ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ☦

Έκκληση Μητροπολίτη Τσερκάσι στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο

Έκκληση Μητροπολίτη Τσερκάσι στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο

Η λήψη του αριθμού σημαίνει αποδοχή του Αντιχρίστου; (2ον μέρος)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSYZzkmT2YJR58HaDc0LPL2Y5zj-MLhiasZuGbBhZ6MadBD5K9Hgh4So1Zwov9wmKs73S0S0zajmVCjD0tL9QbByMzdNTfJfvMM7awIzMQ6P8tq-MhKBUWGQL14ORJGVUOeBceUHTGDjvBmHp07hpptqfkfYfIJh-eDT6KooG1beiRLOsJRnDIsQkx/s635/77.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="483" data-original-width="635" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSYZzkmT2YJR58HaDc0LPL2Y5zj-MLhiasZuGbBhZ6MadBD5K9Hgh4So1Zwov9wmKs73S0S0zajmVCjD0tL9QbByMzdNTfJfvMM7awIzMQ6P8tq-MhKBUWGQL14ORJGVUOeBceUHTGDjvBmHp07hpptqfkfYfIJh-eDT6KooG1beiRLOsJRnDIsQkx/s16000/77.jpg" /></a></div> Ιδού μια απλή ερώτηση για να ελέγξουμε την αλήθεια των ιστοριών τρόμου των αντιδρώντων· αν οι υπολογιστές είχαν εμφανιστεί έναν αιώνα νωρίτερα και η κυβέρνηση είχε πραγματοποιήσει ηλεκτρονική καταγραφή αγαθών και πολιτών, θα είχαν επαναστατήσει οι «ζηλωτές της Ορθοδοξίας» ή θα μου πουν: αλλά αυτό ήταν ένα ορθόδοξο καθεστώς και τώρα είναι μη χριστιανικό. Αλλάζει η ηθική με μια αλλαγή καθεστώτος;  Αν πιστεύουμε ότι η καταχώριση στον υπολογιστή στερεί από ένα άτομο το βαπτιστικό του όνομα, ότι παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, ότι σβήνει την ανθρώπινη προσωπικότητα, ότι μετατρέπει ένα άτομο σε τίποτα περισσότερο από ένα κύτταρο στη μνήμη ενός υπολογιστή, ότι είναι δαιμονική από μόνη της, ανεξάρτητα από τον συμβολισμό που τη συνοδεύει, τότε όλα αυτά τα επιχειρήματα θα πρέπει να παραμένουν έγκυρα ακόμη και αν οι ληξίαρχοι είναι Ορθόδοξοι αξιωματούχοι. Αν κάποιος πιστεύει ότι η καταχώριση σε υπολογιστή είναι ακίνδυνη στα χέρια μιας Ορθόδοξης κυβέρνησης, θα πρέπει να εγκαταλείψει εντελώς τη χρήση των προαναφερθέντων επιχειρημάτων που στιγματίζουν την καταχώρηση ως τέτοια. Αν δεν θέλουμε να μας «μετρούν», τότε — σύμφωνα με την Ευαγγελική εντολή — πρέπει να είμαστε έτοιμοι και οι ίδιοι να τραβήξουμε τα χέρια μας από τα κρατικά μέσα «μέτρησης» που έχουν δοθεί στη διάθεσή μας. Εάν πάλι θεωρούμε ότι στα χέρια μας αυτό το όργανο θα είναι ακίνδυνο, τότε πρέπει να πάψουμε να κατηγορούμε αυτό το όργανο καθαυτό. Ναι, όταν το κράτος παρενέβαινε στις υποθέσεις της ίδιας της Εκκλησίας (όχι οικονομικές, αλλά δογματικές!), όταν ανάγκαζε την Εκκλησία να παραβιάσει το Ορθόδοξο δόγμα, η Εκκλησία πάντα αντιστεκόταν. Αλλά το ζήτημα του Αριθμού δεν είναι δογματικό ζήτημα. Γι' αυτό ο Γέροντας Ιωάννης (Κρεστιάνκιν) λέει: «Δεν θα υποβάλουμε αίτηση για να μας δοθούν αριθμοί, και αν δοθούν χωρίς τη συγκατάθεσή μας, δεν θα αντισταθούμε. Άλλωστε, όλοι λάβαμε αριθμούς στην εποχή μας και ήμασταν όλοι μέρος του κρατικού μητρώου, και έτσι είναι τώρα. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Αποδώστε στον Καίσαρα τα του Καίσαρα και στον Θεό τα του Θεού» (επιστολή με ημερομηνία 9 Μαΐου 2000). Πουθενά στην εκκλησιαστική παράδοση δεν αναφέρεται ότι ένας Χριστιανός είναι υποχρεωμένος να αγωνίζεται για την προσωπική του πολιτική και οικονομική ελευθερία. «δοῦλος ἐκλήθης; μή σοι μελέτω· ἀλλ᾿ εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι, μᾶλλον χρῆσαι.» (Α΄ Κορινθίους 7:21). Ο Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, ακόμη και δύο χρόνια πριν από την κατάργηση της δουλοπαροικίας, θεωρούσε ποιμαντικό του καθήκον να υπερασπίζεται τη δουλεία: «ἡ δουλεία, ὡς ἡ δουλοπαροικιακὴ ἐξάρτησις τῶν χωρικῶν ἀπὸ τῶν γαιοκτημόνων, εἶναι παντελῶς νόμιμος καὶ, ὡς θεοσύστατος, ὀφείλει νὰ ὑπάρχῃ πάντοτε, ἔστω καὶ ἐν διαφόροις μορφαῖς»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftn1" name="_ftnref1" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[1]</a>.  Όταν ένα άρθρο υπεράσπισης της πολιτικής και προσωπικής ελευθερίας των αγροτών εμφανίστηκε στο περιοδικό της Θεολογικής Ακαδημίας «Ο Ορθόδοξος Συνομιλητής», αυτό θεωρήθηκε από τους μαθητές του Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνοφ ως «μια νέα διδασκαλία, ανήκουστη στην Ορθόδοξη Εκκλησία»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftn2" name="_ftnref2" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[2]</a>, αφού, σύμφωνα με τον Άγιο Ιγνάτιο, «ο Λόγος του Θεού και η Εκκλησία, στο πρόσωπο των Αγίων Πατέρων, δεν είπαν ποτέ τίποτα για την κατάργηση της πολιτικής δουλείας»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftn3" name="_ftnref3" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[3]</a>. Ο ίδιος ο Άγιος Ιγνάτιος θεώρησε απαραίτητο να γράψει ένα άρθρο απάντησης προκειμένου να «παραθέσει την ακριβή διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας για τη δουλεία και τη δουλοκτησία»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftn4" name="_ftnref4" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[4]</a>. «Δεν σε αφορά που ο κύριός σου είναι απάνθρωπος. Ο Θεός θα τον κρίνει γι' αυτό. Εσύ κουβαλάς τον σταυρό σου, που σου δόθηκε από τον Θεό για τη σωτηρία σου. «Να τον κουβαλάς χωρίς παράπονα, ευχαριστώντας και δοξάζοντας τον Θεό από τον σταυρό σου»<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftn5" name="_ftnref5" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[5]</a> ... Φυσικά, το γεγονός ότι η Εκκλησία τους περασμένους αιώνες δεν ύψωσε τη φωνή της για την υπεράσπιση των πολιτικών ελευθεριών, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να το κάνει και σήμερα. Ένα πλοίο που πάντα ανοίγει τα ίδια πανιά, ανεξάρτητα από τον άνεμο, κινδυνεύει να μην φτάσει ποτέ στο λιμάνι. Αλλά σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί κανείς παρά να παρατηρήσει ότι οι σημερινές κραυγές διαμαρτυρίας -όσο απαραίτητες κι αν είναι- δεν προέρχονται από την εκκλησιαστική ιστορία. Η «καινοτομία» τους δεν σημαίνει ότι πρέπει να κατηγορήσουμε όλους τους αντιδρώντες για μοντερνισμό και αίρεση. Οι ίδιοι οι αντιδρώντες πρέπει να κατανοήσουν τη θέση εκείνων των ιερέων και λαϊκών που δεν βιάζονται να συμμετάσχουν σε συγκεντρώσεις και να υπογράψουν επιστολές διαμαρτυρίας. Έτσι μας έχει εκπαιδεύσει η χιλιόχρονη εκκλησιαστική μας ιστορία... Ένας μοντερνιστής πρέπει να γνωρίζει από τι συνίσταται ο μοντερνισμός του και -αν προτείνει κάτι νέο για το καλό της Εκκλησίας και σύμφωνα με το πνεύμα της ζωής της- πρέπει να παρουσιάσει τα επιχειρήματά του με δεκαπλάσια δύναμη. Κατά τους προηγούμενους αιώνες, οι Χριστιανοί ιεροκήρυκες θεωρούσαν την ισχυρή κρατική εξουσία ως ασπίδα ενάντια στο χάος. Και ακριβώς με το χάος συνδέθηκε ο Αντίχριστος. Οι Χριστιανοί φοβόντουσαν το χάος και την εισροή βαρβάρων ακόμη περισσότερο από τους διωγμούς από μια παγανιστική αυτοκρατορία. Σχεδόν ολόκληρη η πατερική παράδοση υποστηρίζει ότι ο Αντίχριστος θα βασιλεύσει στα ερείπια της παγκόσμιας τάξης. Μια ισχυρή Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, μια κρατική εξουσία που επιβάλλει τον νόμο (ακόμα κι αν δεν είναι ειδικά ο εκκλησιαστικός νόμος), θεωρούταν ως η αρχή που «περιορίζει» την έλευση του Αντίχριστου, τον οποίο έβλεπαν ως παιδί του χάους. Έτσι, για πολλούς αιώνες, οι Χριστιανοί φοβόντουσαν, πάνω απ' όλα, την αναρχία<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftn6" name="_ftnref6" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[6]</a>...  Σήμερα, η βασιλεία του Αντίχριστου συνδέεται στην εκκλησιαστική συνείδηση μάλλον με ένα αυστηρά ολοκληρωτικό κράτος. Δεν είναι η αναρχία ή η αταξία, αλλά η «νέα παγκόσμια τάξη» που τρομάζει τους σύγχρονους Χριστιανούς:  <o:p></o:p>«οι σύγχρονοι παγκόσμιοι ηγεμόνες είναι οπλισμένοι με αυτό που θεωρούν μια εξαιρετικά αποτελεσματική έννοια ελεγχόμενου χάους. Η ουσία της έγκειται στη δημιουργία ενός ενιαίου, άκρως οργανωμένου συντονιστικού κέντρου που θα ελέγχει αυστηρά την πορεία των κύριων διαδικασιών της παγκόσμιας οικονομίας, η οποία, όντας σε διαδικασία συνεχούς ανάπτυξης, διαμορφώνεται ως αποτέλεσμα ανελέητου - ακόμη και μέχρι το σημείο της φυσικής καταστροφής - ανταγωνισμού μεταξύ απρόσωπων, χαοτικά κινούμενων, «ελεύθερων» ατόμων».<o:p></o:p>«Ο συνολικός οικονομικός έλεγχος θα προετοιμάσει την έλευση της βασιλείας του Αντίχριστου, όπως μαρτυρούν τα κείμενα της Αποκάλυψης»...<o:p></o:p>Στην πραγματικότητα, «τα κείμενα της Αποκάλυψης» μαρτυρούν ακριβώς το αντίθετο: πρώτα θα εμφανιστεί ο Αντίχριστος και στη συνέχεια, με τη βοήθεια του ψευδοπροφήτη-βοηθού του, θα καθιερώσει «αυστηρό οικονομικό έλεγχο».  Η εισαγωγή ηλεκτρονικών αρχείων, ηλεκτρονικών εγγράφων ταυτότητας που παρακολουθούν όλες τις κινήσεις τους, σημαίνει ότι μπροστά στα μάτια μας δημιουργείται μια τεχνολογία για τον έλεγχο της προσωπικής ζωής που θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση για μια άνευ προηγουμένου τυραννία. Οι γραμμωτοί κώδικες και το ηλεκτρονικό χρήμα, οι ηλεκτρονικές ταυτότητες, καθιστούν την ιδιωτική ζωή διαφανή. Και αν μια μέρα το κράτος αποφασίσει ξανά ότι γνωρίζει τον «σωστό» τρόπο να πιστεύει και να ζει, τα «σωστά» βιβλία να διαβάζει και τις «σωστές» σκέψεις να σκέφτεται, θα έχει στη διάθεσή του πληροφορίες για ανθρώπους που καμία μυστική αστυνομία δεν θα μπορούσε να παράσχει στους δικτάτορες του παρελθόντος. Η τηλεόραση θα κάνει πλύση εγκεφάλου στους ανθρώπους και τα συστήματα υπολογιστών θα μας επιτρέψουν να ελέγξουμε τα αποτελέσματα αυτής της πλύσης εγκεφάλου. Σε αυτή τη νέα κοινωνία, θα είναι πιο δύσκολο από ποτέ να κολυμπάμε κόντρα στο ρεύμα. Και οι Χριστιανοί έχουν λόγους να πιστεύουν ότι το αυξανόμενο ρεύμα δεν θα είναι ευνοϊκό για εμάς. Ίσως ο Αντίχριστος να μην χρησιμοποιήσει τις σημερινές εξελιγμένες τεχνολογίες για την παρακολούθηση της ζωής των ανθρώπων. Αλλά μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι η ιστορία μας θα είναι απαλλαγμένη από τυράννους; Και αυτοί οι μελλοντικοί διώκτες θα έχουν μέσα ελέγχου των ανθρώπων που ο Νέρωνας δεν είχε ποτέ. Επιπλέον, η ραγδαία εξελισσόμενη παγκοσμιοποίηση σημαίνει ότι ο έλεγχος μπορεί να περιέλθει στα χέρια όχι του έθνους-κράτους, αλλά ενός υπερεθνικού ή ακόμα και παγκόσμιου κράτους. Τα κέντρα παγκόσμιας εξουσίας θα είναι πολύ πιο ανεξάρτητα από τις επιλογές των τοπικών ψηφοφόρων από ό,τι οι παραδοσιακές εθνικές δομές εξουσίας. Αυτό σημαίνει ότι στο νέο «παγκόσμιο χωριό», οι ψηφοφόροι στις ορθόδοξες χώρες βρίσκονται στη θέση μιας άνευ νοήματος μειονότητας. Αναδύεται ένας μονόδρομος: τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας μπορούν να πάρουν τον έλεγχο της συνείδησης (και του υποσυνείδητου) των παιδιών μας και ίσως ακόμη και των δικών μας, ενώ εμείς δεν είμαστε σε θέση να επηρεάσουμε τις αποφάσεις ενός κέντρου εξουσίας που είναι πολύ πάνω από εμάς. Έτσι, ο λόγος για ανησυχία και διαμαρτυρία είναι αρκετά λογικός. Εάν οι αρχές αναγκάζουν τους Ορθόδοξους πιστούς να αποστατήσουν από τον Χριστό και την Εκκλησία Του, καθώς και να διαπράξουν αμαρτωλές, πνευματικά επιβλαβείς πράξεις, η Εκκλησία πρέπει να αρνηθεί να υπακούσει στο κράτος. Ένας Χριστιανός, ακολουθώντας τις επιταγές της συνείδησης, μπορεί να αρνηθεί να εκπληρώσει την εντολή των αρχών που τον αναγκάζει να διαπράξει σοβαρή αμαρτία. Σε περίπτωση αδυναμίας υπακοής στους κρατικούς νόμους και στις εντολές των αρχών από την πλευρά της Εκκλησίας, η Ιεραρχία της Εκκλησίας, μετά από δέουσα εξέταση του θέματος, μπορεί να προβεί στις ακόλουθες ενέργειες: να ξεκινήσει άμεσο διάλογο με τις αρχές για το ζήτημα που έχει προκύψει· να καλέσει τον λαό να χρησιμοποιήσει τους μηχανισμούς της δημοκρατίας για να τροποποιήσει τη νομοθεσία ή να αναθεωρήσει τις αποφάσεις των αρχών· να απευθυνθεί σε διεθνείς οργανισμούς και στην παγκόσμια κοινή γνώμη· να απευθυνθεί στο ποίμνιό της με έκκληση για ειρηνική πολιτική ανυπακοή. Ένας Χριστιανός δεν είναι υποχρεωμένος να χρησιμοποιεί πολιτικά μέσα για να πολεμήσει ενάντια στις κοσμικές, ακόμη και αντιχριστιανικές, αρχές! Αν κάποιος μπορεί να διαμαρτυρηθεί χωρίς να βλάψει την ψυχή του, χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την πίστη μας και την Εκκλησία μας, χωρίς να καταδικάσει όσους δεν έχουν παρόμοια ταλέντα, χωρίς να παρουσιάσει το δικό του έργο ως την μόνη αποδεκτή χριστιανική πρακτική, τον κανόνα και το κριτήριο για την εκκλησιαστική ζωή, ο Θεός θα τον βοηθήσει! Αλλά αν κάποιος επιθυμεί να μείνει μακριά από πολιτικές μάχες, επιθυμεί να ζήσει μια απλή χριστιανική (οικογενειακή ή μοναστική) ζωή, τότε ένα τέτοιο άτομο δεν θα γίνει ξένο προς την Εκκλησία. Διαβάζοντας τις κραυγές - διαμαρτυρίες  «Όλοι στις στάσεις!» και «Όλοι στη διαμαρτυρία!», στρέφω το βλέμμα μου από την εφημερίδα και αναρωτιέμαι: ποιος με διόρισε «σε υπηρεσία για τον Απρίλιο»; Μου έχει ανατεθεί η υπακοή στην καταπολέμηση της «παγκοσμιοποίησης», σε εμένα συγκεκριμένα; Είμαι σε θέση να ανταποκριθώ στο καθήκον; Θα με αποσπάσει αυτή η αυτοεπιβαλλόμενη «υπεράσπιση» από κάποια πιο  συγκεκριμένη και χρήσιμη, εργασία; Πρέπει να καταλάβουμε ότι η οργάνωση μιας εκκλησιαστικής διαμαρτυρίας ενάντια στην εμπλοκή μας σε μια νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων δεν είναι το ίδιο με το να καλούμε τους ενορίτες να μην λαμβάνουν αριθμούς. Η υποβάθμιση αυτού του τεράστιου προβλήματος, είναι απλώς μια ακόμη εκδήλωση της παλιάς μας αδυναμίας. Δεν είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε βιώσιμα και αποτελεσματικά κοινωνικά και πολιτικά κινήματα. Δεν ξέρουμε πώς να συνεργαστούμε μαζί τους, να δημιουργήσουμε (σε βουλευτές, υπουργούς, επιχειρηματίες κ.λπ.) μια επιθυμία να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της Εκκλησίας ως δικά τους, και ως εκ τούτου μετατοπίζουμε το βάρος της εκκλησιαστικής πολιτικής στους ώμους των γιαγιάδων της ενορίας! Είναι εύκολο να τρομάξουμε κάποιον, να θεωρήσουμε καθήκον μας να υπερασπιζόμαστε τις χριστιανικές αξίες στη δημόσια ζωή εκπληρωμένο. Είναι πιο δύσκολο να μάθουμε να είμαστε κατανοητοί και πειστικοί όταν συναντάμε ανθρώπους από τους οποίους εξαρτάται πραγματικά η ανάπτυξη της κοινωνίας μας... Έτσι, οι ιδιορρυθμίες της τρέχουσας προπαγάνδας είναι η συνήθης συνέπεια της, δυστυχώς, συνηθισμένης ιεραποστολικής μας αδυναμίας. Δεν πρέπει να τρομάζουμε τους ενορίτες, αλλά να τους προστατεύουμε. Θα υποκλινόμουν στα πόδια όσων αγωνίζονται κατά του Αριθμού αν, αντί να σπέρνουν δυσπιστία στην ανώτατη ηγεσία της εκκλησίας, διεξήγαγαν μια κίνηση που θα προστάτευε τα δικαιώματα του ατόμου που απολύθηκε επειδή αρνήθηκε να λάβει αριθμό.  Η ανάλυση και η αξιολόγηση των «παγκοσμιοποιητικών» διαδικασιών θα πρέπει να αφεθεί σε επαγγελματίες (η μη επαγγελματική ανάλυση είναι γελοία και επιβλαβής). Δεν πρέπει να προσπαθούμε να πείσουμε ο ένας τον άλλον, ούτε να καταδικάσουμε ο ένας τον άλλον. Η αντίσταση στις αρνητικές πτυχές της παγκοσμιοποίησης δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως προσωπικό καθήκον των Χριστιανών. Εάν αυτός ο αγώνας δεν προκαλεί διχασμούς και αμοιβαίες επικρίσεις εντός της ίδιας της Εκκλησίας, τότε μπορεί να είναι ωφέλιμος. Δεν είναι ο Πατριάρχης ή οι επίσκοποι που χρειάζονται «πίεση», αλλά οι κοσμικές αρχές και η μη εκκλησιαστική κοινή γνώμη. Και γι' αυτό, είναι ιδιαίτερα απαραίτητα τα διακριτικά στρατηγικά επιλεγμένα επιχειρήματα. Οι υστερικές διαμαρτυρίες εμποδίζουν τις προσπάθειες επιβράδυνσης των αρνητικών διαδικασιών της παγκοσμιοποίησης. Αυτή η επιβράδυνση είναι αδύνατη χωρίς τη συνεργασία της Εκκλησίας και της άρχουσας ελίτ. Αλλά ακριβώς στα μάτια της τελευταίας οι αντιδρώντες, στιγματίζοντας ό,τι θέλουν με τη «σφραγίδα του Αντίχριστου», φαίνονται περίεργοι.... Και μετά χάνουν την επιθυμία να ακούσουν τη φωνή της Εκκλησίας αντί να συνεργαστούν μαζί της. Εν ολίγοις, όπως πάντα, «ένας πρόθυμος ανόητος είναι πιο επικίνδυνος από έναν εχθρό». Γενικά, ο φόβος μπροστά στις διαδικασίες παγκοσμιοποίησης σημαίνει την προδιαγεγραμμένη μας προθυμία να απαρνηθούμε τη δημιουργική δραστηριότητα, να πάψουμε να είμαστε ενεργοί συμμετέχοντες και ακόμη δημιουργοί της ιστορίας, μετατρεπόμενοι μόνο σε θύματά της. <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px;"><hr size="1" width="33%" /><div id="ftn1"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftnref1" name="_ftn1" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[1]</a> «Ἔργα τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἀρχειακῆς Ἐπιτροπῆς Σταυροπόλεως, ἱδρυθείσης τὸ 1906», ἔκδ. 1, Σταυρούπολις, 1911, σελ. 10.</div><div id="ftn2"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftnref2" name="_ftn2" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[2]</a> Πλήρης βιογραφία τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Καυκάσιου. Μόσχα, 2002, σελ. 311.</div><div id="ftn3"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftnref3" name="_ftn3" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[3]</a> Πλήρης βιογραφία τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Καυκάσιου. Μόσχα, 2002, σελ. 335.</div><div id="ftn4"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftnref4" name="_ftn4" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[4]</a> Πλήρης βιογραφία τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Καυκάσιου. Μόσχα, 2002, σελ. 324.</div><div id="ftn5"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftnref5" name="_ftn5" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;" title="">[5]</a> Πλήρης βιογραφία τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Καυκάσιου. Μόσχα, 2002, σελ. 327.</div><div id="ftn6"><div style="text-align: justify;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2_23.html?fbclid=IwY2xjawM_dBFleHRuA2FlbQIxMQABHpHXo_0PEVRtyzH8satLIBOwzypt4vqWQwuG5jNGGeSwPY6Ve5jGAyKyGmXT_aem_cl_s3mOnRw8p5wczsfHECA#_ftnref6" name="_ftn6" style="color: #007abe; font-family: arial; text-decoration-line: none;" title="">[6]</a> «Ἐπομένως, τὰ ἐξωτερικὰ περιστατικὰ γιὰ τὴν βασιλεία τοῦ ἀντιχρίστου ἐπάνω στὸν κόσμο, κατὰ τὴ διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἡ ἀναρχία καὶ ἡ ἀκυβερνησία στὰ κράτη, ποὺ ἀνέστησαν ἀπὸ τὴν Ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία»</div><div style="text-align: justify;">(Ὑπόμνημα γιὰ τὸν ὀρθόδοξο χριστιανὸ περὶ τῶν ἐσχάτων καιρῶν (σχετικὰ μὲ τὸ ζήτημα τοῦ ΑΦΜ). Νοβοσιμπίρσκ, 2001, σελ. 15).</div><o:p></o:p>Δηλαδή — ἐὰν συσχετίσουμε αὐτὰ τὰ γεγονότα μὲ τὴ σημερινὴ πραγματικότητα: ὁ ἀντίχριστος θὰ ἐμφανισθῇ μὲ τὴν προϋπόθεση ὅτι θὰ ἐπικρατήσῃ ἀναρχία στὴ σημερινὴ «Ζώνη Σένγκεν» (διότι αὐτὴ ἀντιστοιχεῖ περισσότερο στὰ περιγράμματα τῆς πάλαι ποτέ Ῥωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας).</div></div>

