ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgclCz1jL-iARxGE8AHy2iHdzuX0BU9Ipovxba-EK3q79wAJrZUTxVLbjHN2bJm8jweoKLin2bo5ydZoZTdFbjwEosFaZekR0eC5n9b9nP7cVZvtxBoV-tYih6ChmErdUTgnF32KePOd4MQHBsCJ0xn-dEXr-201uoPIGs2PqwfA78hc87_oE1DcIbL/s480/%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%BF%CF%85.jpg" style="color: #af0040; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="360" data-original-width="480" height="413" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgclCz1jL-iARxGE8AHy2iHdzuX0BU9Ipovxba-EK3q79wAJrZUTxVLbjHN2bJm8jweoKLin2bo5ydZoZTdFbjwEosFaZekR0eC5n9b9nP7cVZvtxBoV-tYih6ChmErdUTgnF32KePOd4MQHBsCJ0xn-dEXr-201uoPIGs2PqwfA78hc87_oE1DcIbL/w551-h413/%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%BF%CF%85.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="551" /></a><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">«Ἐπί τῇ Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, ἄνθρωπος κατέκειτο ἐν ἀσθενείᾳ∙ καί ἰδών σε Κύριε ἐβόα∙ Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τό ὕδωρ, βάλῃ με ἐν αὐτῷ∙ ἐν ᾧ δέ πορεύομαι, ἄλλος προλαμβάνει με, καί λαμβάνει τήν ἴασιν, ἐγώ δέ ἀσθενῶν κατάκειμαι. Καί εὐθύς σπλαγχνισθείς ὁ Σωτήρ, λέγει πρός αὐτόν∙ Διά σέ ἄνθρωπος γέγονα, διά σέ σάρκα περιβέβλημαι, καί λέγεις ἄνθρωπον οὐκ ἔχω; ἆρόν σου τόν κράββατον καί περιπάτει.  Πάντα σοι δυνατά, πάντα ὑπακούει, πάντα ὑποτέτακται∙ πάντων ἡμῶν μνήσθητι, καί ἐλέησον Ἅγιε, ὡς φιλάνθρωπος».<o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">(Στην Προβατική κολυμβήθρα, βρισκόταν κατάκοιτος ένας άνθρωπος ασθενής. Κι όταν σε είδε, Κύριε, φώναζε δυνατά: Δεν έχω άνθρωπο, ώστε όταν ταραχθεί το ύδωρ να με βάλει μέσα σ’ αυτό. Την ώρα δε που πάω να μπω, άλλος με προλαβαίνει και παίρνει την ίαση, κι εγώ παραμένω ασθενής. Κι αμέσως τον σπλαγχνίστηκε ο Σωτήρ και του λέγει: Για χάρη σου έγινα άνθρωπος, για χάρη σου περιβλήθηκα σάρκα, και λέγεις δεν έχω άνθρωπο; Σήκωσε το κρεββάτι σου και περπάτα. Όλα σε σένα είναι δυνατά, όλα σε υπακούνε, όλα σου έχουν υποταχτεί. Θυμήσου μας όλους και ελέησέ μας, Άγιε, ως φιλάνθρωπος).<o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">Ένα από τα πιο ωραία για τα νοήματά του τροπάρια της Κυριακής του Παραλύτου, που επαναλαμβάνεται και τις επόμενες ημέρες Δευτέρα και Τρίτη,  είναι το παραπάνω δοξαστικό της Λιτής του εσπερινού σε ήχο πλάγιο του α΄, ποίημα του υμνογράφου Κουμουλά. Ο υμνογράφος δεν αναλίσκεται στη λεπτομερειακή περιγραφή του θαύματος του Κυρίου, όπως περιγράφεται στο Ευαγγέλιο: δεν αναφέρει ότι πρόκειται για την κολυμβήθρα Βηθεσδά που είχε πέντε στοές, δεν αναφέρει καν την ερώτηση του Κυρίου, όταν πλησίασε τον συγκεκριμένο ασθενή, αν θέλει να γίνει υγιής, δεν λέει ότι πρόκειται για παράλυτο άνθρωπο και μάλιστα επί τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια. Το ενδιαφέρον του επικεντρώνεται στο παράπονο του παραλύτου ότι δεν έχει κανένα γνωστό να τον βοηθήσει να λάβει την ίαση την ώρα που ταράσσονται τα ύδατα, κυρίως δε στη θεραπευτική θαυματουργική ενέργεια του Κυρίου, εμπλουτισμένη όμως με θεολογικά σχόλια που δεν υπάρχουν αλλά υπονοούνται στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα. <o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"> Είναι προφανές ότι ο υμνογράφος θέλει να προτάξει μέσα από το γεγονός της θεραπείας τη γενικότερη θέαση της σχέσης του Κυρίου Ιησού με κάθε άνθρωπο, ιδίως με τον πάσχοντα άνθρωπο, για να τονίσει αυτό που συνιστά τη σωτηρία πράγματι του ανθρώπου: την ενανθρώπηση του Θεού, την πραγματικότητα της σάρκωσής Του ως ανθρώπου («καί ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο»), διά της οποίας ο Χριστός, ως Θεός και άνθρωπος πια, έχει προσλάβει τον κάθε άνθρωπο μέσα Του και ο Ίδιος έχει γίνει η υπόθεση και η υπόσταση κυριολεκτικά της ζωής του. Τι άλλο μπορεί να εννοεί ο θεολόγος υμνογράφος όταν θέτει στο στόμα του Κυρίου τα «εννοούμενα»: «Διά σέ ἄνθρωπος γέγονα, διά σέ σάρκα περιβέβλημαι», παρά το γεγονός ότι μετά τον ερχομό Του ο άνθρωπος δεν στέκεται πια στο ίδιο επίπεδο με τα προ της παρουσίας του Χριστού – ξένος και αλλοτριωμένος του Θεού – αλλά έχει γίνει ίδιος με τον Κύριο, ταυτισμένος με Αυτόν, τόσο που η θέα του Χριστού πρώτιστα πραγματοποιείται μέσα από τη θέα του κάθε ανθρώπου που έχει αποδεχτεί Εκείνον στη ζωή του; («ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου, ἐμοί ἐποιήσατε»). <o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">Έχουμε την εντύπωση ότι τα μη ειπωμένα λόγια του Κυρίου παραπέμπουν στην εμπειρία του αποστόλου Παύλου όταν ομολογεί: «Αυτό που τώρα ζω σωματικά, είναι η ζωή της πίστεως στον Χριστό τον Υιό του Θεού, που με αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό Του για χάρη μου» («Ὅ δέ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἀγαπήσαντός με καί παραδόντος ἑαυτόν ὑπέρ ἐμοῦ»). Κι είναι τα παραπάνω λόγια του Κυρίου, όπως τα υποθέτει ο υμνογράφος, εκείνα που πρέπει ανά πάσα στιγμή να μας συνέχουν ως πιστούς: σε κάθε διάσταση της ζωής μας, καλή ή κακή, μακάρια ή δυστυχή, δυσκολεμένη ή όχι, να νιώθουμε ότι Αυτός που είναι αδιάκοπα κοντά μας, κυριολεκτικά μέσα μας (κι εμείς μέσα Του), είναι ο Θεάνθρωπος Κύριος. Στον κάθε παράπονό μας ιδιαίτερα να ηχούν στα αυτιά μας τα τόσο παρήγορα και αληθινά λόγια Του: «Για χάρη σου έγινα άνθρωπος, για σένα κατέβηκα από τους Ουρανούς και περιβλήθηκα σάρκα, και λες ότι είσαι μόνος σου;» Ποτέ δεν είμαστε μόνοι μας. Γιατί είμαστε μέλη Του, γιατί Τον έχουμε ντυθεί, γιατί ο καθένας μας αποτελεί τον κατεξοχήν αγαπημένο Του. <o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">Όπως το διατυπώνει και ο άγιος Χρυσόστομος: «Εγώ είμαι ο Πατέρας σου, εγώ ο αδερφός σου, εγώ νυμφίος της ψυχής σου, εγώ το σπίτι που μπορείς να καταφύγεις, εγώ η τροφή σου, εγώ το ένδυμά σου, εγώ η ρίζα σου, εγώ το στήριγμα σου, εγώ είμαι κάθε τι που επιθυμείς, κοντά μου δε θα 'χεις ανάγκη τίποτε. Εγώ και θα σε υπηρετήσω, γιατί ήρθα να υπηρετήσω και όχι να με υπηρετήσουν. Εγώ είμαι και φίλος και μέλος του σώματος σου και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μητέρα, όλα εγώ για σένα, αρκεί να έχεις φιλικά αισθήματα απέναντι μου... Τι περισσότερο θέλεις;»<p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"> <a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2023/05/blog-post_8.html" target="_blank">ΠΗΓΗ</a>

ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

« Ἐπί τῇ Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, ἄνθρωπος κατέκειτο ἐν ἀσθενείᾳ∙ καί ἰδών σε Κύριε ἐβόα∙ Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τό ὕδωρ, βάλῃ μ...

Περὶ τῆς ἐξουσίας στὴν ἐκκλησία: Συνέντευξη μὲ τὸν π. Ἰωάννη Δρoγγίτη (Απομαγνητοφώνηση ομιλίας γ΄ μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEenWG9iPLkPRe9-wIE6zmH1oMdVhijU1oE61v0ZECvVF0uYA1XATl3RKI0f3n5TFQzKm7Y2-z4hTHP8ZTI7NkCyh9s0i4WEYbn_QF8Op_JNQUvJRs9D5ZB-4qmTyJvh0HV_ttP3tGISNplDwjxDm1dxNGzHAH9ptzGUUDakPQPKIAt76zS6JYVA/s632/980.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="357" data-original-width="632" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEenWG9iPLkPRe9-wIE6zmH1oMdVhijU1oE61v0ZECvVF0uYA1XATl3RKI0f3n5TFQzKm7Y2-z4hTHP8ZTI7NkCyh9s0i4WEYbn_QF8Op_JNQUvJRs9D5ZB-4qmTyJvh0HV_ttP3tGISNplDwjxDm1dxNGzHAH9ptzGUUDakPQPKIAt76zS6JYVA/s16000/980.png" /></a></div>  π. Πέτρος Heers - Μπορούμε να πούμε ότι η εμφάνιση της ''αυταρχικής εξουσίας'', πως να το πούμε, μία εξουσία κοσμική, είναι ακριβώς σημείο ότι υπάρχει παρακμή στην πραγματική πνευματική εξουσία και είναι ''καμπάνα'' ότι έχουμε ξεφύγει.π. Ιωάννης Δρογγίτης - Ναι. Αυτό μπορεί να συμβεί σε όλους μας και γενικά πρέπει να ακούμε ''καμπάνες'' συχνά''. όπως λένε: «ακούς τον ήχο της μυστικής καμπάνας» πρέπει να την ακούς αυτή την ''καμπάνα'', πρέπει να χτυπάει πολύ συχνά όταν πλησιάζεις προς αυτά. π. Πέτρος Heers - προς την εκτροπή...π. Ιωάννης Δρογγίτης - προς την εκτροπή ακριβώς! Όταν πλησιάζουμε στην εκτροπή πρέπει να ακούμε αυτόν τον ήχο ο οποίος μας επαναφέρει, γιατί ακριβώς στον αντίποδα πρέπει να είμαστε έτσι; δεν είμαστε εδώ για να εξουσιάσουμε κανέναν. Αλλά πολλές φορές ξέρεις, ξεκινάει λάθος το πράγμα, και ξεκινάει κατά κάποιον τρόπον, είναι σαν να μοιάζουμε λίγο με τον Παπισμό μερικές φορές ο οποίος εκφράζει ακριβώς αυτήν την εξουσιαστικότητα, αλλά είναι στην δομή του αυτό. Στην εκκλησία δεν είναι στην δομή του, είναι μία πάρα φύσιν κατάσταση η οποία, έτσι σαν τον καρκίνο ας πούμε, αναπτύσσεται. Δεν είναι στην δομή. Στον Παπισμό είναι στην δομή μέσα. Έτσι λοιπόν έχουμε εκεί, όπως ξέρεις εσύ πολύ καλά, το ''κολέγιο'' ας το πούμε, Καρδιναλίων, που είναι ένα φυτώριο πραγματικά αυτής της νοοτροπίας, την μαθαίνεις αυτήν την νοοτροπία, και στην εκκλησία δεν έχουμε ''πρίγκιπες εκκλησιαστικούς'' κατά τις διατυπώσεις της Δύσης. Δηλαδή είσαι έξω από την εκκλησία μετά. Οι άνθρωποι εκτός από την ''συμφωνία'', έχουν και πολύ ανοχή. Αλλά κοίταξε, όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, η ανοχή θα πρέπει να περιορίζεται, δεν πρέπει να υπάρχει ανοχή σε θέματα της πίστεως π.χ., αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Έτσι λοιπόν αυτό όταν υπάρχει στην εκκλησία, δεν υπάρχει στην κανονική της δομή, υπάρχει μόνο ως πάρα φύσιν κατάσταση. Αυτή η πάρα φύσιν κατάσταση προφανώς υπάρχει, τώρα σε ποιο βαθμό ξέρει ο Θεός. Νομίζω ότι όλοι έχουμε έρθει σε επαφή με αυτήν την κατάσταση, όχι μόνο ως κίνδυνο προσωπικό, αλλά και ως γεγονός. Είναι το θέμα πως ξεκινάμε. Μερικές φορές υπάρχουν και σε μας φυτώρια όπου από κει ξεκινούν, μπαίνει κανείς μες στο φυτώριο για να γίνει κληρικός, αλλά μπαίνει, είναι ήδη σε έναν ''τύπο''.  Αυτό συμβαίνει και στις εκκλησιαστικές σχολές, στις «κατώτερες» σε εισαγωγικά, στις μεσαίες, φαίνεται αυτό ότι οι άνθρωποι έχουν μπει σε έναν τύπο, ήδη περιμένουν ένα χειροκρότημα, περιμένουν έναν θαυμασμό και δεν ασχολούνται καθόλου με την κατάσταση την εσωτερική τους η οποία θα είναι μετά, δηλαδή αυτό που θα συναντήσουν, τον εαυτό τους, πως θα τον συναντήσουν, πως θα τον αντέξουν, πως αντέχεται να δει κανείς τον εαυτό του τελείως ανεπαρκή, γιατί ο άνθρωπος που μεγαλώνει έτσι δεν έχει καμία δυνατότητα να αγαπά, και πως θα είναι ο κληρικός αν δεν αγαπά. Δεν μπορεί να συνδεθεί. Η μόνη σύνδεση που υπάρχει είναι η υπακοή μετά. Αυτό βλέπουν ως αγάπη μετά. Αλλά όχι μέσω σύνδεσης, μία απρουπόθετη υπακοή, επειδή είμαι ιερέας θα με υπακούς, επειδή είμαι Επίσκοπος θα με υπακούς, αυτό είναι απρουπόθετο όμως. Ενώ εσύ δεν μπορείς να σχετιστείς μαζί μου, εγώ πρέπει να σ΄ ακούω. Καταλαβαίνεις... δεν υπάρχει δυνατότητα ''ενώσεως'' πνευματικής. <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;">                                                                                                                          (Συνεχίζεται)</div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/o.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Περὶ τῆς ἐξουσίας στὴν ἐκκλησία: Συνέντευξη μὲ τὸν π. Ἰωάννη Δρoγγίτη (Απομαγνητοφώνηση ομιλίας α΄ μέρος)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/o.html" itemprop="url">Περὶ τῆς ἐξουσίας στὴν ἐκκλησία: Συνέντευξη μὲ τὸν π. Ἰωάννη Δρoγγίτη (Απομαγνητοφώνηση ομιλίας β΄ μέρος)</a></div>

