ είναι πινελιά στον πίνακα της ψυχής του και της δικής μας.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"> Παρακολουθούμε βήμα-βήμα τα στάδια της αληθινής μετανοίας: την ομολογία ενώπιον του Θεού της αμαρτίας που συνιστά την ασωτία˙ την ταπείνωση που κάνει τον άνθρωπο να βλέπει τον ξεπεσμό και την αθλιότητά του˙ την επίγνωση ότι δεν μπορεί πια να χαρακτηρίζεται υιός Θεού -  τον κατηγορεί η ίδια η συνείδησή του, που δεν υπάρχει τίποτε στον κόσμο πιο «βίαιο» κατά τον άγιο Ανδρέα Κρήτης στο Μεγάλο Κανόνα του˙ την πονηρή διαγωγή  που συνιστά κυριολεκτικά μαστίγωμα της συνείδησης - η κουρελιασμένη ψυχή βοά για την κατάντια! Αλλά υπάρχει η μετάνοια, σημειώνει ο υμνογράφος ακολουθώντας το Ευαγγέλιο. Η μετάνοια που ναι μεν διαπιστώνει την ασωτία και την αμαρτία, αλλά προχωράει με πόδια τρεμάμενα εκεί που υπάρχει η λύτρωση και ο καθαρμός: το έλεος του Θεού, η αγάπη του Θεού Πατέρα και όλης της αγίας Τριάδος. Κι αυτή η αγάπη του Θεού είναι αυτή που υπέρκειται της κάθε αμαρτίας. «Όλη την αμαρτία του κόσμου αν μαζέψουμε από τη μια, όλου του κόσμου κι όλων των εποχών, είναι σαν ένας κόκκος άμμου ή σαν μία σπίθα μπροστά στο πέλαγος του ελέους του Θεού. Τι μπορεί να κάνει ένας κόκκος άμμου ή μία σπίθα; Τίποτε απολύτως. Αυτό κι ακόμη περισσότερο συμβαίνει με την αμαρτία όταν παραβληθεί με την αγάπη του Θεού» (ιερός Χρυσόστομος).<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;">Η ποιητική ζωγραφική δύναμη του αγίου υμνογράφου είναι πολύ μεγάλη. Η προβολή της μετανοίας ως της μόνης σώζουσας δύναμης του ανθρώπου είναι φοβερή. Το τροπάριο θα έπρεπε να το αντιγράψουμε και να το κορνιζώσουμε, για να το βλέπουμε καθημερινά. Θα λειτουργεί καθημερινά ως καθρέπτης της χριστιανικής ή μη πορείας μας.    </span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="background-color: white; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 13pt; line-height: 26px;"><br /></span></p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"><span style="color: #2b00fe; font-family: Arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; font-size: 17.3333px;"><a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2021/03/blog-post_75.html" target="_blank"><b>ΠΗΓΗ</b></a></span></span></p>

ΤΡΙΤΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

  « Ἥμαρτον ὁμολογῶ σοι Κύριε, ὁ ἄσωτος ἐγώ˙ οὐ τολμῶ ἀτενίσαι εις Οὐρανόν τό ὄμμα˙ ἐκεῖθεν γάρ ἐκπεσών, ἐγενόμην ἄθλιος. Ἥμαρτον εἰς τόν Οὐ...

Read more »

Η Θαυμαστή δύναμη των Χαιρετισμών της Παναγίας.

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEju02LHTE_CBg1ZIhxb1M6o9YlshX5IFmaebin1qX4qnzZEFX_Jz_o01Vg0K5OzETLyVatKVMbxYI3yEu3Qd8NxeDnCHqq04DppDsQvGuYHbepH2iVtAXT3valCVmX8endX1cTHMjU3/s578/655.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="578" data-original-width="552" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEju02LHTE_CBg1ZIhxb1M6o9YlshX5IFmaebin1qX4qnzZEFX_Jz_o01Vg0K5OzETLyVatKVMbxYI3yEu3Qd8NxeDnCHqq04DppDsQvGuYHbepH2iVtAXT3valCVmX8endX1cTHMjU3/w383-h400/655.png" width="383" /></a></div><p></p><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/QNRNhPXwxiQ" title="YouTube video player" width="560"></iframe>

Η Θαυμαστή δύναμη των Χαιρετισμών της Παναγίας.

Read more »

ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: ''Ὁ ρασοφόρος εἶναι μοναχός καί ὄχι δόκιμος'' (Γ' ΜΕΡΟΣ)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><span style="color: red; font-family: times; font-size: large;">ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ</span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMTy_kyyY2us6DDSThHcVaj1aac9f7neRsHMJdpMn0HOdk7RS9TXBDyYm-cQtcSsbuMlJa9tcFxPnInSUdqO3K-O_9aq8wob5zANqstLPYBUCxuKjs-_bRuStPWKlQ9bddSk6xY0K6/s1095/778.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="685" data-original-width="1095" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMTy_kyyY2us6DDSThHcVaj1aac9f7neRsHMJdpMn0HOdk7RS9TXBDyYm-cQtcSsbuMlJa9tcFxPnInSUdqO3K-O_9aq8wob5zANqstLPYBUCxuKjs-_bRuStPWKlQ9bddSk6xY0K6/s16000/778.png" /></a><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyEUzPa2jf4lofnNW9pQtNj41ZMWO-66ITxiQS7gF25ZVbPYkm8TVlaAyUoOAY_-LCW_UrFuLFb9uRyTh5o4DwcF2UdLDo9GcZcp7pGxlAFH1F9hXR61qrLndYe-17VwF-7iZpd3Ga/s1087/779.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="246" data-original-width="1087" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyEUzPa2jf4lofnNW9pQtNj41ZMWO-66ITxiQS7gF25ZVbPYkm8TVlaAyUoOAY_-LCW_UrFuLFb9uRyTh5o4DwcF2UdLDo9GcZcp7pGxlAFH1F9hXR61qrLndYe-17VwF-7iZpd3Ga/s16000/779.png" /></a></div><div style="background-color: white; text-align: right;"><span style="font-family: helvetica;"><b>''ΠΗΔΑΛΙΟΝ'' ΚΑΝΩΝ Ε΄ ΤΗΣ ΑΒ΄ ΣΥΝΟΔΟΥ</b></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ</span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: right;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><u><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></u></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><b style="text-decoration-line: none;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/09/blog-post_68.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΥΠΟ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ: ''Ὁ ρασοφόρος εἶναι μοναχός καί ὄχι δόκιμος''</span></a></b></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><b style="text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></b></div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/02/blog-post_27.html" itemprop="url"><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;"><b> ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: ''Ὁ ρασοφόρος εἶναι μοναχός καί ὄχι δόκιμος'' (Β' ΜΕΡΟΣ)</b></span></a></div>

ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ: ''Ὁ ρασοφόρος εἶναι μοναχός καί ὄχι δόκιμος'' (Γ' ΜΕΡΟΣ)

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ''ΠΗΔΑΛΙΟΝ'' ΚΑΝΩΝ Ε΄ ΤΗΣ ΑΒ΄ ΣΥΝΟΔΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣ...

Read more »

"Δεν έχει σημασία τί λένε οι γιατροί, κάποιος πρέπει να λειτουργήσει!"

<p><span style="background-color: white;"> <span style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: large; text-align: justify;">Κατά την διετία 1968-1970 απείλησε την ανθρωπότητα η πανδημία της γρίπης του Χονγκ Κονγκ (Η3Ν2), με συνολικό αριθμό θυμάτων περίπου ένα εκατομμύριο. Μια ορθόδοξη μοναχή από το Σαντιάγκο της Χιλής, η Μητέρα Ιουλιανή, περιγράφει σε γράμμα της, το πως αντιμετώπισε την κατάσταση ο οικείος Αρχιερεύς, ο Αρχιεπίσκοπος Λεόντιος Φιλίπποβιτς [1]:</span><i style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: large; text-align: justify;"> </i></span></p><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-size: large;"><i><br /></i></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-size: large;">"<i>Την ημέρα της διακηρύξεως της αγιότητας του Αγίου Γερμανού </i>[2]<i>, ο δεσπότης μας, ο Αρχιεπίσκοπος Λεόντιος, είχε λάβει απαγορευτικές οδηγίες από τον γιατρό του </i>[3]<i> όχι μόνο να μη λειτουργήσει, αλλά και να μη βγει έξω από το δωμάτιό του. Αλλά ο Δεσπότης δεν άκουσε καμία από τις προειδοποιήσεις του γιατρού και ήρθε μαζί μας το Σάββατο το βράδυ στην Ολονύκτια Ακολουθία, η οποία εορτάστηκε πολύ πανηγυρικά. Η εικόνα που μας είχε σταλεί, εμφανίστηκε την ώρα που ψαλλόταν θριαμβευτικά ο Πολυέλεος. Αργότερα, ο δεσπότης μου είπε ότι δεν έχει σημασία τί λένε οι γιατροί, κάποιος πρέπει να λειτουργήσει! "Ο Άγιος Γερμανός θα μας βοηθήσει". Ο δεσπότης προσευχήθηκε για την υγεία του Αρχιμανδρίτη Βενιαμίν και των πολλών Ρώσων ενοριτών που δεν μπορούσαν να είναι στην εκκλησία λόγω της γρίπης του Χονγκ Κονγκ.</i></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-size: large;"><i>Το πρωί της Κυριακής, έγινε επίσημη Λειτουργία και υπήρχαν πολλοί άνθρωποι. Ο δεσπότης δεν μπόρεσε να κηρύξει, καθώς ακόμη και οι αιτήσεις του κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας μόλις που ακουγόντουσαν. Και έκανε και Παράκληση. Αυτή η μέρα πέρασε για εμάς με πολύ ζέση και προσευχή, ακόμη περισσότερο επειδή ήταν συνδεδεμένη με τον ουράνιο Θεραπευτή, τον Άγιο Παντελεήμονα. Στο ορφανοτροφείο </i>[4]<i> έχουμε 28 κορίτσια και γύρω στα εκατό παιδιά στο σχολείο. Όλα αυτά τα παιδιά γνωρίζουν πλέον για τον Άγιο Γερμανό, επειδή τους είπαν να προσευχηθούν σε αυτόν.</i></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-size: large;"><i>Τώρα βρισκόμαστε σε πολύ κρίσιμες στιγμές στη Χιλή. Ο Θεός ξέρει τι θα συμβεί!</i></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-size: large;"><i>Άγιε Πατέρα Γερμανέ, πρέσβευε στον Θεό για μας!</i></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><div style="text-align: right;"><span style="background-color: white;"><span style="font-size: large;"><i>Μητέρα Ιουλιανή</i>" [5]</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span></span></div><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqnK792FRUlrIvIWUoRSBXTTGcOo36FlzbdWQR7qcKwYaHfaHtSFnvk21CT7b452fnuGMnx72kTXY0aBWDIyCGAXsnzDxJyEN8qs0aA0LZbjEyR0BhUMLyvDl6hsxffzNPdEGZdXWYmuEz/s1600/1100.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><span style="background-color: white;"><span style="color: black;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1004" height="457" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqnK792FRUlrIvIWUoRSBXTTGcOo36FlzbdWQR7qcKwYaHfaHtSFnvk21CT7b452fnuGMnx72kTXY0aBWDIyCGAXsnzDxJyEN8qs0aA0LZbjEyR0BhUMLyvDl6hsxffzNPdEGZdXWYmuEz/s640/1100.jpg" style="border: none; position: relative;" width="640" /></span></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white;">Τέλη δεκαετίας του 1960 έξω από την εκκλησία της Αγίας Τριάδος στο Σαντιάγκο της Χιλής με τα παιδιά του Ορφανοτροφείου. Στο κέντρο, από αριστερά προς τα δεξιά, ο Αρχιεπίσκοπος Λεόντιος, ο Αρχιμανδρίτης Βασίλειος και η Μητέρα Ιουλιανή.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div></div><div><span style="background-color: white; font-size: large;">Όχι μόνο, κανείς από την ενορία δεν πέθανε τότε από την πανδημία, αλλά η Μητέρα Ιουλιανή (85 ετών σήμερα), καθώς και ο π. Βενιαμίν (95 ετών) ζούνε ακόμη!</span></div><div><span style="background-color: white; font-size: large;">Την ευχή τους να έχουμε!</span></div></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><br /></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;">[1] Περί του σεπτού τούτου ανδρός:</span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><a href="https://katanixi.gr/2019/07/01/%ef%bb%bf%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%b5%cf%80%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8c%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%af%cf%80%cf%80%ce%bf%ce%b2%ce%b9%cf%84/" style="text-decoration-line: none;">https://katanixi.gr/2019/07/01/%ef%bb%bf%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%b5%cf%80%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%82-%ce%bb%ce%b5%cf%8c%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%af%cf%80%cf%80%ce%bf%ce%b2%ce%b9%cf%84/</a><br />[2] Η αγιότητα του Αγίου Γερμανού της Αλάσκας διακηρύχθηκε από την Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς στις 27.7/9.8.1970.</span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;">[3] Εκτός του ότι η υγεία του δεν ήταν καλή, ανήκε και ηλικιακά σε ευπαθή ομάδα.<br />[4] Το Ορφανοτροφείο/Οικοτροφείο/Σχολείο "Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης" είχε ιδρυθεί τον Οκτώβριο του 1967 στο Σαντιάγκο από την Μητέρα Ιουλιανή με την ευλογία του Αρχιεπισκόπου Λεοντίου.<br />[5]<span style="font-size: large;"> </span><span style="text-align: right;">Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "The Orthodox Word" (αρ. 33, Ιούλ.-Οκτώβ. 1970).</span></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><span style="text-align: right;"><br /></span></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><span style="text-align: right;"><br /></span></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><span style="text-align: right;"><br /></span></span></div><div style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><span style="text-align: right;"><br /></span></span></div><div style="text-align: right;"><a href="https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2020/06/blog-post_4.html?fbclid=IwAR0mnY5l-SfAFrxsKFf-JdkYvpDxbgV0Z_S1R3cV3Q6zSKs3SOVTc1DNHIk" target="_blank"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></b></a></div>