<div style="mso-element: footnote-list;"><div style="text-align: justify;"> </div><div id="ftn1" style="mso-element: footnote;"> </div><div id="ftn6" style="mso-element: footnote;"> <div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_38.html" itemprop="url">Η λήψη του αριθμού σημαίνει αποδοχή του Αντιχρίστου;</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_19.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Το «χάραγμα του θηρίου».</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_18.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ο φόβος του επερχόμενου συστήματος αποθαρρύνει τους σύγχρονους Χριστιανούς.</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_11.html?m=0" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ἡ ἰδέα τῆς ἀσυνειδήτου ἀποδοχῆς τῆς σφραγῖδος τοῦ Ἀντιχρίστου ἀντιφάσκει εἰς τὰ λεγόμενα τῶν Πατέρων.</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/pdf.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η Εσχατολογία του «Κινήματος κατά των Κωδικών - αριθμών» στο Φως της Ορθόδοξης Παράδοσης. (Ολόκληρο pdf)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ΜΗΠΩΣ ΕΝΑΣ «ΑΡΙΘΜΟΣ» ΣΤΕΡΕΙ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ; (ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΑΝΤΡΕΪ ΚΟΥΡΑΓΙΕΦ)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/05/blog-post_71.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">«Ο δρόμος προς τον Αντίχριστο είναι ιδεολογικός, όχι τεχνολογικός».</a></div><o:p></o:p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/07/blog-post_29.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;">Ερωτήσεις προς τον π. Δανιήλ Σισόγιεφ</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/08/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> Ερωτήσεις προς τον π. Δανιήλ Σισόγιεφ (2)</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/04/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Δανιήλ Σισόγιεφ - Ερμηνεία της Αποκάλυψης Δ΄ Μέρος (αποσπάσματα)</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_10.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Β΄ Αποσπάσματα)</a><o:p></o:p><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_11.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Γ΄ Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> "Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Δ΄ Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_17.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Ε΄ Αποσπάσματα)</a></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (ΣΤ΄ Αποσπάσματα)</a></div></div>

