ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

AΡΘΡΟ ΠΡΟΣ ΜΕΛΕΤΗ: '' Ὅταν οἱ φύλακες προδίδουν''

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrtU0KIjGt4ik2BKM_lq_sNuOf522vbdk3UynQ_c6v18S4suER-nvwVDO9-bfN_TVeAzbtRIrk3Iz97XKPGLT7CsIhyYXTKuFvh4KFbvJ0viTp1XsSnoGtopSODFavBwT0XytgHkM7/s1014/877.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="340" data-original-width="1014" height="215" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrtU0KIjGt4ik2BKM_lq_sNuOf522vbdk3UynQ_c6v18S4suER-nvwVDO9-bfN_TVeAzbtRIrk3Iz97XKPGLT7CsIhyYXTKuFvh4KFbvJ0viTp1XsSnoGtopSODFavBwT0XytgHkM7/w640-h215/877.png" width="640" /></a></div> 
(Τελική ἀπάντηση στὴν Ἱερὰ Μονὴ Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὅρους)<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a><a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn1" title=""></a>

<div style="text-align: right;">π. Νικολάου Δημαρά</div><div style="text-align: right;"> </div><div style="text-align: right;"> </div>
 
            Γιὰ
νὰ μπόρεσει ὁ ἀντικειμενικὸς ἀναγνώστης νὰ ἐξαγαγάγει τὰ συμπεράσματά του
ἀναφορικὰ μὲ τὴν στάση ποὺ ὀφείλουν νὰ τηροῦν οἱ Ὀρθόδοξοι, ὅταν κηρύσσεται
αἵρεσις, ὡς ἡ σήμερον κηρυσσομένη αἵρεσις τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ-Οἰκουμενισμοῦ,
ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῶν
κοινωνικῶν μὲ αὐτοὺς Νεοημερολογιτῶν καὶ ψευδοπαλαιοημερολογιτῶν-μνημονευτῶν
ἁγιορειτικῶν Μονῶν, θὰ παραθέσουμε στὴ συνέχεια τὰ ἐπιχειρήματα τῶν Ὀρθοδόξων
ἀπέναντι σέ ἐκεῖνα τῶν Νέο-παλαιοημερολογιτῶν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γρηγορίου.

Α.
Συνοπτικὰ ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῆς κοινωνίας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γρηγορίου μὲ τὸ
Οἰκουμενιστικό Πατριαρχειό του Φαναρίου <o:p></o:p>

καὶ τῶν ἄλλων
κακοδόξων Νεοημερολογιτῶν - Οἰκουμενιστῶν <o:p></o:p>

Κατὰ
τοὺς Γρηγοριάτες πατέρες ἡ αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δὲν εἶναι προφανὴς καὶ
ἑπομένως δὲν δικαιολογεῖται γενικότερα ἡ διακοπὴ τῆς κοινωνίας καὶ ἡ ἀποτείχιση
τῶν Ὀρθοδόξων ἀπὸ τοὺς Νεοημερολογίτες καὶ Οἰκουμενιστὲς ποιμένες, κατὰ τοὺς
Ἱερούς Κανόνες ΙΕ' τῆς ΑΒ' Συνόδου καί ΛΑ' τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων. 
            Ἡ
στάση τῆς Μονῆς Γρηγορίου καὶ τῶν ἄλλων Ἁγιορειτικῶν Μονῶν (μνημονευτῶν τῶν
κακοδόξων Οἰκουμενιστῶν καὶ καταληψιῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου, φερομένων ὡς
πατριαρχῶν, πλὴν τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου καὶ τῶν ἡρωικῶν ζηλωτῶν Πατέρων τῆς
ἐρήμου), ποὺ ἐλέγχουν αὐστηρὰ τὶς διάφορες οἰκουμενιστικὲς ἐκδηλώσεις,
συμπροσευχὲς μετὰ αἱρετικῶν, οὐνιτικὰ συλλείτουργα - συνιερουργίες μετὰ
τοῦ Πάπα, ἑνωτικὲς συμφωνίες, εἶναι, κατὰ τοὺς Γρηγοριάτες μοναχούς, ἡ
ἐνδεδειγμένη πατερικὴ στάση!!! <o:p></o:p>

β: ἐπιβάλλεται ἡ διακοπὴ τῆς κοινωνίας,
μόνον ὅταν ὑπάρξει ἕνωση μὲ καταδικασμένους ἀπὸ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο ἢ μεγάλες
τοπικὲς ἢ Πανορθόδοξες Συνόδους αἱρετικούς, διαφορετικὰ εἶναι
καλύτερα νὰ παραμένουν οἱ Ὀρθόδοξοι σὲ κοινωνία μὲ τοὺς ποιμένες αὐτοὺς καὶ νὰ
ἀναμένουν καταδίκη τους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, γιατί στὸ κάτω-κάτω, ποτὲ δὲν
καταδικάστηκε κανεὶς κληρικὸς, ἐπειδὴ δὲν διέκοψε τὴν κοινωνία μὲ τὸν κακόδοξο
ποιμένα του πρὸ συνοδικῆς διαγνώμης.<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

Β.
Ἀναλυτικὰ τὰ ἐπιχειρήματα τῆς Ἱερᾶς
Μονῆς Γρηγορίου

Συμφώνως πρὸς τοὺς κανόνες α' καὶ β' τῆς Γ' Οἰκουμενικῆς
συνόδου, ὅσοι προσχωροῦν στοὺς αἱρετικοὺς ἐκπίπτουν τῆς ἐκκλησιαστικῆς
κοινωνίας καὶ τῆς Ἱερωσύνης. Ὡς ἐκ τούτου, οἱ Ἅγιοι Σάββας καὶ Θεοδόσιος
μὲ ὅλους τοὺς μοναχούς τῆς Παλαιστίνης ἐδήλωναν, ὅτι εἶναι πρόθυμοι νὰ χύσουν
τὸ αἷμα τους, παρὰ νὰ δεχθοῦν ἕνωση μὲ τοὺς Μονοφυσίτες.<o:p></o:p>

Μὲ
τὸν ἴδιο τρόπο ἀντιμετωπίσθησαν καὶ οἱ ἑνώσεις τὰ ἔτη 1274 καὶ 1439. Οἱ Πατέρες
δηλαδὴ διέκοψαν τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ ὅσους ἀπεδέχοντο τὴν ἕνωση τῆς
Λυὼν (1274). Προετίμησαν μάλιστα τὰ βασανιστήρια καὶ τὸν θάνατο, ὡς οἱ
ἁγιορεῖτες ὁσιομάρτυρες καὶ οἱ ὅσιοι Μελέτιος καὶ Γαλακτίων. Ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ
Εὐγενικὸς ἐπίσης συνιστοῦσε στοὺς Ὀρθοδόξους, νὰ μὴ ἐπικοινωνοῦν μὲ ὅσους
ἀπεδέχοντο τὴν ψευδένωση τῆς Φλωρεντίας (1439), καὶ ἔλεγε «Φευκτέον αὐτούς, ὡς
φεύγει τις ἀπὸ ὄφεως».<o:p></o:p>

3. Γιὰ ὅσους κηρύττουν αἵρεση.<o:p></o:p>

Ὁ ἱερὸς Δοσίθεος
Ἱεροσολύμων ἑρμηνεύων ὡραιότατα τὴν "Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία παρουσιάζει
τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζει αὐτοὺς ποὺ κηρύττουν ἐντὸς
αὐτῆς αἱρετικὰ δόγματα: "Τὴν αἵρεση τὴν ἀναφύουσαν, ἐὰν ἐξαπλωθῆ, κρίνει
καὶ κατακρίνει ἡ Οἰκουμενικὴ σύνοδος". Μετὰ δὲ τὴν σύνοδο οἱ ἀμετανόητοι
αἱρετικοὶ ἀπεκόπτοντο παντελῶς τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας.<o:p></o:p>

Σὲ
μερικὲς περιπτώσεις ἡ ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς ἀνωτέρω διεκόπτετο καὶ πρὸ
συνοδικῆς κρίσεως. Ὁ ιε' κανὼν τῆς ΑΒ' συνόδου ἐπιτρέπει τὴν πράξη αὐτή,
ἐφ’ ὅσον γίνεται μὲ σκοπὸ νὰ
ἐλευθερωθῆ ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ τὸ σχίσμα καὶ τὴν αἵρεση τῶν ἐπισκόπων αὐτῶν. (Ὁ τονισμὸς τῆς προτάσεως
ἡμέτερος). Ἐπειδὴ ὅμως τὸ ἐκκλησιαστικὸ σχίσμα δὲν εἶναι
κάτι τὸ ἁπλό, ἡ τελικὴ κρίση καὶ ἡ ἀποκοπὴ τῶν αἱρετικῶν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ὡς
προαναφέραμε, ἀνετέθη στὶς Οἰκουμενικὲς συνόδους.<o:p></o:p>

Αὐτὸ ἔγινε, διότι οἱ αἱρέσεις δὲν ἦταν εὔκολο νὰ
συνειδητοποιηθοῦν ἀμέσως ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπίσης δὲν ἦταν δίκαιο
νὰ θεωροῦνται αἱρετικοί, πρὸ τῆς τελικῆς ἀποφάσεως τῆς Οἰκουμενικῆς συνόδου,
ὅσοι ἐκοινωνοῦσαν ἀπὸ ἄγνοια, γιὰ Οἰκονομία ἤ γιὰ κάποια ἄλλη αἰτία μὲ τοὺς
ἐπισκόπους ποὺ ἐκήρυττον αἱρετικὲς δοξασίες. Γι' αὐτὸ κανεὶς ἱερὸς κανὼν ἡ
ἅγιος πατήρ δὲν ἐπέβαλε ποτὲ στὸ Ὀρθόδοξο πλήρωμα τὴν διακοπὴ τῆς
ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς, πρὸ συνοδικῆς κρίσεως. Ἐπίσης,
κανεὶς κληρικὸς δὲν ἐτιμωρήθη ποτὲ γι' αὐτό, σὲ ἀντίθεση, βεβαίως, μὲ αὐτοὺς
ποὺ συνέχιζαν τὴν ἐπικοινωνία μετὰ τὴν συνοδικὴ καταδίκη."<o:p></o:p>