"Δεν έχει σημασία τί λένε οι γιατροί, κάποιος πρέπει να λειτουργήσει!"

  Κατά την διετία 1968-1970 απείλησε την ανθρωπότητα η πανδημία της γρίπης του Χονγκ Κονγκ (Η3Ν2), με συνολικό αριθμό θυμάτων περίπου ένα εκ...

Read more »

Χαρήτε, σκλάβοι, ήρθε ο Ελευθερωτής!

<p> <strong style="font-family: Arial, Georgia, sans-serif; font-size: 12px; text-align: justify;">Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου</strong></p><h2 style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; font-size: 18px; margin: 0px; padding: 10px 10px 0px; text-align: center; text-transform: uppercase;"><span style="color: #993300;">ΧΑΡΗΤΕ, ΣΚΛΑΒΟΙ, ΗΡΘΕ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ!</span></h2><h3 style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; margin: 0px; padding: 0px; text-align: center;"><span style="color: blue;">«Εὐαγγελίζου, γῆ, χαρὰν μεγάλην· αἰνεῖτε, οὐρανοί, Θεοῦ τὴν δόξαν» (μεγαλυν. θ´ ᾠδ.)</span></h3><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: justify;"><strong><a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2014/06/%CF%86%CE%B1%CC%81%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B7-%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B1%CC%81%CF%82.jpg" rel="attachment wp-att-41712" style="background-color: transparent; text-decoration-line: none;"><img alt="φάτες και μη μιλάς" class="alignright wp-image-41712 size-medium" height="300" src="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/uploads/2014/06/%CF%86%CE%B1%CC%81%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B7-%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B1%CC%81%CF%82-209x300.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: 2px solid rgb(255, 255, 255); display: inline; float: right; margin: 0px 0px 2px 4px; padding: 1px;" width="209" /></a>Σὲ μιὰ ἐποχή, ἀγαπητοί μου, ὅπως ἡ δική μας, ποὺ ἐπικρατεῖ ὑλισμὸς μὲ τὸ σύνθημα «Φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν» (Ἠσ. 22,13 = Α΄ Κορ. 15,32), σὲ τέτοια ἐποχὴ ἑορτὲς ὅπως αὐτὴ δὲν ἔχουν τὴν ἀνάλογη ἀπήχησι στὶς καρδιές. Γι᾽ αὐτὸ καὶ οἱ λόγοι ποὺ ἐκφωνοῦνται σήμερα, εἴτε μέσα στὴν ἐκκλησία εἴτε ἔξω, ἀποστρακίζονται, σὰν σφαῖρες ποὺ πέφτουν σὲ ἐπιφάνεια γρανίτου.</strong><br /><strong>Θὰ ἤθελα νὰ μπορῶ ν᾽ ἀκούσω τί θὰ συζητοῦν σήμερα στὰ σπίτια· θὰ συζητοῦν τὸ μήνυμα τοῦ Οὐρανοῦ καὶ τὸ μήνυμα τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ; Ἀλλοίμονο! ὅλα θὰ τὰ συζητήσουν πλὴν τοῦ μεγάλου μηνύματος ποὺ κάποτε δονοῦσε τὴν ἀγαπητή μας πατρίδα. Γι᾽ αὐτό, ὡς καλύτερο μνημόσυνο τῶν ἡρώων τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος, ἁρμόζει μᾶλλον σιωπὴ παρὰ λόγοι πατριωτικοὶ ποὺ ἀπὸ πολλοὺς ἀκούγονται μὲ κάποια δυσφορία. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως, σὲ ὁποιαδήποτε ἐποχή, δὲν θὰ παύσῃ νὰ σαλπίζῃ τὸ σάλπισμα τῆς αἰωνιότητος, τῆς ἐλευθερίας, τῆς δικαιοσύνης, καὶ νὰ ψάλλῃ· «Εὐαγγελίζου, γῆ, χαρὰν μεγάλην· αἰνεῖτε, οὐρανοί, Θεοῦ τὴν δόξαν» (μεγαλυν. θ´ ᾠδ.).</strong></p><h2 style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; margin: 0px; padding: 10px 10px 0px; text-align: center; text-transform: uppercase;"><span style="font-size: small;">* * *</span></h2><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: justify;"><strong>Διπλῆ ἡ χαρὰ σήμερα, ἀγαπητοί μου. Πρῶτον, διότι «ἄγγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη εἰπεῖν τῇ Θεοτόκῳ τὸ χαῖρε» (Ἀκάθ. ὕμν. Α). Εἶνε χαρὰ πανανθρώπινη· ἀφορᾷ ὄχι μόνο ἕνα ἔθνος, τὸ δικό μας, ἀλλὰ ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ πλήθη τῶν Χριστιανῶν σὲ ὁποιοδήποτε μέρος τῆς Γῆς. Καὶ δεύτερον ἡ χαρὰ πηγάζει ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἕνας ἐπίγειος ἄγγελος, ῥασοφόρος, ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, ἀπεσταλμένος τοῦ Θεανθρώπου, μετέδωσε στὴν Ἑλλάδα τὸ χαρμόσυνο μήνυμα τῆς ἐλευθερίας. Τὸ ἕνα εἶνε χαρὰ μερική, χαρὰ τῆς Ἑλλάδος, τὸ ἄλλο εἶνε χαρὰ ὅλου τοῦ κόσμου. Στὴν εὐγενῆ ψυχὴ τῶν Ἑλλήνων συνδυάζονται καὶ τὰ δύο.