</div>

Η λήψη του αριθμού σημαίνει αποδοχή του Αντιχρίστου; (2ον μέρος)

Ιδού μια απλή ερώτηση για να ελέγξουμε την αλήθεια των ιστοριών τρόμου των αντιδρώντων· αν οι υπολογιστές είχαν εμφανιστεί έναν αιώνα νωρί...

Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (3)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEmWCr-FE2O_kHFzswK2wWFd-CY3VfEHdNAZkASUo84AswvBB0gD0RVW7SnX8d7uT70g4K3WAtxSOKe_py6ssJrEsFmlhfGnuP4S8EsBiiXPgLbIcIq2qyETqKRSF1PrgywerVG9NbWkYP6SlDZirlwP7cntLI6fU3pzJWvZ3UxdwjBMmg3e4RiRZe/s1196/H-KAINI-DIATHIKI.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1196" data-original-width="800" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEmWCr-FE2O_kHFzswK2wWFd-CY3VfEHdNAZkASUo84AswvBB0gD0RVW7SnX8d7uT70g4K3WAtxSOKe_py6ssJrEsFmlhfGnuP4S8EsBiiXPgLbIcIq2qyETqKRSF1PrgywerVG9NbWkYP6SlDZirlwP7cntLI6fU3pzJWvZ3UxdwjBMmg3e4RiRZe/w268-h400/H-KAINI-DIATHIKI.jpg" width="268" /></a></div> Είδες
πώς έδωσε φτερά στον ακροατή; Ενώ μίλησε με λόγια απλά και συνηθισμένα, μ’
αυτά φανέρωσε σε όλους μας πράγματα που ξεπερνούν κάθε προσδοκία. Και τα δύο
αυτά ονόματα είχαν μεγάλη διάδοση ανάμεσα στους Ιουδαίους. Επειδή όσα επρόκειτο να
συμβούν ήταν παράδοξα, προηγήθηκαν οι τύποι μέσα από τα ονόματα, ώστε εκ των άνωθεν να διαλυθεί κάθε θόρυβος για κάποια καινοτομία. 
Όπως είναι γνωστό, Ιησούς ονομαζόταν εκείνος που διαδέχθηκε τον Μωυσή και
οδήγησε τον λαό στη γη της επαγγελίας. Βλέπεις τον τύπο; Πρόσεξε τώρα την
αλήθεια. Εκείνος οδήγησε τον λαό στη γη της επαγγελίας, ενώ ο Χριστός στον
ουρανό και στα ουράνια αγαθά. Εκείνος μετά τον θάνατο του Μωυσή, ο Χριστός μετά
το τέλος της ισχύος του νόμου. Εκείνος ως ηγέτης του λαού, ο Χριστός ως
Βασιλιάς. Και για να μη σε παραπλανήσει η συνωνυμία, πρόσθεσε: «Ιησού Χριστού,
του υιού του Δαβίδ». Γιατί ο πρώτος Ιησούς δεν καταγόταν από τη γενιά του
Δαβίδ, αλλά από άλλη φυλή. 
Και γιατί την ονομάζει «Βίβλο γενέσεως του Ιησού Χριστού», ενώ δεν περιλαμβάνει
μόνο τη γέννηση αλλά όλη την οικονομία; Διότι εδώ πραγματικά βρίσκεται η σύνοψη
όλου του έργου της σωτηρίας και για μας γίνεται η αρχή και το τέλος όλων των
αγαθών. Όπως λοιπόν ο Μωυσής δίνει τον τίτλο «Βίβλος ουρανού και γης», αν και
δεν μίλησε μόνο για τον ουρανό και τη γη αλλά και για όλα τα ενδιάμεσα, έτσι
και εδώ ο ευαγγελιστής ονομάζει το βιβλίο από το πιο σπουδαίο γεγονός. Γιατί
πραγματικά αυτό που γεμίζει με θαυμασμό και ξεπερνά κάθε ελπίδα είναι ότι ο
Θεός έγινε άνθρωπος. Όταν αυτό πραγματοποιήθηκε, όλα τα άλλα ακολουθούν με
φυσική συνέπεια. 
Και γιατί λέει πρώτα «υιός του Δαβίδ» και ύστερα «υιός του Αβραάμ»; Όχι, όπως
νομίζουν μερικοί, επειδή ήθελε να ανεβεί από τα κατώτερα προς τα ανώτερα —τότε
θα είχε κάνει ό,τι και ο Λουκάς. Εδώ κάνει το αντίθετο. Γιατί λοιπόν αναφέρει
τον Δαβίδ; Γιατί το όνομά του ήταν στα χείλη όλων, και για τη λαμπρότητά του
και επειδή δεν είχαν περάσει τόσα πολλά χρόνια από τον θάνατό του, όπως στην
περίπτωση του Αβραάμ. Ο Θεός είχε δώσει υποσχέσεις και στους δύο, αλλά η
υπόσχεση στον Αβραάμ, επειδή ήταν πολύ παλιά, είχε σιγήσει, ενώ του Δαβίδ, πιο
πρόσφατη, επαναλαμβανόταν από όλους. Έτσι έλεγαν: «Μήπως ο Χριστός δεν έρχεται
από το σπέρμα του Δαβίδ και από τη Βηθλεέμ, το χωριό όπου ήταν ο Δαβίδ;»<a href="file:///E:/%CE%A4%CE%A1%CE%95%CE%A7%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%95%CE%A3%20%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%95%CE%A3/%CE%95%CE%A5%CE%91%CE%93%CE%93%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%9D/3.docx#_ftn1" name="_ftnref1" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";" title="">[1]</a>.
Και πράγματι, κανείς δεν τον ονόμαζε «υιό του Αβραάμ», όλοι όμως τον
αποκαλούσαν «υιό του Δαβίδ». Γι’ αυτό ακριβώς και οι βασιλείς που τιμούσαν μετά
από εκείνον έπαιρναν το όνομά του, και αυτοί και από τον Θεό. Ο Ιεζεκιήλ και άλλοι
προφήτες μιλούσαν για την έλευση και την ανάσταση χάριν του Δαβίδ· δεν
εννοούσαν τον ίδιο τον Δαβίδ που είχε πεθάνει, αλλά εκείνους που θα μιμούνταν
την αρετή του. Αλλά και
ο Θεός είπε στον Εζεκία: «Θα υπερασπιστώ αυτή την πόλη για μένα και για τον
Δαβίδ τον δούλο μου»<a href="file:///E:/%CE%A4%CE%A1%CE%95%CE%A7%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%95%CE%A3%20%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%95%CE%A3/%CE%95%CE%A5%CE%91%CE%93%CE%93%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%9D/3.docx#_ftn2" name="_ftnref2" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";" title="">[2]</a>.
Και στον Σολομώντα επίσης είπε: «Για χάρη του Δαβίδ δεν θα αφαιρέσω τη βασιλεία
όσο ζει»<a href="file:///E:/%CE%A4%CE%A1%CE%95%CE%A7%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%95%CE%A3%20%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%95%CE%A3/%CE%95%CE%A5%CE%91%CE%93%CE%93%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%9D/3.docx#_ftn3" name="_ftnref3" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";" title="">[3]</a>.
Ο Δαβίδ λοιπόν είχε μεγάλη δόξα, και ενώπιον του Θεού και ανάμεσα στους
ανθρώπους. Για αυτό ξεκινά ο ευαγγελιστής από τον πιο γνωστό και κατόπιν
ανατρέχει στον πατέρα· έκρινε περιττό να αναφερθεί σε πιο μακρινό πρόσωπο,
μιλώντας σε Ιουδαίους. Αυτοί οι δύο θαυμάζονταν περισσότερο ο ένας ως προφήτης και βασιλιάς,
ο άλλος ως πατριάρχης και προφήτης. Και πώς αποδεικνύεται ότι ο Χριστός κατάγεται από τον Δαβίδ, αφού δεν γεννήθηκε
από άνδρα αλλά μόνο από γυναίκα; Η Παρθένος δεν αναφέρεται στη γενεαλογία, και
αντίθετα μνημονεύεται ο Ιωσήφ, που δεν συνέβαλε καθόλου στη γέννηση. Έτσι
φαίνεται ότι το ένα είναι περιττό και το άλλο ελλιπές. Τι έπρεπε λοιπόν να
αναφερθεί; Το πώς η Παρθένος κατάγεται από τον Δαβίδ. Και πώς το γνωρίζουμε
αυτό; Άκουσε τι λέει ο Θεός στον Γαβριήλ: «Πήγαινε σε παρθένο που ήταν
αρραβωνιασμένη με άνδρα, ονόματι Ιωσήφ, από τον οίκο και τη γενιά του Δαβίδ»<a href="file:///E:/%CE%A4%CE%A1%CE%95%CE%A7%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%95%CE%A3%20%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%95%CE%A3/%CE%95%CE%A5%CE%91%CE%93%CE%93%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%9D/3.docx#_ftn4" name="_ftnref4" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif";" title="">[4]</a>.
Τι πιο σαφές θέλεις από αυτό, όταν ακούς ότι η Παρθένος ήταν από τον οίκο και
τη γενιά του Δαβίδ; Έτσι γίνεται φανερό ότι και ο Ιωσήφ προερχόταν από εκεί. Γιατί υπήρχε νόμος και
έθιμο να μην επιτρέπεται ο γάμος με άτομο από άλλη φυλή, αλλά μόνο από την
ίδια. Και ο πατριάρχης Ιακώβ είχε προαναγγείλει ότι ο Μεσσίας θα προέλθει από
τη φυλή του Ιούδα, λέγοντας: «Δεν θα εκλείψει άρχοντας από τον Ιούδα, ούτε
αρχηγός από τους απογόνους του, μέχρι να έρθει εκείνος στον οποίο ανήκουν όλες οι
εξουσίες· και αυτός θα είναι η προσδοκία των εθνών». Αυτή η προφητεία δείχνει ότι προήλθε από τη φυλή του Ιούδα, όχι όμως ότι κατάγεται και από το γένος του Δαβίδ. Στη φυλή Ιούδα δεν υπήρχε μόνο το γένος
του Δαβίδ, αλλά και πολλά άλλα. Για να μην προβάλλεις αυτό, ο ευαγγελιστής πρόσθεσε «από τον οίκο
και τη γενιά του Δαβίδ», για να αφαιρέσει κάθε υποψία. Κι αν θέλεις και άλλη απόδειξη: όχι μόνο δεν επιτρεπόταν γάμος από άλλη φυλή,
αλλά ούτε και από άλλη γενιά. Έτσι είτε αποδώσουμε το «από
τον οίκο και τη γενιά του Δαβίδ» στην Παρθένο είτε στον Ιωσήφ, το αποτέλεσμα
είναι το ίδιο. Γιατί αν ο Ιωσήφ ήταν από τον οίκο και τη γενιά του Δαβίδ, δεν
μπορούσε να πάρει γυναίκα από αλλού, παρά μόνο από εκεί απ’ όπου καταγόταν κι ο
ίδιος. Και αν υποθέσεις ότι καταπάτησε τον νόμο; Γι’ αυτό ακριβώς μας
πληροφορεί από την αρχή ότι ο Ιωσήφ ήταν δίκαιος, ώστε να μη σου περάσει αυτή η
σκέψη. Αν μάθεις την αρετή του, καταλαβαίνεις και ότι δεν θα μπορούσε να
παραβεί τον νόμο. Είναι φυσικό: αυτός που ήταν τόσο απαθής, ώστε ενώ είχε
υποψίες για την Παρθένο δεν θέλησε να την εκθέσει, πώς θα μπορούσε να παραβεί
τον νόμο για χάρη της ηδονής; Αυτός που έδειξε ανώτερη πνευματικότητα από
εκείνη που απαιτούσε ο νόμος, πώς θα τον παρέβαινε χωρίς να τον ανάγκαζε καμία αιτία; Από αυτά λοιπόν γίνεται φανερό ότι η Παρθένος καταγόταν από το γένος του Δαβίδ.

