ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (2)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhr8XjhcV6Z9MJfRNiDsfx8OVU7LLneUUbOlIvpVpVSvSFt1lhg2c_5C73OZut1YeiThyphenhyphenS-3hpdUvjlIxpqXllhBJgGwcJBOugiwL6iXWtlOZibBUQslGYYqZlKWZ1Lyp3qfmxFJwi2J213ueCCSmGtu7G3W-Wc_4XRhYG674DiuC_G-h28WIG6SBMd/s570/26.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="390" data-original-width="570" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhr8XjhcV6Z9MJfRNiDsfx8OVU7LLneUUbOlIvpVpVSvSFt1lhg2c_5C73OZut1YeiThyphenhyphenS-3hpdUvjlIxpqXllhBJgGwcJBOugiwL6iXWtlOZibBUQslGYYqZlKWZ1Lyp3qfmxFJwi2J213ueCCSmGtu7G3W-Wc_4XRhYG674DiuC_G-h28WIG6SBMd/s16000/26.jpg" /></a></div>Οἱ Πατέρες υπογραμμίζουν ὅτι
ἡ αἰτία τῆς λύπης ἐντοπίζεται μόνο μέσα σ' ἐμᾶς τούς ἴδιους· δέν τή συναντάμε
σ' αὐτούς μέ τούς ὁποίους ἔχουμε ἐξοργιστεῖ καί σ' ὅσους διατηροῦμε μνησικακία
οὔτε τή βρίσκουμε σ' αὐτούς πού μᾶς ἔχουν προσβάλει. Επομένως στην περίπτωση
τούτη, δεν ἀποτελεῖ ἱκανοποιητική θεραπευτική ή διακοπή κάθε σχέσης μέ τά ἀφορώμενα
πρόσωπα. Ἔτσι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Κασσιανός γράφει ὅτι ὁ Θεός, ὁ Δημιουργός τῶν
πάντων, Αὐτός πού γνωρίζει καλύτερα ἀπ' ὅλους πώς να θεραπεύσει το πλάσμα του,
ξέρει ὅτι ἡ ρίζα καί ἡ αἰτία τῶν ἁμαρτιῶν μας δέ βρίσκεται στα πράγματα αλλά σέ
μᾶς τούς ἴδιους· ὁ Θεός λοιπόν δέν ἐντέλλεται νά ἐγκαταλείψουμε τη συναναστροφή
με τους ἀδελφούς μας οὔτε ν' ἀποφεύγουμε ὅσους ἔχουμε ζημιώσει ή βλάψει ἤ ἐκείνους
ἀπό τούς ὁποίους, πιστεύουμε ὅτι, ἔχουμε ἀδικηθεί<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</a>. Στην περίπτωση
αυτή, ἡ ἐπικοινωνία μέ τόν ἄλλον ἐπιτρέπει, ἀντίθετα, την ταχύτερη θεραπεία σε
σύγκριση μέ τήν ἀπομόνωση. Αὐτό συμβαίνει, ἐπειδή ἀποτελεῖ γιά τόν ἄνθρωπο μιά
δοκιμασία πού τόν φέρνει ἀντιμέτωπο μέ τίς δυσκολίες που προέρχονται ἀπό τή
λύπη που νιώθει· ἔτσι ἡ συναναστροφή τοῦ ἐπιτρέπει να θεραπεύεται ευκολότερα
καί ταχύτερα. Μ' ἄλλα λόγια, ὁ κίνδυνος θά ἦταν να γίνουν οἱ δυσκολίες τοῦτες
λιγότερο ή περισσότερο ἀνεπίγνωστες καίτοι παραμένουν ενεργές και διατηροῦν τόν
ἄνθρωπο βυθισμένο στη λύπη. Από τήν ἄλλη πλευρά γνωρίζουμε ὅτι ἡ ἀνάμνηση τῶν ὕβρεων,
οἱ προσβολές, ἡ μνησικακία και γενικά ὅλα τά επακόλουθα τῆς ὀργῆς δέν ἐμφανίζουν
την τάση να κοπάζουν αυτόματα αντίθετα τείνουν ν' ἀναπτύσσονται ὑπόγεια, νά ἐνισχύονται
μέ τήν κυρίαρχη επίδραση τῆς φαντασίας καί νά διαχέονται ὡς δηλητήριο που
δηλητηριάζει βαθμιαῖα ὅλη τήν ψυχή. Καί πάλι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Κασσιανός ἀναφέρει
ὅτι ἡ λύπη ἀνήκει σ' ἐκεῖνα τά πάθη πού γιατρεμένα μέ τή νοερά προσευχή τῆς
καρδίας καί τήν ἐκτενή νήψη, θεραπεύονται ἐπίσης μέ τή συναναστροφή τῶν ἀδελφῶν
καί τή συνεχή πρόκληση από μέρους τους: ὅσο συχνότερα ἐκδηλώνονται οἱ ἐνοχλήσεις
αὐτές καί μᾶς κατηγοροῦν, τόσο ταχύτερα καταφέρνουμε να θεραπευτοῦμε ἀπό αὐτές<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</a>.
Ἀλλοῦ πάλι παρατηρεί ότι για τα πάθη αυτά η κοινωνία (Σ.τ.μ.: Μέ τό νόημα τῆς
συναναστροφής, της επικοινωνίας] δέ βλάπτει· ἀντίθετα προσφέρει τα μεγαλύτερα
πλεονεκτήματα σε όποιον ἐπιθυμεῖ πραγματικά να επανορθώσει. Ἀπογυμνώνονται με
τις σχέσεις και τις δοσοληψίες των ἀνθρώπων· καί μέσω αὐτῶν πάλι, τα πάθη που
εκδηλώνοντας συχνότερα με διάφορες αφορμές, τά ἴδια ἐπιτρέπουν και την ταχύτερη
θεραπεία<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</a>. 
Στη συγκεκριμένη προοπτική, οἱ Πατέρες παραγγέλλουν ὄχι μόνο νά μή διακείμεθα ἐχθρικά
πρός ὅποιον μᾶς ἀδικεῖ, ἀλλά νά τόν θεωροῦμε ὡς εὐεργέτη, ὡς ἰατρό που (ἀπ)εργάζεται
τή θεραπεία τῆς ψυχῆς μας, καί νά τόν εὐχαριστοῦμε. Ἄν ἕνας ἀδελφός σου σε προσβάλει
ή σε θλίψει μ' άλλο τρόπο, λέγει ἕνας Γέροντας<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</a>,
να προσεύχεσαι γι' αὐτόν ὅπως ἔχουν πεῖ οἱ Πατέρες, μέ τή σκέψη ὅτι σου παρέχει
μεγάλες εὐεργεσίες καί ὅτι εἶναι ἰατρός πού σε θεραπεύει ἀπό τή φιληδονία. Καί ἕνας
ἄλλος συμβουλεύει, ὅτι ἂν κάποιος διατηρεῖ ἀνάμνηση ἑνός προσώπου πού τόν ἔθλιψε,
τόν ἀδίκησε ἤ τόν προσέβαλε, ὀφείλει νά τόν θυμᾶται ὡς κάποιο ἰατρό σταλμένο ἀπό
τό Χριστό καί νά τόν θεωρεῖ ὡς εὐεργέτη. Για τί ἄν λυπεῖσαι μέ τέτοια περιστατικά,
ἡ ψυχή σου εἶναι ἄρρωστη. Ἄν δέν ἤσουν πραγματικά ἄρρωστος δέ θά ὑπέφερες.
Οφείλεις λοιπόν εὐχαριστίες στόν ἀδελφό, ἐπειδή χάρη σ' αὐτόν γνωρίζεις τήν ἀσθένειά
σου πρέπει να προσεύχεσαι γι' αὐτόν καί νά δέχεσαι, ὅτι προέρχεται ἀπό αὐτόν, ὡς
φάρμακα σταλμένα ἀπό τόν Κύριο. Ἄν, ἀντίθετα, θυμώνεις [Σ.τ.μ.: Λυπᾶσαι,
στενοχωριέσαι] ἐναντίον του, εἶναι σά νά λεγες στόν Ἰησοῦ: “δέ θέλω να πάρω τα
φάρμακά σου<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</a>. 
Ἀνεξάρτητα ἀπό τήν ἔκβαση τῶν πραγμάτων, πρέπει να συγχωροῦμε τόν ὑβριστή μας,
ν' ἀφήνουμε κάθε μνησικακία ἐναντίον του καί ἀντίθετα νά τοῦ δείχνουμε καλοσύνη
και ἀγάπη. Ἔχουμε τη δυνατότητα, ἰδιαίτερα με την προσευχή γι' αὐτόν, να
κάνουμε πράξη μια τέτοια στάση και να βάλουμε τέλος στη λύπη". Εξηγεῖ ὁ Ἅγιος
Μάξιμος: «Η λύπη είναι συνδεδεμένη με τη μνησικακία· όταν λοιπόν ο νους βλέπει
μέσα του το πρόσωπο του αδελφού με λύπη, είναι φανερό ότι έχει μνησικακία
εναντίον του»<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</a>. 
«Εάν εσύ κρατάς μνησικακία εναντίον κάποιου, να προσεύχεσαι γι’ αυτόν και έτσι
σταματάς την κίνηση του πάθους, χωρίζοντας με την προσευχή τη λύπη από τη μνήμη
του κακού που σου έκανε· και όταν γίνεις άνθρωπος γεμάτος αγάπη και φιλανθρωπία,
εξαφανίζεις τελείως το πάθος από την ψυχή.<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[7]</a>». 
Αντί νά κατηγορεῖ τόν ὑβριστή του, θά ἦταν προτιμότερο ὁ ἀδικηθείς νά μέμφεται
τόν ἑαυτό του: εἴτε παραδέχεται ὅτι «ἀξίζει» την προσβολή ἐξαιτίας τῆς ἁμαρτητικῆς
κατάστασής του εἴτε ἀναγνωρίζει ὅτι προκλήθηκε ἀπό ἕνα λόγο, μιά ἀνάγωγη στάση ἤ
μία χειρονομία, τοῦ ἄλλου<a href="#_ftn8" name="_ftnref8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[8]</a>.
Ἔτσι ὁ Ἅγιος Δωρόθεος Γάζης διδάσκει: «Πράγματι, αν κάποιος εξετάσει τον εαυτό
του με φόβο Θεού, βρίσκει ότι οπωσδήποτε έδωσε αφορμή είτε με έργο είτε με λόγο
είτε με τη στάση του.<a href="#_ftn9" name="_ftnref9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[9]</a>». 
3) Παράλληλα μέ τίς μορφές λύπης, τῶν ὁποίων εἶναι δυνατόν να καθοριστεῖ ἡ αἰτία
μέ ἀκρίβεια, εἴδαμε ὅτι ὑπάρχει καί ἡ «ἀναιτιολόγητη» λύπη: μπορεῖ νά ἐμφανίζεται
στην ψυχή χωρίς συγκεκριμένο λόγο και στην πλειονότητα τῶν περιπτώσεων ὑποκινεῖται
ἀπό δαιμονική παρέμβαση αμεσότερη σε σύγκριση μέ τίς ὑπόλοιπες μορφές λύπης. Τη
συγκεκριμένη περίπτωση εἶναι ἀδύνατο ν' ἀντιμετωπίσουμε μέ εἰδικό φάρμακο· ἁρμόζει
νά ἐφαρμόσουμε μια γενικοῦ χαρακτήρα θεραπευτική: τήν ἴδια πού ἄλλωστε
συμπληρώνει τις συγκεκριμένες μεθόδους θεραπείας ἀναφορικά μέ τίς μορφές λύπης
πού μελετήσαμε προηγουμένως. 
Γιά ὅποιον βρίσκεται ὑπό τήν ἐπίδραση τῆς λύπης εἶναι σημαντικό νά μή ἀποσύρεται
[Σ.τ.μ.: Νά μή κλείνεται] στον ἑαυτό του, γεγονός πού θά εὐνοοῦσε τήν παραπέρα ἀνάπτυξη
τῆς νόσου· ἀντίθετα ἔχει σημασία ν' ἀνοίγεται, νά ἐξαγορεύεται τούς λογισμούς
του σέ ἔμπειρους πνευματικούς και να συζητάει μαζί τους. Μ' αυτό τον τρόπο θα
μπορέσει ν' ἀπαλλαγεῖ ἀπό τούς λογισμούς του και ν' ἀκούει λόγους παρακλητικούς
[Σ.τ.μ. Παρηγορητικούς] πού θ ̓ ἀποτελέσουν γι' αὐτόν ἀναντικατάστατη βοήθεια. <o:p></o:p>