"Ἀρκετὰ παραδείγματα ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία
ἀποδεικνύουν, ὅτι ἀπὸ τὴν ἐμφάνιση τῆς αἱρετικῆς διδασκαλίας μέχρι τὴν τελικὴ
καταδίκη της μεσολαβοῦσε ἕνα διάστημα, μικρὸ ἤ μεγάλο. Στὴν περίοδο αὐτὴ ἡ
Ἐκκλησία προσπαθοῦσε διὰ τῶν ἐκπροσώπων της νὰ φέρη σὲ μετάνοια τοὺς
"καινούς" διδασκάλους, ἐφαρμόζοντας τὴν ἀναγνωρισμένη ἀπὸ ὅλους τούς
ἁγίους Πατέρες γραμμὴ τῆς Οἰκονομίας. Ἔτσι π.χ., ἐνῶ ὁ Μονοθελητισμὸς ἄρχισε νὰ
κηρύττεται τὸ 615, οἱ κύριοι πολέμιοί του, ἅγιοι Σωφρόνιος καὶ Μάξιμος, δὲν φαίνεται νὰ ἔχουν
διακόψει τὴν ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς πρὸ τῶν συνόδων τῆς Δύσεως
(640-649) ποὺ τοὺς ἀναθεμάτισαν."<o:p></o:p>

<o:p></o:p>

Γ.  Ἡ Ὀρθόδοξος ἀπάντησις γιὰ τὴν διακοπὴ τοῦ
μνημόσυνου<o:p></o:p>

πρὸ
συνοδικῆς διαγνώμης.<o:p></o:p>

Συντριπτικὰ
εἶναι, ὡστόσο, τὰ ὀρθόδοξα ἐπιχειρήματα ποὺ κονιορτοποιοῦν τὶς αὐθαίρετες
ἀπόψεις τῶν Γρηγοριατῶν μοναχῶν γιὰ τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωση τῶν Ὀρθοδόξων
νὰ διακόπτουν τὴν κοινωνία πρὸς τοὺς κακοδόξους ἐπισκόπους, κατὰ τὸν ΙΕ' τῆς
ΑΒ' Ἱερᾶς Συνόδου, κατ᾿ ἐξοχὴν πρὸ Συνοδικῆς Διαγνώμης, ὅπως γράφαμε καὶ τότε
στὴν β' ἀπάντησή μας πρός τόν π. Βασίλειο Παπαδάκη καί τήν Ἱερά Μονή Γρηγορίου:<o:p></o:p>

Ὁ ΙΕ' Ἱερὸς Κανόνας τῆς ΑΒ' Συνόδου ἐπιβάλλει
στοὺς πιστούς, κλῆρο καὶ λαό, τὴν ἄμεση διακοπὴ τῆς κοινωνίας καὶ τοῦ
μνημοσύνου τοῦ δημοσίᾳ καὶ ἐπ᾿ ἐκκλησίας αἱρετικὰ κηρύσσοντος προέδρου, εἴτε
ἐπίσκοπος εἶναι αὐτὸς εἴτε ἱερεύς, εἴτε πνευματικὸς, ἡγούμενος, γέροντας.<o:p></o:p>

"
Ἐάν κάποιος χωρισθεῖ ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπόν του, τὸν μητροπολίτην του ἢ τὸν
πατριάρχην του, ὄχι λόγῳ κάποιου προσωπικοῦ ἁμαρτήματός του, ἀλλὰ λόγῳ
αἱρέσεως, ἐπειδὴ ἐκεῖνος διδάσκει ἐπ᾿ ἐκκλησίας ἀνερρυθριάστως κάποια διδάγματα
ξένα τοῦ ὀρθοῦ δόγματος, καὶ πρὶν ἀκόμη ὑπάρξει τελεσίδικη καταδικαστικὴ
ἀπόφασις γιὰ τὸν αἱρετικόν, καὶ πολὺ περισσότερο μετὰ τὴν διάγνωσιν, ἐάν
ἀποτειχισθεῖ, δηλαδὴ χωρίσει ἀπὸ τὴν κοινωνία τοῦ ἐπισκόπου του, ὄχι μόνον δὲν
θὰ τιμωρηθεῖ, ἀλλὰ καὶ θὰ τιμηθεῖ ὡς ὀρθόδοξος· διότι ἀκριβῶς δὲν ἀποσχίσθηκε
ἀπὸ Ἐπίσκοπον, ἀλλὰ ἀπὸ ψευδεπίσκοπον καὶ ψευδοδιδάσκαλον καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖο
κάνει εἶναι ἄξιο ἐπαίνου, διότι δὲν τέμνει τὴν Ἐκκλησίαν, ἀλλὰ μᾶλλον τὴν
ἑνώνει καὶ τὴν ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὸ σχίσμα".<o:p></o:p>

Τώρα
τί λέτε, ἀγαπητοί πατέρες τῆς Μονῆς Γρηγορίου καὶ π. Βασίλειε Παπαδάκη, ἄραγε
καὶ οἱ Ἁγιορεῖτες οἱ ἐπὶ Βέκκου τοῦ Λατινόφρονος μαρτυρήσαντες ἀντιπατερικὰ
ἐδίδασκαν ὅταν, ὅπως ἀναφέρουν στήν ἐπιστολή τους, ἐπαινοῦνται ὅσοι πρὸ
συνοδικῆς διαγνώμης ἀποσχίζονται ἀπὸ αὐτοὺς, ποὺ εἶναι προφανῶς αἱρετικοὶ καὶ
διδάσκουν δημόσια, αἱρετικὰ διδάγματα, καὶ πρὶν ὑπάρξει συνοδικὴ καταδίκη τους;<o:p></o:p>

Εἶναι
ὀρθόδοξος πατριάρχης ὁ κ. Βαρθολομαῖος - (μετὰ τοῦ Χριστοδούλου Παρασκευαΐδη
καὶ τοῦ Μελετίου Καλαμαρᾶ) - ὅταν συμμετέχει στὴν δαιμονολατρεία τῆς Καμπέρα ἢ
στὶς πανδαιμονιακὲς ἐκδηλώσεις μὲ κοινὴ λατρεία καὶ συμπροσευχὲς μὲ
Μωαμεθανούς, Βουδιστές, Ἑβραίους καὶ ὅλο τὸ συνονθύλευμα τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου
τῶν Ἐκκλησιῶν;<o:p></o:p>

"... πέπεισμαι γὰρ ἀκριβῶς, ὅτι ὅσον
ἀποδιίσταμαι τούτου καὶ τῶν τοιούτων, (τοῦ ἑνωτικοῦ πατριάρχου
Μητροφάνους καὶ τῶν Λατινοφρόνων γενικῶς), ἐγγίζω τῷ Θεῷ καὶ πᾶσι τοὶς ἁγίοις, καὶ ὥσπερ τούτων χωρίζομαι,
οὕτως ἐνοῦμαι τῇ ἀληθείᾳ καὶ τοὶς ἁγίοις πατράσι, τοὶς θεολόγοις τῆς
Ἐκκλησίας".<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn12" name="_ftnref12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title="">[12]</a>

Ἀπὸ τὶς παραπάνω ἐπίσημες ἑρμηνευτικὲς
διατάξεις τοῦ ΙΕ'  Ἱεροῦ Κανόνος τῆς ΑΒ'
Συνόδου σαφῶς προκύπτει τὸ λογικὸ συμπέρασμα ὅτι:<o:p></o:p>

"οὐ μόνον τῇ κανονικῇ
ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς πρὸς τὸν
καλούμενον ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς
τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται",<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn13" name="_ftnref13" style="mso-footnote-id: ftn13;" title="">[13]</a> ἐὰν θέλουν νὰ εἶναι καὶ νὰ λέγονται Ὀρθόδοξοι
Χριστιανοὶ καὶ ὄχι αἱρετικοί,<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn14" name="_ftnref14" style="mso-footnote-id: ftn14;" title="">[14]</a> (ὡς αἱρετικὸν περιποιούμενοι,
κατὰ τὸν ἅγιον Δοσίθεον τῶν Ἱεροσολύμων).<o:p></o:p>

Πάνω, λοιπὸν, ἀπὸ κάθε
πρόεδρον ἔθεσαν οἱ Πατέρες μας τὶς Ἱερὲς Γραφές, τὴν Ἁγίαν Παράδοσιν τῆς
Ἐκκλησίας μας, τὶς ἀποφάσεις τῶν Ἁγίων Συνόδων, τὸ Σύνταγμα τῶν Θείων Κανόνων
καὶ τοὺς Ἁγίους, τοὺς ὁποίους καὶ ἀκολούθησαν, χωριζόμενοι τῆς κοινωνίας τοῦ
αἱρετικοῦ προέδρου καὶ διακόπτοντες τὸ μνημόσυνόν του. Οἱ ἀδιάφοροι γιὰ τὴν
Ἁγίαν Πίστιν, οἱ κόλακες, οἱ τυχοδιῶκτες καὶ γενικῶς ὅλο τὸ σύστημα τῶν
ὑπηρετῶν ἐνόχων σκοπιμοτήτων τοῦ αἰῶνος τούτου, ἀκολουθοῦσαν τοὺς λυκοποιμένες,
βοηθῶντας τους στὸ ψυχοφθόρο τους ἔργο.<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn15" name="_ftnref15" style="mso-footnote-id: ftn15;" title="">[15]</a> <o:p></o:p>

Οἱ Ὀρθόδοξοι-Εἰκονόφιλοι δὲν κοινωνοῦσαν μὲ
τοὺς Εἴκονομαχους, καὶ ὤφειλαν νὰ μὴ κοινωνοῦν, κατὰ τὰ Πρακτικὰ τῆς Ζ' Οἰκουμενικῆς
Συνόδου. Ἡ διακοπὴ τῆς κοινωνίας συνεχίσθηκε καὶ μετὰ τὴν β' Εἰκονομαχικὴν
Σύνοδον τοῦ 815, ἡ ὁποία ἀκύρωσε τὴν Ζ' Οἰκουμενικὴν καὶ ἐπεκύρωσε τὶς
ἀποφάσεις τῆς α' Εἰκονομαχικῆς συνόδου. <o:p></o:p>

"Πῶς
γὰρ φανείη τὸ διάφορον τῶν προδοσάντων τὴν ἀλήθειαν καὶ μή;»<o:p></o:p>

Πῶς
θὰ φανῆ ἡ διαφορὰ ἀνάμεσα σὲ ‘κείνους ποὺ ἤθλησαν μὲ γενναιότητα καὶ σὲ ‘κείνους πού δὲν θέλησαν νὰ πάθουν οὔτε τὸ παραμικρὸ γιὰ
τὸ καλὸ (γιὰ τὴν πίστη);" <a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn18" name="_ftnref18" style="mso-footnote-id: ftn18;" title="">[18]</a> <o:p></o:p>