Περὶ τῆς ἐξουσίας στὴν ἐκκλησία: Συνέντευξη μὲ τὸν π. Ἰωάννη Δρoγγίτη (Απομαγνητοφώνηση ομιλίας γ΄ μέρος)

π. Πέτρος Heers - Μπορούμε να πούμε ότι η εμφάνιση της ''αυταρχικής εξουσίας'', πως να το πούμε, μία εξουσία κοσμική, είνα...

Νωθροὶ καὶ ζηλωταί

<img alt="" class="attachment-post-thumbnail size-post-thumbnail wp-post-image" decoding="async" height="288" sizes="(max-width: 500px) 100vw, 500px" src="https://orthodoxostypos.gr/wp-content/uploads/2020/09/ekklisia-keri.jpg" srcset="https://orthodoxostypos.gr/wp-content/uploads/2020/09/ekklisia-keri.jpg 500w, https://orthodoxostypos.gr/wp-content/uploads/2020/09/ekklisia-keri-300x173.jpg 300w" style="border: 0px; box-sizing: border-box; display: inline-block; height: auto; max-width: 100%; padding: 4px; vertical-align: middle;" width="500" /> Νωθροὶ καὶ ζηλωταί<o:p></o:p>Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση<o:p></o:p>   Ἡ Ἐκκλησία προβάλλει τὴν ἐν Χριστῷ ζωὴ στοὺς πιστούς. Δὲν ἔχουν ὅμως ὅλοι τὴν ἴδια ἀνταπόκριση στὸ κάλεσμά της. Μεγάλο ἐμπόδιο εἶναι ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀπόκτηση τῶν ἀρετῶν. Πρόκειται γιὰ ἕνα δύσκολο ἄθλημα, τὸ ὁποῖο προϋποθέτει σταθερότητα στὴ θεοφιλῆ ἐπιθυμία τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα. Ἡ προσπάθεια δὲν πρέπει νὰ αὐξομειώνεται ἢ νὰ ἀτονεῖ τόσο πολύ, ποὺ νὰ νομίζει κανεὶς ὅτι ἔχει ἐγκαταλειφθεῖ ὁριστικά.<a name="more" style="background-color: white;"></a><o:p style="background-color: white;"></o:p>  Εὔκολα διαπιστώνουμε στοὺς περισσότερους χριστιανοὺς μιὰ νωθρότητα (βραδύτητα στὶς ἀποφάσεις καὶ ὀκνηρία στὶς πράξεις). Ἡ κατάστασή τους εἶναι ἐπικίνδυνη πνευματικά, γιατί ὁδηγεῖ στὴν ἔλλειψη ἐνδιαφέροντος καὶ στὴ ρᾳθυμία μὲ τραγικὸ ἀποτέλεσμα ὁ διάβολος νὰ ἐκμεταλλεύεται τὴν ἀδυναμία τους, νὰ ρίχνει πονηρὰ σπέρματα καὶ νὰ διαστρέφει τὶς ἐπιλογές τους. Οἱ λογισμοὶ τους παύουν νὰ εἶναι καλοὶ καὶ ἡ ἀδράνειά τους ἰσοδυναμεῖ μὲ παρατεταμένο ὕπνο. Δὲν κινοῦνται οὔτε πρὸς τὴν ἀρετὴ οὔτε πρὸς τὴν κακία.<o:p></o:p>  Ἡ φροντίδα τοῦ κληρικοῦ γι’ αὐτοὺς συναντᾶ πολλὰ ἐμπόδια. Χρειάζεται διακριτικὸ κέντρισμα, ἔμπρακτη ἀγάπη καὶ ὑπομονή. Ὅταν ὅμως διαπιστώσει ἀντίδραση, τότε ἀναθέτει τὸ ἔργο στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἔχει πολλοὺς τρόπους, γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσει, ἀρκεῖ νὰ συναισθάνονται τὴν κατάστασή τους.<o:p></o:p>  Ὑπάρχουν ἐπίσης καὶ οἱ γενναῖοι χριστιανοί, ποὺ ἔχουν ζῆλο γιὰ τὰ θρησκευτικὰ θέματα καὶ μποροῦν νὰ πετύχουν πολλά. Ὁ κληρικὸς γι’ αὐτοὺς τοὺς χριστιανοὺς πρέπει πάντα νὰ θυμᾶται ἐκεῖνο ποὺ ἔλεγε ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος: «Οἱ γενναῖες φύσεις, ὅταν τὶς καθοδηγεῖ καὶ τὶς διευθύνει ὁ λόγος, εἶναι σπουδαῖο πρᾶγμα γιὰ τὴν ἀρετή· ὅταν ὅμως λείπει ἡ ἐπιστήμη καὶ ὁ λόγος, βρίσκονται κατὰ ἴσον τρόπο στὴν κακία. Βέβαια καὶ ὁ ἵππος πρέπει νὰ εἶναι θυμοειδὴς καὶ γενναῖος, προκειμένου νὰ νικήσει, εἴτε πολεμικὸς εἶναι εἴτε ἀγωνιστικός· ὁ ἴδιος ὅμως δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι σὲ τίποτε ἱκανός, ἂν δὲν θὰ ἐκπαιδευόταν μὲ χαλινάρι καὶ δὲν μάθαινε τὴν ἡμερότητα μὲ κοπιαστικὴ γυμναστική».<o:p></o:p>  Χρειάζεται προσοχὴ καὶ προπαντὸς περισσότερη ἀποφασιστικότητα ἐκ μέρους τοῦ κληρικοῦ, γιατί ὁ ζῆλος, ὅταν εἶναι ὑπερβολικὸς καὶ ξεπερνάει τὰ ὅρια τῆς λογικῆς καὶ εἶναι θῦμα παραπληροφόρησης, ὑπάρχει ὁ κίνδυνος ὁ ζηλωτὴς νὰ εἶναι ἐχθρικὸς ἀπέναντι στοὺς ἀντιφρονοῦντες. Μεγάλη ἀρετὴ του εἶναι νὰ ἔχει ὁ ζηλωτὴς τὸ φρένο τῆς λογικῆς καὶ τῆς μετριοπάθειας. Διαφορετικὰ ὑπερβαίνει τὸ καλὸ καὶ χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνει ὑπηρετεῖ τὸ κακό.