</strong><br /><strong>⃝ Χαίρεται ἡ Ἑλλάδα. Γιατί;</strong><span id="more-87007"></span></p><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: justify;"><strong>Τί ἦταν πρὸ τοῦ ᾽21; Στοὺς χάρτες δὲν ὑπῆρχε· ἦταν μιὰ ἀσήμαντη ἐπαρχία τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ποὺ ἄρχιζε ἀπὸ τὸν Εὐφράτη κ᾽ ἔφτανε ὣς τὸ Δούναβι καὶ τὶς πυραμίδες τῆς Αἰγύπτου. Μέσα σ᾽ αὐτὸ τὸ χάος χανόταν ὄχι μόνο ἡ Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ λαοὶ τῶν Βαλκανίων.</strong><br /><strong>Οἱ ὀρθόδοξοι ὑπέφεραν. Ποιά γλῶσσα θὰ περιγράψῃ τὰ δεινὰ τῶν σκλάβων Χριστιανῶν; Ἔτρεμαν τὴ νύχτα οἱ μανάδες, γιατὶ οἱ Τοῦρκοι ἔμπαιναν στὰ σπίτια καὶ ἅρπαζαν ἀπὸ τὴν ἀγκάλη τους τὰ καλύτερα ἀγόρια γιὰ νὰ γίνουν γενίτσαροι. Τὰ καλύτερα κορίτσια ὡδηγοῦντο σὰν κοπάδια στὰ χαρέμια τῶν ἀγάδων. Τὸ κεφάλι τους δὲν τὸ ἐξουσίαζαν, ἔπρεπε νὰ πληρώνουν τὸν κεφαλικὸ φόρο. Θρησκεία δὲν μποροῦσαν νὰ ἀσκήσουν ἐλεύθερα, νὰ χτίσουν ἐκκλησίες, καμπάνα ἢ σήμαντρο ἀπαγορευόταν ν᾽ ἀκουστῇ. Κι ὅποιος τολμοῦσε ἁπλῶς νὰ πῇ γιὰ Ἀλλὰχ ἢ Μωάμεθ, ὑποχρεοῦτο ν᾽ ἀλλαξοπιστήσῃ, εἰδάλλως τὸν περίμενε θάνατος. Στὴν Ἀλβανία, ποὺ ἦταν ὅλοι ὀρθόδοξοι Χριστιανοί (ἐκεῖ ἦταν τὸ ἀρχαῖο Ἰλλυρικόν (βλ. ῾Ρωμ. 15,19), ἡ μεγάλη ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος μὲ πλῆθος ἐπισκοπὲς καὶ μοναστήρια), κάτω ἀπ᾽ τὸ σπαθὶ τῶν γενιτσάρων ἀναγκάστηκαν νὰ γίνουν μουσουλμᾶνοι· ἐλάχιστοι ἔμειναν πιστοί, μόνο στὴ Βόρειο Ἤπειρο, ὅπου κι αὐτοὶ θὰ ἐξαφανίζονταν ἐὰν δὲν πήγαινε ἐκεῖ ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ποὺ ἀπαγχονίστηκε στὴν ὄχθη τοῦ Ἀῴου ποταμοῦ (βλ. βιβλίο μας Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, Ἀθήνα 201331, σσ. 47 κ.ἑ.).</strong><br /><strong>Αὐτὴ ἦταν ἡ κατάστασι, κ᾽ ἔτσι ἡ Ἑλλάδα ἔμοιαζε μὲ νεκρὸ θαμμένο στὸ χῶμα. Ἀλλ᾽ ὅπως στὸ Εὐαγγέλιο βλέπουμε τὸ θαῦμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ τεταρταίου Λαζάρου, ἔτσι σὰν σήμερα καὶ ἡ Ἑλλάδα ἀναστήθηκε ἀπὸ τάφο τεσσάρων αἰώνων! καὶ ἡ ἀνθρωπότητα ἔμεινε ἔκθαμβη. Ἀναστήθηκε διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦ ἔρωτος τῆς ἐλευθερίας, διὰ τῆς θυσίας χιλιάδων τέκνων της.</strong><br /><strong>Ἡ 25η Μαρτίου λοιπὸν εἶνε χαρὰ τῆς Ἑλλάδος· ὅποιος δὲν τὴν αἰσθάνεται, ἔπαψε νά ᾽νε Ἕλληνας, δὲν εἶνε ἄνθρωπος εὐγενής.</strong><br /><strong>⃝ Ἀλλὰ σήμερα ἔχουμε καὶ χαρὰ πανανθρώπινη· εἶνε ἡ χαρὰ ποὺ μεταδίδει στὴν Παναγία ὁ ἄγγελος μὲ τὸ «Χαῖρε» (Λουκ. 1,28). Ἀλλὰ τὸ μὲν πατριωτικὸ συναίσθημα τὸ αἰσθανόμεθα, τὸ θρησκευτικὸ ὅμως, ποὺ εἶνε τὸ ἀνώτερο ὅλων; Εἶστε ἕτοιμοι νὰ …χασμουρηθῆτε. Ὅταν σᾶς μιλοῦν περὶ πατρίδος, κάτι αἰσθάνεστε· ὅταν σᾶς μιλοῦν περὶ θρησκείας, τίποτε! Καὶ ὅμως εἶνε μικρό τὸ μήνυμα τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν, ἀλλὰ μέγα, παμέγιστο καὶ αἰώνιο, τὸ μήνυμα τοῦ ἀρχαγγέλου ἐκ τῶν οὐρανῶν.</strong><br /><strong>Ποιό εἶνε τὸ μήνυμά του· Ψυχὲς σκλαβωμένες κάτω ἀπὸ δεσμὰ ἁμαρτωλῶν παθῶν, ψυχὲς φυλακισμένες στὸν κλοιὸ – κλουβὶ τῆς ἁμαρτίας, ψυχὲς ποὺ δὲν μπόρεσε νὰ σᾶς ἐλευθερώσῃ καμμιά φιλοσοφία Σωκράτους ἢ Πλάτωνος, ψυχὲς ποὺ αἰῶνες στενάζατε, χαρῆτε τώρα· ἔφτασε αὐτὸς ποὺ θὰ σᾶς ἐλευθερώσῃ, ἦρθε ὁ ἐλευθερωτής σας, ὁ Χριστός!</strong><br /><strong>Χρειάζεται νὰ πῶ περισσότερα; Ὅποιος θέλει νὰ δῇ τὴν ἀγωνία τῆς πρὸ Χριστοῦ ἀνθρωπότητος, ποὺ ζητοῦσε τὴ λύτρωσι – ἐλευθερία, νὰ σπάσουν οἱ ἁλυσίδες, ἂν εἶνε ἐγγράμματος κ᾽ ἐφ᾽ ὅσον θαυμάζει τὸν ἑλληνισμὸ ποὺ κ᾽ ἐγὼ θαυμάζω, ἂς ἀνοίξῃ νὰ διαβάσῃ ἕνα προφητικὸ δρᾶμα τοῦ μεγάλου τραγικοῦ Αἰσχύλου, τὸν Προμηθέα δεσμώτη. Ἐκεῖ ἡ φαντασία τοῦ Ἕλληνος αὐτοῦ ποιητοῦ ἐξέφραζε μία πραγματικότητα, τὴν ἀγωνία ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Ὁ Προμηθεύς, ἐπειδὴ ἁμάρτησε, δέθηκε στὴν κορυφὴ τοῦ Καυκάσου μὲ ἁλυσίδες, καὶ ἕνας γύπας, ὄρνεο γαμψώνυχο, ἐρχόταν τὴν ἡμέρα καὶ τοῦ κατέτρωγε τὸ συκώτι, ποὺ τὴ νύχτα ἀνεπλάθετο, ὥστε τὸ δρᾶμα του νὰ διαρκῇ. Προσπάθησαν διάφοροι νὰ τὸν βοηθήσουν, μάταια ὅμως. Κάποιος τέλος τοῦ λέει· Θὰ μένῃς ἔτσι ἐκεῖ, ἕως ὅτου ὁ Θεὸς στείλῃ κάποιον νὰ σ᾽ ἐλευθερώσῃ. Ὁ Προμηθεὺς δεσμώτης εἶνε ἀκριβῶς ὁ ἄνθρωπος, ὁ δοῦλος καὶ σκλάβος τῶν παθῶν, τὸν ὁποῖον ἐλευθέρωσε ὁ Χριστός (βλ. βιβλίο μας Χριστούγεννα, Ἀθήνα 1988, σσ. 65 κ.