<o:p> </o:p><div style="mso-element: footnote-list;">

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ, De
institutis coenobiorum, 9, 7.<o:p></o:p>

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a>  ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ, De
institutis coenobiorum, 6, 3.<o:p></o:p>

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a>  ΙΩΑΝΝΗΣ
ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ, Conlationes, 5, 4. Πρβλ. 19, 6.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
ΠΑΤΕΡΩΝ, Παράρτημα, 15, 136.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a> ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
ΠΑΤΕΡΩΝ, Παράρτημα, 16, 17.

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a> ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 3,
89.

</div>

<a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title="">[7]</a> ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 3,
90.

</div>

<a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title="">[8]</a> Πρβλ. ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΓΑΖΗΣ, Ἐπιστολή, 7, 82.

</div>

<a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title="">[9]</a> ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΓΑΖΗΣ, Επιστολή, 7, 82.

<o:p> </o:p>(συνεχίζεται)</div></div><div><div><o:p></o:p><div style="background-color: white;"> <div style="line-height: 21.8333px; text-align: center;"><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"> </div><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"> </div><div style="color: #333333;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/1_1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (1)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/2_30.html" itemprop="url">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (2)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/1_29.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (1)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/33.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ (ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (33ο)</a></div><div style="color: #333333;"> </div></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both;"><div style="line-height: 21.8333px;"><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_84.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ (ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ): ''Η ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ''</a></div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div> </div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/10/3.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"> Ο ΦΟΒΟΣ (3ο ΜΕΡΟΣ)</a> <a href="https://entoytwnika.blogspot.com/2013/04/24.html" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΑΣ (24ο ΜΕΡΟΣ</a>)</div></div></div></div></div></div>

</div>

</div><div style="background-color: white; color: #333333;"><div id="ftn15"> </div></div>

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (2)

Οἱ Πατέρες υπογραμμίζουν ὅτι ἡ αἰτία τῆς λύπης ἐντοπίζεται μόνο μέσα σ' ἐμᾶς τούς ἴδιους· δέν τή συναντάμε σ' αὐτούς μέ τούς ὁποίους...

''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Η΄)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoJe1AYHjEcfjgvNzGcNqWjGIlvxMqBFpYiLPDh5BV0CskRAcy363YIMjdte30cDa2ipEkCP9zNmKMTaOCN4bRTIVwkmq9-z1dByHA9gjnHB_eqwglUus4Y04i7csufg75Re6yzOflftz0ihyphenhyphenpZY6P8LQqZIlebgknfBBcHt3Yr9istUfCf4AXNgGs/s659/%CE%97.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="182" data-original-width="659" height="176" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoJe1AYHjEcfjgvNzGcNqWjGIlvxMqBFpYiLPDh5BV0CskRAcy363YIMjdte30cDa2ipEkCP9zNmKMTaOCN4bRTIVwkmq9-z1dByHA9gjnHB_eqwglUus4Y04i7csufg75Re6yzOflftz0ihyphenhyphenpZY6P8LQqZIlebgknfBBcHt3Yr9istUfCf4AXNgGs/w640-h176/%CE%97.jpg" width="640" /></a></div> <iframe height="480" src="https://drive.google.com/file/d/1nfIUVqQHpFlhWG8yHAgk8_LXlBqhAlfO/preview" width="640"></iframe> <div> </div><div>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_20.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_25.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Β΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Γ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_18.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Δ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_16.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ε΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/03/blog-post_6.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (ΣΤ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/blog-post_16.html" itemprop="url">''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Ζ΄)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/04/blog-post_23.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_97.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική β΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική γ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/05/blog-post_26.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική δ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/07/blog-post_5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική ε΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_88.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική στ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/04/blog-post_24.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική ζ΄ μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/04/blog-post_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ΄ Οικονόμων: ''Σιωνίτης Προσκυνητής'' (αποσπάσματα με απόδοση στην νεοελληνική η΄ μέρος)</a></div><div> </div>

''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Η΄)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ'' Ν. ΛΟΓΑΔΗ (Β΄) ''ΑΝΤΙΦΩΤΟΜΑΧΙΚΑ...