<o:p></o:p>  Ὅσα ἰσχύουν γιὰ τοὺς λαϊκοὺς ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς κληρικούς. Ἔχουμε πολλὰ σχετικὰ παραδείγματα. Τὸ πρόβλημα στοὺς κληρικοὺς εἶναι μεγαλύτερο, γιατί δὲν ὑπάρχουν ἐκεῖνοι ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ τοὺς βοηθήσουν, παρόλο ποὺ γνωρίζουν οἱ ἴδιοι νὰ συμβουλεύουν τοὺς λαϊκούς! Πρόκειται γιὰ ἀδυναμία, ἡ ὁποία δημιουργεῖ δυσάρεστες καταστάσεις. Ἀλήθεια, πόση εὐθύνη ἔχουν οἱ ποιμένες, ὅταν ἀραιώνει τὸ ποίμνιο;<o:p></o:p>  Ὁ ἅγιος Γρηγόριος προτείνει τὴ βασιλικὴ ὁδό, ποὺ πρέπει ὅλοι νὰ ἀκολουθοῦν, γιὰ νὰ προκύπτει πνευματικὴ ὠφέλεια. Οἱ νωθροὶ νὰ μὴ γίνονται ὀκνηροὶ καὶ οἱ ζηλῶτες νὰ μὴ γίνονται παράλογοι καὶ φίλαυτοι. Ἀφοῦ λάβουμε καὶ ἀπὸ τὶς δύο κατηγορίες ἀνθρώπων «ὅ,τι εἶναι χρήσιμο, ἀπὸ τὴ μία τὴν πραότητα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ ζῆλο, ἂς ἀποφύγουμε τὰ βλαβερὰ καὶ ἀπὸ τὶς δύο, ἀπὸ τὴ μία τὴν ὀκνηρία καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ θράσος, γιὰ νὰ μὴ εἴμασθε ἀπὸ αὐτὸ ποὺ λείπει οὔτε νὰ κινδυνεύουμε ἀπὸ τὸ περιττό. Γιατί εἶναι ἐξίσου ἄχρηστα καὶ ἡ ἄκαρπη νωθρότητα καὶ ἡ ἀπείθαρχη θερμότητα, ἡ μὲν μία γιατί δὲν πλησιάζει τὸ καλό, ἡ δὲ ἄλλη γιατί τὸ ὑπερπηδᾶ καὶ κάνει τὸ δεξιὸ δεξιότερο».<o:p></o:p>  Τὸ ἰδανικὸ εἶναι ἡ πραότητα τῶν νωθρῶν νὰ συνοδεύεται καὶ ἀπὸ ζῆλο καὶ ὁ ζῆλος τῶν γενναίων νὰ συνοδεύεται ἀπὸ πραότητα. <a href="http://aktines.blogspot.com/2023/05/blog-post_0.html" target="_blank">ΠΗΓΗ</a> ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<div class="separator" style="background-color: white; clear: both; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/07/blog-post_79.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Παλαιόν το πάθος του ανόητου ζήλου!</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_53.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ΑΓΑΘΟΣ ΚΑΙ ΚΑΚΟΣ ΖΗΛΟΣ - ΚΑΤ΄ ΕΠΙΓΝΩΣΙΝ ΚΑΙ ΜΗ ΚΑΤ΄ ΕΠΙΓΝΩΣΙΝ ΖΗΛΩΤΗΣ (ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/07/blog-post_86.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΒΛΑΒΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΟΗΤΟ ΖΗΛΟ! (AΓ. ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/01/blog-post_91.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">«....κατά τούτο διαφέρει ο υποκριτής του αληθούς ζηλωτού»</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/07/blog-post_67.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">«Οἱ ἀνόητοι ζηλωτές συμπεραίνουν ὅτι πρωταρχική αἰτία τοῦ ζήλου τους εἶναι ἡ πίστη...» </a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/10/blog-post_61.html" itemprop="url">Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ - ΟΙ ΑΚΑΤΑΣΤΑΤΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΟΝΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΖΗΜΙΟΙ</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/02/blog-post_97.html" itemprop="url">ΑΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ: «Ὁδῷ πορεύοισθε βασιλικῇ, μὴ ἐκκλίνοντες εἰς δεξιά, μηδὲ εἰς ἀριστερὰ»</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2021/09/blog-post_62.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Αγίου Νεκταρίου - Περί δεισιδαιμονίας και δεισιδαίμονος </a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/06/blog-post_31.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ (ΨΕΥΔΟ)ΣΕΜΝΟΠΡΕΠΕΙΑ (ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/12/blog-post_28.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ΔΟΛΟΣ ΚΑΙ ΝΟΣΗΡΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Φανατισμός και ανεκτικότητα</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/blog-post_21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΔΑΙΜΟΝΙΩΔΗΣ ΣΟΦΙΑ....</a></div>

