Ολοταχώς προς Ουνία;

<p></p><p style="margin: 0px 0px 10px;"><img alt="proteio fanario1" height="513" src="https://www.romfea.gr/images/article-images/2026/09/Romfea/proteio_fanario1.jpg" style="border-bottom: 0px; border-left: 0px; border-right: 0px; border-top: 0px; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: middle;" width="770" /></p><p></p><p></p><p> </p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px;"> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><strong><span style="color: black;">Νικολάου Μάννη στην Romfea.gr</span></strong><br /><strong><span style="color: black;">Εκπαιδευτικού</span></strong></p> <hr style="border-bottom-color: initial; border-bottom-style: solid; border-left: 0px; border-right: 0px; border-top-color: rgb(238, 238, 238); border-top-style: solid; margin: 20px 0px;" /> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">"Παρ' ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι οὔτε Σύνοδοι ἠδυνήθησαν ποτέ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὑπερασπιστής τῆς Θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός"Εγκύκλιος Επιστολή των Ορθοδόξων Πατριαρχών της Ανατολής (1848)</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η στιγμή που πολλοί από εμάς προβλέπαμε πλησιάζει.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος στη δύση της ζωής του αποφάσισε να κάνει το μεγάλο του βήμα προς τη Δύση· ένα βήμα στα χνάρια της πορείας του ινδάλματός του (του Αθηναγόρα) και σχεδιασμένο ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, κατά την οποία σπούδαζε στα έδρανα του "Ινστιτούτου Ανατολικών Σπουδών Ρώμης".</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Το εν λόγω "Ινστιτούτο", το οποίο, όπως το ίδιο αποκαλύπτει, αναλαμβάνει "την εκπαίδευση και την προετοιμασία μιας νέας γενιάς ηγετών" αφού "οι απόφοιτοι υπηρετούν ως επίσκοποι τόσο στην Ορθόδοξη όσο και στην Καθολική Εκκλησία" [1] ιδρύθηκε το 1917 και έχει εξαιρετική ομοιότητα με το περίφημο "Collegium Graecum" που είχε ιδρύσει ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ το 1577 ως προς τα εξής: α) και τα δύο είχαν ως σκοπό την εκπαίδευση "σχισματικών" που θα επιστρέφουν στις χώρες τους ως κήρυκες της Ουνίας [2] και β) αμφότερα συνδέονται οργανικά με το διαβόητο τάγμα των Ιησουιτών, οι οποίοι τα διοικούσαν (το Ινστιτούτο μέχρι και σήμερα, το Κολλέγιο μέχρι το 1897 που περιήλθε στη διοίκηση των Βενεδικτίνων).</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δεν προκαλεί λοιπόν καμία εντύπωση η κατάληξη της πορείας του Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος προσφάτως (4 Σεπτεμβρίου 2026) ανέπτυξε δημοσίως τις θέσεις του και το σχέδιό του για το βήμα προς την Ουνία, στην ομιλία του στο 27ο Διεθνές Συνέδριο της Εταιρείας για το Δίκαιο των Ανατολικών Εκκλησιών στο Κέντρο Ορθόδοξου Χριστιανικού Διαλόγου «ΦΑΝΑΡΙΟΝ» στη Βουδαπέστη [3].</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Οι θέσεις του είναι οι εξής:</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">1. Αποδέχεται ότι η Εκκλησία της Ρώμης έχει το Πρωτείο, το οποίο ο ίδιος κατανοεί ως "ένα πρωτείο αγαπητικής διακονίας, το οποίο ασκείται εντός και ποτέ υπεράνω της κοινωνίας των αδελφών Εκκλησιών" [4].</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">2. Γράφοντας ότι "ο θεσμός της Πενταρχίας —των πέντε μεγάλων αρχαίων Εδρών της Ρώμης, της Κωνσταντινούπολης, της Αλεξάνδρειας, της Αντιόχειας και των Ιεροσολύμων— αποτελούσε, κατά την πρώτη χριστιανική χιλιετία, το ίδιο το πλαίσιο εντός του οποίου η ενότητα της καθολικής Εκκλησίας έβρισκε την πιο ορατή εκκλησιαστική της έκφραση" [5], ουσιαστικά δέχεται δύο πράγματα: ότι μόνο η Πενταρχία είναι το πλαίσιο στο οποίο η Εκκλησία έχει περισσότερη ορατή έκφραση και πως η Πενταρχία καταλύθηκε με την έκπτωση της Ρώμης το 1054.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">3. Θεωρεί ότι τα Πατριαρχεία Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων "στέκονται ως ακλόνητοι πυλώνες και αρραγή θεμέλια της Αποστολικής Παράδοσης και, μαζί με την Εκκλησία της Πρεσβυτέρας Ρώμης, αποτελούσαν κατά την πρώτη χιλιετία την πεντάχορδη λύρα της παγκόσμιας Εκκλησίας, συμμετέχοντας ενεργά στις Επτά Άγιες Οικουμενικές Συνόδους και "ορθοτομώντας τον λόγον της αληθείας"" [6].</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Και συνεχίζοντας, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος εκθέτει το σχέδιό του, στο οποίο αποκαλύπτει ότι έστειλε επιστολή στους Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων για να συναντηθούν στις 30 Νοεμβρίου στην Κωνσταντινούπολη με σκοπό να εξετάσουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το χριστεπώνυμο ποίμνιο, εκφράζοντας την ελπίδα για "την αποκατάσταση της πλήρους κοινωνίας με την Εκκλησία της Ρώμης μέσα στο ένα Σώμα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ώστε η Πενταρχία να γίνει και πάλι ολόκληρη και η "πεντάχορδη λύρα" της παγκόσμιας Εκκλησίας να αντηχήσει ξανά στην πληρότητα της αρχαίας της αρμονίας" [7]!</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Εξετάζοντας τις παραπάνω θέσεις ας μου επιτραπεί η κατάθεση ορισμένων παρατηρήσεων:</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">1. Σχετικά με το Πρωτείο, το θέμα δεν είναι πως το κατανοεί ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αλλά αφενός μεν πως το εκλαμβάνει ο ίδιος ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, αφετέρου δε πως το βλέπουν οι Άγιοι Πατέρες με τους οποίους οφείλουμε να είμαστε σύμφωνοι, εάν θέλουμε να λεγόμαστε Ορθόδοξοι.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Και ο μεν πρώτος εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται το Πρωτείο ως εξουσία υπεράνω όλων των Εκκλησιών άνευ Συνοδικότητας (όπως απέδειξε και τον περασμένο Ιούλιο με τον αφορισμό της γνωστής "Εταιρείας του Αγίου Πίου Ι΄" (SSPX), στον οποίο προέβη ως μονοκράτορας και χωρίς τη σύγκληση Συνόδου), οι δε Πατέρες σύσσωμοι ουδέποτε αποδέχθηκαν οποιοδήποτε Πρωτείο εξουσίας (έστω και μασκαρεμένο ως "διακονίας") για κανέναν Πάπα ή Πατριάρχη, αλλά θεωρούσαν ως Κεφαλή της (ορατής τε και αοράτου) Εκκλησίας τον Ιησού Χριστό, ανώτατο δε διοικητικό όργανο την Οικουμενική Σύνοδο [8].</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">2. Σχετικά με τον θεσμό της Πενταρχίας, αυτός ως προϊόν της εξέλιξης της Εκκλησίας είναι δυνατόν, όπως εμφανίστηκε, έτσι και να εξαφανιστεί ή ακόμα και να τροποποιηθεί (αλλάζοντας ακόμη και ο αριθμός της) εξαιτίας αλλαγών στην εκκλησιαστική ζωή Είναι απαράδεκτη η θεώρηση ότι η Εκκλησία του Χριστού είναι λιγότερο ορατή χωρίς την Πενταρχία.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αντιθέτως η ορατή έκφραση της Εκκλησίας δεν αυξομειώνεται, αλλά παραμένει ακέραιη, ορατή και πλήρης σε όσους διατηρούν την Ορθόδοξη Πίστη. Μήπως αυτό δεν συνέβη κατά τους τρεις πρώτους αιώνες της Εκκλησίας, που δεν είχε ακόμη δημιουργηθεί η Πενταρχία;</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Μήπως αυτό δεν συνέβη και μετά την απόσχιση τεράστιων επαρχιών της (όπως στη Βόρεια Αφρική με τους Δονατιστές, ή στην Αίγυπτο και την Ασία με τους Αντιχαλκηδόνιους); Γιατί λοιπόν η έκπτωση της Ρώμης το 1054 και η κατάλυση της Πενταρχίας να σημαίνει μείωση της ορατής εκφράσεως της Εκκλησία;</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Πόσο μάλλον όταν αυτή η κατάλυση της Πενταρχίας μετά το 1054 υπήρξε προσωρινή αφού υπήρξε αποκατάστασή της, πράγμα το οποίο ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αποσιωπεί!</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Διότι είναι γνωστό, σε όλους τους ασχολούμενος με την Εκκλησιαστική Ιστορία ή το Εκκλησιαστικό Δίκαιο ότι η εν Κωνσταντινουπόλει Πανορθόδοξος Σύνοδος του 1593 (με τη συμμετοχή των Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίου Β΄ του Τρανού, Αλεξανδρείας Αγίου Μελετίου Πηγά - που εκπροσωπούσε και τον Αντιοχείας Ιωακείμ - και Ιεροσολύμων Σωφρονίου), αφενός μεν,με τον Η΄ Κανόνα της [9], ο οποίος ήταν ανανέωση του Α΄ Κανόνα της εν Αντιοχεία Συνόδου, απέκοψε επισήμως από το Σώμα της Εκκλησίας την, μόλις προ ολίγων ετών (1582) παραβάτρια του εν λόγω Κανόνος, Εκκλησία της Ρώμης, αφετέρου δε απεκατέστησε την Πενταρχία δίνοντας την πέμπτη θέση στην Εκκλησία της Ρωσίας αφού αποφάσισε "τὸν θρόνον τῆς εὐσεβεστάτης καὶ Ὀρθοδόξου πόλεως Μοσκόβου εἶναί τε καὶ λέγεσθαι Πατριαρχεῖον, διὰ τὸ βασιλείας ἀξιωθῆναι παρὰ Θεοῦ τὴν χώραν ταύτην, πᾶσάν τε Ρωσσίαν καὶ τὰ Ὑπερβόρεια μέρη ὑποτάττεσθαι τῷ Πατριαρχικῷ Θρόνῳ Μοσκόβου καὶ πάσης Ρωσσίας καὶ τῶν Ὑπερβορείων μερῶν, ἔχειν τὸν τόπον αὐτοῦ μετὰ τὸν παναγιώτατον Ἱεροσολύμων ἔν τε τοῖς ἱεροῖς διπτύχοις καὶ ἐν ταῖς ἐκκλησιαστικαῖς συνελεύσεσιν, ἵνα τοὺς προρρηθέντας τῶν ἁγίων Πατέρων κανόνας, ἀπαρασαλεύτους τηρήσωμεν, ὑπερέχειν τε ἐπισκόπων, μητροπολιτῶν, ἀρχιεπισκόπων, ἐν ὅλῃ τῇ καθολικῇ τῶν Ὀρθοδόξων τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίᾳ, τῆς δὲ παροικίας ἐκείνης Μοσκόβου καὶ πάσης Ρωσσίας καὶ τῶν Ὑπερβορείων μερῶν κεφαλὴν εἶναι καὶ ἐπιγινώσκεσθαι... ἀδελφόν τε εἶναι καὶ λέγεσθαι τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν μετὰ ταύτης τῆς ἐπωνυμίας, ὁμοταγῆ καὶ σύνθρονον, ἴσον τε τῇ τάξει καὶ τῇ ἀξίᾳ ἐπιγράφεσθαί τε καὶ ὑπογράφεσθαι κατὰ τὴν συνήθειαν τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν, Πατριάρχης Μοσκόβου καὶ πάσης Ρωσσίας καὶ τῶν Ὑπερβορείων μερῶν" [10].</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Μάλιστα το Πατριαρχείο Μόσχας είναι το μόνο νεώτερο Πατριαρχείο που έχει έγκριση Πανορθοδόξου Συνόδου σε αντίθεση με όλα τα άλλα νέα, και καταχρηστικώς λεγόμενα, Πατριαρχεία (Σερβίας, Βουλγαρίας κλπ).</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Είναι μάλιστα θεμελιώδους σημασίας το γεγονός ότι η απόφαση του 1593 δεν έτυχε αναθεώρησης σε καμία μεταγενέστερη Σύνοδο.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Το να περιφρονεί λοιπόν την ήδη (από το 1593) αποκαταστημένη συνοδικώς Πενταρχία, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, και να προσπαθεί να ρυθμίσει το θέμα αυτό μόνος του (έστω και με τη σύμπραξη κάποιων Προκαθημένων), θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα με τον προηγούμενο Πατριάρχη που έπραξε ανάλογα.