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (2)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzCL1LX5kMEeokR3PzATo_uPfdDHj82-yEfLdkJ-BoZjYE7N2sIMuqBIvnT0Vf3xC30X5r9_OOnbRtd7qKFPLL7Mi6wfGCkN7zWHK3zep6xby5-pMoSyx9Y4GnPFi3TU6-D2ng5CxZnhTvkGTR-eCqgjT8ypeS-AnEPQsfZosyQeGLOBPAkenfe1Dj/s446/4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="377" data-original-width="446" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzCL1LX5kMEeokR3PzATo_uPfdDHj82-yEfLdkJ-BoZjYE7N2sIMuqBIvnT0Vf3xC30X5r9_OOnbRtd7qKFPLL7Mi6wfGCkN7zWHK3zep6xby5-pMoSyx9Y4GnPFi3TU6-D2ng5CxZnhTvkGTR-eCqgjT8ypeS-AnEPQsfZosyQeGLOBPAkenfe1Dj/s16000/4.jpg" /></a></div>  Ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει να
ζητήσει τή βοήθεια τούτη μέσω τῆς προσευχῆς<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</a>,
μέ τήν πίστη ὅτι ὁ Θεός μπορεῖ νά τοῦ τήν παράσχει καί μέ τήν ἐλπίδα ὅτι θά τοῦ
τήν προσφέρει. Πρέπει να σημειωθεῖ ὅτι τό πιό δραστικό καί ἀποτελεσματικό φάρμακο
εἶναι ἡ «προσευχή τοῦ Ἰησοῦ» που στρέφεται ἐναντίον τοῦ φόβου καί ὅλων τῶν
συγγενῶν παθῶν (δειλίας, τρόμου, ἄγχους, ἀγωνίας). Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Σιναΐτης
συμβουλεύει: «Με το όνομα του Ιησού να μαστιγώνεις τους εχθρούς· γιατί δεν
υπάρχει ούτε στον ουρανό ούτε πάνω στη γη ισχυρότερο όπλο. Αφού απαλλαγείς από
τη νόσο, να υμνείς Αυτόν που σε λύτρωσε· γιατί, όταν ευχαριστείς, θα σε
σκεπάζει στους αιώνες.<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</a>».
Καί ὁ Εὐάγριος παρατηρεῖ: «Θορύβους και χτυπήματα και φωνές και επιθέσεις από
δαίμονες θα ακούσει αυτός που επιμελείται την καθαρή προσευχή, αλλά δεν θα
παρασυρθεί, ούτε θα προδώσει τον λογισμό, λέγοντας προς τον Θεό: “Δεν θα φοβηθώ
τα κακά, γιατί Εσύ είσαι μαζί μου”, και τα παρόμοια.<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</a>». Ἡ καρδιακή προσευχή
δίνει πραγματικά τη δυνατότητα στόν ἄνθρωπο να παραμένει μόνιμα ενωμένος μέ τό
Θεό καί ν' ἀποκομίζει διαρκῶς ὀφέλη ἀπό τή βοήθειά Του· ὁπότε πλέον καμιά αἰτία
φόβου δέν μπορεῖ νά τόν αἰφνιδιάζει. «Είπε ένας γέροντας: “Είτε κοιμάσαι είτε
είσαι ξύπνιος είτε κάνεις οτιδήποτε άλλο, αν έχεις τον Θεό μπροστά στα μάτια
σου, σε τίποτε δεν μπορεί να σε φοβίσει ο εχθρός· και αν αυτός ο λογισμός
παραμείνει στον Θεό, τότε και η δύναμη του Θεού θα μείνει μέσα του»<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</a>.
Ὅσο μάλιστα ή προσευχή του εἶναι καθαρότερη, τόσο λιγότερο βιώνει ὁ ἄνθρωπος τό
φόβο. Γράφει ὁ Ἅγιος Βαρσανούφιος: «Και το σημείο ότι τον άγγιξε είναι ότι δεν
ταράζεται πλέον, ακόμη κι αν τον δοκιμάσει όλος ο κόσμος.»<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</a>. [Σ.τ.μ.: Εάν
συγκρουστεί]. Ἡ ἐξαφάνιση τοῦ φόβου καί τῶν συναφῶν παθῶν προκύπτει στην
περίπτωση τούτη ὡς ἀποτέλεσμα τῆς συνεχούς παρουσίας τῆς θείας δύναμης στόν ἄνθρωπο
χάρη στην αδιάλειπτη προσευχή. Εἶναι δυνατόν ὅμως ὁ ἄνθρωπος νά λυτρωθεῖ ἀπό τα
πάθη του καί μέ κάποια ειδική προσευχή. Γράφει σχετικά ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἐρημίτης
ὅτι μέ τό αἴτημα πού διατυπώνουμε στο Χριστό μποροῦμε να πάρουμε δύναμη βοήθεια
γιά (ν' ἀντιμετωπίσουμε) ὅλες τίς ἀγωνίες καί τούς φόβους μας”. Ἕνα ἀπόφθεγμα ἀναφέρει
ὅτι «ρώτησε κάποιος τον αββά Θεόδωρο: Αν συμβεί ξαφνικά κάποια πτώση και
φοβηθείς, αββά;” Του λέει ο γέροντας: “Αν προσκολληθεί…» [Σ.τ.μ.: Απόδειξη ὅτι ἰσχύουν
καί ἔχουν γίνει κατανοητά αὐτά, πού ἀναφέρει παραπάνω ὁ Ἅγιος Βαρσανούφιος εἶναι
ἡ ἀταραξία τοῦ ἀνθρώπου ἔναντι κάθε πειρασμοῦ, δοκιμασίας καί ἐπίθεσης ἀπό
μέρους τοῦ κόσμου. Καί γράφει ἀμέσως πρίν ὁ Ἅγιος: «Οδηγεί τον άνθρωπο στην
τέλεια προσευχή το να έχει τον νου του να στέκεται μπροστά στον Θεό και να
συνομιλεί μαζί Του. Και η προσευχή αναγνωρίζεται όταν απαλλάσσεται από τον
περισπασμό και βλέπει ότι ο νους χαίρεται, φωτισμένος μέσα στον Κύριο.» (Ἐπιστολή,
79). Γίνεται κατανοητή λοιπόν ἀπό τήν παράθεση ὅλου τοῦ χωρίου, ἡ ἀντίστροφα
ανάλογη σχέση τῆς τέλειας προσευχῆς καί τοῦ φόβου) Όπως ο ουρανός είναι πάνω
από τη γη, έτσι και ο Θεόδωρος δεν φοβάται.'' Διότι είχε παρακαλέσει τον Θεό να
αφαιρεθεί από αυτόν η δειλία»<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</a>. 
Ἀντίστοιχα, ἡ θεραπευτική του φόβου προϋποθέτει την ἀπάρνηση τοῦ ἰδίου
θελήματος ἐκ μέρους τοῦ ἀνθρώπου καί την ταπεινόφρονα συμπεριφορά. Ἔτσι σ' ἕνα ἀδελφό
πού ρωτάει: «Πώς μπορώ να σωθώ στον καιρό αυτόν, αφού λογισμός δειλίας ανέβηκε
στην καρδιά μου;» Ο Άγιος Βαρσανούφιος απαντά: «Σε κάθε καιρό, αν μπορεί ο
άνθρωπος να κόβει το δικό του θέλημα σε όλα και να έχει ταπεινή καρδιά […],
μπορεί να σωθεί με τη χάρη του Θεού· και όπου κι αν βρίσκεται, δεν τον κυριεύει
η δειλία.<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[7]</a>».
Ο φόβος, ὅπως εἴδαμε, συνδέεται μέ τήν ὑπερηφανία· ὅσο περισσότερο ὁ ἄνθρωπος ἐμπιστεύεται
τίς δυνάμεις του, τόσο υποδουλώνεται στο συ γκεκριμένο πάθος. Γιά νά καταφέρει
νά τό νικήσει μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ, γιά νά πάρει τή δύναμη αυτή καί νά τήν κρατήσει,
ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει ν' ἀπαρνηθεῖ τόν ἑαυτό του, ν' ἀναγνωρίσει τήν ἀνεπάρκειά
του, ἀλλιῶς ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ δέν θά μπορέσει νά βρεῖ πεδίο δράσης μέσα του. Ὁ
Ἅγιος Ἰσαάκ συνιστᾶ σ' ὅποιον θέλει ν' ἀπαλλαγεῖ ἀπό τό φόβο να προσεύχεται
κυρίως γιά τήν απόκτηση τῆς ταπείνωσης: «Όσο κάποιος πληθαίνει τις προσευχές,
ταπεινώνεται η καρδιά του […]. Και όταν ταπεινωθεί ο άνθρωπος, αμέσως τον
περιβάλλει το έλεος, και τότε η καρδιά αισθάνεται τη θεία βοήθεια. Διότι
βρίσκει μέσα της κάποια δύναμη εμπιστοσύνης να κινείται.<a href="#_ftn8" name="_ftnref8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[8]</a>». Ὁ ἄνθρωπος εἶναι
δυνατόν να νικήσει το φόβο καί μέ τήν ἀγάπη, ἡ ὁποία τόν ἐκδιώκει, σύμφωνα μέ
τό λόγο τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἰωάννου: «Φόβος δεν υπάρχει μέσα στην αγάπη, αλλά η
τέλεια αγάπη διώχνει τον φόβο.» (Α ́ Ιωάν. 4,18). <o:p></o:p>

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> Πρβλ. ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ, Λόγος, 21.