Νωθροὶ καὶ ζηλωταί

Νωθροὶ καὶ ζηλωταί Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση Ἡ Ἐκκλησία προβάλλει τὴν ἐν Χριστῷ ζωὴ στοὺς πιστούς. Δὲν ἔχουν ὅμως ὅλοι ...

Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική β΄ μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; color: red; font-weight: bold; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSSnypjPmZC7XQ1VZWaNOQ3BYQowVcOfBJQ0OoPqWCUGHmH6rUpoMB5i2_NK2KEqH1NxsuYXS42QrcuOxmbxWjQ_c3rOlHKgFWEd6rGHIOg4khohg93VD-DzjY676NgIuMQCVNnu8UuLMO0_zbuq8mE9SwCSH6b9SCLbtbGsoe20uruMXuctcVPw/s653/568.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="653" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSSnypjPmZC7XQ1VZWaNOQ3BYQowVcOfBJQ0OoPqWCUGHmH6rUpoMB5i2_NK2KEqH1NxsuYXS42QrcuOxmbxWjQ_c3rOlHKgFWEd6rGHIOg4khohg93VD-DzjY676NgIuMQCVNnu8UuLMO0_zbuq8mE9SwCSH6b9SCLbtbGsoe20uruMXuctcVPw/s16000/568.png" /></a></div> <div style="text-align: justify;"> </div><div style="text-align: justify;">ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ'': Τα κείμενα αυτά του σοφοτάτου διδασκάλου Κων. Οικονόμου, δημοσιεύονται ακόμα και προς απάντηση όσων εκ βλακείας πολεμούν τους Αγίους Τόπους, επικαλούμενοι διάφορες σοφιστείες για να στηρίξουν την πεπλανημένη γνώμη που έχουν, δίχως να αντιλαμβάνονται τι κάνουν! Ο Θεός να τους συγχωρέσει!</div> ΠΡΟΛΟΓΟΣ (Απόσπασμα) Ταῦτα εἴχομεν εἰπεῖν περὶ τοῦ ἡμετέρου Σιωνίτου Προσκυνητοῦ. Τούτου δὲ τὴν ἔκδοσιν ἐξεπονήσαμεν, οὐχ, ὡς ἄν τις εἴποι, χάριν φέροντες τῇ ἁγίᾳ Πόλει τῶν Ἱεροσολύμων· ἄπαγε! Ποίαν γὰρ ἔχει χρείαν ἐγκωμίων ὅλως ἀνθρωπικῶν (καὶ μάλιστα παρὰ τῆς ἡμῶν ἀσθενείας) ἡ πόλις τοῦ Βασιλέως τοῦ μεγάλου, ἧς τὴν θεόσδοτον καὶ ἀγήραντον δόξαν αἱ Θεῖαι κηρύττουσι Γραφαί, καὶ ὁ τῶν θεοφόρων Πατέρων ἱερώτατος θίασος, καὶ πᾶσα ἡ τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησία, ὡς ἀρχέγονον μητέρα τῶν ἐκκλησιῶν γεραίρει καὶ ἐξυμνεῖ; Εἰ δέ τινες κατ ̓ αὐτῆς ἀθυρόστομον ἐκίνησαν γλῶσσαν, καὶ γραφίδα τομόν, ὡς ἠκονημένον ξυρόν, ἀγαπήσαντες κακίων ὑπὲρ ἀγαθοσύνην, ἐλεεῖ μὲν αὐτοὺς ἡ ἁγία Σιών. Τῶν δὲ ψόγων, οὓς ἐκτοξεύουσι, καὶ λοιδοριῶν οὐδόλως ἐπιστρέφεται, οὐδ ̓ όπωςιοῦν. Εἶπε γὰρ ἔκπαλαι πρὸς αὐτὴν ὁ ζῶν εἰς τοὺς αἰῶνας, «καὶ κατοικῶν ἐν τῷ ὄρει Σιών». Μὴ φοβηθῇς ἀπὸ τῶν δαλῶν τῶν καπνιζομένων τούτων (Ησ. ζ, 4). Οὐκ ἰδοὺ τοῦτο ὡς δαλὸς ἐξεσπασμένος ἐκ πυρός;» (Ζαχαρ. γ. 2). Καυχώμενοι γὰρ ἐπὶ τῷ Θεῷ καὶ Σωτῆρι Χριστῷ, ἔπειτα περιφρονοῦσι τὰ κατὰ τὴν θεοβάδιστον χώραν ἀειθαλή τῆς θείας ἐπιφανείας ὑπομνήματα καὶ γνωρίσματα, μηδ' αὐτὴν γοῦν αἰδούμενοι τὴν πολιὰν εὐσέβειαν τῶν εἰς τούτων ἱστορίαν καὶ προσκύνησιν πανταχόθεν τῆς οἰκουμένης ἀφικνουμένων λαῶν. ἕτερος δὲ τῆς ἐκδόσεως σκοπός, ἡ ἀπὸ τῆς τοιαύτης περὶ τοὺς ἁγίους τόπους κακόφρονος ἀνευλαβείας προφυλακὴ τῶν ἁπλουστέρων καὶ ἀκεραιοτέρων ψυχῶν. Καθότι τὴν αὐτὴν ὀλιγωρίαν καὶ περιφρόνησιν περὶ τὰ σωτήρια τῆς ἐπὶ γῆς ἐνσάρκου τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοφανείας ὑπομνήματα σπουδάζουσι διασπείρειν καὶ αὐτοὶ οἱ δείλαιοι μισόχριστοι καὶ ἐχθροὶ τοῦ Σταυροῦ, ἀφορῶντες πρὸς παντελῇ κατάργησιν καὶ ἀφανισμὸν τῶν ἰχνῶν τοῦ Ἰησοῦ· φρίσσουσι γὰρ αὐτὰ (καθὰ προείρηται) καὶ ἀποστυγοῦσιν, ὡς ἐναργέστατα καὶ ἀναμφισβήτητα μαρτύρια καὶ γνωρίσματα τῆς θείας ἐπιφανείας, κηρύσσοντα στεντορείως καὶ βεβαιοῦντα τὴν ἱστορικὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου. Χωροῦσι δὲ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτῶν ὑπούλως πάνυ καὶ δολερῶς. Καταβοῶσι δὲ κατὰ τῆς  ̓Εκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων, ὡς δῆθεν ἀγυρτικαῖς τισι τέχναις καὶ γοητείαις, ἥκιστα τῇ τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως ἀληθείᾳ πρεπούσαις, δελεαζούσης τοὺς εὐπίστους προσκυνητάς, καὶ γριπιζούσης ἐξ αὐτῶν ἀμυθήτων χρημάτων σωρόν. Καὶ ταῦτα δὲ πάν τα σκώμμασιν αρτύουσι παντοίοις, καὶ σοφίσμασι κομψοῖς, ἔργον ποιοῦντες λογομαγείρων μᾶλλον καὶ γελοιαστῶν, ἢ σοφῶν τῆς ἀληθείας ἐραστῶν. Τοιοῦτος τῶν νῦν Κιμμερίων διδασκάλων τοῦ σκότους