β)
Ἡ Ὀρθόδοξος ἀπάντησις γιὰ τὶς καθαιρέσεις <o:p></o:p>

τῶν κακοδόξων αἱρετικῶν
καὶ ὅσων τοὺς ἀκολουθοῦσαν<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

Ὁ π. Νικόλαος λέγει ἐπίσης, ὅτι τὸ παλαιὸ ἡμερολόγιο
εἶναι Παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅτι ἡ Ζ' Οἰκουμενικὴ σύνοδος ἀναθεματίζει
ὅσους ἀθετοῦν τὶς Παραδόσεις. Ἄρα, μὲ τὴν ἁπλῆ λογική, ὅσοι τὸ ἀποδέχθηκαν,
ὑπόκεινται στὰ φρικτὰ ἀναθέματα τῆς συνόδου αὐτῆς. Ἡ ἄποψίς του αὐτὴ εἶναι
τελείως αὐθαίρετη!"<o:p></o:p>

Ἡ Ὀρθόδοξος ἀπάντησις γιὰ τὴν συμφωνία τῶν <o:p></o:p>

Ἁγίων Πατέρων στὸ θέμα τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

Τί γράφαμε τότε;<o:p></o:p>

Τέσσερα μεγάλα θηρία ἐγέννησε ὁ ΙΣΤ' αἰών. Τὴν αἵρεσιν
τοῦ Λουθήρου, τὴν αἵρεσιν τοῦ Καλβίνου, τὴν αἵρεσιν τῶν Γιεβουζιτῶν, καὶ τὴν
αἵρεσιν τοῦ νέου καλενταρίου. Καὶ κατὰ μὲν τῶν αἱρέσεων Λουθήρου καὶ Καλβίνου
ἔγραψαν οἱ ... κατὰ δὲ τῆς αἱρέσεως τοῦ νέου καλενταρίου ἀπεφάνθη ἡ ἐν
Κωνσταντινουπόλει μεγάλη Οἰκουμενικὴ Συνοδὸς τῷ 1593.<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn23" name="_ftnref23" style="mso-footnote-id: ftn23;" title="">[23]</a><o:p></o:p>

Γράφει
παρομοίως καί ἀπερισκέπτως, διαστρέφοντας τούς λόγους τοῦ Μεγάλου Ἁγίου
Νικοδήμου καί ὁ ἐπίσης ἀκολουθῶν τήν αἵρεσιν τοῦ  Νέου Καλενδαρίου π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς,
ἀναθεματιζόμενος ὑπό τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας:<o:p></o:p>

"Γιά σᾶς, λοιπόν, σχίσμα ἔκανε αὐτός
πού ἄλλαξε τό ἡμερολόγιο καί τήν 10η Μαρτίου τήν ὀνόμασε 23η
Μαρτίου. Ὁ ἅγ. Νικόδημος ὅμως ἀναφέρει ὅτι αὐτό δέν εἶναι ἁμάρτημα, ἀλλά τό νά
χωρισθῆ κάποιος χάριν τοῦ ἡμερολογίου ἀπό τήν ἐκκλησιαστική κοινωνία καί τήν
Σύνοδο. Αὐτό μάλιστα ἀναφέρει χαρακτηριστικά «εἶναι ἁμάρτημα ἀσυγχώρητον καί κατηγορίας ἄξιον καί πολλήν ἔχει τήν
κόλασιν καί τιμωρίαν».<o:p></o:p>

Τό σχίσμα,
λοιπόν, κατά τόν ἅγ. Νικόδημο, τόν Μ. Βασίλειο καί ὅλους τούς ἄλλους Ἁγίους
ἔχει τήν ἔννοια τοῦ χωρισμοῦ ἀπό τήν Σύνοδο γιά θέματα ἰάσιμα, στά ὁποῖα ὁ ἅγ.
Νικόδημος συγκαταλέγει καί τήν ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου. Στήν πρώτη ὑποσημείωσι
μάλιστα τοῦ Α΄ Κανόνος τοῦ Μ. Βασιλείου δίδει ἕνα πλέον ἁπλό καί πασίδηλο
ὁρισμό, τόν ὁποῖο δύνανται νά κατανοήσουν καί τά νήπια. Ἀναφέρει λοιπόν τά
ἑξῆς: «Τό σχίσμα κακῶς διαμένον,
γίνεται αἵρεσις, ἤ καταφέρεται εἰς αἵρεσιν, εἰ καί τούς Σχισματικούς κυρίως,
οὐχ ἡ διάφορος πίστις ποιεῖ, ἀλλ’ ἡ διαρρηχθεῖσα τῆς κοινωνίας συντροφία».<o:p></o:p>

Γιά τούς
Παλαιοημερολογίτες, ὅμως, σχίσμα δέν ἀποτελεῖ «ἡ διαρρηχθεῖσα τῆς κοινωνίας συντροφία», οὔτε ὁ χωρισμός
ἀπό τήν Σύνοδο καί τίς ἄλλες τοπικές Ἐκκλησίες, ἀλλά ἡ ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου ἀπό
τήν 10η Μαρτίου στήν 23η Μαρτίου. Τό κακό, ὅμως, δέν
ἔφθασε μέχρις ἐδῶ, ἀλλά διέρρηξαν καί τήν μεταξύ των «συντροφία», δηλαδή τήν μεταξύ των
ἐκκλησιαστική κοινωνία, δημιουργῶντας πολλές παρατάξεις. Τό χειρότερο ἀκόμη
εἶναι, ὅτι θεωροῦν ὡς αἰτίους αὐτῶν τῶν σχισμάτων τούς Νεοημερολογίτας
Οἰκουμενιστάς, λέγοντας ὡς δικαιολογίαν, ὅτι, ἄν δέν ἐγίνετο ἡ ἀλλαγή τοῦ
ἡμερολογίου, δέν θά ἐδημιουργοῦντο αὐτά τά σχίσματα. Αὐτό χαρακτηριστικά μοῦ τό
ἀνέφερε γραπτῶς προσφάτως ἕνας ἁγιορείτης μοναχός, ὁ ὁποῖος ἀνήκει στούς
Ζηλωτές."<o:p></o:p>

Ἄς προσέξουμε, ὅμως, τί διδάσκει ἡ Σύνοδος τῆς Ἀντιοχείας, μὲ τὸν 1ο Κανόνα της γιά τό αἰώνιο Πασχάλιο τῆς  Ἐκκλησίας μας. <o:p></o:p>

Ἡ
Σύνοδος τῆς Ἀντιοχείας καθαιρεῖ ἐκείνους πού θά τολμήσουν νά εἰσαγάγουν νέο
πασχάλιο!<o:p></o:p>

Ἀναλύω
στή συνέχεια τὴν διαστροφὴ, πού κάνει καί ὁ π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶς στὸ κείμενο τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου στὸν Ζ΄ Ἀποστολικό Κανόνα, στὴν ὑποσημείωση 1, ἀπομονώνοντας φράσεις καὶ παραθεωρῶντας τὸ συνολικὸ κείμενο, ἀλλά καί τό ξεκάθαρο νόημα καί πνεῦμα τοῦ
κειμένου τοῦ Μεγάλου Ἁγίου Νικοδήμου, ποὺ εἶναι καταπέλτης ἐναντίον του! <o:p></o:p>

Στὴν συμφωνία του, στόν Ζ΄
Ἀποστολικό Κανόνα, στόν ὁποῖο ἀναφέρεται καί ὁ π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶς, γράφει ὁ Ἅγιος Νικόδημος στό Ἱερό
Πηδάλιο<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn24" name="_ftnref24" style="mso-footnote-id: ftn24;" title="">[24]</a> ἀποστομωτικὰ γιὰ τοὺς διαστροφεῖς τῶν λόγων του: <o:p></o:p>

"Καθαιρεῖ δὲ τοὺς ἱερωμένους, ὁ Α΄ ἐν Ἀντιοχείᾳ τούς μὴ φυλάττοντας τὸν περὶ τοῦ Πάσχα Ὅρον τῆς Α΄ Συνόδου, ἀλλὰ μετὰ Ἰουδαίων τοῦτο ἐπιτελοῦντας. Ὁ δὲ ξ΄ καὶ πα΄ καὶ ρζ΄ τῆς ἐν Καρθαγένῃ διορίζουν περὶ τῆς ἡμέρας τοῦ Πάσχα, πότε νὰ εὑρίσκεται καὶ ποῦ νὰ γράφεται, καὶ εἰς τοὺς ἄλλους νὰ διαλαλῆται."<o:p></o:p>

Δέν
εἶναι, λοιπόν, ἔγκλημα "τό νά νηστεύσῃ
τινάς καί τό νά κάμῃ Πάσχα εἰς τοῦτον τόν καιρόν ἤ εἰς ἐκεῖνον", ὅπως
διαστρεβλωτικά γράφει ὁ π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶς, τήν στιγμή πού "καθαιρεῖ τοὺς ἱερωμένους, ὁ Α΄ ἐν Ἀντιοχείᾳ τούς μὴ φυλάττοντας τὸν περὶ τοῦ Πάσχα Ὅρον τῆς Α΄ Συνόδου"; ὅπως γράφει ὁ Μέγας Ἅγιος στήν συμφωνία του
στόν Ζ΄ Ἀποστολικόν Κανόνα;<o:p></o:p>

Οἱ Λατῖνοι, μὴ φυλάσσοντες τούς Ὅρους τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, συνεορτάζουν
καὶ ἐν
τοῖς πράγμασι μετὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅταν συμπίπτει τό ψευδοπάσχα τους μέ τό
Ἰουδαϊκό! <o:p></o:p>

Ὡς Ἰουδαῖοι σήμερα ἐννοοῦνται, σύμφωνα μὲ ὅλους τούς ἑρμηνευτές, ὅλοι οἱ αἱρετικοὶ, καὶ οἱ Λατῖνοι!<o:p></o:p>