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΝΑΪΤΗΣ, Κλίμαξ, 20, 6.

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a>  ΕΥΑΓΡΙΟΣ, Περί προσευχῆς, 97.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΑΤΕΡΩΝ, Συλλογαί διάφοροι, Ν
377.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a> ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ, Επιστολή, 79.

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a> ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΠΑΤΕΡΩΝ, Αλφαβητική συλλογή,
Θεόδωρος ὁ τῆς Φέρμης, 24.

</div>

<a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title="">[7]</a>  ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ, Ἐπιστολή, 232.

</div>

<a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title="">[8]</a> ΙΣΑΑΚ
ΣΥΡΟΣ, Λόγος, 21.

<o:p> </o:p>

</div>

</div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><div id="ftn15">(συνεχίζεται)</div></div><o:p></o:p><div style="background-color: white;"> <div style="line-height: 21.8333px; text-align: center;"><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"> </div><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"> </div><div style="color: #333333;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="color: #333333;"> </div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/1_1.html" itemprop="url">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (1)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/1_29.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (1)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/33.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ (ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (33ο)</a></div><div style="color: #333333;"> </div></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both;"><div style="line-height: 21.8333px;"><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_84.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ (ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ): ''Η ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ''</a></div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div> </div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/10/3.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"> Ο ΦΟΒΟΣ (3ο ΜΕΡΟΣ)</a> <a href="https://entoytwnika.blogspot.com/2013/04/24.html" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΑΣ (24ο ΜΕΡΟΣ</a>)</div></div></div></div></div></div>

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (2)

Ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει να ζητήσει τή βοήθεια τούτη μέσω τῆς προσευχῆς [1] , μέ τήν πίστη ὅτι ὁ Θεός μπορεῖ νά τοῦ τήν παράσχει καί μέ τήν ἐλπί...

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (1)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCgNTjI4V1XPW8athyphenhyphenicgzWz8U0xK7jSScd-BS6AJ0SE8BSSh9K_5pF2Pn_O822hCJkcypuWI36i24BXYP0n5c7-SGouHYvTCnhiJmzxgy1qGxS7JpYBeiM6Jy2Qd8lICVeETi3hvdpZfYcKIfJ38HaqcAxVjoBIMhMEldwzpkWTdUG-Tn-u2Y7hxx/s772/prodosia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="772" data-original-width="600" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCgNTjI4V1XPW8athyphenhyphenicgzWz8U0xK7jSScd-BS6AJ0SE8BSSh9K_5pF2Pn_O822hCJkcypuWI36i24BXYP0n5c7-SGouHYvTCnhiJmzxgy1qGxS7JpYBeiM6Jy2Qd8lICVeETi3hvdpZfYcKIfJ38HaqcAxVjoBIMhMEldwzpkWTdUG-Tn-u2Y7hxx/w311-h400/prodosia.jpg" width="311" /></a></div>  Ο ΦΟΒΟΣ καί οἱ
καταστάσεις που συνδέονται ἐνδεχομένως με αὐτόν, ὅπως ἡ δειλία, ἡ ἀνησυχία, τό ἄγχος,
ἡ ἀγωνία, ή φοβία, ἔχουν ουσιαστική σχέση, ὅπως εἴδαμε, με την προσκόλληση στα
αισθητά ἀγαθά. Δέν εἶναι λοιπόν δυνατόν να θεραπευτεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπ' αὐτόν παρά
μόνο ἄν αποχωριστεί ἀπό τόν κόσμο τοῦτο<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</a>,
ἂν ἀποθέσει ὅλη του τη μέριμνα στο Θεό, μέ σταθερή τήν ἐλπίδα, ὅτι μέσω τῆς
Πρόνοιας Του, θα φροντίσει γιά ὅλες του τίς ἀνάγκες. Αὐτό διδάσκει καί ὁ ἴδιος ὁ
Χριστός: «Μή οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ἤ τί πίωμεν ἤ τί
περιβαλώμεθα; πάντα γάρ ταῦτα τά ἔθνη ἐπιζητεῖ· οἶδε γάρ ὁ Πατήρ ἡμῶν ὁ οὐράνιος
ὅτι χρήζετε τούτων ἁπάντων. Ζητεῖτε δέ πρῶτον τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν
δικαιοσύνην Αὐτοῦ, καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν. Μή οὖν μεριμνήσητε εἰς τήν
αὔριον» (Ματθ. 6,31-34). Στην ἴδια προοπτική ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος συμβουλεύει:
«Αν πιστεύεις ότι ο Θεός φροντίζει για σένα, γιατί μεριμνάς και φροντίζεις για
τα πρόσκαιρα και για τις ανάγκες του σώματός σου; […] Ρίξε στον Κύριο τη
μέριμνά σου, και Αυτός θα σε θρέψει. Και δεν θα ταραχθείς από φόβο που έρχεται
επάνω σου<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</a>».
«Πλησίασε, λέει, σε Εκείνον που έχεις ελπίσει, και θα αναπαυθείς από τον κόπο
και από τον φόβο<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</a>». 
Ἡ ἔλλειψη πίστης εἶναι, ὅπως εἴδαμε, ἡ πρώτη πηγή του φόβου· αὐτός υπάρχει
λοιπόν σε καταστολή στην ψυχή του ἀνθρώπου κατά τό μέτρο τῆς πίστης του στο
Θεό. Ο Ευάγριος παρατηρεῖ: «Η πίστη που δεν παρεκκλίνει, δεν δέχεται υποψία
φόβου.<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</a>».
Ὅποιος ἔχει ἀκλόνητη πίστη στο Θεό και τήν Πρόνοιά Του εἶναι βέβαιο ότι θα
λάβει ἀπ ̓ Αὐτόν σε κάτ θε περίσταση βοήθεια και προστασία καί δέν πρέπει πλέον
να φοβᾶται οὔτε τις συγκυρίες οὔτε τους αντιπάλους οὔτε ἀκόμη καί τόν ἴδιο τόν θάνατο.
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ύπενθύμιζει ὅτι «Αὐτός γάρ εἴρηκεν· οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ ̓ οὐ μή
σε ἐγκαταλίπω» καί ὅτι «θαρροῦντας ἡμᾶς λέγειν· Κύριος ἐμοί βοηθός, καί οὐ
φοβηθήσομαι» (Εβρ. 13,5-6). Ὁ Ψαλμωδός σημειώνει: «Κύριος φωτισμός μου και
σωτήρ μου· τινα φοβηθήσομαι; Κύριος υπερασπιστής τῆς ζωῆς μου· ἀπό τινος δειλιάσω;
[...]. Ἐάν παρατάξηται ἐπ' ἐμέ παρεμβολή, οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου» (Ψαλμ.
26,1.3). «Εάν πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σύ μετ ̓ ἐμοῦ
εἶ» (Ψαλμ. 22,4). Καί οἱ Παροιμίαι ἀναφέρουν: «Καί οὐ φοβηθήσῃ πτόησιν ἐπελθοῦσαν,
οὐδέ ὁρμάς ἀσεβῶν ἐπερχομένας· ὁ γάρ Κύριος ἔσται ἐπί πασῶν ὁδῶν σου καί ἐρείσει
σόν πόδα, ἵνα μή σαλευθῇς». 
Μόνη της ή πίστη δέν ἀπελευθερώνει τόν ἄνθρωπο ἀπό τό φόβο· ὁ Θεός εἶναι ἐκεῖνος
πού ἀπαντῶντας στην πίστη του, τοῦ προσφέρει τή βοήθεια Του καί τήν ἀρωγή Του<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</a>.
Ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ Σύρος γράφει: «Αν η καρδιά δεν έχει γαλήνη εξαιτίας φόβου και
τρόμου, τότε να κατανοεί και να γνωρίζει ότι αυτός ο φόβος της καρδιάς του
δείχνει και φανερώνει ότι είναι οπωσδήποτε ελλιπής και έχει ανάγκη από κάποια
άλλη βοήθεια. […] Διότι η βοήθεια του Θεού, λέει, είναι αυτή που σώζει.»<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</a>.<o:p></o:p>

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> Πρβλ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Ὁμιλία-ανδριάντες, 18, 4.