ὁ δόλος ὁ ψυχαπάτας. «Ώσπερ (φησὶν αὐτὸς πάλιν ὁ θεῖος Νύσσης Γρηγόριος) «Ώσπερ τὸ δηλητήριον ὁ φαρμακεὺς εὐπαράδεκτον ποιεῖ τῷ ἐπιβουλευομένῳ, μέλιτι καταγλυκάνας τὸν ὄλεθρον, οὕτως (οἱ αἱρετικοί) ταῖς κομψείαις τῶν σοφισμάτων τὸ φθοροποιὸν δόγμα οιονεί τινι μέλιτι καταχρώσαντες, ἐγχέουσι τὴν ἀπάτην τῇ ψυχῇν (κατὰ Εὐνομ. λόγ. ιθ. σελ. 737). Ταῦτα καὶ περὶ τοῦ σκοποῦ τῆς ἐκδόσεως τοῦ τευχιδίου τούτου. Εἰ δέ τι περιέχει καὶ πρὸς τὴν ἐκκλησιαστικὴν φιλολογίαν χρήσιμον, κρινέτωσαν οἱ ἀναγνῶσται, παρ ̓ ὧν καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς ἡμαρτημένοις ἐξαιτούμεθα συγγνώμην, εἴτι που πεπόνθαμεν ἀνθρώπινον.  Αθήνησι, αων, μηνὶ Ιουλίῳ  ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ Αυτά έχουμε να πούμε σχετικά περί του δικού μας ''Σιωνίτου Προσκυνητού''. Ωστόσο, την έκδοσή του δεν την κάνουμε ως χάρη προς την ιερά πόλη των Ιεροσολύμων»· μακριά τέτοια σκέψη! Τι ανάγκη έχει η πόλη του Μεγάλου Βασιλέως για ανθρώπινα εγκώμια (και μάλιστα από την δική μας αδυναμία), όταν την θεία και αθάνατο δόξα της οι Θείες κηρύσσουν Γραφές, αλλά και των Θεοφόρων Πατέρων ο θίασος, καθώς και όλη η Εκκλησία του Χριστού, ως μητέρα όλων των εκκλησιών τιμά και εξυμνεί; Αν κάποιοι κινήσουν την αθυρόστομη γλώσσα τους κατά αυτής, και με πένα, σαν ακονισμένο ξυράφι, αγαπώντας την κακία υπέρ της αγαθωσύνης, τότε η αγία Σιών τους λυπάται. Των ψόγων όμως που εκτοξεύουν, και των δυσφημήσεων δεν ανταποδίδει καθόλου, ούτε καν μερικώς. Είπε εδώ και πολύ καιρό, ο ζων εις τους αιώνες «καὶ κατοικῶν ἐν τῷ ὄρει Σιών». Μὴ φοβηθῇς ἀπὸ τῶν δαλῶν τῶν καπνιζομένων τούτων (Ησ. ζ, 4). Οὐκ ἰδοὺ τοῦτο ὡς δαλὸς ἐξεσπασμένος ἐκ πυρός;» (Ζαχαρ. γ. 2). Καυχώμενοι στον Θεό και τον Σωτήρα Χριστό, περιφρονούν τα υπομνήματα της θεοσέβειας που υπάρχουν σε όλη την θεοβάδιστη αυτή χώρα, συμπεριλαμβανομένων των μνημείων και γνωρισμάτων της, και δεν αισθάνονται ακόμα και την πρέπουσα ντροπή προς την παλαιά ευσέβεια της ιστορίας και της λατρείας που έρχεται από όλους τους λαούς που έρχονται από όλο τον κόσμο. Ένας άλλος σκοπός της έκδοσης είναι η προστασία των απλούστερων και πιο αγνών ψυχών από την τέτοιου είδους κακόβουλη ανευλάβεια που υπάρχει για τους αγίους τόπους. Καθότι η αυτή έλλειψη σεβασμού και η περιφρόνηση για τα σωτήρια πάνω εις την γη γεγονότα της Θείας εμφάνισης του ενσάρκου Σωτήρος μας, την διασπείρουν και ωθούν αυτούς τους δειλούς μισόχριστους ανθρώπους και εχθρούς του Σταυρού, να προσπαθούν να καταργήσουν και να αφανίσουν παντελώς τα ίχνη του Ιησού· Τρέμουν αυτά (καθώς αναφέρθηκε προηγουμένως) και τα αποσιωπούν ως ξεκάθαρα και αναμφισβήτητα μαρτύρια και γνωρίσματα της θείας παρουσίας, διότι κηρύσσουν δυνατά και βεβαιώνουν την ιστορική αλήθεια του Ευαγγελίου. Για τον σκοπό τους λειτουργούν εξαιρετικά ύπουλα και δόλια.Κατηγορούν ανοιχτά την Εκκλησία των Ιεροσολύμων, λέγοντας ότι χρησιμοποιεί απατηλές τέχνες και γοητείες που δεν ταιριάζουν καθόλου με την αλήθεια της Χριστιανικής Πίστεως, για να δελεάσει τους εύπιστους προσκυνητές, και να συγκεντρώνει μεγάλα ποσά από αυτούς. Και αυτά τα πράγματα ετοιμάζονται με διάφορα τεχνάσματα και δολιότητες από διαφόρους, που κατασκευάζουν με μαεστρία λόγια και κομψά σοφίσματα που είναι περισσότερο γελοία και ανόητα παρά σοφά και αληθή. Αυτός είναι ο δόλος των σημερινών Κιμμερίων (σ.σ. παρ. αρχ. Κέρβερων του Άδη), δασκάλων του σκότους που απατούν τις ψυχές. Όπως λέει και ο ίδιος ο θείος Νύσσης Γρηγόριος: «Ώσπερ τὸ δηλητήριον ὁ φαρμακεὺς εὐπαράδεκτον ποιεῖ τῷ ἐπιβουλευομένῳ, μέλιτι καταγλυκάνας τὸν ὄλεθρον, οὕτως (οἱ αἱρετικοί) ταῖς κομψείαις τῶν σοφισμάτων τὸ φθοροποιὸν δόγμα οιονεί τινι μέλιτι καταχρώσαντες, ἐγχέουσι τὴν ἀπάτην τῇ ψυχῇν». (κατὰ Εὐνομ. λόγ. ιθ. σελ. 737). Αυτά και για τον σκοπό της έκδοσης αυτού του τεύχους. Αν περιέχει κάτι χρήσιμο για την εκκλησιαστική φιλολογία, ας το κρίνουν οι αναγνώστες, από τους οποίους ζητούμε συγγνώμη για οποιοδήποτε ανθρώπινο λάθος έχουμε κάνει. Αθήνα, 1850, μήνα Ιούλιο.