<a href="file:///E:/%CE%A4%CE%A1%CE%95%CE%A7%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%95%CE%A3%20%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%95%CE%A3/%CE%95%CE%A5%CE%91%CE%93%CE%93%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%9D/3.docx#_ftnref1" name="_ftn1" style="mso-footnote-id: ftn1;" title="">[1]</a> Ιω. 7,42

</div>

<a href="file:///E:/%CE%A4%CE%A1%CE%95%CE%A7%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%95%CE%A3%20%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%95%CE%A3/%CE%95%CE%A5%CE%91%CE%93%CE%93%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%9D/3.docx#_ftnref2" name="_ftn2" style="mso-footnote-id: ftn2;" title="">[2]</a> Δ΄
Βασ.19,34

</div>

<a href="file:///E:/%CE%A4%CE%A1%CE%95%CE%A7%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%95%CE%A3%20%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%95%CE%A3/%CE%95%CE%A5%CE%91%CE%93%CE%93%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%9D/3.docx#_ftnref3" name="_ftn3" style="mso-footnote-id: ftn3;" title="">[3]</a> Γ' Βασ.
11,34

</div>

<a href="file:///E:/%CE%A4%CE%A1%CE%95%CE%A7%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%95%CE%A3%20%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%95%CE%A3/%CE%95%CE%A5%CE%91%CE%93%CE%93%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%9D/3.docx#_ftnref4" name="_ftn4" style="mso-footnote-id: ftn4;" title="">[4]</a> Λουκά
1,27

</div>

</div> ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/1_21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (1)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/2.html" itemprop="url"> Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (2)</a>

Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (3)

Είδες πώς έδωσε φτερά στον ακροατή; Ενώ μίλησε με λόγια απλά και συνηθισμένα, μ’ αυτά φανέρωσε σε όλους μας πράγματα που ξεπερνούν κάθε προσ...

Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (2)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_qStZE5YCrWnzCjbD_Oq7jpFiWbd1MBPOx7iwssqJsYMm8uK7EDslwtnAxlg9x5j25iFS3Ot_LFtNZ1BEnCFZpbVCLcFZqX_jTM94Bf65DToCXwhYTwYtJRIDSFOn_o_8jcx4ehMIhnbthTPcFSP4o23NsizUNewdnUomcVSICr2yGeW7ysp6LwZM/s1196/H-KAINI-DIATHIKI.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1196" data-original-width="800" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_qStZE5YCrWnzCjbD_Oq7jpFiWbd1MBPOx7iwssqJsYMm8uK7EDslwtnAxlg9x5j25iFS3Ot_LFtNZ1BEnCFZpbVCLcFZqX_jTM94Bf65DToCXwhYTwYtJRIDSFOn_o_8jcx4ehMIhnbthTPcFSP4o23NsizUNewdnUomcVSICr2yGeW7ysp6LwZM/w268-h400/H-KAINI-DIATHIKI.jpg" width="268" /></a></div> Ας
σηκωθούμε λοιπόν και μην κοιμόμαστε. Ιδού, βλέπω να ανοίγουν οι πύλες μπροστά
μας. Αλλά ας μπούμε με όλη την τάξη και τον σεβασμό, αφού πρώτα σταθούμε στα
ίδια τα πρόθυρα. Ποια είναι αυτά τα πρόθυρα; Η αρχή της Βίβλου της γενέσεως του
Ιησού Χριστού, γιου του Δαβίδ και γιου του Αβραάμ. 
Τι σημαίνει αυτό; Μας είχε υποσχεθεί ότι θα μας μιλήσει για τον μονογενή Υιό
του Θεού, κι όμως μας αναφέρει τον Δαβίδ, έναν άνθρωπο που έζησε αιώνες πριν,
και μας λέει ότι αυτός είναι και πρόγονος και πατέρας; Κράτησε την ψυχραιμία
σου και μην ζητάς να μάθεις τα πάντα μαζί, αλλά σιγά-σιγά. Στέκεσαι ακόμα στα
πρόθυρα, κοντά στην είσοδο. Γιατί λοιπόν βιάζεσαι να μπεις στα άδυτα; Ακόμη δεν
έχεις παρατηρήσει όλο το εξωτερικό. 
Δεν σου διηγούμαι ακόμη εκείνη τη γέννηση, ούτε και τη συνέχεια της, γιατί
είναι ανείπωτη και απόρρητη. Πριν από μένα, σου το είχε πει ο προφήτης Ησαΐας.
Προφητεύοντας με πάθος και ενδιαφέρον για την οικουμένη, γεμάτος θαυμασμό για
το τι ήταν και τι έγινε, φώναξε ένα μεγάλο και λαμπρό λόγο: «Ποιος θα διηγηθεί
τη γενιά αυτή;» Δεν μιλάμε τώρα γι’ εκείνη τη γενιά, αλλά γι’ αυτή που έγινε
στη γη και έχει αμέτρητους μάρτυρες. Κι εμείς, που δεχτήκαμε τη χάρη του
Πνεύματος, θα μιλήσουμε για αυτή, όσο μπορούμε, γιατί και αυτή είναι φρικώδης
και θαυμαστή. 
Μη νομίζεις λοιπόν ότι πρόκειται για κάτι μικρό, όταν ακούσεις αυτή τη γέννηση.
Σήκωσε το νου σου από τον ύπνο, και δες με τρόμο ότι ο Θεός ήλθε πάνω στη γη.
Ήταν τόσο θαυμαστό και παράδοξο, ώστε και οι άγγελοι έστησαν χορό και ύμνησαν
την οικουμένη, και οι προφήτες εκδηλώνουν από τον ουρανό την έκπληξή τους,
γιατί «επάνω στη γη εμφανίστηκε και στους ανθρώπους αναστράφηκε». 
Είναι όντως πολύ παράδοξο να ακούει κανείς ότι ο απρόσιτος και ανέκφραστος
Θεός, που δεν χωράει στη σκέψη και είναι ίσος με τον Πατέρα, πέρασε από
παρθενικά σπλάχνα, δέχτηκε να γεννηθεί από γυναίκα, και να έχει ως προγόνους
τον Δαβίδ και τον Αβραάμ, και ακόμη πιο θαυμαστό, τις γυναίκες που αναφέραμε
πριν. 
Άκουσε όλα αυτά και σήκω χωρίς καμία αμφιβολία ή ταπεινή υπόνοια, αλλά για να
θαυμάσεις ακριβώς ότι, ενώ είναι Υιός του Άναρχου Θεού και γνήσιος Υιός,
δέχτηκε να ονομαστεί Υιός του Δαβίδ, για να σε κάνει κι εσένα Υιό του Θεού.
Δέχτηκε να κάνει πατέρα του τον δούλο, για να σε κάνει εσένα δούλο πατέρα του
Κυρίου. 
Βλέπεις λοιπόν από τα προοίμια ποια είναι η καλή αγγελία; Αν αμφιβάλλεις γι’
αυτό που σε αφορά, πίστεψέ το από ό,τι αφορά Εκείνον. Είναι σίγουρα πολύ
δυσκολότερο για τον ανθρώπινο νου να γίνει ο Θεός άνθρωπος, παρά ο άνθρωπος
υιός του Θεού. 
Όταν ακούσεις λοιπόν ότι ο Υιός του Θεού είναι γιος του Δαβίδ και του Αβραάμ,
να μην αμφιβάλλεις ότι κι εσύ, ο υιός του Αδάμ, θα γίνεις Υιός του Θεού. Διότι
δεν ταπείνωσε τόσο πολύ τον εαυτό Του άδικα και μάταια, αν δεν σκόπευε να μας
ανυψώσει. Γεννήθηκε σάρκα, για να γεννηθούμε εμείς πνευματικά· γεννήθηκε από
γυναίκα, για να παύσουμε να είμαστε μόνο υιοί γυναίκας. 
Γι’ αυτό η γέννηση έγινε διπλή: όμοια με τη δική μας, αλλά και υπερβαίνουσα τη
δική μας. Το να γεννηθούμε από γυναίκα ήταν σύμφωνο με τη φύση μας· το να
γεννηθούμε όμως όχι από αίμα, ούτε από θέλημα σαρκικό, αλλά από Άγιο Πνεύμα,
προμήνυε τη μελλοντική γέννησή μας, που μας υπερβαίνει και που σκοπεύει να μας
χαρίσει μέσω του Πνεύματος. 
Το ίδιο νόημα είχαν και όλα τα άλλα. Τέτοιο ήταν και το βάπτισμα: είχε κάτι από
το παλαιό και κάτι από το νέο. Το παλαιό το φανέρωνε το ότι βαπτίστηκε από τον
προφήτη, η κάθοδος του Πνεύματος υπέγραψε το νέο. Όπως κάποιος που στέκεται
ανάμεσα σε δύο πράγματα που απέχουν μεταξύ τους και τα ενώνει, αν απλώσει τα
χέρια του από το ένα στο άλλο, έτσι και ο Χριστός ένωσε το παλαιό με το νέο, το
θείο με το ανθρώπινο, τα δικά Του με τα δικά μας. 
Βλέπεις την αστραπή της πόλης; Με πόση φεγγοβολιά σε περιέλαμψε από την αρχή;
Πώς σου έδειξε αμέσως τον Βασιλιά στη δική σου μορφή, σαν να είσαι σε
στρατόπεδο; Εκεί ο Βασιλιάς δεν δείχνει πάντα ανοιχτά το αξίωμά Του, αλλά
αφήνει την πορφύρα και το στέμμα, και ενδύεται συχνά τη στολή του στρατιώτη.
Και εκεί για να μην αναγνωριστεί και τραβήξει τους εχθρούς, ενώ εδώ το
αντίθετο: για να μην αναγνωριστεί και να κάνει τον εχθρό να αποφύγει τη
συμπλοκή μαζί Του και να προκαλέσει την αναστάτωση όλων των δικών Του. Διότι
αποβλέπει στη σωτηρία και όχι στον τρόμο. 
Γι’ αυτό και έδωσε στον εαυτό Του το όνομα Ιησούς. Το όνομα Ιησούς δεν είναι
ελληνικό. Υπάρχει στην Εβραϊκή γλώσσα και εξηγείται στα ελληνικά ως «Σωτήρ».
Και Σωτήρ, από το γεγονός ότι έσωσε τον λαό Του.<o:p></o:p> ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ<a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/1_21.html" itemprop="url">Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (1)</a>

Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (2)

Ας σηκωθούμε λοιπόν και μην κοιμόμαστε. Ιδού, βλέπω να ανοίγουν οι πύλες μπροστά μας. Αλλά ας μπούμε με όλη την τάξη και τον σεβασμό, αφού...

Η λήψη του αριθμού σημαίνει αποδοχή του Αντιχρίστου;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNBktsS06l2ZYjNQxFwTc7QkJqNs9bnvolBsvFHza6wM3X97K9oqL-XBpLlA85TaUG5npeJrfZJmNsYaFp0lcfDbeBeSdLUt0sw7vTBRzq5uARoQxX6ahZbXcOsDpAkAjJ-sY4_iVdFN_ER0et_vDrvClfZ_xIBKjKTOyF2SOZzNi5_uqNFLOEPI9W/s942/urn_cambridge.org_id_binary_20200904082108043-0371_9781108855945_47965figu9.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="942" data-original-width="709" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNBktsS06l2ZYjNQxFwTc7QkJqNs9bnvolBsvFHza6wM3X97K9oqL-XBpLlA85TaUG5npeJrfZJmNsYaFp0lcfDbeBeSdLUt0sw7vTBRzq5uARoQxX6ahZbXcOsDpAkAjJ-sY4_iVdFN_ER0et_vDrvClfZ_xIBKjKTOyF2SOZzNi5_uqNFLOEPI9W/w482-h640/urn_cambridge.org_id_binary_20200904082108043-0371_9781108855945_47965figu9.png" width="482" /></a></div> Κανείς δεν απαιτεί από
όσους αποδέχονται έναν αριθμό να απαρνηθούν τον Χριστό ή να λατρέψουν τον
Αντίχριστο. Αλλά οι αντιδρώντες είναι πολύ πρόθυμοι να δουν ίχνη του
Αντίχριστου στον αριθμό. Έτσι, ένα νέο επιχείρημα έχει αναδυθεί στη συζήτηση κατά
των αριθμών. 
Οι αντιδρώντες είναι έτοιμοι να κάνουν μια παραχώρηση στην κοινή θεολογική
λογική: 
 
«Δεν είναι οι αριθμοί καθαυτοί που μολύνουν ένα άτομο. Αλλά πίσω από αυτούς
βρίσκεται το σύστημα της νέας παγκόσμιας τάξης, και ένα άτομο μολύνεται
εισερχόμενο σε αυτό το σύστημα, γνωρίζοντας την πιθανότητα χρήσης του από
αντιχριστιανικές δυνάμεις με στόχο την επιβολή στο μέλλον μιας ενιαίας
παγκόσμιας πολιτικοοικονομικής και στη συνέχεια πνευματικής δικτατορίας». 
 