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a> ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ, Λόγος, 5.

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a> ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ, Λόγος, 58.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a>  ΕΥΑΓΡΙΟΣ, Κεφάλαια γνωστικά, 4, 48.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a>  Πρβλ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΑΖΗΣ, Ἐπιστολή, 67.
ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ, Λόγος, 5.

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a>  ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΣ, Λόγος, 21.

<o:p> </o:p>

</div>

</div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><div id="ftn15">(συνεχίζεται)</div></div><o:p></o:p><div style="background-color: white;"> <div style="line-height: 21.8333px; text-align: center;"><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"> </div><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"> </div><div style="color: #333333;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="color: #333333;"> </div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/1_29.html" itemprop="url">Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (1)</a></div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/33.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ (ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (33ο)</a></div><div style="color: #333333;"> </div></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both;"><div style="line-height: 21.8333px;"><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_84.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ (ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ): ''Η ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ''</a></div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div> </div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/10/3.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"> Ο ΦΟΒΟΣ (3ο ΜΕΡΟΣ)</a> <a href="https://entoytwnika.blogspot.com/2013/04/24.html" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΑΣ (24ο ΜΕΡΟΣ</a>)</div></div></div></div></div></div>

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (1)

Ο ΦΟΒΟΣ καί οἱ καταστάσεις που συνδέονται ἐνδεχομένως με αὐτόν, ὅπως ἡ δειλία, ἡ ἀνησυχία, τό ἄγχος, ἡ ἀγωνία, ή φοβία, ἔχουν ουσιαστική σ...

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (1)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSkrAhEHlpXBzAA1JnmKY2Sxbl8jQHENjOnuJEymOaGD4-hEcEYhXJO9lPyjAX0654wqE8AItddtwDdvwfpAL0OfOE_hIJfXQkVRX3P5ePfHB6hU4P_COJt2bGwd9obmkGPM5QTMzfcaK5I3y6jgytTLVHvcIuYRvccXL9I91zb06REsohgSA1xyi-/s660/anastasis-ups.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="660" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSkrAhEHlpXBzAA1JnmKY2Sxbl8jQHENjOnuJEymOaGD4-hEcEYhXJO9lPyjAX0654wqE8AItddtwDdvwfpAL0OfOE_hIJfXQkVRX3P5ePfHB6hU4P_COJt2bGwd9obmkGPM5QTMzfcaK5I3y6jgytTLVHvcIuYRvccXL9I91zb06REsohgSA1xyi-/w640-h368/anastasis-ups.jpg" width="640" /></a></div> ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ'': Στο κεφάλαιο αυτό θα ξεκινήσουμε αντίστροφα. Πρώτα θα παρουσιαστεί η θεραπευτική της και έπειτα η ανάλυση της λύπης ως νόσος - πάθος. ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ μέ τή θεραπευτική
κάθε ἄλλου πάθους, ἡ ἀντίστοιχη τῆς λύπης προϋποθέτει τη νοσούσα συνείδηση του ἀνθρώπου
καί τή βούλησή του να θεραπευτεί. Ὅπως παρατηρεῖ μάλιστα ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ
Χρυσόστομος<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</a>,
δέν εἶναι σπάνιο, στα πλαίσια τῆς συγκεκριμένης νόσου, ὁ ἄρρωστος ν' ἀρέσκεται
ν' ἀντλεῖ τό ἀσήμαντο ὄφελος μιᾶς ὁρισμένης νοσηρῆς χαρᾶς καί νά ἐγκαταλείπεται
παθητικά στην κατάστασή του. Μερικές φορές μάλιστα δέν παρατηρεῖ ὅτι ἀποτελεῖ
τό θύμα ἑνός ἰδιαίτερα σοβαροῦ πάθους μέ ὀλέθρια ἀποτελέσματα στήν ὅλη
πνευματική ζωή του. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Κασσιανός πάλι, ἀφοῦ ὑπενθυμίσει τις
βλαβερές αὐτές συνέπειες, γράφει ἄν ἐπιθυμοῦμε νά δώσουμε τήν πνευματική μάχη
σύμφωνα μέ τούς κανόνες, ὀφείλουμε να θεραπεύσουμε τήν ἀσθένεια μέ τόση σύνεση
και περίσκεψη, ὅση καί τίς προηγούμενες<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</a>.
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἐπιμένει στήν ἀνάγκη νά θελήσει καί νά εύχεται τή
θεραπεία του και γράφει εἰδικότερα ὅτι εἶναι πολύ χρήσιμο για να διαλυθεῖ ἡ
λύπη νά θλιβοῦμε ἰσχυρότερα<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</a>. Ἠ λύπη εἶναι δυνατόν νά ὀφείλεται σε διαφορετικές αἰτίες. Σε κάθε περίπτωση ἁρμόζει
διαφορετική θεραπευτική. 
1) Ἡ πρώτη πιθανή αἰτία τῆς λύπης εἶναι ἡ ματαίωση κάποιας ἡδονῆς παρούσας ἢ
προσδοκώμενης καί ἑπομένως, -βαθύτερα ἡ ἀπώλεια ἑνός αἰσθητοῦ ἀγαθοῦ, ἡ
ματαίωση μιᾶς ἐπιθυμίας ἢ ἡ διάψευση μιᾶς ἐλπίδας, σαρκικῶν βέβαια. Στην
περίπτωση μιας τέτοιας αιτιολογίας, ἡ θεραπευτική τῆς λύπης συνεπάγεται
ουσιαστικά την απάρνηση των «σαρκικῶν» ἐπιθυμιῶν καί ἡδονῶν, καί ἀντίστοιχα, τό
χωρισμό ἀπ' ὅλα τά αἰσθητά «ἀγαθά» πού φθάνει μέχρι την περιφρόνησή τους<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</a>.
Ὁ Ἅγιος Μάξιμος παρατηρεί: «Αυτός που αποφεύγει όλες τις κοσμικές επιθυμίες,
καθιστά τον εαυτό του ανώτερο από κάθε κοσμική λύπη.<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</a>», και στη
συνέχεια συμβουλεύει: «Μπροστά στη λύπη, να περιφρονείς τα υλικά πράγματα<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</a>».
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Σιναΐτης διαπιστώνει μέ τό ἴδιο νόημα: «Αν κάποιος μίσησε τον
κόσμο, αυτός ξέφυγε από τη λύπη· αν όμως κάποιος έχει προσκόλληση σε κάτι από
τα ορατά, δεν έχει ακόμη ελευθερωθεί από τη λύπη· γιατί πώς δεν θα λυπηθεί όταν
στερηθεί αυτό που αγαπά;<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[7]</a>».
Καί ὁ Εὐάγριος σημειώνει: «Αυτός που αποφεύγει όλες τις κοσμικές ηδονές είναι
σαν πύργος απρόσιτος στον δαίμονα της λύπης· γιατί η λύπη είναι στέρηση της
ηδονής, είτε αυτής που υπάρχει είτε αυτής που αναμένεται· και είναι αδύνατο να
αποκρούσουμε αυτόν τον εχθρό, όσο έχουμε προσκόλληση σε κάτι επίγειο· γιατί
εκεί στήνει την παγίδα και εργάζεται τη λύπη, όπου βλέπει ότι έχουμε μεγαλύτερη
κλίση.<a href="#_ftn8" name="_ftnref8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[8]</a>»
[Σ.τ.μ.: Νά ἔχουμε ιδιαίτερα κλίση και κατεύθυνση]. Κάθε πάθος θεμελιώνεται σέ
μιά σαρκική ἐπιθυμία πρός ἀναζήτηση τῆς αἰσθητῆς ἡδονῆς· τοῦτο σημαίνει ότι καί
γιά τή θεραπευτική τῆς λύπης ἰσχύει ὅτι καί γιά τήν ἀντίστοιχη τῶν ὑπόλοιπων
παθῶν. Ὁ Εὐάγριος ἐξηγεῖ: «Η λύπη δημιουργείται από την αποτυχία μιας σαρκικής
επιθυμίας· και η επιθυμία είναι συνδεδεμένη με κάθε πάθος. Αυτός που νίκησε την
επιθυμία, νίκησε τα πάθη· και αυτός που νίκησε τα πάθη, δεν θα κυριευθεί από τη
λύπη. Εκείνος που κυριαρχεί στα πάθη, κυριάρχησε και στη λύπη· ενώ αυτός που
νικιέται από την ηδονή, δεν θα ξεφύγει από τα δεσμά της. Αυτός που αγαπά τον
κόσμο θα λυπηθεί πολύ· ενώ εκείνος που περιφρονεί τις ηδονές του κόσμου δεν θα
ταραχθεί από λογισμούς λύπης.<a href="#_ftn9" name="_ftnref9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[9]</a>». 
Ὁ ἄνθρωπος πού ὑποτάσσεται στη σάρκα ἐπιζητεῖ ἄπληστα ὄχι μόνο υλικά αγαθά, ἀλλ'
ἀκόμη καί τιμές και ανθρώπινη δόξα. Επισημάναμε, μελετώντας τό πάθος τῆς λύπης,
το στενό σύνδεσμο που διατηρεῖ μέ τήν κενοδοξία. Ἡ διάψευση καί ἡ ἀπογοήτευση
στην αναζήτηση τιμῶν καί δόξας στον κόσμο αὐτό ἀποτελεῖ συχνή αἰτία τῆς λύπης,
τόσο γιά ὅσους ἤδη τίς ἀπολαμβάνουν ἀλλά ἐπιθυμοῦν καί ἀκόμη μεγαλύτερες, ὅσο
καί γιά ἐκείνους που λαχταροῦν νά βγοῦν ἀπό τήν ἀφάνεια. Σε κάθε περίπτωση, ή
θεραπευτική τῆς λύπης ἀφορᾶ στην περιφρόνηση τῆς δόξας καί τῶν ἐγκόσμιων τιμῶν<a href="#_ftn10" name="_ftnref10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[10]</a>
ἤ, καλύτερα, στην τέλεια ἀδιαφορία ἔναντι αὐτῶν, εἴτε κάποιος τίς ἀποκομίζει εἴτε
τις στερεῖται. Ὁ Ἅγιος Μάξιμος συμβουλεύει: «Μπροστά στη λύπη, να περιφρονείς
τη δόξα και την ατιμία.<a href="#_ftn11" name="_ftnref11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[11]</a>». 
2) Δεύτερη σημαντική αἰτία τῆς λύπης ἀποτελεῖ ἡ ὀργή εἴτε ἡ λύπη ἕπεται αὐτῆς εἴτε
εἶναι συνέπεια υπάρχουσας προσβολῆς, ὁπότε τότε συχνά λαμβάνει τή μορφή τῆς
μνησικακίας.<o:p></o:p>