<div style="text-align: right;">(συνεχίζεται)</div> <div style="text-align: justify;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_20.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_25.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Β΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_1.html" itemprop="url"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Γ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_23.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική)</a><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: left; white-space: normal;"><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/otan-oi-baya.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">OTAN OI BAYAΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΥΑΡΟΦΡΟΝΕΣ ΔΙΕΛΥΑΝ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ.....</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/otan-oi-baya-b.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">OTAN OI BAYAΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΥΑΡΟΦΡΟΝΕΣ ΔΙΕΛΥΑΝ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ..... (B΄ ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2022/02/otan-oi-baya_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">OTAN OI BAYAΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΥΑΡΟΦΡΟΝΕΣ ΔΙΕΛΥΑΝ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ..... (Γ΄ ΜΕΡΟΣ)</a></div></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: normal;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: normal;"><a href="http://entoytwnika.blogspot.com/2013/07/h-5.html" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">H ανάμειξη της βαυαροκρατίας εις τα εθνικά και εκκλησιαστικά μας ζητήματα (5ο Μέρος)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: normal;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: normal;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_70.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Όταν ο «Πατριάρχης» του Ελληνικού Διαφωτισμού (Αδαμάντιος Κοραής) χλεύαζε όσους δεν υιοθετούσαν την αλλαγή του ημερολογίου</a></div><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center; white-space: normal;"> </div><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center; white-space: normal;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/10/blog-post_4069.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΕΞ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ ''ΤΑ ΣΩΖΟΜΕΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ''</a></div><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center; white-space: normal;"> </div><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center; white-space: normal;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2020/10/blog-post_83.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΕΞ΄ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ - ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ (ΟΛΟΚΛΗΡΟ)</a></div><div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; text-align: center; white-space: normal;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center; white-space: normal;"><a class="liat" href="https://entoytwnika1.blogspot.com/search/label/%CE%95%CE%A5%CE%91%CE%93%CE%93%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9A%CE%97%20%CE%A3%CE%91%CE%9B%CE%A0%CE%99%CE%93%CE%9E#" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΑΛΠΙΓΞ </a></div></div> <div> </div><div style="text-align: justify;"> </div>

Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική β΄ μέρος)

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ'': Τα κείμενα αυτά του σοφοτάτου διδασκάλου Κων. Οικονόμου, δημοσιεύονται ακόμα και προς απάντηση ...