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Και, για όσους δεν γνωρίζουν, αναφέρομαι στον Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλο Ε΄ τον Καράκαλλο, ο οποίος περιφρονώντας την Πανορθόδοξο Σύνοδο του 1484, αλλά και την πλειοψηφία των ανά την Οικουμένη Αρχιερέων [11], επέβαλε μόνος του (με την, εκβιαστικώ τω τρόπω, έγκριση δύο ακόμη Προκαθημένων) τον Αναβαπτισμό των Λατίνων και των Αρμενίων.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Αφενός μεν ο "Όρος" του να απορριφθεί από την πλειοψηφία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αφετέρου να κατηγορηθεί από τους συνεπισκόπους του ως παπίσκος, όπως αποκαλύπτουν τα στηλιτευτικά κείμενα της εποχής (σε μορφή τροπαριών), εκ των οποίων σταχυολογώ ενδεικτικά ελάχιστα μεν, διαφωτιστικότατα δε: "Οὐκ ἔδει σε Κύριλλε τὸν παπισμὸν σφετερίσασθαι, καὶ μοναδικῶς ἀποφασίζειν. Εἰ βουλητόν σοι ἦν δείλαιε τὸ περὶ τῆς ὑποδοχῆς Ἀρμενίων καὶ Λατίνων ἀνακινῆσαι ζήτημα, ἐχρῆν τὴν σύνοδον ἐρωτῆσαι, καὶ ταύτῃ πεισθῆναι ὡς ὑποκειμένῳ. Οὐ γὰρ οἶδεν ἡ Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία κεφαλὴν τὸν πατριάρχην, ἀλλὰ τὸν νυμφίον αὐτῆς σωτῆρα Χριστόν, ὃν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν. ...Ὅροι καὶ θεσμοὶ τῆς Ἐκκλησίας διὰ συνόδων ἱερῶν ἐθεσπίσθησαν παράνομε πατριάρχα, καὶ οὐδέποτε δόγματα, ἢ ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα μοναδικῶς ἀπεφάνθησαν· ὡμολόγηται γὰρ διὰ συνόδων λαλεῖν τὸ πανάγιον πνεῦμα. Εἰπὲ οὖν ἡμῖν πόθεν παρέλαβες τὸ ἐνδόσιμον ἀποβαλεῖν σύνοδον, καὶ ἰδικῶς ἀποφασίζειν; Ἀλλ’ ἡμεῖς τὴν παπικήν σου φρενοβλαβίαν ἀπορρίψαντες, τῇ συνόδῳ πεπείσμεθα, δι’ ἧς ὁ Κύριος λαλεῖ ἅτε αὐτῆς ἐν μέσῳ, ὁ ἔχων τὸ μέγα ἔλεος. ...Κύριλλος Ἐκκλησίας τοὺς ὅρους, ἠθέτησε σύνοδον θείων πατέρων ἀπώσας, καὶ ἀρχηγὸς παπολατρίας φανείς· καθελὼν γὰρ τῆς Ἐκκλησίας προνόμια, τὸ κράτος ἥρπασεν αὐτῆς, ὅθεν αἰώνιον ποινὴν ἐκ ταύτης ἔλαβε" [12].</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">3. Ούτε τα Πατριαρχεία υπήρξαν πάντοτε "πυλώνες και αρραγή θεμέλια της Αποστολικής παράδοσης", ούτε η Εκκλησία της Ρώμης συμμετείχε ενεργά στις Επτά Οικουμενικές Συνόδους.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Τα μεν πρώτα αρκετές φορές, και για ικανά χρονικά διαστήματα, εξέπεσαν σε αιρέσεις (Αρειανισμό, Μονοθελητισμό, Εικονομαχία κ.ά.) και εδίωξαν την Ορθοδοξία, η δε Ρώμη κάθε άλλο παρά ενεργά συμμετείχε αφού: α) ο Επίσκοπός της δεν παρέστη αυτοπροσώπως σε καμία Οικουμενική Σύνοδο, β) στην Β΄ Οικουμενική δεν υπήρξε ούτε καν εκπροσώπησή της, γ) στην Ε΄ Οικουμενική ο τότε Πάπας Βιγίλιος, που βρισκότανε στην Κωνσταντινούπολη, αρνήθηκε να παραστεί και μόνο μετά από καιρό πιεζόμενος αποδέχθηκε τις αποφάσεις της, και δ) απέρριψε την εν Τρούλλω Πενθέκτη Σύνοδο.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αν η Ρώμη επιθυμεί να επιστρέψει στην Εκκλησία του Χριστού (το οποίο εύχεται ολόψυχα κάθε Ορθόδοξος) τότε οφείλει, πρώτα από όλα, να επαναφέρει ως Κεφαλή της τον Ιησού Χριστό αντί του Πάπα και να δεχθεί να υποταχθεί στο ανώτατο εκκλησιαστικό όργανο, που είναι η Οικουμενική Σύνοδος.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Μια τέτοια Σύνοδος όμως ίσως θα πρέπει να δεχθεί την πρεσβυτέρα Ρώμη ως έκτη τη τάξει, όχι μόνο για να κάνει τον κανόνα της για την αιματοβαμμένη χιλιετή εωσφορική αποστασία της, αλλά και διότι μόνο τότε ο Προκαθήμενός της θα καταφέρει να αποδείξει ότι ο τίτλος που χρησιμοποιεί για τον εαυτό του ("Servus servorum Dei"!) δεν είναι υποκριτικός, ταπεινολογικός και χωρίς ουσιαστικό νόημα... Ένα τέτοιο ευαγγελικό Πρωτείο ταπείνωσης [13], θα ήταν το μόνο αρμόζον στην περίπτωση αυτή.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ειδάλλως αν οι "τέσσερις αρχαίοι πατριαρχικοί θρόνοι" επιμείνουν να ακολουθήσουν την αμετανόητη Ρώμη στην πτώση της με μια ενδεχόμενη Ουνία, ο φύλακας λαός θα παραμείνει στην Ορθοδοξία προσδοκώντας σε μία Πανορθόδοξη Σύνοδο υπό την εναπομείνασα αρχή της Πενταρχίας, την Εκκλησία της Ρωσίας.</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Βεβαίως δεν γνωρίζουμε τα σχέδια του Θεού, ο Οποίος μπορεί να διακόψει μια τέτοιου είδους προδοσία με κάποιον αιφνίδιο θάνατο, αλλά εμείς ευχόμαστε την μετάνοια όσων υψηλόβαθμων επιθυμούν να βυθίσουν στο χάος την Εκκλησία, ελπίζοντας στην επαλήθευση των λόγων του Αγίου Πορφυρίου: "Μπορεί όμως, με το σχέδιο τού Θεού, να έρθει, να έρθει ώστε οι άνθρωποι να αποκτήσουν μία επίγνωση, να ιδούνε το χάος ολόφωτο, ολοζώντανο μπροστά τους, να πούνε: Έεε! Πέφτουμε στο χάος, χανόμαστε. Όλοι πίσω, όλοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε. Και να έρθουνε πάλι στο δρόμο του Θεού και να λάμψει η Ορθόδοξος πίστις" [14].</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Και για όσους, τέλος, έχουν αμφιβολίες για το μήπως ο ενωτικός δρόμος που προτείνει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι τελικά ο ορθός, ας ανοίξουν τα συναξάρια και τα μηναία της Εκκλησίας μας· εκεί δεν θα συναντήσουν ούτε έναν "ενωτικό" Άγιο για δείγμα, αλλά αντιθέτως πληθώρα ανθενωτικών, σαν τον Μέγα Φώτιο, τον Μάρκο Ευγενικό, τον Γρηγόριο Παλαμά, τον Κύριλλο Λούκαρι, τον Άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως και τη λοιπή χορεία των Πατέρων, τους οποίους έχουμε ελπίδες να συναντήσουμε στη Βασιλεία των Ουρανών μόνο αν είμαστε ομόφρονες με αυτούς. Αμήν, γένοιτο!</span></p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[1] https://orientale.it/en</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[2] Η πολωνολατινική λέξη Unia σημαίνει Ένωση, και οι Ουνίτες είναι οι ιδεολογικοί απόγονοι των Ενωτικών του Βυζαντίου.</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[3] https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/78426-oikoumenikos-patriarxis-to-proteio-tis-romis-einai-diakonia-agapis-entos-tis-ekklisias</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[4] "Α primacy of loving service, exercised within, and never above, the communion of sister Churches" (https://ec-patr.org/05/09/09/12/address-by-his-all-holiness-ecumenical-patriarch-bartholomew-to-the-participants-of-the-27th-international-congress-of-the-society-for-the-law-of-the-eastern-churches-at-the-fanarion<a href="https://ec-patr.org/05/09/09/12/address-by-his-all-holiness-ecumenical-patriarch-bartholomew-to-the-participants-of-the-27th-international-congress-of-the-society-for-the-law-of-the-eastern-churches-at-the-fanarion/" style="color: black; text-decoration-line: none;">/</a> )</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[5] "The institution of the Pentarchy — the five great ancient Sees of Rome, Constantinople, Alexandria, Antioch, and Jerusalem — constituted, during the first Christian millennium, the very framework within which the unity of the universal Church found its most visible ecclesial expression" (στο ίδιο).</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[6] "Stand as unshaken pillars and unbroken foundations of the Apostolic Tradition, and which, together with the Church of Elder Rome, constituted in the first millennium the five-stringed lyre of the universal Church, actively participating in the Seven Holy Ecumenical Councils and “rightly dividing the word of truth"." (στο ίδιο).</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[7] "Τhe restoration of full communion with the Church of Rome within the one Body of the One, Holy, Catholic, and Apostolic Church, so that the Pentarchy may once again be whole, and the “five-stringed lyre” of the universal Church may again resound in the fullness of its ancient harmony" (στο ίδιο).</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[8] Θεωρώ περιττό να παραθέσω ενταύθα τις πολυάριθμες μαρτυρίες των Πατέρων περί του Πρωτείου του Πάπα Ρώμης, από την στιγμή που υπάρχουν, προσβάσιμα στο διαδίκτυο, σχεδόν τα άπαντα των Αγίων, στα οποία μπορούν να ανατρέξουν οι αναγνώστες.</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[9] "Ἀσάλευτον διαμεῖναι βουλόμεθα τὸ τοῖς Πατράσι διορισθὲν περὶ τοῦ ἁγίου καὶ σωτηρίου πάσχα, ἔχον οὕτως. ἅπαντας τοὺς τολμῶντας παραλύειν τοὺς ὅρους τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικής μεγάλης Συνόδου, τῆς ἐν Νικαίᾳ συγκροτηθείσης, ἐπὶ παρουσίᾳ τῆς εὐσεβείας τοῦ θεοφιλεστάτου βασιλέως Κωνσταντίνου περὶ τῆς ἁγίας ἑορτῆς τοῦ σωτηριώδους πάσχα, ἀκοινωνήτους καὶ ἀποβλήτους εἶναι τῆς ἐκκλησίας, εἰ ἐπιμένοιεν φιλονεικότερον ἐνιστάμενοι πρὸς τὰ καλῶς δεδογματισμένα. Καὶ ταῦτα εἰρήσθω περὶ τῶν λαϊκῶν. εἰ δέ τις τῶν προεστώτων τῆς ἐκκλησίας ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, μετὰ τὸν ὅρον τοῦτον τολμήσειεν ἐπὶ διαστροφῇ τῶν λαῶν, καὶ ταραχῇ τῶν ἐκκλησιῶν ἰδιάζειν, καὶ μετὰ τῶν Ἰουδαίων ἐπιτελεῖν τὸ πάσχα, τοῦτον ἡ ἁγία Σύνοδος, ἐντεῦθεν ἤδη ἀλλότριον ἔκρινε τῆς ἐκκλησίας. οἷς δὴ στοιχεῖν τῷ τῶν Πατέρων κανόνι μέχρι καὶ σήμερον Θεοῦ χάριτι, ὃν, καθὸ δὴ καὶ τὰ λοιπὰ ἡ Θεοῦ ἐκκλησία διαφυλάττει" (Δοσιθέου Ιεροσολύμων, Τόμος Αγάπης, Ιάσιο, 1698, σελ. 547).</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[10] Στο ίδιο, σελ. 545.</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[11] Mansi 38, 585-586.</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[12] Ευαγγέλου Σκουβαρά, Στηλιτευτικά κείμενα του ΙΗ΄ αιώνος [Κατά των Αναβαπτιστών], Αθήνα, 1967, σελ. 194-195, 204).</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[13] "Εἴ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος" (Μαρκ. θ΄ 35).</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;">[14] https://www.youtube.com/watch?v=FCWB2LQd1dY</p> <p style="margin: 0px 0px 10px;"><a href="https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/78513-olotaxos-pros-ounia?fbclid=IwY2xjawUONF5wZG9mBWV4dG4DYWVtAjExAGJyaWQRMVNlYXBhTEpIMDhOQlBDdzBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeyb8WslX3KmsQLaJ-QqbbG7n9Z9xvGkgKnoNvljQiCJXBPIjnj84NDwBP8dU_aem_3LFf2GGanvudgWmB33G_-A#">https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/78513-olotaxos-pros-ounia?fbclid=IwY2xjawUONF5wZG9mBWV4dG4DYWVtAjExAGJyaWQRMVNlYXBhTEpIMDhOQlBDdzBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeyb8WslX3KmsQLaJ-QqbbG7n9Z9xvGkgKnoNvljQiCJXBPIjnj84NDwBP8dU_aem_3LFf2GGanvudgWmB33G_-A#</a><br /></p></div>