<o:p> </o:p><div style="mso-element: footnote-list;">

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Πρός Σταγείριον, 3,
14, PG 47, 492.

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a> ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ, De
institutis coenobiorum, 9, 1-2.<o:p></o:p>

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a>  ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Πρός
Σταγείριον, 3, 14, PG 47, 492.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> Πρβλ. ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΓΑΖΗΣ, Ρητά διάφορα, 3.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title="">[5]</a> ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 1, 22.

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title="">[6]</a> ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 3, 13.

</div>

<a href="#_ftnref7" name="_ftn7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title="">[7]</a>  ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΝΑΪΤΗΣ, Κλίμαξ, 2, 11.

</div>

<a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title="">[8]</a> ΕΥΑΓΡΙΟΣ, Λόγος πρακτικός, 19.

</div>

<a href="#_ftnref9" name="_ftn9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title="">[9]</a> ΕΥΑΓΡΙΟΣ, Πνεύματα πονηρίας, 11-12, PG 79, 1156. 1157

</div>

<a href="#_ftnref10" name="_ftn10" style="mso-footnote-id: ftn10;" title="">[10]</a>  Πρβλ. ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΓΑΖΗΣ, Ρητά διάφορα, 3.

</div>

<a href="#_ftnref11" name="_ftn11" style="mso-footnote-id: ftn11;" title="">[11]</a> ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Αγάπης ἑκατοντάς, 3,
13.

<o:p> </o:p>

</div>

</div><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><div id="ftn15">(συνεχίζεται)</div></div><o:p></o:p><div style="background-color: white;"> <div style="line-height: 21.8333px; text-align: center;"><div style="color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"> </div><div style="color: #333333;"> </div><div style="color: #333333;">ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="color: #333333;"> </div><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/33.html" itemprop="url">Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ (ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ (33ο)</a></div><div style="color: #333333;"> </div></div><div class="separator" style="clear: both; color: #333333; text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both;"><div style="line-height: 21.8333px;"><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2018/02/blog-post_84.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ (ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ): ''Η ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ''</a></div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div> </div></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 19.2px;"><div><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/10/3.html" itemprop="url" style="color: #999999; text-decoration-line: none;"> Ο ΦΟΒΟΣ (3ο ΜΕΡΟΣ)</a> <a href="https://entoytwnika.blogspot.com/2013/04/24.html" style="color: #999999; text-decoration-line: none;">ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΑΣ (24ο ΜΕΡΟΣ</a>)</div></div></div></div></div></div>

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (1)

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ''ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ'': Στο κεφάλαιο αυτό θα ξεκινήσουμε αντίστροφα. Πρώτα θα παρουσιαστεί η θεραπευτική της και έπειτα...