 Γι΄ αυτούς, 
 
«χωρίς αμφιβολία, η αποδοχή ενός ψηφιακού ονόματος από έναν Χριστιανό σημαίνει
έκφραση πίστης στην κυρίαρχη αντιχριστιανική παγκόσμια «ελίτ» ή σιωπηρή
συναίνεση στη δημιουργία μιας μέχρι τώρα άνευ προηγουμένου παγκόσμιας
δικτατορίας - τεχνοτροπικού φασισμού, όπου η Ορθοδοξία απλά δεν θα έχει θέση».
«Αναμφίβολα, ο προσωπικός κώδικας επηρεάζει την κοσμοθεωρία ενός ατόμου, καθώς
«ανταποκρινόμενος» σε έναν ψηφιακό αριθμό αντί για ένα όνομα, συμφωνεί κανείς
με την επιβαλλόμενη τάξη πραγμάτων και συμβάλλει στην κατασκευή ενός παγκόσμιου
συστήματος πλήρους λογιστικής και ελέγχου, αποδεχόμενος ορισμένους κανόνες
«συστημικής» συμπεριφοράς. Η εθελοντική αποδοχή των αριθμών αναγνώρισης
σηματοδοτεί την πραγματική είσοδο ενός ατόμου στο αντιχριστιανικό σύστημα της «νέας
παγκόσμιας τάξης» και φέρει μαζί της τον μεγάλο κίνδυνο να χάσει την θεόδοτη
ελευθερία του, τον κίνδυνο να βλάψει την ψυχή του και την αιτία της σωτηρίας
του. Έτσι, η αποδοχή ενός ψηφιακού ονόματος από ένα άτομο είναι θέμα πίστεως!».
«Η αποδοχή αριθμών σημαίνει συμφωνία για την απόδοση φόρου τιμής στον
Αντίχριστο, δηλαδή την αναγνώρισή του ως αφέντη, ανεξάρτητα από τον βαθμό
επίγνωσης αυτής της πράξης» 
 
Αλλά πώς μπορείς να «δώσεις τη συγκατάθεσή σου» χωρίς να γνωρίζεις σε τι
συμφωνείς στην πραγματικότητα; Όχι, κύριοι! Η Ορθοδοξία ανέκαθεν εκτιμούσε και
λάμβανε υπόψη τον «βαθμό επίγνωσης»! Λέμε για τα μυστήρια της
Εκκλησίας ότι αν κάποιος τα πλησιάσει ανάξια, χωρίς ειλικρίνεια, μετάνοια, και
επιθυμία να ενωθεί με τον Χριστό, τότε η ψυχή του στερείται της χάρης.
Επιπλέον, το τολμηρό άγγιγμα του μυστηρίου συχνά γίνεται
« κοινωνία προς κρίση ή καταδίκη». 
 
«ο προσωπικός αριθμός επηρεάζει την πνευματικότητα και την κοσμοθεωρία ενός
ατόμου, καθώς αποδεχόμενος τον ψηφιακό αριθμό, συμφωνεί με την επιβαλλόμενη
τάξη πραγμάτων». 
 