Ολοταχώς προς Ουνία;

Νικολάου Μάννη στην Romfea.gr Εκπαιδευτικού "Παρ' ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι οὔτε Σύνοδοι ἠδυνήθησαν ποτέ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὑπ...

Read more »

Σχετικά με την ευλάβεια, τον φόβο Θεού, και την δοκιμή για την προσευχή. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHiN8Rqn_DLIAXg-mVBSn053-lNQoRrsRH3HTII-ZkGWZYAC6GUUk-3Da8yb1Kbh_rh0zcnb3FXepJcNFgq1GuCKlwAhK0qIwstAfUaxt_oYm7bvnjO4vg5KGS7z-ePTc3PcWx2KSoPU6dVMkQzxohYj0FgZ1WwKqcg4Rk_dSNp48a-8Zi-bZdbrX3/s331/image1785963758.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-size: medium;"><img border="0" data-original-height="331" data-original-width="250" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHiN8Rqn_DLIAXg-mVBSn053-lNQoRrsRH3HTII-ZkGWZYAC6GUUk-3Da8yb1Kbh_rh0zcnb3FXepJcNFgq1GuCKlwAhK0qIwstAfUaxt_oYm7bvnjO4vg5KGS7z-ePTc3PcWx2KSoPU6dVMkQzxohYj0FgZ1WwKqcg4Rk_dSNp48a-8Zi-bZdbrX3/w303-h400/image1785963758.jpg" width="303" /></span></a></div><span style="font-size: medium;"> <br /></span><p></p><p></p><p style="margin-top: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif";"><span style="font-size: medium;"><i><span style="color: #2b00fe;">«Μπροστὰ στὸν βασιλιά ποιός μπορεῖ νὰ σταθεῖ χωρίς φόβο; Πολύ περισσότερο μάλιστα μπροστά στον Θεό! Στο Κίεβο, στὴ Λαύρα, ἦταν ἕνας ἀδελφὸς ποὺ ἔλεγε: «Προσέξτε μὴν ἀποκτήσετε μεγάλη οικειότητα μὲ τὸν Θεό». Το σημαντικὸ εἶναι ὁ φόβος Θεοῦ καὶ τὸ συντετριμμένο πνεῦμα. Ἡ θέρμη καὶ ἡ γλυκύτητα εἶναι καλὲς στὸ πνευματικό ζήτημα, δεν πρέπει ωστόσο βάσει αὐτῶν νὰ καθορίζουμε τὴν ἀξία τῶν πνευματικῶν ἀγώνων. Ἄλλωστε, ἡ προσευχὴ δὲν γίνεται γιὰ τὴ γλυκύτητα, ἀλλὰ ἐπειδὴ ὑπάρχει χρέος νὰ ὑπηρετήσουμε μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ τὸν Θεό. Ἡ γλυκύτητα εἶναι ἀναγκαῖο παρελκόμενο τῆς ἀληθινῆς ὑπηρεσίας πρὸς τὸν Θεό.<br /> Ἐπιπλέον, τὸ σημαντικό στὴν προσευχὴ εἶναι να στεκόμαστε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μέ τόν νοῦ βουτηγμένο στην καρδιά, μὲ τὴν εὐλάβεια καὶ μὲ τὸν φόβο ποὺ φρονηματίζει, ποὺ ἀπωθεῖ ὁποιαδήποτε ἰδιοτροπία καὶ ἐμφυτεύει στὴν καρδιὰ τὴ γεμάτη πόνο ἀγάπη γιὰ τὸν Θεό. Αὐτὰ τὰ συναισθήματα: ὁ φόβος Θεοῦ καὶ ἡ γεμάτη πόνο ἀγάπη ἢ ἀλλιῶς «ἡ συντετριμμένη καὶ τεταπεινωμένη καρδία» εἶναι τά βασικά χαρακτηριστικά της ἀληθινῆς ἐσωτερικῆς προσευχῆς καὶ ἡ δοκιμή για κάθε προσευχή. Σύμφωνα μέ αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικὰ ὀφείλουμε νὰ κρίνουμε ἂν ἡ προσευχή μας ἀκολουθεῖ τὴν πρέπουσα τάξη ἢ ὄχι. Ὅταν αὐτὰ ὑπάρχουν, ἡ προσευχὴ εἶναι ἐντάξει. Ὅταν δὲν ὑπάρχουν, ἡ προσευχὴ δὲν εἶναι ἐντάξει καὶ πρέπει νὰ τὴν ἐπαναφέρουμε στη θέση ποὺ τῆς ἁρμόζει. Ἂν αὐτὰ ἀπουσιάζουν, ἡ γλυκύτητα καὶ ἡ θέρμη μπορεῖ νὰ γεννήσουν τὴν οἴηση, πράγμα τὸ ὁποῖο συνιστᾶ πνευματικὴ ἀλαζονεία καὶ τοῦτο μὲ τὴ σειρά του θὰ ἀποτελέσει ὀλέθρια πνευματικὴ πλάνη. Τότε ἡ γλυκύτητα καὶ ἡ θέρμη θὰ ἀπομακρυνθοῦν, θὰ ἀπομείνει μόνη ἡ θύμησή τους, ἀλλὰ ἡ ψυχὴ θὰ συνεχίσει νὰ νομίζει ὅτι τίς ἔχει. Αὐτὸ νὰ φοβᾶστε καὶ νὰ ἀναθερμαίνετε περισσότερο τον φόβο Θεοῦ, τὴν ταπείνωση καὶ τὴ γεμάτη πόνο διάθεση νὰ «γείρετε» πρὸς τὸν Θεὸ ζώντας πάντα ὡς κατ' ἐνώπιόν Του. Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικό!»</span></i><o:p></o:p></span></span></p> <p style="margin-top: 0cm; text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><o:p> </o:p><b style="background-color: white; color: #333333; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; text-align: right;"><span style="color: #2b00fe;">(Επιστολή 902, τόμος 5, σελ. 176. Ἐπιστολὴ 291. τόμος 2, σελ. 145-156)</span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";"><span style="font-size: medium;"><br /><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Θεοφάνης ξεκινά από τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Η οικειότητα με τον Θεό δεν πρέπει να μετατρέπεται σε μια επιπόλαιη εξοικείωση, σαν να έχουμε απέναντί μας κάποιον με τον οποίο μπορούμε να συμπεριφερόμαστε όπως θέλουμε. Ο Θεός είναι Πατέρας, αλλά είναι και Θεός και ακριβώς επειδή είναι Θεός, η προσέγγισή Του χρειάζεται ευλάβεια, φόβο Θεού και συναίσθηση της δικής μας αναξιότητας.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η πνευματική ζωή δεν μετριέται από το πόσο όμορφα αισθανόμαστε μέσα στην προσευχή. Ο άνθρωπος μπορεί να προσεύχεται και να αισθάνεται θέρμη, γλυκύτητα, συγκίνηση, εσωτερική ανάταση και αυτό δεν είναι κάτι κακό. Ο Άγιος Θεοφάνης όμως προειδοποιεί ότι δεν πρέπει να τα κάνουμε μέτρο της πνευματικής μας κατάστασης γιατί τότε υπάρχει ένας μεγάλος κίνδυνος: να αρχίσουμε να θεωρούμε ότι επειδή αισθανόμαστε κάτι ευχάριστο στην προσευχή, σημαίνει και ότι προοδεύουμε πνευματικά. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου μπορεί να αρχίσει η πλάνη. <br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Η προσευχή δεν γίνεται για να αισθανθούμε ωραία. Δεν στεκόμαστε ενώπιον του Θεού για να αναζητήσουμε μια πνευματική «εμπειρία». Προσευχόμαστε πρώτα απ' όλα επειδή είμαστε οφειλέτες απέναντι στον Θεό και έχουμε χρέος να Τον υπηρετούμε. Επομένως, ακόμη και όταν δεν υπάρχει καμία γλυκύτητα, καμία ιδιαίτερη συγκίνηση και καμία εσωτερική «αίσθηση», ο άνθρωπος συνεχίζει να προσεύχεται και αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό απ' όσο νομίζουμε γιατί είναι εύκολο να προσεύχεσαι όταν αισθάνεσαι μέσα σου θέρμη. Το δύσκολο είναι να γονατίσεις και να προσευχηθείς όταν η καρδιά σου είναι στεγνή, ο νους σου διασκορπισμένος και δεν αισθάνεσαι απολύτως τίποτε. Εκεί φαίνεται αν ο άνθρωπος αναζητά πραγματικά τον Θεό ή αν αναζητά κυρίως το ευχάριστο συναίσθημα που του δημιουργεί η προσευχή. Ο Άγιος Θεοφάνης, επομένως, μεταφέρει το βάρος από το συναίσθημα στη στάση της καρδιάς.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Το βασικό δεν είναι να αισθάνομαι κάτι. Το βασικό είναι πού βρίσκεται ο νους μου και πώς στέκομαι ενώπιον του Θεού. Ο νους πρέπει να κατέβει στην καρδιά και ο άνθρωπος να σταθεί ενώπιον του Θεού με ευλάβεια, φόβο και συντριβή. Ο φόβος Θεού δεν παρουσιάζεται ως κάτι αρνητικό ή ως ένας φόβος πανικού. Είναι φόβος που φρονηματίζει τον άνθρωπο, που τον συγκρατεί από την αυθαιρεσία, από την ιδιοτροπία, από την υπερηφάνεια. Είναι αυτός που του θυμίζει διαρκώς ενώπιον τίνος βρίσκεται γι' αυτό ο Άγιος συνδέει τον φόβο Θεού με τη συντετριμμένη και τεταπεινωμένη καρδιά και αυτό είναι το πραγματικό κριτήριο της προσευχής.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο λόγος του Αγίου γίνεται ιδιαίτερα αυστηρός όταν λέει ουσιαστικά ότι ακόμη και κάτι που φαίνεται πνευματικά καλό μπορεί να γίνει αφορμή πτώσεως, όταν δεν συνοδεύεται από ταπείνωση. Η γλυκύτητα και η θέρμη από μόνες τους δεν αποτελούν απόδειξη πνευματικής προόδου. Αντίθετα, όταν ο άνθρωπος αρχίσει να τις θεωρεί απόδειξη της δικής του πνευματικής ανωτερότητας, τότε αυτό που θεωρούσε ευλογία μπορεί να μετατραπεί σε τροφή της οίησης και η οίηση δεν είναι κάτι μικρό διότι από εκεί μπορεί να περάσει κανείς στην πνευματική αλαζονεία και τελικά στην πνευματική πλάνη.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Το ακόμη πιο επικίνδυνο, όμως, είναι αυτό που επισημαίνει στη συνέχεια ο Άγιος: μπορεί η γλυκύτητα να έχει ήδη φύγει, να έχει μείνει μόνο η ανάμνησή της, αλλά ο άνθρωπος να εξακολουθεί να πιστεύει ότι την έχει. Δηλαδή, να μην έχει πλέον την πραγματικότητα, αλλά να έχει κρατήσει μέσα του την ιδέα ότι βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση και αυτός είναι ένας από τους πιο λεπτούς κινδύνους της πνευματικής ζωής: ο άνθρωπος μπορεί να εξαπατήσει ακόμη και τον ίδιο του τον εαυτό. Να νομίζει ότι προσεύχεται σωστά επειδή κάποτε αισθάνθηκε κάτι. Να θεωρεί ότι έχει πνευματική κατάσταση επειδή κάποτε γνώρισε μια εσωτερική γλυκύτητα. Να παίρνει μια παλαιότερη εμπειρία και να την κάνει μέτρο της σημερινής του καταστάσεως. Γι' αυτό ο Άγιος δεν λέει να κυνηγάμε περισσότερο τη γλυκύτητα αλλά το αντίθετο: να αναθερμαίνουμε τον φόβο του Θεού, την ταπείνωση και τη συντετριμμένη διάθεση της καρδιάς. Αυτό είναι το ασφαλές έδαφος. Να ζει ο άνθρωπος σαν να βρίσκεται πάντοτε ενώπιον του Θεού. Να μη θεωρεί ότι επειδή απέκτησε κάποια πνευματική εμπειρία, απέκτησε και βεβαιότητα για την πνευματική του κατάσταση. Να παραμένει προσεκτικός, ταπεινός και συντετριμμένος και αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι το κεντρικό μήνυμα του αποσπάσματος.<br /></span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Ο Άγιος Θεοφάνης μας προειδοποιεί να μην μπερδέψουμε την πνευματική κατάσταση με το πνευματικό συναίσθημα. Το συναίσθημα μπορεί να υπάρχει και μπορεί να μην υπάρχει, να έρθει και μπορεί να φύγει ακόμη και να γίνει αφορμή υπερηφανείας. Η ταπείνωση όμως, ο φόβος Θεού και η συντριβή της καρδιάς είναι αυτά που κρατούν τον άνθρωπο στη σωστή θέση απέναντι στον Θεό. Γι' αυτό και το τελευταίο «Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικό!» είναι ουσιαστικά το συμπέρασμα ολόκληρης της διδασκαλίας: </span><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";">Να φροντίζεις να στέκεσαι ενώπιόν Του με φόβο, ταπείνωση και συντριβή γιατί μπορεί κάποιος να έχει πολλή θέρμη και λίγη ταπείνωση, μπορεί να έχει πολλή γλυκύτητα και πολλή οίηση, ή μπορεί να έχει συγκίνηση, δάκρυα και εσωτερικές εμπειρίες, αλλά να μην έχει τη συντετριμμένη καρδιά που ζητά ο Θεός, ενώ ένας άλλος άνθρωπος να προσεύχεται χωρίς να αισθάνεται τίποτε ιδιαίτερο, αλλά να στέκεται ενώπιον του Θεού με φόβο, συναίσθηση της αναξιότητάς του και πραγματική ταπείνωση και αυτή είναι η διάκριση που θέλει να μας διδάξει ο Άγιος Θεοφάνης.</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; line-height: 115%;"><o:p><span style="font-size: medium;"> </span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span><b style="background-color: white; color: red; text-align: center;"><u>ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</u></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/blog-post.html" itemprop="url"><b><span style="color: #2b00fe; font-family: helvetica; font-size: medium;">Περί της καρδιάς που φλέγεται για τον Κύριο. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></b></a></p><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><span style="line-height: 13.8px;"><o:p><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post_545.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Περὶ τῆς ἐσωτερικῆς φλόγας. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></o:p></span></p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post_08.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Διὰ νὰ μὴ περιπλανώνται αἱ σκέψεις σας, πρέπει νὰ εὑρίσκεσθε εἰς συχνὴν παρουσίαν, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἐν τῇ καρδίᾳ σας...» (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post_06.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Αναζητεῖτε τὸν Θεόν; ̓Αναζητήσατε Αὐτόν, ἀλλὰ μόνον ἐν τῇ καρδίᾳ σας». (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/blog-post.html" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Ἀποκτῆστε τὴν εὐχέρεια τοῦ νὰ ζεῖτε ὡς κατ' ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ...» (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)</span></span></b></a></div><p><br /></p>