1. Γενικὰ, πρέπει νὰ σημειωθεῖ, γιὰ τὴν ὀρθὴ ἑρμηνεία τῶν θεολογικῶν
προβλημάτων, ὅτι, ὅταν ὅλοι οἱ Πατέρες συμφωνοῦν στὸ ἀντίθετο, ἡ γνώμη ἑνὸς Πατρὸς, πού μπορεῖ νὰ εἶναι διαφορετική, δὲν ἀποτελεῖ τὴν γνώμη τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ consensus Patrum, ἡ συμφωνία δηλ. τῶν Ἁγίων Πατέρων, εἶναι ἡ ἄποψη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.<o:p></o:p>

Ὅτι ἂν ἡ Σύνοδος, δηλ. ἡ Ἐκκλησία σύμπασα, ἀποφασίσει, (ἀναφέροντας ρητά τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, πού ὅρισε καὶ τὸ Πάσχα!), καὶ μερικοὶ ἐπιμένουν νὰ ἑορτάζουν διαφορετικὰ καὶ σὲ ἄλλους χρόνους, αὐτοὶ εἶναι πού κάνουν τὸ σχῖσμα διαρρηγνύοντας
τήν συντροφίαν, τήν κοινωνία δηλ. τῆς ἀγάπης ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ.     <o:p></o:p>

Ἄρα οἱ Νεοημερολογίτες ἔκαναν τὸ σχίσμα, ἀντιστρατευόμενοι στὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο (καὶ σὲ ὅλες τὶς ἑπόμενες), καί μετά τῶν
σχισματικῶν κριθήσεται καί ὁ π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶς, πού συντάσσεται μαζί τους
ἀκολουθῶντας τό Νέο Καλενδάριο!<o:p></o:p>

Ὁ
μέγας Μελέτιος Πηγᾶς,
πού ἀναφέρεται καί στό ὡς ἄνω ἀπόσπασμα τοῦ Ἁγίου Δοσιθέου τὴν ἀλλαγὴν τοῦ
Καλενδαρίου ὀνομάζει δεκαθήμερον ἔκτρωμα, (δέκα ἡμέρες ἦταν τότε ἡ διαφορά τῶν ἡμερῶν ἀνάμεσα στό
Ὀρθόδοξο καί στό Φράγκικο Καλενδάριο καί ὄχι δεκατρεῖς πού εἶναι σήμερα, κατά
τόν ἑορτασμό τῶν ἀκινήτων ἑορτῶν).<o:p></o:p>

Ἀλλὰ ἀρκεῖ  ἡ Σύνοδος τῆς Ἀντιοχείας μὲ τὸν 1ο Κανόνα της καὶ ἡ Σύνοδος τοῦ 1848 τῶν Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς, γιὰ νὰ φραγοῦν οἱ ἀνοήτως ὁμιλοῦντες καὶ μὴ γνωρίζοντες τὴν ἑρμηνείαν τῶν Ὅρων καὶ τῶν ἀποφάσεων τῶν Πατέρων! <o:p></o:p>

Θέλουν
νά ἀγνοοῦν σκοπίμως οἱ διάφοροι πολέμιοι ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων, τὸ τί σημαίνει Σύνοδος στοὺς ἀνωτέρω λόγους τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn25" name="_ftnref25" style="mso-footnote-id: ftn25;" title="">[25]</a>, καὶ ποιὰ εἶναι ἡ ξεκάθαρη γνώμη του γιὰ τὸ αἰώνιο Ἑορτολόγιο τῆς Ἐκκλησίας μας, γιὰ τὸ ὁποῖο ἔχουμε γράψει κατ’ ἐπανάληψη, ὄχι μόνον ἐμεῖς ὡς ἀνάξιοι καὶ ἀδύναμοι, ἀλλὰ ἄλλοι, πολὺ δοκιμότεροι ἡμῶν ὡς ὁ παπα-Βασίλης ὁ Σακκᾶς, ἱερεύς τότε τῶν Ρώσσων
τῆς Διασπορᾶς, πολλὲς φορὲς στὸ παρελθὸν, ἀλλά καί μέχρι πρόσφατα, πού ἔχει κυριολεκτικά
κονιορτοποιήσει τὰ φληναφήματα τοῦ σχισματο-αἱρετικοῦ Ἐπιφάνιου Θεοδωρόπουλου καὶ κατ' ἀκολουθίαν καί τοῦ π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶ, ὁ ὁποῖος τὰ ἀναμασάει ἐσχάτως...<o:p></o:p>

Τὰ τελευταῖα κείμενα τοῦ
παπα-Βασίλη τοῦ Σακκᾶ, ἀνατρεπτικά τῶν φληναφημάτων τῶν σχισματο - αἱρετικῶν
Νεοημερολογιτῶν, τά ἔχουμε δημοσιεύσει καί σέ πρόσφατα τεύχη τῶν "Κολλυβάδων" καί ὁ εὐσεβής
ἀναγνώστης μπορεῖ νά τά ἀναζητήσει καί στήν ἱστοσελίδα μας orthway.org ! <o:p></o:p>

v  <o:p> </o:p>

<o:p> </o:p>

Μᾶς κατηγοροῦν, ἐπίσης, οἱ Γρηγοριάτες ὅτι τάχα
ὄψιμα ἀνακαλύψαμε τόν ... Οἰκουμενισμό, μόλις κατά τήν δεκαετία τοῦ 1960, γιατί
δέν ἀρκοῦσε τάχα τό ἡμερολογιακό σχίσμα, γιά νά δικαιολογήσουμε τήν ἀποτείχισή
μας ἀπό τούς Νεοημερολογίτες καί βρήκαμε ... αἵρεση γιά νά δικαιολογήσουμε τήν
στάση μας. <o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

Ἡ Οἰκουμενιστική,
λοιπόν, ἐγκύκλιος τοῦ 1920 ἔγινε εὐρύτερα γνωστή πρός τό τέλος τῆς δεκαετίας
τοῦ '60.            <o:p></o:p>

Γιαὐτό,
καί κάτω ἀπό τίς ἐπισημάνσεις τῶν θεολόγων, ἰδίως τοῦ Καρμίρη, ἄρχισαν νά
συνειδητοποιοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι, ὅτι κηρυσσόταν ἐν τοῖς πράγμασιν ἡ
"νεοφανής" καί φοβερή αἵρεση, ὁ Οἱκουμενισμός, τῆς ὁποίας τό πρῶτο
ἐπίσημο, καταστροφικό γιά τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας μας καί λίαν κατακριτέο
βῆμα, ἦταν ἡ ἀλλαγή τοῦ Ἡμερολογίου, γιά νά γιορτάζουμε ὅλοι μαζί, "ὅλες οἱ «ἐκκλησίες»,"οἱ
Ὀρθόδοξοι δηλ. μαζί μέ τούς αἱρετικούς, τίς γιορτές τῆς Χριστιανοσύνης... <o:p></o:p>

-ὅτι
οἱ ἐπίσημες καί πανηγυρικές ἑνώσεις τῆς Νέας ἐκκλησίας μέ τούς
Μονοφυσίτες στό Σαμπεζύ καί μέ τούς Λατίνους στό Μπαλαμάντ συνιστοῦν ἀπό μόνες
τους συνοδικές πράξεις προδοτικές, διάφορες τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ,
πού ὁδηγοῦν, καί κατά τούς α΄ καί β΄ Ἱερούς Κανόνες τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς καί
κατά τά Πρακτικά τῆς ἁγίας Ζ΄
Οἰκουμενικῆς Συνόδου, σέ ἔκπτωση ἀπό τήν Ἱερωσύνη καί τήν σωστική χάρη τῶν
Λατινοφρόνων καί τῶν αἱρετικῶν καινοτόμων, πού ἀπό τό 1924 ἀκολουθοῦν καί τήν
βδελυρή αἵρεση τοῦ Νέου Καλενδαρίου!<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

<o:p></o:p>

Ἡ διδασκαλία τῆς Ὀρθοδοξίας μας <o:p></o:p>

γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν αἱρετικῶν<o:p></o:p>

Ποιά εἶναι, ἑπομένως, ἡ ἀπάντηση
καί ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, μέσα ἀπό τήν συμφωνία τῶν Ἁγίων Πατέρων καί
τήν πράξη τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων γιά τήν θεσμικά, συνοδικά, δημοσίᾳ καί
παρρησίᾳ ἐπί ἐννενῆντα χρόνια μάλιστα κηρυσσόμενη αἵρεση τοῦ Νεοημερολογιτικοῦ
Οἰκουμενισμοῦ καί συγκριτικά μέ τίς συγκαταβατικές θέσεις τοῦ ἁγίου πρώην
Φλωρίνης;<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

Τοῦτο ἀπαντᾶται στή συνέχεια.<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

<o:p> </o:p>

Consensus patrum<o:p></o:p>

ζ.
Γιά τούς πρώτους τρεῖς ἐπισκόπους πού βγῆκαν στόν ἀγῶνα, "οὗτοι ἔσχον τήν χειροτονίαν ὑπό τῆς Ἐκκλησίας" κατά τόν
Οὐρανοφάντορα. Δέν χρειάζονταν ἀποκατάσταση. Οἱ ἄλλοι, τονίζει ὁ Μέγας
Ἱεράρχης, πού ἔμειναν στήν αἵρεση, κατεστάθησαν λαϊκοί καί "οὐκέτι πλέον ἔσχον τήν χάριν καί οὐκ ἠδύναντο αὐτήν
μεταδίδειν", ἰδιαίτερα γιατί κοινώνησαν μέ καταδικασμένους αἱρετικούς,
μετά τό Σαμπεζύ μέ τούς Μονοφυσίτες καί μετά τό Μπάλαμαντ μέ τούς Λατίνους. <o:p></o:p>