Ο Νέρωνας είναι ο πρώτος σε μια σειρά «αντίχριστων». Αρνήθηκαν οι Χριστιανοί
κατά τη διάρκεια της βασιλείας του να υπακούσουν στα κοσμικά του διατάγματα; 
Διαβάζοντας τους Βίους των Μαρτύρων, εντυπωσιάζεται κανείς από το πόσοι αγωνιστές
υπήρχαν ανάμεσά τους. Θα νόμιζε κανείς ότι ήξεραν ότι θα υπηρετούσαν μια
παγανιστική αυτοκρατορία. Θα μπορούσαν να πουν, με τον αθώο τρόπο, ευθέως: δεν
θέλουμε να έχουμε τίποτα κοινό με την «παγκόσμια τάξη» (pax romana) του
Αντίχριστου. Αλλά υπάκουσαν στις εντολές των παγανιστών διοικητών τους. Αν
τους ζητούσαν, όχι την πολιτική αφοσίωση, αλλά την θρησκευτική λατρεία των θεών
της αυτοκρατορίας, τότε στρεφόντουσαν με θάρρος εναντίον της αυτοκρατορίας. Ο
πιο ζηλωτής Τερτυλλιανός διέκρινε τη γραμμή μεταξύ αποδεκτής αφοσίωσης και
απαράδεκτης δουλοπρέπειας ως εξής: «Εάν γίνει δεκτό ότι κάποιος μπορεί, ως
δικαστής, να μην τελεί θυσίες, να μην αποφασίζει για θέματα που αφορούν την
περιουσία και τη ζωή των πολιτών, να μην τους καταδικάζει σε φυλάκιση ή
βασανιστήρια, τότε θα μπορούσε να αποφασιστεί ότι επιτρέπεται σε έναν Χριστιανό
να είναι δικαστής» (Τερτυλλιανός, Περί Ειδώλων, 18). Αργότερα, ωστόσο, οι
Χριστιανοί θεώρησαν όλες τις προϋποθέσεις, εκτός από την πρώτη, περιττές... 
Και για τη βυζαντινή εποχή, η δύναμη των Μωαμεθανών ήταν αναμφίβολα
αντιχριστιανική<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;" title="">[1]</a>.
Την παραμονή της πτώσης της Κωνσταντινούπολης, οι Έλληνες ιεροκήρυκες
αποκαλούσαν τον Σουλτάνο Μωάμεθ Β' «πρόδρομο του Αντίχριστου». Αλλά
μόλις ανέβηκε στο θρόνο της Κωνσταντινούπολης, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Γεννάδιος (ο διάσημος αντιλατίνος ιεροκήρυκας Γεώργιος Σχολάριος), που
διορίστηκε από αυτόν, έλαβε τα διακριτικά της πατριαρχίας από τα χέρια του<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;" title="">[2]</a>. 
Όταν το 1807 ο αγγλικός (ακόμα χριστιανικός) στόλος εμφανίστηκε κοντά στην
Κωνσταντινούπολη, με εντολή του Σουλτάνου Σελίμ Γ΄ , οι πολίτες έσπευσαν
να οχυρώσουν την πόλη. Και τότε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Γρηγόριος Ε΄ ήρθε επίσης στις παράκτιες οχυρώσεις, μετέφερε χώμα με
τα ίδια του τα χέρια και ενθάρρυνε άλλους Χριστιανούς να κάνουν το ίδιο (για το
οποίο έλαβε την ευγνωμοσύνη του Σουλτάνου)<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;" title="">[3]</a>. 
Αλλά κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών για την ελληνική εξέγερση του 1821,
αυτός ο πατριάρχης υποστήριξε κρυφά τους συνωμότες. Όταν, μετά την έναρξη της
εξέγερσης, έγινε γνωστό ότι ένα μυστικό φιρμάνι του Σουλτάνου είχε αναγνωστεί
σε όλα τα τζαμιά της πρωτεύουσας, καλώντας όλους τους πιστούς υπηκόους της
αυτοκρατορίας, στο όνομα του Προφήτη και του Κορανίου, σε τζιχάντ και στην
ολοκληρωτική εξόντωση των «ρωμαϊκών ραγιάδων» (δηλαδή των Ελλήνων), τότε, για
χάρη της σωτηρίας του λαού, ο πατριάρχης διέπραξε μια τρομερή πράξη... Στις 27 Μαρτίου, μετά τη Λειτουργία στην πατριαρχική εκκλησία την Κυριακή της
πέμπτης εβδομάδας της Σαρακοστής, εξέδωσε και υπέγραψε επιστολές αφορισμού
εναντίον των επαναστατών<a href="#_ftn4" name="_ftnref4" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;" title="">[4]</a>. 
Αλλά όταν στον ίδιο αυτόν Πατριάρχη Γρηγόριο, προσφέρθηκε η ευκαιρία να
ασπαστεί το Ισλάμ, αυτή η τελευταία προσβολή φάνηκε να αποκαθιστά στιγμιαία
την εξασθενημένη δύναμη του αγίου. Με δυνατή και καθαρή φωνή, τους είπε ότι δεν
θα πρόδιδε τον εσταυρωμένο Κύριο... Ο δήμιος οδήγησε το θύμα του στις
πατριαρχικές πύλες. Επειδή οι πύλες ήταν πολύ χαμηλές, άρχισαν βιαστικά να
κατασκευάζουν την αγχόνη. Ο πατριάρχης στεκόταν ήρεμα όλη την ώρα, ενώ οι
στύλοι έμπαιναν στο έδαφος. Αυτές οι προετοιμασίες διήρκεσαν περισσότερο από
μία ώρα, και ο Νέγρος δήμιος βοηθήθηκε από έναν άλλο συνάδελφο επαγγελματία,
έναν Αχμέτ, έναν αποστάτη από την Ορθοδοξία, καθώς και από αρκετούς Εβραίους
από την Κωνσταντινούπολη, οι οποίοι αναζητούσαν μια ευκαιρία να εκφράσουν το
μίσος τους για τους Χριστιανούς... Με τα χέρια του δεμένα πίσω από την πλάτη
του, ο πατριάρχης δεν μπορούσε να κάνει τον σταυρό του για τελευταία φορά και
να μαρτυρήσει έτσι την πίστη του, αλλά αντ' αυτού σήκωσε το πράο, ευλαβικό του
βλέμμα στον ουρανό... Στη θέα του μαρτυρίου που είχε λάβει χώρα, ένα πλήθος
θεατών από τους Εβραίους και τους Τούρκους ξέσπασε σε δυνατές κραυγές θριάμβου
και βλασφημίες, πετώντας πέτρες στο σώμα του<a href="#_ftn5" name="_ftnref5" style="font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;" title="">[5]</a>....
Το σώμα του πατριάρχη ξεβράστηκε σε ένα ρωσικό πλοίο, το οποίο το έφερε στην
Οδησσό, όπου τελέστηκε μια άξια ταφή του νεομάρτυρα στην εκκλησία της Αγίας
Τριάδας... 
Έγινε, λοιπόν, ο πατριάρχης μουσουλμάνος αφού επέδειξε ακραία, σχεδόν παράλογη,
αφοσίωση στις μουσουλμανικές αρχές; Παρεμπιπτόντως, μνημεία προς αυτόν τον πατριάρχη
ανεγέρθηκαν αργότερα στην ανεξάρτητη Ελλάδα... Η Εκκλησία τον τιμά ως άγιο στις
10 Απριλίου (23) (στην Ελληνική Εκκλησία, η αγιοποίησή του έγινε το 1871· το
όνομα του Αγίου Γρηγορίου προστέθηκε επίσης στο ημερολόγιο της Ρωσικής
Εκκλησίας με την ευλογία του Πατριάρχη Αλεξίου Β' στις 25 Ιουλίου
2000). 
Άνθρωποι που αγνοούν την εκκλησιαστική ιστορία στην σκληρή της πολυπλοκότητα, αρχίζουν
να κηρύττουν ότι είναι αδύνατο για έναν Χριστιανό να αναγνωρίσει την κοσμική
εξουσία αν δεν είναι Ορθόδοξη... Δυσκολεύονται να κατανοήσουν ότι η ιστορία της
Εκκλησίας δεν ξεκίνησε με τη μεταστροφή τους. Η Εκκλησία έχει άφθονη εμπειρία
ανελευθερίας, ζωής σε ένα αντιχριστιανικό περιβάλλον. Οι Χριστιανοί δεν είναι
άγνωστοι στη ζωή υπό συνθήκες πολιτικής ανελευθερίας. Και αυτό σημαίνει ότι η
ιστορία της Εκκλησίας γνωρίζει ποια «ενδύματα» μπορούν να αφεθούν στα χέρια των
διωκτών σε περιόδους ανάγκης (βλ. Μάρκος 14:51-52), και ποια δεν μπορούν να
θυσιαστούν.<o:p></o:p>«όταν ένα άτομο
αντιμετωπίζει την επιλογή να αποδεχτεί την κάρτα ή όχι, η θέλησή του
δοκιμάζεται σχεδόν με τον ίδιο τρόπο όπως όταν δέχεται μια σφραγίδα. Τόσο εκεί
όσο και εδώ, ένα άτομο γνωρίζει ότι χωρίς αυτό το «μέσο» με τη «σφραγίδα», δεν
θα μπορεί να αγοράσει ή να πουλήσει τίποτα. Τόσο εκεί όσο και εδώ, γνωρίζει ότι
αποδεχόμενος αυτό το «μέσο», γίνεται σκλάβος του ολοκληρωτικού συστήματος που
δημιούργησε ο «κύριος» και με επικεφαλή αυτόν. Τόσο εκεί όσο και εδώ, πρέπει να
αποφασίσει οικειοθελώς αν θα παραδοθεί στη δουλεία από φόβο μήπως χάσει κάποιο
επίπεδο υλικής ευημερίας». 
«Ο αριθμός θα έχει τις λειτουργίες της συλλογής πληροφοριών και της δυνατότητας
αγοράς και πώλησης», γράφει ένας συγγραφέας που έχει αναλάβει το έργο του
κριτικού σχολιασμού της επιστολής του Αρχιμανδρίτη Ιωάννη (Κρεστιάνκιν)<a href="#_ftn6" name="_ftnref6" title="">[6]</a>.
Αυτό είναι αλήθεια. Αλλά γιατί να μετατρέψουμε αμέσως αυτό το τεχνολογικό
πρόβλημα σε θεολογικό όπως, «γι΄ αυτό μιλάει η Αποκάλυψη, για το χάραγμα του
Αντίχριστου»; Όχι, δεν πρόκειται για αυτό. Η Αποκάλυψη δεν είναι εγχειρίδιο
μάρκετινγκ και επομένως δεν μιλάει για τις δυσκολίες του εμπορίου, αλλά για την
πίστη στον Χριστό. Δεν είναι όλα το χάραγμα του Αντίχριστου επειδή είναι
αδύνατο να αγοράσει κανείς χωρίς αυτά Δεν είναι κάθε περιορισμός στο εμπόριο το
χάραγμα του θηρίου. Η «σφραγίδα» είναι μια πραγματικότητα από τον κόσμο της θεολογίας
και όχι από τον κόσμο του καθημερινού εμπορίου. Όταν θα είναι αδύνατο να
αγοράσει κανείς οτιδήποτε χωρίς να θυσιάσει σε ένα είδωλο – τότε θα είναι
καιρός να θυμηθούμε τα λόγια του προφήτη. Μέχρι τότε, είναι πρόωρο να
«ταυτίσουμε τα λόγια της Αποκάλυψης με τις πράξεις εκείνων που βρίσκονται στην
εξουσία». 
Η βασιλεία του Αντιχρίστου θα είναι ένας κόσμος απόλυτης, οριστικής
ανελευθερίας. Επομένως, όλες οι μορφές ανθρώπινης ανελευθερίας (από την
εσωτερική ανελευθερία στην αμαρτία έως την εξωτερική πολιτική ή την οικονομική
ανελευθερία) θα υπάρχουν μέσα σε αυτό. Επομένως, είναι τόσο εύκολο να
αναγνωρίσουμε κάτι «Αντιχριστιανικό» σε οποιαδήποτε μορφή δουλείας. Η πεποίθηση
ότι η αποδοχή ενός συστήματος ισοδυναμεί με πίστη στη «νέα παγκόσμια τάξη» ή στο «σύστημα
του Αντίχριστου» είναι αδικαιολόγητη. Όπως ακριβώς ένα άτομο που χρησιμοποιεί
δολάρια δεν ορκίζεται με αυτόν τον τρόπο πίστη στους Τέκτονες ή στη «νέα
παγκόσμια τάξη» δεν «ορκίζεται με αυτόν τον τρόπο πίστη» σε καμία ιδεολογία. 
Ακόμα κι αν ο Αριθμός ήταν παγκόσμιος αριθμός, ακόμα κι αν η τάδε χώρα
εντασσόταν σε μια παγκόσμια αυτοκρατορία, αυτό δεν θα σήμαινε με κανέναν τρόπο
ότι έχει γίνει μέρος  του Αντίχριστου διότι ο Αντίχριστος θα κλέψει
την εξουσία, δεν θα την λάβει. Ο Αντίχριστος προκύπτει από το χάος, όχι από
νόμιμες δομές. «Ξαφνικά θα σηκωθεί, θα εγερθεί και θα βασιλεύσει» (Άγιος
Ιωάννης Δαμασκηνός, Ακριβής Έκθεση της Ορθόδοξης Πίστης, 4:26). Θα έρθει στην
εξουσία «μέσω πονηρής μαγείας» (Άγιοι Κατηχητικοί Λόγοι, 15:11-12): γιατί η
θανάσιμη πληγή του θηρίου έχει επουλωθεί (Αποκ. 13:3) και ο χρόνος της
«χιλιετούς» αιχμαλωσίας του έχει τελειώσει (Αποκ. 20:2). Ο Χριστός, που κάποτε
στέρησε από τον αντίπαλό του τη δύναμη να επιβάλλεται στους ανθρώπους, τώρα,
όταν μέχρι το τέλος της ιστορίας οι ίδιοι οι άνθρωποι θα έχουν απομακρυνθεί από
Αυτόν, επιστρέφει στον Σατανά τη δυνατότητα να κάνει με τους ανθρώπους ό,τι
επιθυμεί... Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια άνευ προηγουμένου εξέγερση δυνάμεων
και μας τρομάζει ένας συνηθισμένος υπολογιστής και το Διαδίκτυο! Το αφυπνισμένο
και θεραπευμένο θηρίο θα ανέλθει στην εξουσία όχι μέσω ψηφοφοριών ή
δημοψηφισμάτων στον ΟΗΕ ή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Απλώς θα καταλάβει
αυτή την εξουσία. Θα την κλέψει. 
Πριν από τον Αντίχριστο θα υπάρξει κοινωνικό χάος<a href="#_ftn7" name="_ftnref7" title="">[7]</a>. Θα υπάρξουν
επίσης παγκόσμιοι πόλεμοι και καταστροφές. Τα τρέχοντα αρχεία με τους «αριθμούς»
και τα «αρχεία» θα καταστραφούν. Μπορεί να υποτεθεί ότι θα χρησιμοποιήσει τα
απομεινάρια της υψηλής τεχνολογίας και των τεχνικών μέσων κοινωνικού ελέγχου
για να δημιουργήσει έναν μηχανισμό για την πλανητική του δύναμη. Θα ξαναχτίσει
το οικοδόμημα της κρατικής υπόστασης από τα ερείπια. Ένα καταστροφικό,
πρωτοφανές χάσμα μεταξύ της κανονικής πορείας της παγκόσμιας ιστορίας και της
βασιλείας του Αντίχριστου θα συμβεί. Ενώ αυτές οι πρωτοφανείς και παγκόσμιες
καταστροφές δεν έχουν ακόμη συμβεί, το χάος από το οποίο θα ανατείλει το άστρο
του Αντίχριστου δεν έχει ακόμη εμφανισθεί. 
Το να ανήκεις στην εκκλησιαστική παράδοση διδάσκει μια ρευστότητα σκέψης και
σύνεση. Το πρώτο συναίσθημα αγανάκτησης που γεννιέται όταν ακούς βλασφημία ή
κάποια άλλη δυσοίωνη είδηση πρέπει να χαλιναγωγηθεί. Αν αργότερα αποδειχθεί
ότι η αγανάκτηση δεν προέρχεται από πάθος ή προσωπική δυσαρέσκεια, τότε αυτό το
συναίσθημα πρέπει να διατυπωθεί πολύ προσεκτικά με λόγια και επιχειρήματα.
Διαφορετικά, ακόμη και μια καλή θέση, μπορεί να καταστραφεί από μη ορθά επιχειρήματα.
Ο Απολλινάριος είχε δίκιο που εξοργίστηκε από το κήρυγμα του Άρειου, αλλά
επέλεξε τέτοια επιχειρήματα που ο ίδιος έγινε αιρετικός. Ο Νεστόριος δικαίως
εξοργίστηκε από την αίρεσή του, αλλά ούτε αυτός μπόρεσε να εξισορροπήσει τις
παρορμήσεις της ασκητικής του καρδιάς με τις παρορμήσεις του μυαλού. Ο Ευτύχιος
εξοργίστηκε από το κήρυγμα του Νεστόριου με τον καιρό, αλλά η αρχικά ευσεβής
και δίκαιη αγανάκτησή του τελικά ταλαιπώρησε τον εκκλησιαστικό κόσμο για
πολλούς αιώνες με την αίρεση του Μονοφυσιτισμού. 
Αυτός που κάνει μια θεολογική κρίση, πρέπει να κοιτάξει πίσω από τον εαυτό του
και να αναρωτηθεί: δεν έχει πει το ίδιο πράγμα κάποιος άλλος θεολόγος από άλλη
εποχή; Είμαι όντως ο πρώτος; Και αν όντως ισχύει αυτό, τότε πρέπει να είναι
εξαιρετικά προσεκτικός και με το πρώτο σημάδι μιας ξαφνικής ασυμφωνίας με την
παράδοση, να είναι σε θέση να ανακαλέσει τα λόγια του... 
Ο σύγχρονος όρος «παγκοσμιοποίηση» έχει ένα παραδοσιακό συνώνυμο: Αυτοκρατορία.
Μια Αυτοκρατορία είναι επίσης ένα ενιαίο κράτος που έχει πολυάριθμες εθνικές
κυριαρχίες. Μια Αυτοκρατορία ασκεί υπερεθνική εξουσία. Και από την οπτική γωνία
της αρχαίας και μεσαιωνικής ιστοριοσοφίας, μπορεί να υπάρχει μόνο μία
Αυτοκρατορία... Και η εκκλησιαστική σκέψη υποστήριζε πάντα την επιδίωξη της
αυτοκρατορικής παγκοσμιοποίησης. Ο ύμνος της Γέννησης τονίζει ότι ο Χριστός
ήρθε στον κόσμο «ως Αύγουστος, μοναδικός ηγεμόνας της γης...». Η εγκαθίδρυση
ακόμη και μιας παγανιστικής απολυταρχίας πάνω στην οικουμένη (σύμπαν) θεωρήθηκε
ως ένα βήμα που διευκόλυνε θεϊκά το παγκόσμιο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Ο Ιερός
Αυγουστίνος, απρόθυμος να εγκρίνει την ιστορία της «επίγειας Πόλης», ωστόσο
πιστεύει ότι «Λέγεται άδικα ότι τα αγαθά στα οποία αγωνίζεται η επίγεια πόλη
δεν είναι αγαθά. Αγωνίζεται για την επίγεια ειρήνη για χάρη των επίγειων
υποθέσεών της: επιθυμεί να επιτύχει αυτήν την ειρήνη μέσω πολέμων». Διότι όταν
νικήσει και δεν υπάρχει κανείς να αντισταθεί, τότε θα έρθει η ειρήνη, τέτοια
που δεν θα είχαν απολαύσει τα αμοιβαία εχθρικά μέρη που, κάτω από τον ζυγό της
φτώχειας, φιλονικούσαν για εκείνα τα πράγματα που δεν μπορούσαν να κατέχουν
μαζί» (Πόλη του Θεού. 15:4). 
Ακόμη και η παγανιστική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ονομάστηκε «αυτή που συγκρατεί»
από ορισμένους Πατέρες<a href="#_ftn8" name="_ftnref8" title="">[8]</a>.
Η εκκλησιαστική παράδοση υποστηρίζει ότι ο Αντίχριστος θα προέλθει από το χάος,
ότι θα χρησιμοποιήσει προηγούμενους πολέμους και εμφύλιες συγκρούσεις ως ορμητήριο για την εξουσία. Ο Αντίχριστος θα είναι ένα άνομο άτομο. Θα είναι
σφετεριστής. Η Αυτοκρατορία, με την τάξη και τον νόμο της, συγκρατεί το χάος
από το οποίο θα ανατείλει το αστέρι του Αντίχριστου... 
 
<o:p></o:p>                                                                                                                              (συνεχίζεται)

<a href="#_ftnref1" name="_ftn1" title="">[1]</a>
«ἀνάθεμα εἰς αὐτὸν τὸν Μωάμεθ και τοὺς ἀκόλουθούς του».<o:p></o:p>

(Σύνοψις τοῦ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου
// 1892, σελ. 495–496)

</div>

<a href="#_ftnref2" name="_ftn2" title="">[2]</a> Επίσκοπος
Κάλλιστος (Ware). Η
Ορθόδοξη Εκκλησία. Μόσχα, 2001, σελ. 94.