Σχετικά με την ευλάβεια, τον φόβο Θεού, και την δοκιμή για την προσευχή. (Όσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

  «Μπροστὰ στὸν βασιλιά ποιός μπορεῖ νὰ σταθεῖ χωρίς φόβο; Πολύ περισσότερο μάλιστα μπροστά στον Θεό! Στο Κίεβο, στὴ Λαύρα, ἦταν ἕνας ἀδελφὸ...

Read more »

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [15]

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEif3Jb15YTWArFlzbtdnbtJTFhWoTkZli94EmOhZy3kgWTYVfqAZWoEnUMtRuH8OM4rL0ePfKa3E-2u10fJQl8q1R3FCeaySVIHknFU8P2bCoQyAgxntHTTXJvpH6fzmC70WgcewgEuHDBqYafnm3pcu1dGdBKjV4_Jw2cK3JyuPTw3qKgRd2fDf9CS/s450/osiostheophanis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="340" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEif3Jb15YTWArFlzbtdnbtJTFhWoTkZli94EmOhZy3kgWTYVfqAZWoEnUMtRuH8OM4rL0ePfKa3E-2u10fJQl8q1R3FCeaySVIHknFU8P2bCoQyAgxntHTTXJvpH6fzmC70WgcewgEuHDBqYafnm3pcu1dGdBKjV4_Jw2cK3JyuPTw3qKgRd2fDf9CS/w303-h400/osiostheophanis.jpg" width="303" /></a></div> <br /><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;"><b>19. Η αιτία της εσωτερικής συγχύσεως και ταραχής βρίσκεται στο προπατορικό αμάρτημα. Η δυνατότητα θεραπείας του ανθρώπου από τις συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος</b><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Segoe UI","sans-serif"; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">Σε παρακίνησα να σκεφτείς από που μπορεί να προέρχονται τα σπέρματα της εσωτερικής συγχύσεως και ταραχής, και σου υποσχέθηκα να το συζητήσουμε. Είναι αλήθεια, όμως, πως ήδη γνωρίζεις την προέλευση τους. Δεν υπάρχει λόγος, λοιπόν, να σκεφτείς, αλλά μόνο να θυμηθείς ποια είναι η σχετική πίστη μας.<br /> Πιστεύουμε πως αυτά τα σπέρματα δεν τα έβαλε ο Δημιουργός μέσα στη φύση του ανθρώπου, όταν τον έπλασε. Μπήκαν αργότερα, μετά την πτώση των προπατόρων μας, που, με την παράβαση της εντολής, διέφθειραν και διέστρεψαν τη φύση μας. Έτσι διεφθαρμένη και διεστραμμένη τη μεταβίβασαν στους απογόνους τους, δηλαδή σ’ ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. <br /> Έτσι διεφθαρμένη και διεστραμμένη, λοιπόν, έχει φτάσει μέχρι κι εμάς. Η μεταπτωτική αυτή κατάσταση της φύσεως μας αποτελεί την αιτία της εσωτερικής μας συγχύσεως και ταραχής. Απ’ αυτήν, πάλι, προκαλείται όλη η εξωτερική αναταραχή στην προσωπική ζωή κάθε ανθρώπου, στην οικογενειακή ζωή και στην κοινωνική ζωή.<br /> Τα σπέρματα, λοιπόν της συγχύσεως και ταραχής, μολονότι υπάρχουν μέσα μας εκ γενετής, δεν είναι φυσικά. Δεν είναι συστατικά της φύσεως μας. Δεν μπορούμε να πούμε, δηλαδή, ότι ένας άνθρωπος που δεν τα έχει, δεν είναι άνθρωπος. <br /> Απεναντίας, δίχως αυτά ο άνθρωπος γίνεται αληθινός άνθρωπος. Η κατάσταση της συγχύσεως και της ταραχής είναι η αρρώστια μας. Και μόνο όταν απαλλαγούμε απ’ αυτήν, γινόμαστε υγιείς, έτσι όπως πρέπει να είμαστε από τη φύση που μας έδωσε ο Δημιουργός.<br /> Θυμάμαι την επιθυμία σου να βρεθείς ‘‘στο επίπεδο της ανθρώπινης αξίας”. Θεράπευσε την παραπάνω αρρώστια, που έχεις μέσα σου, και θα φτάσεις σ’ αυτό το επίπεδο.<br /> Μην ξεχνάς πως η σύγχυση και η ταραχή είναι έμφυτες, όχι όμως και φυσικές. Δεν αποτελούν ουσιώδες μέρος της φύσεως μας. Επηρεάζουν, πάντως, τα ουσιώδη μέρη της, προκαλώντας διαταραχή στη λειτουργία του καθενός και στις αμοιβαίες σχέσεις τους. Αν η σύγχυση και η ταραχή ήταν φυσικές, η παρουσία τους δεν θα μας έκανε να υποφέρουμε και να βασανιζόμαστε, όπως συμβαίνει. Φυσικό είναι ότι ευφραίνει και αναπαύει την ψυχή, ενώ αφύσικο ότι την καταπιέζει και την κουράζει.<br /> Από το άλλο μέρος, αν η σύγχυση και η ταραχή ήταν φυσιολογικές, τότε, όποιος ήταν απαλλαγμένος και καθαρός απ’ αυτές, δεν θα ήταν άνθρωπος. Ξέρουμε, ωστόσο, έναν Άνθρωπο, τον Θεάνθρωπο Χριστό, που, μολονότι ήταν ολότελα καθαρός από σύγχυση και ταραχή, είχε τέλεια την ανθρώπινη φύση. Ξέρουμε, επίσης, ότι όποιος ντύνεται τον Χριστό, παίρνει απ’ Αυτόν τη δύναμη να καθαρίσει τον εαυτό του και να γίνει όμοιος του στην καθαρότητα.<br /> Να θυμάσαι, επαναλαμβάνω, ότι η σύγχυση και η ταραχή είναι εγγενείς, όχι όμως και φυσικές• να το θυμάσαι και να το πιστεύεις ακλόνητα. Έτσι θα επιθυμήσεις σφοδρά και τη θεραπεία σου. Γιατί, αφού αυτή η κατάσταση δεν είναι φυσιολογική, τότε μπορείς να θεραπευθείς, φτάνει να το θέλεις. Και είναι δυνατό να μην το θέλεις; Υγιής και καθαρή η φύση μας είναι υπέροχη. <br /> Οι ίδιοι οι άγγελοι την ατενίζουν με αγάπη και δέος. Δεν θα θέλαμε, λοιπόν, να τη δούμε κι εμείς έτσι; Αναμφίβολα, όλη η ευτυχία και η ευδαιμονία μας εξαρτάται από τη θεραπεία μας. Γιατί, όταν θα έχουμε απαλλαγεί πια απ’ αυτή την αρρώστια, τι άλλο θα μας στερήσει τη μακαριότητα;<br /> Είπα πριν, πως, επειδή ή κατάσταση της ταραχής και της συγχύσεως δεν είναι φυσική, μπορεί κανείς να θεραπευθεί. Τώρα λέω, υποθετικά, το αντίθετο: Αν ήταν φυσική, δεν θα μπορούσε κανείς να θεραπευθεί, όσο σκληρά κι αν αγωνιζόταν. Πιστεύοντας κάτι τέτοιο, θα έχανες το θάρρος σου. “Έτσι είμαι και δεν μπορώ ν’ αλλάξω”, θα σκεφτόσουν και θα κυριευόσουν από την ολέθρια απόγνωση. Ολέθρια, ναι! Γιατί, όταν κυριεύσει τους ανθρώπους, τότε αυτοί παραδίνονται στην αμαρτία και εκτελούν κάθε λογής βρώμικη πράξη δίχως φραγμό.<br /> Θα το ξαναπώ: Διατήρησε την πεποίθηση ότι η ταραχή μας δεν είναι φυσική. Μην ακούς εκείνους που λένε, “Είναι ανώφελο να το συζητάμε, γιατί έτσι είμαστε φτιαγμένοι και δεν μπορούμε ν’ αλλάξουμε”. Δεν είμαστε φτιαγμένοι έτσι. Και, αν αγωνιστούμε, μπορούμε ν’ αλλάξουμε.<br /> Στη συνέχεια θα εξετάσουμε πως μπορεί να επιτευχθεί αυτό.<o:p></o:p></span></p><br /><p></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></span></b></u></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><u><b><span style="color: red;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</span></span></b></u></p><p style="background-color: white; color: #333333;"></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_06.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/2_01364950000.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (2)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_01105308244.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"> <b>ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (3)</b></span></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/4_0737933138.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (4)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/5_01977378010.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (5)</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/6_077107272.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (6)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/7_01053533565.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή (7)</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/07/8.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [8]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/9.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [9]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/10.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [10]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/08/11_01813391441.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [11]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [12]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/13.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><b><span style="color: #2b00fe;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [13]</span></span></b></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/09/14.html" itemprop="url"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><span style="color: #333333;"> </span><b><span style="color: #2b00fe;">ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [14]</span></b></span></a></p><p class="MsoNormal" style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/06/blog-post_12.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"><span style="color: #2b00fe;"><b><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">«Εσύ περιέγραψες τον τρόπο εξελίξεως των πραγμάτων• ο άγιος Μακάριος αποκάλυψε την αιτία και την προέλευσή τους......»</span></b></span></a></p>

ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ // Γράμματα σε μια ψυχή [15]

  19. Η αιτία της εσωτερικής συγχύσεως και ταραχής βρίσκεται στο προπατορικό αμάρτημα. Η δυνατότητα θεραπείας του ανθρώπου από τις συνέπειες...

Read more »

Συνέντευξη του Μητροπολίτη Τσερκάσι Θεοδοσίου στην Romfea.gr

<p></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><img alt="tserkasi theodosios" height="501" loading="lazy" src="https://www.romfea.gr/images/article-images/2026/09/Romfea/tserkasi-theodosios.jpg" style="border: 1px solid rgb(0, 0, 0); height: auto; max-width: 100%; vertical-align: middle;" width="770" /></p><br /><p></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Συνέντευξη στο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr παραχώρησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τσερκάσι και Κανέβ κ. Θεοδόσιος.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Σε μια εκτενή και αποκαλυπτική παρέμβαση, ο Σεβασμιώτατος αναφέρεται στις πρωτοφανείς πιέσεις, τις ποινικές διώξεις και τα βίαια περιστατικά που βιώνει η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία και οι πιστοί της.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Μεταξύ άλλων, καταθέτει τη δική του προσωπική μαρτυρία από την επίθεση και τον τραυματισμό του κατά την κατάληψη του Καθεδρικού Ναού στο Τσερκάσι, αναλύει τις κανονικές και εκκλησιολογικές διαστάσεις του ουκρανικού ζητήματος</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Τέλος, ο Σεβασμιώτατος περιγράφει τις πρωτοβουλίες του σε διεθνές επίπεδο και στον ΟΗΕ για την υπεράσπιση των θρησκευτικών ελευθεριών.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px; text-align: center;"><strong><span style="color: red; text-decoration-line: underline;">ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΤΗΝ ROMFEA.GR</span></strong></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;"><strong>Σεβασμιώτατε, πώς θα χαρακτηρίζατε τη σημερινή κατάσταση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας;</strong></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η κατάσταση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, σήμερα είναι η δυσκολότερη στη νεότερη ιστορία της.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Είμαστε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς συνδυαστικής άσκησης νομοθετικής, δικαστικής, διοικητικής, φυσικής και ηθικής πίεσης στην Εκκλησία και τους πιστούς της.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Σήμερα στην Ουκρανία έχουν σχηματιστεί ποινικές δικογραφίες εναντίον μιας σειράς αρχιερέων, ιερών και λαϊκών της Εκκλησίας μας.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ο Καθηγούμενος της Λαύρας του Σβιατογκόρσκ Μητροπολίτης Αρσένιος, ο Καθηγούμενος της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου Μητροπολίτης Παύλος, ο Μητροπολίτης Μπάντσενσκ Λογγίνος, άλλοι αρχιποιμένες αλλά και εγώ ο ίδιος βρεθήκαμε στο στόχαστρο ποινικών διώξεων.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ο Μητροπολίτης Αρσένιος κρατήθηκε για πάνω από έναν χρόνο υπό σκληρές συνθήκες σε προφυλάκιση ως προληπτικό μέτρο, δηλαδή ουσιαστικά χωρίς αποδεδειγμένη ενοχή. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Εναντίον μου ανοίχτηκαν πέντε ποινικές υποθέσεις επειδή εξέφρασα τη θεολογική μου θέση και τις πεποιθήσεις μου. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δικάζομαι κυρίως επειδή δήλωσα ότι οι ενέργειες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και της δομής που ίδρυσε στην Ουκρανία, της «Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ουκρανίας», δεν συνάδουν με τους ιερούς κανόνες, καθώς και επειδή καταδίκασα τις επιθετικές ενέργειες αυτής της δομής εις βάρος των πιστών της.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Παράλληλα, εφαρμόζεται παράνομα εις βάρος του κλήρου μας μια διακριτική επιστράτευση. Επισκόπους και ιερείς μας τους συλλαμβάνουν απλώς στον δρόμο και τους μεταφέρουν στην πρώτη γραμμή του μετώπου.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Στην ουσία, συντελείται η φυσική εξόντωση του κλήρου. Οι κληρικοί της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στερούνται πλήρως των νομικών εγγυήσεων που διατηρούνται για τους κληρικούς άλλων ομολογιών. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Την ίδια στιγμή, οι κληρικοί της «Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ουκρανίας» και άλλων δογμάτων έχουν το δικαίωμα να εξασφαλίζουν αναβολή στράτευσης. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Μόνο οι δικοί μας κληρικοί στερούνται αυτού του δικαιώματος, με αποτέλεσμα είτε να σκοτώνονται στην πρώτη γραμμή, είτε να τους προτείνεται η εναλλακτική να καταπατήσουν τη συνείδησή τους και να προσχωρήσουν σε άλλη ομολογία — στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία που ίδρυσε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Επίσης, γινόμαστε μάρτυρες προσπαθειών αφαίρεσης της νομικής υπόστασης της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αυτή τη στιγμή διεξάγεται δικαστική διαδικασία κατά της Μητρόπολης Κιέβου της UOC για την κατάργησή της ως νομικού προσώπου. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Προετοιμάζονται νομικές διαδικασίες για την εξάλειψη των μοναστικών κοινοτήτων της Λαύρας του Ποτσάεφ και της Μονής του Κρεμενέτς. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δεν πρόκειται απλώς για νομικές διαμάχες· πρόκειται για τη μοίρα πανάρχαιων πνευματικών κέντρων που επί αιώνες διαμόρφωναν την πνευματική ζωή του λαού μας.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Σε τοπικό επίπεδο η κατάσταση είναι εξίσου ανησυχητική. Σε όλη τη χώρα σημειώνονται καταλήψεις Καθεδρικών Ναών, ενοριών και μοναστηριών. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Πιστοί της Εκκλησίας μας ξυλοκοπούνται και εκφοβίζονται. Ηλικιωμένοι, γυναίκες και ιερείς υφίστανται σοβαρούς τραυματισμούς.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δεν μπορώ να μιλώ γι' αυτό θεωρητικά. Κατά τη βίαιη κατάληψη του Καθεδρικού Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Τσερκάσι, έπεσα και ο ίδιος θύμα σωματικής βίας. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δέχθηκα χτυπήματα, μεταξύ άλλων και στο κεφάλι, όταν προσπάθησα να αποτρέψω την αιματοχυσία και να ηρεμήσω τον κόσμο. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Υπέστην τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη και διάσειση. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Όπως είπαν αργότερα οι εμπειρογνώμονες, κατά το χτύπημα με το γκλομπ στο κεφάλι, αυτό που με έσωσε από ανεπανόρθωτες συνέπειες ήταν μόνο το μοναχικό μου κουκούλιο (επανωκαλύμμαυκο). Μπορείτε να βρείτε βίντεο από αυτά τα γεγονότα στο διαδίκτυο.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Πολλοί ενορίτες μας τραυματίστηκαν επίσης εκείνη τη τραγική ημέρα. Ορισμένοι υπέστησαν σοβαρά τραύματα στο κεφάλι και στα άκρα και νοσηλεύτηκαν, ενώ σε έναν από τους ιερείς με ένα μόνο χτύπημα του έσπασαν έξι δόντια. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ακραία στοιχεία πυροβόλησαν εναντίον των πιστών με όπλα και σφαίρες καουτσούκ στον ίδιο τον Ναό. Ο δράστης είναι γνωστός. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Πρόκειται για έναν νεαρό εθνικιστή από τη Βίννιτσα, ο οποίος όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε για τους πυροβολισμούς κατά των ενοριτών, αλλά μέχρι σήμερα συμμετέχει ανοιχτά σε διάφορες αντικληρικές εκδηλώσεις στο Κίεβο.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Οι συνέπειες των τραυματισμών από τους πυροβολισμούς και τους ξυλοδαρμούς ταλαιπωρούν τους ενορίτες μας μέχρι σήμερα. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Όμως για τον χριστιανό ο ναός δεν είναι ένα κτίριο. Είναι ο τόπος της ιερής ένωσης του ανθρώπου με τον Θεό μέσω των Μυστηρίων. Είναι ο τόπος όπου ο άνθρωπος βαπτίζεται, εξομολογείται, κοινωνεί, στεφανώνεται και κατευοδώνει τους οικείους του στην τελευταία τους κατοικία. Γι' αυτό κάθε κατάληψη ναού αποτελεί μια βαθιά ανθρώπινη τραγωδία.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Οι πολιτικοί και τα ΜΜΕ στην Ουκρανία έχουν πυροδοτήσει σε τέτοιο βαθμό το μίσος στην κοινωνία των πολιτών κατά της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ώστε το να είσαι απλώς μέλος της, και πολύ περισσότερο κληρικός ή μοναχός, είναι πλέον επικίνδυνο για τη ζωή σου.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η άγρια δολοφονία του μοναχού Βαρσανουφίου μέρα μεσημέρι, μέσα στην ίδια τη Λαύρα του Σβιατογκόρσκ. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ομάδα ατόμων με στρατιωτική εξάρτυση παραμόρφωσαν το πρόσωπο του μοναχού με μαχαίρι και στη συνέχεια τον πυροβόλησαν στο κεφάλι. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ταυτόχρονα, τραυμάτισαν με μαχαίρι δύο άλλους εγκαταβιώνοντες της Λαύρας, τον μοναχό Γεώργιο και τον δόκιμο Ανδρέα, και τους πέταξαν σε μια χαράδρα, νομίζοντας ότι ήταν νεκροί. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Εκείνοι όμως επέζησαν και αφηγήθηκαν ότι οι στρατιωτικοί προσπάθησαν να τους σκοτώσουν άγρια, όπως σκοτώθηκε ο μοναχός Βαρσανούφιος, επειδή αρνήθηκαν να αποκριθούν στο σύνθημα «Δόξα στην Ουκρανία!», προτιμώντας να δοξάσουν τον Ιησού Χριστό, απαντώντας: «Δόξα τω Ιησού Χριστώ!». </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Πιστεύω ότι ο μοναχός της Λαύρας του Σβιατογκόρσκ, που δολοφονήθηκε για τη δοξολογία του ονόματος του Χριστού, προστέθηκε σήμερα χορεία των μαρτύρων της Εκκλησίας μας.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Συνοψίζοντας τα παραπάνω, μπορεί κανείς χωρίς υπερβολή να πει ότι εις βάρος της μεγαλύτερης θρησκευτικής ομολογίας της Ουκρανίας συντελείται σήμερα μια σχεδιασμένη και σκληρή πράξη <strong>ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ</strong>. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Το ότι πρόκειται ακριβώς για γενοκτονία δεν αφήνει καμία αμφιβολία. Το Καταστατικό της Ρώμης (Άρθρο 6), το οποίο έχει υπογραφεί από το κράτος της Ουκρανίας, το αναφέρει ρητά:</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">«Γενοκτονία σημαίνει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες πράξεις που διαπράττονται με την πρόθεση καταστροφής, εν όλω ή εν μέρει, μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ως τέτοιας:</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">α) Φόνος μελών της ομάδας·</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">β) Πρόκληση σοβαρής σωματικής ή διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας·</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">γ) Εσκεμμένη επιβολή στην ομάδα συνθηκών ζωής υπολογισμένων να επιφέρουν τη φυσική της καταστροφή εν όλω ή εν μέρει»</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η σημερινή απόπειρα ολικής εξόντωσης της Εκκλησίας της Ουκρανίας εμπίπτει απόλυτα στον ορισμό αυτό του θεμελιώδους διεθνούς νομικού εγγράφου. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Στην Ουκρανία συντελείται αυτή τη στιγμή μια πραγματική γενοκτονία εκατομμυρίων πιστών της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Βρισκόμενος κανείς στην Ουκρανία, μόνο ένας τυφλός δεν μπορεί να το δει αυτό, και μόνο ένας αχρείος μπορεί να το αρνηθεί.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;"><strong>Ποιες είναι, κατά τη γνώμη σας, οι αιτίες των όσων συμβαίνουν;</strong></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δεν ρέπω, όπως πολλοί, στο να θεωρήσω ως κύρια αιτία των γεγονότων αποκλειστικά τον πόλεμο που ξεσπασε. Όχι. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η πίεση στην Εκκλησία μας υπήρχε σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό πάντα, από το 1992. Άλλοτε κόπαζε και άλλοτε, με την αλλαγή του πολιτικού κλίματος, οξυνόταν εκ νέου. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Μετά τα γεγονότα του Κιέβου το 2014 άρχισε να εντείνεται σημαντικά, και μέχρι την έναρξη του πολέμου το 2022 είχαν ήδη υιοθετηθεί σε κρατικό επίπεδο αντικληρικοί νόμοι, η Εκκλησία της Ουκρανίας υφίστατο συνεχή διασυρμό από τα ΜΜΕ, ενώ αξιωματούχοι διαφόρων επιπέδων συνέδραμαν ή και συμμετείχαν προσωπικά στις καταλήψεις ναών μας στις περιφέρειες. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Συνεπώς, δεν ξεκίνησαν όλα με τον πόλεμο, και η έναρξη των εχθροπραξιών σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποκληθεί ως η αιτία των διωγμών κατά της Εκκλησίας. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ο πόλεμος λειτούργησε απλώς ως καταλύτης, ως επιταχυντής των διωγμών κατά των πιστών μας, και όχι ως αφετηρία τους.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Οποιοσδήποτε αντικειμενικός ερευνητής αυτού του ζητήματος μπορεί να το διαπιστώσει μόνος του μελετώντας τη χρονολογική σειρά των γεγονότων.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Προσωπικά πιστεύω ότι ακόμη κι αν δεν είχε ξεκινήσει ο πόλεμος, θα φτάναμε σε αυτή την οξεία φάση διωγμών κατά της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που βιώνουμε σήμερα, απλώς λίγο αργότερα — σε 3 με 5 χρόνια. Ήταν αναπόφευκτο!</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ωστόσο, η έναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων έπαιξε αναμφίβολα τον ρόλο της.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ο πόλεμος απενεργοποίησε τις τελευταίες ηθικές ασφάλειες των αντικειμένων μας, τους αφαίρεσε τις μάσκες και τους έλυσε τα χέρια. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Όπως δήλωσε ανώτατος κρατικός αξιωματούχος στο Τσερκάσι παραμονές της βίαιης και αιματηρούς κατάληψης του Καθεδρικού μας Ναού: «Ποιος νόμος; Ο πόλεμος τα διαγράφει όλα».</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Είναι προφανές ότι οι κοινωνικοί κατακλυσμοί, και πρωτίστως οι πολεμικές συγκρούσεις, προκαλούν αναπόφευκτα πόνο, φόβο και οργή. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αυτό είναι φυσικό. Και σε περιόδους τραγικών γεγονότων στη ζωή κάθε λαού, υπάρχουν πάντα δυνάμεις που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν αυτόν τον ανθρώπινο πόνο και την οργή για ιδιοτελείς σκοπούς. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους της πολεμικής περιόδου ήταν ανέκαθεν η μεταφορά του δυναμικού του μίσους στους ίδιους τους συμπολίτες, το λεγόμενο «κυνήγι μαγισσών».</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δυστυχώς, αυτό ακριβώς συνέβη στη σύγχρονη Ουκρανία όσον αφορά την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Επειδή η Εκκλησία μας μοιράζεται την ίδια Κολυμβήθρα Βαπτίσματος, την ίδια ιστορία και τους ίδιους Αγίους με ολόκληρη τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, και ως εκ τούτου διατηρεί φυσικά μαζί της ιστορικό και κανονικό δεσμό, λήφθηκε από κάποιους στη χώρα η απόφαση να χρησιμοποιηθεί αυτός ο αμιγώς εκκλησιαστικός δεσμός ως βάση και αφορμή για να κατηγορηθεί η Εκκλησία μας για πολιτική ανυποταξία και εχθρότητα προς το κράτος της Ουκρανίας εν μέσῳ πολέμου. Χωρίς πολλά λόγια, με σταλινικές μεθόδους, μας ανακήρυξαν απλώς «εχθρούς του λαού».</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Για κάθε σώφρονα άνθρωπο είναι ολοφάνερο ότι η νομοθετική κατηγορία της ηγέτιδας ομολογίας της χώρας για τέτοιου είδους «εγκλήματα» αποτελεί απόλυτο νομικό παραλογισμό. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δεν είναι τίποτα άλλο παρά η απόδοση συλλογικής ευθύνης για ένα ανεπιβεβαίωτο έγκλημα σε εκατομμύρια αθώους πολίτες της χώρας. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών εκατομμυρίων πιστών της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, θέτοντάς τους εκτός νόμου και Συντάγματος.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Σε ένα κράτος δικαίου δεν επιτρέπεται να συμβαίνει αυτό. Το κράτος οφείλει να διαχωρίζει τα ζητήματα πολιτικής από τα ζητήματα θρησκευτικών πεποιθήσεων. Η κανονική υπαγωγή ανήκει στη σφαίρα της θεολογίας και της εκκλησιαστικής ζωής, όχι στη σφαίρα της εθνικής ασφάλειας.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας, οι Εκκλησίες διαφόρων χωρών που πρεσβεύουν την παραδοσιακή εκκλησιολογία είχαν κανονικούς δεσμούς πάνω από κρατικά σύνορα και δεν τους διέκοπταν, ακόμη και σε περιόδους πολέμων. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Το διεθνές δίκαιο προστατεύει αυτή την πραγματικότητα. Η θρησκευτική ελευθερία υπάρχει ακριβώς για να μην αποφασίζουν τα κράτη ποιοι εκκλησιαστικοί δεσμοί είναι αποδεκτοί και ποιοι όχι.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ο πόλεμος δεν μπορεί να καταργήσει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Κατά τη γνώμη μου, το κράτος μας θόλωσε παράνομα τα όρια μεταξύ ζητημάτων πίστεως και ζητημάτων πολιτικής. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ως αποτέλεσμα, η Εκκλησία μετατράπηκε σε έναν βολικό στόχο πάνω στον οποίο η κοινωνία προβάλλει τους φόβους, την απογοήτευση και την οργή της.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αυτός είναι ένας πολύ επικίνδυνος δρόμος. Η ιστορία έχει δείξει επανειλημμένα ότι κάθε φορά που το κράτος αρχίζει να διαχωρίζει τις θρησκευτικές κοινότητες σε «σωστές» και «λάθος», η κοινωνία καταλήγει να πληρώνει πολύ υψηλό τίμημα γι' αυτό.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;"><strong>Υποστηρίζετε τη θέση της διατήρησης του κανονικού δεσμού της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και συνεχίζετε τη μνημόνευση του Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου. Ωστόσο, μια σειρά Αρχιερέων και πιστών στην Ουκρανία θεωρούν ότι μετά τις αποφάσεις που ληφθήκαν το 2022, η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει πλέον κανονικό δεσμό με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Πώς απαντάτε σε αυτούς τους ισχυρισμούς;</strong></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Πρώτα απ' όλα, θα ήθελα να πω ότι η ερμηνεία των αποφάσεων της έκτακτης Συνόδου της Ουκρανικής Εκκλησίας της 27ης Μαΐου 2022 δεν πρέπει να διαιρεί την Εκκλησία.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Οι αποφάσεις που λήφθηκαν εκεί αντανακλούσαν τις έκτακτες συνθήκες του στρατιωτικού νόμου και την επιθυμία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, υπό συνθήκες πολέμου, να τονίσει την ανεξαρτησία της σε θέματα εσωτερικής διοίκησης. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αυτή η ανεξαρτησία, βασισμένη στο Πατριαρχικό Σιγίλλιο (Γράμμα) του Αγιωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και πάσης Ρωσίας Αλεξίου Β΄ του 1990, υπήρχε ούτως ή άλλως. Όμως για ορισμένες δυνάμεις στην ουκρανική κοινωνία δεν φαινόταν αυτονόητη, πάνω στο οποίο οι δυνάμεις αυτές κερδοσκοπούσαν για δεκαετίες. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Με την έναρξη του πολέμου, οι κερδοσκοπίες αυτές αποτέλεσαν τη βάση για την κλιμάκωση των διωγμών κατά της Εκκλησίας μας. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο στη Σύνοδο έγινε άλλη μια προσπάθεια να υπογραμμιστεί η διοικητική, «ιδεολογική» και, αν θέλετε, πολιτική ανεξαρτησία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Τουλάχιστον τόσο εγώ, όσο και πάρα πολλοί άλλοι συμμετέχοντες στη Σύνοδο, έτσι ακριβώς κατανοήσαμε και εκλάβαμε τις αποφάσεις της — ούτε λιγότερο, αλλά ούτε και περισσότερο.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ωστόσο, αν μιλήσουμε όχι για τη διοικητική, αλλά για την κανονική πλευρά του ζητήματος, πρέπει να κατανοήσουμε ότι εποχιακά ζητήματα της ύπαρξης μιας Εκκλησίας με ιστορία 1.000 ετών, όπως η κανονική της ενότητα, δεν μπορούν να επιλύονται σε έκτακτες «πολεμικές» Συνόδους. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δεν μπορεί κανείς μονοκοντυλιά να μηδενίσει την πολυαιώνια Παράδοση της Εκκλησίας και την πνευματική κοινότητα γενεών Αγίων υπό την επήρεια της εφήμερης πολιτικής συγκυρίας ή των συναισθημάτων, ακόμη και των πιο ισχυρών. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η Εκκλησία ζει σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες, και οι Κανόνες έχουν την εκπληκτική ιδιότητα να παραμένουν αμετάβλητοι ανεξάρτητα από τις ιστορικές συνθήκες.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Στον αιώνιο ρου της, η Ορθόδοξη Εκκλησία ανέπτυξε μηχανισμούς που ρυθμίζουν την εκκλησιαστική κοινωνία, τη δικαιοδοσιακή και κανονική τάξη της υπαρξής της. Και ο πόλεμος, όσο τρομερός κι αν είναι, δεν καταργεί αυτές τις αρχές.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Υπάρχουν εκκλησιαστικοί κανόνες που ρυθμίζουν τα ζητήματα των κανονικών δεσμών μεταξύ Εκκλησιών και Ιεραρχών, καθώς και τις δυνατότητες αναστολής ή διακοπής αυτών των δεσμών. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αυτοί οι κανόνες δεν επιτρέπουν αυθαίρετες συμπεριφορές που βασίζονται σε πολιτικές διαφωνίες ή κοινωνικές πιέσεις. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Επιπλέον, κάθε επίσκοπος πριν από τη χειροτονία του δίνει ένορκη υπόσχεση να μην παρεκκλίνει από αυτούς τους κανόνες, ακόμη και υπό λαϊκή πίεση, ακόμη και υπό την απειλή του θανάτου.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι οι κανονικές σχέσεις μεταξύ ιεραρχών, οι οποίες εκφράζονται μέσω της τυπικής λειτουργικής μνημόνευσης του Πατριάρχη, του Μητροπολίτη ή του Επισκόπου, δεν υποδηλώνουν σε καμία περίπτωση ταύτιση των πολιτικών τους θέσεων ή στρατιωτική υποστήριξη. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Πρόκειται για τελείως διαφορετικές σφαίρες. Η πολιτική είναι πολιτική και η κανονική τάξη είναι κανονική τάξη. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Κι όμως, είναι ακριβώς αυτή την πολιτική αλληλεγγύη —που υποτίθεται ότι εκφράζεται μέσω της κανονικής κοινωνίας— που προσπαθούν να μας καταλογίσουν σήμερα για να δικαιολογήσουν τους διωγμούς κατά της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Όμως αυτό δεν λειτουργεί έτσι. Μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις τάδε ή τις δείνα δηλώσεις ή ενέργειες ορισμένων ιεραρχών της Εκκλησίας (παρόμοιες διαφωνίες υπήρχαν σε όλη την ιστορία της Εκκλησίας), αλλά παράλληλα να διατηρεί τους κανονικούς δεσμούς.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η Εκκλησία γνωρίζει πάντα να διακρίνει τις θεολογικές, κανονικές και πολιτικές κατηγορίες. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δεν είναι απορίας άξιο που οι πολιτικοί σήμερα δεν μπορούν να κάνουν αυτή τη διάκριση. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Είναι όμως απορίας άξιο όταν αυτή τη διάκριση δεν μπορούν να την κατανοήσουν σύγχρονοι θεολόγοι.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η Εκκλησία δεν μπορεί να αλλάζει την εκκλησιολογία της με κάθε αλλαγή της πολιτικής κατάστασης. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αν σήμερα ενδώσουμε στην πολιτική και της επιτρέψουμε να καθορίσει την κανονική μας ταυτότητα, τότε αύριο η πολιτική θα αρχίσει να καθορίζει τη δογματική μας διδασκαλία, και μεθαύριο το ίδιο το δικαίωμά μας στην πίστη.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η αποστολή μας σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι ούτε πολιτική, ούτε κρατική, ούτε εθνική. Κι αν όλα αυτά έχουν τη σημασία τους, εμείς καλούμαστε πρωτίστως να οδηγήσουμε τον λαό στη σωτηρία, να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο, να τελούμε τα σωτήρια Μυστήρια, να διαφυλάσσουμε την Παράδοση και την ενότητα της Εκκλησίας, γι' αυτό και μας παραδόθηκαν από τους Αγίους Πατέρες οι κανονικοί κανόνες.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Με τον καιρό, και ο Κύριος και οι απόγονοί μας θα μας ζητήσουν λόγο όχι για τις εφήμερες πολιτικές μας αμφιέσεις ή την αφοσίωσή μας σε παροδικά ανθρώπινα δόγματα, αλλά για το αν μείναμε πιστοί στο Ευαγγέλιο, στην Εκκλησιαστική Παράδοση και στην τάξη που μας κληροδότησαν οι Πατέρες. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, βάσει του 15ου Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως, συνεχίζω να τελώ την προβλεπόμενη λειτουργική μνημόνευση του Πατριάρχη στις Ακολουθίες, όπως και πριν.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Παράλληλα, αντιμετωπίζω με κατανόηση τη θέση εκείνων των αδελφών μου αρχιερέων που ερμηνεύουν διαφορετικά τις αποφάσεις της πολεμικής Συνόδου.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αυτή τη στιγμή είναι πολύ δύσκολο, βρισκόμενος κανείς στην Ουκρανία, να παραμείνει αμερόληπτος απέναντι σε όλα όσα συμβαίνουν γύρω του. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Όμως, προς το παρόν, αυτό πρέπει να παραμείνει μια εσωτερική συζήτηση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, την οποία, είμαι βέβαιος, δεν πρέπει να μεταφέρουμε έξω από τον εκκλησιαστικό περίβολο εν μέσῳ της εξωτερικής καταιγίδας που μαίνεται.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Θα έρθει ειρηνικός χρόνος και, χωρίς το βάρος του πολέμου και των διωγμών, η Εκκλησία θα μπορέσει να επιλύσει τις εναπομείνασες απορίες και να τακτοποιήσει όλες τις αντιθέσεις στο κανονικό αυλάκι και σύμφωνα με την υπάρχουσα εκκλησιαστική τάξη. Δεν επιτρέπεται η παραβίαση της κανονικής τάξης — είναι βαρύ αμάρτημα που οδηγεί στο σχίσμα.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Πολύ εύστοχα μίλησε πρόσφατα για αυτή την κατάσταση ο Μητροπολίτης Βερολίνου και Γερμανίας Μάρκος: «Στην Ουκρανία, οι σοβαροί αρχιερείς συνειδητοποιούν ότι η τωρινή αποκοπή από τη Ρωσική Εκκλησία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως οριστική απόφαση. Είναι απλώς ένα προσωρινό φαινόμενο, το οποίο χρειάζεται την έγκριση ή την απόρριψη της Συνόδου (της Ρωσικής Εκκλησίας), όταν αυτή καταστεί δυνατή. Τέτοια πράγματα δεν γίνονται χωρίς Συνοδική απόφαση».</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;"><strong>Η ίδια η εκκλησιαστική κατάσταση στην Ουκρανία αποτελεί μια κρίση που προέκυψε γύρω από τη διαμάχη του Πατριαρχείου Μόσχας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τη δικαιοδοσία; Ή μήπως όλα έχουν ένα βαθύτερο υπόβαθρο που αγγίζει τη σφαίρα της Δογματικής;</strong></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ασφαλώς και υπάρχει βαθύτερο υπόβαθρο. Και είναι ακριβώς αυτό το υπόβαθρο που αποτελεί όχι μόνο τη γεννεσιουργό αιτία της κρίσης, αλλά και τον πραγματικό λίθο του προσκόμματος για ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Το να βλέπουν στα όσα συμβαίνουν απλώς μια «σύγκρουση» για μια τοπική δικαιοδοσία στην Ουκρανία μπορούν μόνο οι εξωτερικοί, μη επαρκώς εκκλησιαστικοί παρατηρητές.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Απαντώντας σε αυτή την ερώτηση, θα επαναλάβω μόνο αυτό που αποτελεί τη βάση της κατανόησης της κανονικής κατάστασης στην Ουκρανία, και ως εκ τούτου το έχω διατυπώσει περισσότερες από μία φορές. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Από την άποψη του Κανονικού Δικαίου, η κατάσταση έχει ως εξής: στην Ουκρανία αυτή τη στιγμή υπάρχει μία και μοναδική Ορθόδοξη Εκκλησία — σήμερα φέρει την ονομασία Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Είναι η ιστορική Εκκλησία στα εδάφη που απαρτίζουν τη σύγχρονη Ουκρανία και υπάρχει εδώ και περισσότερα από χίλια χρόνια. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η Εκκλησία μας είναι η άμεση διάδοχος της Μητρόπολης Κιέβου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από την εποχή της Βάπτισης των Ρώσων το 988 από τον Άγιο Πρίγκιπα Βλαδίμηρο.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Στη συνέχεια, κατά την περίοδο του προσωρινού διαχωρισμού της Ρωσικής Εκκλησίας σε δύο τμήματα (διάρκειας διακοσίων ετών), ονομαζόταν Δυτικορωσική Μητρόπολη, στον 20ο αιώνα Ουκρανική Εξαρχία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, και από τις 27 Οκτωβρίου 1990 έως σήμερα φέρει την ονομασία Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία και κατέχει καθεστώς αυτοδιοικούμενης Εκκλησίας με ευρεία αυτονομία. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αυτό το σύγχρονο κανονικό καθεστώς της Εκκλησίας μας καθορίστηκε με αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και με το Σιγίλλιο του μακαριστού Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών Αλεξίου Β΄.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η Αποστολική Διαδοχή της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αναγνωρίζεται από όλες τις Κατά Τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες του κόσμου, ενώ η κανονικότητα της Ιεραρχίας της και η χαρισματική εγκυρότητα των Μυστηρίων που τελούνται σε αυτήν δεν εγείρουν καμία αμφιβολία στον Ορθόδοξο κόσμο.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αντίθετα, η κανονικότητα των χειροτονιών στην λεγόμενη «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας» εγείρει, για να το θέσουμε ήπια, μια σειρά από βάσιμες αμφιβολίες. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Και αυτό ακριβώς είναι το κύριο σημείο τριβής στο ζήτημα της υπερπήδησης του εκκλησιαστικού σχίσματος στην Ουκρανία. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Το ζήτημα αυτό προκάλεσε θεμελιώδη διαφωνία αφορών τόσο μεταξύ ιεραρχών άλλων Κατά Τόπους Εκκλησιών, όσο και μεταξύ ολόκληρων Κατά Τόπους Εκκλησιών. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Χωρίς υπερβολή, μπορεί να ειπωθεί ότι αποτελεί την αιτία μιας παγκόσμιας διορθόδοξης κρίσης, η οποία μπορεί να γίνει αφορμή για ένα νέο, μεγάλο σχίσμα στην Παγκόσμια Ορθοδοξία. Αυτό είναι το θεμελιώδες και εκρηκτικό «υπόβαθρο» για το οποίο ρωτήσατε.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η χριστιανική συνείδηση εκατομμυρίων ορθοδόξων λαϊκών, ιερέων και αρχιερέων σε όλο τον κόσμο δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το γεγονός ότι οι χθεσινοί σχισματικοί, χωρίς μετάνοια και χωρίς έγκυρες χειροτονίες, μονοκοντυλιά στο Φανάρι αντικατέστησαν ξαφνικά τη νόμιμη κανονική Εκκλησία στα όρια μιας ολόκληρης ορθόδοξης χώρας — της Ουκρανίας. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Επιπλέον, άρχισαν να καταστρέφουν αυτή την ιστορική Εκκλησία με αιματηρές μεθόδους, χρησιμοποιώντας τις δυνατότητες της κρατικής μηχανής.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;"><strong>Δηλαδή, θεωρείτε υπεύθυνο τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο για τα τραγικά γεγονότα στην Ουκρανία, γύρω από την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία;</strong></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δεν θα ήθελα να εκφέρω ηθικές κρίσεις για το πρόσωπο του ίδιου του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, πολύ περισσότερο αφού γνωριζόμαστε προσωπικά και η ανάμνηση της επικοινωνίας μας φέρει μόνο καλές και θερμές εντυπώσεις. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Κυρίως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όσο ο Πατριάρχης ζει και συνεχίζει να επιτελεί την υψηλή του διακονία, έχει τη δυνατότητα ανά πάσα στιγμή να διορθώσει το ουκρανικό του λάθος και να εξαλείψει τις συνέπειές του όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ωστόσο, αν χωρίς να εκδώσουμε πρόωρη ανθρώπινη κρίση για την προσωπικότητα του Πατριάρχη, μιλήσουμε για τη σημερινή κανονική κρίση στην Παγκόσμια Ορθοδοξία και για τους αιματηρούς διωγμούς στους οποίους περιήλθε η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι αναμφίβολο ότι σε όλα αυτά οδήγησε η κοντόφθαλμη και αλαζονική απόφαση που λήφθηκε το 2018 στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Λαμβάνοντας την απόφαση για τη δημιουργία της «Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας», ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δημιούργησε μια εξαιρετικά προβληματική κατάσταση, καθώς η Ουκρανία αποτελεί κανονικό έδαφος άλλου Πατριαρχείου.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Μπορούσε ο Πατριάρχης να προβλέψει και να κατανοήσει τις τραγικές συνέπειες των ενεργειών του και το τι θα συνέβαινε τελικά με τους ναούς της Εκκλησίας της Ουκρανίας, με τους πιστούς της και, σε τελική ανάλυση, με την Παγκόσμια Ορθοδοξία;</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Πιστεύω ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος το υποψιαζόταν. Διότι για όσους γνώριζαν το θέμα, η κατάσταση ήταν προφανής από τότε. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Επιπλέον, στο Φανάρι είχαν μεταβεί τότε τόσο μέλη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ουκρανίας όσο και πολυπληθής αντιπροσωπεία πιστών και κληρικών της Εκκλησίας μας, οι οποίοι παρέδωσαν στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο εκατοντάδες χιλιάδες υπογραφές με την παράκληση να μην ιδρύσει νέα δικαιοδοσία στην Ουκρανία, ειδικά με ένα τέτοιο ιστορικό υπόβαθρο.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Παρ' όλα αυτά, η απόφαση λήφθηκε, και στη συνέχεια ακολούθησε μια βαριά επιδείνωση με μαζικές καταλήψεις ναών, ξυλοδαρμούς πιστών, δίκες σε βάρος του κλήρου και προσπάθεια εξάλειψης της ίδιας της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ακόμη και τώρα, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα μπορούσε να παρεμβεί και να επηρεάσει τους κληρικούς του στην Ουκρανία, οι οποίοι στις περισσότερες περιπτώσεις είναι οι υποκινητές των εγκλημάτων. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αρκεί να δώσει μια δημόσια ευλογία να σταματήσει η επιθετικότητα, να απαγορεύσει την κατάληψη ναών και τον ξυλοδαρμό πιστών. Αν δεν καταλάβουν, να εφαρμόσει κανονικά μέτρα στους πιο επιθετικούς ακτιβιστές από τις τάξεις του κλήρου τους. Δυστυχώς όμως, αυτό δεν συμβαίνει!</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Όταν ξυλοκοπήθηκα από εκπροσώπους της «Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας», την τελευταία στιγμή, πριν εκδιωχτώ μαζί με τον κλήρο και τους πιστούς από τον Καθεδρικό μου Ναό, απηύθυνα έκκληση στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο απευθείας από το Ιερό Βήμα του πολιορκημένου από ένοπλους συμμορίτες Ναού μας στο Τσερκάσι.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Η έκκληση μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες και είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο, ωστόσο παρέμεινε χωρίς απάντηση και αντίδραση από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίος. Κρίμα, πολύ κρίμα…</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;"><strong>Μιλάτε στον ΟΗΕ για την προάσπιση των δικαιωμάτων της Εκκλησίας της Ουκρανίας. Κατά πόσο αυτή η δραστηριότητα είναι αποτελεσματική, αλλά και κατά πόσο βρίσκει ανταπόκριση στις επίσημες διεθνείς δομές;</strong></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Εδώ και αρκετά χρόνια μιλώ στον ΟΗΕ κατόπιν πρόσκλησης της Οργανώσεως Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων "Public Advocacy". </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Οι Ειδικοί Εισηγητές του ΟΗΕ εξέδωσαν έγγραφο στο οποίο εξέθεσαν λεπτομερώς, γιατί οι ποινικές διώξεις κατά των ιεραρχών της Εκκλησίας της Ουκρανίας για τη ρητορική τους δεν συνάδουν με το διεθνές δίκαιο και είναι παράνομες.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Στον ΟΗΕ εξέδωσαν μάλιστα ειδικό δελτίο τύπου, όπου χαρακτήρισαν τις ενέργειες του σύγχρονου ουκρανικού κράτους ως «συλλογική τιμωρία» και χαρακτήρισαν απερίφραστα τις διώξεις κατά της Εκκλησίας της Ουκρανίας ως απαράδεκτες. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Στα έγγραφα της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ δίνεται επίσης η σχετική αξιολόγηση. Ωστόσο, η Ουκρανία δεν συμμορφώνεται με αυτές τις αποφάσεις του ΟΗΕ. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Στην Ουκρανία συνεχίζεται μια πρωτοφανής πολιτική πίεση στο δικαστικό σύστημα, με αποτέλεσμα να είναι σχεδόν αδύνατο να βρει κανείς το δίκιο του. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ο θεσμός του Επιτρόπου Δικαιωμάτων (Ombudsman) επίσης δεν λειτουργεί. Σας το λέω αυτό από προσωπική μου πείρα και από την πείρα της επαρχίας μου.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Αυτή τη στιγμή είναι εξαιρετικά σημαντικό να ενταθεί η διεθνής πίεση στους εκπροσώπους της εξουσίας στη χώρα μας, οι οποίοι θεωρούν ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ουκρανία, τα οποία εγγυάται το Σύνταγμά μας, μπορούν να μπουν «σε παύση». </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Εφόσον εκφράστηκε έτσι ο ίδιος ο Πρόεδρος, τι να περιμένει κανείς από τους υπόλοιπους αξιωματούχους; </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να σκέφτονται έτσι και βάσει αυτού να οργανώνουν γενοκτονία σε βάρος της μεγαλύτερης θρησκευτικής ομολογίας της χώρας, παραμένει μυστήριο.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Γι' αυτό, κατά τη γνώμη μου, για τους πιστούς από τις χώρες της Ευρώπης θα ήταν πολύ σημαντικό να επιδείξουν χριστιανική αλληλεγγύη και να δραστηριοποιηθούν για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των διωκόμενων χριστιανών στην Ουκρανία. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Για τον σκοπό αυτό, θα ήταν σωστό να αναζητηθεί υποστήριξη ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ευρωπαϊκούς κύκλους που έχουν σήμερα άμεση επιρροή στις ουκρανικές αρχές. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος των πιστών στην Ευρώπη μπορεί να είναι πολύ σημαντικός, καθώς είναι εκείνοι που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στους πολιτικούς τους με σκοπό την προστασία των Ορθοδόξων στην Ουκρανία. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Δυστυχώς, οι Ευρωπαίοι βουλευτές συνεχίζουν μέχρι στιγμής να τηρούν σιγή για τα προβλήματα της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;"><strong>Κλείνοντας, τι θα θέλατε να πείτε στους πιστούς της Ευρώπης;</strong></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι κατά το δεύτερο κύμα διωγμών κατά της Εκκλησίας στη σοβιετική περίοδο, στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, στην ΕΣΣΔ άρχισαν να κατεδαφίζουν ναούς και μοναστήρια, ακριβώς όπως συμβαίνει τώρα στην Ουκρανία. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Καταπατούνταν τα δικαιώματα των πιστών. Τότε η Εκκλησία μας, άλλοτε ανοιχτά και άλλοτε όχι, απηύθυνε έκκληση για υποστήριξη προς τις Εκκλησίες και τους θρησκευτικούς οργανισμούς του εξωτερικού, ώστε εκείνοι, στο μέτρο των δυνάμεών τους, να παράσχουν συνδρομή και μια ορισμένη διπλωματική και ενημερωτική πίεση στις αθεϊστικές αρχές της Ένωσης για την αποτροπή του κλεισίματος των ναών.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Και χάρη σε αυτή την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων πιστών με τους διωκόμενους ορθοδόξους, σε μεγάλο βαθμό χάρη στη φανερή ή αφανή συνδρομή τους, μια σειρά από ναούς και μοναστήρια διασώθηκαν και οι Ακολουθίες σε αυτά δεν σταμάτησαν.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Γι' αυτό θα ήθελα να παρακαλέσω τους Ευρωπαίους πιστούς να αξιοποιήσουν και τώρα τα δικαιώματά τους ως πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να προσελκύσουν την προσοχή των ευρωπαϊκών πολιτικών δομών στα προβλήματα με τη ελευθερία της συνείδησης στην Ουκρανία. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Στην Ευρώπη υπάρχει μια σειρά από επιτροπές της ΕΕ, οι αρμοδιότητες των οποίων αποσκοπούν στον έλεγχο της τήρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και θα μπορούσαν να αντιδράσουν στις μαζικές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πιστών στη χώρα μας. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Παρομοίως, θα ήταν χρήσιμη και η αντίδραση των Ευρωβουλευτών στα προβλήματα αυτά. </span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;">Επίσης, παρακαλώ τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάθε μιας από τις ευρωπαϊκές χώρες να εμπλακούν στα ζητήματα προστασίας των δικαιωμάτων των πιστών, και να χρησιμοποιήσουν τις δυνατότητές τους για τη δημοσιοποίηση των εν λόγω προβλημάτων και την ενεργοποίηση άλλων μηχανισμών προστασίας των δικαιωμάτων.</span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;"><br /></span></p><p style="background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px;"><span style="color: black;"><br /></span></p><p style="background-color: white; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 10px; text-align: center;"><b><span style="color: #2b00fe;">ΠΗΓΗ: <a href="https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/78453-synentefksi-tou-mitropoliti-tserkasi-theodosiou-stin-romfea-gr">https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/78453-synentefksi-tou-mitropoliti-tserkasi-theodosiou-stin-romfea-gr</a></span></b></p>