ἑ.).</strong><br /><strong>Αὐτὰ λοιπὸν εἶνε τὰ δύο γεγονότα· τὸ ἕνα, σὲ μικρὴ κλίμακα, εἶνε ἡ ἐλευθερία τῆς πατρίδος· τὸ ἄλλο, σὲ παγκόσμια κλίμακα, εἶνε ἡ ἐλευθερία τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὴν ἁμαρτία.</strong></p><h2 style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; margin: 0px; padding: 10px 10px 0px; text-align: center; text-transform: uppercase;"><span style="font-size: small;">* * *</span></h2><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: justify;"><strong>Σήμερα ἐμᾶς, ἀγαπητοί μου, μᾶς συγκινοῦν αὐτά; Τὸ εἴπαμε, εἶνε ἐποχὴ ὕλης. Τόσο ἡ ἀριστερὰ ὅσο καὶ ἡ δεξιὰ τὸ ἴδιο ὑλιστικὸ φρόνημα ἔχουν. Πές μου τί σκέπτεσαι, τί λές, τί τραγουδᾷς, νὰ σοῦ πῶ τί φρονεῖς. Σήμερα, ὅταν καθήσετε στὸ τραπέζι, τί θὰ πῇς στὰ παιδιά σου, ἐσὺ ὁ πατέρας; γιὰ φαγητά, θεάματα, ἀθλητισμό, ποδόσφαιρο…, μικρὰ καὶ ἀσήμαντα. Φύγαμε ἀπὸ τὸ φρόνημα τῶν προγόνων μας.</strong><br /><strong>Ξέρετε πῶς ἑώρτασαν ἐκεῖνοι τὸ 1838 τὴν πρώτη ἐπέτειο τῆς ἐθνικῆς αὐτῆς ἑορτῆς στὴ μικρὴ τότε Ἀθήνα; Ζοῦσαν ἀκόμη μεγάλοι ἀγωνισταί (Κανάρης, Κολοκοτρώνης κ.ἄ.). Ἔκλαιγαν γιατὶ ζοῦσαν τὴν ἐλεύθερη πατρίδα καὶ μὲ τὴ φουστανέλλα σκούπιζαν τὰ δάκρυα. Μετὰ τὴ δοξολογία βγῆκαν ἀπὸ τὴν ἐκκλησία κι ἀπὸ τὴ χαρά τους ἔλεγαν πατριωτικὰ τραγούδια καὶ στοὺς Στύλους τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς ἄρχισαν νὰ χορεύουν χοροὺς ποὺ μύριζαν λιβάνι καὶ θυμάρι. Τότε πλησίασε μία ἡλικιωμένη γυναίκα ντυμένη στὰ μαῦρα καὶ εἶπε· Σταματῆστε, παιδιά· ἐγὼ θ᾽ ἀρχίσω τὸ χορό, γιατὶ ἔδωσα θύματα γιὰ τὴ λευτεριά μας τοὺς δύο ἀδελφούς μου καὶ τὸ μονάκριβο γυιό μου… Κι ἄρχισε ἡ γριούλα νὰ τραγουδάῃ ἕνα γλυκύτατο τραγούδι τῆς ἐλευθερίας· δὲν ἔμεινε μάτι ἀδάκρυτο (βλ. βιβλίο μας Ἐθνικὰ προβλήματα, Ἀθήνα 1961, σσ. 327-8). Τὸ ἴδιο βράδυ ἥρωες ἀγωνισταὶ ἀνέβηκαν στὸ Λυκαβηττό, ἄναψαν δᾳδιὰ καὶ μ᾽ αὐτὰ σχημάτισαν πελώριο σταυρό, ποὺ φαινόταν ἀπὸ παντοῦ καὶ θύμιζε τὸ «Ἐν τούτῳ νίκα». Βλέποντας τὸ σταυρὸ γονάτισαν ὅλοι καὶ ἐπὶ ὥρα προσεύχονταν, εὐχαριστώντας μὲ δάκρυ τὸν Κύριο γιὰ τὴν ἐλευθερία ποὺ τοὺς χάρισε, ὅπως λέει ὁ ἱστορικὸς Ε. Κυριακίδης στὸ ἔργο του Σύγχρονος Ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ (Ἀθῆναι 1892, τ. Α΄, σ. 340). Ἐρωτῶ· ἔχουμε καμμία σχέσι μ᾽ αὐτούς;</strong><br /><strong>Ἔρχομαι στὸ δεύτερο. Χαρὰ ἐθνικὴ δὲν αἰσθανόμαστε· χαρὰ χριστιανικὴ αἰσθανόμαστε; Τὴν αἰσθάνονται μόνο αὐτοὶ ποὺ πιστεύουν στὸ ὑπερπέραν. Στὸ Μιλάνο πρὸ καιροῦ ἕνας φτωχὸς ζητιάνος ἔπαιζε βιολὶ σὲ σταυροδρόμι καὶ τραγουδοῦσε, ἔλαμπε ἀπὸ χαρά, κ᾽ ἔκανε κ᾽ ἐκείνους ποὺ τὸν ἄκουγαν νὰ ξεχνοῦν τὰ βάσανά τους. Τὸν ρωτάει κάποιος, ἕνας καθηγητής· –Πῶς ἐσὺ ὁ φτωχὸς κάνεις τοὺς ἀνθρώπους νὰ εἰρηνεύουν καὶ νὰ αἰσθάνωνται χαρά; –Ὤ, λέει, πιστεύω στὸ Χριστό, καὶ σ᾽ αὐτὸν βρῆκα τὴ χαρά.</strong><br /><strong>Αὐτὴ τὴ χαρὰ ἐμεῖς τὴν ἔχουμε; Ὄχι. Εἴμαστε Προμηθεῖς δεσμῶται, δοῦλοι τῶν παθῶν. Ἀλλ᾽ αὐτὸς ἀκριβῶς εἶνε καὶ ὁ σκοπὸς αὐτῶν τῶν ἑορτῶν· νὰ αἰσθανθοῦμε χαρά, σὰν Ἕλληνες γιὰ τὴν ἐθνικὴ παλιγγενεσία καὶ σὰν Χριστιανοὶ γιατὶ ὁ Χριστὸς εἶνε ὁ ἐλευθερωτὴς τῶν ψυχῶν μας, ὁ Θεὸς ὁ αἰώνιος· ὅν, παῖδες, ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. «Εὐαγγελίζου, γῆ, χαρὰν μεγάλην· αἰνεῖτε, οὐρανοί, Θεοῦ τὴν δόξαν».</strong></p><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: center;"><strong>(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος</strong></p><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; text-align: center;"><strong>(ἱ. ναὸς Ἁγ. Παντελεήμονος [ὑπόγειο τοῦ νέου] Φλωρίνης 25-3-1972 Σάββατο πρωὶ</strong></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><strong><br /></strong></p><p style="background-color: white; font-family: Arial, Georgia, sans-serif; font-size: 12px; text-align: right;"><a href="http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=87007" target="_blank"><span style="color: #2b00fe;"><b>ΠΗΓΗ</b></span></a></p>