</div>

<a href="#_ftnref3" name="_ftn3" title="">[3]</a> [Σοκόλοφ
Ι. Ι.] Ἱστορία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας
κατὰ τὸν 19ον αἰῶνα. Ὁ Ὀρθόδοξος Ἀνατολή. 1901, σελ. 66 καὶ 22.

</div>

<a href="#_ftnref4" name="_ftn4" title="">[4]</a> Ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἐξέγερσις
// Ὀρθόδοξος Συνομιλητής.
1906, Ἰούλιος, σελ. 344–352.

</div>

<a href="#_ftnref5" name="_ftn5" title="">[5]</a> Ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἐξέγερσις
// Ὀρθόδοξος Συνομιλητής.
1906, Ἰούλιος, σελ. 365–369.

</div>

<a href="#_ftnref6" name="_ftn6" title="">[6]</a> Πρωτ.
Νικ. Α. Ἐπιστολὴ ἱερέως. Σχόλια στὸ
κήρυγμα τοῦ ἀρχιμανδρίτου Ἰωάννου (Κρεστιάνκιν) // Ρωσικὸς Κήρυξ.
2001, ἀρ. 7.

</div>

<a href="#_ftnref7" name="_ftn7" title="">[7]</a> Ὁ Ἀνδρέας
Καισαρείας θεωρεῖ ὅτι ἡ ἴαση τοῦ τραύματος τοῦ θηρίου δύναται νὰ σημαίνῃ τὴν ἀποκατάσταση
τῆς πρότερον καταστραφεῖσης κρατικῆς ὑπάρξεως· «Ἡ Ῥωμαϊκὴ βασιλεία, ἀφοῦ ἔπαθε ἀπὸ
τὸν διαμερισμὸν ὡς ἄν τινα θανάτωσιν, ἀπὸ τὴν μοναρχίαν (τοῦ Ἀντιχρίστου) καθ’ ὁμοίωσιν
τοῦ Καίσαρος Αὐγούστου, θὰ φανῇ ἀναστημένη.» (Ἀνδρέας Καισαρείας, Ἑρμηνεία εἰς τὴν Ἀποκάλυψιν,
Ἱερὰ Μονὴ Ἰωσήφ-Βολοκολάμσκ, 1992, σελ. 102–103).

</div>

<div style="text-align: justify;"><a href="#_ftnref8" name="_ftn8" style="font-family: arial;" title="">[8]</a>
Ὁ ἅγιος
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἐδίδασκε ὅτι, ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ «κρατοῦντος», ὁ ὁποῖος θὰ
ἀφαιρεθῇ, νοεῖται ἡ Ῥωμαϊκὴ βασιλεία, διὰ τοῦτο ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέγει τοῦτο
ἐν ἀποκρύφῳ· «διὰ τί μόνον ὑπονοεῖ καὶ ἐν χρόνω λέγει ἀποκρυφῶς. Οὐκ ἤθελε ἐπὶ
ἑαυτὸν ἐπαναφέρειν ὑπερβολικὴν ἐχθρότητα καὶ μάτην κινδύνους. Ἀληθῶς, εἰ ἔλεγεν
ὅτι ἐν βραχέῳ χρόνῳ ἀπολεῖται ἡ Ῥωμαϊκὴ βασιλεία, τότε εὐθὺς αὐτὸν, ὡς ταραξῆ,
ἐξαλειφοῦσιν ἀπὸ προσώπου γῆς καὶ πάντας τοὺς πιστοὺς, ὡς ζῶντας καὶ
ἀγωνιζομένους δι’ αὐτό… Ὅταν παύσῃ ὑπάρχειν ἡ Ῥωμαϊκὴ βασιλεία, λέγει ὁ
καθολικὸς διδάσκαλος, τότε ἔρχεται ὁ ἀντίχριστος. Καὶ δίκαιον — διότι ἕως ὅτου
φοβηθῶσι τὴν βασιλείαν ταύτην, οὐδεὶς ταχὺ ὑποταχθήσεται (τῷ ἀντιχρίστῳ); μετὰ
δὲ τὴν καταστροφήν αὐτῆς, ἐγκαθίσταται ἀρχομανία, καὶ ἐπιχειρεῖ ἁρπάσαι πᾶσαν
ἐξουσίαν — καὶ τὴν ἀνθρώπινην καὶ τὴν θείαν»</div><div style="text-align: justify;">(Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, Ἑρμηνεία στὴν
Β’ Ἐπιστολὴ πρὸς Θεσσαλονικεῖς, 4 // Τὰ
Ἔργα, 12 τ., 1905, τ. 11, βιβλ. 2, σελ. 597–598).</div><o:p></o:p>

<div style="text-align: justify;">Καὶ ἐπίσης: </div><div style="text-align: justify;">«Οἴδαμεν ὅτι
ἡ μέγιστη καταστροφή, ἡ ἐπέχουσα ἐπὶ τὸν κόσμον, καὶ αἱ φοβερὰς συμφορὰς,
αἵτινες ἀπειλοῦσι τὸν κόσμον ἐν τῷ τέλει αὐτοῦ, ἀναβάλλονται ἕως ὅτου σταθῇ ἡ
Ῥωμαϊκὴ βασιλεία. Οὐ θέλομεν τούτους τοὺς φόβους, καὶ δεόμενοι διὰ τὴν
ἀναβολὴν, δεόμεθα διὰ μακροχρόνιον ὑπάρξειν τῆς Ῥωμαϊκῆς βασιλείας»</div>
<div style="text-align: justify;">(Τερτυλλιανός, Ἀπολογία, 32).</div>

<o:p> </o:p><o:p> </o:p><div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_19.html" itemprop="url">Το «χάραγμα του θηρίου».</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_18.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ο φόβος του επερχόμενου συστήματος αποθαρρύνει τους σύγχρονους Χριστιανούς.</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_11.html?m=0" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Ἡ ἰδέα τῆς ἀσυνειδήτου ἀποδοχῆς τῆς σφραγῖδος τοῦ Ἀντιχρίστου ἀντιφάσκει εἰς τὰ λεγόμενα τῶν Πατέρων.</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/pdf.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Η Εσχατολογία του «Κινήματος κατά των Κωδικών - αριθμών» στο Φως της Ορθόδοξης Παράδοσης. (Ολόκληρο pdf)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_5.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">ΜΗΠΩΣ ΕΝΑΣ «ΑΡΙΘΜΟΣ» ΣΤΕΡΕΙ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ; (ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΑΝΤΡΕΪ ΚΟΥΡΑΓΙΕΦ)</a></div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"> </div><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/05/blog-post_71.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">«Ο δρόμος προς τον Αντίχριστο είναι ιδεολογικός, όχι τεχνολογικός».</a></div><o:p></o:p><div style="background-color: white; color: #333333; text-align: center;"><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/07/blog-post_29.html" itemprop="url" style="color: #222222; text-decoration-line: none;">Ερωτήσεις προς τον π. Δανιήλ Σισόγιεφ</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/08/2.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> Ερωτήσεις προς τον π. Δανιήλ Σισόγιεφ (2)</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/04/blog-post.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">Δανιήλ Σισόγιεφ - Ερμηνεία της Αποκάλυψης Δ΄ Μέρος (αποσπάσματα)</a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_10.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Β΄ Αποσπάσματα)</a><o:p></o:p><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_11.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Γ΄ Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_14.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;"> "Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Δ΄ Αποσπάσματα)</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_17.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Ε΄ Αποσπάσματα)</a></div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2023/08/e_21.html" itemprop="url" style="color: #007abe; text-decoration-line: none;">"Δεν είναι ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ που θα μας καταστρέψει" - Eπιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (ΣΤ΄ Αποσπάσματα)</a></div></div>

</div>

</div><div style="mso-element: footnote-list;"><div id="ftn8" style="mso-element: footnote;">

</div>

Η λήψη του αριθμού σημαίνει αποδοχή του Αντιχρίστου;

Κανείς δεν απαιτεί από όσους αποδέχονται έναν αριθμό να απαρνηθούν τον Χριστό ή να λατρέψουν τον Αντίχριστο. Αλλά οι αντιδρώντες είναι πολύ ...

Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (1)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP9fbXXLYXXXIozafqijBb-GOpX9Q4QHA_0Xcx4wBpOj1Jcprd6hD-xWJ7jXX08IruYj-gRWo5Ah4A66tnew_i_7IbWVeQQat9tKe4E6a_lGvLqenL29aRRQ-6Odraz-Xl9gN0Yn64TeFEDI12veJ2HfV3oS7i7wNitVYwoWhmCaf8YG-JZNYfcB4I/s1196/H-KAINI-DIATHIKI.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1196" data-original-width="800" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP9fbXXLYXXXIozafqijBb-GOpX9Q4QHA_0Xcx4wBpOj1Jcprd6hD-xWJ7jXX08IruYj-gRWo5Ah4A66tnew_i_7IbWVeQQat9tKe4E6a_lGvLqenL29aRRQ-6Odraz-Xl9gN0Yn64TeFEDI12veJ2HfV3oS7i7wNitVYwoWhmCaf8YG-JZNYfcB4I/w268-h400/H-KAINI-DIATHIKI.jpg" width="268" /></a></div>  Ένα
από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι Ορθόδοξοι είναι ότι, σε μεγάλο
βαθμό, δεν μελετούμε καθόλου το Ευαγγέλιο ενώ είναι παγκοσμίως νούμερο ένα (ας μας επιτραπεί η έκφρασις) ''best seller''! Θυμόμαστε μία εξαιρετική συμβουλή η
οποία είχε ως εξής: «Θέλεις να σωθείς; Ακολούθα επακριβώς ότι λέγει το
Ευαγγέλιο διαβάζοντας κάθε μέρα από μια σελίδα». Είναι ντροπή για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, γι’ αυτό και θα κάνουμε μια
αρχή, έχοντας ως οδηγούς τους Πατέρες της Εκκλησίας, ώστε να πορευόμαστε με την
ασφάλεια της πατερικής ερμηνείας και να προφυλασσόμαστε από τον κίνδυνο της
παρερμηνείας.
«Βίβλος
γενέσεως Ἰησοῦ Χριστού, υἱοῦ Δαυΐδ, υἱοῦ  ̓Αβραάμ» (Κατά Μτθ. 1.1).<o:p></o:p>

Θυμάστε,
άραγε, την προτροπή που σας έδωσα στην προηγούμενη ομιλία; Σας παρακάλεσα να
ακούτε με σιωπή και με εσωτερική ηρεμία όλα όσα λέγονται. Γιατί σήμερα
πρόκειται να περάσουμε το κατώφλι των ιερών μυστηρίων, και γι’ αυτό σας το
υπενθυμίζω. 
Όταν οι Ιουδαίοι επρόκειτο να πλησιάσουν στο φλεγόμενο βουνό – στη φωτιά, στο
σκοτάδι, στη θύελλα – κι όχι να το πλησιάσουν, αλλά απλώς να το βλέπουν και να
το ακούνε από μακριά, πήραν την εντολή να απέχουν από τις γυναίκες για τρεις
μέρες και να πλύνουν τα ρούχα τους. Και τότε βρέθηκαν σε κατάσταση φόβου και
τρόμου, κι αυτοί και ο ίδιος ο Μωυσής. Πόσο περισσότερο εμείς, που δεν θα μείνουμε έξω από ένα βουνό γεμάτο καπνό,
αλλά θα εισέλθουμε στον ίδιο τον ουρανό για να ακούσουμε θεία λόγια, πρέπει να
δείξουμε περισσότερη ευλάβεια! Όχι να πλύνουμε τα ενδύματά μας, αλλά να
καθαρίσουμε το ένδυμα της ψυχής μας και να απαλλαγούμε από κάθε μέριμνα του
κόσμου. Γιατί εσείς δε θα δείτε ούτε ομίχλη ούτε καταιγίδα, αλλά τον ίδιο τον
Βασιλιά καθισμένο στον θρόνο της άρρητης δόξας Του, με τους αγγέλους και τους
αρχαγγέλους γύρω Του, μαζί με τα πλήθη των αγίων και τις αμέτρητες μυριάδες
τους. Αυτή είναι η πόλη του Θεού· περιέχει την Εκκλησία των πρωτοτόκων, τα πνεύματα
των δικαίων, τη σύναξη των αγγέλων, το αίμα της θυσίας με το οποίο
συμφιλιώθηκαν όλα: ο ουρανός δέχτηκε τα γήινα και η γη τα ουράνια, κι έτσι ήρθε
η ειρήνη που από παλιά ποθούσαν οι άγγελοι και οι άγιοι. Εδώ υψώθηκε το τρόπαιο
του Σταυρού, λαμπρό και δοξασμένο, τα λάφυρα που κατέκτησε ο Χριστός: οι
εκλεκτοί της ανθρώπινης φύσης, το θείο κέρδος του Βασιλιά μας. Όλα αυτά θα τα
γνωρίσουμε με ακρίβεια από τα Ευαγγέλια. Κι αν ακολουθήσεις με την πρέπουσα σιωπή, θα μπορέσουμε να σε οδηγήσουμε παντού
και να σου δείξουμε πού καρφώθηκε ο θάνατος, πού κρεμάστηκε η αμαρτία, πού
βρίσκονται τα πολλά και παράδοξα αναθήματα αυτής της μάχης και του πολέμου. Εδώ
θα δεις τον τύραννο δεμένο, το πλήθος των αιχμαλώτων να τον ακολουθεί, και την
«ακρόπολη» από όπου ο βρωμερός εκείνος δαίμονας έκανε τις επιδρομές του τόσα
χρόνια. Θα δεις τις κρυψώνες και τα σπήλαια του ληστή ανοιγμένα και διαλυμένα·
γιατί και εκεί έφτασε ο Βασιλιάς. 
Μη κουραστείς όμως, αγαπητέ μου. Γιατί, ακόμα κι αν σου διηγείται κάποιος έναν
ορατό πόλεμο, τρόπαια και νίκες, δε θα χόρταινες να τον ακούς, ούτε θα προτιμούσες
φαγητό ή ποτό αντί για την αφήγησή του. Αν λοιπόν εκείνη η αφήγηση είναι τόσο
ενδιαφέρουσα, αυτή εδώ είναι πολύ περισσότερο. Σκέψου πόσο σημαντικό είναι να
ακούσει κανείς πώς ο Θεός, αφού σηκώθηκε από τους ουράνιους βασιλικούς θρόνους,
όρμησε εναντίον του ίδιου του Άδη, στάθηκε επικεφαλής της παράταξής Του και πώς
ο διάβολος αντιτάχθηκε σ’ Αυτόν, όχι φανερά, αλλά κρυμμένος μέσα στην ανθρώπινη
φύση. Και το θαυμαστό είναι ότι θα δεις τον θάνατο να καταργείται με τον
θάνατο, την κατάρα να εξαφανίζεται με την κατάρα, και την εξουσία του διαβόλου
να συντρίβεται με τα ίδια τα όπλα της δύναμής του.<o:p></o:p>