<o:p></o:p>

3.
Ἔχουμε, προφανῆ, πασίδηλη καί συνεχῆ, ἀναμφισβήτητητη δηλαδή κήρυξη αἱρέσεως ἐπ' ἐκκλησίας,
(βλ. ἐπίσημη ὑποδοχή τοῦ ἀντιχρίστου Πάπα καί στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας,
συμπροσευχές ἀκόμη καί μέ παστορίνες καί κάθε εἴδους αἱρετικούς στή Μητρόπολη
Δημητριάδος, καί ἐπαναλαμβανόμενες συμπροσευχές μέ πλῆθος αἱρετικῶν διαφόρων
ψευδεπισκόπων καί στήν Πατρίδα μας καί κατ’
ἐξοχήν στό ἐξωτερικό, (μεταξύ τῶν πολλῶν ἄλλων βλ. τίς οἰκουμενιστικές θέσεις
καί τίς συμπροσευχές μέ τούς Λατίνους τοῦ Χρυσόστομου Σαββάτου στή Μεσσηνία καί
τοῦ Ἰγνάτιου Γεωργακόπουλου στόν Βόλο, τίς φοβερές βλασφημίες τοῦ Στυλιανοῦ
Αὐστραλίας, τήν ἀναγνώριση τοῦ βαπτίσματος τῶν Προτεσταντῶν στό Freising  ἀπό
τόν φερόμενο ὡς "Γερμανίας" Αὐγουστῖνο καί τίς συμπροσευχές τῶν
Οἰκουμενιστῶν ὅπως τοῦ φερομένου ὡς «πατριάρχου» Βαρθολομαίου μέ τούς Λατίνους,
τούς Προτεστάντες, τούς Μωαμεθανούς, τούς Ἑβραίους, τούς Σαμάνους καί τούς
Εἰδωλολάτρες.<o:p></o:p>

4. Ἡ κοινωνία τῶν κατωτέρων κληρικῶν μέ τούς μνημονευομένους πρωτάρχες τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πατριάρχες, ἐπισκόπους καί
πνευματικούς ἡγέτες, πού καί οἱ ἴδοι ἐν πολλοῖς κηρύσσουν τόν Οἰκουμενισμό
ἤ ὑποτάσσονται στόν Οἰκουμενισμό, χωρίς σχεδόν καμμία διαμαρτυρία ἐπί πολλές
δεκαετίες, μολύνει καί αὐτούς κατά τούς Πατέρες!<o:p></o:p>

"Ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω, ἀκοινώνητος ἔστω" καί "ἐχθρός τοῦ Θεοῦ καθίσταται ὁ τοιοῦτος" κατά τόν Ἅγιον Θεόδωρον τόν
Στουδίτην καί τόν Ἅγιον Ἰωάννην τόν Χρυσόστομον!<o:p></o:p>

7.
Ἐκ τῶν προτέρων νά ὑποστηρίζει
κανείς, ὅτι οἱ αἱρετικοί καί οἱ κοινωνοῦντες μέ αὐτούς ἔχουν μυστήρια, καί ἁγιαστική χάρη, συνιστᾶ βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!<o:p></o:p>

"ὁ (δέ) μή λέγων τοῖς αἱρετικοῖς ἀνάθεμα, ἀνάθεμα ἔστω," κατά τό Συνοδικό Της, ὅπως τό ἔχω ἐξηγήσει
ἐπαρκῶς στά σχετικά τεύχη τῶν «Ἁγίων
Κολλυβάδων», καθ' ὅτι ἡ Ζ΄ Οἰκουμενική ἐπαναλαμβάνει τό σχετικό ἀνάθεμα τῆς
Ε΄ καί ταυτίζεται μέ αὐτήν.<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftn31" name="_ftnref31" style="mso-footnote-id: ftn31;" title="">[31]</a> <o:p></o:p>

10. Οἱ ἑνούμενοι μέ κεκριμένους καί
ἀναθεματισμένους ὑπό Συνόδου, -καί μάλιστα Οἰκουμενικῆς-, αἱρετικούς, (ὅπως
ἔγινε καί γίνεται στήν καθημερινή σχεδόν διακοινωνία Νεοημερολογιτῶν, συνεχῶς
δημόσια καί πανηγυρικά, μέ τούς Μονοφυσίτες καί τούς Λατίνους -(ἀλλά
συμπροσευχητικά καί μέ τούς ἀλλοθρήσκους Μωαμεθανούς (!) Ἑβραίους (!) καί τούς
Εἰδωλολάτρες (!), μέ τούς ὁποίους ὑπάρχει πνευματική διαβολική κοινωνία κατά
τίς συμπορσευχές τους (!),- ἐκπίπτουν τῆς κοινωνίας καί τῆς ἱερωσύνης, κατά
τούς α΄ καί β΄ Ἱερούς Κανόνες τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. <o:p></o:p>

Ἡ Ἁγία ἐν Ἀντιοχείᾳ Σύνοδος, στόν
πρῶτο της Κανόνα, διατυπώνει τό αὐτονόητο πού ἰσχύει γιά τόν ὁποιοδήποτε
αἱρετικό: <o:p></o:p>

"τοῦτον ἡ ἁγία Σύνοδος
ἐντεῦθεν ἤδη ἀλλότριον ἔκρινε τῆς Ἐκκλησίας". <o:p></o:p>

<o:p></o:p>

11. Συμπερασματικά τό
σημαντικότερο καί θεμελιακῆς σημασία δίδαγμα ἀπό τήν μελέτη καί τήν διδασκαλία
τῶν Πατέρων μας, εἶναι αὐτό πού τονίζουν ὅλοι καί ἐπαναλαμβάνουμε καί 'μεῖς
ἀκολουθῶντας τους, ὅτι δηλ. διαφοροποιεῖται, θεμελιακά ἡ ἀντιμετώπιση τῆς
αἱρέσεως καί τῶν αἱρετικῶν:<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

-ὅταν ἀλλοιωθεῖ διαχρονικά καί συνοδικά-θεσμικά
ἡ ὀρθόδοξη πίστη, τό δόγμα καί ἡ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ἀπό τήν ἀντιμετώπιση
μεμονωμένων ἐπισκόπων, πού σποραδικά καί πρός καιρόν κηρύσσουν αἱρετικά.
<o:p></o:p>

Τοῦτο ἀποτελεῖ συμπέρασμα
ἀδιαμφισβήτητο κατά τόν Μέγαν Βασίλειον, τόν Ἅγιον Νικόδημον καί τήν Καθολικήν
Ἐκκλησία, ὅπως ἐκφράζεται ἀπό τήν Σύνοδο τῆς Καρθαγένης, ἀπό τοπική Σύνοδο τῆς
Ἰταλίας καί ἀπό τήν Ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο, πού ἀναφέρεται σαφῶς στίς
σχετικές ἀποφάσεις καί τῶν Α΄ καί Β΄ Οἰκουμενικῶν Συνόδων.<o:p></o:p>

οἱ σχισματικοί: <o:p></o:p>

ὅπως οἱ Δονατιστές (καί οἱ χειροτονίες τους).<o:p></o:p>

Ἀπό τούς Δονατιστές ἡ Ἐκκλησία στήν Σύνοδο τῆς Καρθαγένης
δέχθηκε τόσους μόνον κληρικούς στήν Ἀφρική, ὅσους χρειάσθηκε, λόγῳ τῆς μεγάλης
ἀνάγκης πού ὑπῆρχε ἐκεῖ ("ταὔτόν εἰπεῖν ἐδέχθησαν, (ἔγιναν δεκτοί),
οἰκονομικῶς καί ἐξ ἀνάγκης" κατά τόν Ἅγιον Νικόδημον). <o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

Ὁ Ἅγιος, ἰδιαίτερα, ἀναφέρεται στίς χειροτονίες τῶν αἱρετικῶν
εἰκονομάχων, πού ἔγιναν δεκτοί ἀπό τήν Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο:<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a>              Ἀνάτυπο ἀπό τό περιοδικο «Ἅγιοι
Κολλυβάδες», Ἐκκλησιαστικὴ Ἐπιθεώρησις Ὀρθοδόξου Πίστεως,
Ζωῆς καὶ  Ὁμολογίας, τ. 29.<o:p></o:p>

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a>           Στό: «Ἀντιπατερικὴ ἡ στάση τοῦ Ζηλωτικοῦ Παλαιοημερολογιτισμοῦ», Ἅγιον "Ὅρος 2000, σελ. 6.

</div>

</div>

</div>

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a>              Δοκίμιον Ἱστορικόν, περὶ τοῦ
σχίσματος τῆς δυτικῆς ἐκκλησίας ἀπὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς - καὶ τῶν ἐν
Φλωρεντίᾳ συνόδῳ γενομένων δολιοτήτων καὶ ἐκβιασμῶν εἰς βάρος τῶν Ὀρθοδόξων
- συγγραφὲν ὑπὸ τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ
Καλλίστου Βλαστοῦ, Ἅγιον Ὅρος 1895, ἐπανέκδοσις 1991, σέλ. 106-107.

</div>

</div>

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title="">[9]</a>           
Βλ. σὲ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, "Διάλογοι
χωρὶς προσωπεῖον", "Ό.Τ.", 12.07.02, τὴν προσλαλιὰ πρὸς
κληρικοὺς τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Γερμανίας τοῦ καὶ σωματικὰ πλέον νεκροῦ
τυμπανιαίου μασόνου, πρώην "πατριάρχου" Ἀθηναγόρα: "Πιστεύω
ὅτι θὰ ἔλθει (τὸ κοινὸν ποτήριον). Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔλθει, διότι
ἤδη ἔρχεται. Διότι ἤδη εἰς τὴν Ἀμερικὴν μεταλαμβάνετε πολλοὺς ἀπὸ τὸ Ἅγιον
Ποτήριον καὶ καλὰ κάνετε. Καὶ ἐγὼ ἐδῶ, ὅταν ἔρχονται Καθολικοὶ καὶ Προτεστάνται
καὶ ζητοῦν νὰ μεταλάβουν τοὺς προσφέρω τὸ Ἅγιον Ποτήριον! Καὶ εἰς τὴν Ρώμην τὸ
ἴδιο γίνεται καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν."

</div>

</div>

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftnref12" name="_ftn12" style="mso-footnote-id: ftn12;" title="">[12]</a>             Ἀπολογία
τοῦ ἁγιωτάτου Μητροπολίτου Μάρκου τοῦ
Εὐγενικοῦ, ρηθεῖσα ἐπὶ τῇ τελευτῇ
αὐτοῦ αὐτοσχεδίως.

</div>

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftnref14" name="_ftn14" style="mso-footnote-id: ftn14;" title="">[14]</a>             Βλ. σχετικά: Περὶ ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καὶ
μνημόσυνου καὶ τοῦ σχετικοῦ αὐτοὶς ΙΕ' Ἱεροῦ Κανόνος τῆς Α' καὶ Β' Ἁγίας
Συνόδου, ἔκδ. "Ἅγιος Ἀγαθάγγελος Ἐσφιγμενίτης",
Ἅγιον Ὅρος 1993, σελ. 19.