Χαρήτε, σκλάβοι, ήρθε ο Ελευθερωτής!

  Του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου ΧΑΡΗΤΕ, ΣΚΛΑΒΟΙ, ΗΡΘΕ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ! «Εὐαγγελίζου, γῆ, χαρὰν μεγάλην· αἰνεῖτε, οὐρανοί, Θεοῦ τὴν δόξ...

Read more »

Η κληρονομιά των Νεομαρτύρων ως κινητήριος μοχλός των εθνικών αγώνων

<div style="text-align: center;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi580E8aaAJjFjOfGk2-9yoRYJbZJnqhnFToeRuUUllcn3AnNxx-GLW6JfByrnRJxY__QPTGnxCpqHDgs4yokKGsgV4cFWowo1vVq5vk7R7sCS2HS8_vnIrW2_I7CdDVhyphenhyphenhe4VcVekN9ZC5/w400-h251/%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25BF%25CE%25BC.jpg" /></div><h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"></h3><div class="post-header"><div class="post-header-line-1"></div></div><div class="post-body entry-content" id="post-body-45980351727641717" itemprop="description articleBody"><p class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Γράφει ο Δημήτριος Βερδελής*</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">25η Μαρτίου του 1821: μία ημερομηνία που στο άκουσμά της ξυπνούν πολλά συναισθήματα και πολλές σκέψεις είτε τυπώνονται πάνω σε χαρτί, είτε διαπερνούν τον αέρα ως ομιλία. Ελευθερία, Πατρίδα, Πίστη είναι κάποιες από τις λέξεις, με τις οποίες συνδέεται αυτή η ημερομηνία και με τις οποίες σχετίζονται αυτές οι σκέψεις.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Τι είναι αυτό που σε κάνει να αποφασίζεις να μπεις σε έναν αγώνα που ίσως να σου στοιχίσει τη ζωή; Πολλά τα ερωτήματα. Λίγος ο χώρος για να απαντηθούν. Μεγάλης έκτασης οι απαντήσεις που θα δοθούν και νέες συζητήσεις θα προκύψουν.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Τι είναι η ελευθερία; Ένας πρόχειρος ορισμός θα ήταν «η δυνατότητα να ορίσεις τη ζωή σου, κατά το δυνατόν, όπως εσύ επιθυμείς.» Μέχρι το 1821 σε πολλά μέρη που ζούσαν οι Ρωμηοί και κατά μείζονα χρονικά διαστήματα δεν υπήρχε η δυνατότητα να οργανώσουν το βίο τους όπως αυτοί επιθυμούσαν. Η Θεία λατρεία και η Ελληνική λαλιά σε πολλές περιπτώσεις απαγορεύονταν και ο σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας που υπάρχει στο Κοράνιο αντικαθίστατο από το παιδομάζωμα.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Την εποχή, λοιπόν, όπου όλα «τα ‘σκιαζ’  η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά» στο δρόμο του Γένους βρέθηκαν κάποιοι φωτεινοί οδοδείκτες που έδωσαν τη ζωή τους «για του Χριστού την πίστη την Αγία» και έγιναν παράδειγμα προς μίμηση για όσους γενναίους και ζωντανούς έδωσαν τη ζωή τους «για της Πατρίδος την Ελευθερία».</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Το γνωστότερο παράδειγμα νεομάρτυρα είναι ο Ισαπόστολος Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Η ιστορία του είναι, λίγο ή πολύ, γνωστή σε όλους μας. Αγιορείτης, από τους πρώτους αποφοίτους της Αθωνιάδος σχολής πήρε εντολή από τον τότε Πατριάρχη Κων/πόλεως να κηρύξει το Ευαγγέλιο στους υπόδουλους Ρωμηούς σε όλον τον χώρο που σήμερα αποτελεί την επικράτεια της Ελλάδος. Μαζί με Εκκλησίες ήθελε να κτίζονται και σχολεία για να μαθαίνουν οι νέοι γράμματα όπως έλεγε ο ίδιος. Ο πατρο-Κοσμάς έδωσε τη ζωή του λόγω της συκοφαντίας των Εβραίων της Ηπείρου ότι υπέσκαπτε τα θεμέλια του Οθωμανικού κράτους, διότι επέμενε να λέει ότι οι Εβραίοι δεν τηρούν την αργία της Κυριακής στήνοντας παζάρια τις Κυριακές.