Η αρχή της μελέτης του Ευαγγελίου με οδηγούς τους Πατέρες (1)

Ένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι Ορθόδοξοι είναι ότι, σε μεγάλο βαθμό, δεν μελετούμε καθόλου το Ευαγγέλιο ενώ είναι παγ...

Η “μερίς” του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου και το ορθό νόημα της εκκλησιολογίας του Αγίου πρώην Φλωρίνης.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyhRlwjpM8zC69l0bjM7wkO9oEMO4A4njmBuZhLgSNfpmPVUB1b0LObKfRhWCCWvz62CQCQ0WDysv5rvO1SEdJ6QF3QrcOItdseshNudknbdJNhlfTUxgiA8LfhAyQyLQRwUQ12Kh3jXuOot_TnVQ895a6toCG-S8eXzoOR9xa80m9BTDmCVaSP65-/s548/%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%B3%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%BF%20%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="383" data-original-width="548" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyhRlwjpM8zC69l0bjM7wkO9oEMO4A4njmBuZhLgSNfpmPVUB1b0LObKfRhWCCWvz62CQCQ0WDysv5rvO1SEdJ6QF3QrcOItdseshNudknbdJNhlfTUxgiA8LfhAyQyLQRwUQ12Kh3jXuOot_TnVQ895a6toCG-S8eXzoOR9xa80m9BTDmCVaSP65-/s16000/%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%B3%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%BF%20%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82.jpg" /></a></div> Λάβαμε ένα σχόλιο ως απάντηση που αφορά απόσπασμα από
το άρθρο μας <a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_88.html" target="_blank">εδώ</a>.<o:p></o:p>

Το σχόλιο έχει ως εξής:<o:p></o:p>

<span style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #990000; font-family: "Segoe UI", "sans-serif"; font-size: 12pt;">«Ὑπῆρχεν ἐν τῷ
παρελθόντι ἐποχή, καθ’ ἣν ἡ παμψηφία σχεδὸν τῆς Ἱεραρχίας ἐν τῷ Βυζαντινῷ
Κράτει παρεσύρθη εἰς τὴν αἵρεσιν τοῦ ἐναγοῦς Ἀρείου μετὰ τῆς Βυζαντινῆς
πολιτείας, καθ’ ἣν τὴν ἔννοιαν τῆς Ὀρθοδοξίας τῆς Ἐπισήμου Ἐκκλησίας
ἀντιπροσώπευεν μία ὀλιγάριθμος μερὶς ὀρθοδόξων ἐν Κων/πόλει μὴ μολυνθεῖσα ὑπὸ
τῆς λύμης τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ἡ μερὶς αὕτη διετέλει ὑπὸ τὴν ποιμαντορίαν Γρηγορίου
τοῦ Θεολόγου, ὅστις ἐν τῷ παρεκκλησίῳ τῆς Ἀγ. Ἀναστασίας διὰ κηρυγμάτων
ἀποπνεόντων τὸ θυμῆρες καὶ θεῖον ἄρωμα τῆς Ὀρθοδοξίας κατεκεραύνου τὴν
κακόδοξον καὶ ψυχοφθόρον αἵρεσιν τοῦ Ἀρείου. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καὶ ἡ μερὶς
αὐτοῦ, οὐ μόνον δὲν ἀπετέλεσαν ἰδίαν Ἐκκλησίαν διακόψαντες τὴν Ἐκκλησιαστικὴν
ἐπικοινωνίαν μετὰ τῆς Ἀρειανιζούσης Ἱεραρχίας, ἀλλὰ καὶ ὡς ὀρθοδοξοῦντες ἐχρησίμευσαν
μετέπειτα ὡς ἀρραβὼν διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τῆς ὅλης Ἐκκλησίας ἐν τῷ περιβόλῳ τῆς
Ὀρθοδοξίας, διὰ τῆς ἀποπτύσεως τῆς Ἀρειανῆς αἱρέσεως καὶ μιαρὰς κακοδοξίας.

Ὥστε δεδομένου, ὅτι τὴν ὑπόστασιν τῆς
Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ τὸ Ὀρθόδοξον πνεῦμα καὶ ὄχι ὁ τύπος καὶ ὁ ἀριθμός, οἴκοθεν
ἐννοεῖται ὅτι τὴν ἀρχαίαν καὶ ἀκαινοτόμητον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος ἀποτελοῦμεν
καὶ ἐκπροσωποῦμεν ἡμεῖς ὡς συνεχισταὶ τῶν πατρῴων παραδόσεων καὶ τῶν Ὀρθοδόξων
θεσμῶν καὶ ὄχι οἱ καινοτόμοι Ἀρχιερεῖς, οἵτινες ἀποτελοῦν τὸν τύπον καὶ τὸν ἀριθμόν».<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

(πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, Κρίσεις ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν
ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ 2 τοῦ Σχεδίου Συντάγματος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς
ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος τοῦ κ. Κ. Τσάτσου Βουλευτοῦ Ἀθηνῶν, Ἀθῆναι 1949) 
 
Απάντηση για την προσωρινότητα που έγραψες».

Κατ΄ αρχάς να υπενθυμίσουμε ότι στο
άρθρο μας <a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/09/blog-post_24.html" target="_blank">εδώ</a> είχαμε αναφέρει:

«Η απομόνωση ενός χωρίου από το
ευρύτερο πλαίσιο ενός κειμένου ή από το σύνολο του έργου ενός συγγραφέα οδηγεί
σε μια παραμορφωμένη εικόνα της αρχικής του σημασίας. Οι λόγοι των Πατέρων,
όπως και κάθε άλλου συγγραφέα, αποκτούν νόημα μέσα στο συγκεκριμένο ιστορικό,
πολιτισμικό και θεολογικό πλαίσιο στο οποίο διατυπώθηκαν. Όταν αποσπώνται από
αυτό το πλαίσιο, μετατρέπονται σε αποσπασματικές φράσεις που μπορούν να
ερμηνευθούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, συχνά αποκλίνουσες από την αρχική
πρόθεση του συγγραφέα…..».<o:p></o:p>

«Η επιλεκτική επιλογή χωρίων από τα
κείμενα των Πατέρων αποτελεί μια σοβαρή παραβίαση της ακεραιότητας του αρχικού
μηνύματος. Όταν κάποιος επιλέγει μόνο εκείνα τα χωρία που συμφωνούν με τις
προκαταλήψεις ή τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις, παραμορφώνει την εικόνα της
διδασκαλίας της Εκκλησίας. Με αυτόν τον τρόπο, οι Πατέρες της Εκκλησίας
μετατρέπονται σε ομήρους σύγχρονων ιδεολογιών, ενώ η πλούσια και πολυεπίπεδη
διδασκαλία τους μειώνεται σε ένα σύνολο αποσπασμάτων που εξυπηρετούν
συγκεκριμένους σκοπούς. Αυτό όχι μόνο παραβιάζει τη συνάφεια των κειμένων, αλλά
επίσης απομακρύνει από την αληθινή θεολογική και πνευματική κατανόηση των
Πατερικών διδαχών».<o:p></o:p>

Με βάση τα παραπάνω, πράγματι, η
φράση του Αγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, αν απομονωθή από το
σύνολον της εκκλησιολογικής του διδασκαλίας, δύναται να χρησιμοποιηθή ως όπλον
υπό των διαστρεβλωτών για να υποστηρίξουν ότι «ημείς είμεθα η Εκκλησία». Όμως,
η ορθή ερμηνεία, με βάσιν το σύνολον της
εκκλησιολογικής του διδασκαλίας, είναι ξεκάθαρη!<o:p></o:p>

Ο Άγιος Φλωρίνης δεν εννοεί ότι η
«μερίς» του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου ήταν άλλη Εκκλησία, αλλά ότι εντός
του πληρώματος της Εκκλησίας αυτή η μικρά μερίς έμεινε ακλόνητος εν τη
ορθή πίστει, ενώ η πλείον ψευδομαρτυρούσα Ιεραρχία ήτο εν πλάνη. Ο Άγιος το
διευκρινίζει άλλωστε ρητώς: «ου μόνον δεν απετέλεσαν ιδίαν Εκκλησίαν».
Αντιθέτως, έμειναν εντός της Μίας Εκκλησίας, επιμένοντες στην ορθήν πίστιν,
και εχρησίμευσαν μετέπειτα ως αρραβὼν διά την επανόρθωσιν όλης της
Εκκλησίας. Ο Αγ. Χρυσόστομος Φλωρίνης έβλεπεν ως
αποστολήν του την φρουρά εντός της Εκκλησίας της Ελλάδος, μέχρι συγκλήσεως
Πανορθοδόξου Συνόδου. Δεν εδίδασκε σχισματική εκκλησιολογία, αλλά υπομονή και
μαρτυρία εντός των κόλπων της Εκκλησίας. Μιλά για το ορθόδοξο φρόνημα ως
υπόσταση της Εκκλησίας, όχι για έξωθεν ιδρύσεις, παρατάξεις η σχίσματα.
Διδάσκει ότι η Εκκλησία εκφράζεται εν τοις ορθοδόξοις έστω και ολίγοις· δεν
διδάσκει ότι οι ολίγοι ιδρύουν «νέαν Εκκλησίαν». Και η διάκρισις
αυτή είναι θεμελιώδης.<div style="color: #090909; text-align: justify;"> </div><div style="color: #090909; text-align: justify;"> </div><div style="color: #090909; text-align: justify;"> </div><div style="text-align: center;">ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_20.html" itemprop="url">Ο μοναχικός δρόμος του Αγίου Προέδρου</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/09/blog-post_88.html" itemprop="url">Ἡ Ἐκκλησιολογία τοῦ Ἁγίου Φλωρίνης Χρυσοστόμου καὶ ἡ ἀπόκλιση της.</a><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2025/07/blog-post_24.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;">Μια εξαιρετική άγνωστη επιστολή του Αγίου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου και περί εκκλησιολογικών σύγχρονων θέσεων....</a><div style="background-color: white;"><a href="https://drive.google.com/file/d/16JKPItWYPqIYMwy_6Xoxds_fVNun7Qp8/view" style="text-decoration-line: none;" target="_blank">Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ πρ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΔΟΧΟΥΣ ΤΟΥ</a></div><div style="background-color: white;"> </div><div style="background-color: white;"><a href="https://entoytwnika1.blogspot.com/2024/10/blog-post.html" itemprop="url" style="text-decoration-line: none;">''ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΑΛΑΝΤΙΟΥ Κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ''</a></div></div>

Η “μερίς” του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου και το ορθό νόημα της εκκλησιολογίας του Αγίου πρώην Φλωρίνης.

Λάβαμε ένα σχόλιο ως απάντηση που αφορά απόσπασμα από το άρθρο μας εδώ . Το σχόλιο έχει ως εξής: «Ὑπῆρχεν ἐν τῷ παρελθόντι ἐποχή, καθ’ ...