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

<div class="separator" style="clear: both; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirqRPUjcGHAmYG0XRoy6dM6VwJUs2VEvFgkGDk2WehgEBI2FsrtaymrOCWHWMkdz07zXf5dmZRdE_U0orR9e5PXEpsNiXRN2VVPDegQVl7F6QKRipIqaJ73xEiBSnm9Ydz_XFOCrlVPDEopF4olpQZOE5p2w4wSZe-H6F5Xicj_rR2gfnlu3XRsvrd/s272/11.jpg" imageanchor="1" style="background-color: white; color: #af0040; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration-line: none;"><img border="0" data-original-height="186" data-original-width="272" height="344" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirqRPUjcGHAmYG0XRoy6dM6VwJUs2VEvFgkGDk2WehgEBI2FsrtaymrOCWHWMkdz07zXf5dmZRdE_U0orR9e5PXEpsNiXRN2VVPDegQVl7F6QKRipIqaJ73xEiBSnm9Ydz_XFOCrlVPDEopF4olpQZOE5p2w4wSZe-H6F5Xicj_rR2gfnlu3XRsvrd/w503-h344/11.jpg" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: none; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.5) 1px 1px 5px; padding: 8px; position: relative;" width="503" /></a></div> <p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">«Χριστοῦ φανέντος τοῖς ἴχνεσιν ἀκολουθοῦσαι σεμναί, καί αὐτόν θεραπεύουσαι γνώμης προθυμότατα Μυροφόροι εὐθύτητι, οὐδέ θανόντα τοῦτον ἐλίπετε∙ ἀλλ’ ἀπελθοῦσαι μύρα σύν δάκρυσιν, ἀπεκομίσατε συμπαθῶς κινούμεναι∙ ὅθεν ὑμῶν μνήμην τήν πανίερον πανηγυρίζομεν» (στιχ. εσπ. ημέρας).<o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">(Σεμνές Μυροφόρες, ακολουθώντας τα ίχνη του Χριστού που φάνηκε (στον κόσμο ως άνθρωπος) και υπηρετώντας Τον προθυμότατα με ειλικρίνεια, δεν Τον εγκαταλείψατε ούτε και νεκρό. Απεναντίας, κινούμενες από αγάπη προς Αυτόν πήγατε και Του προσφέρατε μύρα μαζί με τα δάκρυά σας. Γι’ αυτό και πανηγυρίζουμε την πανίερη μνήμη σας).<o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">Είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά τροπάρια. Διότι εξαγγέλλει την πορεία ζωής των μυροφόρων γυναικών, από τη στιγμή που γνώρισαν τον Κύριο Ιησού Χριστό και μετέπειτα μέχρι του τέλους, που είναι μία αδιάκοπη πορεία θετικής προσέγγισης Εκείνου. Τι βλέπουμε;<o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">- Οι γυναίκες ακολουθώντας τον Κύριο βρίσκονταν αδιάκοπα πάνω στα ίχνη που χάραζε η δική Του πορεία – ήσαν αληθώς υπήκοες κατά το πρότυπο του Ίδιου απέναντι στον Θεό Πατέρα.<o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">- Τον υπηρετούσαν και τον εξυπηρετούσαν στο απολυτρωτικό έργο Του, και μαζί με Εκείνον και τους μαθητές Του, γινόμενες οι χορηγοί Του και τα χέρια Του σε ό,τι χρειαζόταν. Και μάλιστα χωρίς καμία δεύτερη σκέψη ή λογισμό ζήλειας και κατάκρισης – η ευθύτητα γνώμης τους ήταν αυτό που κήρυσσε ο Κύριος και έπειτα και οι απόστολοι: αγάπη εκ καθαράς καρδίας.<o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">- Και το πιο συγκινητικό και υποδειγματικό και αξιοπρόσεκτο: δεν Τον εγκατέλειψαν και τότε που φάνηκε να γκρεμίζονται οι ελπίδες τους με τη σύλληψή Του, τη Σταύρωσή Του, τον θάνατό Του. Όταν όλοι οι μαθητές του Κυρίου Τον εγκατέλειψαν και Τον άφησαν μόνο, εκείνες βρήκαν το κουράγιο να συνεχίσουν να Τον αγαπούν και να κινούνται με θερμότητα και συμπάθεια απέναντί Του. Τόσο που νύχτα ακόμη πήραν αρώματα και μύρα για να Του επιτελέσουν τα καθορισμένα από το Ιουδαϊκό τυπικό σε θανόντες, υπερνικώντας κάθε φόβο και ανασφάλεια που ήταν λογικό να νιώθουν. Κι ήταν διπλάσιο θα λέγαμε το άρωμα του αγορασμένου μύρου τους, γιατί ήταν αναμειγμένο με τα δάκρυα της καρδιάς τους – τι πολυτιμότερο στη γη αυτή από τα δάκρυα της αγάπης και του πόνου!<o:p></o:p><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">Όχι ιερή λοιπόν η μνήμη των Μυροφόρων γυναικών, αλλά πανίερη, κατά τον άγιο υμνογράφο. Γι’ αυτό και αξίζει το πανηγύρι γι’ αυτές τις μοναδικές γυναίκες, που μένει το παράδειγμά τους αιώνια αναφορά για όλους τους πιστούς. Γιατί; Διότι όπως είπαμε δείχνει τι σημαίνει αληθινή αγάπη. Απέναντι στον Θεό κι απέναντι στον συνάνθρωπό μας. Καλούμαστε ν’ αγαπάμε Θεό και άνθρωπο, όχι γιατί μας προσφέρουν απλώς κάτι, αλλά και τότε που φαίνονται να μας εγκαταλείπουν. Στη θεωρούμενη «νέκρωσή» τους ως προς εμάς, εκεί πρέπει να ενεργοποιούμε τη θέρμη και τη συμπάθειά μας. Και ως προς μεν τον Θεό, η «νέκρωσή» Του, δηλαδή η εγκατάλειψή μας από Εκείνον, είναι φαινομενική. Ποτέ ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει. Τότε μάλιστα που νομίζουμε ότι είναι απών, είναι περισσότερο από ποτέ άλλοτε παρών. Αλλά και ως προς τον συνάνθρωπο, η αδιαφορία του για εμάς που επισύρει όμως την ενεργοποίηση της αγάπης μας, λειτουργεί μυστικά ως πρόκληση της ανάστασής του. Ποιος ποτέ επέμεινε στην αγάπη του έστω και προς τον αρνητή του, και δεν είδε τις περισσότερες φορές θαυμαστά αποτελέσματα; Την ευκαιρία δηλαδή που του δίνουμε για να ανανήψει και μετανοήσει!<p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"> <a href="http://pgdorbas.blogspot.com/2023/05/blog-post_39.html" target="_blank">ΠΗΓΗ</a><p class="MsoNormalCxSpMiddle" style="background-color: #e9edec; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13.524px; line-height: 20.286px; margin-left: 2.85pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;">