</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;"><o:p></o:p></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrD5YbSlw_7d1ZJbPoEy6827Tmio0400DVmhOJC2kf_0aYcfNFqxRJFka-GhWjhV_EN_Vwq4O9LOfLHg0b-8i_Hj7jmkjIq-BwG3lqQt3m8wNDXY-1MCI2PDg4jIUhJ7BaDuU5NdTZMeSN/s510/%25CE%2599%25CF%2589%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="335" data-original-width="510" height="263" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrD5YbSlw_7d1ZJbPoEy6827Tmio0400DVmhOJC2kf_0aYcfNFqxRJFka-GhWjhV_EN_Vwq4O9LOfLHg0b-8i_Hj7jmkjIq-BwG3lqQt3m8wNDXY-1MCI2PDg4jIUhJ7BaDuU5NdTZMeSN/w400-h263/%25CE%2599%25CF%2589%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Άλλη μια περίπτωση νεομάρτυρα και παιδομάρτυρα είναι ο άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας, ο οποίος γεννήθηκε το 1805 μ. Χ. Παιδί οικογένειας με Πίστη στο Χριστό, φιλοπατρία και συμμετοχή στους αγώνες του έθνους ο γιός του Σταματέλου Σταματελόπουλου και της Σοφίας, αδελφής της συζύγου του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη και αδελφός του Νικηταρά καταγόταν από το χωριό Τουρκολέκα της Αρκαδίας. Το 1816 σε ηλικία 11 ετών ο μικρός Ιωάννης συνόδευε τον πατέρα του και τον Αναγνώστη γιο του γνωστού αγωνιστή Ζαχαριά οι οποίοι πήγαιναν στα Κύθηρα αλλά λόγω κακοκαιρίας βρέθηκαν στη Νεάπολη της Λακωνίας εκεί συνελήφθησαν και διετάχθη από τον Βοεβόδα του Μυστρά ο αποκεφαλισμός και των τριών. Πρώτα αποκεφαλίστηκαν ο Σταματέλος και ο Αναγνώστης. Μετά πρότειναν στον μικρό Ιωάννη να αλλάξει την Πίστη του για να κερδίσει τη ζωή του. Ο μικρός Ιωάννης αρνήθηκε, αποκεφαλίστηκε και ως επιβεβαίωση της αγιότητας του το αίμα του σχημάτισε Σταυρό. Ο αποκεφαλισμός και των τριών έγινε στις 16 Οκτωβρίου 1816.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Μια σχετικά άγνωστη νεομάρτυρας είναι η αγία Ακυλίνα από το Ζαγκλιβέρι της Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας της σκότωσε έναν Οθωμανό Τούρκο και για να μην τον τιμωρήσουν αυτός αλλαξοπίστησε. Οι Οθωμανοί ήθελαν όμως να αλλαξοπιστήσει και η οικογένειά του. Ούτε όμως η Ακυλίνα, ούτε η μητέρα της αλλαξοπίστησαν. Η αγία Ακυλίνα πέθανε μετά από πολυήμερο ραβδισμό σε ηλικία 19 ετών στις 27 Σεπτεμβρίου του 1764.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Πολλές ακόμη ιστορίες νεομαρτύρων υπάρχουν στο βιβλίο Νέο Μαρτυρολόγιο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Αναζητήστε το για να μάθετε την ιστορία τους/μας γιατί αυτή οδήγησε σε όλα τα επαναστατικά κινήματα που έγιναν από την Άλωση μέχρι το 1821.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Εκτός από τους αγωνιστές του 1821 συνεχιστές των νεομαρτύρων υπήρξαν και πιο πρόσφατα στην ιστορία του Γένους. Η ΕΟΚΑ προτού συγκροτηθεί ως οργάνωση διδάχθηκε και διαμορφώθηκε μέσα στα κατηχητικά και είμαι σίγουρος ότι ο ανθός της Ελληνικής νεολαίας στην Κύπρο θα είχε ακούσει ότι στα χρόνια της σκλαβιάς υπήρξαν μάρτυρες και ήρωες για την Ελευθερία, για την Πίστη, για την Πατρίδα.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Όταν οι σημερινοί γονείς ψάχνουν πρότυπα για τα παιδιά τους είναι ανάγκη να γνωρίζουν τους νεομάρτυρες μας, τον Παύλο Μελά, τον Κυριάκο Μάτση, τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη.  Οι νεομάρτυρές μας είναι οι ήρωες του Γένους, παραδείγματα αυταπάρνησης και ελευθερίας που πολλοί θέλουν να ξεχάσουμε στο όνομα ενός δήθεν εκσυγχρονισμού αλλά δεν πρέπει να τους ξεχάσουμε γιατί αυτοί μας δείχνουν το δρόμο του καλού αγώνα που πρέπει να αγωνίζεται κανείς για να τηρεί την πίστη του.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">Εις έτη πολλά και καλό μας αγώνα συνΈλληνες.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Bookman Old Style",serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;">*Νομικός, φοιτητής πολιτικών επιστημών<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><p class="MsoNormal"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ:</span></b><span style="color: #2b00fe;"><b> www.antibaro.gr/ <a href="https://metemorfothis.blogspot.com/2021/03/blog-post_27.html" target="_blank">Μετεμορφώθης</a></b></span></p></div>