Συνέντευξη του Μητροπολίτη Τσερκάσι Θεοδοσίου στην Romfea.gr

Συνέντευξη στο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr παραχώρησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τσερκάσι και Κανέβ κ. Θεοδόσιος. Σε μια ...

Read more »

Εκοιμήθη ο γ. Χρυσόστομος Ταβουλαρέας της Μονής Αγ. Γερασίμου Ιορδανίτου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="266" src="https://www.youtube.com/embed/9sB3DgojyKg" width="320" youtube-src-id="9sB3DgojyKg"></iframe></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ένα σωστό λιοντάρι της Ορθοδοξίας! Καλό Παράδεισο Γέροντα! Αιωνία σου η μνήμη! Την ευχή σου να 'χουμε...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Το Πατριαρχείον Ιεροσολύμων μετά βαθυτάτης θλίψεως αναγγέλλει την προς Κύριον εκδημίαν του Γέροντος Αρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου, επί μακράν σειράν ετών Ηγουμένου της Ιεράς Μονής του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου, ο οποίος εκοιμήθη προ ολίγης ώρας εις Αθήνας, κατόπιν δοκιμασίας της υγείας αυτού.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Ο μακαριστός Γέρων Χρυσόστομος, καταγόμενος εκ Μάνης, υπήρξεν επί δεκαετίας αφωσιωμένον μέλος της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος και διηκόνησε πιστώς την Σιωνίτιδα Εκκλησίαν και τα Πανάγια Προσκυνήματα. Η πολυετής διακονία αυτού συνεδέθη κατ᾽ εξοχήν μετά της Ιεράς Μονής του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου, την οποίαν παρέλαβε εις δυσχερή κατάστασιν και, διά πολλών κόπων και προσωπικής μερίμνης, ανεκαίνισε και ανέδειξεν εις την σημερινήν αυτής μορφήν.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Η Αυτού Μακαριότης, ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ΄, και η περί Αυτόν Αγιοταφιτική Αδελφότης αποχαιρετούν μετά συγκινήσεως τον μακαριστόν Γέροντα, εν τη ελπίδι της Αναστάσεως και κατά τον αποστολικόν λόγον· «εάν τε ούν ζώμεν, εάν τε αποθνήσκωμεν, του Κυρίου εσμέν», (Ρωμ. 14, 8), ευχόμενοι όπως Κύριος ο Θεός αναπαύση την ψυχήν αυτού εν χώρα ζώντων και εν σκηναίς δικαίων.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Περί της μεταφοράς του σκηνώματος, της εξοδίου Ακολουθίας και της ταφής αυτού το Πατριαρχείον θα επανέλθη διά νεωτέρας ανακοινώσεως.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Αιωνία αυτού η μνήμη.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;">Εκ της Αρχιγραμματείας</span></div><p><span style="font-family: helvetica; font-size: medium;"><br />Πηγή: <a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/09/blog-post_06.html?m=1&fbclid=IwY2xjawUKc3twZG9mAWV4dG4DYWVtAjExAGJyaWQRMVRnNG1Ga0ZEMGNYMXlielVzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeN-rP69pPDH03d0KUB-qwq0-JvIHCx9fwU-bZ3zwJ5TUUCY4j-f0lLTeLtkk_aem_9TsmClo71OzMccIBaQQyFg" target="_blank">i-epikaira.blogspot.com</a></span><br /></p>

Εκοιμήθη ο γ. Χρυσόστομος Ταβουλαρέας της Μονής Αγ. Γερασίμου Ιορδανίτου

Ένα σωστό λιοντάρι της Ορθοδοξίας! Καλό Παράδεισο Γέροντα! Αιωνία σου η μνήμη! Την ευχή σου να 'χουμε... Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Ι...

Read more »