</div>

</div>

</div>

</div>

</div>

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftnref20" name="_ftn20" style="mso-footnote-id: ftn20;" title="">[20]</a>             Βλ. Συνοδικόν της Ὀρθοδοξίας
εἰς τὸ Τριώδιον, σύγκρινε καὶ ΘΗΕ, σελ. 900, Μεθόδιος Ἀ',
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Ἀλλὰ καὶ ΄΄οἱ
Ἅγιοι Θεόδωρος καὶ Θεοφάνης οἱ Γραπτοί, οἱ ὁποῖοι καταριθμοῦνται μεταξὺ
τῶν ἐπιφανέστερων θυμάτων τοῦ εἰκονοκλαστικοῦ διωγμοῦ τοῦ Θ' αἰῶνος μετὰ τὴν
Εἰκονομαχικὴν σύνοδον τοῦ 815 ἐνεκλείσθησαν εἰς φρούριον τοῦ Βοσπόρου μέχρι τοῦ
θανάτου τοῦ διώκτου των Λέοντος Ε' τοῦ Ἀρμενίου (25 Δέκ. 820)."

</div>

</div>

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftnref23" name="_ftn23" style="mso-footnote-id: ftn23;" title="">[23]</a>             Ἀθήνα 1997, σελ. 51 ἑπ., "Παλαιὸν
καὶ Νέον", Θεοδωρήτου
Ἱερομόναχου, ἔκδ. Β', 'Ἅγιον Ὅρος- Ἀθῆναι 2000, καὶ ἐσχάτως «Τὸ χρονικὸ μιᾶς σοφιστείας», Λάρναξ,
Κύπρος, 1999, Δελτίον τοῦ Ἱδρύματος «Ἅγιος Ἔπιφανιος» καὶ Χαριτίνης Ἀγγελοπούλου, "Σύντομη πραγματεία περὶ τοῦ Ἑορτολογίου
τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας", Πάτρα 2000,
κυρίως σελ. 142 ἑπ.

</div>

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftnref25" name="_ftn25" style="mso-footnote-id: ftn25;" title="">[25]</a>          Ὅταν, λοιπόν, ἀναφέρεται ὁ Μέγας Ἅγιος Νικόδημος στήν διάρρηξη τῆς συντροφίας καί "τό νά χωρίζει τινάς τόν ἑαυτόν του ἀπό
τήν κοινήν σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας,
τοῦτο εἶναι ἁμάρτημα ἀσυγχώρητον, καί κατηγορίας ἄξιον, καί πολλήν ἔχει τήν
κόλασιν καί τιμωρίαν " δέν ἐννοεῖ σέ καμμία περίπτωση αὐτά τά ὁποῖα
παρερμηνεύει διαστρεβλώνοντας τούς λόγους τοῦ Ἁγίου ὁ π. Εὐθ. Τρικαμηνᾶς!  <o:p></o:p>

Ἡ κοινή σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι ἡ σύνοδος τῶν
καινοτόμων σχισματοαιρετικῶν Νεοημερολογιτῶν, πού ἔλαβε παράνομες καί
ἀντικανονικές ἀποφάσεις, ἀντίθετες στό γράμμα καί στό πνεῦμα τῆς Α΄
Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ἄλλαξε τό ἑορτολόγιο τῆς Ἐκκλησίας! <o:p></o:p>

Ἡ διάρρηξη τῆς
συντροφίας καί ὁ χωρισμός ἀπό τήν κοινήν σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας συνίσταται, κατά
τόν Ἅγιον, στήν ἀθέτηση καί στήν περιφρόνηση τῶν ἀποφάσεων τῆς Πρώτης
Οἰκουμενικῆς Συνόδου! <o:p></o:p>

Τοῦτο εἶναι ξεκάθαρο στήν αὐτήν ὑποσημείωση στόν Ζ΄
Ἀποστολικόν τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου: "ἀλλ' ἐπειδή εἰς τήν πρώτην σύνοδον
ἐσυνάχθησαν οἱ Πατέρες καί ἐδιώρισαν πότε νά γίνεται τό Πάσχα, τιμῶσα ἡ
Ἐκκλησία πανταχοῦ τήν συμφωνίαν καί ἕνωσιν, ἐδέχθη τόν διορισμόν ὁποῦ
ἐκεῖνοι ἔκαμαν. Λοιπόν, ἔπρεπε, κατά τόν Χρυσόστομον, νά προτιμήσουν οἱ Λατῖνοι
τήν συμφωνίαν καί ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας, περισσότερον ἀπό τήν παρατήρησιν τῶν
χρόνων (τῆς ἰσημερίας δηλ. ὁποῦ ἐκατέβη τώρα εἰς τάς 11. Μαρτίου, οὖσα ἐπί τῆς
πρώτης συνόδου εἰς τάς κα΄ Μαρτίου) καί νά ἑορτάζουν τό Πάσχα μέ ἡμᾶς τούς
Γραικούς, καί ὄχι νά ἀτιμάζουν τούς τριακοσίους ἐκείνους θεοφόρους καί
πνευματοφόρους Πατέρας, ὅπου ἐνομοθέτησαν τοῦτο κατά θεῖον φωτισμόν"! Ἡ παρατήρηση τῶν χρόνων καί  ἡ δῆθεν ἀστρονομική ἀκρίβεια ἦταν ἡ πρόφαση
τῶν Καινοτόμων Νεοημερολογιτῶν, γιά τήν ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου, γιά νά συνεορτάζουν
μετά τῶν προσφιλῶν τους αἱρετικῶν τῆς Δύσεως, ὅπως ὁριζόταν στήν πρώτη
διάταξη τῆς αἱρετικῆς ἐγκυκλίου τοῦ 1920. Αὐτοί διέρρηξαν, λοιπόν, τήν
συντροφίαν καί χώρισαν τούς ἑαυτούς τους ἀπό τήν κοινήν σύνοδον, (τήν Α΄
Οἰκουμενικήν), τῆς Ἐκκλησίας!<o:p></o:p>

Καί πάλιν σημειώνει ὁ
Ἅγιος Νικόδημος στήν ὑποσ. 1 τῆς ἑρμηνείας του στόν Ζ΄ Ἀποστολικόν: "Ὁ γάρ
ἰσαπόστολος μέγας Κωνσταντῖνος,
κοντά εἰς τά ἄλλα καλά ὁποῦ ἔκαμε, καί τοῦτο προσέθηκε, τό νά παρακαλέσῃ τήν
οἰκουμενικήν α΄ σύνοδον, νά διορίσουν νά ἑορτάζηται τό ἅγιον Πάσχα εἰς ὅλην τήν
οἰκουμένην ἐν μιŽ καί τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ. Δέν ὑπέφερε γάρ ὁ μακάριος νά βλέπῃ διά τήν ἑορτήν
ταύτην τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ διηρημένην".

</div>

</div>

</div>

</div>

</div>

<o:p> </o:p>

</div>

«Εἴ τις μὴ ἀναθεματίζει Ἄρειον,
Εὐνόμιον, Μακεδόνιον, Ἀπολινάριον, Νεστόριον, Εὐτυχέα, καὶ Ὠριγένην, μετὰ τῶν
ἀσεβῶν αὐτῶν συγγραμμάτων, καὶ τοὺς ἄλλους πάντας αἱρετικούς, τοὺς
κατακριθέντας καὶ ἀναθεματισθέντας ὑπὸ τῆς ἁγίας καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς
Ἐκκλησίας  καὶ τῶν προειρημένων ἁγίων
τεσσάρων συνόδων, καὶ τοὺς τὰ ὅμοια τῶν προειρημένων αἱρετικῶν φρονήσαντας ἢ
φρονοῦντας καὶ μέχρι τέλους τῇ οἰκείᾳ ἀσεβείᾳ ἐμμείναντας, ὁ τοιοῦτος ἀνάθεμα
ἔστω…». Ε΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ
ΣΥΝΟΔΟΣ 553 μ.Χ - ΒΛΑΣΙΟΥ ΦΕΙΔΑ, ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΤΟΜΟΣ Α΄- Σελ.
721, ΑΘΗΝΑΙ 1992. <o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

<o:p> </o:p>

</div>

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Downloads/%CE%B1%CE%84%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE%20%CE%93%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85.doc#_ftnref33" name="_ftn33" style="mso-footnote-id: ftn33;" title="">[33]</a>         «Ἡ αἵρεσις χωρίζει ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας
πάντα ἄνθρωπον.»<o:p></o:p>

῾Η
Ἁγία Σύνοδος εἶπεν: <o:p></o:p>

«Τοῦτο
εὔδηλόν ἐστιν.»[33] <o:p></o:p>

Στὸ τέλος τῆς Πρώτης Πράξεως, <o:p></o:p>

Ἡ
ἁγία σύνοδος εἶπε: <o:p></o:p>

«Ἀναγνώτωσαν οἱ προϊστάμενοι ἐπίσκοποι τοὺς οἰκείους λιβέλλους ὡς νυνὶ προσελθόντες τῇ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ.»<o:p></o:p>

Ταράσιος
ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν: <o:p></o:p>

«Ἀναγνώτωσαν
ἐπειδὰν τῶν ζητουμένων δύο κεφαλαίων ἀκριβῶς ἐξετασθῇ ὑπόθεσις περὶ τε τῶν
προσερχομένων ἐξ αἱρέσεως τῇ ἁγίᾳ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ καὶ τῶν ὑπὸ
αἱρετικῶν χειροτονηθέντων.»    <o:p></o:p>

Καὶ μετ᾽ ὀλίγον πάλιν,<o:p></o:p>

Ταράσιος
ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν: <o:p></o:p>

«Τὰς
ὁμολογίας γνῶντες διὰ τῆς ἀναγνώσεως τῶν λιβέλλων, ἐν ἑτέρᾳ
συνελεύσει ἡ αὐτῶν ἀποδοχὴ γενήσεται, εἰ οὐκ
ἔστιν ἕτερον αὐτοῖς τὸ κωλῦον.»      <o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

</div>

AΡΘΡΟ ΠΡΟΣ ΜΕΛΕΤΗ: '' Ὅταν οἱ φύλακες προδίδουν''

(Τελική ἀπάντηση στὴν Ἱερὰ Μονὴ Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὅρους) [1] π. Νικολάου Δημαρά Γιὰ νὰ μπόρεσει ὁ ἀντικειμενικὸς ἀναγνώ...

«εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες» (Ρωμ. 12,18)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyxzJDYHVgvzgVNzzqyoQqnnDajWMjtPV_On1bbQXioyI2HyjZRbvSRkRHeuVSj-gq4YA1LgtDx3BGaDMPPiLuKASfJ5nY3-lvKOze-W-yDATTn0fzdMoKGPEcsVVXpQRJ-TtCKkiK/s1328/p0300.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="772" data-original-width="1328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyxzJDYHVgvzgVNzzqyoQqnnDajWMjtPV_On1bbQXioyI2HyjZRbvSRkRHeuVSj-gq4YA1LgtDx3BGaDMPPiLuKASfJ5nY3-lvKOze-W-yDATTn0fzdMoKGPEcsVVXpQRJ-TtCKkiK/s16000/p0300.png" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTYINkN4-ahxVAjIujNvl38KDm6Fx3AwE2coUxVFdHfvtNWjTUitCqI64K7Y7yAJDrbr8pTwB3RV_QkQ2D-VMVZJn00vuD79B6bWX8pa3sAuzDxJJraGpWqssffChvxlf4jR7reDG0/s1449/p0302.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1449" data-original-width="1328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTYINkN4-ahxVAjIujNvl38KDm6Fx3AwE2coUxVFdHfvtNWjTUitCqI64K7Y7yAJDrbr8pTwB3RV_QkQ2D-VMVZJn00vuD79B6bWX8pa3sAuzDxJJraGpWqssffChvxlf4jR7reDG0/s16000/p0302.png" /></a><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNXK7esVkWQP34-KGtsyB3WABQjarnmrsNaI6d34Lb2yGmMjy69VVrP-xhytCqnIgHp3aRKmCWrtb2OH94CyifX6eWZTxlN4a2zaJ26o_Zs_y7gn_zv31TdMObQDM-KxeVxPMYShhP/s1328/p0308.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1093" data-original-width="1328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNXK7esVkWQP34-KGtsyB3WABQjarnmrsNaI6d34Lb2yGmMjy69VVrP-xhytCqnIgHp3aRKmCWrtb2OH94CyifX6eWZTxlN4a2zaJ26o_Zs_y7gn_zv31TdMObQDM-KxeVxPMYShhP/s16000/p0308.png" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm6pbYUOcrEiigmkBldGJLJFwBFeB_SuXBaaaleFERfRpYkfZIPiUpvKPPyxo-28aWVWR_S-3IH05rkSWJHUco_exTVJFXyx0Vrk9Rqv6Qs-DZ_FT3mtqpBGJBkn_-fMR1Kln9rKZq/s1511/p0310.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1511" data-original-width="1328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm6pbYUOcrEiigmkBldGJLJFwBFeB_SuXBaaaleFERfRpYkfZIPiUpvKPPyxo-28aWVWR_S-3IH05rkSWJHUco_exTVJFXyx0Vrk9Rqv6Qs-DZ_FT3mtqpBGJBkn_-fMR1Kln9rKZq/s16000/p0310.png" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEii0btwhoyali0UmVj-GYczyUFRY44o9axsuxBAcWhcf0gjZZukOe4-97I44HoqrlCngtzKEcJgtaGZxrt5G7BVjRxXDN1TM126vzMJ41RRmHoSNH_tYXI0tABkpM8pjbp0TfF7_ZIl/s1328/p0312.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1090" data-original-width="1328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEii0btwhoyali0UmVj-GYczyUFRY44o9axsuxBAcWhcf0gjZZukOe4-97I44HoqrlCngtzKEcJgtaGZxrt5G7BVjRxXDN1TM126vzMJ41RRmHoSNH_tYXI0tABkpM8pjbp0TfF7_ZIl/s16000/p0312.png" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ε.Π.Ε. 5.55</div>

«εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες» (Ρωμ. 12,18)

Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Ε.Π.Ε. 5.55

Ο ιεροψάλτης στέκεται ως παράδειγμα προσευχής και ταπείνωσης και όχι ως κοσμικός τραγουδιστής με υπεροψία και αλαζονεία

<a href="https://doxologia.ro/sites/default/files/styles/media-articol-colorbox/public/articol/2015/03/carte_muzica_psaltica.jpg?itok=iNG76Wmp" imageanchor="1" style="color: #444444; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 16.5px; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center; text-decoration-line: none;"><img border="0" height="427" src="https://doxologia.ro/sites/default/files/styles/media-articol-colorbox/public/articol/2015/03/carte_muzica_psaltica.jpg?itok=iNG76Wmp" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: 1px solid rgb(232, 232, 232); box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.1) 1px 1px 5px; padding: 5px; position: relative;" width="640" /></a> π.Παύλος
Παπαδόπουλος<div>
 <div style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; text-align: justify;">Το να διακονείς στο αναλόγιο είναι μεγάλη ευλογία.Είναι μεγάλη ευλογία
αλλά και μεγάλη ευθύνη.Χρειάζεται να γνωρίζεις όχι απλά βυζαντινή μουσική, όχι
μόνο τυπικό (τι θα πεις, πότε θα το πεις) αλλά κυρίως να έχεις εκκλησιαστικό
φρόνημα.</div>

<div style="text-align: justify;">Ο Θεός μου έδωσε την ευκαιρία να διακονήσω σε αναλόγια δίπλα σε
καταξιωμένους και έμπειρους ιεροψάλτες.</div><div style="font-family: "Segoe UI", sans-serif; text-align: justify;">Η αγάπη μου για την ψαλτική τέχνη είναι μεγάλη.Την αγαπώ την βυζαντινή
μουσική διότι είναι η μουσική της λογικής λατρείας μας. Θα πρέπει να
καταλάβουμε ότι η βυζαντινή μουσική αναπτύχθηκε ώστε να εξυπηρετεί τα Ιερά
Μυστήρια και όχι να χρησιμοποιείται σε συναυλιακούς χώρους.</div>

<div style="text-align: justify;"> </div>
<div style="text-align: justify;">Για να μην παρεξηγηθώ: Μέσα στους χώρους του Ιερού Ναού, μέσα στην λατρεία
είναι κυρίως η θέση της. Εάν χρησιμοποιείται και εκτός των Ιερών Ναών, εκτός της
λατρείας μας είναι κάτι το έκτακτο και φυσικά δεν είναι κάτι το κακό.</div><div style="text-align: justify;"> </div>

<div style="text-align: justify;">Οι γνώσεις μου πάνω στη Βυζαντινή Μουσική ίσως είναι περιορισμένες, το
ταλέντο μου ελάχιστο όμως η διακονία μου δίπλα σε έμπειρους ιεροψάλτες αυτό με
δίδαξε: ότι το αναλόγιο δεν είναι ένα βάθρο επίδειξης φωνητικών ικανοτήτων,
αλλά βήμα διακονίας. Ο ιεροψάλτης στέκεται ως παράδειγμα προσευχής και
ταπείνωσης και όχι ως κοσμικός τραγουδιστής με υπεροψία και αλαζονεία. Η
Εκκλησία τον τοποθετεί σε περίοπτη θέση για να εμπνεύσει τους πιστούς με το
ήθος του, με την απλότητά του, με το εκκλησιαστικό του ήθος. Ο ιεροψάλτης ως
"επιφανή" πρόσωπο της εκκλησιαστικής κοινότητας καλείται να μαρτυρεί
της Αλήθεια του Ευαγγελίου και εκτός των Ιερών Ναών. Φυσικά αυτό να μην
ερμηνευτεί ότι ο ιεροψάλτης καλείται να υποκρίνεται μια "σωστή"
χριστιανική ζωή. Το θέμα είναι να ζει εν Χριστώ συνεχώς, παντού και πάντοτε,
όπως φυσικά και ο κάθε χριστιανός, πόσο μάλλον όμως ο χριστιανός αυτός που
διακονεί μέσα στα Ιερά Μυστήρια (νεοκώρος, ιεροψάλτης, επίτροπος).</div><div style="text-align: justify;"> </div>

<div style="text-align: justify;">Θυμάμαι δεν ανέβαινα ποτέ στο αναλόγιο εάν πρώτα δεν έπαιρνα την ευχή του
ιερέως που θα λειτουργούσε.</div><div style="text-align: justify;">Μα πώς είναι δυνατόν να λάβω μέρος στην λατρεία χωρίς την ευχή του
λειτουργούντος ιερέως;</div>

<div style="text-align: justify;">Ο ιεροψάλτης βρίσκεται στο αναλόγιο, όχι για να ερμηνεύσει με τρόπο
επιτακτικό συγκεκριμένα μουσικά κομμάτια του ήχου της Κυριακής, όχι για να
ψάλλει σχολαστικά και σφιγμένα τα μουσικά κείμενα με το άγχος μήπως και δεν
ερμηνεύσει σωστά κάποια "πεταστή"· αλλά μέσα στον λατρευτικό χρόνο να
προσφέρει κατάνυξη, προσευχητική διάθεση, έμπνευση μετάνοιας και δοξολογίας
προς τον Τριαδικό Θεό μας.</div><div style="text-align: justify;"> </div>

<div style="text-align: justify;">Πολλές φορές ικανότατοι ιεροψάλτες χάνουν τον νόημα της διακονίας τους και
γίνονται κουραστικοί αλλά και δυσάρεστοι στις καρδιές των πιστών που ήρθαν στο
Ναό όχι για να ακούσουν κάποια "περίφημη" αργή δοξολογία αλλά για να
κοινωνήσουν ουρανό, ηρεμία και αμεριμνησία.</div><div style="text-align: justify;">"Μεγάλοι δάσκαλοι", προσπαθούν συνεχώς να εντυπωσιάσουν μ' έναν
επιδεικτικό τρόπο, με τις ικανότητές τους, λέγοντας "σπάνια και δύσκολα
μαθήματα" που το μόνο που εξυπηρετούν είναι να τρέφουν το εγώ τους και όχι
να εξυπηρετούν τον λατρευτικό χρόνο.</div>

<div style="text-align: justify;">Οι πιστοί θέλουν απλές μελωδίες, απαλές φωνές, χωρίς κοσμικές κορώνες.</div><div style="text-align: justify;">Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές φορές οι πιστοί αναπαύονται σε ιεροψάλτες που
μπορεί να μην έχουνε πολλές μουσικές γνώσεις αλλά ψέλνουν απλά και λιτά.</div>