Η κληρονομιά των Νεομαρτύρων ως κινητήριος μοχλός των εθνικών αγώνων

Γράφει ο Δημήτριος Βερδελής* 25η Μαρτίου του 1821: μία ημερομηνία που στο άκουσμά της ξυπνούν πολλά συναισθήματα και πολλές σκέψεις είτε τυπ...

Read more »

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ.«Μην προσπαθήσετε να ωφελήσετε αυτόν που υπερηφανεύεται..............

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhajaziaR9cZnaO3q_WFqIsWquybfnL1Hn7vqYpFO7xAx6rBWc6KeuWGBUAZk2zSv4myTGE4wxa3qHTdGSKyB6dG5szCp6Kpt1OfZ0EUv47V0mTNgevWZZM0MqyN7yniRsfLiOf0IZp/s511/78.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="511" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhajaziaR9cZnaO3q_WFqIsWquybfnL1Hn7vqYpFO7xAx6rBWc6KeuWGBUAZk2zSv4myTGE4wxa3qHTdGSKyB6dG5szCp6Kpt1OfZ0EUv47V0mTNgevWZZM0MqyN7yniRsfLiOf0IZp/s320/78.jpg" width="320" /></a></div><br /> <b><span style="font-family: arial; font-size: large;"><span style="background-color: white; vertical-align: inherit;">«Μην προσπαθήσετε να ωφελήσετε αυτόν που υπερηφανεύεται για αρετές με επιδείξεις.</span></span></b><p></p> <p><b><span style="font-family: arial; font-size: large;"><span style="background-color: white; vertical-align: inherit;"> Γ</span><span style="background-color: white; vertical-align: inherit;">ιατί αυτός που αγαπά να δείξει τον εαυτό του δεν μπορεί να είναι λάτρης της αλήθειας. "</span></span></b></p><p><b><span style="font-family: arial; font-size: large;"><span style="background-color: white; vertical-align: inherit;"><br /></span></span></b></p><p style="text-align: right;"><b><span style="font-family: arial; font-size: large;"><span style="background-color: white; vertical-align: inherit;"><a href="http://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/03/blog-post_246.html" target="_blank"><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ</span></a></span></span></b></p>

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ.«Μην προσπαθήσετε να ωφελήσετε αυτόν που υπερηφανεύεται..............

  «Μην προσπαθήσετε να ωφελήσετε αυτόν που υπερηφανεύεται για αρετές με επιδείξεις.  Γ ιατί αυτός που αγαπά να δείξει τον εαυτό του δεν ...

Read more »