Ο «Νασί» στον Ιεζεκιήλ, η Μεσσιανική Προσδοκία και ο Ναός. (4ο μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNLc0NLbT3WLMoCe6YYB38C3Rro_CEnhlZ7-ii22yC2O3HG2set7n2NUo1CXZHJJ22gk4_Fd-ZGCLtgc51lleWEG3QnAoIgAYBkY8Z_Xjupd5ox7x5kxsYiaL47i9Bw4rQM-4V9cyqz_SGmd-axm7aOwO2g_vsaMxpijbf9q4kSxwf_sV4BcQhqm5v/s816/ezekiel-the-prophet-hand-painted-byzantine-icon-4482.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="816" data-original-width="598" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNLc0NLbT3WLMoCe6YYB38C3Rro_CEnhlZ7-ii22yC2O3HG2set7n2NUo1CXZHJJ22gk4_Fd-ZGCLtgc51lleWEG3QnAoIgAYBkY8Z_Xjupd5ox7x5kxsYiaL47i9Bw4rQM-4V9cyqz_SGmd-axm7aOwO2g_vsaMxpijbf9q4kSxwf_sV4BcQhqm5v/w293-h400/ezekiel-the-prophet-hand-painted-byzantine-icon-4482.jpg" width="293" /></a></div>  Μεταξύ των βιβλίων της
Παλαιάς Διαθήκης, που η Γη ( אדָמָה ή
אֶרֶץ ) του Ισραήλ κατέχει
ιδιαίτερη θέση, συγκαταλέγεται και το βιβλίο του πρ. Ιεζεκιήλ, όπου η Γη
αποτελεί το χωρικό πλαίσιο στο οποίο απευθύνονται οι προφητείες του, με
επίκεντρο την απουσία της. Το βιβλίο αρχίζει με το επιβλητικό όραμα της «δόξης
Κυρίου» (Ἰεζ. 1,28) στη Βαβυλώνα και κλείνει με το όραμα της αποκαταστάσεως στη
Γη, όπου και πάλι η εμφάνιση του Θεού περιγράφεται ως «δόξα Κυρίου» (Ἰεζ. 43,2-6).
Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά στις 12 φυλές του Ισραήλ (Ἰεζ. 47,13 – 48,29), οι
οποίες θα κληρονομήσουν τη Γη της Επαγγελίας, σύμφωνα με τον όρκο, που έδωσε ο
Θεός στους πατέρες τους (Ἰεζ. 47,14). 
Εμβαθύνοντας περισσότερο στο βιβλίο του πρ. Ιεζεκιήλ, διαπιστώνουμε πως η Γη
του Ισραήλ ( אדָמָה ישְִּרָאֵל ), εκτός από το βασικό
ρόλο που έχει στη διαθηκική σχέση του περιουσίου λαού με τον Θεό, αποτελεί σε
εθνικό επίπεδο για τους Ισραηλίτες το θεμέλιο επάνω στο οποίο στηρίζεται η
ύπαρξη του έθνους. Αυτό το έθνος οδηγήθηκε στην καταστροφή, με αποτέλεσμα ο
πληθυσμός να συρθεί στην εξορία, τη γνωστή ως Βαβυλώνια αιχμαλωσία220. Η εξορία
του λαού είχε ως συνέπεια τη διακοπή της σύνδεσής του με τη Γη του, όπου
απολάμβανε την αυτονομία και πολιτική ανεξαρτησία του. Παράλληλα, η εξορία
επέδρασε στη θρησκευτική και λειτουργική κατάσταση των εξορίστων, διότι, αφενός
οι Ισραηλίτες που παρέμειναν στην Ιερουσαλήμ τους θεωρούσαν ότι βίωναν την
αποδοκιμασία του Γιαχβέ (Ἰεζ. 11,15·33,24) και αφετέρου, οι εξόριστοι
Ισραηλίτες έδιναν λαβή στα υπόλοιπα έθνη να εκλάβουν την εξορία ως αδυναμία του
Γιαχβέ να τους προστατεύσει (Ἰεζ. 36,20). 
Πολλά ζητήματα αναφύονται ύστερα από την απώλεια της Γης, τόσο σχετικά με τις
βαθύτερες αιτίες της βαβυλώνιας αιχμαλωσίας, όσο και με την εσχατολογική
αποκατάσταση της Γης και του λαού του Θεού μετά την κρίση του. Οι προφητείες
της ευλογίας και της ελπίδας (κεφ. 33-48) στο βιβλίο του πρ. Ιεζεκιήλ περιέχουν
μια μοναδική σε όλη την Αγία Γραφή προφητεία εναντίον του Γωγ, ο οποίος θα
ανεβεί «ἐπ᾽ ἐσχάτου ἐτῶν» στη Γη που έχει αποδοκιμαστεί από τον Κύριο (Ἰεζ. 38,8).
Η προφητεία αυτή ξεπερνάει το ιστορικό πλαίσιο των προηγουμένων προφητειών,
μεταφέρνοντας τη Γη σε ένα εσχατολογικό χρόνο, κατά τον οποίο θα μεταμορφωθεί
εξαιτίας της αιωνίας παρουσίας του Κυρίου (Ἰεζ. 43,2-9). 
Σύμφωνα με τον Δ. Καϊμάκη, ο πρ. Ιεζεκιήλ «χρησιμοποιεί την ιστορία για να
δείξει ότι ο Ισραήλ έχει διαφθαρεί και έχει χαθεί λόγω των αμαρτιών του.
Διατυπώνει μάλιστα τις κατηγορίες του σε τρεις ενότητες (κεφ. 16, 20 και 23)»<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftn1" name="_ftnref1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[1]</a>,
γι’ αυτό διηγείται την ιστορία ενός λαού, αποτυπώνοντας μια εικόνα βεβήλωσης
και εγκατάλειψης<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftn2" name="_ftnref2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[2]</a>. 
Ο ναός, που οικοδομήθηκε στο λόφο της Σιών κατά τη διάρκεια της βασιλείας του
Σολομώντα, «καθίσταται το μοναδικό λατρευτικό κέντρο των Ισραηλιτών,
παραμερίζοντας βαθμιαία όλα τα άλλα ισραηλιτικά ιερά στη Χαναάν» σύμφωνα με τον
Σ. Καλαντζάκη<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftn3" name="_ftnref3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[3]</a>.
Επομένως, ο ναός της Ιερουσαλήμ εκλαμβάνεται ως η επίγεια κατοικία του Κυρίου,
είναι ο επίγειος θρόνος του αοράτου Θεού, ο οποίος κατοικεί στον ουρανό. Παρά
την αντίληψη αυτή, ο Γιαχβέ ως Θεός πανταχού παρών και παντοδύναμος δεν
περιορίζεται στα τοπικά όρια του ναού. Ο οίκος αυτός αποτελεί έναν χώρο, όπου
το όνομα του Θεού είναι παρόν, είναι τόπος προσευχής για τον λαό Του, τόπος
επικοινωνίας, όπου ο Θεός προσεγγίζει τον Ισραηλίτη, παρέχοντάς του τη χάρη και
την ευλογία Του<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftn4" name="_ftnref4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[4]</a>.
Η αντίληψη αυτή γεννά στους εναπομείναντες κατοίκους της Ιερουσαλήμ την
πεποίθηση ότι οι εξόριστοι συμπολίτες τους συνιστούν το ακάθαρτο και αμαρτωλό
τμήμα του έθνους<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftn5" name="_ftnref5" style="mso-footnote-id: ftn5;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[5]</a>,
ακριβώς επειδή έχουν απομακρυνθεί όχι μόνον από την πόλη της Ιερουσαλήμ, αλλά
κυρίως από τον ναό, όπου ήταν σε επαφή με τον Κύριο (Ἰεζ. 11,15). Την πεποίθηση
αυτή, όμως, ανατρέπει η κατηγορηματική απάντηση του Κυρίου: «διὰ τοῦτο εἰπόν τάδε
λέγει Κύριος ὅτι ἀπώσομαι αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη καὶ διασκορπιῶ αὐτοὺς εἰς πᾶσαν τὴν
γῆν καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ἁγίασμα μικρὸν ἐν ταῖς χώραις οὗ ἂν εἰσέλθωσιν ἐκεῖ.
διὰ τοῦτο εἰπόν τάδε λέγει Κύριος καὶ εἰσδέξομαι αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ συνάξω
αὐτοὺς ἐκ τῶν χωρῶν οὗ διέσπειρα αὐτοὺς ἐν αὐταῖς καὶ δώσω αὐτοῖς τὴν γῆν τοῦ
Ισραηλ» (Ἰεζ. 11,16-17). 
Οι εξόριστοι από την άλλη πλευρά, που βρίσκονται πλέον μακριά όχι μόνον από την
πατρίδα τους αλλά και από τη λατρευτική ζωή του ναού, αισθάνονται ότι έχασαν τη
δυνατότητα να επικαλούνται το όνομα του Θεού, και μάλιστα έχασαν τον τόπο της
συνάντησης και της επικοινωνίας τους με τον Κύριο<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftn6" name="_ftnref6" style="mso-footnote-id: ftn6;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[6]</a>. Ο προφήτης
Ιεζεκιήλ, όμως, τους διαβεβαιώνει ότι ο Θεός όχι μόνον δεν τους έδιωξε από
κοντά Του, αλλά ότι ο Ίδιος θα γίνει για χάρη τους ένα μικρό αγιαστήριο « מִקְּדָ שׁ מְּעַט » (Ἰεζ. 11,16). Ο
Κύριος, μέσω του προφήτη Ιεζεκιήλ, αποκαλύπτει μια νέα θεολογική αλήθεια, ότι
«δεν δεσμεύεται από κανέναν ιερό χώρο, ούτε περιορίζεται σε έναν ορισμένο τόπο,
αλλά είναι πανταχού παρών»<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftn7" name="_ftnref7" style="mso-footnote-id: ftn7;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[7]</a>. 
Δύο κεφάλαια, αναφέρονται στην επίθεση του Γώγ (κεφ. 38) και στην ήττα του
(κεφ. 39). Σε κριτικό επίπεδο, μερικοί υποστηρίζουν ότι τα κεφ. 38-39 αποτελούν
μια ανεξάρτητη ενότητα, χωρίς να έχουν σχέση με τα προηγούμενα και τα επόμενα
λόγια του προφήτη, διακόπτοντας, μάλιστα, την προφητική ροή της αποκατάστασης.
Λαμβάνοντας, όμως, υπόψη τα προηγούμενα κεφάλαια (33-37), θα μπορούσαμε να
πούμε πως τα κεφ. 38-39 δεν αποτελούν θεολογικά μια ανεξάρτητη ενότητα, αλλά
είναι το αποδεικτικό στοιχείο της ολοκλήρωσης και σταθερότητας του
αναγεννητικού έργου του ο Κυρίου. 
Στο κεφ. 38, ο Θεός αποκαλύπτει το άπληστο και πολεμικό σχέδιο του Γώγ κατά της
Γης του Ισραήλ, όπου θα μαζέψει τον στρατό του και θα ξεκινήσει μια επίθεση «ἐν
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη» (בַיּוֹם הַה֗וּא ) (Ἰεζ. 38,18-19)<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftn8" name="_ftnref8" style="mso-footnote-id: ftn8;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[8]</a>. 
Σε απάντηση των δύο ερωτήσεων, σχετικά με την ειρηνική διαμονή του Ισραήλ στη
Γη (Ἰεζ. 38,14) και την ταυτότητα του Γωγ, ως του βασιλιά που θα επιφέρει την
καταστροφή στον Ισραήλ (Ἰεζ. 38,17), που θέτει ο Γιαχβέ διά στόματος του πρ.
Ιεζεκιήλ, έρχεται ως απάντηση η κρίση Του εναντίον του Γώγ και η καταστροφή
του. Η επέμβαση του Κυρίου δηλώνεται με τη χρήση του αντωνυμικού επιθήματος α΄
προσώπου, ενικού «י»:
«עַמִי ישְִּרָאֵל » (τὸν λαόν μου Ισραηλ»
(Ἰεζ. 38,14·16), «עַל־אַרְּצִי »
(τὴν γῆν μου) (Ἰεζ. 38,16), και «עֲבָדַי »
(τῶν δούλων μου) (Ἰεζ. 38,17). 
Στη συνέχεια, η έλευση του Γωγ και η μάχη που θα ακολουθήσει με τον Κύριο έχει
μία μορφή Θεοφάνιας<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftn9" name="_ftnref9" style="mso-footnote-id: ftn9;" title=""><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;">[9]</a>,
διότι θα παρουσιαστεί σαφώς η μεγαλοσύνη και η αγιότητα του Γιαχβέ. Όπως
χαρακτηριστικά περιγράφεται, τότε τα έθνη θα γνωρίσουν ότι ο Κύριος του Ισραήλ
είναι ο Θεός: «καὶ μεγαλυνθήσομαι καὶ ἁγιασθήσομαι καὶ ἐνδοξασθήσομαι καὶ γνωσθήσομαι
ἐναντίον ἐθνῶν πολλῶν καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος» (Ἰεζ. 38,23). Μια
αλήθεια για την οποία έχουν προφητεύσει οι παλαιότεροι προφήτες του Ισραήλ, οι
δούλοι του Κυρίου (Ἰεζ. 38,17). 
Η κεντρική ιδέα του κεφ. 39 είναι ο τρόπος με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί το
θείο σχέδιο της αποκατάστασης. Πρώτα, ο Γωγ θα συντριβεί τελείως, τα όπλα που
χρησιμοποιεί (το τόξο και τα βέλη) θα καταστραφούν (נכה ) (Ἰεζ. 39,3), ο Γωγ με
τα έθνη που τον ακολουθούν, θα σκοτωθούν στα όρη του Ισραήλ ( עַל־הָרֵ י ישְִּרָ אֵל ) και τα πτώματά τους θα
δοθούν ως τροφή στα όρνεα (Ἰεζ. 39,4). Έτσι θα γίνει γνωστός ο Γιαχβέ με το
άγιο όνομά Του μέσα στον λαό Του και στα έθνη (Ἰεζ. 39,7). Εν συνεχεία, «ἐν τῇ ἡμέρᾳ
ἐκείνῃ» ο οίκος Ισραήλ θα θάψει «τὸν Γωγ καὶ πᾶν τὸ πλῆθος αὐτοῦ», για να
καθαριστεί η Γη (Ἰεζ. 39,11-12). Και ο Γιαχβέ θα καλέσει όλα τα πτηνά και τα
θηρία της πεδιάδας, στα οποία θα παραθέσει ως θυσία τα άψυχα σώματα των στρατιωτών
στα όρη του Ισραήλ ( עַל־הָרֵ י ישְִּרָאֵל ). Το αποκορύφωμα όλων
αυτών των ενεργειών θα είναι ότι όλα τα έθνη θα έχουν στραμμένη την προσοχή
τους στη «δόξαν» (כָבוֹד ),
στην «κρίσιν» (מִשְּׁפָט )
και στη «χεῖρα» (ידָ )
του Κυρίου (Ἰεζ. 39,21), ώστε να γνωρίσει και ο οίκος Ισραήλ ότι ο Κύριος είναι
ο Θεός τους από την ημέρα εκείνη και έπειτα. Η αγιότητα του Κυρίου θα
ομολογηθεί από όλη την κτίση: τον Γωγ, τον Ισραήλ, τα όρη του Ισραήλ, τα πτηνά,
τα θηρία, και όλα τα έθνη. Στο έργο της αποκατάστασης του Κυρίου ο Ισραήλ
κατέχει εξέχοντα ρόλο ως συμμέτοχος, αφού θα συμμετάσχει στην κάθαρση της Γης (Ἰεζ.
39,12), του τόπου, δηλαδή, όπου θα αγιασθεί ο Κύριος και θα αναγνωριστεί το
άγιο όνομά Του από όλα τα έθνη. Η χρήση του συνδέσμου «לָכֵן » (διὰ τοῦτο) (Ἰεζ. 39,25),
που ενώνει τις περικοπές Ἰεζ. 39,17-24 και Ἰεζ. 39,25-29 σε μια σχέση
αιτίου-αποτελέσματος, επιβεβαιώνει πως η αποκατάσταση του λαού και της Γης
συνιστούν ένα αποτέλεσμα και όχι μια αιτία για το αναδημιουργικό έργο του
Κυρίου, το οποίο θα εκτελεστεί χάριν του αγίου ονόματός Του.<o:p></o:p>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> Δ. Καϊμάκη, Ιεζεκιήλ, Μετάφραση –
Υπόμνημα,
Αθήνα 2019, σ. 22.