<div style="text-align: justify;">Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές φορές η εκκλησιαστική κοινότητα συμμετέχει
περισσότερο προσευχητικά όταν στο αναλόγιο ανέβει κάποιος άνθρωπος που έχει
πνευματική κατάσταση, κι ας μην τα λέγει όλα καλά, κι ας έχει μία "συνηθισμένη"
φωνή.</div><div style="text-align: justify;">Είναι η Χάρις του Θεού που ποτίζει την μελωδία του. Είναι η Χάρις του Θεού
που νιώθεις πνευματική ευφορία όταν ακούς να ψέλνει ένας λαϊκός ή μοναχός που
πλησιάζει το αναλόγια με φόβο Θεού, που προσπαθεί να ζει με τον Ευαγγελικό Λόγο.</div>

<div style="text-align: justify;"> </div>
<div style="text-align: justify;">Η εκκοσμίκευση μέσα στην Εκκλησία είναι μια μεγάλη πληγή. Είτε αυτή
λέγεται: ιερατικά άμφια, διακόσμιση Ναών, λατρευτικές τελετές που καταντούν
κοσμικές φιέστες, ιεροψάλτες-τραγουδιστές σε νυκτερινά κέντρα, κ.α.</div><div style="text-align: justify;">Δεν θέλω να το παίξω διδάσκαλος των ιεροψαλτών, μιας και τώρα κυρίως
διακονώ την Εκκλησία ως ιερέας. Όμως έχοντας ζήσει το αναλόγιο, έχοντας
συναναστραφεί με καταξιωμένους ιεροψάλτες (που κάποιοι έχουνε φύγει από την
ζωή), νομίζω μπορώ ταπεινά να πω (να παροτρύνω) ότι οι ιεροψάλτες, οι σύλλογοι
ιεροψαλτών καλούνται να λάβουν δράση ώστε η εκκοσμίκευση του αναλογίου να παύση
να υφίσταται.</div>

<div style="text-align: justify;">Δεν είναι δυνατόν κάποιος ιεροψάλτης-πρωτοψάλτης, να απαντά στον προεστό
της λατρευτικής σύναξης, που ξεκάθαρα είναι ο λειτουργών ιερέας, ότι "εγώ
κάνω κουμάντο στο αναλόγιο, θα πω ότι θέλω, όπως το θέλω, όση ώρα θέλω".
Το αναλόγιο είναι ένα κομμάτι του Ναού, δεν μπορεί να δρα αυτόνομα. Ούτε ο
πρωτοψάλτης είναι Δεσπότης της λατρευτικής πράξης· είναι διακονητής.</div><div style="text-align: justify;"> </div>

<div style="text-align: justify;">Τέτοιες φαιδρές καταστάσεις δείχνουν ότι ο συγκεκριμένος τύπος ιεροψάλτου
δεν έχει συναίσθηση που βρίσκεται, ποια είναι η θέση του...και φυσικά δείχνει
ότι όχι μόνο πνευματική κατάσταση δεν έχει, αλλά ούτε στοιχειώδη εκκλησιαστικό
φρόνημα. Και όλα αυτά διότι ο ιερέας αντιμετωπίζεται ως εχθρός, φανερώνοντας με
το σκεπτικό του το πόσο πάσχει αυτός ο άνθρωπος που υμνεί με το στόμα του το
Θεό, από εγωπάθεια και οίηση.</div><div style="text-align: justify;">Δεν είναι δυνατόν ο ιεροψάλτης να απαιτεί συγκεκριμένο "τόνο"
από τον ιερέα και να του τον δίνει, κι αν ο ιερέας δεν "κτυπήσει
σωστά" ο ιεροψάλτης να νευριάζει. Δεν βρισκόμαστε αγαπητοί μου στο Ναό για
να λόγους ορθοφωνίας αλλά για να λάβουμε Χάρη Θεού δια των Μυστηρίων.</div>

<div style="text-align: justify;"> </div>
<div style="text-align: justify;">Δεν συμφωνώ καθόλου με την τακτική κάποιων που επειδή και μόνο έχουνε
μεράκι να διακονήσουν σε αναλόγιο, ανεβαίνουν πάνω και ανοίγουν το στοματάκι
τους και βγαίνουν από εκεί μέσα “άρρητα ρήματα”. Φυσικά και αυτό δεν είναι
σωστό να γίνεται. Άλλο τι θέλω να κάνω και άλλο να μπορώ να το κάνω. Πρέπει να
έχουμε την διάκριση να ξέρουμε τις δυνατότητές μας. Βεβαίως λόγω έλλειψης
σωστών ιεροψαλτών τα αναλόγια ειδικά τις καθημερινές ή σε διάφορα χωριά γεμίουν
με τέτοιους ανθρώπους που για λόγους οικονομίας εξυπηρετούν την λατρεία.</div><div style="text-align: justify;">Τι να κάνει ο ιερέας-προϊστάμενος όταν κάποιος σωστός ιεροψάλτης ζητά ένα
υπέρογκο χρηματικό ποσό για να έρχεται μια φορά την Κυριακή και ο Ναός αδυνατεί
οικονομικά; Θα αρκεστεί στον συνταξιούχο που το είχε μεράκι και έρχεται και
αφιλοκερδώς (με ότι αυτό συνεπάγεται).</div>

<div style="text-align: justify;">Φυσικά λοιπόν και παίζει ρόλο η ορθοφωνία, η μουσική κατάρτιση όλων όσων
παίζουν κάποιο ρόλο μέσα στην λατρευτική πράξη (ιεροψάλτες, αρχιερείς, ιερείς,
διάκονοι), όμως κι αν γίνονται κάποια λάθη δεν χάθηκε και ο κόσμος. Μας
εμπαίζει ο διάβολος, δεν το καταλαβαίνουμε; Ασχολούμαστε με το ποιο μουσικό
μάθημα θα πούμε, πώς θα εκτελέσω τα "πληρωτικά", πόσα "γυρίσματα"
θα κάνω, και ο Χριστός πουθενά, η προσευχή πουθενά.</div><div style="text-align: justify;"> </div>

<div style="text-align: justify;">Λέμε πολλά "Κύριε ελέησον" σύμφωνα με το μουσικό κείμενο, όμως
ούτε ένα "Κύριε ελέησον" δεν βγαίνει από την καρδιά μας.</div><div style="text-align: justify;">Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν και ιεροψάλτες που αγαπούν αυτό που κάνουνε, και το
κάνουμε συνειδητά, υπεύθυνα, ταπεινά, με εκκλησιαστικό φρόνημα, έχοντας μια ζωή
που μοσχοβολά θυμίαμα. Και αυτό βγαίνει και στο ψάλσιμό τους, το βλέπεις με το
πως στέκονται στο αναλόγιό τους, πως κινούνται μέσα στο Ναό, στην
καθημερινότητά τους.</div>

<div style="text-align: justify;">Είναι αυτοί οι ιεροψάλτες που με το μειλίχιο ύφος τους, με την ανοικτή
καρδιά τους προσελκύουν και νέα παιδιά στο αναλόγιο. Και γεμίζουν τα αναλόγια
με παιδικές φωνές που μαθητεύουν κυρίως μέσα στην λατρεία και όχι μόνο στα
θρανία των ωδείων. Η Βυζαντινή μουσική σπουδάζεται πάνω στο αναλόγιο.</div><div style="text-align: justify;"> </div>

<div style="text-align: justify;">Ελπίζω να μην δημιούργησα σκάνδαλο με τα γραφόμενά μου. Απλά ήθελα να
τονίσω τον σημαντικότατο ρόλο των ιεροψαλτών μέσα στην λατρευτική ζωή της
εκκλησιαστικής κοινότητας. Μπορούν να κάνουν μεγάλο καλό αλλά και να βλάψουν.
Μπορεί το αναλόγιο να γίνει ο οδός της προσωπικής τους σωτηρίας τους ή της
απώλειάς τους.</div><div style="text-align: justify;">Μακάρι όλοι μας να καταλάβουμε γιατί βρισκόμαστε μέσα στην Εκκλησία. Και ο
λόγος αυτός είναι για να βρούμε τον Χριστό, όχι για να πιάσουμε κάποια θέση,
όχι για να κτίσουμε ένα καλό όνομα, ούτε για να αναδειχθούμε κοινωνικά.</div>

<div style="text-align: justify;">Είτε είσαι ιεροψάλτης, είτε κληρικός δεν πρέπει να ξεχνάς γιατί βρίσκεσαι
μέσα την Εκκλησία. Το ότι βρίσκεσαι στην Εκκλησία δεν σημαίνει ότι ό,τι κάνεις
είναι σωστό και θα σωθείς. Διότι η πρόθεσή μας, τα κριτήρια με τα οποία κάνουμε
κάτι θα κρίνει και το εσχατολογικό αποτέλεσμα των πραξεών μας. Μακάρι τα
κίνητρά μας να είναι αγαθά, καλοπροαίρετα και θεμελιωμένα πάνω σ' αυτήν την
ιερή αγωνία μας: να ευαρεστούμε τον Χριστό μας και όχι τους κόλακες, τον κόσμο,
τα πλήθη.</div><div style="text-align: justify;">Ας το θυμόμαστε όλοι μας: μπορεί να ερμηνεύεις απίστευτα καλά κάποιο
δύσκολο βυζαντινό μάθημα, μπορεί να έχεις απίστευτα καλή φωνή· χωρίς υπακοή και
ταπείνωση, χωρίς υπομονή και διάκριση, χωρίς συγχωρετικότητα και αγάπη, δεν
σώζεσαι.</div>

<div style="text-align: justify;">Εάν οι μουσικές μου γνώσεις γίνονται αιτία να χάνω τον Χριστό μου, να τα
βράσω όλα. Καλύτερα να μην ξαναψάλλω ποτέ, παρά να χαθώ αιώνια.</div><div> </div><div> </div><div> </div><div style="text-align: right;"><a href="https://yiorgosthalassis.blogspot.com/2019/09/blog-post_170.html?fbclid=IwAR0hlknidakaAU5QNkJ4nnQfKpL4FPyi_0G9b_sEsLjU7kyYd8nizQj4NZE" target="_blank">ΠΗΓΗ</a></div></div>

Ο ιεροψάλτης στέκεται ως παράδειγμα προσευχής και ταπείνωσης και όχι ως κοσμικός τραγουδιστής με υπεροψία και αλαζονεία

π.Παύλος Παπαδόπουλος Το να διακονείς στο αναλόγιο είναι μεγάλη ευλογία.Είναι μεγάλη ευλογία αλλά και μεγάλη ευθύνη.Χρειάζεται να γνωρί...