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a> E. F. Davis, Swallowing the Scroll: Textuality and the Dynamics of Discourse in
Ezekiel’s Prophecy, [Bible and Literature 21],
Sheffield 1989, σ. 106.<o:p></o:p>

</div>

<a href="file:///C:/Users/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CF%8D%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A0%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82.docx#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a> Σ. Καλαντζάκη, Καρδιά Καινή και
Πνεύμα Καινόν: οι θεολογικές ιδέες του προφήτη Ιεζεκιήλ, Θεσσαλονίκη 1998,
σ. 387.

</div>

</div>

</div>

</div>

</div>

</div>

</div>

</div> ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ<div style="background-color: white; text-align: justify;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/1.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ο «Νασί» στον Ιεζεκιήλ, η Μεσσιανική Προσδοκία και ο Ναός. (1ο μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> Ο «Νασί» στον Ιεζεκιήλ, η Μεσσιανική Προσδοκία και ο Ναός. (2ο μέρος)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/03/3.html" itemprop="url">Ο «Νασί» στον Ιεζεκιήλ, η Μεσσιανική Προσδοκία και ο Ναός. (3ο μέρος)</a><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika.blogspot.gr/2013/10/1o.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ἡ ἐπιστροφή </a><a href="http://entoytwnika.blogspot.gr/2013/10/1o.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">τῶν Ἑβραίων πρό τῆς συντελείας (1o ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika.blogspot.gr/2013/10/2o.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ἡ ἐπιστροφή τῶν </a><a href="http://entoytwnika.blogspot.gr/2013/10/2o.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ἑβραίων πρό τῆς συντελείας (2o ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika.blogspot.gr/2013/10/3o.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ἡ ἐπιστροφή τῶ</a><a href="http://entoytwnika.blogspot.gr/2013/10/3o.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ν Ἑβραίων πρό τῆς συντελείας (3o ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="http://entoytwnika.blogspot.gr/2013/10/4o.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ἡ ἐπιστροφή τῶν Ἑβραίων πρό τῆς συντελείας (4o ΜΕΡΟΣ)</a></div><div style="color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/10/5o.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"></a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2013/10/5o.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ἡ ἐπιστροφή τῶν Ἑβραίων πρό τῆς συντελείας (5o ΜΕΡΟΣ)</a></div></div>

Ο «Νασί» στον Ιεζεκιήλ, η Μεσσιανική Προσδοκία και ο Ναός. (4ο μέρος)

Μεταξύ των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης, που η Γη ( אדָמָה ή אֶרֶץ ) του Ισραήλ κατέχει ιδιαίτερη θέση, συγκαταλέγεται και το βιβλίο του...